Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 4 czerwca 2012 r. w sprawie warunków bezpieczeństwa i higieny służby oraz zakresu stosowania przepisów działu dziesiątego Kodeksu pracy w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym

Rozporządzenie określa warunki bezpieczeństwa i higieny służby w Centralnym Biurze

Antykorupcyjnym oraz zakres, w jakim do tych warunków mają zastosowanie przepisy działu dziesiątego Kodeksu pracy.

Za stan bezpieczeństwa i higieny służby w jednostce organizacyjnej Centralnego Biura

Antykorupcyjnego, zwanej dalej „jednostką”, odpowiada kierownik tej jednostki.

1.

Kierownik jednostki jest obowiązany zapewnić ochronę życia i zdrowia podległego mu

funkcjonariusza Centralnego Biura Antykorupcyjnego, zwanego dalej „funkcjonariuszem”,

przez zagwarantowanie bezpiecznych i higienicznych warunków służby, przy odpowiednim

wykorzystaniu osiągnięć nauki i techniki. W szczególności kierownik jednostki ma obowiązek

1)

znać szczególne właściwości lub warunki służby występujące na stanowiskach służbowych

w jednostce, określone w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 20 ust. 4b ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy

Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu

Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży

Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz

ich rodzin

(Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 67, z późn. zm., zwane dalej „szczególnymi właściwościami lub warunkami służby”, oraz znać zasady

bezpieczeństwa i higieny służby obowiązujące na tych stanowiskach;

2)

organizować służbę w sposób zapewniający bezpieczne i higieniczne warunki jej pełnienia;

3)

sprawować nadzór nad przestrzeganiem przepisów oraz zasad bezpieczeństwa i higieny

służby w jednostce, wydawać polecenia w celu usunięcia stwierdzonych uchybień oraz

kontrolować ich wykonanie;

4)

zapewnić wykonanie zaleceń wydanych przez służbę bezpieczeństwa i higieny służby oraz

inne uprawnione podmioty.

2.

Obowiązek zagwarantowania funkcjonariuszowi bezpiecznych i higienicznych warunków

służby kierownik jednostki realizuje w szczególności przez

1)

podejmowanie działań niezbędnych do właściwego utrzymania budynków, pomieszczeń i

stanowisk służby, pojazdów, maszyn, innych urządzeń technicznych oraz instalacji;

2)

zapewnienie właściwego na danym stanowisku służbowym uzbrojenia, wyposażenia i innego

niezbędnego sprzętu;

3)

odpowiednie zabezpieczenie maszyn i innych urządzeń technicznych we właściwe osłony

oraz przydzielenie narzędzi i wyposażenia gwarantującego bezpieczne wykonywanie czynności

służbowych;

4)

zapewnienie odpowiednich urządzeń higieniczno-sanitarnych oraz dostarczenie funkcjonariuszowi

niezbędnych środków higieny osobistej;

5)

zaopatrzenie funkcjonariusza w niezbędne do wykonywania czynności służbowych środki

ochrony indywidualnej oraz odzież i obuwie robocze;

6)

podejmowanie przedsięwzięć zabezpieczających funkcjonariusza przed działaniem czynników

niebezpiecznych i szkodliwych dla zdrowia, w szczególności przed urazami, działaniem

czynników fizycznych, biologicznych, substancji toksycznych, chemicznych, rakotwórczych,

mutagennych, promieniowaniem jonizującym, jak również zmniejszających uciążliwości

służby;

7)

zapoznanie funkcjonariusza ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby występującymi

na zajmowanym przez funkcjonariusza stanowisku, a także z obowiązującymi na nim zasadami

i przepisami bezpieczeństwa i higieny służby.

W zakresie profilaktycznej ochrony zdrowia kierownik jednostki ma obowiązek

1)

podejmować działania w celu systematycznego przeprowadzania badań i pomiarów czynników

szkodliwych dla zdrowia występujących w jednostce;

2)

zapewnić i umożliwić stosowanie środków zapobiegających schorzeniom i chorobom związanym

ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby, a w szczególności utrzymywać

w stanie stałej sprawności urządzenia niezbędne do przeciwdziałania czynnikom powodującym

te schorzenia i choroby;

3)

podejmować działania w celu zapewnienia terminowej realizacji badań lekarskich funkcjonariuszy.

1.

W przypadku stwierdzenia przez lekarza medycyny pracy u funkcjonariusza objawów choroby

powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby lub innego

schorzenia związanego z warunkami służby, kierownik jednostki ma obowiązek

1)

zbadać w porozumieniu z właściwym organem Państwowej Inspekcji Sanitarnej Ministerstwa

Spraw Wewnętrznych i Administracji przyczyny, charakter i rozmiary zagrożenia powodującego

chorobę lub schorzenie;

2)

przystąpić niezwłocznie do usunięcia czynników powodujących powstanie choroby lub

schorzenia;

3)

skierować funkcjonariusza do komisji lekarskiej, o której mowa w przepisach w sprawie

orzekania o inwalidztwie funkcjonariuszy oraz emerytów i rencistów Centralnego Biura

Antykorupcyjnego.

2.

Jeżeli uzasadniają to wyniki badań lekarskich, funkcjonariusza przenosi się na podstawie

orzeczenia lekarskiego, w terminie i na czas określony w orzeczeniu lekarskim, do

wykonywania zadań na stanowisku, na którym nie występują czynniki, które wywołały

daną chorobę lub schorzenie.

1.

W razie zaistnienia wypadku, podczas lub w związku z wykonywaniem przez funkcjonariusza

obowiązków służbowych, kierownik jednostki ma obowiązek podjąć, w granicach dostępnych

środków, niezbędne działania eliminujące lub ograniczające zagrożenie, zapewnić udzielenie

pierwszej pomocy osobom poszkodowanym, a także niezwłocznie ustalić przyczyny i okoliczności

wypadku.

2.

Kierownik jednostki ma obowiązek systematycznie analizować przyczyny wypadków zaistniałych

w jednostce i na podstawie wyników tych analiz stosować właściwe środki zapobiegawcze.

3.

W jednostce właściwej w sprawach bezpieczeństwa i higieny służby prowadzi się rejestr

wypadków zaistniałych podczas lub w związku z wykonywaniem przez funkcjonariusza obowiązków

służbowych.

Programy szkolenia, kształcenia i doskonalenia zawodowego funkcjonariuszy powinny

obejmować zagadnienia bezpieczeństwa i higieny służby.

1.

Warunkiem dopuszczenia funkcjonariusza do służby na stanowisku służbowym, na którym

występują szczególne właściwości lub warunki służby, jest

1)

orzeczenie przez właściwą komisję lekarską zdolności do pełnienia służby o charakterze

wymaganym na tym stanowisku służbowym;

2)

brak przeciwwskazań zdrowotnych do pełnienia służby o charakterze wymaganym na tym

stanowisku służbowym, poświadczone zaświadczeniem wydanym przez uprawnionego lekarza

medycyny pracy;

3)

odbycie przeszkolenia w zakresie zasad i przepisów bezpieczeństwa i higieny służby

obowiązujących na tym stanowisku służbowym.

2.

Odbycie przeszkolenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, funkcjonariusz potwierdza na

piśmie.

Funkcjonariusz wykonuje czynności służbowe w ramach posiadanych kwalifikacji i możliwości

technicznych, ze szczególnym uwzględnieniem posiadanego uzbrojenia, wyposażenia oraz

innego niezbędnego sprzętu.

Funkcjonariusz wykonujący czynności biurowe powinien wykonywać je w obiektach budowlanych

i pomieszczeniach, spełniających wymagania i normy bezpieczeństwa i higieny pracy

przewidziane dla obiektów budowlanych i pomieszczeń, odpowiednich do rodzaju wykonywanych

czynności i liczby funkcjonariuszy.

Funkcjonariusz pełniący służbę na stanowisku, na którym występują szczególne właściwości

lub warunki służby, związane z działaniem siły fizycznej maszyn i urządzeń, substancji

toksycznych, wysokich lub niskich temperatur, prądu elektrycznego, mikrofal, hałasu

i wibracji oraz promieniowania jonizującego, ma obowiązek stosować środki i metody

zabezpieczające przed tym działaniem, w szczególności środki ochrony indywidualnej.

Podczas prowadzenia szkolenia strzeleckiego, z użyciem materiałów wybuchowych, zapalających

i dymotwórczych, szkolenia w zakresie stosowania środków przymusu bezpośredniego i

technik samoobrony, szkolenia wspinaczkowego, nurkowego, spadochronowego, doskonalącego

technikę jazdy oraz zajęć wychowania fizycznego, jego organizator ma obowiązek zapewnić

1)

fachową obsługę uzbrojenia, wyposażenia oraz innego sprzętu;

2)

bezpieczną realizację poszczególnych elementów ćwiczeń;

3)

sprzęt ratunkowy i przeciwpożarowy;

4)

zabezpieczenie medyczne;

5)

zabezpieczenie terenu ćwiczeń przed dostępem osób postronnych.

1.

Przed przystąpieniem do szkolenia organizator oraz instruktor mają obowiązek sprawdzić

miejsce prowadzenia ćwiczenia, uzbrojenie, wyposażenie lub inny sprzęt używany do

ćwiczeń oraz poinformować ćwiczących o mogących wystąpić zagrożeniach.

2.

Podczas szkolenia każde ćwiczenie powinno być prowadzone pod nadzorem instruktorów

posiadających stosowne uprawnienia i przez taką ich liczbę, która pozwala na sprawowanie

bezpośredniego nadzoru nad ćwiczącymi.

3.

Ćwiczenia o większym stopniu trudności i skomplikowania należy wprowadzać do szkolenia,

stosując zasadę stopniowania trudności.

Organizator szkolenia i instruktor mają obowiązek

1)

odsunąć od ćwiczeń funkcjonariusza naruszającego postanowienia regulaminów, instrukcji,

przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny służby lub nieprzestrzegającego poleceń

i wskazówek instruktora, a także funkcjonariusza zgłaszającego zły stan zdrowia;

2)

przerwać ćwiczenie w razie stwierdzenia braku niezbędnych warunków bezpieczeństwa

lub nieprawidłowego wykonywania ćwiczenia, nadmiernej brawury oraz nieprzestrzegania

lub lekceważenia przepisów bezpieczeństwa i higieny służby przez funkcjonariusza.

Funkcjonariusz uczestniczący w szkoleniu ma obowiązek niezwłocznie zgłosić instruktorowi

lub organizatorowi szkolenia odniesione kontuzje, urazy i obrażenia.

Przy wykonywaniu czynności dochodzeniowo-śledczych i operacyjno-rozpoznawczych, a

także zadań w zakresie ochrony, o których mowa w art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, podczas których może zaistnieć zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, kierownik jednostki

ma obowiązek

1)

opracować szczegółowy plan działania podległych funkcjonariuszy;

2)

rozpoznać zagrożenia, informować podwładnych funkcjonariuszy o ich występowaniu oraz

wydawać polecenia dotyczące właściwego zabezpieczenia ludzi przed ich następstwami;

3)

zapewnić odpowiednie uzbrojenie, wyposażenie oraz inny niezbędny sprzęt;

4)

ustalić sygnały i środki alarmowe oraz zapewnić możliwość udzielenia wsparcia i pomocy;

5)

zapewnić zabezpieczenie medyczne;

6)

kontrolować i nadzorować pracę podległych funkcjonariuszy;

7)

w razie zaistnienia wypadku lub nagłego bezpośredniego zagrożenia życia natychmiast

przystąpić do ratowania poszkodowanych lub zagrożonych;

8)

zapewnić odpowiednio częstą wymianę funkcjonariuszy, możliwość ogrzania się, niezbędne

posiłki i napoje oraz odpowiedni sprzęt i wyposażenie, jeżeli wykonywanie tych czynności

ma charakter długotrwały i odbywa się w niskich lub wysokich temperaturach albo w

obecności czynników szkodliwych dla zdrowia.

Funkcjonariusz ma obowiązek przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny

służby, obowiązujących na zajmowanym stanowisku służbowym, a w szczególności

1)

znać przepisy i zasady posługiwania się przydzielonym uzbrojeniem, wyposażeniem i

innym sprzętem oraz dbać o ich należyty stan;

2)

wykonywać zalecenia wydane przez służbę bezpieczeństwa i higieny służby oraz inne

uprawnione organy.

Warunkiem dopuszczenia funkcjonariusza do wykonywania czynności służbowych po trwającej

dłużej niż 30 dni niezdolności do służby spowodowanej chorobą jest poddanie się przez

tego funkcjonariusza kontrolnym badaniom lekarskim i uzyskanie zaświadczenia potwierdzającego

zdolność do pełnienia służby na dotychczasowym stanowisku służby.

W czasie wykonywania czynności służbowych, w okolicznościach uzasadnionych stanem

wyższej konieczności, funkcjonariusz może odstąpić od zasad bezpieczeństwa i higieny

służby, z zachowaniem wszelkich dostępnych w danych warunkach zabezpieczeń, jeżeli

w jego ocenie dokonanej w miejscu i czasie wykonywania czynności służbowej istnieje

prawdopodobieństwo uratowania życia ludzkiego lub odwrócenia zagrożenia godzącego

w bezpieczeństwo państwa, w szczególności gdy

1)

z powodu braku specjalistycznego uzbrojenia, wyposażenia lub innego sprzętu zachodzi

konieczność zastosowania środka zastępczego;

2)

fizyczne warunki i umiejętności funkcjonariusza mogą zastąpić brak możliwości użycia

właściwego uzbrojenia, wyposażenia lub innego sprzętu;

3)

funkcjonariusz podejmie wykonanie określonej czynności dobrowolnie.

1.

W zakresie nieuregulowanym rozporządzeniem stosuje się odpowiednio

1)

przepisy art. 207 § 1, § 2 pkt 3-5, § 2

(Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm. oraz wydane na ich podstawie przepisy bezpieczeństwa i higieny pracy;

2)

przepisy art. 229 § 2 zdanie pierwsze, § 3-6 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy, a także przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 229 § 8 tej ustawy określające

zakres i częstotliwość badań okresowych;

3)

przepisy bezpieczeństwa i higieny pracy wydane na podstawie art. 237, jeżeli funkcjonariusz w czasie wykonywania czynności służbowych wykonuje prace,

których te przepisy dotyczą.

2.

Przepisy art. 209 stosuje się odpowiednio, w zakresie, w jakim nie będzie to stanowić zagrożenia dla

prawidłowej realizacji przez funkcjonariusza zadań, o których mowa w art. 2 ust. 1 i art. 30 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym.

Traci moc rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 7 listopada 2006 r. w sprawie warunków

bezpieczeństwa i higieny służby oraz zakresu stosowania przepisów działu dziesiątego

Kodeksu pracy w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym

(Dz. U. Nr 206, poz. 1514).

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.