Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie zwierząt wykorzystywanych w akcjach ratowniczych

Rozporządzenie określa

1)

gatunki i rasy zwierząt wykorzystywanych przez Państwową Straż Pożarną w akcjach ratowniczych;

2)

szczegółowe zasady szkolenia zwierząt;

3)

normy wyżywienia zwierząt;

4)

specjalności ratownicze;

5)

kwalifikacje egzaminatorów i tryb egzaminowania;

6)

wzory dokumentacji szkolenia i żywienia zwierząt.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o

1)

egzaminie - należy przez to rozumieć specjalistyczny sprawdzian umiejętności w zakresie

określonej specjalności ratowniczej i klasy, opanowanych przez zwierzę pod kierunkiem

jego przewodnika;

2)

organizatorach egzaminów - należy przez to rozumieć szkoły Państwowej Straży Pożarnej

lub ośrodki szkolenia Państwowej Straży Pożarnej, wskazane przez Komendanta Głównego

Państwowej Straży Pożarnej;

3)

szkoleniu - należy przez to rozumieć szkolenie zespołu;

4)

terminie ważności specjalności ratowniczej - należy przez to rozumieć okres, w którym

po zdaniu egzaminu klasy 0 określonej specjalności ratowniczej zespół może przystąpić

do egzaminu klasy I tej specjalności ratowniczej, a po zdaniu egzaminu klasy I określonej

specjalności ratowniczej zespół może brać udział w akcjach ratowniczych;

5)

zespole - należy przez to rozumieć przewodnika oraz kierowane przez niego zwierzę.

1.

Państwowa Straż Pożarna wykorzystuje w akcjach ratowniczych psy, zwane dalej „psami

ratowniczymi”.

2.

Psy ratownicze wybiera się spośród ras zarejestrowanych w Międzynarodowej Federacji

Kynologicznej (FCI).

3.

Ustala się następujące rasy psów, które mogą być szkolone na psy ratownicze

1)

labrador retriever;

2)

golden retriever;

3)

flat coated retriever;

4)

nova scotia retriever;

5)

chesapeake bay retriever;

6)

curly coated retriever;

7)

owczarek niemiecki;

8)

owczarek holenderski;

9)

owczarek belgijski groenendael;

10)

owczarek belgijski tervuerren;

11)

owczarek belgijski malinois;

12)

border collie;

13)

seter szkocki gordon;

14)

seter irlandzki;

15)

seter angielski;

16)

airedale terrier;

17)

hovawart;

18)

sznaucer średni;

19)

sznaucer olbrzym;

20)

springer spaniel angielski;

21)

springer spaniel walijski;

22)

foxterier krótkowłosy;

23)

foxterier szorstkowłosy;

24)

terier walijski;

25)

terier irlandzki.

4.

Kierownik właściwej jednostki organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej w przypadku

stwierdzenia indywidualnych wrodzonych predyspozycji psa do pracy ratowniczej może

wyrazić zgodę na szkolenie innego psa niż wymienione w ust. 3.

5.

Psy ratownicze posiadają

1)

metrykę wystawioną przez organizację zrzeszoną w Międzynarodowej Federacji Kynologicznej

(FCI) - w przypadku psów, o których mowa w ust. 3;

2)

tatuaż zgodny z normami FCI lub oznakowanie elektronicznym nośnikiem informacji (chip).

1.

Ustala się następujące specjalności ratownicze

1)

gruzowiskowa specjalność ratownicza, która obejmuje psy przeznaczone do poszukiwań

ludzi zasypanych pod gruzami oraz pod osuwiskami ziemnymi i kamiennymi, zwane dalej

„psami gruzowiskowymi”;

2)

terenowa specjalność ratownicza, która obejmuje psy przeznaczone do poszukiwań ludzi

zaginionych na terenach trudno dostępnych i leśnych, zwane dalej „psami terenowymi”.

2.

Dla gruzowiskowej specjalności ratowniczej i terenowej specjalności ratowniczej ustala

się następujące klasy

1)

klasa 0;

2)

klasa I.

3.

Specjalność ratownicza klasy 0 uprawnia zespół do kontynuowania szkolenia i przystąpienia

do egzaminu klasy I przed upływem terminu ważności specjalności ratowniczej klasy

0.

4.

Specjalność ratownicza klasy I uprawnia zespół do uczestniczenia w akcjach ratowniczych

Państwowej Straży Pożarnej, w terminie ważności specjalności ratowniczej klasy I.

1.

Termin ważności specjalności ratowniczej klasy 0 wynosi 12 miesięcy od dnia jej uzyskania.

2.

Termin ważności gruzowiskowej specjalności ratowniczej klasy I wynosi

1)

24 miesiące od dnia jej uzyskania, jeżeli podczas próby poszukiwawczej zostaną spełnione

warunki, o których mowa w dziale IV w części C w ust. 23 w pkt 2 w lit. a załącznika

nr 1 do rozporządzenia;

2)

18 miesięcy od dnia jej uzyskania, jeżeli podczas próby poszukiwawczej zostaną spełnione

warunki, o których mowa w dziale IV w części C w ust. 23 w pkt 2 w lit. b załącznika

nr 1 do rozporządzenia.

3.

Termin ważności terenowej specjalności ratowniczej klasy I wynosi 12 miesięcy od dnia

jej uzyskania.

4.

Po upływie terminu ważności, o którym mowa w ust. 1, zespół nie może przystąpić do

egzaminu specjalności ratowniczej klasy I, a po upływie terminu ważności, o którym

mowa w ust. 2, pies nie może być wykorzystywany w akcjach ratowniczych.

5.

W przypadku gdy termin ważności specjalności ratowniczej klasy I upływa przed najbliższym

terminem egzaminu wyznaczonym przez organizatora szkolenia, wtedy termin ważności

specjalności ratowniczej uważa się za przedłużony do upływu najbliższego terminu egzaminu

odpowiedniej specjalności ratowniczej klasy I, z zastrzeżeniem § 15 ust. 2.

1.

Szkolenie w zakresie specjalności ratowniczej jest prowadzone w czterech etapach.

Szkolenie jest realizowane w jednostkach organizacyjnych Państwowej Straży Pożarnej

i prowadzone przez osoby szkolące psy ratownicze na potrzeby Państwowej Straży Pożarnej,

z zastrzeżeniem ust. 4.

2.

Pierwszy etap szkolenia obejmuje okres od przydzielenia przewodnikowi psa do sporządzenia

przez co najmniej dwóch egzaminatorów, o których mowa w § 7 ust. 4 pkt 2, oceny mentalności

i przydatności psa do dalszego szkolenia. W tym okresie psa należy poddać socjalizacji

środowiskowej oraz wyszkolić w zakresie podstaw posłuszeństwa. W przypadku uzyskania

negatywnej oceny mentalności i przydatności psa do dalszego szkolenia zespół może

być powtórnie poddany takiej ocenie po upływie od 3 do 4 miesięcy, a w przypadku uzasadnionym

stanem zdrowotnym psa - nie później niż przed upływem 12 miesięcy od dnia uzyskania

oceny negatywnej. Powtórna ocena mentalności i przydatności psa do dalszego szkolenia

jest oceną ostateczną. Uzyskanie przez zespół powtórnej oceny negatywnej wyklucza

psa z uczestniczenia w dalszym szkoleniu, co skutkuje wnioskiem egzaminatorów o wybrakowanie

psa.

3.

Drugi etap szkolenia obejmuje okres od uzyskania pozytywnej oceny mentalności i przydatności

psa do dalszego szkolenia do zdania przez zespół egzaminu gruzowiskowej specjalności

ratowniczej, zwanego dalej „egzaminem gruzowiskowym”, klasy 0 albo egzaminu terenowej

specjalności ratowniczej, zwanego dalej „egzaminem terenowym”, klasy 0 i uzyskanie

gruzowiskowej specjalności ratowniczej klasy 0 albo terenowej specjalności ratowniczej

klasy 0. W tym okresie psa należy wyszkolić w zakresie posłuszeństwa użytkowego i

współpracy oraz lokalizacji osób i ich oznaczania.

4.

Trzeci etap szkolenia obejmuje okres od uzyskania przez zespół gruzowiskowej specjalności

ratowniczej klasy 0 albo terenowej specjalności ratowniczej klasy 0 do zdania przez

zespół egzaminu klasy I tej specjalności ratowniczej. W tym okresie przeprowadza się

szkolenie z zakresu technik i taktyki poszukiwań z wykorzystaniem psów ratowniczych,

przygotowujące zespół do egzaminu specjalności ratowniczej klasy I. Szkolenie to jest

realizowane w ramach szkoleń przeprowadzanych przez wyznaczone przez Komendanta Głównego

Państwowej Straży Pożarnej szkoły Państwowej Straży Pożarnej lub ośrodki szkolenia

Państwowej Straży Pożarnej.

5.

Czwarty etap szkolenia obejmuje okres od zdania przez zespół egzaminu specjalności

ratowniczej klasy I po raz pierwszy. W tym okresie przeprowadza się szkolenie doskonalące

umiejętności zespołu. Zespół, który uzyskał gruzowiskową specjalność ratowniczą klasy

I, co najmniej raz w roku kalendarzowym uczestniczy w szkoleniu w formie ćwiczeń centralnego

odwodu operacyjnego lub wojewódzkiego odwodu operacyjnego.

1.

Egzamin gruzowiskowy oraz egzamin terenowy są organizowane przez organizatora egzaminów.

2.

W roku kalendarzowym organizuje się przynajmniej dwa egzaminy gruzowiskowe klasy 0

i dwa egzaminy terenowe klasy 0 oraz cztery egzaminy gruzowiskowe klasy I i cztery

egzaminy terenowe klasy I.

3.

Egzaminy przeprowadza komisja egzaminacyjna powoływana i odwoływana przez organizatora

egzaminów.

4.

Komisja egzaminacyjna składa się z

1)

przewodniczącego komisji, wyznaczanego przez Komendanta Głównego Państwowej Straży

Pożarnej;

2)

czterech egzaminatorów oceniających pracę psa, wyznaczanych przez organizatora egzaminów.

5.

Egzaminatorów wyznacza się spośród osób, które

1)

odbyły szkolenie instruktora psów ratowniczych, zakończone zdanym egzaminem przeprowadzonym

w wyznaczonych szkołach lub w ośrodkach szkolenia Państwowej Straży Pożarnej;

2)

mają doświadczenie i udokumentowaną praktykę w szkoleniu psów w ramach Związku Kynologicznego

w Polsce lub w jednostkach podległych lub nadzorowanych przez ministra właściwego

do spraw wewnętrznych.

1.

Organizator egzaminów wyznacza terminy i miejsca egzaminów, w których przeprowadza

się egzaminy określonej klasy i specjalności ratowniczej, oraz określa maksymalną

liczbę zespołów, dla jakiej jest organizowany egzamin w wyznaczonym terminie i miejscu.

2.

Informację o planowanych terminach i miejscach egzaminów ogłasza się na stronie podmiotowej

Biuletynu Informacji Publicznej organizatora egzaminu w czwartym kwartale roku kalendarzowego

poprzedzającego rok, na który są wyznaczane terminy egzaminów.

3.

Informację szczegółową o planowanych lub dodatkowych terminach i miejscach egzaminów

ogłasza się na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej organizatora egzaminu,

nie później niż 30 dni przed dniem egzaminu.

4.

W informacji szczegółowej podaje się

1)

klasę i rodzaj specjalności ratowniczej;

2)

termin i miejsce, w którym będzie przeprowadzany egzamin;

3)

adres, na który należy kierować zgłoszenie;

4)

informację o wymaganiach niezbędnych do przeprowadzenia egzaminu w wyznaczonym terminie

i miejscu;

5)

wykaz dokumentów załączanych do zgłoszenia oraz termin i miejsce ich składania;

6)

maksymalną liczbę zespołów, dla jakiej jest organizowany egzamin w wyznaczonym terminie

i miejscu.

5.

Zgłoszenia można składać nie później niż na 14 dni przed wyznaczonym terminem egzaminu.

Za dzień złożenia zgłoszenia uznaje się dzień wpływu zgłoszenia do organizatora egzaminu.

6.

W przypadku gdy liczba zgłoszonych zespołów jest większa niż maksymalna liczba zespołów,

o której mowa w ust. 4 pkt 6, organizator egzaminu może wyznaczyć dodatkowy termin

i miejsce egzaminu.

7.

Listę zespołów przystępujących do egzaminu w wyznaczonym terminie i miejscu ogłasza

się na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej organizatora egzaminu na

7 dni przed terminem egzaminu.

1.

Przed przystąpieniem do egzaminu przewodnik psa ratowniczego przedkłada przewodniczącemu

komisji do wglądu

1)

zaświadczenie o szczepieniu psa przeciwko wściekliźnie lub paszport, o którym mowa

w rozporządzeniu (WE) nr 998/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r.

w sprawie wymogów dotyczących zdrowia zwierząt, stosowanych do przemieszczania zwierząt

domowych o charakterze niehandlowym i zmieniającym dyrektywę Rady 92/65/EWG

(Dz. Urz. WE L 146 z 13.06.2003, str. 1, Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 39, str. 75), w którym został dokonany wpis o szczepieniu psa przeciwko wściekliźnie;

2)

dowód ubezpieczenia przewodnika od następstw nieszczęśliwych wypadków.

2.

W przypadku gdy przewodnik nie przedłoży dokumentów, o których mowa w ust. 1, zespół

nie przystępuje do egzaminu w wyznaczonym terminie i miejscu.

3.

Kolejność zespołów przystępujących do egzaminu terenowego klasy 0 lub klasy I oraz

egzaminu gruzowiskowego klasy 0 wyłania się w drodze losowania, z tym że zespoły z

niesterylizowanymi sukami przystępują do egzaminu po zespołach z psami.

4.

Kolejność zespołów przystępujących do egzaminu gruzowiskowego klasy I ustala komisja

egzaminacyjna, z tym że zespoły z niesterylizowanymi sukami przystępują do egzaminu

po zespołach z psami.

1.

Egzamin przeprowadza się w każdych warunkach atmosferycznych, o dowolnej porze dnia

lub nocy, z zachowaniem niezbędnych środków bezpieczeństwa.

2.

Szczególne warunki obiektów, w których przeprowadza się egzaminy, szczegółowy przebieg

testu współpracy i testu zachowania się psa w stosunku do żywego człowieka oraz przebieg

prób poszukiwawczych określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.

1.

Przewodniczący komisji egzaminacyjnej przerywa egzamin w przypadku

1)

wezwania do akcji ratowniczej;

2)

nagłej zmiany warunków atmosferycznych zagrażającej bezpieczeństwu;

3)

nagłej zmiany stabilności gruzowiska zagrażającej bezpieczeństwu.

2.

Przewodniczący komisji egzaminacyjnej może przerwać egzamin w przypadku

1)

niezamierzonego ujawnienia się pozoranta;

2)

zasłabnięcia lub uszkodzenia ciała przewodnika albo pozoranta;

3)

zasłabnięcia lub uszkodzenia ciała psa;

4)

niehumanitarnego traktowania psa przez przewodnika.

3.

Przewodniczący komisji egzaminacyjnej zawiesza egzamin w przypadku powzięcia wiadomości

o następującym zdarzeniu

1)

naruszeniu przez przewodnika bezpieczeństwa działań, o których mowa w przepisach w

sprawie szczegółowych warunków bezpieczeństwa i higieny służby strażaków Państwowej

Straży Pożarnej;

2)

nieprawidłowym zachowaniu się psa w stosunku do pozoranta, zwłaszcza celowego użycia

zębów lub pazurów w stosunku do pozoranta lub do jego wyposażenia;

3)

niesprowokowanej agresji psa w stosunku do człowieka lub innego psa;

4)

nieetycznym zachowaniu się przewodnika lub o naruszeniu przez niego samodzielnej pracy

poszukiwawczej psa, zgłaszanych przynajmniej przez dwóch egzaminatorów oceniających

pracę tego psa;

5)

braku motywacji psa do poszukiwania, zgłaszanej przynajmniej przez dwóch egzaminatorów

oceniających pracę tego psa.

4.

Egzamin zawiesza się na czas niezbędny do wyjaśnienia zaistnienia zdarzenia.

5.

Jeżeli nie zostało potwierdzone zaistnienie zdarzenia stanowiącego przyczynę zawieszenia

egzaminu, egzamin jest kontynuowany.

6.

Przewodniczący komisji egzaminacyjnej przerywa egzamin w przypadku potwierdzenia zaistnienia

zdarzenia stanowiącego przyczynę zawieszenia egzaminu.

7.

Przewodnik może zgłosić w trakcie egzaminu konieczność jego przerwania w przypadkach

określonych w ust. 2 pkt 1-3.

8.

Jeżeli egzamin został przerwany w przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 2, egzamin

powtarza się w całości.

9.

Jeżeli egzamin został przerwany przez przewodnika w sposób nieuzasadniony albo w przypadku,

o którym mowa w ust. 6, egzamin uznaje się za niezdany.

1.

Podczas egzaminu ocenia się w szczególności posłuszeństwo, sprawność i pracę psa,

kierowanie psa z dystansu, umiejętność lokalizacji i oznaczania osób przez psa oraz

pracę przewodnika.

2.

Wzór arkusza oceny testu współpracy i testu zachowania się psa w stosunku do człowieka

oraz wzór arkusza oceny próby poszukiwawczej gruzowiskowej/terenowej specjalności

ratowniczej stanowi załącznik nr 2 do rozporządzenia.

3.

Niezwłocznie po zakończeniu egzaminu

1)

przewodniczący komisji egzaminacyjnej informuje przewodnika o wyniku egzaminu, podając

uzasadnienie wyniku;

2)

komisja egzaminacyjna, na podstawie arkusza egzaminacyjnego, sporządza protokół egzaminacyjny.

4.

Wzór arkusza egzaminacyjnego gruzowiskowej/terenowej specjalności ratowniczej i wzór

protokołu egzaminacyjnego egzaminu przewodników i psów ratowniczych stanowi załącznik

nr 3 do rozporządzenia.

1.

Egzamin specjalności ratowniczej klasy 0, zwany dalej „egzaminem klasy 0”, organizuje

się w dowolnych obiektach spełniających warunki określone w załączniku nr 1 do rozporządzenia.

2.

Egzamin klasy 0 składa się z testu zachowania się psa w stosunku do człowieka i próby

poszukiwawczej. Test przeprowadza się przed próbą poszukiwawczą.

3.

Podczas egzaminu klasy 0 nie powtarza się testu zachowania się psa w stosunku do człowieka

i próby poszukiwawczej.

4.

Zespół przystępuje do egzaminu klasy 0 w wyznaczonym terminie i miejscu, jeżeli pies

ukończył co najmniej 18 miesięcy.

5.

Podczas egzaminu klasy 0 ocenia się

1)

motywację psa do pracy;

2)

umiejętność lokalizacji i oznaczania osób w strefach o różnej skali dostępności;

3)

umiejętność samodzielnej pracy psa i współdziałania zespołu w strefach o różnej skali

dostępności;

4)

możliwości psychofizyczne i wytrzymałość psa;

5)

odporność zespołu na bodźce zewnętrzne stanowiące elementy pozoracji przeszkadzającej;

6)

poziom posłuszeństwa psa i umiejętności kierowania psem z dystansu;

7)

poziom sprawności fizycznej psa i zdolność pokonywania przez niego przeszkód.

1.

Egzamin klasy 0 jest zdany, jeżeli zostanie zaliczony test zachowania się psa w stosunku

do człowieka i próba poszukiwawcza, zgodnie z warunkami określonymi w załączniku nr

1 do rozporządzenia.

2.

Niezdany egzamin klasy 0 można powtarzać najwyżej pięć razy. Okres między kolejnymi

terminami składania egzaminu klasy 0 nie może być krótszy niż 2 miesiące.

3.

Zespół, który zdał egzamin klasy 0, otrzymuje dyplom wydany przez organizatora egzaminów.

4.

Wzór dyplomu stanowi załącznik nr 4 do rozporządzenia.

1.

Egzamin specjalności ratowniczej klasy I, zwany dalej „egzaminem klasy I”, organizuje

się w dowolnych obiektach spełniających warunki określone w załączniku nr 1 do rozporządzenia.

2.

Zespół przystępuje do egzaminu klasy I organizowanego na terenie województwa, które

nie jest właściwym obszarem działania tego zespołu.

3.

W indywidualnych przypadkach zespół może przystąpić do egzaminu klasy I organizowanego

na terenie województwa, które jest właściwym obszarem działania tego zespołu, jeżeli

uzyska zgodę organizatora egzaminów wyrażoną po konsultacji z komisją egzaminacyjną.

4.

Egzamin klasy I składa się z testu współpracy i testu zachowania się psa w stosunku

do człowieka oraz z próby poszukiwawczej. Testy przeprowadza się przed próbą poszukiwawczą.

5.

Niezdany test współpracy można powtórzyć jeden raz. Nie powtarza się testu zachowania

się psa w stosunku do człowieka oraz próby poszukiwawczej.

6.

Jeżeli w danym roku kalendarzowym zespół przystępuje do egzaminów klasy I różnych

specjalności ratowniczych, zdanego testu współpracy nie powtarza się.

7.

Zespół przystępuje do egzaminu klasy I w wyznaczonym terminie i miejscu, jeżeli pies

ukończył co najmniej 24 miesiące.

8.

Podczas egzaminu klasy I ocenia się

1)

poziom sprawności fizycznej psa i zdolność pokonywania przez niego przeszkód;

2)

poziom posłuszeństwa psa i umiejętność przewodnika kierowania psem z dystansu;

3)

zachowanie się psa w stosunku do człowieka;

4)

umiejętność lokalizacji i oznaczania osób przez psa w strefach o różnej skali dostępności;

5)

umiejętność samodzielnej pracy psa i współdziałania zespołu w strefach o różnej skali

dostępności, przy świetle dziennym i przy oświetleniu sztucznym;

6)

odporność zespołu na bodźce zewnętrzne stanowiące elementy pozoracji przeszkadzającej.

9.

Zespół przystępujący do egzaminu klasy I po raz pierwszy

1)

posiada ważną specjalność ratowniczą klasy 0;

2)

ukończył szkolenie, o którym mowa w § 6 ust. 4, lub zdał test z zakresu technik i

taktyki poszukiwań z wykorzystaniem psów ratowniczych, w okresie 12 miesięcy od złożenia

egzaminu klasy 0.

10.

Egzamin klasy I jest zdany, jeżeli test współpracy i test zachowania się psa w stosunku

do człowieka oraz próba poszukiwawcza są zaliczone, zgodnie z warunkami określonymi

w załączniku nr 1 do rozporządzenia.

11.

Zespół, który zdał egzamin klasy I, otrzymuje zaświadczenie o ważności specjalności

ratowniczej wydane przez organizatora egzaminów. Wzór zaświadczenia o ważności specjalności

ratowniczej stanowi załącznik nr 5 do rozporządzenia.

1.

Niezdany egzamin klasy I można powtarzać najwyżej cztery razy, a minimalny okres między

kolejnymi przystąpieniami zespołu do egzaminu klasy I nie może być krótszy niż 2 miesiące.

2.

Jeżeli w okresie 12 miesięcy od zdania egzaminu klasy 0 zespół nie zda egzaminu klasy

I, wtedy zespół ponownie przystępuje do egzaminu klasy 0.

1.

Specjalność ratownicza klasy I z upływem terminu jej ważności wymaga weryfikacji,

poprzedzonej ponownym złożeniem egzaminu klasy I odpowiedniej specjalności ratowniczej

i potwierdzonej wydaniem zaświadczenia, o którym mowa w § 15 ust. 11.

2.

Egzamin przeprowadzany przez organizatora egzaminów jest jedyną formą weryfikacji

specjalności ratowniczej.

Komisja egzaminacyjna podejmuje postępowanie wyjaśniające, które może zakończyć się

wnioskiem o wybrakowanie psa ratowniczego, w przypadku

1)

sześciokrotnego niezdania egzaminu klasy 0 albo pięciokrotnego niezdania egzaminu

klasy I;

2)

trzykrotnego zaistnienia potwierdzonego zdarzenia, o którym mowa w § 11 ust. 3 pkt

2;

3)

trzykrotnego niezdania testu zachowania się psa w stosunku do człowieka.

Psy ratownicze Państwowej Straży Pożarnej są żywione zgodnie z normami wyżywienia,

ustalanymi dla grup wiekowych psów ratowniczych. Wysokość i tabele norm wyżywienia

określa załącznik nr 6 do rozporządzenia.

1.

Przewodnik psa ratowniczego prowadzi dokumentację szkolenia i żywienia psa gruzowiskowego

lub psa terenowego w „Książce Psa Ratowniczego Państwowej Straży Pożarnej”.

2.

Wzór „Książki Psa Ratowniczego Państwowej Straży Pożarnej” stanowi załącznik nr 7

do rozporządzenia.

Specjalności ratownicze, uzyskane na podstawie dotychczasowych przepisów, zachowują

ważność do upływu terminu ich ważności.

Traci moc rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 4 lutego 2005 r.

w sprawie zwierząt wykorzystywanych w akcjach ratowniczych

(Dz. U. Nr 35, poz. 315).

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

§ 8 ust. 2, który wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.