Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 5 stycznia 2012 r. w sprawie sposobu kierowania i kwalifikowania pacjentów do zakładów lecznictwa uzdrowiskowego

Rozporządzenie określa sposób kierowania i kwalifikowania pacjentów do zakładów lecznictwa

uzdrowiskowego, w tym przeciwwskazania do leczenia uzdrowiskowego albo rehabilitacji

uzdrowiskowej stanowiące podstawę kwalifikowania pacjenta.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o

1)

szpitalu - rozumie się przez to szpital uzdrowiskowy, szpital uzdrowiskowy dla dzieci

oraz szpital w urządzonym podziemnym wyrobisku górniczym;

2)

sanatorium - rozumie się przez to sanatorium uzdrowiskowe, sanatorium uzdrowiskowe

dla dzieci oraz sanatorium w urządzonym podziemnym wyrobisku górniczym.

1.

Sposób kierowania do zakładu lecznictwa uzdrowiskowego świadczeniobiorcy, o którym

mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach

i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych, zwanej dalej „ustawą”, określają przepisy wydane na podstawie art. 33 ust. 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych

(Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027, z późn. zm..

2.

Zaświadczenie o braku przeciwwskazań do korzystania z danego rodzaju świadczeń zdrowotnych

w danym uzdrowisku osobom oraz świadczeniobiorcom, o których mowa w art. 16 ust. 2

ustawy, wystawia lekarz w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego.

Przy kwalifikowaniu pacjenta do zakładu lecznictwa uzdrowiskowego lekarz ocenia

1)

stan zdrowia pacjenta;

2)

możliwość leczenia uzdrowiskowego przy wykorzystaniu właściwości naturalnych surowców

leczniczych;

3)

przebieg choroby będącej wskazaniem do leczenia uzdrowiskowego lub rehabilitacji uzdrowiskowej,

w ramach kierunków leczniczych uzdrowisk, o których mowa w art. 13 ust. 1 ustawy;

4)

efekty przebytego w przeszłości leczenia uzdrowiskowego lub rehabilitacji uzdrowiskowej,

jeżeli pacjent korzystał z tej formy leczenia lub rehabilitacji;

5)

zdolność pacjenta do samoobsługi i samodzielnego poruszania się lub zdolność pacjenta

do samoobsługi i samodzielnego przemieszczania się na wózku inwalidzkim.

Przeciwwskazanie do leczenia uzdrowiskowego albo rehabilitacji uzdrowiskowej stanowią

1)

stan chorobowy, w którym leczenie uzdrowiskowe albo rehabilitacja uzdrowiskowa przy

wykorzystaniu właściwości naturalnych surowców leczniczych mogłyby spowodować pogorszenie

stanu zdrowia pacjenta;

2)

choroba zakaźna w fazie ostrej;

3)

ciąża i połóg;

4)

czynna choroba nowotworowa oraz okres przed upływem

a)

5 lat w przypadku: czerniaka złośliwego, białaczki, ziarnicy złośliwej, chłoniaków

złośliwych, nowotworów nerki,

b)

12 miesięcy w przypadku innych nowotworów złośliwych

- od zakończenia leczenia operacyjnego, chemioterapii lub radioterapii, z wyłączeniem

leczenia hormonalnego.

1.

Przy kwalifikowaniu pacjenta do zakładu lecznictwa uzdrowiskowego lekarz, po stwierdzeniu

braku przeciwwskazań, o których mowa w § 5, uwzględnia szczegółowe wskazania i przeciwwskazania

do leczenia uzdrowiskowego albo rehabilitacji uzdrowiskowej oraz odpowiednio warunki,

o których mowa w ust. 4-6.

2.

Szczegółowe wskazania i przeciwwskazania do leczenia uzdrowiskowego w poszczególnych

rodzajach zakładów lecznictwa uzdrowiskowego są określone w załączniku nr 1 do rozporządzenia.

3.

Szczegółowe wskazania i przeciwwskazania do rehabilitacji uzdrowiskowej w poszczególnych

rodzajach zakładów lecznictwa uzdrowiskowego są określone w załączniku nr 2 do rozporządzenia.

4.

Pacjent po przeszczepie narządu (biorca narządu) może zostać zakwalifikowany do zakładu

lecznictwa uzdrowiskowego po przedstawieniu opinii lekarza specjalisty w dziedzinie

transplantologii klinicznej w zakresie

1)

stabilnej czynności przeszczepionego narządu,

2)

ustalenia dawek leków immunosupresyjnych,

3)

braku ostrych schorzeń, aktywnych infekcji oraz poważnego uszkodzenia innych układów

i narządów

- pod warunkiem że od dnia przeszczepu do dnia rozpoczęcia leczenia w zakładzie lecznictwa

uzdrowiskowego upłynie okres nie krótszy niż 6 miesięcy.

5.

Pacjent po przeszczepie szpiku kostnego może zostać zakwalifikowany do szpitala po

przedstawieniu opinii lekarza specjalisty w dziedzinie hematologii, pod warunkiem

że od dnia przeszczepu do dnia rozpoczęcia leczenia w szpitalu upłynie okres nie krótszy

niż 6 miesięcy.

6.

Pacjent poddawany dializoterapii może zostać zakwalifikowany do zakładu lecznictwa

uzdrowiskowego po przedstawieniu opinii lekarza specjalisty w dziedzinie nefrologii.

Skierowania na leczenie uzdrowiskowe, skierowania na rehabilitację uzdrowiskową oraz

zaświadczenia o braku przeciwwskazań do korzystania z danego rodzaju świadczeń zdrowotnych

w danym uzdrowisku wystawione przed dniem wejścia w życie rozporządzenia na podstawie

dotychczasowych przepisów zachowują ważność.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 8 stycznia 2012 r.