Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 11 stycznia 2012 r. w sprawie kształcenia ustawicznego w formach pozaszkolnych

Rozporządzenie określa

1)

warunki, organizację i tryb prowadzenia kształcenia ustawicznego w formach pozaszkolnych

oraz rodzaje tych form;

2)

warunki organizowania i prowadzenia kwalifikacyjnych kursów zawodowych, o których

mowa w art. 3 pkt 20 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, zwanej dalej „ustawą”, przez podmioty wymienione w art. 68a ust. 2 ustawy;

3)

sposoby potwierdzania efektów kształcenia uzyskanych w wyniku ukończenia kształcenia

realizowanego w poszczególnych formach pozaszkolnych;

4)

warunki i tryb wnoszenia odpłatności za kształcenie ustawiczne prowadzone w formach

pozaszkolnych w publicznych placówkach i ośrodkach, o których mowa w art. 68a ust.

1 pkt 2 ustawy;

5)

rodzaje publicznych placówek i ośrodków, o których mowa w art. 68a ust. 1 pkt 2 ustawy,

oraz ich zadania;

6)

wzory dokumentów wydawanych po ukończeniu kształcenia realizowanego w poszczególnych

formach pozaszkolnych.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o

1)

podstawie programowej kształcenia w zawodach - należy przez to rozumieć przepisy wydane

na podstawie art. 22 ust. 2 pkt 2a ustawy;

2)

podstawie programowej kształcenia ogólnego - należy przez to rozumieć przepisy wydane

na podstawie art. 22 ust. 2 pkt 2 lit. b ustawy;

3)

klasyfikacji zawodów szkolnictwa zawodowego - należy przez to rozumieć przepisy wydane

na podstawie art. 24 ust. 1 ustawy;

4)

placówce - należy przez to rozumieć placówkę kształcenia ustawicznego i placówkę kształcenia

praktycznego, o których mowa w art. 2 pkt 3a ustawy;

5)

ośrodku - należy przez to rozumieć ośrodek dokształcania i doskonalenia zawodowego,

o którym mowa w art. 2 pkt 3a ustawy;

6)

młodocianym pracowniku - należy przez to rozumieć młodocianego pracownika w rozumieniu

przepisów ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy

(Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm.;

7)

efektach kształcenia wspólnych dla wszystkich zawodów, efektach kształcenia wspólnych

dla wszystkich zawodów w zakresie organizacji pracy małych zespołów, efektach kształcenia

wspólnych dla zawodów w ramach obszaru kształcenia stanowiących podbudowę do kształcenia

w zawodzie lub grupie zawodów, części efektów kształcenia wyodrębnionych w ramach

danej kwalifikacji - należy przez to rozumieć odpowiednie efekty kształcenia określone

w podstawie programowej kształcenia w zawodach;

8)

treściach kształcenia - należy przez to rozumieć treści kształcenia określone dla

danego zawodu w podstawach programowych kształcenia w poszczególnych zawodach, wydanych

na podstawie art. 22 ust. 2 pkt 2 lit. d ustawy, w brzmieniu obowiązującym do dnia

31 sierpnia 2012 r.

Kształcenie ustawiczne prowadzi się w następujących formach pozaszkolnych

1)

kwalifikacyjny kurs zawodowy;

2)

kurs umiejętności zawodowych;

3)

kurs kompetencji ogólnych;

4)

turnus dokształcania teoretycznego młodocianych pracowników;

5)

kurs, inny niż wymienione w pkt 1-3, umożliwiający uzyskiwanie i uzupełnianie wiedzy,

umiejętności i kwalifikacji zawodowych.

1.

Kwalifikacyjny kurs zawodowy jest prowadzony według programu nauczania uwzględniającego

podstawę programową kształcenia w zawodach, w zakresie jednej kwalifikacji. Ukończenie

kwalifikacyjnego kursu zawodowego umożliwia przystąpienie do egzaminu potwierdzającego

kwalifikację w zawodzie przeprowadzanego na warunkach i w sposób określony w przepisach

wydanych na podstawie art. 22 ust. 2 pkt 4 ustawy.

2.

Minimalna liczba godzin kształcenia na kwalifikacyjnym kursie zawodowym jest równa

minimalnej liczbie godzin kształcenia zawodowego określonej w podstawie programowej

kształcenia w zawodach dla danej kwalifikacji.

3.

Liczba słuchaczy uczestniczących w kwalifikacyjnym kursie zawodowym prowadzonym przez

publiczne szkoły, placówki lub ośrodki wynosi co najmniej 20. Za zgodą organu prowadzącego

liczba słuchaczy może być mniejsza niż 20.

Warunki i tryb organizowania praktycznej nauki zawodu na kwalifikacyjnym kursie zawodowym

określają przepisy wydane na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy.

Podmiot prowadzący kwalifikacyjny kurs zawodowy jest obowiązany poinformować okręgową

komisję egzaminacyjną o rozpoczęciu kształcenia na kwalifikacyjnym kursie zawodowym

w terminie 14 dni od daty rozpoczęcia tego kształcenia. Informacja powinna zawierać

1)

oznaczenie podmiotu prowadzącego kwalifikacyjny kurs zawodowy;

2)

nazwę i symbol cyfrowy zawodu, zgodnie z klasyfikacją zawodów szkolnictwa zawodowego,

oraz nazwę i oznaczenie kwalifikacji, zgodnie z podstawą programową kształcenia w

zawodach, w zakresie której jest prowadzone kształcenie;

3)

termin rozpoczęcia i zakończenia kwalifikacyjnego kursu zawodowego;

4)

wykaz słuchaczy kwalifikacyjnego kursu zawodowego, zawierający imię i nazwisko, datę

i miejsce urodzenia oraz numer PESEL słuchacza, a w przypadku słuchacza, który nie

posiada numeru PESEL - numer dokumentu potwierdzającego jego tożsamość.

Osoba podejmująca kształcenie na kwalifikacyjnym kursie zawodowym posiadająca

1)

dyplom potwierdzający kwalifikacje zawodowe lub inny równorzędny,

2)

świadectwo uzyskania tytułu zawodowego, dyplom uzyskania tytułu mistrza lub inny równorzędny,

3)

świadectwo czeladnicze lub dyplom mistrzowski,

4)

świadectwo ukończenia szkoły prowadzącej kształcenie zawodowe,

5)

świadectwo ukończenia liceum profilowanego,

6)

świadectwo potwierdzające kwalifikację w zawodzie,

7)

zaświadczenie o ukończeniu kwalifikacyjnego kursu zawodowego

- jest zwalniana, na swój wniosek złożony podmiotowi prowadzącemu kwalifikacyjny kurs

zawodowy, z zajęć dotyczących odpowiednio treści kształcenia lub efektów kształcenia

zrealizowanych w dotychczasowym procesie kształcenia, o ile sposób organizacji kształcenia

na kwalifikacyjnym kursie zawodowym umożliwia takie zwolnienie.

Osoba podejmująca kształcenie na kwalifikacyjnym kursie zawodowym posiadająca zaświadczenie

o ukończeniu kursu umiejętności zawodowych, o którym mowa w § 11 ust. 2, jest zwalniana,

na swój wniosek złożony podmiotowi prowadzącemu kwalifikacyjny kurs zawodowy, z zajęć

dotyczących efektów kształcenia zrealizowanych na tym kursie umiejętności zawodowych.

1.

Kwalifikacyjny kurs zawodowy kończy się zaliczeniem w formie ustalonej przez podmiot

prowadzący kurs.

2.

Osoba, która uzyskała zaliczenie, otrzymuje zaświadczenie o ukończeniu kwalifikacyjnego

kursu zawodowego. Wzór zaświadczenia określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.

1.

Kurs umiejętności zawodowych może być prowadzony przez placówkę lub ośrodek.

2.

Kurs umiejętności zawodowych jest prowadzony według programu nauczania uwzględniającego

podstawę programową kształcenia w zawodach, w zakresie

1)

jednej z części efektów kształcenia wyodrębnionych w ramach danej kwalifikacji albo

2)

efektów kształcenia wspólnych dla wszystkich zawodów oraz wspólnych dla zawodów w

ramach obszaru kształcenia stanowiących podbudowę do kształcenia w zawodzie lub grupie

zawodów, albo

3)

efektów kształcenia wspólnych dla wszystkich zawodów w zakresie organizacji pracy

małych zespołów.

3.

Minimalna liczba godzin kształcenia na kursie umiejętności zawodowych

1)

w przypadku kształcenia w zakresie, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 - jest równa ilorazowi

liczby godzin kształcenia przewidzianych dla danej kwalifikacji w podstawie programowej

kształcenia w zawodach i liczby części efektów kształcenia wyodrębnionych w ramach

tej kwalifikacji;

2)

w przypadku kształcenia w zakresie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 - jest równa minimalnej

liczbie godzin kształcenia w zakresie efektów kształcenia wspólnych dla wszystkich

zawodów oraz wspólnych dla zawodów w ramach danego obszaru kształcenia stanowiących

podbudowę do kształcenia w zawodzie lub grupie zawodów, określonej w podstawie programowej

kształcenia w zawodach dla danego zawodu;

3)

w przypadku kształcenia w zakresie, o którym mowa w ust. 2 pkt 3 - wynosi 30 godzin.

1.

Kurs umiejętności zawodowych kończy się zaliczeniem w formie ustalonej przez podmiot

prowadzący kurs.

2.

Osoba, która uzyskała zaliczenie, otrzymuje zaświadczenie o ukończeniu kursu umiejętności

zawodowych. Wzór zaświadczenia określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.

1.

Kurs kompetencji ogólnych może być prowadzony przez placówkę lub ośrodek.

2.

Kurs kompetencji ogólnych jest prowadzony według programu nauczania uwzględniającego

dowolnie wybraną część podstawy programowej kształcenia ogólnego.

3.

Minimalny wymiar kształcenia na kursie kompetencji ogólnych wynosi 30 godzin.

1.

Kurs kompetencji ogólnych kończy się zaliczeniem w formie ustalonej przez podmiot

prowadzący kurs.

2.

Osoba, która uzyskała zaliczenie, otrzymuje zaświadczenie o ukończeniu kursu kompetencji

ogólnych. Wzór zaświadczenia określa załącznik nr 3 do rozporządzenia.

1.

Turnus dokształcania teoretycznego młodocianych pracowników w zakresie danego zawodu

jest prowadzony przez ośrodek.

2.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach turnusy mogą być organizowane dla młodocianych

pracowników dokształcających się teoretycznie w zakresie różnych zawodów.

3.

Turnus dokształcania teoretycznego młodocianych pracowników realizuje zajęcia w wymiarze

odpowiednim do zakresu dokształcania teoretycznego, na które został skierowany młodociany

pracownik.

4.

Liczba młodocianych pracowników uczestniczących w turnusie dokształcania teoretycznego

młodocianych pracowników organizowanym przez publiczny ośrodek wynosi co najmniej

20. Za zgodą organu prowadzącego liczba młodocianych pracowników uczestniczących w

turnusie może być mniejsza niż 20.

1.

W uzasadnionych przypadkach, w szczególności w przypadkach losowych, dyrektor ośrodka,

w ramach turnusu, może zorganizować dokształcanie teoretyczne młodocianych pracowników,

prowadząc konsultacje indywidualne.

2.

Liczba godzin konsultacji indywidualnych wynosi co najmniej 20% liczby godzin przewidzianej

na kształcenie zawodowe teoretyczne, określonej w przepisach wydanych na podstawie

art. 22 ust. 2 pkt 1 ustawy.

1.

Młodociani pracownicy są przyjmowani na turnusy dokształcania teoretycznego młodocianych

pracowników na podstawie skierowania wydanego przez

1)

pracodawcę albo

2)

szkołę - w przypadku gdy szkoła nie ma możliwości zrealizowania kształcenia zawodowego

teoretycznego.

2.

Skierowanie zawiera

1)

imię i nazwisko młodocianego pracownika oraz datę i miejsce jego urodzenia;

2)

numer PESEL młodocianego pracownika, a w przypadku młodocianego pracownika, który

nie posiada numeru PESEL - numer dokumentu potwierdzającego jego tożsamość;

3)

nazwę pracodawcy albo szkoły kierujących młodocianego pracownika na turnus dokształcania

teoretycznego;

4)

nazwę i symbol cyfrowy zawodu, zgodnie z klasyfikacją zawodów szkolnictwa zawodowego,

oraz zakres dokształcania teoretycznego.

3.

Skierowanie składa się do dyrektora ośrodka w określonym przez niego terminie.

Młodociany pracownik, który ukończył turnus dokształcania teoretycznego młodocianych

pracowników, otrzymuje zaświadczenie o ukończeniu dokształcania teoretycznego młodocianych

pracowników. Wzór zaświadczenia określa załącznik nr 4 do rozporządzenia.

1.

Kurs, o którym mowa w § 3 pkt 5, może być prowadzony przez placówkę lub ośrodek.

2.

Osoba, która ukończyła kurs, o którym mowa w § 3 pkt 5, otrzymuje zaświadczenie o

ukończeniu tego kursu. Wzór zaświadczenia określa załącznik nr 5 do rozporządzenia.

1.

Podmioty prowadzące kształcenie ustawiczne w formach pozaszkolnych, o których mowa

w § 3 pkt 1-4, zapewniają

1)

kadrę dydaktyczną posiadającą kwalifikacje określone odpowiednio w przepisach wydanych

na podstawie art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela

(Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 674, z późn. zm. lub na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy;

2)

odpowiednie pomieszczenia wyposażone w sprzęt i pomoce dydaktyczne umożliwiające prawidłową

realizację kształcenia;

3)

bezpieczne i higieniczne warunki pracy i nauki;

4)

warunki organizacyjne i techniczne umożliwiające udział w kształceniu osobom niepełnosprawnym;

5)

nadzór służący podnoszeniu jakości prowadzonego kształcenia.

2.

Podmioty prowadzące kursy, o których mowa w § 3 pkt 5, zapewniają kadrę dydaktyczną

posiadającą kwalifikacje zawodowe odpowiednie do rodzaju prowadzonego kształcenia

oraz spełniają wymagania określone w ust. 1 pkt 2-5.

1.

Kształcenie ustawiczne w formach pozaszkolnych może być prowadzone jako stacjonarne

lub zaoczne.

2.

Turnus dokształcania teoretycznego młodocianych pracowników, a także zajęcia praktyczne

i laboratoryjne, realizowane w ramach pozostałych form kształcenia ustawicznego, mogą

być prowadzone wyłącznie jako stacjonarne.

3.

Kształcenie prowadzone w formie stacjonarnej odbywa się co najmniej przez trzy dni

w tygodniu.

4.

Kształcenie w formie zaocznej odbywa się co najmniej raz na dwa tygodnie przez dwa

dni.

5.

Kształcenie ustawiczne w formach pozaszkolnych, z wyjątkiem turnusu dokształcania

teoretycznego młodocianych pracowników, a także zajęć praktycznych i laboratoryjnych,

realizowanych w ramach pozostałych form kształcenia ustawicznego, może być prowadzone

również z wykorzystaniem metod i technik kształcenia na odległość, zgodnie z przepisami

wydanymi na podstawie art. 64 ust. 5 ustawy.

1.

Podmioty prowadzące kształcenie ustawiczne w formach pozaszkolnych prowadzą dokumentację

dla każdej formy prowadzonego kształcenia.

2.

Dokumentacja obejmuje

1)

program nauczania;

2)

dziennik zajęć;

3)

protokół z przeprowadzonego zaliczenia;

4)

ewidencję wydanych zaświadczeń.

3.

Do dziennika zajęć wpisuje się

1)

imiona i nazwiska słuchaczy kwalifikacyjnych kursów zawodowych lub uczestników kształcenia

w innych formach pozaszkolnych;

2)

liczbę godzin zajęć;

3)

tematy zajęć.

4.

W dzienniku zajęć odnotowuje się obecność słuchaczy i uczestników, o których mowa

w ust. 3 pkt 1.

5.

Ewidencja wydanych zaświadczeń, o której mowa w ust. 2 pkt 4, zawiera

1)

imię i nazwisko, adres zamieszkania oraz numer PESEL osoby, której wydano zaświadczenie,

a w przypadku osoby, która nie posiada numeru PESEL - numer dokumentu potwierdzającego

jej tożsamość;

2)

datę wydania zaświadczenia;

3)

numer zaświadczenia;

4)

potwierdzenie odbioru zaświadczenia.

Kształcenie ustawiczne w formach pozaszkolnych prowadzi się na podstawie programu

nauczania, który zawiera

1)

nazwę formy kształcenia;

2)

czas trwania, liczbę godzin kształcenia i sposób jego organizacji;

3)

wymagania wstępne dla uczestników i słuchaczy, które w przypadku słuchaczy kwalifikacyjnych

kursów zawodowych i uczestników kursów umiejętności zawodowych uwzględniają także

szczególne uwarunkowania lub ograniczenia związane z kształceniem w danym zawodzie

określone w przepisach w sprawie klasyfikacji zawodów szkolnictwa zawodowego;

4)

cele kształcenia i sposoby ich osiągania, z uwzględnieniem możliwości indywidualizacji

pracy słuchaczy kwalifikacyjnych kursów zawodowych lub uczestników kształcenia w innych

formach pozaszkolnych, w zależności od ich potrzeb i możliwości;

5)

plan nauczania określający nazwę zajęć oraz ich wymiar;

6)

treści nauczania w zakresie poszczególnych zajęć;

7)

opis efektów kształcenia;

8)

wykaz literatury oraz niezbędnych środków i materiałów dydaktycznych;

9)

sposób i formę zaliczenia.

Publicznymi placówkami kształcenia ustawicznego są centra kształcenia ustawicznego.

1.

Centrum kształcenia ustawicznego może prowadzić kształcenie ustawiczne w formach pozaszkolnych,

o których mowa w § 3 pkt 1-3 i 5, a także w szkołach dla dorosłych, jeżeli takie szkoły

wchodzą w skład centrum.

2.

Centrum kształcenia ustawicznego może ponadto realizować zadania z zakresu praktycznej

nauki zawodu, wynikające z programu nauczania dla danego zawodu.

3.

Szczegółową organizację, sposób i warunki prowadzenia kształcenia w szkołach dla dorosłych

wchodzących w skład centrum kształcenia ustawicznego określają przepisy dotyczące

szkół publicznych.

Centrum kształcenia ustawicznego może współpracować z innymi podmiotami prowadzącymi

kształcenie ustawiczne w kraju i za granicą.

Publicznymi placówkami kształcenia praktycznego są centra kształcenia praktycznego.

1.

Centrum kształcenia praktycznego realizuje zadania z zakresu praktycznej nauki zawodu,

wynikające z programu nauczania dla danego zawodu, polegające na prowadzeniu

1)

zajęć praktycznych dla uczniów szkół prowadzących kształcenie zawodowe, w zakresie

całego lub części programu nauczania dla danego zawodu;

2)

zajęć uzupełniających dla młodocianych pracowników, o których mowa w przepisach wydanych

na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy.

2.

Centrum kształcenia praktycznego może prowadzić także kształcenie ustawiczne w formach

pozaszkolnych, o których mowa w § 3 pkt 1-3 i 5.

Centrum kształcenia praktycznego może współpracować z placówkami doskonalenia nauczycieli

w zakresie doskonalenia umiejętności zawodowych nauczycieli kształcenia zawodowego.

1.

Publiczne ośrodki realizują turnusy dokształcania teoretycznego młodocianych pracowników,

o których mowa w § 3 pkt 4, a także mogą prowadzić kształcenie ustawiczne w formach

pozaszkolnych, o których mowa w § 3 pkt 1-3 i 5.

2.

Publiczny ośrodek może ponadto organizować dokształcanie teoretyczne młodocianych

pracowników zatrudnionych u pracodawców w celu nauki zawodu i uczęszczających do zasadniczych

szkół zawodowych - w zakresie kształcenia zawodowego teoretycznego, w przypadku gdy

szkoła nie ma możliwości zrealizowania tego kształcenia.

1.

Organy prowadzące publiczne ośrodki mogą, w drodze porozumienia, wyznaczyć jeden z

tych ośrodków do koordynowania dokształcania teoretycznego młodocianych pracowników

na terenie danego województwa lub województw, po zasięgnięciu opinii organu lub organów

sprawujących nadzór pedagogiczny nad tymi ośrodkami.

2.

Publiczny ośrodek koordynujący dokształcanie teoretyczne młodocianych pracowników

realizuje zadania określone w § 29, a ponadto gromadzi, analizuje i upowszechnia informacje

o zakresie i potrzebach dokształcania teoretycznego młodocianych, prowadzonego przez

publiczne ośrodki działające na terenie danego województwa lub województw.

3.

Porozumienie, o którym mowa w ust. 1, określa w szczególności zadania publicznego

ośrodka w zakresie koordynacji dokształcania teoretycznego młodocianych pracowników

oraz warunki finansowania zadań ośrodka w tym zakresie.

Publiczne placówki i ośrodki współpracują z

1)

pracodawcami w zakresie

a)

organizacji i prowadzenia kształcenia praktycznego,

b)

przygotowania oferty kształcenia w formach pozaszkolnych, zgodnej z oczekiwaniami

pracodawców,

c)

kształcenia ustawicznego pracowników;

2)

urzędami pracy w zakresie szkolenia osób zarejestrowanych w tych urzędach;

3)

innymi podmiotami prowadzącymi kształcenie ustawiczne w zakresie zadań statutowych.

1.

Publiczne placówki i ośrodki sporządzają na każdy rok szkolny plan kształcenia zawierający

1)

wykaz pozaszkolnych form kształcenia;

2)

czas trwania kształcenia i wymiar godzin kształcenia realizowanego w poszczególnych

formach pozaszkolnych;

3)

planowaną liczbę słuchaczy kwalifikacyjnych kursów zawodowych lub uczestników kształcenia

w innych formach pozaszkolnych;

4)

nazwę i symbol cyfrowy zawodu, zgodnie z klasyfikacją zawodów szkolnictwa zawodowego,

oraz nazwę i oznaczenie kwalifikacji, zgodnie z podstawą programową kształcenia w

zawodach - w przypadku kształcenia w formach, o których mowa w § 3 pkt 1 i 2.

2.

Publiczne ośrodki sporządzają także plan dokształcania teoretycznego młodocianych

pracowników na dany rok szkolny na podstawie skierowań, o których mowa w § 16, zawierający

1)

liczbę młodocianych pracowników, dla których ma być prowadzone dokształcanie teoretyczne;

2)

wykaz zawodów, w których ma być prowadzone dokształcanie teoretyczne, oraz nazwę i

symbol cyfrowy zawodu, zgodnie z klasyfikacją zawodów szkolnictwa zawodowego;

3)

zakres i formę dokształcania teoretycznego młodocianych pracowników.

3.

Plany, o których mowa w ust. 1 i 2, uwzględnia się w arkuszu organizacji publicznych

placówek i ośrodków.

Warunki i tryb organizowania praktycznej nauki zawodu w centrach kształcenia ustawicznego

i centrach kształcenia praktycznego określają przepisy wydane na podstawie art. 70

ust. 4 ustawy.

1.

Publiczne placówki i ośrodki mogą pobierać opłaty za kształcenie prowadzone w formach

pozaszkolnych, o których mowa w § 3 pkt 2, 3 i 5.

2.

Wysokość opłat ustala dyrektor publicznej placówki lub ośrodka, w porozumieniu z organem

prowadzącym. Opłaty nie mogą przekraczać ponoszonych kosztów kształcenia.

3.

Opłaty są wnoszone za cały okres kształcenia, w terminie do dnia rozpoczęcia kształcenia.

4.

Dyrektor publicznej placówki lub ośrodka może w uzasadnionych przypadkach przedłużyć

termin wniesienia opłaty lub wyrazić zgodę na wniesienie opłaty w ratach.

5.

Opłaty wnosi się na rachunek bankowy publicznej placówki lub ośrodka wskazany przez

dyrektora.

6.

Dyrektor publicznej placówki lub ośrodka może zwolnić w całości lub w części z opłat

osobę o niskich dochodach, w szczególności, jeżeli dochód tej osoby nie przekracza

kwot, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 albo 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

(Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1362, z późn. zm..

7.

Zwolnienie w całości lub w części z opłat następuje na wniosek osoby zainteresowanej.

Podmioty prowadzące w dniu wejścia w życie rozporządzenia kształcenie ustawiczne w

formach pozaszkolnych mogą kontynuować prowadzenie tego kształcenia, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Edukacji i Nauki z dnia 3 lutego 2006 r. w sprawie uzyskiwania

i uzupełniania przez osoby dorosłe wiedzy ogólnej, umiejętności i kwalifikacji zawodowych

w formach pozaszkolnych

(Dz. U. Nr 31, poz. 216), nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2012 r.

Publiczne placówki i publiczne ośrodki dostosują organizację i sposób działania do

wymogów wynikających z rozporządzenia w terminie do dnia 31 grudnia 2012 r.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 września 2012 r.