Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 9 listopada 2012 r. w sprawie warunków krajowego przewozu towarów niebezpiecznych środkami transportu należącymi do sił zbrojnych lub środkami transportu, za które siły zbrojne są odpowiedzialne

Rozporządzenie określa

1)

warunki krajowego przewozu towarów niebezpiecznych środkami transportu należącymi

do Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, zwanych dalej „siłami zbrojnymi”, lub

środkami transportu, za które siły zbrojne są odpowiedzialne;

2)

szczegółowe wymagania, jakie powinny spełniać pojazdy oraz urządzenia transportowe

i opakowania mające zastosowanie w przewozie towarów niebezpiecznych;

3)

warunki i tryb wydawania wojskowego świadectwa dopuszczenia do przewozu towarów niebezpiecznych,

a także wzór i sposób jego wypełniania.

1.

Przewóz drogowy towarów niebezpiecznych, realizowany przez pojazdy sił zbrojnych lub

cywilne środki transportu do przewozów wojskowych, wymagający uzyskania zezwolenia,

o którym mowa w art. 18 ust. 1 ustawy, powinien być monitorowany za pomocą teleinformatycznego

systemu monitorowania przemieszczania wojsk przez właściwe jednostki organizacyjne.

2.

Monitorowanie przewozu towarów niebezpiecznych w siłach zbrojnych prowadzą jednostki

wojskowe właściwe w sprawach transportu i ruchu wojsk podległe Szefowi Inspektoratu

Wsparcia Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.

Towary niebezpieczne należące do sił zbrojnych, niepodlegające obowiązkowi uzyskania

zezwolenia wojskowego na przejazd drogowy, można przewozić, zgodnie z ustawą z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym

(Dz. U. z 2012 r. poz. 1137), pojazdami dopuszczonymi do ruchu drogowego na podstawie aktualnych, dodatkowych

badań technicznych potwierdzonych przez okręgową stację kontroli pojazdów lub wojskową

okręgową stację kontroli pojazdów.

Nadzór nad przewozem towarów niebezpiecznych realizowanym przez jednostkę wojskową

pod względem legalności i rzetelności sprawuje dowódca tej jednostki.

Wojskowy Dozór Techniczny, zwany dalej „WDT”, dokonuje sprawdzenia urządzeń transportowych

należących do sił zbrojnych na zasadach określonych w ustawie, w zakresie spełnienia

postanowień rozporządzenia, oraz sporządza protokół z przeprowadzonego badania, a

w przypadku pozytywnego wyniku badania wydaje decyzję dopuszczającą urządzenie transportowe

do eksploatacji.

Sprawdzenia w zakresie spełniania dodatkowych wymagań technicznych dokonuje uprawniony

diagnosta w dodatkowym badaniu technicznym pojazdu przeznaczonego do przewozu niektórych

towarów niebezpiecznych wykonywanego w okręgowej stacji kontroli pojazdów lub stacji

kontroli pojazdów, o której mowa w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, Ministra Finansów oraz

Ministra Obrony Narodowej z dnia 11 lipca 2011 r. w sprawie badań technicznych pojazdów

Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, Policji i innych pojazdów użytkowanych w

sposób szczególny

(Dz. U. Nr 153, poz. 910).

Podczas wykonywania dodatkowego badania technicznego pojazdu odpowiednio przystosowanego

lub wyposażonego do przewozu towarów niebezpiecznych uprawniony diagnosta stacji kontroli

pojazdów dokonujący badania technicznego, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 18 września 2009 r. w sprawie zakresu

i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych

przy tych badaniach

(Dz. U. Nr 155, poz. 1232 oraz z 2011 r. Nr 104, poz. 604) oraz z rozporządzeniem Ministrów Obrony Narodowej oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji

z dnia 9 czerwca 2005 r. w sprawie warunków technicznych pojazdów specjalnych i pojazdów

używanych do celów specjalnych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. Nr 116, poz. 974) z zastrzeżeniem § 28, wystawia zaświadczenie, zgodne ze wzorem stanowiącym załącznik

nr 1 do rozporządzenia, o przeprowadzonym dodatkowym badaniu technicznym.

Zbiorniki cystern do przewozu materiałów ciekłych zapalnych powinny być poddawane

badaniom okresowym, pośrednim oraz doraźnym (nadzwyczajnym).

Badania okresowe należy wykonywać nie rzadziej niż co 6 lat jako: rewizję zewnętrzną,

rewizję wewnętrzną, próbę ciśnieniową hydrauliczną i próbę szczelności.

Badania pośrednie należy wykonywać jako próbę szczelności i rewizję zewnętrzną, po

każdym badaniu okresowym w terminach nie rzadziej niż co 3 lata.

W przypadku kiedy stan bezpieczeństwa zbiornika lub jego wyposażenia uległ zmianie

na skutek uszkodzenia, naprawy lub wymiany wyposażenia eksploatacyjnego, przeprowadza

się badanie doraźne (nadzwyczajne) w zakresie określonym w § 9.

Podczas rewizji zewnętrznej należy wykonać zewnętrzną ocenę wizualną zbiornika cysterny

w miejscach dostępnych, sprawdzić działanie jego osprzętu i automatyki zabezpieczającej,

protokół z pomiarów rezystancji uziemienia oraz oznakowanie i wyposażenie pojazdu,

o którym mowa w § 23.

1.

W trakcie rewizji wewnętrznej należy wykonać wizualną ocenę stanu ścianek zbiornika

cysterny, jego połączeń, wzmocnień oraz wyposażenia.

2.

Rewizję wewnętrzną wykonuje się po wystawieniu zaświadczenia zezwalającego na wejście

do wnętrza zbiornika.

3.

Treść zaświadczenia powinna stwierdzać, że zbiornik jest wolny od gazu, par i innych

pozostałości przewożonych materiałów niebezpiecznych lub stężenie pozostałości materiałów

niebezpiecznych jest mniejsze niż dopuszczalne dla pracy człowieka bez konieczności

użycia sprzętu ochronnego, a zawartość tlenu w atmosferze zbiornika umożliwia bezpieczną

pracę wewnątrz zbiornika.

4.

Zaświadczenie powinien wystawić użytkownik cysterny lub upoważniony przez użytkownika

przedsiębiorca na podstawie pomiarów wykonanych przez odpowiednio przeszkoloną osobę

wyposażoną w odpowiednie urządzenie kontrolne do określania dopuszczalnych stężeń

i innych parametrów koniecznych do określenia atmosfery wewnątrz zbiornika.

5.

Urządzenie, którym wykonywane są powyższe pomiary, powinno posiadać stosowne dopuszczenia

do ich wykonywania wydane przez odpowiednie organy.

1.

Wartość ciśnienia próbnego podczas przeprowadzania próby ciśnieniowej powinna być

zgodna z dokumentacją techniczną zbiornika cysterny lub specyfikacją techniczną i

określona na tabliczce fabrycznej.

2.

Temperatura czynnika próbnego podczas przeprowadzania próby ciśnieniowej nie powinna

być niższa niż 10°C i wyższa niż 50°C, jeżeli w dokumentacji technicznej nie ustalono

innej temperatury.

3.

Próbę ciśnieniową należy wykonywać jako próbę hydrauliczną. W technicznie uzasadnionych

przypadkach, po uzgodnieniu z WDT, próbę hydrauliczną można zastąpić inną próbą lub

badaniem innego rodzaju.

4.

Podczas próby ciśnieniowej należy równomiernie podnosić ciśnienie, aż do osiągnięcia

ciśnienia próbnego. Szybkość wzrostu ciśnienia od dopuszczalnego do próbnego nie powinna

przekraczać 1 bar/min, chyba że w dokumentacji technicznej została ustalona inna wartość.

Ciśnienie próbne utrzymuje się przez co najmniej 5 minut, obniża do ciśnienia roboczego,

ponownie podnosi się do ciśnienia próbnego i utrzymuje przez 5 minut, a następnie

obniża do ciśnienia roboczego i dokonuje oględzin urządzenia i osprzętu.

1.

Podczas próby szczelności należy sprawdzić szczelność ścianek zbiornika cysterny i

zamontowanego na nim osprzętu oraz prawidłowość funkcjonowania całego wyposażenia.

2.

Próbie szczelności poddaje się zbiornik wraz z wyposażeniem. W przypadku zbiornika

wielokomorowego próbę szczelności należy wykonywać dla każdej komory oddzielnie.

3.

Próbę szczelności zbiornika należy przeprowadzać, jeżeli nie ma innych wymagań, przy

efektywnym ciśnieniu wewnętrznym równym najwyższemu ciśnieniu roboczemu, lecz nie

mniejszym niż 0,2 bara ciśnienia manometrycznego.

4.

Podczas próby szczelności sprawdza się szczelność zaworów dennych, spustowych i innego

wyposażenia. Otwór na urządzenie wentylacyjne powinien być zaślepiony, a działanie

urządzeń wentylacyjnych należy sprawdzić na stanowisku próbnym.

5.

Próbę szczelności należy przeprowadzać za pomocą czynnika roboczego lub wody albo

wody z użyciem farb wskaźnikowych lub luminoforów ultrafioletowych. Ciśnienie powinno

być podnoszone jednostajnie do wysokości ciśnienia próby szczelności z prędkością

1 bar/min i utrzymywane przez co najmniej 30 minut. Inny sposób przeprowadzenia próby

szczelności może się odbyć za zgodą WDT.

6.

Wynik próby szczelności uznaje się za pomyślny, jeżeli w czasie próby nie stwierdzono

1)

nieszczelności połączeń i wyposażenia;

2)

spadku ciśnienia podczas przeprowadzenia próby;

3)

widocznej trwałej deformacji zbiornika lub wyposażenia.

7.

Podczas wykonywania próby szczelności instalacja zasilania urządzenia płynem próbnym

powinna być szczelna.

Dokumentacja techniczna cysterny powinna zawierać

1)

dokumentację odbiorczą;

2)

dokumentację księgi rewizyjnej, którą tworzy zbiór protokołów i decyzji dotyczących

zbiornika cysterny;

3)

inne dokumenty wymienione w 1.8.7.7 ADR, jeżeli jest to wymagane.

Konstrukcja zbiorników cystern powinna spełniać wymagania określone pod 6.8.2.1 ADR,

z wyłączeniem stosowania norm wymienionych pod 6.8.2.6 ADR.

1.

Zbiorniki cystern przeznaczone do przewozu towarów niebezpiecznych o prężności par

nieprzekraczającej 0,11 MPa ciśnienia absolutnego przy temperaturze 50°C powinny być

wyposażone w urządzenie wentylacyjne i w urządzenie zabezpieczające przed wydostaniem

się zawartości ze zbiornika w razie jego przewrócenia się.

2.

Zbiorniki cystern przeznaczone do przewozu towarów niebezpiecznych o prężności par

nieprzekraczającej 0,11 MPa ciśnienia absolutnego przy temperaturze 50°C, niespełniające

wymagań określonych w ust. 1, muszą spełniać wymagania określone w § 19 lub § 20.

3.

Urządzenia wentylacyjne zbiorników cystern powinny zapewniać właściwą przepustowość

powietrza, oparów, przy napełnianiu lub opróżnianiu zbiornika, oraz zabezpieczyć zbiornik

przed nadmiernym wzrostem ciśnienia par.

1.

Zbiorniki cystern przeznaczone do przewozu towarów niebezpiecznych o prężności par

wyższej niż 0,11 MPa, nieprzekraczające 0,175 MPa ciśnienia absolutnego przy temperaturze

50°C, powinny być wyposażone w zawór bezpieczeństwa ustawiony na ciśnienie manometryczne

co najmniej 0,15 MPa, który powinien całkowicie otwierać się przy ciśnieniu nieprzekraczającym

ciśnienia próbnego.

2.

Zbiorniki cystern przeznaczone do przewozu towarów niebezpiecznych o prężności par

wyższej niż 0,11 MPa, nieprzekraczające 0,175 MPa ciśnienia absolutnego przy temperaturze

50°C, niespełniające wymagań określonych w ust. 1 muszą spełniać wymagania określone

w § 20.

1.

Zbiorniki cystern przeznaczone do przewozu towarów niebezpiecznych o prężności par

wyższej niż 0,175 MPa, ale nieprzekraczającej 0,3 MPa ciśnienia absolutnego, przy

temperaturze 50°C, powinny być wyposażone w zawór bezpieczeństwa ustawiony na ciśnienie

manometryczne co najmniej 0,3 MPa, który powinien całkowicie otwierać się przy ciśnieniu

nieprzekraczającym ciśnienia próbnego.

2.

Zbiorniki cystern przeznaczone do przewozu towarów niebezpiecznych o prężności par

wyższej niż 0,175 MPa, ale nieprzekraczającej 0,3 MPa ciśnienia absolutnego, przy

temperaturze 50°C, niespełniające warunków określonych w ust. 1 powinny być hermetycznie

zamykane.

1.

Każda komora zbiornika cysterny opróżnianego z dołu powinna być wyposażona w trzy

urządzenia zamykające, umieszczone jedno za drugim, niezależnie od siebie, z których

pierwsze powinno stanowić wewnętrzny zawór odcinający, przymocowany bezpośrednio do

zbiornika, drugie urządzenie umieszczone na każdym końcu króćca spustowego oraz trzecie

w postaci gwintowanego korka, zaślepek kołnierzowych lub innych urządzeń o podobnej

skuteczności.

2.

Wewnętrzny zawór odcinający komory zbiorników cysterny może być uruchamiany z góry

i z dołu, jego położenie otwarcia i zamknięcia powinno być możliwe do sprawdzenia

z poziomu ziemi. Urządzenie sterujące zaworem dennym powinno uniemożliwiać niezamierzone,

przypadkowe jego otwarcie. W przypadku uszkodzenia zewnętrznego układu sterowania

zawór denny musi zachować skuteczność. Zawór denny i jego gniazdo powinny być chronione

przed możliwością ich wyrwania pod działaniem zewnętrznych obciążeń lub tak skonstruowane,

aby nie powstała taka możliwość.

3.

Rozmieszczenie i kierunek zamknięcia zaworów zasuwowych zbiornika cysterny powinny

być wyraźnie widoczne.

4.

Urządzenia do napełniania i opróżniania komór zbiornika cysterny, włączając kołnierze

i gwintowane korki oraz kaptury ochronne, jeśli są, powinny być odpowiednio zabezpieczone

przed niezamierzonym otwarciem.

5.

Każdy zbiornik cysterny powinien być wyposażony w aparaturę kontrolno-pomiarową dobraną

odpowiednio do towaru niebezpiecznego, warunków przeprowadzania odczytu i parametrów

zbiornika.

6.

Zbiorniki cystern nie powinny być napełniane innymi towarami niebezpiecznymi niż te,

które zostały dopuszczone przez WDT. Czynniki robocze, które mogą reagować ze sobą

niebezpiecznie, mogą być przewożone w sąsiednich komorach tylko wtedy, gdy komory

te są oddzielone przegrodami o grubości ścianek równej lub większej od grubości ścianek

zbiornika oraz gdy napełnione komory są przedzielone pustą przestrzenią lub opróżnioną

komorą.

7.

Podczas napełniania i opróżniania zbiorników komór cysterny powinny być podejmowane

odpowiednie środki zapobiegające wydostawaniu się niebezpiecznych ilości towarów niebezpiecznych

i ich par.

8.

Każdy zbiornik cysterny powinien mieć metalową, odporną na korozję, trwale przymocowaną

i czytelną tabliczkę fabryczną zawierającą co najmniej następujące dane

1)

numer dopuszczenia typu, jeżeli występuje;

2)

nazwę lub znak wytwórcy;

3)

numer fabryczny;

4)

rok produkcji;

5)

najwyższe ciśnienie robocze - MPa lub bar - lub napis „bezciśnieniowe”;

6)

ciśnienie próbne - MPa lub bar;

7)

pojemność w m

8)

materiał zbiornika i wykładziny ochronnej, jeżeli występuje;

9)

datę (miesiąc i rok) odbioru technicznego.

9.

Tabliczka powinna być przymocowana do ścianki zbiornika cysterny lub do wspornika

przymocowanego do tej ścianki. Tabliczka powinna mieć co najmniej dwa nity o średnicy

łba płaskiego nie mniejszej niż 10 mm z oznaczeniem cechy kontroli jakości i inspektora

WDT.

10.

Na ściance zbiornika cysterny w pobliżu tabliczki fabrycznej powinny być wybite lub,

jeżeli może to mieć szkodliwy wpływ na ściankę, naniesione innym sposobem na trwałe

następujące dane

1)

nazwę lub znak wytwórcy;

2)

numer fabryczny;

3)

rok produkcji;

4)

znak kontroli jakości.

11.

Zbiornik cysterny powinien być oznakowany

1)

nalepkami ostrzegawczymi i oznaczeniami zgodnie z ADR;

2)

numerem ewidencyjnym nadanym przez WDT;

3)

terminem (miesiąc i rok) następnego badania.

12.

Oznakowanie określone w ust. 11 pkt 2 i 3 powinno być naniesione przez eksploatującego

białym lub czarnym kolorem na tylnej ściance zbiornika cysterny w jego górnej lewej

części. Wysokość liter i cyfr powinna mieścić się w granicach 40-60 mm. W technicznie

uzasadnionych przypadkach, za zgodą WDT, dopuszcza się inne miejsca oznakowania zbiornika.

Środki transportu wojskowego przewożące towary niebezpieczne powinny być przystosowane,

wyposażone i oznakowane zgodnie z ADR, RID lub ADN, z zastrzeżeniem § 23 i 28.

Pojazdy cystern do przewozu materiałów ciekłych zapalnych muszą spełniać następujące

wymagania

1)

tylna część pojazdu powinna być zaopatrzona na całej szerokości w zderzak zabezpieczający

przed uderzeniem z tyłu; odległość pomiędzy tylną ścianą zbiornika cysterny a tylną

częścią zderzaka powinna wynosić co najmniej 100 mm; odległość tę mierzy się od tylnego

punktu ściany zbiornika lub od wystającego osprzętu połączonego z przewożonym towarem

niebezpiecznym;

2)

pojazd powinien być wyposażony w główny wyłącznik akumulatora spełniający wymogi ADR;

3)

pojazd powinien być wyposażony w urządzenia uziemiające zgodnie z PN-S-48011;

4)

pojazd przewożący towar niebezpieczny, a także pojazd ze zbiornikiem próżnym niezneutralizowanym

powinien być oznakowany tablicami barwy pomarańczowej zgodnie z 5.3.2 ADR oraz znakiem

pojazdu specjalnego, zgodnie z § 7 rozporządzenia Ministrów Obrony Narodowej oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji

z dnia 9 czerwca 2005 r. w sprawie warunków technicznych pojazdów specjalnych i pojazdów

używanych do celów specjalnych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.

1.

Pojazdy, dla których wymaga się wystawienia wojskowego świadectwa dopuszczenia do

przewozu towarów niebezpiecznych, podlegają sprawdzeniu w zakresie spełnienia dodatkowych

wymagań technicznych określonych w rozporządzeniu lub ADR oraz rozporządzeniu Ministrów Obrony Narodowej oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji

z dnia 9 czerwca 2005 r. w sprawie warunków technicznych pojazdów specjalnych i pojazdów

używanych do celów specjalnych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej dotyczących wyposażenia lub przystosowania tych pojazdów.

2.

Sprawdzenia w zakresie spełniania dodatkowych wymagań technicznych, o których mowa

w ust. 1, dokonuje w drodze badania technicznego uprawniona stacja kontroli pojazdów.

3.

Sprawdzenia, o którym mowa w ust. 2, dokonuje się po przedstawieniu przez użytkownika

pojazdu protokołu zaświadczającego o pozytywnym wyniku badania technicznego urządzenia

transportowego, wydanego przez WDT.

1.

Wojskowe świadectwo dopuszczenia do przewozu towarów niebezpiecznych, na wniosek dowódcy

jednostki wojskowej odpowiedzialnej za pojazd, wystawia WDT na okres nie dłuższy niż

dwanaście miesięcy. Termin ważności świadectwa określa się na podstawie dokumentów

wystawionych przez WDT oraz stację kontroli pojazdów. Termin nie może być dłuższy

niż termin następnego badania technicznego urządzenia transportowego wydanego przez

WDT.

2.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dowódca jednostki wojskowej odpowiedzialnej za

pojazd powinien dołączyć zaświadczenie o pozytywnym wyniku przeprowadzonego badania

technicznego pojazdu wydane przez uprawnioną stację kontroli pojazdów.

3.

Wojskowe świadectwo dopuszczenia do przewozu towarów niebezpiecznych wypełnia się

pismem maszynowym w języku polskim.

4.

W przypadku utraty wojskowego świadectwa dopuszczenia do przewozu towarów niebezpiecznych,

na wniosek dowódcy jednostki wojskowej, WDT wydaje wtórnik świadectwa.

5.

Wzór wojskowego świadectwa dopuszczenia do przewozu towarów niebezpiecznych określa

załącznik nr 2 do rozporządzenia.

1.

Warunkiem przedłużenia ważności wojskowego świadectwa dopuszczenia pojazdów do przewozu

towarów niebezpiecznych jest posiadanie aktualnego badania technicznego urządzenia

transportowego wydanego przez WDT, przedstawienie aktualnego zaświadczenia o pozytywnym

wyniku przeprowadzonego badania technicznego pojazdu wydanego przez stację kontroli

pojazdów oraz oryginału wojskowego świadectwa, o przedłużenie ważności którego wnioskodawca

występuje.

2.

Do przedłużenia wojskowego świadectwa dopuszczenia pojazdów do przewozu towarów niebezpiecznych

mają zastosowanie przepisy § 25 ust. 1 rozporządzenia.

1.

Statki, dla których przepisy ADN wymagają wystawienia odpowiedniego świadectwa dopuszczenia

do przewozu towarów niebezpiecznych, zwanego dalej „świadectwem dopuszczenia statku

ADN”, podlegają sprawdzeniu w zakresie spełnienia dodatkowych wymagań technicznych,

określonych w ustawie, dotyczących wyposażenia lub przystosowania tych statków.

2.

Statki w zakresie sprawdzenia spełnienia dodatkowych wymagań technicznych, o których

mowa w ust. 1, wykonuje WDT na zasadach określonych w ustawie i wystawia protokół

z przeprowadzenia badania.

3.

Statki przeznaczone do przewozu towarów niebezpiecznych podlegają inspekcji w zakresie

wyposażenia oraz dokumentów związanych z przewozem towarów niebezpiecznych.

1.

Pojazdy sił zbrojnych przeznaczone do przewozu towarów niebezpiecznych zarejestrowane

po dniu wejścia w życie rozporządzenia muszą spełniać wszystkie wymagania techniczne

dotyczące pojazdów zgodne z umową ADR.

2.

Pojazdy zarejestrowane przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, a niespełniające

wymogów umowy ADR, mogą być wykorzystywane do przewozu towarów niebezpiecznych do

czasu wycofania ich z eksploatacji w siłach zbrojnych, z zastrzeżeniem § 23.

Cysterny sił zbrojnych do przewozu materiałów klasy 3 według ADR wytworzone, eksploatowane

i objęte dozorem technicznym przez WDT, przed dniem wejścia w życie rozporządzenia,

a niespełniające wymogów umowy ADR, mogą być eksploatowane do czasu wycofania ich

z eksploatacji w siłach zbrojnych na zasadach określonych w rozporządzeniu.

Zbiorniki wytworzone do dnia 31 grudnia 1990 r. ze stopu aluminium AlMg2 (PA-2), dla

których minimalna grubość ścianki zbiornika wynosi co najmniej 4,6 mm, uważa się za

spełniające wymagania konstrukcyjne dotyczące minimalnej grubości ścianki zbiornika

określone w 6.8.2.1 ADR.

Cysterny do przewozu materiałów ciekłych zapalnych wytworzone i objęte dozorem technicznym

przed wejściem w życie rozporządzenia powinny spełniać wymagania w zakresie konstrukcji,

wyposażenia, dokumentacji, oznaczeń i badań technicznych określone w § 8-21 i 30.

Opakowania wprowadzone na wyposażenie sił zbrojnych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia,

a niespełniające wymogów umowy ADR, RID i ADN, mogą być eksploatowane do czasu wycofania

ich z eksploatacji w siłach zbrojnych na zasadach określonych w rozporządzeniu.

Wyłączeniu w zakresie certyfikacji oraz oznakowania napisami podlegają opakowania

stosowane do przechowywania oraz przewozu towarów niebezpiecznych klasy 1 oraz klasy

6.1 - środki bojowe, które zostały wyprodukowane do dnia 31 grudnia 2002 r., pod warunkiem

zachowania ich należytego stanu technicznego oraz oznakowania nalepkami ostrzegawczymi,

zgodnie z kryterium klasyfikacyjnym dla danego towaru niebezpiecznego.

Świadectwo dopuszczenia pojazdu ADR wystawione lub przedłużone przed dniem wejścia

w życie rozporządzenia zachowuje swoją ważność przez okres, na który zostało wystawione

lub przedłużone.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.