Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 26 listopada 2012 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie sposobów prowadzenia oddziaływań penitencjarnych w zakładach karnych i aresztach śledczych
Table of Provisions (14)
Statutory Text (14 Articles)
W rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobów
prowadzenia oddziaływań penitencjarnych w zakładach karnych i aresztach śledczych
(Dz. U. Nr 151, poz. 1469) wprowadza się następujące zmiany
1)
§ 3 otrzymuje brzmienie
„
§ 3.
1.
Dyrektor zakładu w ramach koordynowania oddziaływań penitencjarnych prowadzonych w
zakładzie i sprawowanego nadzoru dba o jednolitość oddziaływań realizowanych w zakładzie.
2.
Oddziaływania penitencjarne realizowane są w szczególności przez oddział penitencjarny
oraz dział penitencjarny.
3.
Kierujący oddziałem penitencjarnym odpowiada za realizację przez wychowawcę obowiązków
służbowych związanych z prowadzeniem indywidualnego oddziaływania penitencjarnego
wobec osadzonych należących do grup wychowawczych wchodzących w skład podległego mu
oddziału oraz za organizację pracy wychowawcy w obrębie oddziału penitencjarnego.
4.
Kierownik działu penitencjarnego organizuje prowadzenie przez funkcjonariuszy i pracowników
działu oddziaływań penitencjarnych wobec osadzonych przebywających we wszystkich oddziałach
penitencjarnych zakładu, wspierając merytorycznie wychowawców w realizacji prowadzonych
przez nich indywidualnych oddziaływań penitencjarnych, w szczególności w zakresie
1)
realizacji programów resocjalizacji i przygotowania do readaptacji społecznej skazanych;
2)
utrzymywania współpracy z podmiotami, o których mowa w art. 38 § 1 Kodeksu karnego wykonawczego;
3)
realizacji zadań związanych z opieką psychologiczną i oddziaływaniami psychokorekcyjnymi;
4)
zatrudnienia skazanych, pracy kulturalno-oświatowej, działalności z zakresu kultury
fizycznej i sportu, biblioteki oraz pomocy postpenitencjarnej.
5.
Kierownik działu terapeutycznego organizuje i odpowiada za prowadzenie przez funkcjonariuszy
i pracowników działu oddziaływań penitencjarnych wobec skazanych przebywających w
oddziale terapeutycznym.
6.
Wychowawca prowadzi oddziaływania penitencjarne w powierzonej mu grupie wychowawczej.
7.
Psycholog prowadzi badania psychologiczne, udziela pomocy psychologicznej oraz obejmuje
skazanych odpowiednimi oddziaływaniami psychokorekcyjnymi lub terapeutycznymi.
8.
Pozostali funkcjonariusze i pracownicy zakładu prowadzą oddziaływania penitencjarne
w zakresie wynikającym z powierzonych im zadań.
”
;
2)
w § 7 w ust. 2
a)
uchyla się pkt 6,
b)
pkt 13 otrzymuje brzmienie
„
13)
wspieraniu kontaktów skazanych z osobami najbliższymi;
”
;
3)
w § 11
a)
pkt 3 otrzymuje brzmienie
„
3)
co do którego zachodzi podejrzenie konieczności stosowania oddziaływań w warunkach
oddziału terapeutycznego dla skazanych z niepsychotycznymi zaburzeniami psychicznymi
lub upośledzonych umysłowo;
”
,
b)
po pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5 w brzmieniu
„
5)
za przestępstwo określone w art. 197-203 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny
(Dz. U. Nr 88, poz. 553, z późn. zm., zwanej dalej „Kodeksem karnym”, popełnione w związku z zaburzeniami preferencji
seksualnych.
”
;
4)
§ 12 otrzymuje brzmienie
„
§ 12.
Opinie psychologiczne sporządza się o skazanym
1)
przed sporządzeniem wniosku o zakwalifikowanie skazanego uzależnionego od alkoholu
albo środków odurzających lub substancji psychotropowych do odbywania kary w systemie
terapeutycznym;
2)
na karę dożywotniego pozbawienia wolności, a także na karę 25 lat pozbawienia wolności
przed podjęciem decyzji przez komisję penitencjarną o skierowaniu do zakładu typu
półotwartego;
3)
przed podjęciem decyzji o złożeniu do sądu opiekuńczego wniosku o zgodę na oddzielenie
dziecka od matki odbywającej karę, przebywającej z dzieckiem w domu dla matki i dziecka,
lub o przedłużenie albo skrócenie okresu przebywania dziecka z matką;
4)
przed podjęciem decyzji o złożeniu wniosku do sądu penitencjarnego o wydanie orzeczenia
o obciążeniu skazanego kosztami związanymi z leczeniem spowodowanego u siebie uszkodzenia
ciała lub rozstroju zdrowia;
5)
przed wymierzeniem skazanemu kary dyscyplinarnej umieszczenia w celi izolacyjnej oraz
po dokonaniu przez psychologa kontroli, o której mowa w art. 148 § 3 Kodeksu karnego wykonawczego, w przypadku stwierdzenia przesłanek uniemożliwiających dalsze odbywanie tej kary;
6)
w przypadku podejrzenia skłonności samobójczych;
7)
w innym, uznanym przez psychologa, szczególnie uzasadnionym przypadku.
”
;
5)
§ 14-17 otrzymują brzmienie
„
§ 14.
1.
Wychowawca w zakładzie przedkłada komisji penitencjarnej, opracowany przy udziale
skazanego skierowanego do programowanego systemu odbywania kary, indywidualny program
oddziaływania oparty w szczególności na
1)
wynikach badań osobopoznawczych, o których mowa w § 9;
2)
analizie treści zapisów z rozmów przeprowadzonych ze skazanym oraz innych notatek
dotyczących jego osoby;
3)
opisie i wyjaśnieniu przyczyn nieprzestrzegania przez skazanego norm prawnych lub
niedostosowania społecznego;
4)
opisie funkcjonowania skazanego w kontaktach społecznych;
5)
opisie podstawowych problemów skazanego.
2.
Opracowując indywidualny program oddziaływania, należy określić zadania do realizacji
przez skazanego i terminy ich realizacji.
3.
W indywidualnym programie oddziaływań obowiązkowo określa się zadania mające na celu
eliminację przyczyn popełnionego przez skazanego przestępstwa oraz związane z naprawą
szkód wyrządzonych tym przestępstwem.
4.
Indywidualny program oddziaływania opracowuje się niezwłocznie po zgromadzeniu materiałów
określonych w ust. 1, jednak nie później niż w terminie 30 dni od dnia wydania decyzji
komisji penitencjarnej w przedmiocie klasyfikacji skazanego, na mocy której został
on skierowany do odbywania kary pozbawienia wolności w systemie programowanego oddziaływania.
5.
W szczególnie uzasadnionych przypadkach termin, o którym mowa w ust. 4, może być wydłużony
o 14 dni.
6.
Indywidualny program oddziaływania aktualizuje się w zależności od potrzeb wynikających
z oceny postępów skazanego w realizacji programu.
§ 15.
1.
Skazanego zakwalifikowanego do odbywania kary w systemie terapeutycznym, skierowanego
do oddziału terapeutycznego, umieszcza się w oddziale terapeutycznym dla skazanych
1)
z niepsychotycznymi zaburzeniami psychicznymi lub upośledzonych umysłowo;
2)
uzależnionych od alkoholu;
3)
uzależnionych od środków odurzających lub substancji psychotropowych;
4)
niepełnosprawnych fizycznie.
2.
Skazanych za przestępstwo określone w art. 197-203 Kodeksu karnego, popełnione w związku z zaburzeniami preferencji seksualnych, zakwalifikowanych do
odbywania kary w systemie terapeutycznym, umieszcza się w wyznaczonych oddziałach,
o których mowa w ust. 1 pkt 1.
§ 16.
W razie stwierdzenia u skazanego
1)
o którym mowa w § 15 ust. 1 pkt 1 i ust. 2, konieczności stosowania oddziaływania
specjalistycznego - wniosek o skierowanie do właściwego oddziału terapeutycznego zawiera
się w orzeczeniu psychologiczno-penitencjarnym;
2)
uzależnienia od alkoholu, środków odurzających lub substancji psychotropowych oraz
potrzeby skierowania do oddziału terapeutycznego - wniosek o skierowanie do właściwego
oddziału terapeutycznego sporządza psycholog w opinii psychologicznej lub orzeczeniu
psychologiczno-penitencjarnym;
3)
niepełnosprawności fizycznej, wymagającej opieki lekarskiej lub rehabilitacyjnej -
wniosek o skierowanie do odpowiedniego oddziału terapeutycznego sporządza lekarz.
§ 17.
Oddziaływania specjalistyczne wobec skazanych zakwalifikowanych do systemu terapeutycznego
w oddziale terapeutycznym realizuje zespół terapeutyczny, a poza oddziałem terapeutycznym
specjalistycznie przygotowany personel.
”
;
6)
§ 20-22 otrzymują brzmienie
„
§ 20.
1.
Skazany zakwalifikowany do odbywania kary pozbawienia wolności w systemie terapeutycznym
jest poddawany zindywidualizowanym oddziaływaniom według opracowanego indywidualnego
programu terapeutycznego.
2.
W systemie terapeutycznym poza oddziałem terapeutycznym można dodatkowo prowadzić
grupowe oddziaływania terapeutyczne.
§ 21.
1.
W przypadku skazanego uzależnionego, skierowanego do systemu terapeutycznego poza
oddziałem terapeutycznym, indywidualny program terapeutyczny polega na
1)
zastosowaniu krótkiej interwencji lub terapii krótkoterminowej;
2)
określeniu, w miarę potrzeb, innych działań niezbędnych do rozwiązania problemów wynikających
z uzależnienia.
2.
Krótka interwencja obejmuje co najmniej 3 sesje. Program krótkiej interwencji zawiera
co najmniej następujące elementy
1)
ocenę stopnia nasilenia problemów wynikających z uzależnienia;
2)
przekazanie skazanemu informacji zwrotnej o wyniku oceny;
3)
rozmowę motywującą skazanego do podjęcia terapii lub samodzielnej zmiany oraz przekazanie
skazanemu odpowiednich wskazówek dotyczących zmiany zachowań wynikających z uzależnienia.
3.
Terapia krótkoterminowa obejmuje co najmniej 10 sesji, w tym program krótkiej interwencji,
a ponadto
1)
analizę funkcjonalną zachowań skazanego;
2)
ćwiczenie umiejętności zaradczych;
3)
zapobieganie nawrotom.
4.
W przypadku skazanego skierowanego do oddziału terapeutycznego, indywidualny program
terapeutyczny poprzedza się opracowaniem diagnozy, która zawiera
1)
opis przyczyn zaburzeń skazanego;
2)
opis zaburzeń w zakresie procesów poznawczych, emocjonalnych i w zachowaniu skazanego;
3)
charakterystykę aktualnego stanu psychofizycznego skazanego;
4)
opis problemu stanowiącego podstawę skierowania skazanego do systemu terapeutycznego;
5)
opis indywidualnych problemów skazanego;
6)
ocenę motywacji skazanego do uczestnictwa w realizacji indywidualnego programu terapeutycznego;
7)
wskazanie pozytywnych cech osobowości i zachowania skazanego.
5.
Opracowując indywidualny program terapeutyczny, należy określić
1)
zakres prowadzonych oddziaływań;
2)
cele oddziaływań, możliwe do realizacji w warunkach oddziału terapeutycznego lub poza
tym oddziałem, uwzględniające właściwości skazanego;
3)
metody oddziaływań specjalistycznych;
4)
kryteria realizacji.
6.
Indywidualny program terapeutyczny opracowuje
1)
zespół terapeutyczny w oddziale terapeutycznym;
2)
specjalistycznie przygotowany personel poza oddziałem terapeutycznym.
7.
Opracowanie indywidualnego programu terapeutycznego następuje, w miarę możliwości,
przy udziale skazanego.
8.
Indywidualny program terapeutyczny aktualizuje się w zależności od potrzeb.
§ 22.
1.
Do odbywania kary w systemie terapeutycznym poza oddziałem terapeutycznym kieruje
się skazanego uzależnionego
1)
od alkoholu albo od środków odurzających lub substancji psychotropowych,
2)
od opiatów, objętego programem terapii substytucyjnej
- wobec którego psycholog stwierdził w opinii lub w orzeczeniu psychologiczno-penitencjarnym
możliwość realizacji oddziaływań specjalistycznych poza oddziałem terapeutycznym.
2.
Jeżeli jest to uzasadnione zmianą sytuacji skazanego lub względami terapeutycznymi,
skazanego uzależnionego po okresie pobytu w systemie terapeutycznym poza oddziałem
można skierować do oddziału terapeutycznego.
”
;
7)
w § 23 uchyla się ust. 3;
8)
§ 25 otrzymuje brzmienie
„
§ 25.
1.
Prognoza kryminologiczno-społeczna, sporządzana na czas pobytu skazanego poza zakładem,
polega na pisemnym uzasadnieniu przypuszczenia, że skazany w czasie tego pobytu będzie
przestrzegał porządku prawnego.
2.
Prognozę sporządza się
1)
przed zaopiniowaniem wniosku o udzielenie po raz pierwszy
a)
przepustki, o której mowa w art. 91 pkt 7 lub art. 92 pkt 9 Kodeksu karnego wykonawczego,
b)
nagrody, o której mowa w art. 138 § 1 pkt 7 lub pkt 8 Kodeksu karnego wykonawczego;
2)
przed udzieleniem skazanemu zezwolenia lub zgody, o których mowa w
a)
art. 141a § 1 Kodeksu karnego wykonawczego,
b)
art. 131 lub 165 § 2 Kodeksu karnego wykonawczego, jeżeli skazany uprzednio nie korzystał z przepustki lub nagród wymienionych w ust.
2 pkt 1.
3.
Prognozę sporządza się także skazanemu, który nabył uprawnienia do warunkowego przedterminowego
zwolnienia.
4.
Prognoza podlega aktualizacji, jeśli
1)
skazany nadużył zaufania w trakcie korzystania z przepustek lub zezwoleń;
2)
zaszły zmiany w zachowaniu skazanego, w jego sytuacji rodzinnej lub istotne zmiany
w jego sytuacji prawnej.
”
;
9)
§ 27 otrzymuje brzmienie
„
§ 27.
1.
Prowadzone oddziaływania penitencjarne dokumentowane są w teczce osobopoznawczej oraz
w zbiorze danych zgromadzonych w systemie informatycznym. W teczce osobopoznawczej
przechowuje się również dokumenty dotyczące skazanego.
2.
Oddziaływania penitencjarne, których dokumentowanie nie wymaga umieszczania w teczce
osobopoznawczej, mogą być dokumentowane wyłącznie w zbiorze danych zgromadzonych w
systemie informatycznym.
3.
Wzór formularza teczki osobopoznawczej określa załącznik do rozporządzenia.
”
;
10)
§ 28 otrzymuje brzmienie
„
§ 28.
1.
W odniesieniu do tymczasowo aresztowanych nie stosuje się przepisów § 7 ust. 2 pkt
1 i 2, 9-11, § 15-22, § 25 ust. 2 i 3, o ile nie jest to tymczasowo aresztowany, o
którym mowa w art. 139 § 2 Kodeksu karnego wykonawczego.
2.
W odniesieniu do ukaranych nie stosuje się przepisów § 11, § 12 pkt 1-3 i § 25 ust.
2.
”
;
11)
załącznik do rozporządzenia otrzymuje brzmienie określone w załączniku do niniejszego
rozporządzenia.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
1.
Dyrektor zakładu w ramach koordynowania oddziaływań penitencjarnych prowadzonych w
zakładzie i sprawowanego nadzoru dba o jednolitość oddziaływań realizowanych w zakładzie.
2.
Oddziaływania penitencjarne realizowane są w szczególności przez oddział penitencjarny
oraz dział penitencjarny.
3.
Kierujący oddziałem penitencjarnym odpowiada za realizację przez wychowawcę obowiązków
służbowych związanych z prowadzeniem indywidualnego oddziaływania penitencjarnego
wobec osadzonych należących do grup wychowawczych wchodzących w skład podległego mu
oddziału oraz za organizację pracy wychowawcy w obrębie oddziału penitencjarnego.
4.
Kierownik działu penitencjarnego organizuje prowadzenie przez funkcjonariuszy i pracowników
działu oddziaływań penitencjarnych wobec osadzonych przebywających we wszystkich oddziałach
penitencjarnych zakładu, wspierając merytorycznie wychowawców w realizacji prowadzonych
przez nich indywidualnych oddziaływań penitencjarnych, w szczególności w zakresie
1)
realizacji programów resocjalizacji i przygotowania do readaptacji społecznej skazanych;
2)
utrzymywania współpracy z podmiotami, o których mowa w art. 38 § 1 Kodeksu karnego wykonawczego;
3)
realizacji zadań związanych z opieką psychologiczną i oddziaływaniami psychokorekcyjnymi;
4)
zatrudnienia skazanych, pracy kulturalno-oświatowej, działalności z zakresu kultury
fizycznej i sportu, biblioteki oraz pomocy postpenitencjarnej.
5.
Kierownik działu terapeutycznego organizuje i odpowiada za prowadzenie przez funkcjonariuszy
i pracowników działu oddziaływań penitencjarnych wobec skazanych przebywających w
oddziale terapeutycznym.
6.
Wychowawca prowadzi oddziaływania penitencjarne w powierzonej mu grupie wychowawczej.
7.
Psycholog prowadzi badania psychologiczne, udziela pomocy psychologicznej oraz obejmuje
skazanych odpowiednimi oddziaływaniami psychokorekcyjnymi lub terapeutycznymi.
8.
Pozostali funkcjonariusze i pracownicy zakładu prowadzą oddziaływania penitencjarne
w zakresie wynikającym z powierzonych im zadań.
Opinie psychologiczne sporządza się o skazanym
1)
przed sporządzeniem wniosku o zakwalifikowanie skazanego uzależnionego od alkoholu
albo środków odurzających lub substancji psychotropowych do odbywania kary w systemie
terapeutycznym;
2)
na karę dożywotniego pozbawienia wolności, a także na karę 25 lat pozbawienia wolności
przed podjęciem decyzji przez komisję penitencjarną o skierowaniu do zakładu typu
półotwartego;
3)
przed podjęciem decyzji o złożeniu do sądu opiekuńczego wniosku o zgodę na oddzielenie
dziecka od matki odbywającej karę, przebywającej z dzieckiem w domu dla matki i dziecka,
lub o przedłużenie albo skrócenie okresu przebywania dziecka z matką;
4)
przed podjęciem decyzji o złożeniu wniosku do sądu penitencjarnego o wydanie orzeczenia
o obciążeniu skazanego kosztami związanymi z leczeniem spowodowanego u siebie uszkodzenia
ciała lub rozstroju zdrowia;
5)
przed wymierzeniem skazanemu kary dyscyplinarnej umieszczenia w celi izolacyjnej oraz
po dokonaniu przez psychologa kontroli, o której mowa w art. 148 § 3 Kodeksu karnego wykonawczego, w przypadku stwierdzenia przesłanek uniemożliwiających dalsze odbywanie tej kary;
6)
w przypadku podejrzenia skłonności samobójczych;
7)
w innym, uznanym przez psychologa, szczególnie uzasadnionym przypadku.
1.
Wychowawca w zakładzie przedkłada komisji penitencjarnej, opracowany przy udziale
skazanego skierowanego do programowanego systemu odbywania kary, indywidualny program
oddziaływania oparty w szczególności na
1)
wynikach badań osobopoznawczych, o których mowa w § 9;
2)
analizie treści zapisów z rozmów przeprowadzonych ze skazanym oraz innych notatek
dotyczących jego osoby;
3)
opisie i wyjaśnieniu przyczyn nieprzestrzegania przez skazanego norm prawnych lub
niedostosowania społecznego;
4)
opisie funkcjonowania skazanego w kontaktach społecznych;
5)
opisie podstawowych problemów skazanego.
2.
Opracowując indywidualny program oddziaływania, należy określić zadania do realizacji
przez skazanego i terminy ich realizacji.
3.
W indywidualnym programie oddziaływań obowiązkowo określa się zadania mające na celu
eliminację przyczyn popełnionego przez skazanego przestępstwa oraz związane z naprawą
szkód wyrządzonych tym przestępstwem.
4.
Indywidualny program oddziaływania opracowuje się niezwłocznie po zgromadzeniu materiałów
określonych w ust. 1, jednak nie później niż w terminie 30 dni od dnia wydania decyzji
komisji penitencjarnej w przedmiocie klasyfikacji skazanego, na mocy której został
on skierowany do odbywania kary pozbawienia wolności w systemie programowanego oddziaływania.
5.
W szczególnie uzasadnionych przypadkach termin, o którym mowa w ust. 4, może być wydłużony
o 14 dni.
6.
Indywidualny program oddziaływania aktualizuje się w zależności od potrzeb wynikających
z oceny postępów skazanego w realizacji programu.
1.
Skazanego zakwalifikowanego do odbywania kary w systemie terapeutycznym, skierowanego
do oddziału terapeutycznego, umieszcza się w oddziale terapeutycznym dla skazanych
1)
z niepsychotycznymi zaburzeniami psychicznymi lub upośledzonych umysłowo;
2)
uzależnionych od alkoholu;
3)
uzależnionych od środków odurzających lub substancji psychotropowych;
4)
niepełnosprawnych fizycznie.
2.
Skazanych za przestępstwo określone w art. 197-203 Kodeksu karnego, popełnione w związku z zaburzeniami preferencji seksualnych, zakwalifikowanych do
odbywania kary w systemie terapeutycznym, umieszcza się w wyznaczonych oddziałach,
o których mowa w ust. 1 pkt 1.
W razie stwierdzenia u skazanego
1)
o którym mowa w § 15 ust. 1 pkt 1 i ust. 2, konieczności stosowania oddziaływania
specjalistycznego - wniosek o skierowanie do właściwego oddziału terapeutycznego zawiera
się w orzeczeniu psychologiczno-penitencjarnym;
2)
uzależnienia od alkoholu, środków odurzających lub substancji psychotropowych oraz
potrzeby skierowania do oddziału terapeutycznego - wniosek o skierowanie do właściwego
oddziału terapeutycznego sporządza psycholog w opinii psychologicznej lub orzeczeniu
psychologiczno-penitencjarnym;
3)
niepełnosprawności fizycznej, wymagającej opieki lekarskiej lub rehabilitacyjnej -
wniosek o skierowanie do odpowiedniego oddziału terapeutycznego sporządza lekarz.
Oddziaływania specjalistyczne wobec skazanych zakwalifikowanych do systemu terapeutycznego
w oddziale terapeutycznym realizuje zespół terapeutyczny, a poza oddziałem terapeutycznym
specjalistycznie przygotowany personel.
1.
Skazany zakwalifikowany do odbywania kary pozbawienia wolności w systemie terapeutycznym
jest poddawany zindywidualizowanym oddziaływaniom według opracowanego indywidualnego
programu terapeutycznego.
2.
W systemie terapeutycznym poza oddziałem terapeutycznym można dodatkowo prowadzić
grupowe oddziaływania terapeutyczne.
1.
W przypadku skazanego uzależnionego, skierowanego do systemu terapeutycznego poza
oddziałem terapeutycznym, indywidualny program terapeutyczny polega na
1)
zastosowaniu krótkiej interwencji lub terapii krótkoterminowej;
2)
określeniu, w miarę potrzeb, innych działań niezbędnych do rozwiązania problemów wynikających
z uzależnienia.
2.
Krótka interwencja obejmuje co najmniej 3 sesje. Program krótkiej interwencji zawiera
co najmniej następujące elementy
1)
ocenę stopnia nasilenia problemów wynikających z uzależnienia;
2)
przekazanie skazanemu informacji zwrotnej o wyniku oceny;
3)
rozmowę motywującą skazanego do podjęcia terapii lub samodzielnej zmiany oraz przekazanie
skazanemu odpowiednich wskazówek dotyczących zmiany zachowań wynikających z uzależnienia.
3.
Terapia krótkoterminowa obejmuje co najmniej 10 sesji, w tym program krótkiej interwencji,
a ponadto
1)
analizę funkcjonalną zachowań skazanego;
2)
ćwiczenie umiejętności zaradczych;
3)
zapobieganie nawrotom.
4.
W przypadku skazanego skierowanego do oddziału terapeutycznego, indywidualny program
terapeutyczny poprzedza się opracowaniem diagnozy, która zawiera
1)
opis przyczyn zaburzeń skazanego;
2)
opis zaburzeń w zakresie procesów poznawczych, emocjonalnych i w zachowaniu skazanego;
3)
charakterystykę aktualnego stanu psychofizycznego skazanego;
4)
opis problemu stanowiącego podstawę skierowania skazanego do systemu terapeutycznego;
5)
opis indywidualnych problemów skazanego;
6)
ocenę motywacji skazanego do uczestnictwa w realizacji indywidualnego programu terapeutycznego;
7)
wskazanie pozytywnych cech osobowości i zachowania skazanego.
5.
Opracowując indywidualny program terapeutyczny, należy określić
1)
zakres prowadzonych oddziaływań;
2)
cele oddziaływań, możliwe do realizacji w warunkach oddziału terapeutycznego lub poza
tym oddziałem, uwzględniające właściwości skazanego;
3)
metody oddziaływań specjalistycznych;
4)
kryteria realizacji.
6.
Indywidualny program terapeutyczny opracowuje
1)
zespół terapeutyczny w oddziale terapeutycznym;
2)
specjalistycznie przygotowany personel poza oddziałem terapeutycznym.
7.
Opracowanie indywidualnego programu terapeutycznego następuje, w miarę możliwości,
przy udziale skazanego.
8.
Indywidualny program terapeutyczny aktualizuje się w zależności od potrzeb.
1.
Do odbywania kary w systemie terapeutycznym poza oddziałem terapeutycznym kieruje
się skazanego uzależnionego
1)
od alkoholu albo od środków odurzających lub substancji psychotropowych,
2)
od opiatów, objętego programem terapii substytucyjnej
- wobec którego psycholog stwierdził w opinii lub w orzeczeniu psychologiczno-penitencjarnym
możliwość realizacji oddziaływań specjalistycznych poza oddziałem terapeutycznym.
2.
Jeżeli jest to uzasadnione zmianą sytuacji skazanego lub względami terapeutycznymi,
skazanego uzależnionego po okresie pobytu w systemie terapeutycznym poza oddziałem
można skierować do oddziału terapeutycznego.
1.
Prognoza kryminologiczno-społeczna, sporządzana na czas pobytu skazanego poza zakładem,
polega na pisemnym uzasadnieniu przypuszczenia, że skazany w czasie tego pobytu będzie
przestrzegał porządku prawnego.
2.
Prognozę sporządza się
1)
przed zaopiniowaniem wniosku o udzielenie po raz pierwszy
a)
przepustki, o której mowa w art. 91 pkt 7 lub art. 92 pkt 9 Kodeksu karnego wykonawczego,
b)
nagrody, o której mowa w art. 138 § 1 pkt 7 lub pkt 8 Kodeksu karnego wykonawczego;
2)
przed udzieleniem skazanemu zezwolenia lub zgody, o których mowa w
a)
art. 141a § 1 Kodeksu karnego wykonawczego,
b)
art. 131 lub 165 § 2 Kodeksu karnego wykonawczego, jeżeli skazany uprzednio nie korzystał z przepustki lub nagród wymienionych w ust.
2 pkt 1.
3.
Prognozę sporządza się także skazanemu, który nabył uprawnienia do warunkowego przedterminowego
zwolnienia.
4.
Prognoza podlega aktualizacji, jeśli
1)
skazany nadużył zaufania w trakcie korzystania z przepustek lub zezwoleń;
2)
zaszły zmiany w zachowaniu skazanego, w jego sytuacji rodzinnej lub istotne zmiany
w jego sytuacji prawnej.
1.
Prowadzone oddziaływania penitencjarne dokumentowane są w teczce osobopoznawczej oraz
w zbiorze danych zgromadzonych w systemie informatycznym. W teczce osobopoznawczej
przechowuje się również dokumenty dotyczące skazanego.
2.
Oddziaływania penitencjarne, których dokumentowanie nie wymaga umieszczania w teczce
osobopoznawczej, mogą być dokumentowane wyłącznie w zbiorze danych zgromadzonych w
systemie informatycznym.
3.
Wzór formularza teczki osobopoznawczej określa załącznik do rozporządzenia.
1.
W odniesieniu do tymczasowo aresztowanych nie stosuje się przepisów § 7 ust. 2 pkt
1 i 2, 9-11, § 15-22, § 25 ust. 2 i 3, o ile nie jest to tymczasowo aresztowany, o
którym mowa w art. 139 § 2 Kodeksu karnego wykonawczego.
2.
W odniesieniu do ukaranych nie stosuje się przepisów § 11, § 12 pkt 1-3 i § 25 ust.
2.