Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 stycznia 2012 r. zmieniające rozporządzenie - Regulamin urzędowania sądów powszechnych

W rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 23 lutego 2007 r. - Regulamin urzędowania

sądów powszechnych

(Dz. U. Nr 38, poz. 249, z 2009 r. Nr 224, poz. 1806 oraz z 2010 r. Nr 40, poz. 232) wprowadza się następujące zmiany

1)

po § 168 dodaje się § 168

„

§ 168

Wnioski o zarejestrowanie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, której umowę zawarto

przy wykorzystaniu wzorca umowy spółki z ograniczoną odpowiedzialnością udostępnionego

w systemie teleinformatycznym, złożone za pośrednictwem systemu teleinformatycznego

są rozpoznawane w terminie 1 dnia roboczego od daty wpływu wniosku. Nie stosuje się

przepisu § 48 ust. 1.

§ 168

W sprawach inicjowanych w postępowaniu rejestrowym drogą elektroniczną doręczenia

orzeczeń i pism sądowych są dokonywane elektronicznie poprzez przesłanie odpisu w

postaci elektronicznej na adres nadawcy pisma w systemie teleinformatycznym służącym

do obsługi złożenia wniosku o wpis sądowi rejestrowemu.

”

;

2)

§ 288 otrzymuje brzmienie

„

§ 288.

O terminach rozpoznawania spraw na rozprawach lub na posiedzeniach z udziałem stron

zawiadamia się oskarżyciela publicznego przez doręczenie mu wokandy, które powinno

nastąpić bezzwłocznie po jej sporządzeniu, najpóźniej w ciągu 7 dni przed wyznaczonym

terminem rozpoznania sprawy. W pilnych przypadkach sąd może dokonać zawiadomienia

w inny sposób.

”

;

3)

w § 313 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Korespondencja tymczasowo aresztowanych i skazanych z obrońcą lub pełnomocnikiem będącym

adwokatem lub radcą prawnym, organami ścigania, organami wymiaru sprawiedliwości i

innymi organami państwowymi, organami samorządu terytorialnego, Rzecznikiem Praw Obywatelskich,

Rzecznikiem Praw Dziecka oraz organami powołanymi na podstawie ratyfikowanych przez

Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych dotyczących ochrony praw człowieka nie

podlega cenzurze, nadzorowi oraz zatrzymaniu i niezwłocznie przesyła się ją do adresata

bez jakiegokolwiek oznakowania.

”

;

4)

w § 357 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Każde orzeczenie, które staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia, powinno być

skierowane do wykonania bezzwłocznie, nie później niż 14 dni od daty uprawomocnienia

lub od daty zwrotu akt sądowi pierwszej instancji. Postanowienia wydane w postępowaniu

wykonawczym wykonalne z chwilą wydania powinny być skierowane do wykonania w dniu

ich wydania.

”

;

5)

w § 361 ust. 1-3 otrzymują brzmienie

„

1.

Prezes sądu lub upoważniony sędzia wzywa skazanego do stawienia się w wyznaczonym

terminie we właściwym areszcie śledczym położonym najbliżej miejsca jego stałego pobytu.

Wezwanie powinno zawierać pouczenie o skutkach niestawiennictwa. Prezes sądu lub upoważniony

sędzia może polecić doprowadzenie skazanego do aresztu śledczego bez wezwania.

2.

O terminie wyznaczonym skazanemu do stawiennictwa prezes sądu lub upoważniony sędzia

zawiadamia administrację właściwego aresztu śledczego położonego najbliżej miejsca

stałego pobytu skazanego, zobowiązując ją jednocześnie do zawiadomienia sądu o niezgłoszeniu

się skazanego w tym terminie.

3.

Polecając Policji doprowadzenie skazanego do aresztu śledczego, prezes sądu lub upoważniony

sędzia przesyła jednostce Policji właściwej według ostatniego miejsca pobytu skazanego

nakaz doprowadzenia i wskazuje areszt śledczy położony najbliżej miejsca jego stałego

pobytu, do którego doprowadzenie ma nastąpić. Jeżeli skazanym jest żołnierz, a sąd

zarządza doprowadzenie go do aresztu śledczego położonego najbliżej miejsca jego stałego

pobytu, nakaz doprowadzenia przesyła się właściwym organom wojskowym.

”

;

6)

w § 364 ust. 1-3 otrzymują brzmienie

„

1.

W celu wykonania wyroku skazującego na karę ograniczenia wolności właściwy organ postępowania

wykonawczego przesyła odpis lub wyciąg z wyroku ze wzmianką o wykonalności

1)

podmiotom wymienionym w art. 56 § 2 i 3 K.k.w. - w przypadku orzeczenia wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne

w podmiocie zatrudniającym wskazanym przez właściwy organ samorządu terytorialnego

lub innym wskazanym przez sąd, w placówce służby zdrowia lub opieki społecznej, instytucji

lub organizacji niosącej pomoc charytatywną względnie reprezentującej społeczność

lokalną;

2)

podmiotowi zatrudniającemu skazanego - w przypadku orzeczenia potrącenia wynagrodzenia

za pracę.

2.

Do odpisu lub wyciągu z wyroku dołącza się pouczenie o obowiązku zawiadomienia właściwego

organu postępowania wykonawczego o dacie rozpoczęcia wykonywania kary ograniczenia

wolności oraz o obowiązkach, o których mowa w art. 58 § 1 i 2 oraz art. 59 K.k.w. Podmioty, o których mowa w art. 56 K.k.w., należy również pouczyć o treści art. 83 K.k.

3.

Jeżeli kara ograniczenia wolności ma być wykonywana w okręgu innego sądu niż sąd,

który wydał wyrok w pierwszej instancji, należy przesłać temu sądowi odpis lub wypis

z wyroku wraz z uzasadnieniem, jeżeli zostało sporządzone, ze wzmianką o wykonalności,

oraz odpisy dokumentów z akt sprawy, niezbędnych dla prawidłowego wykonania kary.

”

;

7)

§ 366 otrzymuje brzmienie

„

§ 366.

W celu wykonania grzywny prezes lub upoważniony sędzia sądu, który wydał wyrok w pierwszej

instancji, a w wypadkach wskazanych w ustawie sąd właściwy ze względu na miejsce stałego

pobytu skazanego, bezzwłocznie zarządza wpisanie grzywny do dziennika należności sądowych

i wzywa skazanego do jej uiszczenia w terminie ustawowym. Wezwanie powinno zawierać

pouczenie o skutkach nieuiszczenia grzywny w wyznaczonym terminie.

”

;

8)

w § 367 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Przed zarządzeniem posiedzenia prezes sądu lub upoważniony sędzia może skierować do

skazanego pismo o wyrażenie zgody na zamianę grzywny na pracę społecznie użyteczną.

”

;

9)

§ 368 i 369 otrzymują brzmienie

„

§ 368.

W celu wykonania orzeczenia w przedmiocie zastępczej kary pozbawienia wolności prezes

sądu lub upoważniony sędzia podejmuje czynności zmierzające do osadzenia skazanego

w zakładzie karnym lub areszcie śledczym, położonym najbliżej jego miejsca stałego

pobytu, określone w art. 11 K.k.w. i innych przepisach.

§ 369.

1.

Prezes sądu lub upoważniony sędzia wzywa skazanego na zastępczą karę pozbawienia wolności

do stawienia się w wyznaczonym terminie w areszcie śledczym, położonym najbliżej jego

miejsca stałego pobytu. Wezwanie powinno zawierać pouczenie o skutkach niestawiennictwa

określonych w art. 79 § 2 K.k.w. oraz o treści art. 47 § 2 K.k.w. Prezes sądu lub upoważniony sędzia może polecić doprowadzenie skazanego do aresztu

śledczego bez wezwania.

2.

O terminie wyznaczonym skazanemu do stawiennictwa prezes sądu lub upoważniony sędzia

zawiadamia administrację aresztu śledczego, zobowiązując ją jednocześnie do zawiadomienia

sądu o niezgłoszeniu się skazanego w tym terminie.

3.

Polecając Policji doprowadzenie skazanego do aresztu śledczego, prezes sądu lub upoważniony

sędzia przesyła jednostce Policji właściwej według ostatniego miejsca pobytu skazanego

nakaz doprowadzenia, wskazując areszt śledczy, do którego doprowadzenie ma nastąpić.

Jeżeli skazanym jest żołnierz, obowiązek doprowadzenia do aresztu śledczego spoczywa

na właściwych organach wojskowych.

”

;

10)

w § 370 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W razie zawieszenia postępowania wykonawczego prezes sądu lub upoważniony sędzia niezwłocznie

zawiadamia o tym właściwy zakład karny lub areszt śledczy i jednostkę Policji, której

polecono doprowadzenie skazanego do tejże jednostki penitencjarnej.

”

;

11)

w § 379 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

W razie zarządzenia wykonania warunkowo zawieszonej kary bądź odwołania warunkowego

przedterminowego zwolnienia stosuje się odpowiednio § 369. Do wezwania do stawienia

się skazanego w areszcie śledczym, położonym najbliżej miejsca jego stałego pobytu,

załącza się odpis postanowienia zarządzającego wykonanie warunkowo zawieszonej kary

lub odwołującego warunkowe przedterminowe zwolnienie.

”

;

12)

po § 384 dodaje się § 384a w brzmieniu

„

§ 384a.

1.

Wobec sprawcy skazanego za przestępstwo skierowane przeciwko wolności seksualnej,

popełnione w związku z zaburzeniami preferencji seksualnych, wobec którego orzeczono

środek zabezpieczający określony w art. 95a K.k., sąd, który wydał orzeczenie w pierwszej instancji, po uprzednim zasięgnięciu opinii

właściwych biegłych, nie później niż do 6 miesięcy przed opuszczeniem zakładu karnego

w związku z przewidywanym warunkowym zwolnieniem lub przed końcem kary kieruje sprawę

na posiedzenie w przedmiocie ustalenia potrzeby i sposobu wykonywania środka zabezpieczającego,

o którym mowa w art. 95a § 1 K.k., albo sposobu wykonywania środka zabezpieczającego, o którym mowa w art. 95a § 1a

K.k.

2.

W celu zapewnienia właściwego wyboru miejsca wykonywania środka zabezpieczającego

z art. 95a K.k., związanego z umieszczeniem sprawcy w zakładzie zamkniętym lub skierowaniem go do

zakładu leczenia ambulatoryjnego i prawidłowego kierowania sprawców do tych zakładów,

sąd zasięga opinii odpowiedniej w sprawach seksuologii sądowej jednostki organizacyjnej

utworzonej lub nadzorowanej przez ministra właściwego do spraw zdrowia, przesyłając

jednocześnie odpis orzeczenia o zastosowaniu środka zabezpieczającego wraz z opinią

właściwych biegłych.

3.

Sąd, po określeniu zakładu zamkniętego, w którym sprawca powinien zostać umieszczony,

przez jednostkę organizacyjną utworzoną lub nadzorowaną przez ministra właściwego

do spraw zdrowia, o której mowa w ust. 2, bezzwłocznie przesyła odpis orzeczenia wraz

z poleceniem doprowadzenia dyrektorowi jednostki penitencjarnej, zaś w sytuacji, gdy

skazany opuścił zakład karny - właściwej jednostce Policji. Sąd jednocześnie bezzwłocznie

przesyła odpis orzeczenia i polecenie przyjęcia kierownikowi właściwego zakładu zamkniętego.

4.

Sąd poucza kierownika zakładu zamkniętego, w którym wykonywany jest środek zabezpieczający,

o wynikającym z art. 203 K.k.w. obowiązku przesyłania opinii o stanie zdrowia sprawcy umieszczonego w tym zakładzie

oraz o skutkach jego niewykonania.

5.

Sąd, po określeniu przez jednostkę organizacyjną utworzoną lub nadzorowaną przez ministra

właściwego do spraw zdrowia, o której mowa w ust. 2, zakładu ambulatoryjnego, w którym

sprawca ma obowiązek podjąć stosowne leczenie, bezzwłocznie przesyła odpis orzeczenia

sprawcy, właściwej jednostce Policji lub właściwemu organowi wojskowemu wraz z nakazem

doprowadzenia i kierownikowi zakładu ambulatoryjnego wraz z nakazem przyjęcia oraz

poucza kierownika zakładu ambulatoryjnego, w którym wykonywany jest środek zabezpieczający

orzeczony na podstawie art. 95a K.k., o obowiązku niezwłocznego poinformowania sądu o niestawiennictwie sprawcy na leczenie

ambulatoryjne. O konsekwencjach uchylania się od leczenia ambulatoryjnego sąd poucza

sprawcę wraz z doręczeniem mu odpisu postanowienia o skierowaniu na leczenie ambulatoryjne.

6.

Po przekazaniu do dyspozycji sądu sprawcy zatrzymanego w związku z niestawieniem się

na leczenie ambulatoryjne, sąd niezwłocznie kieruje sprawę na posiedzenie w przedmiocie

rozstrzygnięcia, o którym mowa w art. 95a § 2b K.k. Odpis postanowienia doręcza się: sprawcy, Policji lub właściwemu organowi wojskowemu

wraz z nakazem doprowadzenia, kierownikowi najbliższego zakładu zamkniętego wraz z

nakazem przyjęcia oraz kierownikowi zakładu ambulatoryjnego i zarządza niezwłoczne

doprowadzenie sprawcy do zakładu zamkniętego, występując jednocześnie do odpowiedniej

w sprawach seksuologii sądowej jednostki organizacyjnej utworzonej lub nadzorowanej

przez ministra właściwego do spraw zdrowia o wskazanie miejsca wykonywania środka

zabezpieczającego. Przepisy ust. 2, 3 i 4 stosuje się odpowiednio.

”

.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Wnioski o zarejestrowanie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, której umowę zawarto

przy wykorzystaniu wzorca umowy spółki z ograniczoną odpowiedzialnością udostępnionego

w systemie teleinformatycznym, złożone za pośrednictwem systemu teleinformatycznego

są rozpoznawane w terminie 1 dnia roboczego od daty wpływu wniosku. Nie stosuje się

przepisu § 48 ust. 1.

W sprawach inicjowanych w postępowaniu rejestrowym drogą elektroniczną doręczenia

orzeczeń i pism sądowych są dokonywane elektronicznie poprzez przesłanie odpisu w

postaci elektronicznej na adres nadawcy pisma w systemie teleinformatycznym służącym

do obsługi złożenia wniosku o wpis sądowi rejestrowemu.

O terminach rozpoznawania spraw na rozprawach lub na posiedzeniach z udziałem stron

zawiadamia się oskarżyciela publicznego przez doręczenie mu wokandy, które powinno

nastąpić bezzwłocznie po jej sporządzeniu, najpóźniej w ciągu 7 dni przed wyznaczonym

terminem rozpoznania sprawy. W pilnych przypadkach sąd może dokonać zawiadomienia

w inny sposób.

W celu wykonania grzywny prezes lub upoważniony sędzia sądu, który wydał wyrok w pierwszej

instancji, a w wypadkach wskazanych w ustawie sąd właściwy ze względu na miejsce stałego

pobytu skazanego, bezzwłocznie zarządza wpisanie grzywny do dziennika należności sądowych

i wzywa skazanego do jej uiszczenia w terminie ustawowym. Wezwanie powinno zawierać

pouczenie o skutkach nieuiszczenia grzywny w wyznaczonym terminie.

W celu wykonania orzeczenia w przedmiocie zastępczej kary pozbawienia wolności prezes

sądu lub upoważniony sędzia podejmuje czynności zmierzające do osadzenia skazanego

w zakładzie karnym lub areszcie śledczym, położonym najbliżej jego miejsca stałego

pobytu, określone w art. 11 K.k.w. i innych przepisach.

1.

Prezes sądu lub upoważniony sędzia wzywa skazanego na zastępczą karę pozbawienia wolności

do stawienia się w wyznaczonym terminie w areszcie śledczym, położonym najbliżej jego

miejsca stałego pobytu. Wezwanie powinno zawierać pouczenie o skutkach niestawiennictwa

określonych w art. 79 § 2 K.k.w. oraz o treści art. 47 § 2 K.k.w. Prezes sądu lub upoważniony sędzia może polecić doprowadzenie skazanego do aresztu

śledczego bez wezwania.

2.

O terminie wyznaczonym skazanemu do stawiennictwa prezes sądu lub upoważniony sędzia

zawiadamia administrację aresztu śledczego, zobowiązując ją jednocześnie do zawiadomienia

sądu o niezgłoszeniu się skazanego w tym terminie.

3.

Polecając Policji doprowadzenie skazanego do aresztu śledczego, prezes sądu lub upoważniony

sędzia przesyła jednostce Policji właściwej według ostatniego miejsca pobytu skazanego

nakaz doprowadzenia, wskazując areszt śledczy, do którego doprowadzenie ma nastąpić.

Jeżeli skazanym jest żołnierz, obowiązek doprowadzenia do aresztu śledczego spoczywa

na właściwych organach wojskowych.

1.

Wobec sprawcy skazanego za przestępstwo skierowane przeciwko wolności seksualnej,

popełnione w związku z zaburzeniami preferencji seksualnych, wobec którego orzeczono

środek zabezpieczający określony w art. 95a K.k., sąd, który wydał orzeczenie w pierwszej instancji, po uprzednim zasięgnięciu opinii

właściwych biegłych, nie później niż do 6 miesięcy przed opuszczeniem zakładu karnego

w związku z przewidywanym warunkowym zwolnieniem lub przed końcem kary kieruje sprawę

na posiedzenie w przedmiocie ustalenia potrzeby i sposobu wykonywania środka zabezpieczającego,

o którym mowa w art. 95a § 1 K.k., albo sposobu wykonywania środka zabezpieczającego, o którym mowa w art. 95a § 1a

K.k.

2.

W celu zapewnienia właściwego wyboru miejsca wykonywania środka zabezpieczającego

z art. 95a K.k., związanego z umieszczeniem sprawcy w zakładzie zamkniętym lub skierowaniem go do

zakładu leczenia ambulatoryjnego i prawidłowego kierowania sprawców do tych zakładów,

sąd zasięga opinii odpowiedniej w sprawach seksuologii sądowej jednostki organizacyjnej

utworzonej lub nadzorowanej przez ministra właściwego do spraw zdrowia, przesyłając

jednocześnie odpis orzeczenia o zastosowaniu środka zabezpieczającego wraz z opinią

właściwych biegłych.

3.

Sąd, po określeniu zakładu zamkniętego, w którym sprawca powinien zostać umieszczony,

przez jednostkę organizacyjną utworzoną lub nadzorowaną przez ministra właściwego

do spraw zdrowia, o której mowa w ust. 2, bezzwłocznie przesyła odpis orzeczenia wraz

z poleceniem doprowadzenia dyrektorowi jednostki penitencjarnej, zaś w sytuacji, gdy

skazany opuścił zakład karny - właściwej jednostce Policji. Sąd jednocześnie bezzwłocznie

przesyła odpis orzeczenia i polecenie przyjęcia kierownikowi właściwego zakładu zamkniętego.

4.

Sąd poucza kierownika zakładu zamkniętego, w którym wykonywany jest środek zabezpieczający,

o wynikającym z art. 203 K.k.w. obowiązku przesyłania opinii o stanie zdrowia sprawcy umieszczonego w tym zakładzie

oraz o skutkach jego niewykonania.

5.

Sąd, po określeniu przez jednostkę organizacyjną utworzoną lub nadzorowaną przez ministra

właściwego do spraw zdrowia, o której mowa w ust. 2, zakładu ambulatoryjnego, w którym

sprawca ma obowiązek podjąć stosowne leczenie, bezzwłocznie przesyła odpis orzeczenia

sprawcy, właściwej jednostce Policji lub właściwemu organowi wojskowemu wraz z nakazem

doprowadzenia i kierownikowi zakładu ambulatoryjnego wraz z nakazem przyjęcia oraz

poucza kierownika zakładu ambulatoryjnego, w którym wykonywany jest środek zabezpieczający

orzeczony na podstawie art. 95a K.k., o obowiązku niezwłocznego poinformowania sądu o niestawiennictwie sprawcy na leczenie

ambulatoryjne. O konsekwencjach uchylania się od leczenia ambulatoryjnego sąd poucza

sprawcę wraz z doręczeniem mu odpisu postanowienia o skierowaniu na leczenie ambulatoryjne.

6.

Po przekazaniu do dyspozycji sądu sprawcy zatrzymanego w związku z niestawieniem się

na leczenie ambulatoryjne, sąd niezwłocznie kieruje sprawę na posiedzenie w przedmiocie

rozstrzygnięcia, o którym mowa w art. 95a § 2b K.k. Odpis postanowienia doręcza się: sprawcy, Policji lub właściwemu organowi wojskowemu

wraz z nakazem doprowadzenia, kierownikowi najbliższego zakładu zamkniętego wraz z

nakazem przyjęcia oraz kierownikowi zakładu ambulatoryjnego i zarządza niezwłoczne

doprowadzenie sprawcy do zakładu zamkniętego, występując jednocześnie do odpowiedniej

w sprawach seksuologii sądowej jednostki organizacyjnej utworzonej lub nadzorowanej

przez ministra właściwego do spraw zdrowia o wskazanie miejsca wykonywania środka

zabezpieczającego. Przepisy ust. 2, 3 i 4 stosuje się odpowiednio.