Rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 8 lutego 2012 r. w sprawie sposobu postępowania w przypadku zatrzymania statku o polskiej przynależności przez inspekcję państwa portu

Rozporządzenie określa sposób

1)

postępowania w przypadku zatrzymania w obcym porcie statku o polskiej przynależności

przez inspekcję państwa portu, w tym sposób przekazywania informacji o jego zatrzymaniu;

2)

dostosowania zatrzymanych statków do wymagań umów międzynarodowych oraz przepisów

krajowych w zakresie budowy, konstrukcji oraz bezpiecznej eksploatacji tych statków;

3)

sprawowania nadzoru przez właściwego dyrektora urzędu morskiego nad dostosowaniem

statku do wymagań umów międzynarodowych.

1.

W przypadku zatrzymania w obcym porcie statku o polskiej przynależności przez inspekcję

państwa portu kapitan statku przekazuje właściwemu dyrektorowi urzędu morskiego

1)

informację o tym fakcie, zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim, zwanej dalej „ustawą”, w formie pisemnej, przy użyciu telefaksu lub poczty elektronicznej,

a w szczególnych okolicznościach ustnie;

2)

dokumenty dotyczące zatrzymania statku.

2.

Właściwy dyrektor urzędu morskiego może wezwać kapitana lub armatora statku, o którym

mowa w ust. 1, do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących stanu statku, stwierdzonych

w wyniku inspekcji uchybień lub przebiegu inspekcji.

3.

Kapitan statku, o którym mowa w ust. 1, niezwłocznie informuje właściwego dyrektora

urzędu morskiego o każdej zmianie dotyczącej decyzji o zatrzymaniu statku.

1.

Po otrzymaniu informacji o zatrzymaniu w obcym porcie statku o polskiej przynależności

przez inspekcję państwa portu, właściwy dyrektor urzędu morskiego

1)

przeprowadza analizę dokumentów dotyczących zatrzymania, w tym raportu z inspekcji

statku;

2)

podejmuje decyzję o dalszych działaniach, o których mowa w ust. 2;

3)

zamieszcza informacje w zakresie zatrzymania statku w bazie danych o statkach o polskiej

przynależności, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

2.

Po otrzymaniu informacji, o której mowa w ust. 1, właściwy dyrektor urzędu morskiego

może

1)

przeprowadzić inspekcję doraźną statku, o której mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 ustawy,

lub powierzyć jej przeprowadzenie wyznaczonej w tym celu osobie lub uznanej organizacji;

2)

wystąpić do uznanej organizacji sprawującej nadzór techniczny nad statkiem o sprawdzenie

spełniania przez statek wymogów technicznych, w przypadku gdy uchybienia dotyczą stanu

technicznego statku;

3)

przeprowadzić audyt dodatkowy, o którym mowa w art. 22 pkt 5 ustawy;

4)

przeprowadzić weryfikację, o której mowa w art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 4 września 2008 r. o ochronie żeglugi i portów morskich

(Dz. U. Nr 171, poz. 1055).

3.

W przypadku stwierdzenia, że zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 27 ustawy,

właściwy dyrektor urzędu morskiego podejmuje wskazane w tym przepisie działania, zapewniając,

że statek nie wyruszy w dalszą podróż, jeśli nie spełni wymagań odpowiednich przepisów

międzynarodowych i krajowych w zakresie budowy, konstrukcji oraz bezpiecznej eksploatacji

statków, a także wymagań w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy oraz warunków sanitarnych.

4.

Jeżeli uchybienia stwierdzone w trakcie inspekcji nie mogą zostać naprawione w porcie

zatrzymania statku, właściwy dyrektor urzędu morskiego współpracuje z organem inspekcji

państwa portu, który wydał decyzję o zatrzymaniu statku, w celu uzgodnienia warunków

gwarantujących, że statek w czasie przejścia do miejsca, w którym może zostać dokonana

naprawa, nie będzie stanowił zagrożenia dla bezpieczeństwa morskiego, osób przebywających

na tym statku, innych statków oraz zagrożenia dla środowiska morskiego.

W razie zaistnienia sytuacji, o której mowa w art. 31 § 1a ustawy z dnia 18 września 2001 r. - Kodeks morski

(Dz. U. z 2009 r. Nr 217, poz. 1689, z 2010 r. Nr 127, poz. 857 oraz z 2011 r. Nr 80, poz. 432 i Nr 228, poz. 1368), właściwy dyrektor urzędu morskiego występuje z wnioskiem o wykreślenie statku z

polskiego rejestru okrętowego.

Jeżeli w wyniku odwołania lub wniosku złożonego przez właściciela lub armatora statku,

lub ich przedstawiciela decyzja o zatrzymaniu statku zostanie cofnięta lub zmieniona,

właściwy dyrektor urzędu morskiego monitoruje, czy państwo, w którym nastąpiło zatrzymanie

statku, zapewniło zamieszczenie informacji o tym fakcie, zgodnie z przepisami dotyczącymi

inspekcji państwa portu, którymi to państwo jest związane.

1.

Po każdym zatrzymaniu statku o polskiej przynależności przez inspekcję państwa portu

właściwy dyrektor urzędu morskiego przeprowadza analizę zatrzymań statków znajdujących

się w jego właściwości i przedstawia jej wyniki oraz propozycje działań naprawczych

w tym zakresie ministrowi właściwemu do spraw gospodarki morskiej, w celu zapewnienia

spełniania wymagań dotyczących znajdowania się Rzeczypospolitej Polskiej na białej

liście w sprawozdaniu Memorandum Paryskiego.

2.

Przeprowadzając analizę, o której mowa w ust. 1, bierze się pod uwagę

1)

informacje o wszystkich zatrzymaniach statków o polskiej przynależności przez inspekcję

państwa portu w okresie ostatnich 3 lat;

2)

wyniki wszystkich analiz dotyczących zatrzymań statków o polskiej przynależności przez

inspekcję państwa portu, przeprowadzonych przez dyrektorów urzędów morskich w okresie,

o którym mowa w pkt 1.

3.

Analiza, o której mowa w ust. 1, obejmuje

1)

kategoryzację uchybień w celu wyodrębnienia obszarów szczególnego ryzyka wystąpienia

niezgodności z przepisami międzynarodowymi;

2)

szczegółową analizę uchybień w poszczególnych kategoriach uchybień;

3)

propozycje działań w celu zwiększenia jakości polskiej floty w zakresie bezpieczeństwa

żeglugi i ochrony morza przed zanieczyszczeniami;

4)

zidentyfikowanie statków, które powinny zostać poddane szczególnemu nadzorowi inspekcyjnemu.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.