Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 5 stycznia 2012 r. w sprawie służby medycyny pracy

1.

Zadania odpowiednie do zadań służby medycyny pracy wykonują jednostki organizacyjne

podmiotów leczniczych utworzonych i nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw

wewnętrznych, zwanego dalej „Ministrem”.

2.

Jednostkami organizacyjnymi, o których mowa w ust. 1, są

1)

poradnie badań profilaktycznych, które są jednostkami podstawowymi,

2)

poradnie medycyny pracy, które wykonują zadania określone w ustawie z dnia 27 czerwca 1997 r. o służbie medycyny pracy dla wojewódzkiego ośrodka medycyny pracy

- zwane dalej „jednostkami służby medycyny pracy”.

1.

Do wykonywania zadań służby medycyny pracy uprawnieni są

1)

lekarze, którzy posiadają specjalizację w jednej z dziedzin: medycyna pracy, medycyna

przemysłowa, medycyna morska i tropikalna, medycyna kolejowa, medycyna transportu,

medycyna lotnicza lub higiena pracy,

2)

lekarze, którzy byli zatrudnieni w pełnym wymiarze czasu pracy przez okres co najmniej

6 lat jako

a)

lekarze poradni medycyny pracy lub poradni dla młodocianych, działających w przemysłowych

zakładach opieki zdrowotnej,

b)

lekarze zakładowi w zakładach opieki zdrowotnej, którzy sprawowali opiekę wyłącznie

nad pracownikami tych zakładów

- i ukończyli kurs doskonalący organizowany przez instytut badawczy w dziedzinie medycyny

pracy lub ośrodek wyznaczony przez tę jednostkę,

3)

lekarze, którzy pełnili służbę lub byli zatrudnieni w pełnym wymiarze czasu pracy

przez co najmniej 3 lata jako lekarze w podmiotach leczniczych utworzonych przez Ministra

i sprawowali opiekę nad osobami zatrudnionymi lub pozostającymi w stosunku służbowym

w podległych Ministrowi lub nadzorowanych przez niego zakładach pracy i innych jednostkach

organizacyjnych,

4)

pielęgniarki, które posiadają kwalifikacje określone w przepisach wydanych na podstawie

art. 9 ust. 4 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o służbie medycyny pracy,

5)

osoby, które posiadają tytuł magistra psychologii,

6)

osoby o kwalifikacjach zawodowych niezbędnych do wykonywania wielodyscyplinarnych

zadań służby medycyny pracy

- zatrudnieni w jednostkach służby medycyny pracy.

2.

Kierownik poradni medycyny pracy powinien posiadać specjalizację II stopnia lub tytuł

specjalisty w dziedzinie medycyny pracy lub medycyny transportu oraz odpowiednie poświadczenie

bezpieczeństwa.

Badania profilaktyczne funkcjonariuszy i pracowników narażonych na działanie promieniowania

jonizującego mogą przeprowadzać lekarze, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 1-3, po odbyciu

odpowiedniego przeszkolenia w instytucie badawczym w dziedzinie medycyny pracy.

Badania profilaktyczne funkcjonariuszy pełniących służbę i pracowników wykonujących

pracę w warunkach tropikalnych, morskich i podwodnych oraz funkcjonariuszy i pracowników

wyjeżdżających do służby lub pracy albo powracających ze służby lub pracy w warunkach

tropikalnych mogą przeprowadzać lekarze, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 1-3, po odbyciu

odpowiedniego przeszkolenia w Międzywydziałowym Instytucie Medycyny Morskiej i Tropikalnej

Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego lub Instytucie Medycyny Morskiej i Tropikalnej

Wojskowego Instytutu Medycznego.

Badania profilaktyczne funkcjonariuszy i pracowników, których dane osobowe stanowią

informację niejawną, mogą przeprowadzać lekarze, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 1-3,

posiadający odpowiednie poświadczenie bezpieczeństwa.

1.

Kontrola jednostek służby medycyny pracy polega na ocenie sposobu sprawowania profilaktycznej

opieki zdrowotnej, zakresu i częstotliwości badań profilaktycznych, wydawania orzeczeń

lekarskich do celów przewidzianych w ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy

(Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm., prowadzenia i przechowywania dokumentacji medycznej, kwalifikacji zawodowych pracowników

wykonujących zadania służby medycyny pracy.

2.

Kontrola poradni badań profilaktycznych dokonywana jest przez poradnie medycyny pracy.

3.

Kontrola poradni medycyny pracy dokonywana jest przez komórkę organizacyjną urzędu

obsługującego Ministra realizującą zadania z zakresu działalności leczniczej przez

podmioty lecznicze utworzone przez Ministra.

4.

Osoba wykonująca czynności kontrolne, zwana dalej „osobą kontrolującą”, powinna posiadać

specjalizację II stopnia lub tytuł specjalisty w dziedzinie medycyny pracy lub medycyny

transportu oraz odpowiednie poświadczenie bezpieczeństwa.

1.

Osobie kontrolującej przysługuje prawo

1)

wizytacji pomieszczeń oraz obserwowania czynności związanych z udzielaniem świadczeń

zdrowotnych;

2)

żądania informacji i udostępnienia dokumentacji, w tym również dokumentacji medycznej;

3)

dostępu do stanowisk pracy lub służby w celu zweryfikowania ich oceny dokonanej przez

jednostkę podstawową.

2.

Jeżeli w wyniku przeprowadzonej kontroli zostały stwierdzone nieprawidłowości, osoba

kontrolująca przesyła do kierownika jednostki kontrolowanej wystąpienie pokontrolne,

wskazując w nim stwierdzone w trakcie kontroli nieprawidłowości, ich przyczyny, a

także wnioski dotyczące ich usunięcia. Osoba kontrolująca wyznacza termin usunięcia

nieprawidłowości, sposób powiadomienia o wykonaniu zaleceń albo o przyczynach ich

niewykonania.

3.

W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w jednostce kontrolowanej osoba kontrolująca

zawiadamia o tym kierownika podmiotu leczniczego utworzonego przez Ministra, w którym

przeprowadzono kontrolę jednostki służby medycyny pracy.

4.

Kierownik podmiotu leczniczego, o którym mowa w ust. 3, jest obowiązany powiadomić

w terminie 30 dni osobę kontrolującą o sposobie usunięcia stwierdzonych uchybień i

zajętym stanowisku wobec winnych zaistniałej sytuacji.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.