Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2012 r. w sprawie postępowania ze środkami odurzającymi, substancjami psychotropowymi i ich preparatami oraz prekursorami kategorii 1, uzyskanymi podczas wykonywania zadań ustawowych przez uprawnione służby państwowe

Rozporządzenie określa

1)

podmioty uprawnione do niszczenia środków odurzających, substancji psychotropowych

lub ich preparatów oraz prekursorów kategorii 1, uzyskanych przez jednostki organizacyjne

administracji rządowej i Żandarmerii Wojskowej wykonujące czynności operacyjno-rozpoznawcze

oraz przez jednostki organizacyjne Służby Celnej przy wykonywaniu zadań określonych

ustawą z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej

(Dz. U. Nr 168, poz. 1323, z późn. zm., zwanych dalej „środkami narkotycznymi”;

2)

szczegółowy tryb i warunki przechowywania oraz niszczenia środków narkotycznych.

Podmiotami uprawnionymi do niszczenia środków narkotycznych są komórki organizacyjne

Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Straży Granicznej, Żandarmerii Wojskowej

i Służby Celnej, wykonujące czynności, w związku z którymi uzyskano środki narkotyczne.

Środki narkotyczne przechowuje się w jednostkach organizacyjnych Policji, Agencji

Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Straży Granicznej, Żandarmerii Wojskowej i Służby Celnej

w warunkach, w których

1)

nie stanowią one zagrożenia życia lub zdrowia ludzkiego;

2)

są zabezpieczone przed kradzieżą lub zniszczeniem oraz dostępem osób nieuprawnionych,

przez umieszczenie ich w odpowiednio chronionych pomieszczeniach oraz w zamkniętych

i zaplombowanych metalowych szafach lub pojemnikach przymocowanych trwale do podłoża.

1.

Jednostki organizacyjne Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Straży Granicznej,

Żandarmerii Wojskowej i Służby Celnej prowadzą ewidencję przechowywanych środków narkotycznych

w formie zestawu kart trwale połączonych i kolejno ponumerowanych, sporządzonych pod

względem graficznym w sposób ustalony przez kierownika komórki organizacyjnej wykonującej

czynności, w trakcie których środki narkotyczne zostały uzyskane.

2.

Ewidencja, o której mowa w ust. 1, powinna zawierać na karcie tytułowej nazwę i adres

jednostki organizacyjnej przechowującej środki narkotyczne, a na pozostałych kartach

następujące informacje

1)

w zakresie przychodu środków narkotycznych

a)

liczbę porządkową,

b)

datę przyjęcia,

c)

rodzaj środka narkotycznego,

d)

ilość przyjętą, wyrażoną w gramach, sztukach lub w innych jednostkach miary odpowiednich

ze względu na rodzaj środka narkotycznego,

e)

numer sprawy, w związku z którą uzyskano środki narkotyczne,

f)

stopień służbowy, imię i nazwisko funkcjonariusza lub żołnierza

-

prowadzącego sprawę, w związku z którą uzyskano środki narkotyczne,

-

przekazującego środki narkotyczne na przechowanie,

-

przyjmującego środki narkotyczne na przechowanie,

g)

uwagi;

2)

w zakresie rozchodu środków narkotycznych

a)

datę wydania,

b)

rodzaj środka narkotycznego,

c)

ilość wydaną, wyrażoną w gramach, sztukach lub w innych jednostkach miary odpowiednich

ze względu na rodzaj środka narkotycznego,

d)

powód wydania środka narkotycznego,

e)

wskazanie decyzji, o której mowa w § 7 ust. 1,

f)

stopień służbowy, imię i nazwisko funkcjonariusza lub żołnierza

-

wydającego środki narkotyczne,

-

pobierającego środki narkotyczne,

g)

uwagi.

1.

Ewidencja, o której mowa w § 4 ust. 1, może być prowadzona w postaci elektronicznej,

pod warunkiem zastosowania oprogramowania identyfikującego dokonywane operacje oraz

zapewniającego, że żadne wpisy nie zostaną usunięte, a korekty wpisów będą dokonywane

wyłącznie na podstawie dokumentów, w których określone są osoby dokonujące korekty.

2.

W przypadku prowadzenia ewidencji w postaci elektronicznej należy zachować zakres

informacji określony w § 4 ust. 2.

1.

Jednostki organizacyjne Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Straży Granicznej,

Żandarmerii Wojskowej i Służby Celnej mogą niszczyć środki narkotyczne pod warunkiem

stosowania odpowiednich jednorazowych lub powtarzalnych procedur postępowania w tym

zakresie zatwierdzonych przez właściwego miejscowo wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego.

2.

Procedury, o których mowa w ust. 1, powinny zawierać opis chemicznych, fizycznych

lub innych metod niszczenia.

3.

Środki narkotyczne niszczy się metodami chemicznymi, fizycznymi lub innymi, trwale

uniemożliwiającymi ich odzyskanie lub wykorzystanie. Wybór metody zależy od ilości,

rodzaju oraz właściwości zabezpieczonych środków narkotycznych.

4.

Niszczenie środków narkotycznych przez przedsiębiorcę prowadzącego działalność w zakresie

odzysku lub unieszkodliwiania odpadów, który uzyskał zezwolenie na prowadzenie tej

działalności zgodnie z art. 26 ust. I ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach

(Dz. U. z 2010 r. Nr 185, poz. 1243, z późn. zm., odbywa się zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 44 ust. 9 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii.

1.

Niszczenie środków narkotycznych następuje na podstawie decyzji kierownika komórki

organizacyjnej wykonującej czynności, w związku z którymi uzyskano środki narkotyczne.

Decyzja ta powinna zawierać następujące informacje

1)

nazwę jednostki organizacyjnej Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Straży

Granicznej, Żandarmerii Wojskowej lub Służby Celnej;

2)

datę i miejsce wydania oraz podstawę prawną decyzji;

3)

stopień służbowy, imię i nazwisko oraz stanowisko służbowe wydającego decyzję;

4)

numer sprawy, w związku z którą uzyskano środki narkotyczne;

5)

rodzaj środków narkotycznych;

6)

powód zniszczenia;

7)

wskazanie jednostki organizacyjnej Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Straży

Granicznej, Żandarmerii Wojskowej lub Służby Celnej dokonującej niszczenia albo przedsiębiorcy,

o którym mowa w § 6 ust. 4.

2.

Przedsiębiorcy, o którym mowa w § 6 ust. 4, zleca się niszczenie, jeżeli jest to uzasadnione

ekonomicznie albo gdy jednostka organizacyjna Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,

Straży Granicznej, Żandarmerii Wojskowej lub Służby Celnej nie uzyskała zatwierdzenia

wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego dla własnej procedury postępowania w zakresie

niszczenia.

3.

Przed zniszczeniem środka narkotycznego należy sprawdzić, czy jest on zgodny z rodzajem

środka narkotycznego, określonym w decyzji, o której mowa w ust. 1.

4.

Przy czynności niszczenia środka narkotycznego przez przedsiębiorcę, o którym mowa

w § 6 ust. 4, może być obecny przedstawiciel właściwej jednostki organizacyjnej Policji,

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Straży Granicznej, Żandarmerii Wojskowej lub

Służby Celnej.

1.

Zniszczenie środków narkotycznych dokumentuje się protokołem zniszczenia, który powinien

zawierać następujące informacje

1)

datę i miejsce zniszczenia;

2)

wskazanie decyzji, o której mowa w § 7 ust. 1;

3)

rodzaj i ilość zniszczonych środków narkotycznych;

4)

wskazanie sposobu zniszczenia środków narkotycznych;

5)

stopnie lub stanowiska służbowe, imiona i nazwiska oraz podpisy osób dokonujących

zniszczenia i obecnych przy zniszczeniu.

2.

Decyzję o zniszczeniu środków narkotycznych i protokół, o którym mowa w ust. 1, dołącza

się do akt sprawy, w związku z którą uzyskano te środki narkotyczne.

Nadzór nad przechowywaniem oraz niszczeniem środków narkotycznych sprawują kierownicy

właściwych rzeczowo komórek organizacyjnych jednostek organizacyjnych Policji, Agencji

Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Straży Granicznej, Żandarmerii Wojskowej i Służby Celnej.

Środki narkotyczne uzyskane przez organy Służby Celnej przechowuje się w magazynach

jednostek organizacyjnych Policji do czasu utworzenia odpowiednich magazynów w jednostkach

organizacyjnych Służby Celnej, jednak nie dłużej niż przez 9 miesięcy od dnia wejścia

w życie rozporządzenia.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.