Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 lutego 2012 r. w sprawie trybu postępowania i właściwości organów w sprawach zaopatrzenia emerytalnego żołnierzy zawodowych oraz uprawnionych członków ich rodzin

Rozporządzenie określa

1)

tryb postępowania i właściwość organów w sprawach zaopatrzenia emerytalnego żołnierzy

zawodowych, zwanych dalej „żołnierzami”, oraz uprawnionych członków ich rodzin, w

tym

a)

elementy wniosku o ustalenie prawa do zaopatrzenia,

b)

dowody niezbędne do ustalenia prawa do świadczenia,

c)

sposób i terminy wypłaty świadczeń;

2)

wzór i tryb wydawania legitymacji emeryta-rencisty wojskowego oraz organ uprawniony

do wydawania i wymiany legitymacji, a także dokonywania w niej wpisów, w tym wpisu

o niezdolności do samodzielnej egzystencji, oraz przypadki wymiany legitymacji.

1.

Wojskowym organem właściwym do ustalania prawa do zaopatrzenia emerytalnego i wysokości

świadczeń pieniężnych z tytułu tego zaopatrzenia oraz ich wypłaty jest dyrektor wojskowego

biura emerytalnego, zwany dalej „wojskowym organem emerytalnym”.

2.

Siedziby i terytorialny zasięg działania wojskowych organów emerytalnych określa załącznik

nr 1 do rozporządzenia.

1.

Właściwość wojskowego organu emerytalnego ustala się według miejsca zamieszkania osoby

uprawnionej do zaopatrzenia emerytalnego.

2.

W przypadku gdy członkowie rodziny zamieszkują na terenie działania dwóch lub więcej

wojskowych organów emerytalnych, właściwy do ustalania prawa do zaopatrzenia emerytalnego

oraz wypłaty świadczeń z tytułu tego zaopatrzenia jest wojskowy organ emerytalny,

na którego terenie działania zamieszkuje małżonek żołnierza, a w razie jego braku

- najstarsze dziecko uprawnione do zaopatrzenia.

3.

Wojskowym organem emerytalnym właściwym do ustalania prawa do zaopatrzenia emerytalnego

oraz wypłaty świadczeń z tytułu tego zaopatrzenia w stosunku do osób przebywających

na stałe za granicą jest dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego w Warszawie.

Wojskowy organ emerytalny wszczyna postępowanie w sprawie ustalenia prawa do zaopatrzenia

emerytalnego i wysokości świadczeń pieniężnych z tytułu tego zaopatrzenia na wniosek

osoby uprawnionej do zaopatrzenia emerytalnego, zwanej dalej „zainteresowanym”.

1.

Zainteresowany zgłasza wniosek do wojskowego organu emerytalnego na piśmie lub ustnie

do protokołu.

2.

Wniosek o wznowienie postępowania w sprawie już rozstrzygniętej prawomocną decyzją

zgłasza się wyłącznie na piśmie.

3.

Wniosek o ustalenie prawa do zaopatrzenia emerytalnego lub wysokości świadczenia z

tego tytułu, zwany dalej „wnioskiem”, zawiera

1)

imię i nazwisko wnioskodawcy;

2)

imiona rodziców;

3)

datę i miejsce urodzenia;

4)

numer PESEL, a w przypadku gdy nie nadano tego numeru - serię i numer dowodu osobistego

lub paszportu;

5)

adres zamieszkania i adres do korespondencji;

6)

wskazanie świadczenia, o które ubiega się zainteresowany;

7)

wskazanie sposobu wypłaty świadczenia wraz z podaniem odpowiednich danych niezbędnych

do jego wypłaty;

8)

podpis zainteresowanego, pełnomocnika lub osoby sprawującej faktyczną opiekę.

4.

Do wniosku załącza się dokumenty niezbędne do ustalenia prawa do zaopatrzenia emerytalnego

lub wysokości świadczenia z tego tytułu.

5.

Postępowanie w sprawie świadczeń wszczyna się z urzędu, jeżeli ustawa z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz

ich rodzin, zwana dalej „ustawą”, tak stanowi.

1.

Za datę zgłoszenia wniosku przyjmuje się datę złożenia wniosku w wojskowym organie

emerytalnym na piśmie lub ustnie do protokołu, a w przypadku przesłania wniosku za

pośrednictwem podmiotu prowadzącego działalność polegającą na świadczeniu usług pocztowych

w obrocie krajowym lub zagranicznym - datę nadania wniosku za pośrednictwem tego podmiotu.

2.

Za datę zgłoszenia wniosku uważa się również datę złożenia wniosku do innych organów

niż określone w ust. 1, jeżeli do właściwości tych organów należą sprawy świadczeń

emerytalno-rentowych, a także datę złożenia wniosku w polskim urzędzie konsularnym

lub w innej polskiej placówce dyplomatycznej.

3.

Wniosek zgłoszony do niewłaściwego wojskowego organu emerytalnego organ ten niezwłocznie

przesyła do właściwego wojskowego organu emerytalnego.

4.

O przekazaniu wniosku, o którym mowa w ust. 3, wojskowy organ emerytalny zawiadamia

zainteresowanego.

5.

Jeżeli wniosek został zgłoszony w zagranicznej instytucji ubezpieczeniowej państwa,

z którym Rzeczpospolitą Polską łączy umowa międzynarodowa w dziedzinie ubezpieczeń

społecznych, za datę złożenia wniosku uważa się datę uznaną za datę złożenia wniosku

zgodnie z wewnętrznym ustawodawstwem stosowanym przez tę instytucję.

1.

W postępowaniu przed wojskowym organem emerytalnym zainteresowany może działać osobiście

lub przez pełnomocnika, jeżeli charakter czynności nie wymaga jego osobistego działania.

2.

Pełnomocnikiem zainteresowanego może być osoba fizyczna, która posiada pełną zdolność

do czynności prawnych.

3.

Pełnomocnictwo powinno być udzielone na piśmie i złożone do akt sprawy w oryginale

lub w urzędowo poświadczonym odpisie.

4.

Odpis pełnomocnictwa może uwierzytelnić również organ administracji rządowej lub samorządowej,

a także wojskowy organ emerytalny.

5.

Pełnomocnictwo może zostać zgłoszone również ustnie do protokołu sporządzonego w siedzibie

wojskowego organu emerytalnego.

6.

W przypadku przebywania zainteresowanego za granicą odpis pełnomocnictwa może poświadczyć

konsul Rzeczypospolitej Polskiej lub inna upoważniona osoba w polskiej placówce dyplomatycznej

lub konsularnej.

Wojskowy organ emerytalny informuje zainteresowanego o warunkach i dowodach wymaganych

do ustalenia prawa do zaopatrzenia emerytalnego oraz do udzielania pomocy przy ubieganiu

się o ustalenie tego prawa.

1.

Zainteresowany może wycofać wniosek, jednakże nie później niż do dnia doręczenia decyzji.

2.

Wycofanie wniosku jest skuteczne, jeżeli nastąpiło w formie przewidzianej dla zgłoszenia

wniosku.

1.

Zainteresowany ubiegający się o emeryturę lub rentę inwalidzką załącza do wniosku

dokumenty potwierdzające okoliczności uzasadniające prawo do tych świadczeń

1)

decyzję o zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej;

2)

odpis przebiegu służby wojskowej wynikający z akt personalnych żołnierza;

3)

odpisy lub wyciągi z dokumentów uzasadniających podwyższenie emerytury z tytułu pełnienia

służby w szczególnych warunkach;

4)

orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej, a jeżeli takie nie zostało jeszcze wydane

- wskazanie właściwej komisji lekarskiej;

5)

zaświadczenie o wysokości uposażenia i innych należności dla celów zaopatrzenia emerytalnego

wraz z decyzjami uzasadniającymi prawo do poszczególnych składników uposażenia i ich

wysokości, a także nagrody rocznej lub dodatkowego uposażenia rocznego;

6)

stwierdzające okresy równorzędne ze służbą wojskową w Wojsku Polskim;

7)

stwierdzające okresy składkowe i nieskładkowe oraz okresy opłacania składek na ubezpieczenia

emerytalne i rentowe po dniu 31 grudnia 1998 r.

2.

Zainteresowany, o którym mowa w ust. 1, wraz z wnioskiem składa pisemne oświadczenie,

czy

1)

będzie pobierał świadczenie pieniężne w wysokości kwoty uposażenia zasadniczego wraz

z dodatkami o charakterze stałym należnego w ostatnim dniu pełnienia służby przez

okres jednego roku po zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej;

2)

pobiera świadczenie z innego organu emerytalnego lub rentowego lub świadczenie pieniężne

finansowane z Funduszu Pracy albo uposażenie w stanie spoczynku lub uposażenie rodzinne

przewidziane w odrębnych przepisach;

3)

jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego - w przypadku żołnierza ubiegającego

się o emeryturę, pozostającego w służbie przed dniem 2 stycznia 1999 r.;

4)

osiąga przychód w rozumieniu art. 40 ust. 1 ustawy.

1.

Dokumenty, o których mowa w § 10 ust. 1 pkt 1-4, wydaje zainteresowanemu dowódca jednostki

wojskowej, w której żołnierz pełnił służbę wojskową w dniu zwolnienia tego żołnierza

ze służby wojskowej.

2.

Dokumenty, o których mowa w § 10 ust. 1 pkt 5, wydaje zainteresowanemu dowódca jednostki

wojskowej, na której zaopatrzeniu finansowym żołnierz pozostawał w dniu zwolnienia

ze służby wojskowej.

3.

Wzór odpisu przebiegu służby wojskowej, o którym mowa w § 10 ust. 1 pkt 2, stanowi

załącznik nr 2 do rozporządzenia.

1.

Małżonek (wdowa lub wdowiec) ubiegający się o przyznanie renty rodzinnej do wniosku,

oprócz dokumentów, o których mowa w § 10 ust. 1, załącza

1)

odpis skrócony aktu zgonu żołnierza, emeryta lub rencisty albo dokumenty potwierdzające

datę zaginięcia żołnierza;

2)

prawomocne orzeczenie sądu lub postanowienie prokuratora o związku śmierci żołnierza

ze służbą - w przypadku gdy śmierć była następstwem czynu karalnego;

3)

odpis skrócony aktu małżeństwa;

4)

odpis skrócony aktu urodzenia dziecka;

5)

dokumenty stwierdzające niezdolność do pracy, jeżeli ustalenie prawa do renty rodzinnej

uzależnione jest od tej niezdolności;

6)

dokumenty potwierdzające prawo do alimentów ustalone wyrokiem sądu lub ugodą sądową

- w przypadku ubiegania się o rentę rodzinną

a)

przez małżonka rozwiedzionego,

b)

po małżonku, jeżeli w chwili śmierci małżonka nie istniała między małżonkami wspólność

małżeńska;

7)

dokumenty potwierdzające naukę dziecka w szkole - w przypadku dzieci własnych, dzieci

drugiego małżonka oraz dzieci przysposobionych, które ukończyły 16 lat;

8)

postanowienie sądu - w przypadku gdy zmarły żołnierz, emeryt lub rencista był opiekunem

ustanowionym przez sąd przyjętych na wychowanie i utrzymanie przed osiągnięciem pełnoletności

wnuków, rodzeństwa i innych dzieci, w tym również w ramach rodziny zastępczej;

9)

zaświadczenie o uczestniczeniu w zorganizowanym szkoleniu mającym na celu uzyskanie

kwalifikacji do wykonywania pracy zarobkowej - jeżeli prawo do renty rodzinnej po

małżonku jest uzależnione od uczestniczenia w takim szkoleniu.

2.

Zainteresowany, o którym mowa w ust. 1, składa pisemne oświadczenie

1)

o istnieniu wspólności małżeńskiej - w przypadku ubiegania się o rentę rodzinną po

małżonku;

2)

stwierdzające brak niezbędnych źródeł utrzymania - w celu ustalenia prawa do okresowej

renty rodzinnej;

3)

stwierdzające osiągany przychód w rozumieniu art. 104 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń

Społecznych

(Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227, z późn. zm.;

4)

stwierdzające pobieranie świadczenia z innego organu emerytalnego lub rentowego lub

świadczenia pieniężnego finansowanego z Funduszu Pracy albo uposażenia w stanie spoczynku

lub uposażenia rodzinnego przewidzianego w odrębnych przepisach.

3.

Jeżeli wniosek dotyczy renty rodzinnej po emerycie lub renciście, okoliczności, na

które dowody znajdują się w aktach emerytalno-rentowych zmarłego, wojskowy organ emerytalny

ustala na podstawie tych akt.

1.

Dzieci własne, dzieci drugiego małżonka oraz dzieci przysposobione ubiegające się

o rentę rodzinną, które ukończyły 16 lat, poza dokumentami i oświadczeniami wymienionymi

w § 12 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 pkt 3 i 4, do wniosku załączają również dokumenty

stwierdzające

1)

naukę w szkole;

2)

stan zdrowia, jeżeli prawo do renty uzależnione jest od stwierdzenia całkowitej niezdolności

do pracy bądź całkowitej niezdolności do pracy oraz do samodzielnej egzystencji.

2.

W przypadku wniosku o rentę rodzinną dla przyjętych na wychowanie i utrzymanie przed

osiągnięciem pełnoletności wnuków, rodzeństwa i innych dzieci, w tym również w ramach

rodziny zastępczej, ubiegających się o rentę rodzinną oprócz dokumentów wymienionych

w ust. 1 załącza się oświadczenia i dokumenty potwierdzające, że

1)

zostały przyjęte na wychowanie i utrzymanie co najmniej na rok przed śmiercią żołnierza,

emeryta lub rencisty albo przed zaginięciem żołnierza, chyba że śmierć była następstwem

wypadku;

2)

nie posiadają prawa do renty rodzinnej po zmarłych rodzicach, a gdy rodzice żyją -

nie mogą zapewnić im utrzymania, albo że zmarły żołnierz, emeryt lub rencista był

ich opiekunem ustanowionym przez sąd.

3.

Przepis § 12 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

1.

Rodzice ubiegający się o rentę rodzinną, poza złożeniem dokumentów i oświadczeń określonych

w § 12 ust. 1 pkt 1 i 5 oraz ust. 2 pkt 3 i 4, dodatkowo zgłaszają pisemne oświadczenie,

czy żołnierz, emeryt lub rencista bezpośrednio przed śmiercią przyczyniał się do ich

utrzymania.

2.

Przepis § 12 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

1.

Osoba ubiegająca się o wypłatę zasiłku pogrzebowego z tytułu śmierci emeryta, rencisty

lub członka rodziny załącza do wniosku o zasiłek pogrzebowy

1)

odpis skrócony aktu zgonu albo odpis zupełny aktu urodzenia dziecka z adnotacją, że

dziecko urodziło się martwe;

2)

rachunki dokumentujące pokrycie kosztów pogrzebu w całości lub w części, a jeżeli

rachunki zostały złożone w banku - kopie rachunków potwierdzone przez bank za zgodność

z oryginałem;

3)

oświadczenie o niepobraniu zasiłku pogrzebowego z innego tytułu;

4)

dokumenty potwierdzające pokrewieństwo lub powinowactwo wnioskodawcy z osobą zmarłą;

5)

oświadczenie o pokryciu kosztów pogrzebu w całości lub w części;

6)

dokument potwierdzający umieszczenie dziecka w rodzinie zastępczej.

2.

Środkiem dowodowym poniesienia kosztów pogrzebu mogą być w szczególności rachunki

potwierdzające: zakup miejsca pochowania na cmentarzu, zakup trumny lub urny albo

kremacji zwłok, przewóz zwłok do miejscowości, w której zmarły ma być pochowany, oraz

zorganizowanie pogrzebu i przeprowadzenie pochówku zmarłego - stosownie do warunków

i zwyczajów przyjętych przy organizowaniu pochówku.

1.

Okresy służby wojskowej i okresy równorzędne z tą służbą zalicza się do wysługi emerytalnej

na podstawie odpisu przebiegu służby wojskowej wynikającej z akt personalnych żołnierza

lub innych dokumentów przedstawionych przez zainteresowanego.

2.

Okresy służby wojskowej pełnionej w szczególnych warunkach uzasadniających podwyższenie

emerytury zalicza się do wysługi emerytalnej na podstawie

1)

wyciągu z dziennika lotów poświadczonego przez dowódcę jednostki wojskowej;

2)

wyciągu z rozkazu dowódcy jednostki wojskowej stwierdzającego okresy pełnienia służby

w składzie załóg okrętów podwodnych albo w składzie załóg nawodnych wojskowych jednostek

pływających;

3)

wyciągu z rozkazu dowódcy jednostki wojskowej stwierdzającego przebywanie pod wodą

i w podwyższonym ciśnieniu w charakterze nurka i płetwonurka;

4)

wyciągu z rozkazu dowódcy jednostki wojskowej stwierdzającego liczbę skoków spadochronowych

wykonanych przez żołnierza w charakterze skoczka spadochronowego;

5)

wyciągu z rozkazu dowódcy jednostki wojskowej stwierdzającego udział w rozminowywaniu

i oczyszczaniu terenu z przedmiotów wybuchowych i niebezpiecznych albo udział w szkoleniach

poligonowych z wykorzystaniem materiałów wybuchowych lub w pracach minerskich z wykorzystaniem

tych materiałów;

6)

wyciągu z rozkazu dowódcy jednostki wojskowej stwierdzającego wykonywanie zadań polegających

na bezpośrednim fizycznym zwalczaniu terroryzmu;

7)

wyciągu z rozkazu dowódcy jednostki wojskowej stwierdzającego wykonywanie zadań specjalnych

lub kierowanie działaniami specjalnymi w ramach służby w oddziałach specjalnych;

8)

wyciągu z rozkazu dziennego dowódcy jednostki wojskowej wydzielonej z Sił Zbrojnych

Rzeczypospolitej Polskiej i użytej poza granicami państwa zgodnie z przepisami ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o zasadach użycia lub pobytu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej

Polskiej poza granicami państwa

(Dz. U. Nr 162, poz. 1117, z późn. zm. stwierdzającego okres służby

a)

związany z udziałem w rozminowywaniu terenu z przedmiotów wybuchowych i niebezpiecznych,

b)

w rejonie uznanym za strefę działań wojennych;

9)

wyciągu z rozkazu dziennego organu, który wyznaczył żołnierza do pełnienia służby

poza granicami państwa, albo organu, któremu został on bezpośrednio podporządkowany

przez Ministra Obrony Narodowej, stwierdzającego okres służby w rejonie uznanym za

strefę działań wojennych, żołnierzy kierowanych do pełnienia służby w tej strefie

z polskich przedstawicielstw wojskowych oraz polskich zespołów łącznikowych przy organizacjach

międzynarodowych i międzynarodowych strukturach wojskowych albo bezpośrednio z organizacji

międzynarodowych, międzynarodowych struktur wojskowych i obcych jednostek wojskowych;

10)

zaświadczenia Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego lub Szefa Służby Wywiadu Wojskowego,

stwierdzającego lata służby w charakterze żołnierza wykonującego zadania wywiadowcze

za granicą.

3.

Okresy składkowe i nieskładkowe oraz okresy opłacania składek na ubezpieczenia emerytalne

i rentowe po dniu 31 grudnia 1998 r. dolicza się do wysługi emerytalnej, jeżeli zostały

udowodnione w sposób określony w art. 117 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń

Społecznych.

4.

W przypadku braku informacji na indywidualnym koncie ubezpieczonego okresy opłacania

składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe po dniu 31 grudnia 1998 r. dolicza się

do wysługi emerytalnej na podstawie zaświadczenia wydanego przez płatnika składek,

zawierającego informację o okresach opłacania i nieopłacania składek.

5.

Okresy służby traktowane jako równorzędne ze służbą wojskową w Wojsku Polskim, w tym

okresy służby w szczególnych warunkach uwzględniane przy ustalaniu wysokości świadczenia

pieniężnego w ramach zaopatrzenia emerytalnego, dokumentuje się na podstawie zaświadczenia

wystawionego odpowiednio przez komórki lub jednostki organizacyjne urzędu obsługującego

ministra właściwego do spraw wewnętrznych, Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,

Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego

Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży

Pożarnej oraz Służby Więziennej, właściwe w sprawach kadrowych.

1.

Dokumenty, o których mowa w § 16 ust. 2, wystawiają dowódcy (szefowie) jednostek wojskowych

po upływie każdego roku kalendarzowego, w terminie do dnia 31 stycznia roku następnego.

2.

W razie przeniesienia żołnierza do innej jednostki wojskowej czynności określonych

w ust. 1 dokonuje się na dzień skierowania żołnierza do tej jednostki.

3.

W stosunku do żołnierza wykonującego zadania lub kierującego działaniami, o których

mowa w § 16 ust. 2 pkt 7, czynności określonych w ust. 1 dokonuje się na dzień zakończenia

pełnienia tej służby.

4.

W stosunku do żołnierza pełniącego służbę poza granicami państwa w przypadkach, o

których mowa w § 16 ust. 2 pkt 8 i 9, czynności określonych w ust. 1 dokonuje się

po powrocie do kraju.

1.

W przypadku udowadniania okresów składkowych lub nieskładkowych za pomocą zeznań świadków

zainteresowany lub jego pełnomocnik oświadcza, że okresów tych nie może potwierdzić

odpowiednimi dokumentami.

2.

Zeznania świadków złożone w formie pisemnej lub ustnej do protokołu sporządzonego

w siedzibie wojskowego organu emerytalnego zawierają w szczególności

1)

dane osobowe świadka: imię i nazwisko, datę urodzenia, adres zamieszkania, serię i

numer dowodu osobistego, nazwę i adres pracodawcy albo numer pobieranej emerytury

lub renty;

2)

stwierdzenie o uprzedzeniu świadka o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywych

zeznań;

3)

oświadczenie, czy i jaki stosunek pokrewieństwa lub powinowactwa łączy świadka z wnioskodawcą;

4)

określenie celu złożenia zeznania;

5)

dane dotyczące okoliczności objętych zeznaniem, a w szczególności: w jakim okresie

i w którym obozie przebywał w niewoli, obozie dla internowanych, obozie pracy przymusowej,

gdzie i w jakich okresach oraz w jakim charakterze był zatrudniony, czy zatrudnienie

było wykonywane w pełnym wymiarze czasu pracy, ciągle, dorywczo lub sezonowo, ile

dni trwało w tygodniu, ile miesięcy w roku;

6)

oświadczenie, skąd świadkowi są znane okoliczności objęte zeznaniem, a jeżeli współpracował

z wnioskodawcą, czy posiada dowody własnej pracy w tym okresie;

7)

własnoręczny podpis świadka.

3.

W przypadku doręczenia pisemnych zeznań świadków za pośrednictwem przedsiębiorcy prowadzącego

działalność w zakresie doręczania przesyłek, własnoręczność podpisów świadków na zeznaniach

powinna być poświadczona przez organ administracji rządowej, organ samorządu terytorialnego,

notariusza lub konsula Rzeczypospolitej Polskiej. Jeżeli świadkiem jest żołnierz pełniący

czynną służbę wojskową, jego własnoręczny podpis może być potwierdzony przez dowódcę

jednostki wojskowej, w której pełni służbę.

1.

Dokumenty, o których mowa w § 10 ust. 1, § 12 ust. 1 oraz ust. 2 pkt 3 i 4, § 14,

§ 15 ust. 1 i § 16 ust. 2, 4 i 5, oraz pisemne zeznania świadków, o których mowa w

§ 18 ust. 2 i 3, składa się w oryginale.

2.

Dokumenty stwierdzające okoliczności uzasadniające prawo do zaopatrzenia emerytalnego

nie podlegają zwrotowi.

1.

Na okoliczności, których potwierdzenie dokumentami nie jest wymagane, zainteresowany

składa pisemne oświadczenie.

2.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, zawiera podpis zainteresowanego złożony w obecności

pracownika przyjmującego oświadczenie, który potwierdza swoje uczestnictwo podpisem

i pieczęcią.

1.

Jeżeli ustalenie prawa do zaopatrzenia emerytalnego uzależnione jest od inwalidztwa

żołnierza, wojskowy organ emerytalny, na wniosek zainteresowanego, kieruje go do właściwej

komisji lekarskiej.

2.

Jeżeli warunkiem ustalenia prawa do renty rodzinnej jest uznanie za osobę niezdolną

do pracy członka rodziny zmarłego żołnierza, emeryta lub rencisty, wojskowy organ

emerytalny, na wniosek tego członka rodziny, zwraca się do właściwej terenowej jednostki

organizacyjnej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o skierowanie wskazanej we wniosku

osoby na badanie przez lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w celu wydania

orzeczenia o niezdolności do pracy i stopniu tej niezdolności lub niezdolności do

samodzielnej egzystencji, dołączając zaświadczenie o stanie zdrowia tej osoby.

1.

Wojskowy organ emerytalny bada i ocenia całokształt sprawy o ustalenie prawa do zaopatrzenia

emerytalnego i wysokości świadczeń pieniężnych z tego tytułu na podstawie przedłożonych

dokumentów, zeznań świadków oraz oświadczeń zainteresowanego.

2.

W razie rozbieżności między przedłożonymi dowodami albo w razie wątpliwości co do

zgodności dowodów ze stanem faktycznym, ich wiarygodności lub autentyczności, wojskowy

organ emerytalny przeprowadza postępowanie wyjaśniające.

1.

Wojskowy organ emerytalny wydaje decyzję w sprawie zaopatrzenia emerytalnego, która

oprócz składników określonych w art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm. zawiera

1)

rodzaj świadczenia oraz jego wysokość i sposób wyliczenia;

2)

datę, od której przysługuje świadczenie.

2.

W decyzji, o której mowa w ust. 1, wojskowy organ emerytalny poucza zainteresowanego

o obowiązku zawiadamiania tego organu o okolicznościach, o których mowa w art. 40a

ust. 1 ustawy.

1.

W przypadku wydania decyzji, w której nie ustalono prawa do zaopatrzenia emerytalnego,

wojskowy organ emerytalny poucza zainteresowanego o możliwości ubiegania się o ustalenie

prawa do świadczeń przewidzianych w ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych lub w innych przepisach.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, wojskowy organ emerytalny zwraca zainteresowanemu

złożone przez niego dokumenty i oświadczenia.

W przypadku gdy zainteresowany nie przedłożył dowodów niezbędnych do ustalenia prawa

do zaopatrzenia emerytalnego lub do ustalenia wysokości świadczeń pieniężnych z tego

tytułu, a był wezwany do przedłożenia tych dowodów, albo jeżeli nie zgłosił się w

wyznaczonym terminie na badanie przez komisję lekarską lub na dodatkowe (specjalistyczne)

badanie zarządzone przez tę komisję, wojskowy organ emerytalny wzywa zainteresowanego

pismem, za zwrotnym poświadczeniem odbioru, do przedłożenia tych dowodów w terminie

nie krótszym niż 14 dni i nie dłuższym niż 30 dni od daty doręczenia pisma lub do

zgłoszenia się na badanie w nowym terminie, pod rygorem wydania decyzji na podstawie

posiadanych dowodów.

1.

Przy obliczaniu wysługi emerytalnej sumuje się poszczególne okresy o jednakowym procentowym

wskaźniku, obejmujące lata, miesiące i dni. Sumę dni zamienia się na miesiące, przyjmując

za miesiąc trzydzieści dni kalendarzowych. Sumę miesięcy zamienia się na lata, przyjmując

pełne 12 miesięcy za jeden rok. W końcowym podsumowaniu okresy niepełnych miesięcy

nie są uwzględniane, z wyjątkiem okresów, o których mowa w art. 15 ust. 3 ustawy.

2.

W przypadku gdy w zaświadczeniu stwierdzającym okresy zatrudnienia przypadające przed

dniem 1 stycznia 1999 r. są podane dni robocze, a nie okresy zatrudnienia, łączną

liczbę dni przelicza się na miesiące, przyjmując za miesiąc dwadzieścia dwa dni robocze,

a w odniesieniu do okresów zatrudnienia przypadających przed dniem 1 stycznia 1981 r.

- dwadzieścia pięć dni roboczych.

3.

W przypadku gdy z dowodów wynikają tylko miesiące rozpoczęcia lub zakończenia zatrudnienia

przypadające przed dniem 1 stycznia 1999 r., przyjmuje się za początek lub koniec

tego okresu odpowiednio pierwszy i ostatni dzień miesiąca.

1.

Emerytury wojskowe, wojskowe renty inwalidzkie, wojskowe renty rodzinne oraz dodatki,

zasiłki i świadczenia pieniężne, o których mowa w art. 25 ustawy, wypłaca się miesięcznie

z góry w dziesiątym dniu każdego miesiąca kalendarzowego, za który świadczenia przysługują.

2.

W przypadku gdy wypłata świadczeń, o których mowa w ust. 1, wypada w dniu wolnym od

pracy, świadczenia te wypłaca się w dniu poprzedzającym dzień wolny od pracy.

1.

Renta rodzinna przysługująca małoletniemu wypłacana jest jego opiekunowi.

2.

W przypadku gdy dla osoby pełnoletniej uprawnionej do emerytury lub renty rodzinnej

ustanowiono opiekę lub kuratelę, emeryturę lub rentę rodzinną wypłaca się odpowiednio

opiekunowi lub kuratorowi po uzyskaniu przez kuratora zezwolenia sądu na wypłatę świadczenia

do jego rąk.

3.

W przypadku gdy z akt sprawy wynika konieczność ustanowienia dla osoby uprawnionej

do emerytury lub renty opiekuna lub kuratora, do czasu jego ustanowienia świadczenia

te wypłaca się do rąk osoby sprawującej faktyczną opiekę, wskazanej przez właściwy

organ gminy.

1.

Na mocy decyzji Ministra Obrony Narodowej przyznającej w drodze wyjątku zaopatrzenie

emerytalne właściwy wojskowy organ emerytalny podejmuje wypłatę tego świadczenia i

zawiadamia o tym zainteresowanego lub jego pełnomocnika.

2.

Zawiadomienie o wypłacie świadczenia, o którym mowa w ust. 1, zawiera

1)

określenie wojskowego organu emerytalnego, który realizuje wypłatę świadczenia;

2)

wskazanie osoby, której dotyczy;

3)

powołanie podstawy prawnej;

4)

rodzaj świadczenia;

5)

wysokość świadczenia;

6)

okres realizacji wypłaty świadczenia;

7)

podpis i stanowisko osoby upoważnionej do wydania zawiadomienia.

1.

Jeżeli do ustalenia świadczeń i ich wypłaty odrębne przepisy wymagają ustalenia równowartości

w polskich złotych kwoty świadczenia zagranicznego wyrażonej w walucie obcej, zastosowanie

ma kurs złotego do waluty obcej ogłoszony przez Narodowy Bank Polski z dnia dokonywania

przeliczenia, chyba że umowa międzynarodowa lub przepisy Unii Europejskiej stanowią

inaczej.

2.

Kwoty poniesionych kosztów pogrzebu wykazane w walucie obcej przelicza się według

kursu, o którym mowa w ust. 1, obowiązującego na dzień zgonu.

1.

Osoba posiadająca uprawnienia do emerytury lub renty otrzymuje legitymację emeryta-rencisty

wojskowego, zwaną dalej „legitymacją”.

2.

Wojskowy organ emerytalny jest właściwy do wydawania i wymiany legitymacji oraz dokonywania

w niej wpisów.

3.

Legitymacja zawiera imię i nazwisko osoby uprawnionej do emerytury lub renty, numer

PESEL, numer świadczenia, datę ważności, numer i datę wydania orzeczenia wojskowej

komisji lekarskiej o zaliczeniu do I grupy inwalidztwa, wpis o niezdolności do samodzielnej

egzystencji, nazwę wojskowego organu emerytalnego wydającego legitymację, datę wydania,

serię i numer legitymacji.

4.

W przypadkach, o których mowa w ust. 2 i 3, podpisy na legitymacji składa osoba upoważniona

przez wojskowy organ emerytalny.

5.

Podpisy, o których mowa w ust. 4, powinny być opatrzone pieczęcią okrągłą z wizerunkiem

orła.

6.

Wzór legitymacji stanowi załącznik nr 3 do rozporządzenia.

Legitymację wydaje się wraz z decyzją o ustaleniu prawa do emerytury lub renty.

Legitymacja podlega wymianie w przypadku

1)

zmiany nazwiska lub imienia emeryta lub rencisty;

2)

utraty, uszkodzenia lub zniszczenia;

3)

upływu terminu ważności;

4)

orzeczenia o niezdolności do samodzielnej egzystencji lub jego zmiany.

1.

Postępowania w sprawach o ustalenie prawa do zaopatrzenia emerytalnego i wypłatę świadczeń

pieniężnych z tego tytułu, wszczęte na podstawie dotychczasowych przepisów, niezakończone

przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, prowadzi się nadal na podstawie

przepisów dotychczasowych.

2.

Legitymacje wydane przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zachowują

ważność do czasu ich wymiany, nie dłużej jednak niż przez okres roku od dnia wejścia

w życie niniejszego rozporządzenia.

3.

Legitymacje, o których mowa w ust. 2, wymienia się z urzędu.

Tracą moc rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej

1)

z dnia 9 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad postępowania i właściwości

organów w sprawach zaopatrzenia emerytalnego żołnierzy zawodowych oraz uprawnionych

członków ich rodzin

(Dz. U. Nr 133, poz. 689, z 1995 r. Nr 130, poz. 633 oraz z 2002 r. Nr 188, poz. 1581)

2)

z dnia 23 lutego 2004 r. w sprawie trybu postępowania i właściwości organów w sprawach

zaopatrzenia emerytalnego żołnierzy zawodowych oraz uprawnionych członków ich rodzin

(Dz. U. Nr 67, poz. 618, z 2007 r. Nr 48, poz. 323 oraz z 2008 r. Nr 61, poz. 381).

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisu

§ 2 ust. 2, który wchodzi w życie po upływie trzech miesięcy od dnia ogłoszenia.