Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 21 grudnia 2012 r. w sprawie nadawania uprawnień inspektora ochrony radiologicznej w pracowniach stosujących aparaty rentgenowskie w celach medycznych

Rozporządzenie określa

1)

szczegółowe warunki i tryb nadawania przez Głównego Inspektora Sanitarnego uprawnień

inspektora ochrony radiologicznej w pracowniach stosujących aparaty rentgenowskie

do celów diagnostyki medycznej, radiologii zabiegowej, radioterapii powierzchniowej

i radioterapii schorzeń nienowotworowych;

2)

typy uprawnień, o których mowa w pkt 1, oraz rodzaje działalności, do których nadzorowania

uprawniają;

3)

tryb pracy komisji egzaminacyjnej;

4)

sposób i tryb przeprowadzania egzaminu;

5)

sposób wnoszenia i wysokość opłaty za egzamin oraz wysokość wynagrodzenia członków

komisji egzaminacyjnej;

6)

wymagany zakres szkolenia oraz warunki, jakie muszą spełniać jednostki przeprowadzające

szkolenie, formy przeprowadzania szkoleń, a także tryb uzyskiwania wpisu do rejestru,

o którym mowa w art. 7 ust. 13 ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. - Prawo atomowe, zwanej dalej „ustawą”.

1.

Ze względu na rodzaj działalności związanej z wykorzystaniem aparatu rentgenowskiego

do celów medycznych, do której nadzorowania jest uprawniony inspektor ochrony radiologicznej,

uprawnienia dzielą się na

1)

uprawnienia inspektora ochrony radiologicznej typu R - dotyczące nadzorowania działalności

w zakresie stosowania aparatów rentgenowskich do celów diagnostyki medycznej, radiologii

zabiegowej, radioterapii powierzchniowej i radioterapii schorzeń nienowotworowych;

2)

uprawnienia inspektora ochrony radiologicznej typu S - dotyczące nadzorowania działalności

wyłącznie w zakresie stosowania aparatów rentgenowskich stomatologicznych lub do densytometrii

kości.

2.

Uprawnienia inspektora ochrony radiologicznej typu R lub S nadaje się osobie, która

posiada staż pracy w warunkach narażenia, co najmniej

1)

roczny - w przypadku osób posiadających wykształcenie

a)

wyższe,

b)

średnie i dyplom uzyskania tytułu zawodowego technika elektroradiologii;

2)

trzyletni - w przypadku osób posiadających wykształcenie średnie.

3.

Staż pracy, o którym mowa w ust. 2, nie jest wymagany dla

1)

osób, które spełniają warunki określone w art. 7 ust. 7 pkt 1 i 2 ustawy;

2)

lekarzy dentystów ubiegających się o uprawnienia inspektora ochrony radiologicznej

typu S.

1.

Szkolenie dla osób ubiegających się o nadanie uprawnień inspektora ochrony radiologicznej

typu R lub S, zwane dalej „szkoleniem”, jest prowadzone w formie wykładów oraz ćwiczeń

w systemie stacjonarnym.

2.

Wymagany zakres szkolenia określa załącznik do rozporządzenia.

1.

Szkolenie mogą przeprowadzać jednostki, które

1)

dysponują kadrą wykładowców, którzy posiadają wyższe wykształcenie oraz wiedzę zgodną

z zakresem prowadzonych wykładów, w szczególności w dziedzinie ochrony radiologicznej;

2)

dysponują obiektami i wyposażeniem umożliwiającymi przeprowadzenie szkolenia i egzaminu;

3)

prowadzą i przechowują co najmniej przez 5 lat od dnia zakończenia szkolenia dziennik

zajęć obejmujący tematykę, czas trwania poszczególnych zajęć oraz spis osób biorących

udział w zajęciach i szkoleniu.

2.

Wpis jednostki przeprowadzającej szkolenie do rejestru, o którym mowa w art. 7 ust.

13 ustawy, zwanego dalej „rejestrem”, następuje na wniosek kierownika jednostki przeprowadzającej

szkolenie, po stwierdzeniu przez Głównego Inspektora Sanitarnego spełnienia warunków,

o których mowa w ust. 1.

3.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, kierownik jednostki przeprowadzającej szkolenie

załącza dokumenty i informacje potwierdzające spełnienie warunków, o których mowa

w ust. 1, oraz szczegółowy program szkolenia.

1.

Kierownik jednostki przeprowadzającej szkolenie wydaje osobie, która odbyła szkolenie,

dokument potwierdzający jego odbycie.

2.

Osoba, która ukończyła szkolenie, zdaje egzamin przed komisją egzaminacyjną, o której

mowa w § 6 ust. 1.

1.

Główny Inspektor Sanitarny powołuje na wniosek jednostki przeprowadzającej szkolenie

komisję egzaminacyjną, która przygotowuje i przeprowadza egzamin.

2.

Organizatorem egzaminu jest jednostka przeprowadzająca szkolenie.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, wskazujący termin szkolenia oraz planowane miejsce

i termin egzaminu, organizator składa w terminie nie krótszym niż miesiąc przed planowanym

terminem egzaminu.

4.

O terminie egzaminu Główny Inspektor Sanitarny zawiadamia kierownika jednostki przeprowadzającej

szkolenie.

5.

Kierownik jednostki przeprowadzającej szkolenie zawiadamia o terminie egzaminu osoby,

które ukończyły szkolenie.

1.

Komisja egzaminacyjna przeprowadza egzamin w składzie: przewodniczący komisji, sekretarz

komisji i członek komisji.

2.

Przewodniczący komisji egzaminacyjnej, po zasięgnięciu opinii pozostałych członków

komisji, jest obowiązany do przygotowania zestawu pytań egzaminacyjnych.

3.

Komisja egzaminacyjna podejmuje decyzje w pełnym składzie zwykłą większością głosów.

4.

Z przeprowadzonego egzaminu sekretarz komisji sporządza protokół, który zawiera

1)

numer protokołu i datę jego sporządzenia;

2)

nazwisko, imię oraz numer PESEL osoby zdającej, a w przypadku braku numeru PESEL -

serię, numer i nazwę dokumentu tożsamości osoby zdającej;

3)

liczbę punktów uzyskanych przez osobę zdającą z części pisemnej egzaminu;

4)

treść pytań części ustnej egzaminu i liczbę punktów uzyskanych przez osobę zdającą

za odpowiedź na każde z pytań;

5)

informację, czy osoba zdająca zdała egzamin;

6)

imiona, nazwiska i podpisy członków komisji egzaminacyjnej.

5.

Protokół, o którym mowa w ust. 4, przewodniczący komisji przekazuje Głównemu Inspektorowi

Sanitarnemu w terminie 14 dni od dnia przeprowadzenia egzaminu.

1.

Wniosek o dopuszczenie do egzaminu bez szkolenia wraz z dokumentami potwierdzającymi

spełnienie wymagań, o których mowa w art. 7 ust. 7 ustawy, jest składany do komisji

egzaminacyjnej przeprowadzającej egzamin, która sprawdza, czy składający wniosek spełnia

te wymagania, i dopuszcza go albo nie dopuszcza do egzaminu.

2.

Osoba, która nie przystąpiła do egzaminu przed komisją egzaminacyjną, o której mowa

w § 6 ust. 1, może w terminie nie dłuższym niż 6 miesięcy od dnia tego egzaminu przystąpić

do egzaminu przed inną komisją wyznaczoną przez Głównego Inspektora Sanitarnego.

3.

Osoba, która nie zdała egzaminu przed komisją egzaminacyjną, o której mowa w § 6 ust.

1, może w terminie nie dłuższym niż 6 miesięcy od dnia tego egzaminu przystąpić do

egzaminu przed inną komisją wyznaczoną przez Głównego Inspektora Sanitarnego.

1.

Egzamin obejmuje zagadnienia z wymaganego zakresu szkolenia.

2.

Egzamin składa się z

1)

części pisemnej obejmującej test złożony z 30 pytań typu zamkniętego i trzech pytań

problemowych lub zadań obliczeniowych;

2)

części ustnej obejmującej 3 pytania.

3.

Część pisemna egzaminu trwa 120 minut.

4.

Za pisemną część egzaminu komisja egzaminacyjna przyznaje

1)

1 punkt za każdą poprawną odpowiedź na pytanie z testu;

2)

od 0 do 5 punktów za każde pytanie problemowe lub zadanie obliczeniowe.

5.

Warunkiem dopuszczenia do części ustnej egzaminu jest uzyskanie co najmniej 21 punktów

z testu i co najmniej 8 punktów z pytań problemowych lub zadań obliczeniowych.

6.

Komisja egzaminacyjna zwalnia kandydata z części ustnej egzaminu, jeżeli w części

pisemnej uzyskał co najmniej 27 punktów z testu oraz co najmniej 11 punktów z pytań

problemowych lub zadań obliczeniowych.

7.

Za ustną część egzaminu komisja egzaminacyjna przyznaje od 0 do 5 punktów za każde

pytanie.

8.

Egzamin uważa się za zdany, jeżeli osoba zdająca uzyska co najmniej 10 punktów z egzaminu

ustnego albo spełni wymagania określone w ust. 6.

9.

Osobie, która zdała egzamin, komisja egzaminacyjna wydaje dokument potwierdzający

zdanie egzaminu.

1.

Wniosek o nadanie uprawnienia inspektora ochrony radiologicznej składa się do Głównego

Inspektora Sanitarnego w terminie nie dłuższym niż 6 miesięcy od dnia zdania egzaminu.

2.

Wniosek zawiera

1)

imię i nazwisko;

2)

datę i miejsce urodzenia;

3)

numer PESEL, a w przypadku braku numeru PESEL - serię, numer i nazwę dokumentu tożsamości

osoby ubiegającej się o nadanie uprawnień;

4)

adres do korespondencji;

5)

numer telefonu kontaktowego.

3.

Do wniosku załącza się kopie lub odpisy dokumentów potwierdzających spełnienie wymagań,

o których mowa w art. 7 ust. 6 ustawy.

1.

Opłata za egzamin wynosi 20% minimalnego wynagrodzenia za pracę ustalanego na podstawie

przepisów o minimalnym wynagrodzeniu za pracę.

2.

Opłatę, o której mowa w ust. 1, wnosi się bezpośrednio u organizatora egzaminu lub

na rachunek bankowy wskazany przez organizatora egzaminu.

1.

Wynagrodzenie przewodniczącego, sekretarza i członka Komisji egzaminacyjnej wynosi

za każdą osobę przystępującą do egzaminu odpowiednio 7%, 6% i 5% minimalnego wynagrodzenia

za pracę ustalanego na podstawie przepisów o minimalnym wynagrodzeniu za pracę.

2.

Wynagrodzenie członków Komisji egzaminacyjnej jest wypłacane przez organizatora egzaminu

bezpośrednio po przeprowadzeniu egzaminu.

1.

Wnioski o powołanie komisji egzaminacyjnej i przeprowadzenie egzaminu złożone do Głównego

Inspektora Sanitarnego przed dniem wejścia w życie rozporządzenia rozpatruje się na

podstawie przepisów dotychczasowych.

2.

Egzamin przeprowadzany na podstawie wniosków, o których mowa w ust. 1, odbywa się

na podstawie przepisów dotychczasowych.

3.

Jednostki, które uzyskały wpis do rejestru, o którym mowa w art. 7 ust. 13 ustawy,

przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, są obowiązane, w terminie nie dłuższym

niż 3 miesiące od dnia wejścia w życie rozporządzenia, przedstawić Głównemu Inspektorowi

Sanitarnemu nowe dzienniki szkoleń obejmujące tematykę oraz czas trwania poszczególnych

zajęć zgodną z wymaganym zakresem szkolenia dla osób ubiegających się o nadanie uprawnień

inspektora ochrony radiologicznej określonym w załączniku do rozporządzenia.

4.

Wnioski o nadanie uprawnień inspektora ochrony radiologicznej typu R i S złożone przez

osoby, które zdały egzamin przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, rozpatruje

się na podstawie przepisów dotychczasowych.

5.

Wnioski o nadanie uprawnień inspektora ochrony radiologicznej typu R i S złożone po

dniu 1 lipca 2011 r. do Głównego Inspektora Sanitarnego i nierozpatrzone do dnia wejścia

w życie rozporządzenia rozpatruje się na podstawie przepisów dotychczasowych.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2013 r.