Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 września 2012 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury

1.

Tworzy się Krajową Szkołę Sądownictwa i Prokuratury, zwaną dalej „Krajową Szkołą”.

2.

Krajowa Szkoła posiada osobowość prawną.

3.

Minister Sprawiedliwości sprawuje nadzór nad Krajową Szkołą w zakresie zgodności jej

działania z przepisami ustawowymi i statutem.

1.

Do zadań Krajowej Szkoły należy

1)

prowadzenie aplikacji: ogólnej, sędziowskiej i prokuratorskiej, których celem jest

uzyskanie przez aplikantów niezbędnej wiedzy i praktycznego przygotowania do zajmowania

stanowiska sędziego, prokuratora, asesora prokuratury, asystenta sędziego, asystenta

prokuratora i referendarza sądowego;

2)

szkolenie i doskonalenie zawodowe sędziów, prokuratorów, asesorów sądowych i asesorów

prokuratury, w celu uzupełnienia ich specjalistycznej wiedzy i umiejętności zawodowych;

3)

szkolenie i doskonalenie zawodowe referendarzy sądowych, asystentów sędziów, asystentów

prokuratorów, kuratorów sądowych oraz urzędników sądów i prokuratury, podnoszące ich

kwalifikacje zawodowe;

4)

prowadzenie analiz i badań służących ustaleniu kompetencji i kwalifikacji przypisanych

do stanowisk pracy w sądach i prokuraturze, celem ich wykorzystania w działalności

szkoleniowej.

2.

Zadania Krajowej Szkoły realizowane są w szczególności przez

1)

opracowywanie programów aplikacji: ogólnej, sędziowskiej i prokuratorskiej oraz organizowanie

przebiegu tych aplikacji;

2

opracowywanie programu stażu na stanowisku referendarza sądowego, odbywanego w ramach

aplikacji sędziowskiej, oraz organizowanie przebiegu stażu;

3)

przygotowywanie i organizowanie egzaminów sędziowskiego i prokuratorskiego;

4)

opracowywanie programów i organizowanie szkoleń i innych cyklicznych form doskonalenia

zawodowego;

5)

koordynowanie działalności szkoleniowej sądów i prokuratury;

6)

przygotowywanie oraz organizowanie konferencji, sympozjów i seminariów;

7)

współpracę międzynarodową oraz współdziałanie z podstawowymi jednostkami organizacyjnymi

szkół wyższych prowadzącymi kształcenie na kierunku prawo, jednostkami badawczo-rozwojowymi

oraz placówkami naukowymi Polskiej Akademii Nauk, w zakresie działalności szkoleniowej

oraz innych form doskonalenia zawodowego;

8)

prowadzenie działalności wydawniczej związanej z realizacją zadań, o których mowa

w ust. 1;

9)

pozyskiwanie i wykorzystywanie funduszy pomocowych przeznaczonych na finansowanie

zadań, o których mowa w ust. 1;

10)

wykonywanie innych zadań związanych z doskonaleniem kadr sądów i prokuratury, wskazanych

przez Ministra Sprawiedliwości.

Minister Sprawiedliwości, w drodze rozporządzenia, nadaje statut Krajowej Szkoły,

określając jej ustrój, organizację, siedzibę, symbole oraz sposób i tryb realizowania

działalności szkoleniowej, mając na uwadze stworzenie odpowiednich warunków organizacyjnych

niezbędnych dla prawidłowej realizacji zadań Krajowej Szkoły.

Do mienia i finansów Krajowej Szkoły stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące państwowych

szkół wyższych. Uprawnienia ministra właściwego w rozumieniu tych przepisów w odniesieniu

do Krajowej Szkoły wykonuje Minister Sprawiedliwości.

Organami Krajowej Szkoły są

1)

Rada Programowa;

2)

Dyrektor.

Osoby pozostające ze sobą w stosunku pokrewieństwa w linii prostej lub powinowactwa

w linii prostej albo w stosunku przysposobienia, małżonkowie oraz rodzeństwo nie mogą

być sędziami ani referendarzami sądowymi w tym samym wydziale sądu.

1.

Radę Programową, zwaną dalej „Radą”, powołuje Minister Sprawiedliwości.

2.

Rada składa się z nie więcej niż 15 członków, w tym

1)

3 członków wskazanych przez Ministra Sprawiedliwości;

2)

3 członków wskazanych przez Krajową Radę Sądownictwa;

3

3 członków wskazanych przez Krajową Radę Prokuratury;

4)

członka wskazanego przez Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego;

5)

członka wskazanego przez Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego;

6)

członka wskazanego przez podstawowe jednostki organizacyjne szkół wyższych prowadzące

kształcenie na kierunku prawo;

7)

członka wskazanego przez Prezesa Naczelnej Rady Adwokackiej;

8)

członka wskazanego przez Prezesa Krajowej Rady Radców Prawnych;

9)

członka wskazanego przez Prezesa Krajowej Rady Notarialnej.

3.

Członkiem Rady może być wyłącznie sędzia, prokurator, osoba posiadająca tytuł naukowy

profesora albo stopień naukowy doktora habilitowanego nauk prawnych, sędzia albo prokurator

w stanie spoczynku.

4.

Kadencja członków Rady trwa 4 lata. W razie odwołania członka Rady z przyczyn, o których

mowa w art. 8 albo jego śmierci, jego następca pełni obowiązki do końca kadencji zastępowanego

członka Rady.

5.

Członkowie Rady mogą być powołani tylko raz na jeszcze jedną kadencję.

6

Minister Sprawiedliwości na 3 miesiące przed dniem upływu kadencji członków Rady zwraca

się do Krajowej Rady Sądownictwa, Krajowej Rady Prokuratury, Pierwszego Prezesa Sądu

Najwyższego, Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz podstawowych jednostek

organizacyjnych szkół wyższych prowadzących kształcenie na kierunku prawo o wskazanie

kandydatów na członków Rady. Wskazanie kandydatów następuje najpóźniej na 30 dni przed

dniem upływu kadencji członków Rady.

Do spraw rozpoznawanych w sądzie dyscyplinarnym drugiej instancji niezakończonych

do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

1.

Członkowie Rady wybierają spośród siebie Przewodniczącego i zastępcę Przewodniczącego.

2.

Przewodniczący Rady kieruje jej pracami.

3.

Kadencja Przewodniczącego Rady i jego zastępcy trwa 4 lata, nie dłużej jednak niż

członkostwo w Radzie.

Osoby pozostające ze sobą w stosunku pokrewieństwa w linii prostej lub powinowactwa

w linii prostej albo w stosunku przysposobienia, małżonkowie oraz rodzeństwo nie mogą

być sędziami w tym samym sądzie.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Minister Sprawiedliwości odwołuje członka Rady, jeżeli członek Rady

1)

nie realizuje obowiązków związanych z członkostwem w Radzie;

2)

stał się trwale niezdolny do pełnienia obowiązków związanych z członkostwem w Radzie

na skutek choroby;

3)

zrzekł się członkostwa w Radzie;

4)

został skazany prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego

lub przestępstwo skarbowe;

5)

przestał spełniać wymagania określone w art. 6 ust. 3.

2.

Członkostwo w Radzie ustaje z chwilą śmierci członka Rady.

Minister Sprawiedliwości niezwłocznie uzupełnia skład Rady, w przypadku odwołania

jej członka, w trybie i na zasadach określonych w art. 6.

1.

Do zadań Rady należy

1)

ustalanie ogólnych kierunków działalności Krajowej Szkoły;

2)

opracowywanie rocznych harmonogramów działalności szkoleniowej Krajowej Szkoły;

3)

uchwalanie programów aplikacji;

4)

opiniowanie składu zespołów i komisji konkursowych oraz zespołów i komisji egzaminacyjnych;

5)

ustalanie rocznych planów wydawniczych Krajowej Szkoły;

6)

ustalanie zasad rekrutacji na szkolenia;

7)

uchwalanie regulaminu organizacyjnego Krajowej Szkoły;

8)

uchwalanie regulaminu organizacyjnego Rady;

9)

uchwalanie regulaminu działalności szkoleniowej Krajowej Szkoły;

10)

zgłaszanie i opiniowanie kandydatów na wykładowców Krajowej Szkoły;

11)

zatwierdzanie rocznego sprawozdania z działalności Krajowej Szkoły, przedstawianego

przez Dyrektora Krajowej Szkoły;

12)

wyrażanie opinii w sprawie odwołania Dyrektora Krajowej Szkoły;

13)

wyrażanie opinii we wszystkich sprawach dotyczących działalności Krajowej Szkoły.

2.

Dokumenty, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, w zakresie zgodności z planem finansowym

wymagają zatwierdzenia przez Ministra Sprawiedliwości.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2010 r., z wyjątkiem art. 3 i 7, które wchodzą

w życie z dniem 1 kwietnia 2010 r.

1.

Członkowie Rady w związku z pełnieniem obowiązków w Radzie otrzymują

1)

diety;

2)

zwrot kosztów podróży i noclegów, na zasadach określonych odpowiednio w przepisach

w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi

zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży

służbowej na obszarze kraju albo poza granicami kraju.

2

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wysokość diet, o których

mowa w ust. 1 pkt 1, nie wyższą niż 10% podstawy ustalenia wynagrodzenia zasadniczego

sędziego, biorąc pod uwagę zakres obowiązków członków Rady.

1

Dyrektora Krajowej Szkoły powołuje Minister Sprawiedliwości na okres 5 lat, po zasięgnięciu

opinii Krajowej Rady Sądownictwa i Krajowej Rady Prokuratury.

2.

Termin do wyrażenia opinii wynosi 30 dni. Nieprzedstawienie opinii w terminie oznacza

rezygnację z prawa jej wyrażenia.

3.

Dyrektorem Krajowej Szkoły może być wyłącznie sędzia, prokurator, osoba posiadająca

tytuł naukowy profesora albo stopień naukowy doktora habilitowanego nauk prawnych,

sędzia albo prokurator w stanie spoczynku.

4

W przypadku powołania sędziego lub prokuratora do pełnienia funkcji Dyrektora Krajowej

Szkoły, Minister Sprawiedliwości lub Prokurator Generalny na wniosek Ministra Sprawiedliwości

deleguje odpowiednio sędziego lub prokuratora do Krajowej Szkoły na czas trwania kadencji

na zasadach określonych odpowiednio w ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych

(Dz. U. Nr 98, poz. 1070, z późn. zm. lub w ustawie z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze

(Dz. U. z 2011 r. Nr 270, poz. 1599 i Nr 240, poz. 1430 oraz z 2012 r. poz. 637).

5.

Powołanie Dyrektora Krajowej Szkoły na kolejną kadencję następuje w trybie określonym

w ust. 1. Dyrektor Krajowej Szkoły może być powołany najwyżej na dwie kolejne kadencje.

1.

Minister Sprawiedliwości odwołuje Dyrektora Krajowej Szkoły, jeżeli Dyrektor Krajowej

Szkoły

1)

nie realizuje obowiązków związanych z pełnioną funkcją;

2)

stał się trwale niezdolny do pełnienia obowiązków związanych z pełnioną funkcją na

skutek choroby;

3)

zrzekł się stanowiska;

4)

został skazany prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego

lub przestępstwo skarbowe;

5)

przestał spełniać wymagania określone w art. 12 ust. 3.

2.

Odwołanie Dyrektora Krajowej Szkoły z przyczyn, o których mowa w ust. 1 pkt 1, następuje

po uzyskaniu opinii Rady.

1.

Minister Sprawiedliwości zawiesza w czynnościach służbowych Dyrektora Krajowej Szkoły

będącego sędzią lub prokuratorem, przeciwko któremu wszczęto postępowanie dyscyplinarne

na zasadach określonych odpowiednio w ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych lub ustawie z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze.

2.

Dyrektora Krajowej Szkoły niebędącego sędzią lub prokuratorem Minister Sprawiedliwości

zawiesza w czynnościach służbowych w przypadkach określonych w art. 12b ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o pracownikach sądów i prokuratury

(Dz. U. z 2011 r. Nr 109, poz. 639, Nr 113, poz. 659 i Nr 203, poz. 1192).

3.

Minister Sprawiedliwości wyznacza osobę, której powierza pełnienie obowiązków Dyrektora

Krajowej Szkoły na czas jego zawieszenia w czynnościach służbowych. Osoba ta powinna

spełniać wymagania określone w art. 12 ust. 3.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt

2 lit. g oraz art. 3 pkt 3 lit. h, które wchodzą w życie po upływie 30 dni od dnia

ogłoszenia.

1.

Dyrektor Krajowej Szkoły kieruje działalnością Krajowej Szkoły i reprezentuje ją na

zewnątrz.

2.

Do zadań Dyrektora Krajowej Szkoły należy w szczególności

1)

opracowywanie regulaminu organizacyjnego Krajowej Szkoły;

2)

sprawowanie bezpośredniego nadzoru nad komórkami organizacyjnymi Krajowej Szkoły;

3)

wykonywanie czynności w sprawach z zakresu prawa pracy;

4)

zapewnianie realizacji procesów dydaktycznych oraz opracowywanie regulaminu działalności

szkoleniowej Krajowej Szkoły;

5)

ustalanie szczegółowego programu aplikacji;

6)

realizowanie rocznych harmonogramów działalności szkoleniowej Krajowej Szkoły;

7)

realizowanie rocznych planów wydawniczych Krajowej Szkoły;

8)

realizowanie zadań związanych z przygotowywaniem i przeprowadzaniem naboru na aplikację

ogólną, sędziowską i prokuratorską, a także prowadzaniem tych aplikacji oraz przygotowywaniem

i przeprowadzaniem egzaminów sędziowskiego i prokuratorskiego;

9)

sporządzanie i przedstawianie Ministrowi Sprawiedliwości oraz Radzie corocznych sprawozdań

z działalności Krajowej Szkoły;

10)

realizowanie zadań wyznaczonych przez Ministra Sprawiedliwości, związanych z działalnością

Krajowej Szkoły;

11)

wydawanie zarządzeń i poleceń porządkowych.

1.

Minister Sprawiedliwości sprawuje nadzór merytoryczny nad aplikacjami: ogólną, sędziowską

i prokuratorską.

2.

Minister Sprawiedliwości zarządza, w zależności od potrzeb kadrowych sądów i prokuratury,

nabór na aplikację ogólną, sędziowską oraz prokuratorską i jednocześnie wyznacza limit

miejsc na te aplikacje.

3.

Dyrektor Krajowej Szkoły zamieszcza, w dwóch dziennikach o zasięgu ogólnopolskim oraz

w Biuletynie Informacji Publicznej, o którym mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej

(Dz. U. Nr 112, poz. 1198, z późn. zm., zwanym dalej „Biuletynem Informacji Publicznej”, i na stronie internetowej Krajowej

Szkoły, zarządzenie Ministra Sprawiedliwości o naborze na aplikacje w danym roku,

określające limit miejsc na poszczególne aplikacje, a także ogłoszenie o naborze na

aplikację ogólną.

4.

W ogłoszeniu, o którym mowa w ust. 3, podaje się w szczególności

1)

termin przeprowadzenia konkursu;

2)

termin, miejsce i sposób złożenia zgłoszenia do konkursu;

3)

wysokość i sposób uiszczenia opłaty za udział w konkursie.

5.

Zgłoszenie, o którym mowa w ust. 4 pkt 2, powinno zawierać

1)

wniosek o dopuszczenie do konkursu;

2)

ankietę personalną;

3)

życiorys;

4

kopie dokumentów potwierdzających ukończenie wyższych studiów prawniczych w Rzeczypospolitej

Polskiej i uzyskanie tytułu zawodowego magistra lub zagranicznych studiów prawniczych

uznanych w Rzeczypospolitej Polskiej albo zaświadczenie o zdanym egzaminie magisterskim;

5)

oryginał dowodu uiszczenia opłaty za udział w konkursie;

6)

(uchylony);

7)

oświadczenie składającego zgłoszenie, że nie jest prowadzone przeciwko niemu postępowanie

o przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub przestępstwo skarbowe;

8)

kopię dowodu osobistego;

9)

3 zdjęcia zgodne z wymaganiami obowiązującymi przy wydawaniu dowodów osobistych.

Minister Sprawiedliwości zasięga z Krajowego Rejestru Karnego informacji o osobie

zainteresowanej naborem na aplikację ogólną, sędziowską lub prokuratorską.

1.

Przepisów art. 9, 10 pkt 1, art. 12, 13 ust. 1 oraz art. 14 i 15 nie stosuje się w

przypadku powołania do zawodowej służby wojskowej sędziów w sądach wojskowych.

2.

Powołanie do zawodowej służby wojskowej sędziów w sądach wojskowych reguluje ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o ustroju sądów wojskowych.

1.

Nabór na aplikację ogólną odbywa się w drodze konkursu składającego się z 2 etapów

1)

testu sprawdzającego wiedzę z poszczególnych dziedzin prawa;

2)

pracy pisemnej sprawdzającej umiejętność stosowania argumentacji prawniczej, zasad

wykładni oraz kwalifikowania stanów faktycznych.

2

Warunkiem dopuszczenia do drugiego etapu konkursu, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, jest

uzyskanie z testu minimum punktów określonego, w drodze zarządzenia, przez Ministra

Sprawiedliwości. Jeżeli liczba kandydatów, którzy uzyskali minimum punktów, jest większa

niż dwukrotność limitu przyjęć na aplikację ogólną w danym roku, do drugiego etapu

konkursu dopuszczeni zostają kandydaci, stosownie do liczby uzyskanych punktów, w

liczbie odpowiadającej dwukrotności limitu przyjęć. Przepisy art. 18 ust. 2 stosuje

się odpowiednio.

3

Test oraz zadania w ramach pracy pisemnej ze wskazaniem form ich przygotowania opracowuje

zespół konkursowy powołany, po uzyskaniu opinii Rady, przez Ministra Sprawiedliwości.

Testy oraz zadania i formy ich przygotowania są zatwierdzane przez Ministra Sprawiedliwości.

4.

W skład zespołu konkursowego, o którym mowa w ust. 3, wchodzi

1

5 sędziów co najmniej sądu okręgowego lub wojewódzkiego sądu administracyjnego oraz

2 prokuratorów co najmniej prokuratury okręgowej, specjalistów z poszczególnych dziedzin

prawa podlegających sprawdzeniu w toku konkursu, wybranych przez Ministra Sprawiedliwości;

2)

2 sędziów lub prokuratorów wykładowców Krajowej Szkoły, specjalistów z poszczególnych

dziedzin prawa podlegających sprawdzeniu w toku konkursu, wskazanych przez Dyrektora

Krajowej Szkoły;

3)

pracownik naukowy, naukowo-dydaktyczny lub dydaktyczny szkoły wyższej w Rzeczypospolitej

Polskiej, posiadający co najmniej stopień naukowy doktora habilitowanego z zakresu

nauk prawnych, wskazany przez Dyrektora Krajowej Szkoły spośród nauczycieli akademickich

będących wykładowcami Krajowej Szkoły.

5.

Członkami zespołu konkursowego, o których mowa w ust. 4, mogą być sędziowie w stanie

spoczynku lub prokuratorzy w stanie spoczynku.

6

Przewodniczącego zespołu konkursowego wyznacza, spośród jego członków, Minister Sprawiedliwości.

7.

Minister Sprawiedliwości odwołuje członka zespołu konkursowego w przypadku

1)

złożenia rezygnacji;

2)

choroby trwale uniemożliwiającej wykonywanie obowiązków członka zespołu;

3)

cofnięcia rekomendacji przez organ zgłaszający kandydata, o którym mowa w ust. 4 pkt

1;

4)

niewykonywania lub nienależytego wykonywania obowiązków;

5)

skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe;

6)

wszczęcia przeciwko niemu postępowania karnego o przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia

publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe.

8.

Członek zespołu konkursowego podlega wyłączeniu od udziału w jego pracach, jeżeli

kandydat pozostaje z nim w stosunku

1)

małżeństwa lub we wspólnym pożyciu;

2)

pokrewieństwa albo powinowactwa do trzeciego stopnia;

3)

przysposobienia, opieki lub kurateli;

4)

zależności służbowej;

5)

osobistym tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do jego obiektywizmu.

9.

Powody wyłączenia trwają pomimo ustania małżeństwa, przysposobienia, opieki lub kurateli.

10.

Członkowie zespołu konkursowego przed rozpoczęciem prac zespołu składają pisemne oświadczenie,

iż nie zachodzą w ich przypadku powody wyłączenia, o których mowa w ust. 8, oraz powody

odwołania, o których mowa w ust. 7 pkt 2, 5 i 6.

11.

Konkurs przeprowadzają komisje konkursowe powoływane przez Ministra Sprawiedliwości

na zaopiniowany przez Radę wniosek Dyrektora Krajowej Szkoły spośród osób, których

wiedza, doświadczenie zawodowe i autorytet dają rękojmię prawidłowego przebiegu konkursu.

Konkurs przeprowadzany jest w Krajowej Szkole.

12.

W skład komisji konkursowej wchodzi

1)

sekretarz wskazany przez Dyrektora Krajowej Szkoły spośród sędziów i prokuratorów

delegowanych do Krajowej Szkoły;

2

5 sędziów co najmniej sądu okręgowego lub wojewódzkiego sądu administracyjnego oraz

2 prokuratorów co najmniej prokuratury okręgowej, specjalistów z poszczególnych dziedzin

prawa podlegających sprawdzeniu w toku konkursu, wybranych przez Ministra Sprawiedliwości;

3)

2 wykładowców Krajowej Szkoły, specjalistów z poszczególnych dziedzin prawa podlegających

sprawdzeniu w toku konkursu, wskazanych przez Dyrektora Krajowej Szkoły spośród sędziów

i prokuratorów;

4)

pracownik naukowy, naukowo-dydaktyczny lub dydaktyczny szkoły wyższej w Rzeczypospolitej

Polskiej posiadający co najmniej stopień naukowy doktora habilitowanego z zakresu

nauk prawnych, wskazany przez Dyrektora Krajowej Szkoły spośród nauczycieli akademickich

będących wykładowcami Krajowej Szkoły;

5)

przedstawiciel Krajowej Rady Sądownictwa;

6

przedstawiciel Krajowej Rady Prokuratury.

13.

Minister Sprawiedliwości wyznacza przewodniczącego komisji konkursowej spośród jej

członków.

14.

Do członków komisji konkursowej stosuje się odpowiednio przepisy ust. 7-10.

15.

Minister Sprawiedliwości na wniosek Dyrektora Krajowej Szkoły, jeżeli wymagają tego

względy organizacyjne wynikające z dużej liczby kandydatów, może zarządzić przeprowadzenie

testu w wybranych siedzibach sądów apelacyjnych lub prokuratur apelacyjnych. Przebieg

testu nadzorują zespoły powołane przez Ministra Sprawiedliwości, w uzgodnieniu z prezesem

sądu apelacyjnego i prokuratorem apelacyjnym, właściwymi ze względu na miejsce przeprowadzania

testu.

16.

W skład zespołów wchodzą sędziowie i prokuratorzy oraz urzędnicy sądów i prokuratury,

z okręgów sądów apelacyjnych i prokuratur apelacyjnych, o których mowa w ust. 15.

Liczba członków zespołu jest uwarunkowana liczbą kandydatów dopuszczonych do testu,

nie może być jednak większa niż siedem osób.

17.

Pracami zespołów kieruje wyznaczony przez Ministra Sprawiedliwości członek komisji

konkursowej. Do członków zespołów stosuje się odpowiednio przepisy ust. 7-10.

1.

Po przeprowadzeniu konkursu komisja konkursowa przedstawia Dyrektorowi Krajowej Szkoły

listę kwalifikacyjną kandydatów na aplikantów aplikacji ogólnej, zwaną dalej „listą

kwalifikacyjną”, zawierającą imiona i nazwiska kandydatów z podaniem liczby punktów

uzyskanych przez każdego kandydata i liczby porządkowej wskazującej jego miejsce na

tej liście wraz z dokumentacją oraz ogłasza listę kwalifikacyjną w Biuletynie Informacji

Publicznej.

2.

O kolejności miejsca na liście kwalifikacyjnej decyduje suma punktów uzyskanych przez

kandydatów z obu etapów konkursu. Jeżeli 2 lub więcej kandydatów uzyska taką samą

liczbę punktów, o kolejności miejsca na liście kwalifikacyjnej decyduje liczba punktów

uzyskanych z pracy pisemnej, a jeśli liczba punktów uzyskanych z pracy pisemnej jest

taka sama, wszystkich tych kandydatów umieszcza się na jednym miejscu na liście kwalifikacyjnej.

W przypadku gdy miejsce na liście kwalifikacyjnej, w którym następuje wyczerpanie

limitu, o którym mowa w art. 16 ust. 2, zajmuje więcej niż jedna osoba, limit ulega

podwyższeniu o liczbę osób umieszczonych na tym miejscu.

1.

Dyrektor Krajowej Szkoły na podstawie listy kwalifikacyjnej ustala listę kandydatów

zakwalifikowanych na aplikację ogólną zawierającą ich imiona i nazwiska. Na liście

tej kandydaci są umieszczeni według kolejności miejsc zajmowanych na liście kwalifikacyjnej,

w liczbie odpowiadającej limitowi przyjęć na aplikację ogólną wyznaczonemu w danym

roku. Przepis art. 18 ust. 2 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

2.

Dyrektor Krajowej Szkoły ogłasza listę kandydatów zakwalifikowanych na aplikację ogólną

w Biuletynie Informacji Publicznej i zawiadamia pisemnie kandydatów o umieszczeniu

na tej liście. Osoba umieszczona na tej liście, w terminie 14 dni od dnia zawiadomienia,

składa pisemne oświadczenie o gotowości podjęcia aplikacji ogólnej.

3.

W przypadku niezłożenia w terminie oświadczenia, o którym mowa w ust. 2, lub nieusprawiedliwionego

niepodjęcia aplikacji ogólnej w terminie 30 dni od dnia jej rozpoczęcia, Dyrektor

Krajowej Szkoły uzupełnia listę kandydatów zakwalifikowanych na aplikację ogólną o

kandydata umieszczonego na kolejnym miejscu na liście kwalifikacyjnej. Przepis ust.

2 stosuje się odpowiednio.

Dyrektor Krajowej Szkoły, po przeprowadzeniu konkursu i ustaleniu listy kandydatów

zakwalifikowanych na aplikację ogólną, zasięga informacji z Krajowego Rejestru Karnego

o każdej osobie umieszczonej na tej liście.

1

Przed przystąpieniem do konkursu kandydat uiszcza opłatę za udział w konkursie. Opłata

stanowi dochód budżetu państwa.

1

Przed przystąpieniem do konkursu kandydat uiszcza opłatę za udział w konkursie. Opłata

stanowi dochód Krajowej Szkoły.

2.

Minister Sprawiedliwości po zasięgnięciu opinii Dyrektora Krajowej Szkoły określi,

w drodze rozporządzenia, wysokość opłaty, o której mowa w ust. 1 - nie wyższą niż

równowartość 50% minimalnego wynagrodzenia za pracę, o którym mowa w ustawie z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę

(Dz. U. Nr 200, poz. 1679, z 2004 r. Nr 240, poz. 2407 oraz z 2005 r. Nr 157, poz. 1314) - uwzględniając konieczność prawidłowego i efektywnego przeprowadzenia naboru.

3

W przypadku złożenia przez kandydata, nie później niż 14 dni przed terminem pierwszego

etapu konkursu, pisemnego oświadczenia o odstąpieniu od udziału w konkursie, Dyrektor

Krajowej Szkoły, na wniosek kandydata, zwraca dwie trzecie uiszczonej opłaty.

Aplikantem aplikacji ogólnej może zostać osoba

1)

która posiada obywatelstwo polskie i korzysta z pełni praw cywilnych i obywatelskich;

2)

która posiada nieposzlakowaną opinię;

3)

która nie została skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe;

4)

przeciwko której nie jest prowadzone postępowanie karne o przestępstwo ścigane z oskarżenia

publicznego lub przestępstwo skarbowe;

5)

która ukończyła wyższe studia prawnicze w Rzeczypospolitej Polskiej i uzyskała tytuł

zawodowy magistra lub zagraniczne studia prawnicze uznane w Rzeczypospolitej Polskiej;

6)

która została umieszczona na liście, o której mowa w art. 19 ust. 2.

Tryb postępowania i warunki których spełnienie jest wymagane przy wyznaczaniu żołnierzy

zawodowych na stanowiska sędziów w sądach wojskowych oraz asesorów i prokuratorów

w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury i odwoływaniu z tych stanowisk

określają przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o ustroju sądów wojskowych i ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze

(Dz. U. z 2008 r. Nr 7, poz. 39 oraz z 2009 r. Nr 1, poz. 4 i Nr 26, poz. 156 i 157).

1.

Dyrektor Krajowej Szkoły, po uzyskaniu informacji, o których mowa w art. 20 ust. 1,

wydaje decyzję w sprawie przyjęcia na aplikację ogólną.

2.

Od decyzji, o której mowa w ust. 1, przysługuje odwołanie do Ministra Sprawiedliwości,

w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. Rozpoznanie odwołania następuje w terminie

14 dni od dnia jego wniesienia.

3.

Od decyzji Ministra Sprawiedliwości, o której mowa w ust. 2, przysługuje skarga do

wojewódzkiego sądu administracyjnego, w terminie 14 dni od dnia doręczenia tej decyzji.

4.

W przypadku uwzględnienia skargi, o której mowa w ust. 3, Dyrektor Krajowej Szkoły

wydaje niezwłocznie decyzję o przyjęciu na aplikację ogólną, którą aplikant odbywa

zgodnie z indywidualnym programem ustalonym przez Dyrektora Krajowej Szkoły.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 31 marca 2010 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 7, w zakresie

dotyczącym art. 10a ust. 3 i 4, pkt 12, w zakresie dotyczącym art. 14a ust. 1, pkt

29, 30 i 32 oraz art. 18 i 23, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Przed objęciem obowiązków aplikant aplikacji ogólnej składa ślubowanie wobec Dyrektora

Krajowej Szkoły według następującej roty: „Ślubuję uroczyście sumiennie wypełniać

obowiązki aplikanta Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury, w postępowaniu kierować

się zasadami godności i uczciwości, dbać o dobre imię Krajowej Szkoły Sądownictwa

i Prokuratury oraz dochować tajemnicy prawnie chronionej”; składający ślubowanie może

dodać zwrot: „Tak mi dopomóż Bóg”.

Ustawa wchodzi w życie po upływie sześciu miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 47-49, pkt 52, pkt 54, pkt 55, pkt 56 lit. c, pkt 57 i 58, pkt 63, pkt

69 lit. a w zakresie dodawanych § 2d-2l, art. 2 pkt 7-9, art. 7 pkt 1-2, pkt 3 lit.

b, pkt 4-5, pkt 8-11, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;

2)

art. 1 pkt 14, pkt 15 lit. a i c, pkt 21-24, pkt 25 w zakresie art. 34 pkt 4, pkt

77-79, art. 4 i art. 7 pkt 3 lit. a, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2013 r.

1.

Aplikacja ogólna trwa 12 miesięcy.

2.

Aplikacja ogólna rozpoczyna się nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia

listy, o której mowa w art. 19 ust. 2. Minister Sprawiedliwości, w drodze zarządzenia,

określa termin rozpoczęcia aplikacji ogólnej. Zarządzenie to zamieszcza w Biuletynie

Informacji Publicznej.

3.

W trakcie aplikacji ogólnej aplikanci odbywają zajęcia w Krajowej Szkole oraz praktyki

zgodnie z programem aplikacji.

4.

Dyrektor Krajowej Szkoły wyznacza aplikantowi patrona koordynatora, który służy aplikantowi

pomocą merytoryczną oraz nadzoruje i koordynuje prawidłowy przebieg jego praktyk,

zgodny z programem aplikacji ogólnej.

5

Na czas odbywania przez aplikanta praktyk, zgodnie z programem aplikacji ogólnej,

Dyrektor Krajowej Szkoły, w uzgodnieniu z patronem koordynatorem, wyznacza aplikantowi

patrona każdej z praktyk, który zapoznaje aplikanta z czynnościami należącymi do zakresu

jego obowiązków w trakcie praktyki i niezwłocznie po jej zakończeniu przedstawia patronowi

koordynatorowi pisemną opinię wraz z oceną przebiegu praktyki. W oparciu o te opinie

i oceny patron koordynator sporządza końcową opinię i ustala łączną ocenę przebiegu

praktyk, stanowiącą średnią arytmetyczną ocen wystawionych przez patronów poszczególnych

praktyk.

1.

Warunkiem ukończenia aplikacji ogólnej jest uzyskanie pozytywnych ocen ze wszystkich

sprawdzianów i praktyk objętych programem aplikacji.

2.

Dyrektor Krajowej Szkoły, w terminie 14 dni od dnia zakończenia aplikacji ogólnej,

ogłasza w Biuletynie Informacji Publicznej listę klasyfikacyjną aplikantów. Lista

zawiera imiona, nazwiska aplikantów, z podaniem liczby punktów uzyskanych przez każdego

aplikanta w trakcie aplikacji ogólnej, oraz liczby porządkowej wskazującej jego miejsce

na liście.

3

O kolejności miejsca na liście klasyfikacyjnej aplikantów decyduje suma punktów stanowiąca

sumę ocen uzyskanych przez aplikanta z zaliczonych sprawdzianów oraz łącznej oceny

przebiegu praktyk. W przypadku równej liczby punktów uzyskanych przez aplikantów o

kolejności decyduje suma punktów stanowiąca sumę ocen uzyskanych przez aplikanta ze

sprawdzianów. Przepis art. 18 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

4.

Świadectwem ukończenia aplikacji ogólnej jest dyplom wydawany przez Dyrektora Krajowej

Szkoły.

1.

Osoba, która ukończyła aplikację ogólną może złożyć wniosek o umieszczenie na liście

klasyfikacyjnej aplikantów, o której mowa w art. 26 ust. 2, także w kolejnych latach

szkoleniowych, nie później niż w terminie 3 lat od dnia ukończenia przez nią aplikacji

ogólnej. W takim przypadku podstawą ustalenia kolejności umieszczenia na liście jest

liczba punktów uzyskanych w trakcie ukończonej przez nią aplikacji ogólnej.

2.

Wniosek składa się do Dyrektora Krajowej Szkoły nie później niż do dnia ukończenia

aplikacji ogólnej w danym roku.

1

Osoba, która ukończyła aplikację ogólną oraz spełnia kryteria określone w art. 22

pkt 1-4, może, w terminie 14 dni od dnia ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej

listy klasyfikacyjnej aplikantów, o której mowa w art. 26 ust. 2, złożyć do Dyrektora

Krajowej Szkoły wniosek o kontynuowanie szkolenia na aplikacji sędziowskiej lub prokuratorskiej

albo o zatrudnienie na stanowisku asystenta sędziego.

2.

Kandydaci na aplikację sędziowską lub prokuratorską przedstawiają dodatkowo zaświadczenie

o zdolności do pełnienia obowiązków odpowiednio sędziego, o którym mowa w art. 57 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych, lub prokuratora, o którym mowa w art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze.

1.

Dyrektor Krajowej Szkoły wydaje decyzję w sprawie przyjęcia na aplikację sędziowską

albo prokuratorską.

2.

Decyzję o przyjęciu na aplikację sędziowską albo prokuratorską Dyrektor Krajowej Szkoły

wydaje według kolejności umieszczenia kandydatów na liście klasyfikacyjnej aplikantów,

o której mowa w art. 26 ust. 2, do miejsca wyczerpania limitu przyjęć na te aplikacje.

3.

Listy kandydatów przyjętych na aplikację sędziowską i prokuratorską Dyrektor Krajowej

Szkoły ogłasza niezwłocznie w Biuletynie Informacji Publicznej. Listy zawierają imiona

i nazwiska kandydatów z podaniem liczby porządkowej wskazującej miejsce kandydata

na danej liście.

4.

Od decyzji, o której mowa w ust. 1, przysługuje odwołanie do Ministra Sprawiedliwości,

w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. Rozpoznanie odwołania następuje w terminie

14 dni od dnia jego wniesienia.

5.

Od decyzji Ministra Sprawiedliwości, o której mowa w ust. 4, przysługuje skarga do

wojewódzkiego sądu administracyjnego, w terminie 14 dni od dnia doręczenia tej decyzji.

6.

W przypadku uwzględnienia skargi, o której mowa w ust. 5, przepis art. 23 ust. 4 stosuje

się odpowiednio.

1.

Dyrektor Krajowej Szkoły kwalifikuje aplikantów, którzy złożyli wniosek o zatrudnienie

na stanowisku asystenta sędziego do zatrudnienia na tym stanowisku według kolejności

umieszczenia kandydatów na liście klasyfikacyjnej aplikantów, o której mowa w art.

26 ust. 2, do wyczerpania limitu wolnych stanowisk, przedstawionych w wykazie, o którym

mowa w ust. 5.

2.

Aplikantom przysługuje prawo wyboru stanowiska i miejsca zatrudnienia stosownie do

kolejności umieszczenia kandydatów na liście klasyfikacyjnej aplikantów, o której

mowa w art. 26 ust. 2.

3.

O zakwalifikowaniu do zatrudnienia w poszczególnych sądach Dyrektor Krajowej Szkoły

zawiadamia właściwego prezesa sądu oraz aplikanta.

4.

Aplikant powinien zgłosić się w celu podjęcia zatrudnienia w terminie 14 dni od dnia

otrzymania zawiadomienia, o którym mowa w ust. 3. W razie nieusprawiedliwionego niepodjęcia

zatrudnienia zakwalifikowanie traci moc.

5.

Minister Sprawiedliwości określa corocznie, w drodze zarządzenia, liczbę wolnych stanowisk

asystentów sędziów przeznaczonych dla osób, które ukończyły aplikację ogólną, uwzględniając

zapotrzebowanie poszczególnych sądów na te stanowiska.

Przed objęciem obowiązków aplikant aplikacji sędziowskiej albo prokuratorskiej składa

ślubowanie wobec Dyrektora Krajowej Szkoły według następującej roty: „Ślubuję uroczyście

sumiennie wypełniać obowiązki aplikanta Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury,

w postępowaniu kierować się zasadami godności i uczciwości, dbać o dobre imię Krajowej

Szkoły Sądownictwa i Prokuratury oraz dochować tajemnicy prawnie chronionej”; składający

ślubowanie może dodać zwrot: „Tak mi dopomóż Bóg”.

1.

Aplikacja sędziowska trwa 48 miesięcy i rozpoczyna się nie później niż w terminie

2 miesięcy od dnia ogłoszenia listy, o której mowa w art. 29 ust. 3.

2.

W ramach aplikacji sędziowskiej aplikanci odbywają w okresie 30 miesięcy zajęcia w

Krajowej Szkole i praktyki zgodnie z programem aplikacji, a w okresie kolejnych 18

miesięcy staż na stanowisku referendarza sądowego, zgodnie z programem aplikacji.

Przepisy art. 25 ust. 4 i 5 oraz art. 26 ust. 1 i 4 stosuje się odpowiednio.

3.

W okresie stażu aplikant aplikacji sędziowskiej zostaje zatrudniony na stanowisku

referendarza sądowego na czas nieokreślony.

1.

W trzydziestym miesiącu aplikacji sędziowskiej aplikanci przystępują do egzaminu sędziowskiego.

2.

Warunkiem przystąpienia do egzaminu sędziowskiego jest uzyskanie pozytywnych ocen

ze wszystkich sprawdzianów i praktyk, objętych programem aplikacji.

1.

Egzamin sędziowski składa się z części pisemnej i ustnej.

2.

Zadania praktyczne na część pisemną oraz kazusy na część ustną egzaminu sędziowskiego

opracowuje zespół egzaminacyjny powołany przez Ministra Sprawiedliwości na wniosek

Dyrektora Krajowej Szkoły zaopiniowany przez Radę.

3.

W skład zespołu egzaminacyjnego wchodzi

1)

7 sędziów co najmniej sądu okręgowego, specjalistów z poszczególnych dziedzin prawa

objętych zakresem egzaminu, wybranych przez Ministra Sprawiedliwości spośród kandydatów

zgłoszonych przez prezesów sądów apelacyjnych;

2)

jeden sędzia co najmniej sądu okręgowego, wykładowca Krajowej Szkoły, specjalista

z dziedzin prawa objętych zakresem egzaminu, wskazany przez Dyrektora Krajowej Szkoły.

4.

Przewodniczący zespołu egzaminacyjnego kieruje jego pracami.

5.

Egzamin sędziowski przeprowadza komisja egzaminacyjna powołana przez Ministra Sprawiedliwości

na wniosek Dyrektora Krajowej Szkoły zaopiniowany przez Radę.

6.

Komisja egzaminacyjna składa się z

1)

przewodniczącego, którym jest sędzia;

2)

sekretarza, wskazanego przez Dyrektora Krajowej Szkoły spośród sędziów delegowanych

do Krajowej Szkoły;

3)

7 sędziów co najmniej sądu okręgowego, specjalistów z poszczególnych dziedzin prawa

objętych zakresem egzaminu, wybranych przez Ministra Sprawiedliwości spośród kandydatów

zgłoszonych przez prezesów sądów apelacyjnych;

4)

jednego sędziego co najmniej sądu okręgowego, wykładowcy Krajowej Szkoły, specjalisty

z dziedzin prawa objętych zakresem egzaminu, wskazanego przez Dyrektora Krajowej Szkoły;

5)

przedstawiciela Krajowej Rady Sądownictwa.

7.

Członkiem komisji egzaminacyjnej nie może być członek zespołu egzaminacyjnego.

8.

Przewodniczący komisji egzaminacyjnej kieruje jej pracami i reprezentuje ją na zewnątrz.

9.

Do członków zespołu egzaminacyjnego oraz członków komisji egzaminacyjnej stosuje się

odpowiednio przepisy art. 17 ust. 7-10.

1.

Dyrektor Krajowej Szkoły może udzielić aplikantowi zezwolenia na przystąpienie do

egzaminu sędziowskiego w terminie późniejszym, jeżeli uzna, że choroba, wypadek losowy

lub inna wskazana i udokumentowana przez aplikanta przyczyna uniemożliwiają przystąpienie

do egzaminu w terminie, o którym mowa w art. 32 ust. 1.

2.

Wniosek o zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, składa się w terminie miesiąca od dnia

ustania przyczyny uzasadniającej nieprzystąpienie do egzaminu sędziowskiego.

3.

Aplikant, który nie przystąpił do egzaminu sędziowskiego w wyznaczonym terminie i

nie uzyskał zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, odstąpił bez usprawiedliwienia od

egzaminu w czasie jego trwania, a także aplikant, który nie zdał egzaminu sędziowskiego,

mogą przystąpić ponownie do egzaminu tylko raz, nie później jednak niż w terminie

18 miesięcy od dnia zakończenia poprzedniego egzaminu.

4.

Ponowny egzamin sędziowski przeprowadza komisja egzaminacyjna w terminie wyznaczonym

przez Ministra Sprawiedliwości, uzgodnionym z Dyrektorem Krajowej Szkoły. Przepisy

ust. 1 i 2 oraz art. 32 ust. 2 i art. 33 stosuje się odpowiednio. w

1

W terminie 30 dni od dnia złożenia egzaminu sędziowskiego z wynikiem pozytywnym, Dyrektor

Krajowej Szkoły kieruje aplikanta do odbycia stażu na stanowisku referendarza sądowego.

Przepisy art. 34 ust. 1-3 stosuje się odpowiednio.

2.

W terminie 14 dni od dnia zakończenia stażu Dyrektor Krajowej Szkoły wydaje aplikantowi

dyplom ukończenia aplikacji sędziowskiej.

1.

Aplikacja prokuratorska trwa 30 miesięcy i rozpoczyna się nie później niż w terminie

2 miesięcy od dnia ogłoszenia listy, o której mowa w art. 29 ust. 3.

2.

W ramach aplikacji prokuratorskiej aplikanci odbywają zajęcia w Krajowej Szkole i

praktyki zgodnie z programem aplikacji. Przepisy art. 25 ust. 3-5 oraz art. 26 ust.

1 i 4 stosuje się odpowiednio.

3.

W ostatnim miesiącu aplikacji prokuratorskiej aplikanci przystępują do egzaminu prokuratorskiego.

Do egzaminu prokuratorskiego stosuje się odpowiednio przepisy art. 32 ust. 2, art.

33 ust. 1, 2, 4, 5, 7-9 oraz art. 34.

4.

W skład zespołu egzaminacyjnego opracowującego zadania praktyczne na część pisemną

oraz kazusy na część ustną egzaminu prokuratorskiego wchodzi

1)

6 prokuratorów co najmniej prokuratury okręgowej, specjalistów z poszczególnych dziedzin

prawa i nauk pokrewnych objętych zakresem egzaminu, wybranych przez Ministra Sprawiedliwości

spośród kandydatów zgłoszonych przez prokuratorów apelacyjnych;

2)

jeden prokurator co najmniej prokuratury okręgowej, wykładowca Krajowej Szkoły, specjalista

z dziedzin prawa i nauk pokrewnych objętych zakresem egzaminu, wskazany przez Dyrektora

Krajowej Szkoły.

5.

Komisja egzaminacyjna, powołana przez Ministra Sprawiedliwości do przeprowadzenia

egzaminu prokuratorskiego, składa się z

1)

przewodniczącego, którym jest prokurator;

2)

sekretarza, wskazanego przez Dyrektora Krajowej Szkoły spośród prokuratorów delegowanych

do Krajowej Szkoły;

3)

6 prokuratorów co najmniej prokuratury okręgowej, specjalistów z poszczególnych dziedzin

prawa i nauk pokrewnych objętych zakresem egzaminu, wybranych przez Ministra Sprawiedliwości

spośród kandydatów zgłoszonych przez prokuratorów apelacyjnych;

4)

jednego prokuratora co najmniej prokuratury okręgowej, wykładowcy Krajowej Szkoły,

specjalisty z poszczególnych dziedzin prawa i nauk pokrewnych objętych zakresem egzaminu,

wskazanego przez Dyrektora Krajowej Szkoły;

5

przedstawiciela Krajowej Rady Prokuratury.

6.

Dyrektor Krajowej Szkoły, w terminie 14 dni od dnia zakończenia egzaminu prokuratorskiego,

sporządza i przekazuje Ministrowi Sprawiedliwości listę klasyfikacyjną egzaminowanych

aplikantów aplikacji prokuratorskiej, zwaną dalej „listą egzaminowanych aplikantów”.

Warunkiem umieszczenia na tej liście jest złożenie egzaminu prokuratorskiego z wynikiem

pozytywnym. Lista ta zawiera imiona i nazwiska egzaminowanych aplikantów z podaniem

liczby punktów uzyskanych na egzaminie przez każdego aplikanta oraz liczby porządkowej

wskazującej jego miejsce na liście.

7.

O kolejności miejsca na liście, o której mowa w ust. 6, decyduje suma punktów uzyskanych

przez aplikanta z egzaminu prokuratorskiego. W przypadku równej liczby punktów uzyskanych

przez dwóch lub większą liczbę aplikantów o kolejności miejsca na tej liście decyduje

suma punktów uzyskanych przez aplikanta ze wszystkich praktyk i sprawdzianów w czasie

aplikacji. Przepis art. 18 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

8.

Minister Sprawiedliwości przedstawia egzaminowanemu aplikantowi propozycję pracy na

stanowisku asesora powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury lub wojskowej

jednostki organizacyjnej prokuratury według kolejności miejsca zajmowanego na liście

egzaminowanych aplikantów.

9.

Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości określa, w drodze

zarządzenia, corocznie liczbę stanowisk asesorów wojskowych jednostek organizacyjnych

prokuratury, przewidzianych dla egzaminowanych aplikantów, uwzględniając potrzeby

Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.

1.

Członkom zespołu konkursowego i zespołu egzaminacyjnego oraz komisji konkursowej i

komisji egzaminacyjnej za udział w pracach przysługuje wynagrodzenie.

2

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia

członków zespołu konkursowego i zespołu egzaminacyjnego oraz komisji konkursowej i

komisji egzaminacyjnej, w wymiarze nie większym niż miesięczne wynagrodzenie zasadnicze

sędziego w stawce piątej - uwzględniając zakres i rodzaj obowiązków oraz nakład pracy.

Aplikant jest uprawniony do bezpłatnego korzystania z bazy dydaktycznej i informatycznej

oraz wyposażenia i sprzętu Krajowej Szkoły w celu pogłębiania wiedzy i doskonalenia

swoich umiejętności, na warunkach określonych przez Dyrektora Krajowej Szkoły.

Do obowiązków aplikanta należy

1)

uczestniczenie w zajęciach, praktykach i stażach przewidzianych programem aplikacji;

2)

samodzielne pogłębianie wiedzy i umiejętności praktycznych, objętych programem aplikacji;

3)

przystępowanie do sprawdzianów oraz egzaminów w terminach przewidzianych programem

aplikacji;

4)

przestrzeganie regulaminu organizacyjnego Krajowej Szkoły oraz zarządzeń i poleceń

porządkowych Dyrektora Krajowej Szkoły.

1.

Dyrektor Krajowej Szkoły, w drodze decyzji, zawiesza aplikanta w jego prawach i obowiązkach,

jeżeli

1)

prowadzone jest przeciwko aplikantowi postępowanie o popełnione umyślnie przestępstwo

ścigane z oskarżenia publicznego lub popełnione umyślnie przestępstwo skarbowe;

2)

przy wszczęciu lub w toku postępowania o częściowe bądź całkowite ubezwłasnowolnienie

aplikanta sąd ustanowił doradcę tymczasowego.

2.

Dyrektor Krajowej Szkoły, w drodze decyzji, może zawiesić aplikanta w jego prawach

i obowiązkach, jeżeli

1)

prowadzone jest przeciwko aplikantowi postępowanie o popełnione nieumyślnie przestępstwo

ścigane z oskarżenia publicznego lub popełnione nieumyślnie przestępstwo skarbowe;

2)

wniósł o to sam aplikant z powodu długotrwałej choroby lub z innych ważnych przyczyn.

3.

W okresie zawieszenia nie wypłaca się przyznanego aplikantowi stypendium.

4.

Dyrektor Krajowej Szkoły uchyla decyzję o zawieszeniu w przypadku, o którym mowa w

1)

ust. 1 pkt 1 oraz w ust. 2 pkt 1 - jeżeli postępowanie zostało umorzone lub zakończyło

się uniewinnieniem;

2)

ust. 1 pkt 2 - po ustaniu przyczyny zawieszenia;

3)

ust. 2 pkt 2 - na wniosek aplikanta.

5.

W przypadku, o którym mowa w ust. 4 pkt 1, aplikantowi wypłaca się wstrzymane stypendium.

6.

Od decyzji Dyrektora Krajowej Szkoły o zawieszeniu, aplikantowi przysługuje odwołanie

do Ministra Sprawiedliwości, w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

7.

Jeżeli od momentu zawieszenia nie upłynął okres dłuższy niż 2 lata, po uchyleniu decyzji

o zawieszeniu aplikant kontynuuje aplikację od etapu, na którym została ona przerwana,

jeżeli umożliwia to program aplikacji. W pozostałych przypadkach aplikant kontynuuje

aplikację na warunkach wyznaczonych przez Dyrektora Krajowej Szkoły.

1.

Dyrektor Krajowej Szkoły skreśla aplikanta z listy aplikantów, jeżeli aplikant

1)

nie podjął aplikacji w wyznaczonym terminie;

2)

przestał spełniać wymagania określone w art. 22 pkt 1 i 2;

3)

został prawomocnie skazany za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe;

4)

złożył pisemne oświadczenie o rezygnacji z odbywania aplikacji;

5)

rażąco naruszył obowiązki aplikanta;

6)

w sposób rażący uchybił godności aplikanta lub jego zachowanie godzi w dobre imię

Krajowej Szkoły;

7)

nie przystąpił do egzaminu sędziowskiego i nie złożył wniosku o zezwolenie, o którym

mowa w art. 34 ust. 2;

8)

nie rozpoczął lub przerwał odbywanie stażu, o którym mowa w art. 31 ust. 2.

2.

Dyrektor Krajowej Szkoły może skreślić aplikanta z listy aplikantów, jeżeli aplikant

1)

został prawomocnie skazany za nieumyślne przestępstwo lub nieumyślne przestępstwo

skarbowe;

2)

opuścił z przyczyn nieusprawiedliwionych ponad 20% zajęć lub praktyk objętych programem

aplikacji w danym roku szkoleniowym;

3)

nie przystąpił w wyznaczonym terminie, bez usprawiedliwienia, do co najmniej dwóch

sprawdzianów przewidzianych w programie aplikacji lub sprawdzianów tych nie zaliczył;

4)

został dwukrotnie ukarany karą nagany.

3.

Dyrektor Krajowej Szkoły przed podjęciem decyzji o skreśleniu aplikanta z listy aplikantów

umożliwia aplikantowi złożenie wyjaśnień.

4.

Od decyzji, o której mowa w ust. 3, aplikantowi przysługuje odwołanie do Ministra

Sprawiedliwości, w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. Rozpoznanie odwołania następuje

w terminie 14 dni od dnia jego wniesienia.

5.

Od decyzji Ministra Sprawiedliwości, o której mowa w ust. 4, przysługuje skarga do

wojewódzkiego sądu administracyjnego, w terminie 14 dni od dnia doręczenia tej decyzji.

1.

Dyrektor Krajowej Szkoły przyznaje aplikantowi, na jego wniosek, stypendium na czas

aplikacji ogólnej, aplikacji sędziowskiej oraz aplikacji prokuratorskiej, z wyłączeniem

okresu stażu, o którym mowa w art. 31 ust. 2.

2

Wysokość stypendium aplikanta aplikacji ogólnej nie może przekroczyć 70% wysokości

najniższego wynagrodzenia zasadniczego referendarza sądowego pomniejszonego o należną

składkę z tytułu ubezpieczenia społecznego.

3

Wysokość stypendium aplikanta aplikacji sędziowskiej i aplikanta aplikacji prokuratorskiej

nie może przekroczyć wysokości najniższego wynagrodzenia zasadniczego referendarza

sądowego pomniejszonego o należną składkę z tytułu ubezpieczenia społecznego.

4.

Aplikant aplikacji ogólnej, który ubiega się o kontynuowanie szkolenia na aplikacji

sędziowskiej lub prokuratorskiej, zachowuje prawo do pobierania przysługującego mu

stypendium do końca miesiąca następującego po miesiącu, w którym zakończył aplikację

ogólną.

Stypendium nie przysługuje za dni nieusprawiedliwionej nieobecności aplikanta na zajęciach

lub praktykach, przy czym za dzień nieobecności uważa się także nieobecność na 6 godzinach

zajęć w poszczególnych dniach, w okresie miesiąca kalendarzowego.

1.

Aplikant, który pobierał stypendium w okresie aplikacji sędziowskiej jest obowiązany

do jego zwrotu, jeżeli

1)

został skreślony z listy aplikantów;

2)

w terminie 3 lat od dnia ukończenia aplikacji nie podjął zatrudnienia na stanowisku

sędziego, referendarza sądowego, asystenta sędziego lub asystenta prokuratora albo

zrzekł się stanowiska sędziego;

3)

w terminie nie dłuższym niż 3 lata od dnia ukończenia aplikacji po podjęciu zatrudnienia

na stanowisku, o którym mowa w pkt 2, rozwiązał stosunek pracy albo rozwiązano z nim

stosunek pracy bez wypowiedzenia z jego winy.

2.

Aplikant, który pobierał stypendium w okresie aplikacji prokuratorskiej jest obowiązany

do jego zwrotu, jeżeli

1)

został skreślony z listy aplikantów;

2)

odmówił podjęcia zatrudnienia na stanowisku asesora prokuratury zaproponowanym przez

Ministra Sprawiedliwości, według kolejności miejsca zajmowanego na liście egzaminowanych

aplikantów;

3)

w terminie 3 lat od dnia ukończenia aplikacji nie podjął zatrudnienia na stanowisku

referendarza sądowego, asystenta sędziego lub asystenta prokuratora;

4)

w terminie nie dłuższym niż 3 lata od dnia ukończenia aplikacji po podjęciu zatrudnienia

na stanowisku, o którym mowa w pkt 2 i 3, rozwiązał stosunek pracy albo rozwiązano

z nim stosunek pracy bez wypowiedzenia z jego winy.

3.

Stypendium podlega zwrotowi w wysokości proporcjonalnej do czasu jego pobierania lub

do okresu zatrudnienia na stanowisku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 oraz ust. 2 pkt

2 i 3, w okresie krótszym niż 3 lata od dnia jego podjęcia.

4.

Aplikant nie ma obowiązku zwrotu stypendium, w przypadku

1)

skreślenia z listy aplikantów z przyczyn zdrowotnych lub konieczności sprawowania

przez aplikanta samotnie wychowującego dziecko opieki nad dzieckiem do lat dwóch lub

dzieckiem szczególnej troski;

2)

niepodjęcia zatrudnienia lub rezygnacji z zatrudnienia na stanowisku, o którym mowa

w ust. 1 pkt 2 oraz ust. 2 pkt 2 i 3, z przyczyn zdrowotnych;

3)

niepodjęcia zatrudnienia lub rezygnacji z zatrudnienia na stanowisku, o którym mowa

w ust. 1 pkt 2 oraz ust. 2 pkt 2 i 3, za zgodą Ministra Sprawiedliwości.

5.

Decyzję w sprawie zwrotu stypendium wydaje Dyrektor Krajowej Szkoły.

6.

Właściwy prezes sądu informuje Dyrektora Krajowej Szkoły o okolicznościach wymienionych

w ust. 1 pkt 2 i 3.

7.

Właściwy prokurator apelacyjny informuje Dyrektora Krajowej Szkoły o okolicznościach

wymienionych w ust. 2 pkt 4.

8.

Dyrektor Krajowej Szkoły może, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, umorzyć, w

całości lub w części, należność z tytułu zwrotu stypendium. Przed podjęciem decyzji

Dyrektor Krajowej Szkoły zasięga opinii właściwego prezesa sądu albo właściwego prokuratora

apelacyjnego.

9.

Od decyzji w sprawie zwrotu stypendium albo umorzenia należności z tytułu zwrotu stypendium

przysługuje odwołanie do Ministra Sprawiedliwości, w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Rozpoznanie odwołania następuje w terminie 14 dni od dnia jego wniesienia.

10.

Od decyzji Ministra Sprawiedliwości, o której mowa w ust. 9, przysługuje skarga do

wojewódzkiego sądu administracyjnego, w terminie 14 dni od dnia doręczenia tej decyzji.

W okresie stażu aplikant aplikacji sędziowskiej otrzymuje wynagrodzenie za pracę ustalone

w wysokości odpowiadającej wysokości najniższego wynagrodzenia zasadniczego referendarza

sądowego.

Okres aplikacji wlicza się do okresów zatrudnienia, od których zależą uprawnienia

pracownicze, pod warunkiem ukończenia aplikacji.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2011 r., z wyjątkiem

1)

art. 16, art. 21, art. 29, art. 41 i art. 42, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia;

2)

art. 2, art. 3, art. 4, art. 12, art. 15, art. 17, art. 18, art. 24, art. 25, art.

33 i art. 46, które wchodzą w życie z dniem 1 marca 2011 r.;

3)

art. 28, art. 36 i art. 37, które wchodzą w życie z dniem 1 maja 2011 r.;

4)

art. 5 pkt 1 lit. b i art. 26, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.

1.

Aplikant nie może podejmować zatrudnienia lub zajęcia, z wyjątkiem zatrudnienia na

stanowisku dydaktycznym, naukowo-dydaktycznym lub naukowym oraz zajęcia o charakterze

naukowym, dydaktycznym lub publicystycznym, jeżeli wykonywanie tego zatrudnienia lub

zajęcia nie przeszkadza w wykonywaniu obowiązków aplikanta.

2.

Aplikant jest obowiązany zawiadomić Dyrektora Krajowej Szkoły o zamiarze podjęcia

zatrudnienia lub zajęcia, o których mowa w ust. 1.

3.

Dyrektor Krajowej Szkoły może wyrazić sprzeciw wobec zamiaru podjęcia przez aplikanta

zatrudnienia lub zajęcia, jeżeli uzna, że będzie to przeszkadzało w wykonywaniu obowiązków

aplikanta.

4.

Od sprzeciwu, o którym mowa w ust. 3, przysługuje odwołanie do Ministra Sprawiedliwości,

w terminie 14 dni od dnia doręczenia sprzeciwu.

1.

Aplikant może brać udział w wykonywaniu w kraju lub za granicą zadań naukowo-szkoleniowych

oraz w stażach nieobjętych programem aplikacji, zlecanych przez Dyrektora Krajowej

Szkoły.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, aplikantowi przysługuje dieta oraz zwrot kosztów

podróży i noclegów, na zasadach określonych odpowiednio w przepisach w sprawie wysokości

oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej

lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze

kraju albo poza granicami kraju.

1

Dyrektor Krajowej Szkoły powołuje patronów koordynatorów oraz patronów praktyk i staży

spośród, odpowiednio, sędziów, referendarzy sądowych i prokuratorów, za ich zgodą.

Za sprawowanie patronatu przysługuje wynagrodzenie.

2.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb wyznaczania

patronów koordynatorów oraz patronów praktyk i staży, zakres ich obowiązków oraz warunki

sprawowania patronatu nad aplikantami, uwzględniając zakres wiedzy teoretycznej i

praktyki niezbędny do zajmowania stanowiska sędziego, prokuratora, asystenta sędziego,

referendarza sądowego lub asystenta prokuratora, a także specyfikę tych urzędów.

3

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia

patronów koordynatorów oraz patronów poszczególnych praktyk i staży, w wymiarze nie

większym niż 25% podstawy ustalenia wynagrodzenia zasadniczego sędziego i prokuratora,

uwzględniając zakres i nakład ich pracy.

1.

Dyrektor Krajowej Szkoły może przyznać aplikantowi nagrodę za szczególne osiągnięcia

lub zadania wykonywane na rzecz Krajowej Szkoły poza jego obowiązkami.

2.

Nagrodami są

1)

nagroda pieniężna w wysokości do 30% kwoty przyznanego stypendium;

2)

pochwała pisemna udzielona przez Dyrektora Krajowej Szkoły.

3.

Informacja o nagrodzie zamieszczana jest w aktach osobowych aplikanta.

1.

Dyrektor Krajowej Szkoły może ukarać aplikanta karą porządkową za przewinienie polegające

na naruszeniu obowiązków lub uchybieniu godności aplikanta.

2.

Karami porządkowymi są

1)

upomnienie;

2)

nagana.

3.

Nie można ukarać aplikanta po upływie 30 dni od dnia powzięcia wiadomości o przewinieniu

lub 3 miesięcy od dnia jego popełnienia.

4.

Przed ukaraniem karą porządkową aplikantowi umożliwia się złożenie wyjaśnień.

5.

Od decyzji o ukaraniu aplikantowi przysługuje odwołanie do Ministra Sprawiedliwości,

w terminie 7 dni od dnia jej doręczenia.

6.

Odpis prawomocnej decyzji o ukaraniu karą porządkową dołącza się do akt osobowych

aplikanta.

7.

Po upływie roku od uprawomocnienia się decyzji o ukaraniu karą porządkową Dyrektor

Krajowej Szkoły zarządza usunięcie odpisu decyzji z akt osobowych aplikanta, jeżeli

w tym czasie nie ukarano aplikanta inną karą.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe warunki i tryb przeprowadzania naboru dla kandydatów na aplikację ogólną

oraz tryb powoływania i działania zespołu konkursowego i komisji konkursowej - mając

na uwadze konieczność określenia zakresu wiedzy podlegającej sprawdzeniu w trakcie

konkursu, zapewnienia sprawnego i obiektywnego przeprowadzenia naboru oraz dokonania

właściwej selekcji kandydatów;

2

organizację, szczegółowe warunki i tryb odbywania aplikacji ogólnej, sędziowskiej

i prokuratorskiej, szczegółowe warunki odbywania w trakcie aplikacji sędziowskiej

stażu na stanowisku referendarza sądowego, jak również sposób ustalania systemu punktowego

oceny zaliczania sprawdzianów i ich poprawek, praktyk i stażu, objętych programem

poszczególnych aplikacji, mając na względzie zakres wiedzy teoretycznej i praktycznej

niezbędnej do zajmowania stanowiska, odpowiednio, asystenta sędziego, asystenta prokuratora,

referendarza sądowego, sędziego i prokuratora oraz konieczność jednolitej i obiektywnej

oceny wiedzy i kwalifikacji aplikantów, a także wzór dyplomu ukończenia aplikacji

ogólnej;

3)

zakres, szczegółowe warunki i tryb przeprowadzania egzaminu sędziowskiego i prokuratorskiego

oraz tryb powoływania i działania zespołu egzaminacyjnego i komisji egzaminacyjnej,

mając na uwadze zakres odbytej aplikacji, potrzebę przeprowadzenia pisemnej i ustnej

formy egzaminu sędziowskiego i prokuratorskiego, a także konieczność zagwarantowania

właściwej organizacji i odpowiedniego poziomu merytorycznego tych egzaminów oraz zapewnienia

jednakowych warunków ich składania przez wszystkich aplikantów, a także wzory dyplomów

ukończenia aplikacji sędziowskiej i prokuratorskiej;

4)

wysokość stypendium, a także tryb wypłacania i zwrotu stypendium, mając na uwadze

rodzaj aplikacji i warunki jej odbywania;

5)

wysokość opłaty egzaminacyjnej za przystąpienie do egzaminu sędziowskiego lub prokuratorskiego,

uiszczanej przez osoby niebędące aplikantami Krajowej Szkoły - nie wyższej niż równowartość

minimalnego wynagrodzenia za pracę, o którym mowa w ustawie z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę - uwzględniając konieczność prawidłowego i efektywnego przeprowadzenia naboru.

Wykładowcami Krajowej Szkoły mogą być sędziowie, prokuratorzy i nauczyciele akademiccy

oraz inne osoby posiadające specjalistyczną wiedzę z określonej dziedziny, a także

sędziowie i prokuratorzy w stanie spoczynku.

1.

W Krajowej Szkole mogą być zatrudnieni pracownicy administracyjni oraz pracownicy

obsługi.

2.

Do pracowników Krajowej Szkoły stosuje się odpowiednio przepisy art. 9, 10, 11, 12, 12a, 12b, 12c i 14a ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o pracownikach

sądów i prokuratury oraz art. 10, 17, 22, 23, 26, 27 i 28 ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach

urzędów państwowych

(Dz. U. z 2001 r. Nr 86, poz. 953, z późn. zm..

1.

Minister Sprawiedliwości, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw pracy, określi,

w drodze rozporządzenia, warunki wynagradzania za pracę dla pracowników, o których

mowa w art. 54, i przyznawania im innych świadczeń związanych z pracą.

2.

Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, powinno w szczególności określać

1)

kwoty wynagrodzenia zasadniczego pracowników Krajowej Szkoły;

2)

inne, poza wynagrodzeniem zasadniczym, składniki uzasadnione zwłaszcza pełnieniem

określonej funkcji lub zajmowaniem określonego stanowiska, szczególnymi właściwościami

pracy, warunkami wykonywanej pracy oraz kwalifikacjami zawodowymi pracowników.

1.

Dyrektor Krajowej Szkoły przetwarza dane osobowe aplikantów w zakresie niezbędnym

do realizacji programu aplikacji i zadań Krajowej Szkoły.

2.

Do przetwarzania danych osobowych, o których mowa w ust. 1, przepis art. 43 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie

danych osobowych

(Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926, z późn. zm. stosuje się odpowiednio.

W ustawie z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze

(Dz. U. z 2008 r. Nr 7, poz. 39 oraz z 2009 r. Nr 1, poz. 4 i Nr 26, poz. 156) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 16 dodaje się ust. 4a-4c w brzmieniu

„

4a.

Prawomocne orzeczenie sądu dyscyplinarnego o wydaleniu ze służby prokuratorskiej oraz

prawomocne orzeczenie sądu orzekające wobec prokuratora środek karny pozbawienia praw

publicznych, zakazu zajmowania stanowiska prokuratora, degradacji lub wydalenia z

zawodowej służby wojskowej, pociąga za sobą z mocy prawa utratę stanowiska prokuratora;

stosunek służbowy prokuratora wygasa z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia.

4b.

W przypadku uchylenia orzeczenia sądu dyscyplinarnego o wydaleniu ze służby prokuratorskiej

przez Sąd Najwyższy w wyniku kasacji, o której mowa w art. 83 ust. 2, prokuratora

przywraca się do służby na dotychczas zajmowanym stanowisku z zachowaniem ciągłości

stosunku służbowego i z prawem do wynagrodzenia za okres faktycznego pozostawania

poza służbą.

4c.

W przypadku uchylenia, w trybie określonym w ust. 4b, orzeczenia sądu dyscyplinarnego

o wydaleniu ze służby prokuratorskiej, wydanego w stosunku do będącego oficerem prokuratora

wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury, przywrócenie do tej służby następuje

na stanowisko równorzędne przeznaczone dla osoby niebędącej oficerem.

”

;

2)

w art. 50

a)

ust. 1b otrzymuje brzmienie

„

1b.

Do Ministerstwa Sprawiedliwości albo Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury może

być delegowany jedynie prokurator wyróżniający się wysokim poziomem wiedzy prawniczej

oraz wykazujący znajomość problematyki w zakresie powierzanych mu obowiązków.

”

,

b)

ust. 3a otrzymuje brzmienie

„

3a.

Prokurator Generalny może delegować prokuratora, za jego zgodą, do wykonywania czynności

w Radzie Programowej Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury lub prowadzenia zajęć

szkoleniowych w tej szkole.

”

,

c)

ust. 6a otrzymuje brzmienie

„

6a.

Obowiązki, o których mowa w ust. 6, mogą być powierzone prokuratorowi delegowanemu

do pełnienia czynności w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury.

”

,

d)

ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Prokurator delegowany do pełnienia czynności administracyjnych w Ministerstwie Sprawiedliwości

lub Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury, a także do prowadzenia zajęć szkoleniowych

w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury ma prawo do wynagrodzenia zasadniczego

przysługującego na zajmowanym stanowisku prokuratorskim oraz dodatku za długoletnią

pracę. W okresie delegowania prokurator otrzymuje dodatek funkcyjny określony w rozporządzeniu

wydanym na podstawie art. 62 ust. 2.

”

,

e)

ust. 10 otrzymuje brzmienie

„

10.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, tryb i szczegółowe warunki

delegowania prokuratorów do pełnienia obowiązków w Ministerstwie Sprawiedliwości,

a także pełnienia czynności administracyjnych lub prowadzenia zajęć szkoleniowych

w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury oraz tryb i szczegółowe warunki realizacji

prawa do nieodpłatnego zakwaterowania i zwrotu kosztów zamieszkania w miejscu delegowania,

w tym maksymalną wysokość zwrotu kosztów faktycznie poniesionych oraz wysokość miesięcznego

ryczałtu, przy uwzględnieniu możliwości zróżnicowania jego wysokości w zależności

od miejscowości delegowania, a także tryb, szczegółowe warunki i zakres innych świadczeń,

mając na względzie zakres świadczeń przysługujących pracownikom odbywającym podróże

służbowe oraz czasowo przenoszonym.

”

;

3)

w art. 52 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Do okresu pracy, od którego zależy wymiar urlopu dodatkowego, wlicza się wszystkie

okresy zatrudnienia w prokuraturze lub sądzie na stanowiskach: prokuratorów i sędziów,

asesorów prokuratury, w Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa na stanowisku: prezesa,

wiceprezesa, starszego radcy lub radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, a także

okresy wykonywania zawodu adwokata, radcy prawnego lub zajmowania samodzielnego stanowiska

w organach władzy publicznej, z którym związana była praktyka prawnicza, oraz inne

okresy zatrudnienia, jeżeli z tego tytułu przysługiwał zwiększony wymiar urlopu.

”

;

4)

tytuł rozdziału 5 otrzymuje brzmienie: „Asesorzy prokuratury”;

5)

uchyla się art. 90-94a i art. 97;

6)

(uchylony);

7)

(uchylony);

8)

w art. 100a w ust. 5

a)

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

ukończył wyższe studia prawnicze w Rzeczypospolitej Polskiej i uzyskał tytuł zawodowy

magistra lub zagraniczne studia prawnicze uznane w Rzeczypospolitej Polskiej;

”

,

b)

pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

ukończył aplikację prokuratorską lub aplikację ogólną w Krajowej Szkole Sądownictwa

i Prokuratury.

”

;

9)

w art. 110 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Zwolnienie asesora ze służby w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury

następuje w przypadkach określonych w art. 100 ust. 3, a także w przypadku gdy przepisy

o służbie wojskowej przewidują zwolnienie z zawodowej lub okresowej służby wojskowej.

”

;

10)

w art. 111

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury, będących oficerami,

wyznacza na stanowiska służbowe, przenosi i zwalnia z nich Minister Obrony Narodowej

na wniosek Naczelnego Prokuratora Wojskowego, w trybie określonym w przepisach o służbie

wojskowej żołnierzy zawodowych. Asesorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury

wyznacza na stanowiska służbowe, przenosi i zwalnia z nich Naczelny Prokurator Wojskowy.

”

,

b)

uchyla się ust. 2;

11)

w art. 112 uchyla się ust. 2;

12)

art. 116 otrzymuje brzmienie

„

Art. 116.

1.

Do prokuratorów i asesorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury, będących

oficerami, stosuje się w sprawach nieuregulowanych niniejszą ustawą przepisy dotyczące

żołnierzy zawodowych lub służby okresowej, z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.

2.

Stanowiskami równorzędnymi prokuratorów w powszechnych i wojskowych jednostkach organizacyjnych

prokuratury są odpowiednio stanowiska w

1)

Prokuraturze Krajowej i Naczelnej Prokuraturze Wojskowej;

2)

prokuraturze okręgowej i wojskowej prokuraturze okręgowej;

3)

prokuraturze rejonowej i wojskowej prokuraturze garnizonowej.

3.

Okres służby lub pracy na stanowisku prokuratora Naczelnej Prokuratury Wojskowej jest

równorzędny z okresem pracy na stanowisku prokuratora Prokuratury Krajowej i liczy

się od dnia objęcia stanowiska prokuratora Naczelnej Prokuratury Wojskowej.

4.

Uposażenie prokuratorów i asesorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury,

będących oficerami, określają przepisy o uposażeniu żołnierzy.

5.

Uposażenie, o którym mowa w ust. 4, oraz wynagrodzenie prokuratorów wojskowych jednostek

organizacyjnych prokuratury, niebędących oficerami, jest równe wynagrodzeniu prokuratorów

oraz asesorów w równorzędnych powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury.

6.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy wykaz stanowisk i funkcji

prokuratorów i asesorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury równorzędnych

pod względem wynagrodzenia i uposażenia ze stanowiskami i funkcjami prokuratorów i

asesorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury, mając na względzie zakres

wykonywanych przez prokuratorów i asesorów czynności służbowych.

”

.

(pominięte).

W ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o ustroju sądów wojskowych

(Dz. U. z 2007 r. Nr 226, poz. 1676 oraz z 2008 r. Nr 237, poz. 1651) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 7a otrzymuje brzmienie

„

Art. 7a.

Osoby pozostające ze sobą w stosunku pokrewieństwa w linii prostej lub powinowactwa

w linii prostej albo w stosunku przysposobienia, małżonkowie oraz rodzeństwo nie mogą

być sędziami w tym samym sądzie.

”

;

2)

w art. 10 § 6 otrzymuje brzmienie

„

§ 6.

Sędziowie sądów wojskowych są obowiązani brać udział w posiedzeniach Zgromadzenia.

”

;

3)

w art. 19 § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Wojskowy sąd garnizonowy składa się z sędziów tego sądu.

”

;

4)

w art. 22

a)

w § 1 pkt 5 i 6 otrzymują brzmienie

„

5)

złożył egzamin sędziowski lub prokuratorski;

6)

ukończył aplikację sędziowską w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury lub pracował

w charakterze asesora prokuratorskiego co najmniej trzy lata;

”

,

b)

uchyla się § 2,

c)

w § 3 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

adwokatów, radców prawnych oraz notariuszy, którzy wykonywali ten zawód co najmniej

przez 3 lata, a także osób, które, przez taki sam okres, zajmowały stanowiska: prezesa,

wiceprezesa, starszego radcy lub radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa.

”

;

5)

w art. 22a

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Kandydaci na stanowiska sędziów sądu wojskowego spełniający warunki, o których mowa

w art. 22, są powoływani do zawodowej służby wojskowej pełnionej jako służba stała

na podstawie dobrowolnego zgłoszenia się do tej służby, po odbyciu szkolenia wojskowego

i zdaniu egzaminu na oficera.

”

,

b)

uchyla się § 5;

6)

uchyla się rozdział 6 i 7;

7)

w art. 70

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Do sądów wojskowych, sędziów wojskowych oraz ławników stosuje się odpowiednio przepisy

art. 4 i art. 5, art. 40, art. 42, art. 44-52, art. 53 § 1-3, art. 54, art. 56, art.

57 § 1, art. 58 § 1 i § 4-6, art. 60, art. 65, art. 66, art. 69 § 2, art. 70, art.

71, art. 73-75, art. 77 § 2, § 2a, § 4, § 4a, § 5 i § 6, art. 78 § 1-4, art. 78a §

1-3 i § 6, art. 79, art. 80 § 4, art. 83, art. 84 § 3, art. 85, art. 86, art. 89,

art. 90, art. 91 § 1, § 1c-2, § 6-7 oraz § 9-12, art. 91a, art. 92, art. 93, art.

94 § 1, § 3 i § 4, art. 95, art. 98 § 1, art. 99, art. 100 § 1-4, art. 101 § 2-4,

art. 102, art. 104-106, art. 108, art. 111, art. 114 § 5-7, art. 115-118, art. 120-122,

art. 125-128, art. 130, art. 131, art. 133, art. 147 § 3, art. 156, art. 159 § 1 pkt

5 i pkt 6, art. 167, art. 169, art. 170 § 3 i art. 171-174 ustawy, o której mowa w

art. 32 § 6, oraz przepisy wydane na podstawie art. 57 § 5, art. 58 § 7, art. 78 §

5, art. 78a § 7, art. 91 § 8 i art. 148 § 2 tejże ustawy, z tym że

1)

określone w tych przepisach czynności i uprawnienia Ministra Sprawiedliwości, zgromadzenia

ogólnego sędziów, kolegium sądu, prezesów sądów rejonowych i okręgowych oraz prezesa

sądu dyscyplinarnego wykonują odpowiednio: Minister Sprawiedliwości w porozumieniu

z Ministrem Obrony Narodowej, Zgromadzenie Sędziów Sądów Wojskowych, kolegium wojskowego

sądu okręgowego, prezesi sądów wojskowych i prezes sądu dyscyplinarnego, a czynności

i uprawnienia prezesa sądu apelacyjnego w zakresie nadzoru administracyjnego - Minister

Sprawiedliwości za pośrednictwem dyrektora departamentu, o którym mowa w art. 5 §

4;

2)

uprawnienia określone w art. 92 § 1 powołanej ustawy przysługują, jeżeli sędzia wojskowy

nie nabył wcześniej prawa do urlopu dodatkowego określonego w przepisach ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych

(Dz. U. z 2008 r. Nr 141, poz. 892, Nr 206, poz. 1288 i Nr 208, poz. 1308 oraz z 2009 r. Nr 26, poz. 157);

3)

przepisów art. 131 powołanej ustawy nie stosuje się w przypadkach określonych w art.

15 niniejszej ustawy;

4)

uprawnienia określone w art. 172-174 powołanej ustawy przysługują w przypadku określonym

w art. 61 niniejszej ustawy;

5)

uprawnienia określone w art. 172 § 3 i art. 173 powołanej ustawy nie przysługują ławnikom

w czynnej służbie wojskowej;

6)

obsada wolnych stanowisk sędziowskich, o których mowa w art. 56 § 1 i 2 powołanej

ustawy, następuje z uwzględnieniem potrzeb kadrowych sądownictwa wojskowego.

”

,

b)

uchyla się § 1a,

c)

§ 2-4 otrzymują brzmienie

„

§ 2.

W sprawach nieuregulowanych w ustawie prawa i obowiązki sędziów sądów wojskowych określają

przepisy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.

§ 3.

Uposażenie sędziów sądów wojskowych określają przepisy o uposażeniu żołnierzy, z tym

że nie może być ono niższe od wynagrodzenia sędziów sądów powszechnych na stanowiskach

równorzędnych, ustalonych przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

§ 4.

Do sędziów sądów wojskowych stosuje się odpowiednio art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.

”

.

W ustawie z dnia 18 grudnia 1998 r. o pracownikach sądów i prokuratury

(Dz. U. Nr 162, poz. 1125, z późn. zm. w art. 3 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Od odbycia stażu urzędniczego zwolnione są osoby, które ukończyły aplikację ogólną,

sędziowską lub prokuratorską.

”

.

W ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych

(Dz. U. Nr 98, poz. 1070, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2 uchyla się § 3;

2)

art. 6 otrzymuje brzmienie

„

Art. 6.

Osoby pozostające ze sobą w stosunku pokrewieństwa w linii prostej lub powinowactwa

w linii prostej albo w stosunku przysposobienia, małżonkowie oraz rodzeństwo nie mogą

być sędziami ani referendarzami sądowymi w tym samym wydziale sądu.

”

;

3)

w art. 31 w § 1 uchyla się pkt 10;

4)

w art. 55 § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Sędziów sądów powszechnych do pełnienia urzędu na stanowisku sędziowskim powołuje

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa, w terminie

miesiąca od dnia przesłania tego wniosku.

”

;

5)

art. 61 otrzymuje brzmienie

„

Art. 61.

§ 1.

Na stanowisko sędziego sądu rejonowego może być powołany ten, kto

1)

posiada obywatelstwo polskie i korzysta z pełni praw cywilnych i obywatelskich,

2)

jest nieskazitelnego charakteru,

3)

ukończył wyższe studia prawnicze w Rzeczypospolitej Polskiej i uzyskał tytuł zawodowy

magistra lub zagraniczne studia prawnicze uznane w Rzeczypospolitej Polskiej,

4)

jest zdolny, ze względu na stan zdrowia, do pełnienia obowiązków sędziego,

5)

ukończył 29 lat,

6)

złożył egzamin sędziowski lub prokuratorski,

7)

ukończył aplikację sędziowską w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury lub pracował

w charakterze asesora prokuratorskiego - co najmniej przez trzy lata przed wystąpieniem

o powołanie na stanowisko sędziego.

§ 2.

Wymagania określone w § 1 pkt 6 i 7 nie dotyczą tego, kto przed powołaniem

1)

zajmował stanowisko sędziego sądu administracyjnego lub sądu wojskowego,

2)

zajmował stanowisko prokuratora,

3)

pracował w polskiej szkole wyższej, w Polskiej Akademii Nauk, w instytucie naukowo-badawczym

lub innej placówce naukowej i ma tytuł naukowy profesora albo stopień naukowy doktora

habilitowanego nauk prawnych,

4)

wykonywał zawód adwokata, radcy prawnego lub notariusza - co najmniej przez trzy lata,

5)

zajmował stanowisko prezesa, wiceprezesa, starszego radcy lub radcy w Prokuratorii

Generalnej Skarbu Państwa - co najmniej przez trzy lata.

§ 3.

Na stanowisko sędziego sądu rejonowego może być powołany ten, kto spełnia wymagania

określone w § 1 pkt 1-6, ukończył aplikację ogólną prowadzoną przez Krajową Szkołę

Sądownictwa i Prokuratury, aplikację notarialną, adwokacką lub radcowską i złożył

odpowiedni egzamin, oraz przez okres co najmniej pięciu lat był zatrudniony na stanowisku

referendarza sądowego w pełnym wymiarze czasu pracy.

§ 4.

Na stanowisko sędziego sądu rejonowego może być powołany ten, kto spełnia wymagania

określone w § 1 pkt 1-6, ukończył aplikację ogólną prowadzoną przez Krajową Szkołę

Sądownictwa i Prokuratury, aplikację notarialną, adwokacką lub radcowską i złożył

odpowiedni egzamin, oraz przez okres co najmniej sześciu lat był zatrudniony na stanowisku

asystenta sędziego w pełnym wymiarze czasu pracy.

§ 5.

Na stanowisko sędziego sądu rejonowego może być powołany ten, kto zajmował stanowisko

asesora prokuratorskiego przez okres co najmniej trzech lat lub jedno ze stanowisk

określonych w § 2 pkt 2-4 w okresie pięciu lat przed zgłoszeniem na wolne stanowisko

sędziowskie.

§ 6.

Do okresu, o którym mowa w § 4, wlicza się okres zatrudnienia na stanowisku referendarza

sądowego w pełnym wymiarze czasu pracy.

§ 7.

W przypadku zatrudnienia w niepełnym wymiarze czasu pracy, okres, o którym mowa w

§ 3-6, podlega proporcjonalnemu wydłużeniu.

”

;

6)

w art. 63 w § 2 pkt 1a otrzymuje brzmienie

„

1a)

zajmował stanowisko prezesa, wiceprezesa, starszego radcy lub radcy Prokuratorii Generalnej

Skarbu Państwa - co najmniej przez sześć lat,

”

;

7)

w art. 64 w § 2 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

zajmował stanowisko prezesa, wiceprezesa, starszego radcy lub radcy Prokuratorii Generalnej

Skarbu Państwa - co najmniej przez osiem lat,

”

;

8)

w art. 77 § 2a otrzymuje brzmienie

„

§ 2a.

Minister Sprawiedliwości może delegować sędziego, za jego zgodą, do pełnienia czynności

w Radzie Programowej Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury lub prowadzenia zajęć

szkoleniowych w tej szkole.

”

;

9)

w art. 78

a)

§ 1a otrzymuje brzmienie

„

§ 1a.

Obowiązki, o których mowa w § 1, mogą być powierzane sędziemu delegowanemu do pełnienia

czynności w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury.

”

,

b)

§ 1b otrzymuje brzmienie

„

§ 1b.

Do Ministerstwa Sprawiedliwości albo Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury może

być delegowany jedynie sędzia wyróżniający się wysokim poziomem wiedzy prawniczej

oraz wykazujący znajomość problematyki w zakresie powierzanych mu obowiązków.

”

,

c)

§ 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Sędzia delegowany do pełnienia czynności administracyjnych w Ministerstwie Sprawiedliwości

lub Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury, a także do prowadzenia zajęć szkoleniowych

w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury ma prawo do wynagrodzenia zasadniczego

przysługującego mu na zajmowanym stanowisku sędziowskim oraz dodatku za długoletnią

pracę. W okresie delegowania sędzia otrzymuje dodatek funkcyjny, określony w rozporządzeniu

wydanym na podstawie art. 91 § 8.

”

,

d)

§ 5 otrzymuje brzmienie

„

§ 5.

Minister Sprawiedliwości po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa określi,

w drodze rozporządzenia, tryb i szczegółowe warunki delegowania sędziów do pełnienia

obowiązków w Ministerstwie Sprawiedliwości, a także pełnienia czynności administracyjnych

lub prowadzenia zajęć szkoleniowych w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury oraz

tryb i szczegółowe warunki realizacji prawa do nieodpłatnego zakwaterowania i zwrotu

kosztów zamieszkania w miejscu delegowania, w tym maksymalną wysokość zwrotu kosztów

faktycznie poniesionych oraz wysokość miesięcznego ryczałtu, z uwzględnieniem możliwości

zróżnicowania jego wysokości w zależności od miejscowości delegowania, a także tryb,

szczegółowe warunki i zakres innych świadczeń, mając na względzie zakres świadczeń

przysługujących pracownikom odbywającym podróże służbowe oraz czasowo przenoszonym.

”

;

10)

po art. 82a dodaje się art. 82b w brzmieniu

„

Art. 82b.

Sędziemu, za jego zgodą, może zostać powierzony obowiązek sprawowania patronatu nad

przebiegiem praktyk i staży aplikantów w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury.

”

;

11)

w art. 92 § 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Do okresu pracy, od którego zależy wymiar urlopu dodatkowego, wlicza się wszystkie

okresy zatrudnienia w sądzie lub prokuraturze na stanowiskach: asesorów, sędziów i

prokuratorów, w Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa na stanowiskach: prezesa, wiceprezesa,

starszego radcy lub radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, a także okresy wykonywania

zawodu adwokata, radcy prawnego lub zajmowania samodzielnego stanowiska w organach

władzy publicznej, z którym związana była praktyka prawnicza, oraz inne okresy zatrudnienia,

jeżeli z tego tytułu przysługiwał zwiększony wymiar urlopu.

”

;

12)

uchyla się dział III - „Asesorzy sądowi i aplikacja sądowo-prokuratorska”;

13)

w art. 149

a)

w § 1 pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

ukończył aplikację ogólną prowadzoną przez Krajową Szkołę Sądownictwa i Prokuratury

lub zdał egzamin sędziowski lub prokuratorski, albo ukończył aplikację notarialną,

adwokacką lub radcowską i złożył odpowiedni egzamin.

”

,

b)

uchyla się § 2 i 3;

14)

po art. 151b dodaje się art. 151c w brzmieniu

„

Art. 151c.

Referendarz może przystąpić do egzaminu sędziowskiego po przepracowaniu 3 lat na stanowisku

referendarza lub asystenta sędziego. Wniosek o dopuszczenie do egzaminu sędziowskiego

referendarz zgłasza Dyrektorowi Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury na miesiąc

przed przeprowadzeniem egzaminu, uiszczając wymaganą opłatę.

”

;

15)

uchyla się art. 153;

16)

po art. 153 dodaje się art. 153a w brzmieniu

„

Art. 153a.

§ 1.

Na wniosek Dyrektora Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury, po zasięgnięciu opinii

prezesa właściwego sądu okręgowego, Minister Sprawiedliwości mianuje na stanowisko

referendarza aplikanta sędziowskiego skierowanego na staż w ramach realizacji programu

aplikacji sędziowskiej.

§ 2.

W przypadku aplikantów sędziowskich odbywających staż na stanowisku referendarza,

rozwiązanie stosunku pracy może nastąpić w razie

1)

skreślenia z listy aplikantów,

2)

uznania aplikanta przez lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych za trwale

niezdolnego do pełnienia obowiązków referendarza.

§ 3.

W przypadku zniesienia sądu lub jego reorganizacji, powodującej utratę możliwości

dalszego zatrudnienia aplikanta aplikacji sędziowskiej, odbywającego staż na stanowisku

referendarza, Minister Sprawiedliwości, na wniosek Dyrektora Krajowej Szkoły Sądownictwa

i Prokuratury, po zasięgnięciu opinii prezesa właściwego sądu okręgowego, przenosi

aplikanta na inne miejsce w celu dalszego odbywania stażu. Przepisów art. 151a § 4

i 5 nie stosuje się.

”

;

17)

w art. 155

a)

w § 2 pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

ukończył aplikację ogólną prowadzoną przez Krajową Szkołę Sądownictwa i Prokuratury

lub zdał egzamin sędziowski lub prokuratorski albo ukończył aplikację notarialną,

adwokacką lub radcowską i złożył odpowiedni egzamin.

”

,

b)

§ 7 otrzymuje brzmienie

„

§ 7.

Asystent sędziego może przystąpić do egzaminu sędziowskiego po przepracowaniu 4 lat

na stanowisku asystenta sędziego lub referendarza sądowego. Wniosek o dopuszczenie

do egzaminu sędziowskiego asystent sędziego zgłasza Dyrektorowi Krajowej Szkoły Sądownictwa

i Prokuratury na miesiąc przed przeprowadzeniem egzaminu, uiszczając wymaganą opłatę.

”

;

18)

po art. 155a dodaje się art. 155b w brzmieniu

„

Art. 155b.

Prezes sądu rejonowego zatrudnia na stanowisku asystenta sędziego aplikanta sędziowskiego

skierowanego na staż przez Dyrektora Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury na

okres odbywania stażu. Przepisu art. 155a nie stosuje się.

”

;

19)

w art. 175a § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Minister Sprawiedliwości przetwarza dane osobowe sędziów, sędziów w stanie spoczynku,

referendarzy sądowych, asystentów sędziów, dyrektorów i kierowników finansowych sądów

oraz ich zastępców w zakresie niezbędnym do prawidłowego realizowania obowiązków i

praw pracodawcy wynikających ze stosunku pracy bądź innych stosunków służbowych.

”

.

§ 1.

Na stanowisko sędziego sądu rejonowego może być powołany ten, kto

1)

posiada obywatelstwo polskie i korzysta z pełni praw cywilnych i obywatelskich,

2)

jest nieskazitelnego charakteru,

3)

ukończył wyższe studia prawnicze w Rzeczypospolitej Polskiej i uzyskał tytuł zawodowy

magistra lub zagraniczne studia prawnicze uznane w Rzeczypospolitej Polskiej,

4)

jest zdolny, ze względu na stan zdrowia, do pełnienia obowiązków sędziego,

5)

ukończył 29 lat,

6)

złożył egzamin sędziowski lub prokuratorski,

7)

ukończył aplikację sędziowską w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury lub pracował

w charakterze asesora prokuratorskiego - co najmniej przez trzy lata przed wystąpieniem

o powołanie na stanowisko sędziego.

§ 2.

Wymagania określone w § 1 pkt 6 i 7 nie dotyczą tego, kto przed powołaniem

1)

zajmował stanowisko sędziego sądu administracyjnego lub sądu wojskowego,

2)

zajmował stanowisko prokuratora,

3)

pracował w polskiej szkole wyższej, w Polskiej Akademii Nauk, w instytucie naukowo-badawczym

lub innej placówce naukowej i ma tytuł naukowy profesora albo stopień naukowy doktora

habilitowanego nauk prawnych,

4)

wykonywał zawód adwokata, radcy prawnego lub notariusza - co najmniej przez trzy lata,

5)

zajmował stanowisko prezesa, wiceprezesa, starszego radcy lub radcy w Prokuratorii

Generalnej Skarbu Państwa - co najmniej przez trzy lata.

§ 3.

Na stanowisko sędziego sądu rejonowego może być powołany ten, kto spełnia wymagania

określone w § 1 pkt 1-6, ukończył aplikację ogólną prowadzoną przez Krajową Szkołę

Sądownictwa i Prokuratury, aplikację notarialną, adwokacką lub radcowską i złożył

odpowiedni egzamin, oraz przez okres co najmniej pięciu lat był zatrudniony na stanowisku

referendarza sądowego w pełnym wymiarze czasu pracy.

§ 4.

Na stanowisko sędziego sądu rejonowego może być powołany ten, kto spełnia wymagania

określone w § 1 pkt 1-6, ukończył aplikację ogólną prowadzoną przez Krajową Szkołę

Sądownictwa i Prokuratury, aplikację notarialną, adwokacką lub radcowską i złożył

odpowiedni egzamin, oraz przez okres co najmniej sześciu lat był zatrudniony na stanowisku

asystenta sędziego w pełnym wymiarze czasu pracy.

§ 5.

Na stanowisko sędziego sądu rejonowego może być powołany ten, kto zajmował stanowisko

asesora prokuratorskiego przez okres co najmniej trzech lat lub jedno ze stanowisk

określonych w § 2 pkt 2-4 w okresie pięciu lat przed zgłoszeniem na wolne stanowisko

sędziowskie.

§ 6.

Do okresu, o którym mowa w § 4, wlicza się okres zatrudnienia na stanowisku referendarza

sądowego w pełnym wymiarze czasu pracy.

§ 7.

W przypadku zatrudnienia w niepełnym wymiarze czasu pracy, okres, o którym mowa w

§ 3-6, podlega proporcjonalnemu wydłużeniu.

W ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa

(Dz. U. Nr 100, poz. 1082, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2 w ust. 2

a)

pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

opiniuje programy szkolenia na aplikacji ogólnej i sędziowskiej, zakres i sposób przeprowadzania

egzaminów sędziowskich,

”

,

b)

uchyla się pkt 6,

c)

pkt 9 otrzymuje brzmienie

„

9)

opiniuje kandydatów na Dyrektora Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury,

”

,

d)

pkt 10 otrzymuje brzmienie

„

10)

wskazuje 3 członków Rady Programowej Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury.

”

.

W ustawie z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych

(Dz. U. z 2008 r. Nr 141, poz. 892, Nr 206, poz. 1288 i Nr 208, poz. 1308) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 17 otrzymuje brzmienie

„

Art. 17.

1.

Przepisów art. 9, 10 pkt 1, art. 12, 13 ust. 1 oraz art. 14 i 15 nie stosuje się w

przypadku powołania do zawodowej służby wojskowej sędziów w sądach wojskowych.

2.

Powołanie do zawodowej służby wojskowej sędziów w sądach wojskowych reguluje ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o ustroju sądów wojskowych.

”

;

2)

art. 23 otrzymuje brzmienie

„

Art. 23.

Tryb postępowania i warunki których spełnienie jest wymagane przy wyznaczaniu żołnierzy

zawodowych na stanowiska sędziów w sądach wojskowych oraz asesorów i prokuratorów

w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury i odwoływaniu z tych stanowisk

określają przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o ustroju sądów wojskowych i ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze

(Dz. U. z 2008 r. Nr 7, poz. 39 oraz z 2009 r. Nr 1, poz. 4 i Nr 26, poz. 156 i 157).

”

;

3)

w art. 25 ust. 1 i 1a otrzymują brzmienie

„

1.

Dowódca jednostki wojskowej, w której żołnierz zawodowy jest wyznaczony na stanowisko

służbowe, może dodatkowo powierzyć żołnierzowi czasowe pełnienie obowiązków służbowych

w tej jednostce na stanowisku nieobsadzonym lub obsadzonym, na którym wyznaczony żołnierz

czasowo nie wykonuje zadań służbowych. Nie dotyczy to sędziów sądów wojskowych oraz

asesorów i prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury.

1a.

Minister Obrony Narodowej w przypadkach, o których mowa w ust. 1, może, uwzględniając

potrzeby Sił Zbrojnych, powierzyć także żołnierzowi zawodowemu, pozostającemu w rezerwie

kadrowej lub w dyspozycji, czasowe pełnienie obowiązków służbowych w każdej jednostce

wojskowej. Nie dotyczy to sędziów sądów wojskowych oraz asesorów i prokuratorów wojskowych

jednostek organizacyjnych prokuratury.

”

;

4)

w art. 34 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Przepisów ust. 1-3 nie stosuje się do żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę

wojskową na stanowiskach służbowych sędziów sądów wojskowych oraz asesorów i prokuratorów

wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury.

”

;

5)

w art. 37 ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Przepisów ust. 1-4 nie stosuje się do żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę

wojskową na stanowiskach służbowych sędziów w sądach wojskowych oraz asesorów i prokuratorów

wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury oraz w instytucjach cywilnych.

”

;

6)

w art. 45 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Zwolnienie żołnierza zawodowego ze stanowiska służbowego sędziego sądu wojskowego

oraz asesora i prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury następuje

z uwzględnieniem przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o ustroju sądów wojskowych i ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze.

”

;

7)

w art. 47 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Skierowanie sędziów w sądach wojskowych oraz asesorów i prokuratorów w wojskowych

jednostkach organizacyjnych prokuratury określają przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o ustroju sądów wojskowych i przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze.

”

;

8)

w art. 80

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

W przypadku, gdy miesięczne uposażenie żołnierza zawodowego pełniącego zawodową służbę

wojskową na stanowisku służbowym sędziego sądu wojskowego albo asesora lub prokuratora

wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury jest niższe od miesięcznego wynagrodzenia

przysługującego na równorzędnym stanowisku sędziego sądu powszechnego albo asesora

lub prokuratora powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury, żołnierzowi przysługuje

dodatek wyrównawczy w wysokości różnicy między tym wynagrodzeniem a uposażeniem należnym

na zajmowanym stanowisku.

”

,

b)

ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

warunki otrzymywania dodatku wyrównawczego, o którym mowa w ust. 2, z uwzględnieniem

określenia składników uposażenia i wynagrodzenia przyjmowanych przy obliczaniu dodatku

wyrównawczego, oraz sposób ustalania porównywanego wynagrodzenia asesorów wynikający

z obowiązujących żołnierzy zawodowych zasad opłacania składek na powszechne obowiązkowe

ubezpieczenia emerytalne, rentowe, wypadkowe i chorobowe, a także terminy wypłacania

tego dodatku.

”

;

9)

w art. 85 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do sędziów sądów wojskowych oraz asesorów i prokuratorów

wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury, którym gratyfikacje jubileuszowe

przysługują w wysokości i na zasadach określonych odpowiednio w przepisach ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych

(Dz. U. Nr 98, poz. 1070, z późn. zm. oraz ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze.

”

.

W ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych

(Dz. U. z 2008 r. Nr 64, poz. 1027, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 66 w ust. 1 pkt 36 otrzymuje brzmienie

„

36)

aplikanci Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury.

”

;

2)

w art. 75 ust. 18 otrzymuje brzmienie

„

18.

Osoby, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 36, zgłasza do ubezpieczenia zdrowotnego

Krajowa Szkoła Sądownictwa i Prokuratury.

”

;

3)

w art. 85 dodaje się ust. 18 w brzmieniu

„

18.

Za osobę, o której mowa w art. 66 ust. 1 pkt 36, korzystającą ze świadczenia określonego

w art. 42 ust. 1 ustawy o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury, składkę jako płatnik oblicza, pobiera z dochodu ubezpieczonego i odprowadza Krajowa

Szkoła Sądownictwa i Prokuratury.

”

;

4)

w art. 86 w ust. 1 pkt 15 otrzymuje brzmienie

„

15)

osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 36, niekorzystających ze świadczenia określonego

w art. 42 ust. 1 ustawy o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury, opłaca Krajowa Szkoła Sądownictwa i Prokuratury.

”

.

W ustawie z dnia 9 maja 2007 r. o zmianie ustawy o pracownikach sądów i prokuratury

(Dz. U. Nr 102, poz. 690) w art. 2 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, zwolnieni są urzędnicy, którzy najpóźniej w dniu

wejścia w życie niniejszej ustawy ukończyli 40 rok życia i posiadają co najmniej 15-letni

staż pracy w sądzie lub prokuraturze, pod warunkiem że w okresie 10 lat od dnia wejścia

w życie ustawy ukończą studium zawodowe jako cykliczną formę doskonalenia zawodowego

w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury.”.

”

1.

Na stanowisko sędziego sądu rejonowego może być powołana osoba, która spełnia wymagania

określone w art. 61 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, i pracowała w charakterze asesora sądowego

co najmniej przez 3 lata.

2.

Na stanowisko sędziego sądu rejonowego może być powołana osoba mianowana na stanowisko

asesora sądowego w okresie od 5 listopada 2005 r. do 4 listopada 2007 r., jeżeli spełnia

wymagania określone w art. 61 § 1 pkt 1-4 i pkt 6 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów

powszechnych, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, ukończyła 28 lat i pracowała w charakterze

asesora sądowego co najmniej przez rok.

3.

Na stanowisko sędziego sądu rejonowego może być powołana osoba, która spełnia wymagania

określone w art. 61 § 1 pkt 1-5 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, ukończyła aplikację sądową i złożyła egzamin

sędziowski na podstawie przepisów obowiązujących do dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy, a po złożeniu tego egzaminu była zatrudniona na stanowisku

1)

referendarza sądowego co najmniej przez okres 2 lat w pełnym wymiarze czasu pracy

lub

2)

asystenta sędziego co najmniej przez okres 2 lat w pełnym wymiarze czasu pracy.

4.

Na stanowisko sędziego sądu rejonowego może być powołana osoba, która nie ukończyła

aplikacji sądowej lub prokuratorskiej albo aplikacji określonej w art. 149 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jeżeli spełnia wymagania określone w art.

61 § 1 pkt 1-6 tej ustawy i była zatrudniona na stanowisku

1)

referendarza sądowego co najmniej przez okres 6 lat w pełnym wymiarze czasu pracy

albo

2)

asystenta sędziego co najmniej przez okres 6 lat w pełnym wymiarze czasu pracy.

5.

Do okresu, o którym mowa w ust. 3 i 4, wlicza się okresy pracy odpowiednio na stanowisku

asystenta sędziego albo referendarza sądowego w pełnym wymiarze czasu pracy.

6.

W przypadku wykonywania pracy w niepełnym wymiarze czasu pracy okres, o którym mowa

w ust. 3-5, wydłuża się proporcjonalnie.

7.

Warunkiem powołania na stanowisko sędziego sądu rejonowego jest zajmowanie stanowiska

określonego w ust. 3-4 w okresie 3 lat przed dniem zgłoszenia na wolne stanowisko

sędziowskie.

1.

Warunek określony w art. 149 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, spełnia osoba, która na podstawie przepisów

obowiązujących przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy odbyła aplikację referendarską

i złożyła egzamin referendarski lub odbyła aplikację sądową lub prokuratorską, bądź

złożyła egzamin referendarski.

2.

Warunek określony w art. 155 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, spełnia osoba, która w dniu wejścia w życie

niniejszej ustawy była zatrudniona na stanowisku asystenta sędziego, oraz osoba, która

na podstawie przepisów obowiązujących przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

odbyła aplikację referendarską i złożyła egzamin referendarski albo odbyła aplikację

sądową lub prokuratorską bądź złożyła egzamin referendarski.

3.

Osoba zatrudniona w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy na stanowisku referendarza

sądowego może przystąpić do egzaminu sędziowskiego określonego w art. 70 ust. 1, jeżeli

zajmowała to stanowisko co najmniej przez okres 3 lat i zgłosiła prezesowi przełożonego

sądu apelacyjnego zamiar przystąpienia do egzaminu na miesiąc przed jego przeprowadzeniem.

W takim przypadku referendarz sądowy jest dopuszczany do egzaminu sędziowskiego, w

najbliższym terminie przewidzianym dla aplikantów sądowych.

4.

Osoba zatrudniona w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy na stanowisku asystenta

sędziego może przystąpić do egzaminu sędziowskiego określonego w art. 70 ust. 1, jeżeli

zajmowała to stanowisko co najmniej przez okres 3 lat i zgłosiła prezesowi przełożonego

sądu apelacyjnego zamiar przystąpienia do egzaminu na miesiąc przed jego przeprowadzeniem.

W takim przypadku asystent sędziego jest dopuszczany do egzaminu sędziowskiego, w

najbliższym terminie przewidzianym dla aplikantów sądowych.

5.

Do okresu, o którym mowa w ust. 4, wlicza się okres pracy na stanowisku referendarza

sądowego w pełnym wymiarze czasu pracy.

6.

W przypadku wykonywania pracy w niepełnym wymiarze czasu pracy okres, o którym mowa

w ust. 3-5, wydłuża się proporcjonalnie.

1.

Na stanowisko sędziego wojskowego sądu garnizonowego może być powołana osoba, która

spełnia wymagania określone w art. 22 § 1 pkt 1-5 i 7 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o ustroju sądów

wojskowych, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, i pracowała w charakterze asesora sądu wojskowego

co najmniej przez 3 lata.

2.

Na stanowisko sędziego wojskowego sądu garnizonowego może być powołana osoba mianowana

na stanowisko asesora sądu wojskowego w okresie od dnia 5 listopada 2005 r. do dnia

5 listopada 2007 r., jeżeli spełnia wymagania określone w art. 22 § 1 pkt 1-3 i 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o ustroju sądów

wojskowych, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, ukończyła 28 lat i pracowała w charakterze

asesora sądu wojskowego co najmniej przez rok.

3.

Na stanowisko sędziego wojskowego sądu garnizonowego może być powołana osoba, która

spełnia wymagania określone w art. 22 § 1 pkt 1-5 i 7 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o ustroju sądów

wojskowych, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, ukończyła aplikację sądową i złożyła egzamin

sędziowski na podstawie przepisów obowiązujących do dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy, a po złożeniu tego egzaminu była zatrudniona na stanowisku

1)

referendarza sądowego co najmniej przez okres 2 lat w pełnym wymiarze czasu pracy

lub

2)

asystenta sędziego co najmniej przez okres 2 lat w pełnym wymiarze czasu pracy.

4.

Prezes właściwego wojskowego sądu okręgowego, po zasięgnięciu opinii kolegium wojskowego

sądu okręgowego, występuje do dyrektora komórki organizacyjnej, o której mowa w art. 5 § 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o ustroju sądów wojskowych, z wnioskiem o zgłoszenie Zgromadzeniu Sędziów Sądów Wojskowych kandydatury asesora

sądu wojskowego na stanowisko sędziego sądu wojskowego.

1.

Z dniem 5 maja 2009 r. ustaje powierzenie asesorom sądowym pełnienia czynności sędziowskich.

2.

Stosunki pracy nawiązane z asesorami sądowymi na podstawie mianowania przed dniem

wejścia w życie niniejszej ustawy wygasają po upływie 4 lat od dnia mianowania, chyba

że wcześniej zostaną rozwiązane lub wygasną.

3.

Do czasu ustania stosunku pracy asesor sądowy jest upoważniony do wykonywania czynności

referendarza sądowego.

4.

Wynagrodzenie zasadnicze asesora sądowego ustala się na podstawie przepisów obowiązujących

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

5.

Minister Sprawiedliwości może rozwiązać stosunek pracy z asesorem sądowym po uprzednim

wypowiedzeniu za zgodą kolegium sądu okręgowego.

6.

Minister Sprawiedliwości przetwarza dane osobowe asesorów sądowych w zakresie niezbędnym

do prawidłowego realizowania obowiązków i praw pracodawcy wynikających ze stosunku

pracy bądź innych stosunków służbowych.

1.

Z dniem 5 maja 2009 r. ustaje powierzenie asesorom sądów wojskowych pełnienia czynności

sędziowskich.

2.

Stosunki służbowe zawodowej służby wojskowej nawiązane z asesorami sądów wojskowych

na podstawie mianowania przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy wygasają po

upływie 4 lat od dnia mianowania, chyba że wcześniej zostaną rozwiązane lub wygasną.

3

Do czasu ustania stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej asesor sądu wojskowego

jest upoważniony do wykonywania czynności asystenta sędziego w wojskowym sądzie garnizonowym.

4.

Wynagrodzenie zasadnicze asesora sądu wojskowego ustala się na podstawie przepisów

obowiązujących przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

5.

Minister Sprawiedliwości przetwarza dane osobowe asesorów sądów wojskowych w zakresie

niezbędnym do prawidłowego realizowania obowiązków i praw pracodawcy wynikających

ze stosunku pracy bądź innych stosunków służbowych.

6.

Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej może odwołać

asesora sądu wojskowego. Do asesora sądu wojskowego odwołanego z zajmowanego stanowiska

stosuje się przepisy dotyczące żołnierzy zawodowej służby stałej.

1.

Aplikacja sądowa rozpoczęta przed dniem 1 stycznia 2008 r. oraz kończący ją egzamin

sędziowski odbywają się na podstawie przepisów obowiązujących przed tym dniem.

2.

Aplikacja sądowa w wojskowym sądzie garnizonowym rozpoczęta przed dniem 1 stycznia

2008 r. oraz kończący ją egzamin sędziowski odbywają się na podstawie przepisów obowiązujących

przed tym dniem.

3.

Aplikacja prokuratorska w powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury rozpoczęta

przed dniem 1 stycznia 2008 r. oraz kończący ją egzamin prokuratorski odbywają się

na podstawie przepisów obowiązujących przed tym dniem.

4.

Aplikacja prokuratorska w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury rozpoczęta

przed dniem 1 stycznia 2008 r. oraz kończący ją egzamin prokuratorski odbywają się

na podstawie przepisów obowiązujących przed tym dniem.

5.

Aplikacja referendarska rozpoczęta przed dniem 1 stycznia 2009 r. oraz kończący ją

egzamin referendarski odbywają się na podstawie przepisów obowiązujących przed tym

dniem.

6.

Warunek określony w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o pracownikach sądów i prokuratury, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, spełnia także ten, kto na podstawie przepisów

obowiązujących przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy odbył aplikację sądową

lub prokuratorską.

7.

Przepisy art. 94 ust. 10 ustawy, o której mowa w art. 57 oraz przepisy art. 23, 25

ust. 1 i 1a, art. 34 ust. 4, art. 37 ust. 5, art. 45 ust. 4, art. 47 ust. 3 i art.

85 ust. 3 ustawy, o której mowa w art. 62, w brzmieniu określonym przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy, stosuje się wobec wojskowych aplikantów prokuratorskich

do czasu zakończenia przez nich aplikacji prokuratorskiej.

1.

Sędziemu lub prokuratorowi sprawującemu funkcję patrona co najmniej nad jednym etatowym

aplikantem sądowym lub prokuratorskim bądź trzema pozaetatowymi aplikantami sądowymi

lub prokuratorskimi jednocześnie, którzy rozpoczęli aplikację przed dniem 1 stycznia

2008 r., przysługuje wynagrodzenie w wysokości 15% kwoty bazowej, stanowiącej podstawę

wynagrodzenia zasadniczego sędziów i prokuratorów, ustalonej w ustawie budżetowej

na dany rok, za każdy miesiąc sprawowania patronatu.

2.

Sędziemu sprawującemu funkcję patrona co najmniej nad jednym aplikantem referendarskim,

który rozpoczął aplikację referendarską przed dniem 1 stycznia 2009 r., przysługuje

wynagrodzenie w wysokości 15% kwoty bazowej, stanowiącej podstawę wynagrodzenia zasadniczego

sędziego, ustalonej w ustawie budżetowej na dany rok, za każdy miesiąc sprawowania

patronatu.

3.

Przerwy w sprawowaniu patronatu z powodu nieobecności patrona lub aplikanta, trwające

do 7 dni nie powodują utraty prawa do wynagrodzenia za dany miesiąc.

4.

W odniesieniu do sędziów przepisy ust. 1-3, zaś w odniesieniu do prokuratorów przepisy

ust. 1 oraz ust. 3 mają zastosowanie do patronatu sprawowanego od dnia 1 stycznia

2008 r.

5.

Za okres otrzymywania przez sędziego lub prokuratora dodatku funkcyjnego z tytułu

sprawowania patronatu wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 1 i 2, nie przysługuje.

1.

Krajowa Szkoła jest następcą prawnym Krajowego Centrum Szkolenia Kadr Sądów Powszechnych

i Prokuratury.

2.

Dyrektor Krajowego Centrum Szkolenia Kadr Sądów Powszechnych i Prokuratury pełni obowiązki

Dyrektora Krajowej Szkoły, do czasu powołania tego organu na podstawie i w trybie

określonym w przepisach niniejszej ustawy.

3.

Kadencja Rady Programowej Krajowego Centrum Szkolenia Kadr Sądów Powszechnych i Prokuratury

wygasa z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

4.

Pracownicy administracyjni i pracownicy obsługi zatrudnieni w Krajowym Centrum Szkolenia

Kadr Sądów Powszechnych i Prokuratury z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stają

się pracownikami Krajowej Szkoły.

1.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 50 ust. 10 ustawy, o której

mowa w art. 57, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych

na podstawie art. 50 ust. 10 ustawy, o której mowa w art. 57, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą.

2.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 78 § 5 ustawy, o której

mowa w art. 60, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych

na podstawie art. 78 § 5 ustawy, o której mowa w art. 60, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą.

3.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 13 ust. 1 i 2 ustawy, o

której mowa w art. 74, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych

wydanych na podstawie art. 55 niniejszej ustawy, nie dłużej jednak niż przez okres

6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

(pominięty).

Traci moc ustawa z dnia 1 lipca 2005 r. o Krajowym Centrum Szkolenia Kadr Sądów Powszechnych

i Prokuratury

(Dz. U. Nr 169, poz. 1410 i Nr 264, poz. 2204 oraz z 2007 r. Nr 64, poz. 433).

Ustawa wchodzi w życie w terminie 14 dni od dnia ogłoszenia

Sędziemu, za jego zgodą, może zostać powierzony obowiązek sprawowania patronatu nad

przebiegiem praktyk i staży aplikantów w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2011 r., z wyjątkiem

1)

art. 36 pkt 3 i 4, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;

2)

art. 44 i art. 103, które wchodzą w życie z dniem 1 października 2011 r.;

3)

(uchylony).

1.

Do prokuratorów i asesorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury, będących

oficerami, stosuje się w sprawach nieuregulowanych niniejszą ustawą przepisy dotyczące

żołnierzy zawodowych lub służby okresowej, z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.

2.

Stanowiskami równorzędnymi prokuratorów w powszechnych i wojskowych jednostkach organizacyjnych

prokuratury są odpowiednio stanowiska w

1)

Prokuraturze Krajowej i Naczelnej Prokuraturze Wojskowej;

2)

prokuraturze okręgowej i wojskowej prokuraturze okręgowej;

3)

prokuraturze rejonowej i wojskowej prokuraturze garnizonowej.

3.

Okres służby lub pracy na stanowisku prokuratora Naczelnej Prokuratury Wojskowej jest

równorzędny z okresem pracy na stanowisku prokuratora Prokuratury Krajowej i liczy

się od dnia objęcia stanowiska prokuratora Naczelnej Prokuratury Wojskowej.

4.

Uposażenie prokuratorów i asesorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury,

będących oficerami, określają przepisy o uposażeniu żołnierzy.

5.

Uposażenie, o którym mowa w ust. 4, oraz wynagrodzenie prokuratorów wojskowych jednostek

organizacyjnych prokuratury, niebędących oficerami, jest równe wynagrodzeniu prokuratorów

oraz asesorów w równorzędnych powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury.

6.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy wykaz stanowisk i funkcji

prokuratorów i asesorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury równorzędnych

pod względem wynagrodzenia i uposażenia ze stanowiskami i funkcjami prokuratorów i

asesorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury, mając na względzie zakres

wykonywanych przez prokuratorów i asesorów czynności służbowych.

Referendarz może przystąpić do egzaminu sędziowskiego po przepracowaniu 3 lat na stanowisku

referendarza lub asystenta sędziego. Wniosek o dopuszczenie do egzaminu sędziowskiego

referendarz zgłasza Dyrektorowi Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury na miesiąc

przed przeprowadzeniem egzaminu, uiszczając wymaganą opłatę.

§ 1.

Na wniosek Dyrektora Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury, po zasięgnięciu opinii

prezesa właściwego sądu okręgowego, Minister Sprawiedliwości mianuje na stanowisko

referendarza aplikanta sędziowskiego skierowanego na staż w ramach realizacji programu

aplikacji sędziowskiej.

§ 2.

W przypadku aplikantów sędziowskich odbywających staż na stanowisku referendarza,

rozwiązanie stosunku pracy może nastąpić w razie

1)

skreślenia z listy aplikantów,

2)

uznania aplikanta przez lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych za trwale

niezdolnego do pełnienia obowiązków referendarza.

§ 3.

W przypadku zniesienia sądu lub jego reorganizacji, powodującej utratę możliwości

dalszego zatrudnienia aplikanta aplikacji sędziowskiej, odbywającego staż na stanowisku

referendarza, Minister Sprawiedliwości, na wniosek Dyrektora Krajowej Szkoły Sądownictwa

i Prokuratury, po zasięgnięciu opinii prezesa właściwego sądu okręgowego, przenosi

aplikanta na inne miejsce w celu dalszego odbywania stażu. Przepisów art. 151a § 4

i 5 nie stosuje się.

Prezes sądu rejonowego zatrudnia na stanowisku asystenta sędziego aplikanta sędziowskiego

skierowanego na staż przez Dyrektora Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury na

okres odbywania stażu. Przepisu art. 155a nie stosuje się.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia z wyjątkiem art. 131,

który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2013 r.