Oświadczenie rządowe z dnia 25 stycznia 2012 r. w sprawie mocy obowiązującej Drugiego Protokołu do Konwencji o ochronie dóbr kulturalnych w razie konfliktu zbrojnego, podpisanej w Hadze dnia 14 maja 1954 r., sporządzonego w Hadze dnia 26 marca 1999 r.

Oświadczenie rządowez dnia 25 stycznia 2012 r.w sprawie mocy obowiązującej Drugiego Protokołu do Konwencji o ochronie dóbr kulturalnych

w razie konfliktu zbrojnego, podpisanej w Hadze dnia 14 maja 1954 r., sporządzonego

w Hadze dnia 26 marca 1999 r.

Treść oświadczenia

Podaje się niniejszym do wiadomości, że na podstawie ustawy z dnia 29 lipca 2011 r. o ratyfikacji Drugiego Protokołu do Konwencji o ochronie

dóbr kulturalnych w razie konfliktu zbrojnego, podpisanej w Hadze dnia 14 maja 1954 r.,

sporządzonego w Hadze dnia 26 marca 1999 r.

(Dz. U. Nr 187, poz. 1114)

Zgodnie z art. 43 ust. 1 protokołu wszedł on w życie dnia 9 marca 2004 r.

Zgodnie z art. 43 ust. 2 protokołu w stosunku do Rzeczypospolitej Polskiej wchodzi

on w życie dnia 3 kwietnia 2012 r.

Jednocześnie podaje się do wiadomości, co następuje

1)

następujące państwa stały się stronami protokołu, składając dokumenty ratyfikacyjne,

przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia w podanych niżej datach

Królestwo Arabii Saudyjskiej 6 listopada 2007 r.

Republika Argentyńska 7 stycznia 2002 r.

Republika Armenii 18 maja 2006 r.

Republika Austrii 1 marca 2002 r.

Republika Azerbejdżanu 17 kwietnia 2001 r.

Królestwo Bahrajnu 26 sierpnia 2008 r.

Barbados 2 października 2008 r.

Królestwo Belgii 13 października 2010 r.

Republika Białorusi 13 grudnia 2000 r.

Bośnia i Hercegowina 22 maja 2009 r.

Federacyjna Republika Brazylii 23 września 2005 r.

Republika Bułgarii 14 czerwca 2000 r.

Republika Chile 11 września 2008 r.

Republika Chorwacji 8 lutego 2006 r.

Republika Cypryjska 16 maja 2001 r.

Czarnogóra 26 kwietnia 2007 r.

Republika Czeska 8 czerwca 2007 r.

Republika Dominikańska 3 marca 2009 r.

Arabska Republika Egiptu 3 sierpnia 2005 r.

Republika Ekwadoru 2 sierpnia 2004 r.

Republika Estońska 17 stycznia 2005 r.

Republika Finlandii 27 sierpnia 2004 r.

Republika Gabońska 29 sierpnia 2003 r.

Republika Grecka 20 kwietnia 2005 r.

Gruzja 13 września 2010 r.

Republika Gwatemali 4 lutego 2005 r.

Republika Gwinei Równikowej 19 listopada 2003 r.

Królestwo Hiszpanii 6 lipca 2001 r.

Republika Hondurasu 26 stycznia 2003 r.

Islamska Republika Iranu 24 maja 2005 r.

Japonia 10 września 2007 r.

Jordańskie Królestwo Haszymidzkie 5 maja 2009 r.

Kanada 29 listopada 2005 r.

Państwo Katar 4 września 2000 r.

Republika Kolumbii 24 listopada 2010 r.

Republika Kostaryki 9 grudnia 2003 r.

Libia 20 lipca 2001 r.

Republika Litewska 13 marca 2002 r.

Wielkie Księstwo Luksemburga 30 czerwca 2005 r.

Była Jugosłowiańska Republika Macedonii 19 kwietnia 2002 r.

Meksykańskie Stany Zjednoczone 7 października 2003 r.

Królestwo Niderlandów 30 stycznia 2007 r.

Republika Federalna Niemiec 25 listopada 2009 r.

Republika Nigru 16 czerwca 2006 r.

Federalna Republika Nigerii 21 października 2005 r.

Republika Nikaragui 1 czerwca 2001 r.

Sułtanat Omanu 16 maja 2011 r.

Republika Panamy 8 marca 2001 r.

Republika Paragwaju 9 listopada 2004 r.

Republika Peru 24 maja 2005 r.

Rumunia 7 sierpnia 2006 r.

Republika Salwadoru 27 marca 2002 r.

Republika Serbii 2 września 2002 r.

Republika Słowacka 11 lutego 2004 r.

Republika Słowenii 13 kwietnia 2004 r.

Konfederacja Szwajcarska 9 lipca 2004 r.

Republika Tadżykistanu 21 lutego 2006 r.

Wschodnia Republika Urugwaju 3 stycznia 2007 r.

Węgry 26 października 2005 r.

Republika Włoska 10 lipca 2009 r.

2)

składając dokument przystąpienia oraz ratyfikacyjny, wymienione poniżej państwa złożyły

następujące oświadczenia i zastrzeżenie

Królestwo Belgii

Oświadczenie

„

Zgodnie z art. 16 § 2 a) Protokołu i zasadą niedyskryminacji Królestwo Belgii uzna

za przestępstwa czyny określone w art. 15 wspomnianego Protokołu bez uwzględniania

wyjątku przewidzianego w jego art. 16 § 2 b).

”

Declaration

“

Conformément à l’article 16, § 2, a) du Protocole et au principe de non discrimination,

la Belgique incriminera les actes énoncés à l’article 15 dudit Protocole sans tenir

compte de l’exception prevue en son article 16 paragraphe 2, b.

”

Islamska Republika Iranu

Zastrzeżenie

„

Przystąpienie Islamskiej Republiki Iranu do niniejszego protokołu nie oznacza uznania

jakiegokolwiek państwa, którego nie uznaje, jak również nawiązania jakiejkolwiek współpracy

z takimi państwami lub rządami.

”

Oświadczenie

„

Uznając szczególną wagę ochrony kulturowego dziedzictwa narodów przed szkodami powodowanymi

przez wojnę, mając świadomość faktu, że kulturowe dziedzictwo narodów jest uważane

za część kulturowego dziedzictwa ludzkości, uznając, że pełna ochrona dziedzictwa

kulturowego przed szkodami powodowanymi przez konflikty zbrojne wymaga ochrony silniejszej

niż przewidziana w obecnie obowiązującym Protokole, Islamska Republika Iranu uważa

za konieczne zawieranie dwustronnych i wielostronnych porozumień uzupełniających do

obecnie obowiązującego Protokołu i wyraża swoją gotowość do zawarcia takich porozumień.

Porozumienia te powinny obejmować przyznanie przywilejów i zapewniać więcej możliwości

ochrony kulturowego dziedzictwa narodów, jak również wyrażać reguły zawarte w Protokole

z uwzględnieniem międzynarodowego prawa zwyczajowego, w taki sposób, aby uwzględnić

wyłącznie reguły niezakwestionowane przez Islamską Republikę Iranu, jak również aby

w bardziej klarowny sposób wyjaśnić sposoby wdrożenia zapisów rozdziału 4 protokołu.

”

Reservation

“

Accession of the Islamic Republic of Iran to this Protocol shall not mean the recognition

of any country it does not recognize, neither shall it give rise to any commitment

toward such states or governments.

”

Declaration

“

Considering the special importance of protecting cultural heritage of nations against

damages caused by war, Bearing in mind the fact that cultural heritage of nations

is deemed as part of cultural heritage of humanity, Considering that full protect

of cultural heritage against damages caused by armed conflicts needs the protections

more than that which is provided for in the present Protocol, The Islamic Republic

of Iran regards the conclusion of bilateral and multilateral supplementary agreements

to the present Protocol as necessary and states its readiness to conclude such agreements.

These agreements shall entail the granting of privileges and providing more possibilities

for protection of cultural heritage of nations and shall also articulate the rules

stipulated in the Protocol including customary rules of international law, in a way

that solely include the rules that are not protested by the Government of the Islamic

Republic of Iran and as well as explain more clearly the modality for the implementation

of provisions of section 4 of this Protocol.

”

Kanada

Oświadczenie

„

1.

W rozumieniu rządu Kanady definicja celu wojskowego w art. 2 (f) powinna być interpretowana

w taki sam sposób, jak art. 52 ust. 2 I Protokołu dodatkowego do Konwencji genewskich

z 1949 r.

2.

W rozumieniu rządu Kanady zawarty w art. 6(a)(ii), 6(b), 7(a), 7(b), 8, 13(2)(a) oraz

13(2)(b) wyraz „praktycznie możliwy” oznacza taki, który jest praktycznie możliwy

przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności istniejących w danym momencie, w tym korzyści

cywilnych oraz wojskowych.

3.

W rozumieniu rządu Kanady korzyść wojskowa oczekiwana z ataku, o której mowa w art.

6(a)(ii), 6(b), 7(c) oraz 7(d)(ii), odnosi się do korzyści oczekiwanej z ataku rozumianego

jako całość, a nie z wydzielonych lub poszczególnych części ataku.

4.

W rozumieniu rządu Kanady każde dobro kulturalne, które stanie się celem wojskowym,

może być zaatakowane stosownie do reguł uchylenia wymaganego przez kategoryczną konieczność

wojskową, o której mowa w art. 4 ust. 2 Konwencji.

5.

W rozumieniu rządu Kanady decyzja o powołaniu się na kategoryczną konieczność wojskową

stosownie do art. 6(c) niniejszego protokołu może być podjęta przez oficera dowodzącego

jednostką mniejszą niż odpowiadająca wielkością batalionowi w okolicznościach, w których

dobro kulturalne staje się celem wojskowym, a istniejące w danym momencie okoliczności

związane z ochroną jednostki są takie, że nie jest wykonalne wymaganie, aby decyzja

została podjęta przez oficera dowodzącego jednostką odpowiadającą wielkością batalionowi

lub większą.

6.

W rozumieniu rządu Kanady zgodnie z art. 6(a)(i) dobro kulturalne może stać się celem

wojskowym z powodu jego charakteru, lokalizacji, przeznaczenia lub sposobu wykorzystywania.

”

Statement of understanding

“

1.

It is the understanding of the Government of Canada that the definition of a military

objective in Article 2(f) is to be interpreted the same way as Article 52(2) of Additional

Protocol I to the Geneva Conventions of 1949.

2.

It is the understanding of the Government of Canada that in relation to Article 6(a)(ii),

6(b), 7(a), 7(b), 8, 13(2)(a) and 13(2)(b) the word “feasible” means that which is

practicable or practically possible, taking into account all circumstances ruling

at the time, including humanitarian and military considerations.

3.

It is the understanding of the Government of Canada that in relation to Article 6(a)(ii),

6(b), 7(c) and 7(d)(ii) that the military advantage anticipated from an attack is

intended to refer to the advantage anticipated from the attack considered as a whole

and not from isolated or particular parts of the attack.

4.

It is the understanding of the Government of Canada that any cultural property that

becomes a military objective may be attacked in accordance with a waiver of imperative

military necessity pursuant 10 Article 4(2) of the Convention.

5.

It is the understanding of the Government of Canada that a decision to invoke imperative

military necessity pursuant to Article 6(c) of this Protocol may be taken by an officer

commanding a force smaller than the equivalent of a battalion in size in circumstances

where the cultural property becomes a military objective and the circumstances ruling

at the time relating to force protection are such that it is not feasible to require

the decision to be made by an officer commanding a force the equivalent of a battalion

in size or larger.

6.

It is the understanding of the Government of Canada that under Article 6(a)(i), cultural

property can be made into a military objective because of its nature, location, purpose

or use.

”

1)

Teksty Konwencji o ochronie dóbr kulturalnych w razie konfliktu zbrojnego wraz z Regulaminem

wykonawczym do tej Konwencji oraz Protokołu o ochronie dóbr kulturalnych w razie konfliktu

zbrojnego, podpisanych w Hadze dnia 14 maja 1954 r., zostały ogłoszone w Dz. U. z

1957 r. Nr 46, poz. 212.

Pokaż całość