Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 8 marca 2012 r. w sprawie recept lekarskich

1.

Rozporządzenie określa

1)

sposób i tryb wystawiania recept lekarskich, zwanych dalej „receptami”;

2)

wzór recepty uprawniającej do nabycia leku, środka spożywczego specjalnego przeznaczenia

żywieniowego, wyrobu medycznego, wyposażenia wyrobu medycznego, wyrobu medycznego

do diagnostyki in vitro, wyposażenia wyrobu medycznego do diagnostyki in vitro, zwanych

dalej „lekiem, środkiem spożywczym specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrobem

medycznym”;

3)

sposób zaopatrywania w druki recept i sposób ich przechowywania;

4)

sposób realizacji recept oraz kontroli ich wystawiania i realizacji.

2.

Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają

1)

oddział wojewódzki Funduszu - oddział wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia;

2)

osoba uprawniona - osobę uprawnioną, o której mowa w art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych

specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych

(Dz. U. Nr 122, poz. 696 oraz z 2012 r. poz. 95);

3)

osoba wydająca - osobę uprawnioną do wykonywania czynności fachowych w aptece, zgodnie

z art. 90 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne

(Dz. U. z 2008 r. Nr 45, poz. 271, z późn. zm.;

4)

osoba wystawiająca receptę - lekarza, lekarza dentystę, felczera lub starszego felczera,

uprawnionego do wystawiania recept na podstawie przepisów o zawodach lekarza i lekarza

dentysty oraz w przepisów o zawodzie felczera;

5)

przepisy o koordynacji - przepisy o koordynacji, o których mowa w art. 5 pkt 23 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych

(Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027, z późn. zm.;

6)

ustawa - ustawę z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych;

7)

ustawa o refundacji - ustawę z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego

przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych;

8)

ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii - ustawę z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii

(Dz. U. z 2012 r. poz. 124);

9)

ustawa - Prawo farmaceutyczne - ustawę z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne.

1.

Wystawienie recepty polega na

1)

czytelnym oraz trwałym naniesieniu na awersie recepty, w tym za pomocą wydruku, treści

obejmującej dane określone w rozporządzeniu;

2)

złożeniu na awersie recepty własnoręcznego podpisu osoby wystawiającej receptę.

2.

Na recepcie mogą być dokonywane poprawki wyłącznie przez osobę wystawiającą receptę,

z wyjątkiem § 16 ust. 1 pkt 1 lit. a, e, g oraz pkt 2 i 3. Każda poprawka wymaga dodatkowego

złożenia własnoręcznego podpisu i odciśnięcia pieczęci osoby wystawiającej receptę

przy poprawianej informacji.

3.

Na recepcie nie mogą być zamieszczane informacje i znaki niezwiązane z jej przeznaczeniem,

w tym stanowiące reklamę.

4.

Na dole recepty zamieszcza się, w formie wydruku, nazwę i adres lub numer REGON podmiotu

drukującego receptę, a w przypadku gdy wydruku dokonuje osoba wystawiająca receptę

- zwrot „wydruk własny”.

1.

Recepta, na której co najmniej jeden z przepisanych leków, środków spożywczych specjalnego

przeznaczenia żywieniowego, wyrobów medycznych, dla którego wydano decyzję o objęciu

refundacją w rozumieniu przepisów ustawy o refundacji, ma być wydany za odpłatnością,

o której mowa w art. 6 ust. 2 ustawy o refundacji, obejmuje

1)

dane dotyczące osoby uprawnionej, o której mowa w art. 2 pkt 14 lit. b i c ustawy

o refundacji, albo świadczeniodawcy, o którym mowa w art. 5 pkt 41 ustawy, u którego

wykonuje zawód osoba uprawniona, o której mowa w art. 2 pkt 14 lit. a ustawy o refundacji,

określone w § 4;

2)

dane dotyczące pacjenta

a)

imię i nazwisko,

b)

adres (nazwa miejscowości, ulica, numer domu, numer lokalu, jeżeli nadano)

-

miejsca zamieszkania albo

-

miejsca pełnienia służby wojskowej, jeżeli dotyczy, albo

-

miejsca zamieszkania osoby uprawnionej albo siedziby urzędu gminy lub gminnego ośrodka

pomocy społecznej - w przypadku świadczeniobiorcy, wobec którego wydano decyzję, o

której mowa w art. 54 ust. 1 ustawy, albo siedziby świadczeniodawcy, który udzielił

świadczenia opieki zdrowotnej - w przypadku osoby bezdomnej, o której mowa w art. 6 pkt 8 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

(Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1362, z późn. zm.,

c)

wiek - w przypadku pacjenta do lat 18, o ile nie można go ustalić na podstawie numeru

PESEL znajdującego się na recepcie,

d)

kod uprawnień dodatkowych pacjenta, określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia,

jeżeli dotyczy,

e)

numer poświadczenia, o którym mowa w art. 52 ust. 2 pkt 9 ustawy - w przypadku korzystania

ze świadczeń opieki zdrowotnej na podstawie przepisów o koordynacji, a w razie braku

tego poświadczenia - numer dokumentu uprawniającego do korzystania ze świadczeń opieki

zdrowotnej na podstawie przepisów o koordynacji wystawionego przez właściwą instytucję

zagraniczną,

f)

numer PESEL - jeżeli dotyczy, a w przypadku dziecka nieposiadającego numeru PESEL

lub niemożności ustalenia tego numeru - numer PESEL przedstawiciela ustawowego lub

opiekuna faktycznego w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku

Praw Pacjenta

(Dz. U. z 2012 r. poz. 159) wraz z adnotacją o zamieszczeniu numeru PESEL osoby innej niż pacjent i podpisem

osoby uprawnionej,

g)

numer paszportu lub innego dokumentu ze zdjęciem potwierdzającego tożsamość - w przypadku

cudzoziemca niebędącego osobą uprawnioną do świadczeń opieki zdrowotnej na podstawie

przepisów o koordynacji, a w przypadku osoby posiadającej Kartę Polaka - numer Karty

Polaka;

3)

identyfikator płatnika

a)

określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia identyfikator oddziału wojewódzkiego

Funduszu właściwy dla miejsca zamieszkania świadczeniobiorcy, a w przypadku

-

braku miejsca zamieszkania świadczeniobiorcy na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej

identyfikator oddziału wojewódzkiego Funduszu wskazany zgodnie z art. 77 ust. 2 pkt

1 ustawy albo miejsca pełnienia służby wojskowej,

-

osoby bezdomnej - identyfikator oddziału wojewódzkiego Funduszu właściwy dla miejsca

zamieszkania osoby uprawnionej albo siedziby świadczeniodawcy, albo

b)

znak „X” - w przypadku pacjentów nieposiadających dokumentu potwierdzającego prawo

do świadczeń opieki zdrowotnej lub pacjentów niebędących osobami uprawnionymi do świadczeń

opieki zdrowotnej, o których mowa w załączniku nr 1 do rozporządzenia, albo

c)

symbol instytucji właściwej dla osoby uprawnionej do świadczeń opieki zdrowotnej na

podstawie przepisów o koordynacji określony w załączniku nr 3 do rozporządzenia;

4)

dane dotyczące przepisanych leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego,

wyrobów medycznych, o których mowa w § 6;

5)

datę wystawienia recepty;

6)

datę realizacji recepty „od dnia”, a jeżeli nie dotyczy - znak „X”;

7)

dane dotyczące osoby uprawnionej

a)

imię i nazwisko,

b)

numer prawa wykonywania zawodu osoby uprawnionej, o którym mowa w przepisach o zawodach

lekarza i lekarza dentysty oraz w przepisach o zawodzie felczera.

2.

Dane, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 7, są nanoszone w sposób czytelny za pomocą

nadruku, pieczątki lub naklejki przymocowanej do recepty w sposób uniemożliwiający

jej usunięcie bez zniszczenia druku recepty.

3.

Jeżeli osoba uprawniona wystawia receptę dla siebie albo dla małżonka, zstępnych lub

wstępnych w linii prostej oraz rodzeństwa, w części recepty przeznaczonej na wpisanie

danych dotyczących pacjenta, osoba uprawniona, o której mowa w art. 2 pkt 14 lit.

c ustawy o refundacji, wpisuje, a osoba uprawniona, o której mowa w art. 2 pkt 14

lit. a i b ustawy o refundacji, może wpisać dodatkowo adnotację: „pro auctore” albo

„pro familiae” lub inne równoważne. Na recepcie wystawianej z adnotacją „pro auctore”

dane dotyczące pacjenta mogą nie zawierać elementów, które są zamieszczone na nadruku,

pieczątce lub naklejce z danymi osoby uprawnionej, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i

7.

4.

Na recepcie, o której mowa w ust. 1, zamieszcza się dodatkowo unikalny numer identyfikujący

receptę nadawany przez oddział wojewódzki Funduszu, którego sposób budowy określa

załącznik nr 4 do rozporządzenia.

5.

Dane, o których mowa w ust. 1 pkt 7 lit. b i ust. 4 oraz § 4 ust. 1 pkt 4, są, a dane,

o których mowa w ust. 1 pkt 1-7 lit. a, mogą być przedstawione dodatkowo techniką

służącą do ich automatycznego odczytu, w szczególności w postaci jedno- lub dwuwymiarowych

kodów kreskowych.

6.

Sposób przedstawiania danych w postaci kodu kreskowego, o którym mowa w ust. 5, określa

załącznik nr 5 do rozporządzenia.

7.

Oddział wojewódzki Funduszu jest obowiązany do zapewnienia dostępu osobie uprawnionej

albo świadczeniodawcy, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 1, do automatycznego generowania

kodów, o których mowa w ust. 5.

1.

Dane dotyczące osoby uprawnionej albo świadczeniodawcy, o których mowa w § 3 ust.

1 pkt 1, obejmują

1)

nazwę albo firmę wynikającą z umowy na wystawianie recept refundowanych zawartej z

Narodowym Funduszem Zdrowia;

2)

adres miejsca udzielenia świadczenia zdrowotnego (nazwa miejscowości, ulica, numer

domu, numer lokalu, jeżeli nadano);

3)

numer telefonu;

4)

identyfikator stanowiący dziewięć pierwszych cyfr numeru identyfikacyjnego REGON.

2.

Jeżeli recepta jest wystawiona przez osobę uprawnioną, o której mowa w art. 2 pkt

14 lit. c ustawy o refundacji, dane osoby uprawnionej obejmują

1)

imię i nazwisko;

2)

adres miejsca zamieszkania (nazwa miejscowości, ulica, numer domu, numer lokalu, jeżeli

nadano);

3)

numer telefonu;

4)

dziewięciocyfrowy numer identyfikacyjny określony w umowie upoważniającej do wystawiania

recept na refundowane leki, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego,

wyroby medyczne, na który składają się

a)

dwie pierwsze cyfry o wartości „98”,

b)

dwie następne cyfry będące identyfikatorem oddziału wojewódzkiego Funduszu, który

zawarł umowę upoważniającą do wystawiania recept refundowanych,

c)

pięć pozostałych cyfr będących numerem ustalonym przez oddział wojewódzki Funduszu,

o którym mowa w lit. b.

1.

Jeżeli na recepcie przepisano wyłącznie leki niepodlegające refundacji, osoba wystawiająca

receptę może ograniczyć dane zamieszczane na recepcie do danych określonych w § 3

ust. 1 pkt 2 lit. a-c, pkt 5 i 6 i § 6 ust. 1 pkt 1-5 i ust. 3 oraz do swojego imienia

i nazwiska i numeru prawa wykonywania zawodu, o którym mowa w przepisach o zawodach

lekarza i lekarza dentysty oraz w przepisach o zawodzie felczera.

2.

Jeżeli na recepcie przepisano wyłącznie leki niepodlegające refundacji zawierające

w swoim składzie substancje psychotropowe z grup III-P i IV-P oraz leki zawierające

środki odurzające z grupy II-N określone w ustawie o przeciwdziałaniu narkomanii, osoba wystawiająca receptę, oprócz danych, o których mowa w ust. 1, zamieszcza na

recepcie odpowiednio dane określone w § 3 ust. 1 pkt 2 lit. f albo g.

1.

Dane dotyczące przepisanych leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego,

wyrobów medycznych obejmują

1)

nazwę leku albo rodzajową lub handlową nazwę środka spożywczego specjalnego przeznaczenia

żywieniowego, wyrobu medycznego lub ich nazwę skróconą, która w jednoznaczny sposób

pozwala określić przepisany lek, środek spożywczy specjalnego przeznaczenia żywieniowego,

wyrób medyczny;

2)

postać, w jakiej lek, środek spożywczy specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrób

medyczny ma być wydany, jeżeli występuje w obrocie w więcej niż jednej postaci;

3)

dawkę leku, środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrobu medycznego,

jeżeli lek, środek spożywczy specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrób medyczny

występuje w więcej niż jednej dawce;

4)

ilość leku, środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrobu medycznego,

a w przypadku leku recepturowego - jego skład;

5)

sposób dawkowania w przypadku przepisania

a)

ilości leku, środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrobu medycznego,

określonej w § 8 ust. 1 pkt 3,

b)

leku gotowego dopuszczonego do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, który

zawiera w swoim składzie środek odurzający, substancję psychotropową w rozumieniu

ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii,

c)

leku recepturowego zawierającego w swoim składzie środek odurzający, substancję psychotropową

w rozumieniu ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii lub substancję zaliczoną do wykazu A substancji bardzo silnie działających określoną

w Farmakopei Polskiej;

6)

odpłatność leku, środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrobu

medycznego, określoną w sposób następujący

a)

jeżeli lek, środek spożywczy specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrób medyczny

występuje w wykazie refundowanych leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia

żywieniowego, wyrobów medycznych w jednej odpłatności, osoba uprawniona nie wpisuje

tej odpłatności,

b)

jeżeli lek, środek spożywczy specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrób medyczny

występuje w wykazie refundowanych leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia

żywieniowego, wyrobów medycznych w więcej niż jednej odpłatności, osoba uprawniona

-

wpisuje symbol „P” w przypadku przepisywania tego leku, środka spożywczego specjalnego

przeznaczenia żywieniowego, wyrobu medycznego za najniższą odpłatnością wynikającą

z wykazu,

-

nie wpisuje poziomu odpłatności w przypadku przepisywania tego leku, środka spożywczego

specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrobu medycznego za najwyższą odpłatnością

wynikającą z wykazu,

-

wpisuje odpłatność określoną w wykazie refundowanych leków, środków spożywczych specjalnego

przeznaczenia żywieniowego, wyrobów medycznych, w przypadkach innych niż wskazane

w tiret pierwsze i drugie,

c)

jeżeli lek, środek spożywczy specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrób medyczny

jest przepisywany poza zakresem refundacji, osoba uprawniona wpisuje symbol „X”;

7)

odpłatność, o której mowa w pkt 6, może także być określona w następujący sposób

a)

B lub równoważne - dla leku, środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego,

wyrobu medycznego wydawanego bezpłatnie,

b)

R lub równoważne - dla leku, środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego,

wyrobu medycznego wydawanego za odpłatnością ryczałtową,

c)

30% - dla leku, środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrobu

medycznego wydawanego za odpłatnością 30% limitu finansowania,

d)

50% - dla leku, środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrobu

medycznego wydawanego za odpłatnością 50% limitu finansowania,

e)

100% - dla leku, środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrobu

medycznego wydawanego poza zakresem refundacji.

2.

Oznaczenia, o których mowa w ust. 1 pkt 6 i 7, nie są wymagane w przypadku recept

wystawianych dla pacjentów posiadających uprawnienie, o którym mowa w pkt 4 załącznika

nr 1 do rozporządzenia, oraz dla leków i środków spożywczych specjalnego przeznaczenia

żywieniowego sprowadzanych z zagranicy dla pacjenta, na zasadach określonych w art.

4 ustawy - Prawo farmaceutyczne albo w art. 29a ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia

(Dz. U. z 2010 r. Nr 136, poz. 914, z późn. zm..

3.

Na recepcie, poza danymi dotyczącymi przepisanych leków, środków spożywczych specjalnego

przeznaczenia żywieniowego, wyrobów medycznych, można dodatkowo zamieścić

1)

polecenie pilnej realizacji przez zamieszczenie adnotacji „Cito” lub innej równoważnej;

2)

zastrzeżenie o konieczności wydania pacjentowi wyłącznie określonego leku, środka

spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrobu medycznego przez zamieszczenie

adnotacji „nie zamieniać” lub „NZ”, przy pozycji leku, środka spożywczego specjalnego

przeznaczenia żywieniowego, wyrobu medycznego, którego dotyczy.

Ilość leku, leku recepturowego, środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego,

wyrobu medycznego oraz surowca farmaceutycznego przeznaczonego do sporządzenia leku

recepturowego określa się cyframi arabskimi lub słownie, a ilość surowca farmaceutycznego

przeznaczonego do sporządzenia leku recepturowego będącego środkiem obojętnym, przeznaczonym

do nadania odpowiedniej postaci leku, można również określić wyrazami „ilość odpowiednia”,

„quantum satis” lub „q.s.”.

1.

Osoba wystawiająca receptę może przepisać dla jednego pacjenta jednorazowo maksymalnie

1)

bez podawania na recepcie sposobu dawkowania, z zastrzeżeniem § 6 ust. 1 pkt 5 lit.

b i c

a)

ilość leku, środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrobu medycznego

odpowiadającą dwóm najmniejszym opakowaniom

-

tego leku, środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrobu medycznego

określonych w wykazie refundowanych leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia

żywieniowego, wyrobów medycznych - w przypadku recept na refundowane leki, środki

spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyroby medyczne, wymienione w tym

wykazie,

-

tego leku dla leku dopuszczonego do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

- w przypadku recept na leki niepodlegające refundacji wystawionych dla pacjentów

posiadających uprawnienie, o którym mowa w pkt 4 załącznika nr 1 do rozporządzenia,

b)

100 sztuk strzykawek do insuliny wraz z igłami,

c)

100 sztuk pasków diagnostycznych;

2)

ilość środka antykoncepcyjnego niezbędną do 6-miesięcznego stosowania;

3)

podając na recepcie sposób dawkowania - ilość leku, środka spożywczego specjalnego

przeznaczenia żywieniowego, wyrobu medycznego niezbędną pacjentowi do maksymalnie

90-dniowego stosowania wyliczonego na podstawie określonego na recepcie sposobu dawkowania.

2.

Na jednej recepcie można przepisać pojedynczą ilość leku recepturowego, ustaloną na

podstawie przepisów określających leki, które mogą być traktowane jako surowce farmaceutyczne

stosowane przy sporządzeniu leków recepturowych.

3.

Osoba uprawniona może wystawić do trzech recept na następujące po sobie okresy stosowania

nieprzekraczające łącznie 90 dni stosowania, a w przypadku recept na środki antykoncepcyjne

do sześciu recept na następujące po sobie okresy stosowania nieprzekraczające łącznie

6-miesięcznego stosowania.

4.

Jeżeli recepta została wystawiona na leki posiadające kategorię dostępności „Rp” i

„Rpz”, z wyłączeniem substancji należących do wykazu A - substancje bardzo silnie

działające, określonych w Farmakopei Polskiej, zawierających w swoim składzie substancje

psychotropowe z grup III-P i IV-P oraz leki zawierające środki odurzające z grupy

II-N określone w ustawie o przeciwdziałaniu narkomanii, farmaceuta może wystawić odpis recepty, który jest realizowany za pełną odpłatnością

wyłącznie w aptece, w której został sporządzony. Odpis recepty zawiera

1)

co najmniej adres apteki w formie nadruku lub pieczęci;

2)

dane pacjenta, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 2 lit. a-c;

3)

nazwę leku, który ma być wydany;

4)

postać farmaceutyczną;

5)

dawkę;

6)

ilość leku, będącą różnicą między ilością przepisaną na recepcie i wydaną w aptece;

7)

sposób użycia, jeżeli na oryginale recepty zawarta była taka informacja;

8)

imię i nazwisko osoby uprawnionej;

9)

termin realizacji;

10)

datę wystawienia i numer ewidencyjny recepty, której dotyczy odpis, nadany przez aptekę;

11)

imię i nazwisko farmaceuty sporządzającego odpis recepty, w formie nadruku lub pieczęci;

12)

podpis farmaceuty sporządzającego odpis recepty.

5.

Odpis recepty realizuje się w terminie odpowiadającym terminowi realizacji recepty.

1.

Wzór recepty określa załącznik nr 6 do rozporządzenia.

2.

Wymiary recepty będącej przedmiotem refundacji nie mogą być mniejsze niż 200 mm długości

i 90 mm szerokości, a przed danymi dotyczącymi przepisanych leków występuje adnotacja

„Rp”.

3.

Oddział wojewódzki Funduszu, na wniosek osoby uprawnionej albo świadczeniodawcy, o

którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 1, przydziela im zakresy liczb będących unikalnymi numerami

identyfikującymi recepty. Świadczeniodawca przydziela wykonującym u niego zawód osobom

uprawnionym, o których mowa w art. 2 pkt 14 lit. a ustawy o refundacji, zakresy liczb

będących unikalnymi numerami identyfikującymi recepty.

4.

Po uzyskaniu zakresów liczb będących unikalnymi numerami identyfikującymi recepty,

osoby uprawnione albo świadczeniodawcy, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 1, zaopatrują

się w druki recept we własnym zakresie. Możliwy jest również wydruk recepty w trakcie

jej wystawiania.

5.

Oddział wojewódzki Funduszu może zawierać z podmiotami zajmującymi się drukiem recept

umowy określające sposób i warunki przydzielania, za pośrednictwem tych podmiotów,

zakresów liczb będących unikalnymi numerami identyfikującymi recepty; zawarte umowy

nie ograniczają prawa osoby uprawnionej albo świadczeniodawcy, o którym mowa w § 3

ust. 1 pkt 1, do otrzymywania zakresów liczb będących unikalnymi numerami identyfikującymi

recepty bezpośrednio w oddziale wojewódzkim Funduszu. Przepis ust. 3 zdanie drugie

stosuje się.

6.

W przypadku, o którym mowa w ust. 5, osoba uprawniona albo świadczeniodawca, o którym

mowa w § 3 ust. 1 pkt 1, składa do oddziału wojewódzkiego Funduszu wniosek, o którym

mowa w ust. 3, za pośrednictwem podmiotu zajmującego się drukiem recept.

7.

Druki recept lub zakresy liczb, przydzielone zgodnie z ust. 3 lub 5, są wykorzystywane

wyłącznie przez osoby uprawnione, którym te druki lub zakresy liczb zostały przydzielone

przez oddział wojewódzki Funduszu lub świadczeniodawcę, o którym mowa w § 3 ust. 1

pkt 1. Zakresy liczb będące unikalnymi numerami identyfikującymi recepty mogą być

wykorzystane tylko raz.

8.

Zakresy liczb będące unikalnymi numerami identyfikującymi recepty mogą być również

przydzielane przez oddział wojewódzki Funduszu osobie uprawnionej albo świadczeniodawcy,

o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 1, na podstawie przedstawionej przez świadczeniobiorcę

karty ubezpieczenia zdrowotnego lub innego dokumentu elektronicznego potwierdzającego

ubezpieczenie. Wydruk recepty wraz z unikalnym numerem identyfikującym receptę oraz

danymi, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 2 lit. a, b, d, f i g oraz pkt 3, następuje

u osoby uprawnionej albo u świadczeniodawcy, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 1.

1.

W przypadku leków posiadających kategorię dostępności „Rpw”, recepta wystawiana jest

na druku w kolorze różowym, zgodnym ze wzorem określonym w załączniku nr 6 do rozporządzenia

i wydawanym nieodpłatnie przez oddział wojewódzki Funduszu lub wskazany przez niego

podmiot; druki tych recept są drukami ścisłego zarachowania.

2.

Recepty, o których mowa w ust. 1, są wystawiane z kopią, która pozostaje u osoby wystawiającej

receptę.

3.

W przypadku leków posiadających kategorię dostępności „Rpw”, przepisy rozporządzenia

stosuje się w zakresie nieuregulowanym w przepisach wydanych na podstawie art. 41 ust. 5 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.

Recepta, na której przepisano wyłącznie leki niepodlegające refundacji nie musi odpowiadać

wzorowi określonemu w załączniku nr 6 do rozporządzenia, chyba że na recepcie przepisano

leki zawierające substancje psychotropowe z grup III-P i IV-P oraz leki zawierające

środki odurzające z grupy II-N określone w ustawie o przeciwdziałaniu narkomanii.

Na jednej recepcie można przepisać do pięciu leków gotowych lub środków spożywczych

specjalnego przeznaczenia żywieniowego lub wyrobów medycznych albo jeden lek recepturowy.

1.

Realizacja recepty obejmuje potwierdzenie realizacji recepty, jej otaksowanie oraz

wydanie przepisanych na niej leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia

żywieniowego, wyrobów medycznych przez osobę wydającą.

2.

Potwierdzenie realizacji recepty dokonywane jest na recepcie i polega na zamieszczeniu

na niej

1)

imienia i nazwiska osoby wydającej, w formie nadruku lub pieczęci;

2)

podpisu osoby wydającej.

3.

Otaksowanie recepty polega na czytelnym naniesieniu na recepcie lub na odrębnym dokumencie

przechowywanym łącznie z receptą, której dotyczy, następujących danych dotyczących

każdego z różnych opakowań wydanych leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia

żywieniowego, wyrobów medycznych

1)

własnej nazwy leku, środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego, ich

postaci i dawki albo rodzajowej lub handlowej nazwy wyrobu medycznego;

2)

wielkości opakowania;

3)

liczby wydanych opakowań;

4)

wartości wydanych opakowań;

5)

rodzaju odpłatności;

6)

wysokości limitu ceny dla wydanej ilości refundowanego leku, środka spożywczego specjalnego

przeznaczenia żywieniowego, wyrobu medycznego;

7)

wysokości opłaty wnoszonej przez pacjenta;

8)

kwoty podlegającej refundacji;

9)

wysokość taksy laborum - jeżeli dotyczy.

4.

Na recepcie lub odrębnym dokumencie, o którym mowa w ust. 3, osoba wydająca umieszcza

nazwę, adres apteki, datę, godzinę realizacji recepty i numer nadany recepcie w aptece,

a jeżeli odrębny dokument, o którym mowa w ust. 3, jest dokumentem zbiorczym, zawierającym

dane dotyczące wielu recept, to

1)

numer nadany recepcie w aptece zamieszcza się na recepcie oraz na dokumencie zbiorczym

obok danych dotyczących tej recepty;

2)

jeżeli na recepcie występuje numer recepty, na dokumencie zbiorczym zamieszcza się

go obok danych dotyczących tej recepty.

W przypadku realizacji recepty, na której przepisano wyłącznie leki niepodlegające

refundacji, otaksowanie recepty obejmuje naniesienie danych, o których mowa w § 13

ust. 3 pkt 1-4 i 9 oraz ust. 4.

Osoba wydająca może zrealizować recepty zawierające dane, o których mowa w § 3, lub

zamieszczone zgodnie z § 16, także w przypadku, gdy

1)

rozmieszczenie tych danych nie odpowiada poszczególnym częściom wzoru recepty przeznaczonym

na ich rozmieszczenie lub

2)

recepta pod względem graficznym, jej rozmiar lub kształt nie odpowiadają wzorowi recepty.

1.

Jeżeli na recepcie nie wpisano danych, wpisano je w sposób nieczytelny, błędny lub

niezgodny z rozporządzeniem, osoba wydająca może ją zrealizować w następujących przypadkach

1)

jeżeli na recepcie nie wpisano, wpisano w sposób nieczytelny, błędny lub niezgodny

z rozporządzeniem

a)

kod uprawnień dodatkowych pacjenta - osoba wydająca określa go na podstawie odpowiednich

dokumentów dotyczących pacjenta przedstawionych przez osobę okazującą receptę; osoba

wydająca zamieszcza go na rewersie recepty oraz składa swój podpis lub zamieszcza

ten kod w komunikacie elektronicznym przekazywanym do oddziału wojewódzkiego Funduszu,

o którym mowa w art. 45 ust. 2 ustawy o refundacji,

b)

postać leku, środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrobu medycznego

- osoba wydająca określa ją na podstawie posiadanej wiedzy,

c)

dawkę leku lub środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego - osoba wydająca

przyjmuje, że jest to najmniejsza dawka dopuszczona do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej,

d)

sposób dawkowania, o którym mowa w § 6 ust. 1 pkt 5 lit. a - osoba wydająca wydaje

maksymalnie dwa najmniejsze opakowania leku, środka spożywczego specjalnego przeznaczenia

żywieniowego, wyrobu medycznego określone w wykazie refundowanych leków, środków spożywczych

specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrobów medycznych, a w przypadku leków, wyrobów

medycznych niepodlegających refundacji - dwa najmniejsze opakowania dopuszczone do

obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

e)

numer poświadczenia, o którym mowa w art. 52 ust. 2 pkt 9 ustawy albo numer dokumentu

uprawniającego do korzystania ze świadczeń opieki zdrowotnej na podstawie przepisów

o koordynacji oraz symbol państwa, w którym znajduje się zagraniczna instytucja właściwa

dla osoby uprawnionej do świadczeń opieki zdrowotnej na podstawie przepisów o koordynacji

- osoba wydająca ustala go na podstawie odpowiednich dokumentów dotyczących pacjenta

przedstawionych przez osobę okazującą receptę; osoba wydająca zamieszcza numer tego

poświadczenia lub dokumentu na rewersie recepty oraz składa swój podpis lub zamieszcza

ten numer w komunikacie elektronicznym przekazywanym do oddziału wojewódzkiego Funduszu,

o którym mowa w art. 45 ust. 2 ustawy o refundacji,

f)

datę realizacji recepty „od dnia” - osoba wydająca przyjmuje, że wpisano znak „X”,

g)

wiek, w przypadku pacjenta do 18 roku życia, a wieku nie można ustalić na podstawie

numeru PESEL - osoba wydająca określa wiek na podstawie innego dokumentu przedstawionego

przez osobę okazującą receptę; osoba wydająca zamieszcza tę informację na rewersie

recepty oraz składa swój podpis,

h)

odpłatność

-

w przypadku gdy lek, środek spożywczy specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrób

medyczny występuje w jednej odpłatności w wykazie refundowanych leków, środków spożywczych

specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrobów medycznych i nie wpisano oznaczenia

„X” albo „100%” - osoba wydająca wydaje lek, środek spożywczy specjalnego przeznaczenia

żywieniowego, wyrób medyczny za odpłatnością dla tego leku, środka spożywczego specjalnego

przeznaczenia żywieniowego, wyrobu medycznego określoną w tym wykazie,

-

w przypadku gdy lek, środek spożywczy specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrób

medyczny występuje w więcej niż jednej odpłatności w wykazie refundowanych leków,

środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrobów medycznych i nie

wpisano oznaczenia „X” albo „100%” - osoba wydająca wydaje lek, środek spożywczy specjalnego

przeznaczenia żywieniowego, wyrób medyczny za najwyższą odpłatnością dla tego leku,

środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrobu medycznego określoną

w tym wykazie,

-

a recepta zawiera kod uprawnienia dodatkowego pacjenta, osoba wydająca wydaje lek,

środek spożywczy specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrób medyczny za odpłatnością

wynikającą z tego uprawnienia, chyba że zachodzą okoliczności, o których mowa w lit.

a - w takim przypadku osoba wydająca wydaje lek, środek spożywczy specjalnego przeznaczenia

żywieniowego, wyrób medyczny za odpłatnością wynikającą z określonego przez nią uprawnienia

dodatkowego pacjenta;

2)

jeżeli na recepcie wpisano w sposób nieczytelny lub niezgodny z rozporządzeniem

a)

numer prawa wykonywania zawodu osoby wystawiającej receptę - osoba wydająca lek określa

go na podstawie posiadanych danych dotyczących osoby wystawiającej receptę; osoba

wydająca zamieszcza ten numer na rewersie recepty oraz składa swój podpis lub zamieszcza

go w komunikacie elektronicznym przekazywanym do oddziału wojewódzkiego Funduszu,

o którym mowa w art. 45 ust. 2 ustawy o refundacji,

b)

dane dotyczące osoby uprawnionej albo świadczeniodawcy, o którym mowa w § 3 ust. 1

pkt 1 - osoba wydająca określa je na podstawie posiadanych danych; osoba wydająca

zamieszcza je na rewersie recepty oraz składa swój podpis lub zamieszcza je w komunikacie

elektronicznym przekazywanym do oddziału wojewódzkiego Funduszu, o którym mowa w art.

45 ust. 2 ustawy o refundacji;

3)

jeżeli na recepcie wpisano w sposób nieczytelny lub błędny dane pacjenta, o których

mowa w § 3 ust. 1 pkt 2 lit. a, b oraz f i g, osoba wydająca określa je na podstawie

dokumentów przedstawionych przez osobę okazującą receptę; osoba wydająca zamieszcza

je na rewersie recepty oraz składa swój podpis; w przypadku danych, o których mowa

w § 3 ust. 1 pkt 2 lit. f i g, mogą zostać umieszczone w komunikacie elektronicznym

przekazywanym do oddziału wojewódzkiego Funduszu, o którym mowa w art. 45 ust. 2 ustawy

o refundacji;

4)

jeżeli na recepcie nie wpisano ilości leku, środka spożywczego specjalnego przeznaczenia

żywieniowego, wyrobu medycznego - osoba wydająca przyjmuje, że jest to jedno najmniejsze

opakowanie określone w wykazie refundowanych leków, środków spożywczych specjalnego

przeznaczenia żywieniowego, wyrobów medycznych, a w przypadku leków, środków spożywczych

specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrobów medycznych niepodlegających refundacji

jedno najmniejsze opakowanie dopuszczone do obrotu na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej;

określając sposób dawkowania i okres stosowania, osoba wydająca przyjmuje obliczoną

na tej podstawie ilość, jako ilość przepisaną przez osobę wystawiającą receptę.

2.

Jeżeli z liczby, wielkości opakowań, liczby jednostek dawkowania i sposobu dawkowania

podanego na recepcie wynikają różne ilości leku, środka spożywczego specjalnego przeznaczenia

żywieniowego, wyrobu medycznego, osoba wydająca wydaje najmniejszą z nich, jako ilość

przepisaną przez osobę wystawiającą receptę.

3.

Jeżeli ilość refundowanego leku recepturowego przepisanego na recepcie przekracza

ilość, o której mowa w § 8 ust. 2, osoba wydająca zmniejsza ilość leku recepturowego

do tej ilości.

4.

Osoba wydająca realizuje receptę, na której

1)

nie wpisano lub wpisano w sposób błędny dane podmiotu drukującego, o których mowa

w § 2 ust. 4;

2)

wpisano w sposób błędny lub niezgodny z rozporządzeniem adnotację na recepcie wystawionej

dla siebie albo dla małżonka, zstępnych lub wstępnych w linii prostej oraz dla rodzeństwa,

o której mowa w § 3 ust. 3;

3)

zawarte zostały inne niż określone w rozporządzeniu informacje lub znaki niestanowiące

reklamy leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrobów

medycznych.

1.

Termin realizacji recepty nie może przekroczyć 30 dni od daty jej wystawienia, a w

przypadkach określonych w § 8 ust. 3, 30-dniowy termin realizacji jest liczony od

naniesionej na recepcie daty realizacji „od dnia”.

2.

Termin realizacji recepty na antybiotyki w postaci preparatów do stosowania wewnętrznego

i parenteralnego nie może przekroczyć 7 dni od daty jej wystawienia.

3.

Termin realizacji recepty na leki, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego

sprowadzane z zagranicy dla pacjenta na zasadach określonych w art. 4 ustawy - Prawo farmaceutyczne albo w art. 29a ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia nie może przekroczyć 120 dni od daty jej wystawienia.

4.

Termin realizacji recepty na preparaty immunologiczne, wytwarzane dla pacjenta, nie

może przekroczyć 90 dni od daty jej wystawienia.

5.

W przypadku przepisania na recepcie więcej niż jednego leku, termin realizacji recepty

liczony jest indywidualnie dla każdego z nich.

1.

Refundowane leki, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyroby

medyczne wydaje się

1)

w pełnych opakowaniach określonych w wykazie refundowanych leków, środków spożywczych

specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrobów medycznych, z uwzględnieniem § 19;

2)

w ilości maksymalnie zbliżonej do ilości określonej na recepcie, jednak mniejszej

niż ilość określona przez tę osobę;

3)

w ilości przeznaczonej do maksymalnie 90-dniowego stosowania wyliczonego na podstawie

podanego na recepcie sposobu dawkowania.

2.

Jeżeli na recepcie podano sposób dawkowania, a ilość leku wydanego zgodnie z ust.

1 pkt 1 przekraczałaby ilość leku przeznaczoną do 90-dniowego stosowania, lek wydaje

się w ilości maksymalnie zbliżonej do ilości określonej na recepcie, chyba że należy

wydać jedno najmniejsze opakowanie leku określone w wykazie refundowanych leków, środków

spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrobów medycznych.

Jeżeli nie przyczyni się to do zmiany gwarantowanej przez producenta jakości leku,

a pacjent otrzyma lek oznakowany datą ważności i numerem serii w opakowaniu własnym

apteki, osoba wydająca antybiotyk do stosowania wewnętrznego, lek przepisany w postaciach

parenteralnych, lek posiadający kategorię dostępności „Rpw” lub leki zawierające substancje

psychotropowe z grup III-P i IV-P oraz leki zawierających środki odurzające z grupy

II-N określone w ustawie o przeciwdziałaniu narkomanii, dzieli ilość leku zawartą w opakowaniu, do ilości maksymalnie zbliżonej do ilości

określonej na recepcie, jednak nie większej niż ilość określona przez osobę wystawiającą

receptę; dzieleniu nie podlegają opakowania bezpośrednie.

Za refundowane leki, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyroby

medyczne wydawane za odpłatnością ryczałtową, pobiera się wysokość dopłaty świadczeniobiorcy,

o której mowa w art. 37 ust. 2 pkt 7 ustawy o refundacji, proporcjonalną do wydawanej

ilości leku, środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrobu medycznego.

1.

Refundowane leki, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyroby

medyczne dla osób uprawnionych do świadczeń opieki zdrowotnej na podstawie przepisów

o koordynacji wydaje się po dołączeniu do recepty kopii dokumentu potwierdzającego

prawo do świadczeń opieki zdrowotnej na podstawie przepisów o koordynacji.

2.

Jeżeli dokumentem potwierdzającym prawo do świadczeń opieki zdrowotnej na podstawie

przepisów o koordynacji jest poświadczenie, o którym mowa w art. 52 ust. 1 ustawy,

przepisu ust. 1 nie stosuje się.

Leki dla osób, o których mowa w art. 43, art. 45, art. 46, art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy,

wydaje się na podstawie legitymacji „Zasłużonego Honorowego Dawcy Krwi” lub legitymacji

„Zasłużonego Dawcy Przeszczepu”, o których mowa odpowiednio w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o publicznej służbie krwi

(Dz. U. Nr 106, poz. 681, z późn. zm. i art. 22 ustawy z dnia 1 lipca 2005 r. o pobieraniu, przechowywaniu i przeszczepianiu

komórek, tkanek i narządów

(Dz. U. Nr 169, poz. 1411, z 2009 r. Nr 141, poz. 1149, z 2010 r. Nr 182, poz. 1228 oraz z 2011 r. Nr 112, poz. 654), książki inwalidy wojennego (wojskowego), o której mowa w art. 23c ust. 1 ustawy z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i

wojskowych oraz ich rodzin

(Dz. U. z 2010 r. Nr 101, poz. 648 i Nr 113, poz. 745, z 2011 r. Nr 112, poz. 654 oraz z 2012 r. poz. 118), legitymacji osoby represjonowanej, o której mowa w art. 12 ust. 5 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach

będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego

(Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 371, z późn. zm. lub innego dokumentu potwierdzającego prawo do korzystania z tych uprawnień. Osoba

wydająca zamieszcza wówczas na rewersie recepty numer i rodzaj dokumentu potwierdzającego

uprawnienia oraz składa swój podpis.

1.

Recepta po zrealizowaniu, a w przypadku sporządzenia odpisu recepty, także ten odpis,

pozostają w aptece, w miejscu ich realizacji.

2.

Jeżeli recepta jest wystawiana z kopią, w aptece pozostaje jej oryginał.

W razie zaistnienia uzasadnionego podejrzenia sfałszowania recepty osoba wydająca

odmawia jej realizacji, zatrzymuje ją i niezwłocznie powiadamia o tym fakcie wojewódzkiego

inspektora farmaceutycznego i oddział wojewódzki Funduszu właściwe ze względu na adres

prowadzenia apteki, oraz, o ile to możliwe, osobę uprawnioną albo świadczeniodawcę,

o których mowa w § 3 ust. 1.

Recepty wystawione w innych państwach niż Rzeczpospolita Polska są realizowane za

pełną odpłatnością, jeżeli zawierają następujące dane

1)

imię, nazwisko i adres pacjenta;

2)

międzynarodową lub własną nazwę leku, środka spożywczego specjalnego przeznaczenia

żywieniowego albo rodzajową lub handlową nazwę wyrobu medycznego;

3)

dawkę;

4)

ilość leku, środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrobu medycznego;

5)

datę wystawienia recepty;

6)

dane osoby wystawiającej receptę w formie nadruku lub pieczęci i podpis osoby wystawiającej

receptę.

Kopię dokumentu, o której mowa w § 21 ust. 1, apteka składa w oddziale wojewódzkim

Funduszu właściwym ze względu na adres apteki, dwa razy w miesiącu, w następujących

terminach

1)

za okres od 1. do 15. dnia miesiąca - do pięciu dni roboczych od dnia zakończenia

okresu rozliczeniowego;

2)

za okres od 16. dnia do końca miesiąca - do pięciu dni roboczych od dnia zakończenia

okresu rozliczeniowego.

1.

Druki recept przechowuje się w warunkach zapewniających należytą ochronę przed zniszczeniem,

utratą lub kradzieżą.

2.

W razie zniszczenia, utraty lub kradzieży druków recept, o których mowa w § 9 lub

10, utraty lub kradzieży zakresów liczb będących unikalnymi numerami identyfikującymi

receptę lub podejrzenia sfałszowania recepty lub tych zakresów, osoba uprawniona albo

świadczeniodawca, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 1, powiadamiają niezwłocznie oddział

wojewódzki Funduszu właściwy ze względu na adres osoby uprawnionej albo świadczeniodawcy,

przekazując informacje o związanych z tym okolicznościach i numerach tych recept,

jeżeli jest to możliwe do ustalenia.

3.

W przypadku stwierdzenia okoliczności, o których mowa w ust. 2, oddział wojewódzki

Funduszu niezwłocznie blokuje numery recept i zamieszcza je w prowadzonej przez Narodowy

Fundusz Zdrowia ogólnopolskiej bazie numerów recept zablokowanych oraz przekazuje

w postaci elektronicznej informacje o zablokowanych numerach wszystkim aptekom. Recepty

zablokowane nie są realizowane od dnia następującego po dniu zamieszczenia tej informacji.

1.

Recepty oraz wystawione na ich podstawie odpisy recept są przechowywane w aptece w

sposób uporządkowany, pogrupowane według daty realizacji recepty.

2.

Do celów kontroli przez Inspekcję Farmaceutyczną oraz Narodowy Fundusz Zdrowia recepty

są przechowywane w aptece wraz z odrębnym dokumentem, o którym mowa w § 13 ust. 3,

przez okres 5 lat licząc od zakończenia roku kalendarzowego, w którym

1)

nastąpiła refundacja - w przypadku recept na refundowane leki, środki spożywcze specjalnego

przeznaczenia żywieniowego, wyroby medyczne;

2)

zostały realizowane - w przypadku recept innych niż określone w pkt 1.

3.

W przypadku gdy zezwolenie, na podstawie którego prowadzona była apteka, zostało uchylone,

cofnięte, stwierdzono jego wygaśnięcie albo nieważność, podmiot prowadzący aptekę

jest obowiązany pisemnie, w terminie 7 dni od dnia wystąpienia zdarzenia, powiadomić

o miejscu ich przechowywania

1)

oddział wojewódzki Funduszu, który zawarł z tym podmiotem umowę na realizację recept;

2)

wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego właściwego ze względu na adres prowadzenia

apteki.

1.

Kontrola wystawiania recept na leki, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego,

wyroby medyczne obejmuje badanie i ocenę działań osoby wystawiającej receptę w zakresie

1)

zgodności danych zamieszczonych na recepcie z prowadzoną dokumentacją medyczną;

2)

prawidłowości wystawienia recepty oraz zgodności jej wystawienia z przepisami prawa.

2.

Do kontroli wystawiania recept, o której mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy

art. 64 ust. 1-9 ustawy oraz przepisy wydane na podstawie art. 64 ust. 10 ustawy.

3.

Kontrola realizacji recept na leki, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego,

wyroby medyczne obejmuje badanie i ocenę prawidłowości działań osób wydających w zakresie

1)

zrealizowania i otaksowania recept;

2)

ilości wydawanych leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego,

wyrobów medycznych;

3)

przestrzegania terminów realizacji recept.

4.

Recepta, na podstawie której osoba wydająca wydała lek, środek spożywczy specjalnego

przeznaczenia żywieniowego, wyrób medyczny, zgodnie z ordynacją lekarską wynikającą

z dokumentacji medycznej, spełnia wymagania w zakresie jej czytelności określone w

§ 2 ust. 1 pkt 1.

5.

Do kontroli realizacji recept, o której mowa w ust. 3, stosuje się odpowiednio przepisy

art. 47 ustawy o refundacji.

1.

Recepty wystawione przed dniem 1 stycznia 2012 r. są realizowane na dotychczasowych

zasadach.

2.

Jeżeli z danych zamieszczonych na recepcie, wystawionej przed dniem 1 stycznia 2012 r.,

osoba wydająca nie może jednoznacznie określić odpłatności zgodnie z art. 6 ust. 2

ustawy o refundacji, a osoba uprawniona wstawiła na recepcie w części „Choroby przewlekłe”

znak „P”, zgodnie z dotychczasowymi zasadami, osoba wydająca pobiera najniższą odpłatność

przewidzianą dla leku, środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego,

wyrobu medycznego.

3.

Recepty wystawione od dnia 1 stycznia 2012 r., nie później jednak niż przed dniem

wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, uznaje się za prawidłowe, pomimo nieumieszczenia

na nich danych, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 2 lit. c-g i pkt 3 oraz § 6 ust. 1

pkt 6 i 7, a także w przypadku gdy recepta zawiera informacje inne niż wynikające

z przepisów.

1.

Dopuszcza się stosowanie druków recept zgodnych ze wzorem obowiązującym przed dniem

1 stycznia 2012 r., jednak nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2012 r., z wyłączeniem

możliwości naniesienia na takiej recepcie w części „Choroby przewlekłe” znaku „P”,

o którym mowa w § 30 ust. 2, z uwzględnieniem uzupełnienia recepty o dane, o których

mowa w § 6 ust. 1 pkt 6 i 7.

2.

Druki recept dla leków posiadających kategorię dostępności „Rpw” mogą być wydawane

osobie wystawiającej receptę, zgodnie ze wzorem obowiązującym przed dniem 1 stycznia

2012 r., jednak nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2012 r.

3.

Recepty, którym zostały nadane 20-cyfrowe unikalne numery identyfikujące, o których

mowa w § 3 ust. 4, zachowują ważność. Numery te mogą być nadawane do dnia 31 grudnia

2012 r.

4.

Recepty, którym zostały dodane przez osobę uprawnioną albo świadczeniodawcę, o których

mowa w § 3 ust. 1 pkt 1, dwie pierwsze cyfry 00 albo 01 do 20-cyfrowego unikalnego

numeru identyfikującego, o którym mowa w § 3 ust. 4, zachowują ważność. Numery te

mogą być dodawane do dnia 31 grudnia 2012 r.

Do dnia 31 grudnia 2012 r. przepisów § 3 ust. 5 i 7 nie stosuje się w zakresie automatycznego

generowania kodów dotyczących danych, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 7 lit. b i §

4 ust. 1 pkt 4.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 10 marca 2012 r.