Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 26 marca 2012 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym

Katolicki Uniwersytet Lubelski otrzymuje dotacje i inne środki z budżetu państwa na

zasadach określonych dla uczelni publicznych, z wyjątkiem finansowania kosztów realizacji

środków trwałych w budowie służących procesowi dydaktycznemu.

Papieska Akademia Teologiczna w Krakowie otrzymuje dotacje i inne środki z budżetu

państwa na zasadach określonych dla uczelni publicznych, z wyjątkiem finansowania

kosztów realizacji środków trwałych w budowie służących procesowi dydaktycznemu.

1.

Ustawę stosuje się do publicznych i niepublicznych szkół wyższych.

2.

Ustawy nie stosuje się do szkół wyższych i wyższych seminariów duchownych prowadzonych

przez kościoły i związki wyznaniowe, z wyjątkiem Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego,

chyba że ustawa lub umowa między rządem a władzami kościołów lub związków wyznaniowych

stanowi inaczej.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

W terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy założyciel albo organ

kolegialny uczelni niepublicznej przedłoży ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa

wyższego do zatwierdzenia statut odpowiadający przepisom niniejszej ustawy.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli

1)

w dniu nadania albo uchwalenia statutu uczelni niepublicznej nie działał w tej uczelni

związek zawodowy;

2)

w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy w uczelni niepublicznej nie działa w tej

uczelni związek zawodowy;

3)

statut uczelni niepublicznej obowiązujący w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy

był zaopiniowany przez działający w tej uczelni związek zawodowy.

1.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

uczelnia - szkołę prowadzącą studia wyższe, utworzoną w sposób określony w ustawie;

2)

uczelnia publiczna - uczelnię utworzoną przez państwo reprezentowane przez właściwy

organ władzy lub administracji publicznej;

3)

uczelnia niepubliczna - uczelnię utworzoną przez osobę fizyczną albo osobę prawną

niebędącą państwową ani samorządową osobą prawną;

4

założyciel uczelni niepublicznej - osobę, o której mowa w pkt 3, która utworzyła uczelnię

lub prowadzi uczelnię na podstawie art. 26 ust. 3;

5

studia wyższe - studia pierwszego stopnia, studia drugiego stopnia lub jednolite studia

magisterskie, prowadzone przez uczelnię uprawnioną do ich prowadzenia;

6)

(uchylony);

7

studia pierwszego stopnia - formę kształcenia, na którą są przyjmowani kandydaci posiadający

świadectwo dojrzałości, kończącą się uzyskaniem kwalifikacji pierwszego stopnia;

8

studia drugiego stopnia - formę kształcenia, na którą są przyjmowani kandydaci posiadający

co najmniej kwalifikacje pierwszego stopnia, kończącą się uzyskaniem kwalifikacji

drugiego stopnia;

9

jednolite studia magisterskie - formę kształcenia, na którą są przyjmowani kandydaci

posiadający świadectwo dojrzałości, kończącą się uzyskaniem kwalifikacji drugiego

stopnia;

10

studia trzeciego stopnia - studia doktoranckie, prowadzone przez uprawnioną jednostkę

organizacyjną uczelni, instytut naukowy Polskiej Akademii Nauk, instytut badawczy

lub międzynarodowy instytut naukowy działający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

utworzony na podstawie odrębnych przepisów, na które są przyjmowani kandydaci posiadający

kwalifikacje drugiego stopnia, kończące się uzyskaniem kwalifikacji trzeciego stopnia;

11

studia podyplomowe - formę kształcenia, na którą są przyjmowani kandydaci posiadający

kwalifikacje co najmniej pierwszego stopnia, prowadzoną w uczelni, instytucie naukowym

Polskiej Akademii Nauk, instytucie badawczym lub Centrum Medycznym Kształcenia Podyplomowego,

kończące się uzyskaniem kwalifikacji podyplomowych;

11a

forma studiów - studia stacjonarne i studia niestacjonarne;

12

studia stacjonarne - formę studiów wyższych, w której co najmniej połowa programu

kształcenia jest realizowana w postaci zajęć dydaktycznych wymagających bezpośredniego

udziału nauczycieli akademickich i studentów;

13

studia niestacjonarne - formę studiów wyższych, inną niż studia stacjonarne, wskazaną

przez senat uczelni;

14

kierunek studiów - wyodrębnioną część jednego lub kilku obszarów kształcenia, realizowaną

w uczelni w sposób określony przez program kształcenia;

14a

obszar kształcenia - zasób wiedzy i umiejętności z zakresu jednego z obszarów wiedzy

określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym

oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki

(Dz. U. Nr 65, poz. 595, z późn. zm.;

14b

program kształcenia - opis określonych przez uczelnię spójnych efektów kształcenia,

zgodny z Krajowymi Ramami Kwalifikacji dla Szkolnictwa Wyższego, oraz opis procesu

kształcenia, prowadzącego do osiągnięcia tych efektów, wraz z przypisanymi do poszczególnych

modułów tego procesu punktami ECTS;

15)

(uchylony);

16)

(uchylony);

17)

(uchylony);

18

standardy kształcenia - zbiór reguł kształcenia na studiach przygotowujących do wykonywania

zawodu nauczyciela oraz zawodów, dla których wymagania dotyczące procesu kształcenia

i jego efektów są określone w przepisach prawa Unii Europejskiej;

18a

Krajowe Ramy Kwalifikacji dla Szkolnictwa Wyższego - opis, przez określenie efektów

kształcenia, kwalifikacji zdobywanych w polskim systemie szkolnictwa wyższego;

18b

kwalifikacje - efekty kształcenia, poświadczone dyplomem, świadectwem, certyfikatem

lub innym dokumentem wydanym przez uprawnioną instytucję potwierdzającym uzyskanie

zakładanych efektów kształcenia;

18c

efekty kształcenia - zasób wiedzy, umiejętności i kompetencji społecznych uzyskanych

w procesie kształcenia przez osobę uczącą się;

18d

punkty ECTS - punkty zdefiniowane w europejskim systemie akumulacji i transferu punktów

zaliczeniowych jako miara średniego nakładu pracy osoby uczącej się, niezbędnego do

uzyskania zakładanych efektów kształcenia;

18e

profil kształcenia - profil praktyczny, obejmujący moduł zajęć służących zdobywaniu

przez studenta umiejętności praktycznych albo profil ogólnoakademicki, obejmujący

moduł zajęć służących zdobywaniu przez studenta pogłębionych umiejętności teoretycznych;

18f

kwalifikacje pierwszego stopnia - efekt kształcenia na studiach pierwszego stopnia,

zakończonych uzyskaniem tytułu zawodowego licencjata, inżyniera lub równorzędnego

określonego kierunku studiów i profilu kształcenia, potwierdzony odpowiednim dyplomem;

18g

kwalifikacje drugiego stopnia - efekt kształcenia na studiach drugiego stopnia, zakończonych

uzyskaniem tytułu zawodowego magistra, magistra inżyniera lub równorzędnego określonego

kierunku studiów i profilu kształcenia, potwierdzony odpowiednim dyplomem;

18h

kwalifikacje trzeciego stopnia - uzyskanie, w drodze przewodu doktorskiego przeprowadzonego

na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym

oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki, stopnia naukowego doktora w określonej dziedzinie nauki w zakresie dyscypliny nauki

lub doktora sztuki określonej dziedziny sztuki w zakresie dyscypliny artystycznej,

potwierdzone odpowiednim dyplomem;

18i

kwalifikacje podyplomowe - osiągnięcie zakładanych efektów kształcenia na studiach

podyplomowych, potwierdzone świadectwem;

18j

filia uczelni - zamiejscową jednostkę organizacyjną uczelni, w której skład wchodzą

co najmniej dwie podstawowe jednostki organizacyjne uczelni;

18k

student - osobę kształcącą się na studiach wyższych;

18l

doktorant - uczestnika studiów doktoranckich;

18m

słuchacz - uczestnika studiów podyplomowych;

19)

immatrykulacja - akt przyjęcia w poczet studentów uczelni;

20)

(uchylony);

21)

(uchylony);

22)

uczelnia akademicka - uczelnię, w której przynajmniej jedna jednostka organizacyjna

posiada uprawnienie do nadawania stopnia naukowego doktora;

23)

uczelnia zawodowa - uczelnię prowadzącą studia pierwszego lub drugiego stopnia albo

jednolite studia magisterskie nieposiadającą uprawnienia do nadawania stopnia naukowego

doktora;

24)

uczelnia wojskowa - uczelnię publiczną nadzorowaną przez Ministra Obrony Narodowej;

25)

uczelnia służb państwowych - uczelnię publiczną nadzorowaną przez ministra właściwego

do spraw wewnętrznych;

26)

uczelnia artystyczna - uczelnię publiczną nadzorowaną przez ministra właściwego do

spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego;

27)

uczelnia medyczna - uczelnię publiczną nadzorowaną przez ministra właściwego do spraw

zdrowia;

28)

uczelnia morska - uczelnię publiczną nadzorowaną przez ministra właściwego do spraw

gospodarki morskiej;

29

podstawowa jednostka organizacyjna - wydział lub inną jednostkę organizacyjną uczelni

określoną w statucie, prowadzącą co najmniej jeden kierunek studiów, studia doktoranckie

lub badania co najmniej w jednej dyscyplinie naukowej;

30)

nauka i badania naukowe - także odpowiednio - sztukę i twórczość artystyczną;

31)

stopień naukowy doktora i stopień naukowy doktora habilitowanego - także odpowiednio

- stopień doktora sztuki i stopień doktora habilitowanego sztuki;

32)

tytuł naukowy profesora - także odpowiednio - tytuł profesora sztuki;

33

podstawowe miejsce pracy - uczelnię albo jednostkę naukową, w której nauczyciel akademicki

lub pracownik naukowy jest zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy, wskazaną w akcie

stanowiącym podstawę zatrudnienia jako podstawowe miejsce pracy; w tym samym czasie

podstawowe miejsce pracy może być tylko jedno;

34

jednostka naukowa - instytut naukowy Polskiej Akademii Nauk, instytut badawczy albo

międzynarodowy instytut naukowy utworzony na podstawie odrębnych przepisów, działający

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

studiach bez bliższego określenia - rozumie się przez to studia wyższe;

2)

poziomie kształcenia - rozumie się przez to studia pierwszego stopnia, studia drugiego

stopnia lub jednolite studia magisterskie albo studia trzeciego stopnia;

3)

związku uczelni, bez bliższego określenia - rozumie się przez to związek uczelni publicznych

albo związek uczelni niepublicznych;

4)

tytule zawodowym - rozumie się przez to tytuł licencjata, inżyniera, magistra, magistra

inżyniera lub tytuł równorzędny.

3.

W uczelni, w której nie ma podstawowych jednostek organizacyjnych, przepisy ustawy

dotyczące takich jednostek stosuje się odpowiednio do całej uczelni.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2008 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 23 kwietnia 2010 r.

1

Wyraz „uniwersytet” może być używany w nazwie uczelni, której jednostki organizacyjne

posiadają uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora co najmniej w dziesięciu

dyscyplinach, w tym co najmniej po dwa uprawnienia w każdej z następujących grup dziedzin

nauki

1)

humanistycznych, prawnych, ekonomicznych lub teologicznych;

2)

matematycznych, fizycznych, nauk o Ziemi lub technicznych;

3)

biologicznych, medycznych, chemicznych, farmaceutycznych, rolniczych lub weterynaryjnych.

2

Wyrazy „uniwersytet techniczny” mogą być używane w nazwie uczelni, której jednostki

organizacyjne posiadają uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora co najmniej

w dziesięciu dyscyplinach, w tym co najmniej sześć uprawnień w zakresie nauk technicznych.

3.

Wyraz „uniwersytet” uzupełniony innym przymiotnikiem lub przymiotnikami w celu określenia

profilu uczelni może być używany w nazwie uczelni, której jednostki organizacyjne

posiadają co najmniej sześć uprawnień do nadawania stopnia naukowego doktora, w tym

co najmniej cztery w zakresie nauk objętych profilem uczelni.

4.

Wyraz „politechnika” może być używany w nazwie uczelni, której jednostki organizacyjne

posiadają uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora co najmniej w sześciu

dyscyplinach, w tym co najmniej cztery w zakresie nauk technicznych.

5.

Wyraz „akademia” może być używany w nazwie uczelni, której jednostki organizacyjne

posiadają co najmniej dwa uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Uczelnia jest autonomiczna we wszystkich obszarach swojego działania na zasadach określonych

w ustawie.

2

Uczelnie kierują się zasadami wolności nauczania, badań naukowych i twórczości artystycznej.

3.

Uczelnie, pełniąc misję odkrywania i przekazywania prawdy poprzez prowadzenie badań

i kształcenie studentów, stanowią integralną część narodowego systemu edukacji i nauki.

4

Uczelnie współpracują z otoczeniem społeczno-gospodarczym, w szczególności w zakresie

prowadzenia badań naukowych i prac rozwojowych na rzecz podmiotów gospodarczych, w

wyodrębnionych formach działalności, w tym w drodze utworzenia spółki celowej, o której

mowa w art. 86a, a także przez udział przedstawicieli pracodawców w opracowywaniu

programów kształcenia i w procesie dydaktycznym.

5.

Organy administracji rządowej i organy jednostek samorządu terytorialnego mogą podejmować

decyzje dotyczące uczelni tylko w przypadkach przewidzianych w ustawach.

1.

Uczelnie wojskowe są jednocześnie jednostkami wojskowymi w rozumieniu ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej

Polskiej

(Dz. U. z 2012 r. poz. 461) i realizują zadania związane z obroną narodową.

2.

Zakres działania uczelni służb państwowych jako jednostki organizacyjnej właściwej

służby określają odrębne przepisy.

1.

Uczelnia ma w szczególności prawo do

1)

prowadzenia badań naukowych i prac rozwojowych oraz określania ich kierunków;

2)

współpracy z innymi jednostkami akademickimi i naukowymi, w tym zagranicznymi, w realizacji

badań naukowych i prac rozwojowych, na podstawie porozumień w celu pozyskiwania funduszy

z realizacji badań, w tym z ich komercjalizacji oraz wspierania mobilności naukowców;

3)

wspierania badań naukowych prowadzonych przez młodych naukowców, w szczególności przez

przeprowadzanie konkursów finansowanych ze środków, o których mowa w art. 18 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki

(Dz. U. Nr 96, poz. 615 oraz z 2011 r. Nr 84, poz. 455 i Nr 185, poz. 1092);

4)

prowadzenia kształcenia na studiach pierwszego stopnia, studiach drugiego stopnia,

jednolitych studiach magisterskich i studiach doktoranckich zgodnie z przysługującymi

jej uprawnieniami, w tym

a)

ustalania warunków przyjęcia na studia, w tym liczby miejsc na kierunkach i formach

studiów, z wyjątkiem studiów na kierunkach lekarskim i lekarsko-dentystycznym, w zakresie

w jakim mają do nich zastosowanie przepisy wydane na podstawie art. 8 ust. 9,

b)

ustalania planów studiów i programów kształcenia, uwzględniających efekty kształcenia

zgodnie z Krajowymi Ramami Kwalifikacji dla Szkolnictwa Wyższego, zwanymi dalej „Krajowymi

Ramami Kwalifikacji”, dla obszarów kształcenia określonych w przepisach wydanych na

podstawie art. 9 ust. 1 pkt 2;

5)

prowadzenia studiów podyplomowych, kursów dokształcających i szkoleń;

6)

wydawania dyplomów ukończenia studiów potwierdzających uzyskanie tytułu zawodowego

oraz świadectw ukończenia studiów podyplomowych i kursów dokształcających.

2.

Uprawnione jednostki organizacyjne uczelni mają prawo nadawania stopni naukowych doktora

i doktora habilitowanego oraz występowania o nadanie tytułu naukowego profesora na

zasadach określonych w ustawie z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach

i tytule w zakresie sztuki.

Uczelnia może prowadzić działalność gospodarczą wyodrębnioną organizacyjnie i finansowo

od działalności, o której mowa w art. 13 i 14, w zakresie i formach określonych w

statucie.

1.

Studia w uczelni są prowadzone w ramach kierunku studiów; przyjęcie studenta na określony

kierunek studiów następuje nie później niż po upływie pierwszego roku studiów. Kierunek

studiów może być prowadzony przez podstawową jednostkę organizacyjną uczelni albo

łącznie przez kilka takich jednostek.

2.

Uczelnia, która ma co najmniej cztery uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora

habilitowanego może organizować indywidualne studia międzyobszarowe, obejmujące co

najmniej dwa obszary kształcenia i prowadzące do uzyskania dyplomu na co najmniej

jednym kierunku studiów, prowadzonym w danej uczelni przez podstawową jednostkę organizacyjną,

mającą uprawnienie do nadawania stopnia naukowego doktora w obszarze wiedzy związanym

z tym kierunkiem.

3.

Liczbę studentów studiów stacjonarnych w uczelni publicznej, finansowanych z budżetu

państwa na poszczególnych kierunkach studiów określa senat uczelni, w drodze uchwały,

kierując się zasadą odpowiedzialności za jakość kształcenia oraz możliwościami zapewnienia

finansowania ich ze środków publicznych.

4.

Zwiększenie ogólnej liczby studentów studiów stacjonarnych w uczelni publicznej powyżej

2% ogólnej liczby studentów studiów stacjonarnych studiujących w poprzednim roku akademickim

następuje w drodze decyzji ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego albo

właściwego ministra nadzorującego uczelnię, o którym mowa w art. 33 ust. 2, podjętej

w uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw szkolnictwa wyższego, uwzględniającej

1)

liczbę studentów na poszczególnych kierunkach studiów, w tym kierunkach priorytetowych

dla rozwoju kraju;

2)

oceny jakości kształcenia dokonane przez Polską Komisję Akredytacyjną;

3)

zasadę równomiernego dostępu do studiów nieodpłatnych na obszarze kraju.

5.

Zwiększenie ogólnej liczby studentów studiów stacjonarnych w uczelni publicznej nadzorowanej

przez ministra właściwego do spraw kultury i dziedzictwa narodowego nie wymaga decyzji,

o której mowa w ust. 4.

6.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

tryb podejmowania decyzji, o których mowa w ust. 4, uwzględniając terminy składania

wniosków i zakres danych niezbędnych do podjęcia decyzji.

7.

Uczelnia może prowadzić studia podyplomowe w zakresie obszaru kształcenia, z którym

związany jest co najmniej jeden kierunek studiów prowadzony przez uczelnię.

8.

W przypadku gdy program studiów podyplomowych wykracza poza zakres, o którym mowa

w ust. 7, do prowadzenia tych studiów wymagana jest zgoda ministra właściwego do spraw

szkolnictwa wyższego wydana po zasięgnięciu opinii Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa

Wyższego.

9.

Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw szkolnictwa

wyższego określi, w drodze rozporządzenia, limit przyjęć na kierunki lekarski i lekarsko-dentystyczny

w poszczególnych uczelniach, uwzględniając zasady określone w ust. 4, możliwości dydaktyczne

uczelni oraz zapotrzebowanie na absolwentów tych kierunków.

10.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, limit miejsc na kierunki

studiów dla kandydatów na żołnierzy zawodowych w poszczególnych uczelniach wojskowych,

uwzględniając możliwości dydaktyczne uczelni oraz zapotrzebowanie na absolwentów tych

kierunków.

11.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, limit miejsc

na kierunki studiów strażaków w służbie kandydackiej oraz strażaków w służbie stałej,

uwzględniając możliwości dydaktyczne uczelni oraz zapotrzebowanie na absolwentów tych

kierunków.

Studia podyplomowe trwają nie krócej niż dwa semestry. Program kształcenia powinien

umożliwiać uzyskanie przez słuchacza co najmniej 60 punktów ECTS, przy czym uczelnia

jest obowiązana do określenia ich efektów kształcenia oraz sposobu ich weryfikowania

i dokumentacji.

Język polski jest językiem nauczania oraz językiem egzaminów i prac dyplomowych w

szkołach publicznych i niepublicznych wszystkich typów oraz w placówkach oświatowych

i innych instytucjach edukacyjnych, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej.

1.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia

1)

warunki, jakie musi spełniać opis kwalifikacji pierwszego i drugiego stopnia, uwzględniając

przyporządkowanie kwalifikacji do obszarów kształcenia oraz dziedzin i dyscyplin określonych

na podstawie ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach

i tytule w zakresie sztuki;

2)

Krajowe Ramy Kwalifikacji, w tym opis efektów kształcenia dla obszarów kształcenia,

z uwzględnieniem poziomów i profili kształcenia.

2.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

po zasięgnięciu opinii Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego, wzorcowe efekty

kształcenia dla wybranych kierunków studiów, uwzględniając poziom i profil kształcenia

w poszczególnych obszarach kształcenia.

3.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia

1)

warunki, jakie muszą spełniać jednostki organizacyjne, aby prowadzić studia na określonym

kierunku i poziomie kształcenia, a w szczególności

a)

liczbę nauczycieli akademickich, posiadających tytuł naukowy lub stopień naukowy lub

osób, które nabyły uprawnienia równoważne z uprawnieniami doktora habilitowanego na

podstawie art. 21a ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz

o stopniach i tytule w zakresie sztuki, zaliczanych do minimum kadrowego,

b)

proporcje liczby pracowników, o których mowa w lit. a, do liczby studentów na danym

kierunku studiów

- z uwzględnieniem zasad, określonych w art. 9a i art. 112a;

2)

warunki, jakie musi spełniać program kształcenia uwzględniając

a)

zakładane efekty kształcenia,

b)

opis procesu kształcenia prowadzącego do uzyskania tych efektów z punktami ECTS przypisanymi

do poszczególnych modułów,

c)

sposób weryfikacji efektów;

3)

warunki oceny programowej, o której mowa w art. 48a ust. 3, uwzględniając w szczególności

a)

spełnianie warunków prowadzenia studiów na określonym kierunku, poziomie i profilu

kształcenia,

b)

akredytacje lub certyfikaty instytucji międzynarodowych,

c)

działanie wewnętrznego systemu zapewniania jakości kształcenia w zakresie analizy

efektów kształcenia

- mając na uwadze zapewnienie właściwej jakości kształcenia;

4)

warunki oceny instytucjonalnej, o której mowa w art. 48a ust. 4, uwzględniając w szczególności

a)

funkcjonowanie i doskonalenie systemów zapewnienia jakości kształcenia,

b)

akredytacje lub certyfikaty instytucji międzynarodowych,

c)

wyniki oceny programowej kierunków studiów prowadzonych w podstawowej jednostce organizacyjnej

uczelni

- mając na uwadze zapewnienie właściwej jakości kształcenia;

5)

szczegółowe warunki tworzenia i funkcjonowania filii oraz zamiejscowej podstawowej

jednostki organizacyjnej, uwzględniając obowiązek spełnienia warunków określonych

w przepisach wydanych na podstawie pkt 1, odrębnie dla każdego kierunku studiów.

1.

Podstawowa jednostka organizacyjna uczelni zalicza do minimum kadrowego tylko nauczyciela

akademickiego zatrudnionego w pełnym wymiarze czasu pracy, na podstawie złożonego

przez niego oświadczenia, o którym mowa w art. 112a.

2.

Podstawowa jednostka organizacyjna uczelni prowadząca studia pierwszego stopnia o

profilu praktycznym może zaliczyć do minimum kadrowego, w miejsce nauczyciela akademickiego

posiadającego tytuł naukowy lub stopień naukowy doktora habilitowanego lub osoby,

która nabyła uprawnienie równoważne z uprawnieniami doktora habilitowanego na podstawie

art. 21a ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz

o stopniach i tytule w zakresie sztuki, dwie osoby posiadające stopień naukowy doktora.

3.

Podstawowa jednostka organizacyjna uczelni, o której mowa w ust. 2, może zaliczyć

do minimum kadrowego, w miejsce nauczyciela akademickiego posiadającego stopień naukowy

doktora, dwie osoby posiadające tytuł zawodowy magistra i znaczne doświadczenie zawodowe

zdobyte poza uczelnią w dziedzinie związanej z kierunkiem studiów.

4.

Liczba osób, o których mowa w ust. 2 lub 3, nie może przekroczyć 50% liczby osób zaliczanych

do minimum kadrowego, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 3 pkt 1, w grupie nauczycieli akademickich posiadających tytuł naukowy

profesora lub stopień naukowy doktora habilitowanego lub osób, które nabyły uprawnienia

równoważne z uprawnieniami doktora habilitowanego na podstawie art. 21a ustawy z dnia

14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule

w zakresie sztuki, a także 50% liczby osób zaliczonych do grupy nauczycieli akademickich posiadających

stopień naukowy doktora.

1.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, standardy kształcenia dla kierunków

studiów: lekarskiego, lekarsko-dentystycznego, farmacji, pielęgniarstwa i położnictwa,

uwzględniając wymogi dotyczące kształcenia i szkolenia przygotowujące do wykonywania

zawodu lekarza, lekarza-dentysty, farmaceuty, pielęgniarki i położnej, określone w

przepisach Unii Europejskiej.

2.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

standardy kształcenia dla kierunków studiów weterynarii oraz architektury, uwzględniając

wymogi dotyczące kształcenia i szkolenia przygotowujące do wykonywania zawodu lekarza

weterynarii oraz architekta, określone w przepisach Unii Europejskiej.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw oświaty i wychowania określi, w drodze rozporządzenia, mając na uwadze wymagania

rynku pracy, standardy kształcenia przygotowującego do wykonywania zawodu nauczyciela,

uwzględniając

1)

efekty kształcenia w zakresie

a)

wiedzy merytorycznej i metodycznej,

b)

wiedzy pedagogicznej i psychologicznej, w tym w zakresie wychowania, z uwzględnieniem

przygotowania do pracy z uczniami o specjalnych potrzebach edukacyjnych,

c)

przygotowania w zakresie stosowania technologii informacyjnej,

d)

poziomu znajomości języka obcego;

2)

czas trwania studiów oraz studiów podyplomowych, wymiar i sposób organizacji praktyk.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 9a ust. 2 pkt 1-2 i 6, art. 9c ust. 2 pkt 1, 2, 3 i 4 oraz 8 i ust. 5 pkt 2 lit.

b i c oraz art. 10 i 10a ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2007 r.;

2)

art. 53, art. 54 i art. 64a ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, które wchodzą w życie z dniem 1 września 2007 r.

(uchylony).

1.

Podstawowa jednostka organizacyjna uczelni posiadająca uprawnienie do nadawania stopnia

naukowego doktora habilitowanego i spełniająca warunki określone w przepisach wydanych

na podstawie art. 9 ust. 3 pkt 1, może prowadzić studia na określonym przez senat

uczelni, w drodze uchwały, kierunku studiów i poziomie kształcenia, w ramach obszarów

kształcenia oraz dziedzin odpowiadających uprawnieniom do nadawania stopnia naukowego

doktora habilitowanego. Uchwała senatu uczelni określa efekty kształcenia, do których

są dostosowane plany studiów i programy kształcenia, odpowiednio do poziomu i profilu

kształcenia.

2.

Podstawowa jednostka organizacyjna uczelni nieposiadająca uprawnienia do nadawania

stopnia naukowego doktora habilitowanego, może prowadzić studia na określonym kierunku,

poziomie i profilu kształcenia zgodnie z

1)

wzorcowym opisem efektów kształcenia dla kierunku i poziomu kształcenia określonym

w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 2 lub

2)

opisem efektów kształcenia określonym przez senat uczelni dla kierunku innego niż

kierunki określone w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 2.

3.

Podstawowa jednostka organizacyjna uczelni nieposiadająca uprawnienia do nadawania

stopnia naukowego doktora habilitowanego może uzyskać uprawnienie do prowadzenia studiów,

o których mowa w ust. 2, na podstawie decyzji ministra właściwego do spraw szkolnictwa

wyższego, wydanej po zasięgnięciu opinii ministra nadzorującego uczelnię oraz Polskiej

Komisji Akredytacyjnej w zakresie spełniania warunków określonych w przepisach wydanych

na podstawie art. 9 ust. 3 pkt 1. W przypadku kierunku studiów innego niż określony

w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 2 jest wymagana również opinia Polskiej

Komisji Akredytacyjnej o efektach kształcenia określonych przez senat uczelni.

3a

Warunkiem wydania decyzji, o której mowa w ust. 3, uprawniającej do prowadzenia studiów

na kierunkach pielęgniarstwo lub położnictwo jest uzyskanie akredytacji ministra właściwego

do spraw zdrowia na podstawie art. 59 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej

(Dz. U. Nr 174, poz. 1039 i Nr 291, poz. 1707).

4.

Podstawowa jednostka organizacyjna uczelni, o której mowa w ust. 2, spełniająca warunki

określone w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 3 pkt 1 i art. 9b lub art.

9c, może uzyskać uprawnienie do prowadzenia studiów na kierunku, o którym mowa w art.

9b, na podstawie decyzji ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego, wydanej

po zasięgnięciu opinii Polskiej Komisji Akredytacyjnej i ministra nadzorującego uczelnię.

5.

Do prowadzenia studiów przez jednostki międzyuczelniane lub jednostki wspólne, a także

jednostki organizacyjne związku uczelni stosuje się odpowiednio przepisy ust. 1-4.

1.

Rektor zawiadamia ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego, ministra nadzorującego

uczelnię i Polską Komisję Akredytacyjną o uruchomieniu kształcenia na kierunku studiów,

w terminie miesiąca od dnia rozpoczęcia kształcenia na tym kierunku.

2.

Polska Komisja Akredytacyjna ocenia jakość kształcenia na danym kierunku studiów,

uwzględniając jego efekty, a także spełnianie warunków określonych w art. 9a oraz

w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 3 pkt 1 i art. 9b lub art. 9c. Ocena

ta może być również dokonana na wniosek ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego.

3.

W przypadku wątpliwości co do spełniania warunków do prowadzenia studiów określonych

w art. 9a oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 3 pkt 1 i art. 9b lub

art. 9c, przez podstawowe jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 11, minister

właściwy do spraw szkolnictwa wyższego niezwłocznie, po zawiadomieniu go przez rektora

o uruchomieniu kształcenia, występuje do Polskiej Komisji Akredytacyjnej z wnioskiem

o dokonanie oceny.

1.

Rektor zawiadamia ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego, ministra nadzorującego

uczelnię i Polską Komisję Akredytacyjną w terminie nie dłuższym niż trzy miesiące,

o zaprzestaniu spełniania przez podstawową jednostkę organizacyjną warunków do prowadzenia

studiów, w tym o zmianach w stanie zatrudnienia wpływających na uprawnienie do prowadzenia

studiów. Jeżeli w terminie dwunastu miesięcy od zaprzestania spełniania wymaganych

warunków podstawowa jednostka organizacyjna nie spełni tych warunków, minister właściwy

do spraw szkolnictwa wyższego, w drodze decyzji, zawiesza uprawnienia podstawowej

jednostki organizacyjnej do prowadzenia studiów na danym kierunku i określonym poziomie

kształcenia.

2.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego zawiesza uprawnienia podstawowej jednostki

organizacyjnej uczelni do prowadzenia studiów na danym kierunku studiów i poziomie

kształcenia w przypadku niezawiadomienia przez rektora w wyznaczonym terminie o zaprzestaniu

spełniania przez tę jednostkę warunków do prowadzenia studiów.

3.

W przypadku negatywnej oceny kształcenia dokonanej przez Polską Komisję Akredytacyjną,

minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego, uwzględniając w szczególności rodzaj

i zakres stwierdzonych naruszeń, w drodze decyzji, cofa albo zawiesza uprawnienia

do prowadzenia studiów na danym kierunku i określonym poziomie kształcenia.

3a

Przepis ust. 3 stosuje się także w przypadku odmowy albo cofnięcia akredytacji wydanej

na podstawie art. 59 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej przez ministra właściwego do spraw zdrowia.

4.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego powiadamia Polską Komisję Akredytacyjną

o podjętych decyzjach w sprawie zawieszenia lub cofnięcia podstawowej jednostce organizacyjnej

uprawnień do prowadzenia studiów, o których mowa w ust. 1-3 oraz o decyzjach o wygaśnięciu

uprawnienia lub uchyleniu zawieszenia, o których mowa w art. 11c ust. 4 i 6.

1.

W terminie nie dłuższym niż dwanaście miesięcy od dnia podjęcia decyzji o zawieszeniu

uprawnień, o którym mowa w art. 11b ust. 1-3, uczelnia jest obowiązana do usunięcia

stwierdzonych naruszeń.

2.

W okresie zawieszenia uprawnień podstawowej jednostki organizacyjnej do prowadzenia

studiów na danym kierunku i określonym poziomie kształcenia zostają wstrzymane przyjęcia

studentów na ten kierunek i poziom kształcenia.

3.

W terminie nie dłuższym niż trzy miesiące po upływie terminu, o którym mowa w ust.

1, Polska Komisja Akredytacyjna wydaje opinię dotyczącą przywrócenia zawieszonych

uprawnień.

4.

W przypadku negatywnej opinii Polskiej Komisji Akredytacyjnej minister właściwy do

spraw szkolnictwa wyższego wydaje decyzję o wygaśnięciu zawieszonego uprawnienia.

5.

W przypadku cofnięcia albo wygaśnięcia uprawnień do prowadzenia studiów na danym kierunku

i określonym poziomie kształcenia, o których mowa w ust. 4 i w art. 11b ust. 3, rektor

uczelni zapewnia studentom możliwość kontynuowania studiów na tym kierunku.

6.

W przypadku pozytywnej opinii Polskiej Komisji Akredytacyjnej minister właściwy do

spraw szkolnictwa wyższego wydaje decyzję o uchyleniu decyzji zawieszającej uprawnienie.

7.

W przypadku cofnięcia albo wygaśnięcia uprawnień do prowadzenia studiów na danym kierunku

kształcenia z ponownym wnioskiem o przyznanie uprawnień do prowadzenia studiów na

tym samym kierunku, poziomie i profilu kształcenia uczelnia może wystąpić po upływie

co najmniej dwunastu miesięcy.

1.

W przypadku połączenia podstawowych jednostek organizacyjnych uczelni lub zmiany nazwy

jednostki, uprawnienia do prowadzenia kierunków studiów pozostają przy nowo utworzonej

jednostce organizacyjnej lub jednostce o nowej nazwie, jeżeli spełniają one warunki

określone w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 3 pkt 1.

2.

W przypadku nieuruchomienia studiów na danym kierunku i poziomie kształcenia w okresie

dwóch lat od dnia uzyskania uprawnienia, o którym mowa w art. 11 ust. 3, uprawnienie

to wygasa.

3.

W przypadku podziału podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni posiadane uprawnienia

do prowadzenia kierunków studiów zachowują te nowo utworzone jednostki organizacyjne

uczelni, które spełniają warunki określone w przepisach wydanych na podstawie art.

9 ust. 3 pkt 1.

4.

Rektor uczelni jest obowiązany powiadomić ministra właściwego do spraw szkolnictwa

wyższego, ministra nadzorującego uczelnię oraz Polską Komisję Akredytacyjną o decyzjach

w sprawach, o których mowa w ust. 1 lub 3, w terminie miesiąca od dnia podjęcia uchwały

przez senat uczelni.

Uczelnia ma osobowość prawną.

1.

Podstawowymi zadaniami uczelni, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, są

1

kształcenie studentów w celu zdobywania i uzupełniania wiedzy oraz umiejętności niezbędnych

w pracy zawodowej;

2)

wychowywanie studentów w poczuciu odpowiedzialności za państwo polskie, za umacnianie

zasad demokracji i poszanowanie praw człowieka;

3)

prowadzenie badań naukowych i prac rozwojowych oraz świadczenie usług badawczych;

4)

kształcenie i promowanie kadr naukowych;

5)

upowszechnianie i pomnażanie osiągnięć nauki, kultury narodowej i techniki, w tym

poprzez gromadzenie i udostępnianie zbiorów bibliotecznych i informacyjnych;

6

prowadzenie studiów podyplomowych, kursów i szkoleń w celu kształcenia nowych umiejętności

niezbędnych na rynku pracy w systemie uczenia się przez całe życie;

7)

stwarzanie warunków do rozwoju kultury fizycznej studentów;

8)

działanie na rzecz społeczności lokalnych i regionalnych;

9

stwarzanie osobom niepełnosprawnym warunków do pełnego udziału w procesie kształcenia

i w badaniach naukowych.

2.

Uczelnia zawodowa prowadząca wyłącznie studia pierwszego stopnia nie jest obowiązana

do wykonywania zadań określonych w ust. 1 pkt 3 i 4.

3

Zadaniem uczelni medycznej lub podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni działającej

w dziedzinie nauk medycznych albo weterynaryjnych może być także uczestniczenie w

sprawowaniu opieki medycznej albo weterynaryjnej w zakresie i formach określonych

w przepisach o działalności leczniczej i przepisach o zakładach leczniczych dla zwierząt.

Uczelnia monitoruje kariery zawodowe swoich absolwentów w celu dostosowania kierunków

studiów i programów kształcenia do potrzeb rynku pracy, w szczególności po trzech

i pięciu latach od dnia ukończenia studiów.

Uczelnia może prowadzić domy studenckie i stołówki studenckie.

1.

Władze publiczne, na zasadach określonych w ustawie, zapewniają uczelniom publicznym

środki finansowe niezbędne do wykonywania ich zadań oraz udzielają pomocy uczelniom

niepublicznym w zakresie i formach określonych w ustawie.

2

Środki finansowe niezbędne do funkcjonowania Polskiej Komisji Akredytacyjnej są zapewniane

w części budżetu państwa, której dysponentem jest minister właściwy do spraw szkolnictwa

wyższego. Środki finansowe niezbędne do funkcjonowania Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa

Wyższego oraz komisji dyscyplinarnej przy tej Radzie są zapewniane w częściach budżetu

państwa, których dysponentami są minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i

minister właściwy do spraw nauki. Funkcjonowanie Rzecznika Praw Absolwenta przy Radzie

Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego jest finansowane w ramach środków przyznanych

Radzie.

3

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób obsługi administracyjnej i finansowej Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego,

komisji dyscyplinarnej przy Radzie Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz Rzecznika

Praw Absolwenta przy Radzie Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego, mając na uwadze

zapewnienie sprawnej obsługi prowadzonych przez nich prac;

2)

wysokość wynagrodzenia członków Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Polskiej

Komisji Akredytacyjnej i komisji dyscyplinarnej przy Radzie Głównej Nauki i Szkolnictwa

Wyższego, wyznaczanych przez nie recenzentów i ekspertów, rzeczników dyscyplinarnych

przy komisji dyscyplinarnej przy Radzie Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz

Rzecznika Praw Absolwenta, uwzględniając zasadę, że wysokość wynagrodzenia członków

Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Polskiej Komisji Akredytacyjnej, Rzecznika

Praw Absolwenta i komisji dyscyplinarnej przy Radzie Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego

będzie ustalana w relacji do minimalnej stawki wynagrodzenia zasadniczego profesora

zwyczajnego, określonej w przepisach o wynagradzaniu nauczycieli akademickich, w wysokości

adekwatnej do wykonywanych zadań.

4

Zwrot kosztów podróży członkom Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Polskiej

Komisji Akredytacyjnej i komisji dyscyplinarnej przy Radzie Głównej Nauki i Szkolnictwa

Wyższego, wyznaczonym przez nie recenzentom i ekspertom, rzecznikom dyscyplinarnym

przy komisji dyscyplinarnej przy Radzie Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz

Rzecznikowi Praw Absolwenta następuje na zasadach określonych dla pracowników zatrudnionych

w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej w przepisach wykonawczych

wydanych na podstawie art. 77

(Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm..

Uczelni w rozumieniu przepisów o szkolnictwie wyższym przysługuje pierwszeństwo w

opublikowaniu pracy dyplomowej studenta. Jeżeli uczelnia nie opublikowała pracy dyplomowej

w ciągu 6 miesięcy od jej obrony, student, który ją przygotował, może ją opublikować,

chyba że praca dyplomowa jest częścią utworu zbiorowego.

1.

Jednostki organizacyjne uczelni niespełniające wymagań określonych w art. 11 ust.

2-4 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, prowadzące

w dniu wejścia w życie ustawy studia na kierunku studiów i poziomie kształcenia bez

konieczności uzyskania decyzji ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego mogą

je prowadzić do zakończenia całego cyklu kształcenia.

2.

Wszczęte i niezakończone postępowania dotyczące uprawnień do prowadzenia kierunku

studiów w sprawach zaopiniowanych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy przez

Państwową Komisję Akredytacyjną są rozpatrywane na zasadach i w trybie określonych

w przepisach dotychczasowych.

3.

Podstawowe jednostki organizacyjne uczelni, o których mowa w ust. 1, posiadające uprawnienia

do prowadzenia kształcenia na określonym kierunku studiów i poziomie kształcenia zachowują

te uprawnienia bez konieczności uzyskania decyzji ministra, o której mowa w art. 11

ust. 3 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jeżeli

w ciągu 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy dostosują programy kształcenia

1)

do wzorcowych efektów kształcenia, o których mowa w art. 9 ust. 2 ustawy, o której

mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, albo

2)

do opisu efektów kształcenia opracowanego przez senat uczelni.

4.

Jeżeli dostosowanie, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, wymaga dokonania w programie kształcenia

zmiany zajęć dydaktycznych, za które można uzyskać więcej niż 30% punktów ECTS, podstawowa

jednostka organizacyjna uczelni może prowadzić kształcenie na określonym kierunku

studiów i poziomie kształcenia po pozytywnym zaopiniowaniu opisu efektów kształcenia

przez Polską Komisję Akredytacyjną.

5.

W przypadku negatywnej opinii Polskiej Komisji Akredytacyjnej minister właściwy do

spraw szkolnictwa wyższego cofa albo zawiesza uprawnienia do prowadzenia studiów na

danym kierunku i określonym poziomie kształcenia.

1.

Akademickim tytułem honorowym jest tytuł doktora honoris causa.

2.

Tytuł doktora honoris causa nadaje senat, a w uczelni niepublicznej organ kolegialny

wskazany w statucie, na wniosek podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni uprawnionej

do nadawania stopnia naukowego doktora habilitowanego.

3.

Szczegółowe warunki nadawania tytułu doktora honoris causa oraz tryb postępowania

określa statut uczelni.

1.

Studia podyplomowe prowadzone w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy są prowadzone

do ich zakończenia na zasadach dotychczasowych.

2.

Wszczęte i niezakończone postępowania w sprawach wniosków o udzielenie zgody na prowadzenie

studiów podyplomowych, zaopiniowane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

przez Radę Główną Szkolnictwa Wyższego są rozpatrywane na zasadach i w trybie określonych

w przepisach dotychczasowych.

3.

Wszczęte i niezakończone postępowania w sprawach wniosków o udzielenie zgody na prowadzenie

studiów podyplomowych, niezaopiniowane do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy przez

Radę Główną Szkolnictwa Wyższego umarza się.

Sprawy związane z funkcjonowaniem uczelni nieuregulowane w ustawie określa statut

uczelni, zwany dalej „statutem”.

1.

Wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy postępowania

w sprawach dotyczących pozwolenia na utworzenie uczelni niepublicznej lub przeniesienia

pozwolenia na utworzenie uczelni niepublicznej na rzecz innej osoby fizycznej lub

prawnej są rozpatrywane na podstawie przepisów ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą.

2.

W przypadkach pozwoleń na utworzenie uczelni zaopiniowanych przed dniem wejścia w

życie niniejszej ustawy przez Państwową Komisję Akredytacyjną minister właściwy do

spraw szkolnictwa wyższego nie zasięga ponownie opinii Polskiej Komisji Akredytacyjnej.

3.

Wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy pozwolenia na utworzenie uczelni

niepublicznych na czas określony stają się pozwoleniami na czas nieokreślony, jeżeli

w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy uczelnia prowadzi kształcenie. Minister właściwy

do spraw szkolnictwa wyższego w terminie sześciu miesięcy od dnia wejścia w życie

niniejszej ustawy dokona odpowiednich zmian w rejestrze uczelni niepublicznych.

1.

Utworzenie publicznej uczelni akademickiej, jej likwidacja, zmiana nazwy oraz połączenie

z inną uczelnią publiczną następują w drodze ustawy, z zastrzeżeniem ust. 6.

2.

Utworzenie publicznej uczelni zawodowej, jej likwidacja, zmiana nazwy oraz połączenie

z inną publiczną uczelnią zawodową następują w drodze rozporządzenia ministra właściwego

do spraw szkolnictwa wyższego.

3.

Likwidacja uczelni publicznej, jej połączenie z inną uczelnią publiczną oraz zmiana

jej nazwy następują po zasięgnięciu opinii senatu lub senatów uczelni, których te

akty dotyczą.

4.

Utworzenie publicznej uczelni zawodowej, jej likwidacja, zmiana nazwy albo połączenie

z inną publiczną uczelnią zawodową następują odpowiednio na wniosek sejmiku województwa

lub rektora albo sejmiku województwa lub rektorów uczelni.

5.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 4, dołącza się akt notarialny zawierający zobowiązanie

przeniesienia, z dniem utworzenia publicznej uczelni zawodowej, na jej rzecz własności

nieruchomości niezbędnych do prawidłowego działania.

6.

Do włączenia uczelni publicznej do innej uczelni publicznej stosuje się odpowiednio

przepisy ust. 1 i 3, z tym że włączenie publicznej uczelni zawodowej do publicznej

uczelni akademickiej następuje w drodze rozporządzenia ministra właściwego do spraw

szkolnictwa wyższego na wniosek rektorów uczelni po zaopiniowaniu przez ich senaty.

7.

Uprawnienia ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego, o których mowa w ust.

2, w przypadku tworzenia lub likwidacji wojskowej uczelni zawodowej, jej połączenia

z inną wojskową uczelnią zawodową oraz zmiany jej nazwy wykonuje Minister Obrony Narodowej

w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw szkolnictwa wyższego.

8.

Uprawnienia ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego, o których mowa w ust.

2, w przypadku tworzenia lub likwidacji uczelni zawodowej służb państwowych, jej połączenia

z inną uczelnią zawodową służb państwowych oraz zmiany jej nazwy wykonuje minister

właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw szkolnictwa

wyższego.

1.

Uchwała o nadaniu stopnia doktora habilitowanego staje się prawomocna z chwilą jej

podjęcia.

2.

W przypadku niezatwierdzenia uchwały o nadaniu stopnia doktora habilitowanego podjętej

przez radę właściwej jednostki organizacyjnej rada tej jednostki organizacyjnej lub

osoba ubiegająca się o nadanie tego stopnia może, w terminie 3 miesięcy od dnia doręczenia

jej rozstrzygnięcia, wystąpić do Centralnej Komisji z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie

sprawy.

3.

Centralna Komisja rozpatruje wniosek, o którym mowa w ust. 2, w terminie 4 miesięcy

od dnia jego doręczenia.

4.

W postępowaniu, o którym mowa w ust. 3, mogą brać udział recenzenci powołani w przewodzie

habilitacyjnym.

1.

Członkowie Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego oraz Państwowej Komisji Akredytacyjnej

stają się z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy członkami Rady Głównej Nauki i

Szkolnictwa Wyższego oraz Polskiej Komisji Akredytacyjnej i pełnią swoje funkcje do

końca kadencji, na którą zostali wybrani.

2.

Osoby, o których mowa w art. 46 ust. 1 pkt 2, 3 i 6 ustawy, o której mowa w art. 1,

w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, zostaną z dniem 1 stycznia 2012 r. włączone

do składu Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Osoby te będą pełnić funkcje

członków Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego do końca kadencji na którą zostali

wybrani.

3.

Osoby, o których mowa w ust. 2, wybiorą spośród siebie zastępcę przewodniczącego Rady

Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego.

4.

Kobiety stanowią co najmniej 10% składu Polskiej Komisji Akredytacyjnej pierwszej

kadencji członków powołanych na podstawie przepisów art. 48 ustawy, o której mowa

w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz co najmniej 20% składu Komisji

drugiej kadencji.

1.

Akt prawny o utworzeniu uczelni publicznej określa jej nazwę oraz siedzibę.

2.

Pierwszego rektora uczelni publicznej powołuje minister właściwy do spraw szkolnictwa

wyższego.

3.

Pierwszy statut uczelni publicznej nadaje minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego,

przy czym statut obowiązuje do czasu uchwalenia przez senat uczelni lub zatwierdzenia

przez odpowiedniego ministra nowego statutu.

4.

Pierwsza kadencja organów nowo utworzonej uczelni publicznej trwa do dnia 31 sierpnia

roku następującego po roku akademickim, w którym uczelnia została utworzona.

5.

Uprawnienia ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego określone w ust. 2 i

3 w odniesieniu do uczelni wojskowych, służb państwowych, artystycznych, medycznych

i morskich wykonują odpowiednio ministrowie wskazani w art. 33 ust. 2.

6.

Przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio w przypadku połączenia uczelni publicznej

z inną uczelnią publiczną.

1.

Właściwe organy uczelni w terminie roku od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy

mogą przekształcić zamiejscowe ośrodki dydaktyczne w jednostki, o których mowa w art.

85 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

2.

W przypadku nieprzekształcenia zamiejscowych ośrodków dydaktycznych w podstawowe jednostki

organizacyjne uczelni lub filie mogą one prowadzić kształcenie do zakończenia cyklu

kształcenia. Zamiejscowe ośrodki dydaktyczne nie dokonują po dniu wejścia w życie

ustawy rekrutacji na studia.

3.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach związanych z dużymi nakładami uczelni na infrastrukturę,

wysoką jakością kadry naukowo-dydaktycznej, a także dostępem do kształcenia, minister

właściwy do spraw szkolnictwa wyższego może, w drodze decyzji administracyjnej, wyrazić

zgodę na wydłużenie okresu, o którym mowa w ust. 1 lub 2.

1.

Z wnioskiem o pozwolenie na utworzenie uczelni niepublicznej może wystąpić do ministra

właściwego do spraw szkolnictwa wyższego osoba fizyczna albo osoba prawna niebędąca

państwową ani samorządową osobą prawną.

2.

Utworzenie uczelni niepublicznej oraz uzyskanie przez nią uprawnień do prowadzenia

studiów wyższych na danym kierunku i określonym poziomie kształcenia wymaga pozwolenia

ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego.

2a

Uzyskanie pozwolenia, o którym mowa w ust. 2, na prowadzenie studiów na kierunkach

pielęgniarstwo lub położnictwo wymaga posiadania akredytacji ministra właściwego do

spraw zdrowia na podstawie art. 59 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej.

3.

W pozwoleniu, o którym mowa w ust. 2, określa się założyciela uczelni, jej nazwę,

siedzibę, prowadzone kierunki studiów i poziom kształcenia, a także minimalną wielkość

i rodzaj środków majątkowych, które założyciel jest obowiązany przeznaczyć na jej

utworzenie i funkcjonowanie, z tym że wysokość środków finansowych nie może być niższa

niż 500 tysięcy złotych.

4.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego odmawia udzielenia pozwolenia, jeżeli

z wniosku o wydanie pozwolenia wynika, że uczelnia niepubliczna lub jej jednostki

organizacyjne nie będą spełniały warunków niezbędnych do prowadzenia studiów określonych

w ustawie i aktach wykonawczych wydanych na jej podstawie.

5.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego odmawia udzielenia pozwolenia osobie

fizycznej, która

1)

została skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwo umyślne;

2)

została wpisana do rejestru dłużników niewypłacalnych Krajowego Rejestru Sądowego;

3)

posiada wymagalne zobowiązania wobec Skarbu Państwa.

6.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego odmawia udzielenia pozwolenia osobie

prawnej w przypadku

1)

postawienia w stan likwidacji;

2)

postawienia w stan upadłości;

3)

wpisania do rejestru dłużników niewypłacalnych Krajowego Rejestru Sądowego;

4)

posiadania wymagalnych zobowiązań wobec Skarbu Państwa;

5)

gdy w stosunku choćby do jednej z osób umocowanych do reprezentacji zachodzi przynajmniej

jedna z przesłanek określonych w ust. 5.

7

Decyzje, o których mowa w ust. 5 i 6, minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego

wydaje bez zasięgania opinii Polskiej Komisji Akredytacyjnej.

8

Pozwolenie, o którym mowa w ust. 2, wydaje się na czas nieokreślony.

9.

(uchylony).

10.

(uchylony).

11.

(uchylony).

12.

(uchylony).

1.

Organy jednoosobowe i kolegialne uczelni pełnią swoją funkcję do końca kadencji, na

którą zostały wybrane.

2.

Uprawnione organy uczelni, w terminie sześciu miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy, dostosują statuty uczelni do przepisów ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą.

3.

Uprawnione organy uczelni wojskowych i uczelni służb państwowych przedłożą odpowiednio

Ministrowi Obrony Narodowej albo ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych do zatwierdzenia

statuty odpowiadające przepisom ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą, w terminie określonym w ust. 2.

W związku z postępowaniem o wydanie pozwolenia na utworzenie uczelni niepublicznej

pobierana jest opłata związana z kosztami postępowania opiniodawczego. Opłata stanowi

dochód budżetu państwa.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Osoba zatrudniona przed dniem wejścia w życie ustawy na stanowisku docenta, na podstawie

mianowania na czas nieokreślony albo umowy o pracę na czas nieokreślony, pozostaje

na tym stanowisku, jednak nie dłużej niż do końca roku akademickiego, w którym ukończyła

sześćdziesiąty piąty rok życia.

2.

Osoba zatrudniona przed dniem wejścia w życie ustawy na stanowisku docenta, na podstawie

mianowania na czas określony albo umowy o pracę na czas określony, pozostaje na tym

stanowisku do czasu upływu okresu wskazanego w akcie zatrudnienia.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określa, w drodze rozporządzenia,

zakres danych i informacji objętych wnioskiem o wydanie pozwolenia na utworzenie uczelni

niepublicznej oraz sposób pobierania i wysokość opłaty na wydatki związane z kosztami

postępowania opiniodawczego, uwzględniając wykaz dokumentów, jakie muszą być dołączone

do wniosku, w tym wykaz dokumentów dotyczących założyciela uczelni i dokumentów dotyczących

zobowiązań i gwarancji finansowych oraz założeń organizacyjnych i dydaktycznych uczelni,

a także mając na uwadze, aby uczelnie były tworzone przez osoby właściwie do tego

przygotowane i gwarantujące należyte wypełnianie obowiązków założyciela oraz uwzględniając

zasadę, że pobierane opłaty powinny pokrywać rzeczywiste koszty ponoszone w związku

z prowadzonym postępowaniem.

1.

Pracownikowi niebędącemu nauczycielem akademickim lub pracownikiem naukowym, przygotowującemu

rozprawę doktorską lub habilitacyjną, przysługuje, na jego wniosek, w uzgodnionym

z pracodawcą terminie, urlop w wymiarze dwudziestu ośmiu dni, które w rozumieniu odrębnych

przepisów są dla tego pracownika dniami pracy, na przygotowanie obrony rozprawy doktorskiej

lub kolokwium habilitacyjnego oraz zwolnienie od pracy na przeprowadzenie obrony rozprawy

doktorskiej lub kolokwium habilitacyjnego.

2.

Za okres urlopu oraz za czas zwolnienia od pracy, o których mowa w ust. 1, przysługuje

pracownikowi wynagrodzenie ustalane jak za urlop wypoczynkowy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2010 r., z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 36 lit. b, który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;

2)

art. 21, który wchodzi w życie z dniem 30 grudnia 2009 r.

1.

Osoba zatrudniona przed dniem wejścia w życie ustawy na podstawie mianowania albo

umowy o pracę na czas nieokreślony pozostaje zatrudniona w tej samej formie stosunku

pracy.

2.

Osoba zatrudniona przed dniem wejścia w życie ustawy na podstawie mianowania albo

umowy o pracę na czas określony pozostaje zatrudniona na dotychczasowym stanowisku

do czasu upływu okresu zatrudnienia wskazanego w akcie mianowania albo w umowie o

pracę.

1.

Po uzyskaniu pozwolenia, o którym mowa w art. 20 ust. 2, założyciel składa w formie

aktu notarialnego oświadczenie woli o założeniu uczelni niepublicznej, zwane dalej

„aktem założycielskim”. Akt założycielski określa w szczególności założyciela, nazwę,

siedzibę i szczegółowy zakres działalności uczelni, wielkość środków majątkowych przeznaczonych

na utworzenie uczelni, w tym wartość rzeczy przekazanych jej na własność, termin ich

przekazania oraz sposób dalszego finansowania uczelni.

2.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego cofa pozwolenie, jeżeli

1)

założyciel w terminie trzech miesięcy od dnia uzyskania pozwolenia nie złoży aktu

założycielskiego, o którym mowa w ust. 1;

2)

założyciel nie przekazał środków majątkowych, o których mowa w ust. 1, w terminie

trzech miesięcy od dnia wpisania uczelni do rejestru;

3)

uczelnia niepubliczna w ciągu roku od dnia wpisu do rejestru, o którym mowa w art.

29 ust. 1, nie rozpoczęła kształcenia studentów.

Nauczyciel akademicki, który w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy wykonuje dodatkowe

zatrudnienie w ramach stosunku pracy może je wykonywać przez okres nie dłuższy niż

3 lata od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, chyba że uzyska zgodę na podstawie

art. 129 ust. 1, 5 lub 10 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą.

1.

Pierwszy statut uczelni niepublicznej nadaje jej założyciel.

2.

Pierwszego rektora uczelni niepublicznej powołuje założyciel uczelni. Pierwsza kadencja

rektora nowo utworzonej uczelni trwa do dnia 31 sierpnia roku następującego po roku

akademickim, w którym uczelnia została utworzona.

3.

Założyciel uczelni niepublicznej może podejmować decyzje dotyczące uczelni tylko w

przypadkach określonych przez jej statut.

Nauczycielom akademickim, którym wszczęto przewód habilitacyjny na podstawie przepisów

dotychczasowych, przygotowującym rozprawę habilitacyjną przysługuje w okresie dwóch

lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy płatny urlop naukowy na dotychczasowych

zasadach.

Przepisy art. 20-24 stosuje się odpowiednio do połączenia uczelni niepublicznej z

inną uczelnią niepubliczną.

Pracownicy uczelni niepublicznych otrzymujący przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy dodatek za staż pracy zachowują prawo do tego dodatku w wysokości przysługującej

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

Założyciel, za zgodą ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego, może zlikwidować

uczelnię niepubliczną po zapewnieniu studentom możliwości kontynuowania studiów.

2

Postawienie uczelni niepublicznej w stan likwidacji następuje z dniem, w którym decyzja

o cofnięciu ostatniego uprawnienia do prowadzenia kierunku studiów stała się ostateczna

albo z dniem wydania decyzji o powołaniu likwidatora, wydanej na podstawie art. 37

ust. 4; dzień ten jest dniem otwarcia likwidacji.

3

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego, na wniosek osoby, której udzielono

pozwolenia na utworzenie uczelni niepublicznej, przenosi to pozwolenie w drodze decyzji,

na rzecz innej osoby fizycznej lub prawnej, jeżeli przyjmuje ona wszystkie warunki

zawarte w pozwoleniu oraz nie zachodzą przesłanki określone w art. 20 ust. 5 lub 6.

4.

Przepisy ust. 3 stosuje się odpowiednio do przeniesienia pozwolenia na wniosek osoby,

na którą, w drodze decyzji, pozwolenie na utworzenie uczelni niepublicznej zostało

przeniesione.

1.

Za przypadające po dniu wejścia w życie ustawy okresy niezdolności do pracy, spowodowane

przyczynami, o których mowa w art. 92 Kodeksu pracy, oraz inne okresy usprawiedliwionej nieobecności w pracy, nauczycielom akademickim

przysługują świadczenia, określone w przepisach dotyczących świadczeń pieniężnych

z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa. Przepis zdania pierwszego

ma zastosowanie także do przypadków, gdy okres niezdolności do pracy lub innej usprawiedliwionej

nieobecności w pracy zaczął biec przed dniem wejścia w życie ustawy i trwa nadal po

tym dniu.

2.

Wskazane w ust. 1 okresy niezdolności do pracy lub innej usprawiedliwionej nieobecności

w pracy, zakończone lub rozpoczęte przed dniem wejścia w życie ustawy, za które nauczyciel

akademicki otrzymał wynagrodzenie, wlicza się do okresów pobierania świadczeń, na

zasadach określonych w przepisach dotyczących świadczeń pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa.

1.

Likwidacja uczelni niepublicznej polega na zadysponowaniu składnikami materialnymi

i niematerialnymi jej majątku po zaspokojeniu lub zabezpieczeniu wierzycieli, w szczególności

pracowników i studentów.

2.

Majątek uczelni niepublicznej pozostały po zaspokojeniu wierzycieli przeznacza się

na cele określone w statucie.

3.

Likwidację uczelni niepublicznej prowadzi likwidator powołany w trybie określonym

w statucie, z zastrzeżeniem art. 37 ust. 3.

4.

Otwarcie likwidacji uczelni niepublicznej powoduje, że

1)

kompetencje organów uczelni w zakresie dysponowania jej majątkiem przejmuje likwidator;

2)

uczelnia nie prowadzi przyjęć na studia.

5.

Studia prowadzone w dniu otwarcia likwidacji mogą być kontynuowane nie dłużej niż

do końca roku akademickiego, w którym nastąpiło otwarcie likwidacji.

6.

Koszty likwidacji uczelni niepublicznej są pokrywane z jej majątku, z pierwszeństwem

przed roszczeniami wierzycieli.

7.

Likwidator zawiadamia niezwłocznie ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego

o zakończeniu likwidacji. Z dniem zakończenia likwidacji uczelnia niepubliczna zostaje

wykreślona z rejestru, o którym mowa w art. 29 ust. 1.

8.

Tryb likwidacji uczelni niepublicznej w zakresie nieuregulowanym w ustawie określa

jej statut.

1.

Rada właściwej jednostki organizacyjnej po podjęciu uchwały popierającej wniosek o

nadanie tytułu profesora przesyła go wraz z aktami postępowania, w terminie 1 miesiąca

od podjęcia uchwały, do Centralnej Komisji.

2.

Centralna Komisja podejmuje uchwałę o przedstawieniu albo o odmowie przedstawienia

kandydata do tytułu profesora w terminie do 6 miesięcy od dnia otrzymania uchwały.

3.

Centralna Komisja, w terminie 1 miesiąca od podjęcia uchwały o przedstawieniu kandydata

do tytułu, składa do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej wniosek o nadanie tytułu

profesora.

4.

W przypadku podjęcia uchwały o odmowie przedstawienia kandydata do tytułu profesora,

rada jednostki organizacyjnej lub osoba ubiegająca się o nadanie tytułu może, w terminie

3 miesięcy od dnia doręczenia jej rozstrzygnięcia, wystąpić do Centralnej Komisji

z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.

5.

Centralna Komisja rozpatruje wniosek, o którym mowa w ust. 4, w terminie 6 miesięcy

od dnia jego doręczenia.

6.

W postępowaniu, o którym mowa w ust. 5, mogą brać udział recenzenci powołani w przewodzie

o nadanie tytułu profesora.

Uczelnie dostosują stosunki pracy powstałe przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy do wymogów przepisów art. 118 ust. 7 i art. 135 ust. 2 ustawy, o której mowa

w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w terminie dwunastu miesięcy od dnia

wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

W celu wspólnego wykonywania zadań, o których mowa w art. 13, w trybie właściwym dla

utworzenia uczelni publicznych albo uczelni niepublicznych może być utworzony związek

uczelni publicznych albo związek uczelni niepublicznych.

2.

Związek uczelni ma osobowość prawną.

3

Utworzenie związku uczelni publicznych następuje w drodze aktu prawnego właściwego

dla utworzenia uczelni wchodzących w jego skład, z zastrzeżeniem ust. 4, po przyjęciu

przez właściwe organy kolegialne zainteresowanych uczelni jednobrzmiącej uchwały o

utworzeniu związku, określającej w szczególności uczestników związku, jego zadania

oraz składniki mienia przekazywane przez uczestników w celu wykonywania zadań związku

oraz statut związku.

3a

Utworzenie związku uczelni niepublicznych następuje w drodze decyzji ministra właściwego

do spraw szkolnictwa wyższego, po przyjęciu przez właściwe organy kolegialne zainteresowanych

uczelni jednobrzmiącej uchwały o utworzeniu związku, określającej w szczególności

uczestników związku, jego zadania oraz składniki mienia przekazywane przez uczestników

w celu wykonywania zadań związku oraz statut związku.

4

Utworzenie związku publicznej uczelni akademickiej i publicznej uczelni zawodowej

następuje w drodze rozporządzenia ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego.

5

Statut związku uczelni określa jego uczestników, ustrój, w tym organy jednoosobowe

i kolegialne, tryb ich wyboru, odwołania i uzupełniania składu oraz kompetencje, zasady

zatrudniania przez związek pracowników, w tym pracowników uczestników związku, zasady

funkcjonowania oraz zasady finansowania związku ze środków jego uczestników, a także

zasady i tryb likwidacji związku, w tym przeznaczenie jego majątku pozostałego po

likwidacji.

6

Regulamin samorządu studenckiego i samorządu doktorantów związku uczelni określa także

zasady działania samorządu studenckiego i samorządu doktorantów tego związku. Przepisy

art. 202 ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio.

7

Związek uczelni może zostać przekształcony w uczelnię w trybie właściwym dla utworzenia

uczelni publicznych albo uczelni niepublicznych. Przepis ust. 3 i 3a stosuje się odpowiednio.

1.

Studenci przyjęci na studia przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy oraz w roku

akademickim 2011/2012 studiują według programów opracowanych na podstawie dotychczasowych

przepisów do końca okresu studiów przewidzianego w programie i planie studiów.

2.

Studenci przyjęci na studia przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy oraz w roku

akademickim 2011/2012

1)

studiujący bez opłat za kształcenie na więcej niż jednym kierunku studiów nie wnoszą

opłat, o których mowa w art. 99 ust. 1 pkt 1a ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą, do końca okresu studiów przewidzianego w programie i planie

studiów;

2)

wnoszący opłaty za kształcenie wnoszą opłaty na dotychczasowych zasadach do końca

okresu studiów przewidzianego w programie i planie studiów.

1.

Uczelnia niepubliczna oraz związek uczelni niepublicznych uzyskują osobowość prawną

z chwilą wpisania do rejestru uczelni niepublicznych i związków uczelni niepublicznych,

zwanego dalej „rejestrem”.

2.

Wpis uczelni do rejestru dokonywany jest na wniosek jej założyciela, a w przypadku

związku uczelni, na zgodny wniosek wszystkich założycieli uczelni tworzących związek.

3.

Rejestr prowadzi minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego.

4.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego odmawia wpisania uczelni niepublicznej

lub związku uczelni niepublicznych do rejestru, jeśli akt założycielski lub statut

albo akt prawny tworzący związek jest niezgodny z przepisami prawa lub udzielonym

pozwoleniem.

5.

Rejestr jest jawny. Każdy ma prawo

1)

dostępu do danych zawartych w rejestrze;

2)

do otrzymania poświadczonych odpisów, wyciągów i zaświadczeń o danych zawartych w

rejestrze.

6.

Za wydawanie odpisów, wyciągów i zaświadczeń, o których mowa w ust. 5 pkt 2, jest

pobierana opłata. Opłata stanowi dochód budżetu państwa.

7.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określa, w drodze rozporządzenia

1

sposób prowadzenia rejestru, uwzględniając dane, jakie musi zawierać wniosek o wpisanie

uczelni niepublicznej lub związku uczelni niepublicznych do rejestru, w tym rodzaj

dokumentów, które założyciele są obowiązani dołączyć do wniosku, nazwy rubryk rejestru,

tryb dokonywania wpisów i zmian w rejestrze oraz warunki wykreślenia z rejestru;

2)

szczegółowy tryb udostępniania rejestru, uwzględniając sposób sporządzania i wydawania

odpisów, wyciągów i zaświadczeń, o których mowa w ust. 5 pkt 2, oraz wysokość opłat

za ich wydawanie.

1.

Rada właściwej jednostki organizacyjnej lub odpowiednio Centralna Komisja, w drodze

decyzji, stwierdza nieważność postępowania w sprawie nadania tytułu lub stopnia, jeżeli

w pracy stanowiącej podstawę nadania tytułu lub stopnia osoba ubiegająca się o tytuł

lub stopień przypisała sobie autorstwo istotnego fragmentu lub innych elementów cudzego

utworu lub ustalenia naukowego.

2.

Decyzje, o których mowa w ust. 1, nie wyłączają odpowiedzialności dyscyplinarnej,

karnej i cywilnoprawnej.

W pierwszym roku następującym po roku wejścia w życie niniejszej ustawy podstawę do

ustalenia procentu zwiększenia liczby studentów studiów stacjonarnych ustalanego na

podstawie art. 8 ust. 4 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, stanowi liczba studentów studiów stacjonarnych studiujących w danej uczelni

w roku akademickim 2009/2010.

Udzielenie albo odmowa udzielenia pozwolenia na utworzenie uczelni niepublicznej lub

związku uczelni niepublicznych, cofnięcie pozwolenia na utworzenie uczelni niepublicznej

lub związku uczelni niepublicznych, nadanie i odmowa nadania uprawnienia do prowadzenia

studiów na danym kierunku i poziomie kształcenia, uzyskanie, zawieszenie i cofnięcie

uprawnienia do prowadzenia studiów na danym kierunku i poziomie kształcenia, pozwolenie

na połączenie uczelni niepublicznych, wpis albo odmowa wpisu uczelni niepublicznej

lub związku uczelni niepublicznych do rejestru, zarządzenie wpisu w rejestrze, zawieszenie

działalności albo nakaz likwidacji uczelni niepublicznej lub związku uczelni niepublicznych,

nakaz zaprzestania oraz usunięcia skutków działalności niezgodnej z przepisami ustawy,

statutem lub pozwoleniem, następują w drodze decyzji administracyjnej.

Student studiów stacjonarnych przyjęty na studia przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy jest obowiązany do złożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 184 ust. 7 ustawy,

o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w terminie trzech miesięcy

od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

1

Uczelnia może na podstawie umowy utworzyć centrum naukowe z innymi uczelniami, instytutami

naukowymi Polskiej Akademii Nauk oraz instytutami badawczymi, w tym również z zagranicznymi

jednostkami naukowymi i instytutami międzynarodowymi prowadzącymi działalność naukowo-badawczą.

Centrum naukowe tworzy rektor, wskazując podstawową jednostkę organizacyjną uczelni,

która wchodzi w skład centrum. Uczelnia może również utworzyć centrum naukowe w ramach

swojej struktury.

2

Rektor wskazuje również podstawową jednostkę organizacyjną uczelni, która będzie reprezentować

uczelnię w centrum Polskiej Akademii Nauk lub w centrum naukowo-przemysłowym utworzonym

przez instytut badawczy.

3

Umowa, o której mowa w ust. 1, określa

1)

organizację, sposób funkcjonowania i finansowania centrum naukowego, w tym własność

aparatury badawczej, praw autorskich i praw pokrewnych oraz praw własności przemysłowej,

a także podział środków uzyskanych w wyniku komercjalizacji badań;

2)

sposób wykorzystania infrastruktury centrum naukowego oraz zasobów naukowych do prowadzenia

wspólnych studiów doktoranckich.

4

Do zadań centrum naukowego należy

1)

prowadzenie, wspieranie i koordynowanie badań naukowych i prac rozwojowych;

2)

inicjowanie i koordynowanie udziału uczelni i innych jednostek naukowych w międzynarodowych

programach badawczych;

3)

inicjowanie organizowania środowiskowych centrów aparaturowych i nadzór nad nimi;

4)

współdziałanie w organizowaniu środowiskowych studiów doktoranckich;

5)

wspieranie mobilności pracowników naukowych uczelni, instytutów naukowych Polskiej

Akademii Nauk i instytutów badawczych;

6)

rozwijanie programów staży po uzyskaniu stopnia naukowego doktora w instytutach centrum;

7)

pozyskiwanie i obsługa projektów badawczych międzynarodowych, wspólnych projektów

badawczych krajowych i projektów finansowanych z funduszy europejskich.

5.

Uczelnie zawodowe mogą współdziałać z uczelniami akademickimi, w szczególności poprzez

zawieranie umów dotyczących zapewnienia wysokiego poziomu kształcenia w zakresie przedmiotów

podstawowych, rozwoju naukowego nauczycieli akademickich, kontynuacji studiów przez

absolwentów oraz wspierania uczelni zawodowych wysoko kwalifikowaną kadrą.

1.

Uczelnia może, na podstawie porozumienia z innymi uczelniami, tworzyć jednostki międzyuczelniane

i jednostki wspólne.

2.

Uczelnia może tworzyć, w trybie określonym w ust. 1, jednostki wspólne także z innymi

podmiotami, w szczególności z instytucjami naukowymi, w tym również zagranicznymi.

3.

Porozumienie, o którym mowa w ust. 1, określa organizację, sposób funkcjonowania i

finansowania jednostki międzyuczelnianej lub jednostki wspólnej, zasady prowadzenia

studiów i kształcenia w innych formach, określonych w art. 13 ust. 1 pkt 6, oraz zasady

wydawania dyplomów ukończenia studiów i świadectw ukończenia kształcenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia.

Jednostki organizacyjne uprawnione do nadawania stopni naukowych na podstawie dotychczasowych

przepisów dostosują warunki do nadawania stopni doktora i doktora habilitowanego,

określone w art. 6 ust. 1-4 ustawy, o której mowa w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, w okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Jeżeli w tym

okresie jednostka nie spełni wymagań określonych w niniejszej ustawie, traci uprawnienie.

1.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego ogłasza w wydawanym przez siebie dzienniku

urzędowym wykaz uczelni i związków uczelni, obwieszczenia o utworzeniu i likwidacji

uczelni, a także informacje o zawieszeniu i cofnięciu uprawnień uczelni do prowadzenia

studiów.

2.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego ogłasza na stronach internetowych

właściwego ministerstwa dane, o których mowa w ust. 1.

1.

Przewody doktorskie i habilitacyjne oraz postępowania o nadanie tytułu profesora,

niezakończone do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, są prowadzone na podstawie

przepisów dotychczasowych.

2.

W okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, na wniosek osoby ubiegającej

się o nadanie stopnia doktora lub doktora habilitowanego albo tytułu profesora, mogą

być prowadzone przewody doktorskie i habilitacyjne oraz postępowania o nadanie tytułu

profesora na podstawie przepisów dotychczasowych albo przewody doktorskie, postępowania

habilitacyjne oraz postępowania o nadanie tytułu profesora na podstawie przepisów

ustawy, o której mowa w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

1.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego sprawuje nadzór nad zgodnością działań

uczelni z przepisami prawa i statutem oraz z treścią udzielonego pozwolenia na utworzenie

uczelni niepublicznej, a także nad prawidłowością wydatkowania środków publicznych.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego może żądać informacji i wyjaśnień

od organów uczelni oraz założyciela uczelni niepublicznej, a także dokonywać kontroli

działalności uczelni.

2.

Uprawnienia ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego w zakresie nadzoru,

o którym mowa w ust. 1, sprawują odpowiednio

1)

Minister Obrony Narodowej - w odniesieniu do uczelni wojskowych;

2)

minister właściwy do spraw wewnętrznych - w odniesieniu do uczelni służb państwowych;

3)

minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego - w odniesieniu

do uczelni artystycznych;

4)

minister właściwy do spraw zdrowia - w odniesieniu do uczelni medycznych;

5)

minister właściwy do spraw gospodarki morskiej - w odniesieniu do uczelni morskich.

3.

Publiczne uczelnie teologiczne i wydziały teologiczne uczelni publicznych znajdują

się także, w zakresie określonym przez umowę międzynarodową zawartą ze Stolicą Apostolską

oraz ustawy regulujące stosunki między Rzeczpospolitą Polską a innymi kościołami i

związkami wyznaniowymi oraz przez statuty tych uczelni, pod nadzorem władz kościołów

i związków wyznaniowych.

1.

Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów w dotychczasowym składzie pełni swoje

funkcje do dnia 31 grudnia 2012 r.

2.

W terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy Centralna Komisja

do Spraw Stopni i Tytułów dostosuje swój statut do wymogów niniejszej ustawy i przedłoży

Prezesowi Rady Ministrów do zatwierdzenia.

1

Kontrola, o której mowa w art. 33 ust. 1, obejmuje badanie zgodności działania organów

uczelni z przepisami prawa, statutem oraz uzyskanymi uprawnieniami, a w przypadku

uczelni niepublicznej - również z treścią udzielonego pozwolenia na jej utworzenie,

a także prawidłowości wydatkowania środków publicznych. Przedmiotem kontroli może

być również badanie warunków realizacji procesu dydaktycznego.

1a

Protokół może zawierać wnioski i zalecenia pokontrolne.

2.

(uchylony).

3.

(uchylony).

1.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego prowadzi System Informacji o Szkolnictwie

Wyższym, obejmujący dane, o których mowa w art. 35 ust. 1 i 2 oraz ust. 3 pkt 2 i

3, oraz wykazy, o których mowa w art. 129a i art. 170c. System może być prowadzony

w formie elektronicznej.

2.

W przypadku prowadzenia Systemu Informacji o Szkolnictwie Wyższym w formie elektronicznej

minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego może zlecić instytutowi badawczemu

administrowanie bazami danych Systemu, zapewniając na ten cel środki finansowe.

1.

Biuro Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów działające na podstawie przepisów

dotychczasowych staje się z dniem 1 stycznia 2012 r. Biurem Centralnej Komisji do

Spraw Stopni i Tytułów określonym w art. 33 ust. 4 ustawy, o której mowa w art. 2,

w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

2.

Pracownicy Biura Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów działającego na podstawie

przepisów dotychczasowych stają się pracownikami Biura Centralnej Komisji do Spraw

Stopni i Tytułów określonym w art. 33 ust. 4 ustawy, o której mowa w art. 2, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą.

1.

Rektor uczelni przedstawia w terminie do dnia 15 października roku następującego po

roku sprawozdawczym ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego roczne sprawozdanie

z działalności uczelni wraz z informacją dotyczącą obsady kadrowej na prowadzonych

kierunkach studiów.

2

Rektor uczelni przedstawia w terminie do dnia 30 czerwca roku następującego po roku

sprawozdawczym ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego sprawozdanie z

wykonania planu rzeczowo-finansowego.

3.

Rektor uczelni przekazuje ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego, w terminie

miesiąca od podjęcia, uchwały właściwych organów uczelni w sprawach

1)

przyjęcia lub zmiany statutu;

2)

uruchomienia lub zniesienia kierunku studiów wraz z informacją o obsadzie kadrowej

na prowadzonych kierunkach studiów;

3)

utworzenia zamiejscowej jednostki organizacyjnej wraz z informacją o bazie materialnej

i obsadzie kadrowej tej jednostki;

4)

(uchylony);

5)

przyjęcia lub zmiany regulaminu studiów lub regulaminu studiów doktoranckich oraz

zasad i trybu przyjmowania na studia i studia doktoranckie wraz z uchwałami odpowiednio

uczelnianego organu uchwałodawczego samorządu studenckiego podjętymi na podstawie

art. 161 ust. 2 lub uczelnianego organu uchwałodawczego samorządu doktorantów podjętymi

na podstawie art. 161 ust. 2 w związku z art. 196 ust. 2.

4.

Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do organu zarządzającego związku uczelni.

5.

Przepisy ust. 1-3 w odniesieniu do uczelni wojskowych, służb państwowych, artystycznych,

medycznych oraz morskich stosuje się odpowiednio do ministrów wskazanych w art. 33

ust. 2.

6

Organy, o których mowa w ust. 4 i 5, przekazują dane, o których mowa w ust. 1 i 2

oraz ust. 3 pkt 2 i 3 również ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego.

7

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego w porozumieniu z Ministrem Obrony

Narodowej, ministrem właściwym do spraw wewnętrznych, ministrem właściwym do spraw

kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, ministrem właściwym do spraw zdrowia oraz

ministrem właściwym do spraw gospodarki morskiej określi, w drodze rozporządzenia,

wzory sprawozdań, w tym sprawozdań, o których mowa w ust. 1 i 2, uwzględniając cele

polityki rozwoju nauki i szkolnictwa wyższego.

Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego z siedzibą w Warszawie zachowuje uprawnienia

do prowadzenia studiów doktoranckich i studiów podyplomowych w dziedzinie nauk medycznych

na zasadach określonych w ustawie, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą. Na prowadzenie tych studiów Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego otrzymuje

dotacje z budżetu państwa ze środków pozostających w dyspozycji ministra właściwego

do spraw zdrowia.

1.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego stwierdza nieważność uchwały organu

kolegialnego uczelni lub decyzji rektora uczelni, z wyłączeniem decyzji administracyjnej,

w przypadku stwierdzenia jej niezgodności z przepisami prawa lub statutem uczelni,

nie później niż w terminie dwóch miesięcy od otrzymania uchwały lub decyzji. Na rozstrzygnięcie

ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego w sprawie stwierdzenia nieważności

uchwały lub decyzji służy, w terminie trzydziestu dni od dnia jego doręczenia, skarga

do właściwego sądu administracyjnego. Przepisy o zaskarżaniu do sądu administracyjnego

decyzji z zakresu administracji publicznej stosuje się odpowiednio.

2.

Uprawnienia ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego określone w ust. 1 w

odniesieniu do uczelni wojskowych, służb państwowych, artystycznych, medycznych oraz

morskich wykonują odpowiednio ministrowie wskazani w art. 33 ust. 2.

3.

Przepis ust. 1, w zakresie określonym w umowie, ustawach i statutach, o których mowa

w art. 33 ust. 3, stosuje się odpowiednio do kompetencji właściwych władz kościołów

i związków wyznaniowych w odniesieniu do uczelni teologicznych i wydziałów teologicznych

uczelni publicznych.

1.

Studia doktoranckie określone w niniejszej ustawie, zwane dalej „studiami doktoranckimi”,

mogą prowadzić placówki naukowe niebędące szkołami wyższymi, posiadające uprawnienie

do nadawania stopnia doktora habilitowanego. Przez placówki naukowe niebędące szkołami

wyższymi rozumie się instytuty naukowe Polskiej Akademii Nauk albo instytuty naukowo-badawcze

działające na podstawie przepisów o jednostkach badawczo-rozwojowych.

2.

Studia doktoranckie przygotowują do uzyskania stopnia doktora.

3.

Studia doktoranckie w placówce naukowej są tworzone przez jej dyrektora.

4.

Nadzór merytoryczny nad studiami doktoranckimi sprawuje rada placówki naukowej prowadzącej

te studia.

5.

Studia doktoranckie są prowadzone jako studia stacjonarne lub niestacjonarne.

6.

Więcej niż połowa programu stacjonarnych studiów doktoranckich wymaga obecności uczestników

tych studiów w prowadzącej je jednostce organizacyjnej i jest realizowana w formie

zajęć dydaktycznych i pracy naukowej wymagających bezpośredniego udziału uczestników

studiów doktoranckich i ich opiekunów naukowych. Organizacja niestacjonarnych studiów

doktoranckich zapewnia możliwość odbywania studiów doktoranckich osobom zatrudnionym

w ramach stosunku pracy.

7.

Stacjonarne studia doktoranckie są bezpłatne.

8.

Wysokość opłat za niestacjonarne studia doktoranckie, jeżeli są one odpłatne, ustala

dyrektor placówki naukowej prowadzącej te studia.

9.

Studia doktoranckie mogą być studiami środowiskowymi prowadzonymi przez placówki,

o których mowa w ust. 1, przy udziale innych jednostek organizacyjnych. Zadania placówki

naukowej i innych jednostek organizacyjnych oraz sposób finansowania studiów doktoranckich

określają umowy zawarte między placówką naukową i tymi jednostkami.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie

1)

art. 6 ust. 3, art. 9, art. 15 ust. 3, art. 29 ust. 7, art. 96, 105, 162, art. 165

ust. 2, art. 167 ust. 3, art. 187, art. 192 ust. 1 i 4 i art. 201 ustawy, o której

mowa w art. 1, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych

na podstawie art. 8 ust. 9, art. 9, 9b, 9c, art. 15 ust. 3, art. 29 ust. 7, art. 96,

105, 162, art. 165 ust. 3, art. 167 ust. 3, art. 187, art. 191a ust. 8, art. 192 ust.

1 i art. 201 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą;

2)

art. 7 ust. 1, art. 22 ust. 2, art. 24 ust. 4, art. 30 ust. 2, art. 31, art. 33 ust.

5 i art. 34 ust. 5 ustawy, o której mowa w art. 2, zachowują moc do dnia wejścia w

życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 7 ust. 1, art. 22 ust. 2,

art. 24 ust. 5, art. 30 ust. 3, art. 31, art. 33 ust. 5 i art. 34a ust. 3 ustawy,

o której mowa w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

1.

Jeżeli uczelnia lub założyciel uczelni niepublicznej prowadzą działalność niezgodną

z przepisami prawa, statutem lub pozwoleniem, o którym mowa w art. 20 ust. 2, minister

właściwy do spraw szkolnictwa wyższego wzywa organy uczelni lub założyciela uczelni

niepublicznej do zaprzestania tej działalności i usunięcia jej skutków, wyznaczając

w tym celu odpowiedni termin.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia, że uczelnia lub założyciel

uczelni niepublicznej nie realizują wniosków i zaleceń, sporządzonych w wyniku kontroli

działalności uczelni, o której mowa w art. 34 ust. 1.

3.

Jeżeli uczelnia lub założyciel uczelni niepublicznej w rażący sposób naruszają przepisy

ustawy, statut lub pozwolenie, o którym mowa w art. 20 ust. 2, w szczególności nie

realizują zaleceń lub wniosków, o których mowa w ust. 1 i 2, minister właściwy do

spraw szkolnictwa wyższego wszczyna postępowanie w sprawie likwidacji uczelni publicznej

albo cofa pozwolenie na utworzenie uczelni niepublicznej oraz nakazuje jej likwidację

przez założyciela w wyznaczonym terminie.

4.

Jeżeli założyciel uczelni niepublicznej nie przystąpi w wyznaczonym terminie do likwidacji

uczelni zgodnie z nakazem, o którym mowa w ust. 3, minister właściwy do spraw szkolnictwa

wyższego powołuje likwidatora uczelni oraz wyznacza termin zakończenia likwidacji.

Koszty likwidacji uczelni i wynagrodzenia likwidatora są pokrywane z majątku uczelni.

1.

W przypadku stwierdzenia, że uczelnia organizuje lub prowadzi kształcenie prowadzące

do wydania dyplomu ukończenia studiów wyższych bez pozwolenia lub wymaganych uprawnień,

o których mowa w ustawie, minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego nakazuje

uczelni zaprzestanie prowadzenia studiów. Decyzji w sprawie zaprzestania prowadzenia

studiów nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

2.

Organizowanie lub prowadzenie kształcenia prowadzącego do wydania dyplomu ukończenia

studiów, bez pozwolenia lub uprawnień wymaganych ustawą, stanowi podstawę do odpowiedzialności

rektora na zasadach określonych dla funkcjonariuszy publicznych.

3.

W przypadku stwierdzenia, że uczelnia utworzyła jednostkę organizacyjną niezgodnie

z przepisami ustawy, minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego nakazuje likwidację

tej jednostki. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

4.

Uprawnienia ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego określone w ust. 1-3

i w art. 37 ust. 1-3 w odniesieniu do uczelni wojskowych, służb państwowych, artystycznych,

medycznych oraz morskich wykonują odpowiednio ministrowie wskazani w art. 33 ust.

2 w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw szkolnictwa wyższego.

1.

Do podstawowych obowiązków uczestników studiów doktoranckich należy

1)

uczestnictwo w realizacji programu studiów i składanie wyznaczonych egzaminów;

2)

prowadzenie badań naukowych lub działalności artystycznej i składanie sprawozdań z

ich przebiegu.

2.

Uczestnicy studiów doktoranckich niewywiązujący się z obowiązków, o których mowa w

ust. 1, mogą zostać skreśleni z listy uczestników studiów. Decyzję o skreśleniu podejmuje

kierownik studiów. Od tej decyzji służy odwołanie do dyrektora placówki naukowej prowadzącej

studia, w terminie 14 dni od jej otrzymania.

3.

Uczestnicy studiów doktoranckich podlegają odpowiedzialności dyscyplinarnej na zasadach

określonych dla uczestników studiów doktoranckich prowadzonych w szkołach wyższych.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2011 r., z wyjątkiem

1)

przepisów art. 1 pkt 68-70, pkt 71 w zakresie dotyczącym art. 94b i 94c, pkt 73-79,

pkt 81 w zakresie dotyczącym art. 103 ust. 2, pkt 106, pkt 147, pkt 154 w zakresie

dotyczącym art. 209 ust. 6, art. 4 pkt 1 lit. b i d oraz pkt 2 lit. b, które wchodzą

w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.;

2)

przepisów art. 1 pkt 71 w zakresie dotyczącym art. 94a, pkt 82, pkt 119, pkt 122 w

zakresie dotyczącym art. 173 ust. 1 pkt 4 i 5, pkt 127, pkt 129 w zakresie dotyczącym

art. 181 ust. 2, pkt 131 lit. b tiret drugie, pkt 133, pkt 144 w zakresie dotyczącym

art. 199 ust. 3 i pkt 145, które wchodzą w życie z dniem 1 października 2012 r.;

3)

przepisu art. 20 ust. 2, który wchodzi w życie z dniem 1 października 2012 r.;

4)

przepisu art. 1 pkt 83 w zakresie dotyczącym art. 105, który wchodzi w życie z dniem

1 stycznia 2013 r.;

5)

przepisu art. 1 pkt 92, który wchodzi w życie z dniem 1 października 2013 r.

1.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego może wystąpić do senatu uczelni z

wnioskiem o odwołanie rektora w przypadku stwierdzenia istotnych naruszeń przez rektora

przepisów prawa lub statutu. Senat uczelni po zaopiniowaniu wniosku przekazuje go

organowi właściwemu do odwołania rektora albo założycielowi uczelni niepublicznej,

jeżeli jest właściwy do odwołania rektora.

2.

Wnioski o odwołanie rektora rozpatrywane są w terminie trzydziestu dni od ich złożenia.

3.

Do czasu rozpatrzenia wniosku o odwołanie rektora minister właściwy do spraw szkolnictwa

wyższego może zawiesić go w pełnieniu funkcji.

4.

Rektor zostaje zawieszony w pełnieniu funkcji z mocy prawa, w przypadku gdy toczy

się przeciwko niemu postępowanie karne z oskarżenia publicznego.

5

W przypadku rażącego naruszenia prawa przez rektora, minister właściwy do spraw szkolnictwa

wyższego może odwołać rektora po zasięgnięciu opinii Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa

Wyższego oraz odpowiednio Konferencji Rektorów Akademickich Szkół Polskich albo Konferencji

Rektorów Zawodowych Szkół Polskich i wyznaczyć termin do powołania rektora w trybie

określonym w statucie uczelni.

6.

Uprawnienia ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego określone w ust. 1,

3 i 5 w odniesieniu do uczelni wojskowych, służb państwowych, artystycznych, medycznych

oraz morskich wykonują odpowiednio ministrowie wskazani w art. 33 ust. 2.

1.

Uczestnicy studiów doktoranckich mają prawo do

1)

corocznej przerwy w okresie wakacji, w wymiarze 8 tygodni;

2)

ubezpieczenia społecznego i powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego na zasadach określonych

w odrębnych przepisach.

2.

Okres odbywania studiów doktoranckich, niezależnie od daty ich zakończenia, nie dłuższy

niż 4 lata, zalicza się do okresu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownicze,

jeżeli obrona rozprawy doktorskiej nastąpiła w ciągu roku od daty zakończenia tych

studiów.

3.

Do okresu, od którego zależą uprawnienia pracownicze, zalicza się również okres odbywania

dziennych studiów doktoranckich, jeżeli zostały one przerwane z powodu podjęcia zatrudnienia

w charakterze nauczyciela akademickiego lub pracownika naukowego i w okresie przewidzianym

dla tych studiów został uzyskany stopień doktora. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.

4.

Jeżeli regulamin, o którym mowa w art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych

(Dz. U. z 1996 r. Nr 70, poz. 335, z późn. zm., tak stanowi, z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych mogą korzystać także uczestnicy

studiów doktoranckich.

Przepisy art. 33, art. 34, art. 36 ust. 1, art. 37 oraz art. 38 stosuje się odpowiednio

do związku uczelni.

1.

Uczestnik studiów doktoranckich może otrzymywać stypendium doktoranckie.

2.

Minimalne stypendium, o którym mowa w ust. 1, nie może być niższe niż 60% minimalnego

wynagrodzenia zasadniczego asystenta ustalonego w przepisach o wynagradzaniu nauczycieli

akademickich.

3.

Decyzję o przyznaniu stypendium doktoranckiego oraz jego wysokości podejmuje dyrektor

placówki naukowej prowadzącej te studia.

4.

Uczestnicy stacjonarnych studiów doktoranckich mogą podejmować pracę zarobkową, z

zastrzeżeniem ust. 5. Wykonywanie tej pracy nie powinno kolidować z zajęciami wynikającymi

z programu studiów doktoranckich.

5.

Uczestnicy stacjonarnych studiów doktoranckich otrzymujący stypendium mogą podejmować

pracę zarobkową wyłącznie w niepełnym wymiarze czasu pracy, po uzyskaniu zgody kierownika

tych studiów.

1

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego lub minister właściwy do spraw oświaty

i wychowania w uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw szkolnictwa wyższego, po

zasięgnięciu opinii senatu uczelni, mogą zlecić uczelni wykonanie określonego zadania

w dziedzinie nauczania lub kształcenia kadr naukowych, zapewniając odpowiednie środki

na jego realizację.

2.

Uprawnienia ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego określone w ust. 1 w

odniesieniu do uczelni wojskowych, służb państwowych, artystycznych, medycznych oraz

morskich wykonują odpowiednio ministrowie wskazani w art. 33 ust. 2.

3

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego lub minister właściwy do spraw oświaty

i wychowania, po zasięgnięciu opinii właściwego ministra wskazanego w art. 33 ust.

2, może zlecić uczelni wojskowej, służb państwowych, artystycznej, medycznej oraz

morskiej wykonanie zadania, o którym mowa w ust. 1.

4

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego, w przypadku klęski żywiołowej lub

w celu wykonania zobowiązań międzynarodowych, może zlecić uczelni wykonanie także

innych zadań, zapewniając środki na ich realizację.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw nauki określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb organizowania studiów

doktoranckich określonych w ustawie, ich prowadzenia i odbywania oraz przyznawania

stypendiów osobom je odbywającym, uwzględniając

1)

czas trwania studiów i możliwość przedłużania go, w tym prawo do dodatkowego przedłużenia

okresu odbywania studiów doktoranckich o czas trwania urlopu macierzyńskiego określonego

w odrębnych przepisach;

2)

sposób przeprowadzania rekrutacji;

3)

szczegółowe uprawnienia dyrektora placówki prowadzącej studia doktoranckie, rady placówki

i kierownika studiów doktoranckich;

4)

wzór legitymacji uczestnika studiów doktoranckich i świadectwa ich ukończenia;

5)

wysokość opłat za wydanie legitymacji i świadectwa.”.

1.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego w porozumieniu z Ministrem Obrony

Narodowej oraz ministrami właściwymi do spraw wewnętrznych, do spraw zdrowia, do spraw

kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, do spraw nauki oraz do spraw gospodarki

morskiej koordynuje współpracę uczelni z zagranicznymi instytucjami naukowymi w ramach

umów międzynarodowych zawieranych przez Rzeczpospolitą Polską.

2.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego oraz odpowiednio ministrowie wskazani

w art. 33 ust. 2 przekazują nadzorowanym przez siebie uczelniom środki finansowe na

wykonanie realizowanych przez nie zadań wynikających z umów, o których mowa w ust.

1.

1.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego, z zastrzeżeniem ust. 2, określa,

w drodze rozporządzenia, warunki kierowania osób za granicę w celach naukowych, dydaktycznych

i szkoleniowych oraz szczególne ich uprawnienia, określając w szczególności

1)

formy kształcenia, na które mogą być kierowane osoby, oraz warunki, jakie muszą spełniać,

aby ubiegać się o skierowanie,

2)

formy pomocy materialnej dla osób skierowanych za granicę, w tym stypendia i zwrot

kosztów przejazdów,

3)

okresy i zasady wypłacania świadczeń osobom skierowanym za granicę,

4)

warunki i tryb odwoływania osób skierowanych za granicę,

5)

uprawnienia osób kierowanych za granicę pozostających w zatrudnieniu

- uwzględniając zapewnienie możliwie szerokiego dostępu do kształcenia i prowadzenia

badań naukowych za granicą.

2.

Warunki i tryb kierowania przez uczelnię za granicę jej pracowników, doktorantów i

studentów w celach, o których mowa w ust. 1, określa senat uczelni.

1.

Osoby niebędące obywatelami polskimi, zwane dalej „cudzoziemcami”, mogą podejmować

i odbywać studia, studia doktoranckie oraz inne formy kształcenia, a także uczestniczyć

w badaniach naukowych i pracach rozwojowych na zasadach określonych w ustawie, z zastrzeżeniem

ust. 2.

2.

Na zasadach obowiązujących obywateli polskich mogą podejmować i odbywać kształcenie

oraz uczestniczyć w badaniach naukowych i pracach rozwojowych, o których mowa w ust.

1

1)

cudzoziemcy, którym udzielono zezwolenia na osiedlenie się;

1a)

(uchylony);

2)

cudzoziemcy posiadający status uchodźcy nadany w Rzeczypospolitej Polskiej;

3)

cudzoziemcy korzystający z ochrony czasowej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

4

pracownicy migrujący, będący obywatelami państwa członkowskiego Unii Europejskiej,

Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o

Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, a także członkowie

ich rodzin, jeżeli mieszkają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

5)

cudzoziemcy, którym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej udzielono zezwolenia na

pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnot Europejskich;

6)

cudzoziemcy, którym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej udzielono zezwolenia na

zamieszkanie na czas oznaczony w związku z okolicznością, o której mowa w art. 53 ust. 1 pkt 7, 13 i 14 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach

(Dz. U. z 2011 r. Nr 264, poz. 1573);

6a

cudzoziemcy, którym udzielono ochrony uzupełniającej na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej;

7

obywatele państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego

Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym

lub Konfederacji Szwajcarskiej i członkowie ich rodzin, posiadający prawo stałego

pobytu.

3.

Cudzoziemcy niewymienieni w ust. 2, z zastrzeżeniem ust. 5, mogą podejmować i odbywać

kształcenie oraz uczestniczyć w badaniach naukowych i pracach rozwojowych, o których

mowa w ust. 1, na podstawie

1)

umów międzynarodowych, na zasadach określonych w tych umowach;

2)

umów zawieranych z podmiotami zagranicznymi przez uczelnie, na zasadach określonych

w tych umowach;

3)

decyzji ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego lub odpowiedniego ministra

wskazanego w art. 33 ust. 2;

4)

decyzji rektora uczelni.

4.

Cudzoziemcy, o których mowa w ust. 3, mogą podejmować i odbywać kształcenie oraz uczestniczyć

w badaniach naukowych i pracach rozwojowych, o których mowa w ust. 1

1)

jako stypendyści strony polskiej;

2)

na zasadach odpłatności;

3)

bez odpłatności i świadczeń stypendialnych;

4)

jako stypendyści strony wysyłającej, bez ponoszenia opłat za naukę;

5)

jako stypendyści uczelni.

5

Obywatele państw członkowskich Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państw

członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim

Obszarze Gospodarczym i członkowie ich rodzin, posiadający środki finansowe niezbędne

na pokrycie kosztów utrzymania podczas studiów, mogą podejmować i odbywać studia wyższe,

studia doktoranckie oraz inne formy kształcenia, a także uczestniczyć w badaniach

naukowych i pracach rozwojowych na zasadach obowiązujących obywateli polskich, z tym

że osobom tym nie przysługuje prawo do stypendium socjalnego, stypendium specjalnego

dla osób niepełnosprawnych i zapomóg, albo na zasadach określonych w ust. 3 i 4.

5a

Posiadacze ważnej Karty Polaka mogą podejmować studia wyższe, studia doktoranckie

oraz inne formy kształcenia, a także uczestniczyć w badaniach naukowych i pracach

rozwojowych na zasadach obowiązujących obywateli polskich albo na zasadach określonych

w ust. 3 i 4.

6

Za członków rodzin osób, o których mowa w ust. 2 pkt 4 i 7 oraz w ust. 5, uważa się

osoby wymienione w art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich

Unii Europejskiej i członków ich rodzin.

6a

Rektor uczelni niezwłocznie informuje ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego

oraz Komendanta Głównego Straży Granicznej o

1)

przyjęciu na studia cudzoziemców, o których mowa w ust. 3 pkt 2 i 4;

2)

niepodjęciu kształcenia przez cudzoziemców, o których mowa w ust. 3, lub skreśleniu

ich z listy studentów, podając imię i nazwisko, datę urodzenia, adres stałego zamieszkania,

informacje o posiadaniu Karty Polaka lub spełnieniu wymagań określonych w art. 5 ust. 1-3 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji

(Dz. U. z 2004 r. Nr 53, poz. 532, z późn. zm..

6b

Rektor przekazuje ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego, w terminie

do 15 stycznia każdego roku, wykazy cudzoziemców, o których mowa w ust. 3 i 4, sporządzone

według stanu na dzień 31 grudnia poprzedniego roku, ze wskazaniem osób posiadających

Kartę Polaka lub spełniających wymagania określone w art. 5 ust. 1-3 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji, zawierające: imię i nazwisko cudzoziemca, państwo zamieszkania, kierunek i rok studiów

lub inny rodzaj kształcenia oraz jednostkę organizacyjną uczelni, w której cudzoziemiec

odbywa kształcenie, a także warunki finansowe kształcenia.

7

Cudzoziemcy, którzy spełniają wymagania określone w art. 5 ust. 1-3 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji i studiujący w kraju swojego zamieszkania, mogą być stypendystami, o których mowa

w ust. 4 pkt 1.

8.

Stypendystom, o których mowa w ust. 4 pkt 1 i ust. 7, stypendia przyznaje oraz ustala

ich wysokość minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego lub, odpowiednio, minister

wskazany w art. 33 ust. 2.

9.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego oraz odpowiednio ministrowie wskazani

w art. 33 ust. 2 podają do wiadomości w wydawanych przez siebie dziennikach urzędowych

limit stypendiów dla osób, do których ma zastosowanie ust. 3 pkt 1 i 3, w tym, w porozumieniu

z ministrem właściwym do spraw zagranicznych, limit stypendiów dla osób określonych

w ust. 7.

1.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określa, w drodze rozporządzenia

1)

formy studiów i szkoleń, na które mogą być przyjmowani cudzoziemcy,

2)

wymagania, jakie muszą spełniać cudzoziemcy ubiegający się o przyjęcie na studia,

studia doktoranckie i szkolenia lub o uczestniczenie w badaniach naukowych i pracach

rozwojowych, uwzględniając poziom wykształcenia odpowiedni do podjęcia danej formy

studiów lub szkolenia, stan zdrowia i predyspozycje do studiów na określonych kierunkach

oraz rodzaje dokumentów, które są obowiązani przedstawić,

3)

sposób ustalania wysokości stypendiów przyznawanych w ramach limitu, o którym mowa

w art. 43 ust. 9, przyjmując za podstawę minimalną stawkę wynagrodzenia zasadniczego

asystenta zatrudnionego w uczelni oraz tryb ich przyznawania, wypłacania, zawieszania

i cofania,

4)

sposób ustalania w uczelniach publicznych odpłatności za studia, studia doktoranckie,

szkolenia i uczestniczenie w badaniach naukowych i pracach rozwojowych, uwzględniając

planowane koszty kształcenia, możliwość obniżania i zwalniania z opłat i organy uprawnione

do podejmowania decyzji w tych sprawach oraz sposób wnoszenia opłat i przypadki, w

których opłaty podlegają zwrotowi

- mając na uwadze zapewnienie możliwie szerokiego dostępu do kształcenia i prowadzenia

badań naukowych na terenie Rzeczypospolitej Polskiej oraz urzeczywistnienie zasady

równego traktowania.

2.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw zagranicznych określa, w drodze rozporządzenia

1)

wymagania, jakie muszą spełniać cudzoziemcy, o których mowa w art. 43 ust. 7, uwzględniając

kraj zamieszkania oraz formę i kierunek studiów,

2)

tryb przyznawania oraz sposób ustalania wysokości stypendiów przyznawanych osobom,

o których mowa w art. 43 ust. 7

- mając na uwadze zapewnienie możliwie szerokiego dostępu do kształcenia i prowadzenia

badań naukowych w kraju zamieszkania oraz urzeczywistnienie zasady równego traktowania.

3.

Stypendystom, o których mowa w art. 43 ust. 7, stypendia mogą być wypłacane za pośrednictwem

polskich placówek konsularnych lub polskich organizacji pozarządowych.

4.

Warunki przyznawania stypendiów cudzoziemcom, o których mowa w art. 43 ust. 4 pkt

5, oraz ich wysokość ustala przyznający stypendium.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 11 pkt

2 lit. b i c, który wchodzi w życie po upływie 90 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Rada Główna Nauki i Szkolnictwa Wyższego, zwana dalej „Radą”, jest wybieralnym organem

przedstawicielskim nauki i szkolnictwa wyższego.

2.

Rada w swoich pracach kieruje się zasadą rzetelności, bezstronności i przejrzystości.

3.

Rada współdziała z ministrem właściwym do spraw szkolnictwa wyższego, ministrem właściwym

do spraw nauki oraz z innymi organami władzy i administracji publicznej w ustalaniu

polityki państwa w zakresie szkolnictwa wyższego, polityki naukowej i innowacyjnej

państwa, a w szczególności

1)

wyraża z własnej inicjatywy opinie we wszystkich sprawach dotyczących szkolnictwa

wyższego, nauki, kultury i oświaty; może również zwracać się w tych sprawach do organów

władzy publicznej, jednostek naukowych i uczelni, w tym o udzielenie wyjaśnień i informacji,

zawiadamiając o tym ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego i ministra właściwego

do spraw nauki oraz innych ministrów;

2)

sporządza opinie w sprawach przedstawionych przez ministra właściwego do spraw szkolnictwa

wyższego, ministra właściwego do spraw nauki oraz inne organy władzy i administracji

publicznej lub z inicjatywy własnej;

3)

opiniuje projekty aktów prawnych dotyczących szkolnictwa wyższego oraz rozwoju nauki

i innowacyjności, a także zawieranych przez Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych

dotyczących szkolnictwa wyższego i nauki;

4)

wyraża opinie w sprawach projektu budżetu państwa w zakresie części, których dysponentami

są minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego oraz minister właściwy do spraw

nauki, w sprawach zasad przyznawania uczelniom dotacji z budżetu państwa, a także

w sprawach środków na naukę i szkolnictwo wyższe przewidzianych w częściach budżetu

państwa, których dysponentami są ministrowie wskazani w art. 33 ust. 2;

5)

opiniuje plany i sprawozdania z działalności Narodowego Centrum Nauki i Narodowego

Centrum Badań i Rozwoju;

6)

opiniuje wnioski o finansowanie inwestycji w zakresie dużej infrastruktury badawczej

oraz sprawozdania z jego wykorzystania, uwzględniając związki polskiej infrastruktury

badawczej z infrastrukturą europejską;

7)

wyraża opinie w sprawie Krajowych Ram Kwalifikacji dla obszarów kształcenia;

8)

wyraża opinie w sprawie standardów kształcenia dla kierunków studiów, o których mowa

w art. 9b i 9c;

9)

przedstawia ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego propozycje dotyczące

wzorcowych opisów efektów kształcenia dla poszczególnych kierunków studiów, z uwzględnieniem

poziomu i profilu kształcenia, przypisanych do odpowiednich obszarów kształcenia.

4.

Rada może współpracować z krajowymi i międzynarodowymi organizacjami działającymi

w obszarze szkolnictwa wyższego i nauki.

1.

W skład Rady wchodzą

1)

nauczyciele akademiccy wybrani przez Konferencję Rektorów Akademickich Szkół Polskich

oraz Konferencję Rektorów Zawodowych Szkół Polskich spośród kandydatów wyłonionych

przez uczelnie na podstawie wyborów - w liczbie czternastu, z podziałem tej liczby

pomiędzy obie Konferencje proporcjonalnie do łącznej liczby studentów studiujących

w uczelniach członkowskich każdej z tych Konferencji;

2)

przedstawiciele Polskiej Akademii Nauk, wybrani przez Prezydium Polskiej Akademii

Nauk - w liczbie pięciu;

3)

przedstawiciele instytutów badawczych, wybrani przez Radę Główną Instytutów Badawczych

- w liczbie czterech;

4)

studenci, wybrani przez Parlament Studentów Rzeczypospolitej Polskiej - w liczbie

czterech;

5)

doktoranci, wybrani przez Krajową Reprezentację Doktorantów - w liczbie dwóch;

6)

przedstawiciele pracodawców, wybrani przez organizacje pracodawców - w liczbie trzech.

2.

Kandydaci na członków Rady nie mogą mieć w dniu rozpoczęcia kadencji więcej niż siedemdziesiąt

lat.

3.

Podmioty wybierające kandydatów na członków Rady kierują się zasadami dążenia do wyrównywania

udziału kobiet i mężczyzn w pracach Rady oraz zapewnienia w jej składzie osobowym

właściwej reprezentacji instytucjonalnej i kadrowej.

1.

Członkostwa w Radzie nie można łączyć z członkostwem w

1)

Polskiej Komisji Akredytacyjnej;

2)

Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów;

3)

Radzie Głównej Instytutów Badawczych;

4)

Komitecie Ewaluacji Jednostek Naukowych.

2.

Członkiem Rady nie może być również osoba będąca założycielem uczelni niepublicznej

lub pełniąca funkcję

1)

rektora, prorektora lub kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni;

2)

kanclerza uczelni;

3)

dyrektora instytutu naukowego Polskiej Akademii Nauk;

4)

dyrektora instytutu badawczego;

5)

prezesa lub wiceprezesa Polskiej Akademii Nauk;

6)

prezesa lub wiceprezesa Polskiej Akademii Umiejętności;

7)

dyrektora Narodowego Centrum Badań i Rozwoju lub Narodowego Centrum Nauki.

3.

Członkiem Rady może być osoba, która

1)

korzysta z pełni praw publicznych;

2)

ma nieposzlakowaną opinię i przestrzega zasad etyki naukowej;

3)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe.

4.

Ta sama osoba może pełnić funkcję członka Rady nie dłużej niż przez dwie następujące

po sobie kadencje.

5.

Kadencja Rady rozpoczyna się 1 stycznia i trwa cztery lata. Przedstawiciele studentów

i doktorantów są powoływani na członków Rady na okres określony odpowiednio w statucie

Parlamentu Studentów Rzeczypospolitej Polskiej i Krajowej Reprezentacji Doktorantów.

1.

Przewodniczący Rady stwierdza wygaśnięcie mandatu członka Rady w przypadku

1)

śmierci;

2)

złożenia rezygnacji;

3)

niespełniania choćby jednego z wymagań określonych w art. 46a;

4)

nieuczestniczenia w pracach Rady przez okres dłuższy niż sześć miesięcy.

2.

W przypadku wygaśnięcia mandatu członka Rady w trakcie kadencji dokonuje się na jego

miejsce wyboru nowej osoby w trybie określonym w art. 46, na okres do końca kadencji.

Niepełnej kadencji nie wlicza się do okresu, o którym mowa w art. 46a ust. 4.

1.

Rada działa na posiedzeniach plenarnych i przez swoje organy. Organizację i tryb działania

Rady oraz jej organy i ich kompetencje określa statut, uchwalony przez Radę na posiedzeniu

plenarnym.

2.

W posiedzeniach plenarnych Rady uczestniczą z głosem doradczym przedstawiciele reprezentatywnych

organizacji związkowych w rozumieniu ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych

i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego

(Dz. U. Nr 100, poz. 1080, z późn. zm. działających w uczelniach, instytutach badawczych i Polskiej Akademii Nauk, po jednym

z każdego związku.

3.

Rektor, na wniosek członka Rady będącego nauczycielem akademickim, może zwolnić go

całkowicie lub częściowo z obowiązków dydaktycznych.

1.

Przy Radzie działa Rzecznik Praw Absolwenta, powoływany przez ministra właściwego

do spraw szkolnictwa wyższego.

2.

Rzecznik Praw Absolwenta współdziała z Radą w zakresie ograniczenia barier w dostępie

do wykonywania zawodu zgodnego z kierunkiem studiów absolwenta. W tym celu Rzecznik

Praw Absolwenta analizuje sytuację absolwentów na rynku pracy i stopień ich dostępu

do określonych zawodów oraz przedstawia wnioski Radzie i ministrowi właściwemu do

spraw szkolnictwa wyższego.

1.

Rada zamieszcza uchwały podjęte w sprawach, o których mowa w art. 45 ust. 3, na swojej

stronie internetowej.

2.

Obsługę administracyjną Rady i Rzecznika Praw Absolwenta wykonują jednostki organizacyjne

urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego.

1.

Polską Komisję Akredytacyjną, zwaną dalej „Komisją”, powołuje minister właściwy do

spraw szkolnictwa wyższego.

2.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego powołuje członków Komisji spośród

kandydatów zgłoszonych przez Radę, Konferencję Rektorów Akademickich Szkół Polskich,

Konferencję Rektorów Zawodowych Szkół Polskich, Parlament Studentów Rzeczypospolitej

Polskiej, senaty uczelni oraz ogólnokrajowe stowarzyszenia naukowe i organizacje pracodawców.

3.

Członkiem Komisji może być nauczyciel akademicki posiadający co najmniej stopień naukowy

doktora, zatrudniony w uczelni jako podstawowym miejscu pracy.

4.

Powołując członków Komisji, minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego uwzględnia

wymóg reprezentowania w składzie Komisji przedstawicieli wszystkich obszarów kształcenia

oraz zapewnia co najmniej 30% udział kobiet w jej składzie.

5.

Kandydaci na członków Komisji nie mogą mieć w dniu rozpoczęcia kadencji więcej niż

siedemdziesiąt lat.

6.

Do członków Komisji stosuje się odpowiednio przepisy art. 46a ust. 1-4.

7.

Członkiem Komisji z mocy prawa jest przewodniczący Parlamentu Studentów Rzeczypospolitej

Polskiej.

8.

Przewodniczący Komisji stwierdza wygaśnięcie mandatu członka Komisji z przyczyn określonych

w art. 46b ust. 1. Do powołania nowego członka stosuje się odpowiednio przepis art.

46b ust. 2.

9.

Członek Komisji może być odwołany, na wniosek prezydium Komisji, przez ministra właściwego

do spraw szkolnictwa wyższego. Do powołania nowego członka stosuje się odpowiednio

przepis art. 46b ust. 2.

10.

Komisja liczy nie mniej niż siedemdziesięciu i nie więcej niż dziewięćdziesięciu członków.

11.

Kadencja Komisji rozpoczyna się 1 stycznia i trwa cztery lata.

12.

Rektor, na wniosek członka Komisji będącego nauczycielem akademickim, może zwolnić

go całkowicie lub częściowo z obowiązku prowadzenia zajęć dydaktycznych.

1.

Komisja jest instytucją działającą niezależnie na rzecz doskonalenia jakości kształcenia.

2.

Komisja w swoich pracach kieruje się zasadą rzetelności, bezstronności i przejrzystości

oraz dążeniem do wyrównywania udziału kobiet i mężczyzn w jej pracach.

3.

Komisja dokonuje oceny jakości kształcenia na kierunkach studiów (ocena programowa),

mając na uwadze efekty kształcenia odpowiadające Krajowym Ramom Kwalifikacji w zakresie

obszarów kształcenia i kierunków studiów oraz spełniania warunków niezbędnych do prowadzenia

studiów określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 3 pkt 1-4 oraz

art. 9b i 9c.

4.

Komisja może dokonywać oceny działalności podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni

(ocena instytucjonalna), w tym oceny jakości kształcenia na prowadzonych przez nią

studiach trzeciego stopnia i studiach podyplomowych; ocenę instytucjonalną przeprowadza

się w jednostce, w której wcześniej dokonano oceny programowej na większości prowadzonych

przez nią kierunków studiów.

5.

Komisja dokonuje ocen, o których mowa w ust. 3 i 4, z inicjatywy własnej lub na wniosek

uczelni oraz w przypadkach określonych w art. 11a ust. 2 i 3 i art. 49 ust. 4, na

wniosek ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego.

6.

Do członków oraz ekspertów Komisji stosuje się odpowiednio przepisy art. 24 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.. Wyłączenia członka Komisji lub eksperta dokonuje przewodniczący Komisji.

1.

Komisja przedstawia ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego opinie i wnioski

dotyczące

1)

utworzenia uczelni oraz przyznania uczelni lub jej jednostce organizacyjnej uprawnień

do prowadzenia studiów na danym kierunku i określonym poziomie kształcenia;

2)

dokonanej oceny programowej, w tym kształcenia nauczycieli, oraz oceny instytucjonalnej,

a także przestrzegania warunków prowadzenia studiów;

3)

przywrócenia zawieszonych uprawnień do prowadzenia studiów na określonym kierunku

i poziomie kształcenia;

4)

utworzenia przez uczelnię zagraniczną uczelni lub filii, o której mowa w art. 85 ust.

5.

2.

Opinie i wnioski w sprawach, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3, w odniesieniu do uczelni

wojskowych, służb państwowych, artystycznych, medycznych oraz morskich Komisja przekazuje

również odpowiednio ministrom wskazanym w art. 33 ust. 2.

3.

W sprawach, o których mowa w ust. 1, Komisja może zwracać się do uczelni o udzielenie

wyjaśnień i informacji oraz przeprowadzać wizytacje uczelni.

4.

W uzasadnionych przypadkach na wniosek ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego

Komisja, poza przyjętym przez siebie harmonogramem prac, dokonuje oceny programowej

we wskazanej uczelni lub jej jednostce organizacyjnej, o której mowa w ust. 1 pkt

2 lub dokonuje oceny instytucjonalnej, o której mowa w art. 48a ust. 4, w szczególności

dla zbadania przesłanek do podjęcia decyzji, o której mowa w art. 37 ust. 4.

5.

Komisja może, na wniosek zainteresowanej uczelni, dokonywać oceny kształcenia, włączając

to zadanie do harmonogramu prac Komisji.

6.

Komisja dokonując ocen, o których mowa w ust. 1 pkt 2 oraz ust. 4, stosuje skalę ocen

wyróżniająca, pozytywna, warunkowa, negatywna.

7.

Opinie w sprawach, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 3 i 5, Komisja wyraża w terminie

nie dłuższym niż cztery miesiące od dnia otrzymania wniosku, a oceny, o których mowa

w ust. 4, w terminie nie dłuższym niż trzy miesiące. W uzasadnionych przypadkach przewodniczący

Komisji może wnioskować o przedłużenie tego terminu.

8.

Oceny, o których mowa w ust. 1 pkt 2, wraz z uzasadnieniem i wynikającymi z nich wnioskami,

Komisja przedstawia niezwłocznie po ich sporządzeniu.

9.

W związku z wykonywaniem zadań, o których mowa w ust. 1-4, Komisja może przetwarzać

dane osobowe nauczycieli akademickich i studentów ocenianych uczelni w zakresie niezbędnym

do wykonania tych zadań.

Komisja współpracuje z krajowymi i międzynarodowymi instytucjami i organizacjami działającymi

w obszarze szkolnictwa wyższego, w szczególności z tymi, których przedmiotem działania

jest ocena jakości kształcenia i akredytacja.

1.

Komisja działa na posiedzeniach plenarnych oraz przez swoje organy.

2.

Organami Komisji są

1)

przewodniczący;

2)

sekretarz;

3)

prezydium.

3.

W skład prezydium wchodzą

1)

przewodniczący Komisji;

2)

sekretarz;

3)

przewodniczący zespołów, o których mowa w ust. 4;

4)

przewodniczący Parlamentu Studentów Rzeczypospolitej Polskiej;

5

dwaj przedstawiciele organizacji pracodawców.

4

W skład Komisji wchodzą zespoły działające w ramach obszarów kształcenia określonych

w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 2.

5

W skład zespołu wchodzi co najmniej pięciu członków Komisji, będących przedstawicielami

obszaru kształcenia, w tym co najmniej trzech posiadających tytuł naukowy profesora

lub stopień naukowy doktora habilitowanego w dziedzinach lub dyscyplinach naukowych

związanych z tym obszarem kształcenia, a także co najmniej jeden przedstawiciel organizacji

pracodawców.

1.

Przewodniczącego Komisji oraz jej sekretarza powołuje i odwołuje minister właściwy

do spraw szkolnictwa wyższego.

2.

Przewodniczący Komisji zwołuje posiedzenia plenarne Komisji, przewodniczy jej obradom,

reprezentuje ją na zewnątrz oraz podpisuje uchwały Komisji.

3.

Sekretarz zapewnia sprawne funkcjonowanie Komisji i wykonywanie przez nią zadań.

4.

Przewodniczących zespołów wybierają ich członkowie spośród swego grona.

1

Prezydium podejmuje uchwały w sprawach, o których mowa w art. 49 ust. 1 i 4, kierując

się sprawozdaniem przedłożonym przez jeden spośród zespołów, o których mowa w art.

50 ust. 4.

2

Strona niezadowolona z uchwały prezydium podjętej w sprawach, o których mowa w art.

49 ust. 1 i 4, może zwrócić się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wniosek

kieruje się do Komisji w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia uchwały.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, jest rozpatrywany na wspólnym posiedzeniu zespołu

i prezydium Komisji w terminie nie dłuższym niż dwa miesiące od dnia otrzymania wniosku.

1

Organizację i tryb działania Komisji, szczegółowe kompetencje jej organów, szczegółowe

kryteria i tryb dokonywania ocen oraz sposób wyznaczania recenzentów określa statut

uchwalony przez Komisję na posiedzeniu plenarnym.

2

Obsługę administracyjną i finansową Komisji wykonuje Biuro Polskiej Komisji Akredytacyjnej,

zwane dalej „biurem”.

3.

Biuro jest państwową jednostką budżetową finansowaną ze środków ustalanych w części

budżetu państwa, której dysponentem jest minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego.

4.

Dyrektora biura powołuje i odwołuje przewodniczący Komisji. Pozostałych pracowników

zatrudnia dyrektor.

5.

Szczegółowy zakres działalności biura oraz jego organizację określa regulamin organizacyjny

nadany przez przewodniczącego Komisji.

1.

Komisja zamieszcza na swojej stronie internetowej i w Biuletynie Informacji Publicznej

podjęte uchwały, dotyczące jakości kształcenia wraz z uzasadnieniem.

2.

Komisja może zamieszczać na swojej stronie internetowej raporty zespołów oceniających.

1.

Uczelnie akademickie, w których kształci się łącznie więcej niż połowa ogólnej liczby

studentów studiujących w uczelniach akademickich, mogą utworzyć Konferencję Rektorów

Akademickich Szkół Polskich.

2.

Uczelnie zawodowe, w których kształci się łącznie więcej niż połowa ogólnej liczby

studentów studiujących w uczelniach zawodowych, mogą utworzyć Konferencję Rektorów

Zawodowych Szkół Polskich.

3.

Do konferencji rektorów, o których mowa w ust. 1 i 2, stosuje się odpowiednio przepisy

art. 10 ust. 1 i 2, art. 11, art. 25, art. 28 i art. 29 oraz art. 33-39 ustawy z dnia

7 kwietnia 1989 r. - Prawo o stowarzyszeniach

(Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 855, z późn. zm., z zachowaniem przepisów niniejszej ustawy.

4.

Organem nadzorującym konferencje rektorów, o których mowa w ust. 1 i 2, jest minister

właściwy do spraw szkolnictwa wyższego.

5.

Statuty konferencji rektorów, o których mowa w ust. 1 i 2, określają w szczególności

zasady członkostwa zwykłego oraz członkostwa stowarzyszonego - indywidualnego i zbiorowego,

a także kryteria reprezentacji uczelni członkowskich różnych typów w organach konferencji.

6.

Kadencja organów konferencji rektorów, o których mowa w ust. 1 i 2, jest zgodna z

kadencją organów uczelni publicznych.

1.

Konferencje rektorów, o których mowa w art. 54 ust. 1 i 2, działają na rzecz rozwoju

szkolnictwa wyższego, nauki i kultury, a w szczególności

1)

występują do organów władzy publicznej w istotnych sprawach szkolnictwa wyższego,

nauki i kultury oraz w żywotnych sprawach środowiska akademickiego;

2)

wyrażają z własnej inicjatywy opinie i przedstawiają wnioski w sprawach dotyczących

szkolnictwa wyższego, nauki i kultury;

3

wspierają i monitorują działania na rzecz systematycznego podnoszenia jakości kształcenia

oraz promowania jednostek oferujących kształcenie wysokiej jakości, co mogą realizować

poprzez środowiskowe komisje akredytacyjne.

2.

Organy władzy publicznej zasięgają opinii konferencji rektorów, o których mowa w art.

54 ust. 1 i 2, w sprawach

1)

zasad działania i kierunków rozwoju szkolnictwa wyższego, systemu badań naukowych,

kształcenia i pomocy materialnej dla studentów i doktorantów, zarządzania uczelniami,

kształcenia kadr i polityki naukowej oraz bazy materialnej szkół wyższych;

2)

projektu budżetu państwa w części dotyczącej szkolnictwa wyższego;

3)

projektów aktów prawnych dotyczących szkolnictwa wyższego, nauki i kultury, a także

promocji nauki polskiej za granicą;

4)

rozwiązań w systemie oświaty mających znaczenie dla szkół wyższych.

3.

Termin na wyrażenie opinii w sprawach, o których mowa w ust. 2 pkt 2-4, wynosi miesiąc.

W przypadku bezskutecznego upływu tego terminu wymóg zasięgnięcia opinii uważa się

za spełniony.

1.

Statut uczelni publicznej uchwala jej senat większością co najmniej dwóch trzecich

głosów swojego składu, po zasięgnięciu opinii związków zawodowych działających w uczelni.

1a

Związki zawodowe przedstawiają opinię w terminie 30 dni.

1b

W przypadku bezskutecznego upływu terminu, o którym mowa w ust. 1a, wymóg zasięgnięcia

opinii uważa się za spełniony.

2

Statut uczelni publicznej wchodzi w życie z dniem określonym w uchwale senatu.

3.

(uchylony).

4.

(uchylony).

5

Statut uczelni wojskowej i uczelni służb państwowych wchodzi w życie z dniem wydania

odpowiednio przez Ministra Obrony Narodowej lub ministra właściwego do spraw wewnętrznych

decyzji zatwierdzającej statut, chyba że w statucie został określony termin późniejszy.

1.

Statut publicznej uczelni teologicznej jest uchwalany przez właściwy organ uczelni

w porozumieniu z właściwymi władzami kościołów i związków wyznaniowych. Statut wchodzi

w życie z dniem określonym w tej uchwale.

2.

Przepisy ust. 1 stosuje się odpowiednio do innych uczelni publicznych, w których działa

teologiczna podstawowa jednostka organizacyjna, z tym że porozumienie z właściwymi

władzami kościołów i związków wyznaniowych dotyczy tylko postanowień statutu związanych

z funkcjonowaniem teologicznej podstawowej jednostki organizacyjnej.

1

Statut uczelni niepublicznej nadaje jej założyciel albo uchwala organ kolegialny uczelni

wskazany w statucie, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 1, po zasięgnięciu opinii związków

zawodowych działających w uczelni.

1a

Związki zawodowe przedstawiają opinię w terminie 30 dni.

1b

W przypadku bezskutecznego upływu terminu, o którym mowa w ust. 1a, wymóg zasięgnięcia

opinii uważa się za spełniony.

2.

Statut uczelni niepublicznej określa sposób przejęcia funkcji założyciela w razie

jego śmierci, jeżeli jest osobą fizyczną, albo likwidacji, jeżeli jest osobą prawną,

oraz zasady i tryb likwidacji uczelni, z uwzględnieniem zobowiązań założyciela uczelni

w przypadku jej likwidacji. Przejęcie funkcji założyciela wymaga zgody ministra właściwego

do spraw szkolnictwa wyższego wyrażonej w formie decyzji administracyjnej.

3.

(uchylony).

4

Statut uczelni niepublicznej wchodzi w życie z dniem określonym w uchwale organu kolegialnego

wskazanego w statucie lub w decyzji założyciela.

5.

(uchylony).

Przepisy art. 56-58 stosuje się odpowiednio do zmiany w statucie.

1.

Organami kolegialnymi uczelni publicznej są senat i rady podstawowych jednostek organizacyjnych,

z zastrzeżeniem ust. 2.

2

Statut publicznej uczelni może przewidywać zamiast lub obok senatu inny organ kolegialny.

3

Przepisy ustawy dotyczące senatu uczelni mogą być stosowane, w zakresie określonym

w statucie uczelni, do organu kolegialnego.

4

W publicznej uczelni, jeżeli statut tak stanowi, obok senatu lub organu kolegialnego

może działać konwent.

4a

W publicznej uczelni zawodowej działa konwent.

5.

Organy kolegialne uczelni niepublicznej określa jej statut. Przepisy ustawy dotyczące

senatu stosuje się odpowiednio do najwyższego organu kolegialnego uczelni niepublicznej.

6.

Organami jednoosobowymi uczelni są rektor i kierownicy podstawowych jednostek organizacyjnych.

Kierownikiem wydziału jest dziekan.

7.

Statut uczelni niepublicznej może przewidywać istnienie innego, oprócz rektora, organu

jednoosobowego.

8.

Organami wyborczymi uczelni publicznej są kolegia elektorów.

9.

W organach kolegialnych uczelni i organach wyborczych uczelni publicznej są reprezentowani

nauczyciele akademiccy, doktoranci, studenci oraz pracownicy niebędący nauczycielami

akademickimi.

1.

Skład senatu uczelni określa statut.

2.

Statut uczelni publicznej określa tryb wyboru i procentowy udział w składzie senatu

przedstawicieli nauczycieli akademickich, doktorantów, studentów oraz pracowników

niebędących nauczycielami akademickimi, z uwzględnieniem ust. 3.

3.

Udział przedstawicieli studentów i doktorantów w senacie uczelni nie może być mniejszy

niż 20%. Liczbę przedstawicieli studentów i doktorantów ustala się proporcjonalnie

do liczebności obu tych grup w uczelni, z tym że studenci i doktoranci są reprezentowani

co najmniej przez jednego przedstawiciela każdej z tych grup.

4.

W publicznej uczelni akademickiej nauczyciele akademiccy posiadający tytuł naukowy

profesora lub stopień naukowy doktora habilitowanego stanowią więcej niż połowę statutowego

składu senatu, nie więcej jednak niż trzy piąte.

5.

W publicznej uczelni zawodowej nauczyciele akademiccy posiadający co najmniej stopień

naukowy doktora stanowią więcej niż połowę statutowego składu senatu, z tym że statut

uczelni zawodowej prowadzącej studia drugiego stopnia lub jednolite studia magisterskie

może ustalić inny skład senatu.

6.

Przewodniczącym senatu uczelni jest rektor.

7.

W posiedzeniach senatu uczelni publicznej uczestniczą, z głosem doradczym, kanclerz,

kwestor, dyrektor biblioteki głównej oraz przedstawiciele związków zawodowych działających

w tej uczelni, po jednym z każdego związku.

8.

W publicznej uczelni zawodowej w skład senatu wchodzą kanclerz oraz przedstawiciel

uczelni wskazany przez rektora uczelni akademickiej, z którą publiczna uczelnia zawodowa

współdziała na podstawie zawartej umowy.

1.

Kompetencje senatu uczelni określa statut uczelni, z wyjątkiem spraw uregulowanych

w ustawie.

2.

W uczelni, w której nie ma podstawowych jednostek organizacyjnych, senat pełni również

funkcję rady takiej jednostki.

3.

Senat uczelni zatwierdza sprawozdanie finansowe uczelni zgodnie z przepisami o rachunkowości.

1.

W skład konwentu uczelni publicznej mogą wchodzić w szczególności przedstawiciele

1)

organów państwowych;

2)

organów samorządu terytorialnego i zawodowego;

3)

instytucji i stowarzyszeń naukowych, zawodowych oraz twórczych;

4)

organizacji pracodawców oraz, jeżeli statut tak stanowi, organizacji samorządu gospodarczego;

5)

przedsiębiorców i instytucji finansowych.

2.

W skład konwentu publicznej uczelni zawodowej mogą wchodzić przedstawiciele uczelni

akademickiej, z którą publiczna uczelnia zawodowa współdziała.

3.

Szczegółowy skład konwentu oraz sposób powoływania jego członków, w tym przedstawicieli

wymienionych w ust. 1, określa statut.

4

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, skład konwentu nadzorowanych

przez niego uczelni zawodowych, uwzględniając zadania uczelni jako jednostki wojskowej.

5

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, skład konwentu

nadzorowanych przez niego uczelni zawodowych, uwzględniając zadania uczelni jako jednostki

właściwej służby państwowej.

1.

Kompetencje konwentu uczelni publicznej określa statut.

2.

Statut uczelni publicznej może określać wspólne kompetencje senatu i konwentu, a także

ustalać tryb zwoływania i prowadzenia wspólnych posiedzeń oraz podejmowania wspólnych

uchwał.

1.

Uchwały senatu uczelni publicznej podjęte w zakresie kompetencji stanowiących są wiążące

dla innych organów uczelni publicznej, jej pracowników, doktorantów i studentów.

2.

Rektor uczelni publicznej zawiesza wykonanie uchwały senatu naruszającej przepisy

ustawy lub statutu uczelni i w terminie czternastu dni od jej podjęcia zwołuje posiedzenie

senatu w celu ponownego rozpatrzenia uchwały. Jeżeli senat nie zmieni albo nie uchyli

zawieszonej uchwały, rektor przekazuje ją ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa

wyższego lub właściwemu ministrowi wskazanemu w art. 33 ust. 2, w celu rozpatrzenia

w trybie określonym w art. 36 ust. 1.

3.

Rektor uczelni publicznej zawiesza wykonanie uchwały senatu naruszającej ważny interes

uczelni i w terminie czternastu dni od jej podjęcia zwołuje posiedzenie senatu w celu

ponownego rozpatrzenia uchwały. Zawieszona uchwała wchodzi w życie, jeżeli senat wypowie

się za jej utrzymaniem większością co najmniej trzech czwartych głosów, w obecności

co najmniej dwóch trzecich swojego statutowego składu.

4.

Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się do uczelni niepublicznej, jeżeli jej statut nie stanowi

inaczej.

1.

Rektor kieruje działalnością uczelni i reprezentuje ją na zewnątrz, jest przełożonym

pracowników, studentów i doktorantów uczelni.

1a

Rektor opracowuje i realizuje strategię rozwoju uczelni, uchwalaną przez organ kolegialny

uczelni wskazany w statucie. Uchwała może określić środki na wdrażanie tej strategii,

w tym pochodzące z funduszu rozwoju uczelni.

2.

Rektor uczelni publicznej podejmuje decyzje we wszystkich sprawach dotyczących uczelni,

z wyjątkiem spraw zastrzeżonych przez ustawę lub statut do kompetencji innych organów

uczelni lub kanclerza, w szczególności

1

podejmuje decyzje dotyczące mienia i gospodarki uczelni, w tym w zakresie zbycia lub

obciążenia mienia, do wysokości określonej w art. 90 ust. 4;

2)

(uchylony);

3)

sprawuje nadzór nad działalnością dydaktyczną i badawczą uczelni;

3a

sprawuje nadzór nad wdrożeniem i doskonaleniem uczelnianego systemu zapewnienia jakości

kształcenia;

4)

sprawuje nadzór nad administracją i gospodarką uczelni;

5)

dba o przestrzeganie prawa oraz zapewnienie bezpieczeństwa na terenie uczelni;

6)

określa zakres obowiązków prorektorów.

3.

(uchylony).

4.

Rektor uczelni wojskowej oraz uczelni służb państwowych jest jednocześnie komendantem

uczelni w rozumieniu przepisów, odpowiednio, o służbie wojskowej albo o właściwej

służbie państwowej.

5.

Do kompetencji rektora uczelni niepublicznej należą sprawy, o których mowa w ust.

2 pkt 3 i 5, oraz inne sprawy określone w statucie uczelni.

6.

Statut uczelni niepublicznej może przekazać kompetencje określone w ust. 2 pkt 1 i

4 do właściwości organu, o którym mowa w art. 60 ust. 7.

1.

Skład rady podstawowej jednostki organizacyjnej określa statut.

2.

Przewodniczącym rady podstawowej jednostki organizacyjnej jest jej kierownik.

3.

Statut określa tryb wyboru i procentowy udział w składzie rady podstawowej jednostki

organizacyjnej przedstawicieli nauczycieli akademickich, doktorantów, studentów oraz

pracowników niebędących nauczycielami akademickimi jednostki, z uwzględnieniem ust.

4 i 5.

4.

Udział przedstawicieli studentów i doktorantów w radzie podstawowej jednostki organizacyjnej

uczelni nie może być mniejszy niż 20%. Liczbę przedstawicieli studentów i doktorantów

ustala się proporcjonalnie do liczebności obu tych grup w podstawowej jednostce organizacyjnej,

z tym że studenci i doktoranci są reprezentowani co najmniej przez jednego przedstawiciela

każdej z tych grup.

5.

W uczelni akademickiej, nauczyciele akademiccy posiadający tytuł naukowy profesora

lub stopień naukowy doktora habilitowanego stanowią więcej niż połowę statutowego

składu rady podstawowej jednostki organizacyjnej.

6.

W posiedzeniach rady podstawowej jednostki organizacyjnej uczestniczą, z głosem doradczym,

przedstawiciele związków zawodowych działających w uczelni, po jednym z każdego związku.

1.

Do kompetencji rady podstawowej jednostki organizacyjnej należy w szczególności

1)

ustalanie ogólnych kierunków działalności jednostki;

2

uchwalanie, po zasięgnięciu opinii właściwego organu samorządu studenckiego, zgodnie

z wytycznymi ustalonymi przez senat uczelni publicznej lub organ kolegialny uczelni

niepublicznej, planów studiów i programów kształcenia;

3)

uchwalanie, po zasięgnięciu opinii właściwego organu samorządu doktorantów, zgodnie

z wytycznymi ustalonymi przez senat uczelni publicznej lub organ kolegialny uczelni

niepublicznej, planów i programów studiów doktoranckich;

4)

uchwalanie, zgodnie z wytycznymi ustalonymi przez senat uczelni publicznej lub organ

kolegialny uczelni niepublicznej, planów i programów studiów podyplomowych oraz kursów

dokształcających.

2.

Szczegółowe kompetencje rady podstawowej jednostki organizacyjnej określa statut.

3.

Uchwały rady podstawowej jednostki organizacyjnej w sprawach należących do jej kompetencji

są wiążące dla kierownika, pracowników, doktorantów i studentów tej jednostki.

4.

Od uchwały rady podstawowej jednostki organizacyjnej kierownikowi tej jednostki służy

odwołanie do senatu uczelni.

5

Senat uczelni uchyla uchwałę rady podstawowej jednostki organizacyjnej sprzeczną z

ustawą, statutem, uchwałą senatu lub najwyższego organu kolegialnego uczelni niepublicznej,

regulaminami i innymi przepisami wewnętrznymi uczelni lub naruszającą ważny interes

uczelni.

1.

Tryb zwoływania posiedzeń i tryb pracy organów kolegialnych uczelni określa jej statut.

2.

Uchwały organów kolegialnych uczelni zapadają zwykłą większością głosów w obecności

co najmniej połowy statutowej liczby ich członków, chyba że ustawa lub statut określają

wyższe wymagania.

1

Kompetencje kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni określa statut.

Do kompetencji kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni należy w szczególności

opracowanie strategii rozwoju jednostki zgodnej ze strategią rozwoju uczelni.

2.

Od decyzji kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej służy odwołanie do rektora.

3.

Rektor uchyla decyzję kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej sprzeczną z

ustawą, statutem, uchwałą senatu lub najwyższego organu kolegialnego uczelni niepublicznej,

uchwałą rady tej jednostki organizacyjnej, regulaminami lub innymi przepisami wewnętrznymi

uczelni lub naruszającą ważny interes uczelni.

1.

Statut uczelni publicznej określa skład kolegium elektorów oraz tryb wyboru jego członków,

tryb wyboru organów jednoosobowych, przedstawicieli do organów kolegialnych oraz osób

pełniących inne funkcje z wyboru, z zachowaniem następujących zasad

1)

jednoosobowe organy są wybierane przez kolegia elektorów; nie mniej niż 20% składu

kolegium elektorów stanowią przedstawiciele studentów i doktorantów; liczbę przedstawicieli

studentów i doktorantów ustala się proporcjonalnie do liczebności obu tych grup odpowiednio

w uczelni lub jednostce organizacyjnej, z tym że studenci i doktoranci są reprezentowani

co najmniej przez jednego przedstawiciela każdej z tych grup;

2

czynne prawo wyborcze przysługuje nauczycielom akademickim zatrudnionym w uczelni

jako podstawowym miejscu pracy, pracownikom niebędącym nauczycielami akademickimi,

studentom oraz doktorantom;

3

bierne prawo wyborcze przysługuje nauczycielom akademickim zatrudnionym w uczelni

jako podstawowym miejscu pracy, którzy nie ukończyli sześćdziesiątego piątego roku

życia, a w przypadku osób posiadających tytuł profesora - siedemdziesiątego roku życia,

pracownikom niebędącym nauczycielami akademickimi, zatrudnionym w pełnym wymiarze

czasu pracy, studentom oraz doktorantom;

4)

każdy wyborca, o którym mowa w pkt 2, ma prawo do zgłaszania kandydatów;

5)

głosowanie jest tajne;

6)

wybór uważa się za dokonany, jeżeli kandydat uzyskał więcej niż połowę ważnych głosów,

chyba że statut uczelni wymaga innej większości kwalifikowanej;

7)

czas i miejsce wyborów podaje się do wiadomości w takim terminie i w taki sposób,

aby wyborca miał możliwość wzięcia udziału w wyborach;

8)

wybory przeprowadzają komisje wyborcze, powołane w trybie określonym w statucie.

2.

Tryb wyboru oraz czas trwania kadencji przedstawicieli studentów i doktorantów określają

odpowiednio regulamin samorządu studenckiego i regulamin samorządu doktorantów.

3

W publicznych uczelniach zawodowych czynne prawo wyborcze przysługuje także nauczycielom

akademickim zatrudnionym w uczelni jako dodatkowym miejscu pracy.

4.

W publicznych uczelniach artystycznych oraz w artystycznych podstawowych jednostkach

organizacyjnych innych uczelni publicznych czynne i bierne prawo wyborcze przysługuje

także pracownikom zatrudnionym co najmniej w połowie pełnego wymiaru czasu pracy,

a bierne prawo wyborcze - pracownikom zatrudnionym co najmniej w połowie pełnego wymiaru

czasu pracy, którzy nie osiągnęli wieku emerytalnego.

1

Rektor uczelni publicznej może być powołany w drodze wyborów albo w drodze konkursu.

2

Rektorem uczelni może być osoba posiadająca co najmniej stopień naukowy doktora. Warunkiem

pełnienia funkcji rektora jest zatrudnienie w uczelni jako podstawowym miejscu pracy.

2a

Sposób powołania rektora, szczegółowe wymagania kwalifikacyjne, jakie musi spełniać

kandydat na rektora oraz warunki i tryb przeprowadzania konkursu określa statut.

3.

Rektor uczelni publicznej niespełniający w chwili wyboru wymogu zatrudnienia w uczelni

jest zatrudniany, z pominięciem wymagań określonych w art. 121 ust. 3, na warunkach

określonych w ust. 1 najpóźniej w dniu poprzedzającym objęcie funkcji rektora.

4.

W przypadku utworzenia nowej uczelni publicznej stosunek pracy z pierwszym jej rektorem

nawiązuje minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego, a w odniesieniu do uczelni

wojskowej, służb państwowych, artystycznej, medycznej oraz morskiej odpowiednio właściwy

minister wskazany w art. 33 ust. 2.

5.

W publicznej uczelni morskiej rektor może być wybrany także spośród osób zatrudnionych

w tej uczelni na stanowisku profesora nadzwyczajnego i posiadających najwyższy stopień

oficerski, ustalony w przepisach o kwalifikacjach zawodowych i składzie załóg polskich

statków morskich, zwany dalej „najwyższym stopniem oficerskim”. W publicznej uczelni

artystycznej rektor może być wybrany także spośród osób zatrudnionych w tej uczelni

na stanowisku profesora nadzwyczajnego i odznaczających się wybitnymi osiągnięciami

artystycznymi.

6.

Przewodniczący komisji wyborczej stwierdza na piśmie wybór rektora i niezwłocznie

zawiadamia o wyborze ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego lub, odpowiednio,

właściwego ministra wskazanego w art. 33 ust. 2.

1.

Rektora uczelni wojskowej wyznacza Minister Obrony Narodowej, spośród żołnierzy zawodowych,

spełniających warunki określone w art. 72 ust. 2.

2.

W szczególnych przypadkach Minister Obrony Narodowej może wyznaczyć rektora uczelni

wojskowej spośród oficerów niespełniających warunków określonych w art. 72 ust. 2,

posiadających co najmniej stopień wojskowy generała brygady lub kontradmirała.

3.

Prorektora właściwego do spraw realizacji zadań uczelni wojskowej jako jednostki wojskowej

wyznacza Minister Obrony Narodowej na wniosek rektora, spośród żołnierzy zawodowych.

1.

Rektora uczelni służb państwowych jako jednostki organizacyjnej właściwej służby wyznacza

minister właściwy do spraw wewnętrznych spośród funkcjonariuszy właściwej służby państwowej,

spełniających warunki określone w art. 72 ust. 2.

2.

W szczególnych przypadkach minister właściwy do spraw wewnętrznych może wyznaczyć

rektora uczelni służb państwowych spośród oficerów, niespełniających warunków określonych

w art. 72 ust. 2, posiadających stopień we właściwej służbie państwowej odpowiadający

co najmniej stopniowi generała brygady.

3.

Prorektora właściwego do spraw realizacji zadań uczelni służb państwowych jako jednostek

organizacyjnych właściwej służby wyznacza minister właściwy do spraw wewnętrznych

na wniosek rektora, spośród funkcjonariuszy właściwej służby państwowej.

1

Prorektorzy w uczelni publicznej są powoływani w drodze wyborów albo w drodze konkursu.

Sposób powoływania prorektorów, ich liczbę, szczegółowe wymagania kwalifikacyjne oraz

warunki, zasady i tryb przeprowadzania konkursu określa statut. Warunkiem pełnienia

funkcji prorektora jest zatrudnienie w uczelni jako podstawowym miejscu pracy.

2.

(uchylony).

3

Osoba kandydująca na prorektora do spraw studenckich musi uzyskać zgodę większości

przedstawicieli studentów i doktorantów w organie dokonującym wyboru lub w komisji

rozstrzygającej konkurs. Niezajęcie stanowiska w terminie wskazanym w statucie uważa

się za wyrażenie zgody.

4.

Jeżeli nowo wybrany rektor uczelni morskiej nie posiada najwyższego stopnia oficerskiego,

co najmniej jeden z prorektorów powinien posiadać taki stopień.

1

W uczelni publicznej kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej lub jego zastępcy

są powoływani w drodze wyborów albo w drodze konkursu.

2.

Warunkiem pełnienia funkcji kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej lub jego

zastępcy jest zatrudnienie w uczelni jako podstawowym miejscu pracy.

3

Sposób powoływania osób, o których mowa w ust. 1, liczbę zastępców kierownika podstawowej

jednostki organizacyjnej, szczegółowe wymagania kwalifikacyjne oraz warunki, zasady

i tryb przeprowadzania konkursu określa statut.

4.

(uchylony).

5.

Przepis art. 75 ust. 3 stosuje się odpowiednio do wyboru prodziekana właściwego do

spraw studenckich, a jeżeli statut przewiduje wybór zastępców kierowników podstawowych

jednostek organizacyjnych niebędących wydziałami, także do wyboru zastępcy właściwego

do spraw studenckich.

6.

Jeżeli statut przewiduje powoływanie kierowników podstawowych jednostek organizacyjnych

i ich zastępców, kandydatura zastępcy kierownika właściwego do spraw studenckich wymaga

zgody organu samorządu studenckiego lub organu samorządu doktorantów danej jednostki

organizacyjnej, wskazanego w regulaminie samorządu studenckiego i samorządu doktorantów.

Jeżeli samorząd studencki i samorząd doktorantów nie zajmą stanowiska w tej sprawie

w terminie siedmiu dni, kandydaturę uważa się za przyjętą.

1.

Kadencja kolegialnych i jednoosobowych organów uczelni publicznej trwa cztery lata

i rozpoczyna się w dniu 1 września w roku wyborów, a kończy w dniu 31 sierpnia w roku,

w którym upływa kadencja.

2.

W uczelni publicznej rektor, prorektor, kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej

i jego zastępca nie mogą być wybrani do pełnienia tej samej funkcji na więcej niż

dwie następujące po sobie kadencje.

2a

W uczelni publicznej ta sama osoba nie może być członkiem senatu lub członkiem konwentu

dłużej niż dwie następujące po sobie kadencje. Nie dotyczy to osób wchodzących w skład

senatu lub konwentu w związku z pełnieniem funkcji organu jednoosobowego uczelni.

2b

Ograniczenia wynikające z ust. 2a nie dotyczą uczelni publicznych nadzorowanych przez

ministra właściwego do spraw kultury i dziedzictwa narodowego.

3.

Statut uczelni publicznej określa przypadki wygaśnięcia mandatu członka organu kolegialnego

i mandatu organu jednoosobowego przed upływem kadencji oraz tryb wyborów uzupełniających.

4.

Organy kolegialne uczelni publicznej pełnią swoje funkcje do czasu ukonstytuowania

się organów nowej kadencji.

Ustawa wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie trzech miesięcy

od dnia ogłoszenia.

1

Rektor i prorektor uczelni publicznej powołani w drodze wyborów mogą być odwołani

przez organ, który dokonał wyboru, a w przypadku rektora i prorektora powołanych w

drodze konkursu przez senat uczelni kwalifikowaną większością dwóch trzecich statutowego

składu senatu, z zastrzeżeniem ust. 5 i 6.

2

Wniosek o odwołanie rektora może być zgłoszony przez co najmniej połowę statutowego

składu senatu uczelni. Wniosek o odwołanie prorektora może być zgłoszony przez rektora,

a pisemny wniosek o odwołanie prorektora właściwego do spraw studenckich może być

zgłoszony również przez co najmniej trzy czwarte przedstawicieli studentów i doktorantów

wchodzących w skład senatu.

3.

Uchwała o odwołaniu rektora jest podejmowana większością co najmniej trzech czwartych

głosów w obecności co najmniej dwóch trzecich statutowego składu organu, który dokonał

wyboru.

4.

Uchwała o odwołaniu prorektora jest podejmowana bezwzględną większością głosów w obecności

co najmniej dwóch trzecich statutowego składu organu, który dokonał wyboru.

5

Rektora uczelni wojskowej i prorektora właściwego do realizacji zadań tej uczelni

jako jednostki wojskowej może odwołać Minister Obrony Narodowej w trybie określonym

w przepisach o służbie żołnierzy zawodowych.

6

Rektora uczelni służb państwowych i prorektora właściwego do spraw realizacji zadań

tej uczelni jako jednostki organizacyjnej właściwej służby może odwołać minister właściwy

do spraw wewnętrznych w trybie określonym w przepisach o służbie funkcjonariuszy właściwej

służby państwowej.

Ustawa wchodzi w życie po upływie miesiąca od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 6, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2013 r.;

2)

art. 50-53 i 70-73, które wchodzą w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po

upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia;

3)

art. 62 i 63, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia;

4)

art. 64 ust. 2, który wchodzi w życie po upływie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie

ustawy.

1.

Funkcji organu jednoosobowego uczelni lub jego zastępcy nie może pełnić osoba pełniąca

funkcję organu jednoosobowego w innej uczelni albo będąca założycielem innej uczelni

niepublicznej.

2.

Statut może zakazać łączenia funkcji członka organu kolegialnego uczelni z funkcją

organu jednoosobowego innej uczelni, ze statusem założyciela innej uczelni niepublicznej

będącego osobą fizyczną albo ze statusem członka organu osoby prawnej będącej założycielem

innej uczelni niepublicznej.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 5-56,

oraz art. 77 i art. 78, które wchodzą w życie z dniem 1 października 2006 r.

1

Organy jednoosobowe uczelni niepublicznej i ich zastępców powołuje i odwołuje założyciel

lub organ wskazany w statucie, po zasięgnięciu opinii senatu uczelni. Założyciel zwołuje

posiedzenie senatu w celu zasięgnięcia opinii w sprawie powołania i odwołania organów

jednoosobowych i ich zastępców.

2.

Szczegółowy tryb powoływania i odwoływania organów jednoosobowych uczelni niepublicznej

określa statut.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2010 r., z wyjątkiem

1)

art. 5 pkt 1, który wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2010 r.;

2)

art. 10 pkt 1 lit. b oraz art. 12 pkt 1 lit. b, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia

2011 r.

1.

Kanclerz uczelni publicznej kieruje jej administracją i gospodarką w zakresie określonym

przez statut oraz rektora.

2.

Kanclerza uczelni publicznej zatrudnia rektor po zasięgnięciu opinii senatu.

3.

Kanclerz uczelni publicznej odpowiada za swoją działalność przed rektorem.

1.

Kwestor uczelni publicznej pełni funkcję głównego księgowego i jest zastępcą kanclerza.

Obowiązki i uprawnienia kwestora jako głównego księgowego regulują odrębne przepisy.

2.

Kwestora uczelni publicznej powołuje i odwołuje rektor na wniosek kanclerza.

1.

Organizację oraz zasady działania administracji uczelni publicznej określa regulamin

organizacyjny, chyba że statut stanowi inaczej. Tryb ustalania regulaminu organizacyjnego

określa statut.

2.

Organizację oraz zasady działania administracji uczelni niepublicznej określa regulamin

organizacyjny nadany przez założyciela lub przez organ wskazany w statucie.

1

Podstawowe jednostki organizacyjne uczelni, w tym jednostki zamiejscowe, tworzy, przekształca

i likwiduje rektor po zasięgnięciu opinii senatu.

2.

(uchylony).

3

W uczelni mogą być tworzone inne jednostki organizacyjne. Rodzaje, warunki i tryb

tworzenia, likwidacji i przekształcania tych jednostek, z zastrzeżeniem art. 85 ust.

1-4, określa statut.

3a

W uczelni w celu organizacji indywidualnych studiów międzyobszarowych, o których mowa

w art. 8 ust. 2, może być utworzona międzywydziałowa jednostka organizacyjna uczelni,

której rada określa plany studiów i programy kształcenia.

4.

(uchylony).

1.

Podstawowa jednostka organizacyjna uczelni lub centrum naukowe działające w strukturze

uczelni, prowadzące badania naukowe na najwyższym poziomie w określonej dziedzinie

nauki, powiązane z prowadzonymi studiami doktoranckimi o najwyższej jakości, mogą

uzyskać status Krajowego Naukowego Ośrodka Wiodącego, zwanego dalej „KNOW”.

2.

Status KNOW może uzyskać również centrum naukowe, o którym mowa w art. 31 ust. 1,

i konsorcjum naukowe, o którym mowa w ustawie z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki, jeżeli prowadzą studia doktoranckie wspólnie z jednostką organizacyjną uczelni.

1.

Status KNOW nadaje, w drodze decyzji, minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego

na okres pięciu lat.

2.

KNOW jest wyłaniany w drodze konkursu przeprowadzanego w dziedzinowo określonych obszarach

wiedzy i kształcenia, ogłaszanego przez ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego

i ministra właściwego do spraw nauki.

3.

Liczba KNOW w jednym obszarze wiedzy i kształcenia nie może być większa niż 3.

4.

Konkurs przeprowadza komisja, powoływana przez ministra właściwego do spraw szkolnictwa

wyższego spośród ekspertów określonych dyscyplin naukowych, w tym także ekspertów

zagranicznych.

5.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

kryteria, warunki i tryb ubiegania się o status KNOW, uwzględniając w szczególności

jakość prowadzonych badań naukowych oraz jakość kształcenia i współpracy z otoczeniem

społeczno-gospodarczym.

6.

KNOW jest dofinansowywany z dotacji na zadania projakościowe, o której mowa w art.

94b ust. 1 pkt 1.

7.

Status KNOW uwzględnia się przy ubieganiu się o środki z budżetu państwa i środki

z funduszy strukturalnych Unii Europejskiej na finansowanie inwestycji dotyczących

aparatury badawczej oraz inwestycji związanych z dydaktyką.

8.

Komisja, o której mowa w ust. 4, po pięciu latach od dnia uzyskania przez jednostkę

statusu KNOW dokonuje oceny efektów działania KNOW na podstawie raportu końcowego

prezentującego wyniki przeprowadzonych badań naukowych, ich powiązanie z osiągnięciami

naukowymi pracowników i doktorantów, powiązanie z procesem dydaktycznym, otoczeniem

społeczno-gospodarczym, a także na podstawie końcowego sprawozdania finansowego.

1.

Uczelnia w celu realizacji zadań dydaktycznych może utworzyć poza swoją siedzibą zamiejscową

jednostkę organizacyjną w formie

1)

podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni;

2)

filii.

2.

Podstawowa jednostka organizacyjna uczelni może prowadzić kształcenie w obiektach

położonych w tym samym co siedziba uczelni obszarze metropolitalnym, o którym mowa

w ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

(Dz. U. Nr 80, poz. 717, z późn. zm., bez potrzeby tworzenia zamiejscowych jednostek organizacyjnych.

3.

Uczelnia może utworzyć poza swoją siedzibą zamiejscową jednostkę organizacyjną o zadaniach

innych niż dydaktyczne, także w formie innej niż określona w ust. 1.

4.

Utworzenie za granicą zamiejscowej jednostki organizacyjnej uczelni wymaga pozwolenia

ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego, wydanego w drodze decyzji administracyjnej,

po uzyskaniu pozytywnej opinii ministra właściwego do spraw zagranicznych.

5.

Uczelnie zagraniczne mogą tworzyć uczelnie i filie z siedzibą na obszarze Rzeczypospolitej

Polskiej, po uzyskaniu zgody ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego, wydanej

po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw zagranicznych i Komisji.

6.

Uczelnię lub filię może tworzyć uczelnia zagraniczna, która uzyskała pozytywną ocenę

agencji oceniającej jakość kształcenia uznawanej przez władze macierzystego kraju

albo zarejestrowanej w Europejskim Rejestrze Agencji Akredytacyjnych (EQAR) lub agencji

innego kraju, której oceny są uznawane przez Komisję.

7.

Do uczelni i filii utworzonych przez uczelnie zagraniczne nie mają zastosowania przepisy

niniejszej ustawy, z wyjątkiem ust. 5 i 6.

1.

W celu lepszego wykorzystania potencjału intelektualnego i technicznego uczelni oraz

transferu wyników prac naukowych do gospodarki, uczelnie mogą prowadzić akademickie

inkubatory przedsiębiorczości oraz centra transferu technologii.

2.

Akademicki inkubator przedsiębiorczości tworzy się w celu wsparcia działalności gospodarczej

środowiska akademickiego lub pracowników uczelni i studentów będących przedsiębiorcami.

3.

Akademicki inkubator przedsiębiorczości utworzony

1)

w formie jednostki ogólnouczelnianej działa na podstawie regulaminu zatwierdzonego

przez senat uczelni;

2)

w formie spółki handlowej lub fundacji działa w oparciu o odpowiednie dokumenty ustrojowe.

4.

Centrum transferu technologii tworzy się w celu sprzedaży lub nieodpłatnego przekazywania

wyników badań i prac rozwojowych do gospodarki.

5.

Centrum transferu technologii utworzone

1)

w formie jednostki ogólnouczelnianej działa w oparciu o regulamin zatwierdzony przez

senat uczelni;

2)

w formie spółki handlowej lub fundacji działa w oparciu o odpowiednie dokumenty ustrojowe.

6.

W akademickim inkubatorze przedsiębiorczości lub centrum transferu technologii, utworzonych

w formie ogólnouczelnianych jednostek organizacyjnych, tworzy się rady nadzorujące,

których skład i kompetencje określone są odpowiednio w ich regulaminach.

7

Dyrektora akademickiego inkubatora przedsiębiorczości lub centrum transferu technologii,

działających w formie ogólnouczelnianych jednostek organizacyjnych, powołuje rektor

po zasięgnięciu opinii senatu uczelni, spośród kandydatów przedstawionych przez rady

nadzorujące tych jednostek.

1.

Uczelnia, w celu komercjalizacji wyników badań naukowych i prac rozwojowych tworzy

spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółkę akcyjną, zwaną dalej „spółką celową”.

Spółkę celową tworzy rektor za zgodą senatu uczelni lub innego organu kolegialnego

uczelni. Do zadań spółki celowej należy w szczególności obejmowanie udziałów w spółkach

kapitałowych lub tworzenie spółek kapitałowych, które powstają w celu wdrożenia wyników

badań naukowych lub prac rozwojowych prowadzonych w uczelni.

2.

Rektor, w drodze umowy, może powierzyć spółce celowej zarządzanie prawami własności

przemysłowej uczelni w zakresie jej komercjalizacji.

3.

Uczelnia w celu realizacji zadań określonych w ust. 1 i 2 przekazuje spółce celowej

w formie aportu wyniki badań naukowych i prac rozwojowych, w szczególności uzyskane

prawa własności przemysłowej.

4.

Wypłaconą dywidendę spółki celowej uczelnia przeznacza na działalność statutową uczelni.

1.

Spółka celowa może zostać utworzona przez kilka uczelni publicznych albo kilka uczelni

niepublicznych.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, każda z uczelni może powierzyć spółce celowej

zadania określone w art. 86a ust. 1 i 2 w drodze odrębnej umowy, zawartej między rektorem

uczelni a spółką celową.

Senat, a w przypadku uczelni niepublicznej organ wskazany w statucie, uchwala regulamin

zarządzania prawami autorskimi i prawami pokrewnymi oraz prawami własności przemysłowej

oraz zasad komercjalizacji wyników badań naukowych i prac rozwojowych, który określa

1)

prawa i obowiązki uczelni, pracowników oraz studentów i doktorantów w zakresie ochrony

i korzystania z praw autorskich i praw pokrewnych oraz praw własności przemysłowej;

2)

zasady wynagradzania twórców;

3)

zasady i procedury komercjalizacji wyników badań naukowych i prac rozwojowych;

4)

zasady korzystania z majątku uczelni wykorzystywanego do komercjalizacji wyników badań

naukowych i prac rozwojowych oraz świadczenia usług naukowo-badawczych.

Status szpitali będących bazą dydaktyczną i naukowo-badawczą uczelni medycznych lub

innych uczelni prowadzących działalność dydaktyczną i badawczą w dziedzinie nauk medycznych

regulują przepisy o działalności leczniczej.

1.

W uczelni działa system biblioteczno-informacyjny, którego podstawę stanowi biblioteka.

Organizację i funkcjonowanie systemu biblioteczno-informacyjnego uczelni, w tym zasady

korzystania z niego przez osoby niebędące pracownikami, doktorantami lub studentami

uczelni, określa statut.

2.

Dyrektora biblioteki zatrudnia rektor po zasięgnięciu opinii senatu uczelni. W uczelni

akademickiej dyrektorem biblioteki może być osoba posiadająca uprawnienia do zajmowania

stanowisk wymienionych w art. 113 lub stopień naukowy.

3.

W uczelni działa rada biblioteczna jako organ opiniodawczy rektora. Skład i kompetencje

rady bibliotecznej oraz tryb jej powoływania określa statut uczelni.

4.

Uczelnia w związku z funkcjonowaniem systemu biblioteczno-informacyjnego może przetwarzać

określone w jej statucie dane osobowe osób korzystających z tego systemu.

5.

Zbiór danych osobowych, o których mowa w ust. 4, jest zwolniony z obowiązku rejestracji

zbiorów danych osobowych, o których mowa w art. 40 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych

(Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926, z późn. zm..

6.

Uczelnia prowadzi archiwum. Działalność archiwum regulują przepisy ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach

(Dz. U. z 2011 r. Nr 123, poz. 698 i Nr 171, poz. 1016).

Mienie uczelni obejmuje własność i inne prawa majątkowe.

1.

W akcie o utworzeniu uczelni publicznej wskazuje się mienie lub organ, który ją w

to mienie wyposaża.

2.

Na wyposażenie, o którym mowa w ust. 1, tworzonej uczelni przeznacza się nieruchomości

z zasobu nieruchomości Skarbu Państwa oraz jednostek samorządu terytorialnego. Na

wyposażenie uczelni tworzonej z połączenia kilku uczelni przeznacza się nieruchomości

stanowiące własność łączonych uczelni; na jej wyposażenie mogą być również przeznaczone

nieruchomości z zasobu nieruchomości Skarbu Państwa oraz jednostek samorządu terytorialnego.

3.

Skarb Państwa oraz jednostki samorządu terytorialnego mogą przekazywać uczelniom nieruchomości

w trybie i na zasadach określonych w ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami

(Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651, z późn. zm..

4

Rozporządzanie przez uczelnię publiczną składnikami aktywów trwałych w rozumieniu

przepisów o rachunkowości, w zakresie określonym w ustawie z dnia 8 sierpnia 1996 r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących

Skarbowi Państwa

(Dz. U. Nr 106, poz. 493, z późn. zm., wymaga zgody ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa, w przypadkach gdy wartość

rynkowa przedmiotu rozporządzenia przekracza równowartość w złotych kwoty 250 000

euro, obliczonej na podstawie średniego kursu ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski,

według stanu z dnia wystąpienia o zgodę. Do wystąpienia dołącza się zgodę senatu uczelni.

5.

W przypadku likwidacji uczelni publicznej jej mienie, po spłaceniu zobowiązań, staje

się, odpowiednio do źródła pochodzenia tego mienia zgodnie z ust. 2, mieniem Skarbu

Państwa albo mieniem jednostki samorządu terytorialnego. O przeznaczeniu mienia zlikwidowanej

uczelni publicznej decyduje minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego, a w przypadku

uczelni wojskowej, służb państwowych, artystycznej, medycznej oraz morskiej odpowiednio

ministrowie wskazani w art. 33 ust. 2.

6.

Przepis ust. 5 stosuje się odpowiednio do mienia przekazanego uczelni niepublicznej

w trybie ust. 3.

7.

(uchylony).

1.

Działalność uczelni, o której mowa w art. 13 ust. 1 i art. 14, podlega zwolnieniu

z podatku dochodowego, podatku od towarów i usług, podatku od nieruchomości, podatku

rolnego, podatku leśnego i podatku od czynności cywilnoprawnych na zasadach określonych

w odrębnych ustawach.

2.

Uczelnia jest zwolniona z opłat z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości Skarbu

Państwa, z wyjątkiem opłat określonych w przepisach o gospodarowaniu nieruchomościami

rolnymi Skarbu Państwa.

1

Działalność uczelni publicznej jest finansowana z dotacji z budżetu państwa na zadania

ustawowo określone oraz może być finansowana z przychodów własnych.

2

Przychody własne uczelnia publiczna gromadzi na odrębnych rachunkach bankowych.

Do prawa do artystycznego wykonania stosuje się odpowiednio przepisy art. 15a oraz art. 33 pkt 10 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.

1.

Wydatki budżetu państwa planowane na finansowanie działalności uczelni publicznych,

w części dotyczącej wynagrodzeń waloryzowane są corocznie, co najmniej o średnioroczny

wskaźnik wzrostu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej ustalony w ustawie budżetowej

na dany rok budżetowy.

2.

Wydatki budżetu państwa planowane na finansowanie działalności uczelni publicznych,

w części niedotyczącej wynagrodzeń waloryzowane są corocznie, co najmniej o średnioroczny

wskaźnik wzrostu cen towarów i usług ustalony w ustawie budżetowej na dany rok budżetowy.

1.

Z budżetu państwa uczelnia publiczna otrzymuje dotacje na

1

zadania związane z kształceniem studentów studiów stacjonarnych, w tym studentów,

o których mowa w art. 99 ust. 1a, z wyłączeniem kształcenia, o którym mowa w art.

99 ust. 1 pkt 1a, kształceniem uczestników stacjonarnych studiów doktoranckich i kadr

naukowych oraz utrzymaniem uczelni, w tym na remonty;

2)

zadania uczelni wojskowej związane z obroną narodową;

3)

zadania uczelni służb państwowych związane z bezpieczeństwem obywateli;

4)

zadania uczelni artystycznej związane z działalnością kulturalną w rozumieniu przepisów

o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej;

5

zadania uczelni morskiej związane z utrzymaniem statków szkolnych i specjalistycznych

ośrodków szkoleniowych dla kadr morskich;

6)

zadania uczelni kształcącej personel lotniczy dla lotnictwa cywilnego, związane z

utrzymaniem powietrznych statków szkolnych i specjalistycznych ośrodków szkoleniowych

kadr powietrznych;

7)

zadania związane z bezzwrotną pomocą materialną dla studentów w zakresie określonym

w art. 173 ust. 1 oraz dla doktorantów w zakresie określonym w art. 199 ust. 1;

8

zadania związane ze świadczeniami zdrowotnymi, wykonywanymi w ramach kształcenia studentów

studiów stacjonarnych w podstawowej jednostce organizacyjnej uczelni medycznej lub

innej uczelni publicznej, w której prowadzone jest kształcenie na kierunkach medycznych

pod bezpośrednim nadzorem nauczycieli akademickich posiadających kwalifikacje do wykonywania

zawodu medycznego właściwego ze względu na treści kształcenia;

9)

zadania związane z prowadzeniem podyplomowego kształcenia w celu zdobywania specjalizacji

przez lekarzy, lekarzy dentystów, lekarzy weterynarii, farmaceutów, pielęgniarki i

położne oraz przez diagnostów laboratoryjnych;

10

dofinansowanie lub finansowanie kosztów realizacji inwestycji, w tym służących kształceniu

studentów i doktorantów, będących osobami niepełnosprawnymi - realizowanych w szczególności

z udziałem z budżetu państwa, państwowych funduszy celowych lub środków rozwojowych

pochodzących z Unii Europejskiej lub z innych źródeł zagranicznych, o których mowa

w ustawie z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju

(Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 i Nr 157, poz. 1241 oraz z 2011 r. Nr 279, poz. 1644);

11

zadania związane ze stwarzaniem studentom i doktorantom, będącym osobami niepełnosprawnymi

warunków do pełnego udziału w procesie kształcenia.

2.

Uczelnia publiczna w ramach dotacji na pomoc materialną dla studentów i doktorantów,

o której mowa w ust. 1 pkt 7, może dofinansować remonty domów oraz stołówek studenckich.

3.

Dotacje, o których mowa w ust. 1, są udzielane z budżetu państwa z części, której

dysponentem jest minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego, z tym że dla

1)

uczelni wojskowej dotacje, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2 i 10, są udzielane z części,

której dysponentem jest Minister Obrony Narodowej, z zastrzeżeniem, że dotacja, o

której mowa w ust. 1 pkt 1, w zakresie dotyczącym zadań związanych z kształceniem

studentów studiów stacjonarnych oraz uczestników stacjonarnych studiów doktoranckich

obejmuje żołnierzy zawodowych lub kandydatów na żołnierzy zawodowych;

2)

uczelni służb państwowych dotacje, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 3, 7, 10 i 11, są

udzielane z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw wewnętrznych;

3)

uczelni artystycznej dotacje, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 4, 7, 10 i 11, są udzielane

z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa

narodowego;

4)

uczelni morskiej dotacje, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 5, 7, 10 i 11, są udzielane

z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw gospodarki morskiej;

5)

uczelni kształcącej personel lotniczy dla lotnictwa cywilnego dotacje, o których mowa

w ust. 1 pkt 6, są udzielane z części, której dysponentem jest minister właściwy do

spraw transportu;

6

uczelni medycznej lub innej uczelni publicznej będącej podmiotem, który utworzył lub

prowadzi podmiot leczniczy prowadzący szpital, w części dotyczącej jednostek organizacyjnych

tej uczelni prowadzących działalność dydaktyczną i badawczą w dziedzinie nauk medycznych,

dotacje, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 7-11, są udzielane z części, której dysponentem

jest minister właściwy do spraw zdrowia.

4.

Uczelnia niepubliczna otrzymuje dotację na zadania związane z bezzwrotną pomocą materialną

dla studentów, w zakresie określonym w art. 173 ust. 1 oraz dla doktorantów, w zakresie

określonym w art. 199 ust. 1.

4a

Uczelnia niepubliczna otrzymuje dotację na zadania związane ze stwarzaniem studentom

i doktorantom będącym osobami niepełnosprawnymi warunków do pełnego udziału w procesie

kształcenia.

5.

Uczelnia niepubliczna spełniająca warunki określone w przepisach wydanych na podstawie

art. 95 ust. 1 może otrzymać

1)

dotację przeznaczoną na pokrycie części opłat wnoszonych przez studentów studiów stacjonarnych

oraz uczestników stacjonarnych studiów doktoranckich;

2

dotacje na dofinansowanie kosztów realizacji zadań wymienionych w ust. 1 pkt 1, 2,

4 i 5 oraz 8-10.

6

Uczelnia może otrzymywać inne środki finansowe z budżetu państwa oraz z budżetów jednostek

samorządu terytorialnego lub ich związków, przy czym z budżetów tych jednostek i ich

związków może otrzymywać także dotacje celowe na zadania, o których mowa w ust. 1,

jeżeli dotowane zadanie jest związane z zadaniami własnymi jednostek samorządu terytorialnego.

7.

Przepisy ust. 3, 4 i 5 stosuje się odpowiednio do związku uczelni.

Dotacje na zadania, o których mowa w art. 94 ust. 1 pkt 7, dla doktorantów w jednostkach

naukowych, w zakresie określonym w art. 199 ust. 1, są udzielane z części budżetu,

której dysponentem jest minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego.

1.

W budżecie państwa jest określana dotacja podmiotowa na dofinansowanie zadań projakościowych,

przeznaczona na

1)

dofinansowanie jednostek organizacyjnych mających status KNOW, w tym z tytułu dodatku

do wynagrodzenia dla pracowników oraz specjalnych stypendiów naukowych dla uczestników

stacjonarnych studiów doktoranckich oraz specjalnych stypendiów naukowych dla studentów;

2)

dofinansowanie podstawowych jednostek organizacyjnych uczelni posiadających ocenę

wyróżniającą na podstawie opinii Komisji, dotyczącej oceny kształcenia, o której mowa

w art. 49 ust. 1 pkt 2 i ust. 5;

3)

dofinansowanie podstawowych jednostek organizacyjnych uczelni w zakresie wdrażania

systemów poprawy jakości kształcenia oraz Krajowych Ram Kwalifikacji;

4)

finansowanie zadań związanych z kształceniem uczestników stacjonarnych studiów doktoranckich

prowadzonych w uczelniach niepublicznych; dotacja nie przysługuje

a)

jeżeli wydano prawomocną decyzję o cofnięciu uprawnienia do prowadzenia w danej uczelni

jednego z kierunków studiów w okresie ostatnich pięciu lat lub

b)

istnieje zagrożenie ciągłości finansowania uczelni;

5)

finansowanie zwiększenia wysokości stypendiów doktoranckich, o których mowa w art.

200a, dla 30% najlepszych doktorantów, w uczelniach publicznych i niepublicznych.

2.

Zadania określone w ust. 1 pkt 3 są finansowane w drodze konkursu.

3.

Wydatki budżetu państwa planowane na dotację, o której mowa w ust. 1, są waloryzowane

corocznie co najmniej o średnioroczny wskaźnik, o którym mowa w art. 93 ust. 2.

4.

Dotacja, o której mowa w ust. 1, jest udzielana z budżetu państwa z części, której

dysponentem jest minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego.

Środki finansowe przyznawane na finansowanie zadań, określonych w art. 94 ust. 1 pkt

1-9 i 11 oraz art. 94b ust. 1 są przekazywane w formie dotacji podmiotowej, a środki

finansowe na dofinansowanie lub finansowanie kosztów realizacji inwestycji, a także

zakupów środków trwałych służących kształceniu studentów i doktorantów, będących osobami

niepełnosprawnymi, określone w art. 94 ust. 1 pkt 10 są przekazywane w formie dotacji

celowej.

1

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

warunki i tryb występowania przez uczelnie niepubliczne o dotacje, o których mowa

w art. 94, oraz sposób kontroli ich wykorzystania, uwzględniając jakość kształcenia

w uczelni, liczbę nauczycieli akademickich, dla których uczelnia jest podstawowym

miejscem pracy, liczbę kształconych w uczelni studentów studiów stacjonarnych i uczestników

stacjonarnych studiów doktoranckich, zaangażowanie własnych środków w rozwój bazy

materialnej uczelni oraz osiągnięcia uczelni w dotychczasowym kształceniu.

2.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego przyznaje dotacje, o których mowa

w art. 94 ust. 1, 4 i 5, określając ich wysokość i przeznaczenie. Dotacje, o których

mowa w art. 94 ust. 3, przyznaje właściwy minister wymieniony w art. 94 ust. 3, określając

ich wysokość i przeznaczenie.

3.

(uchylony).

1.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób i tryb ustalania wskaźników kosztochłonności dla poszczególnych kierunków studiów

stacjonarnych pierwszego i drugiego stopnia jednolitych studiów magisterskich oraz

obszarów kształcenia, a także dla stacjonarnych studiów doktoranckich w poszczególnych

dziedzinach nauki, mając na uwadze warunki związane z prowadzeniem tych studiów,

2)

sposób podziału dotacji, o której mowa w art. 94 ust. 1 pkt 7 i ust. 4 oraz art. 94a,

biorąc pod uwagę w szczególności liczbę studentów i doktorantów, w tym znajdujących

się w trudnej sytuacji materialnej oraz liczbę studentów i doktorantów, będących osobami

niepełnosprawnymi,

3)

tryb udzielania oraz zasady i tryb rozliczania dotacji, o której mowa w art. 94 ust.

1 pkt 10

- aby zapewnić efektywne wydatkowanie tych środków, z uwzględnieniem jakości kształcenia.

2.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego w porozumieniu z Ministrem Obrony

Narodowej oraz ministrami właściwymi do spraw wewnętrznych, do spraw zdrowia, do spraw

kultury i ochrony dziedzictwa narodowego oraz do spraw gospodarki morskiej określi,

w drodze rozporządzenia, sposób podziału dotacji, o których mowa w art. 94 ust. 1

pkt 1-6, 8, 9 i 11 oraz ust. 4a, biorąc pod uwagę w szczególności

1)

w zakresie zadań, o których mowa w art. 94 ust. 1 pkt 1 - kosztochłonność kierunków

studiów stacjonarnych i stacjonarnych studiów doktoranckich w poszczególnych dziedzinach

nauki oraz jakość kształcenia i liczbę studentów studiów stacjonarnych i uczestników

stacjonarnych studiów doktoranckich,

2)

w zakresie zadań, o których mowa w art. 94 ust. 1 pkt 8 - dane o liczbie studentów

studiów stacjonarnych, w ramach kształcenia których są wykonywane zadania związane

z udzielaniem świadczeń zdrowotnych,

3)

w zakresie zadań, o których mowa w art. 94 ust. 1 pkt 11 i ust. 4a - dane o liczbie

studentów i doktorantów będących osobami niepełnosprawnymi

- aby zapewnić efektywne wydatkowanie tych środków.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

sposób podziału i tryb przekazywania podmiotowej dotacji na dofinansowanie zadań projakościowych,

o których mowa w art. 94b ust. 1, biorąc pod uwagę

1)

w zakresie zadań, o których mowa w art. 94b ust. 1 pkt 1 - możliwość ich dofinansowania

przez okres pięciu lat oraz przedłużenia dofinansowania na kolejny okres pięciu lat,

uwzględniając dane o liczbie pracowników, w tym nauczycieli akademickich, doktorantów

i studentów w jednostkach organizacyjnych mających status KNOW,

2)

w zakresie zadań, o których mowa w art. 94b ust. 1 pkt 2 - możliwość dofinansowania

nie więcej niż dwudziestu pięciu podstawowych jednostek organizacyjnych uczelni przez

okres trzech lat, uwzględniając dane o liczbie nauczycieli akademickich, studentów

i doktorantów w jednostkach organizacyjnych posiadających ocenę wyróżniającą Komisji,

3)

w zakresie zadań, o których mowa w art. 94b ust. 1 pkt 3 - poprawę jakości kształcenia

oraz restrukturyzację organizacyjną i programową zgodną z Krajowymi Ramami Kwalifikacji,

4)

w zakresie zadań, o których mowa w art. 94b ust. 1 pkt 4 - dane o liczbie doktorantów

na stacjonarnych studiach doktoranckich, dane o wynikach oceny kształcenia na kierunkach

studiów, dokonanej przez Komisję, uwzględniając zaprzestanie finansowania w przypadku

uzyskania przez uczelnię niepubliczną lub jej podstawową jednostkę organizacyjną negatywnej

oceny programowej,

5)

w zakresie zadań, o których mowa w art. 94b ust. 1 pkt 5 - możliwość zwiększania stypendiów

doktoranckich

- uwzględniając jakość badań naukowych i kształcenia oraz stopień ich konkurencyjności

w skali międzynarodowej.

Zasady i tryb finansowania badań naukowych i prac rozwojowych prowadzonych w uczelni,

zakwalifikowanych do finansowania ze środków przewidzianych w budżecie państwa na

naukę, określa ustawa z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki.

1.

Przychodami uczelni publicznej są w szczególności

1

dotacje z budżetu państwa, o których mowa w art. 94 ust. 1 pkt 1-6, 8, 9 i 11 oraz

art. 94b;

2)

uzyskane z budżetu państwa środki na naukę, o których mowa w ustawie wymienionej w

art. 97;

3

odpłatności za świadczone usługi edukacyjne, w szczególności za kształcenie, o którym

mowa w art. 99 ust. 1 pkt 1a, oraz za kształcenie na studiach i studiach doktoranckich

prowadzonych w formach niestacjonarnych, a także za świadczone przez uczelnie artystyczne

usługi artystyczne;

4)

opłaty za postępowanie związane z przyjęciem na studia;

5)

jednorazowe opłaty za wydanie dyplomu, świadectwa oraz innego dokumentu związanego

z tokiem studiów;

6)

odpłatności za usługi badawcze i specjalistyczne, specjalistyczne i wysokospecjalistyczne

usługi diagnostyczne, rehabilitacyjne lub lecznicze, a także opłaty licencyjne i przychody

z działalności kulturalnej;

7)

przychody z działalności gospodarczej;

8)

przychody z udziałów i odsetek;

9)

przychody ze sprzedaży składników własnego mienia oraz z odpłatności za korzystanie

z tych składników przez osoby trzecie na podstawie umowy najmu, dzierżawy albo innej

umowy;

10)

przychody z tytułu darowizn, dziedziczenia, zapisów oraz ofiarności publicznej;

11)

środki pochodzące ze źródeł zagranicznych, niepodlegające zwrotowi;

12)

środki, o których mowa w art. 94 ust. 6.

2

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego ustala na rok akademicki, w drodze

rozporządzenia, maksymalną wysokość opłaty, o której mowa w ust. 1 pkt 4, uwzględniając

specyfikę kierunków studiów, w tym konieczność przeprowadzenia testów sprawdzających

uzdolnienia artystyczne lub sprawność fizyczną kandydata.

2a

Rektor uczelni ustala na rok akademicki wysokość opłaty, o której mowa w ust. 1 pkt

4, uwzględniając zasadę, że opłata nie może przekraczać kosztów planowanych do poniesienia

w zakresie niezbędnym do wykonywania czynności związanych z przyjmowaniem na studia

na danym kierunku i określonym poziomie kształcenia.

3.

Niewykorzystane w danym roku środki finansowe pozostają w dyspozycji uczelni.

1.

Uczelnia publiczna może pobierać opłaty za świadczone usługi edukacyjne związane z

1)

kształceniem studentów na studiach niestacjonarnych oraz uczestników niestacjonarnych

studiów doktoranckich;

1a

kształceniem studentów na studiach stacjonarnych, jeżeli są to ich studia na drugim

lub kolejnym kierunku studiów w formie stacjonarnej;

1b

kształceniem studentów na studiach stacjonarnych, w przypadku korzystania z zajęć

poza dodatkowym limitem punktów ECTS określonym w art. 170a ust. 2;

2)

powtarzaniem określonych zajęć na studiach stacjonarnych oraz stacjonarnych studiach

doktoranckich z powodu niezadowalających wyników w nauce;

3)

prowadzeniem studiów w języku obcym;

4)

prowadzeniem zajęć nieobjętych planem studiów;

5)

prowadzeniem studiów podyplomowych oraz kursów dokształcających.

1a

Do studentów studiów stacjonarnych, o których mowa w ust. 1 pkt 1a, nie zalicza się

1)

studentów, którzy po ukończeniu studiów pierwszego stopnia kontynuują studia do uzyskania

tytułu magistra lub równorzędnego;

2)

studentów, o których mowa w art. 170a ust. 3 i 4, studiujących drugi kierunek studiów

na studiach stacjonarnych bez wnoszenia opłat;

3)

studentów studiujących na kierunkach, o których mowa w art. 170b ust. 1.

1b

W przypadku podjęcia studiów równocześnie na kilku kierunkach studiów stacjonarnych

uczelni publicznej pobiera się opłaty za drugi wskazany przez studenta kierunek studiów,

jeżeli nie posiada uprawnień do korzystania z zajęć bez wnoszenia opłat, o których

mowa w art. 170a ust. 3 i 4 oraz za każdy kolejny kierunek studiów.

2

Wysokość opłat, o których mowa w ust. 1, ustala rektor uczelni publicznej, z tym że

opłaty, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 1a i 2, nie mogą przekraczać kosztów ponoszonych

w zakresie niezbędnym do uruchomienia i prowadzenia w danej uczelni, odpowiednio studiów

lub studiów doktoranckich, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 1a, oraz zajęć na studiach

i studiach doktoranckich, o których mowa w ust. 1 pkt 2, z uwzględnieniem kosztów

przygotowania i wdrażania strategii rozwoju uczelni, w szczególności rozwoju kadr

naukowych i infrastruktury dydaktyczno-naukowej, w tym amortyzacji i remontów.

2a

Informację o wysokości opłat za usługi edukacyjne, o których mowa w ust. 1, oraz wysokości

kosztów ponoszonych w zakresie niezbędnym do świadczenia tych usług uczelnia zamieszcza

na swojej stronie internetowej.

3

Senat uczelni publicznej określa zasady pobierania opłat, wiążące rektora przy zawieraniu

umów ze studentem, o których mowa w art. 160 ust. 3, oraz tryb i warunki zwalniania

- w całości lub części - z tych opłat studentów lub doktorantów, w szczególności osiągających

wybitne wyniki w nauce, a także tych, którzy znaleźli się w trudnej sytuacji materialnej.

4

Zasady pobierania opłat i wysokość opłat w uczelni niepublicznej określa organ wskazany

w statucie, z tym że opłaty za świadczone usługi edukacyjne związane z kształceniem

studentów na studiach i studiach doktoranckich oraz opłaty związane z powtarzaniem

określonych zajęć na studiach i studiach doktoranckich nie mogą przekraczać kosztów

ponoszonych w zakresie niezbędnym do uruchomienia i prowadzenia w danej uczelni, odpowiednio

studiów lub studiów doktoranckich oraz zajęć na studiach lub studiach doktoranckich,

z uwzględnieniem kosztów przygotowania i wdrażania strategii rozwoju uczelni, w szczególności

rozwoju kadr naukowych i infrastruktury dydaktyczno-naukowej, w tym amortyzacji i

remontów.

Uczelnia nie pobiera opłat za rejestrację na kolejny semestr lub rok studiów, egzaminy,

w tym egzamin poprawkowy, egzamin komisyjny, egzamin dyplomowy, wydanie dziennika

praktyk zawodowych, złożenie i ocenę pracy dyplomowej oraz wydanie suplementu do dyplomu.

1.

Uczelnia publiczna pokrywa koszty swojej działalności, zobowiązania oraz wydatki na

rozwój i inne potrzeby z przychodów określonych w art. 98 ust. 1.

2

Uczelnia publiczna prowadzi samodzielną gospodarkę finansową na podstawie planu rzeczowo-finansowego,

zatwierdzanego przez senat uczelni, zgodnie z przepisami o finansach publicznych oraz

o rachunkowości.

2a

Uczelnia niepubliczna prowadzi samodzielną gospodarkę finansową na podstawie planu

rzeczowo-finansowego, zatwierdzanego przez organ kolegialny wskazany w statucie uczelni,

zgodnie z przepisami o rachunkowości, a w zakresie gospodarowania środkami pochodzącymi

z budżetu państwa, również zgodnie z przepisami o finansach publicznych.

3

Plan rzeczowo-finansowy w terminie czternastu dni od jego uchwalenia

1)

uczelnia publiczna przekazuje ministrowi, który sprawuje nad nią nadzór, oraz ministrowi

właściwemu do spraw finansów publicznych;

2)

uczelnia niepubliczna przekazuje ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego.

1.

Uczelnia publiczna, w której suma strat netto w okresie nie dłuższym niż pięć ostatnich

lat przekracza 25% kwoty dotacji z budżetu państwa otrzymanej w roku poprzedzającym

bieżący rok budżetowy na zadania, o których mowa w art. 94 ust. 1 pkt 1, jest obowiązana

do opracowania programu naprawczego.

2.

Uczelnia publiczna opracowuje program naprawczy nie później niż w okresie trzech miesięcy

od stwierdzenia straty, o której mowa w ust. 1.

3.

Program naprawczy obejmuje działania mające na celu odzyskanie równowagi finansowej

przez zrównoważenie planowanych kosztów działalności z przychodami określonymi w art.

98 ust. 1 w okresie nie dłuższym niż trzy lata od dnia uchwalenia programu naprawczego.

4.

Senat uczelni publicznej uchwala program naprawczy i przedkłada go ministrowi nadzorującemu

uczelnię. Senat uczelni publicznej przedkłada ministrowi okresowe sprawozdania z wykonania

programu naprawczego wraz ze sprawozdaniem z wykonania planu rzeczowo-finansowego,

o którym mowa w art. 35 ust. 2. Pierwsze sprawozdanie składa się w roku kalendarzowym

następującym po roku, w którym program naprawczy został uchwalony.

5.

W przypadku gdy uczelnia publiczna nie wprowadzi programu naprawczego w trybie określonym

w ust. 2-4 albo ocena rezultatów programu naprawczego przedstawianych w okresowych

sprawozdaniach, o których mowa w ust. 4, wskazuje, że nie zostaną osiągnięte jego

cele, minister nadzorujący tę uczelnię powołuje, na okres nie dłuższy niż trzy lata,

osobę pełniącą obowiązki rektora, powierzając jej zadania dotyczące opracowania i

wdrożenia programu naprawczego.

6.

Z dniem powołania osoby pełniącej obowiązki rektora

1)

dotychczasowy rektor uczelni publicznej zostaje zawieszony w pełnieniu obowiązków;

w okresie zawieszenia rektorowi nie przysługuje dodatek funkcyjny do wynagrodzenia;

2)

zawieszona zostaje działalność organów kolegialnych uczelni publicznej w zakresie

decydowania o gospodarce finansowej, w szczególności w zakresie kompetencji określonych

w art. 90 ust. 4; pozostałe kompetencje organów kolegialnych są realizowane na zasadach

dotychczasowych;

3)

osoba pełniąca obowiązki rektora staje się przewodniczącym senatu uczelni publicznej.

7.

Zawieszenie, o którym mowa w ust. 6 pkt 1 i 2, pozostaje bez wpływu na upływ kadencji

rektora i członków organów kolegialnych. W przypadku gdy kadencja rektora upłynie

w trakcie okresu, na który została powołana osoba pełniąca obowiązki rektora, do końca

tego okresu nie przeprowadza się wyboru lub konkursu na rektora na kolejną kadencję.

8.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

zakres i tryb realizacji programu naprawczego prowadzącego do uzyskania równowagi

finansowej, uwzględniając poziom zadłużenia i specyfikę uczelni.

1.

Uczelnia publiczna tworzy

1)

fundusz zasadniczy;

2)

inne fundusze, których utworzenie przewidują odrębne przepisy.

1a

Uczelnia może utworzyć fundusz rozwoju uczelni.

2

Zysk netto przeznacza się na fundusz zasadniczy, a w przypadku utworzenia funduszu

rozwoju uczelni, również na ten fundusz.

3.

Stratę netto pokrywa się z funduszu zasadniczego.

4.

Roczne sprawozdanie finansowe uczelni publicznej podlega badaniu przez biegłego rewidenta.

1.

Fundusz zasadniczy odzwierciedla wartość mienia uczelni publicznej.

2.

W uczelni publicznej środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne, z wyjątkiem

budynków i lokali oraz obiektów inżynierii lądowej i wodnej, podlegają amortyzacji

na zasadach określonych w odrębnych przepisach.

3.

Budynki i lokale oraz obiekty inżynierii lądowej i wodnej są umarzane.

1.

Uczelnia tworzy fundusz pomocy materialnej dla studentów i doktorantów.

2

Fundusz, o którym mowa w ust. 1, tworzy się z

1)

dotacji, o której mowa w art. 94 ust. 1 pkt 7 i ust. 4, z wyłączeniem środków na stypendia

ministra, o których mowa w art. 173 ust. 1 pkt 4;

2)

opłat za korzystanie z domu studenckiego;

3)

opłat za korzystanie ze stołówki studenckiej;

4)

innych przychodów, w tym z opłat za wynajem pomieszczeń w domach i stołówkach studenckich.

3

Fundusz pomocy materialnej dla studentów i doktorantów w części, o której mowa w ust.

2 pkt 1, przeznacza się na wypłaty stypendiów i zapomóg, a w przypadku uczelni publicznej

także na remonty domów oraz stołówek studenckich. Dotacja przeznaczona na pomoc materialną

dla doktorantów nie może być mniejsza niż wynika to z proporcji liczby doktorantów

do liczby studentów oraz nie większa niż 6% wysokości dotacji określonej w ust. 2

pkt 1.

4.

Fundusz pomocy materialnej dla studentów i doktorantów w części, o której mowa w ust.

2 pkt 2-4, przeznacza się na pokrycie kosztów utrzymania domów i stołówek studenckich,

a w przypadku uczelni publicznej także na wynagrodzenia pracowników uczelni zatrudnionych

w tych domach i stołówkach oraz na odpis na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych

dla tych pracowników, o którym mowa w art. 157.

5.

Fundusz pomocy materialnej dla studentów i doktorantów w części, o której mowa w ust.

2 pkt 2-4, może być również przeznaczony na wypłatę stypendiów i zapomóg oraz remonty

i modernizację domów i stołówek studenckich.

6.

Fundusz pomocy materialnej dla studentów i doktorantów, w części nieprzekraczającej

w danym roku budżetowym 0,2% dotacji, o której mowa w art. 94 ust. 1 pkt 7 i ust.

4, może być przeznaczony na pokrywanie kosztów realizacji zadań związanych z przyznawaniem

i wypłacaniem stypendiów i zapomóg dla studentów i doktorantów, ponoszonych przez

uczelnię.

7.

Niewykorzystane w danym roku budżetowym środki funduszu pomocy materialnej dla studentów

i doktorantów pochodzące ze źródła, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, przechodzą na rok

następny do wykorzystania na cele określone w ust. 3, a środki pochodzące ze źródeł

określonych w ust. 2 pkt 2-4, na cele określone w ust. 4 i 5.

Przepis art. 103 stosuje się odpowiednio do jednostek naukowych prowadzących studia

doktoranckie.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2012 r., z wyjątkiem art. 95 i art. 99,

które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.

1.

Uczelnia może utworzyć, ze środków innych niż określone w art. 94 ust. 1 i 6, własny

fundusz stypendialny na stypendia dla pracowników i studentów oraz doktorantów. Stypendia

z tego funduszu mogą być przyznawane, jeżeli statut uczelni tak stanowi, niezależnie

od stypendiów, o których mowa w art. 173 ust. 1 oraz w art. 199 ust. 1.

2.

Stypendia, o których mowa w ust. 1, są przyznawane studentom i doktorantom w uzgodnieniu

odpowiednio z uczelnianym organem wykonawczym samorządu studenckiego wskazanym w regulaminie

samorządu studenckiego lub z uczelnianym organem wykonawczym samorządu doktorantów

wskazanym w regulaminie samorządu doktorantów.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady gospodarki finansowej

uczelni publicznych, z uwzględnieniem

1)

zasad sporządzania planu rzeczowo-finansowego;

2)

zasad tworzenia oraz zmian stanu funduszy;

3)

zasad rozliczania kosztów;

4)

sposobu dostosowania dotychczasowych zasad gospodarki finansowej szkół wyższych do

postanowień ustawy.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady gospodarki finansowej

uczelni publicznych, w tym

1)

zasady sporządzania planu rzeczowo-finansowego,

2)

zasady tworzenia oraz zmian stanu funduszy, w tym funduszu rozwoju uczelni,

3)

zasady rozliczania, w tym ewidencji kosztów, biorąc pod uwagę

a)

rozliczanie kosztów według rodzajów działalności, z wyodrębnieniem finansowania z

dotacji z budżetu państwa oraz z przychodów własnych,

b)

rozliczanie kosztów w ramach działalności dydaktycznej w podziale na koszty kształcenia

na studiach stacjonarnych i studiach niestacjonarnych,

4)

sposób dostosowania dotychczasowych zasad gospodarki finansowej uczelni do postanowień

ustawy

- w celu zapewnienia efektywnego wykorzystania środków publicznych.

Prowadzenie przez uczelnię działalności dydaktycznej, naukowej, badawczej, doświadczalnej,

artystycznej, sportowej, diagnostycznej, rehabilitacyjnej lub leczniczej nie stanowi

działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447, z późn. zm..

Pracownikami uczelni są nauczyciele akademiccy oraz pracownicy niebędący nauczycielami

akademickimi.

Nauczycielami akademickimi są

1)

pracownicy naukowo-dydaktyczni;

2)

pracownicy dydaktyczni;

3)

pracownicy naukowi;

4)

dyplomowani bibliotekarze oraz dyplomowani pracownicy dokumentacji i informacji naukowej.

1.

Nauczycielem akademickim może zostać osoba, która

1)

posiada kwalifikacje określone w ustawie;

2)

ma pełną zdolność do czynności prawnych;

3)

nie została ukarana prawomocnym wyrokiem sądowym za przestępstwo umyślne;

4)

nie została ukarana karą dyscyplinarną wymienioną w art. 140 ust. 1 pkt 4;

5)

korzysta z pełni praw publicznych.

2.

(uchylony).

3.

Zatrudnienie w uczelni w charakterze nauczyciela akademickiego cudzoziemca następuje

bez konieczności uzyskania zezwolenia i zgody organu zatrudnienia. Zezwolenia i zgody

nie wymaga także powierzenie cudzoziemcowi innej pracy zarobkowej w zakresie zadań,

o których mowa w art. 111.

3a

Przy zatrudnianiu osoby, o której mowa w ust. 3, a także obywatela polskiego, który

stopień naukowy, stopień w zakresie sztuki lub tytuł zawodowy uzyskał za granicą,

można odstąpić od warunków określonych w art. 114.

4.

Osoba, o której mowa w ust. 3, podlega obowiązkowi ubezpieczeń społecznych i ubezpieczeń

zdrowotnych, a także korzysta z uprawnień przewidzianych w ustawie oraz innych uprawnień

na zasadach obowiązujących obywateli polskich pozostających w stosunku pracy.

1.

Pracownicy naukowo-dydaktyczni i naukowi są zatrudniani na stanowiskach

1)

profesora zwyczajnego;

2)

profesora nadzwyczajnego;

3)

profesora wizytującego;

4)

adiunkta;

5)

asystenta.

2.

Pracownicy dydaktyczni są zatrudniani na stanowiskach

1)

starszego wykładowcy;

2)

wykładowcy;

3)

lektora lub instruktora.

3.

W uczelni zawodowej pracownicy dydaktyczni mogą być zatrudniani także na stanowiskach

wskazanych w ust. 1 pkt 1-3 i 5.

4.

(uchylony).

1.

Pracownicy naukowo-dydaktyczni są obowiązani

1)

kształcić i wychowywać studentów, w tym nadzorować opracowywanie przez studentów prac

zaliczeniowych, semestralnych, dyplomowych, pod względem merytorycznym i metodycznym;

2)

prowadzić badania naukowe i prace rozwojowe, rozwijać twórczość naukową albo artystyczną;

3)

uczestniczyć w pracach organizacyjnych uczelni.

2.

Pracownicy naukowi mają obowiązki określone w ust. 1 pkt 2 i 3.

3.

Do obowiązków nauczycieli akademickich posiadających tytuł naukowy profesora lub stopień

naukowy doktora habilitowanego należy również kształcenie kadry naukowej.

4.

Pracownicy dydaktyczni są obowiązani

1)

kształcić i wychowywać studentów, w tym nadzorować opracowywanie przez studentów prac

zaliczeniowych, semestralnych, dyplomowych, pod względem merytorycznym i metodycznym;

2)

podnosić swoje kwalifikacje zawodowe;

3)

uczestniczyć w pracach organizacyjnych uczelni.

5.

Nauczyciele akademiccy zatrudnieni w uczelni zawodowej mogą uczestniczyć w pracach

badawczych. Warunki prowadzenia tych prac określa organ kolegialny uczelni wskazany

w statucie.

1

Nauczyciele akademiccy zatrudnieni w uczelni medycznej lub innej uczelni prowadzącej

działalność w dziedzinie nauk medycznych uczestniczą w sprawowaniu opieki zdrowotnej

poprzez wykonywanie zadań dydaktycznych i badawczych w powiązaniu z udzielaniem świadczeń

zdrowotnych w jednostkach organizacyjnych niezbędnych do prowadzenia działalności

dydaktycznej i badawczej udostępnionych tym uczelniom na zasadach określonych w przepisach

o działalności leczniczej.

2

W udzielaniu świadczeń zdrowotnych, o których mowa w ust. 1, nauczyciele akademiccy

uczestniczą na podstawie odrębnej umowy zawartej z podmiotem prowadzącym działalność

leczniczą udostępniającym jednostkę, o której mowa w ust. 1.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do podstawowych jednostek organizacyjnych

uczelni publicznych działających w zakresie nauk weterynaryjnych.

1.

Nauczyciel akademicki składa w uczelni oświadczenie, w którym upoważnia wybraną podstawową

jednostkę organizacyjną uczelni do zaliczania go do minimum kadrowego jednego kierunku

jednolitych studiów magisterskich albo jednego kierunku studiów pierwszego oraz drugiego

stopnia albo jednego kierunku studiów tylko pierwszego stopnia albo jednego kierunku

studiów tylko drugiego stopnia.

2.

Nauczyciel akademicki może dodatkowo złożyć w jednostce organizacyjnej tej samej uczelni

albo w jednostce organizacyjnej innej uczelni co najwyżej jedno oświadczenie, upoważniające

tę jednostkę do zaliczenia go do minimum kadrowego jednego kierunku studiów pierwszego

stopnia.

3.

Oświadczenia, o których mowa w ust. 1 i 2, składa się przed rozpoczęciem roku akademickiego,

nie później jednak niż do dnia 30 czerwca roku poprzedzającego rok akademicki.

Dyplomowani bibliotekarze oraz dyplomowani pracownicy dokumentacji i informacji naukowej

są zatrudniani na stanowiskach

1)

starszego kustosza dyplomowanego, starszego dokumentalisty dyplomowanego;

2)

kustosza dyplomowanego, dokumentalisty dyplomowanego;

3)

adiunkta bibliotecznego, adiunkta dokumentacji i informacji naukowej;

4)

asystenta bibliotecznego, asystenta dokumentacji i informacji naukowej.

1.

Na stanowisku profesora zwyczajnego może być zatrudniona osoba posiadająca tytuł naukowy

profesora.

2.

Na stanowisku profesora nadzwyczajnego może być zatrudniona osoba posiadająca stopień

naukowy doktora habilitowanego lub tytuł naukowy profesora.

3.

Na stanowisku profesora wizytującego może być zatrudniona osoba będąca pracownikiem

innej uczelni, posiadająca stopień naukowy doktora habilitowanego lub tytuł naukowy

profesora, z zastrzeżeniem art. 115 ust. 3.

4.

W uczelni morskiej na stanowisku profesora nadzwyczajnego może być zatrudniona także

osoba posiadająca stopień naukowy doktora oraz najwyższy stopień morski.

5.

Na stanowisku adiunkta może być zatrudniona osoba, która posiada co najmniej stopień

naukowy doktora.

6.

Na stanowisku asystenta może być zatrudniona osoba, która posiada co najmniej tytuł

zawodowy magistra lub tytuł równorzędny.

7.

Na stanowiskach pracowników dydaktycznych, o których mowa w art. 110 ust. 2, mogą

być zatrudnione osoby posiadające tytuł zawodowy magistra lub tytuł równorzędny.

8.

(uchylony).

1.

Na stanowisku profesora nadzwyczajnego lub profesora wizytującego może być zatrudniona

osoba niespełniająca wymagań określonych odpowiednio w art. 114 ust. 2 i 3, jeżeli

posiada stopień naukowy doktora oraz znaczne i twórcze osiągnięcia w pracy naukowej,

zawodowej lub artystycznej, potwierdzone w trybie określonym w statucie.

2.

(uchylony).

3

W uczelni wojskowej na stanowisku profesora wizytującego może być zatrudniona osoba

posiadająca co najmniej stopień wojskowy generała brygady lub kontradmirała.

3a

W uczelni służb państwowych na stanowisku profesora wizytującego może być zatrudniona

osoba posiadająca stopień we właściwej służbie państwowej odpowiadający co najmniej

stopniowi generała brygady.

4.

(uchylony).

5.

(uchylony).

Statut uczelni może określać dodatkowe wymagania i kwalifikacje zawodowe osób zatrudnianych

na stanowiskach, o których mowa w art. 110.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia

1)

warunki, jakie powinien spełniać kandydat na dyplomowanego bibliotekarza oraz dyplomowanego

pracownika dokumentacji i informacji naukowej, uwzględniając w szczególności wymagania

w zakresie posiadanego wykształcenia, stażu pracy i osiągnięć naukowych, warunkujące

dopuszczenie do postępowania kwalifikacyjnego oraz warunki uzyskiwania zwolnienia

z tego postępowania,

2)

formę i tryb postępowania kwalifikacyjnego stanowiącego podstawę do przyznawania uprawnień

dyplomowanego bibliotekarza oraz dyplomowanego pracownika dokumentacji i informacji

naukowej, uwzględniając tryb powoływania oraz sposób funkcjonowania komisji egzaminacyjnej,

3)

warunki awansowania dyplomowanego bibliotekarza i dyplomowanego pracownika dokumentacji

i informacji naukowej, uwzględniając wymagania kwalifikacyjne warunkujące awans zawodowy,

wykaz specjalizacji zawodowych oraz ich zakres tematyczny,

4)

wzór zaświadczenia o uzyskaniu kwalifikacji zawodowych, uwzględniając potrzebę umieszczenia

wszystkich danych potwierdzających uzyskane kwalifikacje zawodowe

- uwzględniając w szczególności sprawne funkcjonowanie systemu biblioteczno-informacyjnego

uczelni.

1

Nawiązanie stosunku pracy z nauczycielem akademickim następuje na podstawie mianowania

albo umowy o pracę. Na podstawie mianowania zatrudnia się wyłącznie nauczyciela akademickiego

posiadającego tytuł naukowy profesora. Zatrudnienie na podstawie mianowania następuje

w pełnym wymiarze czasu pracy.

2.

Stosunek pracy z nauczycielem akademickim w uczelni publicznej nawiązuje i rozwiązuje

rektor w trybie określonym w statucie, z zastrzeżeniem art. 121 ust. 4.

3.

Stosunek pracy z nauczycielem akademickim w uczelni niepublicznej nawiązuje i rozwiązuje

organ uczelni wskazany w statucie, z zastrzeżeniem art. 121 ust. 5, w trybie określonym

w statucie.

4.

(uchylony).

5.

W uczelni wojskowej żołnierzy zawodowych wyznacza się na stanowiska nauczycieli akademickich

na zasadach i w trybie określonych w przepisach o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych,

z zachowaniem przepisów art. 114-116.

6.

W uczelni służb państwowych funkcjonariuszy wyznacza się na stanowiska nauczycieli

akademickich na zasadach i w trybie określonych w przepisach dotyczących tych służb,

z zachowaniem przepisów ustawy.

7

Pomiędzy nauczycielem akademickim a zatrudnionym w tej samej uczelni jego małżonkiem,

krewnym lub powinowatym do drugiego stopnia włącznie oraz osobą pozostającą w stosunku

przysposobienia, opieki lub kurateli nie może powstać stosunek bezpośredniej podległości

służbowej. Nie dotyczy to osób pełniących funkcje organów jednoosobowych uczelni,

dla których ustawa przewiduje powoływanie ich w drodze wyborów.

1.

Zatrudnienie nauczyciela akademickiego w wymiarze przewyższającym połowę etatu na

czas określony lub nieokreślony w uczelni publicznej na stanowiskach, o których mowa

w art. 110, następuje po przeprowadzeniu otwartego konkursu. Tryb i warunki postępowania

konkursowego określa statut.

2.

Informację o konkursach, o których mowa w ust. 1 oraz w art. 72 ust. 1, art. 75 ust.

1 i art. 76 ust. 1, ogłasza się na stronach internetowych uczelni, urzędu obsługującego

ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego oraz ministra nadzorującego uczelnię,

a także na stronach internetowych Komisji Europejskiej w europejskim portalu dla mobilnych

naukowców, przeznaczonym do publikacji ofert pracy naukowców.

3.

Nauczyciela akademickiego, który nabył uprawnienia emerytalne, można zatrudnić ponownie

na tym samym stanowisku, w tej samej uczelni bez postępowania konkursowego.

1.

Akt mianowania oraz umowa o pracę zawierane z nauczycielem akademickim określają strony

umowy, rodzaj umowy, datę jej zawarcia oraz warunki pracy i płacy, w szczególności

1)

rodzaj pracy;

2)

miejsce wykonywania pracy;

3)

informację, czy uczelnia jest podstawowym miejscem pracy w rozumieniu ustawy;

4)

wynagrodzenie za pracę odpowiadające rodzajowi pracy, ze wskazaniem składników wynagrodzenia;

5)

wymiar czasu pracy;

6)

termin rozpoczęcia pracy.

2.

Warunkiem zawarcia z nauczycielem akademickim stosunku pracy na podstawie mianowania

jest złożenie na piśmie oświadczenia, że uczelnia jest dla niego podstawowym miejscem

pracy w rozumieniu ustawy.

Okres zatrudnienia na stanowisku asystenta osoby nieposiadającej stopnia naukowego

doktora oraz okres zatrudnienia na stanowisku adiunkta osoby nieposiadającej stopnia

naukowego doktora habilitowanego, a także warunki skracania i przedłużania oraz zawieszania

tych okresów określa statut.

Okres zatrudnienia na stanowisku asystenta osoby nieposiadającej stopnia naukowego

doktora oraz okres zatrudnienia na stanowisku adiunkta osoby nieposiadającej stopnia

naukowego doktora habilitowanego, a także warunki skracania i przedłużania oraz zawieszania

tych okresów określa statut, z tym że zatrudnienie na każdym z tych stanowisk osoby

nieposiadającej stopnia naukowego doktora lub doktora habilitowanego nie może trwać

dłużej niż osiem lat.

1.

(uchylony).

2.

Mianowanie następuje na czas nieokreślony lub określony.

3.

(uchylony).

4.

Mianowania na stanowisko profesora zwyczajnego lub profesora nadzwyczajnego osoby

pełniącej funkcję rektora uczelni publicznej dokonuje minister właściwy do spraw szkolnictwa

wyższego na wniosek senatu tej uczelni.

5.

Przepis ust. 4 stosuje się do uczelni niepublicznej, jeżeli statut tej uczelni nie

stanowi inaczej.

6.

Uprawnienia ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego określone w ust. 4 w

odniesieniu do uczelni wojskowych, służb państwowych, artystycznych, medycznych oraz

morskich wykonują odpowiednio ministrowie wskazani w art. 33 ust. 2.

Ściganie przestępstw określonych w art. 116 ust. 1, 2 i 4, art. 117 ust. 1, art. 118

ust. 1, art. 118

1.

Rektor, na wniosek nauczyciela akademickiego, wystawia nauczycielowi akademickiemu

legitymację służbową.

2.

Za wydanie legitymacji służbowej, o której mowa w ust. 1, pobierane są opłaty związane

z kosztami wydania dokumentu; wysokość tej opłaty nie może przekroczyć wysokości kosztów

wytworzenia dokumentu. Opłaty stanowią przychód uczelni.

3.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

wzór oraz tryb wystawiania legitymacji służbowej, o której mowa w ust. 1, uwzględniając

potrzebę poświadczenia zatrudnienia na stanowisku nauczyciela akademickiego.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2010 r., z wyjątkiem

1)

art. 13 pkt 3-5, art. 95, art. 101 ust. 3 i art. 120, które wchodzą w życie z dniem

ogłoszenia;

2)

art. 10, art. 11, art. 18 pkt 1, art. 25, art. 43, art. 49 i art. 50, które wchodzą

w życie z dniem 1 lipca 2010 r.;

3)

art. 2 pkt 3, art. 3, art. 5, art. 6, art. 8, art. 13 pkt 1, 2 i 6, art. 14, art.

18 pkt 2 lit. b i pkt 3 lit. b i c, art. 20, art. 21, art. 23, art. 28, art. 34, art.

36, art. 39 pkt 2-6, art. 40, art. 41, art. 45 pkt 1 i 6, art. 46 pkt 1 lit. a i lit.

c-e oraz pkt 2-5, art. 57 pkt 2, art. 58, art. 59 pkt 1-3, art. 60, art. 63, art.

65 pkt 3-5, art. 66 pkt 1 lit. a i pkt 2, art. 67 pkt 1, art. 78, art. 79, art. 80

pkt 3 oraz art. 81, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2011 r.;

4)

art. 16, art. 17 pkt 6, art. 39 pkt 1 i art. 70, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia

2012 r.;

5)

(uchylony);

6)

art. 33, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2015 r.

1.

Stosunek pracy z mianowanym nauczycielem akademickim może być rozwiązany

1)

w drodze porozumienia stron;

2)

przez wypowiedzenie dokonane przez jedną ze stron;

3)

bez wypowiedzenia.

2.

Rozwiązanie stosunku pracy z mianowanym nauczycielem akademickim za wypowiedzeniem

następuje z końcem semestru, z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia.

3.

W uczelni wojskowej nauczyciela akademickiego będącego żołnierzem zawodowym zwalnia

się ze stanowiska na zasadach i w trybie określonych w przepisach o służbie wojskowej

żołnierzy zawodowych.

4.

W uczelni służb państwowych rozwiązanie stosunku pracy z mianowanym nauczycielem akademickim

będącym funkcjonariuszem właściwej służby państwowej następuje na zasadach i w trybie

określonych w przepisach dotyczących tych służb, z zachowaniem przepisów ustawy.

1.

Rektor może rozwiązać za wypowiedzeniem stosunek pracy z mianowanym nauczycielem akademickim

w przypadku

1)

czasowej niezdolności do pracy spowodowanej chorobą, jeżeli okres tej niezdolności

przekracza okres zasiłkowy, a w przypadku stwierdzenia przez uprawnionego lekarza

poprawy stanu zdrowia i możliwości powrotu do pracy, jeżeli okres ten przekracza dwa

lata;

2)

wszczęcia postępowania w sprawie likwidacji uczelni;

3)

otrzymania przez nauczyciela akademickiego oceny negatywnej, o której mowa w art.

132;

4)

podjęcia lub wykonywania przez nauczyciela akademickiego dodatkowego zatrudnienia

bez zgody rektora, o której mowa w art. 129 ust. 1 i 10.

2.

Rektor rozwiązuje za wypowiedzeniem stosunek pracy z nauczycielem akademickim w przypadku

otrzymania przez nauczyciela akademickiego dwóch kolejnych ocen negatywnych, o których

mowa w art. 132.

Stosunek pracy z mianowanym nauczycielem akademickim może być rozwiązany również z

innych ważnych przyczyn, po uzyskaniu opinii organu kolegialnego wskazanego w statucie

uczelni.

Rektor może rozwiązać stosunek pracy z mianowanym nauczycielem akademickim bez wypowiedzenia

w przypadku

1)

trwałej utraty zdolności do pracy na zajmowanym stanowisku, stwierdzonej orzeczeniem

lekarza orzecznika w rozumieniu przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń

Społecznych, jeżeli nie ma możliwości zatrudnienia pracownika na innym stanowisku,

odpowiednim do jego stanu zdrowia i kwalifikacji zawodowych, albo gdy nauczyciel odmawia

przejścia do takiej pracy;

2)

niedostarczenia w wyznaczonym terminie orzeczenia potwierdzającego zdolność do pracy

na zajmowanym stanowisku, wydanego przez lekarza prowadzącego badania okresowe lub

kontrolne;

3)

dopuszczenia się

a)

czynu określonego w art. 115 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych

(Dz. U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631, z późn. zm. stwierdzonego prawomocnym wyrokiem sądowym,

b)

stwierdzonego prawomocnym orzeczeniem komisji dyscyplinarnej

-

przywłaszczenia sobie autorstwa albo wprowadzenia w błąd co do autorstwa całości lub

części cudzego utworu albo artystycznego wykonania,

-

rozpowszechnienia, bez podania nazwiska lub pseudonimu twórcy, cudzego utworu w wersji

oryginalnej albo w postaci opracowania,

-

rozpowszechnienia, bez podania nazwiska lub pseudonimu twórcy, cudzego artystycznego

wykonania albo publicznego zniekształcenia takiego utworu, artystycznego wykonania,

fonogramu, wideogramu lub nadania,

-

innego sposobu naruszenia cudzych praw autorskich lub praw pokrewnych,

-

fałszowania badań lub wyników badań naukowych lub innego oszustwa naukowego,

-

innego oszustwa naukowego;

4)

skazania prawomocnym wyrokiem za przestępstwo umyślne.

1.

Stosunek pracy mianowanego nauczyciela akademickiego wygasa z mocy prawa w przypadku

1)

stwierdzenia, że mianowanie nastąpiło na podstawie fałszywych lub nieważnych dokumentów;

2)

prawomocnego orzeczenia przez sąd utraty praw publicznych;

3)

prawomocnego ukarania karą dyscyplinarną pozbawienia prawa wykonywania zawodu nauczyciela

akademickiego na stałe lub na czas określony;

4)

prawomocnego orzeczenia środka karnego w postaci zakazu zajmowania określonego stanowiska

w przypadku, gdy orzeczenie to dotyczy wykonywania obowiązków nauczyciela akademickiego;

5)

upływu trzymiesięcznego okresu nieobecności w pracy z powodu tymczasowego aresztowania;

6)

odbywania kary pozbawienia wolności lub ograniczenia wolności;

7)

upływu okresu mianowania;

8)

śmierci nauczyciela akademickiego.

2

Stosunek pracy mianowanego nauczyciela akademickiego zatrudnionego w uczelni publicznej

wygasa z końcem roku akademickiego, w którym ukończył on sześćdziesiąty piąty rok

życia. Stosunek pracy mianowanego nauczyciela akademickiego posiadającego tytuł naukowy

profesora, zatrudnionego na stanowisku profesora nadzwyczajnego lub zwyczajnego w

uczelni publicznej, wygasa z końcem roku akademickiego, w którym ukończył on siedemdziesiąty

rok życia.

3.

Wygaśnięcie stosunku pracy stwierdza rektor.

4.

Stosunek pracy mianowanego nauczyciela akademickiego pełniącego funkcję rektora, z

końcem roku akademickiego, w którym ukończył on 70. rok życia, przekształca się -

na czas pozostały do zakończenia pełnienia tej funkcji - w stosunek pracy na podstawie

umowy o pracę.

1.

Rozwiązanie lub wygaśnięcie umowy o pracę z nauczycielem akademickim następuje na

zasadach określonych w ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy, z tym że rozwiązanie stosunku pracy, za wypowiedzeniem następuje z końcem semestru.

2.

Rektor może rozwiązać za wypowiedzeniem stosunek pracy nauczyciela akademickiego zatrudnionego

na podstawie umowy o pracę również w przypadku określonym w art. 124 ust. 1 pkt 3.

1.

Nauczyciel akademicki zatrudniony w uczelni publicznej może podjąć lub kontynuować

zatrudnienie w ramach stosunku pracy tylko u jednego dodatkowego pracodawcy prowadzącego

działalność dydaktyczną lub naukowo-badawczą. Podjęcie lub kontynuowanie przez nauczyciela

akademickiego dodatkowego zatrudnienia w ramach stosunku pracy u pracodawcy, o którym

mowa w zdaniu pierwszym, wymaga zgody rektora. Podjęcie lub kontynuowanie dodatkowego

zatrudnienia bez zgody rektora stanowi podstawę rozwiązania stosunku pracy za wypowiedzeniem

w uczelni publicznej stanowiącej podstawowe miejsce pracy.

2.

Rektor odmawia wyrażenia zgody, o której mowa w ust. 1, jeżeli świadczenie usług dydaktycznych

lub naukowych u innego pracodawcy zmniejsza zdolność prawidłowego funkcjonowania uczelni

lub wiąże się z wykorzystaniem jej urządzeń technicznych i zasobów uczelni.

3.

Nauczyciel akademicki prowadzący działalność gospodarczą informuje o tym rektora uczelni,

która jest dla niego podstawowym miejscem pracy.

4.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do nauczycieli akademickich podejmujących zatrudnienie

w ramach stosunku pracy

1)

w urzędach, o których mowa w art. 1 ust. 1 i ust. 2 pkt 1, 2 i 4a ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach

urzędów państwowych

(Dz. U. z 2001 r. Nr 86, poz. 953, z późn. zm.;

2)

w organach towarzystw naukowych i zawodowych;

3)

w organach wymiaru sprawiedliwości;

4)

w instytucjach kultury;

5)

we władzach Polskiej Akademii Nauk i Polskiej Akademii Umiejętności;

6)

w samorządowych kolegiach odwoławczych.

5.

Podjęcie lub kontynuowanie dodatkowego zatrudnienia w ramach stosunku pracy przez

nauczyciela akademickiego, będącego organem jednoosobowym uczelni publicznej wymaga

uzyskania zgody wskazanego w statucie organu kolegialnego uczelni. Zgoda jest wydawana

na okres kadencji. W przypadku powołania nauczyciela akademickiego do pełnienia funkcji

organu jednoosobowego kolejnej kadencji okres, którego dotyczy zgoda ulega przedłużeniu

o cztery miesiące.

6.

Zgoda, o której mowa w ust. 1, jest wydawana w terminie dwóch miesięcy od dnia wystąpienia

o zgodę na podjęcie lub kontynuowanie dodatkowego zatrudnienia, a zgoda w przypadku,

o którym mowa w ust. 5, w terminie dwóch miesięcy od dnia rozpoczęcia kadencji organu

jednoosobowego.

7.

W terminie czterech miesięcy od dnia nieuzyskania zgody właściwego organu kolegialnego

na kontynuowanie przez nauczyciela akademickiego będącego organem jednoosobowym uczelni

publicznej dodatkowego zatrudnienia w ramach stosunku pracy nauczyciel akademicki

jest obowiązany zaprzestać kontynuowania dodatkowego zatrudnienia w ramach stosunku

pracy. Niezaprzestanie kontynuowania dodatkowego zatrudnienia powoduje wygaśnięcie

mandatu organu jednoosobowego uczelni publicznej.

8.

Wypowiedzenie stosunku pracy, o którym mowa w ust. 1, następuje z końcem miesiąca

następującego po miesiącu, w którym rektor powziął wiadomość o niezaprzestaniu przez

nauczyciela akademickiego kontynuowania dodatkowego zatrudnienia, a w odniesieniu

odpowiednio do rektora uczelni wojskowej, służb państwowych, artystycznej, medycznej

oraz morskiej - właściwy minister wskazany w art. 33 ust. 2, z tym, że rozwiązanie

stosunku pracy następuje zgodnie z art. 128 ust. 1. Wygaśnięcie mandatu, o którym

mowa w ust. 7, następuje z dniem stwierdzenia niezaprzestania kontynuowania dodatkowego

zatrudnienia.

9.

Wypowiedzenia stosunku pracy oraz wygaśnięcie mandatu, o których mowa w ust. 1 i 7,

dokonuje lub stwierdza rektor, w stosunku do rektora uczelni publicznej, minister

właściwy do spraw szkolnictwa wyższego, a w stosunku do rektora odpowiednio uczelni

wojskowej, służb państwowych, artystycznej, medycznej oraz morskiej - właściwy minister

wskazany w art. 33 ust. 2, na wniosek senatu uczelni.

10.

W uczelni wojskowej żołnierze zawodowi pełniący służbę na stanowiskach nauczycieli

akademickich występują o zgodę, o której mowa w ust. 1, w trybie określonym w przepisach

o zawodowej służbie wojskowej. Podjęcie dodatkowego zatrudnienia w ramach stosunku

pracy u innego pracodawcy bez uzyskania zgody skutkuje skierowaniem przez rektora

wniosku o zwolnienie ze stanowiska nauczyciela akademickiego, w trybie określonym

w przepisach o zawodowej służbie wojskowej.

11.

Przepisy ust. 1-8 stosuje się odpowiednio do uczelni niepublicznej, jeżeli statut

nie stanowi inaczej. Wypowiedzenia stosunku pracy oraz wygaśnięcie mandatu w stosunku

do rektora uczelni niepublicznej dokonuje lub stwierdza założyciel. Do rozwiązania

stosunku pracy stosuje się przepis art. 128 ust. 1.

12.

W przypadku gdy nauczyciel akademicki podejmuje dodatkowe zatrudnienie w innej uczelni,

instytucie naukowym lub pomocniczej jednostce naukowej Polskiej Akademii Nauk, instytucie

badawczym lub międzynarodowym instytucie naukowym utworzonym na podstawie odrębnych

przepisów, działającym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rektor uczelni lub

dyrektor instytutu jest obowiązany powiadomić o tym, w terminie czternastu dni, ministra

właściwego do spraw szkolnictwa wyższego. W zawiadomieniu wskazuje się podstawową

jednostkę organizacyjną nowej uczelni lub instytut, w którym nauczyciel akademicki

podjął dodatkowe zatrudnienie.

1.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego prowadzi centralny wykaz nauczycieli

akademickich i pracowników naukowych.

2.

W centralnym wykazie nauczycieli akademickich i pracowników naukowych zamieszcza się

następujące dane

1)

imię i nazwisko nauczyciela akademickiego lub pracownika naukowego;

2)

numer PESEL, a w przypadku jego braku numer dokumentu potwierdzającego tożsamość,

tytuł zawodowy, stopień naukowy lub tytuł naukowy;

3)

informacje o podstawowym miejscu zatrudnienia i miejscu dodatkowego zatrudnienia;

4)

informacje o zaliczeniu do minimum kadrowego.

3.

Dane w zakresie określonym w ust. 2 przekazują ministrowi uczelnie, instytuty naukowe

i pomocnicze jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk, instytuty badawcze, państwowe

jednostki organizacyjne podległe Ministrowi Sprawiedliwości, prowadzące działalność

naukową i badawczo-rozwojową oraz międzynarodowe instytuty naukowe utworzone na podstawie

odrębnych przepisów, działające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

4.

Dostęp do danych zawartych w centralnym wykazie nauczycieli akademickich i pracowników

naukowych przysługuje właściwym ministrom wskazanym w art. 33 ust. 2, rektorom uczelni,

dyrektorom instytutów i państwowych jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi

Sprawiedliwości, o których mowa w ust. 3, organom Centralnej Komisji do Spraw Stopni

i Tytułów, Radzie oraz Komisji.

5.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób prowadzenia wykazu,

2)

terminy, w których uczelnie oraz instytuty, o których mowa w ust. 3, są obowiązane

przekazywać dane objęte wykazem,

3)

szczegółowy tryb i formę udostępniania wykazu

- mając na uwadze zapewnienie właściwej polityki kadrowej w uczelniach.

1

Czas pracy nauczyciela akademickiego jest określony zakresem jego obowiązków dydaktycznych,

naukowych i organizacyjnych.

2.

Zasady ustalania zakresu obowiązków nauczycieli akademickich, rodzaje zajęć dydaktycznych

objętych zakresem tych obowiązków, w tym wymiar zadań dydaktycznych dla poszczególnych

stanowisk, oraz zasady obliczania godzin dydaktycznych określa senat.

3.

Roczny wymiar zajęć dydaktycznych wynosi

1)

od 120 do 240 godzin dydaktycznych - dla pracowników naukowo-dydaktycznych;

2)

od 240 do 360 godzin dydaktycznych - dla pracowników dydaktycznych, z zastrzeżeniem

pkt 3;

3)

od 300 do 540 godzin dydaktycznych - dla pracowników dydaktycznych zatrudnionych na

stanowiskach lektorów i instruktorów lub równorzędnych.

4

Rektor może obniżyć wymiar zajęć dydaktycznych poniżej dolnej granicy wymiaru ustalonej

zgodnie z ust. 3, w przypadku powierzenia nauczycielowi akademickiemu wykonywania

ważnych zadań lub realizowania przez nauczyciela akademickiego projektów badawczych

lub innych zadań przewidzianych w statucie.

5.

Szczegółowy zakres i wymiar obowiązków nauczyciela akademickiego ustala kierownik

jednostki organizacyjnej określonej w statucie.

6.

Zajęcia dydaktyczne mogą być wykonywane również poza uczelnią, a w szczególności w

gimnazjum i szkole ponadgimnazjalnej prowadzonych przez uczelnię na zasadach określonych

przez senat.

7.

Obowiązkowy wymiar czasu pracy pracowników, o których mowa w art. 113, a także pracowników

bibliotecznych oraz pracowników dokumentacji i informacji naukowej, zatrudnionych

na stanowiskach kustosza bibliotecznego, starszego bibliotekarza i starszego dokumentalisty,

wynosi 36 godzin tygodniowo.

8.

Statut uczelni niepublicznej może ustanowić inny niż określony w ust. 3 i 7 wymiar

zajęć dydaktycznych oraz wymiar czasu pracy pracowników, o których mowa w art. 113,

a także pracowników bibliotecznych oraz pracowników dokumentacji i informacji naukowej

zatrudnionych na stanowiskach: kustosza bibliotecznego, starszego bibliotekarza i

starszego dokumentalisty.

1

W szczególnych przypadkach, uzasadnionych koniecznością realizacji programu kształcenia,

nauczyciel akademicki może być obowiązany prowadzić zajęcia dydaktyczne w godzinach

ponadwymiarowych, w rozmiarze nieprzekraczającym dla pracownika naukowo-dydaktycznego

1/4, a dla pracownika dydaktycznego 1/2 wymiaru obowiązków dydaktycznych, określonego

zgodnie z art. 130 ust. 3 i 4.

2.

Nauczycielowi akademickiemu, za jego zgodą, może być powierzone prowadzenie zajęć

dydaktycznych w wymiarze przekraczającym liczbę godzin ponadwymiarowych określoną

w ust. 1. Zasady oraz tryb powierzania tych zajęć określa senat.

3.

Nauczyciela akademickiego w ciąży lub wychowującego dziecko w wieku do jednego roku

nie można zatrudniać w godzinach ponadwymiarowych bez jego zgody.

1

Wszyscy nauczyciele akademiccy podlegają okresowej ocenie, w szczególności w zakresie

należytego wykonywania obowiązków, o których mowa w art. 111, oraz przestrzegania

prawa autorskiego i praw pokrewnych, a także prawa własności przemysłowej.

2

Oceny dokonuje podmiot wskazany w statucie uczelni, nie rzadziej niż raz na dwa lata

lub na wniosek kierownika jednostki organizacyjnej, w której nauczyciel akademicki

jest zatrudniony. Oceny nauczyciela akademickiego posiadającego tytuł naukowy profesora,

zatrudnionego na podstawie mianowania, dokonuje się nie rzadziej niż raz na cztery

lata. Kryteria oceny oraz tryb jej dokonywania, z uwzględnieniem możliwości zasięgania

opinii ekspertów spoza uczelni, określa statut.

3

Podmiot, o którym mowa w ust. 2, przy dokonywaniu oceny nauczyciela akademickiego

w zakresie wypełniania przez niego obowiązków dydaktycznych uwzględnia ocenę przedstawianą

przez studentów i doktorantów, po zakończeniu każdego cyklu zajęć dydaktycznych. Zasady

dokonywania tej oceny i sposób jej wykorzystania określa statut uczelni.

4.

Do okresu, o którym mowa w ust. 2, nie wlicza się okresu nieobecności w pracy wynikającej

z przebywania na urlopie macierzyńskim, urlopie wychowawczym lub urlopie dla poratowania

zdrowia oraz okresu służby wojskowej lub służby zastępczej.

1.

Nauczycielowi akademickiemu przysługuje prawo do urlopu wypoczynkowego w wymiarze

trzydziestu sześciu dni roboczych w ciągu roku. Urlop wypoczynkowy powinien być wykorzystany

w okresie wolnym od zajęć dydaktycznych.

2.

Nauczyciel akademicki uzyskuje prawo do pierwszego urlopu wypoczynkowego w ostatnim

dniu poprzedzającym letnią przerwę w zajęciach dydaktycznych, a prawo do drugiego

i dalszych urlopów - z początkiem każdego następnego roku kalendarzowego.

3.

Nauczyciel akademicki ma prawo do urlopu wypoczynkowego w wymiarze proporcjonalnym

do okresu zatrudnienia w przypadkach

1)

zatrudnienia w ciągu roku kalendarzowego;

2)

ustania stosunku pracy w ciągu roku kalendarzowego;

3)

podjęcia pracy po powrocie z urlopu bezpłatnego, wychowawczego oraz urlopu dla poratowania

zdrowia.

4.

Nauczyciel akademicki zatrudniony w niepełnym wymiarze czasu pracy ma prawo do urlopu

wypoczynkowego w wymiarze proporcjonalnym do wymiaru zatrudnienia.

5.

W przypadku niewykorzystania urlopu wypoczynkowego z powodu rozwiązania lub wygaśnięcia

stosunku pracy nauczycielowi akademickiemu przysługuje ekwiwalent pieniężny za okres

niewykorzystanego urlopu.

6.

Dni wolnych od pracy wynikających z rozkładu czasu pracy w pięciodniowym tygodniu

pracy nie wlicza się do urlopu wypoczynkowego.

7

Tryb udzielania urlopu wypoczynkowego określa senat uczelni lub organ wskazany w statucie.

1.

Mianowany nauczyciel akademicki może, nie częściej niż raz na siedem lat zatrudnienia

w danej uczelni, otrzymać płatny urlop dla celów naukowych, w wymiarze do roku.

2.

(uchylony).

3.

Nauczyciel akademicki przygotowujący rozprawę doktorską może otrzymać płatny urlop

naukowy w wymiarze nieprzekraczającym trzech miesięcy.

4.

Nauczyciel akademicki może, za zgodą rektora, uzyskać urlop bezpłatny dla celów naukowych.

5.

Nauczyciel akademicki zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy, po przepracowaniu

co najmniej pięciu lat w uczelni ma prawo do płatnego urlopu dla poratowania zdrowia

w wymiarze nieprzekraczającym jednorazowo sześciu miesięcy, jeżeli stan jego zdrowia

wymaga powstrzymania się od pracy w celu przeprowadzenia zaleconego leczenia. łączny

wymiar urlopu dla poratowania zdrowia w okresie całego zatrudnienia nauczyciela akademickiego

nie może przekraczać dwóch lat.

6.

Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw szkolnictwa

wyższego określi, w drodze rozporządzenia, tryb orzekania o potrzebie udzielenia nauczycielowi

akademickiemu urlopu dla poratowania zdrowia, o którym mowa w ust. 5, oraz sposób

prowadzenia dokumentacji związanej z wydawaniem orzeczeń o potrzebie udzielenia tego

urlopu, uwzględniając w szczególności zachowanie przejrzystości procedur i trybu udzielania

urlopu oraz konieczność odpowiedniego uzasadniania wydawanych orzeczeń o potrzebie

udzielenia urlopu dla poratowania zdrowia.

7.

Rektor udziela nauczycielowi akademickiemu urlopu, o którym mowa w ust. 5, na jego

pisemny wniosek. Do wniosku nauczyciel akademicki dołącza orzeczenie lekarza ubezpieczenia

zdrowotnego, leczącego tego nauczyciela akademickiego.

8.

Prawidłowość wydanych orzeczeń podlega kontroli na zasadach określonych w odrębnych

przepisach.

9.

Nauczyciel akademicki nie ponosi kosztów związanych z orzekaniem o stanie jego zdrowia

w związku z potrzebą udzielenia urlopu dla poratowania zdrowia.

10

Pracownik korzystający z płatnego urlopu, o którym mowa w ust. 5, nie może w tym czasie

wykonywać pracy w ramach stosunku pracy ani prowadzić działalności gospodarczej.

11

Wynagrodzenie za czas płatnych urlopów, o których mowa w ust. 1, 3 i 5, oblicza się

jak wynagrodzenie za urlop wypoczynkowy.

12

Szczegółowe zasady i tryb udzielania urlopów, o których mowa w ust. 1, 3 i 5, określa

statut.

1.

Pracownicy uczelni niebędący nauczycielami akademickimi są zatrudniani na podstawie

umowy o pracę. Umowę o pracę zawiera rektor lub inny organ uczelni wskazany w statucie.

2

Do pracowników niebędących nauczycielami akademickimi stosuje się odpowiednio przepisy

art. 118 ust. 7 i art. 138 ust. 1.

1.

W sprawach dotyczących stosunku pracy pracowników uczelni, nieuregulowanych w ustawie,

stosuje się przepisy ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy.

2.

Spory o roszczenia ze stosunku pracy pracownika uczelni rozpatrują sądy pracy.

1.

Nauczyciel akademicki oraz członkowie jego rodziny mają prawo do świadczeń na podstawie

przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, z uwzględnieniem

przepisów ust. 2 i 3.

2.

Nauczyciel akademicki będący żołnierzem zawodowym ma prawo do zaopatrzenia emerytalnego

na podstawie przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin.

3

Nauczyciel akademicki będący funkcjonariuszem służb państwowych ma prawo do zaopatrzenia

emerytalnego na podstawie przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji,

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego,

Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej,

Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin,

jeżeli spełnia warunki określone w tych przepisach.

1.

Nauczyciele akademiccy przechodzący na emeryturę lub rentę z tytułu niezdolności do

pracy mają prawo do jednorazowej odprawy w wysokości trzykrotnego wynagrodzenia zasadniczego

otrzymanego za ostatni miesiąc zatrudnienia.

2.

Mianowany nauczyciel akademicki przechodzący na emeryturę w związku z osiągnięciem

65. roku życia nie może zostać ponownie mianowany.

1.

Nauczyciel akademicki podlega odpowiedzialności dyscyplinarnej za postępowanie uchybiające

obowiązkom nauczyciela akademickiego lub godności zawodu nauczycielskiego.

2.

Odpowiedzialność, o której mowa w niniejszym rozdziale, nie wyłącza odpowiedzialności

dyscyplinarnej lub zawodowej przewidzianej w odrębnych przepisach.

1.

Karami dyscyplinarnymi są

1)

upomnienie;

2)

nagana;

3)

nagana z pozbawieniem prawa do pełnienia funkcji kierowniczych w uczelni na okres

do pięciu lat;

4)

pozbawienie prawa do wykonywania zawodu nauczyciela akademickiego na stałe lub na

czas określony.

2

Odpis orzeczenia o udzieleniu kary dyscyplinarnej z uzasadnieniem włącza się do akt

osobowych nauczyciela akademickiego. Sentencje prawomocnych orzeczeń komisji dyscyplinarnych

do spraw nauczycieli akademickich, o których mowa w art. 142 ust. 1, orzekające karę,

o której mowa w ust. 1 pkt 4, są ogłaszane przez ministra właściwego do spraw szkolnictwa

wyższego, w wydawanym przez niego dzienniku urzędowym.

1.

Karę upomnienia za przewinienia dyscyplinarne mniejszej wagi nakłada rektor po uprzednim

wysłuchaniu nauczyciela akademickiego.

2.

Nauczyciel akademicki ukarany przez rektora karą upomnienia może wnieść odwołanie

do uczelnianej komisji dyscyplinarnej do spraw nauczycieli akademickich. Odwołanie

wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia zawiadomienia o ukaraniu.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2, komisja nie może wymierzyć kary surowszej.

1.

W sprawach dyscyplinarnych nauczycieli akademickich orzekają

1)

w pierwszej instancji - uczelniana komisja dyscyplinarna do spraw nauczycieli akademickich

w składzie

a)

trzech członków, gdy rzecznik dyscyplinarny wniósł o zastosowanie kary określonej

w art. 140 ust. 1 pkt 1-3,

b)

pięciu członków, gdy rzecznik dyscyplinarny wniósł o zastosowanie kary określonej

w art. 140 ust. 1 pkt 4;

2)

w drugiej instancji - komisja dyscyplinarna do spraw nauczycieli akademickich przy

Radzie w składzie

a)

trzech członków, gdy rozpatrywana jest sprawa, w której orzeczono karę określoną w

art. 140 ust. 1 pkt 1-3,

b)

pięciu członków, gdy rozpatrywana jest sprawa, w której orzeczono karę określoną w

art. 140 ust. 1 pkt 4.

2.

Jeżeli w toku postępowania ujawniają się okoliczności uzasadniające rozpoznanie sprawy

w składzie pięcioosobowym, komisja orzekająca wydaje postanowienie o rozpoznaniu sprawy

w takim składzie. Nowych członków komisji wyznacza przewodniczący uczelnianej komisji

dyscyplinarnej do spraw nauczycieli akademickich lub komisji dyscyplinarnej do spraw

nauczycieli akademickich przy Radzie.

3.

W składach orzekających komisji, o których mowa w ust. 1, co najmniej jeden z członków

powinien być studentem.

4.

W składzie orzekającym komisji, o której mowa w ust. 1 pkt 2, co najmniej jeden z

członków powinien mieć wyższe wykształcenie prawnicze.

5.

Przewodniczącym składu orzekającego powinien być nauczyciel akademicki zatrudniony

na stanowisku nie niższym niż obwiniony.

1.

Komisja dyscyplinarna, o której mowa w art. 142 ust. 1 pkt 1, pochodzi z wyboru. Tryb

wyboru określa statut.

2.

Komisję dyscyplinarną, o której mowa w art. 142 ust. 1 pkt 2, wybiera Rada. Tryb wyboru

określa regulamin uchwalony przez Radę.

3.

Komisje dyscyplinarne, o których mowa w art. 142 ust. 1, są niezawisłe w zakresie

orzekania.

4

Komisje dyscyplinarne, o których mowa w art. 142 ust. 1, rozstrzygają samodzielnie

wszelkie zagadnienia faktyczne oraz prawne i nie są związane rozstrzygnięciami innych

organów stosujących prawo, z wyjątkiem prawomocnego skazującego wyroku sądu oraz opinii

komisji do spraw etyki w nauce.

5.

Postanowienia i orzeczenia składu orzekającego zapadają zwykłą większością głosów.

6.

Kadencja komisji dyscyplinarnej, o której mowa w art. 142 ust. 1 pkt 1, trwa cztery

lata i rozpoczyna się z początkiem kadencji organów uczelni.

7.

Kadencja komisji dyscyplinarnej, o której mowa w art. 142 ust. 1 pkt 2, trwa cztery

lata i rozpoczyna się w dniu 1 stycznia.

8.

Obsługę komisji dyscyplinarnej, o której mowa w art. 142 ust. 1 pkt 2, wykonują komórki

organizacyjne urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego.

1.

Postępowanie dyscyplinarne komisja dyscyplinarna wszczyna na wniosek rzecznika dyscyplinarnego.

2.

Postępowanie dyscyplinarne nie może być wszczęte po upływie sześciu miesięcy od dnia

powzięcia odpowiednio przez rektora lub ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego

wiadomości o popełnieniu czynu uzasadniającego nałożenie kary oraz po upływie pięciu

lat od popełnienia tego czynu. Jeżeli czyn stanowi przestępstwo, okres ten nie może

być krótszy od okresu przedawnienia ścigania tego przestępstwa, z zastrzeżeniem ust.

3.

3.

Rzecznik dyscyplinarny wszczyna postępowanie wyjaśniające z urzędu w przypadku, gdy

nauczycielowi akademickiemu zarzuca się popełnienie czynu polegającego na

1)

przywłaszczeniu sobie autorstwa albo wprowadzeniu w błąd co do autorstwa całości lub

części cudzego utworu albo artystycznego wykonania;

2)

rozpowszechnieniu, bez podania nazwiska lub pseudonimu twórcy, cudzego utworu w wersji

oryginalnej albo w postaci opracowania;

3)

rozpowszechnieniu, bez podania nazwiska lub pseudonimu twórcy, cudzego artystycznego

wykonania albo publicznym zniekształceniu takiego utworu, artystycznego wykonania,

fonogramu, wideogramu lub nadania;

4)

naruszeniu cudzych praw autorskich lub praw pokrewnych w inny sposób;

5)

fałszowaniu badań lub wyników badań naukowych lub dokonaniu innego oszustwa naukowego;

6)

przyjmowaniu, w związku z pełnieniem funkcji lub zajmowaniem stanowiska w uczelni,

korzyści majątkowej lub osobistej albo jej obietnicy;

7)

powoływaniu się na wpływy w uczelni, instytucji państwowej lub samorządowej albo wywoływaniu

przekonania innej osoby lub utwierdzaniu jej w przekonaniu o istnieniu takich wpływów

i podjęciu się pośrednictwa w załatwieniu sprawy w zamian za korzyść majątkową lub

osobistą albo jej obietnicę;

8)

udzieleniu albo obiecywaniu udzielenia korzyści majątkowej lub osobistej w zamian

za pośrednictwo w załatwieniu sprawy w uczelni, polegające na wywarciu wpływu na decyzję,

działanie lub zaniechanie osoby pełniącej funkcję lub zajmującej stanowisko w uczelni,

w związku z pełnieniem tej funkcji lub zajmowaniem stanowiska.

4.

Jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 2, wszczęto postępowanie dyscyplinarne, karalność

czynu uzasadniającego nałożenie kary ustaje z upływem dwóch lat od dnia wszczęcia

postępowania.

5.

Nie stosuje się przedawnienia w odniesieniu do wszczęcia postępowania dyscyplinarnego

wobec nauczyciela akademickiego, któremu zarzuca się popełnienie czynu, o którym mowa

w ust. 3 pkt 1-5.

6.

Kary dyscyplinarne określone w art. 140 ust. 1 pkt 1-3 ulegają zatarciu, a odpis orzeczenia

o ukaraniu, dołączony do akt osobowych nauczyciela akademickiego, podlega usunięciu

po upływie trzech lat, a w przypadku kary określonej w art. 140 ust. 1 pkt 3 po upływie

pięciu lat od dnia doręczenia mu prawomocnego orzeczenia o ukaraniu, jeżeli w tym

okresie nie został on ukarany dyscyplinarnie lub sądownie za przestępstwo umyślne.

W sprawach naruszeń dyscyplinarnych, które stanowią jednocześnie naruszenie zasad

etyki w nauce, w szczególności określonych w art. 144 ust. 3 pkt 1-5, komisja dyscyplinarna

może zwrócić się o wydanie opinii do komisji do spraw etyki w nauce, o której mowa

w art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Polskiej Akademii Nauk

(Dz. U. Nr 96, poz. 619 oraz z 2011 r. Nr 84, poz. 455). Opinia komisji do spraw etyki w nauce wiąże komisję dyscyplinarną w ustaleniu treści

naruszenia.

1.

Rzeczników dyscyplinarnych w uczelni powołuje rektor, a rzeczników dyscyplinarnych

przy komisji, o której mowa w art. 142 ust. 1 pkt 2 - minister właściwy do spraw szkolnictwa

wyższego, spośród nauczycieli akademickich posiadających co najmniej stopień naukowy

doktora habilitowanego.

2.

W przypadku powzięcia przez organ, który powołał rzecznika dyscyplinarnego, wiadomości

o popełnieniu czynu uzasadniającego odpowiedzialność dyscyplinarną, organ niezwłocznie

poleca rzecznikowi dyscyplinarnemu wszczęcie postępowania wyjaśniającego.

3.

Rzecznik dyscyplinarny jest związany poleceniami organu, który go powołał.

4.

Kadencja rzeczników dyscyplinarnych powoływanych przez rektora trwa cztery lata i

rozpoczyna się z początkiem kadencji organów uczelni.

5.

Kadencja rzeczników dyscyplinarnych powoływanych przez ministra właściwego do spraw

szkolnictwa wyższego trwa cztery lata i rozpoczyna się w dniu 1 stycznia.

1.

Obwiniony ma prawo do korzystania z pomocy wybranego przez siebie obrońcy. W przypadku

gdy rzecznik dyscyplinarny wnosi o orzeczenie kary, o której mowa w art. 140 ust.

1 pkt 4, a obwiniony nie ma obrońcy z wyboru, przewodniczący składu orzekającego wyznacza

obrońcę z urzędu spośród nauczycieli akademickich uczelni.

2.

W przypadku gdy obwiniony uchyla się od uczestnictwa w postępowaniu, postępowanie

może toczyć się pod jego nieobecność.

3.

Od orzeczenia uczelnianej komisji dyscyplinarnej do spraw nauczycieli akademickich

strony mogą się odwołać do komisji, o której mowa w art. 142 ust. 1 pkt 2, w terminie

czternastu dni od dnia doręczenia orzeczenia wraz z uzasadnieniem.

4.

Od prawomocnego orzeczenia komisji dyscyplinarnej, o której mowa w art. 142 ust. 1

pkt 2, stronom służy odwołanie do Sądu Apelacyjnego w Warszawie - Sądu Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych. Do odwołania stosuje się przepisy Kodeksu postępowania cywilnego dotyczące apelacji. Od orzeczenia sądu apelacyjnego nie służy skarga kasacyjna.

5.

Informację o prawomocnym orzeczeniu w sprawach naruszeń, o których mowa w art. 144

ust. 3 pkt 1-5, komisja dyscyplinarna przekazuje do wiadomości organu przyznającego

środki finansowe na naukę.

6.

Postępowanie dyscyplinarne zakończone prawomocnym orzeczeniem można wznowić, jeżeli

1)

w związku z postępowaniem dopuszczono się rażącego naruszenia prawa, a istnieje uzasadniona

podstawa do przyjęcia, że mogło to mieć wpływ na treść orzeczenia;

2)

po wydaniu orzeczenia ujawniono nowe fakty lub dowody nieznane w chwili jego wydania,

wskazujące na to, że obwiniony jest niewinny, skazano go za popełnienie innego czynu

lub komisja bezpodstawnie umorzyła postępowanie;

3)

w trakcie postępowania naruszono przepisy, przez co uniemożliwiono lub w poważnym

stopniu utrudniono obwinionemu korzystanie z prawa do obrony, albo skład komisji nie

odpowiadał warunkom określonym w art. 142, albo zasiadała w niej osoba podlegająca

wyłączeniu.

7.

Wznowienie nie może nastąpić z przyczyny wymienionej w ust. 6 pkt 1, jeżeli była ona

przedmiotem rozpoznania przez sąd apelacyjny w trybie określonym w ust. 4.

8.

Wznowienie postępowania dyscyplinarnego na niekorzyść obwinionego nie jest dopuszczalne

po jego śmierci albo po upływie trzech lat od popełnienia czynu będącego podstawą

orzeczenia, a gdy czyn stanowił przestępstwo - po upływie okresu przedawnienia ścigania

tego przestępstwa lub w razie wykonania kary i jej zatarcia.

9.

Wniosek o wznowienie postępowania dyscyplinarnego mogą składać, w terminie trzydziestu

dni od dnia powzięcia wiadomości o przyczynie uzasadniającej wznowienie: obwiniony,

obrońca, rzecznik dyscyplinarny, a po śmierci obwinionego lub gdy zachodzą uzasadnione

wątpliwości co do jego poczytalności - także jego małżonek, krewny w linii prostej,

brat lub siostra.

1.

Rektor może zawiesić w pełnieniu obowiązków nauczyciela akademickiego, przeciwko któremu

wszczęto postępowanie karne lub dyscyplinarne, a także w toku postępowania wyjaśniającego,

jeżeli ze względu na wagę i wiarygodność przedstawionych zarzutów celowe jest odsunięcie

go od wykonywania obowiązków.

2.

Nauczyciel akademicki zostaje z mocy prawa zawieszony w pełnieniu obowiązków z dniem

jego tymczasowego aresztowania.

3.

Zawieszenie w pełnieniu obowiązków nie może trwać dłużej niż sześć miesięcy, chyba

że przeciwko nauczycielowi akademickiemu toczy się nadal postępowanie karne.

1.

Wynagrodzenie zasadnicze nauczyciela akademickiego w okresie zawieszenia w pełnieniu

obowiązków może ulec obniżeniu, a tymczasowo aresztowanego ulega ograniczeniu najwyżej

do połowy, w zależności od stanu rodzinnego nauczyciela akademickiego, począwszy od

pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego następującego po miesiącu, w którym nastąpiło

zawieszenie. W okresie zawieszenia w pełnieniu obowiązków nie przysługują dodatki

do wynagrodzenia oraz wynagrodzenie za godziny ponadwymiarowe.

2.

Jeżeli postępowanie dyscyplinarne lub karne zakończy się umorzeniem z braku dowodów

winy albo wydaniem orzeczenia lub wyroku uniewinniającego, nauczycielowi akademickiemu

należy wypłacić pozostałą część pełnego wynagrodzenia.

1.

Ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego w postępowaniu wyjaśniającym i

dyscyplinarnym przysługują uprawnienia rektora, jeżeli przewinienie jest zarzucane

rektorowi, prorektorom, przewodniczącemu komisji, o której mowa w art. 142 ust. 1

pkt 1, oraz przewodniczącemu i członkom komisji, o której mowa w art. 142 ust. 1 pkt

2.

2.

Uprawnienia ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego określone w ust. 1 w

odniesieniu do uczelni wojskowych, służb państwowych, artystycznych, medycznych oraz

morskich wykonują odpowiednio ministrowie wskazani w art. 33 ust. 2.

3.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego w porozumieniu z Ministrem Obrony

Narodowej oraz ministrami właściwymi do spraw wewnętrznych, do spraw kultury i ochrony

dziedzictwa narodowego, do spraw zdrowia oraz do spraw gospodarki morskiej określa,

w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb postępowania wyjaśniającego i postępowania

dyscyplinarnego, uwzględniając przebieg postępowania wyjaśniającego i dyscyplinarnego,

możliwość zawieszania i wznawiania postępowania dyscyplinarnego, sposób i warunki

wzywania i przesłuchiwania obwinionego, świadków i biegłych oraz przeprowadzania innych

dowodów, a także sposób wykonywania kar dyscyplinarnych i ich zatarcia.

Do postępowania dyscyplinarnego wobec nauczycieli akademickich w sprawach nieuregulowanych

w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego

(Dz. U. Nr 89, poz. 555, z późn. zm., z wyłączeniem art. 82.

1.

Warunki wynagradzania za pracę i przyznawania innych świadczeń związanych z pracą

dla pracowników zatrudnionych w uczelni publicznej do czasu objęcia ich układem zbiorowym

pracy lub regulaminem wynagradzania określi, w drodze rozporządzenia, minister właściwy

do spraw szkolnictwa wyższego w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw pracy,

ustalając

1)

wysokość minimalnej stawki wynagrodzenia zasadniczego w odniesieniu do poszczególnych

stanowisk oraz wysokość i warunki przyznawania innych składników wynagrodzenia, tak

aby wysokość przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w uczelni publicznej, w poszczególnych

grupach stanowisk pracowników w relacji do kwoty bazowej określanej w ustawie budżetowej

dla członków korpusu służby cywilnej wymienionych w art. 5 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 23 grudnia 1999 r. o kształtowaniu wynagrodzeń w

państwowej sferze budżetowej oraz o zmianie niektórych ustaw

(Dz. U. z 2011 r. Nr 79, poz. 431 i Nr 291, poz. 1707) nie była niższa

a)

w grupie stanowisk profesorów - od 391,8%,

b)

w grupie stanowisk docentów, adiunktów i starszych wykładowców, starszych kustoszy

dyplomowanych, starszych dokumentalistów dyplomowanych, kustoszy dyplomowanych i dokumentalistów

dyplomowanych, a także adiunktów bibliotecznych i adiunktów dokumentacji i informacji

naukowej - od 261,2%,

c)

w grupie stanowisk asystentów, wykładowców, lektorów, instruktorów, asystentów bibliotecznych,

asystentów dokumentacji i informacji naukowej - od 130,6%,

d)

w grupie pracowników niebędących nauczycielami akademickimi od 130,6%

- kwoty bazowej określanej w ustawie budżetowej, z uwzględnieniem zasady, że wysokość

indywidualnych stawek poszczególnych składników wynagrodzenia pracowników uczelni

ustala rektor;

2)

składniki wynagrodzenia, które wypłacane są nauczycielowi akademickiemu miesięcznie

z góry i inne składniki wynagrodzenia nauczyciela akademickiego, z uwzględnieniem

zasady, że prawo do wypłacanego z góry wynagrodzenia wygasa z ostatnim dniem miesiąca,

w którym ustał stosunek pracy, z tym że pracownik zachowuje wypłacone za ten miesiąc

wynagrodzenie;

3)

wykaz podstawowych stanowisk pracy i wymagania kwalifikacyjne dla pracowników niebędących

nauczycielami akademickimi, uwzględniając obecnie istniejące w uczelniach nazwy stanowisk

pracy i tradycję akademicką;

4)

przypadki, w których nauczyciel akademicki traci prawo do przyznanego dodatku funkcyjnego,

uwzględniając długość okresu niepełnienia funkcji;

5)

okresy pracy i inne okresy uprawniające do dodatku za staż pracy, o którym mowa w

art. 154 ust. 3, z uwzględnieniem zasady, że zaliczeniu podlegają

a)

zakończone okresy zatrudnienia,

b)

inne okresy uwzględniane na podstawie odrębnych przepisów jako okresy, od których

zależą uprawnienia pracownicze,

c)

okresy asystenckich studiów przygotowawczych, odbytych na podstawie przepisów dotyczących

zasad i warunków tworzenia w szkołach wyższych asystenckich studiów przygotowawczych,

d)

okresy pobytu za granicą wynikające ze skierowania udzielonego na podstawie przepisów

o kierowaniu za granicę pracowników w celach naukowych, dydaktycznych i szkoleniowych;

6)

sposób obliczania godzinowej stawki wynagrodzenia zasadniczego oraz dodatków określanych

stawką miesięczną wynikających z osobistego zaszeregowania nauczyciela akademickiego

oraz pracownika niebędącego nauczycielem akademickim, z uwzględnieniem zasady, że

miesięczne stawki dzieli się przez liczbę godzin pracy przypadających do przepracowania

w danym miesiącu, a w odniesieniu do nauczycieli akademickich przez liczbę 156, biorąc

pod uwagę wysokość wynagrodzenia i dodatków określonych stawką miesięczną;

7)

sposób ustalania i zaliczania godzin pracy, w tym godzin ponadwymiarowych przypadających

w okresie usprawiedliwionej nieobecności w pracy dla celu ustalenia wysokości wynagrodzenia

przysługującego w tym okresie, uwzględniając zasady, że

a)

w czasie choroby lub innej nieprzewidzianej, usprawiedliwionej nieobecności nauczyciela

akademickiego godziny zajęć dydaktycznych wynikające z pensum dydaktycznego, które

według planu zajęć przypadałyby na okres tej nieobecności, zalicza się, dla celów

ustalenia liczby godzin zajęć dydaktycznych, jako godziny przepracowane zgodnie z

planem,

b)

wymiar godzin ponadwymiarowych ustala się na podstawie rozliczenia faktycznie przepracowanych

godzin,

c)

nauczycielowi akademickiemu, dla którego nie zaplanowano obciążenia dydaktycznego

z powodu jego zatrudnienia po rozpoczęciu roku akademickiego, przewidzianej nieobecności

w pracy związanej w szczególności z długotrwałą chorobą, urlopem bezpłatnym lub innym

zwolnieniem od pracy, odbywaniem służby wojskowej, urlopem macierzyńskim albo ustania

stosunku pracy przed zakończeniem roku akademickiego, zalicza się do przepracowanych

godzin zajęć dydaktycznych jedną trzydziestą ustalonego dla danego stanowiska rocznego

pensum za każdy tydzień nieobecności przypadającej za okres, w którym prowadzone są

w uczelni zajęcia dydaktyczne

- biorąc pod uwagę normy czasu pracy wynikające z przepisu ustawy.

2.

Wynagrodzenie przysługujące rektorowi uczelni publicznej ustala minister właściwy

do spraw szkolnictwa wyższego, a uczelni wojskowej, służb państwowych, artystycznej,

medycznej oraz morskiej - odpowiednio minister wskazany w art. 33 ust. 2.

3.

W uczelni publicznej wynagrodzenia rektorów, prorektorów, kanclerzy i kwestorów są

jawne, nie podlegają ochronie danych osobowych.

4.

Środki na wynagrodzenia dla pracowników uczelni publicznej określa senat w ramach

środków posiadanych przez uczelnię.

5.

Wynagrodzenie i inne świadczenia dla pracowników uczelni wojskowych będących żołnierzami

zawodowymi określają przepisy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.

6.

Wynagrodzenie i inne świadczenia dla pracowników uczelni służb państwowych będących

funkcjonariuszami służb państwowych określają przepisy właściwe dla tych służb.

7.

W okresie wykonywania zadań powierzonych zgodnie z art. 130 ust. 4 część wynagrodzenia

za pracę związana z wykonywaniem tych zadań może być finansowana także ze środków

pozabudżetowych, w tym przyznanych na ten cel przez podmioty zagraniczne.

8

Senat uczelni może przeznaczyć dodatkowe środki na zwiększenie wynagrodzeń, jeżeli

uczelnia posiada na ten cel środki pochodzące z innych źródeł niż określone w art.

94 ust. 1. Zasady podziału tych środków są ustalane z zachowaniem uprawnień związków

zawodowych.

1.

Ponadzakładowy układ zbiorowy pracy dla cywilnych pracowników uczelni publicznych

ze strony pracodawców zawiera minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego, a uczelni

wojskowych, służb państwowych, artystycznych, medycznych oraz morskich - właściwy

minister wskazany w art. 33 ust. 2.

2.

Ponadzakładowy układ zbiorowy pracy określa sprawy, o których mowa w art. 151 ust.

1.

3.

Z dniem wejścia w życie układu zbiorowego pracy lub regulaminu wynagradzania do pracowników

objętych układem lub regulaminem wynagradzania przestają mieć zastosowanie przepisy

wydane na podstawie art. 151 ust. 1.

1.

Nauczycielowi akademickiemu przysługuje w okresie urlopu wypoczynkowego wynagrodzenie,

jakie otrzymywałby, gdyby w tym czasie pracował. Zmienne składniki wynagrodzenia są

obliczane na podstawie przeciętnego wynagrodzenia z okresu dwunastu miesięcy poprzedzających

miesiąc rozpoczęcia urlopu. Jeżeli zatrudnienie trwało krócej, to przeciętne wynagrodzenie

oblicza się z całego okresu zatrudnienia z uwzględnieniem stawek wynagrodzenia obowiązujących

w okresie urlopu.

2.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

sposób ustalania wynagrodzenia za urlop wypoczynkowy oraz ekwiwalentu za okres niewykorzystanego

urlopu wypoczynkowego, uwzględniając w szczególności, że wysokość ekwiwalentu pieniężnego

jest ustalana zgodnie z zasadami stosowanymi przy obliczaniu wynagrodzenia za okres

urlopu wypoczynkowego.

1.

(uchylony).

2.

(uchylony).

3

Pracownikowi uczelni publicznej przysługuje dodatek za staż pracy w wysokości 1% wynagrodzenia

zasadniczego za każdy rok pracy, wypłacany w okresach miesięcznych, poczynając od

czwartego roku pracy, z tym że dodatek ten nie może przekroczyć 20% wynagrodzenia

zasadniczego.

1.

Nauczyciele akademiccy mogą otrzymywać za osiągnięcia naukowe, dydaktyczne lub organizacyjne

albo za całokształt dorobku nagrody rektora oraz nagrody ministra właściwego do spraw

szkolnictwa wyższego.

2.

Nauczyciele akademiccy zatrudnieni w uczelni wojskowej, uczelni służb państwowych,

uczelni artystycznej, uczelni morskiej lub uczelni medycznej mogą otrzymywać za osiągnięcia

naukowe, dydaktyczne lub organizacyjne albo za całokształt dorobku nagrody rektora

oraz nagrody właściwego ministra wskazanego w art. 33 ust. 2, na zasadach i w trybie

określonych w ust. 3-7.

3.

Środki budżetowe na nagrody ministra, o których mowa w ust. 1 i 2, określa się w wysokości

0,05% planowanej rocznej dotacji, o której mowa w art. 94 ust. 1 pkt 1. Środki te

pozostają w tych częściach budżetu państwa, których dysponentami są właściwi ministrowie

zgodnie z art. 94 ust. 3.

4.

Uczelnia publiczna nalicza środki na nagrody rektora, o których mowa w ust. 1 i 2,

w wysokości 2% planowanych przez uczelnię rocznych środków na wynagrodzenia osobowe

dla nauczycieli akademickich.

5.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego w porozumieniu z Ministrem Obrony

Narodowej oraz ministrami właściwymi do spraw wewnętrznych, do spraw kultury i ochrony

dziedzictwa narodowego, do spraw zdrowia oraz do spraw gospodarki morskiej określi,

w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb przyznawania nagród ministrów wymienionych

w ust. 1 i 2, uwzględniając

1)

rodzaje nagród oraz ich wysokość, ustalaną w relacji do minimalnej stawki wynagrodzenia

profesora zwyczajnego, określonej na podstawie art. 151 ust. 1 pkt 1;

2)

tryb postępowania kwalifikacyjnego.

6.

Zasady i tryb przyznawania nagród rektora określa regulamin ustalony przez senat uczelni

publicznej.

7.

Pracownicy niebędący nauczycielami akademickimi mogą otrzymywać za osiągnięcia w pracy

zawodowej nagrody rektora.

8.

Uczelnia publiczna nalicza środki na nagrody rektora, o których mowa w ust. 7, w wysokości

1% planowanych przez uczelnie rocznych środków na wynagrodzenia osobowe dla tej grupy

pracowników. Zasady podziału i przyznawania nagród określa statut.

1.

Pracownicy uczelni publicznej mają prawo do nagród jubileuszowych, z tytułu wieloletniej

pracy, w wysokości

1)

za 20 lat pracy - 75% wynagrodzenia miesięcznego;

2)

za 25 lat pracy - 100% wynagrodzenia miesięcznego;

3)

za 30 lat pracy - 150% wynagrodzenia miesięcznego;

4)

za 35 lat pracy - 200% wynagrodzenia miesięcznego;

5)

za 40 lat pracy - 300% wynagrodzenia miesięcznego;

6)

za 45 lat pracy - 400% wynagrodzenia miesięcznego.

2.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

okresy pracy i inne okresy uprawniające do nagrody jubileuszowej oraz sposób obliczania

i wypłacania, uwzględniając, że

1)

pracownikowi pozostającemu jednocześnie w więcej niż jednym stosunku pracy okresy

uprawniające do nagrody ustala się odrębnie dla każdego stosunku pracy;

2)

podstawę do obliczenia wysokości nagrody stanowi wynagrodzenie przysługujące pracownikowi

w dniu jej wypłaty, a jeżeli dla pracownika jest to korzystniejsze - wynagrodzenie

przysługujące w dniu nabycia prawa do nagrody, przy czym uwzględnia się składniki

wynagrodzenia i inne świadczenia ze stosunku pracy przyjmowane do obliczania ekwiwalentu

pieniężnego za urlop wypoczynkowy;

3)

wypłata nagrody następuje niezwłocznie po nabyciu przez pracownika prawa do niej;

4)

w przypadku rozwiązania stosunku pracy z powodu przejścia na emeryturę lub rentę z

tytułu niezdolności do pracy nagrodę tę wypłaca się w dniu rozwiązania stosunku pracy,

jeżeli do nabycia prawa do nagrody brakuje mniej niż dwanaście miesięcy.

3.

Pracownikowi uczelni publicznej przysługuje dodatkowe wynagrodzenie roczne na zasadach

określonych w przepisach o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym pracowników jednostek

sfery budżetowej.

1.

Dla pracowników uczelni publicznych tworzy się odpis na zakładowy fundusz świadczeń

socjalnych w wysokości 6,5% planowanych przez uczelnię rocznych wynagrodzeń osobowych.

2.

W uczelniach publicznych mogą być tworzone pracownicze programy emerytalne wykorzystujące

zakładowy fundusz świadczeń socjalnych do wysokości 30%.

3

Odpis na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych na jednego byłego pracownika uczelni

publicznej będącego emerytem lub rencistą wynosi za dany rok kalendarzowy 10% rocznej

sumy najniższej emerytury lub renty z roku poprzedniego, ustalonej zgodnie z art. 94 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach

z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

(Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227, z późn. zm..

4.

Odpisy, o których mowa w ust. 1 i 3, stanowią w uczelni publicznej jeden fundusz.

4a

Z zakładowych żłobków i klubów dziecięcych mogą korzystać dzieci studentów i uczestników

studiów doktoranckich.

4b

Opłaty, o których mowa w art. 58 ust. 2 ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat

3

(Dz. U. Nr 45, poz. 235, Nr 131, poz. 764 i Nr 171, poz. 1016), zwiększają zakładowy fundusz świadczeń socjalnych.

5.

W sprawach nieuregulowanych w ust. 1, 3 i 4 stosuje się przepisy o zakładowym funduszu

świadczeń socjalnych.

Przepisów działu III ustawy nie stosuje się do żołnierzy w czynnej służbie wojskowej,

wyznaczonych do wykonywania zadań poza wojskiem, na stanowiskach nauczycieli akademickich

w jednostkach organizacyjnych uczelni.

Studia w uczelni są prowadzone jako studia pierwszego, drugiego stopnia lub jako jednolite

studia magisterskie.

1.

Organizację i tok studiów oraz związane z nimi prawa i obowiązki studenta określa

regulamin studiów.

1a

Regulamin studiów określa także warunki i tryb uczestniczenia wybitnie uzdolnionych

uczniów w zajęciach przewidzianych tokiem studiów na kierunkach zgodnych z uzdolnieniami

oraz zasady zaliczania tych zajęć.

2

Studia w uczelni są prowadzone według planów studiów i programów kształcenia.

3

Warunki odpłatności za studia lub usługi edukacyjne, o których mowa w art. 99 ust.

1, określa umowa zawarta między uczelnią a studentem w formie pisemnej.

1.

Regulamin studiów uchwala senat uczelni co najmniej na pięć miesięcy przed początkiem

roku akademickiego.

2.

Regulamin studiów wchodzi w życie z początkiem roku akademickiego, po uzgodnieniu

z uczelnianym organem uchwałodawczym samorządu studenckiego. Jeżeli w ciągu trzech

miesięcy od uchwalenia regulaminu senat uczelni i uczelniany organ uchwałodawczy samorządu

studenckiego nie dojdą do porozumienia w sprawie jego treści, regulamin wchodzi w

życie na mocy ponownej uchwały senatu uczelni podjętej większością co najmniej dwóch

trzecich głosów jego statutowego składu.

3

W uczelniach wojskowych oraz w uczelniach służb państwowych regulamin studiów wchodzi

w życie po zatwierdzeniu odpowiednio przez Ministra Obrony Narodowej albo ministra

właściwego do spraw wewnętrznych.

4.

Do zmiany regulaminu studiów stosuje się odpowiednio przepisy ust. 1-3.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

warunki, jakim muszą odpowiadać postanowienia regulaminu studiów w uczelniach, uwzględniając

1)

czas trwania roku akademickiego;

2)

warunki i tryb odbywania zajęć dydaktycznych;

3)

stosowane skale ocen;

3a

tryb przeprowadzania, na wniosek studenta lub promotora, otwartego egzaminu dyplomowego;

4)

tryb skreślania z listy studentów;

5)

warunki

a

odbywania studiów według indywidualnego planu studiów i programu kształcenia,

b)

przyznawania urlopów,

c)

wznawiania studiów,

d)

zmiany kierunku lub systemu studiów,

e)

składania egzaminów i uzyskiwania zaliczeń,

f)

dopuszczenia do egzaminu dyplomowego,

g)

ukończenia studiów;

6

warunki właściwej realizacji procesu dydaktycznego, z uwzględnieniem szczególnych

potrzeb studentów będących osobami niepełnosprawnymi.

1.

Studia w uczelni są prowadzone jako studia stacjonarne lub niestacjonarne.

2.

W uczelni publicznej liczba studentów studiujących na studiach stacjonarnych nie może

być mniejsza od liczby studentów studiujących na studiach niestacjonarnych.

1.

Wykłady w uczelni są otwarte, jeżeli jej statut nie stanowi inaczej.

2.

Zajęcia dydaktyczne w uczelni oraz sprawdziany wiedzy lub umiejętności, a także egzaminy

dyplomowe, mogą być prowadzone w języku obcym w zakresie i na warunkach określonych

w regulaminie studiów. W języku obcym mogą być również prowadzone sprawdziany wiedzy

lub umiejętności w trakcie przyjęć na studia oraz przygotowywane prace dyplomowe.

Uczelnia przyjmująca na studia cudzoziemców organizuje dla tych osób zajęcia z języka

polskiego.

3.

Zajęcia dydaktyczne na studiach mogą być prowadzone także z wykorzystaniem metod i

technik kształcenia na odległość.

4.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

warunki, jakie muszą być spełnione, aby mogły być prowadzone zajęcia dydaktyczne,

o których mowa w ust. 3, uwzględniając zapewnienie przez uczelnię odpowiedniej dostępności

dla studentów zajęć prowadzonych z wykorzystaniem metod i technik kształcenia na odległość

oraz właściwej proporcji czasu tych zajęć, odpowiednio na studiach stacjonarnych oraz

na studiach niestacjonarnych, do całkowitego czasu zajęć na studiach.

1.

Wynikającym z planu studiów i programu kształcenia zajęciom zaliczonym przez studenta

przypisuje się punkty ECTS.

2.

W celu uzyskania dyplomu ukończenia studiów pierwszego stopnia student jest obowiązany

uzyskać co najmniej 180 punktów ECTS, studiów drugiego stopnia - co najmniej 90 punktów

ECTS, jednolitych studiów magisterskich - co najmniej 300 punktów ECTS w systemie

studiów pięcioletnich oraz 360 punktów ECTS w systemie studiów sześcioletnich.

3.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego może określić, w drodze rozporządzenia,

wyższą liczbę punktów ECTS konieczną do uzyskania dyplomu ukończenia studiów uwzględniając

obszary kształcenia, kierunki studiów i poziomy kształcenia.

1.

Regulamin studiów uwzględnia przenoszenie i uznawanie zajęć zaliczonych przez studenta

w jednostce organizacyjnej uczelni macierzystej lub w innej uczelni, w tym zagranicznej,

zgodnie z zasadami systemu przenoszenia osiągnięć.

2.

Studentowi przenoszącemu zajęcia zaliczone w uczelni innej niż macierzysta, w tym

zagranicznej, z przypisanymi punktami ECTS, zajęcia te zalicza się do osiągnięć wyrażonych

w punktach ECTS w uczelni macierzystej.

3.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

warunki i tryb przenoszenia zajęć zaliczonych przez studenta, w tym wyrażonych w punktach

ECTS, mając na uwadze konieczność zapewnienia kontynuacji kształcenia, przyjmując

minimalną liczbę 30 punktów ECTS wymaganą do zaliczenia semestru.

1

Studia licencjackie trwają co najmniej sześć semestrów, a studia inżynierskie co najmniej

siedem semestrów.

2

Do okresu studiów pierwszego stopnia oraz jednolitych studiów magisterskich zalicza

się praktykę zawodową studenta.

2a

Do okresu studiów pierwszego i drugiego stopnia oraz jednolitych studiów magisterskich

strażaków w służbie kandydackiej zalicza się praktykę zawodową studenta.

3.

Senat uczelni może określić warunki zwalniania studenta z obowiązku odbycia praktyki.

4.

Studia drugiego stopnia trwają trzy lub cztery semestry.

5.

Jednolite studia magisterskie trwają od dziewięciu do dwunastu semestrów.

6.

Studia niestacjonarne mogą trwać jeden lub dwa semestry dłużej niż odpowiednie studia

stacjonarne.

1

Absolwenci studiów otrzymują uczelniane dyplomy ukończenia studiów, potwierdzające

uzyskanie odpowiedniego tytułu zawodowego i suplementy do dyplomów. Absolwenci studiów

podyplomowych i kursów dokształcających otrzymują świadectwa ukończenia tych studiów

lub kursów.

1a

Wzór dyplomu zatwierdza senat uczelni. Rektor przekazuje zatwierdzony wzór dyplomu

niezwłocznie ministrowi nadzorującemu uczelnię oraz ministrowi właściwemu do spraw

szkolnictwa wyższego.

2.

Datą ukończenia studiów jest data złożenia egzaminu dyplomowego, w przypadku kierunków

lekarskiego, lekarsko-dentystycznego i weterynarii - data złożenia ostatniego wymaganego

planem studiów egzaminu, a w przypadku kierunku farmacja - data zaliczenia ostatniej,

przewidzianej w planie studiów praktyki.

2a

Osoba, która ukończyła studia pierwszego stopnia, zachowuje prawa studenta do dnia

31 października roku, w którym ukończyła te studia.

3

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia

1)

tytuły zawodowe nadawane absolwentom studiów pierwszego i drugiego stopnia oraz jednolitych

studiów magisterskich, uwzględniając istniejące tytuły zawodowe;

2)

warunki wydawania i niezbędne elementy dyplomów, w tym dyplomów wspólnych i świadectw

studiów podyplomowych, biorąc pod uwagę poziomy i formę kształcenia oraz rodzaje tytułów

zawodowych;

3)

wzór suplementu do dyplomu, uwzględniając zakres niezbędnych informacji.

1.

Studia pierwszego i drugiego stopnia oraz jednolite studia magisterskie mogą być prowadzone

wspólnie przez różne uczelnie i instytucje naukowe, w tym z udziałem zagranicznych

uczelni i instytucji naukowych, na podstawie zawartego przez nie porozumienia.

2.

Przedmiotem porozumienia może być prowadzenie studiów na kierunku i poziomie kształcenia,

w którym podstawowe jednostki organizacyjne uczelni polskich będących stronami porozumienia

mają uprawnienia do prowadzenia studiów na poziomie kształcenia nie niższym niż poziom

określony w porozumieniu.

3.

Absolwenci studiów, o których mowa w ust. 1, mogą otrzymać dyplom wspólny, spełniający

wymogi określone w przepisach wydanych na podstawie art. 167 ust. 3.

1.

Uczelnia może prowadzić studia o profilu praktycznym z udziałem podmiotów gospodarczych.

2.

Sposób prowadzenia i organizację studiów, o których mowa w ust. 1, określa umowa zawarta

w formie pisemnej między uczelnią a podmiotem gospodarczym. Umowa może określać

1)

możliwość prowadzenia zajęć ze studentami, w szczególności praktycznych, przez pracowników

podmiotów gospodarczych;

2)

udział podmiotu gospodarczego w opracowaniu programu nauczania;

3)

sposób dofinansowania studiów przez podmiot gospodarczy;

4)

efekty kształcenia;

5)

sposób realizacji praktyk i staży.

1.

Do odbywania studiów w uczelni może być dopuszczona osoba, która spełnia warunki rekrutacji

ustalone przez uczelnię oraz ma

1)

świadectwo dojrzałości - w przypadku ubiegania się o przyjęcie na studia pierwszego

stopnia lub jednolite studia magisterskie;

2)

tytuł magistra, licencjata, inżyniera lub równorzędny i spełnia warunki określone

na podstawie ust. 2 - w przypadku ubiegania się o przyjęcie na studia drugiego stopnia.

2.

Senat uczelni ustala warunki i tryb rekrutacji, w tym prowadzonej w drodze elektronicznej,

dla poszczególnych kierunków studiów. Uchwałę podaje się do wiadomości publicznej

nie później niż do dnia 31 maja roku poprzedzającego rok akademicki, którego uchwała

dotyczy i przesyła ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego. W przypadku

uruchomienia nowego kierunku studiów lub nowo utworzonej uczelni senat podejmuje uchwałę

i przesyła ją ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego i ministrowi nadzorującemu

uczelnię, podając ją niezwłocznie do publicznej wiadomości.

3.

Podstawę przyjęcia na studia pierwszego stopnia lub jednolite studia magisterskie

stanowią wyniki egzaminu maturalnego. Senat uczelni ustala w trybie określonym na

podstawie ust. 2, jakie wyniki egzaminu maturalnego stanowią podstawę przyjęcia na

studia.

4.

Uczelnia może przeprowadzić dodatkowe egzaminy wstępne, w trybie określonym na podstawie

ust. 2, tylko w przypadku konieczności sprawdzenia uzdolnień artystycznych, sprawności

fizycznej lub szczególnych predyspozycji do podejmowania studiów na danym kierunku

niesprawdzanych w trybie egzaminu maturalnego, lub gdy osoba ubiegająca się o przyjęcie

na studia posiada świadectwo dojrzałości uzyskane za granicą. Egzaminy te nie mogą

dotyczyć przedmiotów objętych egzaminem maturalnym.

5.

Warunki i tryb rekrutacji w przypadku egzaminów wstępnych, o których mowa w ust. 4,

powinny uwzględniać szczególne potrzeby kandydatów na studia, będących osobami niepełnosprawnymi.

6.

Jeżeli podstawę przyjęcia na studia stanowią wyniki egzaminu dojrzałości, senat uczelni

może podjąć uchwałę o przeprowadzeniu egzaminów wstępnych, w trybie określonym na

podstawie ust. 2.

7.

Przepisy ust. 3 i 4 dotyczące egzaminu maturalnego oraz jego wyników stosuje się odpowiednio

do egzaminu maturalnego potwierdzonego świadectwem maturalnym, o którym mowa w przepisach

wydanych na podstawie art. 93 ust. 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty

(Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, z późn. zm. oraz egzaminu przeprowadzanego w ramach programu Matury Międzynarodowej, którego

zdanie potwierdza dyplom IB (International Baccalaureate) wydany przez organizację

International Baccalaureate Organization z siedzibą w Genewie, oraz wyników tego egzaminu.

8.

Szczegółowe zasady przyjmowania na studia w uczelni publicznej laureatów oraz finalistów

olimpiad stopnia centralnego określa senat uczelni na okres co najmniej trzech lat.

9.

Senat uczelni może określić szczegółowe zasady przyjmowania na studia laureatów konkursów

międzynarodowych oraz ogólnopolskich, w tym organizowanych przez uczelnię.

10.

Rekrutację przeprowadzają komisje rekrutacyjne powołane przez kierownika podstawowej

jednostki organizacyjnej lub inny organ wskazany w statucie. Komisja rekrutacyjna

podejmuje decyzje w sprawach przyjęcia na studia.

11.

Komisji rekrutacyjnej nie powołuje się w przypadku gdy wstęp na studia jest wolny.

Decyzje w sprawie przyjęcia na studia podejmuje w takim przypadku kierownik podstawowej

jednostki organizacyjnej uczelni lub inny organ wskazany w statucie.

12.

Od decyzji komisji rekrutacyjnej służy odwołanie, w terminie czternastu dni od dnia

doręczenia decyzji, do uczelnianej komisji rekrutacyjnej, powołanej w trybie określonym

w statucie.

13.

Od decyzji kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni lub innego organu

wskazanego w statucie służy odwołanie do rektora, w terminie czternastu dni od dnia

doręczenia decyzji.

14.

Podstawą odwołania w przypadkach, o których mowa w ust. 12 i 13, może być jedynie

wskazanie naruszenia warunków i trybu rekrutacji na studia, określonych zgodnie z

ust. 2.

15.

Po rozpatrzeniu odwołania wnoszonego w trybie ust. 12 decyzję podejmuje uczelniana

komisja rekrutacyjna, a po rozpatrzeniu odwołania wnoszonego w trybie ust. 13 decyzję

podejmuje rektor. Decyzja ta jest ostateczna.

16.

Wyniki postępowania rekrutacyjnego są jawne.

17.

W uczelni wojskowej i w uczelni służb państwowych warunki i tryb przyjęcia na studia

kandydatów na żołnierzy zawodowych i funkcjonariuszy służb państwowych ustala, na

wniosek senatu, odpowiednio Minister Obrony Narodowej lub minister właściwy do spraw

wewnętrznych.

Osoba przyjęta na studia nabywa prawa studenta z chwilą immatrykulacji i złożenia

ślubowania, którego treść określa statut uczelni.

1

Osoba przyjęta na studia nabywa prawa studenta z chwilą immatrykulacji i złożenia

ślubowania, którego treść określa statut uczelni.

2

Student rozpoczynający studia ma prawo do przeszkolenia w zakresie praw i obowiązków

studenta.

3

Szkolenia prowadzi Parlament Studentów Rzeczypospolitej Polskiej w porozumieniu z

samorządem studenckim uczelni.

1.

Student studiów stacjonarnych w uczelni publicznej ma prawo bez wnoszenia opłat do

korzystania z zajęć, za które może uzyskać liczbę punktów ECTS, o których mowa w art.

164a.

2.

Poza limitem punktów ECTS, o którym mowa w art. 164a, student, o którym mowa w ust.

1, ma prawo bez wnoszenia opłat do korzystania z zajęć na określonym poziomie studiów,

za które może uzyskać dodatkowo nie więcej niż 30 punktów ECTS, a student realizujący

kształcenie w ramach indywidualnych studiów międzyobszarowych, o których mowa w art.

8 ust. 2 - nie więcej niż 90 punktów ECTS.

3.

Student lub absolwent pierwszego kierunku studiów stacjonarnych w uczelni publicznej

ma prawo podjąć studia na drugim kierunku studiów stacjonarnych w uczelni publicznej

bez wnoszenia opłat.

4.

Do kontynuowania studiów bez wnoszenia opłat w kolejnym roku studiów, o których mowa

w ust. 3, ma prawo student, który w poprzednim roku studiów spełnił kryteria, o których

mowa w art. 181 ust. 1, z uwzględnieniem art. 174 ust. 4.

5.

Student, który na pierwszym roku studiów, o których mowa w ust. 3, nie spełnił kryteriów,

o których mowa w art. 181 ust. 1, obowiązany jest wnieść opłaty za pierwszy rok studiów,

zgodnie z umową, o której mowa w art. 160 ust. 3, i na zasadach określonych przez

senat, o których mowa w art. 99 ust. 3.

6.

Student, o którym mowa w ust. 3 i 4, ma prawo bez wnoszenia opłat do korzystania z

zajęć, za które może uzyskać po raz drugi limit punktów ECTS, o których mowa w art.

164a.

7.

Uprawnienie, o którym mowa w ust. 3, jest jednorazowe.

8.

Decyzje dotyczące prawa studenta do korzystania z zajęć bez wnoszenia opłat podejmuje

rektor, na wniosek studenta zaopiniowany przez kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej

uczelni.

9.

Kandydat na studia stacjonarne w uczelni publicznej jest obowiązany do złożenia oświadczenia

o spełnianiu warunków do podjęcia i kontynuowania studiów bez wnoszenia opłat.

10.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

wzór oświadczenia studenta o spełnianiu warunków do podjęcia i kontynuowania studiów

bez wnoszenia opłat, mając na uwadze zakres i sposób wykorzystania punktów ECTS, o

których mowa w art. 164a oraz uprawnienie do studiowania bez wnoszenia opłat drugiego

kierunku studiów stacjonarnych w uczelni publicznej.

1.

Kierunki studiów związane z dyscyplinami artystycznymi, które ze względu na swoją

specyfikę i poziom, wymagają wiedzy i umiejętności uzyskanych w drodze wcześniejszego

ukończenia studiów drugiego stopnia, mogą być studiowane na studiach stacjonarnych

w uczelni publicznej jako drugi kierunek studiów bez wnoszenia opłat.

2.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego w porozumieniu

z ministrem właściwym do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

wykaz kierunków związanych z dyscyplinami artystycznymi, na których można studiować

w uczelni publicznej na studiach stacjonarnych drugi kierunek bez wnoszenia opłat,

uwzględniając potrzeby związane z rozwojem sztuki oraz wszechstronne przygotowanie

do wykonywania zawodów artystycznych.

1.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego prowadzi ogólnopolski wykaz studentów,

z wyłączeniem studentów uczelni wojskowych będących żołnierzami.

2.

W ogólnopolskim wykazie studentów zamieszcza się następujące informacje uczelni o

każdym studencie

1)

imię i nazwisko studenta;

2)

numer PESEL, a w przypadku jego braku numer dokumentu potwierdzającego tożsamość;

3)

sumę uzyskanych przez studenta punktów ECTS w rozbiciu na kierunki studiów;

4)

sumę punktów ECTS, które student mógł uzyskać łącznie na zajęciach, w których uczestniczył

bez wnoszenia opłat w ramach studiów stacjonarnych w uczelni publicznej;

5)

liczbę punktów ECTS, które student może jeszcze wykorzystać na studiach stacjonarnych

w uczelni publicznej bez wnoszenia opłat, o których mowa w art. 170a ust. 1 i 2, z

uwzględnieniem uprawnień nadanych mu przez uczelnię publiczną do realizacji studiów

na drugim kierunku studiów stacjonarnych, o których mowa w art. 170a ust. 3-5 oraz

uprawnień, o których mowa w art. 170b ust. 1;

6)

rodzaj przyznanych świadczeń pomocy materialnej w uczelni publicznej i niepublicznej.

3.

Dostęp do danych zawartych w ogólnopolskim wykazie studentów przysługuje właściwym

ministrom wskazanym w art. 33 ust. 2, rektorom uczelni, Radzie oraz Komisji.

4.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowy zakres danych, o których mowa w ust. 2,

2)

terminy i formę ich przekazywania przez uczelnię

- mając na uwadze zapewnienie równego dostępu do kształcenia bez wnoszenia opłat i

do pomocy materialnej.

1.

(uchylony).

2.

Student może studiować według indywidualnego planu studiów i programu nauczania na

zasadach ustalonych przez radę podstawowej jednostki organizacyjnej lub inny organ

wskazany w statucie.

3.

Student może przenieść się z innej uczelni, w tym także zagranicznej, za zgodą kierownika

podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni przyjmującej, wyrażoną w drodze decyzji,

jeżeli wypełnił wszystkie obowiązki wynikające z przepisów obowiązujących w uczelni,

którą opuszcza.

1.

Student może uzyskać urlop od zajęć w uczelni na zasadach i w trybie określonych w

regulaminie studiów.

2.

W okresie korzystania z urlopu student zachowuje prawa studenta, chyba że regulamin

studiów lub przepisy o pomocy materialnej stanowią inaczej.

1.

Student może ubiegać się o pomoc materialną ze środków przeznaczonych na ten cel w

budżecie państwa w formie

1)

stypendium socjalnego;

2)

stypendium specjalnego dla osób niepełnosprawnych;

3

stypendium rektora dla najlepszych studentów;

4

stypendium ministra za osiągnięcia w nauce;

4

stypendium ministra za wybitne osiągnięcia;

5

stypendium ministra za wybitne osiągnięcia sportowe;

5)

(uchylony);

6)

(uchylony);

7)

(uchylony);

8)

zapomogi.

2.

Student może ubiegać się o zakwaterowanie w domu studenckim uczelni lub wyżywienie

w stołówce studenckiej uczelni.

3.

Student może ubiegać się o zakwaterowanie w domu studenckim uczelni małżonka i dziecka.

1.

Pomoc materialna dla studentów może być przyznawana przez jednostki samorządu terytorialnego.

2.

Organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego określa w uchwale

1)

rodzaj pomocy materialnej;

2)

sposób i terminy ubiegania się o pomoc materialną;

3)

sposób wyłaniania studentów, którym będzie przyznana pomoc materialna;

4)

maksymalną wysokość pomocy materialnej, o którą może ubiegać się student.

1.

Stypendia za wyniki w nauce dla studentów mogą być przyznawane przez osoby fizyczne

lub osoby prawne niebędące państwowymi ani samorządowymi osobami prawnymi.

2

Zasady przyznawania stypendiów, o których mowa w ust. 1, zatwierdza minister właściwy

do spraw szkolnictwa wyższego, po zasięgnięciu opinii Rady.

3

Zasady przyznawania stypendiów, o których mowa w ust. 1, dla studentów uczelni wojskowych,

służb państwowych, artystycznych, medycznych oraz morskich zatwierdza minister właściwy

do spraw szkolnictwa wyższego, po zasięgnięciu opinii właściwych ministrów wskazanych

w art. 33 ust. 2 oraz Rady.

1

Świadczenia, o których mowa w art. 173 ust. 1 pkt 1-3 i 8, przyznaje się ze środków

funduszu pomocy materialnej dla studentów i doktorantów, o którym mowa w art. 103.

2.

Rektor w porozumieniu z uczelnianym organem samorządu studenckiego i uczelnianym organem

samorządu doktorantów dokonuje podziału dotacji, o których mowa w art. 94 ust. 1 pkt

7 i ust. 4.

3.

W nowo utworzonej uczelni podziału funduszu dokonuje na okres roku rektor.

4

Środki z dotacji, o których mowa w art. 94 ust. 1 pkt 7 i ust. 4, przeznaczone na

stypendia rektora dla najlepszych studentów przyznawane w liczbie nie większej niż

10% liczby studentów każdego kierunku studiów prowadzonego w uczelni stanowią nie

więcej niż 40% środków przeznaczonych łącznie na stypendia rektora dla najlepszych

studentów, stypendia socjalne oraz zapomogi.

1.

Świadczenia, o których mowa w art. 173 ust. 1 pkt 1-2 i 8, są przyznawane na wniosek

studenta przez kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej.

2.

Stypendia rektora dla najlepszych studentów są przyznawane na wniosek studenta przez

rektora.

3.

Od decyzji kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej w sprawie stypendium socjalnego,

stypendium specjalnego dla osób niepełnosprawnych oraz zapomogi studentowi przysługuje

odwołanie do rektora, składane w terminie czternastu dni od dnia otrzymania decyzji.

W przypadku decyzji rektora w sprawie stypendium dla najlepszych studentów przysługuje

wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

4.

Na wniosek właściwego organu samorządu studenckiego kierownik podstawowej jednostki

organizacyjnej lub rektor przekazują uprawnienia w zakresie przyznawania stypendium

socjalnego, stypendium specjalnego dla osób niepełnosprawnych, zapomogi oraz stypendium

rektora dla najlepszych studentów odpowiednio komisji stypendialnej lub odwoławczej

komisji stypendialnej.

1.

W uczelni nieposiadającej podstawowej jednostki organizacyjnej świadczenia, o których

mowa w art. 173 ust. 1 pkt 1-3 i 8, są przyznawane na wniosek studenta przez rektora.

2.

Od decyzji rektora, o której mowa w ust. 1, przysługuje prawo złożenia wniosku o ponowne

rozpatrzenie sprawy w terminie czternastu dni od dnia otrzymania decyzji.

3.

Na wniosek właściwego organu samorządu studenckiego rektor przekazuje uprawnienie,

o którym mowa w ust. 1, komisji stypendialnej, a w zakresie rozpatrywania wniosku,

o którym mowa w ust. 2, odwoławczej komisji stypendialnej.

1.

Komisję stypendialną i odwoławczą komisję stypendialną, o których mowa w art. 175

ust. 3, powołuje odpowiednio kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej lub rektor

spośród studentów delegowanych przez właściwy organ samorządu studenckiego i pracowników

uczelni.

2.

Komisję stypendialną i odwoławczą komisję stypendialną, o których mowa w art. 176

ust. 3, powołuje rektor spośród studentów delegowanych przez właściwy organ samorządu

studenckiego i pracowników uczelni.

3.

Studenci stanowią większość składu komisji, o których mowa w ust. 1 i 2.

4.

Decyzje wydane przez komisje stypendialne i odwoławcze komisje stypendialne, o których

mowa w art. 175 ust. 3 i art. 176 ust. 3, podpisują przewodniczący tych komisji lub

działający z ich upoważnienia wiceprzewodniczący.

5.

Nadzór nad działalnością komisji stypendialnej i odwoławczej komisji stypendialnej,

o których mowa w art. 175 ust. 3, sprawują odpowiednio kierownik podstawowej jednostki

organizacyjnej lub rektor, a nadzór nad działalnością komisji, o których mowa w art.

176 ust. 3, rektor.

6.

W ramach nadzoru, o którym mowa w ust. 5, odpowiednio kierownik podstawowej jednostki

organizacyjnej lub rektor może uchylić decyzję komisji stypendialnej lub odwoławczej

komisji stypendialnej niezgodną z przepisami ustawy lub regulaminem, o którym mowa

w art. 186 ust. 1.

1.

Stypendia ministra za osiągnięcia w nauce i za wybitne osiągnięcia sportowe przyznaje

minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego na wniosek rady podstawowej jednostki

organizacyjnej, a w przypadku uczelni nieposiadającej podstawowej jednostki organizacyjnej

oraz uczelni zawodowej - na wniosek senatu uczelni, przedstawiony przez rektora tej

uczelni.

2.

Uprawnienie ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego określone w ust. 1 w

odniesieniu do uczelni wojskowych, służb państwowych, artystycznych, medycznych oraz

morskich wykonują odpowiednio ministrowie wskazani w art. 33 ust. 2.

1.

Stypendia ministra za wybitne osiągnięcia przyznaje studentom minister właściwy do

spraw szkolnictwa wyższego na wniosek rektora uczelni zaopiniowany przez radę podstawowej

jednostki organizacyjnej, a w przypadku uczelni nieposiadającej podstawowej jednostki

organizacyjnej - przez senat uczelni.

2.

wniosek o przyznanie stypendium, o którym mowa w ust. 1, dla studentów uczelni wojskowych,

służb państwowych, artystycznych, medycznych oraz morskich wymaga opinii odpowiednio

ministra wskazanego w art. 33 ust. 2.

1.

Stypendium socjalne ma prawo otrzymywać student znajdujący się w trudnej sytuacji

materialnej.

2

Rektor w porozumieniu z uczelnianym organem samorządu studenckiego ustala wysokość

dochodu na osobę w rodzinie studenta uprawniającą do ubiegania się o stypendium socjalne.

3

Wysokość dochodu, o której mowa w ust. 2, nie może być niższa niż 1,30 kwoty, o której

mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

(Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1362, z późn. zm., oraz wyższa niż 1,30 sumy kwot określonych w art. 5 ust. 1 i art. 6 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach

rodzinnych

(Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992, z późn. zm..

4.

Przy ustalaniu wysokości dochodu uprawniającego studenta do ubiegania się o stypendium

socjalne uwzględnia się dochody osiągane przez

1)

studenta;

2)

małżonka studenta, a także będące na utrzymaniu studenta lub jego małżonka dzieci

niepełnoletnie, dzieci pobierające naukę do 26. roku życia, a jeżeli 26. rok życia

przypada w ostatnim roku studiów, do ich ukończenia, oraz dzieci niepełnosprawne bez

względu na wiek;

3)

rodziców, opiekunów prawnych lub faktycznych studenta i będące na ich utrzymaniu dzieci

niepełnoletnie, dzieci pobierające naukę do 26. roku życia, a jeżeli 26. rok życia

przypada w ostatnim roku studiów, do ich ukończenia, oraz dzieci niepełnosprawne bez

względu na wiek.

5

Miesięczną wysokość dochodu na osobę w rodzinie studenta uprawniającego do ubiegania

się o stypendium socjalne ustala się na zasadach określonych w ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych, z uwzględnieniem ust. 4, z zastrzeżeniem, że do dochodu nie wlicza się

1)

dochodów, o których mowa w ust. 4 pkt 3, jeżeli student jest samodzielny finansowo;

2)

świadczeń pomocy materialnej dla studentów i doktorantów, otrzymywanych na podstawie

przepisów ustawy;

3)

stypendiów przyznawanych uczniom, studentom i doktorantom w ramach

a)

funduszy strukturalnych Unii Europejskiej,

b)

niepodlegających zwrotowi środków pochodzących z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie

Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA),

c)

umów międzynarodowych lub programów wykonawczych, sporządzanych do tych umów albo

międzynarodowych programów stypendialnych;

4)

świadczeń pomocy materialnej dla uczniów otrzymywanych na podstawie ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty;

5)

świadczeń, o których mowa w art. 173a, 173b, 199a i art. 200 ust. 1.

6.

Student jest samodzielny finansowo, jeżeli on lub jego małżonek spełnia łącznie następujące

warunki

1)

posiadał stałe źródło dochodów w ostatnim roku podatkowym;

2)

posiada stałe źródło dochodów w roku bieżącym;

3

jego miesięczny dochód w okresach, o których mowa w pkt 1 i 2, nie jest mniejszy niż

1,30 sumy kwot określonych w art. 5 ust. 1 i art. 6 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach

rodzinnych;

4)

nie złożył oświadczenia o prowadzeniu wspólnego gospodarstwa domowego z rodzicami

bądź jednym z nich.

7

W przypadku gdy do ustalania wysokości dochodu uprawniającego studenta do ubiegania

się o stypendium socjalne przyjmuje się dochód z prowadzenia gospodarstwa rolnego,

dochód ten ustala się na podstawie powierzchni użytków rolnych w hektarach przeliczeniowych

i wysokości przeciętnego dochodu z pracy w indywidualnych gospodarstwach rolnych z

1 ha przeliczeniowego, ogłaszanego na podstawie art. 18 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym

(Dz. U. z 2006 r. Nr 136, poz. 969, z późn. zm.. W przypadku uzyskiwania dochodów z gospodarstwa rolnego oraz dochodów pozarolniczych

dochody te sumuje się.

8

W uzasadnionych przypadkach kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej albo odpowiednio

komisja stypendialna lub odwoławcza komisja stypendialna, o których mowa w art. 177,

mogą zażądać doręczenia opinii jednostki w systemie pomocy społecznej odpowiedzialnej

za ustalenie sytuacji dochodowej i majątkowej osób i rodzin, i uwzględnić ją w postępowaniu.

Stypendium specjalne dla osób niepełnosprawnych może otrzymywać student z tytułu niepełnosprawności

potwierdzonej orzeczeniem właściwego organu.

1

Stypendium rektora dla najlepszych studentów może otrzymywać student, który uzyskał

za rok studiów wysoką średnią ocen lub posiada osiągnięcia naukowe, artystyczne lub

wysokie wyniki sportowe we współzawodnictwie międzynarodowym lub krajowym.

2

Stypendium ministra za osiągnięcia w nauce może być przyznane studentowi szczególnie

wyróżniającemu się w nauce oraz posiadającemu osiągnięcia naukowe, a stypendium ministra

za wybitne osiągnięcia sportowe studentowi, który osiągnął wysoki wynik sportowy we

współzawodnictwie międzynarodowym lub krajowym i zaliczył kolejny rok studiów.

2

Stypendium ministra za wybitne osiągnięcia może być przyznane studentowi szczególnie

wyróżniającemu się w nauce lub posiadającemu wybitne osiągnięcia naukowe, artystyczne

lub sportowe.

3.

O przyznanie stypendiów, o których mowa w ust. 1 i 2, student może ubiegać się nie

wcześniej niż po zaliczeniu pierwszego roku studiów.

4

O przyznanie stypendium rektora dla najlepszych studentów lub stypendium ministra

za wybitne osiągnięcia może ubiegać się również student pierwszego roku studiów drugiego

stopnia rozpoczętych w terminie roku od ukończenia studiów pierwszego stopnia, który

spełnił kryteria określone odpowiednio w ust. 1 lub 2 na ostatnim roku studiów pierwszego

stopnia.

5.

(uchylony).

6

Student może równocześnie otrzymywać stypendium rektora dla najlepszych studentów

i stypendium ministra za wybitne osiągnięcia. Otrzymanie tych stypendiów nie wyklucza

prawa studenta do świadczeń pomocy materialnej oraz prawa do otrzymywania stypendium

przyznawanego przez organy samorządu terytorialnego oraz pracodawców, a także pochodzących

ze środków funduszy strukturalnych Unii Europejskiej.

1.

Student studiów stacjonarnych znajdujący się w trudnej sytuacji materialnej może otrzymać

stypendium socjalne w zwiększonej wysokości z tytułu zamieszkania w domu studenckim

lub w obiekcie innym niż dom studencki, jeżeli codzienny dojazd z miejsca stałego

zamieszkania do uczelni uniemożliwiałby lub w znacznym stopniu utrudniał studiowanie.

2.

Student studiów stacjonarnych w przypadku, o którym mowa w ust. 1, może otrzymać stypendium

socjalne w zwiększonej wysokości również z tytułu zamieszkania z niepracującym małżonkiem

lub dzieckiem studenta w domu studenckim lub w obiekcie innym niż dom studencki.

1.

Zapomoga może być przyznana studentowi, który z przyczyn losowych znalazł się przejściowo

w trudnej sytuacji materialnej.

2.

Student może otrzymać zapomogę, o której mowa w ust. 1, dwa razy w roku akademickim.

1

Student może otrzymywać stypendia, o których mowa w art. 173 ust. 1 pkt 1-3, w danym

roku akademickim przez okres do dziesięciu miesięcy, a gdy ostatni rok studiów trwa

jeden semestr przez okres do pięciu miesięcy.

2

Stypendia, o których mowa w art. 173 ust. 1 pkt 1-3, są przyznawane na semestr lub

na rok akademicki, a stypendium ministra, o którym mowa w art. 173 ust. 1 pkt 4, na

rok akademicki, z wyjątkiem przypadku gdy ostatni rok studiów, zgodnie z planem studiów,

trwa jeden semestr.

3

Stypendia, o których mowa w art. 173, wypłacane są co miesiąc.

3

Stypendia, o których mowa w art. 173, wypłacane są co miesiąc z wyjątkiem stypendium

ministra za wybitne osiągnięcia wypłacanego jednorazowo, nie później niż do 15 grudnia

danego roku.

4

Student studiujący równocześnie na kilku kierunkach studiów może otrzymywać stypendium

socjalne, stypendium specjalne dla osób niepełnosprawnych, zapomogę, stypendium rektora

dla najlepszych studentów i stypendium ministra za wybitne osiągnięcia tylko na jednym,

wskazanym przez studenta kierunku studiów.

5

Studentowi, który po ukończeniu jednego kierunku studiów kontynuuje naukę na drugim

kierunku studiów, nie przysługują świadczenia, o których mowa w art. 173, chyba że

kontynuuje on studia po ukończeniu studiów pierwszego stopnia w celu uzyskania tytułu

zawodowego magistra lub równorzędnego, jednakże nie dłużej niż przez okres trzech

lat.

6

łączna miesięczna wysokość stypendiów, o których mowa w art. 173 ust. 1 pkt 1 i 3,

nie może być większa niż 90% najniższego wynagrodzenia zasadniczego asystenta ustalonego

w przepisach o wynagradzaniu nauczycieli akademickich.

7

Student jest obowiązany do złożenia oświadczenia o niepobieraniu świadczeń pomocy

materialnej na więcej niż jednym kierunku.

1.

Pierwszeństwo w przyznaniu miejsca w domu studenckim uczelni publicznej przysługuje

studentowi tej uczelni, któremu codzienny dojazd do uczelni uniemożliwiałby lub w

znacznym stopniu utrudniał studiowanie i który znajduje się w trudnej sytuacji materialnej.

2.

Pierwszeństwo w przyznawaniu wyżywienia w stołówce studenckiej przysługuje studentowi,

o którym mowa w ust. 1.

1

Szczegółowy regulamin ustalania wysokości, przyznawania i wypłacania świadczeń pomocy

materialnej dla studentów, o których mowa w art. 173 ust. 1 pkt 1-3 i 8, w tym szczegółowe

kryteria i tryb udzielania świadczeń pomocy materialnej dla studentów, wzory wniosków

o przyznanie świadczeń pomocy materialnej, wzór oświadczenia o niepobieraniu świadczeń

na innym kierunku studiów oraz sposób udokumentowania sytuacji materialnej studenta

ustala rektor w porozumieniu z uczelnianym organem samorządu studenckiego.

2.

W nowo utworzonej uczelni regulamin, o którym mowa w ust. 1, ustala na okres roku

rektor.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowe warunki i tryb przyznawania oraz wypłacania stypendiów ministra, o których

mowa w art. 173 ust. 1 pkt 4 i 5, maksymalną wysokość tego stypendium oraz wzór wniosku

o przyznanie stypendium ministra, uwzględniając

1)

minimalną średnią ocen uprawniającą do ubiegania się o stypendium ministra, biorąc

pod uwagę oceny ze wszystkich lat studiów oraz zróżnicowanie skali ocen w uczelni;

2)

rodzaje osiągnięć naukowych i aktywności naukowej, które brane są pod uwagę przy ubieganiu

się o stypendium ministra, takich jak praca w kole naukowym, publikacje, opracowania,

referaty, udział w konferencjach, praca naukowa, udział w pracach naukowo-badawczych,

współpraca z innymi ośrodkami akademickimi lub naukowymi, nagrody i wyróżnienia, studia

na drugim kierunku studiów, indywidualny program studiów, praktyki, staże, potwierdzona

znajomość języków obcych, olimpiady;

3)

rodzaje osiągnięć sportowych, które są brane pod uwagę przy ubieganiu się o stypendium

ministra za wybitne osiągnięcia sportowe, w tym udział w igrzyskach olimpijskich,

mistrzostwach świata, mistrzostwach Europy, uniwersjadach, akademickich mistrzostwach

świata, akademickich mistrzostwach Europy;

4)

terminy przekazywania wniosków;

5)

sposób wypłacania stypendium ministra, w tym w przypadku wcześniejszego ukończenia

studiów, a także podjęcia studiów w innej uczelni.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowe warunki i tryb przyznawania oraz wypłacania stypendium ministra za wybitne

osiągnięcia, liczbę stypendiów i maksymalną wysokość stypendium oraz wzór wniosku

o przyznanie stypendium ministra, uwzględniając rodzaje osiągnięć naukowych oraz innych

osiągnięć studenta poświadczających ich wybitny poziom oraz sposób udokumentowania

tych osiągnięć.

Wybitnie uzdolnieni absolwenci studiów licencjackich i inżynierskich oraz studenci

po ukończeniu trzeciego roku jednolitych studiów magisterskich, łącznie nie więcej

niż 100 osób, mogą w drodze konkursu, realizowanego w ramach programu ministra właściwego

do spraw nauki „Diamentowy Grant”, otrzymać środki na badania naukowe, finansowane

ze środków przewidzianych w budżecie państwa na naukę.

1

Studentowi przysługuje prawo do korzystania z 50% ulgi w opłatach za przejazdy publicznymi

środkami komunikacji miejskiej. Osobom, które ukończyły studia pierwszego stopnia,

prawo to przysługuje do dnia 31 października roku, w którym ukończyły te studia.

1a

Jednostki samorządu terytorialnego mogą podjąć decyzję o przyznaniu ulgi w opłatach

za przejazdy publicznymi środkami komunikacji miejskiej dla doktorantów.

2.

Uprawnienia do korzystania z ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego

kolejowego i autobusowego określają odrębne przepisy.

1.

Podręczniki akademickie mogą być dofinansowywane z budżetu państwa z części, której

dysponentem jest minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego.

2.

W przypadku gdy ustawa budżetowa ustali dotacje przedmiotowe do podręczników akademickich,

minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego, w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw finansów publicznych, ustala, w drodze rozporządzenia, stawki oraz określa

szczegółowy sposób oraz tryb udzielania i rozliczania dotacji, mając na względzie

ułatwienie studentom dostępu do materiałów dydaktycznych.

1.

Student jest obowiązany postępować zgodnie z treścią ślubowania i regulaminem studiów.

2.

Student jest obowiązany w szczególności do

1)

uczestniczenia w zajęciach dydaktycznych i organizacyjnych zgodnie z regulaminem studiów;

2)

składania egzaminów, odbywania praktyk i spełniania innych wymogów przewidzianych

w planie studiów;

3)

przestrzegania przepisów obowiązujących w uczelni.

1.

Kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej skreśla studenta z listy studentów,

w przypadku

1)

niepodjęcia studiów;

2)

rezygnacji ze studiów;

3)

niezłożenia w terminie pracy dyplomowej lub egzaminu dyplomowego;

4)

ukarania karą dyscyplinarną wydalenia z uczelni.

2.

Kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej może skreślić studenta z listy studentów,

w przypadku

1)

stwierdzenia braku postępów w nauce;

2)

nieuzyskania zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie;

3)

niewniesienia opłat związanych z odbywaniem studiów.

3.

Od decyzji, o których mowa w ust. 1 i 2, przysługuje odwołanie do rektora. Decyzja

rektora jest ostateczna.

Student ostatniego roku studiów drugiego stopnia lub jednolitych studiów magisterskich

może na zasadach określonych w statucie uczelni odbywać staż przygotowujący do podjęcia

obowiązków nauczyciela akademickiego i otrzymywać, ze środków własnych uczelni, stypendium

na zasadach określonych w statucie.

1.

Dyplom wydany przez uprawnioną uczelnię działającą w systemie szkolnictwa wyższego

państwa członkowskiego Unii Europejskiej, państwa członkowskiego Organizacji Współpracy

Gospodarczej i Rozwoju (OECD) lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia

o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, potwierdzający

ukończenie

1)

trzyletnich studiów lub studiów pierwszego stopnia trwających co najmniej trzy lata

- potwierdza w Rzeczypospolitej Polskiej posiadanie wyższego wykształcenia na poziomie

studiów pierwszego stopnia;

2)

studiów drugiego stopnia - potwierdza w Rzeczypospolitej Polskiej posiadanie wyższego

wykształcenia na poziomie studiów drugiego stopnia;

3)

co najmniej czteroletnich studiów jednolitych - potwierdza w Rzeczypospolitej Polskiej

posiadanie wyższego wykształcenia na poziomie studiów drugiego stopnia, jeżeli jest

uważany za równorzędny dyplomowi ukończenia studiów drugiego stopnia w kraju wydania.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do dyplomów potwierdzających ukończenie studiów

wyższych prowadzonych wspólnie przez uczelnie działające w systemach szkolnictwa wyższego

państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich Organizacji Współpracy

Gospodarczej i Rozwoju (OECD) lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia

o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

3.

Jeżeli dyplom potwierdzający ukończenie studiów wyższych za granicą daje prawo do

kontynuacji kształcenia lub otwarcia przewodu doktorskiego w państwie, w którego systemie

szkolnictwa wyższego działa uczelnia, która ten dyplom wydała, uprawnia on również

do kontynuacji kształcenia odpowiednio

1)

na studiach drugiego stopnia w polskiej uczelni lub studiach podyplomowych w polskiej

uczelni, instytucie naukowym Polskiej Akademii Nauk lub instytucie badawczym albo

2)

na studiach trzeciego stopnia w polskiej uczelni, studiach doktoranckich w jednostce

naukowej lub do otwarcia przewodu doktorskiego w polskiej uczelni lub jednostce naukowej.

4.

Jeżeli dyplom potwierdzający ukończenie studiów wyższych prowadzonych wspólnie przez

uczelnie zagraniczne daje prawo do kontynuacji kształcenia lub otwarcia przewodu doktorskiego

przynajmniej w jednym państwie, w którego systemie szkolnictwa wyższego było prowadzone

kształcenie, uprawnia on również do kontynuacji kształcenia odpowiednio

1)

na studiach drugiego stopnia w polskiej uczelni lub studiach podyplomowych w polskiej

uczelni, instytucie naukowym Polskiej Akademii Nauk lub instytucie badawczym albo

2)

na studiach trzeciego stopnia w polskiej uczelni, studiach doktoranckich w jednostce

naukowej lub do otwarcia przewodu doktorskiego w polskiej uczelni lub jednostce naukowej.

5.

Dyplomy potwierdzające ukończenie studiów wyższych za granicą nie nadają w Rzeczypospolitej

Polskiej uprawnień, o których mowa w ust. 1-4, jeżeli

1)

instytucje, które je wydały lub instytucje, w których prowadzone było kształcenie

a)

w rozumieniu prawa wewnętrznego państw, w których systemach szkolnictwa wyższego działają

te instytucje, nie były akredytowanymi uczelniami w dniu wydania dyplomu lub realizowały

program studiów nieposiadający akredytacji w dniu wydania dyplomu lub

b)

nie działają w systemie szkolnictwa wyższego żadnego państwa lub

2)

program studiów wyższych albo jego część była realizowana niezgodnie z przepisami

państwa, na którego terenie było prowadzone kształcenie.

6.

W przypadku wątpliwości dotyczących właściwości dyplomu lub statusu uczelni zagranicznej,

o których mowa w ust. 1-5, na wniosek zainteresowanego podmiotu minister właściwy

do spraw szkolnictwa wyższego lub upoważniony przez niego podmiot wydają w tym przedmiocie

opinię lub zaświadczenie. Przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio, z tym że termin, o którym mowa w art. 217 § 3 tej ustawy,

wynosi dwadzieścia jeden dni.

7.

Dyplom ukończenia studiów wyższych lub tytuł zawodowy uzyskany za granicą mogą być

uznane za równoważne odpowiedniemu polskiemu dyplomowi i tytułowi zawodowemu na podstawie

umowy międzynarodowej określającej równoważność, a w przypadku jej braku w drodze

nostryfikacji.

8.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia

1)

tryb nostryfikacji,

2)

organy przeprowadzające postępowanie nostryfikacyjne,

3)

rodzaje dokumentów, które powinny być dołączone do podań o nostryfikację dyplomu ukończenia

studiów,

4)

terminy, w których należy przeprowadzić postępowanie nostryfikacyjne,

5)

warunki ustalania odpłatności za przeprowadzenie postępowania nostryfikacyjnego, uwzględniając

możliwość obniżania lub zwalniania z opłat oraz sposób wnoszenia opłat,

6)

wzór zaświadczenia wydawanego po przeprowadzeniu postępowania nostryfikacyjnego

- uwzględniając konieczność zapewnienia sprawnego przeprowadzania postępowań oraz

przejrzyste zasady ich prowadzenia.

9.

Osoba, której tytuł zawodowy na podstawie umowy międzynarodowej lub w drodze przeprowadzonego

postępowania nostryfikacyjnego został uznany za równoważny polskiemu tytułowi zawodowemu,

może posługiwać się odpowiednim polskim tytułem zawodowym.

10.

Zasady uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej

określają odrębne przepisy.

1.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

sposób prowadzenia przez uczelnie dokumentacji przebiegu studiów, dokonywania sprostowań

i wydawania duplikatów, legalizacji dokumentów przeznaczonych do obrotu prawnego z

zagranicą oraz wysokość i sposób pobierania opłaty za wykonywanie tych czynności,

a także za wydanie indeksu, legitymacji studenckiej, dyplomu i dokumentów stwierdzających

ukończenie studiów, w tym

1)

sposób prowadzenia teczki akt osobowych studenta,

2)

sposób prowadzenia albumu studenta i księgi dyplomów,

3)

wzór indeksu i legitymacji studenckiej,

4)

obowiązek i sposób dokumentowania przebiegu studiów,

5)

sposób sporządzania i wydawania duplikatów dokumentów,

6)

sposób dokonywania sprostowań dokumentów oraz zmian danych osobowych studenta lub

absolwenta w dokumentach prowadzonych i wydawanych przez uczelnie,

7)

tryb i sposób legalizacji dokumentów,

8)

sposób przechowywania i zasady wydawania dokumentów,

9)

wysokość opłat za legalizację dokumentów, wydanie dyplomu, wydanie odpisów w językach

obcych, świadectwa, indeksu, legitymacji studenckiej oraz za wydanie duplikatów tych

dokumentów,

10

sposób postępowania z dokumentacją przebiegu studiów oraz zasady wydawania dokumentów

stwierdzających ukończenie studiów w przypadku likwidacji uczelni

- uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowego tworzenia i gromadzenia dokumentacji

niezbędnej dla przebiegu studiów i kontroli procesu dydaktycznego.

2.

(uchylony).

3.

(uchylony).

4.

(uchylony).

W przypadku likwidacji uczelni jej likwidator przekazuje dokumentację przebiegu studiów

do właściwego miejscowo archiwum państwowego. Koszty przechowywania dokumentacji pokrywa

się z majątku likwidowanej uczelni.

Organ właściwy, w drodze decyzji, stwierdza nieważność postępowania w sprawie nadania

tytułu zawodowego, jeżeli w pracy stanowiącej podstawę nadania tytułu zawodowego osoba

ubiegająca się o ten tytuł przypisała sobie autorstwo istotnego fragmentu lub innych

elementów cudzego utworu lub ustalenia naukowego.

Przepisów art. 172-187 oraz art. 191 nie stosuje się do studentów będących kandydatami

na żołnierzy zawodowych, będących żołnierzami zawodowymi oraz funkcjonariuszami służb

państwowych.

1

Jednostki organizacyjne uczelni oraz jednostki naukowe posiadające uprawnienie do

nadawania stopnia naukowego doktora habilitowanego albo co najmniej dwa uprawnienia

do nadawania stopnia naukowego doktora mogą prowadzić studia doktoranckie w zakresie

dyscyplin odpowiadających tym uprawnieniom.

2

Studia doktoranckie mogą być studiami środowiskowymi, prowadzonymi przez jednostki

organizacyjne uczelni oraz jednostki naukowe. Zadania poszczególnych jednostek oraz

sposób finansowania studiów doktoranckich określają umowy zawarte między tymi jednostkami.

3

Przepisy art. 164 stosuje się odpowiednio do doktorantów i studiów doktoranckich prowadzonych

w jednostkach organizacyjnych uczelni oraz jednostkach naukowych.

4.

Studia doktoranckie są prowadzone jako studia stacjonarne lub niestacjonarne.

5.

Więcej niż połowa programu stacjonarnych studiów doktoranckich wymaga obecności uczestników

tych studiów w prowadzącej je jednostce organizacyjnej i jest realizowana w formie

zajęć dydaktycznych i pracy naukowej wymagających bezpośredniego udziału nauczycieli

akademickich lub opiekunów naukowych i doktorantów. Organizacja niestacjonarnych studiów

doktoranckich zapewnia możliwość odbywania studiów doktoranckich osobom zatrudnionym

w ramach stosunku pracy.

6

Studia doktoranckie w uczelni są tworzone przez rektora na wniosek rady jednostki

organizacyjnej, a w jednostkach naukowych - przez dyrektora jednostki na wniosek rady

naukowej jednostki naukowej.

7

Nadzór merytoryczny nad studiami doktoranckimi sprawuje rada jednostki organizacyjnej

uczelni albo rada naukowa jednostki naukowej prowadzącej te studia.

8

Stacjonarne studia doktoranckie w uczelniach publicznych oraz w publicznych jednostkach

naukowych są bezpłatne.

9

Niestacjonarne studia doktoranckie mogą być odpłatne. Wysokość opłat nieprzekraczającą

kosztów kształcenia ustala rektor uczelni lub dyrektor jednostki naukowej, w której

są prowadzone te studia.

10

Warunki odpłatności za studia doktoranckie określa umowa zawarta, w formie pisemnej,

między uczelnią lub jednostką naukową a doktorantem.

1.

Do studiowania na studiach doktoranckich może być dopuszczona osoba, która posiada

tytuł zawodowy magistra lub równorzędny.

2.

Rekrutacja na bezpłatne studia doktoranckie odbywa się w drodze konkursu. Warunki

i tryb rekrutacji na studia doktoranckie oraz ich formy określa w uczelni senat, a

w jednostce naukowej - rada naukowa jednostki. Przepis art. 169 ust. 5 stosuje się

odpowiednio. Uchwałę podaje się do publicznej wiadomości nie później niż do dnia 30

kwietnia roku kalendarzowego, w którym rozpoczyna się rok akademicki, którego uchwała

dotyczy.

3.

Rekrutację przeprowadzają komisje rekrutacyjne powołane przez kierownika jednostki

organizacyjnej uczelni lub dyrektora jednostki naukowej. Komisje rekrutacyjne podejmują

decyzje w sprawach przyjęcia na studia doktoranckie.

4.

Od decyzji komisji rekrutacyjnej służy odwołanie, w terminie czternastu dni od dnia

doręczenia decyzji, odpowiednio do rektora lub dyrektora jednostki naukowej. Podstawą

odwołania może być jedynie wskazanie naruszenia warunków i trybu rekrutacji na studia

doktoranckie, o których mowa w ust. 2. Decyzja rektora lub dyrektora jednostki naukowej

jest ostateczna.

5.

Wyniki postępowania rekrutacyjnego są jawne.

6.

Organizację i tok studiów doktoranckich w zakresie nieuregulowanym w ustawie oraz

w odrębnych przepisach określa regulamin studiów doktoranckich. Regulamin uchwala

w uczelni senat, a w jednostce naukowej - rada naukowa, co najmniej na pięć miesięcy

przed rozpoczęciem zajęć. Do uchwalania regulaminu stosuje się odpowiednio przepisy

art. 161 i 162.

Osoba przyjęta na studia doktoranckie nabywa prawa doktoranta z chwilą złożenia ślubowania,

którego treść określa statut uczelni albo jednostki naukowej.