Ustawa z dnia 27 stycznia 2012 r. o zmianie ustawy o ostateczności rozrachunku w systemach płatności i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami, ustawy o niektórych zabezpieczeniach finansowych oraz ustawy - Prawo upadłościowe i naprawcze

W ustawie z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności rozrachunku w systemach płatności

i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami

(Dz. U. z 2010 r. Nr 112, poz. 743 oraz z 2011 r. Nr 199, poz. 1175 i Nr 234, poz. 1391) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1

a)

pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1)

system płatności - podlegające prawu polskiemu prawne powiązania pomiędzy co najmniej

trzema instytucjami, w tym co najmniej jedną z instytucji, o których mowa w pkt 5

lit. a-d lub lit. h, z wyłączeniem uczestnika pośredniego, w ramach których obowiązują

wspólne dla tych uczestników zasady przeprowadzania rozliczeń lub realizacji ich zleceń

rozrachunku, o których mowa w pkt 12 lit. a, z zastrzeżeniem art. 2a;

2)

system rozrachunku papierów wartościowych - podlegające prawu polskiemu prawne powiązania

pomiędzy co najmniej trzema instytucjami, w tym co najmniej jedną z instytucji, o

których mowa w pkt 5 lit. a-d lub lit. h, z wyłączeniem uczestnika pośredniego, w

ramach których obowiązują wspólne dla tych uczestników zasady przeprowadzania rozliczeń

lub realizacji ich zleceń rozrachunku, o których mowa w pkt 12 lit. b, z zastrzeżeniem

art. 2a;

”

,

b)

po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu

„

3a)

system interoperacyjny - system płatności lub system rozrachunku papierów wartościowych,

którego podmiot prowadzący system zawarł porozumienie w sprawie międzysystemowej realizacji

zleceń rozrachunku z co najmniej jednym podmiotem prowadzącym system podlegający prawu

polskiemu lub prawu innego państwa członkowskiego;

”

,

c)

w pkt 5

-

lit. d otrzymuje brzmienie

„

d)

firma inwestycyjna w rozumieniu art. 3 pkt 33 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi

(Dz. U. z 2010 r. Nr 211, poz. 1384 oraz z 2011 r. Nr 106, poz. 622, Nr 131, poz. 763 i Nr 234, poz. 1391),

”

,

-

uchyla się lit. e i f,

-

lit. k otrzymuje brzmienie

„

k)

inny niż wymieniony w lit. a-j uczestnik systemu rozrachunku papierów wartościowych,

ponoszący odpowiedzialność za wykonanie zobowiązań wynikających z rozliczeń lub realizacji

zleceń rozrachunku w tym systemie, pod warunkiem że co najmniej trzema uczestnikami

tego systemu są podmioty, o których mowa w lit. a-c;

”

,

d)

pkt 9 i 10 otrzymują brzmienie

„

9)

uczestnik - instytucja, partner centralny, agent rozrachunkowy, izba rozliczeniowa

lub podmiot prowadzący system;

10)

uczestnik pośredni - instytucja, partner centralny, agent rozrachunkowy, izba rozliczeniowa

lub podmiot prowadzący system, związany z uczestnikiem umową umożliwiającą przekazywanie

jego zleceń rozrachunku do systemu, pod warunkiem że uczestnik pośredni jest znany

podmiotowi prowadzącemu system;

”

,

e)

pkt 13 otrzymuje brzmienie

„

13)

zagraniczne postępowanie upadłościowe - prowadzone na podstawie prawa państwa innego

niż Rzeczpospolita Polska postępowanie sądowe lub administracyjne, w tym także postępowanie

zabezpieczające, w ramach których mienie uczestnika systemu lub podmiotu mającego

siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej będącego uczestnikiem systemu płatności

lub systemu rozrachunku papierów wartościowych podlegających prawu innego państwa

członkowskiego, poddane jest kontroli lub zarządowi sądu lub innego organu, jeżeli

skutkiem tego postępowania jest zawieszenie realizacji zleceń rozrachunku lub nałożenie

na nie ograniczeń;

”

;

2)

po art. 1 dodaje się art. 1a w brzmieniu

„

Art. 1a.

Przynajmniej jedna z instytucji, których powiązania prawne tworzą system, powinna

posiadać siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

”

;

3)

po art. 2a dodaje się art. 2b w brzmieniu

„

Art. 2b.

Porozumienie między podmiotami prowadzącymi systemy interoperacyjne nie stanowi systemu.

”

;

4)

w art. 4 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Przepisy ustawy oraz przepisy art. 66, art. 67, art. 80 i art. 135-137 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe

i naprawcze, dotyczące skutków ogłoszenia upadłości podmiotu mającego siedzibę na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, będącego uczestnikiem systemu, stosuje się odpowiednio

1)

w razie wydania orzeczenia albo decyzji o likwidacji, zawieszeniu lub ograniczeniu

prowadzenia działalności uczestnika, a także w razie podjęcia innych środków prawnych

względem uczestnika, skutkujących zawieszeniem lub ograniczeniem realizacji zleceń

rozrachunku w systemie dotyczącym tego uczestnika;

2)

do orzeczeń, postanowień lub decyzji wydanych wobec tego uczestnika przez zagraniczny

sąd lub inny organ w ramach zagranicznych postępowań upadłościowych.

”

;

5)

w art. 6 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 oraz dodaje się ust. 2 i 3 w

brzmieniu

„

2.

Podmiot prowadzący system interoperacyjny koordynuje moment wprowadzenia zlecenia

rozrachunku do systemu oraz moment, od którego zlecenie rozrachunku nie może zostać

odwołane, z zasadami funkcjonowania systemów, z którymi prowadzony przez niego system

współpracuje, w tym także systemów podlegających prawu innego państwa członkowskiego.

3.

Jeżeli zasady funkcjonowania wszystkich współpracujących ze sobą systemów interoperacyjnych

nie stanowią inaczej, na zasady funkcjonowania systemu interoperacyjnego określające

moment wprowadzenia zlecenia rozrachunku do systemu oraz moment, od którego zlecenie

rozrachunku nie może zostać odwołane, nie mają wpływu na zasady funkcjonowania systemów,

z którymi dany system współpracuje, w tym także systemów podlegających prawu innego

państwa członkowskiego.

”

;

6)

po art. 6 dodaje się art. 6a w brzmieniu

„

Art. 6a.

Jeżeli w wyniku rozliczenia zleceń rozrachunku w jednym systemie przeprowadzany jest

rozrachunek w drugim systemie, skutki, o których mowa w art. 136 i art. 137 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze, wynikające z wprowadzenia zlecenia rozrachunku do pierwszego systemu, mają zastosowanie

odpowiednio do wynikających z tego rozliczenia zleceń rozrachunku realizowanych w

drugim systemie.

”

;

7)

art. 7 otrzymuje brzmienie

„

Art. 7.

1.

W zakresie uregulowanym w ustawie oraz w art. 66, art. 67, art. 80 i art. 135-137 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe

i naprawcze, skutki ogłoszenia upadłości uczestnika systemu powstają z chwilą otrzymania przez

NBP powiadomienia o ogłoszeniu upadłości, wydaniu orzeczenia albo decyzji o likwidacji,

zawieszeniu lub ograniczeniu prowadzenia działalności uczestnika, lub informacji o

podjęciu innych środków prawnych względem uczestnika skutkujących zawieszeniem lub

ograniczeniem realizacji zleceń rozrachunku w systemie dotyczącym tego uczestnika.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w przypadku ogłoszenia upadłości niebędącego

uczestnikiem podmiotu prowadzącego system interoperacyjny.

”

;

8)

po art. 15 dodaje się art. 15a w brzmieniu

„

Art. 15a.

Przepisy art. 66, art. 67, art. 80 i art. 135-137 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe

i naprawcze stosuje się odpowiednio do niebędącego uczestnikiem podmiotu prowadzącego system

interoperacyjny.

”

;

9)

w art. 18 dodaje się ust. 6 i 7 w brzmieniu

„

6.

W przypadku powzięcia przez Prezesa NBP uzasadnionego podejrzenia, że podmiot prowadzi

system bez wymaganej zgody, podmiot ten jest obowiązany, na żądanie Prezesa NBP, do

udzielenia niezbędnych informacji w zakresie objętym odpowiednio art. 17 ust. 2 lub

art. 17a ust. 1, w terminie 2 tygodni od dnia otrzymania żądania.

7.

W przypadku, o którym mowa w ust. 6, Prezes NBP może żądać przedstawienia dokumentów,

o których mowa odpowiednio w art. 17 ust. 2 lub w art. 17a ust. 1, w terminie 2 tygodni

od dnia otrzymania żądania.

”

;

10)

art. 23 otrzymuje brzmienie

„

Art. 23.

Prezes NBP informuje Komisję Europejską o systemach, o których mowa w art. 15, oraz

o podmiotach prowadzących te systemy.

”

.

Ustawa reguluje zasady ustanawiania i wykonywania zabezpieczeń na środkach pieniężnych,

wierzytelnościach kredytowych lub instrumentach finansowych (zabezpieczenia finansowe)

wierzytelności pieniężnych lub wierzytelności, w których świadczenie polega na dostarczeniu

instrumentów finansowych (wierzytelności finansowe), w tym wierzytelności przyszłych,

zależnych od terminu lub warunku albo okresowych, a także zasady zaspokajania się

z tych zabezpieczeń.

Przynajmniej jedna z instytucji, których powiązania prawne tworzą system, powinna

posiadać siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W ustawie z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych

(Dz. U. Nr 91, poz. 871, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 1 otrzymuje brzmienie

„

Art. 1.

Ustawa reguluje zasady ustanawiania i wykonywania zabezpieczeń na środkach pieniężnych,

wierzytelnościach kredytowych lub instrumentach finansowych (zabezpieczenia finansowe)

wierzytelności pieniężnych lub wierzytelności, w których świadczenie polega na dostarczeniu

instrumentów finansowych (wierzytelności finansowe), w tym wierzytelności przyszłych,

zależnych od terminu lub warunku albo okresowych, a także zasady zaspokajania się

z tych zabezpieczeń.

”

;

2)

w art. 2

a)

w ust. 1

-

pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

wielostronne banki rozwoju, o których mowa w części 1 sekcji 4 załącznika VI dyrektywy 2006/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez

instytucje kredytowe

(Dz. Urz. UE L 177 z 30.06.2006, str. 1, z późn. zm.);

”

,

-

pkt 7 otrzymuje brzmienie

„

7)

bank, instytucja kredytowa lub instytucja finansowa w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe

(Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665, z późn. zm., spółdzielcza kasa oszczędnościowo-kredytowa oraz Krajowa Spółdzielcza Kasa Oszczędnościowo-Kredytowa

w rozumieniu ustawy z dnia 14 grudnia 1995 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych

(Dz. U. z 1996 r. Nr 1, poz. 2, z późn. zm.;

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Przepisów ustawy nie stosuje się do

1)

umów ustanawiających zabezpieczenie, których stroną jest osoba fizyczna;

2)

umów ustanawiających zabezpieczenie na wierzytelności kredytowej, której dłużnikiem

jest konsument z tytułu zawartej umowy o kredyt konsumencki w rozumieniu przepisów

ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim

(Dz. U. Nr 126, poz. 715, Nr 165, poz. 984 i Nr 201, poz. 1181), z wyjątkiem umów o ustanowienie zabezpieczenia finansowego, w których jedną ze stron

jest podmiot określony w ust. 1 pkt 1-4.

”

;

3)

w art. 3 po pkt 2 dodaje się pkt 2a i 2b w brzmieniu

„

2a)

wierzytelność kredytowa - wierzytelność pieniężną wynikającą z umowy, w której instytucja

upoważniona do udzielania kredytów na podstawie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, ustawy z dnia 14 grudnia 1995 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, przepisów prawa państw członkowskich Unii Europejskiej lub przepisów prawa państw

Europejskiego Obszaru Gospodarczego, udziela kredytu lub pożyczki;

2b)

wykaz wierzytelności - dokument sporządzony w formie pisemnej przez ustanawiającego

zabezpieczenie

a)

zawierający informacje niezbędne do identyfikacji wierzytelności kredytowej, w szczególności

określający strony, formę oraz datę i miejsce zawarcia umowy kredytu lub pożyczki,

z której wierzytelność kredytowa wynika, oraz wartość wierzytelności kredytowej w

chwili ustanowienia zabezpieczenia finansowego,

b)

wskazujący wierzytelności finansowe podlegające zabezpieczeniu;

”

;

4)

po art. 4 dodaje się art. 4a w brzmieniu

„

Art. 4a.

Prawo użycia nie przysługuje zastawnikowi wierzytelności kredytowej, z wyłączeniem

prawa do pobierania należnych świadczeń wynikających z umowy o udzielenie kredytu

lub pożyczki, w tym prawa do pobierania pożytków.

”

;

5)

w art. 5

a)

w ust. 1 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1)

przeniesieniu - także z zastrzeżeniem odkupu - przez ustanawiającego zabezpieczenie

na przyjmującego zabezpieczenie prawa do środków pieniężnych, wierzytelności kredytowych

lub instrumentów finansowych albo

2)

ustanowieniu przez ustanawiającego zabezpieczenie na rzecz przyjmującego zabezpieczenie

zastawu na prawach do środków pieniężnych, na wierzytelnościach kredytowych lub na

instrumentach finansowych (zastaw finansowy), albo

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Umowa może przewidywać odpowiedni przedmiot zastępczy, a w przypadku zastawu finansowego

również ustanowienie prawa użycia lub zaspokojenie się zastawnika przez przejęcie

przedmiotu zastawu finansowego. Umowa może przewidywać także zastępowanie środków

pieniężnych, wierzytelności kredytowych lub instrumentów finansowych innymi środkami

pieniężnymi, wierzytelnościami kredytowymi lub instrumentami finansowymi.

”

;

6)

w art. 7

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Zabezpieczenie odnotowuje się, w zależności od tego, czy ustanowione jest na

1)

środkach pieniężnych - na rachunku środków pieniężnych będących przedmiotem zabezpieczenia;

2)

wierzytelnościach kredytowych - w wykazie wierzytelności przedłożonym przyjmującemu

zabezpieczenie;

3)

instrumentach finansowych - na rachunku papierów wartościowych, na rachunku zbiorczym,

na innym rachunku, na którym są zapisywane niebędące papierami wartościowymi instrumenty

finansowe dopuszczone do obrotu zorganizowanego, na koncie depozytowym lub w innym

systemie rejestracji osób uprawnionych z instrumentów finansowych niebędących papierami

wartościowymi, prowadzonym przez uprawnione podmioty.

”

,

b)

dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Do ustanowienia zabezpieczenia finansowego na wierzytelności kredytowej przepisu art. 329 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny

(Dz. U. Nr 16, poz. 93, z późn. zm. nie stosuje się.

”

;

7)

po art. 7 dodaje się art. 7a w brzmieniu

„

Art. 7a.

1.

Jeżeli zabezpieczenie finansowe ustanawiane jest na wierzytelności kredytowej, do

umowy o ustanowienie zabezpieczenia finansowego należy dołączyć

1)

wyrażoną uprzednio w formie pisemnej zgodę dłużnika wierzytelności kredytowej na udostępnienie

przyjmującemu zabezpieczenie, w celu wykorzystania wierzytelności kredytowej jako

zabezpieczenia finansowego, informacji objętych tajemnicą bankową;

2)

informację, czy dłużnik wierzytelności kredytowej zrzekł się prawa do potrącenia z

wierzytelności kredytowej wierzytelności przysługującej mu wobec ustanawiającego zabezpieczenie;

3)

informację, czy dłużnik wierzytelności kredytowej zobowiązał się do nieskorzystania

z prawa do potrącenia z wierzytelności kredytowej wierzytelności, jakie przysługują

mu lub będą przysługiwać wobec przyjmującego zabezpieczenie.

2.

Zgoda, o której mowa w ust. 1 pkt 1, może obejmować zarówno informacje dotyczące dłużnika

wierzytelności kredytowej, jak i dotyczące zobowiązania, z którego wynika wierzytelność

kredytowa.

”

;

8)

w art. 8 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Zaspokojenie z zabezpieczenia finansowego, polegającego na przeniesieniu na przyjmującego

zabezpieczenie prawa do środków pieniężnych, wierzytelności kredytowych lub instrumentów

finansowych, następuje z chwilą wystąpienia podstawy realizacji zabezpieczenia. Przyjmujący

zabezpieczenie zawiadamia ustanawiającego zabezpieczenie o wygaśnięciu roszczenia

o zwrot przedmiotu zabezpieczenia.

”

;

9)

w art. 12 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 oraz dodaje się ust. 2 i 3 w

brzmieniu

„

2.

W przypadku zastawu finansowego na wierzytelności kredytowej

1)

zastawca nie jest uprawniony do żądania spełnienia świadczenia na jego rzecz,

2)

wyłącznie uprawnionym do żądania spełnienia świadczenia jest zastawnik

- jeżeli ustanawiający zabezpieczenie finansowe poinformował dłużnika wierzytelności

kredytowej na piśmie o ustanowieniu na tej wierzytelności zastawu finansowego oraz

o skutkach określonych w pkt 1 i 2. W przypadku braku takiego poinformowania wyłącznie

uprawnionym do żądania spełnienia świadczenia jest zastawca.

3.

Strony umowy o ustanowienie zabezpieczenia finansowego w formie zastawu na wierzytelności

kredytowej mogą postanowić, że uprawniony do żądania spełnienia świadczenia z wierzytelności

kredytowej będzie wyłącznie zastawca albo zastawca i zastawnik łącznie. Postanowienie

o łącznym uprawnieniu do żądania spełnienia świadczenia przez zastawcę i zastawnika

jest skuteczne wobec dłużnika wierzytelności kredytowej pod warunkiem poinformowania

go na piśmie przez ustanawiającego zabezpieczenie finansowe o treści tego postanowienia.

”

.

Porozumienie między podmiotami prowadzącymi systemy interoperacyjne nie stanowi systemu.

W ustawie z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze

(Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1361, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 22 w ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

informację, czy dłużnik jest uczestnikiem podlegającego prawu polskiemu lub prawu

innego państwa członkowskiego systemu płatności lub systemu rozrachunku papierów wartościowych

w rozumieniu ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności rozrachunku w systemach płatności

i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami

(Dz. U. z 2010 r. Nr 112, poz. 743, z 2011 r. Nr 199, poz. 1175 i Nr 234, poz. 1391 oraz z 2012 r. poz. 173) lub niebędącym uczestnikiem podmiotem prowadzącym system interoperacyjny w rozumieniu

tej ustawy;

”

;

2)

w art. 51 w ust. 1 pkt 7 otrzymuje brzmienie

„

7)

oznacza godzinę wydania postanowienia, jeżeli upadły jest uczestnikiem podlegającego

prawu polskiemu lub prawu innego państwa członkowskiego systemu płatności lub systemu

rozrachunku papierów wartościowych w rozumieniu ustawy, o której mowa w art. 22 ust.

1 pkt 4, lub niebędącym uczestnikiem podmiotem prowadzącym system interoperacyjny

w rozumieniu tej ustawy.

”

;

3)

w art. 53 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Jeżeli upadły jest uczestnikiem podlegającego prawu polskiemu lub prawu innego państwa

członkowskiego systemu płatności lub systemu rozrachunku papierów wartościowych w

rozumieniu ustawy, o której mowa w art. 22 ust. 1 pkt 4, lub niebędącym uczestnikiem

podmiotem prowadzącym system interoperacyjny w rozumieniu tej ustawy, postanowienie

o ogłoszeniu upadłości doręcza się także Prezesowi Narodowego Banku Polskiego, po

uprzednim powiadomieniu go o godzinie wydania postanowienia o ogłoszeniu upadłości.

”

;

4)

art. 67 otrzymuje brzmienie

„

Art. 67.

1.

Z zastrzeżeniem przepisów art. 12 ustawy, o której mowa w art. 22 ust. 1 pkt 4, przedmiot

zabezpieczenia ustanowionego w związku z uczestnictwem w systemie płatności lub systemie

rozrachunku papierów wartościowych w rozumieniu ustawy, o której mowa w art. 22 ust.

1 pkt 4, na rzecz podmiotu prowadzącego ten system lub na rzecz uczestnika tego systemu,

nie wchodzi do masy upadłości

1)

uczestnika tego systemu lub uczestnika współpracującego z nim systemu interoperacyjnego,

który ustanowił to zabezpieczenie,

2)

niebędącego uczestnikiem podmiotu prowadzącego system interoperacyjny współpracujący

z tym systemem,

3)

jakiegokolwiek innego podmiotu, który ustanowił to zabezpieczenie

- w razie ogłoszenia upadłości któregokolwiek z nich.

2.

Z zastrzeżeniem przepisów art. 12 ustawy, o której mowa w art. 22 ust. 1 pkt 4, przedmiot

zabezpieczenia ustanowionego na rzecz Narodowego Banku Polskiego, banku centralnego

innego państwa członkowskiego w rozumieniu ustawy, o której mowa w art. 22 ust. 1

pkt 4, lub Europejskiego Banku Centralnego, przez podmiot dokonujący operacji z tymi

bankami lub przez jakikolwiek inny podmiot, nie wchodzi do masy upadłości w razie

ogłoszenia upadłości któregokolwiek z nich.

3.

Prawa podmiotu, na rzecz którego zostało ustanowione zabezpieczenie, o którym mowa

w ust. 1 lub 2, do zaspokojenia się z tego zabezpieczenia nie ogranicza ogłoszenie

upadłości podmiotu, który ustanowił to zabezpieczenie.

”

;

5)

w art. 77 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do ustanowienia zabezpieczenia finansowego zgodnie

z przepisami ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych

(Dz. U. Nr 91, poz. 871, z późn. zm., jeżeli zawarcie umowy lub ustanowienie zabezpieczenia finansowego nastąpiło w dniu

ogłoszenia upadłości, a uprawniony z zabezpieczenia wykaże, że nie wiedział i przy

zachowaniu należytej staranności nie mógł wiedzieć o wszczęciu postępowania upadłościowego.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się również do zabezpieczeń, o których mowa w art. 67.

”

;

6)

art. 80 otrzymuje brzmienie

„

Art. 80.

1.

Ogłoszenie upadłości uczestnika systemu płatności lub systemu rozrachunku papierów

wartościowych w rozumieniu ustawy, o której mowa w art. 22 ust. 1 pkt 4, bez względu

na to, czy orzeczone zostało z możliwością zawarcia układu, czy w celu likwidacji

majątku, nie wstrzymuje możliwości wykorzystania

1)

środków pieniężnych i instrumentów finansowych w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi

(Dz. U. z 2010 r. Nr 211, poz. 1384 oraz z 2011 r. Nr 106, poz. 622, Nr 131, poz. 763 i Nr 234, poz. 1391), zgromadzonych i zapisanych na jego rachunku rozliczeniowym, nieobciążonych prawem rzeczowym na rzecz osób trzecich,

2)

instrumentów finansowych zapisanych na rachunku rozliczeniowym upadłego, jako przedmiot

zabezpieczenia kredytu uzyskanego w ramach systemu płatności lub systemu rozrachunku

papierów wartościowych, jeżeli kredyt taki może być udostępniony w ramach istniejącej

umowy o kredyt

- w celu wykonania zobowiązań upadłego wynikających ze zleceń rozrachunku wprowadzonych

do systemu najpóźniej w dniu roboczym systemu rozpoczynającym się w dniu, w którym

została ogłoszona upadłość.

2.

Za dzień roboczy systemu uznaje się określony przez zasady funkcjonowania systemu

płatności lub systemu rozrachunku papierów wartościowych w rozumieniu ustawy, o której

mowa w art. 22 ust. 1 pkt 4, cykl wykonywania zleceń, w trakcie którego dokonywane

są rozliczenia lub rozrachunki oraz występują inne operacje z tym związane; dzień

ten może rozpoczynać się i kończyć w następujących po sobie dniach kalendarzowych.

”

;

7)

art. 135 otrzymuje brzmienie

„

Art. 135.

Przepisów umożliwiających zaskarżanie czynności prawnych lub określających bezskuteczność

czynności prawnych dokonanych przez upadłego nie stosuje się do kompensowania dokonanego

zgodnie z art. 136 lub art. 137 i jego wyników.

”

;

8)

art. 137 otrzymuje brzmienie

„

Art. 137.

Jeżeli zlecenie rozrachunku, o którym mowa w art. 136, zostało wprowadzone do systemu

po ogłoszeniu upadłości i jest wykonane w dniu roboczym systemu w rozumieniu art.

80 ust. 2, rozpoczynającym się w dniu, w którym została ogłoszona upadłość, skutki

prawne wynikające z jego wprowadzenia do systemu są niepodważalne i wiążące dla osób

trzecich jedynie wtedy, gdy podmiot prowadzący system wykaże, że w momencie, w którym

zgodnie z zasadami funkcjonowania tego systemu zlecenie to stało się nieodwołalne,

nie wiedział ani nie mógł wiedzieć o ogłoszeniu upadłości.

”

;

9)

w art. 498 w ust. 4 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

uprawnienie do wycofania środków pieniężnych, wierzytelności kredytowych lub instrumentów

finansowych jako zabezpieczenia, w zamian za opłatę z tytułu zastąpienia lub zmiany

takiego zabezpieczenia

”

.

Do zleceń rozrachunku wprowadzonych do systemu przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy stosuje się przepisy ustawy, o której mowa w art. 1, oraz ustawy, o której

mowa w art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Prawo użycia nie przysługuje zastawnikowi wierzytelności kredytowej, z wyłączeniem

prawa do pobierania należnych świadczeń wynikających z umowy o udzielenie kredytu

lub pożyczki, w tym prawa do pobierania pożytków.

Do zawartych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy umów spełniających cechy

umów o ustanowienie zabezpieczenia finansowego na wierzytelnościach kredytowych w

rozumieniu ustawy, o której mowa w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie

stosuje się przepisów ustawy, o której mowa w art. 2.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Jeżeli w wyniku rozliczenia zleceń rozrachunku w jednym systemie przeprowadzany jest

rozrachunek w drugim systemie, skutki, o których mowa w art. 136 i art. 137 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze, wynikające z wprowadzenia zlecenia rozrachunku do pierwszego systemu, mają zastosowanie

odpowiednio do wynikających z tego rozliczenia zleceń rozrachunku realizowanych w

drugim systemie.

1.

W zakresie uregulowanym w ustawie oraz w art. 66, art. 67, art. 80 i art. 135-137 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe

i naprawcze, skutki ogłoszenia upadłości uczestnika systemu powstają z chwilą otrzymania przez

NBP powiadomienia o ogłoszeniu upadłości, wydaniu orzeczenia albo decyzji o likwidacji,

zawieszeniu lub ograniczeniu prowadzenia działalności uczestnika, lub informacji o

podjęciu innych środków prawnych względem uczestnika skutkujących zawieszeniem lub

ograniczeniem realizacji zleceń rozrachunku w systemie dotyczącym tego uczestnika.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w przypadku ogłoszenia upadłości niebędącego

uczestnikiem podmiotu prowadzącego system interoperacyjny.

1.

Jeżeli zabezpieczenie finansowe ustanawiane jest na wierzytelności kredytowej, do

umowy o ustanowienie zabezpieczenia finansowego należy dołączyć

1)

wyrażoną uprzednio w formie pisemnej zgodę dłużnika wierzytelności kredytowej na udostępnienie

przyjmującemu zabezpieczenie, w celu wykorzystania wierzytelności kredytowej jako

zabezpieczenia finansowego, informacji objętych tajemnicą bankową;

2)

informację, czy dłużnik wierzytelności kredytowej zrzekł się prawa do potrącenia z

wierzytelności kredytowej wierzytelności przysługującej mu wobec ustanawiającego zabezpieczenie;

3)

informację, czy dłużnik wierzytelności kredytowej zobowiązał się do nieskorzystania

z prawa do potrącenia z wierzytelności kredytowej wierzytelności, jakie przysługują

mu lub będą przysługiwać wobec przyjmującego zabezpieczenie.

2.

Zgoda, o której mowa w ust. 1 pkt 1, może obejmować zarówno informacje dotyczące dłużnika

wierzytelności kredytowej, jak i dotyczące zobowiązania, z którego wynika wierzytelność

kredytowa.

Przepisy art. 66, art. 67, art. 80 i art. 135-137 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe

i naprawcze stosuje się odpowiednio do niebędącego uczestnikiem podmiotu prowadzącego system

interoperacyjny.

Prezes NBP informuje Komisję Europejską o systemach, o których mowa w art. 15, oraz

o podmiotach prowadzących te systemy.

1.

Z zastrzeżeniem przepisów art. 12 ustawy, o której mowa w art. 22 ust. 1 pkt 4, przedmiot

zabezpieczenia ustanowionego w związku z uczestnictwem w systemie płatności lub systemie

rozrachunku papierów wartościowych w rozumieniu ustawy, o której mowa w art. 22 ust.

1 pkt 4, na rzecz podmiotu prowadzącego ten system lub na rzecz uczestnika tego systemu,

nie wchodzi do masy upadłości

1)

uczestnika tego systemu lub uczestnika współpracującego z nim systemu interoperacyjnego,

który ustanowił to zabezpieczenie,

2)

niebędącego uczestnikiem podmiotu prowadzącego system interoperacyjny współpracujący

z tym systemem,

3)

jakiegokolwiek innego podmiotu, który ustanowił to zabezpieczenie

- w razie ogłoszenia upadłości któregokolwiek z nich.

2.

Z zastrzeżeniem przepisów art. 12 ustawy, o której mowa w art. 22 ust. 1 pkt 4, przedmiot

zabezpieczenia ustanowionego na rzecz Narodowego Banku Polskiego, banku centralnego

innego państwa członkowskiego w rozumieniu ustawy, o której mowa w art. 22 ust. 1

pkt 4, lub Europejskiego Banku Centralnego, przez podmiot dokonujący operacji z tymi

bankami lub przez jakikolwiek inny podmiot, nie wchodzi do masy upadłości w razie

ogłoszenia upadłości któregokolwiek z nich.

3.

Prawa podmiotu, na rzecz którego zostało ustanowione zabezpieczenie, o którym mowa

w ust. 1 lub 2, do zaspokojenia się z tego zabezpieczenia nie ogranicza ogłoszenie

upadłości podmiotu, który ustanowił to zabezpieczenie.

1.

Ogłoszenie upadłości uczestnika systemu płatności lub systemu rozrachunku papierów

wartościowych w rozumieniu ustawy, o której mowa w art. 22 ust. 1 pkt 4, bez względu

na to, czy orzeczone zostało z możliwością zawarcia układu, czy w celu likwidacji

majątku, nie wstrzymuje możliwości wykorzystania

1)

środków pieniężnych i instrumentów finansowych w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi

(Dz. U. z 2010 r. Nr 211, poz. 1384 oraz z 2011 r. Nr 106, poz. 622, Nr 131, poz. 763 i Nr 234, poz. 1391), zgromadzonych i zapisanych na jego rachunku rozliczeniowym, nieobciążonych prawem rzeczowym na rzecz osób trzecich,

2)

instrumentów finansowych zapisanych na rachunku rozliczeniowym upadłego, jako przedmiot

zabezpieczenia kredytu uzyskanego w ramach systemu płatności lub systemu rozrachunku

papierów wartościowych, jeżeli kredyt taki może być udostępniony w ramach istniejącej

umowy o kredyt

- w celu wykonania zobowiązań upadłego wynikających ze zleceń rozrachunku wprowadzonych

do systemu najpóźniej w dniu roboczym systemu rozpoczynającym się w dniu, w którym

została ogłoszona upadłość.

2.

Za dzień roboczy systemu uznaje się określony przez zasady funkcjonowania systemu

płatności lub systemu rozrachunku papierów wartościowych w rozumieniu ustawy, o której

mowa w art. 22 ust. 1 pkt 4, cykl wykonywania zleceń, w trakcie którego dokonywane

są rozliczenia lub rozrachunki oraz występują inne operacje z tym związane; dzień

ten może rozpoczynać się i kończyć w następujących po sobie dniach kalendarzowych.

Przepisów umożliwiających zaskarżanie czynności prawnych lub określających bezskuteczność

czynności prawnych dokonanych przez upadłego nie stosuje się do kompensowania dokonanego

zgodnie z art. 136 lub art. 137 i jego wyników.

Jeżeli zlecenie rozrachunku, o którym mowa w art. 136, zostało wprowadzone do systemu

po ogłoszeniu upadłości i jest wykonane w dniu roboczym systemu w rozumieniu art.

80 ust. 2, rozpoczynającym się w dniu, w którym została ogłoszona upadłość, skutki

prawne wynikające z jego wprowadzenia do systemu są niepodważalne i wiążące dla osób

trzecich jedynie wtedy, gdy podmiot prowadzący system wykaże, że w momencie, w którym

zgodnie z zasadami funkcjonowania tego systemu zlecenie to stało się nieodwołalne,

nie wiedział ani nie mógł wiedzieć o ogłoszeniu upadłości.