Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 2 listopada 2012 r. w sprawie jednoznacznego oznaczenia materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, oznaczenia obiektów produkcyjnych oraz rejestru oznaczeń

1.

Rozporządzenie określa

1)

wymagania w zakresie jednoznacznego oznaczenia materiału wybuchowego przeznaczonego

do użytku cywilnego;

2)

wzór jednoznacznego oznaczenia;

3)

sposób oznaczenia kraju producenta lub przywozu materiału wybuchowego na obszar Unii

Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego

Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym;

4)

wymagania w zakresie oznaczenia obiektu produkcyjnego oraz wzór wniosku o oznaczenie

obiektu produkcyjnego;

5)

sposób prowadzenia rejestru jednoznacznych oznaczeń oraz zakres informacji gromadzonych

w tym rejestrze niezbędnych do identyfikacji przedsiębiorcy, który wytwarza materiały

wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego, oraz do ustalenia lokalizacji tych materiałów;

6)

warunki przechowywania danych zgromadzonych w rejestrze jednoznacznych oznaczeń dotyczących

materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego w sposób zapewniający ochronę

przed przypadkowym lub celowym uszkodzeniem lub zniszczeniem danych;

7)

tryb postępowania przy przekazywaniu uprawnionym organom i służbom państwowym danych

dotyczących materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego.

2.

Rozporządzenia nie stosuje się do

1)

materiałów wybuchowych, które zostały przewiezione i dostarczone bez opakowania lub

w ciężarówkach z zamontowanymi pompami w celu bezpośredniego wyładowania do otworu

wybuchowego;

2)

materiałów wybuchowych wyprodukowanych w miejscu wykonywania prac z użyciem materiałów

wybuchowych i ładowanych bezpośrednio po wyprodukowaniu;

3)

amunicji;

4)

lontów, które są niedetonującymi urządzeniami zapalającymi o kształcie sznura;

5)

lontów prochowych, które składają się z rdzenia z drobnoziarnistego prochu czarnego

otoczonego elastyczną tkaniną, z jednym lub kilkoma zewnętrznymi pokryciami zabezpieczającymi

i które po zapaleniu palą się w określonym tempie bez zewnętrznego efektu wybuchowego;

6)

spłonek kapsułkowych, które składają się z kapsułki metalowej lub z tworzywa sztucznego,

zawierającej niewielką ilość mieszaniny inicjującej, łatwo zapalającej się przy uderzeniu

i które stosowane są jako elementy zapalające w nabojach do broni strzeleckiej lub

w spłonkach nabojowych do ładunków miotających.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o najmniejszej jednostce opakowania, rozumie się

przez to opakowanie (pudełko, worek, krążek lontu, bęben) zawierające określoną liczbę

sztuk wyrobu klasyfikowanego według tego samego jednoznacznego kodu produktu i informacji

logistycznej sporządzonej przez przedsiębiorcę wytwarzającego materiały wybuchowe.

1.

Alfanumeryczny kod, będący częścią jednoznacznego oznaczenia, o którym mowa w art. 23a ust. 1 ustawy z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej

w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami

i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, zwanej dalej „ustawą”, składa się z

1)

dwóch liter wskazujących kraj producenta lub przywozu materiału wybuchowego na obszar

Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego

Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym;

2)

trzech cyfr stanowiących kod oznaczenia obiektu produkcyjnego;

3)

jednoznacznego kodu produktu i informacji logistycznej sporządzonej przez przedsiębiorcę

wytwarzającego lub importującego materiał wybuchowy na obszar Unii Europejskiej, Konfederacji

Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu

(EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zwanego dalej „przedsiębiorcą”.

2.

Oznaczenie kraju producenta lub przywozu materiału wybuchowego na obszar Unii Europejskiej,

Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o

Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym powinno być

zgodne z kodem nazw krajów oraz ich jednostek organizacyjnych określonym w Polskiej

Normie PN-ISO 3166-1:2008 w części pierwszej: Kody krajów.

3.

Obiektowi produkcyjnemu jest nadawany trzycyfrowy kod oznaczenia obiektu produkcyjnego.

W przypadku gdy kolejny numer kodu oznaczenia obiektu produkcyjnego składa się z cyfr

w ilości mniejszej niż trzy - poprzedza się go odpowiednią liczbą zer.

4.

Kod oznaczenia obiektu produkcyjnego umieszcza się w widocznym miejscu na tym obiekcie.

5.

Wzór wniosku o nadanie kodu oznaczenia obiektu produkcyjnego

1)

stanowi załącznik nr 1 do rozporządzenia;

2)

jest dostępny w centralnym repozytorium dokumentów elektronicznych.

1.

Oznaczenie do odczytu elektronicznego zawiera informacje zawarte w alfanumerycznym

kodzie.

2.

Oznaczenie do odczytu elektronicznego umieszcza się w formie kodu kreskowego lub kodu

matrycowego.

1.

Jednoznaczne oznaczenie, o którym mowa w art. 23a ust. 1 ustawy, umieszcza się na

materiale wybuchowym w postaci bezpośredniego nadruku, pieczęci lub trwale przytwierdzonej

etykiety samoprzylepnej.

2.

W przypadku materiałów wybuchowych, które mają zbyt małe wymiary, aby umieścić na

nich jednoznaczny kod produktu i informację logistyczną sporządzoną przez producenta,

dopuszcza się umieszczenie na nich informacji określonych w § 3 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz

w § 4.

3.

W przypadku materiałów wybuchowych, które mają zbyt małe wymiary, aby umieścić na

nich informacje określone w § 3 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz w § 4, lub gdy umieszczenie

jednoznacznego oznaczenia jest technicznie niemożliwe z uwagi na kształt lub konstrukcję

materiałów wybuchowych, jednoznaczne oznaczenie umieszcza się na najmniejszej jednostce

opakowania.

4.

W przypadku spłonek lub pobudzaczy wybuchowych, które mają zbyt małe wymiary, aby

umieścić na nich informacje określone w § 3 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz w § 4, lub gdy umieszczenie

jednoznacznego oznaczenia jest technicznie niemożliwe z uwagi na ich kształt lub konstrukcję,

na spłonce lub pobudzaczu wybuchowym umieszcza się w sposób trwały i czytelny informacje

określone w § 3 ust. 1 pkt 1 i 2. Liczbę spłonek i pobudzaczy wybuchowych umieszcza

się na najmniejszej jednostce opakowania przez bezpośredni nadruk.

5.

W przypadku lontów detonujących, które mają zbyt małe wymiary, aby umieścić na nich

informacje określone w § 3 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz w § 4, lub gdy umieszczenie jednoznacznego

oznaczenia jest technicznie niemożliwe z uwagi na ich kształt lub konstrukcję, jednoznaczne

oznaczenie umieszcza się na motku lub szpuli, a jeżeli jest to niemożliwe - na najmniejszej

jednostce opakowania.

6.

Najmniejszą jednostkę opakowania pieczętuje się.

7.

Wzór jednoznacznego oznaczenia materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego

określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.

1.

W przypadku materiałów wybuchowych w postaci

1)

nabojów lub pakowanych w worki - jednoznaczne oznaczenie umieszcza się na etykiecie

samoprzylepnej lub przez bezpośredni nadruk na naboju lub worku; na opakowaniu z nabojami

umieszcza się etykietę samoprzylepną zawierającą jednoznaczne oznaczenie; oprócz tego

przedsiębiorca może zastosować pasywny obojętny identyfikator elektroniczny dołączony

do naboju oraz podobny identyfikator elektroniczny umieszczony na opakowaniu z nabojami;

2)

materiałów wybuchowych składających się z dwóch składników - jednoznaczne oznaczenie

umieszcza się na etykiecie samoprzylepnej lub przez bezpośredni nadruk na najmniejszej

jednostce opakowania zawierającej oba składniki;

3)

spłonek - jednoznaczne oznaczenie umieszcza się na etykiecie samoprzylepnej lub przez

bezpośredni nadruk lub pieczęć na powłoce spłonki; na opakowaniu ze spłonkami umieszcza

się dodatkową etykietę samoprzylepną zawierającą jednoznaczne oznaczenie; oprócz tego

przedsiębiorca może zastosować pasywny obojętny identyfikator elektroniczny dołączony

do spłonki oraz podobny identyfikator elektroniczny umieszczony na opakowaniu ze spłonkami;

4)

zapalników elektrycznych, nieelektrycznych i elektronicznych - jednoznaczne oznaczenie

umieszcza się na etykiecie samoprzylepnej na przewodach lub tulei zapalnika albo etykiecie

samoprzylepnej lub w postaci bezpośredniego nadruku lub pieczęci na łusce zapalnika;

na opakowaniu z zapalnikami umieszcza się etykietę samoprzylepną zawierającą jednoznaczne

oznaczenie; oprócz tego przedsiębiorca może zastosować pasywny obojętny identyfikator

elektroniczny dołączony do zapalnika oraz podobny identyfikator elektroniczny umieszczony

na opakowaniu z zapalnikami;

5)

zapłonników i pobudzaczy wybuchowych - jednoznaczne oznaczenie umieszcza się na etykiecie

samoprzylepnej lub przez bezpośredni nadruk na zapłonniku lub pobudzaczu wybuchowym;

na opakowaniu z zapłonnikami lub pobudzaczami wybuchowymi umieszcza się dodatkową

etykietę samoprzylepną zawierającą jednoznaczne oznaczenie; oprócz tego przedsiębiorca

może zastosować pasywny obojętny identyfikator elektroniczny dołączony do zapłonnika

lub pobudzacza wybuchowego oraz podobny identyfikator elektroniczny umieszczony na

opakowaniu z zapłonnikami lub pobudzaczami wybuchowymi;

6)

lontów detonujących - jednoznaczne oznaczenie umieszcza się na etykiecie samoprzylepnej

lub przez bezpośredni nadruk na zwoju lontu; jednoznaczne oznaczenie umieszcza się

co pięć metrów na zewnętrznej powłoce lontu detonującego albo na plastikowej wytłaczanej

wewnętrznej warstwie znajdującej się bezpośrednio pod oplotem zewnętrznym lontu detonującego;

na opakowaniu lontu detonującego umieszcza się dodatkową etykietę samoprzylepną zawierającą

jednoznaczne oznaczenie; oprócz tego przedsiębiorca może zastosować pasywny obojętny

identyfikator elektroniczny umieszczony wewnątrz lontu oraz podobny identyfikator

elektroniczny umieszczony na opakowaniu lontów detonujących;

7)

puszek i bębnów - jednoznaczne oznaczenie umieszcza się na etykiecie samoprzylepnej

lub poprzez bezpośredni nadruk na puszce lub bębnie; oprócz tego przedsiębiorca może

zastosować pasywny obojętny identyfikator elektroniczny dołączony do puszki lub bębna.

2.

Przedsiębiorca może dołączyć do materiałów wybuchowych wyraźnie oznaczone etykiety

samoprzylepne będące kopią oryginalnego jednoznacznego oznaczenia, o którym mowa w

§ 5 ust. 1. Wzór wyraźnie oznaczonej kopii oryginalnego jednoznacznego oznaczenia

określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.

1.

Rejestr jednoznacznych oznaczeń zawiera informacje o

1)

jednoznacznym oznaczeniu materiału wybuchowego;

2)

osobie fizycznej lub prawnej, której powierzono nadzór nad materiałem wybuchowym;

3)

lokalizacji materiału wybuchowego w okresie, gdy jest on w posiadaniu przedsiębiorcy,

dopóki nie zostanie przemieszczony do innego przedsiębiorcy, zużyty lub unieszkodliwiony.

2.

W zakresie dotyczącym osoby

1)

fizycznej - rejestr jednoznacznych oznaczeń zawiera

a)

imię i nazwisko,

b)

numer PESEL lub serię i numer dokumentu tożsamości,

c)

adres zamieszkania,

d)

numer telefonu;

2)

prawnej - rejestr jednoznacznych oznaczeń zawiera

a)

nazwę,

b)

numer z Krajowego Rejestru Sądowego lub z innego właściwego rejestru,

c)

adres siedziby,

d)

imię i nazwisko, stanowisko oraz numer telefonu osoby upoważnionej do reprezentacji

tej osoby prawnej w zakresie dotyczącym rozporządzenia.

3.

Rejestr jednoznacznych oznaczeń jest prowadzony w formie pisemnej, z zastrzeżeniem

ust. 6.

4.

Załącznikiem do rejestru jednoznacznych oznaczeń są księgi ewidencyjne materiałów

wybuchowych wraz z dokumentami ewidencyjnymi stanowiącymi podstawę do dokonania wpisów

w tych księgach.

5.

W celu zapewnienia ochrony danych zgromadzonych w rejestrze jednoznacznych oznaczeń

przed przypadkowym lub celowym uszkodzeniem lub zniszczeniem przedsiębiorca

1)

wskazuje osoby upoważnione do prowadzenia tego rejestru;

2)

określa zasady udostępniania pozostałym pracownikom danych zawartych w tym rejestrze;

3)

zapewnia przechowywanie tego rejestru w sejfie lub w pomieszczeniu zabezpieczonym

przed swobodnym dostępem osób innych niż wskazane w pkt 1; w przypadku prowadzenia

rejestru w sposób, o którym mowa w ust. 6, przedsiębiorca tworzy zapasowe kopie przechowywanych

dokumentów oraz zabezpiecza stanowisko komputerowe prowadzenia rejestru przed nieautoryzowanym

dostępem.

6.

Prowadzenie rejestru jednoznacznych oznaczeń wyłącznie z wykorzystaniem systemu elektronicznego

jest dopuszczalne wyłącznie pod warunkiem stosowania rozwiązań systemowych umożliwiających

1)

ochronę zgromadzonych danych i ich zapasowych kopii przed przypadkowym lub celowym

uszkodzeniem lub zniszczeniem;

2)

ochronę zgromadzonych danych przed kradzieżą, zmianą i dostępem osób nieupoważnionych,

w tym kradzieżą, zmianą lub dostępem za pomocą wirusów lub programów szpiegujących;

3)

weryfikację zgromadzonych danych na podstawie przechowywanej przez przedsiębiorcę

dokumentacji ewidencyjnej.

7.

Przedsiębiorca przynajmniej raz do roku sprawdza prawidłowość prowadzenia rejestru

jednoznacznych oznaczeń, w szczególności pod względem bezpieczeństwa danych w nim

zawartych oraz poprawności gromadzenia tych danych.

Rejestr jednoznacznych oznaczeń może stanowić dokumentacja ewidencji materiałów wybuchowych

prowadzona w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie

1)

art. 23 ust. 2 oraz art. 29 ust. 3 ustawy - przez przedsiębiorców wykonujących działalność

gospodarczą w zakresie wytwarzania materiałów wybuchowych lub obrotu materiałami wybuchowymi,

albo

2)

art. 120 ust. 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze

(Dz. U. Nr 163, poz. 981) - przez przedsiębiorców wykonujących działalność w zakresie wydobywania kopalin ze

złóż, albo

3)

art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2002 r. o materiałach wybuchowych przeznaczonych

do użytku cywilnego

(Dz. U. Nr 117, poz. 1007, z późn. zm. - przez przedsiębiorców, w tym jednostki naukowe, prowadzących prace z użyciem materiałów

wybuchowych poza górnictwem na podstawie pozwolenia wojewody - pod warunkiem uwzględnienia

w niej informacji, o których mowa w § 7 ust. 1.

1.

Dane zgromadzone w rejestrze jednoznacznych oznaczeń są udostępniane upoważnionemu

pracownikowi służby państwowej lub organu kontrolującego w zakresie wynikającym z

przedstawionego upoważnienia tego organu.

2.

Żądanie udostępnienia danych, o których mowa w ust. 1, przedkłada się przedsiębiorcy

lub osobie przez niego upoważnionej do udostępniania danych, także poza godzinami

pracy tej osoby.

3.

Dane, o których mowa w ust. 1, są udostępniane niezwłocznie, pisemnie lub w formie

elektronicznej, zgodnie z żądaniem służby państwowej lub organu kontrolującego.

4.

Informację zawierającą imię, nazwisko oraz adres i numer telefonu osoby upoważnionej

do udostępniania danych, o której mowa w ust. 2, przedsiębiorca przekazuje pisemnie

lub w formie elektronicznej, z zachowaniem przepisów o ochronie danych osobowych,

komendantowi wojewódzkiemu Policji, właściwemu ze względu na siedzibę tego przedsiębiorcy.

Traci moc rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 5 listopada 2009 r. w sprawie jednoznacznego

oznaczenia materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, oznaczania obiektów

produkcyjnych oraz rejestru oznaczeń

(Dz. U. Nr 189, poz. 1470 oraz z 2011 r. Nr 251, poz. 1506).

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 5 kwietnia 2013 r.