Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2012 r. w sprawie przesyłania faktur w formie elektronicznej, zasad ich przechowywania oraz trybu udostępniania organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej

Rozporządzenie określa

1)

sposób i warunki przesyłania faktur w formie elektronicznej;

2)

zasady przechowywania oraz tryb udostępniania organowi podatkowemu lub organowi kontroli

skarbowej faktur przesyłanych drogą elektroniczną.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o

1)

autentyczności pochodzenia faktury - rozumie się przez to pewność co do tożsamości

dokonującego dostawy towarów lub usługodawcy albo wystawcy faktury;

2)

integralności treści faktury - rozumie się przez to, że w fakturze nie zmieniono danych,

które powinna zawierać faktura.

Przesyłanie, w tym udostępnianie, faktur w formie elektronicznej wymaga akceptacji

ich odbiorcy.

1.

Faktury mogą być przesyłane w formie elektronicznej, w dowolnym formacie elektronicznym,

pod warunkiem zapewnienia autentyczności pochodzenia, integralności treści i czytelności

faktury.

2.

Sposób zapewnienia autentyczności pochodzenia, integralności treści i czytelności

faktury określa podatnik.

3.

Autentyczność pochodzenia, integralność treści oraz czytelność faktury można zapewnić

za pomocą dowolnych kontroli biznesowych, które ustalają wiarygodną ścieżkę audytu

między fakturą a dostawą towarów lub świadczeniem usług.

4.

Poza wykorzystaniem kontroli biznesowych, określonych w ust. 3, autentyczność pochodzenia

i integralność treści faktury są zachowane, w szczególności, w przypadku wykorzystania

1)

bezpiecznego podpisu elektronicznego w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym

(Dz. U. Nr 130, poz. 1450, z późn. zm., weryfikowanego za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu, lub

2)

elektronicznej wymiany danych (EDI) zgodnie z umową w sprawie europejskiego modelu

wymiany danych elektronicznych

W przypadku przesyłania temu samemu odbiorcy jednocześnie więcej niż jednej faktury

w formie elektronicznej dane wspólne dla poszczególnych faktur mogą zostać podane

tylko raz, o ile dla każdej faktury są dostępne wszystkie te dane.

1.

Faktury przesłane drogą elektroniczną są przechowywane w podziale na okresy rozliczeniowe

w dowolny sposób zapewniający

1)

autentyczność pochodzenia, integralność treści i czytelność tych faktur od momentu

ich wystawienia do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego;

2)

łatwe ich odszukanie;

3)

organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej na żądanie, zgodnie z odrębnymi

przepisami, bezzwłoczny dostęp do faktur.

2.

Podatnicy posiadający siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju są zobowiązani

do przechowywania faktur, o których mowa w ust. 1, na terytorium kraju.

3.

Przepisu ust. 2 nie stosuje się, jeżeli faktury są przechowywane poza terytorium kraju

w formie elektronicznej w sposób umożliwiający organowi podatkowemu lub organowi kontroli

skarbowej, za pomocą środków elektronicznych, dostęp on-line do tych faktur.

Faktury przesłane w formie elektronicznej i przechowywane w tej formie udostępniane

są organowi podatkowemu i organowi kontroli skarbowej w trybie umożliwiającym tym

organom bezzwłoczny ich pobór i przetwarzanie danych w nich zawartych.

Akceptacja przesyłania faktur w formie elektronicznej, wyrażona na podstawie przepisów

rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 lipca 2005 r. w sprawie wystawiania oraz

przesyłania faktur w formie elektronicznej, a także przechowywania oraz udostępniania

organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej tych faktur

(Dz. U. Nr 133, poz. 1119) i rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2010 r. w sprawie przesyłania

faktur w formie elektronicznej, zasad ich przechowywania oraz trybu udostępniania

organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej

(Dz. U. Nr 249, poz. 1661), zachowuje ważność na potrzeby stosowania § 3.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2013 r.