Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 sierpnia 2012 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa

Z dniem 30 kwietnia 2012 r. likwiduje się delegatury terenowe ministra właściwego

do spraw Skarbu Państwa, zwane dalej „delegaturami”.

Ogólne zadania ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa określają przepisy odrębne.

Ilekroć w ustawie jest mowa o państwowej osobie prawnej - należy przez to rozumieć

inną niż Skarb Państwa jednostkę organizacyjną, posiadającą osobowość prawną, której

mienie jest w całości mieniem państwowym.

Przepisów ustawy nie stosuje się do innych, niż określone w art. 1a, podmiotów i należącego

do nich mienia - w czasie trwania przewłaszczenia tego mienia albo akcji lub udziałów

tych podmiotów - na zabezpieczenie roszczeń przysługujących Skarbowi Państwa reprezentowanemu

przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych, z tytułu udzielonych poręczeń

lub gwarancji.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa

1)

przygotowuje i przedkłada Radzie Ministrów oraz, z jej upoważnienia, Sejmowi coroczne

sprawozdania o stanie mienia Skarbu Państwa oraz o ekonomicznych, finansowych i społecznych

skutkach prywatyzacji;

2)

przygotowuje i przedkłada Radzie Ministrów projekty rocznych kierunków prywatyzacji

i programów prywatyzacji majątku państwowego oraz coroczne sprawozdania z realizacji

kierunków prywatyzacji;

3)

prowadzi zbiorczą ewidencję majątku Skarbu Państwa;

4)

prowadzi ewidencję podmiotów, w szczególności państwowych jednostek organizacyjnych,

którym przysługuje prawo wykonywania uprawnień wynikających z praw majątkowych Skarbu

lub do działania w imieniu Skarbu Państwa;

5)

wykonuje uprawnienia wynikające z praw majątkowych Skarbu Państwa, w szczególności

a)

w zakresie praw z akcji i udziałów należących do Skarbu Państwa, łącznie z wynikającymi

z nich prawami osobistymi,

b)

w stosunku do mienia pozostałego po likwidacji państwowej jednostki organizacyjnej

lub przypadającego Skarbowi Państwa w wyniku likwidacji spółki z jego udziałem,

chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej;

6

składa w imieniu Skarbu Państwa oświadczenia woli o utworzeniu spółki handlowej lub

przystąpieniu do takiej spółki oraz o utworzeniu innej osoby prawnej, przewidzianej

przepisami prawa, chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej;

7)

sprawuje kontrolę wykonywania uprawnień wynikających z praw majątkowych Skarbu Państwa

przez państwowe jednostki organizacyjne, o których mowa w pkt 4;

8)

sprawuje kontrolę wykonywania przez inne organy administracji państwowej oraz państwowe

osoby prawne zadań określonych w odrębnych przepisach, w zakresie przekształceń własnościowych;

8a

udziela ze środków, o których mowa w art. 56 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji

(Dz. U. z 2002 r. Nr 171, poz. 1397, z późn. zm., pomocy w celu ratowania lub restrukturyzacji przedsiębiorców, w tym przedsiębiorców

publicznych, o których mowa w ustawie z dnia 22 września 2006 r. o przejrzystości stosunków finansowych pomiędzy

organami publicznymi a przedsiębiorcami publicznymi oraz o przejrzystości finansowej

niektórych przedsiębiorców

(Dz. U. Nr 191, poz. 1411 i Nr 245, poz. 1775), oraz udziela wsparcia niebędącego pomocą publiczną;

8b

zatwierdza plany restrukturyzacji przedsiębiorców, o których mowa w pkt 8a, w przypadku

gdy plany te przewidują udzielenie pomocy na restrukturyzację przez ministra właściwego

do spraw Skarbu Państwa, albo ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa wraz z innymi

podmiotami;

9)

realizuje inne zadania określone w przepisach odrębnych.

Koszty realizacji zadań ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa, określonych w

art. 2 pkt 3-9, w szczególności koszty realizacji zadań tego ministra z zakresu restrukturyzacji

przeznaczonych do prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych lub spółek z udziałem Skarbu

Państwa, gospodarowania oraz rozporządzania mieniem Skarbu Państwa - w tym mieniem

innym niż akcje albo przedsiębiorstwo - mogą być pokrywane ze środków Funduszu Restrukturyzacji

Przedsiębiorców i Funduszu Skarbu Państwa, o których mowa w art. 56 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji.

Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa określi, w drodze rozporządzenia

1)

tryb, warunki i formy udzielania pomocy, o której mowa w art. 2 pkt 8a, uwzględniając

w szczególności konieczność ukierunkowania pomocy na ratowanie, udzielanej w celu

umożliwienia przedsiębiorcy funkcjonowania przez czas konieczny na przygotowanie planu

restrukturyzacji przedsiębiorcy, a pomocy na restrukturyzację - na przywrócenie długookresowej

zdolności do konkurowania na rynku;

2)

tryb, warunki i formy udzielania wsparcia, o którym mowa w art. 2 pkt 8a, niebędącego

pomocą publiczną, uwzględniając konieczność efektywnego udzielania wsparcia, w szczególności

w celu dokonania nowych inwestycji przez przedsiębiorców.

1.

Ministrowi właściwemu do spraw Skarbu Państwaart. 44, jeżeli nie zostały one zastrzeżone na rzecz innych organów państwowych.

2.

Jeżeli z odrębnych przepisów nie wynika, jakiej państwowej osobie prawnej przysługują

prawa majątkowe do składnika mienia państwowego, prawa te przysługują Skarbowi Państwa

reprezentowanemu przez ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa

„2. Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 2b ustawy, o której mowa w art. 2,

zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie

art. 2b ustawy, o której mowa w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie

dłużej jednak niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

(uchylony).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Maksymalny limit wydatków z budżetu państwa przeznaczonych na wykonywanie zadań przejętych

przez urząd obsługujący ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa oraz wojewodów

po likwidacji delegatur wynosi

1)

w 2012 r. - 8 667 tys. zł;

2)

w 2013 r. - 5 967 tys. zł;

3)

w 2014 r. - 6 116 tys. zł;

4)

w 2015 r. - 6 269 tys. zł;

5)

w 2016 r. - 6 426 tys. zł;

6)

w 2017 r. - 6 587 tys. zł;

7)

w 2018 r. - 6 745 tys. zł;

8)

w 2019 r. - 6 907 tys. zł;

9)

w 2020 r. - 7 073 tys. zł;

10)

w 2021 r. - 7 243 tys. zł.

2.

Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa monitoruje wykorzystanie limitu wydatków,

o którym mowa w ust. 1, oraz wdraża mechanizmy korygujące, o których mowa w ust. 3.

3.

W przypadku gdy wielkość wydatków po pierwszym półroczu danego roku budżetowego wyniesie

więcej niż 65% limitu wydatków przewidzianych na dany rok, dysponent środków obniża

wielkość środków przeznaczonych na wydatki w drugim półroczu o kwotę stanowiącą różnicę

pomiędzy wielkością tego limitu a kwotą przekroczenia wydatków.

4.

W przypadku gdy wielkość wydatków w poszczególnych miesiącach zgodna jest z planem

finansowym przepisu ust. 3 nie stosuje się.

Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa, z zastrzeżeniem odrębnych przepisów określających

tworzenie, ustrój i ustanie państwowych osób prawnych oraz z zastrzeżeniem postanowień

statutów wydanych na podstawie tych przepisów

1)

tworzy, likwiduje, łączy, dzieli i przekształca państwowe osoby prawne;

2)

powołuje i odwołuje członków organów państwowych osób prawnych.

1.

Państwowe osoby prawne są obowiązane uzyskać zgodę ministra właściwego do spraw Skarbu

Państwa na dokonanie czynności prawnej w zakresie rozporządzenia składnikami aktywów

trwałych w rozumieniu przepisów o rachunkowości, zaliczonymi do wartości niematerialnych

i prawnych, rzeczowych aktywów trwałych lub inwestycji długoterminowych, w tym oddania

tych składników do korzystania innym podmiotom na podstawie umów prawa cywilnego lub ich wniesienia jako wkładu do spółki lub spółdzielni, jeżeli wartość rynkowa

przedmiotu rozporządzenia przekracza równowartość w złotych kwoty 50 000 euro, obliczonej

na podstawie średniego kursu ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski według stanu z

dnia wystąpienia o zgodę.

2.

Czynność prawna dokonana z naruszeniem obowiązku określonego w ust. 1 jest nieważna.

3.

Nie wymaga zgody, o której mowa w ust. 1, czynność prawna

1)

przedsiębiorstw państwowych, jeżeli na mocy przepisów odrębnych jest wymagane zgłoszenie

zamiaru jej dokonania organowi założycielskiemu;

2)

jednoosobowych spółek Skarbu Państwa, w których prawa z akcji lub udziałów wykonuje

minister właściwy do spraw Skarbu Państwa, jeżeli na mocy przepisów odrębnych, postanowień

statutu albo umowy spółki na jej dokonanie jest wymagana zgoda walnego zgromadzenia

albo zgromadzenia wspólników;

3

w zakresie rozporządzenia akcjami i obligacjami dopuszczonymi do obrotu na rynku regulowanym

w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi

(Dz. U. z 2010 r. Nr 211, poz. 1384, z późn. zm.;

4)

dokonywana w postępowaniu likwidacyjnym, upadłościowym lub układowym;

5)

Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa

6

Agencji Rezerw Materiałowych - w zakresie rezerw strategicznych;

7

nabycia lub rozporządzania uprawnieniami do emisji, o których mowa w ustawie z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów

cieplarnianych

(Dz. U. Nr 122, poz. 695);

8

nabycia lub rozporządzania jednostkami przyznanej emisji, jednostkami redukcji emisji,

jednostkami poświadczonej redukcji emisji, o których mowa w ustawie z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych

i innych substancji

(Dz. U. Nr 130, poz. 1070, z późn. zm..

1.

Z wnioskiem o wyrażenie zgody, o której mowa w art. 5a ust. 1, występuje państwowa

osoba prawna dokonująca czynności prawnej, określając

1)

przedmiot rozporządzenia z wyszczególnieniem danych ewidencyjnych identyfikujących

składniki aktywów trwałych;

2)

wartość rynkową przedmiotu rozporządzenia;

3)

sposób rozporządzenia;

4)

podmiot, na rzecz którego nastąpi rozporządzenie;

5)

uzasadnienie gospodarcze czynności prawnej.

2.

Do wniosku dołącza się

1)

dokumenty potwierdzające

a)

że wnioskodawca jest państwową osobą prawną, chyba że osobowość prawna została nadana

wnioskodawcy ustawą,

b)

prawo do przedmiotu rozporządzenia,

c)

wartość rynkową przedmiotu rozporządzenia, o której mowa w ust. 1 pkt 2: wycenę rzeczoznawcy

albo oświadczenie wnioskodawcy - jeżeli wartość rynkową przedmiotu rozporządzenia

można ustalić na podstawie opublikowanych cenników lub notowań giełdowych albo jeżeli

koszt wyceny przewyższa 20% wartości bilansowej przedmiotu rozporządzenia;

2)

projekt umowy, na podstawie której ma być dokonane rozporządzenie;

3)

inne dokumenty potwierdzające dane i informacje zawarte we wniosku.

3.

Jeżeli złożony wniosek nie spełnia wymagań określonych w ust. 1 i 2, minister właściwy

do spraw Skarbu Państwa wzywa wnioskodawcę do usunięcia braków w wyznaczonym terminie,

pod rygorem zwrotu wniosku. Termin, o którym mowa w ust. 4, ulega zawieszeniu do dnia

usunięcia braków.

3a

Jeżeli minister właściwy do spraw Skarbu Państwa zleci sporządzenie dodatkowej wyceny

nieruchomości lub wystąpi do organizacji zawodowej rzeczoznawców majątkowych o dokonanie

oceny prawidłowości tej wyceny albo wyceny, o której mowa w ust. 2 pkt 1 lit. c, w

trybie art. 157 ust. 1 albo ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami

(Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651, z późn. zm., bieg terminu, o którym mowa w ust. 4, ulega zawieszeniu do dnia otrzymania dodatkowej

wyceny lub oceny prawidłowości sporządzanej wyceny, nie dłużej jednak niż na 60 dni.

3b

W sprawach szczególnie skomplikowanych okres zawieszenia postępowania może ulec wydłużeniu,

nie więcej jednak niż o 30 dni. O przyczynie wydłużenia okresu zawieszenia postępowania

minister właściwy do spraw Skarbu Państwa zawiadamia stronę postępowania.

4.

Rozpatrzenie wniosku następuje w terminie miesiąca od dnia jego doręczenia ministrowi

właściwemu do spraw Skarbu Państwa wraz z kompletem wymaganych dokumentów.

1.

Zgoda, o której mowa w art. 5a ust. 1, jest wyrażana na czas oznaczony, nie dłuższy

niż rok.

2.

Zgoda może być wydana z zastrzeżeniem warunków.

3.

W przypadku zgody wydanej z zastrzeżeniem warunków, odmowy wyrażenia zgody albo zwrotu

wniosku, minister właściwy do spraw Skarbu Państwa jest obowiązany do pisemnego uzasadnienia

rozstrzygnięcia.

4.

Państwowej osobie prawnej przysługuje prawo wniesienia sprzeciwu do ministra właściwego

do spraw Skarbu Państwa w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisemnie uzasadnionego

rozstrzygnięcia, o którym mowa w ust. 3; do sprzeciwu dołącza się jego uzasadnienie.

5.

W przypadku nieuwzględnienia sprzeciwu przez ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa

w terminie 14 dni od dnia doręczenia sprzeciwu, państwowej osobie prawnej przysługuje

prawo wniesienia w terminie 7 dni odwołania do sądu. Sąd w terminie 14 dni wyznacza

rozprawę.

6.

Do rozpatrywania spraw, o których mowa w ust. 5, stosuje się odpowiednio przepisy

części pierwszej księgi drugiej tytułu II działu IVa Kodeksu postępowania cywilnego.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

Wykonywane dotychczas przez dyrektorów delegatur zadania

1)

określone w art. 7b ust. 1 ustawy wymienionej w art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą - realizuje wojewoda;

2)

inne niż określone w pkt 1 - realizuje minister właściwy do spraw Skarbu Państwa.

(uchylony).

Dyrektorzy delegatur do dnia 30 kwietnia 2012 r. przekażą protokolarnie wojewodzie

dokumentację dotyczącą spraw, o których mowa w art. 7b ust. 1 ustawy wymienionej w

art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

(uchylony).

(uchylony).

1.

Wojewoda wykonuje zadania w zakresie

1)

gospodarowania mieniem

a)

pozostałym po zlikwidowanych państwowych jednostkach organizacyjnych lub spółkach

z udziałem Skarbu Państwa,

b)

pozostałym po rozwiązanych bądź wygasłych umowach o oddanie przedsiębiorstwa do odpłatnego

korzystania,

c)

przejętym przez Skarb Państwa z innych tytułów;

2)

przejęcia lub gospodarowania mieniem pozostałym po przedsiębiorstwie państwowym wykreślonym

z rejestru przedsiębiorców;

3)

postępowań upadłościowych, w których Skarb Państwa, reprezentowany przez ministra

właściwego do spraw Skarbu Państwa, występuje w charakterze wierzyciela;

4)

darowizn na rzecz Skarbu Państwa;

5)

spadków przypadających Skarbowi Państwa, w tym długów spadkowych, z zastrzeżeniem

kompetencji przyznanych starostom wykonującym zadania z zakresu administracji rządowej

oraz konsulom.

2.

Właściwość wojewody ustala się według

1)

siedziby państwowej jednostki organizacyjnej, spółki z udziałem Skarbu Państwa lub

przedsiębiorstwa państwowego - w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a

i b oraz pkt 2;

2)

miejsca, w którym znajduje się przejęte przez Skarb Państwa mienie lub jego przeważająca

część - w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. c;

3)

siedziby upadłego - w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3;

4)

miejsca położenia przeważającej części składników majątkowych będących przedmiotem

darowizn na rzecz Skarbu Państwa - w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 4;

5)

miejsca zamieszkania spadkodawcy, a jeżeli jego miejsca zamieszkania w Rzeczypospolitej

Polskiej nie da się ustalić, według miejsca, w którym znajduje się majątek spadkowy

lub jego przeważająca część - w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 5.

1.

O sposobie zagospodarowania nieruchomości wchodzących w skład mienia, o którym mowa

w art. 7b ust. 1, rozstrzyga właściwy wojewoda.

2.

Do czasu rozstrzygnięcia o sposobie zagospodarowania nieruchomościami, o których mowa

w ust. 1, wojewoda

1)

prowadzi rejestr nieruchomości;

2)

zapewnia wycenę nieruchomości;

3)

zabezpiecza nieruchomości przed uszkodzeniem lub zniszczeniem;

4)

wykonuje czynności związane z naliczaniem należności za nieruchomości udostępnione

przed ich przejęciem oraz prowadzi windykację tych należności;

5)

współpracuje z innymi organami, które na mocy odrębnych przepisów gospodarują nieruchomościami

Skarbu Państwa, a także z właściwymi jednostkami samorządu terytorialnego;

6)

podejmuje czynności w postępowaniu sądowym, w szczególności w sprawach dotyczących

własności lub innych praw rzeczowych na nieruchomości, o zapłatę należności za korzystanie z nieruchomości, o roszczenia

ze stosunku najmu, dzierżawy lub użyczenia, o stwierdzenie nabycia spadku, o stwierdzenie

nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie;

7)

składa wnioski o założenie księgi wieczystej dla nieruchomości oraz o wpis w księdze

wieczystej.

3.

Wojewoda przekazuje nieruchomości, o których mowa w ust. 1, wraz z dokumentacją, ministrowi

właściwemu do spraw Skarbu Państwa, na jego żądanie, w terminie 2 miesięcy od dnia

zgłoszenia żądania, w przypadku przeznaczenia tych nieruchomości przez ministra właściwego

do spraw Skarbu Państwa na cele określone w art. 58 ust. 1, art. 59 ust. 1, art. 60 ust. 1, art. 60a ust. 1 i art. 61 ust. 1 ustawy

z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

Przepisy wykonawcze dotyczące Funduszu Skarbu Państwa, wydane na podstawie art. 56

ust. 6 ustawy wymienionej w art. 4, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów

wykonawczych wydanych na podstawie art. 56 ust. 6 ustawy wymienionej w art. 4, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez 3 miesiące od dnia wejścia w

życie niniejszej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 30 kwietnia 2012 r., z wyjątkiem art. 7, który wchodzi

w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Do czynności prawnej objętej złożonym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

powiadomieniem, o którym mowa w art. 5 ust. 3 ustawy wymienionej w art. 1, stosuje

się przepisy dotychczasowe.

Do realizacji prawa do nieodpłatnego nabycia akcji, które powstało przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

1

Kierownicy urzędów państwowych, w rozumieniu przepisów o pracownikach urzędów państwowych,

w szczególności dyrektorzy generalni urzędów, reprezentują Skarb Państwa w odniesieniu

do powierzonego im mienia i w zakresie zadań ich urzędów, określonych w odrębnych

przepisach. W strukturach organizacyjnych urzędów państwowych wyznacza się komórki

albo stanowiska pracy do obsługi spraw związanych z reprezentowaniem Skarbu Państwa.

2

Kierownicy urzędów państwowych mogą, w zakresie uprawnień reprezentowania Skarbu Państwa

wynikających z przepisów odrębnych, udzielać pełnomocnictw do reprezentowania Skarbu

Państwa kierownikom podporządkowanych im jednostek organizacyjnych.

3

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się również do Najwyższej Izby Kontroli oraz Komendanta

Głównego Ochotniczych Hufców Pracy.

4.

Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa

1.

Organy administracji publicznej oraz inne podmioty uprawnione na podstawie odrębnych

przepisów do reprezentowania Skarbu Państwa reprezentują Skarb Państwa zgodnie z ich

właściwością i w zakresie określonym w przepisach odrębnych.

2.

Do czynności prawnych dokonanych z naruszeniem przepisów o właściwości i zakresie

reprezentacji Skarbu Państwa stosuje się odpowiednio art. 103 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego.

Jednostki budżetowe

1)

gospodarują na zasadach racjonalnej i oszczędnej gospodarki mieniem Skarbu Państwa,

w które zostały wyposażone;

2)

zapewniają ochronę tego mienia;

3)

mogą zbywać składniki rzeczowe majątku ruchomego.

1.

Potrącenie z wierzytelności Skarbu Państwa przysługującej danemu podmiotowi reprezentującemu

Skarb Państwa może być dokonane, z zastrzeżeniem ust. 2, jeżeli potrącana wierzytelność

wzajemna przysługuje wobec tego samego podmiotu reprezentującego Skarb Państwa.

2.

Z wierzytelności Skarbu Państwa nie można potrącić wierzytelności wzajemnej, która

była przedmiotem obrotu jako wierzytelność wobec Skarbu Państwa.

1

Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa może zlecać, z zachowaniem zasad i trybu

określonego w odrębnych przepisach, osobom prawnym lub fizycznym dokonywanie określonych

czynności prawnych oraz faktycznych w zakresie jego właściwości, udzielając w tym

zakresie stosownych pełnomocnictw.

2

Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa, w porozumieniu z właściwymi organami administracji

rządowej, może udzielać kierownikom urzędów państwowych lub innych państwowych jednostek

organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej upoważnień do wykonywania zadań

określonych w art. 2 pkt 5-8.

1.

Wojewodowie, podmioty, o których mowa w art. 17 i art. 18, oraz państwowe osoby prawne

i organy jednostek samorządu terytorialnego, na żądanie ministra właściwego do spraw

Skarbu Państwa, składają temu ministrowi sprawozdania z wykonywania zadań w zakresie

wynikającym ze spraw związanych z reprezentowaniem Skarbu Państwa.

2.

Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa, występując z żądaniem, o którym mowa w

ust. 1, określa zakres, formę i termin złożenia sprawozdania z wykonanych przez dany

podmiot zadań wynikających ze spraw związanych z reprezentacją Skarbu Państwa.

1.

Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa przeprowadza kontrolę

1)

wykonywania uprawnień wynikających z praw majątkowych Skarbu Państwa przez państwowe

jednostki organizacyjne, którym przysługuje prawo wykonywania takich uprawnień lub

prawo do działania w imieniu Skarbu Państwa;

2)

wykonywania przez inne organy administracji państwowej oraz państwowe osoby prawne

zadań określonych w odrębnych przepisach, w zakresie przekształceń własnościowych.

2.

Zakres kontroli, o której mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje zgodność wykonywania uprawnień

majątkowych Skarbu Państwa z właściwymi przepisami oraz z interesem Skarbu Państwa.

3.

Zakres kontroli, o której mowa w ust. 1 pkt 2, obejmuje ocenę

1)

wykonywania zadań w zakresie przekształceń własnościowych pod względem legalności,

gospodarności i zapewnienia ochrony interesów Skarbu Państwa;

2)

zgodności stosowanych procedur przekształceń własnościowych z właściwymi przepisami;

3)

zgodności realizacji przekształceń własnościowych z udzielonym upoważnieniem lub zgodą

ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa, w przypadkach gdy taka zgoda lub upoważnienie

są wymagane.

4.

Kontrola, o której mowa w ust. 1, jest przeprowadzana na zasadach i w trybie określonych

w przepisach o kontroli w administracji rządowej.

Rozliczenia między jednostkami budżetowymi, powstałe przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy, wskutek potrąceń wierzytelności Skarbu Państwa, na podstawie art. 498 Kodeksu cywilnego, z zobowiązaniami Skarbu Państwa, określonymi w art. 80 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy

reformujące administrację publiczną

(Dz. U. Nr 133, poz. 872 i Nr 162, poz. 1126, z 2000 r. Nr 6, poz. 70, Nr 12, poz. 136, Nr 17, poz. 228, Nr 19, poz. 239, Nr 52, poz. 632, Nr 95, poz. 1041 i Nr 122, poz. 1312 oraz z 2001 r. Nr 45, poz. 497, Nr 100, poz. 1084, Nr 111, poz. 1194 i Nr 145, poz. 1623), podlegają wzajemnemu zniesieniu.

Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa, określa, w

drodze rozporządzenia

1)

(uchylony);

2)

(uchylony);

3)

(uchylony);

4)

szczegółowe zasady ewidencjonowania majątku Skarbu Państwa, w tym zbiorczej ewidencji,

o której mowa w art. 2 pkt 3, oraz związane z tym obowiązki państwowych jednostek

organizacyjnych, którym powierzono to mienie;

5

sposób i tryb gospodarowania składnikami rzeczowymi majątku ruchomego, w który wyposażone

są jednostki budżetowe, uwzględniając zasadę racjonalnej gospodarki, wymóg stosowania

trybu przetargu publicznego lub publicznego zaproszenia do rokowań przy rozporządzaniu

składnikami aktywów trwałych o znacznej wartości oraz określone w odrębnych przepisach

zasady gospodarki finansowej jednostek sektora finansów publicznych.

Do czasu przygotowania zbiorczej ewidencji majątku Skarbu Państwa, o której mowa w

art. 2 pkt 3, minister właściwy do spraw Skarbu Państwa

Ustawa wchodzi w życie w terminie i na zasadach określonych w ustawie - Przepisy wprowadzające

ustawy reformujące funkcjonowanie gospodarki i administracji publicznej

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 2 pkt

18 lit. a, art. 5 pkt 2 i art. 6 pkt 1 i 3, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia

2003 r.

1.

Nieruchomości stanowiące własność Skarbu Państwa, pozostające w dniu wejścia w życie

niniejszej ustawy we władaniu Agencji Rezerw Materiałowych, stają się z tym dniem

własnością Agencji.

2.

Nabycie własności nieruchomości, o których mowa w ust. 1, następuje nieodpłatnie i

ograniczone jest do nieruchomości niezbędnych do wykonywania zadań statutowych Agencji.

3.

Nabycie własności nieruchomości, o których mowa w ust. 1, stwierdza właściwy wojewoda

w drodze decyzji.

4.

Organem odwoławczym od decyzji, o której mowa w ust. 3, jest minister właściwy do

spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej.

5.

Decyzja ostateczna w sprawie, o której mowa w ust. 3, stanowi podstawę ujawnienia

praw do nieruchomości w księdze wieczystej.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 60 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Do kontroli wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje

się przepisy dotychczasowe.

Ustawa wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie trzech miesięcy

od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2005 r., z wyjątkiem art. 26 pkt 2, który

wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2002 r., z wyjątkiem

1)

art. 31, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 2002 r.,

2)

art. 52 pkt 12 lit. a), art. 59, art. 62 pkt 1, art. 71 ust. 2 i art. 79, które wchodzą

w życie z dniem ogłoszenia,

3)

art. 1 ust. 1 pkt 1, ust. 5 oraz ust. 6 i art. 10 pkt 1, które wchodzą w życie z dniem

31 marca 2002 r.,

4)

art. 50 pkt 7, który wchodzi w życie z dniem 6 kwietnia 2002 r.,

5)

art. 2 ust. 3, art. 25, art. 36 pkt 1, 2 i 4, art. 41, art. 48, art. 52 pkt 5, art.

63 pkt 1 oraz art. 80 ust. 1 pkt 1, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2002 r.,

6)

art. 27 i art. 52 pkt 13 w zakresie dotyczącym art. 33a ust. 1 pkt 9, które wchodzą

w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.,

7)

art. 2 ust. 1, art. 14, art. 33, art. 35, art. 46 pkt 1 i 4, art. 52 pkt 2, art. 54

oraz art. 63 pkt 3, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.

1.

Sprawy wszczęte przed właściwym sądem, trybunałem lub innym organem orzekającym przed

dniem wejścia w życie ustawy, w których zgodnie z jej przepisami, po dniu wejścia

w życie ustawy, zastępstwo procesowe Skarbu Państwa przez Prokuratorię Generalną jest

obowiązkowe, są prowadzone na dotychczasowych zasadach.

2.

Prezes Prokuratorii Generalnej może podjąć decyzję o przejęciu do prowadzenia przez

Prokuratorię Generalną poszczególnych spraw lub pewnej kategorii spraw, o których

mowa w ust. 1, ze względu na szczególny interes Skarbu Państwa. O przejęciu sprawy

Prezes Prokuratorii Generalnej powiadamia właściwy organ orzekający oraz strony lub

uczestników postępowania.

3.

Sprawy przed Sądem Najwyższym, w których zgodnie z przepisami ustawy, po dniu jej

wejścia w życie, zastępstwo procesowe Skarbu Państwa przez Prokuratorię Generalną

jest wyłączne, są prowadzone na dotychczasowych zasadach, o ile przed dniem wejścia

w życie ustawy zostały w sprawie podjęte czynności procesowe przed Sądem Najwyższym

lub czynności procesowe związane z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowane

przed sądem niższej instancji.

„1. Prezes Rady Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa,

w drodze zarządzenia, powoła w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie niniejszego

artykułu Pełnomocnika do spraw organizacji Prokuratorii Generalnej, zwanego dalej

„Pełnomocnikiem”, określając zakres jego zadań i środki niezbędne do ich realizacji.

Celem działania Pełnomocnika jest zorganizowanie Prokuratorii Generalnej, w tym oddziałów

Prokuratorii Generalnej, zatrudnienie pracowników oraz podjęcie innych czynności niezbędnych

do rozpoczęcia jej pracy. Z chwilą powołania Prezesa Prokuratorii Generalnej Pełnomocnik

kończy swoją działalność.

2.

Pełnomocnik w okresie sprawowania swojej funkcji wykonuje zadania dyrektora generalnego

urzędu na zasadach określonych w odrębnych przepisach.

3.

Nadzór nad działalnością Pełnomocnika sprawuje minister właściwy do spraw Skarbu Państwa.

4.

Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa, na zasadach określonych w odrębnych przepisach,

wyposaży Prokuratorię Generalną w nieruchomości oraz środki trwałe i obrotowe niezbędne

do jej działalności.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 15 marca 2006 r., z wyjątkiem

1)

art. 84 i 85, które wchodzą w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia;

2)

rozdziałów 5-7 oraz art. 72, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.

1.

Z dniem 30 czerwca 2010 r. ulegają likwidacji fundusze motywacyjne gromadzące dochody

uzyskiwane z tytułu przepadku rzeczy lub korzyści majątkowych pochodzących z ujawnienia

przestępstw i wykroczeń przeciwko mieniu oraz przestępstw skarbowych i wykroczeń skarbowych.

2.

Po upływie terminu, o którym mowa w ust. 1

1)

nieściągnięte należności i nieuregulowane zobowiązania przejmuje jednostka budżetowa,

która gromadziła środki na rachunku funduszu motywacyjnego;

2)

środki pieniężne zlikwidowanego funduszu motywacyjnego podlegają odprowadzeniu na

rachunek pomocniczy jednostki budżetowej, która gromadziła środki na rachunku funduszu

motywacyjnego.

3.

Środki pieniężne, o których mowa w ust. 2 pkt 2, są przeznaczane na regulowanie zobowiązań

przejętych, na podstawie ust. 2 pkt 1, przez jednostkę budżetową.

1.

Z dniem 31 grudnia 2010 r. zakończeniu ulega likwidacja

1)

państwowych zakładów budżetowych i gospodarstw pomocniczych państwowych jednostek

budżetowych;

2)

gminnych, powiatowych i wojewódzkich zakładów budżetowych prowadzących działalność

w zakresie innym niż określony w art. 14 ustawy, o której mowa w art. 1;

3)

gospodarstw pomocniczych gminnych, powiatowych i wojewódzkich jednostek budżetowych.

2.

W przypadku zakończenia likwidacji państwowych jednostek organizacyjnych wymienionych

w ust. 1 pkt 1 przed dniem 31 grudnia 2010 r. minister właściwy do spraw finansów

publicznych dokona zmian w wydatkach budżetu państwa na wniosek dysponenta części,

w szczególności mając na względzie zapewnienie odpowiednich środków na wynagrodzenia.

1.

Zakłady budżetowe likwidują

1)

ministrowie, kierownicy urzędów centralnych, wojewodowie oraz inne organy działające

na podstawie odrębnych przepisów - państwowe zakłady budżetowe;

2)

organy stanowiące jednostek samorządu terytorialnego - gminne, powiatowe lub wojewódzkie

zakłady budżetowe.

2.

Likwidując zakład budżetowy, organ, o którym mowa w ust. 1, określa przeznaczenie

mienia znajdującego się w użytkowaniu zakładu; w przypadku państwowego zakładu budżetowego

decyzja o przeznaczeniu tego mienia jest podejmowana w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw Skarbu Państwa.

3.

Pozostałe po likwidacji środki pieniężne, należności i zobowiązania zlikwidowanego

zakładu budżetowego przejmuje organ, który przeprowadza likwidację, albo nowo utworzona

jednostka organizacyjna. Przejęcie następuje na podstawie protokołu zdawczo-odbiorczego.

1.

Gospodarstwo pomocnicze państwowej jednostki budżetowej likwiduje kierownik jednostki

budżetowej, przy którym funkcjonowało gospodarstwo.

2.

Gospodarstwo pomocnicze gminnej, powiatowej i wojewódzkiej jednostki budżetowej likwiduje

kierownik jednostki budżetowej, po uzyskaniu opinii dotyczącej terminu rozpoczęcia

i zakończenia likwidacji

1)

wójta, burmistrza lub prezydenta miasta - w przypadku gospodarstw pomocniczych gminnych

jednostek budżetowych albo

2)

zarządu powiatu lub województwa - w przypadku odpowiednio gospodarstw pomocniczych

powiatowych i wojewódzkich jednostek budżetowych.

3.

Wymóg uzyskania opinii, o której mowa w ust. 2, nie dotyczy likwidacji gospodarstwa

pomocniczego działającego przy jednostce budżetowej, której kierownikiem jest wójt,

burmistrz lub prezydent miasta.

4.

Pozostałe po likwidacji składniki majątkowe, należności i zobowiązania zlikwidowanego

gospodarstwa pomocniczego przejmuje jednostka budżetowa, przy której funkcjonowało

gospodarstwo. Przejęcie następuje na podstawie protokołu zdawczo-odbiorczego.

5.

Pozostałe po likwidacji składniki majątkowe, należności i zobowiązania zlikwidowanego

gospodarstwa pomocniczego zakładu poprawczego lub schroniska dla nieletnich przejmują

warsztaty szkolne prowadzone przez szkołę lub zespół szkół, działających przy zakładzie

poprawczym lub schronisku dla nieletnich.

1.

Utworzone przez jednostki budżetowe wydzielone rachunki dochodów własnych mogą funkcjonować

zgodnie z dotychczasowymi przepisami, z jednoczesnym regulowaniem zobowiązań i ściąganiem

należności, do dnia 31 grudnia 2010 r.

2.

Po upływie terminu określonego w ust. 1

1)

nieściągnięte należności i nieuregulowane zobowiązania przejmuje jednostka budżetowa,

przy której funkcjonowały rachunki dochodów własnych;

2)

środki pieniężne podlegają odprowadzeniu na rachunek pomocniczy odpowiednio państwowej

jednostki budżetowej albo samorządowej jednostki budżetowej.

3.

Środki pieniężne jednostek budżetowych, o których mowa w ust. 2 pkt 2, przekazane

na rachunek pomocniczy, mogą być wykorzystane na dotychczasowe cele do dnia 30 czerwca

2011 r.

4.

Środki pieniężne niewykorzystane w terminie, o którym mowa w ust. 3, państwowe jednostki

budżetowe przekazują na dochody budżetu państwa, a samorządowe jednostki budżetowe

przekazują na dochody budżetu jednostki samorządu terytorialnego.

1.

W przypadku państwowych jednostek budżetowych wykonujących zadania realizowane dotychczas

przez gospodarstwo pomocnicze państwowej jednostki budżetowej lub finansowane ze środków

gromadzonych na rachunku dochodów własnych, mogą zostać zwiększone wydatki budżetowe

proporcjonalnie do przyrostu uzyskiwanych dochodów.

2.

W latach 2011 i 2012 tworzy się w budżecie państwa rezerwę celową przeznaczoną na

wydatki, o których mowa w ust. 1, w wysokości odpowiadającej planowanemu przyrostowi

dochodów.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 1999 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Stosunki pracy z pracownikami likwidowanych podmiotów określonych w art. 87 wygasają

z dniem zakończenia likwidacji, najpóźniej z dniem 31 grudnia 2010 r., jeżeli na 30

dni przed terminem zakończenia likwidacji albo nie później niż z dniem 30 listopada

2010 r. nie zostaną im zaproponowane przez organ, o którym mowa w art. 88 albo kierownika

jednostki budżetowej, o której mowa w art. 89 ust. 1 i 2, nowe warunki pracy lub płacy

na dalszy okres albo w razie ich nieprzyjęcia w terminie 15 dni od dnia złożenia propozycji.

2.

Propozycja nowych warunków pracy lub płacy, o której mowa w ust. 1, może obejmować

nawiązanie stosunku pracy na stanowisku urzędniczym, w rozumieniu ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej

(Dz. U. Nr 227, poz. 1505), w urzędzie obsługującym organ, o którym mowa w art. 88, w innej jednostce budżetowej

podległej temu organowi lub w jednostce budżetowej, o której mowa w art. 89 ust. 1

i 2, jeżeli charakter pracy wykonywanej w likwidowanej jednostce jest podobny do charakteru

pracy wykonywanej na stanowisku urzędniczym.

3.

Pracodawca jest obowiązany powiadomić na piśmie pracowników o zmianach, jakie mają

nastąpić w zakresie ich stosunków pracy, w tym o skutkach nieprzyjęcia nowych warunków

pracy lub płacy. Przepisy art. 23 stosuje się odpowiednio

4.

Wcześniejsze rozwiązanie stosunku pracy przez pracodawcę z pracownikami likwidowanych

podmiotów, o których mowa w art. 87, może nastąpić za wypowiedzeniem.

5.

Z dniem następującym po dniu zakończenia likwidacji, najpóźniej z dniem 1 stycznia

2011 r., pracownicy likwidowanych podmiotów, o których mowa w art. 87, stają się pracownikami

właściwych jednostek budżetowych, o których mowa w ust. 2, o ile ich stosunki pracy

nie ulegną wygaśnięciu, o którym mowa w ust. 1, albo rozwiązaniu, o którym mowa w

ust. 4.

6.

W przypadku wygaśnięcia stosunku pracy, o którym mowa w ust. 1, lub wypowiedzenia,

o którym mowa w ust. 4, pracownikom przysługują świadczenia przewidziane dla pracowników,

z którymi stosunki pracy rozwiązuje pracodawca z przyczyn niedotyczących pracowników.

Inwestycje wieloletnie ujęte w wykazie stanowiącym załącznik do ustawy budżetowej

na rok 2010, których termin zakończenia ustalono po dniu 31 grudnia 2010 r., z dniem

1 stycznia 2011 r. stają się programami wieloletnimi.

Do zakładów budżetowych i gospodarstw pomocniczych, o których mowa w art. 87, do dnia

ich likwidacji ma zastosowanie przepis art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy wymienionej w art.

41, w brzmieniu dotychczasowym.

1.

Jednostki sektora finansów publicznych, z wyłączeniem jednostek określonych w art.

9 pkt 2 ustawy, o której mowa w art. 1, posiadające w dniu wejścia w życie niniejszej

ustawy udziały w spółkach, akcje spółek i obligacje wyemitowane przez podmioty inne

niż Skarb Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, przekazują je na rzecz Skarbu

Państwa, reprezentowanego przez ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa, w ciągu

18 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się w zakresie określonym w art. 84 ustawy, o której mowa

w art. 1, oraz jeżeli odrębne przepisy stanowią inaczej.

„1. Statuty nadane jednostkom budżetowym na podstawie dotychczasowych przepisów pozostają

w mocy.

Do czasu likwidacji państwowych zakładów budżetowych i gospodarstw pomocniczych państwowych

jednostek budżetowych, o których mowa w art. 87, środki na wynagrodzenia dla pracowników

tych jednostek kształtowane są na podstawie ustawy, o której mowa w art. 45, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą.

1.

Do podatników wymienionych w art. 87 przepisy art. 6 ust. 2, art. 12 ust. 1 pkt 2,

art. 17 ust. 1c pkt 3 oraz art. 25 ust. 3 ustawy wymienionej w art. 17 stosuje się

w brzmieniu dotychczasowym.

2.

Do podatników wymienionych w art. 90 i art. 91 przepis art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy

wymienionej w art. 17 stosuje się w brzmieniu dotychczasowym.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2010 r., z wyjątkiem

1)

art. 13 pkt 3-5, art. 95, art. 101 ust. 3 i art. 120, które wchodzą w życie z dniem

ogłoszenia;

2)

art. 10, art. 11, art. 18 pkt 1, art. 25, art. 43, art. 49 i art. 50, które wchodzą

w życie z dniem 1 lipca 2010 r.;

3)

art. 2 pkt 3, art. 3, art. 5, art. 6, art. 8, art. 13 pkt 1, 2 i 6, art. 14, art.

18 pkt 2 lit. b i pkt 3 lit. b i c, art. 20, art. 21, art. 23, art. 28, art. 34, art.

36, art. 39 pkt 2-6, art. 40, art. 41, art. 45 pkt 1 i 6, art. 46 pkt 1 lit. a i lit.

c-e oraz pkt 2-5, art. 57 pkt 2, art. 58, art. 59 pkt 1-3, art. 60, art. 63, art.

65 pkt 3-5, art. 66 pkt 1 lit. a i pkt 2, art. 67 pkt 1, art. 78, art. 79, art. 80

pkt 3 oraz art. 81, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2011 r.;

4)

art. 16, art. 17 pkt 6, art. 39 pkt 1 i art. 70, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia

2012 r.;

5)

(uchylony);

6)

art. 33, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2015 r.

Ustawa wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu ogłoszenia,

z wyjątkiem

1)

art. 138 pkt 5-7, które wchodzą w życie z dniem 1 maja 2004 r.;

2)

art. 12 ust. 2, który wchodzi w życie z dniem 1 września 2004 r.;

3)

art. 101 ust. 2, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2005 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z wyjątkiem art. 151 ust. 5, który

wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2000 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.