Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 18 października 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu obowiązków uzyskania i przedstawienia do umorzenia świadectw pochodzenia, uiszczenia opłaty zastępczej, zakupu energii elektrycznej i ciepła wytworzonych w odnawialnych źródłach energii oraz obowiązku potwierdzania danych dotyczących ilości energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnym źródle energii

Rozporządzenie określa szczegółowy zakres obowiązku uzyskania i przedstawienia Prezesowi

Urzędu Regulacji Energetyki, zwanemu dalej „Prezesem URE”, do umorzenia świadectw

pochodzenia, uiszczenia opłaty zastępczej, obowiązku zakupu energii elektrycznej i

ciepła wytworzonych w odnawialnych źródłach energii oraz obowiązku potwierdzania danych

dotyczących ilości energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnym źródle energii,

w tym

1)

rodzaje odnawialnych źródeł energii;

2)

parametry techniczne i technologiczne wytwarzania energii elektrycznej lub ciepła

wytwarzanych w odnawialnych źródłach energii;

3)

wymagania dotyczące pomiarów, rejestracji i sposobu obliczania ilości energii elektrycznej

lub ciepła wytwarzanych w odnawialnych źródłach energii za pomocą instalacji wykorzystujących

w procesie wytwarzania energii nośniki energii, o których mowa w art. 3 pkt 20 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, zwanej dalej „ustawą”, oraz inne paliwa;

4)

miejsce dokonywania pomiarów ilości energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnych

źródłach energii na potrzeby realizacji obowiązku potwierdzania danych, o którym mowa

w art. 9e ust. 5 ustawy;

5)

wielkość i sposób obliczania udziału energii elektrycznej wytwarzanej w odnawialnych

źródłach energii, wynikającej z obowiązku uzyskania i przedstawienia do umorzenia

świadectw pochodzenia, o których mowa w art. 9e ust. 1 ustawy, w sprzedaży energii

elektrycznej odbiorcom końcowym, w okresie kolejnych 10 lat;

6)

sposób uwzględniania w kalkulacji cen energii elektrycznej i ciepła ustalanych w taryfach

przedsiębiorstw energetycznych, o których mowa w art. 9a ust. 1, 6 i 7 ustawy

a)

kosztów uzyskania i przedstawienia do umorzenia świadectw pochodzenia, o których mowa

w art. 9e ust. 1 ustawy,

b)

poniesionej opłaty zastępczej,

c)

kosztów zakupu energii elektrycznej lub ciepła, do których zakupu przedsiębiorstwo

energetyczne jest obowiązane.

Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają

1)

biomasa - stałe lub ciekłe substancje pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego, które

ulegają biodegradacji, pochodzące z produktów, odpadów i pozostałości z produkcji

rolnej i leśnej oraz przemysłu przetwarzającego ich produkty, a także części pozostałych

odpadów, które ulegają biodegradacji, oraz ziarna zbóż niespełniające wymagań jakościowych

dla zbóż w zakupie interwencyjnym określonych w art. 7 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1272/2009 z dnia 11 grudnia 2009 r. ustanawiającego

wspólne szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu

do zakupu i sprzedaży produktów rolnych w ramach interwencji publicznej

(Dz. Urz. UE L 349 z 29.12.2009, str. 1, z późn. zm.) i ziarna zbóż, które nie podlegają zakupowi interwencyjnemu;

2)

uprawy energetyczne - plantacje zakładane w celu wykorzystania pochodzącej z nich

biomasy w procesie wytwarzania energii;

3)

biogaz - gaz pozyskany z biomasy, w szczególności z instalacji przeróbki odpadów zwierzęcych

lub roślinnych, oczyszczalni ścieków oraz składowisk odpadów;

4)

mieszane paliwo wtórne - paliwo będące mieszanką biomasy lub biogazu oraz innych paliw,

przygotowane poza jednostką wytwórczą zużywającą to paliwo;

5)

układ hybrydowy - jednostkę wytwórczą wytwarzającą energię elektryczną albo energię

elektryczną i ciepło, w której w procesie wytwarzania energii elektrycznej lub ciepła

wykorzystywane są nośniki energii wytwarzane oddzielnie w odnawialnych źródłach energii,

z możliwością wykorzystania paliwa pomocniczego, i w źródłach energii innych niż odnawialne

źródło energii, pracujące na wspólny kolektor oraz zużywane wspólnie w tej jednostce

wytwórczej do wytworzenia energii elektrycznej lub ciepła;

6)

paliwo pomocnicze - paliwo inne niż biomasa stosowane do uruchomienia odnawialnego

źródła energii, którego udział wagowy w łącznej ilości spalanej biomasy nie przekracza

0,3% w okresie rozliczeniowym określonym we wniosku, o którym mowa w art. 9e ust.

3 ustawy;

7)

drewno pełnowartościowe - drewno spełniające wymagania jakościowe określone w normach

określających wymagania i badania dla drewna wielkowymiarowego liściastego, drewna

wielkowymiarowego iglastego oraz drewna średniowymiarowego dla grup oznaczonych jako

S1, S2 i S3 oraz materiał drzewny powstały w wyniku procesu celowego rozdrobnienia

tego drewna;

8)

kocioł - stacjonarne urządzenie techniczne, w którym paliwa są utleniane w celu wykorzystania

wytworzonego w nim ciepła.

Obowiązek uzyskania i przedstawienia Prezesowi URE do umorzenia świadectw pochodzenia

albo uiszczenia opłaty zastępczej uznaje się za spełniony, jeżeli za dany rok udział

ilościowy sumy energii elektrycznej wynikającej ze świadectw pochodzenia, które przedsiębiorstwo

energetyczne, o którym mowa w art. 9a ust. 1a pkt 1 ustawy, przedstawiło do umorzenia,

lub z uiszczonej przez przedsiębiorstwo energetyczne opłaty zastępczej, w wykonanej

całkowitej rocznej sprzedaży energii elektrycznej przez to przedsiębiorstwo odbiorcom

końcowym, wynosi nie mniej niż

1)

10,4% - w 2012 r.;

2)

12,0% - w 2013 r.;

3)

13,0% - w 2014 r.;

4)

14,0% - w 2015 r.;

5)

15,0% - w 2016 r.;

6)

16,0% - w 2017 r.;

7)

17,0% - w 2018 r.;

8)

18,0% - w 2019 r.;

9)

19,0% - w 2020 r.;

10)

20,0% - w 2021 r.

Obowiązek uzyskania i przedstawienia Prezesowi URE do umorzenia świadectw pochodzenia

albo uiszczenia opłaty zastępczej uznaje się za spełniony, jeżeli za dany rok udział

ilościowy sumy energii elektrycznej wynikającej ze świadectw pochodzenia, które odbiorca

końcowy, o którym mowa w art. 9a ust. 1a pkt 2 ustawy, przedstawił do umorzenia, lub

z uiszczonej przez tego odbiorcę opłaty zastępczej, w całkowitej rocznej ilości energii

elektrycznej wynikającej z zakupu energii elektrycznej na własny użytek, na podstawie

transakcji zawieranych we własnym imieniu na giełdzie towarowej lub na rynku organizowanym

przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany,

wynosi nie mniej niż

1)

10,4% - w 2012 r.;

2)

12,0% - w 2013 r.;

3)

13,0% - w 2014 r.;

4)

14,0% - w 2015 r.;

5)

15,0% - w 2016 r.;

6)

16,0% - w 2017 r.;

7)

17,0% - w 2018 r.;

8)

18,0% - w 2019 r.;

9)

19,0% - w 2020 r.;

10)

20,0% - w 2021 r.

Obowiązek uzyskania i przedstawienia Prezesowi URE do umorzenia świadectw pochodzenia

albo uiszczenia opłaty zastępczej uznaje się za spełniony, jeżeli za dany rok udział

ilościowy sumy energii elektrycznej wynikającej ze świadectw pochodzenia, które towarowy

dom maklerski lub dom maklerski, o którym mowa w art. 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych

(Dz. U. z 2010 r. Nr 48, poz. 284, z późn. zm., przedstawił do umorzenia, lub z uiszczonej przez towarowy dom maklerski lub dom

maklerski opłaty zastępczej, w całkowitej rocznej ilości energii elektrycznej wynikającej

z zakupu energii elektrycznej na podstawie transakcji realizowanych na zlecenie odbiorców

końcowych na giełdzie towarowej lub na rynku organizowanym przez podmiot prowadzący

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany, wynosi nie mniej niż

1)

10,4% - w 2012 r.;

2)

12,0% - w 2013 r.;

3)

13,0% - w 2014 r.;

4)

14,0% - w 2015 r.;

5)

15,0% - w 2016 r.;

6)

16,0% - w 2017 r.;

7)

17,0% - w 2018 r.;

8)

18,0% - w 2019 r.;

9)

19,0% - w 2020 r.;

10)

20,0% - w 2021 r.

1.

Do energii wytwarzanej w odnawialnych źródłach energii zalicza się, niezależnie od

mocy tego źródła

1)

energię elektryczną lub ciepło pochodzące w szczególności

a)

z elektrowni wodnych oraz z elektrowni wiatrowych,

b)

ze źródeł wytwarzających energię z biomasy oraz biogazu,

c)

ze słonecznych ogniw fotowoltaicznych oraz kolektorów do produkcji ciepła,

d)

ze źródeł geotermalnych;

2)

część energii odzyskanej z termicznego przekształcania odpadów komunalnych, zgodnie

z przepisami wydanymi na podstawie art. 44 ust. 8 i 9 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach

(Dz. U. z 2010 r. Nr 185, poz. 1243, z późn. zm..

2.

W przypadku jednostki wytwórczej, o której mowa w § 8 ust. 1, w której jest spalana

biomasa w źródłach o mocy elektrycznej wyższej niż 5 MW, do energii wytworzonej w

odnawialnych źródłach energii zalicza się energię elektryczną lub ciepło w ilości

obliczonej według wzoru, o którym mowa w § 8 ust. 1, o ile udział wagowy biomasy pochodzącej

z upraw energetycznych lub odpadów i pozostałości z produkcji rolnej oraz przemysłu

przetwarzającego jej produkty oraz ziaren zbóż niespełniających wymagań jakościowych

dla zbóż w zakupie interwencyjnym i ziaren zbóż, które nie podlegają zakupowi interwencyjnemu,

a także części pozostałych odpadów, które ulegają biodegradacji, z wyłączeniem odpadów

i pozostałości z produkcji leśnej oraz z przemysłu przetwarzającego jej produkty,

w łącznej masie biomasy w ilości określonej we wniosku, o którym mowa w art. 9e ust.

3 ustawy, dostarczonej do procesu spalania, wynosi nie mniej niż

1)

50% - w 2012 r.;

2)

60% - w 2013 r.;

3)

70% - w 2014 r.;

4)

80% - w 2015 r.;

5)

80% - w 2016 r.;

6)

80% - w 2017 r.;

7)

85% - w 2018 r.;

8)

85% - w 2019 r.;

9)

85% - w 2020 r.;

10)

85% - w 2021 r.

3.

W przypadku układu hybrydowego, w którym są spalane biomasa albo biomasa i paliwo

pomocnicze w źródłach o mocy elektrycznej wyższej niż 20 MW, do energii wytworzonej

w odnawialnych źródłach energii zalicza się energię elektryczną lub ciepło w ilości

obliczonej według wzoru, o którym mowa w § 11 ust. 2, o ile udział wagowy biomasy

pochodzącej z upraw energetycznych lub odpadów i pozostałości z produkcji rolnej oraz

przemysłu przetwarzającego jej produkty oraz ziaren zbóż niespełniających wymagań

jakościowych dla zbóż w zakupie interwencyjnym i ziaren zbóż, które nie podlegają

zakupowi interwencyjnemu, a także części pozostałych odpadów, które ulegają biodegradacji,

z wyłączeniem odpadów i pozostałości z produkcji leśnej oraz z przemysłu przetwarzającego

jej produkty, w łącznej masie biomasy w ilości określonej we wniosku, o którym mowa

w art. 9e ust. 3 ustawy, dostarczonej do procesu spalania, z zastrzeżeniem ust. 5

i 6, wynosi nie mniej niż

1)

20% - w 2012 r.;

2)

20% - w 2013 r.;

3)

20% - w 2014 r.;

4)

20% - w 2015 r.;

5)

30% - w 2016 r.;

6)

40% - w 2017 r.;

7)

40% - w 2018 r.;

8)

50% - w 2019 r.;

9)

50% - w 2020 r.;

10)

50% - w 2021 r.

4.

W przypadku jednostki wytwórczej, w której są spalane wyłącznie biomasa albo biomasa

i paliwo pomocnicze w źródłach o mocy elektrycznej wyższej niż 20 MW, do energii wytworzonej

w odnawialnych źródłach energii zalicza się energię elektryczną lub ciepło w ilości

wynoszącej 100% energii wytworzonej w jednostce wytwórczej, o ile udział wagowy biomasy

pochodzącej z upraw energetycznych lub odpadów i pozostałości z produkcji rolnej,

z przemysłu przetwarzającego jej produkty oraz ziaren zbóż niespełniających wymagań

jakościowych dla zbóż w zakupie interwencyjnym i ziaren zbóż, które nie podlegają

zakupowi interwencyjnemu, a także części pozostałych odpadów, które ulegają biodegradacji,

z wyłączeniem odpadów i pozostałości z produkcji leśnej oraz przemysłu przetwarzającego

jej produkty, w łącznej masie biomasy w ilości określonej we wniosku, o którym mowa

w art. 9e ust. 3 ustawy, dostarczonej do procesu spalania, z zastrzeżeniem ust. 5

i 6, wynosi nie mniej niż

1)

20% - w 2012 r.;

2)

20% - w 2013 r.;

3)

20% - w 2014 r.;

4)

20% - w 2015 r.;

5)

30% - w 2016 r.;

6)

40% - w 2017 r.;

7)

40% - w 2018 r.;

8)

50% - w 2019 r.;

9)

50% - w 2020 r.;

10)

50% - w 2021 r.

5.

W przypadku gdy jednostka wytwórcza, o której mowa w ust. 3 lub 4, lub jej część będąca

kotłem, została oddana do użytkowania do dnia 31 grudnia 2015 r., udział wagowy biomasy

pochodzącej z upraw energetycznych lub odpadów i pozostałości z produkcji rolnej oraz

przemysłu przetwarzającego jej produkty, a także części pozostałych odpadów, które

ulegają biodegradacji, z wyłączeniem odpadów i pozostałości z produkcji leśnej, a

także przemysłu przetwarzającego jej produkty, dla tej jednostki jest określony na

poziomie z 2015 r., zgodnie z ust. 3 lub 4.

6.

W przypadku gdy jednostka wytwórcza lub jej część będąca kotłem została do dnia 31

grudnia 2015 r. przebudowana w celu spalania w niej wyłącznie biomasy albo biomasy

i paliwa pomocniczego, udział wagowy biomasy pochodzącej z upraw energetycznych lub

odpadów i pozostałości z produkcji rolnej oraz przemysłu przetwarzającego jej produkty,

a także części pozostałych odpadów, które ulegają biodegradacji, z wyłączeniem odpadów

i pozostałości z produkcji leśnej, a także przemysłu przetwarzającego jej produkty,

dla tej jednostki jest określony na poziomie z 2015 r., zgodnie z ust. 3 lub 4.

7.

W przypadku jednostki wytwórczej, w której są spalane biomasa lub biomasa i paliwo

pomocnicze, należącej do przedsiębiorstwa energetycznego obowiązanego do realizacji

obowiązków, o których mowa w ust. 2-6, do energii ze źródeł odnawialnych nie zalicza

się energii elektrycznej lub ciepła wytworzonego z drewna pełnowartościowego.

8.

Przepisów ust. 2-6 nie stosuje się do odpadów z przemysłu przetwarzającego produkty

z produkcji leśnej spalanych w miejscu ich powstania.

9.

W przypadku niedochowania przez przedsiębiorstwo energetyczne obowiązkowego udziału

wagowego biomasy, o którym mowa w ust. 2-6, do energii ze źródeł odnawialnych zalicza

się proporcjonalną część energii elektrycznej lub ciepła, dla których obowiązkowy

udział wagowy biomasy w okresie rozliczeniowym objętym wnioskiem, o którym mowa w

art. 9e ust. 3 ustawy, został dochowany.

1.

W przypadku gdy jedno przedsiębiorstwo energetyczne posiada więcej niż jedną jednostkę

wytwórczą, o której mowa w § 8 ust. 1, lub układ hybrydowy, lub jednostkę wytwórczą,

w której są spalane wyłącznie biomasa albo biomasa i paliwo pomocnicze, dopuszcza

się rozliczanie udziału wagowego biomasy dla grupy tych jednostek.

2.

Energię elektryczną wytworzoną w jednostce wytwórczej, o której mowa w § 6 ust. 1,

w okresie jej rozruchu technologicznego, z wyjątkiem energii elektrycznej wytworzonej

w jednostce, o której mowa w § 8 ust. 1, lub części energii elektrycznej wytworzonej

w układzie hybrydowym, w którym w procesie wytwarzania energii elektrycznej wykorzystywane

są nośniki energii wytwarzane w źródłach energii innych niż odnawialne, zalicza się

do energii wytworzonej w odnawialnych źródłach energii. Do energii wytworzonej w odnawialnych

źródłach energii zalicza się energię elektryczną wytworzoną w okresie do 90 dni od

dnia rozpoczęcia rozruchu technologicznego jednostki wytwórczej, liczonego od dnia

pierwszego wprowadzenia energii do sieci operatora systemu elektroenergetycznego.

3.

Przez rozruch technologiczny, o którym mowa w ust. 2, rozumie się wyłącznie przeprowadzanie

prób i testów umożliwiających odbiór końcowy jednostki wytwórczej.

1.

W jednostce wytwórczej, w której są spalane biomasa lub biogaz wspólnie z innymi paliwami,

do energii wytwarzanej w odnawialnych źródłach energii zalicza się część energii elektrycznej

lub ciepła odpowiadającą udziałowi energii chemicznej biomasy lub biogazu w energii

chemicznej paliwa zużywanego do wytwarzania energii, obliczaną na podstawie rzeczywistych

wartości opałowych tych paliw, z zastrzeżeniem § 11 ust. 2, według wzoru

\(

E_{OZE} = {{\sum\limits_{i = 1}^n {M_{Bi} W_{Bi} } } \over {\sum\limits_{i = 1}^n

{M_{Bi} W_{Bi} } + \sum\limits_{j = 1}^m {M_{Kj} W_{Kj} } }}E,

\)

gdzie poszczególne symbole oznaczają

EOZE

-

ilość energii elektrycznej lub ciepła wytworzonych w odnawialnych źródłach energii

[w MWh lub GJ];

E

-

ilość energii elektrycznej lub ciepła wytworzonych w jednostce wytwórczej, w której

są spalane biomasa lub biogaz wspólnie z innymi paliwami [w MWh lub GJ];

MBi

-

masę biomasy lub biogazu, spalonych w jednostce wytwórczej [w Mg];

MKj

-

masę paliwa innego niż biomasa lub biogaz, spalonego w jednostce wytwórczej [w Mg];

WBi

-

wartość opałową biomasy lub biogazu spalonych w jednostce wytwórczej [w MJ/Mg];

WKj

-

wartość opałową paliwa innego niż biomasa lub biogaz, spalonego w jednostce wytwórczej

[w MJ/Mg];

n

-

liczbę rodzajów biomasy lub biogazu spalonych w jednostce wytwórczej;

m

-

liczbę rodzajów paliw innych niż biomasa lub biogaz, spalonych w jednostce wytwórczej.

2.

Pomiary, rejestracja oraz sposób obliczania ilości energii elektrycznej lub ciepła

wytwarzanych w odnawialnych źródłach energii (EOZE) wykonuje się zgodnie z procedurą

pomiarów, rejestracji i obliczania ilości energii wytworzonej w tych źródłach, zwaną

dalej „procedurą rozliczeń”, dla danej jednostki wytwórczej.

3.

Procedurę rozliczeń opracowuje się zgodnie z

1)

przepisami o miarach, w zakresie pomiarów;

2)

normami określającymi wymagania dotyczące kompetencji laboratoriów badawczych lub

wzorcujących, zgodnie z którymi badania biomasy lub biogazu wykonywane będą w laboratoriach

wykazujących się kompetencją techniczną i biegłością w zakresie procedur rozliczeń

i badań udokumentowaną w rozumieniu tych norm.

4.

W przypadku spalania w jednostce wytwórczej biomasy lub biogazu wspólnie z innymi

paliwami

1)

pomiary masy biomasy w postaci stałej i paliwa stałego innego niż biomasa obejmują

pomiary masy każdego z tych paliw dostarczonych do procesu spalania;

2)

pomiary masy biomasy w postaci ciekłej lub biogazu oraz paliwa ciekłego lub gazowego

innego niż biomasa lub biogaz powinny obejmować pomiary masy każdego z tych paliw

dostarczonych do procesu spalania, wykonywane metodą bezpośrednią za pomocą pomiaru

masy (przepływomierze masowe) lub metodą pośrednią za pomocą pomiaru objętości z korekcją

temperatury, a w przypadku paliw gazowych także ciśnienia tych paliw;

3)

pobieranie próbek do badania właściwości fizykochemicznych poszczególnych rodzajów

paliw, niezbędnych do obliczenia ich wartości opałowej, zwanych dalej „właściwościami

fizykochemicznymi”, i pomiar masy tych paliw należy wykonywać w tym samym czasie i

miejscu;

4)

oznaczanie właściwości fizykochemicznych paliw powinno się odbywać zgodnie z normami

dotyczącymi właściwości tych paliw;

5)

w przypadku braku norm, o których mowa w pkt 4, dla danego rodzaju zużywanego paliwa

oznaczanie właściwości fizykochemicznych tego paliwa odbywa się według metod zwalidowanych

w rozumieniu norm określających wymagania dotyczące kompetencji laboratoriów badawczych

i wzorcujących.

W przypadku stosowania w jednostce wytwórczej mieszanego paliwa wtórnego należy

1)

wykonać pomiary masy tego paliwa dostarczonego do procesu spalania w tej jednostce

wytwórczej;

2)

oznaczyć ciepło spalania i wykonać obliczenia wartości opałowej tego paliwa oraz próbek

paliw wchodzących w skład mieszanego paliwa wtórnego;

3)

rejestrować udział energii chemicznej biomasy lub biogazu w energii chemicznej mieszanego

paliwa wtórnego zgodnie z § 12.

1.

W przypadkach, o których mowa w § 8 i 9

1)

obliczania i rozliczania ilości wytwarzanej energii elektrycznej lub ciepła dokonuje

się zgodnie z procedurą rozliczeń na podstawie wskazań urządzeń i przyrządów pomiarowych

w rozumieniu przepisów o miarach;

2)

oznaczanie ciepła spalania i obliczanie wartości opałowej biomasy lub biogazu wykonuje

się co 24 godziny z uśrednionej próby, z próbek pobieranych nie rzadziej niż

a)

8 godzin - dla jednostek wytwórczych o całkowitej zainstalowanej mocy cieplnej poniżej

50 MW,

b)

4 godziny - dla jednostek wytwórczych o całkowitej zainstalowanej mocy cieplnej w

zakresie od 50 MW do 250 MW,

c)

2 godziny - dla całkowitej zainstalowanej mocy cieplnej jednostki wytwórczej wyższej

od 250 MW.

2.

W przypadku

1)

okresowego zasilania pośredniego zbiornika paliwa, uniemożliwiającego pobranie próbki

w czasie określonym w ust. 1 pkt 2, próbkę powinno się pobrać w trakcie ciągłej pracy

układu zasilania zbiornika, nie rzadziej niż co 2 godziny;

2)

zmiany rodzaju dostarczanego paliwa, próbki pobiera się w ciągu godziny od zmiany

paliwa, nie później niż przed kolejną zmianą rodzaju dostarczanego paliwa, niezależnie

od ostatnio pobranych próbek w czasie określonym w pkt 1 lub w ust. 1 pkt 2, przed

zmianą rodzaju paliwa;

3)

dostawy biomasy kierowanej bezpośrednio do pośredniego zbiornika paliwa lub do spalania,

uniemożliwiającej pobranie próbek w czasie określonym w pkt 1 lub w ust. 1 pkt 2,

uśrednioną próbę do oznaczenia ciepła spalania i obliczenia wartości opałowej biomasy

należy przygotować z próbek pobieranych w okresie doby z każdej dostawy biomasy.

1.

W układzie hybrydowym wykonuje się oddzielnie pomiary ilości energii dostarczonej

do wytwarzania energii elektrycznej lub ciepła, a wytworzonej w

1)

odnawialnych źródłach energii,

2)

źródłach innych niż odnawialne

- o ile nie są wykonywane pomiary, o których mowa w § 8 ust. 4 oraz w § 9 i 10.

2.

W układzie hybrydowym ilość energii elektrycznej lub ciepła wytworzonych w odnawialnych

źródłach energii, oznaczoną symbolem „EOZEh”, oblicza się, przyjmując proporcjonalny udział ilościowy energii wytworzonej w odnawialnych

źródłach energii w ilości energii wytworzonej we wszystkich źródłach zasilających

jednostkę wytwórczą, według wzoru

\(

E_{OZEh} = {{\sum\limits_{i = 1}^n {E_{POi} } } \over {\sum\limits_{i = 1}^n {E_{POi}

} + \sum\limits_{j = 1}^m {E_{PKj} } }}E,

\)

gdzie poszczególne symbole oznaczają

EOZEh

-

ilość energii elektrycznej lub ciepła wytworzonych w odnawialnych źródłach energii

w układzie hybrydowym [w MWh lub GJ];

E

-

całkowitą ilość energii elektrycznej lub ciepła wytworzonych w układzie hybrydowym

[w MWh lub GJ];

EPOi

-

ilość energii elektrycznej lub ciepła wytworzonych w odnawialnym źródle energii i

wykorzystywanych w układzie hybrydowym [w MWh lub GJ];

EPKj

-

ilość energii elektrycznej lub ciepła wytworzonych w źródle energii innym niż odnawialne

źródło energii i wykorzystywanych w układzie hybrydowym [w MWh lub GJ];

n

-

liczbę odnawialnych źródeł energii wytwarzających nośniki energii wykorzystywane w

układzie hybrydowym;

m

-

liczbę źródeł energii wytwarzających nośniki energii wykorzystywane w układzie hybrydowym,

innych niż odnawialne źródła energii.

3.

Ilość energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnym źródle energii w elektrowni wodnej

z członem pompowym, oznaczoną symbolem „EOZEW”, oblicza się według wzoru

\(

E_{OZEW} = E_{CW} \left( {1 - {{V_p } \over {V_c }}} \right),

\)

gdzie poszczególne symbole oznaczają

EOZEW

-

ilość energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnym źródle energii w elektrowni wodnej

z członem pompowym [w MWh];

ECW

-

całkowitą ilość energii elektrycznej wytworzonej w elektrowni wodnej z członem pompowym

[w MWh];

Vp

-

objętość wody przepompowanej, określaną na podstawie pomiaru strumienia objętości

wody przepompowanej [w m

Vc

-

objętość całkowitą wody pobranej przez turbiny elektrowni wodnej, określaną na podstawie

pomiaru strumienia objętości wody pobranej przez te turbiny [w m

4.

W okresie kalibrowania lub serwisowania urządzeń służących do pomiaru strumienia objętości

wody, o którym mowa w ust. 3, dopuszcza się określenie objętości wody przepompowanej

i wody pobranej przez turbiny dla celów obliczania ilości energii elektrycznej wytworzonej

w odnawialnym źródle energii w elektrowni wodnej z członem pompowym przy wykorzystaniu

metod pośrednich opartych o charakterystyki energetyczne hydrozespołów. Okres ten

nie może przekroczyć 336 godzin w roku.

5.

Przez kalibrowanie i serwisowanie urządzeń, o których mowa w ust. 4, rozumie się czynności

wykonywane w sposób określony w instrukcji obsługi tych urządzeń.

1.

Dane dotyczące ilości energii elektrycznej lub ciepła wytwarzanych w odnawialnych

źródłach energii za pomocą instalacji wykorzystujących w procesie wytwarzania energii

nośniki energii, o których mowa w art. 3 pkt 20 ustawy, oraz wyniki pomiarów i obliczeń

właściwości fizykochemicznych, o których mowa w § 8 ust. 4 oraz w § 9 i 10, a także

dane uzyskane w wyniku tych pomiarów, rejestruje się w książce rejestrowej z ponumerowanymi

kartami dziennymi lub z zastosowaniem elektronicznego systemu przetwarzania danych.

2.

Rejestrację danych oraz wyników pomiarów i obliczeń w książce rejestrowej należy prowadzić

w sposób spełniający następujące warunki

1)

każdą pozycję rejestrowanych danych oraz wyników pomiarów i obliczeń, po dokonaniu

wpisów, podkreśla się poziomą linią;

2)

poprawki mogą być wprowadzane w sposób umożliwiający odczytanie poprawionego lub skreślonego

zapisu; poprawki należy potwierdzić podpisem osoby rejestrującej.

3.

Rejestrację danych oraz wyników pomiarów i obliczeń z zastosowaniem elektronicznego

systemu przetwarzania danych należy prowadzić tak, aby

1)

był możliwy wgląd do treści dokonywanych zapisów, a przechowywane dane oraz wyniki

pomiarów i obliczeń były chronione przed zatarciem lub zniekształceniem;

2)

zapisy były zamieszczane w sposób chronologiczny;

3)

było możliwe sporządzanie wydruków za każdy dzień.

1.

Miejscami dokonywania pomiarów ilości energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnych

źródłach energii na potrzeby realizacji obowiązku potwierdzenia danych, o których

mowa w art. 9e ust. 5 ustawy, są zaciski

1)

generatora;

2)

ogniwa fotowoltaicznego;

3)

ogniwa paliwowego, w którym następuje bezpośrednia przemiana energii chemicznej w

energię elektryczną.

2.

W przypadku braku urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych na zaciskach, o których mowa

w ust. 1, dopuszcza się dokonywanie pomiarów w miejscu przyłączenia odnawialnego źródła

energii do sieci operatora systemu elektroenergetycznego.

1.

Parametry techniczne i technologiczne wytwarzania energii elektrycznej w odnawialnych

źródłach energii, o których mowa w art. 9a ust. 6 ustawy, powinny umożliwiać

1)

dotrzymanie parametrów jakościowych energii elektrycznej i standardów jakościowych

obsługi odbiorców;

2)

współpracę z siecią oraz spełnienie wymagań technicznych w zakresie przyłączania do

sieci urządzeń wytwórczych, w przypadku źródeł przyłączanych do sieci.

2.

Parametry techniczne i technologiczne wytwarzania ciepła w odnawialnych źródłach energii,

o których mowa w art. 9a ust. 7 ustawy, powinny umożliwiać dotrzymanie parametrów

jakościowych nośnika ciepła i standardów jakościowych obsługi odbiorców przez podmiot

obowiązany do jego zakupu oraz być dostosowane do wymagań technicznych w zakresie

przyłączania do sieci urządzeń wytwórczych, a także do parametrów nośnika ciepła oraz

warunków pracy sieci ciepłowniczej.

Obowiązek zakupu energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, o którym mowa

w art. 9a ust. 6 ustawy, uznaje się za spełniony, jeżeli sprzedawca z urzędu zakupił

całą oferowaną mu ilość energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnych źródłach energii,

przyłączonych do sieci przesyłowej lub dystrybucyjnej elektroenergetycznej znajdującej

się na terenie obejmującym obszar działania tego sprzedawcy.

1.

Obowiązek, o którym mowa w art. 9a ust. 7 ustawy, uznaje się za spełniony, jeżeli

oferowane do sprzedaży ciepło, wytworzone w odnawialnych źródłach energii, zakupiono

w ilości

1)

w jakiej je oferowano lub

2)

równej zapotrzebowaniu odbiorców przedsiębiorstwa energetycznego realizującego ten

obowiązek i przyłączonych do sieci ciepłowniczej, do której jest przyłączone odnawialne

źródło energii, proporcjonalnie do udziału mocy zainstalowanej tego źródła w całkowitej

mocy zamówionej przez odbiorców, z uwzględnieniem charakterystyki odbioru oraz możliwości

przesyłania ciepła wytwarzanego w tym źródle

- pod warunkiem że koszty zakupu tego ciepła nie spowodują wzrostu cen ciepła lub

stawek opłat za ciepło dostarczone odbiorcom w danym roku o więcej niż wartość średniorocznego

wskaźnika wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem w poprzednim roku kalendarzowym,

określonego w komunikacie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego ogłoszonym w Dzienniku

Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.

2.

W przypadku gdy więcej niż jedno przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w art.

9a ust. 7 ustawy, zajmuje się obrotem ciepłem i sprzedaje to ciepło odbiorcom przyłączonym

do połączonych i współpracujących ze sobą sieci ciepłowniczych, obowiązek zakupu dotyczy

ciepła wytworzonego w przyłączonych do tych sieci odnawialnych źródłach energii, proporcjonalnie

do udziału mocy zainstalowanej każdego źródła odnawialnego tych przedsiębiorstw w

łącznej mocy zamówionej przez odbiorców z uwzględnieniem charakterystyki odbioru oraz

możliwości przesyłania ciepła wytwarzanego w tych źródłach przez wszystkie przedsiębiorstwa

energetyczne dostarczające ciepło do odbiorców przyłączonych do tych sieci.

1.

Koszty uzasadnione uzyskania i przedstawienia do umorzenia świadectw pochodzenia albo

poniesienia opłaty zastępczej uwzględnia się w kalkulacji cen ustalanych w taryfach

przedsiębiorstw energetycznych realizujących te obowiązki, przyjmując, że każda jednostka

energii elektrycznej sprzedawana przez dane przedsiębiorstwo energetyczne odbiorcom

końcowym jest w tej samej wysokości obciążona tymi kosztami.

2.

Kosztami, o których mowa w ust. 1, uwzględnianymi w taryfach są koszty

1)

uzyskania świadectw pochodzenia, o których mowa w art. 9e ust. 1 ustawy, jednak nie

wyższe niż koszty obliczone według wzoru

\(

K_{um} = O_{zj} \times E_{up} ,

\)

gdzie poszczególne symbole oznaczają

Kum

-

maksymalny koszt uzasadniony uzyskania świadectw pochodzenia [w zł];

Ozj

-

jednostkową opłatę zastępczą obowiązującą w roku sporządzania taryfy [w zł/MWh];

Eup

-

ilość energii elektrycznej wynikającą ze świadectw pochodzenia, które przedsiębiorstwo

energetyczne planuje przedstawić do umorzenia w pierwszym roku stosowania taryfy [w

MWh];

2)

opłaty zastępczej poniesionej w roku poprzedzającym rok sporządzania taryfy.

3.

Ilość energii elektrycznej oznaczona symbolem „Eup”, o której mowa w ust. 2 pkt 1, nie może być wyższa od różnicy między ilością energii

elektrycznej wynikającej z obowiązującego udziału ilościowego dla danego przedsiębiorstwa

energetycznego, o którym mowa w § 3, i ilością energii wynikającej z poniesionej opłaty

zastępczej.

1.

Koszty zakupu energii elektrycznej ponoszone w związku z realizacją obowiązku, o którym

mowa w art. 9a ust. 6 ustawy, uwzględnia się w kalkulacji cen ustalanych w taryfie

sprzedawcy z urzędu, przyjmując, że każda jednostka energii elektrycznej sprzedawana

przez tego sprzedawcę odbiorcom końcowym jest w tej samej wysokości obciążona tymi

kosztami.

2.

Kosztami, o których mowa w ust. 1, uwzględnianymi w taryfach są koszty zakupu energii

elektrycznej po cenach, o których mowa w art. 23 ust. 2 pkt 18 lit. b ustawy.

3.

Za koszty uzasadnione ponoszone w związku z realizacją obowiązku, o którym mowa w

art. 9a ust. 7 ustawy, uwzględniane w taryfach, uznaje się koszty zakupu ciepła, które

nie spowodują w przedsiębiorstwie energetycznym, w danym roku, wzrostu cen lub stawek

opłat za ciepło dostarczane odbiorcom, o więcej niż wartość średniorocznego wskaźnika

cen towarów i usług konsumpcyjnych, o których mowa w § 16 ust. 1.

4.

Koszty zakupu ciepła ponoszone w związku z realizacją obowiązku, o którym mowa w art.

9a ust. 7 ustawy, uwzględnia się w kalkulacji cen ustalanych w taryfach przedsiębiorstw

energetycznych realizujących ten obowiązek, przyjmując, że każda jednostka ciepła

sprzedawanego przez dane przedsiębiorstwo energetyczne wszystkim odbiorcom przyłączonym

do sieci ciepłowniczej, do której jest przyłączone odnawialne źródło energii, jest

w tej samej wysokości obciążona tymi kosztami.

1.

Obowiązek uzyskania i przedstawienia Prezesowi URE do umorzenia świadectw pochodzenia

albo uiszczenia opłaty zastępczej za rok 2009, 2010 i 2011 uznaje się za spełniony,

jeżeli udział ilościowy sumy energii elektrycznej wynikającej ze świadectw pochodzenia,

które przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w art. 9a ust. 1a pkt 1 ustawy,

przedstawiło do umorzenia, lub z uiszczonej przez przedsiębiorstwo energetyczne opłaty

zastępczej, w wykonanej całkowitej rocznej sprzedaży energii elektrycznej przez to

przedsiębiorstwo odbiorcom końcowym, wyniósł nie mniej niż

1)

8,7% - w 2009 r.;

2)

10,4% - w 2010 r;

3)

10,4% - w 2011 r.

2.

Obowiązek uzyskania i przedstawienia Prezesowi URE do umorzenia świadectw pochodzenia

albo uiszczenia opłaty zastępczej za 2010 r. i 2011 r. uznaje się za spełniony, jeżeli

udział ilościowy sumy energii elektrycznej wynikającej ze świadectw pochodzenia, które

odbiorca końcowy, o którym mowa w art. 9a ust. 1a pkt 2 ustawy, przedstawił do umorzenia,

lub z uiszczonej przez tego odbiorcę opłaty zastępczej, w całkowitej rocznej ilości

energii elektrycznej wynikającej z zakupu energii elektrycznej na własny użytek, na

podstawie transakcji zawieranych we własnym imieniu na giełdzie towarowej, wynosi

nie mniej niż 10,4%.

3.

Obowiązek uzyskania i przedstawienia Prezesowi URE do umorzenia świadectw pochodzenia

albo uiszczenia opłaty zastępczej za 2010 r. i 2011 r. uznaje się za spełniony, jeżeli

udział ilościowy sumy energii elektrycznej wynikającej ze świadectw pochodzenia, które

towarowy dom maklerski lub dom maklerski, o którym mowa w art. 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych, przedstawił do umorzenia, lub z uiszczonej przez towarowy dom maklerski lub dom

maklerski opłaty zastępczej, w całkowitej rocznej ilości energii elektrycznej wynikającej

z zakupu energii elektrycznej na podstawie transakcji realizowanych na zlecenie odbiorców

końcowych na giełdzie towarowej, wynosi nie mniej niż 10,4%.

Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje

się przepisy rozporządzenia.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 31 grudnia 2012 r.