Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 26 marca 2012 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego

1.

Kombatantami są osoby, które brały udział w wojnach, działaniach zbrojnych i powstaniach

narodowych, wchodząc w skład formacji wojskowych lub organizacji walczących o suwerenność

i niepodległość Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Za działalność kombatancką uznaje się

1)

pełnienie służby wojskowej w Wojsku Polskim lub w polskich formacjach wojskowych przy

armiach sojuszniczych podczas działań wojennych prowadzonych na wszystkich frontach

przez Państwo Polskie;

2)

uczestniczenie w ramach polskich formacji i organizacji wojskowych w I wojnie światowej,

w powstaniach narodowych i walkach o odzyskanie lub utrzymanie terytoriów Rzeczypospolitej

Polskiej;

3)

pełnienie służby w polskich podziemnych formacjach i organizacjach, w tym w działających

w ramach tych organizacji oddziałach partyzanckich w okresie wojny 1939-1945;

4)

pełnienie służby wojskowej w armiach sojuszniczych, a także w sojuszniczych organizacjach

ruchu oporu w okresie wojny 1939-1945, z wyjątkiem formacji Ludowego Komisariatu Spraw

Wewnętrznych Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich (NKWD) oraz innych specjalnych

formacji, które prowadziły działalność przeciwko ludności polskiej;

5)

pełnienie służby w polskich podziemnych formacjach wojskowych lub organizacjach niepodległościowych

na terytorium Państwa Polskiego w jego granicach sprzed dnia 1 września 1939 r. oraz

w granicach powojennych w okresie od wkroczenia armii Związku Socjalistycznych Republik

Radzieckich (ZSRR) do końca 1956 r., jeżeli były to formacje lub organizacje stawiające

sobie za cel niepodległość i suwerenność Rzeczypospolitej;

6)

uczestniczenie w walkach w jednostkach Wojska Polskiego oraz zmilitaryzowanych służbach

państwowych z oddziałami Ukraińskiej Powstańczej Armii oraz grupami Wehrwolfu;

7)

uczestniczenie w tzw. Niszczycielskich Batalionach („Istriebitielnych Batalionach”)

na dawnych ziemiach polskich w województwach: lwowskim, stanisławowskim, tarnopolskim

i wołyńskim w obronie ludności polskiej przed ukraińskimi nacjonalistami, w latach

1944-1945.

Za działalność równorzędną z działalnością kombatancką uznaje się

1)

pełnienie funkcji cywilnych we władzach powstań narodowych oraz w administracji podziemnego

Państwa Polskiego w okresie wojny 1939-1945, a także w podziemnych niepodległościowych

organizacjach cywilnych w latach 1945-1956;

2)

udział w okresie do 31 grudnia 1945 r. w walkach o zachowanie suwerenności i niepodległości

Państwa Polskiego w zmilitaryzowanych służbach państwowych;

3)

prowadzenie w okresie wojny 1939-1945 zorganizowanego i profesjonalnego tajnego nauczania

dzieci i młodzieży;

3

dawanie schronienia osobom narodowości żydowskiej lub innym osobom, za których ukrywanie

w latach 1939-1945, ze względu na ich narodowość lub działalność na rzecz suwerenności

i niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej - groziła kara śmierci;

4)

zaokrętowanie marynarzy polskich w charakterze członków załogi na statku bandery własnej

lub bandery koalicyjnej, przeznaczonym do działań wojennych w okresie wojny 1939-1945;

5)

uczestniczenie w latach 1914-1945 w walkach o polskość i wolność narodową Śląska,

Wielkopolski, Ziemi Lubuskiej, Gdańska, Pomorza i Ziemi Kaszubskiej oraz Warmii i

Mazur, a także innych ziem zagarniętych przez zaborców;

6)

czynny udział w zbrojnym wystąpieniu o wolność i suwerenność Polski w Poznaniu w czerwcu

1956 r., który spowodował śmierć lub uszczerbek na zdrowiu;

7)

poniesienie śmierci, uszkodzenie ciała lub rozstrój zdrowia na czas powyżej siedmiu

dni w grudniu 1970 r. na Wybrzeżu wskutek działania wojska lub milicji podczas wystąpień

wolnościowych.

1.

Z dniem wejścia w życie ustawy likwiduje się Państwowy Fundusz Kombatantów, o którym

mowa w art. 23 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących

ofiarami represji wojennych i okresu powojennego, w brzmieniu dotychczasowym.

2.

Środki likwidowanego Państwowego Funduszu Kombatantów podlegają przekazaniu na rachunek

bankowy dysponenta głównego w terminie 7 dni od dnia wejścia w życie ustawy.

3.

Dysponent główny przekazuje środki, o których mowa w ust. 2, na rachunek bieżący budżetu

państwa w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie ustawy.

Do postępowań w sprawie wniosków o przyznanie pomocy pieniężnej, o której mowa w art.

19 ust. 6 ustawy wymienionej w art. 2, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy przepisy ustawy wymienionej w art. 2 stosuje się w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą.

Do okresów działalności kombatanckiej lub równorzędnej z działalnością kombatancką

zalicza się również czas przebywania

1)

w niewoli lub obozach internowanych oraz w obozach podległych Głównemu Zarządowi do

Spraw Jeńców Wojennych i Internowanych (GUPWI) NKWD, a od marca 1946 r. MWD ZSRR,

i obozach podległych Wydziałowi Obozów Kontrolno-Filtracyjnych NKWD, a od marca 1946 r.

MWD ZSRR, spowodowanego działalnością kombatancką, o której mowa w art. 1 ust. 2;

2)

w hitlerowskich więzieniach, obozach koncentracyjnych i ośrodkach zagłady oraz w innych

miejscach odosobnienia, w których warunki pobytu nie różniły się od warunków w obozach

koncentracyjnych, a osoby tam osadzone pozostawały w dyspozycji hitlerowskich władz

bezpieczeństwa, a także w więzieniach i poprawczych obozach pracy oraz poprawczych

koloniach pracy podległych Głównemu Zarządowi Obozów i Kolonii Poprawczych (GUŁag)

NKWD, a od marca 1946 r. MWD ZSRR, a także w więzieniach lub innych miejscach odosobnienia

na terytorium Polski - spowodowanego działalnością, o której mowa w art. 1 ust. 2

i art. 2.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 2, który

wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z mocą od dnia 1 stycznia 2007 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1, który

wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.

1.

Przepisy ustawy stosuje się również do osób, które podlegały represjom wojennym i

okresu powojennego. Represjami w rozumieniu ustawy są okresy przebywania

1)

z przyczyn politycznych, narodowościowych, religijnych i rasowych

a)

w hitlerowskich więzieniach, obozach koncentracyjnych i ośrodkach zagłady,

b)

w innych miejscach odosobnienia, w których warunki pobytu nie różniły się od warunków

w obozach koncentracyjnych, a osoby tam osadzone pozostawały w dyspozycji hitlerowskich

władz bezpieczeństwa,

c)

w innych miejscach odosobnienia, w których pobyt dzieci do lat 14 miał charakter eksterminacyjny,

a osoby tam osadzone pozostawały w dyspozycji hitlerowskich władz bezpieczeństwa;

2)

z przyczyn narodowościowych i rasowych w gettach;

3)

z przyczyn politycznych, religijnych i narodowościowych

a)

w więzieniach oraz poprawczych obozach pracy i poprawczych koloniach pracy podległych

Głównemu Zarządowi Obozów i Kolonii Poprawczych NKWD, a od marca 1946 r. MWD ZSRR,

b)

na przymusowych zesłaniach i deportacji w ZSRR;

4)

w więzieniach lub innych miejscach odosobnienia na terytorium Polski na mocy skazania

w latach 1944-1956, na podstawie przepisów wydanych przez władze polskie, przez sądy

powszechne, wojskowe i specjalne albo w latach 1944-1956 bez wyroku - za działalność

polityczną bądź religijną, związaną z walką o suwerenność i niepodległość.

2.

Przepisy ustawy stosuje się także do osób, które jako dzieci zostały odebrane rodzicom

w celu poddania eksterminacji lub w celu przymusowego wynarodowienia.

Dodatek kompensacyjny wypłaca się z urzędu osobom pobierającym w dniu wejścia w życie

niniejszej ustawy świadczenia określone w art. 15 ust. 1, art. 20 ust. 2 pkt 3 i ust.

3 oraz w art. 20

Okresy, o których mowa w art. 1 ust. 2 oraz w art. 2-4, ustala się w miesiącach. W

przypadku braku danych do ustalenia takiego okresu, przyjmuje się okres w wymiarze

1 miesiąca.

1.

Gminie, która przed dniem wejścia w życie przepisów niniejszej ustawy utraciła część

dochodów ze sprzedaży kombatantom lub innym osobom uprawnionym lokalu mieszkalnego

lub domu jednorodzinnego w związku z zastosowaniem zniżki w wysokości 10% ceny zakupu

na podstawie art. 20 ust. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w art. 2, przysługuje dotacja

celowa z budżetu państwa na zrekompensowanie utraconych dochodów.

2.

Dotacja, o której mowa w ust. 1, jest przekazywana przez wojewodów na wniosek wójta

(burmistrza, prezydenta miasta), złożony w terminie do dnia 31 marca 2003 r.

Ilekroć w ustawie jest mowa o stowarzyszeniach kombatanckich, rozumie się przez to

stowarzyszenia lub związki stowarzyszeń działające na podstawie prawa o stowarzyszeniach,

zrzeszające kombatantów lub ofiary represji wojennych i okresu powojennego.

Dzień 1 września ustanawia się Dniem Weterana.

Książki inwalidy wojennego (wojskowego) wystawione przed dniem wejścia w życie ustawy

zachowują ważność przez okres dwóch lat od dnia wejścia w życie przepisów niniejszej

ustawy.

1

Urząd jest centralnym organem administracji rządowej.

2.

Urząd do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych podlega ministrowi właściwemu do

spraw zabezpieczenia społecznego.

3

Urzędem do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych kieruje kierownik tego urzędu

powoływany przez Prezesa Rady Ministrów, spośród osób wyłonionych w drodze otwartego

i konkurencyjnego naboru, na wniosek ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego.

Prezes Rady Ministrów odwołuje kierownika urzędu.

4.

Prezes Rady Ministrów, w drodze rozporządzenia, określi szczegółowy zakres działania

i organizację Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych.

5

Stanowisko kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych może zajmować

osoba, która

1)

posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

2)

jest obywatelem polskim;

3)

korzysta z pełni praw publicznych;

4)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

5)

posiada kompetencje kierownicze;

6)

posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku

kierowniczym;

7)

posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Urzędu do

Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych.

6

Informację o naborze na stanowisko kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych

ogłasza się przez umieszczenie ogłoszenia w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie

urzędu oraz w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

Ogłoszenie powinno zawierać

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska;

3)

wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;

4)

zakres zadań wykonywanych na stanowisku;

5)

wskazanie wymaganych dokumentów;

6)

termin i miejsce składania dokumentów;

7)

informację o metodach i technikach naboru.

7

Termin, o którym mowa w ust. 6 pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania

ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

8

Nabór na stanowisko kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych

przeprowadza zespół, powołany przez ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego,

liczący co najmniej 3 osoby, których wiedza i doświadczenie dają rękojmię wyłonienia

najlepszych kandydatów. W toku naboru ocenia się doświadczenie zawodowe kandydata,

wiedzę niezbędną do wykonywania zadań na stanowisku, na które jest przeprowadzany

nabór, oraz kompetencje kierownicze.

9

Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 8, może być dokonana

na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która posiada odpowiednie

kwalifikacje do dokonania tej oceny.

10

Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 9, mają obowiązek zachowania w tajemnicy

informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru.

11

W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia ministrowi

właściwemu do spraw zabezpieczenia społecznego.

12

Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;

3)

imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według

poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;

4)

informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

5)

uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;

6)

skład zespołu.

13

Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji w Biuletynie Informacji

Publicznej urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

Informacja o wyniku naboru zawiera

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;

3)

imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów

Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu kandydata.

14

Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.

Przy Kierowniku Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych działa Rada do

Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, zwana dalej „Radą”, jako organ opiniodawczo-doradczy

w sprawach objętych działaniem Urzędu.

1.

W skład Rady wchodzi od 12 do 15 członków.

2.

Członkowie Rady są powoływani spośród kombatantów i osób represjonowanych i odwoływani

przez Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych.

3.

Członkowie Rady pełnią swoją funkcję społecznie.

4.

Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych określi, w drodze zarządzenia,

organizację i tryb pracy Rady.

1.

Do zadań z zakresu administracji rządowej realizowanych przez powiaty należy

1)

realizacja dla kombatantów i osób represjonowanych zadań w zakresie opieki zdrowotnej

i usług opiekuńczych;

2)

organizacja na terenie powiatu obchodu rocznic w celu upamiętnienia walki o niepodległość

Polski oraz uczczenia pamięci ofiar wojny i okresu powojennego;

3)

świadczenie pomocy w przygotowywaniu udokumentowanych wniosków o przyznanie w drodze

wyjątku emerytur i rent;

4)

analiza sytuacji życiowej kombatantów i osób represjonowanych oraz podejmowanie w

tym zakresie stosownych inicjatyw.

2

Zadaniem z zakresu administracji rządowej realizowanym przez samorząd województwa

jest wykonywanie działań zmierzających do integracji środowisk kombatanckich i koordynacji

ich działań.

3

Samorząd powiatowy oraz samorząd województwa współdziałają przy realizacji zadań,

o których mowa w ust. 1 i 2, z organizacjami społecznymi oraz stowarzyszeniami kombatantów

i osób represjonowanych.

4

Do realizacji zadań, o których mowa w ust. 2 i 3, zarząd województwa może w porozumieniu

z Kierownikiem Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych powołać pełnomocnika.

1.

Prezes Rady Ministrów, na wniosek Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych,

określi, w drodze rozporządzenia

1)

po zasięgnięciu opinii Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni

przeciwko Narodowi Polskiemu oraz ministra właściwego do spraw obrony narodowej i

ministra właściwego do spraw wewnętrznych - formacje i organizacje, o których mowa

w art. 1 ust. 2 pkt 5 oraz art. 2 pkt 1;

2)

po zasięgnięciu opinii Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni

przeciwko Narodowi Polskiemu - miejsca odosobnienia, w których warunki pobytu nie

różniły się od warunków w obozach koncentracyjnych, a osoby tam osadzone pozostawały

w dyspozycji hitlerowskich władz bezpieczeństwa, a także więzienia i obozy NKWD lub

będące pod nadzorem NKWD, w których były osadzone osoby narodowości polskiej lub obywatele

polscy innych narodowości, oraz obozy, o których mowa w art. 3 pkt 2 i w art. 4 ust.

1 pkt 1 lit. b i lit. c oraz w pkt 3.

2.

Na wniosek osoby zainteresowanej

1)

prezes sądu okręgowego, z zastrzeżeniem pkt 2 lit. a, potwierdza okoliczność, o której

mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4;

2)

Prezes Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu

potwierdza okoliczność, o której mowa

a)

w art. 4 ust. 1 pkt 4, w przypadku osadzenia bez wyroku w więzieniu lub innym miejscu

odosobnienia na terytorium Polski,

b)

w art. 4 ust. 2.

1.

Okresy, o których mowa w art. 1 ust. 2 oraz w art. 2, 3 i 4 ust. 1, zalicza się do

okresów zatrudnienia, od których zależy przyznanie lub wysokość świadczeń przysługujących

pracownikom od pracodawcy.

2.

Minister Pracy i Polityki Socjalnej

Ilekroć w przepisach ustaw wymienionych w art. 1 i 2 jest mowa o

1)

„inwalidztwie” - należy przez to rozumieć całkowitą lub częściową niezdolność do pracy;

2)

„inwalidach”

a)

I grupy - należy przez to rozumieć całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność

do samodzielnej egzystencji,

b)

II grupy - należy przez to rozumieć całkowitą niezdolność do pracy,

c)

III grupy - należy przez to rozumieć częściową niezdolność do pracy,

d)

bez określenia grupy - należy przez to rozumieć niezdolność do pracy;

3)

„rencie inwalidzkiej” - należy przez to rozumieć rentę z tytułu niezdolności do pracy;

4)

„komisji lekarskiej do spraw inwalidztwa i zatrudnienia” - należy przez to rozumieć

lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Kombatantom i osobom, o których mowa w art. 2 i 4, zwanym dalej „innymi osobami uprawnionymi”,

pozostającym w zatrudnieniu, zwiększa się przysługujący im urlop wypoczynkowy o 10

dni roboczych. Zwiększenie to nie przysługuje, jeżeli osoby te korzystają z urlopu

o wymiarze przekraczającym 26 dni roboczych w ciągu roku.

Do dnia 31 grudnia 2002 r. ze środków Państwowego Funduszu Kombatantów realizowane

są świadczenia wynikające z art. 20 ustawy, o której mowa w art. 2, z wyjątkiem ust.

1 pkt 2 oraz ust. 2 pkt 1 i 3 w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie

przepisów niniejszej ustawy.

1.

Rozwiązanie stosunku pracy z kombatantem lub inną osobą uprawnioną w okresie 2 lat

przed osiągnięciem wieku uprawniającego do wcześniejszego przejścia na emeryturę,

o którym mowa w art. 14, może nastąpić po uprzednim uzyskaniu zgody starosty.

2.

Przepis ust. 1 nie dotyczy osób zajmujących kierownicze stanowiska obsadzane w drodze

powołania oraz osób, które spełniają warunki wymagane do uzyskania emerytury, a także

rozwiązania stosunku pracy bez wypowiedzenia z winy pracownika.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt

3 i 4, art. 2 pkt 2 lit. b tiret drugie, lit. d i pkt 4 oraz art. 3-5, które wchodzą

w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 9 pkt

2, który wchodzi w życie z dniem 1 lutego 2005 r., oraz art. 11, który wchodzi w życie

z dniem 31 grudnia 2004 r.

1

Kombatantom będącym inwalidami wojennymi lub wojskowymi przysługują świadczenia pieniężne

i inne uprawnienia przewidziane w przepisach ustawy z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz

ich rodzin

(Dz. U. z 2010 r. Nr 101, poz. 648 i Nr 113, poz. 745, z 2011 r. Nr 112, poz. 654 oraz z 2012 r. poz. 118).

1a

Członkom rodzin pozostałym po kombatantach będących inwalidami wojennymi lub wojskowymi

przysługują świadczenia pieniężne i inne uprawnienia przewidziane w przepisach ustawy,

o której mowa w ust. 1, z wyłączeniem uprawnienia określonego w art. 23b tej ustawy.

2.

Świadczenia pieniężne i inne uprawnienia przewidziane w przepisach ustawy, o której

mowa w ust. 1, z wyłączeniem uprawnienia określonego w art. 23b tej ustawy, przysługują

na zasadach określonych w tych przepisach również

1)

osobom, które zostały zaliczone do jednej z grup inwalidówinwalidztwa

2)

członkom rodzin pozostałym po osobach pobierających w chwili śmierci rentę z tytułu

inwalidztwa

3.

Za inwalidztwoinwalidztwo

4.

Związek zranień, kontuzji bądź innych obrażeń lub chorób z pobytem w miejscach, o

których mowa w art. 3 i art. 4 ust. 1, a także związek inwalidztwakomisja lekarska do spraw inwalidztwa i zatrudnienia

5

Dokumentem potwierdzającym prawo do korzystania z uprawnień, o których mowa w ust.

1, jest legitymacja osoby represjonowanej wystawiona przez organ rentowy.

6

Legitymacja osoby represjonowanej, o której mowa w ust. 5, podlega z dniem śmierci

osoby represjonowanej anulowaniu przez organ rentowy.

7

Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia,

tryb wydawania i anulowania legitymacji osoby represjonowanej, dokumenty wymagane

do wydania legitymacji osoby represjonowanej oraz wzór legitymacji osoby represjonowanej,

kierując się koniecznością zapewnienia sprawności postępowania przy wydawaniu legitymacji

osób represjonowanych.

Okresy, o których mowa w art. 1 ust. 2 oraz w art. 2-4, zalicza się w wymiarze podwójnym

do okresu, od którego zależy przyznanie emerytury lub renty - na zasadach określonych

w ustawie o rewaloryzacji emerytur i rent, o zasadach ustalania emerytur i rent oraz o zmianie

niektórych ustaw

1.

Kombatanci i inne osoby uprawnione mogą, na swój wniosek, przejść na emeryturę po

osiągnięciu 55 lat przez kobietę i 60 lat przez mężczyznę, jeżeli mają okres zatrudnienia

wymagany do uzyskania emerytury.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do kombatantów i innych osób uprawnionych,

nabywających prawo do emerytury z innych tytułów niż zatrudnienie.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się do osób urodzonych przed dniem 1 stycznia 1949 r.

1

Kombatantom i innym osobom uprawnionym, pobierającym emeryturę lub rentę albo uposażenie

w stanie spoczynku bądź uposażenie rodzinne, przysługuje dodatek, zwany dalej „dodatkiem

kombatanckim”, w wysokości 144,25 zł miesięcznie.

2.

Dodatek, o którym mowa w ust. 1, przysługuje obok emerytury lub renty i nie jest uwzględniany

przy ustalaniu wskaźnika indywidualnego wymiaru świadczenia, określonego w przepisach

o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin

3.

W razie zbiegu prawa do kilku świadczeń o charakterze emerytalno-rentowym, przysługuje

tylko jeden dodatek kombatancki, o którym mowa w ust. 1.

3

W razie zbiegu prawa do uposażenia w stanie spoczynku albo uposażenia rodzinnego z

prawem do świadczeń o charakterze emerytalnym lub rentowym, ust. 3 stosuje się odpowiednio.

4.

Osobie uprawnionej jednocześnie do dodatku kombatanckiego i dodatku z tytułu tajnego

nauczania na podstawie odrębnych przepisów przysługuje tylko jeden z tych dodatków

- wyższy lub wybrany przez zainteresowanego.

5

Kwota dodatku kombatanckiego, o której mowa w ust. 1, ulega podwyższeniu przy zastosowaniu

wskaźnika waloryzacji emerytur i rent - od miesiąca, w którym jest przeprowadzona

waloryzacja.

6.

Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych ogłasza w formie komunikatu w Dzienniku Urzędowym

Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” co najmniej na 12 dni roboczych przed najbliższym

terminem waloryzacji należną od tego terminu kwotę dodatku kombatanckiego.

7.

(utracił moc).

1.

Kombatantom i innym osobom uprawnionym, które nie mają prawa do emerytury lub renty

na podstawie przepisów o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin

lub na podstawie innych przepisów, jeżeli nie mają niezbędnych środków utrzymania,

może być przyznana w drodze wyjątku

1)

emerytura, jeżeli osiągnęli wiek: 55 lat kobieta i 60 lat mężczyzna;

2)

renta inwalidzkainwalidów

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do członków rodzin pozostałych po kombatantach

i innych osobach uprawnionych, jeżeli spełniają warunki wymagane do uzyskania renty

rodzinnej.

3.

Emerytury i renty, o których mowa w ust. 1 i 2, przyznaje się odpowiednio w wysokości

najniższej emerytury, renty inwalidzkiejo zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin

4.

Do emerytur i rent, o których mowa w ust. 1 i 2, przysługują dodatki: pielęgnacyjny

oraz do rent rodzinnych - dodatek dla sierot zupełnych, na zasadach i w wysokości

przewidzianych w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin

5.

W razie śmierci osoby, o której mowa w ust. 1 i 2, przysługuje zasiłek pogrzebowy.

6.

Świadczenia, o których mowa w ust. 1 i 2, przyznaje Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

1.

Do ustalania wysokości świadczeń, o których mowa w art. 15 i 16, oraz w innych sprawach

nieokreślonych w ustawie mają zastosowanie odpowiednio przepisy o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin

2.

Minister Pracy i Polityki Socjalnej

Kombatanci i inne osoby uprawnione korzystają z pierwszeństwa do środowiskowej opieki

socjalnej w miejscu zamieszkania, w uzyskaniu miejsc w domach pomocy społecznej, w

szczególności w domach przeznaczonych dla kombatantów.

1.

Kombatantom i innym osobom uprawnionym znajdującym się w trudnych warunkach materialnych

oraz w związku z zaistnieniem zdarzeń losowych - może być przyznana doraźna lub okresowa

pomoc pieniężna. Pomoc taka może być również przyznana na częściowe pokrycie kosztów

zakupu wózka inwalidzkiego, sprzętu rehabilitacyjnego, dostosowanie pomieszczeń mieszkalnych

do rodzaju inwalidztwa, opłacanie pomocy pielęgnacyjnej, a w stosunku do niewidomych

oraz ciężko poszkodowanych inwalidów - kosztów zakupu innego, ułatwiającego pracę

i życie, sprzętu pomocniczego.

2.

Dla pokrycia kosztów pomocy pielęgnacyjnej, o której mowa w ust. 1, pomoc finansową

w pierwszej kolejności przyznaje się kombatantom lub innym osobom uprawnionym, wymagającym

takiej pomocy, którzy przekroczyli 70 lat życia.

2a.

Uprawnienia, o których mowa w ust. 1 i 2, przysługują również wdowom lub wdowcom -

emerytom, rencistom lub inwalidom pozostałym po kombatantach i innych osobach uprawnionych.

3.

Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych dokonuje podziału środków

na pomoc pieniężną, o której mowa w ust. 1, 2 i 2a.

4.

Pomoc, o której mowa w ust. 1, jest zadaniem zleconym gminie. Pomoc tę przyznaje i

udziela jej kierownik ośrodka pomocy społecznej działający z upoważnienia rady gminy.

W przypadkach osób pobierających rentę inwalidy wojennego pomoc tę przyznają i udzielają

jej - Związek Inwalidów Wojennych RP i Związek Ociemniałych Żołnierzy RP.

4a.

Do postępowania w sprawie pomocy, o której mowa w ust. 1, mają zastosowanie przepisy

Kodeksu postępowania administracyjnego.

5.

Minister Pracy i Polityki Socjalnej

6

W szczególnie uzasadnionych przypadkach Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób

Represjonowanych na wniosek kombatanta, innej osoby uprawnionej lub osoby, o której

mowa w ust. 2a, może przyznać pomoc pieniężną na innych warunkach niż określone w

rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 5.

7.

(uchylony).

8.

(uchylony).

9.

(uchylony).

10.

(uchylony).

11.

(uchylony).

12.

(uchylony).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 48 lit. c, pkt 60 w zakresie art. 118 ust. 1, ust. 2 pkt 1 lit. a i b,

pkt 2 i ust. 3-6, pkt 63 w zakresie art. 124 ust. 1-9, pkt 66 w zakresie art. 129

ust. 1-4 i 6, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia;

2)

art. 1 pkt 48 lit. d, pkt 60 w zakresie art. 118 ust. 2 pkt 1 lit. c, pkt 63 w zakresie

art. 124 ust. 10 i 11, pkt 66 w zakresie art. 129 ust. 5, oraz art. 11, które wchodzą

w życie z dniem 1 października 2007 r.;

3)

art. 1 pkt 70, który wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia ustawy;

4)

art. 1 pkt 13-15, 41, 42 lit. b i c, pkt 48 lit. a, pkt 58, 59 i 88 lit. d, które

wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2008 r.;

5)

art. 1 pkt 35 lit. b, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2009 r.

1

Kombatantom i innym osobom uprawnionym przysługuje ulga taryfowa w wysokości 50% przy

przejazdach środkami komunikacji miejskiej.

2.

Kombatantom i innym osobom uprawnionym - emerytom, rencistom i inwalidom oraz osobom

pobierającym uposażenie w stanie spoczynku lub uposażenie rodzinne, poza uprawnieniami

określonymi w ust. 1, przysługuje

1

ulga w wysokości 37% w komunikacji krajowej przy przejazdach środkami publicznego

transportu zbiorowego kolejowego w

a)

1 i 2 klasie pociągów osobowych i pospiesznych i autobusowego w komunikacji zwykłej

i przyspieszonej - na podstawie biletów jednorazowych,

b)

2 klasie pociągów innych niż osobowe i pospieszne - na podstawie biletów jednorazowych;

2

dodatek kompensacyjny w wysokości 15% dodatku kombatanckiego, o którym mowa w art.

15;

3)

ryczałt energetyczny w wysokości 50% taryfowych opłat za korzystanie z energii elektrycznej,

gazowej i cieplnej na cele domowe, obliczony na podstawie norm ilościowych ustalonych

przez Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, z uwzględnieniem

pkt 4;

4)

w 2002 r. ryczałt energetyczny za korzystanie z energii elektrycznej, gazowej i cieplnej

na cele domowe w wysokości 88,23 zł.

2a

Osoba uprawniona do ulgowego przejazdu, o której mowa w ust. 2 pkt 1 lit. b, korzystająca

z przejazdu w klasie 1, zobowiązana jest do uiszczenia dopłaty w wysokości stanowiącej

różnicę między należnością za pełnopłatny przejazd w klasie 1 a należnością za pełnopłatny

przejazd w klasie 2.

3.

Uprawnienia, o których mowa w ust. 2, przysługują również wdowom lub wdowcom - emerytom

i rencistom oraz osobom pobierającym uposażenie w stanie spoczynku lub uposażenie

rodzinne pozostałym po kombatantach i innych osobach uprawnionych.

3a

W przypadku zbiegu prawa do więcej niż jednego świadczenia emerytalnego lub rentowego

przysługuje jeden dodatek kompensacyjny, o którym mowa w ust. 2 pkt 2.

3b

W przypadku zbiegu prawa do więcej niż jednego świadczenia emerytalnego lub rentowego

przysługuje jeden ryczałt energetyczny, o którym mowa w ust. 2 pkt 3.

4.

(uchylony).

5.

(uchylony).

5a.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje dokumentów

poświadczających uprawnienia do korzystania z ulgowych przejazdów, o których mowa

w ust. 2 pkt 1.

6

Właściwe organy administracji rządowej oraz organy jednostek samorządu terytorialnego

i ich związków określają szczegółowe zasady stosowania ulg i uprawnień, o których

mowa w ust. 1-3.

1.

Kombatantom i innym osobom uprawnionym, które łącznie spełniają następujące warunki

1)

nie posiadają prawa do żadnych świadczeń rentowych lub emerytalnych ani prawa do uposażenia

w stanie spoczynku albo uposażenia rodzinnego,

2)

nie osiągają dochodów z tytułu pracy, pozarolniczej działalności gospodarczej podlegającej

ubezpieczeniu społecznemu lub z tytułu rolniczej działalności gospodarczej podlegającej

obowiązkowemu ubezpieczeniu rolników,

3)

osiągnęły wiek 55 lat kobiety i 60 lat mężczyźni,

przysługuje świadczenie w wysokości dodatku kombatanckiego, o którym mowa w art. 15

ust. 1.

2.

Osobom, o których mowa w ust. 1, przysługują także uprawnienia określone w art. 20

ust. 2.

3.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, tryb postępowania przy przyznawaniu,

wypłacaniu oraz finansowaniu świadczeń, o których mowa w ust. 1 i 2.

1.

Uznaje się zasługi osób, które z narażeniem życia, zdrowia lub wolności ukrywały i

ratowały osoby ścigane przez okupacyjne władze niemieckie lub sowieckie, a także przez

polskie władze okresu powojennego do 1956 r. z powodu ich działalności na rzecz suwerenności

i niepodległości Polski oraz z przyczyn narodowościowych, religijnych i rasowych.

W dowód uznania tych zasług Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych

występuje, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, z wnioskiem do Prezydenta Rzeczypospolitej

Polskiej o nadanie odznaczeń przewidzianych w ustawie z dnia 16 października 1992 r. o orderach i odznaczeniach

(Dz. U. Nr 90, poz. 450, z późn. zm..

2.

Za osoby spełniające warunki, o których mowa w ust. 1, uznaje się zwłaszcza obywateli

polskich odznaczonych medalem „Sprawiedliwy Wśród Narodów Świata” przez Instytut Yad

Vashem w Jerozolimie.

3.

Do osób, o których mowa w ust. 1 i 2, nie stosuje się przepisów o świadczeniach przewidzianych

w rozdziałach 2, 3 i 4.

1.

Uprawnienia określone w ustawie przysługują osobie, która uzyska decyzję potwierdzającą

działalność wymienioną w art. 1 ust. 2 i w art. 2 albo fakty, o których mowa w art.

4, posiada obywatelstwo polskie lub posiadała je w okresie działalności kombatanckiej

bądź w okresie podlegania represjom, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Uprawnienia, o których mowa w ust. 1, nie przysługują osobie, która

1)

w okresie wojny 1939-1945 kolaborowała z hitlerowskim okupantem;

2)

przymusowo pełniła służbę w armii niemieckiej lub dobrowolnie zadeklarowała odstępstwo

od narodowości polskiej, jeżeli potem do końca wojny nie brała udziału w walce o niepodległość

Polski;

2

kolaborowała z radzieckimi władzami okupacyjnymi w latach 1939-1941;

3)

w okresie od września 1939 r. do końca 1956 r. służyła w NKWD albo w innych organach

represji ZSRR działających przeciwko Narodowi i Państwu Polskiemu;

4)

w latach 1944-1956

a)

pełniła służbę lub funkcję i była zatrudniona w strukturach Urzędów Bezpieczeństwa,

Służby Bezpieczeństwa i Informacji Wojskowej, a także nadzorujących je komórkach jednostek

zwierzchnich związanych ze stosowaniem represji wobec osób działających na rzecz suwerenności

i niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej,

b)

była zatrudniona, pełniła służbę lub funkcję w jednostkach organizacyjnych lub na

stanowiskach związanych ze stosowaniem represji wobec osób podejrzanych lub skazanych

za działalność podjętą na rzecz suwerenności i niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej

-

w organach prokuratury i prokuraturze wojskowej,

-

w sądownictwie powszechnym lub wojskowym,

-

w służbie więziennej,

c)

była zatrudniona, pełniła służbę lub funkcję w aparacie bezpieczeństwa publicznego

poza strukturami Urzędów Bezpieczeństwa, Służby Bezpieczeństwa lub Informacji Wojskowej,

jeżeli podczas i w związku z tą działalnością wykonywała zadania śledcze i operacyjne

związane bezpośrednio ze zwalczaniem organizacji oraz osób działających na rzecz suwerenności

i niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej,

d)

była funkcjonariuszem organów bądź jednostek organizacyjnych Polskiej Partii Robotniczej

lub Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, do których właściwości rzeczowej - terenowej

i centralnej - należał nadzór nad instytucjami, o których mowa w lit. a i b, bądź

nad zadaniami, o których mowa w lit. c;

5)

uchybiła godności obywatela polskiego, wykorzystując władzę otrzymaną od instytucji

stosujących represje do ciemiężenia współwięźniów;

6)

uchybiła godności obywatela polskiego, donosząc władzom komunistycznym o żołnierzach

podziemia, legionistach, organizacjach podziemnych, partyzanckich i tych wszystkich,

których obejmują art. 2 i 4;

7)

dopuściła się zabójstwa lub innej zbrodni wobec osób cywilnych w okresie do 31 grudnia

1956 r. w związku z działalnością uznaną za działalność kombatancką lub równorzędną

w rozumieniu ustawy, za co została skazana prawomocnym wyrokiem sądu.

3.

Nie stosuje się przepisu ust. 2 pkt 4 lit. a i b wobec osób

1)

które przedłożą dowody, że do wymienionych służb i organów zostały skierowane przez

organizacje niepodległościowe lub przez te organizacje były zwerbowane w celu udzielenia

im pomocy;

2)

(uchylony).

4.

(uchylony).

1.

O spełnieniu warunków, o których mowa w art. 21, orzeka Kierownik Urzędu do Spraw

Kombatantów i Osób Represjonowanych lub osoby przez niego upoważnione, na podstawie

udokumentowanego wniosku zainteresowanej osoby oraz rekomendacji stowarzyszenia właściwego

dla określonego rodzaju działalności kombatanckiej lub represji. Rekomendacji udziela

się bez względu na to, czy osoba ubiegająca się o uprawnienia zgłosi zamiar wstąpienia

do stowarzyszenia. Na podstawie decyzji o przyznaniu przez Kierownika uprawnień określonych

w ustawie Urząd do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wydaje odpowiednie zaświadczenie.

2.

W trybie, o którym mowa w ust. 1, wydawane są zaświadczenia potwierdzające uprawnienia

osób, o których mowa w art. 20 ust. 3, z tym że w przypadku gdy zmarły małżonek (małżonka)

posiadał potwierdzone uprawnienia, rekomendacja nie jest wymagana.

3.

(utracił moc).

4

Wnioski o przyznanie uprawnień z tytułów określonych w art. 1 ust. 2 pkt 7 i w art.

2 pkt 7 mogą być kierowane w trybie, o którym mowa w ust. 1, do dnia 31 grudnia 1999 r.

(uchylony).

1.

Wydatki na

1)

pomoc pieniężną, o której mowa w art. 19, wraz z kosztami jej obsługi, które mogą

wynosić do 5% wartości tej pomocy,

2)

upamiętnianie i popularyzowanie historii walk o Odrodzenie Polski i represji wojennych

oraz okresu powojennego, w tym na działalność dokumentacyjną i wydawniczą,

3)

finansowanie kosztów zadań administracyjnych i opiekuńczych, wykonywanych na rzecz

środowiska kombatanckiego, zlecanych organizacjom pozarządowym przez Urząd do Spraw

Kombatantów i Osób Represjonowanych

- są realizowane ze środków budżetu państwa.

2.

Środki przeznaczone na pomoc realizowaną przez kierownika ośrodka pomocy społecznej,

Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych przekazuje na rachunki

budżetów gmin. Pierwsza rata jest przekazywana do dnia 15 lutego każdego roku.

3.

Środki na upamiętnianie i popularyzowanie historii walk o Odrodzenie Polski i represji

wojennych oraz okresu powojennego, przez działalność dokumentacyjną i wydawniczą,

mogą otrzymywać także, na podstawie umów zawartych z dysponentem części budżetowej

- Kierownikiem Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych - podmioty inne

niż określone w art. 3 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego

i o wolontariacie

(Dz. U. z 2010 r. Nr 234, poz. 1536, z późn. zm..

4.

Do wyłaniania podmiotów, o których mowa w ust. 3, stosuje się odpowiednio przepisy

działu II rozdziału 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego

i o wolontariacie.

1.

Świadczenia pieniężne przewidziane dla kombatantów i innych osób uprawnionych oraz

pozostałych po nich członków rodzin, a także dodatek kompensacyjny określony w art.

20 ust. 2 pkt 2 i ust. 3 oraz ryczałt energetyczny określony w art. 20 ust. 2 pkt

3 i ust. 3 są wypłacane przez właściwe organy rentowe ze środków będących w dyspozycji

tych organów i finansowane z budżetu państwa. Świadczenia te oraz dodatek kompensacyjny

i ryczałt energetyczny wraz z odsetkami za opóźnienie w ustaleniu prawa do nich lub

ich wypłaty oraz koszty obsługi podlegają refundacji na rzecz Funduszu Ubezpieczeń

Społecznych oraz Funduszu Emerytalno-Rentowego Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego

z dotacji budżetu państwa.

2.

Świadczenia, dodatek kompensacyjny oraz ryczałt energetyczny, o których mowa w ust.

1, przysługujące osobom otrzymującym uposażenie w stanie spoczynku albo uposażenie

rodzinne wypłacają ze środków budżetu państwa jednostki wypłacające te uposażenia.

Jeżeli jednak osoby te są uprawnione także do pobierania świadczenia o charakterze

rentowym, świadczenia, o których mowa w ust. 1, wypłaca właściwy organ rentowy.

1.

Osoby, które uzyskały uprawnienia kombatanckie na podstawie dotychczasowych przepisów,

zachowują te uprawnienia, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Pozbawia się uprawnień kombatanckich osoby

1)

wymienione w art. 21 w ust. 2

a)

w pkt 1, 3 i 4, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 3,

b)

w pkt 2, 2

2)

które na mocy dotychczasowych przepisów uzyskały uprawnienia kombatanckie wyłącznie

z tytułu działalności w latach 1944-1956 w charakterze „uczestników walk o ustanowienie

i utrwalenie władzy ludowej” lub innych tytułów niż wymienione w art. 1 ust. 2, w

art. 2 oraz w art. 4. Uprawnienia te zachowują jednak osoby, które uczestniczyły w

Wojnie Domowej w Hiszpanii w latach 1936-1939 lub które uprawnienia te uzyskały z

tytułów określonych w ustawie, oraz żołnierze z poboru, którzy pełnili służbę wojskową

w Wojsku Polskim w okresie od 10 maja 1945 r. do 30 czerwca 1947 r.

3.

Uprawnienia uzyskane od Związku Bojowników o Wolność i Demokrację i Związku Kombatantów

Rzeczypospolitej Polskiej po 31 grudnia 1988 r. podlegają weryfikacji.

4.

Decyzje w sprawie pozbawienia uprawnień kombatanckich podejmuje Kierownik Urzędu do

Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych.

5.

Decyzje, o których mowa w ust. 4, wydawane są z urzędu lub na wniosek stowarzyszeń

kombatanckich albo Ministrów Sprawiedliwości, Obrony Narodowej lub Spraw Wewnętrznych i Administracji

6.

Szczegółowe zasady i tryb postępowania w sprawach dotyczących pozbawienia i przywrócenia

uprawnień kombatanckich w stosunku do osób, o których mowa w ust. 2, oraz zasady przeprowadzania

weryfikacji określi w drodze rozporządzenia Prezes Rady Ministrów.

Osoby, o których mowa w art. 25, pozbawione prawomocną decyzją uprawnień kombatanckich

tracą uprawnienia wynikające z ustawy, z wyjątkiem uprawnień, o których mowa w art.

12, z tym że osobom, które w dniu wejścia w życie ustawy pobierały emerytury, renty inwalidzkie

1)

świadczenia na zasadach ogólnych, określonych w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin

2)

świadczenia w kwocie najniższej, jeżeli nie spełniają warunków do przyznania świadczeń,

o których mowa w pkt 1; przepisy o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin

Zaświadczenia i legitymacje o uprawnieniach kombatanckich, wystawione na podstawie

dotychczasowych przepisów, do czasu wydania nowych zaświadczeń zachowują moc, chyba

że została wydana decyzja o pozbawieniu uprawnień.

(pominięty).

(pominięty).

1.

Wnioski o nadanie odznaczeń upamiętniających udział w walkach o niepodległość i suwerenność

Rzeczypospolitej Polskiej przedstawia Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej, z własnej

inicjatywy lub na wniosek stowarzyszeń kombatanckich

1)

Minister Obrony Narodowej - w stosunku do osób, o których mowa w art. 1,

2)

Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych - w stosunku do osób,

o których mowa w art. 2 i 4

- na zasadach określonych w obowiązujących przepisach.

2.

Przepis ust. 1 nie narusza uprawnień Ministra Spraw Zagranicznych

3.

Przepisy dotyczące postępowania w sprawach nadawania odznaczeń, niepozostające w sprzeczności

z ust. 1 i 2, stosuje się odpowiednio.

(pominięty).

(pominięty).

Traci moc ustawa z dnia 26 maja 1982 r. o szczególnych uprawnieniach kombatantów

(Dz. U. Nr 16, poz. 122 i Nr 40, poz. 269, z 1986 r. Nr 42, poz. 202 oraz z 1987 r. Nr 14, poz. 84 i Nr 33, poz. 180).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1991 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 45 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 29 ust.

2, art. 30 ust. 3, art. 31 ust. 2, art. 35 ust. 2 oraz art. 37, które wchodzą w życie

z dniem ogłoszenia, oraz art. 5, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2010 r.

„1. Konkursy, o których mowa w ustawach zmienianych niniejszą ustawą, zostaną ogłoszone

w terminie 6 miesięcy od dnia jej wejścia w życie.

2.

Osoby zajmujące w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy stanowiska kierowników centralnych

urzędów administracji rządowej, prezesów agencji państwowych oraz prezesów i zastępców

prezesów zarządów państwowych funduszy celowych pełnią swoje obowiązki do czasu powołania

na te stanowiska osób wyłonionych w drodze konkursu.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 2005 r.

W okresie 10 lat od dnia wejścia w życie ustawy warunek posiadania kompetencji kierowniczych

na stanowiskach, o których mowa w art. 52 oraz w ustawach zmienianych w art. 135-139,

141-143, 145-147, 149-156, 158, 159, 161-185 oraz 187-189, uważa się za spełniony

przez osoby, które

1)

uzyskały świadectwo potwierdzające kwalifikacje do pracy na wysokim stanowisku państwowym,

wydane na podstawie art. 7 ust. 5 lub art. 8 ust. 7 ustawy uchylanej w art. 214;

2)

w wyniku postępowania kwalifikacyjnego dla pracowników służby cywilnej ubiegających

się o mianowanie w służbie cywilnej osiągnęły miejsce uprawniające do mianowania na

podstawie ustawy uchylanej w art. 215.

W okresie 1 roku od dnia wejścia w życie ustawy, przy przeprowadzaniu naboru na wyższe

stanowiska w służbie cywilnej, do osób, o których mowa w art. 202, nie stosuje się

warunków określonych w art. 53 pkt 4 i 5.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art.

7 ust. 1, art. 40-43, art. 45, art. 47-49, art. 160 i art. 186 pkt 2-6, które wchodzą

w życie z dniem 1 stycznia 2010 r.