Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 28 grudnia 2012 r. w sprawie sposobu ustalania minimalnych norm zatrudnienia pielęgniarek i położnych w podmiotach leczniczych niebędących przedsiębiorcami

1.

Przy ustalaniu minimalnych norm zatrudnienia pielęgniarek i położnych, zwanych dalej

„minimalnymi normami”, w podmiocie leczniczym niebędącym przedsiębiorcą, zwanym dalej

„podmiotem”, wykonującym działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe

świadczenia zdrowotne, uwzględnia się

1)

zakres i rodzaj udzielanych świadczeń zdrowotnych, w tym świadczeń profilaktycznych;

2)

liczbę pacjentów obejmowanych opieką w danym roku;

3)

wyposażenie, w szczególności w sprzęt i aparaturę medyczną, techniczną oraz środki

transportu i łączności;

4)

harmonogram czasu pracy;

5)

średni dobowy czas świadczeń pielęgniarskich i średni czas dyspozycyjny, o których

mowa w § 2;

6)

właściwą kategorię opieki ustaloną dla pacjenta;

7)

liczbę pacjentów zakwalifikowanych do danej kategorii opieki;

8)

stan zatrudnienia i organizacji pracy w jednostkach lub komórkach organizacyjnych

nieudzielających świadczeń zdrowotnych.

2.

Do ustalania minimalnej normy nie wlicza się zatrudnionej w podmiocie kadry kierowniczej

pielęgniarskiej lub położniczej, z wyłączeniem pielęgniarek lub położnych oddziałowych

i ich zastępców oraz pielęgniarek lub położnych koordynujących pracę innych pielęgniarek

i położnych i ich zastępców.

1.

Średni dobowy czas świadczeń pielęgniarskich bezpośrednich, średni dobowy czas świadczeń

pielęgniarskich całkowity oraz średni czas dyspozycyjny pielęgniarki lub położnej

w ciągu roku oblicza się według wzorów

1)

Tśpb = (NI x TśpbI) + (NII x TśpbII) + (NIII x TśpbIII),

2)

Tśpc = Tśpb + Tśpp

- gdzie poszczególne symbole oznaczają

Tśpb - średni dobowy czas świadczeń pielęgniarskich bezpośrednich,

N - średnią liczbę pacjentów za poprzedni rok kalendarzowy poprzedzający ustalenie

minimalnej normy (NI - kategoria opieki I, NII - kategoria opieki II, NIII - kategoria

opieki III),

Tśpc - średni dobowy czas świadczeń pielęgniarskich całkowity,

TśpbI - średni dobowy czas świadczeń pielęgniarskich bezpośrednich dla kategorii opieki

I,

TśpbII - średni dobowy czas świadczeń pielęgniarskich bezpośrednich dla kategorii

opieki II,

TśpbIII - średni dobowy czas świadczeń pielęgniarskich bezpośrednich dla kategorii

opieki III,

Tśpp - średni dobowy czas wykonania świadczeń pielęgniarskich pośrednich, który może

wynosić od 10% do 25% średniego dobowego czasu świadczeń pielęgniarskich bezpośrednich;

czas ten określa się, biorąc pod uwagę organizację pracy w podmiocie;

3)

Td = Tścp - (Tścuw + Tścod + Tśckp + Tśczl)

- gdzie poszczególne symbole oznaczają

Td - średni czas dyspozycyjny pielęgniarki lub położnej w ciągu roku,

Tścp - średni czas pracy w dniach,

Tścuw - średni czas urlopu wypoczynkowego w dniach,

Tścod - średni czas ustawowo przysługujący na opiekę nad dzieckiem w dniach,

Tśckp - średni czas przeznaczony na realizację kształcenia podyplomowego w dniach,

Tśczl - średni czas nieobecności w pracy usprawiedliwiony zaświadczeniem lekarskim

w dniach.

2.

Średnią liczbę pacjentów oraz średni dobowy czas świadczeń pielęgniarskich bezpośrednich

dla danej kategorii opieki, o których mowa w ust. 1 pkt 1, kierownik podmiotu ustala,

uwzględniając kategorię opieki, do której pacjent został zakwalifikowany zgodnie z

kryteriami określonymi w załączniku

1)

nr 1 do rozporządzenia - w przypadku oddziału o profilu zachowawczym i zabiegowym

lub innej jednostki lub komórki organizacyjnej podmiotu o tym profilu;

2)

nr 2 do rozporządzenia - w przypadku oddziału o profilu psychiatrycznym lub innej

jednostki lub komórki organizacyjnej podmiotu o tym profilu;

3)

nr 3 do rozporządzenia - w przypadku

a)

zespołu porodowego lub innej jednostki lub komórki organizacyjnej podmiotu o tym profilu,

w stosunku do rodzących siłami natury, albo

b)

oddziału lub zespołu porodowego o profilu ciąży powikłanej lub innej jednostki lub

komórki organizacyjnej podmiotu o tym profilu, w stosunku do pacjentek zakwalifikowanych

do cięcia cesarskiego;

4)

nr 4 i 5 do rozporządzenia - odpowiednio w odniesieniu do położnicy i noworodka, w

przypadku oddziału o profilu położniczo-ginekologicznym w systemie „matka z dzieckiem”

lub innej jednostki lub komórki organizacyjnej podmiotu o tym profilu;

5)

nr 6 do rozporządzenia - w przypadku oddziału o profilu pediatrycznym lub innej jednostki

lub komórki organizacyjnej podmiotu o tym profilu;

6)

nr 7 do rozporządzenia - w przypadku oddziału o profilu dializoterapii lub innej jednostki

lub komórki organizacyjnej podmiotu o tym profilu.

3.

Przy ustalaniu minimalnej normy stosuje się wzór

\(

L_e = {{T{}_{śpc} \times 365} \over {T{}_d}}

\)

- gdzie poszczególne symbole oznaczają

Le - liczbę etatów lub równoważników etatów - stanowiącą podstawę obliczenia minimalnej

normy,

Tśpc - średni dobowy czas świadczeń pielęgniarskich całkowity, o którym mowa w ust.

1 pkt 2, w dniach.

W przypadku oddziału o profilu

1)

anestezjologia i intensywna terapia (stanowisko intensywnej terapii) lub innej jednostki

lub komórki organizacyjnej podmiotu o tym profilu,

2)

neonatologicznym lub innej jednostki lub komórki organizacyjnej podmiotu o tym profilu

- stosuje się minimalne normy wynikające z przepisów wydanych na podstawie art. 31d ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych

(Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027, z późn. zm. dotyczących świadczeń z zakresu leczenia szpitalnego, odnoszące się do odpowiedniego

poziomu referencyjnego.

1.

W przypadku podmiotu wykonującego świadczenia z zakresu leczenia uzależnień przy ustalaniu

minimalnej normy uwzględnia się przepisy § 1 ust. 1 pkt 1-4 i 8.

2.

W przypadku szpitalnego oddziału ratunkowego lub izby przyjęć przy ustalaniu minimalnej

normy uwzględnia się liczbę pacjentów w skali roku, stan zatrudnienia i organizacji

pracy w innych komórkach organizacyjnych podmiotu oraz przepisy § 1 ust. 1 pkt 1,

3 i 4.

3.

W przypadku bloku operacyjnego przy ustalaniu minimalnej normy na 1 stół operacyjny

w trakcie zabiegu operacyjnego (1 pacjent) uwzględnia się przepisy § 1 ust. 1 pkt

1-4 i 8.

1.

W przypadku utworzenia nowego podmiotu, zmiany rodzaju działalności leczniczej lub

zmiany zakresu udzielanych świadczeń zdrowotnych skutkujących utworzeniem nowego oddziału

lub innej jednostki lub komórki organizacyjnej albo zmianą profilu tego oddziału,

jednostki lub komórki, przy ustalaniu minimalnych norm uwzględnia się

1)

planowany zakres i rodzaj świadczeń zdrowotnych;

2)

planowaną liczbę pacjentów;

3)

wyposażenie, w szczególności w sprzęt i aparaturę medyczną, techniczną oraz środki

transportu i łączności;

4)

harmonogram czasu pracy;

5)

stan zatrudnienia i organizacji pracy w komórkach organizacyjnych nieudzielających

świadczeń zdrowotnych.

2.

Minimalną normę ustala się w sposób określony w ust. 1 na okres roku, licząc od dnia

wpisu podmiotu albo wpisu zmian określonych w ust. 1 do rejestru podmiotów wykonujących

działalność leczniczą, o którym mowa w art. 100 ust. 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej.

W przypadku podmiotów wykonujących działalność leczniczą w rodzaju ambulatoryjne świadczenia

zdrowotne przy ustalaniu minimalnych norm uwzględnia się

1)

wielkość i rozległość terytorialną oraz strukturę demograficzną i narażenia środowiskowe

charakterystyczne dla obszaru działania tego podmiotu;

2)

zakres i rodzaj udzielanych świadczeń zdrowotnych, w tym świadczeń profilaktycznych,

z uwzględnieniem świadczeń zdrowotnych udzielanych w miejscu zamieszkania, nauki lub

pobytu pacjenta;

3)

liczbę pacjentów obejmowanych opieką w danym roku;

4)

wyposażenie, w szczególności w sprzęt i aparaturę medyczną, techniczną oraz środki

transportu i łączności;

5)

harmonogram czasu pracy;

6)

wykonywane obowiązki związane z prowadzeniem kształcenia podyplomowego;

7)

stan zatrudnienia i organizacji pracy w komórkach organizacyjnych nieudzielających

świadczeń zdrowotnych.

Minimalne normy ustala się co najmniej raz na trzy lata.

Minimalne normy ustalone przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia mogą

być stosowane nie dłużej niż do dnia 31 marca 2014 r.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2013 r.