Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 17 stycznia 2012 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
Table of Provisions (392)
Statutory Text (392 Articles)
Ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób fizycznych.
1.
Jeżeli podatnik w latach 1992-1996 korzystał, na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy
wymienionej w art. 1 w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 1997 r., z odliczenia
od dochodu (przychodu) wydatków poniesionych na budowę budynku mieszkalnego, z przeznaczeniem
znajdujących się w nim lokali mieszkalnych na wynajem
1)
zachowuje prawo do odliczania wydatków ponoszonych na ten cel po dniu 1 stycznia 1997 r.,
na zasadach określonych w tej ustawie,
2)
sprzedaż lub zamiana takiego budynku, jego części lub lokali stanowi źródło przychodów,
gdy sprzedaż lub zamiana nastąpiła przed upływem dziesięciu lat licząc od końca roku
podatkowego, w którym nastąpiło wybudowanie.
2.
Podatnikom, którzy w zeznaniach za lata 1992-1996 odliczyli od dochodu (przychodu)
wydatki na cele określone w następujących przepisach ustawy wymienionej w art. 1,
w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą
1)
w art. 27a w ust. 1 pkt 1 lit. a) - kwotę przysługującego odliczenia od podatku, ustaloną
zgodnie z art. 27a ust. 3 pkt 2, zmniejsza się o 19% kwoty wydatków odliczonych w
latach 1992-1996,
2)
w art. 27a w ust. 1 pkt 1 lit. b)-f) oraz w pkt 2 - kwotę przysługującego odliczenia
od podatku, ustaloną zgodnie z art. 27a ust. 3 pkt 1 lit. a) i b), zmniejsza się o
19% kwoty wydatków odliczonych w latach 1992-1996.
2a.
Kwotę przysługującego odliczenia od podatku, ustaloną zgodnie z art. 27a ust. 3 pkt
1 lit. a) i b), zmniejsza się również o 19% wydatków odliczonych od dochodu na podstawie
ust. 4a.
3.
Do kwoty wydatków, o których mowa w ust. 2, odliczonych od dochodu (przychodu) w latach
1992-1996, dolicza się wydatki, które nie znalazły pokrycia w dochodach (przychodach)
uzyskanych w tych latach, a także wydatki, o których mowa w ust. 4a, które nie znalazły
pokrycia w dochodach (przychodach) uzyskanych w 1997 r. i w latach następnych.
4.
Podatnikom, którzy w latach 1992-1996 nabyli prawo do odliczenia od dochodu wydatków
poniesionych na cele określone w art. 26 ust. 1 pkt 5, 5a i 6 ustawy wymienionej w
art. 1 w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 1997 r., a wydatki te nie
znalazły pokrycia w dochodach osiągniętych w tych latach, przysługuje prawo do odliczenia
tych wydatków na zasadach określonych w art. 26 ust. 9 ustawy wymienionej w art. 1
w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 1997 r.
4a.
Podatnikom, którzy w latach 1992-1996 nabyli prawo do odliczenia od dochodu wydatków
poniesionych na cele określone w art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. b), e) i f) ustawy wymienionej
w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 1997 r., i po tym dniu
dokonali dalszych wydatków na budowę tego budynku mieszkalnego, nadbudowę lub rozbudowę
tego budynku na cele mieszkalne lub przebudowę tego strychu, suszarni albo przystosowanie
innego pomieszczenia na cele mieszkalne oraz wykończenie tego lokalu mieszkalnego
w nowo wybudowanym budynku mieszkalnym, do dnia zasiedlenia tego lokalu, przysługuje
prawo do odliczania tych wydatków na zasadach określonych w art. 26 ustawy wymienionej
w art. 1 w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 1997 r.
4b.
Jeżeli w okresie obowiązywania ustawy podatnik, o którym mowa w ust. 4 lub 4a, nabył
prawo do odliczenia od podatku kwot, o których mowa w art. 27a ust. 3 pkt 1 lit. a)
i b) - limit odliczenia od dochodu, określony w art. 26 ust. 3 ustawy wymienionej
w art. 1 w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 1997 r., pomniejsza się
o kwotę wydatków podlegających odliczeniu od dochodu oraz o kwotę wydatków stanowiących
podstawę do dokonania odliczeń od podatku, o których mowa w art. 27a ust. 1 pkt 1
lit. b)-f) oraz pkt 2.
5.
Zasadę określoną w ust. 4 stosuje się odpowiednio do podatników, którzy w latach 1994-1996
nabyli prawo do odliczenia poniesionych wydatków od przychodów.
6.
Przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio w sytuacjach, o których mowa w art. 27a
ust. 8 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
7.
Podatnicy, którzy w latach 1995-1996 nabyli prawo do odliczenia od dochodu wydatków
na zakup przyrządów i pomocy naukowych, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 7b ustawy
wymienionej w art. 1 w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 1997 r., nie
odliczoną, w zeznaniach za lata 1995 i 1996, kwotę wydatków mogą odliczyć na zasadach
określonych w art. 26 ust. 5a ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu obowiązującym
przed dniem 1 stycznia 1997 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia
1998 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r.
W latach 2007 i 2008 do obliczenia kwoty odliczenia, o której mowa w art. 27f ustawy
wymienionej w art. 1, stosuje się kwoty zmniejszające podatek określone w pierwszym
przedziale skali, o której mowa odpowiednio w art. 10 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym
od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw
(Dz. U. Nr 217, poz. 1588).
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Ustawa ma zastosowanie do dochodów uzyskanych od dnia 1 stycznia 2009 r.
1.
Przepisów ustawy nie stosuje się do
1)
przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem przychodów z działów specjalnych
produkcji rolnej;
2)
przychodów z gospodarki leśnej w rozumieniu ustawy o lasach oraz ustawy o przeznaczeniu gruntów rolnych do zalesienia
3)
przychodów podlegających przepisom o podatku od spadków i darowizn;
4)
przychodów wynikających z czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej
umowy;
5)
przychodów z tytułu podziału wspólnego majątku małżonków w wyniku ustania lub ograniczenia
małżeńskiej wspólności majątkowej oraz przychodów z tytułu wyrównania dorobków po
ustaniu rozdzielności majątkowej małżonków lub śmierci jednego z nich;
6)
przychodów (dochodów) armatora opodatkowanych na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym
(Dz. U. Nr 183, poz. 1353 oraz z 2008 r. Nr 209, poz. 1316), z zastrzeżeniem art. 24a ust. 1a;
7)
świadczeń na zaspokojenie potrzeb rodziny, o których mowa w art. 27 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, objętych wspólnością majątkową małżeńską.
2.
Działalnością rolniczą, w rozumieniu ust. 1 pkt 1, jest działalność polegająca na
wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym (naturalnym)
z własnych upraw albo hodowli lub chowu, w tym również produkcja materiału siewnego,
szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcja warzywnicza gruntowa,
szklarniowa i pod folią, produkcja roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadownicza,
hodowla i produkcja materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcja
zwierzęca typu przemysłowo-fermowego oraz hodowla ryb, a także działalność, w której
minimalne okresy przetrzymywania zakupionych zwierząt i roślin, w trakcie których
następuje ich biologiczny wzrost, wynoszą co najmniej
1)
miesiąc - w przypadku roślin,
2)
16 dni - w przypadku wysokointensywnego tuczu specjalizowanego gęsi lub kaczek,
3)
6 tygodni - w przypadku pozostałego drobiu rzeźnego,
4)
2 miesiące - w przypadku pozostałych zwierząt
- licząc od dnia nabycia.
3.
Działami specjalnymi produkcji rolnej są: uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach
foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin „in vitro”, fermowa hodowla
i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowla i chów zwierząt futerkowych
i laboratoryjnych, hodowla dżdżownic, hodowla entomofagów, hodowla jedwabników, prowadzenie
pasiek oraz hodowla i chów innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym.
3a.
Nie stanowią działów specjalnych produkcji rolnej uprawy, hodowla i chów zwierząt
w rozmiarach nieprzekraczających wielkości określonych w załączniku nr 2 do ustawy,
zwanym „załącznikiem nr 2”.
4.
Ilekroć w ustawie jest mowa o gospodarstwie rolnym, oznacza to gospodarstwo rolne
w rozumieniu przepisów ustawy o podatku rolnym.
5.
(uchylony).
Przy ustalaniu podstawy obliczenia podatku, zgodnie z art. 26 ustawy wymienionej w
art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, podatnik może w latach 1997-1999 odliczyć
od dochodu wydatki poniesione na spłatę zadłużenia z tytułu zaciągniętych przez spółdzielnie
mieszkaniowe, do dnia 31 maja 1992 r., kredytów na budownictwo mieszkaniowe. Kwota
tych odliczeń w każdym roku podatkowym nie może przekroczyć 19% kwoty stanowiącej
iloczyn 70 m
Wydatki odliczone od dochodu, zgodnie z art. 2, nie mogą zmniejszać podatku z zastosowaniem
zasad określonych w art. 27a ustawy, o której mowa w art. 1.
Przepis art. 21 ust. 1 pkt 39 ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą, ma zastosowanie także do dochodów uzyskanych od dnia 1 września 2005 r. do
dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Ustawa ma zastosowanie do uzyskanych dochodów (poniesionej straty) od dnia 1 stycznia
2007 r.
Do kosztów prac rozwojowych rozpoczętych przed dniem 1 stycznia 2009 r. stosuje się
przepisy dotychczasowe.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2010 r. i ma zastosowanie do przychodów
uzyskanych od tego dnia.
1.
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu
na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
1a.
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa
się osobę fizyczną, która
1)
posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych
(ośrodek interesów życiowych) lub
2)
przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
2.
(uchylony).
2a.
Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania,
podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).
2b.
Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się
w szczególności dochody (przychody) z
1)
pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego,
stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na
miejsce wypłaty wynagrodzenia;
2)
działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu
na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
3)
działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
4)
położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości, w tym ze sprzedaży
takiej nieruchomości.
3.
Od podatku dochodowego od dochodu uzyskanego ze źródeł przychodów położonych za granicą
wolni są członkowie personelu przedstawicielstw dyplomatycznych i urzędów konsularnych
oraz inne osoby korzystające z przywilejów i immunitetów dyplomatycznych lub konsularnych
na podstawie umów lub powszechnie uznanych zwyczajów międzynarodowych, jak również
członkowie ich rodzin pozostający z nimi we wspólnocie domowej, jeżeli nie są obywatelami
polskimi i nie mają stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Przepis art. 1 pkt 9
1)
w części dotyczącej art. 23 ust. 1 pkt 4 ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu nadanym
niniejszą ustawą - ma zastosowanie do odpisów amortyzacyjnych z tytułu zużycia samochodu
o dopuszczalnej ładowności nieprzekraczającej 500 kg, nabytego albo przyjętego do
odpłatnego korzystania i zaliczonego do środków trwałych podatnika - począwszy od
dnia 1 stycznia 1997 r.,
2)
w części dotyczącej art. 23 ust. 1 pkt 22 ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą - ma zastosowanie do rezerw utworzonych od dnia wejścia w
życie niniejszej ustawy,
3)
w części dotyczącej art. 23 ust. 1 pkt 57 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą - ma
zastosowanie do umów ubezpieczenia zawartych od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2009 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 3 i art.
3 pkt 2, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.
1.
Podatnicy, którzy w związku z podwyższeniem limitu przychodów, o którym mowa w art.
5a pkt 20 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, i art.
4a pkt 10 ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stali
się małymi podatnikami, mogą wpłacać zaliczki kwartalne, o których mowa w art. 44
ust. 3g ustawy zmienianej w art. 1 oraz w art. 25 ust. 1b ustawy zmienianej w art.
2, począwszy od pierwszego kwartału następującego po kwartale, w którym weszła w życie
niniejsza ustawa.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się w przypadku złożenia przez podatnika zawiadomienia, o którym
mowa w art. 44 ust. 3i ustawy zmienianej w art. 1 oraz w art. 25 ust. 1e ustawy zmienianej
w art. 2, w terminie do 20 dnia drugiego miesiąca kwartału następującego po kwartale,
w którym weszła w życie niniejsza ustawa.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2011 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2011 r.
Przepisy art. 24 ust. 17 i 18 ustawy zmienianej w art. 1 mają zastosowanie również
do dochodu z tytułu objęcia udziałów lub akcji w spółce mającej osobowość prawną w
zamian za wkład niepieniężny w postaci know-how, powstałego przed dniem wejścia w
życie niniejszej ustawy, jeżeli objęcie udziałów lub akcji nastąpiło w związku z realizacją
celu Działania 3.1 Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka „Inicjowanie działalności
innowacyjnej”.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2012 r., z wyjątkiem art. 2 pkt 1 i art.
3, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.
(uchylony).
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia i ma zastosowanie do odliczania wydatków,
o których mowa w art. 1 i 2, poniesionych od dnia 1 stycznia 1997 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r.
Do umów najmu lub dzierżawy rzeczy lub praw majątkowych oraz umów o podobnym charakterze
zawartych przed dniem 1 października 2001 r. stosuje się odpowiednio przepisy ustaw
wymienionych w art. 1 albo w art. 2 w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 października
2001 r.
1.
Podatnikom, którzy w latach 1997-2001 nabyli prawo do odliczania od podatku wydatków
poniesionych na cele określone w art. 27a ust. 1 pkt 1 lit. a)-f) i pkt 2 ustawy wymienionej
w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2002 r., a odliczenia te
nie znalazły pokrycia w podatku obliczonym za te lata, przysługuje prawo do dokonywania
tych odliczeń na zasadach określonych w tej ustawie.
2.
Podatnikom, którzy w latach 1997-2001 nabyli prawo do odliczania od podatku wydatków
poniesionych na cele określone w art. 27a ust. 1 pkt 1 lit. a)-f) ustawy wymienionej
w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2002 r., przysługuje, na
zasadach określonych w tej ustawie, prawo do odliczania od podatku dalszych wydatków
na kontynuację danej inwestycji - poniesionych od dnia 1 stycznia 2002 r. do dnia
31 grudnia 2004 r.
3.
Podatnikom, którzy zawarli umowę o kredyt kontraktowy z bankiem prowadzącym kasę mieszkaniową
o systematyczne gromadzenie oszczędności, według zasad określonych w przepisach o
niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego, i przed dniem 1 stycznia
2002 r. nabyli prawo do odliczania od podatku wydatków poniesionych na cel określony
w art. 27a ust. 1 pkt 2 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed
dniem 1 stycznia 2002 r., przysługuje, na zasadach określonych w tej ustawie, prawo
do odliczania od podatku dalszych kwot wpłaconych oszczędności na kontynuację systematycznego
gromadzenia oszczędności wyłącznie na tym samym rachunku oszczędnościowo-kredytowym
i w tym samym banku prowadzącym kasę mieszkaniową, poniesionych od dnia 1 stycznia
2002 r., do upływu określonego przed dniem 1 stycznia 2002 r. terminu systematycznego
gromadzenia oszczędności, wynikającego z umowy o kredyt kontraktowy.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia, z tym że art. 2 i 3 mają
zastosowanie do dochodów uzyskanych (strat poniesionych) oraz wydatków poniesionych
od dnia 1 stycznia 2006 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 2, który
wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z mocą od dnia 1 stycznia 2007 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania
podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
1.
Podatnicy, którzy przed dniem 1 stycznia 1997 r. ponieśli wydatki inwestycyjne i nabyli
prawo do odliczeń zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 26 ust. 13 ustawy,
o której mowa w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, zachowują to prawo do czasu wyczerpania
- w zakresie i na zasadach określonych w tych przepisach.
2.
Do dnia 31 grudnia 1998 r. zachowują moc przepisy wydane na podstawie art. 26 ust.
13 ustawy wymienionej w art. 1, dotyczące odliczeń od dochodu wydatków inwestycyjnych
oraz obniżek podatku dochodowego przez podatników mających swą siedzibę w rejonach
administracyjnych (gminach) zagrożonych szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym
oraz województwach lub rejonach administracyjnych (gminach) określonych jako zagrożone
recesją i degradacją społeczną w odrębnych przepisach. Podatnicy, którzy nabędą prawo
do tych odliczeń lub obniżek do dnia 31 grudnia 1998 r., zachowują to prawo do czasu
wyczerpania - w zakresie i na zasadach określonych w tych przepisach.
Za terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu ustawy uważa się również znajdującą
się poza morzem terytorialnym wyłączną strefę ekonomiczną, w której Rzeczpospolita
Polska na podstawie prawa wewnętrznego i zgodnie z prawem międzynarodowym wykonuje
prawa odnoszące się do badania i eksploatacji dna morskiego i jego podglebia oraz
ich zasobów naturalnych.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1997 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 4, który
wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2001 r. i ma zastosowanie do umów zawartych
poczynając od tego dnia, z wyjątkiem przepisów art. 1 pkt 5 lit. a) tiret drugie i
pkt 8 oraz art. 2 pkt 1, 3 i pkt 5 lit. a) tiret drugie, które wchodzą w życie z dniem
1 stycznia 2002 r.
1.
Jeżeli w latach 1992-2001 podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 2 i art. 4 ust. 1,
nabył prawo do odliczenia od podatku kwot, o których mowa w art. 27a ust. 3 pkt 1
lit. a) i b) ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1
stycznia 2002 r. - limit odliczenia od dochodu, określony w art. 26 ust. 3 ustawy
wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 1997 r., pomniejsza
się o kwotę wydatków podlegających odliczeniu od dochodu oraz o kwotę wydatków stanowiących
podstawę do dokonania odliczeń od podatku, o których mowa w art. 27a ust. 1 pkt 1
lit. b)-f) i pkt 2 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem
1 stycznia 2002 r.
2.
Jeżeli w latach 1992-2001 podatnik, o którym mowa w ust. 1 i art. 4 ust. 2 i 3, nabył
prawo do odliczenia od dochodu kwot, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. b)-f)
ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 1997 r.
- limit odliczenia od podatku, określony w art. 27a ust. 2 ustawy wymienionej w art.
1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2002 r., pomniejsza się o 19%
kwoty wydatków podlegających odliczeniu od dochodu oraz 19% kwoty wydatków stanowiących
podstawę do dokonania odliczeń od podatku, o których mowa w art. 27a ust. 1 pkt 1
lit. b)-f), oraz 30% kwoty wydatków stanowiących podstawę do dokonania odliczeń, o
których mowa w art. 27a ust. 1 pkt 2 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym
przed dniem 1 stycznia 2002 r.
Przepisy ustawy, z wyjątkiem art. 2 pkt 1-4 oraz art. 6, stosuje się do podatników,
którzy po raz pierwszy rozpoczęli prowadzenie działalności gospodarczej począwszy
od dnia jej wejścia w życie.
Przepis art. 42 ust. 1a ustawy wymienionej w art. 1 stosuje się także w przypadku,
o którym mowa w art. 18 ustawy z dnia 12 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od
osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. Nr 202, poz. 1956 i Nr 222, poz. 2201 oraz z 2004 r. Nr 263, poz. 2619).
1.
W latach podatkowych rozpoczynających się w 2009 r. i 2010 r. kwota limitu odpisów
amortyzacyjnych, o której mowa w art. 22k ust. 7 ustawy zmienianej w art. 1 oraz art.
16k ust. 7 ustawy zmienianej w art. 2, wynosi 100.000 euro w każdym z tych lat podatkowych.
2.
Podatnicy podatku dochodowego od osób fizycznych, którzy w roku 2008 lub 2009 rozpoczęli
prowadzenie działalności gospodarczej, mogą zgodnie z zasadami określonymi w art.
22k ust. 7-13 ustawy zmienianej w art. 1 dokonywać odpisów amortyzacyjnych, do kwoty
limitu określonej w ust. 1, także w roku podatkowym następującym bezpośrednio po roku
podatkowym, w którym rozpoczęli prowadzenie działalności gospodarczej.
3.
Podatnicy podatku dochodowego od osób prawnych, którzy w roku 2008 lub 2009 rozpoczęli
prowadzenie działalności, mogą zgodnie z zasadami określonymi w art. 16k ust. 7-13
ustawy zmienianej w art. 2 dokonywać odpisów amortyzacyjnych, do kwoty limitu określonej
w ust. 1, także w roku podatkowym następującym bezpośrednio po roku podatkowym, w
którym rozpoczęli prowadzenie działalności.
4.
Przepisu ust. 3 nie stosuje się do podatników podatku dochodowego od osób prawnych,
których pierwszy rok podatkowy kończy się w dniu 31 grudnia 2010 r.
Do odliczeń z tytułu ulgi na nowe technologie, o których mowa w art. 26c ust. 2 ustawy
wymienionej w art. 1 oraz w art. 18b ust. 2 ustawy wymienionej w art. 2, dokonywanych
przed dniem 1 października 2010 r. i po dniu 30 września 2010 r. mają zastosowanie
zarówno opinie wydane przez jednostki naukowe w rozumieniu ustawy z dnia 8 października 2004 r. o zasadach finansowania nauki
(Dz. U. z 2008 r. Nr 169, poz. 1049), jak i opinie wydane przez jednostki naukowe w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki
(Dz. U. Nr 96, poz. 615).
Ilekroć w ustawie jest mowa o
1)
inwestycjach - oznacza to środki trwałe w budowie w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości
(Dz. U. z 2009 r. Nr 152, poz. 1223, z późn. zm., zwanej dalej „ustawą o rachunkowości”;
2)
składnikach majątkowych - oznacza to aktywa w rozumieniu ustawy o rachunkowości pomniejszone o przejęte długi funkcjonalnie związane z prowadzoną działalnością gospodarczą
zbywcy, o ile długi te nie zostały uwzględnione w cenie nabycia, o której mowa w art.
22g ust. 3;
3)
przedsiębiorstwie - oznacza to przedsiębiorstwo w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego;
4)
zorganizowanej części przedsiębiorstwa - oznacza to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony
w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych,
w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych,
który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące
te zadania;
5)
Ordynacji podatkowej - oznacza to ustawę z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
(Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm.;
6)
działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej - oznacza to
działalność zarobkową
a)
wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
b)
polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
c)
polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany
i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł
wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9;
7)
ustawie o rehabilitacji zawodowej - rozumie się przez to ustawę z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu
osób niepełnosprawnych
(Dz. U. z 2011 r. Nr 127, poz. 721, Nr 171, poz. 1016, Nr 209, poz. 1243 i 1244 i Nr 291, poz. 1707);
8)
urzędzie skarbowym - oznacza to urząd skarbowy, którym kieruje odpowiednio właściwy
dla podatnika lub płatnika naczelnik urzędu skarbowego;
9)
ustawie o publicznym obrocie papierami wartościowymi - oznacza to ustawę z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi
(Dz. U. z 2005 r. Nr 111, poz. 937, Nr 132, poz. 1108, Nr 143, poz. 1199 i Nr 163, poz. 1362)
10)
publicznym obrocie - oznacza to obrót publiczny, o którym mowa w art. 2 ustawy o publicznym obrocie papierami wartościowymi
11)
papierach wartościowych - oznacza to papiery wartościowe, o których mowa w art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi
(Dz. U. z 2010 r. Nr 211, poz. 1384 oraz z 2011 r. Nr 106, poz. 622, Nr 131, poz. 763 i Nr 234, poz. 1391);
12)
dyskoncie - oznacza to różnicę między kwotą uzyskaną z wykupu papieru wartościowego
przez emitenta a ceną zakupu papieru wartościowego na rynku pierwotnym lub wtórnym,
a w przypadku nabycia papierów wartościowych w drodze spadku lub darowizny dyskonto
oznacza różnicę pomiędzy ceną wykupu a ceną zakupu tych papierów przez spadkodawcę
lub darczyńcę;
13)
pochodnych instrumentach finansowych - oznacza to instrumenty finansowe, o których
mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi;
14)
funduszach kapitałowych - oznacza to fundusze inwestycyjne oraz fundusze zagraniczne,
o których mowa w przepisach o funduszach inwestycyjnych, oraz ubezpieczeniowe fundusze
kapitałowe działające na podstawie przepisów ustawy o działalności ubezpieczeniowej, z wyjątkiem funduszy emerytalnych, o których mowa w przepisach o organizacji i funkcjonowaniu
funduszy emerytalnych;
15)
ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym - oznacza to ustawę z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
przychodów osiąganych przez osoby fizyczne
(Dz. U. Nr 144, poz. 930, z późn. zm.;
16)
ustawie o działalności pożytku publicznego - oznacza to ustawę z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie
(Dz. U. z 2010 r. Nr 234, poz. 1536, z późn. zm.;
17)
ustawie o podatku od towarów i usług - oznacza to ustawę z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
(Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054);
18)
ustawie o partnerstwie publiczno-prywatnym - oznacza to ustawę z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym
(Dz. U. z 2009 r. Nr 19, poz. 100, z 2010 r. Nr 106, poz. 675 oraz z 2011 r. Nr 232, poz. 1378);
19)
(uchylony);
19a
samochodzie osobowym - oznacza to pojazd samochodowy o dopuszczalnej masie całkowitej
nieprzekraczającej 3,5 tony, konstrukcyjnie przeznaczony do przewozu nie więcej niż
9 osób łącznie z kierowcą, z wyjątkiem
a)
pojazdu samochodowego mającego jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części
przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanego na
podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van,
b)
pojazdu samochodowego mającego więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są
od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u którego
długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej
wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę
pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50% długości pojazdu;
dla obliczenia proporcji, o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi
odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi
części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż
pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w
pionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków,
c)
pojazdu samochodowego, który ma otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków,
d)
pojazdu samochodowego, który posiada kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu
ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu,
e)
pojazdu samochodowego będącego pojazdem specjalnym - jeżeli z wyciągu ze świadectwa
homologacji lub z odpisu decyzji zwalniającej z obowiązku uzyskania świadectwa homologacji,
wydawanych zgodnie z przepisami prawa o ruchu drogowym, lub z innych dokumentów określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 86a ust. 10 ustawy o podatku od towarów i usług, wynika, że jest to pojazd specjalny,
f)
pojazdu samochodowego innego niż wymieniony w lit. a-e, w którym liczba miejsc (siedzeń)
łącznie z miejscem dla kierowcy wynosi
-
1 - jeżeli dopuszczalna ładowność jest równa lub większa niż 425 kg,
-
2 - jeżeli dopuszczalna ładowność jest równa lub większa niż 493 kg,
-
3 lub więcej - jeżeli dopuszczalna ładowność jest równa lub większa niż 500 kg;
20)
małym podatniku - oznacza to podatnika, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz
z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym
wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 1 200 000 euro; przeliczenia
kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez
Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego,
w zaokrągleniu do 1000 zł;
21)
certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika
dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa
miejsca zamieszkania podatnika;
22)
zagranicznym zakładzie - oznacza to
a)
stałą placówkę, poprzez którą podmiot mający miejsce zamieszkania na terytorium jednego
państwa wykonuje całkowicie lub częściowo działalność na terytorium innego państwa,
a w szczególności oddział, przedstawicielstwo, biuro, fabrykę, warsztat albo miejsce
wydobywania bogactw naturalnych,
b)
plac budowy, budowę, montaż lub instalację, prowadzone na terytorium jednego państwa
przez podmiot mający miejsce zamieszkania na terytorium innego państwa,
c)
osobę, która w imieniu i na rzecz podmiotu mającego miejsce zamieszkania na terytorium
jednego państwa działa na terytorium innego państwa, jeżeli osoba ta ma pełnomocnictwo
do zawierania w jego imieniu umów i pełnomocnictwo to faktycznie wykonuje
- chyba że umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, której stroną jest Rzeczpospolita
Polska, stanowi inaczej;
23)
ustawie o emeryturach kapitałowych - oznacza to ustawę z dnia 21 listopada 2008 r. o emeryturach kapitałowych
(Dz. U. Nr 228, poz. 1507, z 2010 r. Nr 254, poz. 1700 i Nr 257, poz. 1726 oraz z 2011 r. Nr 75, poz. 398);
24
PKWiU - oznacza to Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji
Wyrobów i Usług (PKWiU)
(Dz. U. Nr 207, poz. 1293 i Nr 220, poz. 1435 oraz z 2009 r. Nr 33, poz. 256 i Nr 222, poz. 1753);
25
oznaczeniu „ex” - oznacza to, że zakres wymienionych wyrobów lub usług jest węższy
niż określony w podanym grupowaniu PKWiU;
26
spółce niebędącej osobą prawną - oznacza to spółkę niebędącą podatnikiem podatku dochodowego;
27
rachunku zbiorczym - oznacza to rachunek zbiorczy w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.
1.
Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione
są następujące warunki
1)
odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie,
z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający
wykonanie tych czynności;
2)
są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego
te czynności;
3)
wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.
2.
Jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niemająca osobowości prawnej,
przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8 ust.
1, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3.
(uchylony).
1.
W przypadku pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej
3,5 tony spełnienie wymagań określonych w art. 5a pkt 19a lit. a-d, pozwalających
na niezaliczenie danego pojazdu samochodowego do samochodów osobowych, stwierdza się
na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację
kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację, oraz dowodu
rejestracyjnego pojazdu, zawierającego właściwą adnotację o spełnieniu tych wymagań.
2.
Dopuszczalna ładowność pojazdów oraz liczba miejsc (siedzeń), o których mowa w art.
5a pkt 19a lit. f, określona jest na podstawie wyciągu ze świadectwa homologacji lub
odpisu decyzji zwalniającej z obowiązku uzyskania świadectwa homologacji, wydawanych
zgodnie z przepisami prawa o ruchu drogowym. Pojazdy, które w wyciągu ze świadectwa homologacji lub w odpisie decyzji, o której
mowa w zdaniu pierwszym, nie mają określonej dopuszczalnej ładowności lub liczby miejsc,
uznaje się również za samochody osobowe.
1.
Przy ustalaniu podstawy obliczenia podatku, zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy wymienionej
w art. 1, podatnik może w latach 1995-1999 odliczyć od dochodu wydatki poniesione
na spłatę zadłużenia z tytułu zaciągniętych przez spółdzielnie mieszkaniowe do dnia
31 maja 1992 r. kredytów na budownictwo mieszkaniowe, o których mowa w przepisach
dotyczących wykupu odsetek od tych kredytów ze środków budżetu państwa. Kwota tych
odliczeń w każdym roku podatkowym nie może przekroczyć 20% kwoty określonej w art.
26 ust. 3 tej ustawy; art. 26 ust. 3, 7 pkt 1 i ust. 8-10a stosuje się odpowiednio.
2.
Do opodatkowania dochodów uzyskanych i niewydatkowanych w 1994 r. przez podatników
wymienionych w art. 17 ust. 1 pkt 4, 4a, 4b, 4d, 4f-6 oraz pkt 7 i 8 ustawy, o której
mowa w art. 2, stosuje się przepisy obowiązujące od 1995 r.
3.
Przepisy art. 29 ustawy wymienionej w art. 1 i art. 21 ustawy wymienionej w art. 2,
w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do podatników, którzy zawarli umowy
po dniu 31 grudnia 1994 r. Podatnicy, którzy zawarli umowy do końca 1994 r., są obowiązani,
w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie ustawy, zawiadomić urząd skarbowy właściwy
w sprawach opodatkowania osób zagranicznych o zawarciu tych umów i przesłać temu urzędowi
ich wykazy zawierające dane dotyczące stron umów, rodzaju i wartości transakcji oraz
okresu, na jaki została zawarta umowa.
4.
W 1995 r. nie stanowią kosztów uzyskania przychodów rezerwy utworzone zgodnie z ustawą z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości
(Dz. U. Nr 121, poz. 591), z wyjątkiem rezerw wymienionych w ustawach, o których mowa w art. 1 i 2.
5.
Kwota wydatków na cele określone w art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. b)-f) ustawy, o której
mowa w art. 1, odliczonych od dochodu uzyskanego w 1995 r., nie może przekroczyć kwoty
limitu obowiązującego w 1994 r.
Przepisy art. 14 ust. 2 pkt 15 i art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy zmienianej w art. 1
oraz art. 12 ust. 1 pkt 5c ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą, mają zastosowanie do uzyskanych dochodów (poniesionej straty) od dnia 1 stycznia
2010 r.
Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 45b pkt 1 i 5 ustawy, o której mowa w
art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, zachowują
moc do czasu wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 45b
pkt 1 i 5 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie
dłużej jednak niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
1.
Małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu od osiąganych przez nich dochodów.
2
Małżonkowie podlegający obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, między
którymi istnieje przez cały rok podatkowy wspólność majątkowa, pozostający w związku
małżeńskim przez cały rok podatkowy mogą być, z zastrzeżeniem ust. 8, na wspólny wniosek
wyrażony w zeznaniu podatkowym, opodatkowani łącznie od sumy swoich dochodów określonych
zgodnie z art. 9 ust. 1 i 1a, po uprzednim odliczeniu, odrębnie przez każdego z małżonków,
kwot określonych w art. 26 i art. 26c; w tym przypadku podatek określa się na imię
obojga małżonków w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy łącznych dochodów
małżonków.
2a
Wniosek, o którym mowa w ust. 2, może być wyrażony przez jednego z małżonków. Wyrażenie
wniosku przez jednego z małżonków traktuje się na równi ze złożeniem przez niego oświadczenia
o upoważnieniu go przez jego współmałżonka do złożenia wniosku o łączne opodatkowanie
ich dochodów. Oświadczenie to składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe
zeznania.
3.
Zasada wyrażona w ust. 2 ma zastosowanie również, jeżeli jeden z małżonków w roku
podatkowym nie uzyskał przychodów ze źródeł, z których dochód jest opodatkowany zgodnie
z art. 27, lub osiągnął dochody w wysokości niepowodującej obowiązku uiszczenia podatku.
3a.
Zasady i sposób opodatkowania, o których mowa w ust. 2 i 3, mają zastosowanie również
do
1)
małżonków, którzy mają miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w innym niż Rzeczpospolita
Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego
Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej,
2)
małżonków, z których jeden podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Rzeczypospolitej
Polskiej a drugi ma miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w innym niż Rzeczpospolita
Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego
Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej
- jeżeli osiągnęli podlegające opodatkowaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
przychody w wysokości stanowiącej łącznie co najmniej 75% całkowitego przychodu osiągniętego
przez oboje małżonków w danym roku podatkowym i udokumentowali certyfikatem rezydencji
miejsce zamieszkania dla celów podatkowych; przepisy ust. 8-10 stosuje się odpowiednio.
4.
Od dochodów rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu,
o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką,
rozwodnikiem albo osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych
przepisów, lub osobą pozostającą w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został
pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic
lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci
1)
małoletnie,
2)
bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek
(dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
3)
do ukończenia 25 roku życia uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie
oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym lub w przepisach regulujących system oświatowy
lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie,
jeżeli w roku podatkowym nie uzyskały dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach
określonych w art. 27 lub art. 30b w łącznej wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą
iloraz kwoty zmniejszającej podatek oraz stawki podatku, określonych w pierwszym przedziale
skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty rodzinnej
- podatek może być określony, z zastrzeżeniem ust. 8, na wniosek wyrażony w rocznym
zeznaniu podatkowym, w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów
osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, z tym że do sumy tych
dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany
na zasadach określonych w tej ustawie.
4a.
Zasada i sposób opodatkowania, o których mowa w ust. 4, mają zastosowanie również
do osób, o których mowa w art. 3 ust. 2a, samotnie wychowujących w roku podatkowym
dzieci, jeżeli łącznie spełniają następujące warunki
1)
mają miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w innym niż Rzeczpospolita Polska
państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego
Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej;
2)
osiągnęły podlegające opodatkowaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przychody
w wysokości stanowiącej co najmniej 75% całkowitego przychodu osiągniętego w danym
roku podatkowym;
3)
udokumentowały certyfikatem rezydencji miejsce zamieszkania dla celów podatkowych.
4b.
Do podatników, o których mowa w ust. 4a, przepisy ust. 8-10 stosuje się odpowiednio.
5.
(uchylony).
6.
(uchylony).
7.
(uchylony).
8.
Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4, nie ma zastosowania w sytuacji,
gdy chociażby do jednego z małżonków, osoby samotnie wychowującej dzieci lub do jej
dziecka mają zastosowanie przepisy art. 30c, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym
lub ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym.
9.
Zasada określona w ust. 8 nie dotyczy osób, o których mowa w art. 1 pkt 2 ustawy o
zryczałtowanym podatku dochodowym niekorzystających jednocześnie z opodatkowania przychodów
z pozarolniczej działalności gospodarczej lub z działów specjalnych produkcji rolnej
na zasadach określonych w art. 30c albo w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym,
albo w ustawie z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym.
10.
Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4, nie ma zastosowania do podatników,
którzy wniosek, wyrażony w zeznaniu podatkowym, określony w ust. 2 i 4, złożą po terminie,
o którym mowa w art. 45 ust. 1.
11.
Za całkowite przychody, o których mowa w ust. 3a i 4a, uważa się przychody osiągnięte
ze źródeł określonych w art. 10 ust. 1, bez względu na miejsce położenia tych źródeł
przychodów.
12.
Przepisy ust. 3a i 4a stosuje się pod warunkiem istnienia podstawy prawnej wynikającej
z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych ratyfikowanych umów międzynarodowych,
których stroną jest Rzeczpospolita Polska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji
podatkowych od organu podatkowego państwa, w którym osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania
dla celów podatkowych.
13.
Na żądanie organów podatkowych lub organów kontroli skarbowej podatnicy, o których
mowa w ust. 3a i 4a, są obowiązani udokumentować wysokość całkowitych przychodów osiągniętych
w danym roku podatkowym, przedstawiając zaświadczenie wydane przez właściwy organ
podatkowy innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej
lub innego państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji
Szwajcarskiej, w którym osoby te mają miejsce zamieszkania dla celów podatkowych lub
inny dokument potwierdzający wysokość całkowitych przychodów osiągniętych w danym
roku podatkowym.
Z dniem 1 stycznia 1997 r. traci moc art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 2 grudnia 1994 r. o zmianie niektórych ustaw regulujących
zasady opodatkowania oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. z 1995 r. Nr 5, poz. 25).
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2000 r.
1.
Przepis art. 27a ust. 13 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed
dniem 1 stycznia 2002 r., ma zastosowanie do wymienionych w nim zdarzeń powstałych
po dniu 1 stycznia 2002 r.
2.
Przepis art. 45 ust. 3a ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed
dniem 1 stycznia 2002 r., ma zastosowanie do podatników, którzy przed dniem 1 stycznia
2002 r. odliczyli od podatku wydatki poniesione na zakup gruntu lub odpłatne przeniesienie
prawa wieczystego użytkowania gruntu, a następnie po dniu 1 stycznia 2002 r. zbyli
ten grunt lub to prawo.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art.
1 pkt 18, art. 2 pkt 1 i 2 oraz art. 5 ust. 7, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.
1.
Podatnikom, którzy w terminie od dnia 1 stycznia 2005 r. do dnia złożenia zeznania
podatkowego za 2004 r., nie później jednak niż do dnia 30 kwietnia 2005 r., dokonali
wpłaty na rzecz organizacji pożytku publicznego, działającej na podstawie ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie
(Dz. U. Nr 96, poz. 873 oraz z 2004 r. Nr 64, poz. 593, Nr 116, poz. 1203 i Nr 210, poz. 2135), przysługuje prawo do pomniejszenia należnego podatku dochodowego za 2004 r. wynikającego
z zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 1, zgodnie
z art. 27d ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu obowiązującym w 2004 r.
2.
Do zmniejszenia, o którym mowa w ust. 1, stosuje się art. 27d ust. 5 ustawy, o której
mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
3.
Wpłaty, odliczone zgodnie z ust. 1, nie mogą być podstawą do zmniejszenia
1)
dochodu, na zasadach określonych w art. 26 ust. 1 pkt 9 ustawy, o której mowa w art.
1;
2)
podatku, na zasadach określonych w art. 27d ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą;
3)
przychodu, na zasadach określonych w ustawie, o której mowa w art. 2;
4)
ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach określonych w art. 14a ustawy,
o której mowa w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Do samochodów nabytych przed dniem 1 stycznia 2007 r. stosuje się przepisy ustawy
wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
Ustawa ma zastosowanie do uzyskanych dochodów (poniesionych strat) od dnia 1 stycznia
2009 r., z tym że do podatników podatku dochodowego od osób prawnych, którzy rozpoczęli
działalność w 2008 r., a których rok podatkowy jest inny niż kalendarzowy i zakończy
się po dniu 31 grudnia 2008 r., do końca przyjętego przez siebie roku podatkowego
przepisy art. 5 nie mają zastosowania.
1.
Wniosek o łączne opodatkowanie dochodów małżonków, między którymi istniała w roku
podatkowym wspólność majątkowa, może być także złożony przez podatnika, który
1)
zawarł związek małżeński przed rozpoczęciem roku podatkowego, a jego małżonek zmarł
w trakcie roku podatkowego;
2)
pozostawał w związku małżeńskim przez cały rok podatkowy, a jego małżonek zmarł po
upływie roku podatkowego przed złożeniem zeznania podatkowego.
2.
Do podatników, którzy złożyli wniosek, o którym mowa w ust. 1
1)
stosuje się sposób opodatkowania określony w art. 6 ust. 2;
2)
stosuje się przepisy art. 6 ust. 3, 3a i 8-13;
3)
nie stosuje się przepisu art. 6 ust. 4.
Wpłaty, o których mowa w art. 4 ust. 1 i art. 6 ust. 2, nie stanowią kosztu uzyskania
przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.
1.
Podatnikom opodatkowanym w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, którzy
w terminie od dnia 1 stycznia 2005 r. do dnia złożenia zeznania podatkowego za 2004 r.,
nie później jednak niż do dnia 31 stycznia 2005 r., dokonali wpłaty na rzecz organizacji
pożytku publicznego działającej na podstawie ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, przysługuje prawo do pomniejszenia ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych za 2004 r.,
wynikającego z zeznania, zgodnie z art. 14a ustawy, o której mowa w art. 2, w brzmieniu
obowiązującym w 2004 r.
2.
Do zmniejszenia, o którym mowa w ust. 1, stosuje się art. 14a ust. 5 ustawy, o której
mowa w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
3.
Wpłaty, odliczone zgodnie z ust. 1, nie mogą być podstawą do zmniejszenia
1)
ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach określonych w art. 14a ustawy,
o której mowa w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą;
2)
przychodu, na zasadach określonych w ustawie, o której mowa w art. 2;
3)
podatku, na zasadach określonych w art. 27d ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą;
4)
dochodu, na zasadach określonych w art. 26 ust. 1 pkt 9 ustawy, o której mowa w art.
1.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2005 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
1.
Do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art.
10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy wymienionej w art. 1, nabytych lub wybudowanych (oddanych
do użytkowania) do dnia 31 grudnia 2006 r., stosuje się zasady określone w ustawie
wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r.
2.
Do przychodów z odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 12 ust.
10 ustawy wymienionej w art. 2, wykorzystywanych w pozarolniczej działalności gospodarczej
przed dniem 1 stycznia 2007 r., mają zastosowanie art. 12 ust. 10 ustawy wymienionej
w art. 2, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r., oraz art. 28 ust.
1 i 2 zdanie pierwsze ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed
dniem 1 stycznia 2007 r.
3.
Do przychodów z odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 12 ust.
10a ustawy wymienionej w art. 2, wykorzystywanych w pozarolniczej działalności gospodarczej
przed dniem 1 stycznia 2007 r., mają zastosowanie art. 12 ust. 10a ustawy wymienionej
w art. 2, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r., i art. 28 ustawy
wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r.
4.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
wzór deklaracji, o której mowa w art. 28 ust. 4 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu
obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r., wraz z objaśnieniami co do sposobu jej
wypełniania, terminu i miejsca składania; rozporządzenie ma na celu umożliwienie identyfikacji
podatnika i urzędu skarbowego, do którego kierowana jest deklaracja, oraz poprawnego
obliczenia podatku.
„7. Osoba prowadząca gospodarstwo domowe, która przed dniem wejścia w życie ustawy
zawarła umowę na podstawie art. 61c ustawy wymienionej w art. 1 w dotychczasowym brzmieniu,
jest obowiązana do poboru zaliczki na podatek dochodowy oraz do sporządzania deklaracji
i informacji, na zasadach określonych w art. 35a ustawy wymienionej w art. 4 w brzmieniu
obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, do końca obowiązywania
tej umowy.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Przepis art. 4 stosuje się do zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych, naliczonych
od wynagrodzeń i innych dochodów należnych za okresy przypadające po dniu 1 stycznia
2011 r.
1.
W okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2012 r. ilekroć w przepisach
ustaw wymienionych w art. 2 i art. 3 jest mowa o samochodzie osobowym - oznacza to
pojazd samochodowy o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, konstrukcyjnie
przeznaczony do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą, z wyjątkiem
1)
pojazdu samochodowego mającego jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części
przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanego na
podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van;
2)
pojazdu samochodowego mającego więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są
od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u którego
długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej
wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę
pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50% długości pojazdu;
dla obliczenia proporcji, o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi
odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi
części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż
pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w
pionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków;
3)
pojazdu samochodowego, który ma otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków;
4)
pojazdu samochodowego, który posiada kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu
ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
5)
pojazdu samochodowego będącego pojazdem specjalnym w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku do niniejszej ustawy.
2.
W przypadku pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej
3,5 tony spełnienie wymagań określonych w ust. 1 pkt 1-4, pozwalających na niezaliczenie
danego pojazdu samochodowego do samochodów osobowych, stwierdza się na podstawie dodatkowego
badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego
zaświadczeniem wydanym przez tę stację, oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu, zawierającego
właściwą adnotację o spełnieniu tych wymagań.
1.
Dochody małoletnich dzieci własnych i przysposobionych, z wyjątkiem dochodów z ich
pracy, stypendiów oraz dochodów z przedmiotów oddanych im do swobodnego użytku, podlegające
opodatkowaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, dolicza się do dochodów rodziców,
chyba że rodzicom nie przysługuje prawo pobierania pożytków ze źródeł przychodów dzieci.
2.
Jeżeli małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu, dochody małoletnich dzieci dolicza
się po połowie do dochodu każdego z małżonków.
3.
Przepis ust. 2 nie ma zastosowania do małżonków, w stosunku do których orzeczono separację
w rozumieniu odrębnych przepisów.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1995 r., z tym że art. 1 i 2 mają zastosowanie
do dochodów uzyskanych od tego dnia.
W ustawie z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora
(Dz. U. Nr 73, poz. 350) w art. 42 ust. 2 otrzymuje brzmienie
„
2.
Dieta parlamentarna jest wolna od podatku dochodowego od osób fizycznych w granicach
określonych w odrębnych przepisach dla diet otrzymywanych z tytułu pełnienia obowiązków
obywatelskich i nie może być zajęta w drodze egzekucji.
”
1.
Przepisy art. 1 pkt 5 lit. c)-f) mają zastosowanie także do strat poniesionych przez
podatników za rok 2000.
2.
Przepisy art. 1 pkt 19
1)
w części dotyczącej art. 22g ust. 19 stosuje się odpowiednio do korekty wartości początkowej
środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych oddanych do używania lub
ulepszonych przed dniem 1 stycznia 2001 r.; w tym przypadku dla określenia wartości
początkowej tych środków i wartości stosuje się przepisy obowiązujące w miesiącu oddania
ich do używania lub ich ulepszenia, przy uwzględnieniu przyjętych w tej dacie zasad
dokonywania odpisów amortyzacyjnych,
2)
w części dotyczącej art. 22i ust. 1-6 można stosować także do środków trwałych oddanych
do używania przed dniem 1 stycznia 2000 r.
3.
Ilekroć w ustawie jest mowa o dokonanych odpisach amortyzacyjnych - rozumie się przez
to również odpisy amortyzacyjne dokonane zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie
art. 22 ust. 7 ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1
stycznia 2001 r.
4.
Podatnicy, którzy przed dniem 1 stycznia 2001 r. przekazali do używania samochody,
o których mowa w art. 23 ust. 1 pkt 4, 46 i 47 oraz w przepisach wydanych na podstawie
art. 22 ust. 7 ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1
stycznia 2001 r., określają wysokość kosztów uzyskania przychodów zgodnie z wymienionymi
przepisami w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2000 r.
5.
Dla środków trwałych oddanych do używania przed dniem 1 stycznia 2001 r. podatnicy
1)
kontynuują stosowanie metody amortyzacji określonej dla danego środka trwałego w miesiącu
rozpoczęcia jego amortyzowania do czasu pełnego zamortyzowania,
2)
mogą stosować stawki amortyzacyjne przyjęte po dniu 31 grudnia 1999 r. albo stawki
amortyzacyjne z Wykazu stawek amortyzacyjnych, stanowiącego załącznik nr 1 do ustawy
wymienionej w art. 1; postanowienia art. 22i ust. 2-5 ustawy wymienionej w art. 1
w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2001 r. stosuje się odpowiednio.
6.
Zmiana symbolu grupy, podgrupy i rodzaju środków trwałych z tytułu zastąpienia Klasyfikacji
Rodzajowej Środków Trwałych (KRŚT) nową Klasyfikacją Środków Trwałych (KŚT) nie może
powodować zmiany wysokości stosowanej stawki amortyzacyjnej dla środków trwałych oddanych
do używania do dnia 31 grudnia 2000 r.
7.
Dla środków trwałych oddanych do używania przed dniem 1 stycznia 2001 r., kwalifikowanych
według Klasyfikacji Rodzajowej Środków Trwałych do grupy 5 i 6, a które zgodnie z
Klasyfikacją Środków Trwałych kwalifikuje się od dnia 1 stycznia 2001 r. do grupy
2, stosuje się metody i zasady ich amortyzacji przyjęte w przepisach wydanych na podstawie
art. 22 ust. 7 ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia
2000 r.
8.
Przepis art. 1 pkt 18 lit. b) ma zastosowanie do odpłatnego zbycia udziałów (akcji)
w spółce albo wkładów w spółdzielni objętych po dniu 31 grudnia 2000 r.
9.
W przypadku odpłatnego zbycia udziałów (akcji) w spółce albo wkładów w spółdzielni
objętych przed dniem 1 stycznia 2001 r. w zamian za wkład niepieniężny, koszt uzyskania
przychodów określa się na podstawie przepisów obowiązujących w roku objęcia tych udziałów
(akcji) lub wkładów; zasada ta ma zastosowanie także w przypadku połączenia spółek,
o którym mowa w art. 24 ust. 8 ustawy wymienionej w art. 1.
10.
Przepisy art. 14 ust. 3 pkt 6 i art. 23 ust. 1 pkt 40 ustawy wymienionej w art. 1
w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2001 r. dotyczące umorzenia pożyczek
(kredytów) związanych z bankowym postępowaniem ugodowym w rozumieniu przepisów o restrukturyzacji
finansowej przedsiębiorstw i banków mają zastosowanie do czasu zakończenia tego bankowego
postępowania.
11.
Przepisy art. 1 pkt 24 i 27 lit. b) stosuje się do transakcji dokonywanych po dniu
31 grudnia 2000 r. oraz transakcji wynikających z umów zawartych po tym dniu, a w
przypadkach, w których zapłata należności wynikających z transakcji dokonywana jest
na rzecz podmiotu mającego miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium
lub w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową - do dokonanych transakcji
albo umów zawartych w roku kalendarzowym następującym po roku, w którym minister właściwy
do spraw finansów publicznych określi wykaz krajów i terytoriów stosujących szkodliwą
konkurencję podatkową.
12.
Podatnicy, którzy przed dniem 1 stycznia 2001 r. ponieśli wydatki na budowę budynku
mieszkalnego wielorodzinnego z przeznaczeniem znajdujących się w nim lokali mieszkalnych
na wynajem oraz wydatki na zakup działki pod budowę tego budynku i nabyli prawo do
odliczeń, na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu
obowiązującym przed dniem 1 stycznia 1997 r. oraz art. 26 ust. 1 pkt 8 ustawy wymienionej
w art. 1 w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2001 r., zachowują prawo
do odliczania na zasadach określonych w tej ustawie wydatków, które nie znalazły pokrycia
w uzyskanych dochodach.
13.
Podatnikom, którzy przed dniem 1 stycznia 2001 r. ponieśli wydatki, o których mowa
w ust. 12 i nabyli prawo do odliczeń na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy wymienionej
w art. 1 w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 1997 r. oraz art. 26 ust.
1 pkt 8 ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia
2001 r. i po tym dniu dokonali dalszych wydatków na zakup tej działki lub udziału
we współwłasności tej działki oraz na budowę tego budynku, przysługuje prawo do odliczania,
na zasadach określonych w tej ustawie, wydatków poniesionych od dnia 1 stycznia 2001 r.
do dnia 31 grudnia 2003 r.
14.
Podatnicy, którzy korzystali z odliczeń, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 8 ustawy
wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym w latach 1997-2000 i przed upływem
dziesięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
1)
nastąpiło zbycie budynku, lokalu mieszkalnego, udziału we współwłasności lub
2)
wynajęto budynek albo lokal mieszkalny osobom, które w stosunku do właściciela lub
chociażby do jednego ze współwłaścicieli zaliczone są do I grupy podatkowej w rozumieniu
przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn, lub
3)
dokonano zmiany przeznaczenia budynku lub lokalu z mieszkalnego na użytkowy albo przeznaczono
budynek lub lokal mieszkalny na potrzeby właściciela lub współwłaściciela, lub
4)
zbyto działkę lub prawo wieczystego użytkowania gruntu pod budowę tego budynku
- są obowiązani doliczyć do dochodów roku podatkowego, w którym nastąpiły te okoliczności,
uprzednio odliczone kwoty.
14a.
Dziesięcioletni okres, o którym mowa w ust. 14
1)
w pkt 1-3 - liczy się od końca roku podatkowego, w którym otrzymano decyzję właściwego
organu o pozwoleniu na użytkowanie budynku lub lokalu, w związku z budową którego
dokonano odliczeń,
2)
w pkt 4 - liczy się od końca roku podatkowego, w którym nabyto działkę lub prawo wieczystego
użytkowania gruntu pod budowę tego budynku.
15.
Jeżeli podatnik korzystał z odliczenia od dochodu wydatków poniesionych na budowę
budynku mieszkalnego wielorodzinnego z przeznaczeniem znajdujących się w nim lokali
mieszkalnych na wynajem oraz na zakup działki pod budowę tego budynku i zbył działkę
lub budynek, jego część lub lokal (lokale) przed upływem dziesięciu lat, licząc od
końca roku podatkowego, w którym nastąpiło wybudowanie, przychód uzyskany z tego zbycia
podlega opodatkowaniu zgodnie z art. 28 ustawy wymienionej w art. 1. Przepis ten stosuje
się odpowiednio w przypadku zbycia działki, z tym że okres dziesięcioletni liczy się
od końca roku, w którym nastąpiło nabycie tej działki lub udziału we współwłasności
działki.
16.
W przypadku małżonków, w stosunku do których na podstawie odrębnych przepisów orzeczono
separację, ponoszących wydatki określone w ust. 12, stosuje się odpowiednio przepisy
art. 27a ust. 8 ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia
2001 r.
17.
Wydatki na cele wymienione w ust. 12, z wyjątkiem wydatków na zakup gruntu, mogą być
udokumentowane wyłącznie fakturami wystawionymi przez podatników podatku od towarów
i usług niekorzystających ze zwolnienia od tych podatków lub dowodami odprawy celnej.
18.
Podatnicy, którzy przed dniem 1 stycznia 2001 r. ponieśli wydatki inwestycyjne i nabyli
prawo do odliczeń, na podstawie art. 26a ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu
obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2001 r., zachowują prawo do tych odliczeń po
dniu 31 grudnia 2000 r., w zakresie i na zasadach w niej określonych.
19.
Utrata prawa do odliczeń, o których mowa w ust. 18, następuje po dniu 31 grudnia 2000 r.
na podstawie art. 26a ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu obowiązującym przed
dniem 1 stycznia 2001 r.; w tym przypadku podatnicy są obowiązani do zwiększenia przychodu
z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy wymienionej w art.
1 w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2001 r., za miesiąc, w którym utracili
prawo do odliczeń, a gdy utrata prawa wystąpi w ostatnim miesiącu roku podatkowego
- w rocznym rozliczeniu podatku.
20.
Przepisy ust. 18 i 19 stosuje się odpowiednio do podatników, którzy poczynając od
dnia 1 stycznia 2001 r., nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2003 r., poniosą
zgodnie z art. 26a ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu obowiązującym przed dniem
1 stycznia 2001 r. wydatki inwestycyjne na kontynuację objętej ulgą inwestycji rozpoczętej
przed dniem 1 stycznia 2001 r.
21.
Przy ocenie nabycia prawa do odliczeń na podstawie art. 26a ustawy wymienionej w art.
1 w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2001 r., warunek określony w ust.
9 pkt 4 tego przepisu uważa się za spełniony, mimo wystąpienia zaległości przewyższającej
odpowiednio 3% kwoty należnego podatku, jeżeli podatnik dokona korekty i ureguluje
tę zaległość wraz z należnymi odsetkami albo w terminie 14 dni od dnia otrzymania
decyzji organu pierwszej instancji określającej zobowiązanie podatkowe ureguluje taką
zaległość wraz z należnymi odsetkami.
22.
Przy ocenie utraty prawa do odliczeń na podstawie art. 26a ustawy wymienionej w art.
1 w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2001 r., z przyczyn, o których
mowa w ust. 22 pkt 1 tego przepisu, uznaje się, że nie występuje utrata tego prawa,
jeżeli podatnik dokona korekty deklaracji podatkowej i ureguluje tę zaległość wraz
z należnymi odsetkami albo w terminie 14 dni od dnia otrzymania decyzji organu pierwszej
instancji określającej zobowiązanie podatkowe ureguluje taką zaległość wraz z należnymi
odsetkami.
23.
Zasady, o których mowa w ust. 21 i 22, mają zastosowanie również do podatników, którzy
korzystali z odliczeń od dochodu przed dniem 1 stycznia 2001 r., którym przysługuje
prawo do odliczeń na podstawie art. 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o stosowaniu szczególnych rozwiązań podatkowych
w związku z likwidacją skutków powodzi, która miała miejsce w lipcu 1997 r.
(Dz. U. Nr 113, poz. 736 i z 1998 r. Nr 94, poz. 593).
24.
Przepis art. 27a ust. 5a ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu obowiązującym po
dniu 31 grudnia 2000 r. ma zastosowanie do wydatków na cele, o których mowa w art.
27a ust. 1 pkt 1 lit. b)-f) ustawy wymienionej w art. 1, które zostały odliczone od
podatku po dniu 31 grudnia 2000 r., w związku z inwestycją podjętą po tym dniu.
25.
Wydatki, o których mowa w art. 27a ust. 1 pkt 3 lit. d) ustawy wymienionej w art.
1 w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2001 r., poniesione w 2001 r.,
podlegają odliczeniu od podatku obliczonego za 2001 r. w wysokości i na zasadach określonych
w art. 27a ust. 3 pkt 1 lit. f), ust. 6 pkt 3, ust. 7 pkt 3, ust. 9 i ust. 16 ustawy
wymienionej w art. 1 w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2001 r.
26.
Przepisy ust. 1, ust. 2 pkt 2, ust. 3, 5-7, 12-17 i ust. 23-25 stosuje się odpowiednio
do podatników, o których mowa w art. 6 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.
27.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłasza, do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego
rok podatkowy 2001, 2002, 2003, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
Polskiej „Monitor Polski”, wysokość kwoty, o której mowa w art. 26 ust. 3 ustawy wymienionej
w art. 1 w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 1997 r. oraz w art. 26 ust.
2 ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu obowiązującym w latach 19972000, z zastrzeżeniem
ust. 28.
28.
W 2003 r. wysokość kwoty, o której mowa w art. 26 ust. 3 ustawy wymienionej w art.
1 w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 1997 r. oraz w art. 26 ust. 2 ustawy
wymienionej w art. 1 w brzmieniu obowiązującym w latach 1997-2000, nie może ulec zmniejszeniu.
W tym celu dla ustalenia wysokości kwoty, o której mowa w art. 26 ust. 3 ustawy wymienionej
w art. 1 w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 1997 r. oraz w art. 26 ust.
2 ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu obowiązującym w latach 1997-2000, przyjmuje
się najwyższy w okresie obowiązywania ustawy wskaźnik przeliczeniowy 1 m
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 1 i pkt
3, art. 2 i art. 6, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 1, 3-10,
12-15, 19 lit. c), pkt 20-29 i 31-34 oraz art. 3, które wchodzą w życie z dniem 30
czerwca 2001 r.
1.
Spółdzielnie mieszkaniowe są obowiązane sporządzić za rok kalendarzowy, w trzech egzemplarzach,
według ustalonego wzoru, imienne informacje o wysokości wycofanego wkładu budowlanego
lub mieszkaniowego wniesionego do spółdzielni od dnia 1 stycznia 1992 r., chyba że
podatnik złoży spółdzielni oświadczenie, że wycofany wkład nie był odliczony od jego
dochodu lub od podatku. W terminie do dnia 31 stycznia roku następującego po roku
podatkowym spółdzielnie przekazują jeden egzemplarz informacji osobom, które wycofały
ze spółdzielni wkład budowlany lub mieszkaniowy, a drugi egzemplarz urzędowi skarbowemu
właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika.
2.
Banki prowadzące kasy mieszkaniowe są obowiązane sporządzić za rok kalendarzowy, w
trzech egzemplarzach, według ustalonego wzoru, imienne informacje w przypadkach, o
których mowa w art. 27a ust. 13 pkt 4 i 5 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu
obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2002 r., chyba że podatnik złoży oświadczenie,
że wycofane oszczędności nie były odliczone od jego dochodu lub podatku ani od dochodu
lub podatku jego rodziców, albo że wycofane oszczędności, po określonym w umowie o
kredyt kontraktowy okresie systematycznego oszczędzania, zostaną wydatkowane zgodnie
z celami systematycznego oszczędzania na rachunku prowadzonym przez kasę mieszkaniową.
W terminie do dnia 31 stycznia roku następującego po roku podatkowym banki prowadzące
kasy mieszkaniowe przekazują jeden egzemplarz informacji podatnikowi, a drugi egzemplarz
urzędowi skarbowemu właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika.
3.
(uchylony).
4.
Informacje określone w ust. 1 i 2 są sporządzane na formularzu według wzoru określonego,
w drodze rozporządzenia, przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych.
Dotychczasowe akty wykonawcze zachowują moc do czasu wydania aktów wykonawczych na
podstawie upoważnień ustawowych zmienianych niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż
do dnia 30 kwietnia 2003 r., o ile nie są sprzeczne z niniejszą ustawą.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 2 pkt
1-4 i art. 6, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2003 r. i mają zastosowanie
do dochodów (strat) uzyskanych od tego dnia.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
1.
Do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art.
10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy zmienianej w art. 1, nabytych lub wybudowanych (oddanych
do użytkowania) w okresie od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2008 r., stosuje
się zasady określone w ustawie zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym na dzień
31 grudnia 2008 r.
2.
Do przychodów z odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 12 ust.
10a ustawy zmienianej w art. 4, wykorzystywanych w pozarolniczej działalności gospodarczej,
które zostały nabyte lub wybudowane (oddane do użytkowania) w okresie od dnia 1 stycznia
2007 r. do dnia 31 grudnia 2008 r., mają zastosowanie przepisy art. 12 ust. 10a ustawy
zmienianej w art. 4, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r., i art.
21 ust. 1 pkt 126 oraz art. 30e ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym
na dzień 31 grudnia 2008 r.
3.
Podatnicy, do których mają zastosowanie ust. 1 lub ust. 2, oświadczenie, o którym
mowa w art. 21 ust. 21 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym na dzień
31 grudnia 2008 r., składają w terminie złożenia zeznania, o którym mowa w art. 45
ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie
nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy zmienianej
w art. 1. W przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, 14-dniowy termin określony
w art. 21 ust. 21 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31
grudnia 2008 r., nie ma zastosowania.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem
1)
art. 2 pkt 1 lit. a i pkt 2, art. 3 pkt 1 lit. a i pkt 2, art. 4, art. 6 oraz art.
7, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia, z mocą od dnia 1 stycznia 2011 r.;
2)
art. 2 pkt 1 lit. b i pkt 3 oraz art. 3 pkt 1 lit. b i pkt 3, które wchodzą w życie
z dniem 1 stycznia 2013 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 2 i
3, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.
1
Przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego
przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych
u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału)
oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których
dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku
braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.
1a.
Przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 10 ust.
1 pkt 3, lub działów specjalnych produkcji rolnej, o których mowa w art. 10 ust. 1
pkt 4, osiąganych przez podatników opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c,
nie łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu
według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
2.
Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do
1)
rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania
przychodów i strat;
2)
ulg podatkowych związanych z prowadzoną działalnością w formie spółki niebędącej osobą
prawną.
3.
Zasady, o których mowa w ust. 1 i 2, mają również zastosowanie do małżonków, między
którymi istnieje wspólność majątkowa, osiągających ze źródła określonego w art. 10
ust. 1 pkt 6 przychody ze wspólnej własności, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania
rzeczy, chyba że złożą pisemne oświadczenie o opodatkowaniu całości dochodu osiągniętego
z tego źródła przez jednego z nich.
4.
Oświadczenie, o którym mowa w ust. 3, należy złożyć właściwemu naczelnikowi urzędu
skarbowego najpóźniej do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym został
otrzymany, ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6, pierwszy w roku podatkowym
przychód ze wspólnej własności, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy.
5.
Wybór zasady opodatkowania całości dochodu przez jednego z małżonków, wyrażony w oświadczeniu,
o którym mowa w ust. 3, obowiązuje przy zapłacie zaliczek przez cały rok podatkowy
oraz przy składaniu zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty),
chyba że w wyniku rozwodu albo orzeczenia przez sąd separacji nastąpił podział majątku
wspólnego małżonków i przedmiot umowy przypadł temu z małżonków, na którym nie ciążył
obowiązek zapłaty zaliczek i składania zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej
straty) z tego tytułu.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r. i ma zastosowanie do opodatkowania
dochodów (strat) uzyskanych od tego dnia.
1.
Wydatki, o których mowa w art. 27a ust. 1 pkt 1 lit. g) ustawy wymienionej w art.
1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2002 r., poniesione do dnia 31
grudnia 2001 r., które nie znalazły pokrycia w podatku obliczonym za lata 1997-2001,
podlegają odliczeniu od podatku na zasadach określonych w art. 27a ust. 15 ustawy
wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2002 r.
2.
Wydatki, o których mowa w art. 27a ust. 1 pkt 1 lit. g) ustawy wymienionej w art.
1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2002 r., poniesione w 2002 r.
podlegają odliczeniu od podatku, obliczonego za 2002 r., w wysokości i na zasadach
określonych w art. 27a ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed
dniem 1 stycznia 2002 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003 r. i ma zastosowanie do dochodów (strat)
uzyskanych od tego dnia, z wyjątkiem art. 1 pkt 21, który wchodzi w życie z dniem
ogłoszenia.
Przepisy art. 14 ust. 3 pkt 6, art. 23 ust. 1 pkt 40 i ust. 3 pkt 2 ustawy wymienionej
w art. 1 w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2003 r. zachowują moc po tym
dniu do otwartego do dnia 30 września 2003 r. postępowania układowego w rozumieniu
przepisów o postępowaniu układowym oraz mają zastosowanie w okresie od dnia 1 października
2003 r. do dnia 31 grudnia 2003 r. do postępowania upadłościowego z możliwością zawarcia
układu w rozumieniu przepisów prawa upadłościowego i naprawczego w przypadku ogłoszenia
upadłości po dniu 30 września 2003 r.
1.
Przepisy ustawy mają zastosowanie do dochodów (poniesionych strat) uzyskanych od dnia
1 stycznia 2005 r., z wyjątkiem
1)
art. 1 pkt 3, który ma zastosowanie do dochodów uzyskanych od dnia 1 stycznia 2004 r.;
2)
art. 30a ust. 10 oraz art. 30b ust. 5c i ust. 8 ustawy, o której mowa w art. 1, w
brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, które mają zastosowanie do dochodów uzyskanych
od dnia 1 lipca 2005 r.
2.
Podatnik, o którym mowa w art. 6a ust. 1 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą, wraz ze składanym zeznaniem podatkowym, o którym mowa w
art. 45 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 1, składa wniosek o wznowienie postępowania
na podstawie art. 240 § 1 pkt 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
(Dz. U. Nr 137, poz. 926, z późn. zm., jeżeli została wydana decyzja ostateczna w sprawie ustalenia zobowiązania podatkowego
lub stwierdzenia nadpłaty na podstawie art. 104 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
1.
Do obliczenia dochodów uzyskanych w latach 2007-2008 nie mają zastosowania przepisy
art. 22 ust. 2, 9 pkt 5, ust. 11, 12 i 13 ustawy wymienionej w art. 1.
2.
Do obliczenia dochodu uzyskanego w 2007 r. z tytułu stosunku służbowego, stosunku
pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej koszty uzyskania przychodów
1)
wynoszą 108 zł 50 gr miesięcznie, a za rok podatkowy nie więcej niż 1302 zł, w przypadku
gdy podatnik uzyskuje przychody z tytułu jednego stosunku służbowego, stosunku pracy,
spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej;
2)
nie mogą przekroczyć łącznie 1953 zł 23 gr za rok podatkowy, w przypadku gdy podatnik
uzyskuje przychody równocześnie z więcej niż jednego stosunku służbowego, stosunku
pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej;
3)
wynoszą 135 zł 63 gr miesięcznie, a za rok podatkowy łącznie nie więcej niż 1627 zł
56 gr, w przypadku gdy miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone
poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, a podatnik nie uzyskuje dodatku
za rozłąkę;
4)
nie mogą przekroczyć łącznie 2441 zł 54 gr za rok podatkowy, w przypadku gdy podatnik
uzyskuje przychody równocześnie z więcej niż jednego stosunku służbowego, stosunku
pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej, a miejsce stałego lub
czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza miejscowością, w której znajduje
się zakład pracy, a podatnik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę.
3.
Do obliczenia dochodu uzyskanego w 2008 r. z tytułu stosunku służbowego, stosunku
pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej koszty uzyskania przychodów
1)
wynoszą 111 zł 25 gr miesięcznie, a za rok podatkowy nie więcej niż 1335 zł, w przypadku
gdy podatnik uzyskuje przychody z tytułu jednego stosunku służbowego, stosunku pracy,
spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej;
2)
nie mogą przekroczyć łącznie 2002 zł 05 gr za rok podatkowy, w przypadku gdy podatnik
uzyskuje przychody równocześnie z więcej niż jednego stosunku służbowego, stosunku
pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej;
3)
wynoszą 139 zł 06 gr miesięcznie, a za rok podatkowy łącznie nie więcej niż 1668 zł
72 gr, w przypadku gdy miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone
poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, a podatnik nie uzyskuje dodatku
za rozłąkę;
4)
nie mogą przekroczyć łącznie 2502 zł 56 gr za rok podatkowy, w przypadku gdy podatnik
uzyskuje przychody równocześnie z więcej niż jednego stosunku służbowego, stosunku
pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej, a miejsce stałego lub
czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza miejscowością, w której znajduje
się zakład pracy, a podatnik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę.
4.
W latach 2007-2008 koszty uzyskania przychodów z tytułów określonych w art. 13 pkt
5, 7 i 9 ustawy wymienionej w art. 1 ustala się
1)
w 2007 r. - w wysokości określonej w ust. 2 pkt 1, a jeżeli podatnik tego samego rodzaju
przychody uzyskuje od więcej niż jednego podmiotu albo od tego samego podmiotu ale
z tytułu kilku stosunków prawnych, roczne koszty uzyskania przychodu nie mogą przekroczyć
1953 zł 23 gr;
2)
w 2008 r. - w wysokości określonej w ust. 3 pkt 1, a jeżeli podatnik tego samego rodzaju
przychody uzyskuje od więcej niż jednego podmiotu albo od tego samego podmiotu ale
z tytułu kilku stosunków prawnych, roczne koszty uzyskania przychodu nie mogą przekroczyć
2002 zł 05 gr.
5.
W latach 2007-2008 do przychodów, o których mowa w art. 14 ustawy wymienionej w art.
1, nie mają zastosowania koszty uzyskania przychodów określone w ust. 4 oraz art.
22 ust. 9 ustawy wymienionej w art. 1.
6.
Jeżeli roczne koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 2 i 3, w latach 2007-2008
są niższe od wydatków na dojazd do zakładu lub zakładów pracy środkami transportu
autobusowego, kolejowego, promowego lub komunikacji miejskiej, w rocznym rozliczeniu
podatku koszty te mogą być przyjęte przez pracownika lub przez płatnika pracownika,
w wysokości wydatków faktycznie poniesionych, udokumentowanych wyłącznie imiennymi
biletami okresowymi.
7.
Przepisów ust. 2 pkt 3 i 4 oraz ust. 3 pkt 3 i 4 nie stosuje się w przypadku, gdy
pracownik otrzymuje zwrot kosztów dojazdu do zakładu pracy, z wyjątkiem, gdy zwrócone
koszty zostały zaliczone do przychodów podlegających opodatkowaniu.
8.
Do przychodów, o których mowa w art. 42e ustawy wymienionej w art. 1, w latach 2007-2008
stosuje się odpowiednio koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 2 pkt 1
i 2 oraz w ust. 3 pkt 1 i 2.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem
1)
art. 1 pkt 46 i 47 lit. e, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia
1 kwietnia 2007 r.;
2)
art. 1 pkt 5 lit. b-d, pkt 6, 28 lit. a, pkt 42, 47 lit. a i b i pkt 48 lit. a i b,
które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2008 r.
1.
Podatnicy, którzy przed dniem 1 stycznia 1994 r. nabyli prawo do odliczenia wydatków
poniesionych na cele określone w art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. g) ustawy wymienionej w
art. 1 i nie odliczyli przed tym dniem przysługującej im kwoty, zachowują prawo do
odliczenia pozostałej części wydatków od dochodów uzyskanych po tym dniu.
2.
Przepis art. 26 ust. 6 ustawy wymienionej w art. 1, w części dotyczącej możliwości
odliczania wydatków udokumentowanych fakturą (rachunkiem) wystawioną wyłącznie przez
podatnika podatku od towarów i usług niekorzystającego ze zwolnienia od tego podatku,
w 1994 r. nie ma zastosowania u tych podatników, którzy przed dniem ogłoszenia ustawy
zawarli umowy o wykonanie czynności określonych w art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. b) oraz
lit. d)-g) i w pkt 6 z osobami korzystającymi ze zwolnienia od podatku od towarów
i usług oraz w terminie do dnia 31 stycznia 1994 r. zawiadomili o zawarciu tych umów
urzędy skarbowe właściwe w sprawach opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
3.
Przepis art. 26 ust. 10, w brzmieniu obowiązującym w latach 1992 i 1993, ustawy wymienionej
w art. 1 ma zastosowanie również do spłaty kredytów lub pożyczek podlegających odliczeniu
na podstawie przepisów obowiązujących przed wejściem w życie niniejszej ustawy.
4.
Przepis art. 37 ust. 3 ustawy wymienionej w art. 3, w części dotyczącej utraty prawa
do zwolnienia z powodu ogłoszenia upadłości spółki, ma zastosowanie do spółek, które
korzystają ze zwolnienia w dniu ogłoszenia ustawy lub uzyskają zwolnienie do dnia
31 marca 1994 r.
5.
Przepis art. 22 ust. 1a ustawy wymienionej w art. 4 ma zastosowanie, jeżeli decyzja
o odroczeniu terminu zapłaty lub rozłożeniu podatku na raty została wydana po dniu
1 stycznia 1994 r.
6.
Podmioty gospodarcze prowadzące, zgodnie z odrębnymi przepisami, podatkową księgę
przychodów i rozchodów są zobowiązane do posiadania rachunku bankowego nie później
niż przed upływem 60 dni od dnia ogłoszenia ustawy; art. 3 ust. 3 ustawy wymienionej
w art. 5 stosuje się od dnia otwarcia rachunku.
7.
Zawiadomień, o których mowa w art. 3 ust. 3 ustawy wymienionej w art. 5, należy dokonać
w ciągu 30 dni od dnia ogłoszenia ustawy, z wyjątkiem podmiotów gospodarczych prowadzących
podatkową księgę przychodów i rozchodów, dla których termin ten wynosi do 60 dni.
1.
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem
dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie
przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
1a
Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem opodatkowania
w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 29-30c, art. 30e oraz art. 44 ust.
7e i 7f, suma dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
2.
Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24-25 nie stanowią inaczej, jest
nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą
ze źródła przychodów.
3.
O wysokość straty ze źródła przychodów, poniesionej w roku podatkowym, można obniżyć
dochód uzyskany z tego źródła w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu
latach podatkowych, z tym że wysokość obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może
przekroczyć 50% kwoty tej straty.
3a.
Przepis ust. 3 nie ma zastosowania do strat
1)
z odpłatnego zbycia rzeczy i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt
8, oraz
2)
ze źródeł przychodów, z których dochody są wolne od podatku dochodowego.
4.
Przepis ust. 3 ma zastosowanie do straty z działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli
dochód z działów specjalnych produkcji rolnej przez okres następnych pięciu kolejnych
lat podatkowych ustalany jest na podstawie ksiąg.
5.
Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio, gdy w okresie, o którym mowa w tym przepisie,
podatnik jest opodatkowany na zasadach określonych w rozdziale 2 ustawy o zryczałtowanym
podatku dochodowym. W tym przypadku obniża się przychód, o którym mowa w art. 6 ust.
1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.
6.
Przepis ust. 3 ma zastosowanie do strat z odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających
osobowość prawną, papierów wartościowych, w tym z odpłatnego zbycia pożyczonych papierów
wartościowych (sprzedaż krótka) i odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych
oraz z realizacji praw z nich wynikających, oraz z tytułu objęcia udziałów (akcji)
w spółkach mających osobowość prawną albo wkładów w spółdzielniach w zamian za wkład
niepieniężny w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1997 r. i ma zastosowanie do opodatkowania
dochodów uzyskanych od tego dnia, z wyjątkiem przepisów art. 1 pkt 8 lit. a), pkt
12 w części dotyczącej art. 26 ust. 14, pkt 14 lit. c) oraz pkt 15 w części dotyczącej
art. 27a ust. 18-21 - które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.
Przepisy art. 3 ust. 1 i art. 4-8 stosuje się odpowiednio do podatników, o których
mowa w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym
od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne
(Dz. U. Nr 144, poz. 930, z 2000 r. Nr 104, poz. 1104 i Nr 122, poz. 1324 oraz z 2001 r. Nr 74, poz. 784, Nr 88, poz. 961 i Nr 125, poz. 1363 i 1369).
Przepisy art. 23 ust. 1 pkt 57 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą, mają zastosowanie także do umów zawartych lub odnowionych do dnia 31 grudnia
2003 r., do których miały zastosowanie przepisy art. 23 ust. 1 pkt 57 ustawy wymienionej
w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2004 r.
Ustawa ma zastosowanie do dochodów uzyskanych od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy,
z wyjątkiem przepisów art. 21 ust. 1 pkt 20 i 23a ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą, które mają zastosowanie do dochodów uzyskanych od dnia 1
stycznia 2004 r., oraz z wyjątkiem przepisów art. 42c i art. 42d ustawy wymienionej
w art. 1, art. 4 pkt 2 oraz art. 6 i art. 7, które mają zastosowanie do dochodów uzyskanych
od dnia 1 lipca 2005 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2005 r., z wyjątkiem
1)
art. 3-5, które wchodzą w życie z dniem 31 grudnia 2004 r.;
2)
art. 30a ust. 10 oraz art. 30b ust. 5c i ust. 8 ustawy, o której mowa w art. 1, w
brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2005 r.
1.
Podatnikowi, któremu w latach 2002-2006 został udzielony kredyt (pożyczka), o którym
mowa w art. 26b ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem
1 stycznia 2007 r., zwany dalej „kredytem mieszkaniowym”, przysługuje na zasadach
określonych w tej ustawie oraz w ustawie wymienionej w art. 2, w brzmieniu obowiązującym
przed dniem 1 stycznia 2007 r., prawo do odliczania wydatków na spłatę odsetek
1)
od kredytu mieszkaniowego,
2)
od kredytu (pożyczki) zaciągniętego na spłatę kredytu mieszkaniowego,
3)
od każdego kolejnego kredytu (pożyczki) zaciągniętego na spłatę kredytu (pożyczki),
o którym mowa w pkt 1 lub 2
- do upływu terminu spłaty określonego w umowie o kredyt mieszkaniowy zawartej przed
dniem 1 stycznia 2007 r., nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2027 r.
1a.
W przypadku gdy kredyt (pożyczka), o którym mowa w ust. 1, stanowi część kredytu (pożyczki)
przeznaczonego na spłatę również innych, niż wymienione w tym przepisie, zobowiązań
kredytowych (pożyczkowych), odliczeniu podlegają odsetki od tej części kredytu (pożyczki),
która proporcjonalnie przypada na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w ust.
1.
1b.
Odsetki od kredytu (pożyczki), o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lub 3, zapłacone w latach
2002-2007 w związku z inwestycją zakończoną przed dniem 1 stycznia 2008 r., zgodnie
z art. 26b ust. 2 pkt 4 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed
dniem 1 stycznia 2007 r., podlegają odliczeniu na zasadach określonych w ustawie wymienionej
w art. 1 lub 2, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r., od dochodu
(przychodu) uzyskanego w roku 2008 lub 2009. Do odliczenia wydatków, o których mowa
w zdaniu pierwszym, nie stosuje się art. 26b ust. 5-7 ustawy wymienionej w art. 1,
w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r. Przepis ust. 1a stosuje się
odpowiednio.
1c.
Przepisy ust. 1 pkt 2 i 3, ust. 1a i 1b stosuje się do kredytu (pożyczki) zaciągniętego
w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w
państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego
Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.
2.
Do podatników, którzy zaciągnęli kredyt na zasadach określonych w ustawie z dnia 8 września 2006 r. o finansowym wsparciu rodzin w nabywaniu własnego
mieszkania
(Dz. U. Nr 183, poz. 1354), nie ma zastosowania przepis ust. 1.
3.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi na lata 2007-2027, w drodze
rozporządzenia, wzór oświadczenia, o którym mowa w art. 26b ust. 2 pkt 5 ustawy wymienionej
w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r., wraz z objaśnieniem
co do sposobu jego wypełnienia. Rozporządzenie ma na celu umożliwienie identyfikacji
podatnika i urzędu skarbowego, do którego kierowany jest formularz, oraz zapewnienie
kontroli poprawności stosowania odliczenia, o którym mowa w ust. 1, mającego wpływ
na wysokość zobowiązania podatkowego podatnika.
4.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłasza na lata 2007-2027, do dnia
31 grudnia roku poprzedzającego rok podatkowy, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku
Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” wysokość kwoty, o której mowa
w art. 26b ust. 4 pkt 2 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed
dniem 1 stycznia 2007 r., w celu określenia tej części kredytu (pożyczki), od której
podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia odsetek, stosownie do postanowień określonych
w ust. 1.
5.
W kolejnych następujących po sobie latach podatkowych kwota, o której mowa w art.
26b ust. 4 pkt 2 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem
1 stycznia 2007 r., nie może ulec zmniejszeniu. W tym celu dla ustalania tej podstawy
przyjmuje się najwyższy w okresie 2001-2026 wskaźnik przeliczeniowy 1 m
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt
13 lit. a, art. 4 oraz art. 5 pkt 2, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2007 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
1
Dochody osiągnięte przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt
3, są opodatkowane na zasadach określonych w art. 27, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3,
chyba że podatnicy złożą właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pisemny wniosek
lub oświadczenie o zastosowanie form opodatkowania określonych w ustawie o zryczałtowanym
podatku dochodowym. Podatnicy podejmujący działalność gospodarczą wniosek lub oświadczenie
o zastosowanie form opodatkowania określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym
mogą złożyć na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej.
2
Podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 3, mogą wybrać sposób opodatkowania dochodów z pozarolniczej
działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c. W tym przypadku są obowiązani
do złożenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego do dnia 20 stycznia roku podatkowego
pisemnego oświadczenia o wyborze tego sposobu opodatkowania. Jeżeli podatnik rozpoczyna
prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej, oświadczenie może złożyć na podstawie
przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, a jeżeli podatnik nie złożył oświadczenia
na podstawie tych przepisów - pisemne oświadczenie składa właściwemu naczelnikowi
urzędu skarbowego, nie później niż w dniu uzyskania pierwszego przychodu.
3.
Jeżeli podatnik, który wybrał sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2, uzyska
z działalności gospodarczej prowadzonej samodzielnie lub z tytułu prawa do udziału
w zysku spółki niemającej osobowości prawnej przychody ze świadczenia usług na rzecz
byłego lub obecnego pracodawcy, odpowiadających czynnościom, które podatnik lub co
najmniej jeden ze wspólników
1)
(uchylony),
2)
wykonywał lub wykonuje w roku podatkowym
- w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy, podatnik ten traci w
roku podatkowym prawo do opodatkowania w sposób określony w art. 30c i jest obowiązany
do wpłacenia zaliczek od dochodu osiągniętego od początku roku, obliczonych przy zastosowaniu
skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1, oraz odsetek za zwłokę od zaległości
z tytułu tych zaliczek.
4.
Wybór sposobu opodatkowania dokonany w oświadczeniu, o którym mowa w ust. 2, dotyczy
również lat następnych, chyba że podatnik, w terminie do dnia 20 stycznia roku podatkowego,
zawiadomi w formie pisemnej właściwego naczelnika urzędu skarbowego o rezygnacji z
tego sposobu opodatkowania lub złoży w tym terminie pisemny wniosek lub oświadczenie
o zastosowanie form opodatkowania określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.
5.
Jeżeli podatnik
1)
prowadzi działalność gospodarczą samodzielnie i jest wspólnikiem spółki lub spółek
niemających osobowości prawnej,
2)
jest wspólnikiem spółek niemających osobowości prawnej
- wybór sposobu opodatkowania, o którym mowa w ust. 2, dotyczy wszystkich form prowadzenia
tej działalności, do których mają zastosowanie przepisy ustawy.
6.
Dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6,
są opodatkowane na zasadach określonych w ustawie, chyba że podatnicy złożą właściwemu
naczelnikowi urzędu skarbowego pisemne oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie
ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym
podatku dochodowym.
7.
Podatnicy, którzy dochody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 4, ustalają
na podstawie prowadzonych ksiąg, mogą wybrać sposób opodatkowania tych dochodów na
zasadach określonych w art. 30c. W tym przypadku są obowiązani do złożenia właściwemu
naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie, o którym mowa w art. 43 ust. 1, pisemnego
oświadczenia o wyborze tego sposobu opodatkowania, a jeżeli podatnik rozpoczyna prowadzenie
działów specjalnych produkcji rolnej w trakcie roku podatkowego - w terminie, o którym
mowa w art. 43 ust. 3. Przepis ust. 5 stosuje się odpowiednio.
8.
Wybór sposobu opodatkowania dokonany w oświadczeniu, o którym mowa w ust. 7, dotyczy
również lat następnych, chyba że podatnik, w terminie do dnia 30 listopada roku poprzedzającego
rok podatkowy, zawiadomi w formie pisemnej właściwego naczelnika urzędu skarbowego
o rezygnacji z tego sposobu opodatkowania.
Minister Finansów ogłosi w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej jednolite teksty
ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o urzędzie Ministra Finansów oraz urzędach i izbach skarbowych, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania jednolitych
tekstów.
1.
Źródłami przychodów są
1)
stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo
w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją
rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta;
2)
działalność wykonywana osobiście;
3)
pozarolnicza działalność gospodarcza;
4)
działy specjalne produkcji rolnej;
5)
(uchylony);
6)
najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w
tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa
rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych
produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą;
7)
kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych
niż wymienione w pkt 8 lit. a-c;
8)
odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2
a)
nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b)
spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa
do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c)
prawa wieczystego użytkowania gruntów,
d)
innych rzeczy,
- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych
w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc
od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą
się do każdej z osób dokonującej zamiany;
9)
inne źródła.
2.
Przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia
1)
na podstawie umowy przewłaszczenia w celu zabezpieczenia wierzytelności, w tym pożyczki
lub kredytu - do czasu ostatecznego przeniesienia własności przedmiotu umowy;
2
w formie wniesienia wkładu niepieniężnego do spółki mającej osobowość prawną lub spółdzielni
środków obrotowych, środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych;
3)
składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3,
nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między
pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały
wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.
3.
Przepisy ust. 1 pkt 8 mają zastosowanie do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby
związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji
rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego
stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w
gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych
z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego
lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
lub udziału w takim prawie.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów
art. 4 ust. 1 i art. 5 ust. 1, które wchodzą w życie po upływie 3 miesięcy od dnia
ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1997 r.
1.
W latach 2002-2003 nie mają zastosowania przepisy art. 22 ust. 2, 2a i ust. 11 ustawy
wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2002 r.
2.
W 2002 r.
1)
koszty uzyskania przychodów z tytułu stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego
stosunku pracy oraz pracy nakładczej wynoszą 96 zł 26 gr miesięcznie, a za rok podatkowy
nie więcej niż 1.155 zł 12 gr,
2)
jeżeli podatnik uzyskuje przychody, o których mowa w pkt 1, równocześnie od kilku
zakładów pracy, koszty uzyskania przychodu za rok podatkowy nie mogą przekroczyć łącznie
1.732 zł 72 gr,
3)
jeżeli miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza miejscowością,
w której znajduje się zakład pracy, a podatnik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę, miesięczne
koszty uzyskania przychodu wynoszą 120 zł 33 gr, a za rok podatkowy łącznie nie więcej
niż 1.443 zł 90 gr,
4)
jeżeli podatnik uzyskuje przychody, o których mowa w pkt 1, równocześnie od kilku
zakładów pracy, a miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone
poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, i podatnik nie uzyskuje dodatku
za rozłąkę, koszty uzyskania przychodu za rok podatkowy nie mogą przekroczyć łącznie
2.165 zł 90 gr.
3.
W 2003 r.
1)
koszty uzyskania przychodów z tytułu stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego
stosunku pracy oraz pracy nakładczej wynoszą 99 zł 96 gr miesięcznie, a za rok podatkowy
nie więcej niż 1.199 zł 52 gr,
2)
jeżeli podatnik uzyskuje przychody, o których mowa w pkt 1, równocześnie od kilku
zakładów pracy, koszty uzyskania przychodu za rok podatkowy nie mogą przekroczyć łącznie
1.799 zł 37 gr,
3)
jeżeli miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza miejscowością,
w której znajduje się zakład pracy, a podatnik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę, miesięczne
koszty uzyskania przychodu wynoszą 124 zł 95 gr, a za rok podatkowy łącznie nie więcej
niż 1.499 zł 40 gr,
4)
jeżeli podatnik uzyskuje przychody, o których mowa w pkt 1, równocześnie od kilku
zakładów pracy, a miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone
poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, i podatnik nie uzyskuje dodatku
za rozłąkę, koszty uzyskania przychodu za rok podatkowy nie mogą przekroczyć łącznie
2.249 zł 21 gr.
4.
Jeżeli roczne koszty uzyskania przychodów, określone w ust. 2 i 3, są niższe od wydatków
na dojazd do zakładu pracy lub zakładów pracy środkami transportu autobusowego, kolejowego,
promowego lub komunikacji miejskiej, w rocznym rozliczeniu podatku koszty te mogą
być przyjęte w wysokości wydatków faktycznie poniesionych, udokumentowanych wyłącznie
imiennymi biletami okresowymi.
5.
W latach 2002-2003 przepisy ust. 1-4 uwzględnia się odpowiednio przy poborze podatku
lub zaliczek na podatek przez płatników oraz w zeznaniu podatkowym, zgodnie z przepisami
rozdziału 7 i 8 ustawy wymienionej w art. 1.
Podatnicy, którzy odsetki od kredytu lub pożyczki odliczali lub odliczają na podstawie
art. 26b ustawy wymienionej w art. 1, nie mogą korzystać ze zwolnienia określonego
w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. e ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym
przed dniem 1 stycznia 2004 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej,
z wyjątkiem
1)
art. 42 ust. 7, art. 42c i art. 42d ustawy wymienionej w art. 1, art. 2 pkt 2 lit.
a, art. 4 pkt 2 oraz art. 6 i art. 7, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2005 r.;
2)
art. 2 pkt 4 i 5, który wchodzi w życie z dniem 1 maja 2012 r.
1.
Do obliczenia podatku dochodowego za lata 2007-2008, o którym mowa w art. 27 ustawy
wymienionej w art. 1, nie ma zastosowania skala podatkowa, o której mowa w art. 27
ust. 1 ustawy wymienionej w art. 1.
2.
Podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 29-30e oraz art. 44 ust. 4 ustawy wymienionej
w art. 1, od dochodów uzyskanych w 2007 r. pobiera się od podstawy jego obliczenia
według następującej skali
Podstawa obliczenia podatku w złotych
Podatek wynosi
ponad
do
43 405
19% minus kwota zmniejszająca podatek 572 zł 54 gr
43 405
85 528
7674 zł 41 gr + 30% nadwyżki ponad 43 405 zł
85 528
20 311 zł 31 gr + 40% nadwyżki ponad 85 528 zł
3.
Podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 29-30e oraz art. 44 ust. 4 ustawy wymienionej
w art. 1, od dochodów uzyskanych w 2008 r. pobiera się od podstawy jego obliczenia
według następującej skali
Podstawa obliczenia podatku w złotych
Podatek wynosi
ponad
do
44 490
19% minus kwota zmniejszająca podatek 586 zł 85 gr
44 490
85 528
7866 zł 25 gr + 30% nadwyżki ponad 44 490 zł
85 528
20 177 zł 65 gr + 40% nadwyżki ponad 85 528 zł
4.
Jeżeli przepisy ustaw wymienionych w art. 1 i 2 odwołują się do skali podatkowej,
do przepisów tych w latach 2007-2008 ma zastosowanie skala podatkowa określona w ust.
2 albo odpowiednio w ust. 3.
1.
Do przekazania 1% podatku należnego wynikającego z zeznań podatkowych lub ich korekt
za 2008 r. stosuje się wykaz, o którym mowa w ust. 5.
2.
Organizacje pożytku publicznego, ujęte w wykazie, o którym mowa w ust. 5, są obowiązane
do dnia 31 stycznia 2009 r. przekazać naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według
siedziby organizacji, numer rachunku bankowego, na który ma być przekazany 1% podatku.
3.
Naczelnik urzędu skarbowego przekazuje 1% podatku należnego, o którym mowa w ust.
1, na rachunek bankowy organizacji pożytku publicznego, o którym mowa w ust. 2, w
trzecim lub w czwartym miesiącu licząc od końca miesiąca, w którym upłynął termin
dla złożenia zeznania podatkowego. Kwota ta jest pomniejszana o koszty przelewu bankowego.
4.
W przypadku, gdy organizacja pożytku publicznego nie wypełniła obowiązku, o którym
mowa w ust. 2, lub błędnie podała numer rachunku bankowego, naczelnik urzędu skarbowego
odstępuje od przekazania 1% podatku na rzecz tej organizacji.
5.
W terminie do dnia 31 grudnia 2008 r. minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego
w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku
Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” wykaz organizacji mających status
organizacji pożytku publicznego na dzień 30 listopada 2008 r.; w wykazie tym nie uwzględnia
się organizacji prowadzących działalność gospodarczą polegającą na wytwarzaniu wyrobów
przemysłu elektronicznego, paliwowego, tytoniowego, spirytusowego, winiarskiego, piwowarskiego,
a także pozostałych wyrobów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,5%, oraz
wyrobów z metali szlachetnych albo z udziałem tych metali, lub handlu tymi wyrobami.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1994 r., z tym że przepisy art. 1 i 2 stosuje
się do opodatkowania dochodów uzyskanych od tego dnia, z wyjątkiem przepisów art.
1 pkt 15 lit. c) oraz pkt 21 lit. d), które stosuje się również do rozliczenia podatku
dochodowego za 1993 r.
1.
W zakresie odliczania składek na powszechne ubezpieczenie zdrowotne od podatku dochodowego
ustalonego zgodnie z przepisami ustaw wymienionych w art. 1 i 2, nie ma zastosowania art. 10 ustawy z dnia 20 lipca 2001 r. o zmianie ustawy
o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. Nr 88, poz. 961).
2.
W zakresie ustalenia skali podatku dochodowego na 2002 r. nie ma zastosowania art.
27 ust. 4 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia
2002 r.
Podatnikom, którym w latach 2002-2003
1)
został udzielony kredyt (pożyczka) na inwestycję, o której mowa w art. 26b ust. 1
pkt 2 albo 3 ustawy wymienionej w art. 1, ukończoną w tych latach, i
2)
nie skorzystali z odliczenia wyłącznie z powodu, że nie został spełniony warunek dotyczący
trzyletniego okresu trwania inwestycji, określony w art. 26b ust. 2 pkt 4 ustawy wymienionej
w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2004 r.
- a począwszy od dnia 1 stycznia 2004 r. spełnione są wszystkie warunki określone
w art. 26b ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia
2004 r., przysługuje prawo odliczenia od dochodu uzyskanego w latach 2004-2005, oprócz
wydatków na spłatę odsetek od tego kredytu poniesionych w latach 2004-2005, również
odsetek zapłaconych w latach 2002-2003, od części kredytu, która nie przekracza kwoty
189 000 zł.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 9 i
10, które wchodzą w życie z dniem 1 czerwca 2005 r.
1.
Osoba prowadząca gospodarstwo domowe zachowuje prawo do odliczenia, o którym mowa
w art. 27e ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia
2007 r., na zasadach określonych w tej ustawie oraz w ustawie wymienionej w art. 2,
w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r., z tytułu wydatków ponoszonych
do końca obowiązywania umowy zawartej przed dniem 1 stycznia 2007 r.
2.
Przepis ust. 1 nie ma zastosowania do wydatków ponoszonych w związku z przedłużeniem
umowy, o której mowa w ust. 1, dokonanym po dniu 31 grudnia 2006 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
1.
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji
praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3,
są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze
i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
świadczeń.
2.
Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 2, określa się
na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego
rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz
czasu i miejsca ich uzyskania.
2a.
Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się
1)
jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej
dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców;
2)
jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
3)
jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według równowartości
czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;
4)
w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu
usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem
w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.
2b.
Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy
wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a odpłatnością
ponoszoną przez podatnika.
3.
(uchylony).
4.
(uchylony).
1.
Przychody w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego walut obcych
ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego
dzień uzyskania przychodu.
2.
Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego
ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego
dzień poniesienia kosztu.
3.
Kwoty uprawniające do odliczenia od dochodu, podstawy obliczenia podatku lub obniżenia
podatku, wydatki oraz podatek, wyrażone w walutach obcych przelicza się na złote według
kursu średniego walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia
roboczego poprzedzającego dzień poniesienia wydatku lub zapłaty podatku.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1995 r., z wyjątkiem przepisu art. 5 ust.
4, który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
1.
Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego
stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną
świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych
wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za
godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany
urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona,
a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych
nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
2.
Wartość pieniężną świadczeń w naturze przysługujących pracownikom na podstawie odrębnych
przepisów ustala się według przeciętnych cen stosowanych wobec innych odbiorców -
jeżeli przedmiotem świadczenia są rzeczy lub usługi wchodzące w zakres działalności
pracodawcy.
3.
Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych
ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b.
3a.
(uchylony).
4.
Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku służbowym,
stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku pracy.
5.
Nie wlicza się do przychodu osób wykonujących pracę nakładczą wartości surowców i
materiałów pomocniczych dostarczonych przez te osoby oraz zwrotu poniesionych przez
nie kosztów z tytułu transportu, zużytej energii, opału, konserwacji maszyn i urządzeń
itp., jeżeli osoba, na rzecz której wykonywana jest praca nakładcza, wypłaca należność
z tych tytułów w wyodrębnionej pozycji.
6.
Za przychód z tytułu członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni
zajmującej się produkcją rolną uważa się wszelkie przychody, o których mowa w art.
11, uzyskane przez członka spółdzielni lub jego domownika z tytułu wkładu pracy oraz
innych tytułów przewidzianych w statucie spółdzielni, po wyłączeniu z tych przychodów
udziałów w dochodzie podzielnym spółdzielni z tytułu działalności rolniczej, z wyjątkiem
polegającej na prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej. Przepisy ust. 2 i
3 stosuje się odpowiednio.
7.
Przez emeryturę lub rentę rozumie się łączną kwotę świadczeń emerytalnych i rentowych,
w tym kwoty emerytur kapitałowych wypłacanych na podstawie ustawy o emeryturach kapitałowych, wraz ze wzrostami i dodatkami, z wyłączeniem dodatków rodzinnych i pielęgnacyjnych
oraz dodatków dla sierot zupełnych do rent rodzinnych.
8.
(uchylony).
Minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłasza, do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego
rok podatkowy 2002, 2003 i 2004, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
Polskiej „Monitor Polski”, wysokość kwoty, o której mowa w art. 26 ust. 3 ustawy wymienionej
w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 1997 r., oraz wysokość
kwoty, o której mowa w art. 27a ust. 2 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym
w latach 1997-2001, z zastrzeżeniem art. 12a.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt
3 i 4, art. 2 pkt 2 lit. b tiret drugie, lit. d i pkt 4 oraz art. 3-5, które wchodzą
w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.
1.
Podatnicy, którzy w 2003 r. wydatki, o których mowa w art. 27a ust. 1 pkt 1 ustawy
wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym w 2003 r., odliczali od podatku, a
odliczenie to nie znalazło pokrycia w podatku za 2003 r., zachowują prawo do ich odliczania
od podatku w latach następnych, aż do całkowitego ich odliczenia. Przepisy art. 27a
ust. 14 i art. 45 ust. 3a pkt 1 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym
w 2003 r. stosuje się odpowiednio.
2.
Wydatki, o których mowa w art. 27a ust. 1 pkt 1 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu
obowiązującym w 2003 r., poniesione w latach 2004-2005 podlegają odliczeniu od podatku,
w wysokości i na zasadach określonych w art. 27a i art. 45 ust. 3a pkt 1 ustawy wymienionej
w art. 1, w brzmieniu obowiązującym w 2003 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 9 pkt
2, który wchodzi w życie z dniem 1 lutego 2005 r., oraz art. 11, który wchodzi w życie
z dniem 31 grudnia 2004 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.
1.
Jeżeli podatnik w okresie od dnia 1 maja 2006 r. do dnia 31 grudnia 2006 r. oraz od
dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia złożenia zeznania za 2006 r., nie później jednak niż
do dnia upływu terminu określonego dla złożenia tego zeznania, dokonał darowizny pieniężnej,
o której mowa w art. 27d ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed
dniem 1 stycznia 2007 r., podatek dochodowy wynikający z zeznania podatkowego za 2006 r.
zmniejsza się na zasadach określonych w tym artykule, z zastrzeżeniem ust. 2.
2.
Zmniejszenie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się, jeżeli darowizna pieniężna, o której
mowa w art. 27d ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem
1 stycznia 2007 r., nie została odliczona od dochodu, na podstawie art. 26 ust. 1
pkt 9 ustawy wymienionej w art. 1 lub na podstawie odrębnych ustaw oraz od przychodu
lub podatku na podstawie ustawy wymienionej w art. 2.
„1. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 25 ust. 8 ustawy zmienianej
w art. 1, zachowują moc do czasu wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na
podstawie art. 25 ust. 8 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2009 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
W latach 2003-2004 wysokość kwoty, o której mowa w art. 26 ust. 3 ustawy wymienionej
w art. 1 w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 1997 r. oraz w art. 27a
ust. 2 ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu obowiązującym w latach 1997-2001, nie
może ulec zmniejszeniu. W tym celu dla ustalenia wysokości kwoty, o której mowa w
art. 26 ust. 3 ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1
stycznia 1997 r. oraz w art. 27a ust. 2 ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu obowiązującym
w latach 1997-2001, przyjmuje się najwyższy w okresie obowiązywania ustawy wskaźnik
przeliczeniowy 1 m
Dotychczasowe akty wykonawcze zachowują moc do czasu wydania aktów wykonawczych na
podstawie upoważnień ustawowych zmienianych niniejszą ustawą.
1.
Podatnikom, którzy przed dniem 1 stycznia 2004 r. nabyli prawo do obniżki podatku
dochodowego o kwotę ulgi uczniowskiej w zakresie i na zasadach określonych w art.
27c ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia
2004 r., a odliczenia te nie znalazły pokrycia w podatku dochodowym obliczonym za
lata poprzedzające rok 2004, przysługuje prawo do dokonywania tych odliczeń na zasadach
określonych w ustawie wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem
1 stycznia 2004 r.
2.
Podatnicy, którzy przed dniem 1 stycznia 2004 r. zawarli z uczniami lub szkołami właściwe
umowy, o których mowa w art. 27c ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym
przed dniem 1 stycznia 2004 r., oraz rozpoczęli praktyczną naukę zawodu lub szkolenie
w celu przygotowania zawodowego nie później niż w roku szkolnym 2003/2004, nabywają
prawo do ulgi uczniowskiej po dniu 31 grudnia 2003 r. w zakresie i na zasadach określonych
w art. 27c ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia
2004 r.
3.
Wnioski o przyznanie ulgi uczniowskiej, o której mowa w art. 27c ustawy wymienionej
w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2004 r., złożone przed
tym dniem, podlegają rozpatrzeniu w zakresie i na zasadach określonych w art. 27c
ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2004 r.
4.
Podatnicy, o których mowa w ust. 1 i 2, którym przysługuje prawo do korzystania z
ulgi uczniowskiej po dniu 31 grudnia 2003 r., mają prawo do obniżenia podatku opłacanego
na zasadach określonych w art. 27 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu nadanym
niniejszą ustawą, pod warunkiem że kwoty te nie zostały odliczone od podatku opłacanego
w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych lub w formie karty podatkowej.
5.
W latach 2004-2007 kwoty wymienione w art. 27c ust. 6 ustawy wymienionej w art. 1,
w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2004 r., podlegają w każdym roku
podatkowym podwyższeniu w stopniu odpowiadającym wzrostowi cen towarów i usług konsumpcyjnych
w okresie pierwszych trzech kwartałów w roku poprzedzającym ten rok podatkowy w stosunku
do analogicznego okresu roku poprzedniego.
6.
Wzrost cen, o którym mowa w ust. 5, jest określany przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego
w komunikacie w sprawie wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych w okresie pierwszych
trzech kwartałów roku poprzedzającego rok podatkowy w stosunku do tego samego okresu
roku poprzedniego, ogłaszanym na podstawie przepisów o podatkach i opłatach lokalnych
w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.
7.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w terminie do dnia 30 listopada roku
poprzedzającego rok podatkowy, w latach 2003-2006 ogłasza, w drodze rozporządzenia,
na rok następny na podstawie komunikatu, o którym mowa w ust. 6, kwoty, o których
mowa w art. 27c ust. 6 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed
dniem 1 stycznia 2004 r., z uwzględnieniem terminów i zasad określonych w ust. 5.
Podatnicy, którzy przed dniem 1 stycznia 2007 r. rozpoczęli amortyzację
1)
środków trwałych na podstawie art. 22j ust. 1 pkt 3 i art. 22k ust. 4-6,
2)
środków transportu na podstawie art. 22k ust. 1
- ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r.,
stosują do amortyzacji tych środków przepisy art. 22j ust. 1 pkt 3 oraz art. 22k ust.
1 i 4-6 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia
2007 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
Do dokonywania rocznego obliczenia podatku za 2008 r., zgodnie z art. 34 i art. 37
ustawy zmienianej w art. 1, ma zastosowanie art. 37 ust. 1a pkt 4 lit. b tej ustawy,
w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 listopada 2008 r.
Przepisy ustaw zmienianych w art. 1-3, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, mają
zastosowanie do uzyskanych dochodów (poniesionych strat) od dnia 1 stycznia 2011 r.,
z wyjątkiem
1)
art. 6 ust. 2 i 2a ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
2)
art. 21b ust. 6 ustawy, o której mowa w art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą
- które mają zastosowanie do dochodów uzyskanych od dnia 1 stycznia 2010 r.
Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1
pkt 2, uważa się
1)
(uchylony);
2)
przychody z osobiście wykonywanej działalności artystycznej, literackiej, naukowej,
trenerskiej, oświatowej i publicystycznej, w tym z tytułu udziału w konkursach z dziedziny
nauki, kultury i sztuki oraz dziennikarstwa, jak również przychody z uprawiania sportu,
stypendia sportowe przyznawane na podstawie odrębnych przepisów oraz przychody sędziów
z tytułu prowadzenia zawodów sportowych;
3)
przychody z działalności duchownych, osiągane z innego tytułu niż umowa o pracę;
4)
przychody z działalności polskich arbitrów uczestniczących w procesach arbitrażowych
z partnerami zagranicznymi;
5)
przychody otrzymywane przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków
społecznych lub obywatelskich, bez względu na sposób powoływania tych osób, nie wyłączając
odszkodowania za utracony zarobek, z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7;
6)
przychody osób, którym organ władzy lub administracji państwowej albo samorządowej,
sąd lub prokurator, na podstawie właściwych przepisów, zlecił wykonanie określonych
czynności, a zwłaszcza przychody biegłych w postępowaniu sądowym, dochodzeniowym i
administracyjnym oraz płatników, z zastrzeżeniem art. 14 ust. 2 pkt 10, i inkasentów
należności publicznoprawnych, a także przychody z tytułu udziału w komisjach powoływanych
przez organy władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, z wyjątkiem przychodów,
o których mowa w pkt 9;
7)
przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące
do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób
prawnych;
8)
przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło,
uzyskiwane wyłącznie od
a)
osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki
organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
b)
właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego
w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie
dla potrzeb związanych z tą nieruchomością
- z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej
przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których
mowa w pkt 9;
9)
przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich
lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w
ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej - z wyjątkiem
przychodów, o których mowa w pkt 7.
Z dniem 1 stycznia 2002 r. traci moc
„
1)
art. 2 ustawy z dnia 21 listopada 1996 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od
osób fizycznych
(Dz. U. Nr 137, poz. 638 i z 1998 r. Nr 74, poz. 471),
”
1.
Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty
należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych
towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów
i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa
się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.
1a.
(uchylony).
1b.
(uchylony).
1c.
Za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 1, uważa się, z zastrzeżeniem ust.
1e, 1h i 1i, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi,
albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień
1)
wystawienia faktury albo
2)
uregulowania należności.
1d.
(uchylony).
1e.
Jeżeli strony ustalą, że usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę
powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w
umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku.
1f.
(uchylony).
1g.
(uchylony).
1h.
Przepis ust. 1e stosuje się odpowiednio do dostawy energii elektrycznej i cieplnej
oraz gazu przewodowego.
1i.
W przypadku otrzymania przychodu z działalności gospodarczej, do którego nie stosuje
się ust. 1c, 1e i 1h, za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania zapłaty.
2.
Przychodem z działalności gospodarczej są również
1)
przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością
gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników
majątku będących
a)
środkami trwałymi,
b)
składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których
wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł,
c)
wartościami niematerialnymi i prawnymi
- ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w
tym także przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wymienionych w lit. b,
spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie
nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art.
19 stosuje się odpowiednio;
2)
dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów
albo jako zwrot wydatków, z wyjątkiem gdy przychody te są związane z otrzymaniem,
zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych
i prawnych, od których, zgodnie z art. 22a-22o, dokonuje się odpisów amortyzacyjnych;
3)
różnice kursowe;
4)
otrzymane kary umowne;
5)
odsetki od środków na rachunkach bankowych utrzymywanych w związku z wykonywaną działalnością;
6)
wartość umorzonych lub przedawnionych zobowiązań, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 6, w
tym z tytułu zaciągniętych kredytów (pożyczek), z wyjątkiem umorzonych pożyczek z
Funduszu Pracy;
7)
wartość zwróconych wierzytelności, które zostały, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 20,
odpisane jako nieściągalne albo na które utworzono rezerwy zaliczone uprzednio do
kosztów uzyskania przychodów;
7a)
wartość zwróconych wierzytelności wynikających z umowy, o której mowa w art. 23f,
zaliczonych uprzednio do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 23h;
7b)
wartość należności umorzonych, przedawnionych lub odpisanych jako nieściągalne w tej
części, od której dokonane odpisy aktualizujące zostały uprzednio zaliczone do kosztów
uzyskania przychodów;
7c)
równowartość odpisów aktualizujących wartość należności, uprzednio zaliczonych do
kosztów uzyskania przychodów, w przypadku ustania przyczyn, dla których dokonano tych
odpisów;
7d)
w przypadku obniżenia lub zwrotu podatku od towarów i usług lub zwrotu podatku akcyzowego
zgodnie z odrębnymi przepisami - naliczony podatek od towarów i usług lub zwrócony
podatek akcyzowy, w tej części, w której podatek uprzednio został zaliczony do kosztów
uzyskania przychodów;
7e)
równowartość rozwiązanych lub zmniejszonych rezerw, o których mowa w art. 23 ust.
1 pkt 22, zaliczonych uprzednio do kosztów uzyskania przychodów;
7f)
kwota podatku od towarów i usług
a)
nieuwzględniona w wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych
i prawnych, podlegających amortyzacji zgodnie z art. 22a-22o, lub
b)
dotycząca innych rzeczy lub praw niebędących środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi
i prawnymi, o których mowa w lit. a
- w tej części, w jakiej dokonano korekty powodującej zwiększenie podatku odliczonego
zgodnie z art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług;
7g)
przychody osiągnięte w związku ze zwrotem lub otrzymaniem pożyczki (kredytu), jeżeli
pożyczka (kredyt) była waloryzowana kursem waluty obcej, w przypadku gdy
a)
pożyczkodawca (kredytodawca) otrzymuje środki pieniężne stanowiące spłatę kapitału
w wysokości wyższej od kwoty udzielonej pożyczki (kredytu) - w wysokości różnicy pomiędzy
kwotą zwróconego kapitału a kwotą udzielonej pożyczki (kredytu),
b)
pożyczkobiorca (kredytobiorca) zwraca tytułem spłaty pożyczki (kredytu) środki pieniężne
stanowiące spłatę kapitału w wysokości niższej od kwoty otrzymanej pożyczki (kredytu)
- w wysokości różnicy pomiędzy kwotą otrzymanej pożyczki (kredytu) a kwotą zwróconego
kapitału;
8)
wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, obliczonych
zgodnie z art. 11 ust. 2-2b, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 1 pkt 125;
9)
otrzymane wynagrodzenie za obsługę pracowniczego programu emerytalnego uczestnika,
w związku ze zwrotem środków pochodzących ze składki dodatkowej;
10)
wynagrodzenia płatników z tytułu
a)
terminowego wpłacania podatków pobranych na rzecz budżetu państwa,
b)
(uchylona),
c)
wykonywania zadań związanych z ustalaniem prawa do świadczeń i ich wysokości oraz
wypłatą świadczeń z ubezpieczenia chorobowego, określonych w przepisach o systemie
ubezpieczeń społecznych;
11)
przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym
charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą;
12)
otrzymane odszkodowania za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną
działalnością gospodarczą lub z prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej;
13)
środki zakładowego funduszu szkoleniowego, o którym mowa w art. 67 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku
pracy
(Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415, z późn. zm., w części uznanej za koszt uzyskania przychodów
a)
niewykorzystane w roku podatkowym, w którym zostały wpłacone do tego funduszu, lub
w ciągu roku podatkowego następującego po tym roku,
b)
wykorzystane niezgodnie z przepisami ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy lub przepisami ustawy o łagodzeniu skutków kryzysu ekonomicznego dla pracowników i przedsiębiorców,
c)
w przypadku likwidacji funduszu szkoleniowego;
14)
przychody z odpłatnego zbycia świadectw pochodzenia otrzymanych przez przedsiębiorstwa
energetyczne zajmujące się wytwarzaniem energii elektrycznej w odnawialnych źródłach
energii na wniosek, o którym mowa w art. 9e ust. 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne
(Dz. U. z 2006 r. Nr 89, poz. 625, z późn. zm.;
15
w centrach badawczo-rozwojowych, o których mowa w ustawie z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej
(Dz. U. Nr 116, poz. 730, z późn. zm. - środki funduszu innowacyjności, o którym mowa w art. 21 tej ustawy
a)
niewykorzystane w roku podatkowym, w którym zostały przekazane do tego funduszu, lub
w ciągu roku podatkowego następującego po tym roku,
b)
wykorzystane niezgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 21 ust. 8 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności
innowacyjnej,
c)
w przypadku utraty przez podatnika statusu centrum badawczo-rozwojowego;
16
środki pieniężne otrzymane przez wspólnika spółki niebędącej osobą prawną z tytułu
wystąpienia z takiej spółki;
17
przychody z odpłatnego zbycia składników majątku
a)
pozostałych na dzień likwidacji działalności gospodarczej prowadzonej samodzielnie,
b)
otrzymanych w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną lub wystąpieniem
wspólnika z takiej spółki.
2a.
W razie zwrotu części wierzytelności, o których mowa w ust. 2 pkt 7, przychód ustala
się proporcjonalnie do udziału zwróconej części wierzytelności w jej ogólnej kwocie.
2b.
W przypadku umowy najmu lub dzierżawy rzeczy albo praw majątkowych oraz umów o podobnym
charakterze, których przedmiotem są składniki majątku związane z działalnością gospodarczą,
jeżeli wynajmujący lub wydzierżawiający przeniósł na rzecz osoby trzeciej wierzytelności
z tytułu opłat wynikających z takich umów, a umowy te między stronami nie wygasają,
do przychodów wynajmującego lub wydzierżawiającego nie zalicza się kwot wypłaconych
przez osobę trzecią z tytułu przeniesienia wierzytelności. Opłaty ponoszone przez
najemcę lub dzierżawcę na rzecz osoby trzeciej stanowią przychód wynajmującego lub
wydzierżawiającego w dniu wymagalności zapłaty.
2c.
Do przychodów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie zalicza się przychodów z odpłatnego
zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy
prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części
lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość
lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego
własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa
do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. Przepis
art. 30e stosuje się odpowiednio.
2d.
Przepis ust. 2 pkt 7f stosuje się odpowiednio w przypadku zmiany prawa do obniżenia
kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 91 ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług.
3.
Do przychodów, o których mowa w ust. 1 i 2, nie zalicza się
1)
pobranych wpłat lub zarachowanych należności na poczet dostaw towarów i usług, które
zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych, a także otrzymanych pożyczek
i kredytów oraz zwróconych pożyczek, z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych
pożyczek;
2)
kwot naliczonych, lecz nieotrzymanych odsetek od należności, w tym również od udzielonych
pożyczek;
3)
zwróconych, umorzonych lub zaniechanych podatków i opłat stanowiących dochody budżetu
państwa albo budżetów jednostek samorządu terytorialnego, niezaliczonych do kosztów
uzyskania przychodów;
3a)
zwróconych innych wydatków niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów;
3b)
zwróconych, umorzonych lub zaniechanych wpłat dokonywanych na Państwowy Fundusz Rehabilitacji
Osób Niepełnosprawnych na podstawie odrębnych przepisów, niezaliczonych do kosztów
uzyskania przychodów;
4)
(uchylony);
5)
przychodów, które w rozumieniu przepisów o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych
- zwiększają ten fundusz;
6)
kwoty stanowiącej równowartość umorzonych zobowiązań, w tym także umorzonych pożyczek
(kredytów), jeżeli umorzenie zobowiązań jest związane z postępowaniem upadłościowym
z możliwością zawarcia układu w rozumieniu przepisów prawa upadłościowego i naprawczego;
7)
zwolnionych od wpłat należności z tytułu podatku od towarów i usług oraz zwróconej
różnicy podatku od towarów i usług, dokonywanych na podstawie odrębnych przepisów;
8)
przychodów z odpłatnego zbycia na podstawie umowy przewłaszczenia w celu zabezpieczenia
wierzytelności, w tym pożyczki lub kredytu - do czasu ostatecznego przeniesienia własności
przedmiotu umowy;
9)
(uchylony);
10
środków pieniężnych otrzymanych przez wspólnika spółki niebędącej osobą prawną z tytułu
likwidacji takiej spółki;
11
środków pieniężnych otrzymanych przez wspólnika spółki niebędącej osobą prawną z tytułu
wystąpienia z takiej spółki, w części odpowiadającej uzyskanej przed wystąpieniem
przez wspólnika nadwyżce przychodów nad kosztami ich uzyskania, o których mowa w art.
8, pomniejszonej o wypłaty dokonane z tytułu udziału w tej spółce;
12
przychodów z odpłatnego zbycia składników majątku
a)
pozostałych na dzień likwidacji działalności gospodarczej prowadzonej samodzielnie,
b)
otrzymanych w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną lub wystąpieniem
wspólnika z takiej spółki
- jeżeli od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła
likwidacja działalności gospodarczej prowadzonej samodzielnie, likwidacja spółki niebędącej
osobą prawną lub nastąpiło wystąpienie wspólnika z takiej spółki, do dnia ich odpłatnego
zbycia upłynęło sześć lat i odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności
gospodarczej.
4.
(uchylony).
5.
(uchylony).
6.
(uchylony).
7
Przy określaniu wysokości przychodów, o których mowa w ust. 2 pkt 17, przepisy ust.
1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem
1)
art. 1 pkt 11, 14, 22, 26, 28, 32-38 oraz art. 3 pkt 1-3 i 5, art. 4, 5 i 12 ustawy,
które wchodzą w życie pierwszego dnia roku kalendarzowego następującego po roku kalendarzowym,
w którym ustawa wchodzi w życie,
2)
art. 2, 3 pkt 4 i 6 oraz art. 10, które wchodzą w życie pierwszego dnia siódmego miesiąca
roku kalendarzowego następującego po roku kalendarzowym, w którym ustawa wchodzi w
życie.
Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 47b i 48 ustawy wymienionej w art.
1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2004 r., stosuje się w zakresie
i na zasadach dotychczasowych do dnia 31 grudnia 2006 r. Przepis art. 23 ust. 1 pkt
56 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2004 r.,
stosuje się odpowiednio.
1.
Przepis art. 45 ust. 3a pkt 3 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym
przed dniem 1 stycznia 2007 r., ma zastosowanie do wymienionego w nim zdarzenia powstałego
po dniu 31 grudnia 2006 r.
2.
Przepis art. 21 ust. 2a pkt 3 ustawy wymienionej w art. 2, w brzmieniu obowiązującym
przed dniem 1 stycznia 2007 r., ma zastosowanie do wymienionego w nim zdarzenia powstałego
po dniu 31 grudnia 2006 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 45 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt
8-13, które wchodzą w życie z dniem 31 marca 2009 r.
Ustawa ma zastosowanie do uzyskanych dochodów (poniesionej straty) od dnia 1 stycznia
2009 r., z wyjątkiem
1)
art. 1 pkt 1-3, pkt 11 lit. a tiret piąte, tiret ósme w zakresie dodawanego pkt 26a,
tiret szesnaste oraz lit. c w zakresie dodawanego ust. 23, pkt 19 lit. a, c i lit.
e, 20, 22, pkt 23 lit. a w zakresie tiret pierwszego i drugiego oraz lit. c, pkt 25,
pkt 27, pkt 31, pkt 37, pkt 39 lit. g i lit. i, pkt 40 w zakresie dodawanego art.
45c ust. 1-3 i 5, art. 4 pkt 2, 4, pkt 5 lit. b, pkt 6 w zakresie dodawanego art.
21b ust. 1-3 i 5, pkt 7-9 oraz art. 6 i 7, które mają zastosowanie do uzyskanych dochodów
(poniesionej straty) od dnia 1 stycznia 2008 r.;
2)
art. 1 pkt 38 lit. b, e, f, h oraz lit. k i art. 2 pkt 12 lit. a-d, które mają zastosowanie
do uzyskanych dochodów (poniesionej straty) od dnia 1 stycznia 2012 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2011 r., z wyjątkiem
1)
art. 1 pkt 10 lit. b, który wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego
po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia;
2)
art. 1 pkt 5 i 8, które wchodzą w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po
upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia;
3)
art. 1 pkt 4 i 14, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2011 r., z wyjątkiem
1)
art. 1 pkt 29, który wchodzi w życie z dniem 3 stycznia 2011 r.;
2)
art. 2 pkt 11, który wchodzi w życie z dniem 1 maja 2011 r.
Ustawa wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po dniu ogłoszenia,
z wyjątkiem
1)
art. 7, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 2011 r.;
2)
art. 1 pkt 24, który wchodzi w życie po upływie 7 miesięcy od dnia ogłoszenia.
(uchylony).
1.
Podatnicy ustalają różnice kursowe na podstawie art. 24c, z zastrzeżeniem ust. 2.
2.
Podatnicy prowadzący księgi rachunkowe mogą ustalać różnice kursowe na podstawie przepisów
o rachunkowości, pod warunkiem że w okresie, o którym mowa w ust. 4, sporządzane przez
podatników sprawozdania finansowe będą badane przez podmioty uprawnione do ich badania.
3.
Podatnicy, którzy wybrali metodę, o której mowa w ust. 2, zaliczają odpowiednio do
przychodów lub kosztów uzyskania przychodów ujęte w księgach rachunkowych różnice
kursowe z tytułu transakcji walutowych i wynikające z dokonanej wyceny składników
aktywów i pasywów wyrażonych w walucie obcej, a także wyceny pozabilansowych pozycji
w walutach obcych. Wycena ta dla celów podatkowych powinna być dokonywana na ostatni
dzień każdego miesiąca i na ostatni dzień roku podatkowego lub na ostatni dzień kwartału
i na ostatni dzień roku podatkowego albo tylko na ostatni dzień roku podatkowego,
z tym że wybrany termin wyceny musi być stosowany przez pełny rok podatkowy i nie
może być zmieniony.
4.
W przypadku wyboru metody, o której mowa w ust. 2, podatnicy mają obowiązek stosować
tę metodę przez okres nie krótszy niż trzy lata podatkowe, licząc od początku roku
podatkowego, w którym została przyjęta ta metoda, z tym że podatnicy mają obowiązek
w terminie do końca pierwszego miesiąca roku podatkowego, a w przypadku podatników
rozpoczynających działalność - w terminie 30 dni od dnia jej rozpoczęcia, zawiadomić
w formie pisemnej właściwego naczelnika urzędu skarbowego o wyborze tej metody.
5.
W przypadku rezygnacji ze stosowania metody ustalania różnic kursowych, o której mowa
w ust. 2, podatnicy są obowiązani zawiadomić w formie pisemnej właściwego naczelnika
urzędu skarbowego w terminie do końca roku podatkowego poprzedzającego rok podatkowy,
w którym zamierzają zrezygnować ze stosowania tej metody. Rezygnacja może nastąpić
po upływie okresu, o którym mowa w ust. 4.
6.
W przypadku wyboru metody ustalania różnic kursowych, o której mowa w ust. 2, podatnicy
na pierwszy dzień roku podatkowego, w którym została wybrana ta metoda, zaliczają
odpowiednio do przychodów lub kosztów uzyskania przychodów naliczone różnice kursowe
ustalone na podstawie przepisów o rachunkowości na ostatni dzień poprzedniego roku
podatkowego. Od pierwszego dnia roku podatkowego, w którym wybrali tę metodę, stosują
zasady, o których mowa w ust. 3.
7.
W przypadku rezygnacji z metody ustalania różnic kursowych, o której mowa w ust. 2,
podatnicy
1)
zaliczają na ostatni dzień roku podatkowego, w którym stosowali tę metodę, odpowiednio
do przychodów lub kosztów uzyskania przychodów naliczone różnice kursowe ustalone
na podstawie przepisów o rachunkowości;
2)
od pierwszego dnia roku podatkowego, następującego po roku, w którym stosowali tę
metodę, stosują zasady, o których mowa w art. 24c, ustalając różnice kursowe od dnia,
o którym mowa w pkt 1.
1.
Podatnicy, którzy zawarli umowy określone w art. 14 ust. 4 i art. 23 ust. 1 pkt 2
i 3 ustawy wymienionej w art. 1 oraz w art. 12 ust. 4a i art. 16 ust. 1 pkt 2 i 3
ustawy wymienionej w art. 2 przed dniem ogłoszenia ustawy, obowiązani są w terminie
14 dni od tej daty zawiadomić urzędy skarbowe, właściwe ze względu na miejsce zamieszkania
lub siedzibę podatnika, o zawarciu takich umów i przesłać tym urzędom ich wykazy,
zawierające dane dotyczące stron umów, rodzaju i wartości transakcji określonej w
umowie oraz okresu, na jaki umowa została zawarta. Przepisy stosuje się do umów zawartych,
licząc od dnia ogłoszenia ustawy. Do umów zawartych przed dniem ogłoszenia ustawy
stosuje się przepisy dotychczasowe.
2.
Przepisy art. 23 ust. 1 pkt 4 ustawy wymienionej w art. 1 oraz art. 16 ust. 1 pkt
4 ustawy wymienionej w art. 2 stosuje się do podatników, którzy nabyli lub przyjęli
do używania samochody, licząc od dnia ogłoszenia ustawy.
3.
Przepisy art. 39 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 1 stosuje się do dochodów podatnika
uzyskanych począwszy od 1993 r.
4.
Przepis w zakresie dotyczącym skreślenia w art. 54 ust. 4 ustawy wymienionej w art.
1 oraz przepisy art. 27 ust. 1 i 2 ustawy wymienionej w art. 2 mają zastosowanie również
do opodatkowania dochodów i rozliczenia podatku za rok 1992.
5.
W latach 1993-1995 do kosztów uzyskania przychodów w bankach zalicza się tworzone
zgodnie z przepisami prawa bankowego rezerwy na pokrycie wierzytelności (bez odsetek) z tytułu udzielonych pożyczek (kredytów)
dłużnikom postawionym w stan upadłości lub likwidacji albo których miejsce pobytu
nie jest znane.
6.
Wydatki ponoszone w roku podatkowym na nabycie lub objęcie akcji (udziałów) albo na
zakup obligacji, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 10 ustawy wymienionej w art.
1, odlicza się od dochodu pod warunkiem, że do dnia 31 grudnia 1995 r. podatnik nie
dokona ich zbycia.
7.
Wolne od podatku są dochody z tytułu udziału w spółce wydatkowane w roku podatkowym
na nabycie udziałów (akcji) lub na zakup obligacji, o których mowa w art. 17 ust.
1 pkt 9 ustawy wymienionej w art. 2, pod warunkiem że do dnia 31 grudnia 1995 r. podatnik
nie dokona ich zbycia.
8.
W okresie do dnia 5 lipca 1993 r. nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, o
których mowa w art. 23 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 1 oraz w art. 16 ust. 1 ustawy
wymienionej w art. 2, podatku obrotowego od nadmiernych ubytków produktów i zawinionych
ubytków produktów.
9.
W przypadku spółek przejmujących do odpłatnego korzystania mienie przedsiębiorstwa
lub jego zorganizowanych części na podstawie przepisów o prywatyzacji przedsiębiorstw
państwowych, przepis art. 47 ustawy wymienionej w art. 6 stosuje się od dnia przejęcia
tego mienia na własność spółki.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z tym że art. 3 i 6 wchodzą
w życie z dniem 1 stycznia 1995 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z wyjątkiem następujących przepisów
ustawy wymienionej w art. 1
1)
art. 18, art. 21 ust. 3, art. 26 ust. 6, art. 54, 54a, 56, 166, 167, 167a, 168a, art.
169, 169a, 169b i 169c, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia,
2)
art. 55a, który wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1999 r.,
3)
art. 4a, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r.
Przepisy niniejszej ustawy mają zastosowanie do opodatkowania dochodów (strat) uzyskanych
od dnia 1 stycznia 2002 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 9 lit. a) tiret drugie, który ma
zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych począwszy od dnia 1 marca 2002 r.
Do odpraw i odszkodowań otrzymanych na podstawie ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami
stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładów pracy
(Dz. U. z 2002 r. Nr 112, poz. 980, Nr 135, poz. 1146 i Nr 200, poz. 1679 oraz z 2003 r. Nr 90, poz. 844) stosuje się art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym
przed dniem 1 stycznia 2004 r.
1.
Podatnicy, o których mowa w art. 6 ust. 1 i 1a ustawy wymienionej w art. 2, którzy
w okresie od dnia 1 lutego 2006 r. do dnia 31 grudnia 2006 r. oraz od dnia 1 stycznia
2007 r. do dnia złożenia zeznania za 2006 r., nie później jednak niż do dnia upływu
terminu określonego dla złożenia tego zeznania, dokonali darowizny pieniężnej na rzecz
organizacji pożytku publicznego działającej na podstawie ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie
(Dz. U. Nr 96, poz. 873, z późn. zm., podatek dochodowy wynikający z zeznania o wysokości uzyskanego przychodu, wysokości
dokonanych odliczeń i należnego ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych za 2006 r.,
zmniejszają na zasadach określonych w art. 14a ustawy wymienionej w art. 2, w brzmieniu
obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r.
2.
Zmniejszenie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się, jeżeli darowizna pieniężna, o której
mowa w art. 14a ustawy wymienionej w art. 2, w brzmieniu obowiązującym przed dniem
1 stycznia 2007 r., nie została odliczona od przychodu na podstawie ustawy wymienionej
w art. 2 lub na podstawie odrębnych ustaw oraz od dochodu lub podatku dochodowego
na podstawie ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1
stycznia 2007 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2009 r., z wyjątkiem
1)
art. 1 pkt 19 lit. a, c i lit. e, 20, 25, pkt 27, pkt 31, pkt 37, pkt 39 lit. g i
pkt 40, art. 3, art. 4 pkt 2, 4, pkt 5 lit. b, pkt 6-9 oraz art. 6 i 10, które wchodzą
w życie z dniem 1 grudnia 2008 r.;
2)
art. 1 pkt 38 lit. b, e, f, h oraz lit. k i art. 2 pkt 12 lit. a-d, które wchodzą
w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2011 r., z wyjątkiem
1)
art. 1 pkt 7 lit. a tiret czwarte, art. 1 pkt 7 lit. b i lit. e, art. 1 pkt 8 oraz
art. 4, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.;
2)
art. 6, który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się według zasad określonych
w art. 14, jeżeli podatnik prowadzi księgi wykazujące te przychody. O zamiarze założenia
ksiąg podatnik jest obowiązany zawiadomić właściwego naczelnika urzędu skarbowego
przed rozpoczęciem roku podatkowego albo przed rozpoczęciem prowadzenia działów specjalnych
produkcji rolnej, jeżeli nastąpiło ono w ciągu roku.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r., z wyjątkiem
1)
art. 1 pkt 1 lit. a) tiret pierwsze, drugie, czwarte i tiret piąte w zakresie dotyczącym
skreślenia pkt 56 i 57, i lit. b) oraz pkt 2 - które wchodzą w życie z dniem 1 marca
2002 r.,
2)
art. 11 ust. 2 - który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
1.
Przepisu art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a i e ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą, nie stosuje się do podatników, którzy przychody ze sprzedaży
nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy,
o której mowa w art. 1, uzyskali przed dniem 1 stycznia 2004 r.
2.
Do podatników, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy art. 21 ust. 1 pkt 32
lit. a i e ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia
2004 r.
Przepisy aktów prawnych wydanych na podstawie ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu
obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r., zachowują moc do czasu wejścia w życie
aktów prawnych wydanych na mocy niniejszej ustawy, nie dłużej jednak niż do dnia 31
grudnia 2007 r.
(uchylony).
Przy określaniu przychodów z tytułu umowy najmu lub dzierżawy rzeczy albo praw majątkowych
oraz umów o podobnym charakterze, których przedmiotem nie są składniki majątku związane
z działalnością gospodarczą, przepis art. 14 ust. 2b stosuje się odpowiednio, z tym
że opłaty ponoszone przez najemcę lub dzierżawcę na rzecz osoby trzeciej stanowią
przychód wynajmującego lub wydzierżawiającego w dniu zapłaty.
Ustawa wchodzi w życie
1)
z dniem ogłoszenia w zakresie przepisów
-
art. 1 pkt 9 lit. e i pkt 15 (dotyczących art. 14 ust. 4 i 5, art. 23 ust. 1 pkt 2-4
oraz pkt 46 w części dotyczącej obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu),
-
art. 2 pkt 6 lit. g i h oraz pkt 10 (dotyczących art. 12 ust. 4a i 7 i art. 16 ust.
1 pkt 2-4 oraz pkt 51 w części dotyczącej obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu
pojazdu),
-
art. 10,
-
art. 14, 15 i 16,
2)
z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1993 r. w zakresie przepisów
-
art. 1 pkt 1- 8, pkt 9 lit. a-c i d (z wyjątkiem części dotyczącej oprocentowania
zwrotu różnicy podatku od towarów i usług), pkt 10, 11, 13, 14, pkt 15 (z wyjątkiem
art. 23 ust. 1 pkt 2-4 i pkt 43-44 oraz pkt 46 w części dotyczącej obowiązku prowadzenia
ewidencji przebiegu pojazdu), pkt 16, 17 lit. a i c, pkt 18, pkt 20-28, pkt 29 lit.
a (z wyjątkiem art. 41 ust. 1 pkt 3 i 4), lit. b, c, d, pkt 30-36,
-
art. 2 pkt 1-5, pkt 6 lit. a-e, f (z wyjątkiem części dotyczącej oprocentowania zwrotu
różnicy podatku od towarów i usług oraz pkt 9 i 10), pkt 7 lit. a i b, pkt 8 lit.
a, pkt 9, pkt 10 (z wyjątkiem art. 16 ust. 1 pkt 2-4 i pkt 46-47 oraz pkt 51 w części
dotyczącej obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu), pkt 11, pkt 12 lit.
a, pkt 13-17,
-
art. 5,
-
art. 11 pkt 1, 3, 4,
-
art. 12 pkt 1,
-
art. 13,
3)
z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 października 1992 r. w zakresie przepisów art.
12 pkt 2,
4)
po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia w zakresie przepisów
-
art. 1 pkt 19 i pkt 29 lit. a (dotyczącego art. 41 ust. 1 pkt 3 i 4),
-
art. 8 i 9,
-
art. 11 pkt 2,
5)
po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia w zakresie przepisów art. 3 i 4 oraz 6 i 7,
6)
z dniem 5 lipca 1993 r. w zakresie przepisów
-
art. 1 pkt 9 lit. d (w części dotyczącej oprocentowania zwrotu różnicy podatku od
towarów i usług) i lit. e (w części dotyczącej dodania ust. 6), pkt 12, 15, 17 lit.
b (dotyczących art. 14 ust. 3 pkt 4 i ust. 6, art. 20a, 23 ust. 1 pkt 43 i 44 i art.
26 ust. 1a),
-
art. 2 pkt 6 lit. f i h, 7 lit. c, 8 lit. b, 10, 12 lit. b (dotyczących art. 12 ust.
4 pkt 7 w części dotyczącej oprocentowania zwrotu różnicy podatku od towarów i usług
oraz pkt 9 i 10 i ust. 8, a także art. 13 ust. 3, art. 14 ust. 4, art. 16 ust. 1 pkt
46 i 47 i art. 18 ust. 1 a.
1.
Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się
1)
odsetki od pożyczek;
2)
odsetki od wkładów oszczędnościowych i środków na rachunkach bankowych lub w innych
formach oszczędzania, przechowywania lub inwestowania, z wyjątkiem środków pieniężnych
związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą;
3)
odsetki (dyskonto) od papierów wartościowych;
4)
dywidendy i inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, których podstawą
uzyskania są udziały (akcje) w spółce mającej osobowość prawną lub spółdzielni, w
tym również
a)
dywidendy z akcji złożonych przez członków pracowniczych funduszy emerytalnych na
rachunkach ilościowych,
b)
oprocentowanie udziałów członkowskich z nadwyżki bilansowej (dochodu ogólnego) w spółdzielniach,
c)
podział majątku likwidowanej spółki (spółdzielni),
d)
wartość dokonanych na rzecz udziałowców i akcjonariuszy nieodpłatnych lub częściowo
odpłatnych świadczeń, określoną według zasad wynikających z art. 11 ust. 2-2b;
5)
przychody z tytułu udziału w funduszach kapitałowych, z zastrzeżeniem ust. 1c;
6)
należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, przychody z
a)
odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz papierów wartościowych,
b)
realizacji praw wynikających z papierów wartościowych, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi;
7)
przychody z odpłatnego zbycia prawa poboru, w tym również ze zbycia prawa poboru akcji
nowej emisji przez pracowniczy fundusz emerytalny w imieniu członka funduszu;
8)
przychody członków pracowniczych funduszy emerytalnych z tytułu przeniesienia akcji
złożonych na rachunkach ilościowych do aktywów tych funduszy;
9)
nominalną wartość udziałów (akcji) w spółce mającej osobowość prawną albo wkładów
w spółdzielni objętych w zamian za wkład niepieniężny;
10)
przychody z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji
praw z nich wynikających.
1a.
Przychód określony w ust. 1 pkt 9 powstaje w dniu
1)
zarejestrowania spółki albo
2)
wpisu do rejestru podwyższenia kapitału zakładowego spółki, albo
3)
wydania dokumentów akcji, jeżeli objęcie akcji jest związane z warunkowym podwyższeniem
kapitału zakładowego.
1b.
Przychód określony w ust. 1 pkt 10 powstaje w momencie realizacji praw wynikających
z pochodnych instrumentów finansowych.
1c.
Nie ustala się przychodu z tytułu umorzenia jednostek uczestnictwa subfunduszu funduszu
inwestycyjnego z wydzielonymi subfunduszami, w przypadku zamiany jednostek uczestnictwa
subfunduszu na jednostki uczestnictwa innego subfunduszu tego samego funduszu inwestycyjnego,
dokonanej na podstawie ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych
(Dz. U. Nr 146, poz. 1546, z późn. zm..
2.
Przy ustalaniu wartości przychodów, o których mowa w ust. 1 pkt 4 lit. c, pkt 6, 7,
9 i 10, stosuje się odpowiednio przepisy art. 19.
3.
(uchylony).
4.
(uchylony).
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem
1)
art. 1 pkt 2, 3, 4 i 6 lit. b), które wchodzą w życie z mocą obowiązującą od dnia
1 stycznia 1999 r.,
2)
art. 1 pkt 1 lit. a) pierwsze, drugie i trzecie tiret, pkt 5, 11 lit. a)-b) i f)-h)
i pkt 18 lit. a)-c) oraz art. 5 i 8, które wchodzą w życie po upływie 3 miesięcy od
dnia wejścia w życie ustawy.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 14 w zakresie
dotyczącym art. 26a ustawy, o której mowa w art. 1, który wchodzi w życie po upływie
14 dni od dnia ogłoszenia.
W przypadku odpłatnego zbycia po dniu 31 grudnia 2003 r. udziałów (akcji) w spółkach
mających osobowość prawną, albo wkładów w spółdzielniach, nabytych (objętych) przed
dniem 1 stycznia 2004 r., w zamian za wkład niepieniężny, koszty uzyskania przychodów
ustala się na podstawie przepisów ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym
w roku nabycia (objęcia) tych udziałów (akcji) albo wkładów; zasada ta ma także zastosowanie
w przypadku połączenia i podziału spółek kapitałowych.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Podatnicy, którzy przed dniem 1 stycznia 2007 r. określali przychody należne na podstawie
art. 14 ust. 1g ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31
grudnia 2006 r., a którzy przed dniem 1 stycznia 2007 r. wystawili faktury, których
termin płatności określony jest po dniu 31 grudnia 2006 r., dla ustalenia daty powstania
przychodu należnego określonego w tym przepisie stosują przepis art. 14 ust. 1g ustawy,
o której mowa w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2007 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.
Przepisu art. 3 pkt 4 nie stosuje się do płatników, którzy status zakładu pracy chronionej
utracili przed dniem 1 stycznia 2004 r.
W razie zwrotu kwot przekazanych w latach 1995-1997 z dochodu uzyskanego przez spółdzielnie,
a przeznaczonego na powiększenie udziałów, spółdzielnie pobierają zryczałtowany podatek
dochodowy, jeżeli w latach tych nie pobierały zryczałtowanego podatku. Podatek wynosi
20% kwoty wypłaty i jest pobierany w dniu jej dokonania. Rolnicze spółdzielnie produkcyjne
i inne spółdzielnie zajmujące się produkcją rolną ustalają kwotę wypłat podlegającą
opodatkowaniu w takim stosunku, w jakim w roku poprzedzającym te wypłaty przychody
z działalności innej niż wymieniona w art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy wymienionej w art.
1 pozostają w ogólnej kwocie przychodów. Przepis art. 42 ust. 1 ustawy wymienionej
w art. 1, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2004 r., stosuje się odpowiednio.
Oświadczenie, o którym mowa w art. 9a ust. 7 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu
obowiązującym od dnia 1 stycznia 2007 r., o wyborze sposobu opodatkowania dochodów
z działów specjalnych produkcji rolnej ustalanych na podstawie prowadzonych ksiąg,
na zasadach określonych w art. 30c ustawy wymienionej w art. 1, na rok 2007, podatnicy
składają w terminie do dnia 20 stycznia 2007 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
Za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw autorskich
i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych,
praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym
również z odpłatnego zbycia tych praw.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art.
17, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym
ustawa została ogłoszona, z wyjątkiem
1)
art. 1 pkt 44 lit. b, który wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2003 r.;
2)
art. 1 pkt 9 w zakresie dotyczącym art. 10b ust. 3-5, pkt 15, pkt 16, pkt 18, pkt
24 w zakresie dotyczącym art. 32 ust. 1 pkt 4 oraz art. 3-5, które wchodzą w życie
z dniem 1 stycznia 2004 r.;
3)
art. 2, 7 i 8, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia, z mocą od dnia 1 stycznia
2003 r.
1.
Przepisów ustawy, o której mowa w art. 1, nie stosuje się do opodatkowania dochodów
(poniesionych strat) uzyskanych po dniu 31 grudnia 2003 r.
1)
z odpłatnego zbycia nabytych przed dniem 1 stycznia 2003 r. obligacji Skarbu Państwa
wyemitowanych po dniu 1 stycznia 1989 r. oraz obligacji wyemitowanych przez jednostki
samorządu terytorialnego po dniu 1 stycznia 1997 r.;
2)
z odpłatnego zbycia papierów wartościowych, o których mowa w art. 52 pkt 1 lit. b
ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2004 r.,
pod warunkiem że papiery te zostały nabyte przed dniem 1 stycznia 2004 r.;
3)
z realizacji praw wynikających z papierów wartościowych, o których mowa w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami
wartościowymi
(Dz. U. z 2002 r. Nr 49, poz. 447 i Nr 240, poz. 2055 oraz z 2003 r. Nr 50, poz. 424, Nr 84, poz. 774, Nr 124, poz. 1151 i Nr 170, poz. 1651), nabytych przed dniem 1 stycznia 2004 r.
2.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do odpłatnego zbycia papierów wartościowych, o których
mowa w ust. 1, dokonywanego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2007 r.
Ilekroć w innych ustawach jest mowa o dochodzie określanym na podstawie deklaracji
miesięcznej, rozumie się przez to dochód wykazany w zeznaniu podatkowym złożonym za
rok poprzedzający rok podatkowy.
1.
Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy,
o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej
w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej
przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten
określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej.
Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
2.
Przychodem z odpłatnego zbycia w drodze zamiany nieruchomości lub praw majątkowych,
a także innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, u każdej ze stron umowy
przenoszącej własność jest wartość nieruchomości, rzeczy lub prawa zbywanego w drodze
zamiany. Przepisy ust. 1, 3 i 4 stosuje się odpowiednio.
3.
Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się na
podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju
i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu
i miejsca odpłatnego zbycia.
4.
Jeżeli wartość wyrażona w cenie określonej w umowie odpłatnego zbycia znacznie odbiega
od wartości rynkowej nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, organ
podatkowy lub organ kontroli skarbowej wezwie strony umowy do zmiany tej wartości
lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości
rynkowej. W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wartości lub niewskazania
przyczyn, które uzasadniają podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej,
organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej określi wartość z uwzględnieniem opinii
biegłego lub biegłych. Jeżeli wartość ustalona w ten sposób odbiega co najmniej o
33% od wartości wyrażonej w cenie, koszty opinii biegłego lub biegłych ponosi zbywający.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 13,
17 i 19, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia, oraz art. 18 ust. 4, który wchodzi
w życie z dniem 1 stycznia 1995 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Podatnikom opodatkowanym w sposób określony w art. 30c ustawy wymienionej w art. 1
nie przysługuje prawo do dokonywania odliczeń i zwolnień od dochodu oraz od podatku
obliczonych na zasadach określonych w art. 30c ustawy wymienionej w art. 1, o których
mowa w
1)
art. 11-13 niniejszej ustawy;
2)
art. 21 ust. 1 pkt 36 i 63a ustawy wymienionej w art. 1;
3)
art. 9 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 16 grudnia 1993 r. o zmianie niektórych ustaw regulujących
zasady opodatkowania i niektórych innych ustaw
(Dz. U. Nr 134, poz. 646),
4)
art. 3 i 5, w części dotyczącej nabycia i zachowania prawa do kontynuacji odliczeń,
ustawy z dnia 21 listopada 1996 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
(Dz. U. Nr 137, poz. 638, z 1998 r. Nr 74, poz. 471 oraz z 2001 r. Nr 134, poz. 1509);
5)
art. 7 ust. 12-14a, 18 i 20, w części dotyczącej nabycia i zachowania prawa do kontynuacji
odliczeń, oraz ust. 23 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o zmianie ustawy o podatku
dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw
(Dz. U. Nr 104, poz. 1104, z 2002 r. Nr 141, poz. 1182 oraz z 2003 r. Nr 202, poz. 1956);
6)
art. 3, 4 i 8 ustawy z dnia 21 listopada 2001 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym
od osób fizycznych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów
osiąganych przez osoby fizyczne
(Dz. U. Nr 134, poz. 1509, z 2002 r. Nr 19, poz. 199, Nr 78, poz. 715 i Nr 141, poz. 1182 oraz z 2003 r. Nr 202, poz. 1956);
7)
przepisach wydanych na podstawie ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych
(Dz. U. Nr 123, poz. 600, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 121, poz. 770, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 2000 r. Nr 117, poz. 1228, z 2002 r. Nr 113, poz. 984 i Nr 240, poz. 2055 oraz z 2003 r. Nr 188, poz. 1840), w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2001 r.
1.
Przepis art. 21 ust. 1 pkt 20 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą, ma zastosowanie do dochodów uzyskanych w 2006 r., z zastrzeżeniem ust. 2.
2.
Przepis ust. 1 nie ma zastosowania, jeżeli kwota dochodu korzystającego ze zwolnienia
na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 20 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym
w 2006 r., jest wyższa niż wynikająca z zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 20 ustawy
wymienionej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
1
Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności
kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez
niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji
i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego
konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia
emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego,
zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje)
inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące
do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia
w ujawnionych źródłach.
1a
Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się również
należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane przychody z działalności wytwórczej
w rolnictwie w zakresie wyrobu wina przez producentów będących rolnikami wyrabiającymi
mniej niż 100 hektolitrów wina w ciągu roku podatkowego, o których mowa w art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich,
obrocie tymi wyrobami i organizacji rynku wina
(Dz. U. Nr 120, poz. 690 i Nr 171, poz. 1016). U podatników opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży
uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.
2.
Za zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, o których mowa w ust. 1, uważa się
kwoty wypłacanych przez zakład pracy lub organ rentowy zasiłków chorobowych, wyrównawczych,
macierzyńskich, opiekuńczych oraz świadczeń rehabilitacyjnych.
3.
Wysokość przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących
ze źródeł nieujawnionych ustala się na podstawie poniesionych przez podatnika w roku
podatkowym wydatków i wartości zgromadzonego w tym roku mienia, jeżeli wydatki te
i wartości nie znajdują pokrycia w mieniu zgromadzonym przed poniesieniem tych wydatków
lub zgromadzeniem mienia, pochodzącym z przychodów uprzednio opodatkowanych lub wolnych
od opodatkowania.
4.
(uchylony).
(uchylony).
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Do czasu wejścia w życie przepisów wykonawczych na podstawie upoważnień zmienianych
niniejszą ustawą zachowują moc przepisy dotychczasowe, nie dłużej jednak niż do dnia
30 czerwca 2004 r.
Przepisy art. 1 mają zastosowanie do uzyskanych dochodów (poniesionych strat) od dnia
1 stycznia 2007 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 15 lit. i-k, pkt 28 lit. a oraz pkt 37
lit. a, które mają zastosowanie do uzyskanych dochodów (poniesionych strat) od dnia
1 stycznia 2009 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem
1)
art. 1 pkt 5 i art. 13, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia, z mocą od dnia 1
stycznia 2007 r.;
2)
art. 1 pkt 14, 15, 17 lit. a i pkt 34 oraz art. 5, 11 i 12, które wchodzą w życie
z dniem 1 stycznia 2008 r.;
3)
art. 8, który wchodzi w życie z dniem 30 czerwca 2007 r.
1.
Wolne od podatku dochodowego są
1)
(uchylony);
2)
renty przyznane na podstawie odrębnych przepisów o zaopatrzeniu inwalidów wojennych
i wojskowych oraz ich rodzin;
3)
otrzymane odszkodowania lub zadośćuczynienia, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania
wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na
podstawie tych ustaw, z wyjątkiem
a)
określonych w prawie pracy odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia
umowy o pracę,
b)
odpraw pieniężnych wypłacanych na podstawie przepisów o szczególnych zasadach rozwiązywania
z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników,
c)
odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia funkcjonariuszom pozostającym
w stosunku służbowym,
d)
odszkodowań przyznanych na podstawie przepisów o zakazie konkurencji,
e)
odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością
gospodarczą,
f)
odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzeniem działów
specjalnych produkcji rolnej, z których dochody są opodatkowane według skali, o której
mowa w art. 27 ust. 1, lub na zasadach, o których mowa w art. 30c,
g)
odszkodowań wynikających z zawartych umów lub ugód innych niż ugody sądowe;
3a)
odszkodowania lub zadośćuczynienia otrzymane na podstawie przepisów o uznaniu za nieważne
orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego
bytu państwa polskiego;
3b)
inne odszkodowania lub zadośćuczynienia otrzymane na podstawie wyroku lub ugody sądowej
do wysokości określonej w tym wyroku lub tej ugodzie, z wyjątkiem odszkodowań lub
zadośćuczynień
a)
otrzymanych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą,
b)
dotyczących korzyści, które podatnik mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono;
3c)
odszkodowania w postaci renty otrzymane na podstawie przepisów prawa cywilnego w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia, przez poszkodowanego,
który utracił całkowicie lub częściowo zdolność do pracy zarobkowej, albo jeżeli zwiększyły
się jego potrzeby lub zmniejszyły widoki powodzenia na przyszłość;
3d)
odszkodowania otrzymane na podstawie przepisów prawa geologicznego i górniczego;
4)
kwoty otrzymane z tytułu ubezpieczeń majątkowych i osobowych, z wyjątkiem
a)
odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością
gospodarczą lub prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej, z których dochody
są opodatkowane zgodnie z art. 27 ust. 1 lub art. 30c,
b)
dochodu, o którym mowa w art. 24 ust. 15;
5)
(uchylony);
5a)
kwoty zwracane przez towarzystwo funduszy inwestycyjnych w związku z wygaśnięciem
zezwolenia na utworzenie funduszu inwestycyjnego - w wysokości wpłat wniesionych do
funduszu;
6
wygrane w kasynach gry, wideoloteriach, grach na automatach, grach na automatach o
niskich wygranych oraz grach w bingo pieniężne i fantowe urządzanych i prowadzonych
przez uprawniony podmiot na podstawie przepisów o grach i zakładach wzajemnych obowiązujących
w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego
Obszaru Gospodarczego;
6
wygrane w kasynach gry oraz w grach bingo pieniężne i fantowe urządzanych i prowadzonych
przez uprawniony podmiot na podstawie przepisów o grach hazardowych obowiązujących
w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego
Obszaru Gospodarczego;
6a)
wygrane w grach liczbowych, loteriach pieniężnych, grze telebingo, zakładach wzajemnych,
loteriach promocyjnych, loteriach audioteksowych i loteriach fantowych, jeżeli jednorazowa
wartość tych wygranych nie przekracza 2280 zł, urządzanych i prowadzonych przez uprawniony
podmiot na podstawie przepisów o grach hazardowych obowiązujących w państwie członkowskim
Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego;
7)
odprawy pośmiertne i zasiłki pogrzebowe;
8)
świadczenia rodzinne otrzymane na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych,
dodatki rodzinne i pielęgnacyjne, świadczenia pieniężne otrzymane w przypadku bezskuteczności
egzekucji alimentów oraz zasiłki porodowe otrzymane na podstawie odrębnych przepisów;
9)
jednorazowe zasiłki z tytułu urodzenia dziecka, wypłacane z funduszów związków zawodowych;
9a)
zapomogi, inne niż wymienione w pkt 26, wypłacane z funduszy zakładowej lub międzyzakładowej
organizacji związkowej pracownikom należącym do tej organizacji, do wysokości nieprzekraczającej
w roku podatkowym kwoty 638 zł;
10)
wartość ubioru służbowego (umundurowania), jeżeli jego używanie należy do obowiązków
pracownika, lub ekwiwalentu pieniężnego za ten ubiór;
10a)
wartość otrzymanego ubioru reprezentacyjnego i sportowego członka polskiej reprezentacji
olimpijskiej i paraolimpijskiej;
11)
świadczenia rzeczowe i ekwiwalenty za te świadczenia, przysługujące na podstawie przepisów
o bezpieczeństwie i higienie pracy, jeżeli zasady ich przyznawania wynikają z odrębnych
ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw;
11a)
świadczenia rzeczowe i ekwiwalenty za te świadczenia, wynikające z zasad bezpieczeństwa
i higieny pracy, w tym ze względu na szczególne warunki i charakter pełnionej służby,
przysługujące osobom pozostającym w stosunku służbowym, przyznane na podstawie odrębnych
ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw;
11b)
wartość otrzymanych przez pracownika od pracodawcy bonów, talonów, kuponów lub innych
dowodów uprawniających do uzyskania na ich podstawie posiłków, artykułów spożywczych
lub napojów bezalkoholowych, w przypadku gdy pracodawca, mimo ciążącego na nim obowiązku
wynikającego z przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy, nie ma możliwości wydania
pracownikom posiłków, artykułów spożywczych lub napojów bezalkoholowych;
12)
(uchylony);
12a)
(uchylony);
13)
ekwiwalenty pieniężne za używane przez pracowników przy wykonywaniu pracy narzędzia,
materiały lub sprzęt, stanowiące ich własność;
14)
kwoty otrzymywane przez pracowników z tytułu zwrotu kosztów przeniesienia służbowego
oraz zasiłków na zagospodarowanie i osiedlenie w związku z przeniesieniem służbowym,
do wysokości 200% wynagrodzenia należnego za miesiąc, w którym nastąpiło przeniesienie;
15)
świadczenia osób otrzymywane z tytułu odbywania lub pełnienia
a)
niezawodowej służby wojskowej lub jej form równorzędnych, z wyjątkiem okresowej służby
wojskowej, nadterminowej zasadniczej służby wojskowej oraz służby przygotowawczej,
b)
służby zastępczej
- przyznane na podstawie odrębnych przepisów;
16)
diety i inne należności za czas
a)
podróży służbowej pracownika,
b)
podróży osoby niebędącej pracownikiem
- do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez ministra
właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących
pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej,
z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem
ust. 13;
17)
diety oraz kwoty stanowiące zwrot kosztów, otrzymywane przez osoby wykonujące czynności
związane z pełnieniem obowiązków społecznych i obywatelskich - do wysokości nieprzekraczającej
miesięcznie kwoty 2280 zł;
18
dodatek za rozłąkę przysługujący na podstawie odrębnych ustaw, przepisów wykonawczych
wydanych na podstawie tych ustaw lub układów zbiorowych pracy, do wysokości diet za
czas podróży służbowej na obszarze kraju, określonych w przepisach w sprawie wysokości
oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej
lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze
kraju;
19
wartość świadczeń ponoszonych przez pracodawcę z tytułu zakwaterowania pracowników,
z zastrzeżeniem ust. 14 - do wysokości nieprzekraczającej miesięcznie kwoty 500 zł;
20)
część przychodów osób, o których mowa w art. 3 ust. 1, przebywających czasowo za granicą
i uzyskujących przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej
oraz spółdzielczego stosunku pracy, za każdy dzień pobytu za granicą, w którym podatnik
pozostawał w stosunku służbowym, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczym
stosunku pracy, w kwocie odpowiadającej 30% diety, określonej w przepisach w sprawie
wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu
w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej
poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 15;
20a)
(uchylony);
21)
(uchylony);
22)
(uchylony);
23)
(uchylony);
23a)
część dochodów osób, o których mowa w art. 3 ust. 1, przebywających czasowo za granicą
i uzyskujących dochody z tytułu
a)
stypendiów - w wysokości stanowiącej równowartość diety z tytułu podróży służbowych
poza granicami kraju, określonej w przepisach w sprawie wysokości oraz warunków ustalania
należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej
jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju, za każdy
dzień, w którym było otrzymywane stypendium,
b)
ryczałtów na koszty utrzymania i zakwaterowania wypłacanych z budżetu państwa w związku
ze skierowaniem do pracy dydaktycznej w szkołach i ośrodkach akademickich za granicą,
przyznanych na podstawie odrębnych przepisów;
23b)
zwrot kosztów poniesionych przez pracownika z tytułu używania pojazdów stanowiących
własność pracownika, dla potrzeb zakładu pracy, w jazdach lokalnych, jeżeli obowiązek
ponoszenia tych kosztów przez zakład pracy albo możliwość przyznania prawa do zwrotu
tych kosztów wynika wprost z przepisów innych ustaw - do wysokości miesięcznego ryczałtu
pieniężnego albo do wysokości nieprzekraczającej kwoty ustalonej przy zastosowaniu
stawek za 1 kilometr przebiegu pojazdu, określonych w odrębnych przepisach wydanych
przez właściwego ministra, jeżeli przebieg pojazdu, z wyłączeniem wypłat ryczałtu
pieniężnego, jest udokumentowany w ewidencji przebiegu pojazdu prowadzonej przez pracownika;
przepis art. 23 ust. 7 stosuje się odpowiednio;
24
świadczenia, dodatki i inne kwoty oraz wartość nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
częściowo odpłatnych z tytułu szkolenia, o których mowa w art. 31, art. 44 ust. 1, art. 80 ust. 1, art. 81, art. 83 ust. 1 i 4, art. 84 pkt
2 i 3, art. 140 ust. 1 pkt 1 i art. 156 ust. 4 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu
rodziny i systemie pieczy zastępczej
(Dz. U. Nr 149, poz. 887 i Nr 288, poz. 1690) oraz środki finansowe na utrzymanie lokalu mieszkalnego w budynku wielorodzinnym
lub domu jednorodzinnego, o których mowa w art. 83 ust. 2 i art. 84 pkt 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny
i systemie pieczy zastępczej w części przysługującej na umieszczone w rodzinie zastępczej lub rodzinnym domu dziecka
dzieci i osoby, które osiągnęły pełnoletność przebywając w pieczy zastępczej;
25)
ryczałt energetyczny dla kombatantów;
25a)
dodatek kompensacyjny przyznany na podstawie ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących
ofiarami represji wojennych i okresu powojennego
(Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 371, z późn. zm.;
25b)
świadczenia pieniężne wypłacane osobom uprawnionym na podstawie ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o świadczeniu pieniężnym i uprawnieniach przysługujących
cywilnym niewidomym ofiarom działań wojennych
(Dz. U. Nr 249, poz. 1824, z 2010 r. Nr 225, poz. 1465 oraz z 2011 r. Nr 122, poz. 696);
26)
zapomogi otrzymane w przypadku indywidualnych zdarzeń losowych, klęsk żywiołowych,
długotrwałej choroby lub śmierci - do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym
kwoty 2280 zł, z zastrzeżeniem pkt 40 i 79;
26a)
świadczenia otrzymane z tytułu jednorazowej pomocy materialnej finansowanej ze środków
budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego w związku z zaistniałym
zdarzeniem losowym;
26b)
kwoty stanowiące zwrot kosztów z tytułu opieki nad dzieckiem lub osobą zależną, otrzymane
na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych do tych ustaw, finansowane
z budżetu państwa, budżetów jednostek samorządu terytorialnego, Funduszu Pracy lub
z budżetu Unii Europejskiej;
27)
otrzymywane zgodnie z odrębnymi przepisami świadczenia na
a)
rehabilitację zawodową, społeczną i leczniczą osób niepełnosprawnych ze środków Państwowego
Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, z zakładowych funduszy rehabilitacji
osób niepełnosprawnych lub zakładowych funduszy aktywności,
b)
doraźną lub okresową pomoc pieniężną dla kombatantów oraz pozostałych po nich członków
rodzin ze środków, o których mowa w ustawie z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących
ofiarami represji wojennych i okresu powojennego;
28)
przychody uzyskane z tytułu sprzedaży całości lub części nieruchomości wchodzących
w skład gospodarstwa rolnego; zwolnienie nie dotyczy przychodu uzyskanego ze sprzedaży
gruntów, które w związku z tą sprzedażą utraciły charakter rolny;
29)
przychody uzyskane z tytułu odszkodowania wypłacanego stosownie do przepisów o gospodarce
nieruchomościami lub z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości na cele uzasadniające
jej wywłaszczenie oraz z tytułu sprzedaży nieruchomości w związku z realizacją przez
nabywcę prawa pierwokupu, stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami; nie
dotyczy to przypadków, gdy właściciel nieruchomości, o której mowa w zdaniu pierwszym,
nabył jej własność w okresie 2 lat przed wszczęciem postępowania wywłaszczeniowego
bądź odpłatnym zbyciem nieruchomości za cenę niższą o co najmniej 50% od wysokości
uzyskanego odszkodowania lub ceny zbycia nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie
lub w związku z realizacją prawa pierwokupu;
29a
przychody uzyskane z tytułu
a)
odszkodowania wypłacanego stosownie do przepisów ustawy z dnia 11 sierpnia 2001 r. o szczególnych zasadach odbudowy, remontów i rozbiórek
obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku działania żywiołu
(Dz. U. Nr 84, poz. 906 oraz z 2010 r. Nr 149, poz. 996), w tym z tytułu wywłaszczenia nieruchomości; nie dotyczy to przypadków, gdy właściciel
nieruchomości, o której mowa w zdaniu pierwszym, nabył jej własność w okresie 2 lat
przed wszczęciem postępowania wywłaszczeniowego za cenę niższą o co najmniej 50% od
wysokości uzyskanego odszkodowania,
b)
odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 sierpnia 2001 r. o szczególnych zasadach odbudowy, remontów i rozbiórek
obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku działania żywiołu,
c)
odstąpienia od obowiązku wniesienia dopłaty, o którym mowa w art. 13h ust. 4 ustawy z dnia 11 sierpnia 2001 r. o szczególnych zasadach odbudowy,
remontów i rozbiórek obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku działania
żywiołu;
30)
przychody uzyskane z tytułu sprzedaży prawa wieczystego użytkowania oraz nieruchomości
nabytych stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami w zamian za mienie pozostawione
za granicą;
30a)
przychody uzyskane z tytułu
a)
realizacji prawa do rekompensaty na podstawie ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia
nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej
(Dz. U. Nr 169, poz. 1418, z 2006 r. Nr 195, poz. 1437, z 2008 r. Nr 197, poz. 1223 oraz z 2010 r. Nr 257, poz. 1726), przez osoby uprawnione na podstawie tej ustawy,
b)
sprzedaży nieruchomości lub prawa użytkowania wieczystego, nabytych w związku z realizacją
prawa do rekompensaty, o której mowa w lit. a, do wysokości odpowiadającej procentowemu
udziałowi wartości tej rekompensaty w cenie nieruchomości lub prawa użytkowania wieczystego
z dnia nabycia nieruchomości lub prawa użytkowania wieczystego;
31)
(uchylony);
32)
(uchylony);
32a)
(uchylony);
32b)
przychody z zamiany rzeczy lub praw, jeżeli z tytułu jednej umowy nie przekraczają
kwoty 2280 zł;
33)
(uchylony);
34)
(uchylony);
35)
(uchylony);
36)
dochody z tytułu prowadzenia szkół w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w części
wydatkowanej na cele szkoły w roku podatkowym lub w roku po nim następującym;
37)
dochody z tytułu urządzania przez uprawniony podmiot mający siedzibę na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej loterii fantowych i gry bingo fantowe na podstawie zezwolenia
wydanego na mocy odrębnych przepisów, o ile zostały przeznaczone na realizację określonych
w zezwoleniu i regulaminie gry celów społecznie użytecznych;
38
świadczenia otrzymywane przez emerytów lub rencistów w związku z łączącym ich uprzednio
z zakładem pracy stosunkiem służbowym, stosunkiem pracy lub spółdzielczym stosunkiem
pracy, w tym od związków zawodowych, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym
kwoty 2280 zł;
39
stypendia otrzymywane na podstawie przepisów o stopniach naukowych i tytule naukowym
oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki, stypendia doktoranckie otrzymywane na
podstawie przepisów - Prawo o szkolnictwie wyższym oraz inne stypendia naukowe i za
wyniki w nauce, których zasady przyznawania zostały zatwierdzone przez ministra właściwego
do spraw szkolnictwa wyższego po zasięgnięciu opinii Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa
Wyższego albo przez ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania;
40
świadczenia pomocy materialnej dla uczniów, studentów, uczestników studiów doktoranckich
i osób uczestniczących w innych formach kształcenia, pochodzące z budżetu państwa,
budżetów jednostek samorządu terytorialnego oraz ze środków własnych szkół i uczelni
- przyznane na podstawie przepisów o systemie oświaty oraz Prawo o szkolnictwie wyższym;
40a)
nagrody wypłacane przez Polski Komitet Olimpijski i Polski Komitet Paraolimpijski
za uzyskanie wyników na igrzyskach olimpijskich i paraolimpijskich;
40b
stypendia dla uczniów i studentów, których wysokość i zasady udzielania zostały określone
w uchwale organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego, oraz stypendia dla
uczniów i studentów przyznane przez organizacje, o których mowa w art. 3 ust. 2 i
3 ustawy o działalności pożytku publicznego, na podstawie regulaminów zatwierdzonych
przez organy statutowe udostępnianych do publicznej wiadomości za pomocą Internetu,
środków masowego przekazu lub wykładanych (wywieszanych) dla zainteresowanych w pomieszczeniach
ogólnie dostępnych - do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 3800
zł;
40c)
zwrot kosztów przejazdu, o których mowa w art. 17 ust. 3 i 3a ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty
(Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, z późn. zm.;
41)
(uchylony);
42)
dochody uzyskane z tytułu sprzedaży akcji narodowych funduszy inwestycyjnych, utworzonych
na podstawie ustawy z dnia 30 kwietnia 1993 r. o narodowych funduszach inwestycyjnych i ich prywatyzacji
(Dz. U. Nr 44, poz. 202, z późn. zm. - w skali roku do łącznej wysokości połowy jednomiesięcznego przeciętnego wynagrodzenia
w gospodarce narodowej;
43)
dochody uzyskane z tytułu wynajmu pokoi gościnnych, w budynkach mieszkalnych położonych
na terenach wiejskich w gospodarstwie rolnym, osobom przebywającym na wypoczynku oraz
dochody uzyskane z tytułu wyżywienia tych osób, jeżeli liczba wynajmowanych pokoi
nie przekracza 5;
44)
przychody członków Ochotniczych Straży Pożarnych, uzyskane z tytułu uczestnictwa w
szkoleniach, akcjach ratowniczych i akcjach związanych z likwidowaniem klęsk żywiołowych;
45)
świadczenie pieniężne przyznane na podstawie ustawy z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym
do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych
Republik Radzieckich
(Dz. U. Nr 87, poz. 395, z późn. zm.;
46)
dochody otrzymane przez podatnika, jeżeli
a)
pochodzą od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych
instytucji finansowych ze środków bezzwrotnej pomocy, w tym ze środków programów ramowych
badań, rozwoju technicznego i prezentacji Unii Europejskiej i z programów NATO, przyznanych
na podstawie jednostronnej deklaracji lub umów zawartych z tymi państwami, organizacjami
lub instytucjami przez Radę Ministrów, właściwego ministra, agencje rządowe lub agencje
wykonawcze, w tym również w przypadkach gdy przekazanie tych środków jest dokonywane
za pośrednictwem podmiotu upoważnionego do rozdzielania środków bezzwrotnej pomocy
oraz
b)
podatnik bezpośrednio realizuje cel programu finansowanego z bezzwrotnej pomocy; zwolnienie
nie ma zastosowania do dochodów osób fizycznych, którym podatnik bezpośrednio realizujący
cel programu zleca - bez względu na rodzaj umowy - wykonanie określonych czynności
w związku z realizowanym przez niego programem;
46a)
dochody uzyskane z instytucji Unii Europejskiej i Europejskiego Banku Inwestycyjnego,
do których mają zastosowanie przepisy rozporządzenia nr 260/68 z dnia 29 lutego 1968 r. ustanawiającego warunki i procedurę
stosowania podatku na rzecz Wspólnot Europejskich
(Dz. Urz. WE L 056 z 04.03.1968, z późn. zm.);
46b)
przychody posłów wybranych w Rzeczypospolitej Polskiej do Parlamentu Europejskiego
otrzymane na podstawie regulacji wewnętrznych Parlamentu Europejskiego na pokrycie
kosztów związanych z wykonywaniem przez nich mandatu posła;
47)
(uchylony);
47a)
dotacje z budżetu państwa otrzymane na dofinansowanie przedsięwzięć realizowanych
w ramach Specjalnego Przedakcesyjnego Programu na Rzecz Rolnictwa i Rozwoju Obszarów
Wiejskich (SAPARD);
47b)
(uchylony);
47c)
kwoty otrzymane od agencji rządowych lub agencji wykonawczych, jeżeli agencje te otrzymały
środki na ten cel z budżetu państwa;
47d)
dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia lub świadczenia częściowo
odpłatne, otrzymane na cele związane z działalnością rolniczą z budżetu państwa, budżetów
jednostek samorządu terytorialnego, od agencji rządowych, agencji wykonawczych lub
ze środków pochodzących od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych lub
międzynarodowych instytucji finansowych;
48)
(uchylony);
49)
kwoty wypłacone osobom wymienionym w art. 23 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych
Rzeczypospolitej Polskiej
(Dz. U. z 2010 r. Nr 206, poz. 1367 oraz z 2011 r. Nr 22, poz. 114 i Nr 185, poz. 1092) z tytułu odprawy mieszkaniowej;
49a)
ekwiwalent pieniężny w zamian za rezygnację z lokalu wypłacany na podstawie przepisów
o Biurze Ochrony Rządu;
50
przychody otrzymane w związku ze zwrotem udziałów lub wkładów w spółdzielni, do wysokości
wniesionych udziałów lub wkładów do spółdzielni;
50a)
wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej w części stanowiącej
koszt nabycia lub objęcia udziałów (akcji) albo wkładów w spółdzielni;
50b
przychody z tytułu przeniesienia własności składników majątku będących przedmiotem
wkładu niepieniężnego (aportu) wnoszonych do spółki niebędącej osobą prawną, w tym
wnoszonych do takiej spółki składników majątku otrzymanych przez podatnika w następstwie
likwidacji spółki niebędącej osobą prawną bądź wystąpienia z takiej spółki;
51)
przychody otrzymane z tytułu zwrotu dopłat wniesionych uprzednio, zgodnie z odrębnymi
przepisami, do spółki mającej osobowość prawną - do wysokości wniesionych dopłat;
52)
odsetki i kwoty rekompensat otrzymanych na podstawie przepisów ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o zasadach realizacji przedpłat na samochody osobowe
(Dz. U. Nr 156, poz. 776);
53)
wartość rekompensaty pieniężnej otrzymanej na podstawie przepisów o zrekompensowaniu
okresowego niepodwyższania płac w sferze budżetowej oraz utraty niektórych wzrostów
lub dodatków do emerytur i rent;
54)
(uchylony);
55)
(uchylony);
56)
(uchylony);
57)
(uchylony);
58
wypłaty
a)
transferowe środków zgromadzonych w ramach pracowniczego programu emerytalnego do
innego pracowniczego programu emerytalnego lub na indywidualne konto emerytalne w
rozumieniu przepisów o indywidualnych kontach emerytalnych,
b)
środków zgromadzonych w pracowniczym programie emerytalnym dokonane na rzecz uczestnika
lub osób uprawnionych do tych środków po śmierci uczestnika,
c)
środków zgromadzonych w grupowej formie ubezpieczenia na życie związanej z funduszem
inwestycyjnym lub w innej formie grupowego gromadzenia środków na cele emerytalne
dla pracowników - do pracowniczego programu emerytalnego, zgodnie z przepisami o pracowniczych
programach emerytalnych
- z zastrzeżeniem ust. 33;
58a)
dochody z tytułu oszczędzania na indywidualnym koncie emerytalnym, w rozumieniu przepisów
o indywidualnych kontach emerytalnych, uzyskane w związku z
a)
gromadzeniem i wypłatą środków przez oszczędzającego,
b)
wypłatą środków dokonaną na rzecz osób uprawnionych do tych środków po śmierci oszczędzającego,
c)
wypłatą transferową
- z tym że zwolnienie nie ma zastosowania w przypadku, gdy oszczędzający gromadził
oszczędności na więcej niż jednym indywidualnym koncie emerytalnym, chyba że przepisy
te przewidują taką możliwość;
58b
wypłaty transferowe środków zgromadzonych przez oszczędzającego na indywidualnym koncie
zabezpieczenia emerytalnego
a)
pomiędzy instytucjami finansowymi prowadzącymi indywidualne konta zabezpieczenia emerytalnego,
b)
na indywidualne konto zabezpieczenia emerytalnego osoby uprawnionej, po śmierci oszczędzającego,
c)
w postępowaniu likwidacyjnym lub upadłościowym na indywidualne konto zabezpieczenia
emerytalnego oszczędzającego;
59)
wypłaty środków z otwartego funduszu emerytalnego na rzecz byłego współmałżonka członka
tego funduszu, przekazane na rachunek tego współmałżonka w otwartym funduszu emerytalnym;
59a)
zapomoga pieniężna, o której mowa w ustawie z dnia 20 maja 2005 r. o zapomodze pieniężnej dla niektórych emerytów, rencistów
i osób pobierających świadczenie przedemerytalne albo zasiłek przedemerytalny w 2007 r.
(Dz. U. Nr 102, poz. 852, z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711 oraz z 2007 r. Nr 35, poz. 219);
59b
kwoty składek zewidencjonowanych na subkoncie, o którym mowa w art. 40a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, członka otwartego funduszu emerytalnego przekazane na rzecz byłego współmałżonka
na subkonto, o którym mowa w art. 40e tej ustawy;
60)
(uchylony);
61)
kwoty umorzonych pożyczek studenckich lub kredytów studenckich udzielonych na podstawie
przepisów o pożyczkach i kredytach studenckich;
62)
(uchylony);
63)
świadczenie pieniężne oraz ryczałt energetyczny przyznane na podstawie ustawy z dnia 2 września 1994 r. o świadczeniu pieniężnym i uprawnieniach przysługujących
żołnierzom zastępczej służby wojskowej przymusowo zatrudnianym w kopalniach węgla,
kamieniołomach, zakładach wydobywania rud uranu i batalionach budowlanych
(Dz. U. z 2001 r. Nr 60, poz. 622, z późn. zm.;
63a)
dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 5a-5c, uzyskane z działalności gospodarczej
prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym
mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych
(Dz. U. z 2007 r. Nr 42, poz. 274, z 2008 r. Nr 118, poz. 746 oraz z 2009 r. Nr 18, poz. 97), przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie niniejszego zwolnienia
nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej
dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie
z odrębnymi przepisami;
64)
dodatki do rent rodzinnych dla sierot zupełnych, wypłacone na podstawie odrębnych
przepisów;
65)
zasiłki chorobowe wypłacone na podstawie odrębnych przepisów o ubezpieczeniu społecznym
rolników oraz ubezpieczeniu społecznym członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych,
spółdzielni kółek rolniczych oraz ich rodzin, w części odpowiadającej udziałowi dochodu
z tytułu działalności rolniczej, z wyjątkiem polegającej na prowadzeniu działów specjalnych
produkcji rolnej, w dochodzie podzielnym spółdzielni;
66)
(uchylony);
67)
wartość otrzymanych przez pracownika w związku z finansowaniem działalności socjalnej,
o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, rzeczowych
świadczeń oraz otrzymanych przez niego w tym zakresie świadczeń pieniężnych, sfinansowanych
w całości ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków
zawodowych, łącznie do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 380 zł;
rzeczowymi świadczeniami nie są bony, talony i inne znaki, uprawniające do ich wymiany
na towary lub usługi;
67a
świadczenia otrzymane z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, związane z pobytem
dzieci osób uprawnionych do tych świadczeń w żłobkach lub klubach dziecięcych;
68)
wartość wygranych w konkursach i grach organizowanych i emitowanych (ogłaszanych)
przez środki masowego przekazu (prasa, radio i telewizja) oraz konkursach z dziedziny
nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa i sportu, a także nagród związanych ze sprzedażą
premiową - jeżeli jednorazowa wartość tych wygranych lub nagród nie przekracza kwoty
760 zł; zwolnienie od podatku nagród związanych ze sprzedażą premiową nie dotyczy
nagród otrzymanych przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego pozarolniczą
działalnością gospodarczą, stanowiących przychód z tej działalności;
68a
wartość nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, otrzymanych od świadczeniodawcy
w związku z jego promocją lub reklamą - jeżeli jednorazowa wartość tych świadczeń
nie przekracza kwoty 200 zł; zwolnienie nie ma zastosowania, jeżeli świadczenie jest
dokonywane na rzecz pracownika świadczeniodawcy lub osoby pozostającej ze świadczeniodawcą
w stosunku cywilnoprawnym;
69)
(uchylony);
70)
(uchylony);
71)
dochody ze sprzedaży produktów roślinnych i zwierzęcych pochodzących z własnej uprawy
lub hodowli, niestanowiących działów specjalnych produkcji rolnej, przerobionych sposobem
przemysłowym, jeżeli przerób polega na kiszeniu produktów roślinnych lub przetwórstwie
mleka albo na uboju zwierząt rzeźnych i obróbce poubojowej tych zwierząt, w tym również
na rozbiorze, podziale i klasyfikacji mięsa;
72
dochody ze sprzedaży surowców roślin zielarskich i ziół dziko rosnących leśnych, jagód,
owoców leśnych i grzybów leśnych (PKWiU ex 02.30.40.0) - ze zbioru dokonywanego osobiście
albo z udziałem członków najbliższej rodziny;
73)
kwoty jednorazowej pomocy finansowej wypłaconej ofiarom prześladowań hitlerowskich
przez Fundację Polsko-Niemieckie Pojednanie;
74)
otrzymywane z zagranicy
a)
renty inwalidzkie z tytułu inwalidztwa wojennego,
b)
kwoty zaopatrzenia przyznane ofiarom wojny oraz członkom ich rodzin,
c)
renty wypadkowe osób, których inwalidztwo powstało w związku z przymusowym pobytem
na robotach w III Rzeszy Niemieckiej w latach 1939-1945,
- pod warunkiem przedstawienia płatnikowi dokumentu instytucji zagranicznej stwierdzającego
charakter przyznanego świadczenia;
75)
renty wypłacone osobom represjonowanym i członkom ich rodzin, przyznane na zasadach
określonych w przepisach o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich
rodzin;
76)
kwoty diet i kieszonkowego dla gości zagranicznych przybywających do Polski w ramach
programów i umów oraz wartość wyżywienia dla tłumaczy (pilotów) towarzyszących tym
gościom, z wyjątkiem ekwiwalentów za to wyżywienie;
77)
równoważniki pieniężne za brak kwatery, wypłacone: funkcjonariuszom Policji i Służby
Więziennej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Agencji Wywiadu, Straży Granicznej,
Służby Celnej, Biura Ochrony Rządu oraz strażakom Państwowej Straży Pożarnej - do
wysokości nieprzekraczającej kwoty 2280 zł;
78)
dopłaty do: wypoczynku zorganizowanego przez podmioty prowadzące działalność w tym
zakresie, w formie wczasów, kolonii, obozów i zimowisk, w tym również połączonego
z nauką, pobytu na leczeniu sanatoryjnym, w placówkach leczniczo-sanatoryjnych, rehabilitacyjno-szkoleniowych
i leczniczo-opiekuńczych, oraz przejazdów związanych z tym wypoczynkiem i pobytem
na leczeniu - dzieci i młodzieży do lat 18
a)
z funduszu socjalnego, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych oraz zgodnie z odrębnymi
przepisami wydanymi przez właściwego ministra - niezależnie od ich wysokości,
b)
z innych źródeł - do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 760 zł;
78a)
(uchylony);
79)
świadczenia z pomocy społecznej;
79a)
wynagrodzenie za sprawowanie opieki przyznane przez sąd na podstawie art. 162 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego;
80)
przychody ze stosunku służbowego otrzymane w służbie kandydackiej przez funkcjonariuszy
Policji, Biura Ochrony Rządu, Straży Granicznej i Państwowej Straży Pożarnej;
81)
(uchylony);
82)
uposażenia funkcjonariuszy Organizacji Narodów Zjednoczonych, organizacji wyspecjalizowanych
oraz innych międzynarodowych instytucji i organizacji, których Rzeczpospolita Polska
jest członkiem i których statuty przewidują zwolnienie od podatku wypłacanych przez
nie uposażeń, jeżeli funkcjonariusze znajdują się w wykazie Ministerstwa Spraw Zagranicznych;
83
świadczenia przyznane na podstawie odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych
na podstawie tych ustaw żołnierzom oraz pracownikom wojska wykonującym zadania poza
granicami państwa
a)
w składzie jednostki wojskowej użytej w celu udziału w konflikcie zbrojnym lub dla
wzmocnienia sił państwa albo państw sojuszniczych, misji pokojowej, akcji zapobieżenia
aktom terroryzmu lub ich skutkom,
b)
jako obserwator wojskowy lub osoba posiadająca status obserwatora wojskowego w misjach
pokojowych organizacji międzynarodowych i sił wielonarodowych
- z wyjątkiem wynagrodzenia za pracę oraz uposażeń i innych należności pieniężnych
przysługujących z tytułu pełnienia służby;
83a
świadczenia przyznane na podstawie odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych
na podstawie tych ustaw policjantom, funkcjonariuszom celnym i Straży Granicznej, pracownikom jednostek policyjnych lub
jednostek organizacyjnych Straży Granicznej wykonującym zadania poza granicami państwa
w składzie kontyngentu w celu udziału w
a)
misji pokojowej, w tym jako obserwator w misji pokojowej organizacji międzynarodowych
i sił wielonarodowych,
b)
akcji zapobieżenia aktom terroryzmu lub ich skutkom,
c)
organizowaniu i kontroli ruchu granicznego, organizowaniu ochrony granicy państwowej
lub zapewnieniu bezpieczeństwa w komunikacji międzynarodowej
- z wyjątkiem wynagrodzenia za pracę oraz uposażeń i innych należności pieniężnych
przysługujących z tytułu pełnienia służby;
84)
wartość świadczeń z tytułu uprawnień do ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu
zbiorowego kolejowego i autobusowego, wynikających z przepisów o uprawnieniach do
ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego;
85)
wartość świadczeń z tytułu realizacji uprawnień do ulgowych lub bezpłatnych przejazdów
środkami komunikacji miejskiej, przysługujących na podstawie odrębnych przepisów;
86)
(uchylony);
87)
wartość świadczeń przysługujących na podstawie odrębnych przepisów dotyczących emerytów
i rencistów z tytułu abonamentowych opłat telewizyjnych i radiowych;
88)
(uchylony);
89)
wartość świadczeń otrzymanych przez studentów od uczelni, na podstawie odrębnych przepisów,
w związku ze skierowaniem przez uczelnię na studenckie praktyki zawodowe - do wysokości
nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2280 zł;
90
wartość świadczeń przyznanych zgodnie z odrębnymi przepisami przez pracodawcę na podnoszenie
kwalifikacji zawodowych, z wyjątkiem wynagrodzeń otrzymywanych za czas zwolnienia
z całości lub części dnia pracy oraz za czas urlopu szkoleniowego;
90a
świadczenia, o których mowa w art. 19 ust. 2, art. 26-28 i art. 36 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o weteranach
działań poza granicami państwa
(Dz. U. Nr 205, poz. 1203);
91)
wypłacone, za pośrednictwem płatnika, przy emeryturach i rentach zagranicznych podwyżki
(zwiększenia) mające charakter dodatków rodzinnych, pod warunkiem przedstawienia płatnikowi
dokumentu stwierdzającego wysokość podwyżki;
92
świadczenia otrzymane na podstawie odrębnych przepisów przez członków rodzin zmarłych
pracowników oraz zmarłych emerytów lub rencistów, do wysokości nieprzekraczającej
w roku podatkowym kwoty 2280 zł;
93)
dochody uzyskane z tytułu zakupu zakładowych budynków mieszkalnych lub lokali mieszkalnych
przez dotychczasowych najemców - w wysokości odpowiadającej różnicy między ceną rynkową
tych budynków lub lokali a ceną zakupu;
94)
wynagrodzenia otrzymywane przez członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych z tytułu
użytkowania przez spółdzielnie wniesionych wkładów gruntowych;
95)
odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty wynagrodzeń i świadczeń z tytułów, o których
mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1;
96)
(uchylony);
97)
dodatki mieszkaniowe i ryczałty na zakup opału, przyznane na podstawie odrębnych przepisów
o dodatkach mieszkaniowych;
98)
dodatek kombatancki oraz dodatek za tajne nauczanie przyznawane na podstawie odrębnych
przepisów;
98a)
kwoty refundacji z tytułu opłaconej składki na obowiązkowe ubezpieczenie odpowiedzialności
cywilnej posiadaczy pojazdów samochodowych lub na dobrowolne ubezpieczenie casco pojazdów
samochodowych, przyznanych na podstawie ustawy z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz
ich rodzin
(Dz. U. z 2010 r. Nr 101, poz. 648 i Nr 113, poz. 745, z 2011 r. Nr 112, poz. 654 oraz z 2012 r. poz. 118);
98b)
zwrot kwoty zniżki z tytułu opłacenia przez inwalidę wojennego i wojskowego składki
na obowiązkowe ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej lub składki na dobrowolne
ubezpieczenie casco, otrzymanej od organu rentowego;
99)
(uchylony);
100)
emerytury lub renty otrzymane przez osoby, które utraciły wzrok w wyniku działań wojennych
w okresie wojny 1939-1945 lub eksplozji pozostałych po tej wojnie niewypałów i niewybuchów,
pod warunkiem posiadania przez podatnika
a)
orzeczenia o uznaniu za inwalidę wzroku I lub II grupy, wydanego przez właściwy organ,
b)
dokumentacji leczniczej (szpitalnej) z okresu wypadku, potwierdzającej wypadek, bądź
poświadczonego notarialnie oświadczenia dwóch świadków potwierdzających utratę wzroku
w wyniku działań wojennych w latach 1939-1945 lub eksplozji niewypałów i niewybuchów
pozostałych po tej wojnie,
c)
aktualnego zaświadczenia lekarskiego okulistycznego o urazowym uszkodzeniu wzroku
bądź aktualnego zaświadczenia z przeprowadzonej obdukcji sądowo-lekarskiej, potwierdzającego
utratę lub uszkodzenie wzroku w wyniku zdarzeń, o których mowa w lit. b, lub
d)
ważnej legitymacji Stowarzyszenia Niewidomych Cywilnych Ofiar Wojny lub Związku Ociemniałych
Żołnierzy RP;
101
przychody uzyskane przez krwiodawców ze sprzedaży pobranej od nich krwi lub jej składników;
102)
zwrot kosztów otrzymany przez bezrobotnego na podstawie ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy z tytułu
a)
przejazdu do miejsca pracy,
b)
przejazdu na badania lekarskie lub psychologiczne,
c)
przejazdu do miejsca odbywania stażu, szkolenia, przygotowania zawodowego dorosłych,
zajęć z zakresu poradnictwa zawodowego lub pomocy w aktywnym poszukiwaniu pracy,
d)
przejazdu do miejsca wykonywania prac społecznie użytecznych,
e)
zakwaterowania w miejscu pracy lub miejscu odbywania stażu, szkolenia lub przygotowania
zawodowego dorosłych,
f
przejazdu na egzamin;
103)
(uchylony);
104)
otrzymane przez posła lub senatora świadczenia pieniężne i wartość świadczeń rzeczowych
(w naturze) na podstawie art. 23 ust. 3, art. 43 ust. 1, art. 44 ust. 1 i 2 oraz art. 46 ustawy z dnia 9 maja
1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora
(Dz. U. z 2011 r. Nr 7, poz. 29 i Nr 117, poz. 676);
105)
dochód uzyskany ze zbycia akcji (udziałów) otrzymanych w drodze spadku albo darowizny
- w części odpowiadającej kwocie zapłaconego podatku od spadków i darowizn;
106)
odszkodowania otrzymane na podstawie rezolucji Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych
wypłacone osobom poszkodowanym na skutek działań wojennych w Kuwejcie;
107)
nagrody wypłacone na podstawie przepisów wydanych przez właściwego ministra w sprawie
organizowania zajęć rehabilitacyjnych w szpitalach psychiatrycznych i nagradzania
uczestników tych zajęć;
108)
kwoty pomocy pieniężnej i wartość innych świadczeń finansowanych ze środków budżetowych
przyznawanych repatriantom oraz osobom, które ubiegają się o status uchodźcy;
109)
nominalna wartość udziałów (akcji) w spółce mającej osobowość prawną albo wkładów
w spółdzielni - objętych w zamian za wkład niepieniężny w postaci przedsiębiorstwa
lub jego zorganizowanej części;
110)
wartość świadczeń przysługujących członkowi służby zagranicznej wykonującemu obowiązki
służbowe w placówce zagranicznej oraz wartość świadczeń przysługujących pracownikom
polskich jednostek budżetowych mających siedzibę poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej,
wynikających z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na ich
podstawie, z wyjątkiem wynagrodzeń za pracę, ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy,
dodatku zagranicznego (należności zagranicznej) oraz zasiłków chorobowych i macierzyńskich;
111)
oprocentowanie otrzymane w związku ze zwrotem nadpłaconych zobowiązań podatkowych
i innych należności budżetowych, a także oprocentowanie zwrotu różnicy podatku od
towarów i usług, w rozumieniu odrębnych przepisów;
112)
zwrot kosztów dojazdu pracownika do zakładu pracy, jeżeli obowiązek ponoszenia tych
kosztów przez zakład pracy wynika wprost z przepisów innych ustaw;
113)
wartość świadczeń otrzymanych przez wolontariuszy na podstawie ustawy o działalności
pożytku publicznego;
114)
wartość otrzymanych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych oraz
wartość świadczeń rzeczowych (w naturze) finansowanych lub współfinansowanych ze środków
budżetu państwa, jednostek samorządu terytorialnego, ze środków agencji rządowych,
agencji wykonawczych lub ze środków pochodzących od rządów państw obcych, organizacji
międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych, w ramach rządowych programów;
115)
wygrane i nagrody otrzymane przez uczniów za udział w konkursach, turniejach i olimpiadach
organizowanych na podstawie przepisów o systemie oświaty;
116)
dopłaty bezpośrednie stosowane w ramach Wspólnej Polityki Rolnej Unii Europejskiej,
otrzymane na podstawie odrębnych przepisów;
116a
umorzone należności i wierzytelności przypadające agencjom płatniczym w ramach Wspólnej
Polityki Rolnej, a także należności z tytułu nienależnie lub nadmiernie pobranych
płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oraz w ramach wspierania rozwoju
obszarów wiejskich z udziałem środków pochodzących z Europejskiego Funduszu Rolnego
na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, od ustalenia których odstąpiono;
117)
wartość otrzymanych świadczeń od wolontariuszy, udzielanych na zasadach określonych
w ustawie o działalności pożytku publicznego;
118)
wartość nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych oraz wartość świadczeń
rzeczowych, z tytułu
a)
studiów podyplomowych,
b)
szkoleń i przygotowania zawodowego dorosłych,
c)
egzaminów lub licencji,
d)
badań lekarskich lub psychologicznych,
e)
ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych wypadków
- otrzymanych na podstawie ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy;
119)
odsetki od papierów wartościowych emitowanych przez Skarb Państwa oraz obligacji emitowanych
przez jednostki samorządu terytorialnego, w części odpowiadającej kwocie odsetek zapłaconych
przy nabyciu tych papierów wartościowych od emitenta;
120)
odszkodowania wypłacone, na podstawie wyroków sądowych i zawartych umów (ugód), posiadaczom
gruntów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, z tytułu
a)
ustanowienia służebności gruntowej,
b)
rekultywacji gruntów,
c)
szkód powstałych w uprawach rolnych i drzewostanie
- w wyniku prowadzenia na tych gruntach, przez podmioty uprawnione na podstawie odrębnych
przepisów, inwestycji dotyczących budowy infrastruktury przesyłowej ropy naftowej
i produktów rafinacji ropy naftowej oraz budowy urządzeń infrastruktury technicznej,
o których mowa w art. 143 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
(Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651, z późn. zm.;
121)
jednorazowe środki przyznane bezrobotnemu na podjęcie działalności, o których mowa
w art. 46 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach
rynku pracy;
122)
wkład własny podmiotu publicznego, o którym mowa w art. 2 pkt 5 ustawy o partnerstwie publiczno-prywatnym, otrzymany przez partnera prywatnego i przeznaczony na cele określone w umowie o
partnerstwie publiczno-prywatnym, z zastrzeżeniem ust. 19;
123)
kwoty zwrotu otrzymane na podstawie ustawy z dnia 29 sierpnia 2005 r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych
z budownictwem mieszkaniowym
(Dz. U. Nr 177, poz. 1468, z późn. zm.;
124
dopłaty do oprocentowania kredytów preferencyjnych stosowane na podstawie ustawy z dnia 8 września 2006 r. o finansowym wsparciu rodzin i innych osób w nabywaniu
własnego mieszkania
(Dz. U. z 2012 r. poz. 90);
125)
wartość świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, obliczona zgodnie z
art. 11 ust. 2-2b, otrzymanych od osób zaliczonych do I i II grupy podatkowej w rozumieniu
przepisów o podatku od spadków i darowizn, z zastrzeżeniem ust. 20;
126)
(uchylony);
127)
alimenty
a)
na rzecz dzieci, które nie ukończyły 25 roku życia, oraz dzieci bez względu na wiek,
które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymują zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub
rentę socjalną,
b)
na rzecz innych osób niż wymienione w lit. a, otrzymane na podstawie wyroku sądu lub
ugody sądowej, do wysokości nieprzekraczającej miesięcznie 700 zł;
128)
świadczenia wypłacane bezrobotnym skierowanym do wykonywania prac społecznie użytecznych;
129)
dotacje, w rozumieniu przepisów o finansach publicznych, otrzymane z budżetu państwa
lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego;
130)
odsetki lub dyskonto od obligacji emitowanych przez Skarb Państwa i oferowanych na
rynkach zagranicznych oraz dochody z odpłatnego zbycia tych obligacji uzyskane przez
osoby fizyczne, o których mowa w art. 3 ust. 2a;
131)
dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art.
30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych
na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie
dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód
uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany
na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia
się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych;
132)
przyznane przez krajowe i zagraniczne organy władzy i ich urzędy, w tym jednostki
organizacyjne im podległe lub przez nie nadzorowane, oraz krajowe, zagraniczne i międzynarodowe
organizacje (instytucje) i ich organy, nagrody
a)
za wybitne osiągnięcia z dziedziny nauki, kultury i sztuki,
b)
z tytułu działalności na rzecz praw człowieka
- w części przekazanej jako darowizna przez podatników, którzy otrzymali te nagrody,
na rzecz instytucji realizującej cele określone w art. 4 ustawy o działalności pożytku
publicznego, z zastrzeżeniem ust. 31;
133)
premia termomodernizacyjna, premia remontowa i premia kompensacyjna uzyskane na podstawie
ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów
(Dz. U. Nr 223, poz. 1459, z 2009 r. Nr 157, poz. 1241, z 2010 r. Nr 76, poz. 493 oraz z 2011 r. Nr 106, poz. 622);
134)
świadczenia pieniężne otrzymane na podstawie ustawy z dnia 7 maja 2009 r. o zadośćuczynieniu rodzinom ofiar zbiorowych wystąpień
wolnościowych w latach 1956-1989
(Dz. U. Nr 91, poz. 741 oraz z 2011 r. Nr 106, poz. 622);
135)
kwoty należności umorzonych na podstawie ustawy z dnia 19 czerwca 2009 r. o pomocy państwa w spłacie niektórych kredytów mieszkaniowych
udzielonych osobom, które utraciły pracę
(Dz. U. Nr 115, poz. 964);
136)
płatności na realizację projektów w ramach programów finansowanych z udziałem środków
europejskich, otrzymane z Banku Gospodarstwa Krajowego, z wyłączeniem płatności otrzymanych
przez wykonawców;
137)
środki finansowe otrzymane przez uczestnika projektu jako pomoc udzielona w ramach
programu finansowanego z udziałem środków europejskich, o których mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych
(Dz. U. Nr 157, poz. 1240, z późn. zm..
1a.
Do przychodów pracowników tymczasowych, w rozumieniu odrębnych przepisów, otrzymanych
od pracodawcy użytkownika ma zastosowanie ust. 1 pkt 11-11b, 13 i 16.
2.
(uchylony).
2a.
(uchylony).
3.
(uchylony).
4.
(uchylony).
5.
(uchylony).
5a.
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 63a, przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu
dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy.
5b.
W razie cofnięcia zezwolenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 63a, podatnik traci prawo
do zwolnienia i jest obowiązany do zapłaty podatku za cały okres korzystania ze zwolnienia
podatkowego.
5c.
W razie wystąpienia okoliczności, o których mowa w ust. 5b, podatnik jest obowiązany
do zwiększenia podstawy opodatkowania o kwotę dochodu, w odniesieniu do którego utracił
prawo do zwolnienia, a w razie poniesienia straty do jej zmniejszenia o tę kwotę -
w rozliczeniu zaliczki za wybrany okres wpłaty zaliczek, o którym mowa w art. 44,
w którym utracił to prawo, a gdy utrata prawa nastąpi w ostatnim okresie wpłaty zaliczek
danego roku podatkowego - w zeznaniu rocznym.
5d.
(uchylony).
6.
(uchylony).
7.
Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 36, poniesione z tytułu prowadzenia szkoły
niepublicznej w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, jeżeli nie zostały zaliczone
do kosztów uzyskania przychodów, uważa się wydatki na
1)
zakup stanowiących środki trwałe pomocy dydaktycznych i innych urządzeń niezbędnych
do prowadzenia szkoły;
2)
wydatki związane z organizowaniem wypoczynku wakacyjnego uczniów, w części stanowiącej
wynagrodzenie personelu wychowawczego i obsługi, jeżeli nie zostało pokryte przez
wpłaty rodziców.
8.
(uchylony).
9.
(uchylony).
10.
(uchylony).
11.
(uchylony).
12.
(uchylony).
13.
Przepis ust. 1 pkt 16 lit. b stosuje się, jeżeli otrzymane świadczenia nie zostały
zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i zostały poniesione
1)
w celu osiągnięcia przychodów lub
2)
w celu realizacji zadań organizacji i jednostek organizacyjnych działających na podstawie
przepisów odrębnych ustaw, lub
3)
przez organy (urzędy) władzy lub administracji państwowej albo samorządowej oraz jednostki
organizacyjne im podległe lub przez nie nadzorowane, lub
4)
przez osoby pełniące funkcje obywatelskie, o których mowa w art. 13 pkt 5, w związku
z wykonywaniem tych funkcji.
14.
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 19, ma zastosowanie do pracowników, których
miejsce zamieszkania jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład
pracy, a podatnik nie korzysta z kosztów uzyskania przychodów określonych w art. 22
ust. 2 pkt 3 i 4.
15.
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 20, nie ma zastosowania do wynagrodzenia
1)
pracownika odbywającego podróż służbową poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej;
2
pracownika w związku z jego pobytem poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej w celu
udziału w konflikcie zbrojnym lub dla wzmocnienia sił państwa albo państw sojuszniczych,
misji pokojowej, akcji zapobieżenia aktom terroryzmu lub ich skutkom, a także w związku
z pełnieniem funkcji obserwatora w misjach pokojowych organizacji międzynarodowych
i sił wielonarodowych, o ile otrzymuje świadczenia zwolnione od podatku na podstawie
ust. 1 pkt 83 lub 83a;
3)
uzyskiwanego przez członka służby zagranicznej.
16.
(uchylony).
17.
(uchylony).
18.
(uchylony).
19.
Zwolnieniu, o którym mowa w ust. 1 pkt 122, nie podlegają środki stanowiące zwrot
wydatków poniesionych na realizację zadania publicznego lub przedsięwzięcia będącego
przedmiotem umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym przez partnera prywatnego lub
za jego pośrednictwem oraz środki przeznaczone na nabycie udziałów lub akcji w spółce
handlowej.
20.
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 125, nie ma zastosowania do świadczeń otrzymywanych
na podstawie stosunku pracy, pracy nakładczej lub na podstawie umów będących podstawą
uzyskiwania przychodów zaliczonych do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2.
21.
(uchylony).
22.
(uchylony).
23.
Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 6 i 6a, w odniesieniu do wygranych uzyskanych
w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym
państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, stosuje się pod warunkiem
istnienia podstawy prawnej wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania
lub innych ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
Polska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od organu podatkowego
państwa, na którego terytorium loterie, gry lub zakłady wzajemne są urządzane i prowadzone.
24.
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 46, nie ma zastosowania do otrzymanych dochodów
z tytułu realizacji projektu w ramach umowy o współpracy bliźniaczej (umowy twinningowej),
zawartej na podstawie prawa wspólnotowego, zgodnie z którą instytucją wdrażającą jest
instytucja polskiej administracji publicznej.
25.
Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się
1)
wydatki poniesione na
a)
nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego
stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu
lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
b)
nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim
prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim
prawie,
c)
nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa
użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z
rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie,
prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie,
o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę
budynku mieszkalnego,
d)
budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego,
jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
e)
rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku
niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia
niemieszkalnego
- położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym
do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej;
2)
wydatki poniesione na
a)
spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez
podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art.
10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na cele określone w pkt 1,
b)
spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez
podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art.
10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit. a,
c)
spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki)
zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia,
o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o których
mowa w lit. a lub b
- w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę
w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego
Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z zastrzeżeniem ust. 29 i
30;
3)
wartość otrzymanego w ramach odpłatnego zbycia w drodze zamiany znajdującego się w
państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego
Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej
a)
budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego
stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, lub
b)
spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, prawa do domu jednorodzinnego
w spółdzielni mieszkaniowej, lub udziału w tych prawach, lub
c)
gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
prawie przeznaczonych pod budowę budynku mieszkalnego, w tym również gruntu lub udziału
w gruncie albo prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie z rozpoczętą
budową budynku mieszkalnego, lub
d)
gruntu, udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w
takim prawie, związanych z budynkiem lub lokalem wymienionym w lit. a.
26.
Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit.
d i e, rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność
podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do
lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich
prawach.
27.
W przypadku ponoszenia wydatków na cele mieszkaniowe w innym niż Rzeczpospolita Polska
państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego
Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, zwolnienie, o którym mowa
w ust. 1 pkt 131, stosuje się pod warunkiem istnienia podstawy prawnej wynikającej
z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych ratyfikowanych umów międzynarodowych,
których stroną jest Rzeczpospolita Polska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji
podatkowych od organu podatkowego państwa, na którego terytorium podatnik ponosi wydatki
na cele mieszkaniowe.
28.
Za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na
1)
nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału
w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
2)
budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku albo jego części
- przeznaczonych na cele rekreacyjne.
29.
W przypadku gdy kredyt (pożyczka), o którym mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a-c, stanowi
część kredytu (pożyczki) przeznaczonego na spłatę również innych niż wymienione w
tych przepisach zobowiązań kredytowych (pożyczkowych) podatnika, za wydatki poniesione
na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki przypadające na spłatę
kredytu (pożyczki) określonego w ust. 25 pkt 2 lit a-c oraz zapłacone odsetki od tej
części kredytu (pożyczki), która proporcjonalnie przypada na spłatę kredytu (pożyczki),
o których mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a-c.
30.
Przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa
w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w rozumieniu
Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym oraz do tej części wydatków,
o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane zostały wydatki określone w ust.
25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu
Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
31.
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 132, stosuje się, jeżeli
1)
wysokość nagrody przekazanej na rzecz instytucji realizującej cele, o których mowa
w art. 4 ustawy o działalności pożytku publicznego, jest udokumentowana dowodem wpłaty
na rachunek bankowy obdarowanej instytucji, a w przypadku nagrody innej niż pieniężna
- dokumentem, z którego wynika wartość przekazanej nagrody, oraz oświadczeniem obdarowanej
instytucji o jej przyjęciu;
2)
nagroda, o której mowa w pkt 1, została przekazana najpóźniej do dnia upływu terminu
dla złożenia zeznania podatkowego, o którym mowa w art. 45 ust. 1, składanego za rok
podatkowy, w którym otrzymano nagrodę.
32.
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 136, nie ma zastosowania do przychodów określonych
w art. 12 ust. 1.
33
Przez pracownicze programy emerytalne rozumie się pracownicze programy emerytalne
utworzone i działające w oparciu o przepisy dotyczące pracowniczych programów emerytalnych
obowiązujące w państwach członkowskich Unii Europejskiej lub w innych państwach należących
do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.
W zakresie ustalenia skali podatku dochodowego na 2004 r. oraz kwot określonych w
art. 27 ust. 4, ust. 5a oraz w art. 30 ust. 1 pkt 3 ustawy wymienionej w art. 1, w
brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2004 r., nie ma zastosowania art. 27
ust. 7 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia
2004 r.
Ustawa wchodzi w życie pierwszego dnia trzeciego miesiąca następującego po miesiącu
ogłoszenia, z wyjątkiem
1)
art. 1 pkt 6 lit. b, pkt 7, 32, 35, 39 lit. b, pkt 64 i 67 lit. c, które wchodzą w
życie z dniem 1 stycznia 2006 r.;
2)
art. 1 pkt 13 lit. a, który wchodzi w życie z dniem 30 czerwca 2006 r.;
3)
art. 2 pkt 1, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia i ma zastosowanie do dochodów
uzyskanych od dnia 1 stycznia 2005 r.;
4)
art. 11 pkt 1-3 i 5-9, które wchodzą w życie z dniem 1 września 2005 r.;
5)
art. 11 pkt 4 i 10, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2007 r., z wyjątkiem
1)
art. 18, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia;
2)
art. 2 pkt 1 lit. b i c, pkt 2 lit. b, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2008 r.;
3)
art. 1 pkt 15 lit. i-k, pkt 28 lit. a oraz pkt 37 lit. a, które wchodzą w życie z
dniem 1 stycznia 2009 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
1
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub
zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych
w art. 23.
1a.
(uchylony).
1b.
Kosztami uzyskania przychodów są również wydatki poniesione przez pracodawcę na zapewnienie
prawidłowej realizacji pracowniczego programu emerytalnego w rozumieniu przepisów
o pracowniczych programach emerytalnych.
1c.
U pracodawców będących akcjonariuszami pracowniczych towarzystw emerytalnych kosztami
uzyskania przychodu są także
1)
wydatki na pokrycie kosztów działalności pracowniczych towarzystw emerytalnych;
2)
opłaty pobierane przez Komisję Nadzoru Finansowego, o których mowa w przepisach o
organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych.
1d.
W przypadku odpłatnego zbycia nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie nabytych rzeczy
lub praw, a także innych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie nabytych świadczeń,
w związku z którymi, stosownie do art. 11 ust. 2-2b, określony został przychód, kosztem
uzyskania przychodów z ich odpłatnego zbycia, z uwzględnieniem aktualizacji zgodnie
z odrębnymi przepisami, jest
1)
wartość przychodu określonego w art. 11 ust. 2 i 2a albo
2)
wartość przychodu określonego w art. 11 ust. 2b, powiększona o wydatki na nabycie
częściowo odpłatnych rzeczy lub praw albo innych świadczeń
- pomniejszona o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt
1.
1e.
W przypadku objęcia udziałów (akcji) w spółce albo wkładów w spółdzielni w zamian
za wkład niepieniężny w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana
część - na dzień objęcia tych udziałów (akcji), wkładów - ustala się koszt uzyskania,
przychodu, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 9, w wysokości
1)
wartości początkowej przedmiotu wkładu, zaktualizowanej zgodnie z odrębnymi przepisami,
pomniejszonej o sumę dokonanych przed wniesieniem tego wkładu odpisów amortyzacyjnych,
o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, jeżeli przedmiotem wkładu niepieniężnego są
środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne;
2)
wartości
a)
nominalnej wnoszonych w formie wkładu niepieniężnego udziałów (akcji) w spółce albo
wkładów w spółdzielni, w przypadku gdy zostały objęte w zamian za wkład niepieniężny
w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część,
b)
określonej zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 38, w przypadku gdy udziały (akcje) w spółce
albo wkłady w spółdzielni, które są wnoszone w formie wkładu niepieniężnego, nie zostały
objęte w zamian za wkład niepieniężny,
c)
określonej zgodnie z ust. 1f, w przypadku gdy udziały (akcje) w spółce albo wkłady
w spółdzielni, które są wnoszone w formie wkładu niepieniężnego, zostały objęte w
zamian za wkład niepieniężny w postaci przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części
- jeżeli przedmiotem wkładu niepieniężnego są udziały (akcje) w spółce albo wkłady
w spółdzielni;
3)
faktycznie poniesionych, niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów, wydatków
na nabycie innych niż wymienione w pkt 1 i 2 składników majątku podatnika - jeżeli
przedmiotem wkładu są te inne składniki;
4
wydatków na nabycie lub wytworzenie składnika majątku, niezaliczonych do kosztów uzyskania
przychodów w jakiejkolwiek formie lub wartości początkowej takiego składnika majątku
pomniejszonej o sumę dokonanych od tego składnika odpisów amortyzacyjnych - jeżeli
składnik ten został otrzymany przez podatnika w związku z likwidacją spółki niebędącej
osobą prawną lub wystąpieniem z takiej spółki;
5
przyjętej dla celów podatkowych wartości składników majątku, wynikającej z ksiąg,
ewidencji i wykazu, o których mowa w art. 24 ust. 3a i art. 24a ust. 1, określonej
na dzień objęcia tych udziałów (akcji), nie wyższej jednak niż ich wartość nominalna
z dnia objęcia - w przypadku gdy te udziały (akcje) wnoszone w formie wkładu niepieniężnego
zostały objęte w następstwie przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną
w spółkę kapitałową.
1f.
W przypadku odpłatnego zbycia udziałów (akcji) w spółce albo wkładów w spółdzielni
objętych w zamian za wkład niepieniężny, na dzień zbycia tych udziałów (akcji) albo
wkładów, koszt uzyskania przychodów ustala się w wysokości
1)
nominalnej wartości objętych udziałów (akcji) albo wkładów z dnia ich objęcia - jeżeli
te udziały (akcje) albo wkłady zostały objęte w zamian za wkład niepieniężny w innej
postaci niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część;
2
przyjętej dla celów podatkowych wartości składników przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej
części, wynikającej z ksiąg i ewidencji, o których mowa w art. 24a ust. 1, określonej
na dzień objęcia tych udziałów (akcji), wkładów, nie wyższej jednak niż ich wartość
nominalna z dnia objęcia.
1g.
W przypadku zbycia udziałów (akcji) objętych w wyniku podziału, o którym mowa w art.
24 ust. 5 pkt 7, kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia udziałów (akcji)
w spółce przejmującej lub nowo zawiązanej jest ich wartość nominalna ustalona na dzień
zarejestrowania podwyższenia kapitału zakładowego spółki przejmującej albo na dzień
zarejestrowania spółek nowo zawiązanych.
1h.
W przypadku umowy najmu lub dzierżawy rzeczy albo praw majątkowych oraz umów o podobnym
charakterze, jeżeli wynajmujący lub wydzierżawiający przeniósł na rzecz osoby trzeciej
wierzytelności z tytułu opłat wynikających z takich umów, a umowy te między stronami
nie wygasają, do kosztów uzyskania przychodów wynajmującego lub wydzierżawiającego
zalicza się zapłacone osobie trzeciej dyskonto lub wynagrodzenie.
1i.
Jeżeli podatnik w związku z obejmowaniem udziałów (akcji) w zamian za wkład niepieniężny
poniósł wydatki związane z objęciem tych udziałów (akcji), to wydatki te powiększają
koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 1e.
1j.
Dla partnera prywatnego określonego w umowie o partnerstwie publiczno-prywatnym, w
rozumieniu ustawy o partnerstwie publiczno-prywatnym, w przypadku nieodpłatnego przeniesienia na rzecz podmiotu publicznego lub innego
podmiotu, o którym mowa w art. 11 ust. 2 tej ustawy, własności środków trwałych lub
wartości niematerialnych i prawnych w terminie określonym w tej umowie, kosztem uzyskania
przychodu jest wartość początkowa tych środków trwałych lub wartości niematerialnych
i prawnych, pomniejszona o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h
ust. 1 pkt 1.
1k
W przypadku nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, w drodze wkładu
niepieniężnego (aportu), wartość poszczególnych składników majątku, wchodzących w
skład przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, ustala się
1)
w wysokości wartości początkowej, określonej w ewidencji środków trwałych oraz wartości
niematerialnych i prawnych podmiotu wnoszącego wkład - w przypadku składników zaliczonych
do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych;
2)
w wysokości przyjętej dla celów podatkowych i wynikającej z ksiąg podatkowych podmiotu
wnoszącego wkład na dzień nabycia - w przypadku pozostałych składników.
1l
W przypadku zbycia składników majątku wchodzących w skład przedsiębiorstwa lub jego
zorganizowanej części, nabytych w sposób, o którym mowa w ust. 1k, koszty uzyskania
przychodów ustala się w wysokości, o której mowa w tym przepisie, pomniejszonej o
dokonane od tych składników odpisy amortyzacyjne.
1ł
W przypadku odpłatnego zbycia udziałów (akcji) spółki powstałej z przekształcenia
przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną w spółkę kapitałową, koszt uzyskania przychodów
ustala się na dzień zbycia tych udziałów (akcji) w wysokości przyjętej dla celów podatkowych
wartości składników majątku, wynikającej z ksiąg, ewidencji i wykazu, o których mowa
w art. 24 ust. 3a i art. 24a ust. 1, określonej na dzień objęcia tych udziałów (akcji),
nie wyższej jednak niż ich wartość nominalna z dnia objęcia.
2.
Koszty uzyskania przychodów z tytułu stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego
stosunku pracy oraz pracy nakładczej
1)
wynoszą 111 zł 25 gr miesięcznie, a za rok podatkowy nie więcej niż 1335 zł, w przypadku
gdy podatnik uzyskuje przychody z tytułu jednego stosunku służbowego, stosunku pracy,
spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej;
2)
nie mogą przekroczyć łącznie 2002 zł 05 gr za rok podatkowy, w przypadku gdy podatnik
uzyskuje przychody równocześnie z tytułu więcej niż jednego stosunku służbowego, stosunku
pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej;
3)
wynoszą 139 zł 06 gr miesięcznie, a za rok podatkowy łącznie nie więcej niż 1668 zł
72 gr, w przypadku gdy miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone
poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, a podatnik nie uzyskuje dodatku
za rozłąkę;
4)
nie mogą przekroczyć łącznie 2502 zł 56 gr za rok podatkowy, w przypadku gdy podatnik
uzyskuje przychody równocześnie z tytułu więcej niż jednego stosunku służbowego, stosunku
pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej, a miejsce stałego lub
czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza miejscowością, w której znajduje
się zakład pracy, a podatnik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę.
2a.
(uchylony).
3.
Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód podlega
opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie jest możliwe
ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła, koszty te ustala
się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów.
3a.
Zasadę, o której mowa w ust. 3, stosuje się również w przypadku, gdy część dochodów
z tego samego źródła przychodów podlega opodatkowaniu, a część jest wolna od opodatkowania,
z wyłączeniem źródeł przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2.
4.
Koszty uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 5 i 6, są potrącane tylko w tym
roku podatkowym, w którym zostały poniesione.
5.
U podatników prowadzących księgi rachunkowe koszty uzyskania przychodów bezpośrednio
związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku
podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające
im przychody, z zastrzeżeniem ust. 5a i 5b.
5a.
Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do
przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po zakończeniu tego roku podatkowego
do dnia
1)
sporządzenia sprawozdania finansowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie później
jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, jeżeli podatnicy są
obowiązani do sporządzania takiego sprawozdania, albo
2)
złożenia zeznania, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia
tego zeznania, jeżeli podatnicy, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie są obowiązani
do sporządzania sprawozdania finansowego
- są potrącalne w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody.
5b.
Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do
przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po dniu, o którym mowa w ust. 5a
pkt 1 albo pkt 2, są potrącalne w roku podatkowym następującym po roku, za który sporządzane
jest sprawozdanie finansowe lub składane jest zeznanie.
5c.
Koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami,
są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego
rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego,
w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości
okresu, którego dotyczą.
5d.
Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 5e, 6ba, 6bb
i 7b, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano)
na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie
innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby
to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.
5e.
Koszty zaniechanych inwestycji są potrącalne w dacie zbycia inwestycji lub ich likwidacji.
6.
Zasady określone w ust. 5-5c, z zastrzeżeniem ust. 6b, mają zastosowanie również do
podatników prowadzących podatkowe księgi przychodów i rozchodów, pod warunkiem że
stale w każdym roku podatkowym księgi te będą prowadzone w sposób umożliwiający wyodrębnienie
kosztów uzyskania przychodów odnoszących się tylko do tego roku podatkowego.
6a.
W celu ustalenia wartości zużytych w pozarolniczej działalności gospodarczej lub w
działach specjalnych produkcji rolnej surowców i materiałów pochodzących z własnej
produkcji roślinnej lub zwierzęcej oraz własnej gospodarki leśnej stosuje się odpowiednio
przepis art. 11 ust. 2.
6b.
Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów w przypadku podatników, o których
mowa w ust. 6, z zastrzeżeniem ust. 5e, 6ba, 6bb i 7b, uważa się dzień wystawienia
faktury (rachunku) lub innego dowodu stanowiącego podstawę do zaksięgowania (ujęcia)
kosztu.
6ba.
Należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 i 6, oraz zasiłki pieniężne
z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakład pracy stanowią koszty uzyskania
przychodów w miesiącu, za który są należne, pod warunkiem że zostały wypłacone lub
postawione do dyspozycji w terminie wynikającym z przepisów prawa pracy, umowy lub
innego stosunku prawnego łączącego strony. W przypadku uchybienia temu terminowi do
należności tych stosuje się art. 23 ust. 1 pkt 55.
6bb.
Składki z tytułu należności, o których mowa w ust. 6ba, określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych
(Dz. U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585, z późn. zm., w części finansowanej przez płatnika składek, składki na Fundusz Pracy oraz Fundusz
Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, z zastrzeżeniem art. 23 ust. 1 pkt 37, stanowią
koszty uzyskania przychodów w miesiącu, za który należności te są należne, pod warunkiem
że składki zostaną opłacone
1)
z tytułu należności wypłacanych lub postawionych do dyspozycji w miesiącu, za który
są należne - w terminie wynikającym z odrębnych przepisów;
2)
z tytułu należności wypłacanych lub postawionych do dyspozycji w miesiącu następnym,
w terminie wynikającym z przepisów prawa pracy, umowy lub innego stosunku prawnego
łączącego strony - nie później niż do 15 dnia tego miesiąca.
W przypadku uchybienia tym terminom do składek tych stosuje się art. 23 ust. 1 pkt
55a i ust. 3d.
6c.
Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust.
1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia
lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które
zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.
6d.
Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny
sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych,
poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn
w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania
podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych
przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.
6e.
Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT
w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających
poniesienie opłat administracyjnych.
6f.
Koszty nabycia lub koszty wytworzenia, o których mowa w ust. 6c, są corocznie podwyższane,
począwszy od roku następującego po roku, w którym nastąpiło nabycie lub wytworzenie
zbywanych rzeczy lub praw majątkowych, do roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym
nastąpiło ich zbycie, w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów i usług
konsumpcyjnych w okresie pierwszych trzech kwartałów roku podatkowego w stosunku do
tego samego okresu roku ubiegłego, ogłaszanemu przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego
w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.
7.
(uchylony).
7a.
(uchylony).
7b.
Koszty prac rozwojowych mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów
1)
w miesiącu, w którym zostały poniesione albo począwszy od tego miesiąca w równych
częściach w okresie nie dłuższym niż 12 miesięcy, albo
2)
jednorazowo w roku podatkowym, w którym zostały zakończone, albo
3)
poprzez odpisy amortyzacyjne dokonywane zgodnie z art. 22m ust. 1 pkt 3 od wartości
niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 22b ust. 2 pkt 2.
8.
Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości
niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art.
22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.
8a
W przypadku odpłatnego zbycia przez spółkę niebędącą osobą prawną rzeczy i praw będących
przedmiotem wkładu do takiej spółki za koszt uzyskania przychodu uważa się
1)
wartość początkową przyjętą przez spółkę w ewidencji środków trwałych oraz wartości
niematerialnych i prawnych, ustaloną zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 4, pomniejszoną
o sumę odpisów amortyzacyjnych - jeżeli rzeczy te lub prawa były zaliczone do środków
trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych spółki;
2)
wartość poniesionych wydatków na nabycie albo wytworzenie przedmiotu wkładu, niezaliczonych
do kosztów uzyskania przychodów w jakiejkolwiek formie - jeżeli rzeczy te lub prawa
nie były zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych spółki.
9.
Koszty uzyskania niektórych przychodów określa się
1)
z tytułu zapłaty twórcy za przeniesienie prawa własności wynalazku, topografii układu
scalonego, wzoru użytkowego, wzoru przemysłowego, znaku towarowego lub wzoru zdobniczego
- w wysokości 50% uzyskanego przychodu;
2)
z tytułu opłaty licencyjnej za przeniesienie prawa stosowania wynalazku, topografii
układu scalonego, wzoru użytkowego, wzoru przemysłowego, znaku towarowego lub wzoru
zdobniczego, otrzymanej w pierwszym roku trwania licencji od pierwszej jednostki,
z którą zawarto umowę licencyjną - w wysokości 50% uzyskanego przychodu;
3)
z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw
pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami
- w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z tym że koszty te oblicza się od przychodu
pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia
emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust.
1 pkt 2 lit. b, których podstawę wymiaru stanowi ten przychód;
3a)
(uchylony);
4)
z tytułów określonych w art. 13 pkt 2, 4, 6 i 8 - w wysokości 20% uzyskanego przychodu,
z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika
w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie
chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, których podstawę wymiaru
stanowi ten przychód;
5)
z tytułów określonych w art. 13 pkt 5, 7 i 9 w wysokości określonej w ust. 2 pkt 1,
a jeżeli podatnik tego samego rodzaju przychody uzyskuje od więcej niż jednego podmiotu
albo od tego samego podmiotu, ale z tytułu kilku stosunków prawnych, w wysokości określonej
w ust. 2 pkt 2;
6
z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uzyskanych na podstawie umowy,
do której stosuje się przepisy prawa cywilnego dotyczące umowy zlecenia lub o dzieło - w wysokości 20% uzyskanego przychodu, z tym
że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika lub
opłacone przez podatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe
oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, których
podstawę wymiaru stanowi ten przychód.
10
Jeżeli podatnik udowodni, że koszty uzyskania przychodów były wyższe niż wynikające
z zastosowania normy procentowej określonej w ust. 9 pkt 1-4 i pkt 6, koszty uzyskania
przyjmuje się w wysokości kosztów faktycznie poniesionych.
11.
Jeżeli roczne koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 2, są niższe od wydatków
na dojazd do zakładu lub zakładów pracy środkami transportu autobusowego, kolejowego,
promowego lub komunikacji miejskiej, w rocznym rozliczeniu podatku koszty te mogą
być przyjęte przez pracownika lub przez płatnika pracownika w wysokości wydatków faktycznie
poniesionych, udokumentowanych wyłącznie imiennymi biletami okresowymi.
11a.
(uchylony).
12.
Do przychodów, o których mowa w art. 14, nie mają zastosowania koszty uzyskania przychodów
określone w ust. 9.
13.
Przepisów ust. 2 pkt 3 i 4 oraz ust. 11 nie stosuje się w przypadku, gdy pracownik
otrzymuje zwrot kosztów dojazdu do zakładu pracy, z wyjątkiem, gdy zwrócone koszty
zostały zaliczone do przychodów podlegających opodatkowaniu.
1.
Od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych otrzymanych do odpłatnego
korzystania, zgodnie z umowami zawartymi na podstawie przepisów o komercjalizacji
i prywatyzacji, jeżeli z tych umów wynika prawo zakupu tych środków albo wartości
przez korzystającego za cenę ustaloną w umowach, podatnicy dokonują odpisów amortyzacyjnych
na zasadach określonych w art. 22h ust. 1. Stawki amortyzacyjne, z uwzględnieniem
art. 22i i 22m, ustala się w proporcji do okresu wynikającego z umowy, z wyjątkiem
środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych o krótszym okresie amortyzacji
niż okres trwania umowy.
2.
W razie nabycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych otrzymanych
do odpłatnego korzystania na podstawie umów, o których mowa w ust. 1, przed upływem
okresu, na jaki została zawarta umowa, podatnicy dokonują dalszych odpisów amortyzacyjnych
od tych środków i wartości, kontynuując stosowanie zasad i stawek, określonych w ust.
1.
3.
W razie przedłużenia okresu obowiązywania umowy zawartej na podstawie przepisów, o
których mowa w ust. 1, stawki odpisów amortyzacyjnych ulegają obniżeniu proporcjonalnie
do okresu przedłużenia okresu obowiązywania umowy, z wyjątkiem środków trwałych lub
wartości niematerialnych i prawnych o okresie amortyzacji krótszym niż okres obowiązywania
umowy; zasada ta ma zastosowanie wyłącznie do stawek odpisów amortyzacyjnych, dokonywanych
od następnego miesiąca po miesiącu, w którym zmieniono umowę.
4.
Od środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, przekazanych do używania
na podstawie innych umów niż wymienione w ust. 1, odpisów amortyzacyjnych od tych
składników dokonują odpowiednio finansujący lub korzystający na zasadach określonych
w art. 22h-22k i art. 22m, z uwzględnieniem przepisów rozdziału 4a.
5.
Jeżeli umowy inne niż wymienione w ust. 1 dotyczą środków trwałych zaliczonych do
grupy 3-6 Klasyfikacji i zostały zawarte na okres co najmniej 60 miesięcy oraz zgodnie
z przepisami rozdziału 4a odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający, podatnik
może stosować zasady określone w ust. 1-3.
6
Jeżeli zgodnie z przepisami rozdziału 4a
1)
odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający albo
2)
finansujący rezygnuje z dokonywania odpisów amortyzacyjnych
- oraz nastąpi zmiana, wygaśnięcie lub rozwiązanie umów, o których mowa w ust. 4 lub
5, i w związku z tym nie zostanie przeniesiona na korzystającego własność środków
trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, właściciel przejmując te składniki
majątku określa ich wartość początkową, zgodnie z art. 22g, przed zawarciem pierwszej
umowy leasingu, pomniejszoną o spłatę wartości początkowej, o której mowa w art. 23a
pkt 7, oraz o sumę dokonanych przez siebie odpisów amortyzacyjnych, o których mowa
w art. 22h ust. 1 pkt 1.
1.
Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność
podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku
w dniu przyjęcia do używania
1)
budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2)
maszyny, urządzenia i środki transportu,
3)
inne przedmioty
- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika
na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane
do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt
1, zwane środkami trwałymi.
2.
Amortyzacji podlegają również, z zastrzeżeniem art. 22c, niezależnie od przewidywanego
okresu używania
1)
przyjęte do używania inwestycje w obcych środkach trwałych, zwane dalej „inwestycjami
w obcych środkach trwałych”,
2)
budynki i budowle wybudowane na cudzym gruncie,
3)
składniki majątku, wymienione w ust. 1, niestanowiące własności lub współwłasności
podatnika, wykorzystywane przez niego na potrzeby związane z prowadzoną działalnością
na podstawie umowy określonej w art. 23a pkt 1, zawartej z właścicielem lub współwłaścicielami
tych składników - jeżeli zgodnie z przepisami rozdziału 4a odpisów amortyzacyjnych
dokonuje korzystający
- zwane także środkami trwałymi,
4
tabor transportu morskiego w budowie (PKWiU 30.11).
1.
Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, nabyte nadające się do gospodarczego
wykorzystania w dniu przyjęcia do używania
1)
spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego,
2)
spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,
3)
prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
4)
autorskie lub pokrewne prawa majątkowe,
5)
licencje,
6)
prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej
(Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117, z późn. zm.,
7)
wartość stanowiąca równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie
przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how)
- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika
na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane
przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu,
dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi
i prawnymi.
2.
Amortyzacji podlegają również, z zastrzeżeniem art. 22c, niezależnie od przewidywanego
okresu używania
1)
wartość firmy, jeżeli wartość ta powstała w wyniku nabycia przedsiębiorstwa lub jego
zorganizowanej części w drodze
a)
kupna,
b)
przyjęcia do odpłatnego korzystania, a odpisów amortyzacyjnych, zgodnie z przepisami
rozdziału 4a, dokonuje korzystający,
2)
koszty prac rozwojowych zakończonych wynikiem pozytywnym, który może być wykorzystany
na potrzeby działalności gospodarczej podatnika, jeżeli
a)
produkt lub technologia wytwarzania są ściśle ustalone, a dotyczące ich koszty prac
rozwojowych wiarygodnie określone, oraz
b)
techniczna przydatność produktu lub technologii została przez podatnika odpowiednio
udokumentowana i na tej podstawie podatnik podjął decyzję o wytwarzaniu tych produktów
lub stosowaniu technologii, oraz
c)
z dokumentacji dotyczącej prac rozwojowych wynika, że koszty prac rozwojowych zostaną
pokryte spodziewanymi przychodami ze sprzedaży tych produktów lub zastosowania technologii,
3)
składniki majątku, wymienione w ust. 1, niestanowiące własności lub współwłasności
podatnika, wykorzystywane przez niego na potrzeby związane z prowadzoną działalnością
na podstawie umowy określonej w art. 23a pkt 1, zawartej z właścicielem lub współwłaścicielami
albo uprawnionymi do korzystania z tych wartości - jeżeli zgodnie z przepisami rozdziału
4a odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający
- zwane także wartościami niematerialnymi i prawnymi.
Amortyzacji nie podlegają
1)
grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów,
2)
budynki mieszkalne wraz ze znajdującymi się w nich dźwigami lub lokale mieszkalne,
służące prowadzonej działalności gospodarczej lub wydzierżawiane albo wynajmowane
na podstawie umowy, jeżeli podatnik nie podejmie decyzji o ich amortyzowaniu,
3)
dzieła sztuki i eksponaty muzealne,
4)
wartość firmy, jeżeli wartość ta powstała w inny sposób niż określony w art. 22b ust.
2 pkt 1,
5)
składniki majątku, które nie są używane na skutek zawieszenia wykonywania działalności
gospodarczej na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej albo zaprzestania
działalności, w której te składniki były używane; w tym przypadku składniki te nie
podlegają amortyzacji od miesiąca następującego po miesiącu, w którym zawieszono albo
zaprzestano tę działalność
- zwane odpowiednio środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i prawnymi.
1.
Podatnicy mogą nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych od składników majątku, o których
mowa w art. 22a i 22b, których wartość początkowa, określona zgodnie z art. 22g, nie
przekracza 3500 zł; wydatki poniesione na ich nabycie stanowią wówczas koszty uzyskania
przychodów w miesiącu oddania ich do używania.
2.
Składniki majątku, o których mowa w art. 22a-22c, z wyłączeniem składników wymienionych
w ust. 1, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych
i prawnych zgodnie z art. 22n, najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania.
Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka trwałego lub wartości
niematerialnej i prawnej, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 4.
1.
Jeżeli podatnicy nabędą lub wytworzą we własnym zakresie składniki majątku wymienione
w art. 22a ust. 1 i art. 22b ust. 1, o wartości początkowej przekraczającej 3500 zł,
i ze względu na przewidywany przez nich okres używania równy lub krótszy niż rok nie
zaliczą ich do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych, a faktyczny
okres ich używania przekroczy rok - podatnicy są obowiązani, w pierwszym miesiącu
następującym po miesiącu, w którym ten rok upłynął
1)
zaliczyć te składniki do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,
przyjmując je do ewidencji w cenie nabycia albo koszcie wytworzenia;
2)
zmniejszyć koszty uzyskania przychodów o różnicę między ceną nabycia lub kosztem wytworzenia
a kwotą odpisów amortyzacyjnych, przypadającą na okres ich dotychczasowego używania,
obliczonych dla środków trwałych przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych
w Wykazie rocznych stawek amortyzacyjnych, stanowiącym załącznik nr 1 do ustawy, zwanym
„Wykazem stawek amortyzacyjnych”, a dla wartości niematerialnych i prawnych przy zastosowaniu
zasad określonych w art. 22m;
3)
stosować stawki amortyzacji, o których mowa w pkt 2, w całym okresie dokonywania odpisów
amortyzacyjnych;
4)
wpłacić, w terminie do 20 dnia tego miesiąca, do urzędu skarbowego kwotę odsetek naliczonych
od dnia zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie
we własnym zakresie składników majątku do dnia, w którym okres ich używania przekroczył
rok, i naliczoną kwotę odsetek wykazać w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1
lub 1a pkt 2; odsetki od różnicy, o której mowa w pkt 2, są naliczane według stawki
odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych obowiązującej w dniu zaliczenia składnika
majątku do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.
2.
Przepisy ust. 1 stosuje się odpowiednio w przypadku zaliczenia wydatków na nabycie
lub wytworzenie we własnym zakresie składników majątku o wartości początkowej przekraczającej
3500 zł do kosztów uzyskania przychodów, a następnie zaliczenia tych składników do
środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych przed upływem roku od dnia
ich nabycia lub wytworzenia; w tym przypadku odsetki nalicza się do dnia zaliczenia
ich do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.
3.
Jeżeli różnica, o której mowa w ust. 1 pkt 2, jest wyższa od kosztów danego miesiąca,
nierozliczona nadwyżka kosztów pomniejsza koszty w następnych miesiącach.
1.
Podatnicy, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość obejmującą likwidację
majątku nie prowadzą działalności gospodarczej, dokonują odpisów amortyzacyjnych od
wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o
których mowa w art. 22a ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3 oraz w art. 22b.
2.
Podatnicy będący armatorami, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość
obejmującą likwidację majątku nie prowadzą działalności gospodarczej, mogą dokonywać
odpisów amortyzacyjnych od zamówionego przez nich taboru transportu morskiego w budowie,
o którym mowa w art. 22a ust. 2 pkt 4.
3.
Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się zgodnie z art. 22h-22m, gdy wartość początkowa
środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej w dniu przyjęcia do używania
jest wyższa niż 3500 zł. W przypadku gdy wartość początkowa jest równa lub niższa
niż 3500 zł, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22d ust. 1, mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych
zgodnie z art. 22h-22m albo jednorazowo - w miesiącu oddania do używania tego środka
trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, albo w miesiącu następnym.
4.
Jeżeli tylko część nieruchomości, w tym budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego,
jest wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej bądź wynajmowana lub
wydzierżawiana - odpisów amortyzacyjnych dokonuje się w wysokości ustalonej od wartości
początkowej nieruchomości, budynku lub lokalu odpowiadającej stosunkowi powierzchni
użytkowej wykorzystywanej do prowadzenia działalności gospodarczej, wynajmowanej lub
wydzierżawianej, do ogólnej powierzchni użytkowej tej nieruchomości, budynku lub lokalu.
5.
Odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
które zostały przewłaszczone w celu zabezpieczenia wierzytelności, w tym pożyczki
lub kredytu, dokonuje dotychczasowy właściciel, w tym pożyczkobiorca lub kredytobiorca.
1.
Za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z
uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się
1
w razie odpłatnego nabycia - cenę ich nabycia;
1a)
w razie częściowo odpłatnego nabycia - cenę ich nabycia powiększoną o wartość przychodu,
określonego w art. 11 ust. 2b;
2)
w razie wytworzenia we własnym zakresie - koszt wytworzenia;
3)
w razie nabycia w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób - wartość
rynkową z dnia nabycia, chyba że umowa darowizny albo umowa o nieodpłatnym przekazaniu
określa tę wartość w niższej wysokości;
4
w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) wniesionego do spółki niebędącej
osobą prawną
a)
wartość początkową, od której dokonywane były odpisy amortyzacyjne - jeżeli przedmiot
wkładu był amortyzowany,
b)
wydatki poniesione na nabycie lub wytworzenie przedmiotu wkładu, niezaliczone do kosztów
uzyskania przychodów w jakiejkolwiek formie - jeżeli przedmiot wkładu nie był amortyzowany,
c)
wartość określoną zgodnie z art. 19 - jeżeli ustalenie wydatków na nabycie lub wytworzenie
przedmiotu wkładu przez wspólnika wnoszącego wkład, będącego osobą fizyczną, jest
niemożliwe i przedmiot wkładu nie był wykorzystywany przez wnoszącego wkład w prowadzonej
działalności gospodarczej, z wyłączeniem wartości niematerialnych i prawnych wytworzonych
przez wspólnika we własnym zakresie;
5)
w razie otrzymania w związku z likwidacją osoby prawnej, z zastrzeżeniem ust. 14b,
ustaloną przez podatnika wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych
i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej.
1a
Przepis ust. 1 pkt 4 lit. a i b stosuje się odpowiednio w przypadku składnika majątku
wnoszonego w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) do spółki niebędącej osobą prawną
przez wspólnika, który składnik ten otrzymał w następstwie likwidacji spółki niebędącej
osobą prawną bądź wystąpienia z takiej spółki.
2.
Wartość początkową firmy stanowi dodatnia różnica między ceną nabycia przedsiębiorstwa
lub jego zorganizowanej części, ustaloną zgodnie z ust. 3 i 5, a wartością rynkową
składników majątkowych wchodzących w skład kupionego, przyjętego do odpłatnego korzystania
albo wniesionego do spółki przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, odpowiednio
z dnia kupna, przyjęcia do odpłatnego korzystania albo wniesienia do spółki.
3.
Za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem
naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej
do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia
w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych,
opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek
od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek
od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje
obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w
rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników
majątku.
4.
Za koszt wytworzenia uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków
trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń
za prace wraz z pochodnymi i inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych
środków trwałych. Do kosztu wytworzenia nie zalicza się wartości własnej pracy podatnika,
jego małżonka i małoletnich dzieci, kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz
pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych, w szczególności odsetek
od pożyczek (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i prowizji naliczonych do
dnia przekazania środka trwałego do używania.
5.
Cenę nabycia, o której mowa w ust. 3, oraz koszt wytworzenia, o którym mowa w ust.
4, koryguje się o różnice kursowe, naliczone do dnia przekazania do używania środka
trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.
6.
Wartość początkową składników majątku nabytych w sposób określony w ust. 1 pkt 3-5,
wymagających montażu, powiększa się o wydatki poniesione na ich montaż.
7.
Wartość początkową inwestycji w obcych środkach trwałych oraz budynków i budowli wybudowanych
na obcym gruncie ustala się, stosując odpowiednio ust. 3-5.
8.
Jeżeli nie można ustalić ceny nabycia środków trwałych lub ich części nabytych przez
podatników przed dniem założenia ewidencji lub sporządzenia wykazu, o których mowa
w art. 22n, wartość początkową tych środków przyjmuje się w wysokości wynikającej
z wyceny dokonanej przez podatnika, z uwzględnieniem cen rynkowych środków trwałych
tego samego rodzaju z grudnia roku poprzedzającego rok założenia ewidencji lub sporządzenia
wykazu oraz stanu i stopnia ich zużycia.
9.
Jeżeli podatnik nie może ustalić kosztu wytworzenia, o którym mowa w ust. 4, wartość
początkową środków trwałych ustala się w wysokości określonej z uwzględnieniem cen
rynkowych, o których mowa w ust. 8, przez biegłego, powołanego przez podatnika.
10.
Podatnicy mogą ustalić wartość początkową budynków mieszkalnych lub lokali mieszkalnych
wynajmowanych, wydzierżawianych albo używanych przez właściciela na cele prowadzonej
przez niego działalności gospodarczej, przyjmując w każdym roku podatkowym wartość
stanowiącą iloczyn metrów kwadratowych wynajmowanej, wydzierżawianej lub używanej
przez właściciela powierzchni użytkowej tego budynku lub lokalu i kwoty 988 zł, przy
czym za powierzchnię użytkową uważa się powierzchnię przyjętą dla celów podatku od
nieruchomości.
11.
W razie gdy składnik majątku stanowi współwłasność podatnika, wartość początkową tego
składnika ustala się w takiej proporcji jego wartości, w jakiej pozostaje udział podatnika
we własności tego składnika majątku; zasada ta nie ma zastosowania do składników majątku
stanowiących wspólność majątkową małżonków, chyba że małżonkowie wykorzystują składnik
majątku w działalności gospodarczej prowadzonej odrębnie.
12
W razie zmiany formy prawnej, a także połączenia albo podziału podmiotów dokonywanych
na podstawie odrębnych przepisów - wartość początkową środków trwałych oraz wartości
niematerialnych i prawnych ustala się w wysokości wartości początkowej określonej
w ewidencji (wykazie) podmiotu o zmienionej formie prawnej, podzielonego albo połączonego.
Zasadę tę stosuje się odpowiednio do spółek niebędących osobami prawnymi.
13.
Przepis ust. 12 stosuje się odpowiednio w razie
1)
podjęcia działalności przez podmiot po przerwie trwającej nie dłużej niż 3 lata,
2)
zmiany formy prawnej prowadzonej działalności, polegającej na połączeniu lub podziale
dotychczasowych podmiotów albo zmianie wspólników spółki niebędącej osobą prawną,
3)
(uchylony),
4)
(uchylony),
5)
zmiany działalności wykonywanej samodzielnie przez jednego z małżonków na działalność
wykonywaną samodzielnie przez drugiego z małżonków
- jeżeli przed przerwą lub zmianą składniki majątku były wprowadzone do ewidencji
(wykazu).
14.
W razie nabycia w drodze kupna lub przyjęcia do odpłatnego korzystania przedsiębiorstwa
lub jego zorganizowanej części, łączną wartość początkową nabytych środków trwałych
oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowi
1)
suma ich wartości rynkowej w przypadku wystąpienia dodatniej wartości firmy, ustalonej
zgodnie z ust. 2;
2)
różnica między ceną nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, ustaloną
zgodnie z ust. 3 i 5, a wartością składników majątkowych niebędących środkami trwałymi
ani wartościami niematerialnymi i prawnymi, w przypadku niewystąpienia dodatniej wartości
firmy.
14a
Przepis ust. 12 stosuje się odpowiednio w razie nabycia przedsiębiorstwa lub jego
zorganizowanej części w drodze wkładu niepieniężnego.
14b.
W przypadku otrzymania w związku z likwidacją osoby prawnej środków trwałych oraz
wartości niematerialnych i prawnych, które uprzednio zostały wniesione do tej osoby
prawnej jako wkład niepieniężny w postaci przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej
części, przepis ust. 12 stosuje się odpowiednio.
14c
W przypadku otrzymania, w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną lub
wystąpieniem wspólnika z takiej spółki, środków trwałych oraz wartości niematerialnych
i prawnych przepis ust. 12 stosuje się odpowiednio.
15.
W razie nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w drodze spadku lub
darowizny, łączną wartość początkową nabytych środków trwałych oraz wartości niematerialnych
i prawnych stanowi suma ich wartości rynkowej, nie wyższa jednak od różnicy pomiędzy
wartością tego przedsiębiorstwa albo jego zorganizowaną częścią a wartością składników
mienia, niebędących środkami trwałymi ani wartościami niematerialnymi i prawnymi,
określoną dla celów podatku od spadków i darowizn.
16.
Przy ustalaniu wartości początkowej poszczególnych środków trwałych oraz wartości
niematerialnych i prawnych, zgodnie z ust. 1 pkt 3-5 oraz ust. 2, 8, 9, 14 i 15, przepis
art. 19 stosuje się odpowiednio.
17.
Jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji,
adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków, ustaloną zgodnie z ust.
1, 3-9 i 11-15, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w tym także o wydatki
na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza
3500 zł. Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich
przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym
przekracza 3500 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości
z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania,
zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków
trwałych i kosztami ich eksploatacji.
18.
Wartość początkową praw majątkowych, w tym licencji i autorskich praw majątkowych,
stanowi cena nabycia tych praw; jeżeli wynagrodzenie (opłaty) wynikające z umowy licencyjnej
albo z umowy o przeniesienie innych praw majątkowych jest uzależnione od wysokości
przychodów z licencji lub praw uzyskanych przez licencjobiorcę albo nabywcę - przy
ustalaniu wartości początkowej praw majątkowych, w tym licencji, nie uwzględnia się
tej części wynagrodzenia.
19.
(uchylony).
20.
W razie trwałego odłączenia od danego środka trwałego części składowej lub peryferyjnej
wartość początkową tego środka zmniejsza się, od następnego miesiąca po odłączeniu,
o różnicę między ceną nabycia (kosztem wytworzenia) odłączonej części a przypadającą
na nią, w okresie połączenia, sumą odpisów amortyzacyjnych obliczoną przy zastosowaniu
metody amortyzacji i stawki amortyzacyjnej stosowanej przy obliczaniu odpisów amortyzacyjnych
tego środka trwałego.
21.
Jeżeli odłączona część zostanie następnie przyłączona do innego środka trwałego, w
miesiącu połączenia zwiększa się wartość początkową tego innego środka o różnicę,
o której mowa w ust. 20.
22.
Przepis ust. 12 ma zastosowanie, jeżeli z odrębnych przepisów wynika, że podmiot powstały
w wyniku zmiany formy prawnej, podziału albo połączenia lub podmiot istniejący, do
którego przeniesiono w wyniku wydzielenia część majątku podmiotu dzielonego, wstępuje
we wszelkie prawa i obowiązki podmiotu o zmienionej formie prawnej, połączonego albo
podzielonego.
1.
Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się
1)
od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych,
z zastrzeżeniem art. 22k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu,
w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji (wykazu), z zastrzeżeniem
art. 22e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych
z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub
stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których,
zgodnie z art. 23 ust. 1, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów;
2)
od zamówionego przez armatora taboru transportu morskiego w budowie, o którym mowa
w art. 22a ust. 2 pkt 4, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu,
w którym armator poniósł wydatki (w tym dokonał wpłat zaliczek) na budowę taboru w
wysokości co najmniej 10% wartości kontraktowej odrębnie dla każdego obiektu tego
taboru; wartość kontraktową, o której mowa w niniejszym punkcie, ustala się na dzień
zawarcia umowy na budowę danego obiektu;
3)
od używanych sezonowo środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w
okresie ich wykorzystywania; w tym przypadku wysokość odpisu miesięcznego ustala się
przez podzielenie rocznej kwoty odpisów amortyzacyjnych przez liczbę miesięcy w sezonie
albo przez 12 miesięcy w roku;
4)
od ujawnionych środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nieobjętych
dotychczas ewidencją, począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym te
środki lub wartości zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości
niematerialnych i prawnych.
2.
Podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22l i 22ł, dokonują wyboru jednej z metod amortyzacji
określonej w art. 22i-22k dla poszczególnych środków trwałych przed rozpoczęciem ich
amortyzacji; wybraną metodę stosuje się do pełnego zamortyzowania danego środka trwałego.
3.
Podmioty powstałe w wyniku zmiany formy prawnej, podziału albo połączenia podmiotów,
o których mowa w art. 22g ust. 12 lub 13, dokonują odpisów amortyzacyjnych z uwzględnieniem
dotychczasowej wysokości odpisów oraz kontynuują metodę amortyzacji przyjętą przez
podmiot o zmienionej formie prawnej, podzielony albo połączony, z uwzględnieniem art.
22i ust. 2-7.
3a.
Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio w razie nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej
części w drodze wkładu niepieniężnego, jeżeli składniki majątku wchodzące w skład
wkładu niepieniężnego były wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości
niematerialnych i prawnych podmiotu wnoszącego taki wkład.
3b.
W przypadku otrzymania w związku z likwidacją osoby prawnej środków trwałych oraz
wartości niematerialnych i prawnych, które uprzednio zostały wniesione do tej osoby
prawnej jako wkład niepieniężny w postaci przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej
części, przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio.
3c
W przypadku otrzymania, w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną lub
wystąpieniem wspólnika z takiej spółki, środków trwałych oraz wartości niematerialnych
i prawnych przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio.
3d
Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio w przypadku określonym w art. 22g ust. 1 pkt
4 lit. a.
4.
Podatnicy mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych w równych ratach co miesiąc albo
w równych ratach co kwartał, albo jednorazowo na koniec roku podatkowego, z uwzględnieniem
art. 22i. Suma odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych
i prawnych dokonanych w pierwszym roku podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone
do ewidencji, nie może przekroczyć wartości tych odpisów przypadających za okres od
wprowadzenia ich do ewidencji (wykazu) do końca tego roku podatkowego.
1.
Odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z zastrzeżeniem art. 22j-22ł, dokonuje
się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych
i zasad, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1.
2.
Podatnicy mogą podane w Wykazie stawek amortyzacyjnych stawki podwyższać
1)
dla budynków i budowli używanych w warunkach
a)
pogorszonych - przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 1,2,
b)
złych - przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 1,4;
2)
dla maszyn, urządzeń i środków transportu, z wyjątkiem morskiego taboru pływającego,
używanych bardziej intensywnie w stosunku do warunków przeciętnych albo wymagających
szczególnej sprawności technicznej - przy zastosowaniu w tym okresie współczynników
nie wyższych niż 1,4;
3)
dla maszyn i urządzeń zaliczonych do grupy 4-6 i 8 Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT)
wydanej na podstawie odrębnych przepisów, zwanej dalej „Klasyfikacją”, poddanych szybkiemu
postępowi technicznemu - przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 2,0.
3.
W razie wystąpienia bądź ustania warunków uzasadniających podwyższenie stawek, o których
mowa w ust. 2 pkt 1 i 2, stawki te ulegają podwyższeniu lub obniżeniu od miesiąca
następującego po miesiącu, w którym zaistniały okoliczności uzasadniające te zmiany.
4.
Podatnicy mogą podwyższać stawki dla środków trwałych wymienionych w ust. 2 pkt 3
bądź rezygnować z ich stosowania począwszy od miesiąca następującego po miesiącu,
w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji, albo od pierwszego miesiąca każdego
następnego roku podatkowego.
5.
Podatnicy mogą obniżać podane w Wykazie stawek amortyzacyjnych stawki dla poszczególnych
środków trwałych. Zmiany stawki dokonuje się począwszy od miesiąca, w którym środki
te zostały wprowadzone do ewidencji, albo od pierwszego miesiąca każdego następnego
roku podatkowego.
6.
W przypadku podwyższenia stawek amortyzacyjnych, podanych w Wykazie stawek amortyzacyjnych
przy zastosowaniu współczynników określonych w ust. 2, należy dla poszczególnych środków
trwałych stosować jeden wybrany współczynnik, przez który mnoży się stawkę amortyzacyjną
właściwą dla danego środka trwałego, przyjętą z Wykazu stawek amortyzacyjnych.
7.
Wyjaśnienia dotyczące warunków używania budynków i budowli, określenia szczególnej
sprawności technicznej maszyn, urządzeń i środków transportu oraz maszyn i urządzeń
poddanych szybkiemu postępowi technicznemu, o których mowa w ust. 2, zawarte są w
objaśnieniach do Wykazu stawek amortyzacyjnych.
1.
Podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22l, mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne
dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji
danego podatnika, z tym że okres amortyzacji nie może być krótszy niż
1)
dla środków trwałych zaliczonych do grupy 3-6 i 8 Klasyfikacji
a)
24 miesiące - gdy ich wartość początkowa nie przekracza 25 000 zł,
b)
36 miesięcy - gdy ich wartość początkowa jest wyższa od 25 000 zł i nie przekracza
50 000 zł,
c)
60 miesięcy - w pozostałych przypadkach;
2)
dla środków transportu, w tym samochodów osobowych - 30 miesięcy;
3)
dla budynków (lokali) i budowli, innych niż wymienione w pkt 4 - 10 lat, z wyjątkiem
a)
trwale związanych z gruntem budynków handlowo-usługowych wymienionych w rodzaju 103
Klasyfikacji i innych budynków niemieszkalnych wymienionych w rodzaju 109 Klasyfikacji,
trwale związanych z gruntem,
b)
kiosków towarowych o kubaturze poniżej 500 m
- dla których okres amortyzacji - nie może być krótszy niż 3 lata;
4)
dla budynków (lokali) niemieszkalnych, dla których stawka amortyzacyjna z Wykazu stawek
amortyzacyjnych wynosi 2,5% - 40 lat pomniejszone o pełną liczbę lat, które upłynęły
od dnia ich oddania po raz pierwszy do używania do dnia wprowadzenia do ewidencji
środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych prowadzonej przez podatnika,
z tym że okres amortyzacji nie może być krótszy niż 10 lat.
2.
Środki trwałe, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, uznaje się za
1)
używane - jeżeli podatnik udowodni, że przed ich nabyciem były wykorzystywane co najmniej
przez okres 6 miesięcy, lub
2)
ulepszone - jeżeli przed wprowadzeniem do ewidencji wydatki poniesione przez podatnika
na ich ulepszenie stanowiły co najmniej 20% wartości początkowej.
3.
Środki trwałe, o których mowa w ust. 1 pkt 3, uznaje się za
1)
używane - jeżeli podatnik wykaże, że przed ich nabyciem były wykorzystywane co najmniej
przez okres 60 miesięcy, lub
2)
ulepszone - jeżeli przed wprowadzeniem do ewidencji wydatki poniesione przez podatnika
na ulepszenie stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
4.
Podatnicy mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla przyjętych do używania
inwestycji w obcych środkach trwałych, z tym że dla
1)
inwestycji w obcych budynkach (lokalach) lub budowlach - okres amortyzacji nie może
być krótszy niż 10 lat;
2)
inwestycji w obcych środkach trwałych innych niż wymienione w pkt 1 - okres amortyzacji
ustala się według zasad określonych w ust. 1 pkt 1 i 2.
5.
(uchylony).
1.
Odpisów amortyzacyjnych można dokonywać od wartości początkowej maszyn i urządzeń
zaliczonych do grupy 3-6 i 8 Klasyfikacji oraz środków transportu, z wyłączeniem samochodów
osobowych, w pierwszym podatkowym roku ich używania przy zastosowaniu stawek podanych
w Wykazie stawek amortyzacyjnych podwyższonych, z zastrzeżeniem ust. 2, o współczynnik
nie wyższy niż 2,0, a w następnych latach podatkowych od ich wartości początkowej
pomniejszonej o dotychczasowe odpisy amortyzacyjne, ustalonej na początek kolejnych
lat ich używania. Począwszy od roku podatkowego, w którym tak określona roczna kwota
amortyzacji miałaby być niższa od rocznej kwoty amortyzacji obliczonej przy zastosowaniu
metody określonej w art. 22i ust. 1, podatnicy dokonują dalszych odpisów amortyzacyjnych
zgodnie z art. 22i.
2.
W przypadku używania środków trwałych, określonych w ust. 1, w zakładzie danego podatnika
położonym na terenie gminy o szczególnym zagrożeniu wysokim bezrobociem strukturalnym
albo w gminie zagrożonej recesją i degradacją społeczną, których wykaz na podstawie
odrębnych przepisów ustala Rada Ministrów - stawki podane w Wykazie stawek amortyzacyjnych
można podwyższyć przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 3,0, dokonując
obliczenia odpisów amortyzacyjnych zgodnie z zasadą określoną w ust. 1.
3.
Jeżeli w trakcie roku podatkowego
1)
gmina zostanie wyłączona z wykazu, o którym mowa w ust. 2, lub
2)
podatnik przestanie mieć siedzibę na terenie gminy, o której mowa w ust. 2
- podatnik może stosować do końca tego roku podwyższone stawki amortyzacyjne.
4.
(uchylony).
5.
(uchylony).
6.
(uchylony).
7.
Podatnicy, w roku podatkowym, w którym rozpoczęli prowadzenie działalności gospodarczej,
z zastrzeżeniem ust. 11, oraz mali podatnicy, mogą dokonywać jednorazowo odpisów amortyzacyjnych
od wartości początkowej środków trwałych zaliczonych do grupy 3-8 Klasyfikacji, z
wyłączeniem samochodów osobowych, w roku podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone
do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, do wysokości
nieprzekraczającej w roku podatkowym równowartości kwoty 50 000 euro łącznej wartości
tych odpisów amortyzacyjnych.
8.
Podatnicy mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w ust. 7, nie wcześniej
niż w miesiącu, w którym środki trwałe zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych
oraz wartości niematerialnych i prawnych, lub stosować zasady określone w art. 22h
ust. 4. Od następnego roku podatkowego podatnicy dokonują odpisów amortyzacyjnych
zgodnie z ust. 1 lub art. 22i; suma odpisów amortyzacyjnych, w tym dokonanych w pierwszym
roku podatkowym oraz niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art.
22 ust. 1, nie może przekroczyć wartości początkowej tych środków trwałych.
9.
Przy określaniu limitu, o którym mowa w ust. 7, nie uwzględnia się odpisów amortyzacyjnych
od nieprzekraczającej 3500 zł wartości początkowej środków trwałych oraz wartości
niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 22f ust. 3.
10.
Pomoc, o której mowa w ust. 7, stanowi pomoc de minimis udzielaną w zakresie i na
zasadach określonych w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa wspólnotowego dotyczących
pomocy w ramach zasady de minimis.
11.
Przepis ust. 7 nie ma zastosowania do podatnika rozpoczynającego prowadzenie działalności
gospodarczej, który w roku rozpoczęcia tej działalności, a także w okresie dwóch lat,
licząc od końca roku poprzedzającego rok jej rozpoczęcia, prowadził działalność gospodarczą
samodzielnie lub jako wspólnik spółki niemającej osobowości prawnej lub działalność
taką prowadził małżonek tej osoby, jeżeli między małżonkami istniała w tym czasie
wspólność majątkowa.
12.
Przeliczenia na złote kwoty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się według średniego
kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października
roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wystąpiło zdarzenie, o którym mowa w
tym przepisie, w zaokrągleniu do 1000 zł.
13.
W przypadku spółki niemającej osobowości prawnej kwota limitu odpisów amortyzacyjnych,
o której mowa w ust. 7, dotyczy spółki.
1.
Odpisów amortyzacyjnych od taboru transportu morskiego w budowie, wymienionego w art.
22a ust. 2 pkt 4, dokonuje się w ratach co miesiąc przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych
określonych dla taboru pływającego w Wykazie stawek amortyzacyjnych.
2.
Podstawę obliczenia odpisów amortyzacyjnych od obiektów taboru wymienionych w ust.
1 stanowi część wartości kontraktowej, o której mowa w art. 22h ust. 1 pkt 2, powiększona
o kolejne wydatki (zaliczki), ponoszone na budowę danego obiektu; wydatki te zwiększają
sukcesywnie podstawę dokonywania odpisów amortyzacyjnych w miesiącu następującym po
miesiącu ich poniesienia.
3.
Odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w ust. 1, dokonuje się do końca miesiąca,
w którym dany obiekt taboru został przyjęty do używania; jeżeli nie dojdzie do zawarcia
umowy przenoszącej na armatora własność zamawianego taboru, armator jest obowiązany
zmniejszyć koszty uzyskania przychodów o dokonane odpisy amortyzacyjne, obliczone
zgodnie z ust. 1 i 2, w miesiącu, w którym odstąpiono od umowy.
4.
Odpisów amortyzacyjnych od przyjętego do używania taboru morskiego dokonuje się zgodnie
z art. 22i. Suma odpisów amortyzacyjnych dokonanych zgodnie z art. 22i i odpisów amortyzacyjnych,
o których mowa w ust. 2, nie może przekroczyć wartości początkowej danego obiektu
taboru transportu morskiego.
1.
Z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art. 22ł ust. 1-3, okres dokonywania odpisów amortyzacyjnych
od wartości niematerialnych i prawnych nie może być krótszy niż
1)
od licencji (sublicencji) na programy komputerowe oraz od praw autorskich - 24 miesiące;
2)
od licencji na wyświetlanie filmów oraz na emisję programów radiowych i telewizyjnych
- 24 miesiące;
3)
od poniesionych kosztów zakończonych prac rozwojowych - 12 miesięcy;
4)
od pozostałych wartości niematerialnych i prawnych - 60 miesięcy.
2.
Jeżeli wynikający z umowy okres używania praw majątkowych, o których mowa w ust. 1
pkt 2, jest krótszy od okresu ustalonego w tym przepisie, podatnicy mogą dokonywać
odpisów amortyzacyjnych w okresie wynikającym z umowy.
3.
Podatnicy ustalają stawki amortyzacyjne dla poszczególnych wartości niematerialnych
i prawnych na cały okres amortyzacji przed rozpoczęciem dokonywania odpisów amortyzacyjnych.
4.
Odpisów amortyzacyjnych od własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego,
spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
mieszkaniowej dokonuje się przy zastosowaniu rocznej stawki amortyzacyjnej w wysokości
2,5%; przy ustalaniu wartości początkowej tych praw podatnicy mogą stosować zasadę
określoną w art. 22g ust. 10, z tym że wówczas roczna stawka amortyzacyjna wynosi
1,5%.
1.
Podatnicy prowadzący, zgodnie z przepisami o rachunkowości, księgi rachunkowe są obowiązani
do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art.
22a-22m.
2.
Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów są obowiązani do prowadzenia
ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, zawierającej,
z zastrzeżeniem ust. 3, co najmniej
1)
liczbę porządkową;
2)
datę nabycia;
3)
datę przyjęcia do używania;
4)
określenie dokumentu stwierdzającego nabycie;
5)
określenie środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej;
6)
symbol Klasyfikacji Środków Trwałych;
7)
wartość początkową;
8)
stawkę amortyzacyjną;
9)
kwotę odpisu amortyzacyjnego za dany rok podatkowy i narastająco za okres dokonywania
tych odpisów, w tym także, gdy składnik majątku był kiedykolwiek wprowadzony do ewidencji
(wykazu), a następnie z niej wykreślony i ponownie wprowadzony;
10)
zaktualizowaną wartość początkową;
11)
zaktualizowaną kwotę odpisów amortyzacyjnych;
12)
wartość ulepszenia zwiększającą wartość początkową;
13)
datę likwidacji oraz jej przyczynę albo datę zbycia.
3.
Nie podlegają objęciu ewidencją budynki mieszkalne, lokale mieszkalne i własnościowe
spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego, spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,
prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, których wartość początkową
ustala się zgodnie z art. 22g ust. 10.
4.
Zapisów dotyczących środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonuje
się w ewidencji najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania. Późniejszy termin
wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka trwałego, o którym mowa w art. 22h ust.
1 pkt 4.
5.
W razie zmiany formy opodatkowania podatnicy, zakładając ewidencję, o której mowa
w ust. 2, uwzględniają w niej odpisy amortyzacyjne przypadające za okres opodatkowania
w formie zryczałtowanego podatku dochodowego lub podatku tonażowego.
6.
W razie braku ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
dokonywane odpisy amortyzacyjne nie stanowią kosztów uzyskania przychodów.
1.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia,
tryb i terminy aktualizacji wyceny środków trwałych, o których mowa w art. 22a, wartości
początkowej składników majątku, o której mowa w art. 22d ust. 1, kwoty określonej
w art. 22g ust. 10 do obliczenia wartości początkowej budynków mieszkalnych lub lokali
mieszkalnych, jednostkowej ceny nabycia części składowych i peryferyjnych, o których
mowa w art. 22g ust. 17, oraz wartości początkowej środków trwałych, o której mowa
w art. 22j ust. 1 pkt 1 lit. a i b, jeżeli wskaźnik wzrostu cen nakładów inwestycyjnych
w okresie trzech kwartałów w roku poprzedzającym rok podatkowy w stosunku do analogicznego
okresu roku ubiegłego przekroczy 10%.
2.
Wskaźniki wzrostu cen nakładów inwestycyjnych ogłasza Prezes Głównego Urzędu Statystycznego
w odstępach kwartalnych.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1994 r.
„1. Wysokość ulgi uczniowskiej, o której mowa w art. 27c ust. 1 ustawy wymienionej
w art. 14 - dla podatników, którzy zakończyli szkolenie uczniów przed dniem 1 stycznia
2003 r. i szkolenie to zostało zakończone pozytywnym wynikiem egzaminu - ustala się
w wysokości określonej na podstawie art. 27c ust. 6 ustawy, o której mowa w art. 14,
w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2003 r.
W zakresie ustalenia na 2004 r. kwot określonych w lp. 8 załącznika nr 2 do ustawy
wymienionej w art. 1, nie ma zastosowania art. 24 ust. 7 tej ustawy.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2010 r., z wyjątkiem
1)
art. 1 pkt 36 lit. b, który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;
2)
art. 21, który wchodzi w życie z dniem 30 grudnia 2009 r.
1.
Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów
1)
wydatków na
a)
nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste
użytkowanie gruntów,
b)
nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a środków
trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład
nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,
c)
ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 22g ust. 17 powiększają wartość
środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych
- wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów
amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania
przychodów przy określaniu dochodu z odpłatnego zbycia rzeczy określonych w art. 10
ust. 1 pkt 8 lit. d, oraz gdy odpłatne zbycie rzeczy i praw jest przedmiotem działalności
gospodarczej, a także w przypadku odpłatnego zbycia składników majątku związanych
z działalnością gospodarczą, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, bez względu na
czas ich poniesienia;
2)
(uchylony);
3)
(uchylony);
4)
odpisów z tytułu zużycia samochodu osobowego, dokonywanych według zasad określonych
w art. 22a-22o, w części ustalonej od wartości samochodu przewyższającej równowartość
20 000 euro przeliczonej na złote według kursu średniego euro ogłaszanego przez Narodowy
Bank Polski z dnia przekazania samochodu do używania;
5)
strat w środkach trwałych oraz wartościach niematerialnych i prawnych w części pokrytej
sumą odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1;
6)
strat powstałych w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych środków trwałych, jeżeli
środki te utraciły przydatność gospodarczą na skutek zmiany rodzaju działalności;
7)
odpisów i wpłat na różnego rodzaju fundusze tworzone przez podatnika; kosztem uzyskania
przychodów są jednak
a)
podstawowe odpisy i wpłaty na te fundusze, jeżeli obowiązek lub możliwość ich tworzenia
w ciężar kosztów określają odrębne ustawy,
b)
odpisy i zwiększenia, które w rozumieniu przepisów o zakładowym funduszu świadczeń
socjalnych obciążają koszty działalności pracodawcy, jeżeli środki pieniężne stanowiące
równowartość tych odpisów i zwiększeń zostały wpłacone na rachunek Funduszu;
8)
wydatków na
a)
spłatę pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek
(kredytów), z tym że kosztem uzyskania przychodów są wydatki na spłatę pożyczki (kredytu)
w przypadku, gdy pożyczka (kredyt) była waloryzowana kursem waluty obcej, jeżeli
-
pożyczkobiorca (kredytobiorca) w związku ze spłatą pożyczki (kredytu) zwraca kwotę
kapitału większą niż kwota otrzymanej pożyczki (kredytu) - w wysokości różnicy pomiędzy
kwotą zwrotu kapitału a kwotą otrzymanej pożyczki (kredytu),
-
pożyczkodawca (kredytodawca) otrzymuje środki pieniężne stanowiące spłatę kapitału
w wysokości niższej od kwoty udzielonej pożyczki (kredytu) - w wysokości różnicy pomiędzy
kwotą udzielonej pożyczki (kredytu) a kwotą zwróconego kapitału,
b)
spłatę innych zobowiązań, w tym z tytułu udzielonych gwarancji i poręczeń,
c)
umorzenie kapitałów pozostających w związku z utworzeniem (nabyciem), powiększeniem
lub ulepszeniem źródła przychodów;
9)
odsetek od własnego kapitału włożonego przez podatnika w źródło przychodów;
10)
wartości własnej pracy podatnika, jego małżonka i małoletnich dzieci, a w przypadku
prowadzenia działalności w formie spółki cywilnej lub osobowej spółki handlowej -
także małżonków i małoletnich dzieci wspólników;
11)
darowizn i ofiar wszelkiego rodzaju, z tym że kosztem uzyskania przychodów są koszty
wytworzenia lub cena nabycia produktów spożywczych, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku od towarów i usług, przekazanych na rzecz organizacji pożytku publicznego w rozumieniu przepisów ustawy
o działalności pożytku publicznego, z przeznaczeniem wyłącznie na cele działalności
charytatywnej prowadzonej przez te organizacje;
12)
podatku dochodowego, podatku od spadków i darowizn;
13)
jednorazowych odszkodowań z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych w wysokości
określonej przez właściwego ministra oraz dodatkowej składki ubezpieczeniowej w przypadku
stwierdzenia pogorszenia warunków pracy;
14)
kosztów egzekucyjnych związanych z niewykonaniem zobowiązań;
15)
grzywien i kar pieniężnych orzeczonych w postępowaniu karnym, karnym skarbowym, administracyjnym
i w sprawach o wykroczenia oraz odsetek od tych grzywien i kar;
16)
kar, opłat i odszkodowań oraz odsetek od tych zobowiązań z tytułu
a)
nieprzestrzegania przepisów w zakresie ochrony środowiska,
b)
niewykonania nakazów właściwych organów nadzoru i kontroli dotyczących uchybień w
dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy;
16a)
dodatkowej opłaty produktowej, o której mowa w art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie
gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej
(Dz. U. z 2007 r. Nr 90, poz. 607, z 2009 r. Nr 79, poz. 666 i Nr 215, poz. 1664 oraz z 2011 r. Nr 106, poz. 622), z tym że kosztem uzyskania przychodów jest poniesiona opłata produktowa, o której
mowa w art. 12 ust. 2 tej ustawy;
16b)
dodatkowej opłaty za brak sieci zbierania pojazdów, o której mowa w art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych
z eksploatacji
(Dz. U. Nr 25, poz. 202, z późn. zm., z tym że kosztem uzyskania przychodów są poniesione opłaty, o których mowa w art.
12 ust. 2 i art. 14 tej ustawy;
16c)
dodatkowej opłaty produktowej, o której mowa w art. 69 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym
(Dz. U. Nr 180, poz. 1495, z późn. zm., z tym że kosztem uzyskania przychodów są poniesione opłaty, o których mowa w art.
9 ust. 1 i 3 oraz art. 64 ust. 2 tej ustawy;
16d)
dodatkowej opłaty produktowej, o której mowa w art. 42 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach
(Dz. U. Nr 79, poz. 666 oraz z 2011 r. Nr 152, poz. 897, Nr 171, poz. 1016 i Nr 178, poz. 1060), z tym że kosztem uzyskania przychodów są poniesione wydatki, o których mowa w art.
37 ust. 4, oraz poniesione opłaty, o których mowa w art. 38 ust. 2 tej ustawy;
17)
wierzytelności odpisanych jako przedawnione;
18)
odsetek za zwłokę z tytułu nieterminowych wpłat należności budżetowych i innych należności,
do których stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa;
19)
kar umownych i odszkodowań z tytułu wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i
usług oraz zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad lub zwłoki w usunięciu wad
towarów albo wykonanych robót i usług;
20)
wierzytelności odpisanych jako nieściągalne, z wyjątkiem takich wierzytelności nieściągalnych,
które uprzednio na podstawie art. 14 zostały zarachowane jako przychody należne i
których nieściągalność została uprawdopodobniona;
21)
odpisów aktualizujących, z tym że kosztem uzyskania przychodów są odpisy aktualizujące
wartość należności, określone w ustawie o rachunkowości, od tej części należności, która była uprzednio zaliczona na podstawie art. 14 do
przychodów należnych, a ich nieściągalność została uprawdopodobniona na podstawie
ust. 3;
22)
rezerw, jeżeli obowiązek ich tworzenia w ciężar kosztów nie wynika z odrębnych ustaw;
nie są jednak kosztem uzyskania przychodów rezerwy utworzone zgodnie z ustawą o rachunkowości;
23)
kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup
żywności oraz napojów, w tym alkoholowych;
24)
(uchylony);
25)
kwot dodatkowych, które, zgodnie z przepisami o cenach, podlegają wpłaceniu do budżetu
państwa;
26)
kwot dodatkowych opłat rocznych za niezabudowanie bądź niezagospodarowanie gruntów
w określonym terminie, wynikającym z przepisów o gospodarce nieruchomościami;
27)
udzielonych pożyczek, w tym straconych pożyczek;
28)
(uchylony);
29)
wpłat, o których mowa w art. 21 ust. 1 i w art. 23 ustawy o rehabilitacji zawodowej;
30)
składek na rzecz organizacji, do których przynależność podatnika nie jest obowiązkowa,
z wyjątkiem
a)
wpłat podatników prowadzących działalność gospodarczą w dziedzinie turystyki, wypoczynku,
sportu i rekreacji na rzecz Polskiej Organizacji Turystycznej,
b)
składek na rzecz organizacji zrzeszających przedsiębiorców i pracodawców, działających
na podstawie odrębnych ustaw - do wysokości łącznie nieprzekraczającej w roku podatkowym
kwoty odpowiadającej 0,15% kwoty wynagrodzeń wypłaconych w poprzednim roku podatkowym,
stanowiących podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne; jeżeli przedsiębiorca
nie wypłacał tych wynagrodzeń, kwota składek zaliczana do kosztów uzyskania przychodów
w roku podatkowym nie może przekroczyć kwoty odpowiadającej kwocie 114 zł;
31)
kosztów uzyskania przychodów ze źródeł przychodów znajdujących się na obszarze Rzeczypospolitej
Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł w ogóle nie podlegają opodatkowaniu
albo są zwolnione od podatku dochodowego;
32)
naliczonych, lecz niezapłaconych albo umorzonych odsetek od zobowiązań, w tym również
od pożyczek (kredytów);
33)
odsetek, prowizji i różnic kursowych od pożyczek (kredytów) zwiększających koszty
inwestycji w okresie realizacji tych inwestycji;
34)
strat z odpłatnego zbycia wierzytelności, chyba że wierzytelność ta uprzednio na podstawie
art. 14 została zarachowana jako przychód należny;
35)
(uchylony);
36)
wydatków ponoszonych na rzecz pracowników z tytułu używania przez nich samochodów
na potrzeby wykonywanej działalności
a)
w celu odbycia podróży służbowej (jazdy zamiejscowe) w wysokości przekraczającej kwotę
ustaloną przy zastosowaniu stawek za jeden kilometr przebiegu pojazdu,
b)
w jazdach lokalnych - w wysokości przekraczającej wysokość miesięcznego ryczałtu pieniężnego
albo w wysokości przekraczającej stawki za jeden kilometr przebiegu pojazdu,
określonych w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra;
37)
składek na ubezpieczenie społeczne oraz Fundusz Pracy i inne fundusze celowe utworzone
na podstawie odrębnych ustaw - od nagród i premii wypłaconych w gotówce lub papierach
wartościowych z dochodu po opodatkowaniu podatkiem dochodowym;
38)
wydatków na objęcie lub nabycie udziałów albo wkładów w spółdzielni, udziałów (akcji)
w spółce mającej osobowość prawną oraz innych papierów wartościowych, a także wydatków
na nabycie tytułów uczestnictwa lub jednostek uczestnictwa w funduszach kapitałowych;
wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tych udziałów
(akcji), wkładów oraz innych papierów wartościowych, w tym z tytułu wykupu przez emitenta
papierów wartościowych, a także z odkupienia tytułów uczestnictwa lub jednostek uczestnictwa
w funduszach kapitałowych, albo umorzenia jednostek uczestnictwa, tytułów uczestnictwa
oraz certyfikatów inwestycyjnych w funduszach kapitałowych, z zastrzeżeniem ust. 3e;
38a)
wydatków związanych z nabyciem pochodnych instrumentów finansowych - do czasu realizacji
praw wynikających z tych instrumentów albo rezygnacji z realizacji praw wynikających
z tych instrumentów albo ich odpłatnego zbycia - o ile wydatki te, stosownie do art.
22g ust. 3 i 4, nie powiększają wartości początkowej środka trwałego oraz wartości
niematerialnych i prawnych;
38b)
zapłaconych odsetek i prowizji od kredytu, za który nabyto papiery wartościowe, udziały
lub pochodne instrumenty finansowe, przypadających proporcjonalnie na tę część kredytu,
która nie została wydatkowana na nabycie tych papierów wartościowych, udziałów lub
pochodnych instrumentów finansowych;
38c
wydatków poniesionych przez udziałowca (akcjonariusza) na nabycie lub objęcie udziałów
(akcji) przekazywanych spółce nabywającej w drodze wymiany udziałów; wydatki te stanowią
koszt uzyskania przychodów w przypadku odpłatnego zbycia otrzymanych za nie udziałów
(akcji) spółki nabywającej, ustalony zgodnie z pkt 38 i art. 22 ust. 1f;
39)
(uchylony);
40)
umorzonych pożyczek, jeżeli ich umorzenie nie jest związane z postępowaniem upadłościowym
z możliwością zawarcia układu w rozumieniu przepisów prawa upadłościowego i naprawczego;
41)
umorzonych wierzytelności, z wyjątkiem tych, które uprzednio na podstawie art. 14
zostały zarachowane jako przychody należne;
42)
wydatków pracodawcy na działalność socjalną, o której mowa w przepisach o zakładowym
funduszu świadczeń socjalnych; kosztem uzyskania przychodów są jednak świadczenia
urlopowe wypłacone zgodnie z przepisami o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych;
43)
podatku od towarów i usług, z tym że jest kosztem uzyskania przychodów
a)
podatek naliczony
-
jeżeli podatnik zwolniony jest od podatku od towarów i usług lub nabył towary i usługi
w celu wytworzenia albo odprzedaży towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku
od towarów i usług,
-
w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług podatnikowi
nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług - jeżeli
naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości
niematerialnej i prawnej,
b
podatek należny
-
w przypadku importu usług oraz wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, jeżeli nie stanowi
on podatku naliczonego w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług; kosztem
uzyskania przychodów nie jest jednak podatek należny w części przekraczającej kwotę
podatku od nabycia tych towarów i usług, która mogłaby stanowić podatek naliczony
w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług,
-
w przypadku przekazania lub zużycia przez podatnika towarów lub świadczenia usług
na potrzeby reprezentacji i reklamy, obliczony zgodnie z odrębnymi przepisami,
-
od nieodpłatnie przekazanych towarów, obliczony zgodnie z odrębnymi przepisami, w
przypadku gdy wyłącznym warunkiem ich przekazania jest uprzednie nabycie przez otrzymującego
towarów lub usług od przekazującego w określonej ilości lub wartości,
c)
kwota podatku od towarów i usług, nieuwzględniona w wartości początkowej środków trwałych
oraz wartości niematerialnych i prawnych, podlegających amortyzacji zgodnie z art. 22a-22o, lub dotycząca innych rzeczy lub praw niebędących środkami trwałymi lub
wartościami niematerialnymi i prawnymi podlegającymi tej amortyzacji - w tej części,
w jakiej dokonano korekty powodującej zmniejszenie podatku odliczonego zgodnie z art.
91 ustawy o podatku od towarów i usług;
44)
strat powstałych w wyniku nieobjętych zwolnieniem od podatku akcyzowego ubytków wyrobów
akcyzowych oraz podatku akcyzowego od tych ubytków;
45)
odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
dokonywanych, według zasad określonych w art. 22a-22o, od tej części ich wartości,
która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie
tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania
podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie;
45a)
odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych
i prawnych
a)
nabytych nieodpłatnie, z wyjątkiem nabytych w drodze spadku lub darowizny, jeżeli
-
nabycie to nie stanowi przychodu z tytułu nieodpłatnego otrzymania rzeczy lub praw
lub
-
dochód z tego tytułu jest zwolniony od podatku dochodowego, lub
-
nabycie to stanowi dochód, od którego na podstawie odrębnych przepisów zaniechano
poboru podatku,
b)
jeżeli przed dniem 1 stycznia 1995 r. zostały nabyte lecz niezaliczone do środków
trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,
c)
oddanych do nieodpłatnego używania - za miesiące, w których składniki te były oddane
do nieodpłatnego używania;
45b)
odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej wartości niematerialnych i prawnych
wniesionych do spółki w postaci wkładu niepieniężnego, stanowiących równowartość uzyskanych
informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub
organizacyjnej (know-how);
46)
poniesionych wydatków zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem
pkt 36, z tytułu używania niewprowadzonego do ewidencji środków trwałych samochodu
osobowego, w tym także stanowiącego własność osoby prowadzącej działalność gospodarczą,
dla potrzeb działalności gospodarczej podatnika - w części przekraczającej kwotę wynikającą
z pomnożenia liczby kilometrów faktycznego przebiegu pojazdu oraz stawki za 1 km przebiegu,
określonej w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra; w celu ustalenia
faktycznego przebiegu samochodu podatnik jest obowiązany do prowadzenia ewidencji
przebiegu pojazdu;
47)
składek na ubezpieczenie samochodu osobowego w wysokości przekraczającej ich część
ustaloną w takiej proporcji, w jakiej pozostaje równowartość 20 000 euro, przeliczona
na złote według kursu sprzedaży walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski
z dnia zawarcia umowy ubezpieczenia w wartości samochodu przyjętej dla celów ubezpieczenia;
48)
strat powstałych w wyniku utraty lub likwidacji samochodów oraz kosztów ich remontów
powypadkowych, jeżeli samochody nie były objęte ubezpieczeniem dobrowolnym;
49)
wydatków poniesionych na zakup zużywających się stopniowo rzeczowych składników majątku
przedsiębiorstwa, niezaliczanych zgodnie z odrębnymi przepisami do środków trwałych
- w przypadku stwierdzenia, że składniki te nie są wykorzystywane dla celów prowadzonej
działalności gospodarczej, lecz służą celom osobistym podatnika, pracowników lub innych
osób, albo bez uzasadnienia znajdują się poza siedzibą przedsiębiorstwa;
50)
opłat sankcyjnych, które zgodnie z odrębnymi przepisami podlegają wpłacie do budżetu
państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego;
51)
kosztów utrzymania zakładowych obiektów socjalnych, w części pokrytej ze środków zakładowego
funduszu świadczeń socjalnych;
52)
wartości diet z tytułu podróży służbowych osób prowadzących działalność gospodarczą
i osób z nimi współpracujących - w części przekraczającej wysokość diet przysługujących
pracownikom, określoną w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra;
53)
(uchylony);
54)
strat (kosztów) powstałych w wyniku utraty dokonanych przedpłat (zaliczek, zadatków)
w związku z niewykonaniem umowy;
55)
niewypłaconych, niedokonanych lub niepostawionych do dyspozycji wypłat, świadczeń
oraz innych należności z tytułów określonych w art. 12 ust. 1 i 6, art. 13 pkt 2 i
4-9 oraz w art. 18, świadczeń pieniężnych z tytułu odbywania praktyk absolwenckich,
o których mowa w ustawie z dnia 17 lipca 2009 r. o praktykach absolwenckich
(Dz. U. Nr 127, poz. 1052), a także zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakład
pracy, z zastrzeżeniem art. 22 ust. 6ba;
55a)
nieopłaconych do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych składek, z zastrzeżeniem pkt 37 oraz
art. 22 ust. 6bb, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w części finansowanej przez płatnika składek;
56)
wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których
mowa w art. 21 ust. 1 pkt 46, 47a, 47c, 47d, 116, 122, 129, 136 i 137;
57)
składek opłaconych przez pracodawcę z tytułu zawartych lub odnowionych umów ubezpieczenia
na rzecz pracowników, z wyjątkiem umów dotyczących ryzyka grupy 1, 3 i 5 działu I
oraz grupy 1 i 2 działu II wymienionych w załączniku do ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o działalności ubezpieczeniowej
(Dz. U. z 2010 r. Nr 11, poz. 66, z późn. zm. jeżeli uprawnionym do otrzymania świadczenia nie jest pracodawca i umowa ubezpieczenia
w okresie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym ją zawarto lub odnowiono,
wyklucza
a)
wypłatę kwoty stanowiącej wartość odstąpienia od umowy,
b)
możliwość zaciągania zobowiązań pod zastaw praw wynikających z umowy,
c)
wypłatę z tytułu dożycia wieku oznaczonego w umowie;
58)
składek na ubezpieczenie zdrowotne, opłaconych w roku podatkowym przez podatnika zgodnie
z przepisami o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych;
59)
dodatkowej opłaty wymierzanej przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych na podstawie przepisów
o systemie ubezpieczeń społecznych;
60)
(uchylony);
61
poniesionych wydatków oraz wartości przekazanych rzeczy, praw lub wykonanych usług,
wynikających z czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy,
w szczególności w związku z popełnieniem przestępstwa określonego w art. 229 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny
(Dz. U. Nr 88, poz. 553, z późn. zm..
2.
Za wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 20, uważa się te wierzytelności, których
nieściągalność została udokumentowana
1)
postanowieniem o nieściągalności, uznanym przez wierzyciela jako odpowiadające stanowi
faktycznemu, wydanym przez właściwy organ postępowania egzekucyjnego, albo
2)
postanowieniem sądu o
a)
oddaleniu wniosku o ogłoszenie upadłości obejmującej likwidację majątku, gdy majątek
niewypłacalnego dłużnika nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania lub
b)
umorzeniu postępowania upadłościowego obejmującego likwidację majątku, gdy zachodzi
okoliczność, o której mowa w lit. a, lub
c)
ukończeniu postępowania upadłościowego obejmującego likwidację majątku, albo
3)
protokołem sporządzonym przez podatnika, stwierdzającym, że przewidywane koszty procesowe
i egzekucyjne związane z dochodzeniem wierzytelności byłyby równe albo wyższe od jej
kwoty.
3.
Nieściągalność wierzytelności, w przypadku określonym w ust. 1 pkt 21, uznaje się
za uprawdopodobnioną, w szczególności gdy
1)
dłużnik został wykreślony z ewidencji działalności gospodarczej, postawiony w stan
likwidacji lub została ogłoszona jego upadłość obejmująca likwidację majątku albo
2)
zostało wszczęte postępowanie upadłościowe z możliwością zawarcia układu w rozumieniu
przepisów prawa upadłościowego i naprawczego lub na wniosek dłużnika zostało wszczęte
postępowanie ugodowe w rozumieniu przepisów o restrukturyzacji finansowej przedsiębiorstw
i banków, albo
3)
wierzytelność została zasądzona prawomocnym orzeczeniem sądu i skierowana na drogę
postępowania egzekucyjnego, albo
4)
wierzytelność jest kwestionowana przez dłużnika, na drodze powództwa sądowego.
3a.
(uchylony).
3b.
Przepis ust. 1 pkt 46 nie dotyczy samochodów osobowych używanych na podstawie umowy
leasingu, o której mowa w art. 23a pkt 1.
3c.
Przepis ust. 1 pkt 43 lit. c stosuje się odpowiednio w przypadku zmiany prawa do obniżenia
kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 91 ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług.
3d.
Przepis ust. 1 pkt 55a stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 37 oraz
art. 22 ust. 6bb, do składek na Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń
Pracowniczych.
3e.
Przepisu ust. 1 pkt 38 zdanie po średniku nie stosuje się przy zamianie jednostek
uczestnictwa subfunduszu na jednostki uczestnictwa innego subfunduszu tego samego
funduszu inwestycyjnego z wydzielonymi subfunduszami dokonanej na podstawie ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych.
4.
Ilekroć w ust. 1 jest mowa o stawce za jeden kilometr przebiegu pojazdu, rozumie się
przez to stawkę określoną dla samochodów osobowych, uwzględniającą odpowiednio pojemność
silnika.
5.
Przebieg pojazdu, o którym mowa w ust. 1 pkt 36 i 46, powinien być, z wyłączeniem
ryczałtu pieniężnego, udokumentowany w ewidencji przebiegu pojazdu potwierdzonej przez
podatnika na koniec każdego miesiąca. Do prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu obowiązana
jest osoba używająca tego pojazdu. W razie braku tej ewidencji wydatki ponoszone przez
podatnika z tytułu używania samochodów na potrzeby podatnika nie stanowią kosztu uzyskania
przychodów.
6.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
maksymalną wysokość wpłat dokonywanych przez przedsiębiorców, prowadzących działalność
gospodarczą w dziedzinie turystyki, wypoczynku, sportu i rekreacji, na rzecz Polskiej
Organizacji Turystycznej, uznawaną za koszt uzyskania przychodów.
7.
Ewidencja przebiegu pojazdu, o której mowa w ust. 5, powinna zawierać co najmniej
następujące dane: nazwisko, imię i adres zamieszkania osoby używającej pojazdu, numer
rejestracyjny pojazdu i pojemność silnika, kolejny numer wpisu, datę i cel wyjazdu,
opis trasy (skąd - dokąd), liczbę faktycznie przejechanych kilometrów, stawkę za 1
km przebiegu, kwotę wynikającą z przemnożenia liczby faktycznie przejechanych kilometrów
i stawki za 1 km przebiegu oraz podpis podatnika (pracodawcy) i jego dane.
8
Przepis ust. 1 pkt 38b stosuje się wyłącznie przy określaniu dochodu, o którym mowa
w art. 24 ust. 5 pkt 1 oraz art. 30b ust. 2 pkt 1-4.
Ilekroć w rozdziale jest mowa o
1)
umowie leasingu - rozumie się przez to umowę nazwaną w kodeksie cywilnym, a także każdą inną umowę, na mocy której jedna ze stron, zwana dalej „finansującym”,
oddaje do odpłatnego używania albo używania i pobierania pożytków na warunkach określonych
w ustawie drugiej stronie, zwanej dalej „korzystającym”, podlegające amortyzacji środki
trwałe lub wartości niematerialne i prawne, a także grunty;
2)
podstawowym okresie umowy leasingu - rozumie się przez to czas oznaczony, na jaki
została zawarta ta umowa, z wyłączeniem czasu, na który może być przedłużona lub skrócona;
3)
odpisach amortyzacyjnych - rozumie się przez to odpisy amortyzacyjne dokonywane wyłącznie
zgodnie z przepisami art. 22a-22m, z uwzględnieniem art. 23;
4)
normatywnym okresie amortyzacji - rozumie się przez to w odniesieniu do
a)
środków trwałych - okres, w którym odpisy amortyzacyjne, wynikające z zastosowania
stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych, zrównują się
z wartością początkową środków trwałych,
b)
wartości niematerialnych i prawnych - okres ustalony w art. 22m;
5)
rzeczywistej wartości netto - rozumie się przez to wartość początkową środków trwałych
lub wartości niematerialnych i prawnych zaktualizowaną zgodnie z odrębnymi przepisami,
pomniejszoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt
1;
6)
hipotetycznej wartości netto - rozumie się przez to wartość początkową określoną zgodnie
z art. 22g pomniejszoną o
a)
odpisy amortyzacyjne obliczone według zasad określonych w art. 22k ust. 1 z uwzględnieniem
współczynnika 3 - w odniesieniu do środków trwałych,
b)
odpisy amortyzacyjne obliczone przy zastosowaniu trzykrotnie skróconych okresów amortyzowania,
o których mowa w pkt 4b - w odniesieniu do wartości niematerialnych i prawnych;
7)
spłacie wartości początkowej - rozumie się przez to faktycznie otrzymaną przez finansującego
w opłatach ustalonych w umowie leasingu równowartość wartości początkowej środków
trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, określoną zgodnie z art. 22g, w
podstawowym okresie umowy leasingu; spłaty tej nie koryguje się o kwotę wypłaconą
korzystającemu, o której mowa w art. 23d albo art. 23h.
1
Opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie
umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
stanowią przychód finansującego i odpowiednio w przypadku, o którym mowa w pkt 1,
koszt uzyskania przychodów korzystającego, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, jeżeli
1)
umowa leasingu, w przypadku gdy korzystającym nie jest osoba wymieniona w pkt 2, została
zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji,
jeżeli przedmiotem umowy leasingu są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome
lub wartości niematerialne i prawne, albo została zawarta na okres co najmniej 10
lat, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości;
2)
umowa leasingu, w przypadku gdy korzystającym jest osoba fizyczna nieprowadząca działalności
gospodarczej, została zawarta na czas oznaczony;
3)
suma ustalonych opłat w umowie leasingu, o której mowa w pkt 1 lub 2, pomniejszona
o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków
trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.
2.
Jeżeli finansujący w dniu zawarcia umowy leasingu korzysta ze zwolnień w podatku dochodowym
przysługujących na podstawie
1)
art. 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych
(Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397, z późn. zm.,
2)
przepisów o specjalnych strefach ekonomicznych,
3)
art. 23 i 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym
(Dz. U. z 1997 r. Nr 26, poz. 143, z 1998 r. Nr 160, poz. 1063 oraz z 1999 r. Nr 49, poz. 484 i Nr 101, poz. 1178)
- do umowy tej stosuje się zasady opodatkowania określone w art. 23f-23h.
3
W przypadku finansującego będącego spółką niemającą osobowości prawnej ograniczenia,
o których mowa w ust. 2, dotyczą także wspólników tych spółek.
Jeżeli po upływie podstawowego okresu umowy leasingu, o której mowa w art. 23b ust.
1, finansujący przenosi na korzystającego własność środków trwałych lub wartości niematerialnych
i prawnych, będących przedmiotem tej umowy
1)
przychodem ze sprzedaży środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych jest
ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie sprzedaży; jeżeli jednak cena ta
jest niższa od hipotetycznej wartości netto środków trwałych lub wartości niematerialnych
i prawnych, przychód ten określa się w wysokości wartości rynkowej według zasad określonych
w art. 19;
2)
kosztem uzyskania przychodów przy ustalaniu dochodu ze sprzedaży jest rzeczywista
wartość netto.
1.
Jeżeli po upływie podstawowego okresu umowy leasingu, o której mowa w art. 23b ust.
1, finansujący przenosi na osobę trzecią własność środków trwałych lub wartości niematerialnych
i prawnych, będących przedmiotem tej umowy, oraz wypłaca korzystającemu z tytułu spłaty
ich wartości uzgodnioną kwotę - przy określaniu przychodu ze sprzedaży i kosztu jego
uzyskania stosuje się przepisy art. 14, art. 19, art. 22 i art. 23.
2.
Kwota wypłacona korzystającemu, w przypadku określonym w ust. 1, stanowi koszt uzyskania
przychodów finansującego w dniu zapłaty do wysokości różnicy pomiędzy rzeczywistą
wartością netto a hipotetyczną wartością netto.
3.
Kwota otrzymana przez korzystającego, w przypadku określonym w ust. 1, stanowi jego
przychód w dniu jej otrzymania.
1.
Jeżeli po upływie podstawowego okresu umowy leasingu, o której mowa w art. 23b ust.
1 pkt 1, finansujący oddaje korzystającemu do dalszego używania środki trwałe lub
wartości niematerialne i prawne, będące przedmiotem tej umowy, przychodem finansującego
i odpowiednio kosztem uzyskania przychodów korzystającego są opłaty ustalone przez
strony tej umowy.
2.
Jeżeli po upływie podstawowego okresu umowy leasingu, o której mowa w art. 23b ust.
1 pkt 2, finansujący oddaje korzystającemu do dalszego używania środki trwałe lub
wartości niematerialne i prawne, będące przedmiotem tej umowy, przychodem finansującego
są opłaty ustalone przez strony tej umowy, także wtedy, gdy odbiegają znacznie od
wartości rynkowej.
1.
Do przychodów finansującego i odpowiednio do kosztów uzyskania przychodów korzystającego
nie zalicza się opłat, o których mowa w art. 23b ust. 1, w części stanowiącej spłatę
wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli
są spełnione łącznie następujące warunki
1)
umowa leasingu została zawarta na czas oznaczony;
2)
suma ustalonych w umowie leasingu opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów
i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości
niematerialnych i prawnych;
3
umowa zawiera postanowienie, że w podstawowym okresie umowy leasingu
a)
odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający, w przypadku gdy nie jest osobą wymienioną
w lit. b, albo
b)
finansujący rezygnuje z dokonywania odpisów amortyzacyjnych, w przypadku gdy korzystającym
jest osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej.
2.
Jeżeli wysokość kwoty spłaty wartości środków trwałych lub wartości niematerialnych
i prawnych przypadających na poszczególne opłaty nie jest określona w umowie leasingu,
ustala się ją proporcjonalnie do okresu trwania tej umowy.
1.
Jeżeli są spełnione warunki, o których mowa w art. 23f ust. 1, i po upływie podstawowego
okresu umowy leasingu finansujący przenosi na korzystającego własność środków trwałych
lub wartości niematerialnych i prawnych będących przedmiotem tej umowy
1)
przychodem ze sprzedaży środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych jest
ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie sprzedaży, także wtedy, gdy odbiega
ona znacznie od ich wartości rynkowej;
2)
do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się wydatków poniesionych przez finansującego
na nabycie lub wytworzenie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych
stanowiących przedmiot umowy leasingu; kosztem są jednak te wydatki pomniejszone o
spłatę wartości początkowej, o której mowa w art. 23a pkt 7.
2.
Jeżeli są spełnione warunki, o których mowa w art. 23f ust. 1, i po upływie podstawowego
okresu umowy leasingu finansujący oddaje korzystającemu do dalszego używania środki
trwałe lub wartości niematerialne i prawne, będące przedmiotem umowy, przychodem finansującego
i odpowiednio kosztem uzyskania przychodów korzystającego są opłaty ustalone przez
strony, także wtedy, gdy odbiegają znacznie od wartości rynkowej.
1.
Jeżeli są spełnione warunki, o których mowa w art. 23f ust. 1, i po upływie podstawowego
okresu umowy leasingu finansujący przenosi na osobę trzecią własność środków trwałych
lub wartości niematerialnych i prawnych, będących przedmiotem umowy, oraz wypłaca
korzystającemu z tytułu spłaty ich wartości uzgodnioną kwotę
1)
przy określaniu przychodu ze sprzedaży stosuje się przepisy, o których mowa w art.
14 i art. 19;
2)
do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się wydatków poniesionych przez finansującego
na nabycie lub wytworzenie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych
stanowiących przedmiot umowy; kosztem są jednak te wydatki pomniejszone o spłatę wartości
początkowej, o której mowa w art. 23a pkt 7.
2.
Kwota wypłacona korzystającemu stanowi koszt uzyskania przychodów finansującego i
jest przychodem korzystającego w dniu jej otrzymania.
1.
Jeżeli przedmiotem umowy leasingu zawartej na czas oznaczony są grunty, a suma ustalonych
w niej opłat odpowiada co najmniej wartości gruntów równej wydatkom na ich nabycie
- do przychodów finansującego i odpowiednio do kosztów uzyskania przychodów korzystającego
nie zalicza się opłat ustalonych w tej umowie, ponoszonych przez korzystającego w
podstawowym okresie tej umowy z tytułu używania przedmiotu umowy, w części stanowiącej
spłatę tej wartości; przepis art. 23f ust. 2 stosuje się odpowiednio.
2.
Jeżeli po upływie podstawowego okresu umowy leasingu finansujący przenosi na korzystającego
lub osobę trzecią własność gruntów będących przedmiotem tej umowy, albo oddaje je
korzystającemu do dalszego używania, do ustalenia przychodów i kosztów uzyskania przychodów
stron umowy przepisy art. 23g i art. 23h stosuje się odpowiednio.
1
Jeżeli w umowie leasingu została określona cena, po której korzystający ma prawo nabyć
przedmiot umowy po zakończeniu podstawowego okresu tej umowy, cenę tę uwzględnia się
w sumie opłat, o których mowa w art. 23b ust. 1 pkt 3 i art. 23f ust. 1 pkt 2.
2.
Do sumy opłat, o której mowa w ust. 1, nie zalicza się
1)
płatności na rzecz finansującego za świadczenia dodatkowe, o ile są one wyodrębnione
z opłat leasingowych;
2)
podatków, w których obowiązek podatkowy ciąży na finansującym z tytułu własności lub
posiadania środków trwałych, będących przedmiotem umowy leasingu, oraz składek na
ubezpieczenie tych środków trwałych, jeżeli w umowie leasingu zastrzeżono, że korzystający
będzie ponosił ciężar tych podatków i składek niezależnie od opłat za używanie;
3)
kaucji określonej w umowie leasingu wpłaconej finansującemu przez korzystającego.
3.
Kaucji, o której mowa w ust. 2 pkt 3, nie zalicza się do przychodów finansującego
i odpowiednio do kosztów uzyskania przychodów korzystającego.
1.
Jeżeli finansujący przeniósł na rzecz osoby trzeciej wierzytelności z tytułu opłat,
o których mowa w art. 23b ust. 1, a nie została przeniesiona na osobę trzecią własność
przedmiotu umowy leasingu
1)
do przychodów finansującego nie zalicza się kwot wypłaconych przez osobę trzecią z
tytułu przeniesienia wierzytelności;
2)
kosztem uzyskania przychodów finansującego jest zapłacone osobie trzeciej dyskonto
lub wynagrodzenie.
2.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, opłaty ponoszone przez korzystającego na rzecz
osoby trzeciej stanowią przychód finansującego w dniu wymagalności zapłaty.
Do opodatkowania stron umowy zawartej na czas nieoznaczony lub na czas oznaczony,
lecz niespełniającej warunków, określonych w art. 23b ust. 1 pkt 3 lub art. 23f ust.
1, lub art. 23i ust. 1, stosuje się przepisy, o których mowa w art. 11, art. 22 i
art. 23, dla umów najmu i dzierżawy.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 3 i
4, art. 6-14, art. 16-19 oraz art. 22 i 23, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia
2004 r.
Przepisy ustawy mają zastosowanie do dochodów (poniesionych strat) uzyskanych począwszy
od dnia 1 stycznia 2004 r.
1
U podatników, którzy prowadzą księgi rachunkowe, za dochód z działalności gospodarczej
uważa się dochód wykazany na podstawie prawidłowo prowadzonych ksiąg, zmniejszony
o dochody wolne od podatku i zwiększony o wydatki niestanowiące kosztów uzyskania
przychodów, zaliczone uprzednio w ciężar kosztów uzyskania przychodów.
2.
U podatników osiągających dochody z działalności gospodarczej i prowadzących księgi
przychodów i rozchodów dochodem z działalności jest różnica pomiędzy przychodem w
rozumieniu art. 14 a kosztami uzyskania powiększona o różnicę pomiędzy wartością remanentu
końcowego i początkowego towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i
pomocniczych, półwyrobów, produkcji w toku, wyrobów gotowych, braków i odpadków, jeżeli
wartość remanentu końcowego jest wyższa niż wartość remanentu początkowego, lub pomniejszona
o różnicę pomiędzy wartością remanentu początkowego i końcowego, jeżeli wartość remanentu
początkowego jest wyższa.
1)
wartością początkową wykazaną w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych
i prawnych, z zastrzeżeniem pkt 2, powiększona o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których
mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od tych środków i wartości lub
2)
wartością wynikającą z dokumentu stwierdzającego nabycie spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie, którego wartość początkową
dla celów dokonywania odpisów amortyzacyjnych ustalono zgodnie z art. 22g ust. 10,
powiększona o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1,
dokonanych od tego prawa lub udziału w takim prawie.
3.
(uchylony).
3a
W razie likwidacji działalności gospodarczej, w tym także w formie spółki niebędącej
osobą prawną, lub wystąpienia wspólnika ze spółki niebędącej osobą prawną, sporządza
się wykaz składników majątku na dzień likwidacji działalności gospodarczej lub na
dzień wystąpienia wspólnika z takiej spółki. Wykaz powinien zawierać co najmniej następujące
dane: liczbę porządkową, określenie (nazwę) składnika majątku, datę nabycia składnika
majątku, kwotę wydatków poniesionych na nabycie składnika majątku oraz kwotę wydatków
poniesionych na nabycie składnika majątku zaliczoną do kosztów uzyskania przychodów,
wartość początkową, metodę amortyzacji, sumę odpisów amortyzacyjnych oraz wysokość
wypłaconych środków pieniężnych należnych wspólnikom z tytułu udziału w spółce niebędącej
osobą prawną na dzień wystąpienia lub likwidacji.
3b
Dochodem z odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt
17 lit. a, jest różnica między przychodem z odpłatnego zbycia a wydatkami na nabycie
zbywanych składników, niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów w jakiejkolwiek
formie.
3c
Dochodem z tytułu wystąpienia wspólnika ze spółki niebędącej osobą prawną w przypadku
otrzymania środków pieniężnych jest różnica między przychodem z tego tytułu, ustalonym
zgodnie z art. 14, a wydatkami na nabycie lub objęcie prawa do udziałów w takiej spółce.
3d
Dochodem z odpłatnego zbycia innych niż środki pieniężne składników majątku otrzymanych
przez wspólnika spółki niebędącej osobą prawną z tytułu wystąpienia z takiej spółki
lub z tytułu jej likwidacji jest różnica między przychodem uzyskanym z ich odpłatnego
zbycia a wydatkami poniesionymi na ich nabycie lub wytworzenie, niezaliczonymi w jakiejkolwiek
formie do kosztów uzyskania przychodów przez wspólnika lub spółkę; przepisy art. 22
ust. 8a stosuje się odpowiednio.
3e
Przepisy ust. 3c i 3d stosuje się odpowiednio w przypadku otrzymania przez występującego
wspólnika ze spółki niebędącej osobą prawną równocześnie środków pieniężnych i innych
składników majątku.
3f
Wykaz, o którym mowa w ust. 3a, sporządza się również na dzień przekształcenia przedsiębiorcy
będącego osobą fizyczną w jednoosobową spółkę kapitałową.
4.
Dochodem (stratą) z działów specjalnych produkcji rolnej jest różnica pomiędzy przychodem
z tytułu prowadzenia tych działów a poniesionymi kosztami uzyskania, powiększona o
wartość przyrostu stada zwierząt na koniec roku podatkowego w porównaniu ze stanem
na początek roku i pomniejszona o wartość ubytków w tym stadzie w ciągu roku podatkowego.
Dochód z działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli podatnik nie prowadzi ksiąg,
o których mowa w art. 15, ustala się przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z
określonej powierzchni upraw lub jednostki produkcji zwierzęcej, określonych w załączniku
nr 2.
4a.
Normy szacunkowe dochodu rocznego, o których mowa w ust. 4, stosuje się od jednostek
powierzchni upraw lub innych jednostek rodzajów produkcji określonych w kolumnie 3
załącznika nr 2, z tym że w przypadku
1)
upraw w szklarniach i tunelach foliowych - od 1 m
2)
upraw grzybów i ich grzybni - od 1 m
3)
wylęgarni drobiu - od 1 sztuki pisklęcia uzyskanego z wylęgu;
4)
zwierząt laboratoryjnych - od 1 sztuki sprzedanych zwierząt - na podstawie zawartych
umów dla potrzeb laboratoryjnych, badań i doświadczeń naukowych, analiz i testów prowadzonych
w laboratoriach, a także kontroli procesów technologicznych;
5)
hodowli i chowu zwierząt wymienionych pod lp. 15 lit. b-h załącznika nr 2 - od 1 sztuki
zwierząt sprzedanych;
6)
hodowli ryb akwariowych - od 1 dm
4b.
Jeżeli rozmiary działów specjalnych produkcji rolnej przekraczają wielkości określone
w załączniku nr 2, opodatkowaniu podlegają dochody uzyskane w roku podatkowym z całej
powierzchni upraw lub wszystkich jednostek produkcji.
4c.
Jeżeli w ciągu rocznego cyklu produkcji na tej samej powierzchni są prowadzone różne
uprawy, dla których są ustalane różne normy szacunkowe dochodu, dochód z każdego rodzaju
uprawy oblicza się, z zastrzeżeniem ust. 4e, przy zastosowaniu właściwej dla niej
normy, proporcjonalnie do liczby miesięcy, w których była prowadzona taka uprawa,
wliczając w to okres przygotowania do zaprowadzenia tej uprawy.
4d.
Przepis ust. 4c stosuje się również w razie rozpoczęcia lub zaprzestania w ciągu roku
prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej.
4e.
W szklarniach nieogrzewanych stosuje się normę roczną bez względu na okres i rodzaj
prowadzonej uprawy.
5.
Dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych jest dochód (przychód) faktycznie
uzyskany z tego udziału, w tym także
1)
dochód z umorzenia udziałów (akcji);
2)
(uchylony);
3)
wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej;
4)
dochód przeznaczony na podwyższenie kapitału zakładowego, a w spółdzielniach - dochód
przeznaczony na podwyższenie funduszu udziałowego oraz dochód stanowiący równowartość
kwot przekazanych na ten kapitał (fundusz) z innych kapitałów (funduszy) osoby prawnej;
5)
dywidendy z akcji złożonych przez członków pracowniczych funduszy emerytalnych na
rachunkach ilościowych;
6)
w przypadku połączenia lub podziału spółek - dopłaty w gotówce otrzymane przez udziałowców
(akcjonariuszy) spółki przejmowanej, spółek łączonych lub dzielonych;
7)
w przypadku podziału spółek, jeżeli majątek przejmowany na skutek podziału, a przy
podziale przez wydzielenie także majątek pozostający w spółce, nie stanowi zorganizowanej
części przedsiębiorstwa - ustalona na dzień podziału nadwyżka nominalnej wartości
udziałów (akcji) przydzielonych w spółce przejmującej lub nowo zawiązanej nad kosztami
nabycia lub objęcia udziałów (akcji) w spółce dzielonej, obliczonymi zgodnie z art.
22 ust. 1f albo art. 23 ust. 1 pkt 38; jeżeli podział spółki następuje przez wydzielenie,
kosztem uzyskania przychodów jest wartość lub kwota wydatków poniesionych przez udziałowca
(akcjonariusza) na objęcie lub nabycie udziałów (akcji) w spółce dzielonej, ustalona
w takiej proporcji, w jakiej pozostaje u tego udziałowca wartość nominalna unicestwianych
udziałów (akcji) w spółce dzielonej do wartości nominalnej udziałów (akcji) przed
podziałem;
8)
wartość niepodzielonych zysków w spółkach kapitałowych w przypadku przekształcenia
tych spółek w spółki osobowe; przychód określa się na dzień przekształcenia.
5a.
Dochodem z tytułu przeniesienia akcji złożonych na rachunku ilościowym członka pracowniczego
funduszu emerytalnego do aktywów tego funduszu jest różnica pomiędzy wartością tych
akcji w dniu przeniesienia, wycenionych według zasad wyceny aktywów funduszy emerytalnych,
a kosztem nabycia tych akcji.
5b.
(uchylony).
5c.
(uchylony).
5d
Dochodem z umorzenia udziałów lub akcji w spółkach mających osobowość prawną jest
nadwyżka przychodu otrzymanego w związku z umorzeniem nad kosztami uzyskania przychodu
obliczonymi zgodnie z art. 22 ust. 1f albo 1ł, albo art. 23 ust. 1 pkt 38; jeżeli
nabycie nastąpiło w drodze spadku lub darowizny, koszty ustala się do wysokości wartości
z dnia nabycia spadku lub darowizny.
6.
Dochodem z odpłatnego zbycia rzeczy określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d, jeżeli
przychód z odpłatnego zbycia nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej, jest
różnica pomiędzy przychodem uzyskanym z odpłatnego zbycia rzeczy a kosztem ich nabycia,
zmniejszona o wartość nakładów poczynionych w czasie posiadania rzeczy.
7.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw rolnictwa, poczynając od roku podatkowego 2002, ogłasza w drodze rozporządzenia
normy szacunkowe, o których mowa w ust. 4, zmieniając je corocznie w stopniu odpowiadającym
wskaźnikowi wzrostu cen towarowej produkcji rolniczej, ogłaszanego przez Prezesa Głównego
Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.
8.
W przypadku połączenia lub podziału spółek kapitałowych, z zastrzeżeniem ust. 5 pkt
7, dochód (przychód) udziałowca (akcjonariusza) spółki przejmowanej lub dzielonej,
stanowiący nadwyżkę pomiędzy wartością nominalną udziałów (akcji) przydzielonych przez
spółkę przejmującą lub nowo zawiązaną a wydatkami na nabycie (objęcie) udziałów (akcji)
w spółce przejmowanej lub dzielonej nie podlega opodatkowaniu w momencie połączenia
lub podziału spółek; przy ustalaniu dochodu z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) spółki
przejmującej lub nowo zawiązanej udziałowiec (akcjonariusz) ustala koszt uzyskania
przychodów na podstawie
1)
art. 22 ust. 1f - jeżeli udziały (akcje) w spółce przejmowanej lub dzielonej zostały
objęte w zamian za wkład niepieniężny;
2)
art. 23 ust. 1 pkt 38 - jeżeli udziały (akcje) w spółce przejmowanej lub dzielonej
zostały nabyte albo objęte za wkład pieniężny;
3)
wysokości wydatków na nabycie lub objęcie udziałów (akcji) w spółce dzielonej, ustalonych
zgodnie z pkt 1 lub pkt 2, w takiej proporcji, w jakiej pozostaje u tego udziałowca
(akcjonariusza) wartość nominalna unicestwianych udziałów (akcji) w spółce dzielonej
do wartości nominalnej udziałów (akcji) przed podziałem; pozostała część kwoty tych
wydatków stanowi koszt uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) spółek
podzielonych przez wydzielenie.
8a
Jeżeli spółka nabywa od udziałowców (akcjonariuszy) innej spółki udziały (akcje) tej
innej spółki oraz w zamian za udziały (akcje) tej innej spółki przekazuje udziałowcom
(akcjonariuszom) tej innej spółki własne udziały (akcje) albo w zamian za udziały
(akcje) tej innej spółki przekazuje udziałowcom (akcjonariuszom) tej innej spółki
własne udziały (akcje) wraz z zapłatą w gotówce w wysokości nie wyższej niż 10% wartości
nominalnej własnych udziałów (akcji), a w przypadku braku wartości nominalnej - wartości
rynkowej tych udziałów (akcji), oraz jeżeli w wyniku nabycia
1)
spółka nabywająca uzyska bezwzględną większość praw głosu w spółce, której udziały
(akcje) są nabywane, albo
2)
spółka nabywająca, posiadająca bezwzględną większość praw głosu w spółce, której udziały
(akcje) są nabywane, zwiększa ilość udziałów (akcji) w tej spółce
- do przychodów nie zalicza się wartości udziałów (akcji) przekazanych udziałowcom
(akcjonariuszom) tej innej spółki oraz wartości udziałów (akcji) nabytych przez spółkę,
pod warunkiem że podmioty biorące udział w tej transakcji podlegają w państwie członkowskim
Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego
opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągnięcia (wymiana
udziałów).
8b
W przypadku gdy spółka nabywająca lub spółka, której udziały (akcje) są nabywane,
nie posiada siedziby lub zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przepis
ust. 8a stosuje się, jeżeli jest ona podmiotem wymienionym w załączniku nr 3 do ustawy,
lub spółką mającą siedzibę lub zarząd w innym niż państwo członkowskie Unii Europejskiej
państwie Europejskiego Obszaru Gospodarczego.
9.
(uchylony).
10.
Jeżeli podatnik dokonuje odpłatnego zbycia papierów wartościowych nabytych po różnych
cenach i nie jest możliwe określenie ceny nabycia zbywanych papierów wartościowych,
przy ustalaniu dochodu z takiego zbycia stosuje się zasadę, że każdorazowo zbycie
dotyczy kolejno papierów wartościowych nabytych najwcześniej. Zasadę, o której mowa
w zdaniu pierwszym, stosuje się odrębnie dla każdego rachunku papierów wartościowych.
11
Dochód stanowiący nadwyżkę pomiędzy wartością rynkową akcji objętych (nabytych) przez
osoby uprawnione na podstawie uchwały walnego zgromadzenia a wydatkami poniesionymi
na ich objęcie (nabycie) nie podlega opodatkowaniu w momencie objęcia (nabycia) tych
akcji. Zasadę określoną w zdaniu pierwszym stosuje się odpowiednio do dochodu stanowiącego
nadwyżkę pomiędzy wartością rynkową akcji a wydatkami poniesionymi na ich nabycie
od spółki posiadającej osobowość prawną, która objęła (nabyła) te akcje wyłącznie
w celu przeniesienia tytułu ich własności na osoby uprawnione na podstawie uchwały
walnego zgromadzenia spółki będącej emitentem akcji.
12.
Zasada, o której mowa w ust. 11, nie ma zastosowania do dochodu osiągniętego ze zbycia
akcji, przez osoby uprawnione na podstawie uchwały walnego zgromadzenia spółki będącej
emitentem akcji.
12a
Przepisy ust. 11 i 12 mają zastosowanie do dochodu uzyskanego przez osoby uprawnione
z tytułu objęcia (nabycia) akcji spółek, których siedziba znajduje się na terytorium
państw członkowskich Unii Europejskiej lub Europejskiego Obszaru Gospodarczego.
13.
W przypadku odpłatnego zbycia pożyczonych papierów wartościowych na zasadach określonych
w odrębnych przepisach (sprzedaż krótka), dochód ustala się na dzień, w którym nastąpił
zwrot pożyczonych papierów wartościowych lub miał nastąpić, zgodnie z zawartą umową
pożyczki tych papierów.
14.
Dochodem, o którym mowa w ust. 13, uzyskanym w roku podatkowym, jest różnica między
sumą przychodów z odpłatnego zbycia pożyczonych papierów wartościowych a wydatkami
poniesionymi na nabycie zwróconych papierów wartościowych.
15.
Dochodem z tytułu inwestowania składki ubezpieczeniowej w związku z umową ubezpieczenia
zawartą na podstawie przepisów o działalności ubezpieczeniowej, w przypadku ubezpieczeń
związanych z funduszami kapitałowymi, jest różnica między wypłaconą kwotą świadczenia
a sumą składek wpłaconych do zakładu ubezpieczeń, które zostały przekazane na fundusz
kapitałowy.
16.
Dochód uzyskany z tytułu zamiany akcji spółki konsolidowanej na akcje spółki konsolidującej
lub prawa do ekwiwalentu w spółce konsolidowanej na akcje spółki konsolidującej, dokonywanej
na podstawie ustawy z dnia 7 września 2007 r. o zasadach nabywania od Skarbu Państwa akcji w procesie
konsolidacji spółek sektora elektroenergetycznego
(Dz. U. Nr 191, poz. 1367 oraz z 2009 r. Nr 13, poz. 70) nie podlega opodatkowaniu w momencie zamiany akcji lub prawa do ekwiwalentu na akcje.
Dochód, o którym mowa w zdaniu pierwszym, przypadający z zamiany akcji spółki konsolidowanej
na zbyte akcje spółki konsolidującej lub zamiany prawa do ekwiwalentu w spółce konsolidowanej
na akcje spółki konsolidującej podlega opodatkowaniu w momencie uzyskania dochodu
ze zbycia akcji spółki konsolidującej otrzymanych w wyniku zamiany.
17
Dochód z tytułu objęcia udziałów lub akcji w spółce mającej osobowość prawną w zamian
za wkład niepieniężny w postaci know-how, w związku z realizacją celu Działania 3.1
Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka „Inicjowanie działalności innowacyjnej”,
ustala się, z zastrzeżeniem ust. 18, na dzień, w którym upływa 5 lat od dnia uzyskania
przychodu, o którym mowa w art. 17 ust. 1a, w wysokości określonej według stanu z
dnia uzyskania przychodu.
18
W przypadku zbycia lub ustania bytu prawnego udziałów lub akcji, o których mowa w
ust. 17, przed upływem 5 lat od dnia uzyskania przychodu, o którym mowa w art. 17
ust. 1a, dochód z tytułu objęcia tych udziałów lub akcji ustala się na dzień ich zbycia
lub ustania bytu prawnego w wysokości określonej według stanu z dnia uzyskania przychodu.
1.
Osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz
spółki partnerskie wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową
księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej „księgą”, z zastrzeżeniem ust. 3 i 5, albo
księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie
dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy,
w tym za okres sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz
wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów
amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 22a-22o.
1a.
Podatnicy będący armatorami w rozumieniu ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym prowadzący działalność opodatkowaną podatkiem tonażowym oraz inną działalność opodatkowaną
podatkiem dochodowym, są obowiązani w prowadzonej księdze albo w prowadzonych księgach
rachunkowych, o których mowa w ust. 1, wyodrębnić przychody i związane z nimi koszty
na poszczególne rodzaje działalności podlegającej opodatkowaniu podatkiem tonażowym
i podatkiem dochodowym.
2.
Obowiązek prowadzenia księgi dotyczy również osób
1)
wykonujących działalność na podstawie umów agencyjnych i umów na warunkach zlecenia,
zawartych na podstawie odrębnych przepisów;
2)
prowadzących działy specjalne produkcji rolnej, jeżeli osoby te zgłosiły zamiar prowadzenia
tych ksiąg;
3)
duchownych, które zrzekły się opłacania zryczałtowanego podatku dochodowego.
3.
Obowiązek prowadzenia księgi nie dotyczy osób, które
1)
opłacają podatek dochodowy w formach zryczałtowanych;
2)
wykonują wyłącznie usługi przewozu osób i towarów taborem konnym;
3)
wykonują zawód adwokata wyłącznie w zespole adwokackim;
4
dokonują odpłatnego zbycia składników majątku
a)
po likwidacji działalności gospodarczej prowadzonej samodzielnie,
b)
otrzymanych w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną lub wystąpieniem
z takiej spółki.
4.
Obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych dotyczy osób fizycznych, spółek cywilnych
osób fizycznych, spółek jawnych osób fizycznych oraz spółek partnerskich, jeżeli ich
przychody, w rozumieniu art. 14, za poprzedni rok podatkowy wyniosły w walucie polskiej
co najmniej równowartość kwoty określonej w euro w przepisach o rachunkowości.
5.
Osoba fizyczna, spółka cywilna osób fizycznych, spółka jawna osób fizycznych lub spółka
partnerska może prowadzić księgi rachunkowe również od początku następnego roku podatkowego,
jeżeli przychody, w rozumieniu art. 14, za poprzedni rok podatkowy są niższe niż równowartość
w walucie polskiej kwoty określonej w euro w przepisach o rachunkowości. W tym przypadku
osoba ta lub wspólnicy spółki przed rozpoczęciem roku podatkowego są obowiązani do
zawiadomienia o tym naczelnika urzędu skarbowego właściwego w sprawach opodatkowania
podatkiem dochodowym.
6.
Wyrażone w euro wielkości, o których mowa w ust. 4 i 5, przelicza się na walutę polską
według średniego kursu ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w dniu
30 września roku poprzedzającego rok podatkowy.
7.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia, określi
sposób prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów, szczegółowe warunki,
jakim powinna odpowiadać ta księga, aby stanowiła dowód pozwalający na określenie
zobowiązań podatkowych, oraz szczegółowy zakres obowiązków związanych z jej prowadzeniem,
a także terminy zawiadomienia naczelnika urzędu skarbowego o prowadzeniu księgi.
1.
Jeżeli ustalenie dochodu (straty) w sposób przewidziany w art. 24 i 24a nie jest możliwe,
dochód (stratę) ustala się w drodze oszacowania.
2.
W przypadku podatników niebędących podatnikami, o których mowa w art. 3 ust. 1 i 3,
obowiązanych do prowadzenia ksiąg wymienionych w art. 24a, gdy określenie dochodu
na podstawie tych ksiąg nie jest możliwe, dochód określa się w drodze oszacowania,
z zastosowaniem wskaźnika dochodu w stosunku do przychodu w wysokości
1)
5% - z działalności w zakresie handlu hurtowego lub detalicznego;
2)
10% - z działalności budowlanej lub montażowej albo w zakresie usług transportowych;
3)
60% - z działalności w zakresie pośrednictwa, jeżeli wynagrodzenie jest określone
w formie prowizji;
4)
80% - z działalności w zakresie usług adwokackich lub rzeczoznawstwa;
5)
20% - z pozostałych źródeł przychodów.
3.
Przez działalność w zakresie handlu hurtowego lub detalicznego, o której mowa w ust.
2 pkt 1, wykonywaną na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników niebędących
podatnikami, o których mowa w art. 3 ust. 1 i 3, rozumie się odpłatne zbycie towarów
polskim odbiorcom bez względu na miejsce zawarcia umowy.
4.
Przepisów ust. 2 i 3 nie stosuje się, jeżeli umowa w sprawie zapobieżenia podwójnemu
opodatkowaniu, której Rzeczpospolita Polska jest stroną, zawarta z krajem, na terytorium
którego podatnik ma siedzibę lub miejsce zamieszkania, stanowi inaczej.
1.
Różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody jako dodatnie różnice kursowe albo
koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice kursowe w kwocie wynikającej z różnicy
między wartościami określonymi w ust. 2 i 3.
2.
Dodatnie różnice kursowe powstają, jeżeli wartość
1)
przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu
średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest niższa od wartości tego przychodu
w dniu jego otrzymania, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty
z tego dnia;
2)
poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu
średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest wyższa od wartości tego kosztu
w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia;
3)
otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich
wpływu jest niższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty
lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego
kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5;
4)
kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest niższa od wartości
tego kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie zastosowanego
kursu waluty z tych dni;
5)
kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest wyższa od wartości
tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego
kursu waluty z tych dni.
3.
Ujemne różnice kursowe powstają, jeżeli wartość
1)
przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu
średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest wyższa od wartości tego przychodu
w dniu jego otrzymania, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty
z tego dnia;
2)
poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu
średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest niższa od wartości tego kosztu
w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia;
3)
otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich
wpływu jest wyższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty
lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego
kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5;
4)
kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest wyższa od wartości
tego kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie zastosowanego
kursu waluty z tych dni;
5)
kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest niższa od wartości
tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego
kursu waluty z tych dni.
4
Przy obliczaniu różnic kursowych, o których mowa w ust. 2 i 3, uwzględnia się kursy
faktycznie zastosowane w przypadku sprzedaży lub kupna walut obcych oraz otrzymania
należności lub zapłaty zobowiązań. W pozostałych przypadkach, a także gdy do otrzymanych
należności lub zapłaty zobowiązań nie jest możliwe uwzględnienie faktycznie zastosowanego
kursu waluty w danym dniu, stosuje się kurs średni ogłaszany przez Narodowy Bank Polski
z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego ten dzień.
5.
Jeżeli faktycznie zastosowany kurs waluty, o którym mowa w ust. 2 i 3, jest wyższy
lub niższy odpowiednio o więcej niż powiększona lub pomniejszona o 5% wartość kursu
średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego
dzień faktycznie zastosowanego kursu waluty, organ podatkowy może wezwać strony umowy
do zmiany tej wartości lub wskazania przyczyn uzasadniających zastosowanie kursu waluty.
W razie niedokonania zmiany wartości lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają
zastosowanie faktycznego kursu waluty, organ podatkowy określi ten kurs opierając
się na kursach walut ogłaszanych przez Narodowy Bank Polski.
6.
Przez średni kurs ogłaszany przez Narodowy Bank Polski, o którym mowa w ust. 2 i 3,
rozumie się kurs z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu
lub poniesienia kosztu.
7.
Za koszt poniesiony, o którym mowa w ust. 2 i 3, uważa się koszt wynikający z otrzymanej
faktury (rachunku) albo innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), a za dzień
zapłaty, o którym mowa w ust. 2 i 3, dzień uregulowania zobowiązań w jakiejkolwiek
formie, w tym w wyniku potrącenia wierzytelności.
8.
Podatnicy wyznaczają kolejność wyceny środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej,
o której mowa w ust. 2 pkt 3 i ust. 3 pkt 3, według przyjętej metody stosowanej w
rachunkowości, której nie mogą zmieniać w trakcie roku podatkowego.
9.
Przepisy ust. 2 pkt 4 i 5 oraz ust. 3 pkt 4 i 5 stosuje się odpowiednio do kapitałowych
rat kredytów (pożyczek).
10.
Zasady ustalania różnic kursowych określone w ust. 1-9 stosują podatnicy prowadzący
działalność gospodarczą lub działy specjalne produkcji rolnej.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2004 r., z wyjątkiem
1)
art. 1 pkt 20 lit. d w części dotyczącej ust. 11, art. 4, art. 5, art. 7, art. 8,
art. 13 ust. 5-7, art. 22 oraz art. 23 - które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia;
2)
art. 1 pkt 10 lit. a w części dotyczącej pkt 47d - który wchodzi w życie z dniem 1
stycznia 2005 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 23,
który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
Przepisy art. 21 ust. 1 pkt 113 i art. 45c ustawy zmienianej w art. 3 oraz art. 21b
ustawy zmienianej w art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, mają zastosowanie
do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2010 r.
1.
Jeżeli
1)
podatnik podatku dochodowego mający siedzibę (zarząd) lub miejsce zamieszkania na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwany dalej „podmiotem krajowym”, bierze udział
bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu przedsiębiorstwem położonym za granicą lub
w jego kontroli albo posiada udział w kapitale tego przedsiębiorstwa, albo
2)
osoba fizyczna lub prawna mająca miejsce zamieszkania albo siedzibę (zarząd) za granicą,
zwana dalej „podmiotem zagranicznym”, bierze udział bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu
podmiotem krajowym lub w jego kontroli albo posiada udział w kapitale tego podmiotu
krajowego, albo
3)
te same osoby prawne lub fizyczne równocześnie bezpośrednio lub pośrednio biorą udział
w zarządzaniu podmiotem krajowym i podmiotem zagranicznym lub w ich kontroli albo
posiadają udział w kapitale tych podmiotów
- i jeżeli w wyniku takich powiązań zostaną ustalone lub narzucone warunki różniące
się od warunków, które ustaliłyby między sobą niezależne podmioty, i w wyniku tego
podmiot nie wykazuje dochodów albo wykazuje dochody niższe od tych, jakich należałoby
oczekiwać, gdyby wymienione powiązania nie istniały - dochody danego podmiotu oraz
należny podatek określa się bez uwzględnienia warunków wynikających z tych powiązań.
2.
Dochody, o których mowa w ust. 1, określa się, w drodze oszacowania, stosując następujące
metody
1)
porównywalnej ceny niekontrolowanej;
2)
ceny odprzedaży;
3)
rozsądnej marży („koszt plus”).
3.
Jeżeli nie jest możliwe zastosowanie metod wymienionych w ust. 2, stosuje się metody
zysku transakcyjnego.
3a.
W przypadku wydania przez właściwy organ podatkowy, na podstawie przepisów Ordynacji
podatkowej, decyzji o uznaniu prawidłowości wyboru i stosowania metody ustalania ceny
transakcyjnej między podmiotami powiązanymi, w zakresie określonym w tej decyzji stosuje
się metodę w niej wskazaną.
4.
Przepisy ust. 1-3a stosuje się odpowiednio, gdy
1)
podmiot krajowy bierze udział bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu innym podmiotem
krajowym lub w jego kontroli albo posiada udział w kapitale innego podmiotu krajowego,
albo
2)
te same osoby prawne lub fizyczne równocześnie bezpośrednio lub pośrednio biorą udział
w zarządzaniu podmiotami krajowymi lub w ich kontroli albo posiadają udział w kapitale
tych podmiotów.
4a.
W przypadku gdy podmiot krajowy dokonuje transakcji z podmiotem mającym miejsce zamieszkania,
siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju wymienionym w rozporządzeniu, o którym
mowa w art. 25a ust. 6, a warunki ustalone w takiej transakcji odbiegają od warunków
jakie ustaliłyby między sobą niezależne podmioty i w wyniku tego podmiot krajowy nie
wykazuje dochodów lub wykazuje dochody w zaniżonej wysokości - dochody podmiotu krajowego
określa się w drodze oszacowania stosując metody wskazane w ust. 2 i 3 lub stosuje
się odpowiednio art. 19.
5.
Przepisy ust. 4 stosuje się również do powiązań o charakterze rodzinnym lub wynikających
ze stosunku pracy albo majątkowych pomiędzy podmiotami krajowymi lub osobami pełniącymi
w tych podmiotach funkcje zarządzające lub kontrolne albo nadzorcze oraz jeżeli którakolwiek
osoba łączy funkcje zarządzające lub kontrolne albo nadzorcze w tych podmiotach.
5a.
Posiadanie udziału w kapitale innego podmiotu, o którym mowa w ust. 1 i 4, oznacza
sytuację, w której dany podmiot bezpośrednio lub pośrednio posiada w kapitale innego
podmiotu udział nie mniejszy niż 5%.
5b.
Określając wielkość udziału pośredniego, jaki podmiot posiada w kapitale innego podmiotu,
przyjmuje się zasadę, że jeżeli jeden podmiot posiada w kapitale drugiego podmiotu
określony udział, a ten drugi posiada taki sam udział w kapitale innego podmiotu,
to pierwszy podmiot posiada udział pośredni w kapitale tego innego podmiotu w tej
samej wysokości; jeżeli wartości te są różne, za wysokość udziału pośredniego przyjmuje
się wartość niższą.
6.
Przez pojęcie powiązań rodzinnych, o których mowa w ust. 5, rozumie się małżeństwo
oraz pokrewieństwo lub powinowactwo do drugiego stopnia.
6a.
Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio przy określaniu części dochodu u podatnika,
o którym mowa w art. 3 ust. 2a, prowadzącego działalność poprzez położony na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład, podlegającej przypisaniu temu zakładowi.
6b.
Jeżeli dochody podatnika będącego podmiotem krajowym zostaną przez administrację podatkową
innego państwa uznane za dochody powiązanego z podatnikiem podmiotu zagranicznego
i zaliczone do podlegających opodatkowaniu dochodów tego podmiotu zagranicznego, w
celu wyeliminowania podwójnego opodatkowania dokonuje się korekty dochodów podatnika
będącego podmiotem krajowym, jeżeli przepisy właściwych umów międzynarodowych, których
stroną jest Rzeczpospolita Polska, taką korektę przewidują.
6c.
Korekta dochodów, o której mowa w ust. 6b, służy określeniu dochodów podatnika będącego
podmiotem krajowym, jakie byłyby przez ten podmiot uzyskane, gdyby warunki handlowe
lub finansowe ustalone z podmiotem zagranicznym, o którym mowa w ust. 6b, odpowiadały
warunkom, jakie byłyby uzgodnione między podmiotami niezależnymi.
6d.
Przepisy ust. 6b i 6c stosuje się odpowiednio do podmiotu zagranicznego posiadającego
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład, w zakresie dochodów uzyskanych
za pośrednictwem tego zakładu i uwzględnionych w jego dochodach.
7.
(uchylony).
7a.
(uchylony).
8.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
sposób i tryb określania dochodów w drodze oszacowania oraz sposób i tryb eliminowania
podwójnego opodatkowania w przypadku korekty zysków przedsiębiorstw powiązanych, uwzględniając
w szczególności wytyczne Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju, a także postanowienia
Konwencji z dnia 23 lipca 1990 r. w sprawie eliminowania podwójnego opodatkowania
w przypadku korekty zysków przedsiębiorstw powiązanychKodeksu postępowania wspierającego skuteczne wykonanie Konwencji w sprawie unikania
podwójnego opodatkowania w przypadku korekty zysków przedsiębiorstw powiązanych
(Dz. Urz. UE C 176 z 28.07.2006, str. 8-12).
1.
Podatnicy dokonujący transakcji z podmiotami powiązanymi z tymi podatnikami - w rozumieniu
art. 25 ust. 1 i 4 - lub transakcji, w związku z którymi zapłata należności wynikających
z takich transakcji dokonywana jest bezpośrednio lub pośrednio na rzecz podmiotu mającego
miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju stosującym szkodliwą
konkurencję podatkową, są obowiązani do sporządzenia dokumentacji podatkowej takiej
(takich) transakcji, obejmującej
1)
określenie funkcji, jakie spełniać będą podmioty uczestniczące w transakcji (uwzględniając
użyte aktywa i podejmowane ryzyko);
2)
określenie wszystkich przewidywanych kosztów związanych z transakcją oraz formę i
termin zapłaty;
3)
metodę i sposób kalkulacji zysków oraz określenie ceny przedmiotu transakcji;
4)
określenie strategii gospodarczej oraz innych działań w jej ramach - w przypadku gdy
na wartość transakcji miała wpływ strategia przyjęta przez podmiot;
5)
wskazanie innych czynników - w przypadku gdy w celu określenia wartości przedmiotu
transakcji przez podmioty uczestniczące w transakcji uwzględnione zostały te inne
czynniki;
6)
określenie oczekiwanych przez podmiot obowiązany do sporządzenia dokumentacji korzyści
związanych z uzyskaniem świadczeń - w przypadku umów dotyczących świadczeń (w tym
usług) o charakterze niematerialnym.
2.
Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, obejmuje transakcję lub transakcje między podmiotami
powiązanymi, w których łączna kwota (lub jej równowartość) wynikająca z umowy lub
rzeczywiście zapłacona w roku podatkowym łączna kwota wymagalnych w roku podatkowym
świadczeń przekracza równowartość
1)
30 000 euro - w przypadku świadczenia usług, sprzedaży lub udostępnienia wartości
niematerialnych i prawnych, albo
2)
50 000 euro - w pozostałych przypadkach.
3.
Obowiązek sporządzenia dokumentacji, o którym mowa w ust. 1, obejmuje również transakcję,
w związku z którą zapłata należności wynikająca z takiej transakcji dokonywana jest
bezpośrednio lub pośrednio na rzecz podmiotu mającego miejsce zamieszkania, siedzibę
lub zarząd na terytorium lub w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową, jeżeli
łączna kwota (lub jej równowartość) wynikająca z umowy lub rzeczywiście zapłacona
w roku podatkowym łączna kwota wymagalnych w roku podatkowym świadczeń przekracza
równowartość 20 000 euro.
4.
Na żądanie organów podatkowych lub organów kontroli skarbowej podatnicy są obowiązani
do przedłożenia dokumentacji, o której mowa w ust. 1-3, w terminie 7 dni od dnia doręczenia
żądania tej dokumentacji przez te organy.
5.
Wyrażone w euro wielkości, o których mowa w ust. 2 i 3, przelicza się na walutę polską
po średnim kursie ogłaszanym przez Narodowy Bank Polski, obowiązującym w ostatnim
dniu roku podatkowego poprzedzającego rok podatkowy, w którym została zawarta transakcja
objęta obowiązkiem, o którym mowa w ust. 1.
5a.
Przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio do podatników, o których mowa w art. 3 ust.
2a, prowadzących działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
zagraniczny zakład.
6.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
wykaz krajów i terytoriów stosujących szkodliwą konkurencję podatkową. Sporządzając
wykaz krajów i terytoriów, minister właściwy do spraw finansów publicznych uwzględnia
w szczególności treść ustaleń w tym zakresie podjętych przez Organizację Współpracy
Gospodarczej i Rozwoju (OECD).
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2000 r., z wyjątkiem przepisów rozdziału
2 i art. 24, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem
1)
art. 1 pkt 27, który wchodzi w życie z dniem 1 września 2010 r.;
2)
art. 3 pkt 2 i art. 11, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2011 r.
1.
Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30c oraz art. 30e, stanowi dochód
ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4, 4a-4e, ust. 6 lub art. 24b
ust. 1 i 2, lub art. 25, po odliczeniu kwot
1)
(uchylony);
2)
składek określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych
a)
zapłaconych w roku podatkowym bezpośrednio na własne ubezpieczenia emerytalne, rentowe,
chorobowe oraz wypadkowe podatnika oraz osób z nim współpracujących,
b)
potrąconych w roku podatkowym przez płatnika ze środków podatnika, z tym że w przypadku
podatnika osiągającego przychody określone w art. 12 ust. 6, tylko w części obliczonej,
w sposób określony w art. 33 ust. 4, od przychodu podlegającego opodatkowaniu
- odliczenie nie dotyczy składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód (przychód)
zwolniony od podatku na podstawie ustawy, oraz składek, których podstawę wymiaru stanowi
dochód, od którego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku;
2a)
składek zapłaconych w roku podatkowym ze środków podatnika na obowiązkowe ubezpieczenie
społeczne podatnika lub osób z nim współpracujących, zgodnie z przepisami dotyczącymi
obowiązkowego ubezpieczenia społecznego obowiązującymi w innym niż Rzeczpospolita
Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego
Obszaru Gospodarczego lub w Konfederacji Szwajcarskiej, z zastrzeżeniem ust. 13a-13c;
2b
wpłat na indywidualne konto zabezpieczenia emerytalnego dokonanych przez podatnika
w roku podatkowym, do wysokości określonej w przepisach o indywidualnych kontach zabezpieczenia
emerytalnego;
3)
(uchylony);
4)
(uchylony);
5)
dokonanych w roku podatkowym zwrotów nienależnie pobranych świadczeń, które uprzednio
zwiększyły dochód podlegający opodatkowaniu, w kwotach uwzględniających pobrany podatek
dochodowy, jeżeli zwroty te nie zostały potrącone przez płatnika;
6)
wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania
czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą
niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne;
6a
wydatków ponoszonych przez podatnika z tytułu użytkowania sieci Internet, w wysokości
nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 760 zł;
7)
(uchylony);
8)
(uchylony);
9)
darowizn przekazanych na cele
a)
określone w art. 4 ustawy o działalności pożytku publicznego, organizacjom, o których
mowa w art. 3 ust. 2 i 3 tej ustawy, lub równoważnym organizacjom określonym w przepisach
regulujących działalność pożytku publicznego obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita
Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego
Obszaru Gospodarczego, prowadzącym działalność pożytku publicznego w sferze zadań
publicznych, realizującym te cele, z zastrzeżeniem ust. 6e,
b)
kultu religijnego,
c)
krwiodawstwa realizowanego przez honorowych dawców krwi zgodnie z art. 6 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o publicznej służbie krwi
(Dz. U. Nr 106, poz. 681, z późn. zm., w wysokości ekwiwalentu pieniężnego za pobraną krew określonego przepisami wydanymi
na podstawie art. 11 ust. 2 tej ustawy
- w wysokości dokonanej darowizny, nie więcej jednak niż kwoty stanowiącej 6% dochodu;
10)
(uchylony);
2.
(uchylony).
3.
(uchylony).
4.
(uchylony).
5.
Łączna kwota odliczeń z tytułów określonych w ust. 1 pkt 9 nie może przekroczyć w
roku podatkowym kwoty stanowiącej 6% dochodu, z tym że odliczeniu nie podlegają darowizny
poniesione na rzecz
1)
osób fizycznych;
2)
osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, prowadzących
działalność gospodarczą polegającą na wytwarzaniu wyrobów przemysłu elektronicznego,
paliwowego, tytoniowego, spirytusowego, winiarskiego, piwowarskiego, a także pozostałych
wyrobów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,5%, oraz wyrobów z metali szlachetnych
albo z udziałem tych metali, lub handlu tymi wyrobami.
6.
Jeżeli przedmiotem darowizny są towary opodatkowane podatkiem od towarów i usług,
za kwotę darowizny uważa się wartość towaru wraz z podatkiem od towarów i usług, w
części przekraczającej kwotę podatku naliczonego, którą podatnik ma prawo odliczyć
zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług z tytułu dokonania tej darowizny.
Przy określaniu wartości tych darowizn stosuje się odpowiednio art. 19.
6a.
(uchylony).
6b.
Podatnicy korzystający z odliczenia darowizn, o którym mowa w ust. 1 pkt 9 oraz wynikającego
z odrębnych ustaw, są obowiązani wykazać w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust.
1, kwotę przekazanej darowizny, kwotę dokonanego odliczenia oraz dane pozwalające
na identyfikację obdarowanego, w szczególności jego nazwę i adres.
6c.
W przypadku zwrotu dokonanej darowizny, obdarowany jest obowiązany przekazać urzędowi
skarbowemu informację o zwróconej podatnikowi darowiźnie, w terminie miesiąca od dnia
dokonania zwrotu.
6d.
Przepis ust. 7 stosuje się odpowiednio do darowizn odliczanych na podstawie odrębnych
ustaw.
6e.
Prawo do odliczenia darowizny, o której mowa w ust. 1 pkt 9 lit. a, na rzecz organizacji
określonej w przepisach regulujących działalność pożytku publicznego obowiązujących
w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym
państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, prowadzącej działalność
pożytku publicznego w sferze zadań publicznych, przysługuje podatnikowi pod warunkiem
1)
udokumentowania przez podatnika oświadczeniem tej organizacji, iż na dzień przekazania
darowizny była ona równoważną organizacją do organizacji, o których mowa w art. 3
ust. 2 i 3 ustawy o działalności pożytku publicznego, realizującą cele określone w
art. 4 ustawy o działalności pożytku publicznego i prowadzącą działalność pożytku
publicznego w sferze zadań publicznych oraz
2)
istnienia podstawy prawnej wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania
lub innych ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
Polska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od organu podatkowego
państwa, na którego terytorium organizacja posiada siedzibę.
6f.
Odliczenia darowizn, o którym mowa w ust. 1 pkt 9, nie stosuje się w przypadku, gdy
podatnik zaliczył wartość przekazanej darowizny do kosztów uzyskania przychodów na
podstawie art. 23 ust. 1 pkt 11.
6g
Odliczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2b, dokonuje się w zeznaniu podatkowym.
7
Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się
na podstawie
1)
dowodu wpłaty na rachunek bankowy obdarowanego - w przypadku darowizny pieniężnej;
2)
dowodu, z którego wynikają dane identyfikujące darczyńcę oraz wartość przekazanej
darowizny wraz z oświadczeniem obdarowanego o jej przyjęciu - w przypadku darowizny
innej niż pieniężna lub innej niż określona w ust. 1 pkt 9 lit. c;
3)
zaświadczenia jednostki organizacyjnej realizującej zadania w zakresie pobierania
krwi o ilości bezpłatnie oddanej krwi lub jej składników przez krwiodawcę;
4)
dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące
kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj
zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty - w przypadkach innych niż wymienione
w pkt 1-3.
7a.
Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na
1)
adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających
z niepełnosprawności;
2)
przystosowanie pojazdów mechanicznych do potrzeb wynikających z niepełnosprawności;
3)
zakup i naprawę indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi technicznych niezbędnych
w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb
wynikających z niepełnosprawności, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego;
4)
zakup wydawnictw i materiałów (pomocy) szkoleniowych, stosownie do potrzeb wynikających
z niepełnosprawności;
5)
odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym;
6)
odpłatność za pobyt na leczeniu w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, za pobyt w
zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładach opiekuńczo-leczniczych i pielęgnacyjno-opiekuńczych
oraz odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne;
7)
opłacenie przewodników osób niewidomych I lub II grupy inwalidztwa oraz osób z niepełnosprawnością
narządu ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa, w kwocie nieprzekraczającej w roku
podatkowym 2280 zł;
8
utrzymanie przez osoby niewidome i niedowidzące zaliczone do I lub II grupy inwalidztwa
oraz osoby z niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczone do I grupy inwalidztwa psa
asystującego, o którym mowa w ustawie o rehabilitacji zawodowej, w kwocie nieprzekraczającej
w roku podatkowym 2280 zł;
9)
opiekę pielęgniarską w domu nad osobą niepełnosprawną w okresie przewlekłej choroby
uniemożliwiającej poruszanie się oraz usługi opiekuńcze świadczone dla osób niepełnosprawnych
zaliczonych do I grupy inwalidztwa;
10)
opłacenie tłumacza języka migowego;
11)
kolonie i obozy dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz dzieci osób niepełnosprawnych,
które nie ukończyły 25 roku życia;
12)
leki - w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami
w danym miesiącu a kwotą 100 zł, jeśli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna
powinna stosować określone leki (stale lub czasowo);
13)
odpłatny, konieczny przewóz na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne
a)
osoby niepełnosprawnej - karetką transportu sanitarnego,
b)
osoby niepełnosprawnej, zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa, oraz dzieci niepełnosprawnych
do lat 16 - również innymi środkami transportu niż wymienione w lit. a;
14)
używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność) osoby niepełnosprawnej
zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę
niepełnosprawną zaliczoną do I lub II grupy inwalidztwa albo dzieci niepełnosprawne,
które nie ukończyły 16 roku życia, dla potrzeb związanych z koniecznym przewozem na
niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne - w wysokości nieprzekraczającej w roku
podatkowym kwoty 2 280 zł;
15)
odpłatne przejazdy środkami transportu publicznego związane z pobytem
a)
na turnusie rehabilitacyjnym,
b)
w zakładach, o których mowa w pkt 6,
c)
na koloniach i obozach dla dzieci i młodzieży, o których mowa w pkt 11.
7b
Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały
sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych,
zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych
lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych
albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki
były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu
podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną)
z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.
7c
W przypadku wydatków, o których mowa w ust. 7a pkt 7, 8 i 14, nie jest wymagane posiadanie
dokumentów stwierdzających ich wysokość. Jednakże na żądanie organów podatkowych lub
organów kontroli skarbowej podatnik jest obowiązany przedstawić dowody niezbędne do
ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności
1)
wskazać z imienia i nazwiska osoby, które opłacono w związku z pełnieniem przez nie
funkcji przewodnika;
2)
okazać certyfikat potwierdzający status psa asystującego;
3)
okazać dokument potwierdzający zlecenie i odbycie niezbędnych zabiegów leczniczo-rehabilitacyjnych.
7d.
Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę,
której dotyczy wydatek
1)
orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności,
określonych w odrębnych przepisach, lub
2)
decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy,
rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
3)
orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego
na podstawie odrębnych przepisów.
7e.
Przepisy ust. 7a-7d i ust. 7g stosuje się odpowiednio do podatników, na których utrzymaniu
pozostają następujące osoby niepełnosprawne: współmałżonek, dzieci własne i przysposobione,
dzieci obce przyjęte na wychowanie, pasierbowie, rodzice, rodzice współmałżonka, rodzeństwo,
ojczym, macocha, zięciowie i synowe - jeżeli w roku podatkowym dochody tych osób niepełnosprawnych
nie przekraczają kwoty 9120 zł.
7f.
Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do
1)
I grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których,
na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono
a)
całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
b)
znaczny stopień niepełnosprawności;
2)
II grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których,
na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono
a)
całkowitą niezdolność do pracy albo
b)
umiarkowany stopień niepełnosprawności.
7g.
Odliczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, może być dokonane również w przypadku, gdy
osoba, której dotyczy wydatek, posiada orzeczenie o niepełnosprawności wydane przez
właściwy organ na podstawie odrębnych przepisów obowiązujących do dnia 31 sierpnia
1997 r.
7h.
Kwota, o której mowa w ust. 1 pkt 5, przekraczająca kwotę dochodu, o którym mowa w
ust. 1, może być odliczona od dochodu uzyskanego w najbliższych kolejno po sobie następujących
5 latach podatkowych.
8.
(uchylony).
9.
(uchylony).
10.
(uchylony).
11.
(uchylony).
12.
(uchylony).
13.
(uchylony).
13a.
Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały
zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od przychodu na
podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym lub od dochodu na podstawie ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
13b.
Odliczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2a, nie dotyczy składek
1)
których podstawę wymiaru stanowi dochód (przychód) zwolniony od podatku na podstawie
umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska;
2)
odliczonych w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej
lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, lub w Konfederacji
Szwajcarskiej od dochodu (przychodu) albo podatku osiągniętego w tym państwie, albo
od podatku na podstawie art. 27b ust. 1 pkt 2.
13c.
Odliczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2a, stosuje się pod warunkiem istnienia podstawy
prawnej wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych ratyfikowanych
umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, do uzyskania przez
organ podatkowy informacji podatkowych od organu podatkowego państwa, w którym podatnik
opłacał składki na obowiązkowe ubezpieczenie społeczne.
14.
(uchylony).
(uchylony).
(uchylony).
1.
Od podstawy obliczenia podatku (opodatkowania), ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1,
odlicza się wydatki poniesione przez podatnika na nabycie nowych technologii.
2
Za nowe technologie, w rozumieniu ust. 1, uważa się wiedzę technologiczną w postaci
wartości niematerialnych i prawnych, w szczególności wyniki badań i prac rozwojowych,
która umożliwia wytwarzanie nowych lub udoskonalonych wyrobów lub usług i która nie
jest stosowana na świecie przez okres dłuższy niż ostatnich 5 lat, co potwierdza opinia
niezależnej od podatnika jednostki naukowej w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki
(Dz. U. Nr 96, poz. 615 oraz z 2011 r. Nr 84, poz. 455 i Nr 185, poz. 1092).
2a.
Przez nabycie nowej technologii rozumie się nabycie praw do wiedzy technologicznej,
o której mowa w ust. 2, w drodze umowy o ich przeniesienie, oraz korzystanie z tych
praw.
3.
Prawo do odliczeń przysługuje podatnikowi uzyskującemu przychody ze źródła określonego
w art. 10 ust. 1 pkt 3. Kwota odliczeń nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty
dochodu uzyskanego przez podatnika z tego źródła.
4.
Prawo do odliczeń nie przysługuje podatnikowi, jeżeli w roku podatkowym lub w roku
poprzedzającym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na
podstawie zezwolenia.
5.
Podstawą ustalenia wielkości odliczenia jest kwota wydatków poniesionych przez podatnika
na nabycie nowej technologii, uwzględnionych w wartości początkowej, w części, w jakiej
została zapłacona podmiotowi uprawnionemu w roku podatkowym, w którym nową technologię
wprowadzono do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
lub w roku następującym po tym roku, oraz w której nie została zwrócona podatnikowi
w jakiejkolwiek formie.
6.
Jeżeli podatnik dokonał przedpłat (zadatków) na poczet wydatków określonych w ust.
5 w roku poprzedzającym rok, w którym wprowadził nową technologię do ewidencji środków
trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, uznaje się je za poniesione w roku
jej wprowadzenia do tej ewidencji.
7.
Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono wydatki,
o których mowa w ust. 5 i 6. W sytuacji gdy podatnik osiąga za rok podatkowy stratę
lub wielkość dochodu z pozarolniczej działalności podatnika jest niższa od kwoty przysługujących
mu odliczeń, odliczenia odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części dokonuje
się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie trzy lata podatkowe licząc od końca
roku, w którym nową technologię wprowadzono do ewidencji środków trwałych oraz wartości
niematerialnych i prawnych.
8.
Odliczenia związane z nabyciem nowej technologii nie mogą przekroczyć 50% kwoty ustalonej
zgodnie z ust. 5 i 6.
9.
Podatnik traci prawo do odliczeń związanych z nabyciem nowej technologii, jeżeli przed
upływem trzech lat podatkowych licząc od końca roku podatkowego, w którym wprowadził
nową technologię do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
1)
udzieli w jakiejkolwiek formie lub części innym podmiotom prawa do nowej technologii;
nie dotyczy to przeniesienia prawa w wyniku przekształcenia formy prawnej oraz łączenia
lub podziału dotychczasowych przedsiębiorców - dokonywanych na podstawie przepisów
Kodeksu spółek handlowych, albo
2)
zostanie ogłoszona jego upadłość obejmująca likwidację majątku, lub zostanie postawiony
w stan likwidacji, albo
3)
otrzyma zwrot wydatków na tę technologię w jakiejkolwiek formie.
10.
W razie wystąpienia okoliczności, o których mowa w ust. 9, podatnik jest obowiązany
w zeznaniu podatkowym składanym za rok, w którym wystąpiły te okoliczności, do zwiększenia
podstawy obliczenia podatku (opodatkowania) o kwotę dokonanych odliczeń, do których
utracił prawo, a w razie poniesienia straty - do jej zmniejszenia o tę kwotę. W przypadku,
o którym mowa w ust. 9 pkt 3, kwotę odliczeń, do której podatnik utracił prawo, określa
się proporcjonalnie do udziału zwróconych wydatków w wartości początkowej nowej technologii.
11.
Do odliczeń, o których mowa w ust. 1, nie mają zastosowania przepisy art. 23 ust.
1 pkt 45.
(utracił moc).
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 2005 r., z wyjątkiem
1)
art. 1 pkt 71, pkt 105, pkt 107, pkt 112, pkt 113 oraz pkt 114, które wchodzą w życie
z dniem ogłoszenia;
2)
art. 7 pkt 5 i 6, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia i mają zastosowanie do
przychodów (dochodów) uzyskanych od dnia 1 lipca 2005 r.;
3)
art. 1 pkt 1, pkt 5 w zakresie dodawanego pkt 3, pkt 8, pkt 30, pkt 94, pkt 96 lit.
b, pkt 106, pkt 108, pkt 109 lit. b i pkt 110, art. 6, art. 7 pkt 1-4, art. 10, art.
16 pkt 1 oraz art. 17, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.;
4)
art. 1 pkt 2-4, pkt 29, pkt 63, pkt 65-69, pkt 72 lit. a i pkt 73, art. 3, art. 4,
art. 5, art. 12, art. 13, art. 14 oraz art. 16 pkt 2-4, które wchodzą w życie z dniem
16 sierpnia 2006 r.;
5)
art. 1 pkt 5 w zakresie dodawanego pkt 5, pkt 49 lit. a, b i d oraz art. 18, które
wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2007 r.
1.
Podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 29-30e, pobiera się od podstawy jego obliczenia
według następującej skali
Podstawa obliczenia podatku w złotych
Podatek wynosi
ponad
do
85 528
18% minus kwota zmniejszająca podatek 556 zł 02 gr
85 528
14 839 zł 02 gr + 32% nadwyżki ponad 85 528 zł
2.
Jeżeli u podatników, którzy osiągają wyłącznie przychody z tytułu emerytur i rent
niepodlegających podwyższeniu stosownie do art. 55 ust. 6, po odliczeniu podatku według
skali określonej w ust. 1, pozostaje kwota przychodu niższa niż kwota stanowiąca 20%
górnej granicy pierwszego przedziału skali podatkowej określonej w ust. 1, w stosunku
rocznym, podatek określa się tylko w wysokości nadwyżki ponad tę kwotę.
3.
Przepis ust. 2 stosuje się, jeżeli prawo do określonych w nim świadczeń oraz obowiązek
podatkowy istniały w dniu 1 stycznia 1992 r. lub powstały, poczynając od świadczeń
należnych od tego dnia.
4.
(uchylony).
5.
(uchylony).
5a.
(uchylony).
6.
(uchylony).
7.
(uchylony).
8.
Jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, oprócz dochodów podlegających opodatkowaniu,
zgodnie z ust. 1, osiągał również dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego
opodatkowania lub innych umów międzynarodowych - podatek określa się w następujący
sposób
1)
do dochodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym dodaje się dochody zwolnione
od tego podatku i od sumy tych dochodów oblicza się podatek według skali określonej
w ust. 1;
2)
ustala się stopę procentową tego podatku do tak obliczonej sumy dochodów;
3)
ustaloną zgodnie z pkt 2 stopę procentową stosuje się do dochodu podlegającego opodatkowaniu
podatkiem dochodowym.
9
Jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, osiąga również dochody z tytułu działalności
wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących
się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
nie stanowi o zastosowaniu metody określonej w ust. 8, lub z państwem, w którym dochody
są osiągane, Rzeczpospolita Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania,
dochody te łączy się z dochodami ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej. W tym przypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza
się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie. Odliczenie to
nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia,
która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w państwie obcym.
9a.
W przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 1, uzyskującego wyłącznie dochody
z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze
źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które
nie są zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania
lub z państwem, w którym dochody są osiągane, Rzeczpospolita Polska nie zawarła umowy
o unikaniu podwójnego opodatkowania, zasady określone w ust. 9 stosuje się odpowiednio.
10.
(uchylony).
(uchylony).
1.
Podatek dochodowy, obliczony zgodnie z art. 27 lub art. 30c, w pierwszej kolejności
ulega obniżeniu o kwotę
1)
składki na ubezpieczenie zdrowotne, o której mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych
ze środków publicznych
(Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027, z późn. zm.
a)
opłaconej w roku podatkowym bezpośrednio przez podatnika zgodnie z przepisami o świadczeniach
opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych,
b)
pobranej w roku podatkowym przez płatnika zgodnie z przepisami o świadczeniach opieki
zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych
- obniżenie nie dotyczy składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód (przychód)
zwolniony od podatku na podstawie ustawy oraz składek, których podstawę wymiaru stanowi
dochód, od którego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku;
2)
składki zapłaconej w roku podatkowym ze środków podatnika na obowiązkowe ubezpieczenie
zdrowotne podatnika lub osób z nim współpracujących, zgodnie z przepisami dotyczącymi
obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego obowiązującymi w innym niż Rzeczpospolita
Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego
Obszaru Gospodarczego, lub w Konfederacji Szwajcarskiej, z zastrzeżeniem ust. 4.
2.
Kwota składki na ubezpieczenie zdrowotne, o którą zmniejsza się podatek, nie może
przekroczyć 7,75% podstawy wymiaru tej składki.
3.
Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1 ustala się na podstawie dokumentów stwierdzających
ich poniesienie.
4.
Obniżenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, stosuje się, pod warunkiem że
1)
nie dotyczy składki, której podstawą wymiaru jest dochód (przychód) zwolniony od podatku
na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita
Polska;
2)
składka na obowiązkowe ubezpieczenie zdrowotne zapłacona w innym niż Rzeczpospolita
Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego
Obszaru Gospodarczego lub w Konfederacji Szwajcarskiej nie została odliczona od dochodu
(przychodu) albo podatku w tym państwie albo nie została odliczona na podstawie art.
26 ust. 1 pkt 2a;
3)
istnieje podstawa prawna wynikająca z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub
innych ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od organu podatkowego państwa,
w którym podatnik opłacał składki na obowiązkowe ubezpieczenie zdrowotne.
(uchylony).
(uchylony).
(uchylony).
1.
Od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, pomniejszonego o kwotę składki,
o której mowa w art. 27b, podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust.
2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku podatkowym
1)
wykonywał władzę rodzicielską;
2)
pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;
3)
sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia
sądu lub umowy zawartej ze starostą.
2.
Odliczeniu podlega kwota stanowiąca 1/6 kwoty zmniejszającej podatek określonej w
pierwszym przedziale skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, za każdy miesiąc kalendarzowy,
w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których
mowa w ust. 1. Odliczenie nie przysługuje, poczynając od miesiąca kalendarzowego,
w którym dziecko
1)
na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe
utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych;
2)
wstąpiło w związek małżeński.
3.
W przypadku gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka wykonywana
jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa w ust. 1, każdemu
z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30 kwoty obliczonej zgodnie
z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem.
4.
Odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców
zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę mogą odliczyć od podatku
w częściach równych lub w dowolnej proporcji przez nich ustalonej.
5.
Odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę
dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów -imiona, nazwiska oraz
daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych lub organów kontroli skarbowej,
podatnik jest obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody
niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności
1)
odpis aktu urodzenia dziecka;
2)
zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka;
3)
odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między rodziną
zastępczą a starostą;
4)
zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.
6.
Przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio do podatników utrzymujących pełnoletnie
dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4 pkt 2 i 3, w związku z wykonywaniem przez tych
podatników ciążącego na nich obowiązku alimentacyjnego oraz w związku ze sprawowaniem
funkcji rodziny zastępczej.
7.
Przepisy art. 6 ust. 8 i 9 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust.
1 i 6.
1.
Podatnik podlegający obowiązkowi podatkowemu określonemu w art. 3 ust. 1, rozliczający
na zasadach określonych w art. 27 ust. 9 albo 9a uzyskane w roku podatkowym poza terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej dochody
1)
ze źródeł, o których mowa w art. 12 ust. 1, art. 13, art. 14, lub
2)
z praw majątkowych w zakresie praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych
przepisów, z wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalności artystycznej,
literackiej, naukowej, oświatowej i publicystycznej, z wyjątkiem dochodów (przychodów)
uzyskanych z tytułu korzystania z tych praw lub rozporządzania nimi
- ma prawo odliczyć od podatku dochodowego, obliczonego zgodnie z art. 27, pomniejszonego
o kwotę składki, o której mowa w art. 27b, kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2.
2.
Odliczeniu podlega kwota stanowiąca różnicę między podatkiem obliczonym zgodnie z
art. 27 ust. 9 albo 9a a kwotą podatku obliczonego od dochodów ze źródeł, o których
mowa w ust. 1, przy zastosowaniu do tych dochodów zasad określonych w art. 27 ust.
8.
3.
Odliczenia nie stosuje się, gdy dochody ze źródeł, o których mowa w ust. 1, uzyskane
zostały w krajach i na terytoriach wymienionych w rozporządzeniu wydanym na podstawie
art. 25a ust. 6.
4.
Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do podatku obliczanego zgodnie z art. 30c.
(uchylony).
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 22 pkt
1, który wchodzi w życie z dniem 16 lipca 2003 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
1.
Podatek dochodowy od uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez osoby,
o których mowa w art. 3 ust. 2a, przychodów
1
z działalności określonej w art. 13 pkt 2 i 6-9 oraz z odsetek innych niż wymienione
w art. 30a ust. 1, z praw autorskich lub z praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych,
znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności
za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub
prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego, w tym także
środka transportu, oraz za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie
przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how) - pobiera się w formie ryczałtu w
wysokości 20% przychodu;
2)
z opłat za usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej,
wykonywanej przez osoby fizyczne mające miejsce zamieszkania za granicą, a organizowanej
za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących działalność w zakresie
imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
- pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20% przychodu;
3)
z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu w portach
polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej, z wyjątkiem
ładunków i pasażerów tranzytowych - pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 10%
przychodów;
4)
uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne przedsiębiorstwa
żeglugi powietrznej - pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 10% przychodów;
5)
z tytułu świadczeń doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych,
zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania
personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze - pobiera się
w formie ryczałtu w wysokości 20% przychodu.
2.
Przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania,
których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej
z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub niepobranie (niezapłacenie)
podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów
podatkowych miejsca zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji.
3.
Przepisów ust. 1 nie stosuje się, jeżeli przychody, o których mowa w ust. 1, są uzyskane
przez podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, prowadzącego pozarolniczą działalność
gospodarczą poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład,
pod warunkiem że podatnik posiada zaświadczenie o istnieniu zagranicznego zakładu,
wydane przez właściwy organ podatkowy państwa, w którym ma on miejsce zamieszkania,
albo przez właściwy organ podatkowy państwa, w którym ten zagraniczny zakład jest
położony.
4.
Jeżeli podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 2a
1)
mają miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w innym niż Rzeczpospolita Polska
państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego
Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej i
2)
udokumentowali certyfikatem rezydencji miejsce zamieszkania dla celów podatkowych
- uzyskane przychody, o których mowa w ust. 1, podlegające opodatkowaniu na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej mogą, na wniosek wyrażony w zeznaniu podatkowym składanym
za dany rok podatkowy, opodatkować na zasadach określonych w art. 27 ust. 1. W tym
przypadku pobrany od tych przychodów zryczałtowany podatek dochodowy, o którym mowa
w ust. 1, traktuje się na równi z pobraną przez płatnika zaliczką na podatek dochodowy.
5.
Przepis ust. 4 stosuje się, jeżeli istnieje podstawa prawna wynikająca z umowy o unikaniu
podwójnego opodatkowania lub innych ratyfikowanych umów międzynarodowych, których
stroną jest Rzeczpospolita Polska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych
od organu podatkowego państwa, w którym osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania dla
celów podatkowych.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2004 r., z wyjątkiem art. 15, który wchodzi
w życie z dniem 1 lipca 2003 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2003 r., z wyjątkiem
1)
art. 13 ust. 1 i 2 oraz art. 26 ust. 4 i 5, które wchodzą w życie z dniem 1 sierpnia
2003 r.;
2)
art. 2 pkt 3, który wchodzi w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską
członkostwa w Unii Europejskiej.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2004 r., z wyjątkiem
1)
art. 1 pkt 6, który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;
2)
art. 7, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2005 r.
Ustawa wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu ogłoszenia,
z wyjątkiem art. 26 pkt 2, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
1.
Od dochodów (przychodów) pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy
1)
(uchylony);
1a)
(uchylony);
1b)
(uchylony);
1c)
(uchylony);
2)
z tytułu wygranych w konkursach, grach i zakładach wzajemnych lub nagród związanych
ze sprzedażą premiową, uzyskanych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym
państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, z zastrzeżeniem art. 21
ust. 1 pkt 6, 6a i 68 - w wysokości 10% wygranej lub nagrody;
3)
(uchylony);
4
z tytułu świadczeń otrzymanych przez emerytów lub rencistów, w związku z łączącym
ich uprzednio z zakładem pracy stosunkiem służbowym, stosunkiem pracy, pracy nakładczej
lub spółdzielczym stosunkiem pracy, w tym od związków zawodowych, z zastrzeżeniem
art. 21 ust. 1 pkt 26 i 38 - w wysokości 10% należności;
4a)
z tytułu świadczeń pieniężnych otrzymywanych po zwolnieniu ze służby przez funkcjonariuszy
służb mundurowych oraz żołnierzy, w związku ze zwolnieniem tych osób ze służby stałej
na podstawie odrębnych ustaw, przez okres roku co miesiąc lub za okres roku jednorazowo
albo co miesiąc przez okres trzech miesięcy - w wysokości 20% należności;
5)
z wynagrodzeń za udzielanie pomocy Policji, organom kontroli skarbowej, funkcjonariuszom
celnym, Straży Granicznej, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego, Służbie Wywiadu Wojskowego,
Żandarmerii Wojskowej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Centralnemu
Biuru Antykorupcyjnemu, wypłacanych z funduszu operacyjnego - w wysokości 20% wynagrodzenia;
5a
z tytułu, o którym mowa w art. 13 pkt 2 i 5-9, jeżeli kwota należności określona w
umowie zawartej z osobą niebędącą pracownikiem płatnika nie przekracza 200 zł - w
wysokości 18% przychodu;
6)
(uchylony);
7)
od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych
źródłach - w wysokości 75% dochodu;
7a)
z tytułu gromadzenia oszczędności na więcej niż jednym indywidualnym koncie emerytalnym,
w rozumieniu przepisów o indywidualnych kontach emerytalnych - w wysokości 75% uzyskanego
dochodu na każdym indywidualnym koncie emerytalnym;
8)
(uchylony);
9)
(uchylony);
10)
(uchylony);
11)
(uchylony);
12)
(uchylony);
13)
od jednorazowych odszkodowań za skrócenie okresu wypowiedzenia, wypłacanych żołnierzom
zwalnianym z zawodowej służby wojskowej na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 25 maja 2001 r. o przebudowie i modernizacji technicznej
oraz finansowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej
(Dz. U. z 2009 r. Nr 67, poz. 570 i Nr 157, poz. 1241 oraz z 2011 r. Nr 81, poz. 439) - w wysokości 20% przychodu.
1a.
(uchylony).
1b.
(uchylony).
1c.
(uchylony).
1d.
(uchylony).
2.
(uchylony).
3.
Zryczałtowany podatek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, 4-5a i 13, pobiera się bez pomniejszania
przychodu o koszty uzyskania.
3a.
Dochodem, o którym mowa w ust. 1 pkt 7a, jest różnica między kwotą stanowiącą wartość
środków zgromadzonych na indywidualnym koncie emerytalnym a sumą wpłat na indywidualne
konto emerytalne. Dochodu tego nie pomniejsza się o straty z kapitałów pieniężnych
i praw majątkowych poniesionych w roku podatkowym oraz w latach poprzednich.
4.
(uchylony).
5.
(uchylony).
6.
(uchylony).
7.
(uchylony).
8.
Dochodów (przychodów), o których mowa w ust. 1, nie łączy się z dochodami opodatkowanymi
na zasadach określonych w art. 27.
9.
Przepisy ust. 1 pkt 2, 4-5a i 7a stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego
opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Jednakże zastosowanie stawki
podatku wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub niepobranie (niezapłacenie)
podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania przez podatnika
jego miejsca zamieszkania dla celów podatkowych certyfikatem rezydencji.
1.
Od uzyskanych dochodów (przychodów) pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy,
z zastrzeżeniem art. 52a
1)
z odsetek od pożyczek, z wyjątkiem gdy udzielanie pożyczek jest przedmiotem działalności
gospodarczej;
2)
z odsetek i dyskonta od papierów wartościowych;
3)
z odsetek lub innych przychodów od środków pieniężnych zgromadzonych na rachunku podatnika
lub w innych formach oszczędzania, przechowywania lub inwestowania, prowadzonych przez
podmiot uprawniony na podstawie odrębnych przepisów, z wyjątkiem środków pieniężnych
związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą;
4)
z dywidend i innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych;
5)
od dochodu z tytułu udziału w funduszach kapitałowych;
6
od kwot wypłacanych po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez
niego osobie lub spadkobiercy
a)
w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych,
b)
z subkonta, o którym mowa w art. 40a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych;
7)
od dochodu członka pracowniczego funduszu emerytalnego z tytułu przeniesienia akcji
złożonych na rachunku ilościowym do aktywów tego funduszu;
8)
z tytułu zbycia prawa poboru akcji nowej emisji przez pracowniczy fundusz emerytalny
w imieniu członka funduszu;
9)
od kwot jednorazowo wypłacanych przez otwarty fundusz emerytalny członkowi funduszu,
któremu rachunek funduszu otwarto w związku ze śmiercią jego współmałżonka;
9a
od kwot jednorazowo wypłacanych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych z subkonta, o
którym mowa w art. 40a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w związku ze śmiercią współmałżonka ubezpieczonego;
10)
od dochodu oszczędzającego na indywidualnym koncie emerytalnym z tytułu zwrotu albo
częściowego zwrotu, w rozumieniu przepisów o indywidualnych kontach emerytalnych,
środków zgromadzonych na tym koncie;
11)
od dochodu uczestnika pracowniczego programu emerytalnego z tytułu zwrotu środków
zgromadzonych w ramach programu, w rozumieniu przepisów o pracowniczych programach
emerytalnych;
12
od kwot
a)
wypłaty gwarantowanej po śmierci uprawnionego do dożywotniej emerytury kapitałowej
w rozumieniu ustawy o emeryturach kapitałowych,
b)
wypłaconych środków gwarantowanych po śmierci uprawnionego do dożywotniej emerytury
kapitałowej, o których mowa w art. 40f ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych.
2.
Przepisy ust. 1 pkt 1-5 stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania,
których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej
z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub niepobranie (niezapłacenie)
podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów
podatkowych miejsca zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji.
2a
Od dochodów (przychodów) z tytułu należności, o których mowa w ust. 1 pkt 2, 4 lub
5, przekazanych na rzecz podatników uprawnionych z papierów wartościowych zapisanych
na rachunkach zbiorczych, których tożsamość nie została płatnikowi ujawniona w trybie
przewidzianym w ustawie, o której mowa w art. 5a pkt 11, podatek, o którym mowa w
ust. 1, płatnik pobiera według stawki określonej w ust. 1 od łącznej wartości dochodów
(przychodów) przekazanych przez niego na rzecz wszystkich takich podatników za pośrednictwem
posiadacza rachunku zbiorczego.
3.
Jeżeli nie jest możliwa identyfikacja umarzanych jednostek uczestnictwa w funduszach
inwestycyjnych, umarzanych albo wykupywanych certyfikatów inwestycyjnych w tych funduszach
lub w inny sposób unicestwianych tytułów udziału w funduszach kapitałowych, przyjmuje
się, że kolejno są to odpowiednio jednostki, certyfikaty lub tytuły począwszy od nabytych
przez podatnika najwcześniej (FIFO). Zasadę, o której mowa w zdaniu pierwszym, stosuje
się odrębnie dla każdego rachunku inwestycyjnego.
4.
Zasadę określoną w ust. 3 stosuje się odpowiednio do ustalania dyskonta od papierów
wartościowych.
5.
Dochodu, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, nie pomniejsza się o straty z tytułu udziału
w funduszach kapitałowych oraz inne straty z kapitałów pieniężnych i praw majątkowych,
poniesione w roku podatkowym oraz w latach poprzednich.
6
Zryczałtowany podatek, o którym mowa w ust. 1 pkt 1-4 oraz pkt 6, 8 i 9, pobiera się
bez pomniejszania przychodu o koszty uzyskania, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 5 pkt
1 i 4, ust. 5a i 5d.
7.
Dochodów (przychodów), o których mowa w ust. 1, nie łączy się z dochodami opodatkowanymi
na zasadach określonych w art. 27.
8
Dochodem, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, jest różnica między kwotą stanowiącą wartość
środków zgromadzonych na indywidualnym koncie emerytalnym a sumą wpłat na indywidualne
konto emerytalne.
8a
Dochodem przy całkowitym zwrocie, który został poprzedzony zwrotami częściowymi, jest
różnica pomiędzy wartością środków zgromadzonych na indywidualnym koncie emerytalnym
na dzień całkowitego zwrotu a sumą wpłat na indywidualne konto emerytalne pomniejszoną
o koszty częściowych zwrotów.
8b
W przypadku częściowego zwrotu dochodem jest kwota zwrotu pomniejszona o koszty przypadające
na ten zwrot. Za koszt, o którym mowa w zdaniu pierwszym, uważa się iloczyn kwoty
zwrotu i wskaźnika stanowiącego udział sumy wpłat na indywidualne konto emerytalne
do wartości środków zgromadzonych na tym koncie.
8c
Przy kolejnym częściowym zwrocie przepisy ust. 8a i 8b stosuje się odpowiednio, z
tym że do ustalenia wartości środków zgromadzonych na indywidualnym koncie emerytalnym
bierze się aktualny stan środków na tym koncie.
8d
Dochodu, o którym mowa w ust. 8-8c, nie pomniejsza się o straty z kapitałów pieniężnych
i praw majątkowych poniesionych w roku podatkowym oraz w latach poprzednich.
8e
Przepisy ust. 8-8d stosuje się odpowiednio do określania dochodu, o którym mowa w
ust. 1 pkt 11.
9.
Podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1, uzyskujący poza granicami Rzeczypospolitej
Polskiej przychody (dochody) określone w ust. 1 pkt 1-5, od zryczałtowanego podatku
obliczonego zgodnie z ust. 1, od tych przychodów (dochodów), odliczają kwotę równą
podatkowi zapłaconemu za granicą, jednakże odliczenie to nie może przekroczyć kwoty
podatku obliczonego od tych przychodów (dochodów) przy zastosowaniu stawki 19%.
10.
Jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, osiąga przychody (dochody) określone
w art. 42c ust. 5 pkt 1-3 ze źródeł przychodów położonych
1)
w Republice Austrii, Królestwie Belgii, Wielkim Księstwie Luksemburga, Księstwie Andory,
Księstwie Liechtensteinu, Księstwie Monako, Republice San Marino i Konfederacji Szwajcarskiej
lub
2)
na terytoriach zależnych lub terytoriach stowarzyszonych Zjednoczonego Królestwa Wielkiej
Brytanii i Irlandii Północnej oraz Królestwa Niderlandów, z którymi Rzeczpospolita
Polska zawarła umowy w sprawie opodatkowania przychodów (dochodów) z oszczędności
osób fizycznych
- podatek od tych przychodów (dochodów) zapłacony w państwach, o których mowa w pkt
1, oraz na terytoriach, o których mowa w pkt 2, podlega odliczeniu od kwoty podatku
obliczonego zgodnie z ust. 1 i 9.
11.
Kwoty zryczałtowanego podatku obliczonego od przychodów (dochodów), o których mowa
w ust. 1 pkt 1-5, uzyskanych poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej oraz kwoty podatku
zapłaconego za granicą, o których mowa w ust. 9 i 10, podatnicy są obowiązani wykazać
w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1 lub 1a.
1.
Od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów
finansowych, i z realizacji praw z nich wynikających oraz z odpłatnego zbycia udziałów
w spółkach mających osobowość prawną oraz z tytułu objęcia udziałów (akcji) w spółkach
mających osobowość prawną albo wkładów w spółdzielniach w zamian za wkład niepieniężny
w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, podatek dochodowy
wynosi 19% uzyskanego dochodu.
2.
Dochodem, o którym mowa w ust. 1, jest
1)
różnica między sumą przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia papierów wartościowych
a kosztami uzyskania przychodów, określonymi na podstawie art. 22 ust. 1f lub ust.
1g, lub art. 23 ust. 1 pkt 38, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 13 i 14,
2)
różnica między sumą przychodów uzyskanych z realizacji praw wynikających z papierów
wartościowych, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, a kosztami uzyskania przychodów, określonymi na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 38a,
3)
różnica między sumą przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów
finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających a kosztami uzyskania przychodów,
określonymi na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 38a,
4)
różnica między sumą przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia udziałów w spółkach
mających osobowość prawną a kosztami uzyskania przychodów, określonymi na podstawie
art. 22 ust. 1f lub art. 23 ust. 1 pkt 38,
5)
różnica pomiędzy wartością nominalną objętych udziałów (akcji) w spółkach mających
osobowość prawną albo wkładów w spółdzielniach w zamian za wkład niepieniężny w innej
postaci niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część a kosztami uzyskania przychodów
określonymi na podstawie art. 22 ust. 1e,
6
różnica między przychodem uzyskanym z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) spółki kapitałowej
powstałej w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną w jednoosobową
spółkę kapitałową a kosztami uzyskania przychodów, określonymi na podstawie art. 22
ust. 1ł
- osiągnięta w roku podatkowym.
3.
Przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania,
których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej
z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niezapłacenie podatku zgodnie
z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca
zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji.
4.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli odpłatne zbycie papierów wartościowych i pochodnych
instrumentów finansowych oraz realizacja praw z nich wynikających następuje w wykonywaniu
działalności gospodarczej.
5.
Dochodów, o których mowa w ust. 1, nie łączy się z dochodami opodatkowanymi na zasadach
określonych w art. 27 oraz art. 30c.
5a.
Jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, osiąga dochody, o których mowa w ust.
1, zarówno na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak i poza jej granicami, dochody
te łączy się i od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą
podatkowi dochodowemu zapłaconemu za granicą. Odliczenie to nie może jednak przekroczyć
tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie
przypada na dochód uzyskany za granicą.
5b.
W przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 1, uzyskującego dochody, o których
mowa w ust. 1, wyłącznie poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej zasadę określoną
w ust. 5a stosuje się odpowiednio.
5c.
Jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, osiąga przychody (dochody) określone
w art. 42c ust. 5 pkt 4 ze źródeł przychodów położonych
1)
w Republice Austrii, Królestwie Belgii, Wielkim Księstwie Luksemburga, Księstwie Andory,
Księstwie Liechtensteinu, Księstwie Monako, Republice San Marino i Konfederacji Szwajcarskiej
lub
2)
na terytoriach zależnych lub terytoriach stowarzyszonych Zjednoczonego Królestwa Wielkiej
Brytanii i Irlandii Północnej oraz Królestwa Niderlandów, z którymi Rzeczpospolita
Polska zawarła umowy w sprawie opodatkowania przychodów (dochodów) z oszczędności
osób fizycznych
- podatek od tych przychodów (dochodów) zapłacony w państwach, o których mowa w pkt
1, oraz na terytoriach, o których mowa w pkt 2, podlega odliczeniu od kwoty podatku
obliczonego zgodnie z ust. 1 oraz z ust. 5a i 5b.
6.
Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o
którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 1, wykazać dochody uzyskane w roku podatkowym z
odpłatnego zbycia papierów wartościowych, w tym również dochody, o których mowa w
art. 24 ust. 14, i dochody z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych,
a także dochody z realizacji praw z nich wynikających oraz z odpłatnego zbycia udziałów
w spółkach mających osobowość prawną oraz z tytułu objęcia udziałów (akcji) w spółkach
mających osobowość prawną albo wkładów w spółdzielniach w zamian za wkład niepieniężny
w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, i obliczyć należny
podatek dochodowy.
7.
Przepis art. 30a ust. 3 stosuje się odpowiednio.
8.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłosi, w drodze obwieszczenia, w
Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, wykaz terytoriów,
o których mowa w ust. 5c pkt 2 oraz art. 30a ust. 10 pkt 2.
1
Podatek dochodowy od dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej lub działów
specjalnych produkcji rolnej uzyskanych przez podatników, o których mowa w art. 9a
ust. 2 lub 7, z zastrzeżeniem art. 29, 30 i 30d, wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
2
Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód ustalony zgodnie
z art. 9 ust. 1, 2, 3, 3a i 5, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e i ust. 4 zdanie pierwsze lub
art. 24b ust. 1 i 2, lub art. 25. Dochód ten podatnicy mogą pomniejszać o składki
na ubezpieczenie społeczne określone w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. a i pkt 2a oraz wpłaty
na indywidualne konto zabezpieczenia emerytalnego określone w art. 26 ust. 1 pkt 2b.
Wysokość składek i wpłat ustala się na podstawie dokumentów stwierdzających ich poniesienie.
3.
Składki na ubezpieczenie społeczne, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. a i
pkt 2a, oraz wpłaty na indywidualne konto zabezpieczenia emerytalnego określone w
art. 26 ust. 1 pkt 2b, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały
1)
zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub
2)
odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 27, lub
3)
odliczone od przychodów na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym lub
od dochodu na podstawie ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym, lub
4)
zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
3a.
Przepisy art. 26 ust. 13b i 13c stosuje się odpowiednio.
3b
Odliczenia wpłat na indywidualne konto zabezpieczenia emerytalnego, o którym mowa
w ust. 2, dokonuje się w zeznaniu podatkowym.
4
Jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, osiąga również dochody z tytułu działalności
wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących
się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a dochody te nie są zwolnione od opodatkowania
na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub gdy z państwem, w którym
dochody są osiągane, Rzeczpospolita Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego
opodatkowania, dochody te łączy się z dochodami ze źródeł przychodów położonych na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W tym przypadku od podatku obliczonego od łącznej
sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie.
Odliczenie to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem
odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w obcym państwie.
5.
W przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 1, uzyskującego wyłącznie dochody
z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze
źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które
nie są zwolnione od podatku dochodowego na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania,
lub gdy z państwem, w którym dochody są osiągane, Rzeczpospolita Polska nie zawarła
umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, zasadę określoną w ust. 4 stosuje się odpowiednio.
6.
Dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji
rolnej, opodatkowanych w sposób określony w ust. 1, nie łączy się z dochodami opodatkowanymi
na zasadach określonych w art. 27 oraz art. 30b i 30e.
1.
Jeżeli właściwy organ podatkowy lub właściwy organ kontroli skarbowej określi, na
podstawie art. 25, dochód podatnika w wysokości wyższej (stratę w wysokości niższej)
niż zadeklarowana przez podatnika w związku z dokonaniem transakcji, o których mowa
w art. 25a, a podatnik nie przedstawi tym organom wymaganej przez te przepisy dokumentacji
podatkowej - różnicę między dochodem zadeklarowanym przez podatnika a określonym przez
te organy opodatkowuje się stawką 50%.
2.
Przepis ust. 1 ma zastosowanie do podatników, których dochody są opodatkowane na zasadach
określonych w art. 27 lub w art. 30c.
1.
Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt
8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
2.
Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę
pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie
z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę
odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych
nieruchomości lub praw.
3.
W przypadku odpłatnego zbycia w drodze zamiany nieruchomości lub praw określonych
w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c dochód ustala się u każdej ze stron umowy na zasadach,
o których mowa w ust. 2.
4.
Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o
którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać
1)
dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od
dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2)
dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
5.
Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10
ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
6.
Przepisy ust. 1-4 nie mają zastosowania, jeżeli
1)
budowa i sprzedaż budynków mieszkalnych lub lokali mieszkalnych oraz sprzedaż gruntów
i prawa wieczystego użytkowania gruntów są przedmiotem działalności gospodarczej podatnika;
2)
przychód ze sprzedaży nieruchomości i praw stanowi przychód z działalności gospodarczej
lub z działów specjalnych produkcji rolnej w rozumieniu art. 14 ust. 2 pkt 1.
7.
W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik
jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt
3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego
dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty
podatku włącznie.
8
Jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, osiąga również dochody określone w
ust. 1 poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a dochody te nie są zwolnione od
opodatkowania na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub gdy z państwem,
w którym dochody są osiągane, Rzeczpospolita Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego
opodatkowania, dochody te łączy się z dochodami osiągniętymi na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej. W tym przypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza
się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie. Odliczenie to
nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia,
która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w obcym państwie.
9.
W przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 1, osiągającego dochody określone
w ust. 1 wyłącznie poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które nie są zwolnione
od podatku dochodowego na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, lub
gdy z państwem, w którym dochody są osiągane, Rzeczpospolita Polska nie zawarła umowy
o unikaniu podwójnego opodatkowania, zasadę określoną w ust. 8 stosuje się odpowiednio.
Osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości
prawnej, zwane dalej „zakładami pracy”, są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać
w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów
przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego
stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady
pracy, a w spółdzielniach pracy - wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2002 r., z wyjątkiem
1)
art. 27 ust. 2, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia,
2)
art. 2, który wchodzi w życie z dniem 30 czerwca 2002 r.,
3)
art. 9 pkt 7 i art. 21, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów
art. 12-22 oraz art. 26, 27 i 29, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.
1.
Zaliczki, o których mowa w art. 31, za miesiące od stycznia do grudnia, z zastrzeżeniem
ust. 1a, wynoszą
1)
za miesiące od początku roku do miesiąca włącznie, w którym dochód podatnika uzyskany
od początku roku w tym zakładzie pracy przekroczył kwotę stanowiącą górną granicę
pierwszego przedziału skali - 18% dochodu uzyskanego w danym miesiącu;
2)
za miesiące następujące po miesiącu, w którym dochód uzyskany od początku roku przekroczył
kwotę, o której mowa w pkt 1 - 32% dochodu uzyskanego w danym miesiącu.
1a.
Jeżeli podatnik złoży płatnikowi oświadczenie, że za dany rok zamierza opodatkować
dochody łącznie z małżonkiem bądź na zasadach określonych w art. 6 ust. 4, a za rok
podatkowy przewidywane, określone w oświadczeniu
1)
dochody podatnika nie przekroczą górnej granicy pierwszego przedziału skali, a odpowiednio
małżonek lub dziecko nie uzyskują żadnych dochodów z wyjątkiem renty rodzinnej - zaliczki
za wszystkie miesiące roku podatkowego wynoszą 18% dochodu uzyskanego w danym miesiącu
i są dodatkowo pomniejszane za każdy miesiąc o kwotę stanowiącą 1/12 kwoty zmniejszającej
podatek, określonej w pierwszym przedziale skali podatkowej;
2)
dochody podatnika przekroczą górną granicę pierwszego przedziału skali, a odpowiednio
małżonek lub dziecko nie uzyskują żadnych dochodów z wyjątkiem renty rodzinnej lub
dochody małżonka mieszczą się w niższym przedziale skali, zaliczki za wszystkie miesiące
roku podatkowego wynoszą 18% dochodu uzyskanego w danym miesiącu.
1b.
Płatnicy, którym podatnik złożył oświadczenie wymienione w ust. 1a, pobierają zaliczki
według zasad określonych w ust. 1a pkt 1 i 2 począwszy od miesiąca następującego po
miesiącu, w którym zostało złożone oświadczenie.
1c.
W razie faktycznej zmiany stanu upoważniającego do obniżki zaliczek lub utraty możliwości
do opodatkowania dochodów zgodnie z art. 6, podatnik jest zobowiązany poinformować
o tym płatnika; w tym przypadku od miesiąca następującego po miesiącu, w którym podatnik
przestał spełniać warunki do obniżki zaliczek, zaliczki są pobierane według zasad
określonych w ust. 1.
1d.
(uchylony).
2.
Za dochód, o którym mowa w ust. 1 i 1a, uważa się uzyskane w ciągu miesiąca przychody
w rozumieniu art. 12 oraz zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane
przez płatnika, po odliczeniu kosztów uzyskania w wysokości określonej w art. 22 ust.
2 pkt 1 lub 3 oraz po odliczeniu potrąconych przez płatnika w danym miesiącu składek
na ubezpieczenie społeczne, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b lub pkt 2a.
Jeżeli świadczenia w naturze, świadczenia ponoszone za podatnika lub inne nieodpłatne
świadczenia przysługują podatnikowi za okres dłuższy niż miesiąc, przy obliczaniu
zaliczek za poszczególne miesiące przyjmuje się ich wartość w wysokości przypadającej
na jeden miesiąc. Jeżeli nie jest możliwe określenie, jaka część tych świadczeń przypada
na jeden miesiąc, a doliczenie całej wartości w miesiącu ich uzyskania spowodowałoby
niewspółmiernie wysoką zaliczkę w stosunku do wypłaty pieniężnej, zakład pracy, na
wniosek podatnika, ograniczy pobór zaliczki za dany miesiąc i pobierze pozostałą część
zaliczki w następnych miesiącach roku podatkowego.
3.
Zaliczkę obliczoną w sposób określony w ust. 1, 1a i 2 zmniejsza się o kwotę stanowiącą
1/12 kwoty zmniejszającej podatek, określonej w pierwszym przedziale obowiązującej
skali podatkowej, jeżeli pracownik przed pierwszą wypłatą wynagrodzenia w roku podatkowym
złoży zakładowi pracy oświadczenie według ustalonego wzoru, w którym stwierdzi, że
1)
nie otrzymuje emerytury lub renty za pośrednictwem płatnika;
2)
nie osiąga dochodów z tytułu członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub
innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną;
3)
nie osiąga dochodów, od których jest obowiązany opłacać zaliczki na podstawie art.
44 ust. 3;
4
nie otrzymuje świadczeń pieniężnych wypłacanych z Funduszu Pracy lub z Funduszu Gwarantowanych
Świadczeń Pracowniczych;
5)
ten zakład pracy jest właściwy do stosowania tego zmniejszenia.
3a.
Oświadczenia, o którym mowa w ust. 3, nie składa się, jeżeli stan faktyczny wynikający
z oświadczenia złożonego w latach poprzednich nie uległ zmianie.
3b.
Zaliczkę obliczoną w sposób określony w ust. 3 zmniejsza się o kwotę składki na ubezpieczenie
zdrowotne, o której mowa w art. 27b, pobranej w tym miesiącu przez zakład pracy ze
środków podatnika.
4.
Zakład pracy nie zmniejsza zaliczki w sposób określony w ust. 3, jeżeli podatnik powiadomił
go o zmianach stanu faktycznego wynikającego z oświadczenia.
5.
Zakład pracy przy obliczaniu zaliczki stosuje koszty uzyskania przychodów określone
w art. 22 ust. 2 pkt 3, jeżeli pracownik złoży oświadczenie o spełnieniu warunku określonego
w tym przepisie; przepisy ust. 3a i 4 stosuje się odpowiednio.
6.
Zakład pracy nie pobiera zaliczek na podatek dochodowy od dochodów uzyskanych przez
pracownika z pracy wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pod warunkiem
że dochody te podlegają lub będą podlegać opodatkowaniu poza terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej. Na wniosek podatnika zakład pracy pobiera zaliczki na podatek dochodowy,
stosownie do przepisów ust. 1-5, z uwzględnieniem art. 27 ust. 9 i 9a.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 maja 2011 r., z wyjątkiem art. 2 pkt 1, art. 3 pkt
1, pkt 2 lit. a, pkt 3, pkt 5 i pkt 6, art. 4 pkt 1-12, pkt 13 lit. b i c, pkt 14-25,
pkt 27, pkt 28, pkt 29 lit. a, pkt 30-33, pkt 34 lit. a, pkt 35-39, pkt 42-44 i pkt
46-50, art. 5, art. 6, art. 12, art. 13, art. 15, art. 16 i art. 31, które wchodzą
w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.
1.
Rolnicze spółdzielnie produkcyjne oraz inne spółdzielnie zajmujące się produkcją rolną
są obowiązane jako płatnicy pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od
dokonywanych na rzecz członków spółdzielni lub ich domowników wypłat z tytułu dniówek
obrachunkowych, udziału w dochodzie podzielnym spółdzielni, a także uzyskiwanych od
spółdzielni przez te osoby zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego.
2.
Zaliczki, o których mowa w ust. 1, za miesiące od stycznia do grudnia ustala się w
sposób określony w art. 32 ust. 1-1c minus kwota obliczona zgodnie z art. 32 ust.
3 miesięcznie.
3.
Dla obliczenia zaliczek od wypłat z tytułu dniówek obrachunkowych do opodatkowania
przyjmuje się ich część ustaloną w takim stosunku procentowym, w jakim pozostawał
w roku poprzedzającym rok podatkowy udział dochodu zwolnionego od podatku dochodowego
od osób prawnych, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 15 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
prawnych, w ogólnej kwocie wypłat z tytułu dniówek obrachunkowych, pomniejszoną o potrącone
przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit.
b, obliczonych od przychodu podlegającego opodatkowaniu. Jeżeli w roku poprzedzającym
rok podatkowy nie wystąpił dochód określony w zdaniu poprzednim, płatnicy, o których
mowa w ust. 1, nie potrącają w roku podatkowym zaliczek na podatek dochodowy.
3a.
Zaliczkę od dochodów, o których mowa w ust. 1, obliczoną w sposób określony w ust.
2 i 3 zmniejsza się o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne, o której mowa w art.
27b, pobranej w tym miesiącu przez spółdzielnię ze środków podatnika.
4.
Po zakończeniu roku podatkowego płatnicy, o których mowa w ust. 1, określają za ten
rok, według zasad wynikających z ust. 3, udział dochodu zwolnionego od podatku dochodowego
od osób prawnych w ogólnej kwocie wypłat z tytułu dniówek obrachunkowych oraz kwoty
składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne obliczonych od przychodów podlegających
opodatkowaniu i rozliczają podatek zgodnie z art. 37-40.
5.
W ewidencji księgowej dochodów i kosztów, prowadzonej przez rolnicze spółdzielnie
produkcyjne lub inne spółdzielnie zajmujące się produkcją rolną, powinny być wyodrębnione
dochody i koszty dotyczące produkcji rolniczej roślinnej i zwierzęcej niepolegającej
na prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej.
6.
Przy ustalaniu wyodrębnionych dochodów i kosztów z działalności, o której mowa w ust.
5, stosuje się odpowiednio zasady obowiązujące przy ewidencjonowaniu dochodów i kosztów
z całokształtu działalności spółdzielni.
1.
Organy rentowe są obowiązane jako płatnicy pobierać zaliczki miesięczne od wypłacanych
bezpośrednio przez te organy emerytur i rent, świadczeń przedemerytalnych i zasiłków
przedemerytalnych, nauczycielskich świadczeń kompensacyjnych, zasiłków pieniężnych
z ubezpieczenia społecznego, rent strukturalnych oraz rent socjalnych.
1a
Płatnik nie pobiera zaliczek na podatek od dochodów, o których mowa w art. 21 ust.
1 pkt 100, jeżeli podatnik przedłoży płatnikowi dokumenty określone w tym przepisie.
2.
Zaliczki, o których mowa w ust. 1, za miesiące od stycznia do grudnia, ustala się
w sposób określony w art. 32 ust. 1-1c odejmując kwotę obliczoną zgodnie z art. 32
ust. 3 miesięcznie.
2a.
Organ rentowy na wniosek podatnika oblicza i pobiera zaliczki na podatek dochodowy
w ciągu roku bez pomniejszania o kwotę określoną w art. 32 ust. 3, począwszy od miesiąca
następującego po miesiącu, w którym został złożony wniosek.
3.
Zaliczkę, o której mowa w ust. 1, od zasiłków z ubezpieczenia społecznego wypłaconych
bezpośrednio przez organ rentowy pobiera się, stosując najniższą stawkę podatkową
określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
4.
Zaliczkę obliczoną w sposób określony w ust. 3 zmniejsza się o kwotę obliczoną zgodnie
z art. 32 ust. 3, jeżeli
1)
wypłata zasiłków dotyczy okresu pełnego miesiąca kalendarzowego i związana jest z
pozostawaniem w stosunku służbowym, w stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczym
stosunku pracy oraz
2)
łącznie z dokumentacją uzasadniającą wypłatę zasiłków organowi rentowemu złożone zostanie
przez zasiłkobiorcę oświadczenie według ustalonego wzoru, w którym stwierdzi, że w
okresie zasiłkowym
a)
nie otrzymuje emerytury lub renty za pośrednictwem płatnika,
b)
nie osiąga innych dochodów poza dochodami uzyskiwanymi w zakładzie pracy, w którym
ubezpieczenie z tytułu zatrudnienia jest podstawą powstania prawa do zasiłku,
c)
zakład pracy, o którym mowa pod lit. b, oblicza zaliczki od dochodów pracownika w
sposób określony w art. 32 ust. 3,
d
nie otrzymuje świadczeń pieniężnych wypłacanych z Funduszu Pracy lub z Funduszu Gwarantowanych
Świadczeń Pracowniczych.
Przepis art. 32 ust. 4 stosuje się odpowiednio.
4a.
Zaliczkę obliczoną w sposób określony w ust. 2 zmniejsza się o kwotę składki na ubezpieczenie
zdrowotne, o której mowa w art. 27b, pobranej w tym miesiącu przez organ rentowy ze
środków podatnika.
5.
(uchylony).
6.
W przypadku wypłaty zasiłków bezpośrednio przez organ rentowy po ustaniu zatrudnienia,
zasady określone w ust. 3 i 4 oraz w art. 32 ust. 3 stosuje się odpowiednio.
7.
Organy rentowe są obowiązane, w terminie do końca lutego, po upływie roku podatkowego,
sporządzić i przekazać roczne obliczenie podatku, według ustalonego wzoru, podatnikom
uzyskującym dochód z emerytur i rent, rent strukturalnych, rent socjalnych, świadczeń
przedemerytalnych, zasiłków przedemerytalnych i nauczycielskich świadczeń kompensacyjnych
oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według
miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust.
2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach
opodatkowania osób zagranicznych; obowiązek ten nie dotyczy podatników
1)
w stosunku do których ustał obowiązek poboru zaliczek;
2)
którym zaliczki były ustalane w sposób określony w art. 32 ust. 1a-1c, chyba że podatnik
przed końcem roku podatkowego złoży oświadczenie o rezygnacji z zamiaru opodatkowania
w sposób określony w art. 6 ust. 2 lub ust. 4;
3)
w stosunku do których, na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej, zwolniono organ
rentowy w całości lub w części z obowiązku poboru zaliczek na podatek dochodowy;
4)
którym nie pobierano zaliczek na podatek dochodowy stosownie do postanowień umów o
unikaniu podwójnego opodatkowania.
8.
W przypadku gdy organ rentowy nie jest obowiązany do dokonania rocznego obliczenia
podatku, o którym mowa w ust. 7, sporządza w terminie do końca lutego, po upływie
roku podatkowego, imienną informację o wysokości uzyskanego dochodu, według ustalonego
wzoru, i w tym samym terminie przekazuje podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym
kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika,
a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym
kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.
Informację, o której mowa w zdaniu pierwszym, organ rentowy sporządza również w przypadku,
gdy dokonuje wypłaty świadczeń określonych w art. 21 ust. 1 pkt 2, 75 i 100.
9.
Jeżeli podatnik poza dochodami uzyskanymi od organu rentowego
1)
nie uzyskał w roku podatkowym innych dochodów, z wyjątkiem określonych w art. 30-30c
oraz art. 30e,
2)
nie korzysta z odliczeń, z zastrzeżeniem ust. 10-10b,
3)
nie korzysta z możliwości łącznego opodatkowania jego dochodów z dochodami małżonka
bądź nie korzysta z możliwości opodatkowania, o którym mowa w art. 6 ust. 4,
4)
nie uzyskał dochodów powodujących obliczenie należnego podatku w sposób określony
w art. 27 ust. 8,
5)
(uchylony),
6)
nie ma obowiązku doliczenia kwot uprzednio odliczonych, z zastrzeżeniem ust. 11,
- podatek wynikający z rozliczenia rocznego obniżony o kwotę składki na ubezpieczenie
zdrowotne, o której mowa w art. 27b, pobranej w roku podatkowym przez organ rentowy
ze środków podatnika, jest podatkiem należnym od podatnika za dany rok, chyba że naczelnik
urzędu skarbowego wyda decyzję określającą wysokość zobowiązania podatkowego w innej
wysokości.
10.
Jeżeli podatnik dokonał zwrotu nienależnie pobranych emerytur i rent lub zasiłków
z ubezpieczenia społecznego, rent strukturalnych, rent socjalnych, świadczeń przedemerytalnych,
zasiłków przedemerytalnych, nauczycielskich świadczeń kompensacyjnych, otrzymanych
bezpośrednio z tego organu, a obowiązek poboru zaliczek przez ten organ trwa - organ
rentowy odejmuje od dochodu kwoty zwrotów dokonanych w roku podatkowym przy ustalaniu
wysokości zaliczek oraz w rocznym obliczeniu dochodu, zamieszczając na tym rozliczeniu
odpowiednie informacje.
10a.
W przypadku przyznania podatnikowi prawa do emerytury, renty z tytułu niezdolności
do pracy, renty szkoleniowej, renty socjalnej, renty rodzinnej, renty strukturalnej
lub zasiłków z ubezpieczenia społecznego, za okres, za który podatnik pobierał świadczenie
z innego organu rentowego w wysokości uwzględniającej zaliczkę na podatek i składkę
na ubezpieczenie zdrowotne - organ rentowy odejmuje te kwoty od przyznanego świadczenia
przy ustalaniu wysokości zaliczek oraz w rocznym obliczeniu podatku, zamieszczając
na tym rozliczeniu odpowiednie informacje.
10b.
W przypadku przyznania podatnikowi prawa do emerytury, renty z tytułu niezdolności
do pracy, renty szkoleniowej, renty socjalnej, zasiłków z ubezpieczenia społecznego
lub renty rodzinnej, za okres, za który podatnik pobierał zasiłek, dodatek szkoleniowy,
stypendium albo inne świadczenie pieniężne z tytułu pozostawania bez pracy, nauczycielskie
świadczenie kompensacyjne, zasiłek przedemerytalny lub świadczenie przedemerytalne,
pobrane z tego tytułu kwoty w wysokości uwzględniającej zaliczkę na podatek i składkę
na ubezpieczenie zdrowotne - organ rentowy odejmuje od przyznanego świadczenia przy
ustalaniu wysokości zaliczek oraz w rocznym obliczeniu podatku, zamieszczając na tym
rozliczeniu odpowiednie informacje.
11.
Jeżeli podatnik otrzymał bezpośrednio od tego organu zwrot uprzednio zapłaconej i
odliczonej składki na ubezpieczenie zdrowotne, a obowiązek poboru zaliczek przez ten
organ trwa - organ rentowy w rocznym obliczeniu podatku sporządzanym za rok, w którym
dokonał zwrotu składki, dolicza do podatku obliczonego zgodnie z art. 27 kwotę tej
składki.
12.
Różnicę między podatkiem wynikającym z rocznego obliczenia podatku a sumą zaliczek
pobranych za miesiące od stycznia do grudnia pobiera się z dochodu za marzec lub kwiecień
roku następnego. Pobraną różnicę płatnicy wpłacają na rachunek urzędu skarbowego,
którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według siedziby płatnika, łącznie
z zaliczkami za te miesiące. Jeżeli z rocznego obliczenia podatku wynika nadpłata,
zalicza się ją na poczet zaliczki należnej za marzec, a jeżeli po pobraniu tej zaliczki
pozostaje nadpłata, płatnik zwraca ją podatnikowi w gotówce. W razie gdy stosunek
uzasadniający pobór zaliczek ustał w styczniu albo w lutym, różnicę pobiera się z
dochodu za miesiąc, za który pobrana została ostatnia zaliczka. Zwrócone nadpłaty
w gotówce płatnik potrąca z kwot pobranych zaliczek przekazywanych urzędom skarbowym,
wykazując je w deklaracji, o której mowa w art. 38 ust. 1a.
1.
Do poboru zaliczek miesięcznych jako płatnicy są obowiązane
1)
osoby prawne i ich jednostki organizacyjne, które dokonują wypłaty emerytur i rent
z zagranicy - od wypłacanych przez nie emerytur i rent,
2)
jednostki organizacyjne uczelni, placówki naukowe, zakłady pracy oraz inne jednostki
organizacyjne - od wypłacanych przez nie stypendiów,
3)
organy zatrudnienia - od świadczeń wypłacanych z Funduszu Pracy,
3a
wojewódzkie urzędy pracy - od świadczeń wypłacanych z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń
Pracowniczych,
4)
areszty śledcze oraz zakłady karne - od należności za pracę przypadającej tymczasowo
aresztowanym oraz skazanym,
5)
spółdzielnie - od oprocentowania wkładów pieniężnych członków spółdzielni, zaliczonego
w ciężar kosztów spółdzielni,
6)
oddziały Wojskowej Agencji Mieszkaniowej - od wypłacanych żołnierzom świadczeń pieniężnych
wynikających z przepisów ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej,
7)
centrum integracji społecznej - od wypłacanych świadczeń integracyjnych i motywacyjnej
premii integracyjnej, przyznanych na podstawie ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o zatrudnieniu socjalnym
(Dz. U. z 2011 r. Nr 43, poz. 225 i Nr 205, poz. 1211),
8)
podmiot przyjmujący na praktykę absolwencką - od świadczeń pieniężnych wypłacanych
z tytułu odbywania praktyk absolwenckich, o których mowa w ustawie z dnia 17 lipca 2009 r. o praktykach absolwenckich,
9
instytucja finansowa, o której mowa w art. 34a ust. 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o indywidualnych kontach emerytalnych
oraz indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego
(Dz. U. Nr 116, poz. 1205, z późn. zm. - od środków wypłacanych zgodnie z art. 34a ust. 3 tej ustawy
- pomniejszonych o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa
w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b.
2.
Za stypendia, o których mowa w ust. 1 pkt 2, uważa się w szczególności stypendia przyznawane
uczestnikom studiów doktoranckich, stypendia naukowe, stypendia i inne należności
otrzymywane przez osoby kierowane za granicę w celach naukowych, dydaktycznych lub
szkoleniowych, stypendia za rozwiązywanie zadań badawczych i wdrożeniowych oraz przyznawane
studentom studiów dziennych stypendia za wyniki w nauce i stypendia ministra za osiągnięcia
w nauce.
3.
Zaliczki, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2, 4 i 7, za miesiące od stycznia do grudnia
ustala się w sposób określony w art. 32 ust. 1-1c, z tym że w przypadku poboru zaliczek
od emerytur i rent z zagranicy stosuje się postanowienia umowy o unikaniu podwójnego
opodatkowania, zawartej z państwem, z którego pochodzą te emerytury i renty.
3a.
Podatnik przy odbiorze emerytury lub renty, o której mowa w ust. 3, może wpłacić płatnikowi
ustaloną zaliczkę w złotych. Wpłatę tę uznaje się za zaliczkę potrąconą przez płatnika.
4.
Zaliczkę obliczoną w sposób określony w ust. 3 zmniejsza się o kwotę, o której mowa
w art. 32 ust. 3, jeżeli zaliczkę pobierają płatnicy określeni w ust. 1 pkt 1, 2,
4 i 7, a podatnik przed pierwszą wypłatą należności w roku podatkowym lub przed upływem
miesiąca, w którym zaczął osiągać takie dochody, złoży płatnikowi oświadczenie według
ustalonego wzoru, że nie osiąga równocześnie innych dochodów, z wyjątkiem określonych
w art. 30-30c oraz art. 30e.
5.
Zaliczkę od przychodów, o których mowa w ust. 1 pkt 3 i 3a, pobiera się, stosując
najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, pomniejszoną
o kwotę, o której mowa w art. 32 ust. 3.
6
Zaliczkę od przychodów, o których mowa w ust. 1 pkt 5, 6, 8 i 9, pobiera się, stosując
najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
7.
(uchylony).
8.
(uchylony).
9.
Zaliczkę od dochodów, o których mowa w ust. 1, obliczoną w sposób określony w ust.
3-8, zmniejsza się o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne, o której mowa w art.
27b, pobranej w tym miesiącu przez płatnika ze środków podatnika.
10.
Płatnicy stypendiów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 40b, są obowiązani w terminie
do końca lutego roku następującego po roku podatkowym sporządzić informację o wysokości
wypłaconego stypendium, według ustalonego wzoru, i przekazać ją podatnikowi oraz urzędowi
skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania
podatnika, z zastrzeżeniem art. 37.
11
W przypadku jednorazowej wypłaty środków zgromadzonych na indywidualnym koncie zabezpieczenia
emerytalnego, na wniosek oszczędzającego, instytucja finansowa, o której mowa w art. 34a ust. 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o indywidualnych kontach emerytalnych
oraz indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego, nie pobiera zaliczki na podatek dochodowy, lecz jest obowiązana, w terminie do końca
lutego, po upływie roku podatkowego, sporządzić i przekazać podatnikowi oraz naczelnikowi
urzędu skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku
podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a - naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu
w sprawach opodatkowania osób zagranicznych imienne informacje sporządzone według
ustalonego wzoru.
(uchylony).
W stosunku do podatników, którzy osiągają wyłącznie przychody z tytułu emerytur i
rent niepodlegających podwyższeniu stosownie do art. 55 ust. 6, przy ustalaniu zaliczki
oraz dokonywaniu obliczenia rocznego stosuje się odpowiednio przepis art. 27 ust.
2, z tym że zaliczkę ustala się w wysokości nadwyżki ponad 1/12 kwoty określonej w
tym przepisie.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
1.
Jeżeli podatnik, od którego zaliczki miesięczne pobierają płatnicy określeni w art.
31, art. 33 lub art. 35 ust. 1 pkt 1, 2, 4 i 7, złoży płatnikowi przed dniem 10 stycznia
roku następującego po roku podatkowym oświadczenie sporządzone według ustalonego wzoru,
które traktuje się na równi z zeznaniem, że
1)
poza dochodami uzyskanymi od płatnika nie uzyskał innych dochodów, z wyjątkiem dochodów
określonych w art. 30-30c oraz art. 30e,
2)
nie korzysta z odliczeń, z zastrzeżeniem ust. 1a pkt 2-4,
3)
nie korzysta z możliwości opodatkowania dochodów na zasadach określonych w art. 6
ust. 2 lub 4,
4)
(uchylony),
5)
nie ma obowiązku doliczenia kwot uprzednio odliczonych, z zastrzeżeniem ust. 1a pkt
5
- płatnik jest obowiązany sporządzić, według ustalonego wzoru, roczne obliczenie podatku,
na zasadach określonych w art. 27, od dochodu uzyskanego przez podatnika w roku podatkowym.
1a.
Przy dokonywaniu rocznego obliczenia podatku, o którym mowa w ust. 1, płatnik
1)
uwzględnia koszty, o których mowa w art. 22 ust. 11;
2)
odlicza od dochodu pobrane w ciągu roku składki na ubezpieczenia społeczne, o których
mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b lub pkt 2a;
3)
na wniosek podatnika odlicza od dochodu
a)
(uchylona),
b)
zwrócone płatnikowi świadczenia, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 5 - jeżeli nie
zostały one potrącone od dochodu przy poborze zaliczek;
4)
odlicza od podatku kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne, o której mowa w art.
27b, pobranej w roku podatkowym ze środków podatnika;
5)
dolicza do podatku obliczonego zgodnie z art. 27 otrzymany za jego pośrednictwem zwrot
uprzednio zapłaconej i odliczonej składki na ubezpieczenie zdrowotne, o którym mowa
w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych
ze środków publicznych.
1b.
Podatek wynikający z obliczenia rocznego przez płatnika jest podatkiem dochodowym
należnym od podatnika za dany rok, chyba że naczelnik urzędu skarbowego wyda decyzję
określającą inną wysokość zobowiązania w podatku dochodowym.
2.
(uchylony).
3.
Roczne obliczenie podatku, o którym mowa w ust. 1, płatnicy sporządzają w terminie
do końca lutego po upływie roku podatkowego i w tym samym terminie przekazują podatnikowi
oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według
miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3
ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy
w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.
4.
Różnicę między podatkiem wynikającym z rocznego obliczenia a sumą zaliczek pobranych
za miesiące od stycznia do grudnia pobiera się z dochodu za marzec roku następnego.
Różnicę tę, na wniosek podatnika, pobiera się z dochodu za kwiecień roku następnego.
W razie gdy stosunek uzasadniający pobór zaliczek ustał w styczniu lub w lutym, różnicę
pobiera się z dochodu za miesiąc, za który pobrana została ostatnia zaliczka. Pobraną
różnicę płatnicy wpłacają na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje właściwy dla
płatnika naczelnik urzędu skarbowego, łącznie z zaliczkami za te miesiące. Jeżeli
z obliczenia rocznego wynika nadpłata, zalicza się ją na poczet zaliczki należnej
za marzec, a jeżeli po pobraniu tej zaliczki pozostaje nadpłata, płatnik zwraca ją
podatnikowi w gotówce. Zwrócone nadpłaty w gotówce płatnik potrąca z kwot pobranych
zaliczek przekazywanych urzędom skarbowym, wykazując je w deklaracji, o której mowa
w art. 38 ust. 1a.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 21 dni od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2011 r., z wyjątkiem
1)
przepisów art. 1 pkt 68-70, pkt 71 w zakresie dotyczącym art. 94b i 94c, pkt 73-79,
pkt 81 w zakresie dotyczącym art. 103 ust. 2, pkt 106, pkt 147, pkt 154 w zakresie
dotyczącym art. 209 ust. 6, art. 4 pkt 1 lit. b i d oraz pkt 2 lit. b, które wchodzą
w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.;
2)
przepisów art. 1 pkt 71 w zakresie dotyczącym art. 94a, pkt 82, pkt 119, pkt 122 w
zakresie dotyczącym art. 173 ust. 1 pkt 4 i 5, pkt 127, pkt 129 w zakresie dotyczącym
art. 181 ust. 2, pkt 131 lit. b tiret drugie, pkt 133, pkt 144 w zakresie dotyczącym
art. 199 ust. 3 i pkt 145, które wchodzą w życie z dniem 1 października 2012 r.;
3)
przepisu art. 20 ust. 2, który wchodzi w życie z dniem 1 października 2012 r.;
4)
przepisu art. 1 pkt 83 w zakresie dotyczącym art. 105, który wchodzi w życie z dniem
1 stycznia 2013 r.;
5)
przepisu art. 1 pkt 92, który wchodzi w życie z dniem 1 października 2013 r.
1.
Płatnicy, o których mowa w art. 31 i 33-35, przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a,
kwoty pobranych zaliczek na podatek w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po
miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje
naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli
płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności,
gdy płatnik nie posiada siedziby. Jeżeli między kwotą potrąconego podatku a kwotą
wpłaconego podatku występuje różnica, należy ją wyjaśnić w deklaracji, o której mowa
w ust. 1a.
1a.
W terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których
mowa w art. 31 i 33-35, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, którym kieruje
naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli
płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności,
gdy płatnik nie posiada siedziby, roczną deklarację, według ustalonego wzoru.
1b.
W razie zaprzestania przez płatników, o których mowa w art. 31 i 33-35, prowadzenia
działalności przed końcem stycznia roku następującego po roku podatkowym deklarację,
o której mowa w ust. 1a, płatnik przekazuje w terminie do dnia zaprzestania tej działalności.
2.
Płatnicy będący
1)
zakładami pracy chronionej kwoty pobranych zaliczek na podatek od przychodów z tytułów
określonych w art. 12 oraz od zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego, wypłacanych
przez tych płatników
a)
za miesiące od początku roku do miesiąca włącznie, w którym dochód podatnika uzyskany
od początku roku u tego płatnika przekroczył kwotę stanowiącą górną granicę pierwszego
przedziału skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, przekazują
-
-
b)
za miesiące następujące po miesiącu, w którym dochód podatnika uzyskany od początku
roku u tego płatnika przekroczył kwotę, o której mowa w lit. a, przekazują na zasadach
określonych w ust. 1;
2)
zakładami aktywności zawodowej kwoty pobranych zaliczek na podatek od przychodów z
tytułów określonych w art. 12 oraz od zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego,
wypłacanych przez tych płatników
a)
za miesiące od początku roku do miesiąca włącznie, w którym dochód podatnika uzyskany
od początku roku u tego płatnika przekroczył kwotę stanowiącą górną granicę pierwszego
przedziału skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, przekazują na zakładowy fundusz
aktywności,
b)
za miesiące następujące po miesiącu, w którym dochód podatnika uzyskany od początku
roku u tego płatnika przekroczył kwotę, o której mowa w lit. a, przekazują na zasadach
określonych w ust. 1.
2a.
Płatnicy, o których mowa w art. 31, którzy utracili status zakładu pracy chronionej,
zatrudniający osoby niepełnosprawne, kwoty pobranych zaliczek na podatek od przychodów
tych osób z tytułów określonych w art. 12 oraz od zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia
społecznego wypłacanych przez tych płatników tym osobom
1)
za miesiące od początku roku do miesiąca włącznie, w którym dochód osoby niepełnosprawnej
uzyskany od początku roku u tego płatnika przekroczył kwotę stanowiącą górną granicę
pierwszego przedziału skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, przekazują w wysokości
a)
25% na zakładowy fundusz rehabilitacji osób niepełnosprawnych - w przypadku płatników
osiągających wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych w wysokości od 25 do 30%,
b)
50% na zakładowy fundusz rehabilitacji osób niepełnosprawnych - w przypadku płatników
osiągających wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych w wysokości od 30 do 35%,
c)
75% na zakładowy fundusz rehabilitacji osób niepełnosprawnych - w przypadku płatników
osiągających wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych w wysokości od 35 do 40%,
d)
100% na zakładowy fundusz rehabilitacji osób niepełnosprawnych - w przypadku płatników
osiągających wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych w wysokości co najmniej
40%
- w pozostałej części na zasadach określonych w ust. 1;
2)
za miesiące następujące po miesiącu, w którym dochód osoby niepełnosprawnej uzyskany
od początku roku u tego płatnika przekroczył kwotę, o której mowa w pkt 1, kwoty pobranych
zaliczek na podatek płatnicy przekazują na zasadach określonych w ust. 1.
2b.
Wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych, o którym mowa w ust. 2a, ustala się
na podstawie art. 21 ust. 1 i 5 oraz art. 28 ust. 3 ustawy o rehabilitacji zawodowej.
2c.
Przepisy ust. 2a i 2b stosuje się w okresie 5 lat, licząc od końca roku, w którym
płatnik utracił status zakładu pracy chronionej, jeżeli spełnia warunki określone
w przepisach ustawy o rehabilitacji zawodowej.
3.
(uchylony).
4.
(uchylony).
5.
(uchylony).
1.
W terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których
mowa w art. 31, art. 33 i art. 35, w przypadku gdy nie dokonują rocznego obliczenia
podatku, są obowiązani przekazać podatnikowi i urzędowi skarbowemu, którym kieruje
naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku
podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik
urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych - imienne informacje
sporządzone według ustalonego wzoru, z zastrzeżeniem ust. 5. Informację, o której
mowa w zdaniu pierwszym, sporządza się również w przypadku dokonywania wypłaty świadczeń
określonych w art. 21 ust. 1 pkt 46 i 74. W informacji tej wykazuje się również dochody
zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych
umów międzynarodowych.
2.
Jeżeli obowiązek poboru przez płatników, o których mowa w art. 31, art. 33 i art.
35, zaliczek na podatek ustał w ciągu roku, płatnicy na pisemny wniosek podatnika,
w terminie 14 dni od dnia złożenia tego wniosku, są obowiązani do sporządzenia i przekazania
podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy
według miejsca zamieszkania podatnika, lub urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik
urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych, imiennej informacji,
o której mowa w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 5.
3.
Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne
oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej są obowiązane, w terminie
do końca lutego roku następującego po roku podatkowym, przesłać podatnikowi oraz urzędowi
skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania
podatnika, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu,
którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób
zagranicznych - imienne informacje o wysokości dochodu, o którym mowa w art. 30b ust.
2, sporządzone według ustalonego wzoru.
4.
Na pisemny wniosek podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, w związku z zamiarem
opuszczenia przez niego terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podmiot, o którym mowa
w ust. 3, w terminie 14 dni od dnia złożenia tego wniosku, jest obowiązany do sporządzenia
i przesłania podatnikowi i urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego
właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych, informacji, o której mowa w
ust. 3.
4a
Informacje, o których mowa w ust. 3, sporządzane przez podmiot prowadzący rachunki
zbiorcze, nie obejmują dochodów wymienionych w art. 30b, uzyskanych z papierów wartościowych
zapisanych na tych rachunkach.
5.
Płatnicy określeni w art. 35 ust. 1 pkt 2 wypłacający podatnikom wyłącznie stypendia,
o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 40b, sporządzają jedynie informację, o której
mowa w art. 35 ust. 10.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 2003 r., z wyjątkiem
1)
art. 2 ust. 1 pkt 6 ustawy wymienionej w art. 8 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
który wchodzi w życie z dniem przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej;
2)
art. 5 ust. 9a i 9b oraz art. 7 ustawy wymienionej w art. 15 w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.;
3)
art. 32, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia ustawy.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem
1)
art. 39, który wchodzi w życie z dniem wejścia w życie ustawy, z mocą od dnia 1 stycznia
2009 r.;
2)
art. 1 pkt 75 i art. 18, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2009 r.;
3)
art. 1 pkt 49, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2010 r.
Podatnicy, o których mowa w art. 31, 33, 34 i 35, jeżeli osiągają inne dochody, od
których płatnicy nie mają obowiązku poboru zaliczek na podatek, są obowiązani wpłacić
zaliczki na podatek należny od tych dochodów według zasad określonych w art. 44 ust.
3a.
Minister Finansów ogłosi w Dzienniku Ustaw jednolite teksty ustaw, o których mowa
w art. 30, 32 i 35, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed
dniem wydania jednolitego tekstu i z zastosowaniem ciągłej numeracji artykułów, ustępów
i punktów.
1.
Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne
oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń
z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym
w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki
na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne
koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone
przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit.
b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
1a.
Zaliczkę od dochodów, o których mowa w ust. 1, obliczoną w sposób określony w tym
przepisie zmniejsza się o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne, o której mowa
w art. 27b, pobranej ze środków podatnika przez płatnika, o którym mowa w ust. 1.
2.
Płatnicy nie są obowiązani do poboru zaliczek od należności z tytułów, o których mowa
w art. 13 pkt 2 i 8, jeżeli podatnik złoży oświadczenie, że wykonywane przez niego
usługi wchodzą w zakres prowadzonej działalności gospodarczej, o której mowa w art.
10 ust. 1 pkt 3.
2a.
Płatnicy nie są obowiązani do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od należności,
o których mowa w art. 29, pod warunkiem udokumentowania miejsca zamieszkania podatnika,
o którym mowa w art. 3 ust. 2a, prowadzącego działalność gospodarczą poprzez położony
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład, uzyskanym od niego certyfikatem
rezydencji oraz uzyskania pisemnego oświadczenia, że należności te związane są z działalnością
tego zakładu; przepis art. 42 ust. 6 stosuje się odpowiednio.
2b.
Oświadczenie, o którym mowa w ust. 2a, powinno zawierać dane identyfikacyjne podatnika
prowadzącego działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
zagraniczny zakład, a w szczególności pełną nazwę, adres i numer identyfikacji podatkowej
podatnika oraz adres zagranicznego zakładu podatnika.
3.
(uchylony).
3a.
(uchylony).
4
Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy
od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy
lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a
i 13 oraz art. 30a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5 oraz 10.
4a.
(uchylony).
4b.
(uchylony).
4c.
Spółka przejmująca, nowo zawiązana lub powstała w wyniku przekształcenia jest obowiązana,
jako płatnik, pobierać zryczałtowany podatek dochodowy, o którym mowa w art. 30a ust.
1 pkt 4, od dochodu określonego w art. 24 ust. 5 pkt 7 lub 8.
4d
Zryczałtowany podatek dochodowy od dochodów (przychodów), o których mowa w art. 30a
ust. 1 pkt 4, w zakresie dywidendy oraz dochodów (przychodów) określonych w art. 24
ust. 5 pkt 1, 3 lub 6, a także zryczałtowany podatek dochodowy, o którym mowa w art.
30a ust. 1 pkt 2 i 5, pobierają, jako płatnicy, podmioty prowadzące rachunki papierów
wartościowych dla podatników, jeżeli dochody (przychody) te zostały uzyskane na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej i wiążą się z papierami wartościowymi zapisanymi na tych
rachunkach, a wypłata świadczenia na rzecz podatnika następuje za pośrednictwem tych
podmiotów.
5.
W razie przeznaczenia dochodu na powiększenie kapitału zakładowego lub akcyjnego,
a w spółdzielniach funduszu udziałowego płatnicy, o których mowa w ust. 4, pobierają
zryczałtowany podatek dochodowy w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się postanowienia
sądu rejestrowego o dokonaniu wpisu o podwyższeniu kapitału zakładowego lub akcyjnego,
a w spółdzielniach od dnia podjęcia przez walne zgromadzenie uchwały dotyczącej podwyższenia
funduszu udziałowego.
5a.
(uchylony).
6.
(uchylony).
6a.
(uchylony).
7.
Jeżeli przedmiotem
1)
wygranych (nagród), o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2,
2)
świadczeń, o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 4,
3)
świadczeń, o których mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz w art. 18
- nie są pieniądze, podatnik jest obowiązany wpłacić płatnikowi kwotę zaliczki lub
należnego zryczałtowanego podatku przed udostępnieniem wygranej (nagrody) lub świadczenia.
8.
Podatnik uzyskujący dochód, o którym mowa w art. 24 ust. 5 pkt 7 lub 8, jest obowiązany
wpłacić płatnikowi kwotę należnego zryczałtowanego podatku dochodowego przed terminem
określonym w art. 42 ust. 1.
9.
W przypadku, o którym mowa w ust. 4, płatnik pobiera zryczałtowany podatek dochodowy
na zasadach określonych w art. 29 bez względu na to, czy podatnik ma miejsce zamieszkania
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1a, jeżeli uzyska
od tego podatnika certyfikat rezydencji.
10
W zakresie papierów wartościowych zapisanych na rachunkach zbiorczych płatnikami zryczałtowanego
podatku dochodowego, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4, w zakresie dywidendy oraz
dochodów (przychodów) określonych w art. 24 ust. 5 pkt 1, 3 lub 6, a także zryczałtowanego
podatku dochodowego, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 2 i 5, są podmioty prowadzące
rachunki zbiorcze, za pośrednictwem których należności z tych tytułów są wypłacane.
Podatek pobiera się w dniu przekazania należności z danego tytułu do dyspozycji posiadacza
rachunku zbiorczego.
Płatnicy, o których mowa w art. 31, art. 33-35 i art. 41 ust. 1, na wniosek podatnika
obliczają i pobierają w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy, stosując zamiast
najniższej stawki określonej w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, wyższą stawkę
podatkową określoną w tej skali.
Jeżeli podatnik dokonał zwrotu nienależnie pobranych świadczeń, które uprzednio zwiększyły
dochód podlegający opodatkowaniu, przy ustalaniu wysokości podatku (zaliczek) płatnicy,
o których mowa w art. 31, 33, 35 i 41, odejmują od dochodu kwotę dokonanych zwrotów,
łącznie z pobranym podatkiem (zaliczką).
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1992 r., z wyjątkiem
art. 30 i 33, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.
1
Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek
oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po
miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego, którym
kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika,
a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia
działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jednakże w przypadku, gdy podatek
został pobrany zgodnie z art. 30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust.
10, przekazują kwotę tego podatku na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik
urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.
1a
W terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których
mowa w art. 41, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik
urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik
nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy
płatnik nie posiada siedziby, roczne deklaracje, według ustalonego wzoru. Jednakże
roczne deklaracje dotyczące podatku pobranego zgodnie z art. 30a ust. 2a, płatnicy,
o których mowa w art. 41 ust. 10, przesyłają do urzędu skarbowego, którym kieruje
naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.
Przepis art. 38 ust. 1b stosuje się odpowiednio.
2.
W terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których
mowa w ust. 1, są obowiązani przesłać podatnikom, o których mowa
1)
w art. 3 ust. 1, oraz urzędom skarbowym, którymi kierują naczelnicy urzędów skarbowych
właściwi według miejsca zamieszkania podatnika - imienne informacje o wysokości dochodu,
o którym mowa w art. 41 ust. 1, sporządzone według ustalonego wzoru;
2)
w art. 3 ust. 2a, oraz urzędom skarbowym, którymi kierują naczelnicy urzędów skarbowych
właściwi w sprawach opodatkowania osób zagranicznych - imienne informacje sporządzone
według ustalonego wzoru, również gdy płatnik w roku podatkowym sporządzał i przekazywał
informacje w trybie przewidzianym w ust. 4.
3.
W razie zaprzestania przez płatnika prowadzenia działalności przed końcem lutego roku
następującego po roku podatkowym, płatnik przekazuje informacje, o których mowa w
ust. 2, w terminie do dnia zaprzestania działalności.
4.
Na pisemny wniosek podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, płatnik, w terminie
14 dni od dnia złożenia tego wniosku, jest obowiązany do sporządzenia i przesłania
podatnikowi i urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy
w sprawach opodatkowania osób zagranicznych - imiennej informacji, o której mowa w
ust. 2 pkt 2.
5.
Informacje, o których mowa w ust. 2 pkt 1, sporządzają i przekazują również podmioty,
o których mowa w art. 41, dokonujące wypłat świadczeń, o których mowa w art. 21 ust.
1 pkt 46.
6.
Informacje, o których mowa w ust. 2 pkt 2, sporządzają i przekazują również podmioty,
o których mowa w art. 41, gdy na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania
lub ustawy nie są obowiązane do poboru podatku, o którym mowa w art. 29-30a. Przepisy
ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio.
7.
W informacji, o której mowa w ust. 2 pkt 2, nie wykazuje się przychodów (dochodów)
wymienionych w art. 42c ust. 5, dla których sporządza się informację, o której mowa
w art. 42c ust. 1.
8
Jeżeli płatnik, o którym mowa w art. 41 ust. 10, dokonał wypłaty należności z tytułu
określonego w art. 30a ust. 1 pkt 2, 4 lub 5, na rzecz podatników będących osobami
uprawnionymi z papierów wartościowych zapisanych na rachunkach zbiorczych, których
tożsamość nie została płatnikowi ujawniona w trybie przewidzianym w ustawie, o której
mowa w art. 5a pkt 11, przepisów ust. 2-7 nie stosuje się w zakresie dotyczącym takich
podatników.
Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne
oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty
należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów)
wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na
podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie
są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego,
są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów
i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego przekazać podatnikowi oraz
urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca
zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a,
urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach
opodatkowania osób zagranicznych.
(uchylony).
1.
W terminie do końca miesiąca następującego po zakończeniu roku podatkowego podmiotu
wypłacającego przychody (dochody), o których mowa w ust. 5, podmiot ten jest obowiązany
przesłać, sporządzone według ustalonego wzoru, imienne informacje o tych przychodach
(dochodach)
1)
faktycznemu albo pośredniemu odbiorcy, któremu wypłaca lub stawia do dyspozycji przychody
(dochody) i który ze względu na miejsce zamieszkania lub odpowiednio siedzibę (miejsce
prowadzenia działalności) podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich
dochodów
a)
w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej, lub
b)
na terytoriach zależnych lub terytoriach stowarzyszonych Zjednoczonego Królestwa Wielkiej
Brytanii i Irlandii Północnej oraz Królestwa Niderlandów, z którymi Rzeczpospolita
Polska zawarła umowy w sprawie opodatkowania przychodów (dochodów) z oszczędności
osób fizycznych;
2)
urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach
opodatkowania osób zagranicznych.
2.
Podmiotem wypłacającym, o którym mowa w ust. 1, jest
1)
osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości
prawnej, która wypłaca lub stawia do dyspozycji przychody (dochody), o których mowa
w ust. 5, w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, na rzecz faktycznego lub
pośredniego odbiorcy;
2)
pośredni odbiorca, mający miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
który wypłaca lub stawia do dyspozycji przychody (dochody), o których mowa w ust.
5, na rzecz faktycznego odbiorcy.
3.
Faktycznym odbiorcą, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, jest osoba fizyczna, która osiąga
przychody (dochody), o których mowa w ust. 5.
4.
Pośrednim odbiorcą, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 2, jest podmiot, któremu
są wypłacane lub stawiane do dyspozycji przychody (dochody), o których mowa w ust.
5, osiągane przez faktycznego odbiorcę, chyba że udokumentuje podmiotowi wypłacającemu,
że
1)
jest osobą prawną inną niż spółki jawne i komandytowe utworzone według prawa Królestwa
Szwecji (handelsbolag (HB) i kommanditbolag (KB) i Republiki Fińskiej (avoin yhtiö
(Ay) i kommandiittiyhtiö (Ky)/öppet bolag i kommanditbolag) lub
2)
jego dochody podlegają opodatkowaniu na zasadach przewidzianych dla opodatkowania
dochodów z działalności gospodarczej, lub
3)
jest funduszem inwestycyjnym, lub
4)
na podstawie wydanego przez właściwy organ zaświadczenia, jest traktowany jako fundusz
inwestycyjny.
5.
Imienne informacje, o których mowa w ust. 1, obejmują przychody (dochody)
1)
z odsetek wypłacanych lub stawianych do dyspozycji, związanych z wierzytelnościami
wszelkiego rodzaju, a w szczególności ze skarbowych papierów wartościowych, z obligacji
lub skryptów dłużnych, włącznie z premiami i nagrodami mającymi związek z takimi papierami,
obligacjami i skryptami dłużnymi, z wyjątkiem opłat karnych za opóźnione płatności,
2)
z odsetek naliczonych lub skapitalizowanych w momencie sprzedaży, zwrotu lub umorzenia
wierzytelności, o których mowa w pkt 1,
3)
uzyskane z odsetek, bezpośrednio lub za pośrednictwem pośredniego odbiorcy, wypłacane
przez
a)
podmioty, o których mowa w ust. 4 pkt 3 i 4,
b)
przedsiębiorstwa wspólnego inwestowania ustanowione poza terytorium Unii Europejskiej,
4)
uzyskane w związku ze sprzedażą, zwrotem lub umorzeniem akcji, udziałów lub jednostek
w
a)
podmiotach, o których mowa w ust. 4 pkt 3 i 4,
b)
przedsiębiorstwach wspólnego inwestowania ustanowionych poza terytorium Unii Europejskiej
- jeżeli zainwestowały one bezpośrednio lub pośrednio przez inne podmioty lub przedsiębiorstwa,
ponad 40% swoich aktywów w wierzytelności, o których mowa w pkt 1, w zakresie, w jakim
przychód (dochód) ten odpowiada zyskom osiąganym bezpośrednio lub pośrednio z odsetek
w rozumieniu pkt 1 i 2.
6.
W przypadku, gdy podmiot wypłacający nie posiada imiennych informacji dotyczących
1)
przychodu (dochodu) uzyskanego z odsetek, o którym mowa w ust. 5 pkt 3 i 4, za przychód
z odsetek uznaje się całość wypłaconej lub postawionej do dyspozycji kwoty;
2)
udziału aktywów zainwestowanych w wierzytelności, akcje, udziały lub jednostki, o
których mowa w ust. 5 pkt 4, uznaje się, że udział aktywów wynosi ponad 40%; jeżeli
podmiot wypłacający nie jest w stanie określić kwoty przychodu uzyskanego przez faktycznego
odbiorcę, uznaje się, że przychód odpowiada zyskom ze sprzedaży, zwrotu lub umorzenia
akcji, udziałów lub jednostek.
7.
Udział procentowy, określony w ust. 5 pkt 4 oraz ust. 6 pkt 2, od dnia 1 stycznia
2011 r. wynosi 25%.
8.
Przepisy art. 42 ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio.
9.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
wzór imiennych informacji o przychodach (dochodach), o których mowa w ust. 1, wraz
z objaśnieniami co do sposobu ich wypełniania, terminu i miejsca składania, w szczególności
w celu umożliwienia podmiotowi wypłacającemu wskazania faktycznego lub pośredniego
odbiorcy, oraz wysokości wypłacanych lub stawianych do dyspozycji przychodów (dochodów).
1.
W celu sporządzenia imiennych informacji, o których mowa w art. 42c ust. 1, podmiot
wypłacający
1)
ustala tożsamość faktycznego odbiorcy na podstawie przedstawionego przez niego dokumentu
stwierdzającego tożsamość;
2)
przyjmuje, że państwem (terytorium), w którym faktyczny odbiorca podlega opodatkowaniu
od całości swoich dochodów, jest wskazane w przedstawionym przez niego dokumencie
stwierdzającym tożsamość państwo (terytorium) miejsca stałego zamieszkania, chyba
że faktyczny odbiorca wykaże, że podlega takiemu opodatkowaniu w innym państwie (terytorium).
2.
Jeżeli podmiot wypłacający ma uzasadnione wątpliwości, czy osoba fizyczna, której
wypłaca lub stawia do dyspozycji przychody (dochody), o których mowa w art. 42c ust.
5, jest faktycznym odbiorcą, podejmuje czynności w celu ustalenia tożsamości faktycznego
odbiorcy zgodnie z ust. 1. Jeżeli podmiot wypłacający nie jest w stanie ustalić tożsamości
faktycznego odbiorcy, traktuje tę osobę fizyczną jako faktycznego odbiorcę.
3.
Jeżeli przychody (dochody), o których mowa w art. 42c ust. 5, są wypłacane lub stawiane
do dyspozycji osobie fizycznej działającej w imieniu faktycznego lub pośredniego odbiorcy,
to podmiot wypłacający jest obowiązany uzyskać od takiej osoby imię i nazwisko albo
nazwę oraz adres odpowiednio faktycznego albo pośredniego odbiorcy. Jeżeli podmiot
wypłacający nie jest w stanie ustalić tożsamości faktycznego odbiorcy, traktuje tę
osobę fizyczną jako faktycznego odbiorcę.
4.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
sposób ustalania tożsamości i miejsca stałego zamieszkania faktycznych odbiorców,
w celu umożliwienia podmiotom wypłacającym dokonywania identyfikacji faktycznych odbiorców
przychodów (dochodów), o których mowa w art. 42c ust. 5.
1.
W przypadku gdy za zakład pracy wypłaty świadczeń określonych w art. 12 dokonuje komornik
sądowy lub podmiot niebędący następcą prawnym zakładu pracy, przejmujący jego zobowiązania
wynikające ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego
stosunku pracy, jest on obowiązany, jako płatnik, do poboru zaliczki na podatek, stosując
do wypłacanych świadczeń najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa
w art. 27 ust. 1.
2.
Przy obliczaniu zaliczki, o której mowa w ust. 1, uwzględnia się
1)
koszty uzyskania przychodu w wysokości określonej w art. 22 ust. 2 pkt 1;
2)
składki na ubezpieczenie społeczne, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b,
potrącone w danym miesiącu, zgodnie z odrębnymi przepisami.
3.
Zaliczkę obliczoną w sposób określony w ust. 1 i 2 zmniejsza się o kwotę
1)
o której mowa w art. 32 ust. 3;
2)
składki na ubezpieczenie zdrowotne, o której mowa w art. 27b, pobranej w danym miesiącu
ze środków podatnika.
4.
Kwoty pobranych zaliczek na podatek płatnik przekazuje w terminie do dnia 20 miesiąca
następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki - na rachunek urzędu skarbowego,
którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika,
a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia
działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby.
5.
W terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnik jest obowiązany
przesłać do urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy
według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według
siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby,
roczną deklarację, według ustalonego wzoru. Przepis art. 38 ust. 1b stosuje się odpowiednio.
6.
W terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym płatnik jest obowiązany
przekazać podatnikowi i do urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego
właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatnika, o którym
mowa w art. 3 ust. 2a, do urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego
właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych - imienne informacje sporządzone
według ustalonego wzoru.
1.
Podatnicy, którzy osiągają dochody z działów specjalnych produkcji rolnej, są obowiązani
składać w terminie do dnia 30 listopada roku poprzedzającego rok podatkowy urzędowi
skarbowemu deklaracje według ustalonego wzoru o rodzajach i rozmiarach zamierzonej
produkcji w roku następnym.
2.
Jeżeli dochód z działów specjalnych produkcji rolnej jest ustalany na podstawie ksiąg,
podatnicy składają ponadto urzędowi skarbowemu w terminie określonym w ust. 1 deklarację
o wysokości przewidywanego dochodu w roku następnym.
3.
Podatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani zawiadomić właściwego naczelnika
urzędu skarbowego w terminie 7 dni o
1)
zaistnieniu zmian w prowadzonej produkcji w stosunku do podanej w deklaracji;
2)
zaprzestaniu lub rozpoczęciu w ciągu roku eksploatacji obiektów umożliwiających całoroczny
cykl produkcji;
3)
rozpoczęciu w ciągu roku podatkowego prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej;
w tym wypadku podatnicy ci składają deklaracje, o których mowa w ust. 1, o rodzajach
i rozmiarach zamierzonej produkcji w tym roku.
4.
Podatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani wpłacać do kasy lub na rachunek
urzędu skarbowego zaliczki miesięczne w wysokości ustalonej decyzją naczelnika tego
urzędu skarbowego obniżone o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne, o której mowa
w art. 27b, opłaconej w tym miesiącu przez podatnika w terminach określonych w art.
44 ust. 6.
5.
Jeżeli podatnicy, o których mowa w ust. 1, osiągają poza dochodem z działów specjalnych
produkcji rolnej inne dochody, od dochodów tych opłacają zaliczki według zasad określonych
w art. 44, bez łączenia tych dochodów z dochodem z działów specjalnych produkcji rolnej.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów
art. 35, 38 i 39, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 1996 r.
1.
Podatnicy osiągający dochody
1)
z działalności gospodarczej, o której mowa w art. 14,
2)
z najmu lub dzierżawy
- są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek
dochodowy według zasad określonych w ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 3f-3h.
1a.
Podatnicy osiągający dochody bez pośrednictwa płatników
1)
ze stosunku pracy z zagranicy,
2)
z emerytur i rent z zagranicy,
3)
z tytułów określonych w art. 13 pkt 2, 4 i 6-9, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 1
- są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek
dochodowy, według zasad określonych w ust. 3a.
1b.
Podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 2a, uzyskujący przychody określone w art.
29 bez pośrednictwa płatników, są obowiązani bez wezwania wpłacać zryczałtowany podatek
dochodowy na zasadach, o których mowa w art. 29, za miesiące, w których uzyskali ten
przychód, w terminie do dnia 20 następnego miesiąca za miesiąc poprzedni. Podatek
za grudzień jest płatny w terminie złożenia zeznania.
1c
Podatnik uzyskujący przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt
9, na podstawie umowy, do której stosuje się przepisy prawa cywilnego dotyczące umowy zlecenia lub o dzieło, może w ciągu roku podatkowego wpłacać zaliczki
miesięczne, stosując do uzyskanego dochodu najniższą stawkę podatkową określoną w
skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. Przy obliczaniu zaliczki podatnik może stosować
wyższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. Za dochód
podlegający opodatkowaniu uważa się przychód uzyskany w danym miesiącu pomniejszony
o koszty uzyskania określone w art. 22 ust. 9 pkt 6.
1d
Podatnik, o którym mowa w ust. 1c, jeżeli dokonał w trakcie roku podatkowego wpłaty
zaliczki jest obowiązany do wpłacania kolejnych zaliczek od dochodów uzyskanych z
tego tytułu w następnych miesiącach, aż do końca tego roku podatkowego.
1e
Zaliczkę obliczoną w sposób określony w ust. 1c zmniejsza się o kwotę składki na ubezpieczenie
zdrowotne, o której mowa w art. 27b, zapłaconej w danym miesiącu ze środków podatnika.
1f
Miesięczne zaliczki obliczone w sposób określony w ust. 1c i 1e podatnik jest obowiązany
wpłacać, na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje właściwy naczelnik urzędu skarbowego,
w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym uzyskał dochód,
a za grudzień - w terminie złożenia zeznania podatkowego.
2.
Dochodem z działalności gospodarczej stanowiącym podstawę obliczenia zaliczki u podatników
prowadzących podatkowe księgi przychodów i rozchodów jest różnica pomiędzy wynikającym
z tych ksiąg przychodem i kosztami jego uzyskania. Jeżeli jednak podatnik na koniec
miesiąca sporządza remanent towarów, surowców i materiałów pomocniczych lub naczelnik
urzędu skarbowego zarządzi sporządzenie takiego remanentu, dochód ustala się według
zasad określonych w art. 24 ust. 2.
3.
Podatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani wpłacać zaliczki miesięczne. Wysokość
zaliczek, z zastrzeżeniem ust. 3f, ustala się w następujący sposób
1)
obowiązek wpłacania zaliczki powstaje, poczynając od miesiąca, w którym dochody te
przekroczyły kwotę powodującą obowiązek zapłacenia podatku;
2)
zaliczkę za ten miesiąc stanowi podatek obliczony od tego dochodu według zasad określonych
w art. 26, 27 i 27b;
3)
zaliczkę za dalsze miesiące ustala się w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym
od dochodu osiągniętego od początku roku a sumą zaliczek za miesiące poprzedzające.
3a.
Podatnicy uzyskujący dochody, o których mowa w ust. 1a, są obowiązani w terminie do
20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dochód był uzyskany, a za grudzień
- w terminie złożenia zeznania podatkowego, wpłacać zaliczki miesięczne, stosując
do uzyskanego dochodu najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa
w art. 27 ust. 1. Za dochód, o którym mowa w zdaniu pierwszym, uważa się uzyskane
w ciągu miesiąca przychody po odliczeniu miesięcznych kosztów uzyskania w wysokości
określonej w art. 22 ust. 2 lub 9 oraz zapłaconych w danym miesiącu składek, o których
mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lub 2a. Przy obliczaniu zaliczki podatnik może stosować
wyższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
3b.
(uchylony).
3c.
Zaliczkę obliczoną w sposób określony w ust. 3a zmniejsza się o kwotę składki na ubezpieczenie
zdrowotne, o której mowa w art. 27b, zapłaconej w danym miesiącu ze środków podatnika.
3d.
Podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 2a, uzyskujący z zagranicy dochody z pracy
wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku pracy, są
obowiązani wpłacać zaliczki na zasadach określonych w ust. 3a i 3c, po przekroczeniu
okresu, który zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania stanowi warunek
wyłączenia z opodatkowania tych dochodów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
w tym przypadku przy obliczaniu pierwszej zaliczki podatnik jest obowiązany uwzględnić
dochody uzyskane od początku roku podatkowego.
3e.
Przepisy ust. 1a i 7 stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania,
których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Przepisy art. 27 ust. 9 i 9a stosuje się
odpowiednio.
3f.
Podatnicy, o których mowa w ust. 1 pkt 1, opodatkowani na zasadach określonych w art.
30c, są obowiązani wpłacać na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje właściwy
naczelnik urzędu skarbowego, zaliczki miesięczne w wysokości różnicy między podatkiem
należnym od dochodu osiągniętego od początku roku, obliczonym zgodnie z art. 30c,
a sumą należnych zaliczek za poprzednie miesiące, z uwzględnieniem art. 27b.
3g.
Podatnicy, o których mowa w ust. 1 pkt 1, będący małymi podatnikami oraz podatnicy
rozpoczynający prowadzenie działalności gospodarczej, o których mowa w art. 22k ust.
11, mogą wpłacać zaliczki kwartalne. Wysokość zaliczek, z zastrzeżeniem ust. 3h, ustala
się w następujący sposób
1)
obowiązek wpłacania zaliczki powstaje, poczynając od kwartału, w którym dochody przekroczyły
kwotę powodującą obowiązek zapłacenia podatku;
2)
zaliczkę za ten kwartał stanowi podatek obliczony od dochodu według zasad określonych
w art. 26, 27 i 27b;
3)
zaliczkę za kolejne kwartały ustala się w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym
od dochodu osiągniętego od początku roku a sumą zaliczek za poprzednie kwartały.
3h.
Podatnicy, o których mowa w ust. 3f, będący małymi podatnikami oraz podatnicy rozpoczynający
prowadzenie działalności gospodarczej mogą wpłacać na rachunek urzędu skarbowego,
którym kieruje właściwy naczelnik urzędu skarbowego, zaliczki kwartalne w wysokości
różnicy między podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku, obliczonym
zgodnie z art. 30c, a sumą należnych zaliczek za poprzednie kwartały, z uwzględnieniem
art. 27b. Przepis art. 22k ust. 11 stosuje się odpowiednio.
3i.
Mali podatnicy, którzy wybrali kwartalny sposób wpłacania zaliczek, są obowiązani
do dnia 20 lutego roku podatkowego zawiadomić właściwego naczelnika urzędu skarbowego
o wyborze tego sposobu wpłacania zaliczek. Podatnicy, którzy rozpoczynają prowadzenie
działalności w trakcie roku podatkowego, składają zawiadomienie w terminie do dnia
poprzedzającego dzień rozpoczęcia tej działalności, nie później jednak niż w dniu
uzyskania pierwszego przychodu. Zawiadomienie dotyczy również lat następnych, chyba
że podatnik, w terminie do dnia 20 lutego roku podatkowego, zawiadomi w formie pisemnej
właściwego naczelnika urzędu skarbowego o rezygnacji z kwartalnego sposobu wpłacania
zaliczek.
4.
(uchylony).
5.
(uchylony).
6
Zaliczki miesięczne od dochodów wymienionych w ust. 1, wpłaca się w terminie do 20
dnia każdego miesiąca za miesiąc poprzedni. Zaliczki kwartalne podatnicy wpłacają
w terminie do 20 dnia każdego miesiąca następującego po kwartale, za który wpłacana
jest zaliczka. Zaliczkę za ostatni miesiąc lub ostatni kwartał roku podatkowego podatnik
wpłaca w terminie do 20 stycznia następnego roku podatkowego. Podatnik nie wpłaca
zaliczki za ostatni miesiąc lub odpowiednio kwartał, jeżeli przed upływem terminu
do jej wpłaty złoży zeznanie i dokona zapłaty podatku na zasadach określonych w art.
45.
6a.
(uchylony).
6b.
Podatnicy, o których mowa w ust. 1 pkt 1, mogą wpłacać zaliczki miesięczne w danym
roku podatkowym w uproszczonej formie w wysokości 1/12 kwoty obliczonej, z zastrzeżeniem
ust. 6h i 6i, przy zastosowaniu skali podatkowej obowiązującej w danym roku podatkowym
określonej w art. 27 ust. 1, od dochodu z pozarolniczej działalności gospodarczej
wykazanego w zeznaniu o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty), o którym
mowa w art. 45 ust. 1, lub w zeznaniu o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej
straty) z pozarolniczej działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji
rolnej, opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c, o którym mowa w art. 45
ust. 1a pkt 2, złożonym
1)
w roku podatkowym poprzedzającym dany rok podatkowy albo
2)
w roku podatkowym poprzedzającym dany rok podatkowy o dwa lata - jeżeli w zeznaniu,
o którym mowa w pkt 1, podatnicy nie wykazali dochodu z pozarolniczej działalności
gospodarczej albo wykazali dochód w wysokości nieprzekraczającej kwoty niepowodującej
obowiązku zapłaty podatku wynikającej z pierwszego przedziału skali podatkowej, o
której mowa w art. 27 ust. 1; jeżeli również w tym zeznaniu podatnicy nie wykazali
dochodu z pozarolniczej działalności gospodarczej albo wykazali dochód z tego źródła
w wysokości nieprzekraczającej kwoty niepowodującej obowiązku zapłaty podatku wynikającej
z pierwszego przedziału skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1, nie są możliwe
wpłaty zaliczek w uproszczonej formie.
6c.
Podatnicy, którzy wybrali uproszczoną formę wpłacania zaliczek, są obowiązani
1)
do dnia 20 lutego roku podatkowego, w którym po raz pierwszy wybrali uproszczoną formę
wpłacania zaliczek, zawiadomić w formie pisemnej właściwego naczelnika urzędu skarbowego
o wyborze tej formy;
2)
stosować uproszczoną formę wpłacania zaliczek przez cały rok podatkowy;
3)
wpłacać zaliczki w terminach określonych w ust. 6;
4)
dokonać rozliczenia podatku za rok podatkowy zgodnie z art. 45.
6d.
Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 6c pkt 1, dotyczy również lat następnych, chyba
że podatnik, w terminie do dnia 20 lutego roku podatkowego, zawiadomi w formie pisemnej
właściwego naczelnika urzędu skarbowego o rezygnacji z uproszczonej formy wpłacania
zaliczek.
6e.
Przepisy ust. 6b-6d, 6h i ust. 6i nie mają zastosowania do podatników, którzy po raz
pierwszy podjęli działalność w roku podatkowym albo w roku poprzedzającym rok podatkowy.
6f.
Jeżeli podatnik złoży korektę zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1 lub ust. 1a
pkt 2, powodującą zmianę wysokości podstawy obliczenia miesięcznych zaliczek wpłacanych
w uproszczonej formie, kwota tych zaliczek
1
ulega zwiększeniu lub zmniejszeniu, odpowiednio do zmiany wysokości podstawy ich obliczenia
- jeżeli zeznanie korygujące zostało złożone w urzędzie skarbowym do końca roku poprzedzającego
rok, za który zaliczki są płacone w uproszczonej formie;
2
ulega zwiększeniu lub zmniejszeniu począwszy od miesiąca następującego po miesiącu,
w którym została złożona korekta, odpowiednio do zmiany wysokości podstawy ich obliczenia
- jeżeli zeznanie korygujące zostało złożone w roku, za który zaliczki są płacone
w uproszczonej formie;
3)
nie zmienia się - jeżeli zeznanie korygujące zostało złożone w terminie późniejszym
niż wymieniony w pkt 1 i 2.
6g.
W przypadku gdy właściwy organ podatkowy lub właściwy organ kontroli skarbowej stwierdzi
inną wysokość dochodu z pozarolniczej działalności gospodarczej niż wysokość dochodu
z tej działalności wykazana w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1 lub ust. 1a
pkt 2, albo w zeznaniu korygującym, przepisy ust. 6f stosuje się odpowiednio.
6h.
Podatnicy opodatkowani w danym roku podatkowym na zasadach określonych w art. 30c,
którzy wybrali uproszczoną formę wpłacania zaliczek, kwotę zaliczek obliczają, z zastrzeżeniem
ust. 6i, od dochodu, o którym mowa w ust. 6b, przy zastosowaniu stawki podatku w wysokości
19%.
6i.
Kwotę zaliczki podlegającą wpłacie, obliczoną w sposób określony w ust. 6b lub 6h,
zmniejsza się o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne, o której mowa w art. 27b,
zapłaconej w danym miesiącu przez podatnika.
7.
Podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1, czasowo przebywający za granicą, którzy
osiągają dochody ze źródeł przychodów położonych poza terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, są obowiązani w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu,
w którym wrócili do kraju, wpłacić zaliczkę na podatek dochodowy. Jeżeli termin płatności
przypada po zakończeniu roku podatkowego, należny podatek jest płatny w terminie złożenia
zeznania. Do obliczenia należnej zaliczki stosuje się odpowiednio ust. 3a oraz 3c.
7a.
Podatnicy, którzy po raz pierwszy rozpoczęli prowadzenie pozarolniczej działalności
gospodarczej, są zwolnieni na warunkach określonych w ust. 7c z obowiązków wynikających
z ust. 6, z tytułu tej działalności, w roku podatkowym następującym
1)
bezpośrednio po roku, w którym rozpoczęli prowadzenie tej działalności, jeżeli w roku
jej rozpoczęcia działalność ta była prowadzona co najmniej przez pełnych 10 miesięcy,
albo
2)
dwa lata po roku, w którym rozpoczęli prowadzenie tej działalności, jeżeli nie został
spełniony warunek, o którym mowa w pkt 1.
7b.
Przez podatnika rozpoczynającego po raz pierwszy prowadzenie pozarolniczej działalności
gospodarczej rozumie się osobę, która w roku rozpoczęcia tej działalności, a także
w okresie trzech lat, licząc od końca roku poprzedzającego rok jej rozpoczęcia, nie
prowadziła pozarolniczej działalności gospodarczej samodzielnie lub jako wspólnik
spółki niemającej osobowości prawnej oraz działalności takiej nie prowadził małżonek
tej osoby, o ile między małżonkami istniała w tym czasie wspólność majątkowa.
7c.
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 7a, dotyczy podatników, którzy łącznie spełniają
następujące warunki
1)
w okresie poprzedzającym rok korzystania z tego zwolnienia osiągnęli przychód z pozarolniczej
działalności gospodarczej średniomiesięcznie w wysokości stanowiącej równowartość
w złotych kwoty co najmniej 1000 euro, przeliczonej według średniego kursu euro, ogłaszanego
przez Narodowy Bank Polski, z ostatniego dnia roku poprzedzającego rok rozpoczęcia
tej działalności;
2)
od dnia rozpoczęcia prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej do dnia 1
stycznia roku podatkowego, w którym rozpoczynają korzystanie ze zwolnienia, byli małym
przedsiębiorcą w rozumieniu przepisów o działalności gospodarczej, a w okresie poprzedzającym
rok korzystania ze zwolnienia zatrudniali, na podstawie umowy o pracę, w każdym miesiącu
co najmniej 5 osób w przeliczeniu na pełne etaty;
3
w prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej nie wykorzystują środków trwałych
oraz wartości niematerialnych i prawnych, a także innych składników majątku, o znacznej
wartości, udostępnionych im nieodpłatnie przez osoby zaliczone do I i II grupy podatkowej
w rozumieniu przepisów o podatku od spadków i darowizn, wykorzystywanych uprzednio
w działalności gospodarczej prowadzonej przez te osoby i stanowiących ich własność;
4)
złożyli właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego oświadczenie o korzystaniu z tego
zwolnienia; oświadczenie składa się w formie pisemnej w terminie do dnia 31 stycznia
roku podatkowego, w którym podatnik będzie korzystał z tego zwolnienia;
5)
w roku korzystania ze zwolnienia są opodatkowani na zasadach określonych w art. 27
ust. 1.
7d
Przez znaczną wartość rozumie się łączną wartość środków trwałych oraz wartości niematerialnych
i prawnych, a także innych składników majątku, wymienionych w ust. 7c pkt 3, stanowiącej
równowartość w złotych kwoty co najmniej 10 000 euro, przeliczonej według średniego
kursu euro, ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, z ostatniego dnia roku poprzedzającego
rok korzystania z tego zwolnienia. Przy określaniu tych wartości art. 19 stosuje się
odpowiednio.
7e.
Podatnicy korzystający ze zwolnienia, o którym mowa w ust. 7a, wykazują w zeznaniu
o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) składanym za rok podatkowy,
w którym korzystali z tego zwolnienia, dochód osiągnięty (stratę poniesioną) z pozarolniczej
działalności gospodarczej. Dochodu tego nie łączy się z dochodami z innych źródeł.
Strata podlega rozliczeniu zgodnie z art. 9.
7f.
Dochód z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w ust. 7e, łączy się
z dochodem (stratą) z tego źródła, wykazanym w zeznaniach o wysokości osiągniętego
dochodu (poniesionej straty) składanych za pięć kolejnych lat następujących bezpośrednio
po roku, w którym podatnik korzystał ze zwolnienia - w wysokości 20% tego dochodu
w każdym z tych lat. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do podatników, którzy
w latach następujących po roku korzystania ze zwolnienia wybrali sposób opodatkowania
na zasadach określonych w art. 30c.
7g.
Podatnicy tracą prawo do zwolnienia, jeżeli odpowiednio w roku lub za rok korzystania
ze zwolnienia albo w pięciu następnych latach podatkowych
1)
zlikwidowali działalność gospodarczą albo została ogłoszona ich upadłość obejmująca
likwidację majątku lub upadłość obejmująca likwidację majątku spółki, której są wspólnikami,
lub
2)
osiągnęli przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej średniomiesięcznie w
wysokości stanowiącej równowartość w złotych kwoty niższej niż 1000 euro, przeliczonej
według średniego kursu euro, ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, z ostatniego
dnia roku poprzedniego, lub
3)
w którymkolwiek z miesięcy w tych latach zmniejszą przeciętne miesięczne zatrudnienie
na podstawie umowy o pracę o więcej niż 10%, w stosunku do najwyższego przeciętnego
miesięcznego zatrudnienia w roku poprzedzającym rok podatkowy, lub
4)
mają zaległości z tytułu podatków stanowiących dochód budżetu państwa, ceł oraz składek
na ubezpieczenie społeczne i ubezpieczenie zdrowotne, o którym mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych
ze środków publicznych; określenie lub wymierzenie w innej formie - w wyniku postępowania prowadzonego przez
właściwy organ - zaległości z wymienionych tytułów nie pozbawia podatnika prawa do
skorzystania ze zwolnienia, jeżeli zaległość ta wraz z odsetkami za zwłokę zostanie
uregulowana w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji ostatecznej.
7h.
Przeciętne miesięczne zatrudnienie, o którym mowa w ust. 7c pkt 2 oraz ust. 7g pkt
3, ustala się w przeliczeniu na pełne etaty, pomijając liczby po przecinku; w przypadku
gdy przeciętne miesięczne zatrudnienie jest mniejsze od jedności, przyjmuje się liczbę
jeden.
7i.
Podatnicy, którzy utracili prawo do zwolnienia
1
w roku podatkowym, w którym korzystają z tego zwolnienia - są obowiązani do wpłacenia
należnych zaliczek od dochodu osiągniętego od początku roku, w terminie do 20 dnia
miesiąca następującego po miesiącu, w którym utracili prawo do zwolnienia, chyba że
przed upływem tego terminu złożyli zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej
straty) w roku podatkowym, w którym korzystali ze zwolnienia, i zapłacili podatek
na zasadach określonych w art. 45; w tych przypadkach nie nalicza się odsetek za zwłokę
od zaległości z tytułu tych zaliczek;
2)
w okresie między dniem 1 stycznia następnego roku a terminem określonym dla złożenia
zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) za rok podatkowy, w
którym korzystali ze zwolnienia - są obowiązani do złożenia zeznania o wysokości osiągniętego
dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w którym korzystali ze zwolnienia
i zapłaty podatku, na zasadach określonych w art. 45; w tym przypadku nie nalicza
się odsetek za zwłokę od zaległości z tytułu zaliczek za poszczególne miesiące roku,
w którym podatnicy korzystali ze zwolnienia;
3)
w okresie między upływem terminu określonego dla złożenia zeznania o wysokości osiągniętego
dochodu (poniesionej straty) za rok podatkowy, w którym korzystali ze zwolnienia,
a terminem określonym dla złożenia zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej
straty) za pierwszy rok podatkowy następujący po roku, w którym korzystali ze zwolnienia
- są obowiązani do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w pkt 2, i zapłaty podatku
wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od dnia następnego po upływie terminu
określonego dla złożenia zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty)
za rok podatkowy, w którym mieli obowiązek złożyć to zeznanie;
4)
w okresie od upływu terminu określonego dla złożenia zeznania o wysokości osiągniętego
dochodu (poniesionej straty) za pierwszy rok podatkowy następujący po roku, w którym
korzystali ze zwolnienia, do końca piątego roku podatkowego następującego po roku,
w którym korzystali ze zwolnienia - są obowiązani do złożenia
a)
korekty zeznania, o którym mowa w pkt 2, i zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę;
odsetki nalicza się od dnia następnego po upływie terminu określonego dla złożenia
zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) za rok podatkowy, w
którym mieli obowiązek złożyć to zeznanie,
b)
korekt zeznań o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty), w których doliczyli
po 20% dochodu, o którym mowa w ust. 7e, składanych za kolejne lata podatkowe następujące
po roku korzystania ze zwolnienia.
7j.
Przepis ust. 7i stosuje się odpowiednio również do podatników, którzy wybrali sposób
opodatkowania na zasadach określonych w art. 30c.
7k.
Pomoc, o której mowa w ust. 7a, 7e i 7f, stanowi pomoc de minimis udzielaną w zakresie
i na zasadach określonych w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa wspólnotowego
dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis.
8.
(uchylony).
9.
(uchylony).
10.
Podatnik, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, który na podstawie przepisów o swobodzie działalności
gospodarczej zawiesił wykonywanie działalności gospodarczej, jest zwolniony, w zakresie
tej działalności, z obowiązków wynikających z ust. 1 pkt 1, ust. 3, 3f, 3g, 6 i 6b
za okres objęty zawieszeniem.
11.
Podatnik, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, który jest wspólnikiem spółki jawnej, spółki
partnerskiej, spółki komandytowej, spółki komandytowo-akcyjnej, jeżeli spółka zawiesiła
wykonywanie działalności gospodarczej na podstawie przepisów o swobodzie działalności
gospodarczej, jest zwolniony, w zakresie tej działalności, z obowiązków wynikających
z ust. 1 pkt 1, ust. 3, 3f, 3g, 6 i 6b za okres objęty zawieszeniem.
12.
Przepis ust. 11 stosuje się, jeżeli podatnik będący wspólnikiem spółki nie później
niż przed upływem 7 dni od dnia złożenia wniosku o wpis informacji o zawieszeniu wykonywania
działalności gospodarczej na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej
zawiadomi w formie pisemnej właściwego naczelnika urzędu skarbowego o okresie zawieszenia
wykonywania tej działalności.
13.
Po okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej na podstawie przepisów
o swobodzie działalności gospodarczej podatnicy, o których mowa w ust. 10 i 11, wpłacają
zaliczki według zasad, o których mowa w ust. 3, 3f, 3g, 6 i 6b.
(uchylony).
(uchylony).
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 44,
który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia.
1.
Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru,
o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie
do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 7
i 8.
1a.
W terminie określonym w ust. 1 podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym odrębne
zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego w roku podatkowym dochodu
(poniesionej straty) z
1)
kapitałów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30b;
2)
pozarolniczej działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej,
opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c;
3)
odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych
w art. 30e.
1b.
Urzędem skarbowym, o którym mowa w ust. 1 i 1a, jest urząd skarbowy właściwy według
miejsca zamieszkania podatnika w ostatnim dniu roku podatkowego, a gdy zamieszkanie
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ustało przed tym dniem - według ostatniego
miejsca zamieszkania na jej terytorium, z zastrzeżeniem ust. 1c.
1c.
W przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędem skarbowym, o którym
mowa w ust. 1 i 1a, jest urząd skarbowy właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.
2.
Obowiązek złożenia zeznania nie dotyczy podatników wymienionych w art. 37.
3
Zeznaniami, o których mowa w ust. 1 i ust. 1a pkt 2, nie obejmuje się dochodów opodatkowanych
zgodnie z art. 29-30a, z zastrzeżeniem ust. 3c.
3a
Jeżeli podatnik, obliczając podatek należny, dokonał odliczeń od dochodu, podstawy
obliczenia podatku lub podatku, a następnie otrzymał zwrot odliczonych kwot (w całości
lub w części), w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym otrzymał
ten zwrot, dolicza odpowiednio kwoty poprzednio odliczone.
3b.
W zeznaniu, o którym mowa w ust. 1 lub ust. 1a, wykazuje się należny podatek dochodowy,
o którym mowa w art. 29-30a, jeżeli podatek ten nie został pobrany przez płatnika.
3c
Podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1, są obowiązani wykazać kwoty dochodów (przychodów)
określonych w art. 30a ust. 1 pkt 2, 4 lub 5, od których podatek został pobrany zgodnie
z art. 30a ust. 2a, w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w ust. 1 lub 1a.
4.
W terminie określonym w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7, podatnicy są obowiązani wpłacić
1)
różnicę między podatkiem należnym wynikającym z zeznania, o którym mowa w ust. 1,
a sumą należnych za dany rok zaliczek, w tym również sumą zaliczek pobranych przez
płatników;
2)
należny podatek dochodowy wynikający z zeznania, o którym mowa w ust. 1a pkt 1;
3)
należny podatek dochodowy wynikający z zeznania, o którym mowa w ust. 1a pkt 2, albo
różnicę pomiędzy podatkiem należnym wynikającym z zeznania, o którym mowa w ust. 1a
pkt 2, a sumą należnych za dany rok zaliczek;
4)
należny podatek wynikający z zeznania, o którym mowa w ust. 1a pkt 3.
5
Podatnicy prowadzący księgi rachunkowe obowiązani do sporządzenia sprawozdania finansowego
dołączają do zeznania sprawozdanie finansowe.
5a.
Podatnicy, którym właściwy organ podatkowy, na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej,
wydał decyzję o uznaniu prawidłowości wyboru i stosowania metody ustalania ceny transakcyjnej
między podmiotami powiązanymi, dołączają do zeznania sprawozdanie o realizacji uznanej
metody ustalania ceny transakcyjnej.
5b.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
wzór sprawozdania, o którym mowa w ust. 5a, w celu usprawnienia weryfikacji stosowania
metody określonej w decyzji o uznaniu prawidłowości wyboru i stosowania metody ustalania
ceny transakcyjnej między podmiotami powiązanymi, uwzględniający w szczególności dane
identyfikujące podmioty powiązane, wielkość sprzedaży uzyskanej przy zastosowaniu
uznanej metody ustalania ceny transakcyjnej, ceny stosowane w transakcjach z podmiotami
powiązanymi oraz okres stosowania metody.
5c.
(uchylony).
5d.
(uchylony).
5e.
(uchylony).
5f.
(uchylony).
5g.
(uchylony).
6.
Podatek dochodowy wynikający z zeznania jest podatkiem należnym od dochodów podatnika
uzyskanych w roku podatkowym, chyba że właściwy organ podatkowy lub właściwy organ
kontroli skarbowej wyda decyzję, w której określi inną wysokość podatku. W razie niezłożenia
zeznania o wysokości osiągniętego dochodu, właściwy organ podatkowy lub właściwy organ
kontroli skarbowej wyda decyzję określającą wysokość zobowiązania w podatku dochodowym.
7.
Podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 2a, jeżeli osiągnęli dochody ze źródeł przychodów
położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej bez pośrednictwa płatników lub
za pośrednictwem płatników nieobowiązanych do dokonania rocznego obliczenia podatku
lub osiągnęli dochody określone w art. 30b, i zamierzają opuścić terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej przed terminem, o którym mowa w ust. 1, są obowiązani złożyć zeznania, o
których mowa w ust. 1 i 1a, za rok podatkowy przed opuszczeniem terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, z zastrzeżeniem ust. 7a.
7a.
Podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 2a, którzy wybrali sposób opodatkowania określony
w art. 6 ust. 3a, 4a lub w art. 29 ust. 4, składają zeznanie podatkowe w terminie
określonym w ust. 1. Do zeznania podatkowego podatnicy dołączają certyfikat rezydencji
dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych.
8.
Podatnicy, o których mowa w art. 44 ust. 3d, są obowiązani w ciągu trzech miesięcy
po przekroczeniu okresu, który zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania
stanowi warunek wyłączenia z opodatkowania dochodów, złożyć zeznanie o wysokości dochodów
z pracy uzyskanych w roku poprzedzającym rok podatkowy i wpłacić należny podatek.
Jeżeli zamierzają opuścić terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przed terminem, o którym
mowa w zdaniu pierwszym, są obowiązani złożyć zeznanie podatkowe przed opuszczeniem
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Jeżeli jest to uzasadnione ochroną informacji niejawnych i wymogami bezpieczeństwa
państwa
1)
zadania naczelnika urzędu skarbowego, o którym mowa w art. 37 ust. 3, art. 39 ust.
1, art. 42 ust. 2 pkt 2, pełni organ wymieniony w art. 13a Ordynacji podatkowej;
2)
zadania urzędu skarbowego, o którym mowa w art. 45 ust. 1, pełni urząd obsługujący
organ, o którym mowa w art. 13a Ordynacji podatkowej;
3)
przekazania 1% podatku należnego z zeznań podatkowych albo ich korekt, o którym mowa
w art. 45c ust. 1, złożonych urzędowi, o którym mowa w pkt 2, dokonuje naczelnik urzędu
skarbowego właściwy według siedziby urzędu, o którym mowa w pkt 2, na podstawie otrzymanej
od tego urzędu pisemnej informacji.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
wzory
1)
deklaracji i informacji, o których mowa w art. 35 ust. 10, art. 38 ust. 1a, art. 39
ust. 1 i 3, art. 42 ust. 1a i 2, art. 42a, art. 42e ust. 5 i 6 oraz art. 43 ust. 1,
2)
rocznego obliczenia podatku, o którym mowa w art. 37 ust. 1,
3)
rocznego obliczenia podatku wraz z informacją, o których mowa w art. 34 ust. 7 i 8,
4)
zeznań podatkowych, o których mowa w art. 45 ust. 1 i 1a,
5
oświadczeń, o których mowa w art. 32 ust. 3, art. 34 ust. 4, art. 35 ust. 4 i art.
37 ust. 1
- wraz z objaśnieniami co do sposobu ich wypełniania, terminu i miejsca składania;
rozporządzenie ma na celu umożliwienie identyfikacji podatnika, płatnika i urzędu
skarbowego, do którego kierowany jest formularz, oraz poprawnego obliczenia przez
płatnika lub podatnika podatku oraz zaliczek na podatek.
1.
Naczelnik urzędu skarbowego właściwy miejscowo dla złożenia zeznania podatkowego,
na wniosek, o którym mowa w ust. 3, przekazuje na rzecz jednej organizacji pożytku
publicznego działającej na podstawie ustawy o działalności pożytku publicznego, wybranej
przez podatnika z wykazu, o którym mowa w ustawie o działalności pożytku publicznego,
zwanej dalej „organizacją pożytku publicznego”, kwotę w wysokości nieprzekraczającej
1% podatku należnego wynikającego
1)
z zeznania podatkowego złożonego w terminie określonym dla jego złożenia, albo
2)
z korekty zeznania, o którym mowa w pkt 1, jeżeli została dokonana w ciągu miesiąca
od upływu terminu dla złożenia zeznania podatkowego
- po jej zaokrągleniu do pełnych dziesiątek groszy w dół.
2.
Warunkiem przekazania kwoty, o której mowa w ust. 1, jest zapłata w pełnej wysokości
podatku należnego stanowiącego podstawę obliczenia kwoty, która ma być przekazana
na rzecz organizacji pożytku publicznego, nie później niż w terminie dwóch miesięcy
od upływu terminu dla złożenia zeznania podatkowego. Za zapłacony podatek, o którym
mowa w zdaniu pierwszym, uważa się również zaległość podatkową, której wysokość nie
przekracza trzykrotności wartości opłaty dodatkowej pobieranej przez Pocztę Polską
Spółkę Akcyjną za polecenie przesyłki listowej.
3.
Za wniosek uważa się wskazanie przez podatnika w zeznaniu podatkowym albo w korekcie
zeznania, o których mowa w ust. 1, jednej organizacji pożytku publicznego poprzez
podanie jej numeru wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego oraz kwoty do przekazania
na rzecz tej organizacji, w wysokości nieprzekraczającej 1% podatku należnego.
4.
Kwotę, o której mowa w ust. 1, naczelnik urzędu skarbowego przekazuje w terminie od
maja do lipca roku następującego po roku podatkowym, za który składane jest zeznanie
podatkowe, na rachunek bankowy organizacji pożytku publicznego wskazany w wykazie,
o którym mowa w ustawie o działalności pożytku publicznego. Kwota ta jest pomniejszana
o koszty przelewu bankowego.
5.
Naczelnik urzędu skarbowego właściwy według siedziby organizacji pożytku publicznego,
we wrześniu roku następującego po roku podatkowym przekazuje organizacji pożytku publicznego
zbiorczą informację o
1)
danych identyfikacyjnych (imię, nazwisko i adres), w tym obojga małżonków, którzy
na wniosek podlegają łącznemu opodatkowaniu, oraz
2)
wysokości kwoty, o której mowa w ust. 1, przekazanej na rzecz tej organizacji,
3)
przeznaczeniu kwoty, o której mowa w ust. 1, przez organizację pożytku publicznego
(cel szczegółowy)
- jeżeli podatnik w zeznaniu podatkowym lub w korekcie zeznania, o których mowa w
ust. 1, wyraził zgodę na przekazanie organizacji pożytku publicznego danych wymienionych
w pkt 1 i 2, lub wskazał cel szczegółowy, o którym mowa w pkt 3.
6.
Naczelnik urzędu skarbowego odstępuje od przekazania 1% podatku na rzecz organizacji
pożytku publicznego, jeżeli organizacja ta nie podała lub nie zweryfikowała, zgodnie
z ustawą o działalności pożytku publicznego, numeru rachunku bankowego lub podany
numer rachunku bankowego do przekazania 1% z zeznań podatkowych za rok podatkowy zmieniła
w okresie od dnia 15 marca do dnia 31 lipca roku następującego po roku podatkowym.
Zasada wyrażona w zdaniu pierwszym nie ma zastosowania, jeżeli zmiana numeru rachunku
bankowego nastąpiła z przyczyn niezależnych od organizacji.
7.
Podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 2a, składający zeznanie podatkowe w trakcie
roku podatkowego, wybierają organizację pożytku publicznego z wykazu, o którym mowa
w ust. 1, określonego za poprzedni rok podatkowy.
W ustawie z dnia 16 grudnia 1972 r. o podatku dochodowym
(Dz. U. z 1989 r. Nr 27, poz. 147 i Nr 74, poz. 443 oraz z 1991 r. Nr 9, poz. 30, Nr 35, poz. 155 i Nr 60, poz. 253) w art. 9 w ust. 1 pkt 22 otrzymuje brzmienie
„
22)
przychody podatników zatrudniających osoby niepełnosprawne w zakresie i na zasadach
określonych w odrębnej ustawie o zatrudnianiu i rehabilitacji zawodowej osób niepełnosprawnych,
”
.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1997 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
(pominięte).
W ustawie z dnia 26 lutego 1982 r. o opodatkowaniu jednostek gospodarki uspołecznionej
(Dz. U. z 1987 r. Nr 12, poz. 77, z 1989 r. Nr 3, poz. 12, Nr 35, poz. 192 i Nr 74, poz. 443, z 1990 r. Nr 21, poz. 126 oraz z 1991 r. Nr 9, poz. 30) wprowadza się następujące zmiany
1)
skreśla się art. 23,
2)
w art. 26 skreśla się pkt 6.
W ustawie z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin
(Dz. U. Nr 40, poz. 267, z 1984 r. Nr 52, poz. 268 i 270, z 1986 r. Nr 1, poz. 1, z 1989 r. Nr 35, poz. 190 i 192, z 1990 r. Nr 10, poz. 58 i 61, Nr 36, poz. 206, Nr 66, poz. 390 i Nr 87, poz. 506 oraz z 1991 r. Nr 7, poz. 24) w art. 107 wprowadza się następujące zmiany
1)
w ust. 1 po wyrazach „Organ rentowy” dodaje się wyrazy „- po odliczeniu należnego
podatku dochodowego -”,
2)
w ust. 3 po wyrazach „Świadczenia alimentacyjne” dodaje się wyrazy „- po odliczeniu
należnego podatku dochodowego -”.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z tym że art. 45 wchodzi
w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.
W ustawie z dnia 24 października 1986 r. o zakładowych funduszach socjalnym i mieszkaniowym
w jednostkach gospodarki uspołecznionej
(Dz. U. z 1990 r. Nr 58, poz. 343) w art. 4 i w art. 7 dodaje się ust. 2a w brzmieniu
„
2a.
W 1992 r. podstawę odpisów, o których mowa w ust. 2, zwiększa się o 20%.
”
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 2004 r., z wyjątkiem art. 13 ust. 4 i art.
48, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.
W ustawie z dnia 31 stycznia 1989 r. o podatku dochodowym od osób prawnych
(Dz. U. z 1991 r. Nr 49, poz. 216) w art. 9 w ust. 1 pkt 11 otrzymuje brzmienie
„
11)
dochody podatników zatrudniających osoby niepełnosprawne w zakresie i na zasadach
określonych w odrębnej ustawie o zatrudnianiu i rehabilitacji zawodowej osób niepełnosprawnych,
”
.
W ustawie z dnia 9 maja 1991 r. o zatrudnianiu i rehabilitacji zawodowej osób niepełnosprawnych
(Dz. U. Nr 46, poz. 201) wprowadza się następujące zmiany
1)
art. 7 otrzymuje brzmienie
„
Art. 7.
Wpłaty, o których mowa w art. 4 ust. 1 i art. 6 ust. 2, nie stanowią kosztu uzyskania
przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.
”
;
2)
w art. 8
a)
w ust. 1 wyrazy „art. 4 i art. 6 ust. 2” zastępuje się wyrazami „art. 4, art. 6 ust.
2, art. 17 ust. 3 i art. 20 ust. 3 pkt 1”,
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie
„
2.
Zakłady pracy dokonują wpłat, o których mowa w art. 4 ust. 1, art. 6 ust. 2, art.
17 ust. 1 i w art. 20 ust. 3, w terminie do dnia 20 następnego miesiąca po miesiącu,
w którym zaistniały okoliczności powodujące powstanie obowiązku wpłat, składając równocześnie
Zarządowi Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych deklarację według
ustalonego wzoru.
”
,
c)
dodaje się ust. 3 w brzmieniu
„
3.
Od decyzji Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych
dotyczących wpłat, o których mowa w art. 4 ust. 1, art. 6 ust. 2, art. 17 ust. 3 i
art. 20 ust. 3 pkt 1, zakładom pracy przysługuje odwołanie do Ministra Pracy i Polityki
Socjalnej.
”
;
3)
w art. 17 w ust. 1 wyrazy „w podatku dochodowym, podatku od płac lub od wynagrodzeń”
zastępuje się wyrazami „w podatku dochodowym i w podatku od płac”;
4)
w art. 20 dotychczasowy ust. 4 oznacza się jako ust. 5 i dodaje nowy ust. 4 w brzmieniu
„
4.
Termin przekazania środków, o których mowa w ust. 3 oraz w art. 17 ust. 3, ustala
się na 20 dzień każdego miesiąca następującego po miesiącu, za który przysługują zwolnienia
podatkowe.
”
;
5)
w art. 22 ust. 4 otrzymuje brzmienie
„
4.
Minister Pracy i Polityki Socjalnej w porozumieniu z Ministrami Finansów oraz Zdrowia
i Opieki Społecznej, w drodze rozporządzenia, określa zasady wykorzystywania środków
funduszu rehabilitacji oraz tryb ustalania zakładowego regulaminu wykorzystywania
tych środków.
”
;
Zwalnia się od podatku dochodowego
1)
w okresie od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 31 grudnia 2003 r. dochody
a)
z odpłatnego zbycia nabytych przed dniem 1 stycznia 2003 r. obligacji Skarbu Państwa
wyemitowanych po dniu 1 stycznia 1989 r. oraz obligacji wyemitowanych przez jednostki
samorządu terytorialnego po dniu 1 stycznia 1997 r.,
b)
z odpłatnego zbycia papierów wartościowych, które są dopuszczone do publicznego obrotu
papierami wartościowymi, nabytych na podstawie publicznej oferty lub na giełdzie papierów
wartościowych, albo w regulowanym pozagiełdowym wtórnym obrocie publicznym, albo na
podstawie zezwolenia udzielonego w trybie art. 92 lub 93 przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o publicznym obrocie
papierami wartościowymi
(Dz. U. Nr 118, poz. 754 i Nr 141, poz. 945, z 1998 r. Nr 107, poz. 669 i Nr 113, poz. 715 oraz z 2000 r. Nr 22, poz. 270, Nr 60, poz. 702 i 703, Nr 94, poz. 1037 i Nr 103, poz. 1099)
c)
(uchylona)
- przy czym zwolnienie nie ma zastosowania, jeżeli sprzedaż tych papierów wartościowych
jest przedmiotem działalności gospodarczej,
d)
uzyskane z realizacji praw wynikających z papierów wartościowych, o których mowa w
art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami
wartościowymi
(Dz. U. Nr 118, poz. 754 i Nr 141, poz. 945, z 1998 r. Nr 107, poz. 669 i Nr 113, poz. 715 oraz z 2000 r. Nr 22, poz. 270, Nr 60, poz. 702 i 703, Nr 94, poz. 1037 i Nr 103, poz. 1099)
2)
wypłacane po dniu 31 grudnia 1991 r. należne za okres do 31 grudnia 1991 r.
a)
przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz
z tytułu umów o pracę nakładczą,
b)
prowizje, premie, nagrody z zysku (dochodu) oraz nagrody z zakładowego funduszu nagród
należne z tytułów, o których mowa pod lit. a,
- jeżeli przychody te były zwolnione w 1991 r. od podatku od wynagrodzeń na podstawie
przepisów płacowych;
3)
odprawy emerytalno-rentowe, nagrody jubileuszowe i inne jednorazowe wypłaty, do których
pracownik nabył prawo w 1992 r. i których podstawę naliczania stanowi wynagrodzenie
ustalone według stawek lub kwot obowiązujących do dnia 31 grudnia 1991 r., jeżeli
przychody te były zwolnione w 1991 r. od podatku od wynagrodzeń na podstawie przepisów
płacowych;
4)
krajowe emerytury i renty oraz inne świadczenia z ubezpieczenia społecznego należne
za okres do dnia 31 grudnia 1991 r.;
5)
(uchylony).
1.
Zwalnia się od podatku dochodowego
1)
dochody z tytułu odsetek i dyskonta od papierów wartościowych wyemitowanych przez
Skarb Państwa oraz obligacji wyemitowanych przez jednostki samorządu terytorialnego
- nabytych przez podatnika przed dniem 1 grudnia 2001 r.;
2)
dochody (przychody), o których mowa w art. 30a ust. 1 pkt 3, jeżeli są wypłacane albo
stawiane do dyspozycji podatnika od środków pieniężnych zgromadzonych przez podatnika
przed dniem 1 grudnia 2001 r., na podstawie umów zawartych na czas oznaczony przed
tym dniem;
3)
dochody z tytułu udziału w funduszach kapitałowych, o których mowa w art. 30a ust.
1 pkt 5, jeżeli dochody te są wypłacane podatnikowi na podstawie umów zawartych lub
zapisów dokonanych przez podatnika przed dniem 1 grudnia 2001 r.; zwolnienie nie dotyczy
dochodów uzyskanych w związku z przystąpieniem podatnika do programu oszczędzania
z funduszem kapitałowym, bez względu na formę tego programu - w zakresie dochodów
z tytułu wpłat (wkładów) do funduszu dokonanych począwszy od dnia 1 grudnia 2001 r.,
z zastrzeżeniem art. 21 ust. 1 pkt 58 i 59;
4)
(uchylony);
5)
odsetki i premie gwarancyjne od wkładów zgromadzonych na książeczkach mieszkaniowych.
2.
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie ma zastosowania do dochodów (przychodów)
od środków pieniężnych zgromadzonych przez podatnika przed dniem 1 grudnia 2001 r.,
na podstawie umów zawartych na czas oznaczony przed tym dniem - wypłacanych lub stawianych
do dyspozycji na podstawie tych umów zmienionych, przedłużonych lub odnowionych począwszy
od dnia 1 grudnia 2001 r.
3.
Jeżeli wypłata dochodów (przychodów) wynika z umów zawartych w okresie od dnia 1 grudnia
2001 r. do dnia 28 lutego 2002 r., podatek, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 3,
określa się w wysokości przypadającej proporcjonalnie na okres, w którym podatnikowi
nie przysługuje zwolnienie na podstawie ust. 1 pkt 2.
4.
Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do odsetek i dyskonta od obligacji określonych
w ust. 1 pkt 1.
5.
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie ma również zastosowania do dochodów
(przychodów) od środków pieniężnych zgromadzonych przez podatnika przed dniem 1 grudnia
2001 r., na podstawie umów zawartych na czas oznaczony przed tym dniem, w przypadku
gdy umowa ta
1
została rozwiązana przed upływem okresu, na który została zawarta, bez względu na
przyczynę tego rozwiązania;
2)
przewiduje możliwość wypłaty całości lub części kapitału, w tym z tytułu skapitalizowanych
odsetek, zgromadzonego przez podatnika w trakcie trwania umowy, a podatnik z tej możliwości
skorzystał.
6.
W przypadku, o którym mowa w ust. 5, podmiot uprawniony na podstawie odrębnych przepisów
do prowadzenia rachunku podatnika albo do gromadzenia środków pieniężnych podatnika
w innych formach oszczędzania, przechowywania lub inwestowania pobiera podatek, o
którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 3, w dniu rozwiązania umowy albo wypłaty całości
lub części kapitału, o którym mowa w ust. 5 pkt 2. Przepisy ust. 3 i art. 42 stosuje
się odpowiednio, z tym że podatek pobiera się od sumy dochodów (przychodów) uzyskanych
począwszy od dnia 1 marca 2002 r.
7.
Przepisu ust. 5 pkt 1 nie stosuje się, jeżeli rozwiązanie umowy nastąpiło z przyczyn
niezależnych od podatnika, w tym w szczególności w związku z likwidacją albo upadłością
banku lub wystąpieniem zdarzeń losowych.
(uchylony).
1.
Zwalnia się z podatku dochodowego świadczenie finansowe wypłacane żołnierzowi na pokrycie
kosztów najmu lokalu mieszkalnego, do wysokości nieprzekraczającej miesięcznie kwoty
500 zł, o którym mowa w art. 17 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych
Rzeczypospolitej Polskiej oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. Nr 116, poz. 1203, z późn. zm..
2.
Zwalnia się z podatku dochodowego ekwiwalent w zamian za rezygnację z osobnej kwatery
stałej, o którym mowa w art. 19 ust. 3 i art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy
o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz niektórych innych ustaw.
Zwalnia się z podatku dochodowego kwoty rekompensaty wypłacane na podstawie
1)
ustawy z dnia 16 grudnia 2004 r. o rekompensacie przysługującej w związku z odstąpieniem
w roku 2002 od waloryzacji dodatku kombatanckiego
(Dz. U. Nr 281, poz. 2779);
2)
ustawy z dnia 15 kwietnia 2005 r. o rekompensacie przysługującej w związku z odstąpieniem
w roku 2002 od waloryzacji świadczeń pieniężnych przysługujących żołnierzom zastępczej
służby wojskowej przymusowo zatrudnianym w kopalniach węgla, kamieniołomach, zakładach
rud uranu i batalionach budowlanych oraz osobom deportowanym do pracy przymusowej
oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik
Radzieckich
(Dz. U. Nr 85, poz. 725).
Zwalnia się od podatku dochodowego kwoty umorzenia zaległości oraz zwrotu wynikające
z ustawy z dnia 25 lipca 2008 r. o szczególnych rozwiązaniach dla podatników uzyskujących
niektóre przychody poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
(Dz. U. Nr 143, poz. 894).
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 42 pkt
2, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1996 r.
(uchylony).
1.
Z dniem 1 stycznia 1992 r. tracą moc
1)
ustawa z dnia 4 lutego 1949 r. o podatku od wynagrodzeń
(Dz. U. Nr 7, poz. 41, z 1956 r. Nr 44, poz. 201, z 1959 r. Nr 11, poz. 69 oraz z 1963 r. Nr 57, poz. 309);
2)
ustawa z dnia 26 lutego 1982 r. o opodatkowaniu jednostek gospodarki uspołecznionej
(Dz. U. z 1987 r. Nr 12, poz. 77, z 1989 r. Nr 3, poz. 12, Nr 35, poz. 192 i Nr 74, poz. 443, z 1990 r. Nr 21, poz. 126 oraz z 1991 r. Nr 9, poz. 30) - w części dotyczącej podatku od płac;
3)
ustawa z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku wyrównawczym
(Dz. U. Nr 42, poz. 188, z 1984 r. Nr 52, poz. 268, z 1988 r. Nr 34, poz. 254, z 1989 r. Nr 35, poz. 192 oraz z 1991 r. Nr 78, poz. 345);
4)
ustawa z dnia 16 grudnia 1972 r. o podatku dochodowym
(Dz. U. z 1989 r. Nr 27, poz. 147, Nr 74, poz. 443 oraz z 1991 r. Nr 9, poz. 30, Nr 35, poz. 155 i Nr 60, poz. 253);
5)
ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym
(Dz. U. Nr 52, poz. 268, z 1986 r. Nr 46, poz. 225, z 1988 r. Nr 1, poz. 1, z 1989 r. Nr 7, poz. 45, Nr 10, poz. 53, Nr 35, poz. 192 i Nr 74, poz. 443, z 1990 r. Nr 34, poz. 198 oraz z 1991 r. Nr 7, poz. 24) - w zakresie dotyczącym podatku rolnego od dochodów osób fizycznych z działów specjalnych
produkcji rolnej;
6)
art. 27 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym
(Dz. U. Nr 60, poz. 253);
7)
przepisy ustaw szczególnych, w części zawierającej przedmiotowe lub podmiotowe zwolnienia
osób fizycznych od podatków, o których mowa w pkt 1-5, albo obniżki tych podatków.
2.
Przepisy
1)
ustaw wymienionych w ust. 1 pkt 1 i 3-7 mają zastosowanie przy opodatkowaniu dochodów
osiągniętych do dnia 31 grudnia 1991 r.;
2)
ustawy wymienionej w ust. 1 pkt 2 mają zastosowanie przy opodatkowaniu wynagrodzeń
obciążających koszty działalności jednostek gospodarczych do dnia 31 grudnia 1991 r.
3.
Ulgi mieszkaniowe i inwestycyjne przyznane na podstawie ustawy wymienionej w ust.
1 pkt 3 oraz ulgi inwestycyjne przyznane na podstawie ustawy wymienionej w ust. 1
pkt 4 i 5, niewyczerpane w okresie do dnia 1 stycznia 1992 r., stosuje się odpowiednio
do dochodu i podatku dochodowego pobieranego na podstawie niniejszej ustawy.
4.
(uchylony).
5.
Okresowe zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 10 oraz art. 22 pkt 1
ustawy wymienionej w ust. 1 pkt 4 pozostają w mocy do czasu ich wygaśnięcia.
6.
U podatników, którzy na podstawie ustawy wymienionej w ust. 1 pkt 3 gromadzili dochody
na specjalnym rachunku bankowym, kwoty podjęte z tego rachunku po dniu 1 stycznia
1992 r. traktuje się jako dochód podlegający opodatkowaniu w rozumieniu ustawy, z
tym jednak że w 1992 r. zwalnia się od podatku dochodowego takie kwoty do wysokości
nieprzekraczającej kwoty stanowiącej górną granicę pierwszego przedziału w skali określonej
w art. 27 ust. 1. W tym wypadku, jeżeli podatnik osiąga również inne dochody, z wyjątkiem
określonych w art. 28, 30 i art. 41 ust. 3, dla ustalenia obowiązku podatkowego i
wysokości podatku należnego od tych dochodów łączy się je z kwotą pobraną ze specjalnego
rachunku bankowego.
1.
Zakłady pracy podwyższą pracownikom wynagrodzenie należne za styczeń 1992 r., przeliczając
je w taki sposób, aby po potrąceniu podatku dochodowego od tego wynagrodzenia nie
było ono niższe niż wynagrodzenie za ten miesiąc przed przeliczeniem, z zastrzeżeniem
ust. 2-5. W wypadku gdy wynagrodzenie należne za styczeń 1992 r. zostanie wypłacone
przed dniem 1 stycznia tego roku, zakład pracy podwyższa wynagrodzenie należne za
luty 1992 r.
2.
Za wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 1, uważa się należne ze stosunku służbowego,
stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz z tytułu umowy o pracę nakładczą
wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź
ich ekwiwalenty, wynikające z obowiązujących w zakładzie pracy przepisów o wynagradzaniu.
3.
Wynagrodzenie pracownika po przeliczeniu, o którym mowa w ust. 1, nie może być wyższe
niż 125% wynagrodzenia przed przeliczeniem.
4.
Składniki wynagrodzenia wypłacane za okresy dłuższe niż jeden miesiąc, przysługujące
pracownikowi po dniu 31 grudnia 1991 r., z wyjątkiem wymienionych w ust. 5, w wysokości
wynikającej z ostatniej ich wypłaty i obliczonej na okres 1 miesiąca, dodaje się do
wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 1, przed jego przeliczeniem.
5.
Przy przeliczaniu wynagrodzeń, o których mowa w ust. 1, nie uwzględnia się
1)
odpraw emerytalno-rentowych, nagród jubileuszowych oraz innych jednorazowych wypłat
wynagrodzeń i świadczeń związanych z pracą,
2)
nagród,
3)
wynagrodzeń zwolnionych od podatku dochodowego,
4)
składników wynagrodzeń, których wysokość ustalana jest w relacji do najniższego wynagrodzenia
ustalonego z uwzględnieniem podatku dochodowego,
5)
wynagrodzenia otrzymywanego przez pracownika w innym zakładzie pracy oraz dochodów
z innych tytułów.
6.
Organy rentowe podwyższą należne od dnia 1 stycznia 1992 r. krajowe emerytury i renty
przeliczając je w taki sposób, aby po potrąceniu podatku dochodowego od tych emerytur
i rent emerytury i renty nie były niższe niż przed przeliczeniem, a także wskaźniki
wysokości świadczeń oraz wysokości wynagrodzenia nie uległy obniżeniu. Przepis ust.
3 stosuje się odpowiednio.
7.
(skreślony).
8.
Ilekroć w przepisach o ubezpieczeniu społecznym jest mowa o wynagrodzeniu, uposażeniu,
przychodzie, dochodzie, podstawie wymiaru składek, przeciętnym wynagrodzeniu, przewidywanym
przeciętnym wynagrodzeniu - należy przez to rozumieć po dniu 31 grudnia 1991 r. kwoty
uwzględniające podatek dochodowy, z zastrzeżeniem ust. 9 i 10.
9.
Wskaźnik pierwszej w 1992 r. waloryzacji emerytur i rent ustala się dzieląc kwotę
przewidywanego na dany kwartał przeciętnego wynagrodzenia bez uwzględnienia zwiększeń
wynagrodzenia z tytułu wprowadzenia podatku dochodowego przez kwotę przewidywanego
przeciętnego wynagrodzenia stanowiącego podstawę ostatnio przeprowadzonej waloryzacji.
Kwotę przewidywanego przeciętnego wynagrodzenia bez uwzględnienia zwiększeń wynagrodzenia
z tytułu wprowadzenia podatku dochodowego ogłosi Prezes Głównego Urzędu Statystycznego
w trybie określonym w odrębnej ustawie o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin.
10.
Przy ustalaniu wysokości świadczeń, o które wniosek zgłoszono w okresie kwartału,
w którym wskaźnik waloryzacji ustala się w myśl ust. 9, podstawę wymiaru tych świadczeń
oblicza się mnożąc kwotę przewidywanego przeciętnego wynagrodzenia w kwartale, w którym
przeprowadzono poprzednią waloryzację, przez wskaźnik wysokości wynagrodzenia.
11.
Przy ustalaniu wysokości świadczeń, o które wniosek zgłoszono poczynając od kwartału
następnego po kwartale, w którym wskaźnik waloryzacji ustalono w myśl ust. 9, podstawę
wymiaru tych świadczeń oblicza się mnożąc kwotę przewidywanego przeciętnego wynagrodzenia
w poprzednim kwartale w rozumieniu ust. 8 przez wskaźnik wysokości wynagrodzenia.
12.
Minister Pracy i Polityki Socjalnej w porozumieniu z Ministrem Finansów określi sposób
przeliczenia wynagrodzeń, o których mowa w ust. 1-5, oraz emerytur i rent, o których
mowa w ust. 6, i zasiłków z ubezpieczenia społecznego.
(pominięty).
1.
W związku z wprowadzeniem podatku dochodowego wysokość zasiłków (dodatków), które
były określone od kwoty najniższej emerytury lub przeciętnego wynagrodzenia, ulega
ponownemu określeniu. Nowa wysokość tych świadczeń nie może być niższa od kwot tych
zasiłków (dodatków) przysługujących w dniu 31 grudnia 1991 r.
2.
Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określi wysokość zasiłków (dodatków) o których
mowa w ust. 1, w relacji do przeciętnego wynagrodzenia obejmującego podatek dochodowy.
(pominięty).
1.
Do czasu wygaśnięcia skutków prawnych umów agencyjnych i umów na warunkach zlecenia,
zawartych na podstawie odrębnych przepisów, źródłem przychodów w rozumieniu art. 10
jest również działalność wykonywana na podstawie tych umów.
2.
Przychód z działalności, o której mowa w ust. 1, ustala się według zasad określonych
w art. 14. Przy ustalaniu dochodu odpłatność na rzecz zleceniodawcy wynikająca z umowy
na warunkach zlecenia stanowi koszt uzyskania, jeżeli odnosi się do danego roku podatkowego,
chociażby jej jeszcze nie poniesiono.
3.
Podatnicy, którzy osiągają dochody określone w ust. 1, są obowiązani wpłacać zaliczki
miesięczne na podatek oraz składać zeznania roczne według zasad określonych w art.
44 i 45.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z tym że przepisy art. 16, art.
35 ust. 4, art. 52 ust. 2 oraz art. 56 pkt 4 lit. e) wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1992 r., z wyjątkiem art. 46, 47, 50 i 51,
które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art.
8 ust. 2 i 3, art. 9 ust. 3, art. 10, art. 40 i art. 57 ust. 1, które wchodzą w życie
z dniem ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 czerwca 2004 r., z wyjątkiem art. 8 ust. 2 pkt 6,
7 i 8, art. 18 ust. 6, art. 25 ust. 4 i art. 43 ust. 2 pkt 2, 3 i 4, które wchodzą
w życie z dniem 1 września 2004 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z tym że przepisy
1)
art. 7, art. 8, art. 44, art. 45, art. 57 pkt 2 i art. 62 wchodzą w życie po upływie
6 miesięcy od dnia ogłoszenia;
2)
art. 11-17, art. 28, art. 47, art. 55, art. 56, art. 57 pkt 3, art. 58 pkt 1 i 3 w
zakresie dotyczącym art. 401 ust. 11 i 12 i art. 415 ust. 5a i 5b, w brzmieniu nadanym
niniejszą ustawą, i art. 60 wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.;
3)
art. 23 ust. 3 w stosunku do pojazdów wprowadzonych na terytorium kraju przed dniem
1 lipca 2002 r. stosuje się od dnia 1 stycznia 2007 r.;
4)
art. 58 pkt 1 w zakresie dotyczącym art. 401 ust. 1-10 i 13-16, w brzmieniu nadanym
niniejszą ustawą, wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 90 dni od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów
art. 59 i 60, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 1996 r. i mają zastosowanie
do dochodów uzyskiwanych od tego dnia.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r., z tym że przepisy rozdziału 4 oraz
art. 47, 48 i art. 64 pkt 3 i 10 wchodzą w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r., z tym że
1)
art. 6 ust. 7 wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 września 1997 r.,
2)
art. 21 wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r.,
3)
art. 31 ust. 1 pkt 2 oraz art. 59 wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie po upływie miesiąca od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem
1)
art. 6, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2013 r.;
2)
art. 50-53 i 70-73, które wchodzą w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po
upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia;
3)
art. 62 i 63, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia;
4)
art. 64 ust. 2, który wchodzi w życie po upływie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie
ustawy.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 5-56,
oraz art. 77 i art. 78, które wchodzą w życie z dniem 1 października 2006 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2002 r., z wyjątkiem
1)
art. 31, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 2002 r.,
2)
art. 52 pkt 12 lit. a), art. 59, art. 62 pkt 1, art. 71 ust. 2 i art. 79, które wchodzą
w życie z dniem ogłoszenia,
3)
art. 1 ust. 1 pkt 1, ust. 5 oraz ust. 6 i art. 10 pkt 1, które wchodzą w życie z dniem
31 marca 2002 r.,
4)
art. 50 pkt 7, który wchodzi w życie z dniem 6 kwietnia 2002 r.,
5)
art. 2 ust. 3, art. 25, art. 36 pkt 1, 2 i 4, art. 41, art. 48, art. 52 pkt 5, art.
63 pkt 1 oraz art. 80 ust. 1 pkt 1, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2002 r.,
6)
art. 27 i art. 52 pkt 13 w zakresie dotyczącym art. 33a ust. 1 pkt 9, które wchodzą
w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.,
7)
art. 2 ust. 1, art. 14, art. 33, art. 35, art. 46 pkt 1 i 4, art. 52 pkt 2, art. 54
oraz art. 63 pkt 3, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem
1)
art. 70 ust. 4 i art. 71, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia;
2)
art. 60 i art. 61, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.;
3)
art. 45, który wchodzi w życie po upływie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem
1)
art. 79, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia;
2)
art. 25 pkt 1 lit. c i pkt 3 lit. a, art. 27-30, art. 33 pkt 1 i 5-10, art. 34, art.
35 pkt 1, 2 i 4-7, art. 41 pkt 1, art. 42, art. 45, art. 47, art. 49, art. 50 pkt
2 i art. 51, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2008 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem
1)
art. 18-20, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.;
2)
art. 6-14, art. 24, art. 31, art. 39, art. 40, art. 42, art. 51, art. 56, art. 71,
art. 72 pkt 4 i 7, art. 75 pkt 3, art. 76 pkt 3-5, art. 77 pkt 4, art. 78 pkt 3, art.
80, art. 85 i art. 88, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2006 r.;
3)
art. 21, art. 33, art. 72 pkt 1 i art. 84, które wchodzą w życie z dniem 1 października
2006 r.;
4)
art. 28, art. 30 ust. 1, ust. 2 pkt 2 i ust. 3-6, art. 64-69, art. 82, art. 83, art.
87, art. 89 i art. 93, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2008 r.;
5)
art. 30 ust. 2 pkt 1, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2009 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 1999 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r., z tym że przepisy art. 12-98 wchodzą
w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2011 r., z wyjątkiem
1)
art. 36 pkt 3 i 4, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;
2)
art. 44 i art. 103, które wchodzą w życie z dniem 1 października 2011 r.;
3)
art. 20 pkt 1, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem
1)
art. 11 ust. 2 i 3, art. 15 ust. 1 pkt 1 i ust. 2, art. 48, art. 49, art. 77, art.
86, art. 87 i art. 99, które wchodzą w życie w terminie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia;
2)
art. 9 ust. 4, który wchodzi w życie z dniem 26 września 2009 r.;
3)
art. 17-26 i art. 79, które wchodzą w życie z dniem 1 października 2009 r.;
4)
art. 30, art. 32-43, art. 53-56, art. 65, art. 69, art. 72, art. 80, art. 82-85, art.
89, art. 90, art. 100, art. 104-106, art. 111 pkt 1-13 i 15-20 oraz art. 114 pkt 2,
które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2010 r.;
5)
art. 111 pkt 14, który wchodzi w życie z dniem 1 maja 2010 r.;
6)
art. 15 ust. 1 pkt 2 i 3, które wchodzą w życie z dniem 26 września 2011 r.;
7)
art. 66-68, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2010 r., z wyjątkiem
1)
art. 13 pkt 3-5, art. 95, art. 101 ust. 3 i art. 120, które wchodzą w życie z dniem
ogłoszenia;
2)
art. 10, art. 11, art. 18 pkt 1, art. 25, art. 43, art. 49 i art. 50, które wchodzą
w życie z dniem 1 lipca 2010 r.;
3)
art. 2 pkt 3, art. 3, art. 5, art. 6, art. 8, art. 13 pkt 1, 2 i 6, art. 14, art.
18 pkt 2 lit. b i pkt 3 lit. b i c, art. 20, art. 21, art. 23, art. 28, art. 34, art.
36, art. 39 pkt 2-6, art. 40, art. 41, art. 45 pkt 1 i 6, art. 46 pkt 1 lit. a i lit.
c-e oraz pkt 2-5, art. 57 pkt 2, art. 58, art. 59 pkt 1-3, art. 60, art. 63, art.
65 pkt 3-5, art. 66 pkt 1 lit. a i pkt 2, art. 67 pkt 1, art. 78, art. 79, art. 80
pkt 3 oraz art. 81, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2011 r.;
4)
art. 17 pkt 6, art. 33, art. 39 pkt 1 i art. 70, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia
2012 r.;
5)
art. 16, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2013 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z wyjątkiem
1)
art. 24-31, 33, 73 ust. 2, art. 74 ust. 1 i 5, art. 75 ust. 1, ust. 2 pkt 1, 2, 9
i 10 oraz ust. 3, art. 109, 117 ust. 2-4, art. 119 i 120, które wchodzą w życie po
upływie 14 dni od dnia ogłoszenia,
2)
art. 108, który wchodzi w życie z dniem 1 grudnia 1998 r.,
3)
art. 39 ust. 1-4, który wchodzi w życie z dniem 1 października 1999 r.,
4)
art. 15 ust. 2, art. 22 ust. 1 pkt 4 i ust. 2, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia
2000 r.,
5)
art. 22 ust. 4, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 marca 2004 r., z tym że przepisy art. 1-26, art.
27 ust. 2-7, art. 28 i 29, art. 30 ust. 1, 2 i 4, art. 36, art. 39-42, art. 46 ust.
2, art. 54-60, art. 62-122 oraz art. 124-126 wchodzą w życie z dniem 1 maja 2004 r.
Ustawa wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie miesiąca
od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem
1)
art. 95, w zakresie art. 21 ust. 1 pkt 6,
2)
art. 102, art. 106 pkt 1 i pkt 4 lit. a, art. 111 oraz art. 116 pkt 4
- które wchodzą w życie po upływie 6 lat od pierwszego dnia miesiąca następującego
po upływie miesiąca od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu ogłoszenia,
z wyjątkiem
1)
art. 138 pkt 5-7, które wchodzą w życie z dniem 1 maja 2004 r.;
2)
art. 12 ust. 2, który wchodzi w życie z dniem 1 września 2004 r.;
3)
art. 101 ust. 2, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2005 r.
W przypadkach nieuregulowanych w odrębnych przepisach, do przychodów opodatkowanych
podatkiem dochodowym od osób fizycznych nie zalicza się należnego podatku od towarów
i usług oraz zwróconej różnicy podatku od towarów i usług.
Ustawa wchodzi w życie po upływie trzech miesięcy od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 marca 2009 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z wyjątkiem art. 167 i 168, które
wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z tym że
1)
art. 23 ust. 5, 6 i 17, art. 24 ust. 4 i 5, art. 114 ust. 1 i art. 159 stosuje się
od dnia ogłoszenia ustawy;
2)
art. 96-98, art. 157 i art. 158 stosuje się po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia ustawy;
3)
art. 1-14, art. 15 ust. 1-6, art. 16-22, art. 23 ust. 1-4 i ust. 7-16, art. 24 ust.
1-3 i ust. 6-12, art. 25-40, art. 41 ust. 1-11 i 13-16, art. 42-95, art. 99-113, art.
114 ust. 2-5, art. 115-146, art. 148-151, art. 153, art. 156 i art. 162-171 stosuje
się od dnia 1 maja 2004 r.;
4)
art. 41 ust. 12 stosuje się od dnia 1 stycznia 2008 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z wyjątkiem
1)
art. 199-214 i art. 230, które wchodzą w życie z dniem 1 maja 1998 r.,
2)
art. 1-60, art. 147, 152, art. 157-164, art. 197, art. 215-222, które wchodzą w życie
z dniem 1 sierpnia 1998 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 227
i art. 233, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 21 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 148
ust. 1 pkt 3, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2011 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2012 r., z wyjątkiem art. 77 ust. 1, który
wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2015 r., i art. 241, który wchodzi w życie po upływie
14 dni od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2004 r., z wyjątkiem
1)
art. 201, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2005 r.;
2)
art. 239 ust. 1 i 2, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia ustawy.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 2005 r., z tym że
1)
art. 94, 151, 155 oraz 157 wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2007 r.;
2)
art. 107-150 oraz art. 152-154, 156 oraz 158 wchodzą w życie z dniem 1 września 2006 r.;
3)
art. 99 ust. 1 pkt 3 i 4 oraz art. 199 wchodzą w życie z dniem 1 października 2006 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r., z tym że przepisy art. 22 § 6,
art. 28 § 3, art. 46 § 3, art. 48 § 3, art. 56 § 3, art. 58, art. 67 § 3, art. 79
§ 3, art. 82 § 3, art. 83, art. 84 § 2, art. 87 § 5, art. 119, art. 196 § 4, art.
283 § 3, art. 303, art. 314 pkt 2 i 3, art. 316 pkt 1 oraz art. 328 wchodzą w życie
z dniem ogłoszenia.