Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 27 września 2012 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników
Table of Provisions (58)
Statutory Text (58 Articles)
Ustawa określa
1)
zasady ewidencji
a)
podatników,
b)
płatników podatków,
c)
płatników składek na ubezpieczenia społeczne oraz ubezpieczenia zdrowotne, zwanych
dalej „płatnikami składek ubezpieczeniowych”;
2)
zasady i tryb nadawania numeru identyfikacji podatkowej, zwanego dalej „NIP”;
3)
zasady posługiwania się identyfikatorem podatkowym.
1.
Osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej,
które na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami, podlegają obowiązkowi ewidencyjnemu.
2.
Obowiązkowi ewidencyjnemu podlegają również inne podmioty niż wymienione w ust. 1,
jeżeli na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami, oraz płatnicy podatków.
3.
Obowiązkowi ewidencyjnemu podlegają także podmioty będące, na podstawie odrębnych
ustaw, płatnikami składek ubezpieczeniowych.
4
Obowiązkowi ewidencyjnemu nie podlegają podatnicy, którzy uzyskali numer identyfikacyjny
na podstawie art. 132 ust. 5 oraz art. 134a ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
towarów i usług
(Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054).
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lutego 2005 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 8, który wchodzi
w życie z dniem 1 marca 2005 r.
1.
Identyfikatorem podatkowym jest
1)
numer PESEL - w przypadku podatników będących osobami fizycznymi objętymi rejestrem
PESEL nieprowadzących działalności gospodarczej lub niebędących zarejestrowanymi podatnikami
podatku od towarów i usług;
2)
NIP - w przypadku pozostałych podmiotów podlegających obowiązkowi ewidencyjnemu, o
którym mowa w art. 2.
2.
NIP nie może mieć ukrytego lub jawnego charakteru znaczącego, określającego pewne
cechy podatnika, płatnika podatku albo płatnika składek ubezpieczeniowych.
W przypadku gdy z odrębnych przepisów wynika obowiązek podawania NIP, obowiązek ten
dotyczy wyłącznie podmiotów, które są obowiązane posiadać NIP na podstawie przepisów
niniejszej ustawy.
W sprawach określonych w art. 5 ust. 1, art. 8b i art. 8c oraz art. 9 ust. 1 właściwymi
naczelnikami urzędów skarbowych są
1)
dla podatników podatku od towarów i usług, niekorzystających ze zwolnienia od tego
podatku - naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach podatku od towarów i usług;
2)
dla jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, korzystających ze zwolnienia
od podatku od towarów i usług - naczelnik urzędu skarbowego właściwy ze względu na
siedzibę jednostki lub miejsce wykonywania działalności;
3)
dla pozostałych podatników
a)
będących podatnikami podatku dochodowego - naczelnik urzędu skarbowego właściwy w
sprawach tego podatku,
b)
niebędących podatnikami podatku dochodowego - naczelnik urzędu skarbowego właściwy
ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę podatnika, a jeżeli podatnik nie ma
miejsca zamieszkania lub siedziby w Polsce - naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego
Warszawa Śródmieście;
4)
dla płatników podatków oraz płatników składek ubezpieczeniowych, niebędących jednocześnie
podatnikami, o których mowa w pkt 1-3 - naczelnik urzędu skarbowego właściwy ze względu
na miejsce zamieszkania lub siedzibę płatnika; w pozostałych przypadkach właściwym
naczelnikiem urzędu skarbowego jest naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego Warszawa
Śródmieście.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2011 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 20, 21 i 28,
art. 2 i art. 3, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.
1
Podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 2a, są obowiązani do dokonania zgłoszenia identyfikacyjnego
do naczelnika urzędu skarbowego albo organu właściwego na podstawie odrębnych przepisów.
Zgłoszenia identyfikacyjnego dokonuje się jednokrotnie, bez względu na rodzaj oraz
liczbę opłacanych przez podatnika podatków, formę opodatkowania, liczbę oraz rodzaje
prowadzonej działalności gospodarczej oraz liczbę prowadzonych przedsiębiorstw.
2
Zgłoszenie identyfikacyjne osób fizycznych zawiera nazwisko, imiona, imiona rodziców,
datę i miejsce urodzenia, płeć, nazwisko rodowe, obywatelstwo lub obywatelstwa, adres
miejsca zamieszkania, adres miejsca zameldowania na pobyt stały lub czasowy, rodzaj
i numer dowodu tożsamości oraz numer PESEL w przypadku osób fizycznych objętych tym
rejestrem.
2a
Zgłoszenia identyfikacyjnego nie dokonują podatnicy będący osobami fizycznymi objętymi
rejestrem PESEL nieprowadzący działalności gospodarczej lub niebędący zarejestrowanymi
podatnikami podatku od towarów i usług.
3.
Zgłoszenie identyfikacyjne podatników niebędących osobami fizycznymi zawiera w szczególności
pełną i skróconą nazwę (firmę), formę organizacyjno-prawną, adres siedziby, numer
identyfikacyjny REGON, organ rejestrowy lub ewidencyjny i numer nadany przez ten organ,
wykaz rachunków bankowych, adres miejsca przechowywania dokumentacji rachunkowej oraz
przedmiot wykonywanej działalności określony według obowiązujących standardów klasyfikacyjnych,
a ponadto
1)
w przypadku zakładów (oddziałów) osób prawnych oraz innych wyodrębnionych jednostek
wewnętrznych będących podatnikami - NIP oraz inne dane dotyczące jednostki macierzystej;
2
w przypadku spółek cywilnych, osobowych spółek handlowych i podmiotów podlegających
wpisowi do rejestru przedsiębiorców na zasadach określonych dla spółek osobowych -
dane dotyczące wspólników, w tym również identyfikator podatkowy poszczególnych wspólników;
3)
w przypadku podatkowych grup kapitałowych - dane dotyczące spółek wchodzących w skład
grupy, w tym również NIP nadane tym spółkom.
4
Zgłoszenie identyfikacyjne podatników będących osobami fizycznymi wykonujących działalność
gospodarczą zawiera dane, o których mowa w ust. 2, nazwę (firmę), adres głównego miejsca
wykonywania działalności gospodarczej, adresy dodatkowych miejsc wykonywania działalności,
numer identyfikacyjny REGON, organ ewidencyjny, wykaz rachunków bankowych, adres miejsca
przechowywania dokumentacji rachunkowej oraz przedmiot wykonywanej działalności określony
według obowiązujących standardów klasyfikacyjnych.
4a
W przypadku dokonywania zgłoszenia identyfikacyjnego przez pełnomocnika lub kuratora
sądowego do zgłoszenia dołącza się uwierzytelnioną lub poświadczoną urzędowo kopię
pełnomocnictwa lub postanowienia sądu. W przypadku udzielenia pełnomocnictwa wyłącznie
do dokonania zgłoszenia identyfikacyjnego do zgłoszenia dołącza się oryginał pełnomocnictwa.
Przepisy ustawy o swobodzie działalności gospodarczej mają zastosowanie odpowiednio do pełnomocnictwa udzielonego przez przedsiębiorcę
wpisanego do ewidencji, o której mowa w rozdziale 3 tej ustawy.
4b.
(uchylony).
5
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
wzory formularzy zgłoszeń identyfikacyjnych i formularzy zgłoszeń aktualizacyjnych,
z wyjątkiem zgłoszeń osób fizycznych będących przedsiębiorcami, biorąc pod uwagę kompletność
przekazywanych danych niezbędnych do ewidencji i identyfikacji podatników i płatników.
5a
Do zgłoszeń identyfikacyjnych oraz zgłoszeń aktualizacyjnych podatników będących osobami
fizycznymi wykonującymi działalność gospodarczą stosuje się formularz wniosku o wpis
do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, zgodnie z ustawą z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej
(Dz. U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447, z późn. zm..
6
Przepisy ust. 1, 2, 3-4a stosuje się odpowiednio do płatników podatków oraz płatników
składek ubezpieczeniowych.
1
Podatnicy rozpoczynający działalność gospodarczą w ramach wniosku o wpis do rejestru
przedsiębiorców albo do ewidencji działalności gospodarczej składają zgłoszenie identyfikacyjne
albo aktualizacyjne.
2
W przypadku określonym w ust. 1 podatnicy prowadzący działalność gospodarczą, zgodnie
z art. 9, są obowiązani dokonać zgłoszenia aktualizacyjnego w celu uzupełnienia danych,
w szczególności wykazu rachunków bankowych.
3
Naczelnik urzędu skarbowego jest obowiązany przekazać informację zwrotną o NIP nadanym
przedsiębiorcy rozpoczynającemu działalność gospodarczą niezwłocznie po nadaniu sądowi
prowadzącemu rejestr przedsiębiorców albo organowi prowadzącemu ewidencję działalności
gospodarczej.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem
1)
art. 1 pkt 1 oraz art. 2, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2011 r.;
2)
art. 1 pkt 11, który wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie
9 miesięcy od dnia ogłoszenia.
1
Podatnicy podatku od towarów i usług lub podatku akcyzowego są obowiązani dokonać
zgłoszenia identyfikacyjnego przed dokonaniem pierwszej czynności podlegającej opodatkowaniu
jednym z tych podatków, z tym że osoby fizyczne są obowiązane dokonać zgłoszenia identyfikacyjnego
tylko w przypadku dokonywania zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w art. 96 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług oraz w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym
(Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626, z późn. zm.. Zgłoszenia identyfikacyjnego dokonuje się niezależnie od zgłoszenia rejestracyjnego.
1a
Podatnicy, z wyłączeniem osób fizycznych objętych rejestrem PESEL nieprowadzących
działalności gospodarczej lub niebędących zarejestrowanymi podatnikami podatku od
towarów i usług, oraz płatnicy podatków podlegający obowiązkowi ewidencyjnemu są obowiązani
dokonać zgłoszenia identyfikacyjnego nie później niż w terminie przewidzianym do złożenia
pierwszej deklaracji, zeznania, informacji bądź oświadczenia, albo wraz z dokonaniem
pierwszej wpłaty podatku lub zaliczki na podatek.
2.
(uchylony).
3.
(uchylony).
4.
(uchylony).
5.
(uchylony).
6.
(uchylony).
7.
(uchylony).
8.
(uchylony).
9.
(uchylony).
10.
Płatnicy składek ubezpieczeniowych, niepodlegający obowiązkowi ewidencyjnemu jako
podatnicy ani jako płatnicy podatków, dokonują zgłoszenia identyfikacyjnego nie później
niż w terminach przewidzianych w odrębnych przepisach dotyczących terminów zgłaszania
do ubezpieczeń społecznych lub ubezpieczenia zdrowotnego.
W przypadku gdy z przepisów prawa podatkowego wynikają różne terminy dokonania czynności,
o których mowa w art. 6 ust. 1, 1a i 10, zgłoszenia identyfikacyjnego dokonuje się
jeden raz, w terminie najwcześniejszym.
(uchylony).
Nadanie NIP następuje przy użyciu Centralnego Rejestru Podmiotów - Krajowej Ewidencji
Podatników, zwanego dalej „CRP KEP”, po dokonaniu zgłoszenia identyfikacyjnego.
1.
Naczelnik urzędu skarbowego wydaje potwierdzenie nadania NIP. W przypadku osób fizycznych
objętych rejestrem PESEL potwierdzenie nadania NIP zawiera również numer PESEL.
2.
Potwierdzenie nadania NIP jest wydawane niezwłocznie, nie później niż w terminie 14
dni od dnia wpływu poprawnego zgłoszenia identyfikacyjnego do naczelnika urzędu skarbowego.
3.
W przypadku osób fizycznych rozpoczynających działalność gospodarczą potwierdzenie
nadania NIP wydaje się nie później niż następnego dnia roboczego po dniu wpływu do
naczelnika urzędu skarbowego poprawnego zgłoszenia identyfikacyjnego.
1.
Naczelnik urzędu skarbowego wydaje decyzję o odmowie nadania NIP w przypadku
1)
braku możliwości potwierdzenia tożsamości lub istnienia podmiotu;
2)
stwierdzenia, że dokonane zgłoszenie identyfikacyjne nie spełnia wymogów określonych
dla tego zgłoszenia;
3)
gdy podmiotowi został nadany NIP;
4)
wystąpienia o nadanie NIP przez podatnika, o którym mowa w art. 5 ust. 2a.
2.
Naczelnik urzędu skarbowego unieważnia z urzędu, w drodze decyzji, NIP nadany podmiotowi,
w przypadku
1)
wielokrotnego nadania NIP, biorąc pod uwagę interes prawny i gospodarczy podmiotu;
2)
nadania NIP na podstawie fałszywych lub fikcyjnych danych.
3.
Nie można posługiwać się unieważnionym NIP, a unieważniony NIP nie może zostać ponownie
nadany.
W zakresie nieuregulowanym w art. 8b i art. 8c do postępowań w sprawie odmowy nadania
NIP i unieważnienia z urzędu nadanego NIP stosuje się odpowiednio przepisy działu IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
(Dz. U. z 2012 r. poz. 749 i 1101). W zakresie wydawania potwierdzeń nadania NIP oraz zaświadczeń i informacji o nadanym
NIP stosuje się odpowiednio przepisy działu VIIIa ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
1
Podmioty, o których mowa w art. 6 ust. 1, 1a i 10, mają obowiązek aktualizowania danych
objętych zgłoszeniem identyfikacyjnym przez dokonanie zgłoszenia aktualizacyjnego
do naczelnika urzędu skarbowego, nie później niż w terminie 7 dni od dnia, w którym
nastąpiła zmiana danych.
1a.
(uchylony).
1b.
(uchylony).
1c.
(uchylony).
1d
W przypadku zmiany adresu miejsca zamieszkania przez podatnika będącego osobą fizyczną
objętą rejestrem PESEL nieprowadzącą działalności gospodarczej lub niebędącą zarejestrowanym
podatnikiem podatku od towarów i usług, za dokonanie aktualizacji uznaje się podanie
przez tego podatnika aktualnego adresu miejsca zamieszkania w składanej deklaracji
lub innym dokumencie związanym z obowiązkiem podatkowym. Podatnicy mogą również dokonać
aktualizacji adresu miejsca zamieszkania według wzoru określonego na podstawie art.
5 ust. 5.
2
Obowiązek dokonania zgłoszenia aktualizacyjnego przez podatników, o których mowa w
art. 6 ust. 1, występuje również w przypadku, gdy podatnikom tym, w wyniku utraty
prawa do zwolnienia od podatku od towarów i usług lub rezygnacji z tego prawa, zmieniła
się właściwość naczelnika urzędu skarbowego; w tym przypadku zgłoszenia aktualizacyjnego
dokonuje się naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu w sprawach podatku od towarów
i usług, wraz ze zgłoszeniem rejestracyjnym, o którym mowa w art. 96 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
3.
Aktualizacji danych ewidencyjnych dotyczących podatkowych grup kapitałowych dokonuje
wskazana w umowie spółka reprezentująca grupę. Obowiązek ten jest niezależny od obowiązku
aktualizacji danych, który ciąży na każdej ze spółek wchodzących w skład podatkowej
grupy kapitałowej.
4.
(uchylony).
5.
(uchylony).
6
Do aktualizacji danych objętych zgłoszeniem identyfikacyjnym stosuje się
1)
odpowiednio przepisy art. 5 ust. 4a;
2)
wzory formularzy zgłoszeń aktualizacyjnych określone w rozporządzeniu wydanym na podstawie
art. 5 ust. 5 albo formularz wniosku o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o
Działalności Gospodarczej, zgodnie z ustawą z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2009 r.
(uchylony).
1.
Zgłoszenia identyfikacyjne oraz zgłoszenia aktualizacyjne określone w rozporządzeniu
wydanym na podstawie ust. 3 mogą być składane za pomocą środków komunikacji elektronicznej.
2.
Naczelnik urzędu skarbowego lub elektroniczna skrzynka podawcza systemu teleinformatycznego
administracji podatkowej potwierdza, w formie elektronicznej, złożenie zgłoszenia
za pomocą środków komunikacji elektronicznej.
3.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
rodzaje zgłoszeń, które mogą być składane za pomocą środków komunikacji elektronicznej,
mając na względzie potrzebę upowszechniania tej formy składania zgłoszeń oraz ułatwienie
uzyskania numeru identyfikacji podatkowej.
1.
Zgłoszenie składane za pomocą środków komunikacji elektronicznej powinno zawierać
1)
dane w ustalonym formacie elektronicznym, zawarte we wzorze zgłoszenia określonym
w rozporządzeniu wydanym na podstawie art. 5 ust. 5;
2)
jeden podpis elektroniczny.
2.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw informatyzacji, określi, w drodze rozporządzenia
1)
(uchylony);
2)
sposób przesyłania zgłoszeń za pomocą środków komunikacji elektronicznej;
3)
rodzaje podpisu elektronicznego, którymi powinny być opatrzone poszczególne typy zgłoszeń.
3.
Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 2, minister właściwy do spraw finansów
publicznych uwzględni konieczność zapewnienia bezpieczeństwa, wiarygodności i niezaprzeczalności
danych zawartych w zgłoszeniach oraz ich ochrony przed nieuprawnionym dostępem, w
szczególności poprzez weryfikację podpisu i znakowanie czasem.
1
Podatnicy są obowiązani podawać identyfikator podatkowy na dokumentach związanych
z wykonywaniem zobowiązań podatkowych oraz niepodatkowych należności budżetowych,
do których poboru są obowiązane organy podatkowe lub celne.
2
W sprawach dotyczących zobowiązań podatkowych oraz niepodatkowych należności budżetowych
podatnicy mają obowiązek podawać identyfikator podatkowy na żądanie
1)
organów administracji rządowej i samorządowej;
2)
organów kontroli skarbowej;
3)
przedstawicieli Najwyższej Izby Kontroli;
4)
banków i spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych;
5)
stron czynności cywilnoprawnych;
6)
płatników oraz inkasentów podatków i niepodatkowych należności budżetowych.
3
Płatnicy i inkasenci, o których mowa w ust. 2 pkt 6, są obowiązani żądać od podatników
podania identyfikatora podatkowego i podawać go organom podatkowym na dokumentach
związanych z wykonywaniem zobowiązań podatkowych oraz niepodatkowych należności budżetowych,
do których poboru są obowiązane organy podatkowe lub celne.
4.
Osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
oraz inne podmioty będące podatnikami na podstawie przepisów prawa polskiego oraz
ratyfikowanych umów międzynarodowych, których Rzeczpospolita Polska jest stroną, w
tym także mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd za granicą, w przypadku
uzyskania numeru służącego identyfikacji dla celów podatkowych lub ubezpieczeń społecznych
w innym państwie, są obowiązane podawać ten numer na żądanie
1)
organów podatkowych;
2)
organów kontroli skarbowej i jednostek organizacyjnych kontroli skarbowej;
3)
płatników podatków;
4)
organów i instytucji ubezpieczeń społecznych;
5)
podmiotów określonych w art. 42 ust. 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
(Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm..
5.
Faktyczny odbiorca określony w art. 42c ust. 1 i 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, mający numer identyfikacji podatkowej nadany w państwie miejsca zamieszkania innym
niż Rzeczpospolita Polska, jest obowiązany podawać ten numer podmiotowi wypłacającemu
określonemu w art. 42c ust. 2 tej ustawy. Podmiot wypłacający jest obowiązany żądać
podania numeru identyfikacji podatkowej i przekazywać go naczelnikowi urzędu skarbowego
właściwemu dla opodatkowania osób zagranicznych.
1.
NIP nadany podatnikowi nie przechodzi na następcę prawnego, z wyjątkiem
1)
przekształcenia przedsiębiorstwa państwowego w jednoosobową spółkę Skarbu Państwa
lub przedsiębiorstwa komunalnego w jednoosobową spółkę gminy;
2)
przekształcenia spółki cywilnej w spółkę handlową lub spółki handlowej w inną spółkę
handlową.
1a.
Do celów identyfikacji podatkowej za przekształcenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2,
uznaje się również wpis spółki cywilnej do rejestru na podstawie art. 26 § 4 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych
(Dz. U. Nr 94, poz. 1037, z późn. zm..
2
W przypadku zgonu lub ustania bytu prawnego podatnika, nadany NIP wygasa, z wyjątkiem
przypadków wymienionych w ust. 1 i 1a.
3.
(uchylony).
3a
Sądy rejestrowe są obowiązane, w terminie 14 dni od dnia wykreślenia podmiotu z rejestru
przedsiębiorców lub rejestru stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych,
fundacji oraz samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej, do przekazania
informacji o wykreśleniu naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu ze względu na ostatni
adres siedziby podmiotu.
Przepisy niniejszego rozdziału, dotyczące podatników, stosuje się odpowiednio do płatników
podatków oraz płatników składek ubezpieczeniowych.
1.
Dokumentacja związana z nadaniem NIP oraz aktualizowaniem danych zawartych w zgłoszeniach
identyfikacyjnych jest gromadzona i przechowywana w urzędach skarbowych.
2.
Dokumentacja, o której mowa w ust. 1, nie podlega przekazaniu do archiwów państwowych.
3
Naczelnik urzędu skarbowego wydaje
1)
zaświadczenie o nadaniu NIP podmiotowi, który się nim posługuje, na wniosek tego podmiotu;
2)
informację o nadanym NIP podmiotowi, na wniosek osoby trzeciej zawierający dane podmiotu,
o którego NIP wystąpiono.
3a
Minister właściwy do spraw finansów publicznych oraz naczelnicy urzędów skarbowych
udostępniają NIP organom prowadzącym urzędowe rejestry na podstawie odrębnych przepisów,
na ich wniosek zawierający dane niezbędne do identyfikacji podmiotu. Wniosek i NIP
organy otrzymują za pośrednictwem elektronicznej platformy usług administracji publicznej
(ePUAP), o której mowa w art. 19a ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących
zadania publiczne
(Dz. U. Nr 64, poz. 565, z późn. zm., lub innych środków komunikacji elektronicznej.
3b
Wzory wniosków, o których mowa w ust. 3, udostępnia się w Biuletynie Informacji Publicznej
ministra właściwego do spraw finansów publicznych.
4.
(uchylony).
1.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych prowadzi w formie elektronicznej CRP
KEP.
2.
CRP KEP służy
1)
gromadzeniu wybranych danych ewidencyjnych z rejestru PESEL dotyczących osób fizycznych
objętych tym rejestrem oraz danych wynikających
a)
ze zgłoszeń identyfikacyjnych i aktualizacyjnych podmiotów,
b)
z niektórych dokumentów związanych z obowiązkami wynikającymi z przepisów podatkowych;
2)
weryfikacji danych, o których mowa w pkt 1, oraz porównaniu ich z rejestrami urzędowymi
prowadzonymi na podstawie odrębnych przepisów.
3.
Naczelnicy urzędów skarbowych wprowadzają do CRP KEP dane zawarte w dokumentacji,
o której mowa w art. 13 ust. 1, oraz dane z dokumentów, o których mowa w ust. 2 pkt
1 lit. b.
4
Minister właściwy do spraw wewnętrznych po zarejestrowaniu osoby fizycznej w rejestrze
PESEL jest obowiązany przekazywać niezwłocznie z tego rejestru do CRP KEP następujące
dane: nazwisko, imię, numer PESEL oraz informację o dacie zgonu.
5
Minister właściwy do spraw wewnętrznych, po otrzymaniu od ministra właściwego do spraw
finansów publicznych informacji o zaewidencjonowaniu osoby fizycznej objętej rejestrem
PESEL w CRP KEP, niezwłocznie przekazuje posiadane dane z rejestru PESEL w zakresie
określonym w art. 5 ust. 2.
6
W przypadku zmiany danych, o których mowa w ust. 4 i 5, minister właściwy do spraw
wewnętrznych niezwłocznie przekazuje zmienione dane.
7
Przekazywanie danych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych następuje przy
wykorzystaniu środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną
(Dz. U. Nr 144, poz. 1204, z późn. zm. i na zasadach określonych w ustawie z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących
zadania publiczne oraz w ustawie z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności
(Dz. U. Nr 217, poz. 1427, z późn. zm..
8.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych i naczelnik urzędu skarbowego uzupełniają
w CRP KEP dane dotyczące numeru KRS, numeru identyfikacyjnego REGON, numeru PESEL
oraz rodzaju i numeru dowodu tożsamości na podstawie informacji otrzymanych od organów
prowadzących na podstawie odrębnych przepisów rejestry urzędowe zawierające te dane.
CRP KEP jest wykorzystywany przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych,
dyrektorów izb skarbowych, naczelników urzędów skarbowych, Szefa Służby Celnej, dyrektorów
izb celnych, naczelników urzędów celnych, organy kontroli skarbowej oraz Generalnego
Inspektora Informacji Finansowej do realizacji celów i zadań ustawowych.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw informatyzacji, po zasięgnięciu opinii Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
określi, w drodze rozporządzenia, minimalną funkcjonalność oraz warunki organizacyjno-techniczne
funkcjonowania CRP KEP, mając na uwadze zachowanie zgodności z minimalnymi wymaganiami
i sposobem stwierdzania zgodności oprogramowania, określonymi na podstawie ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących
zadania publiczne, zachowanie możliwości realizacji przez Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego zadań
wynikających z art. 35 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji
Wywiadu
(Dz. U. z 2010 r. Nr 29, poz. 154, z późn. zm. oraz zapewnienie bezpieczeństwa danych i ich ochrony przed nieuprawnionym ujawnieniem
i dostępem.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2011 r., z wyjątkiem
1)
art. 1 pkt 7 lit. a tiret czwarte, art. 1 pkt 7 lit. b i lit. e, art. 1 pkt 8 oraz
art. 4, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.;
2)
art. 6, który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
1
Dane zgromadzone w CRP KEP oraz zawarte w dokumentacji, o której mowa w art. 13 ust.
1, są objęte tajemnicą skarbową, z wyjątkiem NIP oraz numeru identyfikacyjnego REGON.
1a
Do przestrzegania tajemnicy skarbowej, o której mowa w ust. 1, są obowiązane
1)
osoby wymienione w art. 294 § 1 pkt 1, 4 i 5 Ordynacji podatkowej;
2)
sędziowie;
3)
pracownicy organów pośredniczących w składaniu zgłoszeń identyfikacyjnych i aktualizacyjnych;
4)
organy wymienione w art. 14a i pracownicy urzędów obsługujących te organy.
2.
Dane zgromadzone w CRP KEP udostępnia się wyłącznie
1
sądom, prokuratorom, organom podatkowym, organom celnym, przedstawicielom Najwyższej
Izby Kontroli, Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego,
Służby Kontrwywiadu Wojskowego i Żandarmerii Wojskowej - w związku z prowadzonym postępowaniem;
1a)
Szefowi Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w celu realizacji jego zadań ustawowych;
1b)
(uchylony);
1c
komornikom sądowym i organom egzekucyjnym wymienionym w odrębnych przepisach - w związku
z prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym lub zabezpieczającym;
2)
naczelnym i centralnym organom administracji rządowej - w związku z postępowaniem
w sprawie udzielenia koncesji bądź zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej;
3)
podatnikowi - w zakresie dotyczącym jego numeru;
4)
służbom statystyki publicznej w zakresie i dla potrzeb wynikających z przepisów o
statystyce publicznej;
5)
Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych oraz Państwowemu Funduszowi Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych
- do realizacji zadań i celów określonych w odrębnych ustawach;
6)
(uchylony);
7
organom prowadzącym urzędowe rejestry na podstawie odrębnych przepisów, na wniosek
zawierający dane niezbędne do identyfikacji podmiotów, o których mowa w art. 2, w
zakresie NIP, w związku z realizacją ich zadań ustawowych.
2a
Obowiązek udostępniania danych zgromadzonych w CRP KEP nie dotyczy sytuacji, gdy podmiot,
o którym w ust. 2, występuje o udostępnienie wyłącznie danych, o których mowa w art.
14 ust. 4.
3
Dane zgromadzone w CRP KEP są udostępniane przez ministra właściwego do spraw finansów
publicznych oraz naczelników urzędów skarbowych podmiotom, o których mowa w ust. 2,
z zastrzeżeniem ust. 4.
4
Dane zgromadzone w CRP KEP są udostępniane podmiotom, o których mowa w ust. 2 pkt
1c i 3, wyłącznie przez naczelnika urzędu skarbowego.
Przepisy niniejszego rozdziału, dotyczące podatników, stosuje się odpowiednio do płatników
podatków oraz płatników składek ubezpieczeniowych.
W zakresie nieuregulowanym w art. 15 stosuje się przepisy art. 294 § 2-5 oraz działu
VIII Ordynacji podatkowej.
(uchylony).
Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia jej ogłoszenia, z wyjątkiem art.
1 pkt 22-23 i pkt 25-26, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia roku następującego
po roku, w którym ustawa weszła w życie.
(uchylony).
(pominięty).
(pominięty).
Numery identyfikacyjne nadane na podstawie ustawy wymienionej w art. 19 stają się
NIP. Przepis art. 8 ust. 2 stosuje się odpowiednio.
(pominięty).
1.
(pominięty).
2.
Minister Finansów
3
Minister Finansów
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1996 r.
1.
Z dniem 1 stycznia 2012 r. znosi się numer identyfikacji podatkowej nadany osobom
fizycznym objętym rejestrem PESEL, nieprowadzącym działalności gospodarczej lub niebędącym
zarejestrowanymi podatnikami podatku od towarów i usług.
2.
Od dnia 1 stycznia 2012 r. jedynym identyfikatorem podatkowym osób, o których mowa
w ust. 1, jest numer PESEL.
W okresie od dnia 1 września 2011 r. do dnia 31 grudnia 2011 r. osoby fizyczne, o
których mowa w art. 5 ust. 2a ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą, otrzymują numer NIP zgodnie z art. 8a ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą.
1.
Prezes Głównego Urzędu Statystycznego, Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Prezes
Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego oraz minister właściwy do spraw finansów
publicznych współpracują z ministrem właściwym do spraw gospodarki w zakresie warunków
technicznych umożliwienia przekazywania przez CEIDG danych przedsiębiorców niezbędnych
odpowiednio dla krajowego rejestru urzędowego podmiotów gospodarki narodowej (REGON),
zgłoszenia płatnika składek oraz zgłoszeń identyfikacyjnych lub aktualizacyjnych,
o których mowa w ustawie z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników
i płatników
(Dz. U. z 2004 r. Nr 269, poz. 2681, z późn. zm. oraz weryfikacji tych zgłoszeń.
2.
Prezes Głównego Urzędu Statystycznego, Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Prezes
Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego oraz minister właściwy do spraw finansów
publicznych współpracują z Ministrem Sprawiedliwości w zakresie warunków technicznych
umożliwienia przekazywania przez Krajowy Rejestr Sądowy danych podmiotów wpisanych
w Krajowym Rejestrze Sądowym niezbędnych odpowiednio dla krajowego rejestru urzędowego
podmiotów gospodarki narodowej (REGON), zgłoszenia płatnika składek oraz zgłoszeń
identyfikacyjnych lub aktualizacyjnych, o których mowa w ustawie z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników
i płatników oraz weryfikacji tych zgłoszeń.
W okresie od dnia 1 września 2011 r. do dnia 31 grudnia 2011 r. nie można żądać numeru
identyfikacji podatkowej od osób fizycznych, o których mowa w art. 5 ust. 2a ustawy
wymienionej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jeżeli obowiązek jego
przedstawienia nie wynika z przepisu prawa.
Przepisy wykonawcze wydane na podstawie przepisów upoważniających zmienianych niniejszą
ustawą pozostają w mocy, do czasu wejścia w życie przepisów wydanych na podstawie
przepisów upoważniających w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak
niż przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Numer identyfikacji podatkowej nadany na podstawie dotychczasowych przepisów staje
się numerem identyfikacji podatkowej w rozumieniu ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą.
1.
Krajowa Ewidencji Podatników, o której mowa w art. 14 ustawy wymienionej w art. 1,
w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, przekształca
się w Centralny Rejestr Podmiotów - Krajową Ewidencję Podatników i zawiera aktualne
dane zgromadzone w Krajowej Ewidencji Podatników.
2.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych przekaże do Centralnego Rejestru Podmiotów
- Krajowej Ewidencji Podatników, dane z rejestru PESEL
1)
osób fizycznych objętych tym rejestrem w zakresie danych, o których mowa w art. 14
ust. 4 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą - nie później
niż do dnia 3 stycznia 2012 r.;
2)
osób fizycznych zaewidencjonowanych w Centralnym Rejestrze Podmiotów - Krajowej Ewidencji
Podatników, w zakresie posiadanych danych, o których mowa w art. 5 ust. 2 ustawy wymienionej
w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą - w terminie 7 dni od dnia, w którym
minister właściwy do spraw finansów publicznych wskaże numery PESEL osób fizycznych
zaewidencjonowanych w Centralnym Rejestrze Podmiotów - Krajowej Ewidencji Podatników.
3.
Naczelnicy urzędów skarbowych do dnia utworzenia Centralnego Rejestru Podmiotów -
Krajowej Ewidencji Podatników, uzupełniają dokumentację, o której mowa w art. 13 ust.
1 ustawy wymienionej w art. 1, o dane dotyczące numeru KRS, numeru identyfikacyjnego
REGON, numeru PESEL oraz rodzaju i numeru dowodu tożsamości. Przepis art. 14 ust.
3 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie
niniejszej ustawy, stosuje się.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem
1)
art. 1 pkt 2-4, art. 13, 14 i 17, art. 22 pkt 2, art. 24, art. 65-67 oraz art. 69
- które wchodzą w życie z dniem 31 marca 2009 r.;
2)
art. 68 - który wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2011 r.
1.
Do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem 1 września 2011 r. w sprawach
o nadanie numeru identyfikacji podatkowej stosuje się przepisy ustawy wymienionej
w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.
2.
Do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy w sprawach o
1)
stwierdzenie nieważności decyzji o nadaniu numeru identyfikacji podatkowej,
2)
wydanie duplikatu decyzji o nadaniu numeru identyfikacji podatkowej
- stosuje się przepisy ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed
dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.
3.
Do postępowań w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o nadaniu numeru identyfikacji
podatkowej, które nie zostały wszczęte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy
z powodu niemożności doręczenia postanowienia o wszczęciu tego postępowania, stosuje
się przepisy ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
4.
Organem właściwym do prowadzenia postępowań, o których mowa w ust. 3, jest organ podatkowy,
który wydał postanowienie o wszczęciu tego postępowania.
Postępowania określone w art. 72 ust. 1, w których stroną jest osoba fizyczna, o której
mowa w art. 5 ust. 2a ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
niezakończone do dnia 31 grudnia 2011 r. umarza się.
1.
Do wyczerpania nakładów druków formularzy, których wzory zostały określone na podstawie
odrębnych przepisów, jednak nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2012 r., druki te mogą
być stosowane wobec osób fizycznych, o których mowa w art. 5 ust. 2a ustawy wymienionej
w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
2.
Uznaje się za prawidłowe zastosowanie druków, o których mowa w ust. 1, bez podania
numeru identyfikacji podatkowej przez osoby fizyczne, o których mowa w art. 5 ust.
2a ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
3.
Osoby fizyczne, o których mowa w art. 5 ust. 2a ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą, od dnia 1 stycznia 2012 r. nie uzupełniają o numer identyfikacji
podatkowej formatu elektronicznego druków, o których mowa w ust. 1.
„1. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie
1)
art. 5 ust. 5 ustawy wymienionej w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów
wykonawczych wydanych na podstawie art. 5 ust. 5 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą,
2)
art. 17a ust. 4 ustawy wymienionej w art. 4 zachowują moc do dnia wejścia w życie
przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 17a ust. 4 ustawy wymienionej w
art. 4, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
3)
art. 9 ust. 8 ustawy wymienionej w art. 7 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów
wykonawczych wydanych na podstawie art. 9 ust. 8 ustawy wymienionej w art. 7, w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą
- nie dłużej jednak niż przez 9 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 2011 r., z wyjątkiem
1)
art. 71 ust. 3, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia;
2)
art. 1 pkt 4 lit. a, b i e w zakresie ust. 6, pkt 5-7, pkt 9 lit. a-d, pkt 10, pkt
13 lit. b, pkt 15 w zakresie art. 14 ust. 4-7 i pkt 16 w zakresie art. 14b oraz art.
5, art. 6, art. 9, art. 18, art. 45, art. 58 i art. 59, które wchodzą w życie z dniem
1 stycznia 2012 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 5-56,
oraz art. 77 i art. 78, które wchodzą w życie z dniem 1 października 2006 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia z wyjątkiem art. 131,
który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2013 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2011 r., z wyjątkiem art. 17 ust. 2 i 3, art.
25, art. 88 ust. 3, art. 106 ust. 2 zdanie trzecie, ust. 3 pkt 13, ust. 4 pkt 11 i
ust. 5, art. 148 pkt 6 oraz art. 172 pkt 10, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia
2012 r.