Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 21 grudnia 2012 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie orzekania o zdolności do służby w Służbie Kontrwywiadu Wojskowego i Służbie Wywiadu Wojskowego oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach

W rozporządzeniu Ministra Obrony Narodowej z dnia 26 września 2006 r. w sprawie orzekania

o zdolności do służby w Służbie Kontrwywiadu Wojskowego i Służbie Wywiadu Wojskowego

oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach

(Dz. U. Nr 176, poz. 1304 oraz z 2011 r. Nr 63, poz. 326) wprowadza się następujące zmiany

1)

§ 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

§ 3.

1.

Do orzekania w sprawach, o których mowa w § 1 pkt 1, są właściwe

1)

rejonowe wojskowe komisje lekarskie w Bydgoszczy, Ełku, Krakowie, Lublinie, Łodzi,

Szczecinie, Warszawie, Wrocławiu i Żaganiu oraz Rejonowa Wojskowa Komisja Morsko-Lekarska

w Gdańsku,

2)

Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w Warszawie

- zwane dalej „wojskowymi komisjami lekarskimi”.

2.

Właściwość miejscową wojskowych komisji lekarskich ustala się

1)

w stosunku do funkcjonariuszy - ze względu na siedzibę jednostki organizacyjnej, w

której pełnią służbę;

2)

w stosunku do kandydatów do służby w SKW lub SWW - ze względu na miejsce ich zamieszkania

albo siedzibę jednostki organizacyjnej, w której mają zamiar pełnić służbę.

§ 4.

Do rejonowych wojskowych komisji lekarskich, stosownie do ich właściwości miejscowej,

należy orzekanie w stosunku do

1)

funkcjonariuszy w sprawach, o których mowa w § 1 pkt 1;

2)

kandydatów do służby w SKW lub SWW w sprawach orzekania o zdolności do tej służby.

”

;

2)

uchyla się § 5;

3)

§ 6 i 7 otrzymują brzmienie

„

§ 6.

Do Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Warszawie należy

1)

rozpatrywanie odwołań od orzeczeń pozostałych wojskowych komisji lekarskich;

2)

zatwierdzanie projektów orzeczeń pozostałych wojskowych komisji lekarskich, ustalających

a)

trwałą lub czasową niezdolność do służby w SKW lub SWW oraz związek lub brak związku

choroby lub ułomności z tą służbą,

b)

związek lub brak związku śmierci ze służbą w SKW lub SWW;

3)

zajmowanie stanowiska wobec sprzeciwów do projektów orzeczeń i orzeczeń wojskowych

komisji lekarskich.

§ 7.

W przypadkach, o których mowa w art. 4 ust. 4 ustawy, organ określony w art. 4 ust.

4 ustawy kieruje funkcjonariuszy oraz kandydatów do służby w SKW lub SWW do wojskowych

komisji lekarskich, zgodnie z właściwością tych komisji określoną w § 3 ust. 2, § 4 i 6 oraz ich terytorialnym zasięgiem określonym w przepisach wydanych

na podstawie art. 29 ust. 8 pkt 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym

obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. z 2012 r. poz. 461, z późn. zm..

”

;

4)

§ 12 otrzymuje brzmienie

„

§ 12.

1.

Orzeczenia w sprawach, o których mowa w § 1 pkt 1, wojskowe komisje lekarskie wydają

na podstawie badania lekarskiego i wyników badań specjalistycznych, dokumentacji medycznej

oraz informacji i dokumentów, o których mowa w § 8, wykorzystując w szczególności

1)

odpis przebiegu służby z akt personalnych funkcjonariusza oraz informację o warunkach

jej pełnienia;

2)

informację o warunkach i przebiegu służby dla celów wojskowych komisji lekarskich;

3)

informacje uzyskane w trybie określonym w § 14 ust. 2;

4)

historie chorób z leczenia ambulatoryjnego i szpitalnego;

5)

wyniki pomiarów czynników szkodliwych występujących w środowisku służby;

6)

kartę badań profilaktycznych i okresowych;

7)

informacje zawarte w pisemnym oświadczeniu funkcjonariusza albo kandydata do służby

w SKW lub SWW.

2.

Informację, o której mowa w ust. 1 pkt 2, uwzględniającą wykryte schorzenia i przebyte

urazy z ich przebiegiem i wynikiem leczenia, a także czynniki ryzyka wynikające ze

szczególnych właściwości lub warunków służby na zajmowanych stanowiskach, sporządza

lekarz jednostki na podstawie badania, karty badań profilaktycznych i okresowych oraz

dokumentacji medycznej i orzeczniczo-lekarskiej funkcjonariusza.

”

;

5)

§ 19 otrzymuje brzmienie

„

§ 19.

Wojskową komisją lekarską wyższego stopnia jest Centralna Wojskowa Komisja Lekarska

w Warszawie.

”

.

Sprawy wszczęte i niezakończone przez właściwe wojskowe komisje lekarskie przed dniem

wejścia w życie niniejszego rozporządzenia rozpatrują wojskowe komisje lekarskie według

właściwości określonej w § 3 i 4 rozporządzenia, o którym mowa w § 1, w brzmieniu

nadanym niniejszym rozporządzeniem.

1.

Do orzekania w sprawach, o których mowa w § 1 pkt 1, są właściwe

1)

rejonowe wojskowe komisje lekarskie w Bydgoszczy, Ełku, Krakowie, Lublinie, Łodzi,

Szczecinie, Warszawie, Wrocławiu i Żaganiu oraz Rejonowa Wojskowa Komisja Morsko-Lekarska

w Gdańsku,

2)

Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w Warszawie

- zwane dalej „wojskowymi komisjami lekarskimi”.

2.

Właściwość miejscową wojskowych komisji lekarskich ustala się

1)

w stosunku do funkcjonariuszy - ze względu na siedzibę jednostki organizacyjnej, w

której pełnią służbę;

2)

w stosunku do kandydatów do służby w SKW lub SWW - ze względu na miejsce ich zamieszkania

albo siedzibę jednostki organizacyjnej, w której mają zamiar pełnić służbę.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2013 r.

Do rejonowych wojskowych komisji lekarskich, stosownie do ich właściwości miejscowej,

należy orzekanie w stosunku do

1)

funkcjonariuszy w sprawach, o których mowa w § 1 pkt 1;

2)

kandydatów do służby w SKW lub SWW w sprawach orzekania o zdolności do tej służby.

Do Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Warszawie należy

1)

rozpatrywanie odwołań od orzeczeń pozostałych wojskowych komisji lekarskich;

2)

zatwierdzanie projektów orzeczeń pozostałych wojskowych komisji lekarskich, ustalających

a)

trwałą lub czasową niezdolność do służby w SKW lub SWW oraz związek lub brak związku

choroby lub ułomności z tą służbą,

b)

związek lub brak związku śmierci ze służbą w SKW lub SWW;

3)

zajmowanie stanowiska wobec sprzeciwów do projektów orzeczeń i orzeczeń wojskowych

komisji lekarskich.

W przypadkach, o których mowa w art. 4 ust. 4 ustawy, organ określony w art. 4 ust.

4 ustawy kieruje funkcjonariuszy oraz kandydatów do służby w SKW lub SWW do wojskowych

komisji lekarskich, zgodnie z właściwością tych komisji określoną w § 3 ust. 2, § 4 i 6 oraz ich terytorialnym zasięgiem określonym w przepisach wydanych

na podstawie art. 29 ust. 8 pkt 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym

obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. z 2012 r. poz. 461, z późn. zm..

1.

Orzeczenia w sprawach, o których mowa w § 1 pkt 1, wojskowe komisje lekarskie wydają

na podstawie badania lekarskiego i wyników badań specjalistycznych, dokumentacji medycznej

oraz informacji i dokumentów, o których mowa w § 8, wykorzystując w szczególności

1)

odpis przebiegu służby z akt personalnych funkcjonariusza oraz informację o warunkach

jej pełnienia;

2)

informację o warunkach i przebiegu służby dla celów wojskowych komisji lekarskich;

3)

informacje uzyskane w trybie określonym w § 14 ust. 2;

4)

historie chorób z leczenia ambulatoryjnego i szpitalnego;

5)

wyniki pomiarów czynników szkodliwych występujących w środowisku służby;

6)

kartę badań profilaktycznych i okresowych;

7)

informacje zawarte w pisemnym oświadczeniu funkcjonariusza albo kandydata do służby

w SKW lub SWW.

2.

Informację, o której mowa w ust. 1 pkt 2, uwzględniającą wykryte schorzenia i przebyte

urazy z ich przebiegiem i wynikiem leczenia, a także czynniki ryzyka wynikające ze

szczególnych właściwości lub warunków służby na zajmowanych stanowiskach, sporządza

lekarz jednostki na podstawie badania, karty badań profilaktycznych i okresowych oraz

dokumentacji medycznej i orzeczniczo-lekarskiej funkcjonariusza.

Wojskową komisją lekarską wyższego stopnia jest Centralna Wojskowa Komisja Lekarska

w Warszawie.