Rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 16 maja 2012 r. w sprawie planu udzielenia schronienia statkom potrzebującym pomocy na polskich obszarach morskich

Rozporządzenie określa elementy, jakie powinien zawierać plan udzielenia schronienia

statkom znajdującym się w niebezpieczeństwie lub potrzebującym pomocy na polskich

obszarach morskich, zwany dalej „planem”.

Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają

1)

miejsce schronienia - port, przystań morską albo ich część lub inne osłonięte miejsce

cumowania lub kotwiczenia, lub jakiekolwiek inne, do którego kieruje się statki znajdujące

się w niebezpieczeństwie lub potrzebujące pomocy;

2)

statek potrzebujący pomocy - statek znajdujący się w sytuacji, która może doprowadzić

do jego utraty lub powstania zagrożenia dla środowiska lub bezpieczeństwa żeglugi;

3)

statek w niebezpieczeństwie - statek znajdujący się w sytuacji, w której istnieje

uzasadnione podejrzenie lub pewność, że statek lub człowiek jest narażony na poważne

i bezpośrednie niebezpieczeństwo i wymaga natychmiastowej pomocy.

1.

Dyrektorzy urzędów morskich opracowują plany, uwzględniając wytyczne Międzynarodowej

Organizacji Morskiej (IMO)

2.

Plan powinien być spójny z „Planem akcji poszukiwawczych i ratowniczych”, o którym

mowa w art. 117 ust. 2 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim, i „Krajowym Planem Zwalczania Zagrożeń i Zanieczyszczeń Środowiska Morskiego”, o

którym mowa w § 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 grudnia 2002 r. w sprawie organizacji i

sposobu zwalczania zagrożeń i zanieczyszczeń na morzu

(Dz. U. Nr 239, poz. 2026).

3.

Plan zawiera co najmniej

1)

dane właściwego dyrektora urzędu morskiego;

2)

dane podmiotów odpowiedzialnych za przyjmowanie zawiadomień i reagowanie w przypadku

zgłoszeń alarmowych i zgłoszeń o potrzebie otrzymania pomocy;

3)

dane współpracujących podmiotów, które mogą być zaangażowane w działania mające na

celu udzielenie statkom pomocy;

4)

informacje na temat linii brzegowej, granicznych parametrów statków, które mogą przyjąć

poszczególne porty, oraz wszystkich tych czynników, których znajomość ułatwia ocenę

oraz umożliwia szybkie podjęcie decyzji dotyczącej miejsca schronienia dla statku

w niebezpieczeństwie lub potrzebującego pomocy, wraz z opisem czynników środowiskowych,

gospodarczych i społecznych oraz warunków naturalnych istotnych dla podjęcia tej decyzji;

5)

procedury oceny sytuacji i podjęcia decyzji o udzieleniu pomocy statkowi w niebezpieczeństwie

lub potrzebującemu pomocy lub odmowie przyjęcia statku w danym miejscu;

6)

spis zasobów i urządzeń służących do udzielania pomocy, ratowania życia i mienia oraz

zapobiegania zanieczyszczeniom i ich zwalczania, które mogą zostać wykorzystane do

tej pomocy, w szczególności będących w dyspozycji Morskiej Służby Poszukiwania i Ratownictwa,

Marynarki Wojennej, właściwego wojewody, wojewódzkich inspektoratów ochrony środowiska,

Państwowego Ratownictwa Medycznego, Straży Granicznej oraz Państwowej Straży Pożarnej;

7)

procedury dotyczące współpracy międzynarodowej w celu koordynacji i podejmowania decyzji

związanej z postępowaniem ze statkiem w niebezpieczeństwie lub potrzebującym pomocy;

8)

procedury dotyczące współpracy pomiędzy dyrektorami urzędów morskich, w celu utworzenia

jednolitego krajowego systemu udzielania statkom schronienia, z uwzględnieniem możliwości

udzielania pomocy środkami dostępnymi na obszarach właściwości terytorialnej dyrektorów

urzędów morskich;

9)

procedury dotyczące gwarancji finansowych i odpowiedzialności ustanowione w odniesieniu

do statków przyjmowanych w miejscu schronienia;

10)

dane podmiotów, które muszą być informowane, oraz sposób ich informowania po podjęciu

decyzji, o której mowa w art. 94 ust. 5 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim;

11)

procedury przekazywania planów podmiotom, które mogą być zaangażowane w działania

mające na celu udzielenie statkom pomocy, a w szczególności podmiotom, o których mowa

w pkt 2, 3 i 10, oraz dysponujących zasobami i urządzeniami, o których mowa w pkt

6;

12)

procedury udostępniania informacji zawartych w planach sąsiednim państwom członkowskim

Unii Europejskiej;

13)

procedury występowania o udostępnienie planów sporządzonych przez sąsiednie państwa

członkowskie Unii Europejskiej przez dyrektora urzędu morskiego;

14)

terminy oraz okoliczności powodujące konieczność zaktualizowania planu;

15)

sposób przekazywania i aktualizowania informacji, o których mowa w pkt 1 i 2, do celów

publikacji.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia.