Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 czerwca 2012 r. w sprawie sposobu planowania i wykorzystywania środków na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych prokuratorów oraz warunków przyznawania pomocy finansowej z tych środków

1.

Prokurator Generalny i Prezes Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni

przeciwko Narodowi Polskiemu planują wysokość środków na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych

prokuratorów w ramach właściwych części budżetu państwa, a następnie wykorzystują

środki przyznane na ten cel w ustawie budżetowej.

2.

Prokurator Generalny corocznie, po ogłoszeniu ustawy budżetowej, dokonuje podziału

pozostających w jego dyspozycji środków, o których mowa w ust. 1, dla

1)

Prokuratury Generalnej - na pomoc finansową na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych

prokuratorów Prokuratury Generalnej oraz prokuratorów delegowanych do Prokuratury

Generalnej, których wynagrodzenia są finansowane ze środków pozostających w dyspozycji

Prokuratora Generalnego;

2)

prokuratur apelacyjnych - na pomoc finansową na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych

prokuratorów pełniących służbę na obszarze działania danej prokuratury apelacyjnej.

Pomoc finansowa na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych prokuratora, zwana dalej „pomocą

finansową”, może być przyznana z przeznaczeniem na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub

budynku mieszkalnego albo poprawę warunków mieszkaniowych, a w szczególności na

1)

budowę albo rozbudowę lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego;

2)

uzupełnienie wkładu budowlanego do spółdzielni mieszkaniowej;

3)

kaucję lub opłaty wymagane przy uzyskiwaniu lub zamianie lokalu mieszkalnego;

4)

zakup lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego albo spłatę kredytu zaciągniętego

w tym celu.

1.

Warunkiem przyznania pomocy finansowej jest

1)

zaangażowanie środków własnych w wysokości co najmniej 10% przewidywanego pełnego

kosztu planowanej lub realizowanej inwestycji mieszkaniowej;

2)

niekorzystanie, w okresie 5 lat poprzedzających złożenie wniosku o przyznanie pomocy

finansowej, ze zwrotnej lub bezzwrotnej pomocy na cele mieszkaniowe z zakładowego

funduszu świadczeń socjalnych, z wyłączeniem pożyczki na remont mieszkania, a w przypadku

krótszego okresu pełnienia urzędu na stanowisku prokuratora - od dnia powołania na

stanowisko.

2.

Warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie dotyczy prokuratora zamieszkującego w innej

miejscowości niż miejscowość będąca siedzibą prokuratury, w której pełni służbę, a

pomoc finansowa jest przeznaczona na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego

w miejscowości będącej siedzibą tej prokuratury.

1.

Pomoc finansowa jest przyznawana na wniosek prokuratora.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać udokumentowane informacje dotyczące

planowanej lub realizowanej inwestycji mieszkaniowej oraz sytuacji majątkowej i rodzinnej

prokuratora ubiegającego się o przyznanie pomocy finansowej, a w szczególności

1)

sposobu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych;

2)

powierzchni planowanej lub realizowanej inwestycji mieszkaniowej;

3)

przewidywanych pełnych kosztów inwestycji;

4)

zaangażowania środków własnych;

5)

dotychczasowych warunków mieszkaniowych;

6)

stanu rodziny, majątku i dochodów.

3.

Wnioski o przyznanie pomocy finansowej są rozpatrywane dwa razy w roku - w kwietniu

i październiku. Wnioski składa się do końca miesiąca poprzedzającego każdy z wymienionych

miesięcy.

4.

Przyznanie i wysokość pomocy finansowej są uzależnione od wysokości wydatków ustalonych

na ten cel w planie finansowym oraz wysokości środków pieniężnych postawionych do

dyspozycji właściwemu dysponentowi, a także liczby złożonych wniosków oraz sytuacji

mieszkaniowej, majątkowej i rodzinnej prokuratorów ubiegających się o jej przyznanie.

1.

Pomoc finansowa jest przyznawana na podstawie umowy pożyczki.

2.

Wnioski o przyznanie pomocy finansowej rozpatruje i umowę pożyczki zawiera

1)

Prokurator Generalny, po zasięgnięciu opinii odpowiednio zebrania prokuratorów Prokuratury

Generalnej lub kolegium właściwej prokuratury apelacyjnej - z prokuratorami, o których

mowa w § 1 ust. 2 pkt 1, oraz z prokuratorami apelacyjnymi;

2)

Prezes Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu,

po zasięgnięciu opinii

a)

kolegium prokuratorów Głównej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu

- z prokuratorami tej Komisji,

b)

kolegium prokuratorów Biura Lustracyjnego - z prokuratorami tego Biura;

3)

właściwy prokurator apelacyjny, po zasięgnięciu opinii kolegium tej prokuratury -

z prokuratorami pełniącymi służbę na obszarze działania danej prokuratury apelacyjnej.

3.

Na żądanie wnioskodawcy nieprzyznanie pomocy finansowej uzasadnia się na piśmie.

1.

Udzielenie pożyczki wymaga ustanowienia hipoteki, poręczenia lub innego zabezpieczenia

przewidzianego obowiązującymi ustawami.

2.

Pożyczki udziela się na okres nie dłuższy niż 25 lat.

3.

Pożyczka jest oprocentowana w stosunku rocznym w wysokości średniorocznego wskaźnika

wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem, określanego corocznie w ustawie

budżetowej, z uwzględnieniem dokonanych spłat.

1.

Spłata pożyczki następuje w ratach miesięcznych i rozpoczyna się od następnego miesiąca

po otrzymaniu pożyczki.

2.

Szczegółowe warunki spłaty pożyczki określa umowa, o której mowa w § 5 ust. 1.

1.

W przypadku rozwiązania albo wygaśnięcia stosunku służbowego prokuratora w sposób,

o którym mowa w art. 16 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze, udzielona pożyczka podlega zwrotowi.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, zwrotowi, w formie jednorazowej spłaty, podlega

kwota niespłaconej pożyczki oprocentowanej w wysokości 7,3% do dnia jej spłaty.

Do umów pożyczki zawartych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się

przepisy dotychczasowe.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.