Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 sierpnia 2012 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o zapasach ropy naftowej, produktów naftowych i gazu ziemnego oraz zasadach postępowania w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa i zakłóceń na rynku naftowym

Ustawa określa zasady

1)

tworzenia, utrzymywania i finansowania zapasów ropy naftowej, produktów naftowych

i gazu ziemnego;

2)

przeprowadzania kontroli u przedsiębiorców objętych obowiązkiem tworzenia i utrzymywania

zapasów, o których mowa w pkt 1, a także u przedsiębiorców świadczących usługi magazynowania

oraz którym zlecono tworzenie i utrzymywanie zapasów;

3)

postępowania w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa oraz wypełniania

zobowiązań międzynarodowych dotyczących zaopatrzenia rynku w ropę naftową, produkty

naftowe i gaz ziemny, w tym

a)

dysponowania zapasami, o których mowa w pkt 1,

b)

warunki zaopatrzenia w ropę naftową, produkty naftowe i gaz ziemny,

c)

zakres wprowadzanych ograniczeń w dostarczaniu, poborze i zużyciu produktów naftowych

i gazu ziemnego.

1.

Do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

2.

Do zdarzeń zaistniałych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stanowiących

naruszenie przepisów art. 63 ust. 1 pkt 1-3, 7 oraz 20 ustawy wymienionej w art. 1,

stosuje się dotychczasowe przepisy o karach pieniężnych, chyba że kara pieniężna wymierzona

według przepisów w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą byłaby względniejsza.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

bezpieczeństwo paliwowe państwa - stan umożliwiający bieżące pokrycie zapotrzebowania

odbiorców na ropę naftową, produkty naftowe i gaz ziemny, w określonej wielkości i

czasie, w stopniu umożliwiającym prawidłowe funkcjonowanie gospodarki;

2)

produkty naftowe - produkty otrzymywane z ropy naftowej, w tym paliwa;

3)

paliwa - paliwa ciekłe, biopaliwa ciekłe oraz gaz płynny (LPG);

4)

paliwa ciekłe

a)

benzyny silnikowe i materiały pędne do silników lotniczych,

b)

oleje napędowe do silników i materiały pędne do silników lotniczych na bazie nafty

oraz oleje napędowe pozostałe,

c)

ciężkie oleje opałowe;

5)

biopaliwa ciekłe - biopaliwa ciekłe w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 11 lit. a i b ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach

i biopaliwach ciekłych

(Dz. U. Nr 169, poz. 1199, z późn. zm.;

6)

gaz płynny (LPG) - skroplone lekkie węglowodory: propan, butan lub ich mieszaninę,

wykorzystywane jako paliwo napędowe lub do innych celów energetycznych;

7)

gaz ziemny - gaz ziemny wysokometanowy lub zaazotowany, we wszystkich stadiach skupienia,

w tym skroplony gaz ziemny (LNG) i sprężony gaz ziemny (CNG);

8)

produkcja paliw - wytwarzanie paliw w procesie przerobu ropy naftowej, a także przetwarzanie

paliw poprzez procesy mieszania komponentów, w wyniku których powstaje co najmniej

jedno z paliw albo wzrasta całkowita ilość jednego z nich;

9)

nabycie wewnątrzwspólnotowe - przemieszczenie ropy naftowej, produktów naftowych lub

gazu ziemnego z terytorium innego państwa członkowskiego Wspólnoty Europejskiej na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym;

10)

dostawa wewnątrzwspólnotowa - przemieszczenie ropy naftowej, produktów naftowych lub

gazu ziemnego z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na terytorium innego państwa

członkowskiego Wspólnoty Europejskiej, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym;

11)

państwo trzecie - państwo niebędące członkiem Wspólnoty Europejskiej;

12)

import - import ropy naftowej, produktów naftowych lub gazu ziemnego w rozumieniu

przepisów o podatku akcyzowym;

13)

eksport - eksport ropy naftowej, produktów naftowych lub gazu ziemnego w rozumieniu

przepisów o podatku akcyzowym;

14)

przywóz - sprowadzenie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ropy naftowej, produktów

naftowych lub gazu ziemnego w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego lub importu;

15)

wywóz - wywóz ropy naftowej, produktów naftowych lub gazu ziemnego poza terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej w ramach dostawy wewnątrzwspólnotowej lub eksportu;

16)

zapasy handlowe - zapasy utrzymywane przez przedsiębiorców zajmujących się produkcją

paliw oraz przywozem ropy naftowej lub paliw, stanowiące nadwyżkę nad zapasami, o

których mowa w art. 3 ust. 2 pkt 1;

17)

średnie dzienne wewnętrzne zużycie ropy naftowej i produktów naftowych - wprowadzone

na rynek krajowy, w poprzednim roku kalendarzowym i ustalone na podstawie danych statystycznych,

średnie dzienne ilości

a)

ropy naftowej sprowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach przywozu,

b)

produktów naftowych

-

sprowadzonych w ramach przywozu,

-

ustawy z dnia 29 października 2010 r. o rezerwach strategicznych

(Dz. U. Nr 229, poz. 1496, z 2011 r. Nr 94, poz. 551 oraz z 2012 r. poz. 951) oraz z zapasów, o których mowa w art. 3 ust. 1, a także zapasów handlowych,

-

pomniejszone o ilości

a)

ropy naftowej i produktów naftowych wywiezionych z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

b)

ropy naftowej i produktów naftowych przeznaczonych na uzupełnienie zapasów, o których

mowa w art. 3 ust. 1, obniżonych na podstawie art. 33 lub 34,

c)

paliw przeznaczonych do bunkrowania statków morskich odbywających rejsy dalekomorskie,

d)

biokomponentów wykorzystanych do produkcji biopaliw ciekłych w wielkości przekraczającej

ich maksymalny udział w paliwach ciekłych, określony w przepisach art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania

jakości paliw

(Dz. U. Nr 169, poz. 1200, z późn. zm.;

18)

producent - przedsiębiorcę wykonującego działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania

lub przetwarzania paliw;

19)

handlowiec - przedsiębiorcę wykonującego działalność gospodarczą w zakresie przywozu

ropy naftowej lub paliw;

20)

pierwszy rok wykonywania działalności gospodarczej - rok kalendarzowy, w którym przedsiębiorca

rozpoczął wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania, przetwarzania

lub przywozu paliw, lub w zakresie przywozu ropy naftowej lub paliw, lub przywozu

gazu ziemnego, po uzyskaniu niezbędnych koncesji lub pozwoleń;

21)

interwencyjne uwolnienie zapasów - obniżenie ilości zapasów, o których mowa w art.

3 ust. 2 pkt 1, na zasadach określonych w ustawie;

22)

odbiorca - odbiorcę, o którym mowa w art. 3 pkt 13 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne

(Dz. U. z 2012 r. poz. 1059);

23)

instalacja magazynowa - instalację, o której mowa w art. 3 pkt 10a ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne;

24)

system gazowy - sieci gazowe wraz z przyłączonymi do nich urządzeniami i instalacjami

współpracującymi z siecią oraz inne urządzenia, a także instalacje znajdujące się

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przez które gaz ziemny jest wprowadzany na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i rozprowadzany po tym terytorium;

25)

operator systemu gazowego - operatora systemu przesyłowego gazowego, operatora systemu

dystrybucyjnego gazowego lub operatora systemów połączonych gazowych;

26)

operator systemu przesyłowego gazowego - przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się

przesyłaniem gazu ziemnego, odpowiedzialne za ruch sieciowy w systemie przesyłowym

gazowym, bieżące i długookresowe bezpieczeństwo funkcjonowania tego systemu, eksploatację,

konserwację, remonty oraz niezbędną rozbudowę sieci przesyłowej gazowej, w tym połączeń

z innymi systemami gazowymi;

27)

operator systemu dystrybucyjnego gazowego - przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące

się dystrybucją gazu ziemnego, odpowiedzialne za ruch sieciowy w systemie dystrybucyjnym

gazowym, bieżące i długookresowe bezpieczeństwo funkcjonowania tego systemu, eksploatację,

konserwację, remonty oraz niezbędną rozbudowę sieci dystrybucyjnej gazowej, w tym

połączeń z innymi systemami gazowymi;

28)

operator systemu połączonego gazowego - przedsiębiorstwo energetyczne zarządzające

systemami połączonymi gazowymi, w tym systemem przesyłowym i dystrybucyjnym, albo

systemem przesyłowym gazowym, dystrybucyjnym gazowym, magazynowania lub skraplania

gazu ziemnego;

29)

odbiorca gazu ziemnego w gospodarstwie domowym - odbiorcę dokonującego zakupu gazu

ziemnego na własny użytek w celu jego zużycia w gospodarstwie domowym.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

W celu zapewnienia zaopatrzenia Rzeczypospolitej Polskiej w ropę naftową i produkty

naftowe w sytuacji wystąpienia zakłóceń w ich dostawach na rynek krajowy oraz wypełniania

zobowiązań międzynarodowych, tworzy się zapasy ropy naftowej i produktów naftowych,

zwane dalej „zapasami interwencyjnymi”.

2.

Zapasy interwencyjne obejmują zapasy

1)

obowiązkowe ropy naftowej lub paliw, zwane dalej „zapasami obowiązkowymi ropy naftowej

lub paliw”, tworzone i utrzymywane przez producentów i handlowców;

2

państwowe ropy naftowej i produktów naftowych, zwane dalej „zapasami państwowymi ropy

naftowej i produktów naftowych”, tworzone przez ministra właściwego do spraw gospodarki

i utrzymywane przez Agencję Rezerw Materiałowych, zwaną dalej „Agencją”.

3.

Zapasy interwencyjne powinny zaspokajać zapotrzebowanie na ropę naftową i produkty

naftowe w ilości odpowiadającej co najmniej

1)

90-dniowemu średniemu dziennemu zużyciu wewnętrznemu ropy naftowej i produktów naftowych,

z wyłączeniem gazu płynnego (LPG),

2)

30-dniowemu średniemu dziennemu zużyciu wewnętrznemu gazu płynnego (LPG)

- z zastrzeżeniem ust. 4.

4.

Zapasy interwencyjne powiększa się o rezerwę na poczet zapasów niedostępnych z przyczyn

technicznych oraz ubytków podczas przemieszczania zapasów interwencyjnych; rezerwa

ta wynosi 10% tworzonych i utrzymywanych zapasów interwencyjnych.

5.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy

wykaz surowców oraz produktów naftowych

1)

uwzględnianych podczas ustalania ilości zapasów interwencyjnych,

2)

w których tworzy się zapasy obowiązkowe ropy naftowej lub paliw

- biorąc pod uwagę obowiązujące klasyfikacje towarów oraz zobowiązania międzynarodowe

Rzeczypospolitej Polskiej.

6.

Paliwa, z których są tworzone zapasy interwencyjne, powinny spełniać wymagania jakościowe

określone w przepisach o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw.

7.

Dopuszcza się utrzymywanie, w ramach zapasów interwencyjnych, zapasów benzyny silnikowej,

gazu płynnego (LPG) oraz olejów napędowych niespełniających wymagań w zakresie prężności

par i temperatury zablokowania zimnego filtra dla poszczególnych okresów roku, określonych

w przepisach o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw.

8.

Utrzymywane, w ramach zapasów interwencyjnych, paliwa, o których mowa w ust. 7, mogą

być wprowadzone do obrotu, w celu ich wymiany, pod warunkiem, że w chwili ich wprowadzenia

do obrotu będą spełniały wymagania jakościowe dla poszczególnych okresów roku określone

w przepisach o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw.

1.

Do postępowań wszczętych na podstawie art. 24 ust. 5, art. 25 ust. 3 i 5, art. 26

i art. 30 ustawy zmienianej w art. 1 oraz na podstawie art. 33 ust. 1a, art. 41 ust.

2a i art. 43 ustawy zmienianej w art. 2 i niezakończonych przed dniem wejścia w życie

niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

2.

Zachowują ważność decyzje wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na

podstawie art. 24 ust. 5 ustawy zmienianej w art. 1.

Minister właściwy do spraw gospodarki corocznie, w terminie do dnia 31 marca, ogłasza,

w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”,

wielkości

1)

średniego dziennego przywozu netto ropy naftowej i produktów naftowych,

2)

średniej dziennej produkcji paliw,

3)

średniego dziennego wewnętrznego zużycia ropy naftowej i produktów naftowych

- w roku poprzedzającym, na podstawie danych statystycznych.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Producenci i handlowcy są obowiązani do tworzenia i utrzymywania zapasów obowiązkowych

ropy naftowej lub paliw.

2.

Producenci i handlowcy w zależności od przedmiotu wykonywanej działalności gospodarczej

tworzą zapasy obowiązkowe

1)

ropy naftowej;

2)

paliw w następujących grupach produktów

a)

benzyny silnikowe i materiały pędne do silników lotniczych,

b)

oleje napędowe do silników i oleje napędowe pozostałe oraz materiały pędne do silników

lotniczych na bazie nafty,

c)

ciężkie oleje opałowe;

3)

gazu płynnego (LPG).

3.

Zapasy obowiązkowe ropy naftowej lub paliw, o których mowa w ust. 2, tworzy się w

wielkości odpowiadającej

1)

76-dniowemu średniemu dziennemu przywozowi ropy naftowej lub paliw lub produkcji paliw,

z wyłączeniem gazu płynnego (LPG),

2)

30-dniowemu średniemu dziennemu przywozowi gazu płynnego (LPG) lub jego produkcji

- w poprzednim roku kalendarzowym.

4.

Producenci tworzą i utrzymują zapasy obowiązkowe ropy naftowej lub paliw w wielkości,

o której mowa w ust. 3, obliczonej na podstawie danych indywidualnych dotyczących

ilości

1)

ropy naftowej sprowadzonej w ramach przywozu, pomniejszonej o masę frakcji wykorzystanych

jako surowiec do produkcji paliw, o których mowa w ust. 2 pkt 2 i 3;

2)

paliw ciekłych i biopaliw ciekłych wyprodukowanych z wykorzystaniem ropy naftowej,

produktów lub półproduktów jej rafinacji;

3)

paliw ciekłych i biopaliw ciekłych sprowadzonych w ramach przywozu;

4)

gazu płynnego (LPG) przywiezionego lub uzyskanego w procesie rafinacji ropy naftowej;

5)

ropy naftowej lub paliw wprowadzonych na rynek krajowy z zapasów obowiązkowych ropy

naftowej lub paliw w wyniku ich interwencyjnego uwolnienia lub pomniejszenia wynikającego

z corocznej zmiany roku bazowego, z którego produkcja paliw lub przywóz ropy naftowej

lub paliw służy do obliczenia ilości zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw,

do utworzenia których jest obowiązany dany producent.

5.

Handlowcy tworzą i utrzymują zapasy obowiązkowe ropy naftowej lub paliw w wielkości

określonej w ust. 3, obliczonej na podstawie danych indywidualnych dotyczących ilości

1)

ropy naftowej sprowadzonej w ramach przywozu, pomniejszonej o ilości tej ropy sprzedane

producentowi, odpowiadające masie frakcji wykorzystanych przez tego producenta, jako

surowiec do produkcji paliw, o których mowa w ust. 2 pkt 2 i 3;

2)

paliw ciekłych i biopaliw ciekłych sprowadzonych w ramach przywozu;

3)

gazu płynnego (LPG) sprowadzonego w ramach przywozu;

4)

ropy naftowej lub paliw ciekłych wprowadzonych na rynek krajowy z zapasów obowiązkowych

ropy naftowej lub paliw w wyniku ich interwencyjnego uwolnienia lub pomniejszenia

wynikającego z corocznej zmiany roku bazowego, z którego produkcja paliw lub przywóz

ropy naftowej lub paliw służy do obliczenia ilości zapasów obowiązkowych ropy naftowej

lub paliw, do utworzenia których jest obowiązany dany handlowiec.

6.

Ilości ropy naftowej lub paliw, o których mowa w ust. 4 i 5, pomniejsza się odpowiednio

o ilości

1)

ropy naftowej wywiezionej z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

paliw wyprodukowanych z ropy naftowej sprowadzonej w ramach przywozu, a następnie

wywiezionych z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

3)

paliw wyprodukowanych z ropy naftowej wydobytej w kraju lub z obszaru morskiego należącego

do krajowej strefy ekonomicznej, o ile udział tych paliw nie przekracza 20% ogólnej

ilości ich produkcji w danym roku;

4)

gazu płynnego (LPG) wywiezionego z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

5)

paliw przeznaczonych do bunkrowania statków morskich odbywających rejsy dalekomorskie;

6)

biokomponentów wykorzystywanych do produkcji biopaliw ciekłych w wielkości przekraczającej

ich maksymalny udział w paliwach ciekłych określony w art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania

jakości paliw;

7)

paliw wyprodukowanych z olejów odpadowych;

8)

ropy naftowej lub paliw przeznaczonych na odtworzenie zapasów obowiązkowych ropy naftowej

lub paliw;

9)

paliw przeznaczonych na zużycie własne przez producenta w procesie technologicznym

przerobu ropy.

7.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach, określonych w przepisach wydanych na podstawie

art. 8 ust. 3, minister właściwy do spraw gospodarki, na wniosek producenta lub handlowca,

może zezwolić, w drodze decyzji, na okresowe niepowiększanie zapasów obowiązkowych

ropy naftowej lub paliw, przy czym okres ten nie może być dłuższy niż rok.

8.

Utworzone i utrzymywane przez producentów i handlowców zapasy obowiązkowe ropy naftowej

lub paliw stanowią ich majątek, chyba że z umowy, o której mowa w art. 11 ust. 1,

wynika, że zapasy te stanowią majątek przyjmującego zlecenie.

1.

Producent i handlowiec, w pierwszym roku wykonywania działalności gospodarczej w zakresie

wytwarzania lub przetwarzania paliw lub przywozu ropy naftowej lub paliw, są obowiązani

do utworzenia i utrzymywania zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw na zasadach

określonych w ust. 2.

2.

Podstawą obliczania wymaganej ilości zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw,

dla producenta i handlowca, w przypadku, o którym mowa w ust. 1, jest zadeklarowana

przez producenta lub handlowca na dany rok kalendarzowy wielkość przywozu ropy naftowej

lub paliw lub wielkość produkcji paliw. Jeżeli zadeklarowana wielkość produkcji lub

ilość przywożonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ropy naftowej lub paliw

jest niższa lub wyższa od wielkości faktycznie zrealizowanych, producent i handlowiec

są obowiązani, na koniec roku kalendarzowego, posiadać zapasy obowiązkowe ropy naftowej

lub paliw wyliczone według wielkości faktycznie zrealizowanych.

1.

Zapasy obowiązkowe ropy naftowej lub paliw, tworzone w zakresie grup produktów, o

których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 2, mogą być utrzymywane w postaci

1)

produktów gotowych,

2)

półproduktów rafinacji ropy naftowej,

3)

ropy naftowej

- w stosunku procentowym, określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 8 ust.

3.

2.

Zapasy obowiązkowe ropy naftowej lub paliw, tworzone w zakresie grup produktów, o

których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 2, mogą być utrzymywane w postaci półproduktów rafinacji

ropy naftowej lub w postaci ropy naftowej wyłącznie przez producentów wytwarzających

paliwa poprzez przerób ropy naftowej, z zastrzeżeniem art. 11 ust. 3 i 4.

3.

Zapasy obowiązkowe ropy naftowej lub paliw utrzymywane w postaci, o której mowa w

ust. 1 pkt 2 i 3, powinny

1)

umożliwiać rzeczywiste wytworzenie produktów, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 2,

w ilości, do której utrzymywania jest zobowiązany producent lub handlowiec;

2)

być obliczane proporcjonalnie do ilości każdej kategorii produktu otrzymanego przez

danego producenta w procesie przerobu ropy naftowej, w poprzednim roku kalendarzowym.

4.

Zapasy obowiązkowe ropy naftowej lub paliw tworzone w zakresie biopaliw ciekłych utrzymuje

się w postaci paliw ciekłych stanowiących ich główny składnik.

5.

Zapasy obowiązkowe ropy naftowej lub paliw tworzone w zakresie gazu płynnego (LPG)

mogą być utrzymywane zamiennie wyłącznie w postaci benzyn silnikowych, o których mowa

w art. 5 ust. 2 pkt 2 lit. a, w ilości równoważnej pod względem wartości opałowej,

ustalonej w przepisach wydanych na podstawie art. 8 ust. 3.

6.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach, określonych w przepisach wydanych na podstawie

art. 8 ust. 3, minister właściwy do spraw gospodarki, na wniosek producenta lub handlowca,

może zezwolić, w drodze decyzji, na czasową zamianę utrzymywanych zapasów obowiązkowych

tworzonych w zakresie grup produktów, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 2, w grupach

innych niż były utworzone, przy czym okres ten nie może być dłuższy niż 6 miesięcy.

1.

Do zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw można zaliczyć ropę naftową i paliwa

zmagazynowane

1)

w zbiornikach rafinerii ropy naftowej, z wyłączeniem paliw znajdujących się w instalacjach

i rurociągach produkcyjnych;

2)

w terminalach i magazynach hurtowych;

3)

w zbiornikach instalacji rurociągowych;

4)

w zbiornikach i magazynach portowych, znajdujących się w portach docelowych położonych

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

5)

w zbiornikowcach znajdujących się w portach docelowych położonych na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, po dopełnieniu formalności portowych i celnych zgodnie z odrębnymi przepisami;

6)

na barkach i statkach żeglugi przybrzeżnej wynajętych do transportowania paliw w obszarze

wód terytorialnych Rzeczypospolitej Polskiej, pod warunkiem zapewnienia możliwości

bezzwłocznego przeprowadzenia kontroli stanu zapasów;

7)

w zbiornikach magazynowych i rozlewniach gazu płynnego (LPG);

8)

w podziemnych wyrobiskach górniczych (magazynowanie bezzbiornikowe).

2.

Do zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw nie zalicza się ropy naftowej lub

paliw znajdujących się w

1)

złożach ropy naftowej niewydobytej;

2)

tranzycie, z przeznaczeniem do innych państw;

3)

rurociągach przesyłowych;

4)

cysternach kolejowych i samochodowych;

5)

zbiornikach magazynowych na stacjach paliw, w tym stacjach paliw gazu płynnego (LPG);

6)

magazynach o przeznaczeniu wojskowym;

7)

punktach sprzedaży butli z gazem płynnym (LPG);

8)

zbiornikowcach znajdujących się poza portem docelowym;

9)

zbiornikach statków morskich.

3.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowy sposób

a)

tworzenia i utrzymywania zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw przez handlowców

i producentów oraz ustalania ich ilości, w tym również przez producentów paliw wytwarzających

te paliwa poprzez procesy mieszania paliw lub komponentów,

b)

tworzenia i utrzymywania zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw w zakresie

gazu płynnego (LPG) przez producentów i handlowców oraz ustalania ich ilości utrzymywanych

w postaci benzyn silnikowych,

c)

ustalania i tworzenia zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw przez producentów

i handlowców w przypadku zakończenia, zawieszenia lub zmiany zakresu działalności

gospodarczej w zakresie wytwarzania, przetwarzania lub przywozu paliw, lub w zakresie

przywozu ropy naftowej w danym roku kalendarzowym,

2)

procentowy udział zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw tworzonych w zakresie

poszczególnych grup paliw ciekłych, które mogą być utrzymywane w postaci ropy naftowej,

3)

rodzaje dokumentów potwierdzających wyłączenia z obowiązku tworzenia zapasów obowiązkowych

ropy naftowej lub paliw,

4)

sytuacje, w których producent i handlowiec mogą wystąpić do ministra właściwego do

spraw gospodarki o zezwolenie na czasową zamianę utrzymywania zapasów obowiązkowych

ropy naftowej lub paliw tworzonych w zakresie paliw ciekłych w grupach innych niż

były utworzone,

5)

sytuacje, w których producent lub handlowiec może wystąpić do ministra właściwego

do spraw gospodarki o zezwolenie na czasowe niepowiększanie zapasów obowiązkowych

ropy naftowej lub paliw

- biorąc pod uwagę sytuację na krajowym rynku naftowym, szczególne okoliczności w

jakich producent lub handlowiec mogą wystąpić o czasowe niepowiększanie zapasów obowiązkowych

ropy naftowej lub paliw oraz zobowiązania międzynarodowe Rzeczypospolitej Polskiej.

1.

Zapasy obowiązkowe ropy naftowej lub paliw mogą być utrzymywane wyłącznie na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Zapasy obowiązkowe ropy naftowej lub paliw mogą być utrzymywane poza terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej - na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, pod warunkiem

zawarcia umowy międzyrządowej między Rzecząpospolitą Polską a państwem, na terytorium

którego zapasy te będą magazynowane; umowa ta powinna zawierać w szczególności postanowienia

zapewniające kontrolę stanu i jakości tych zapasów, wypełnienie międzynarodowych wymagań

dotyczących sprawozdawczości w zakresie zapasów oraz dysponowania nimi i przemieszczania

ich z terytorium tego państwa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym również

w sytuacji zaistnienia zakłóceń w dostawach ropy naftowej lub produktów naftowych

na terytorium tego państwa, a także wskazywać organy odpowiedzialne za kontrolę i

sprawozdawczość w zakresie tych zapasów.

3.

Zapasy obowiązkowe ropy naftowej lub paliw utrzymywane stosownie do ust. 2 nie mogą

przekraczać 5% ogólnej ilości zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw, do utrzymywania

których dany producent i handlowiec są obowiązani.

1.

W celu zapewnienia bezpieczeństwa funkcjonowania systemu elektroenergetycznego przedsiębiorstwo

energetyczne zajmujące się wytwarzaniem energii elektrycznej i przyłączone do sieci

elektroenergetycznej należącej do tego systemu jest obowiązane do wytwarzania energii

elektrycznej lub pozostawania w gotowości do jej wytwarzania, jeżeli jest to konieczne

do zapewnienia jakości dostarczanej energii oraz ciągłości i niezawodności dostarczania

tej energii do odbiorców lub uniknięcia zagrożenia bezpieczeństwa osób lub strat materialnych.

2.

W przypadku wystąpienia gwałtownego, nieprzewidzianego uszkodzenia lub zniszczenia

urządzeń, instalacji, sieci lub obiektów budowlanych powodującego przerwę w ich używaniu

lub utratę ich właściwości zagrażającą bezpieczeństwu funkcjonowania systemu elektroenergetycznego,

operator systemu przesyłowego podejmuje, we współpracy z zainteresowanymi podmiotami,

niezbędne działania mające na celu przywrócenie prawidłowego funkcjonowania tego systemu,

zgodnie z procedurami określonymi w art. 9g ust. 6.

3.

Działania, o których mowa w ust. 2, polegają na

1)

wytwarzaniu energii elektrycznej lub pozostawaniu w gotowości do jej wytwarzania;

2)

uruchomieniu dodatkowych jednostek wytwórczych energii elektrycznej;

3)

wprowadzaniu ograniczeń lub wstrzymaniu poboru energii elektrycznej przez odbiorców

tej energii na określonym obszarze Rzeczypospolitej Polskiej;

4)

wykorzystaniu sieci telekomunikacyjnej służącej do prowadzenia ruchu sieciowego.

4.

O wystąpieniu zdarzeń, o których mowa w ust. 2, operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego

niezwłocznie informuje ministra właściwego do spraw gospodarki oraz Prezesa Urzędu

Regulacji Energetyki.

5.

Koszty ponoszone przez przedsiębiorstwo energetyczne w związku z realizacją obowiązku,

o którym mowa w ust. 1, są zaliczane do kosztów działalności wymienionych w art. 45

ust. 1.

1.

Producenci i handlowcy, którzy utrzymują zapasy obowiązkowe ropy naftowej lub paliw

u przedsiębiorców świadczących usługi magazynowania ropy naftowej lub paliw, są obowiązani

zawrzeć umowę o magazynowanie tych zapasów, zwaną dalej „umową o magazynowanie”.

2.

Umowa o magazynowanie określa w szczególności

1)

ilość i miejsce magazynowanych zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw;

2)

warunki zapewniające utrzymywanie odpowiedniego poziomu ilościowego i jakościowego

magazynowanych zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw;

3)

sposób postępowania przy magazynowaniu zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw,

ich wymianie i konserwacji oraz interwencyjnym uwalnianiu tych zapasów;

4)

okres magazynowania zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw, przy czym okres

ten nie powinien być krótszy niż rok kalendarzowy;

5)

zasady odpowiedzialności stron za niedotrzymanie warunków umowy;

6)

okres jej obowiązywania i warunki rozwiązania.

3.

Producenci oraz handlowcy są obowiązani przekazać Prezesowi Agencji

1.

Producenci i handlowcy mogą zlecić, na podstawie umowy, wykonanie zadań w zakresie

tworzenia i utrzymywania zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw przedsiębiorcom

wykonującym działalność gospodarczą w zakresie obrotu ropą naftową lub paliwami, wytwarzania

paliw lub magazynowania ropy naftowej lub paliw.

2.

Umowa określa w szczególności

1)

ilość tworzonych i utrzymywanych zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw w okresie

obowiązywania umowy;

2)

sposób wykonania zlecenia;

3)

warunki zapewniające utrzymywanie odpowiedniego poziomu ilościowego i jakościowego

tworzonych i utrzymywanych zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw;

4)

sposób postępowania podczas magazynowania zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub

paliw, ich wymiany i konserwacji oraz interwencyjnego uwolnienia tych zapasów;

5)

okres obowiązywania umowy, przy czym okres ten nie może być krótszy niż 90 dni;

6)

miejsce magazynowania tworzonych i utrzymywanych zapasów obowiązkowych ropy naftowej

lub paliw w okresie obowiązywania umowy;

7)

sposób wykonywania obowiązków dotyczących sporządzania i przekazywania informacji,

o których mowa w art. 22 i 38;

8)

postanowienia dotyczące zmiany warunków umowy i jej wypowiedzenia;

9)

odpowiedzialność stron za niedotrzymanie warunków umowy.

3.

Handlowiec, który zlecił wykonanie swoich zadań dotyczących tworzenia i utrzymywania

zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw, tworzonych w postaci paliw ciekłych,

przedsiębiorcy wytwarzającemu paliwa poprzez przerób ropy naftowej na zasadach określonych

w ust. 1, może utrzymywać zapasy w postaci ropy naftowej, pod warunkiem, że w umowie

zostaną zawarte również postanowienia zobowiązujące przyjmującego zlecenie do przerobu

ropy naftowej na paliwa będące przedmiotem umowy, w czasie zapewniającym przedsiębiorcy

zlecającemu wykonanie jego zadań dotyczących interwencyjnego uwalniania tych zapasów,

oraz postanowienia dotyczące ceny i miejsca wydawania paliw.

4.

Handlowiec, który zlecił wykonanie swoich zadań dotyczących tworzenia i utrzymywania

zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw, tworzonych w postaci paliw ciekłych,

przedsiębiorcy wykonującemu działalność gospodarczą w zakresie magazynowania ropy

naftowej na zasadach określonych w ust. 1, może utrzymywać zapasy w postaci ropy naftowej,

pod warunkiem, że zostanie zawarta przez niego także umowa dotycząca przerobu tej

ropy z przedsiębiorcą wytwarzającym paliwa poprzez przerób ropy naftowej, w której

zostaną zawarte postanowienia zobowiązujące tego przedsiębiorcę do przerobu tej ropy

na paliwa będące przedmiotem umowy między handlowcem a przedsiębiorcą wykonującym

działalność gospodarczą w zakresie magazynowania ropy naftowej, w czasie zapewniającym

przedsiębiorcy zlecającemu wykonanie jego zadań dotyczących interwencyjnego uwolnienia

tych zapasów, oraz postanowienia dotyczące ceny i miejsca wydania paliw.

5.

W przypadku zlecenia przez producentów lub handlowców tworzenia i utrzymywania, w

ich imieniu, zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw podmiotom wymienionym w

ust. 1, przedsiębiorcy przyjmujący zlecenie

1)

nie mogą wykorzystywać, na własne potrzeby, tworzonych i utrzymywanych zapasów obowiązkowych

ropy naftowej lub paliw w okresie obowiązywania umowy;

2)

są obowiązani zagwarantować zlecającemu dostęp do tworzonych i utrzymywanych zapasów

obowiązkowych ropy naftowej lub paliw w okresie obowiązywania umowy.

6.

W przypadku gdy zapasy obowiązkowe ropy naftowej lub paliw, utrzymywane zgodnie z

ust. 1, nie stanowią majątku producenta lub handlowca, umowa powinna zawierać także

postanowienia gwarantujące zlecającemu prawo nabycia tych zapasów w okresie jej obowiązywania

oraz określać sposób ustalania ceny odsprzedaży tych zapasów.

7.

Producenci i handlowcy przed zawarciem umów, o których mowa w ust. 1 i 4, są obowiązani

do przedłożenia Prezesowi Agencji

8.

Prezes Agencji

1)

projekty tych umów nie zawierają postanowień, o których mowa w ust. 2-4 i 6;

2)

lokalizacja lub infrastruktura techniczna baz magazynowych albo organizacja lub charakterystyka

techniczna systemu przemieszczania ropy naftowej lub paliw nie zapewniają możliwości

ich dostaw do miejsc przeznaczenia, w przypadku wystąpienia zakłóceń bądź kryzysu

na rynku krajowym paliw.

9.

Producent lub handlowiec przekazuje Prezesowi Agencji

10.

Producenci i handlowcy, zlecający wykonanie swoich zadań w zakresie tworzenia i utrzymywania

zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw innym podmiotom, ponoszą odpowiedzialność

za jakość i stan tych zapasów oraz wypełnianie obowiązków dotyczących interwencyjnego

uwolnienia tych zapasów.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Koszty tworzenia i utrzymywania zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw ponoszą

producenci oraz handlowcy; koszty te są zaliczane do kosztów ich działalności.

2.

Producenci oraz handlowcy lub przedsiębiorcy utrzymujący zapasy obowiązkowe ropy naftowej

lub paliw na rzecz producentów lub handlowców, stosownie do art. 11, są obowiązani

ubezpieczyć zapasy obowiązkowe ropy naftowej lub paliw od ognia i innych zdarzeń losowych.

1.

Tworzy się rejestr producentów i handlowców, zwany dalej „rejestrem”.

2.

Rejestr prowadzi Prezes Agencji

3.

Rejestr zawiera w szczególności

1)

oznaczenie producenta lub handlowca;

2)

niezbędne dane ekonomiczne i towarowe dotyczące producenta lub handlowca;

3)

informacje dotyczące magazynowania zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw.

4.

Prezes Agencji

5.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia

rejestru, dokumenty będące podstawą dokonania wpisu do rejestru, zmiany wpisu lub

wykreślenia z rejestru, wzory wniosków o dokonanie wpisu do rejestru i o wykreślenie

z rejestru oraz dane podlegające wpisowi do rejestru, uwzględniając możliwość prowadzenia

rejestru w systemie elektronicznym, pod warunkiem, że dane w nim zawarte znajdują

potwierdzenie w dokumentach przechowywanych przez prowadzącego rejestr.

6

Dane jednostkowe zawarte w rejestrze podlegają ochronie na zasadach określonych w

ustawie z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych

(Dz. U. Nr 182, poz. 1228), z wyłączeniem danych, o których mowa w ust. 3 pkt 1.

1.

Producenci i handlowcy są obowiązani złożyć wniosek o wpis do rejestru, w terminie

14 dni od dnia rozpoczęcia działalności gospodarczej, w zakresie podlegającym obowiązkowi

tworzenia i utrzymywania zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw.

2.

Wniosek o dokonanie wpisu do rejestru zawiera

1)

firmę producenta lub handlowca;

2

oznaczenie formy prawnej, a także numer identyfikacji podatkowej (NIP) i numer identyfikacyjny

w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON) producenta lub

handlowca oraz numer PESEL osoby kierującej działalnością producenta lub handlowca;

3)

oznaczenie siedziby i adresu producenta lub handlowca;

4)

oznaczenie adresu zakładu głównego producenta lub handlowca, jeżeli jest inny niż

siedziba producenta lub handlowca;

5)

oznaczenie przedmiotu wykonywanej działalności gospodarczej;

6)

wskazanie daty rozpoczęcia działalności gospodarczej;

7)

dane o wielkości produkcji, przywozu ropy naftowej lub paliw, z uwzględnieniem rodzaju

tych paliw, planowanych na dany rok;

8)

dane o ilości, rodzaju i gatunku paliw oraz ilości ropy naftowej przewidywanych do

utworzenia w danym roku kalendarzowym w ramach zapasów obowiązkowych ropy naftowej

lub paliw;

9)

oznaczenie miejsca magazynowania zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw lub

planowanego miejsca magazynowania tych zapasów, w przypadku gdy producent lub handlowiec

do dnia złożenia wniosku o dokonanie wpisu do rejestru nie ustalił miejsca ich magazynowania.

3.

W przypadku gdy wniosek nie zawiera danych, o których mowa w ust. 2, Prezes Agencji

4.

Prezes Agencji

1)

prawomocnie orzeczono zakaz wykonywania przez producenta lub handlowca określonej

we wniosku działalności gospodarczej;

2)

od dnia wydania decyzji o wykreśleniu wpisu z rejestru z przyczyn, o których mowa

w art. 16 ust. 2 pkt 2 lit. a-c, upłynął okres krótszy niż 12 miesięcy.

1.

Prezes Agencji

2.

Decyzja o wpisie do rejestru zawiera w szczególności dane, o których mowa w art. 14

ust. 2 pkt 1-3, oraz datę wpisu do rejestru i numer w rejestrze.

1.

Zmiana wpisu lub wykreślenie z rejestru następują na uzasadniony wniosek producenta

lub handlowca lub z urzędu.

2.

Producent oraz handlowiec są obowiązani złożyć wniosek o

1)

zmianę wpisu w rejestrze - w terminie 7 dni od dnia zmiany danych, o których mowa

w art. 14 ust. 2;

2)

wykreślenie wpisu z rejestru - w terminie 14 dni od dnia

a)

trwałego zaprzestania wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania

lub przetwarzania lub przywozu ropy naftowej lub paliw,

b

cofnięcia zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego lub zezwolenia na nabywanie

wyrobów akcyzowych lub wygaśnięcia takiego zezwolenia, jeżeli przed wygaśnięciem podmiot

nie uzyskał nowego zezwolenia,

c)

cofnięcia koncesji na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania

i obrotu paliwami lub jej wygaśnięcia,

d)

ogłoszenia upadłości przedsiębiorcy na podstawie prawomocnego orzeczenia sądu.

3.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, należy dołączyć dokumenty lub inne dowody

potwierdzające okoliczności uzasadniające wykreślenie wpisu z rejestru.

4.

Wpis do rejestru podlega wykreśleniu z urzędu przez Prezesa Agencji

1)

prawomocnie orzeczonego zakazu wykonywania działalności gospodarczej w zakresie, o

którym mowa w ust. 2 pkt 2 lit. a;

2)

stwierdzenia trwałego zaprzestania wykonywania działalności gospodarczej w zakresie,

o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lit. a, co najmniej przez okres 24 miesięcy, potwierdzonego

odpowiednimi dokumentami;

3)

cofnięcia koncesji na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania

lub obrotu paliwami lub jej wygaśnięcia.

5.

Prezes Agencji

6.

Wykreślenie wpisu z rejestru następuje w drodze decyzji.

7.

O odmowie wpisu do rejestru oraz wykreśleniu z rejestru Prezes Agencji

1.

Do postępowania przed Prezesem Agencjiustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm..

2.

Od decyzji wydanych przez Prezesa Agencji

Zapasy państwowe ropy naftowej i produktów naftowych utrzymuje się wyłącznie na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.

1.

Zapasy państwowe ropy naftowej i produktów naftowych nie mogą być mniejsze niż 14-dniowe

średnie dzienne wewnętrzne zużycie ropy naftowej i produktów naftowych.

2.

Zapasy państwowe produktów naftowych mogą być utrzymywane w postaci

1)

produktów gotowych;

2)

półproduktów rafinacji ropy naftowej;

3)

ropy naftowej.

3.

(uchylony).

4.

(uchylony).

1.

Zapasy państwowe ropy naftowej i produktów naftowych są finansowane ze środków budżetu

państwa oraz wpływów Agencji

2.

Środki i wpływy, o których mowa w ust. 1, Agencja

1)

przyrostu i zmiany struktury zapasów państwowych, stosownie do wielkości i struktury

wewnętrznego zużycia ropy naftowej i produktów naftowych w poprzednim roku kalendarzowym;

2)

kosztów

a)

utrzymywania i magazynowania zapasów państwowych ropy naftowej i produktów naftowych,

b)

wymiany zapasów państwowych ropy naftowej i produktów naftowych,

c)

odtwarzania zapasów państwowych ropy naftowej i produktów naftowych w przypadku ich

obniżenia, o którym mowa w art. 33 ust. 1 pkt 2 lub art. 34 pkt 2 lit. a.

3

Środki finansowe uzyskane z obrotu zapasami państwowymi ropy naftowej i produktów

naftowych przeznacza się na działalność Agencji związaną z gospodarowaniem tymi zapasami.

4.

(uchylony).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 31 grudnia 2008 r.

Prezes Agencji

1.

Producenci i handlowcy obowiązani do tworzenia i utrzymywania zapasów obowiązkowych

ropy naftowej lub paliw oraz przedsiębiorcy wykonujący działalność gospodarczą w zakresie

magazynowania ropy naftowej lub paliw przekazują Prezesowi Agencji

1)

przywozu ropy naftowej oraz produkcji i przywozu paliw, a także strukturze produkcji

i przywozu paliw,

2)

ropy naftowej lub paliw wywiezionych, a także strukturze wywiezionych paliw,

3)

tworzonych i magazynowanych zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw, ich strukturze

oraz miejscach magazynowania,

4)

utrzymywanych zapasów handlowych ropy naftowej lub paliw, ich strukturze oraz miejscach

magazynowania

- w terminie 20 dni od upływu ostatniego dnia miesiąca, którego dotyczy przekazywana

informacja.

2.

Producenci i handlowcy są obowiązani do przedstawiania ministrowi właściwemu do spraw

gospodarki pisemnych, kwartalnych informacji o poniesionych kosztach tworzenia i utrzymywania

zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw w terminie 30 dni od upływu ostatniego

dnia kwartału, którego dotyczy informacja.

3.

Producenci i handlowcy są obowiązani do przedstawiania Prezesowi Agencji

4

Do informacji, o których mowa w ust. 1-3, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych, z zastrzeżeniem ust. 5.

5.

Do informacji, o których mowa w ust. 1-3, przetworzonych lub zagregowanych w sposób

uniemożliwiający ich powiązanie lub identyfikację z konkretnym przedsiębiorcą nie

stosuje się przepisów ustawy, o której mowa w ust. 4.

Producenci i handlowcy obowiązani do tworzenia i utrzymywania zapasów obowiązkowych

ropy naftowej lub produktów naftowych oraz przedsiębiorcy wykonujący działalność gospodarczą

w zakresie magazynowania ropy naftowej lub produktów naftowych realizują obowiązek

określony w rozporządzeniu Rady (UE, EURATOM) nr 617/2010 z dnia 24 czerwca 2010 r. w sprawie

zgłaszania Komisji projektów inwestycyjnych dotyczących infrastruktury energetycznej

w Unii Europejskiej oraz uchylającym rozporządzenie (WE) nr 736/96

(Dz. Urz. UE L 180 z 15.07.2010) poprzez przekazanie ministrowi właściwemu do spraw gospodarki informacji dotyczących

infrastruktury energetycznej w sektorze ropy naftowej, w zakresie określonym w pkt

1 załącznika do powyższego rozporządzenia.

1.

Prezes Agencji

2.

Prezes Agencji

3.

Prezes Agencji

1.

Należności pieniężne z tytułu kar, o których mowa w art. 22 i 23, stanowią dochód

budżetu państwa.

2.

Kar pieniężnych nie nakłada się, jeżeli od stwierdzenia naruszeń ustawy, o których

mowa w art. 22 i 23, upłynął rok.

1.

W celu zapewnienia zaopatrzenia Rzeczypospolitej Polskiej w gaz ziemny oraz minimalizacji

skutków

1)

zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa,

2)

wystąpienia sytuacji awaryjnej w sieci gazowej,

3)

nieprzewidzianego wzrostu zużycia gazu ziemnego

- przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przywozu

gazu ziemnego w celu jego dalszej odsprzedaży odbiorcom

2

Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przywozu

gazu ziemnego w celu jego dalszej odsprzedaży odbiorcom

1)

utrzymuje zapasy obowiązkowe gazu ziemnego w wielkości odpowiadającej co najmniej

30-dniowemu średniemu dziennemu przywozowi tego gazu, ustalonemu w sposób określony

w art. 25 ust. 2 albo ust. 5, z zastrzeżeniem art. 74;

2)

utrzymuje zapasy obowiązkowe gazu ziemnego w instalacjach magazynowych, których parametry

techniczne zapewniają możliwość dostarczenia ich całkowitej ilości do systemu gazowego

w okresie nie dłuższym niż 40 dni;

3)

przedstawia operatorowi systemu przesyłowego gazowego lub operatorowi systemów połączonych

gazowych charakterystykę instalacji magazynowej, w której utrzymuje zapasy obowiązkowe

gazu ziemnego, w celu weryfikacji technicznych możliwości dostarczenia zapasów tego

gazu do systemu gazowego.

3

Zapasy obowiązkowe gazu ziemnego utrzymuje się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

w instalacjach magazynowych przyłączonych do systemu przesyłowego lub dystrybucyjnego

gazowego, z zastrzeżeniem art. 24a.

4.

W przypadku stwierdzenia, że parametry techniczne instalacji magazynowych nie zapewniają

możliwości dostarczenia zapasów obowiązkowych gazu ziemnego do systemu gazowego w

okresie nie dłuższym niż 40 dni, operator systemu przesyłowego gazowego lub operator

systemu połączonego gazowego powiadamia o tym fakcie Prezesa URE w terminie 7 dni.

5

Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przywozu

gazu ziemnego w celu jego dalszej odsprzedaży odbiorcom podlega zwolnieniu z obowiązku,

o którym mowa w ust. 1, jeżeli liczba jego odbiorców nie jest większa niż 100 tys.

i przywóz gazu ziemnego nie przekracza w ciągu roku kalendarzowego 100 mln m

5a

Zwolnieniu z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, podlega także podmiot, który uzyskał

promesę koncesji na obrót gazem ziemnym z zagranicą, jeżeli uprawdopodobni, że liczba

jego odbiorców nie będzie większa niż 100 tys. i przywóz gazu ziemnego nie przekroczy

w ciągu roku kalendarzowego 100 mln m

5b

Podmiot, o którym mowa w ust. 5a, jest obowiązany dołączyć do wniosku o udzielenie

zwolnienia z obowiązku utrzymywania zapasów obowiązkowych gazu ziemnego oświadczenie

o prognozowanej wielkości przywozu gazu ziemnego oraz kopie umów przedwstępnych sprzedaży

gazu ziemnego, które zawarł z dostawcą gazu ziemnego.

5c

Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 5, zwolnione z obowiązku utrzymywania

zapasów obowiązkowych gazu ziemnego, jest obowiązane

1)

przedstawić ministrowi właściwemu do spraw gospodarki pisemne, kwartalne sprawozdanie

zawierające informacje o wielkościach zrealizowanego przywozu gazu ziemnego, w terminie

30 dni od upływu ostatniego dnia kwartału, którego informacje te dotyczą;

2)

poinformować ministra właściwego do spraw gospodarki o

a)

przekroczeniu wielkości uprawniających do uzyskania zwolnienia z obowiązku utrzymywania

zapasów obowiązkowych gazu ziemnego oraz

b)

podjętych działaniach mających na celu utworzenie zapasów obowiązkowych gazu ziemnego

- w terminie 15 dni od dnia wystąpienia każdego z tych zdarzeń.

6

Nie podlegają zwolnieniu, o którym mowa w ust. 5 i 5a, przedsiębiorstwa energetyczne

wchodzące w skład grupy kapitałowej - w rozumieniu art. 4 pkt 14 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów

(Dz. U. Nr 50, poz. 331, z późn. zm. - jeżeli łączna liczba ich odbiorców jest większa niż 100 tys. i łączny przywóz gazu

ziemnego przekracza w ciągu roku kalendarzowego 100 mln m

1.

Zapasy obowiązkowe gazu ziemnego mogą być utrzymywane poza terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej - na terytorium innego państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia

o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w instalacjach

magazynowych przyłączonych do systemu gazowego, pod warunkiem, że

1)

parametry techniczne instalacji magazynowych oraz sieci gazowych, do których instalacje

te są przyłączone, będą zapewniać możliwość dostarczenia całkowitej ilości utrzymywanych

poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zapasów obowiązkowych gazu ziemnego do sieci

przesyłowej lub dystrybucyjnej krajowej w okresie nie dłuższym niż 40 dni;

2)

zawarte umowy o świadczenie usług przesyłania gazu ziemnego oraz umowy o świadczenie

usług magazynowania gazu ziemnego będą zapewniać możliwość dostarczenia całkowitej

ilości utrzymywanych poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zapasów obowiązkowych

gazu ziemnego do sieci przesyłowej lub dystrybucyjnej krajowej w okresie nie dłuższym

niż 40 dni.

2.

Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przywozu

gazu ziemnego w celu jego dalszej odsprzedaży odbiorcom przedstawia operatorowi systemu

przesyłowego gazowego lub operatorowi systemów połączonych gazowych dokumenty umożliwiające

weryfikację technicznych możliwości dostarczenia do sieci przesyłowej lub dystrybucyjnej

krajowej całkowitej ilości zapasów gazu ziemnego utrzymywanych w instalacjach magazynowych

poza terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, w szczególności umowy, o których mowa w

ust. 1 pkt 2.

1.

Wielkość zapasów gazu ziemnego ustala przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność

gospodarczą w zakresie przywozu gazu ziemnego w celu jego dalszej odsprzedaży odbiorcom

2

Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, ustala wielkość zapasów obowiązkowych

gazu ziemnego na podstawie wielkości jego przywozu, w okresie od dnia 1 kwietnia roku

ubiegłego do dnia 31 marca danego roku, na podstawie danych zawartych w sprawozdaniach

statystycznych sporządzanych przez to przedsiębiorstwo.

2a

Podmiot, który uzyskał promesę koncesji na obrót gazem ziemnym z zagranicą, ustala

wielkość zapasów obowiązkowych gazu ziemnego na podstawie prognozowanej wielkości

jego przywozu.

3

Dane o wielkości zapasów obowiązkowych gazu ziemnego, ustalonej zgodnie z ust. 2 lub

2a, przedsiębiorstwo, o którym mowa w ust. 1, lub podmiot, o którym mowa w ust. 2a,

przedkładają, do dnia 15 maja każdego roku, Prezesowi URE, w celu ich weryfikacji.

Prezes URE, w drodze decyzji, dokonuje weryfikacji tych danych.

4.

Zapasy obowiązkowe gazu ziemnego w wielkości zweryfikowanej przez Prezesa URE są utrzymywane

w okresie od dnia 1 października danego roku do dnia 30 września kolejnego roku.

5.

Prezes URE ustala, w drodze decyzji, wielkość zapasów obowiązkowych gazu ziemnego

na okres od dnia rozpoczęcia przywozu gazu ziemnego do dnia 30 września. Na okres

od dnia 1 października następującego po dniu rozpoczęcia przywozu gazu ziemnego do

dnia 30 września roku kolejnego wielkość zapasów obowiązkowych gazu ziemnego jest

określana przez Prezesa URE w odrębnej decyzji, wydanej najpóźniej na 15 dni przed

dniem 1 października następującym po dniu rozpoczęcia przywozu gazu ziemnego, na podstawie

danych statystycznych o średniej ilości jego przywozu z dotychczasowego okresu prowadzenia

działalności.

6.

Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przywozu

gazu ziemnego w celu jego dalszej odsprzedaży odbiorcom

7.

Za dzień rozpoczęcia przywozu gazu ziemnego przyjmuje się dzień, w którym po raz pierwszy

gaz ziemny sprowadzono na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

1.

Zapasami obowiązkowymi gazu ziemnego dysponuje minister właściwy do spraw gospodarki.

Zapasy te mogą być uruchomione przez operatora systemu przesyłowego gazowego lub operatora

systemów połączonych gazowych, niezwłocznie po uzyskaniu zgody ministra właściwego

do spraw gospodarki.

2.

Zgodę, o której mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw gospodarki wyraża w drodze

decyzji. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nie wstrzymuje wykonania tej decyzji.

3.

W przypadku uruchomienia zapasów obowiązkowych gazu ziemnego, o których mowa w ust.

1, przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przywozu

gazu ziemnego w celu jego dalszej odsprzedaży odbiorcom

4.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach, termin, o którym mowa w ust. 3, może być,

na wniosek przedsiębiorstwa energetycznego wykonującego działalność gospodarczą w

zakresie przywozu gazu ziemnego w celu jego dalszej odsprzedaży odbiorcom

1.

Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przywozu

gazu ziemnego w celu jego dalszej odsprzedaży odbiorcom

1)

wielkości zapasów obowiązkowych gazu ziemnego zweryfikowanych przez Prezesa URE oraz

o technicznych możliwościach dostarczania ich do systemu gazowego, w okresie nie dłuższym

niż 40 dni, zweryfikowanych przez operatora systemu przesyłowego gazowego lub operatora

systemu połączonego gazowego - do dnia 15 czerwca każdego roku;

2)

rzeczywistej wielkości utrzymywanych zapasów obowiązkowych gazu ziemnego oraz miejscu

ich magazynowania, według stanu na dzień 15 września - do dnia 20 września każdego

roku.

2

Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, przekazuje ministrowi właściwemu

do spraw gospodarki oraz Prezesowi URE informacje o działaniach podjętych w okresie

od dnia 1 kwietnia poprzedniego roku do dnia 31 marca danego roku, w celu zapewnienia

bezpieczeństwa paliwowego państwa w zakresie obrotu gazem ziemnym z zagranicą oraz

realizacji obowiązku utrzymywania zapasów obowiązkowych gazu ziemnego, do dnia 15

maja każdego roku.

1.

Zapasy obowiązkowe gazu ziemnego stanowią majątek przedsiębiorstw energetycznych wykonujących

działalność gospodarczą w zakresie przywozu gazu ziemnego w celu jego dalszej odsprzedaży

odbiorcom

2

Koszty ponoszone przez przedsiębiorstwa, o których mowa w ust. 1, w związku z realizacją

obowiązku utrzymywania, uruchamiania oraz uzupełniania zapasów obowiązkowych gazu

ziemnego, są zaliczane do kosztów uzasadnionych ich działalności w rozumieniu art. 3 pkt 21 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne.

1

Prezes Agencji przeprowadza kontrole u producentów, handlowców i przedsiębiorców świadczących

usługi magazynowania, a także u przedsiębiorców, którym zlecono tworzenie i utrzymywanie

zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw, oraz u przedsiębiorców, którym zlecono

utrzymywanie zapasów państwowych ropy naftowej i produktów naftowych.

2.

Czynności kontrolne wykonują pracownicy Agencji

3.

Upoważnienie, o którym mowa w ust. 2, zawiera

1)

imię, nazwisko, stanowisko służbowe oraz numer legitymacji służbowej pracownika organu

kontroli uprawnionego do przeprowadzenia kontroli;

2)

oznaczenie kontrolowanego;

3)

określenie zakresu kontroli;

4)

wskazanie daty rozpoczęcia i przewidywanego terminu zakończenia kontroli;

5)

wskazanie podstawy prawnej kontroli;

6)

oznaczenie organu kontroli;

7)

określenie daty i miejsca wystawienia upoważnienia;

8)

podpis osoby wystawiającej upoważnienie, z podaniem zajmowanego stanowiska służbowego;

9)

pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego.

4.

Kontrola, o której mowa w ust. 1, polega na sprawdzeniu

1)

prawidłowości ustalenia wielkości zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw na

dany rok kalendarzowy;

2)

zgodności stanu faktycznego ze stanem ewidencyjnym zapasów interwencyjnych;

3)

jakości paliw stanowiących zapasy interwencyjne;

4)

wykonywania postanowień umowy o magazynowanie oraz umów, o których mowa w art. 11

ust. 1 i w art. 21;

5)

zgodności stanu zapasów handlowych z danymi, dotyczącymi tych zapasów przedłożonymi

w trybie art. 22, w dniu przekazania tego sprawozdania.

5.

Upoważnionym pracownikom, o których mowa w ust. 2, przysługuje prawo

1)

wejścia na teren nieruchomości i do obiektów producentów, handlowców, przedsiębiorców

świadczących usługi magazynowania oraz przedsiębiorców, którym zlecono tworzenie i

utrzymywanie zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw;

2)

żądania ustnych lub pisemnych wyjaśnień, a także żądania okazania dokumentów dotyczących

produkcji lub przywozu ropy naftowej lub paliw za rok, w którym jest przeprowadzana

kontrola, i rok poprzedni, umożliwiających weryfikację poprawności wyliczenia poziomu

zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw, do których tworzenia i utrzymywania

w danym roku jest obowiązany producent i handlowiec;

3)

wglądu do dokumentów potwierdzających jakość paliw;

4)

pobierania próbek paliw na zasadach określonych w przepisach o systemie monitorowania

i kontrolowania jakości paliw.

6.

Czynności kontrolne wykonuje się w obecności kontrolowanego lub osoby przez niego

upoważnionej.

7.

Z przeprowadzonej kontroli sporządza się protokół dokonanych czynności, który powinien

ponadto zawierać wnioski oraz pouczenie o sposobie złożenia zastrzeżeń co do jego

treści, przy czym termin do złożenia zastrzeżeń nie może być krótszy niż 7 dni od

dnia doręczenia protokołu.

8.

W przypadku odmowy podpisania przez kontrolowanego protokołu z kontroli, kontrolujący

dokonuje stosownej adnotacji w protokole. Odmowa podpisania protokołu nie stanowi

przeszkody do jego podpisania przez kontrolującego i realizacji ustaleń kontroli.

9.

Prezes Agencji

1

Prezes URE jest uprawniony do przeprowadzania kontroli przedsiębiorstw energetycznych

wykonujących działalność gospodarczą w zakresie przywozu gazu ziemnego w celu jego

dalszej odsprzedaży odbiorcom, w zakresie wykonania obowiązków, o których mowa w art.

24, oraz spełnienia warunków określonych w art. 24a.

2

Czynności kontrolne wykonują upoważnieni pracownicy Urzędu Regulacji Energetyki po

doręczeniu przedsiębiorstwu, o którym mowa w ust. 1, albo osobie przez niego upoważnionej

upoważnienia do przeprowadzenia kontroli jego działalności.

3.

Upoważnienie, o którym mowa w ust. 2, zawiera

1

imię, nazwisko oraz stanowisko służbowe pracownika organu kontroli, uprawnionego do

przeprowadzenia kontroli;

2)

oznaczenie kontrolowanego;

3)

określenie zakresu kontroli;

4)

wskazanie daty rozpoczęcia i przewidywanego terminu zakończenia kontroli;

5)

wskazanie podstawy prawnej kontroli;

6)

oznaczenie organu kontroli;

7)

określenie daty i miejsca wystawienia upoważnienia;

8)

podpis osoby wystawiającej upoważnienie, z podaniem zajmowanego stanowiska służbowego;

9)

pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego.

4

Kontrola, o której mowa w ust. 1, polega na analizie wyjaśnień oraz dokumentów przedstawionych

przez przedsiębiorstwo energetyczne prowadzące działalność gospodarczą w zakresie

przywozu gazu ziemnego w celu jego dalszej odsprzedaży odbiorcom.

5

Upoważnionym pracownikom, o których mowa w ust. 2, przysługuje prawo żądania od kontrolowanego

przedsiębiorstwa

1)

ustnych i pisemnych wyjaśnień, a także przedstawienia dokumentów dotyczących przywozu

gazu ziemnego za rok, w którym jest przeprowadzana kontrola i rok poprzedni, umożliwiających

weryfikację poprawności ustalenia poziomu zapasów obowiązkowych gazu ziemnego, do

których tworzenia i utrzymywania jest obowiązane przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące

działalność gospodarczą w zakresie przywozu gazu ziemnego w celu jego dalszej odsprzedaży

odbiorcom;

2)

przedstawienia dokumentów umożliwiających sprawdzenie zgodności stanu faktycznego

z wielkością zapasów obowiązkowych gazu ziemnego ustaloną według zasad określonych

w art. 25 ust. 2 albo ust. 5;

3)

przedstawienia dokumentów potwierdzających jakość zapasów obowiązkowych gazu ziemnego;

4)

przedstawienia dokumentów potwierdzających możliwość dostarczenia całkowitej ilości

zapasów obowiązkowych gazu ziemnego do sieci przesyłowej lub dystrybucyjnej krajowej

w okresie, o którym mowa w art. 24 ust. 2 pkt 2 oraz w art. 24a ust. 1 pkt 2, w szczególności

kopii umowy o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych;

5)

dokonania innych czynności, jeżeli wynika to z wiążących Rzeczpospolitą Polską umów

międzynarodowych lub prawa Unii Europejskiej.

6.

(uchylony).

7.

Z przeprowadzonej kontroli sporządza się protokół dokonanych czynności, który powinien

ponadto zawierać wnioski oraz pouczenie o sposobie złożenia zastrzeżeń co do jego

treści, przy czym termin do złożenia zastrzeżeń nie może być krótszy niż 7 dni od

dnia doręczenia protokołu.

8

W przypadku odmowy podpisania protokołu z kontroli przez przedsiębiorstwo energetyczne

wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przywozu gazu ziemnego w celu jego dalszej

odsprzedaży odbiorcom, kontrolujący dokonuje stosownej adnotacji w protokole. Odmowa

podpisania protokołu nie stanowi przeszkody do jego podpisania przez kontrolującego

i realizacji ustaleń kontroli.

9

Prezes URE może wezwać przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą

w zakresie przywozu gazu ziemnego w celu jego dalszej odsprzedaży odbiorcom do usunięcia

uchybień określonych w protokole z kontroli, wyznaczając termin ich usunięcia.

1.

Producenci i handlowcy są obowiązani posiadać procedury postępowania mające zastosowanie

w przypadku

1)

wystąpienia zakłóceń w przywozie ropy naftowej lub paliw;

2)

wystąpienia awarii w systemie przesyłowym, przetwórczym lub magazynowym ropy naftowej

lub paliw.

2.

Procedury postępowania, o których mowa w ust. 1, powinny określać w szczególności

sposób i tryb

1)

pozyskiwania dodatkowych dostaw ropy naftowej lub paliw z innych źródeł lub kierunków;

2)

dokonywania zmian w strukturze produkcji produktów naftowych, z uwzględnieniem możliwości

technicznych instalacji wytwórczych;

3)

składania wniosków do ministra właściwego do spraw gospodarki o obniżenie zapasów

obowiązkowych ropy naftowej lub paliw oraz wprowadzania tych zapasów na rynek.

3.

Producenci i handlowcy w pierwszym roku wykonywania działalności gospodarczej przekazują

procedury, o których mowa w ust. 1, ministrowi właściwemu do spraw gospodarki w terminie

2 miesięcy od dnia jej rozpoczęcia.

4.

Producenci i handlowcy przekazują ministrowi właściwemu do spraw gospodarki potwierdzenia

aktualności przedłożonych procedur, o których mowa w ust. 1, lub ich aktualizacje

do dnia 31 sierpnia każdego roku.

5.

Producenci i handlowcy niezwłocznie przekazują ministrowi właściwemu do spraw gospodarki

informacje o

1)

wystąpieniu zakłóceń w dostawach surowców do produkcji paliw lub dostawach paliw,

2)

awariach technicznych infrastruktury transportowej ropy naftowej lub paliw, urządzeń

służących do wytwarzania paliw lub infrastruktury magazynowej

- mających znaczący wpływ na poziom dostaw ropy naftowej lub paliw lub produkcji paliw.

1.

W sytuacji

1)

zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa,

2)

konieczności wypełnienia przez Rzeczpospolitą Polską zobowiązań międzynarodowych dotyczących

zabezpieczenia rynku ropy naftowej lub rynku paliw

- podejmuje się działania interwencyjne, o których mowa w ust. 2.

2.

Działania interwencyjne polegają na

1)

obniżeniu ilości zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw, lub zapasów państwowych

ropy naftowej i produktów naftowych, lub

2)

obowiązkowej sprzedaży zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw, lub zapasów

państwowych ropy naftowej i produktów naftowych w określonej ilości, lub

3)

ograniczeniu wykonywania działalności gospodarczej w zakresie obrotu paliwami, lub

4)

ograniczeniu zużycia paliw przez odbiorców.

1.

W sytuacji, o której mowa w art. 32 ust. 1 pkt 1, minister właściwy do spraw gospodarki

może

1)

w drodze rozporządzenia, zezwolić na obniżenie ilości zapasów obowiązkowych ropy naftowej

lub paliw na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub jego części, określając wielkość

obniżenia tych zapasów oraz sposób i termin ich odtworzenia, biorąc pod uwagę sytuację

na krajowym rynku paliw i rzeczywiste możliwości odtworzenia zapasów obowiązkowych;

2)

w drodze decyzji, obniżyć zapasy państwowe ropy naftowej i produktów naftowych

a)

określając wielkości obniżenia tych zapasów, cenę sprzedaży ropy naftowej i produktów

naftowych oraz termin i sposób odtworzenia zapasów, lub

b)

określając wielkości obniżenia tych zapasów, podmioty uprawnione do zakupu ropy naftowej

lub produktów naftowych, cenę sprzedaży ropy naftowej i produktów naftowych oraz termin

i sposób odtworzenia zapasów;

3)

w drodze decyzji

a)

zezwolić na obniżenie ilości zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw przez określonych

producentów lub handlowców, określając wielkość i termin obniżenia tych zapasów oraz

termin i sposób ich odtworzenia, lub

b)

nakazać producentom lub handlowcom sprzedaż określonej ilości zapasów obowiązkowych

ropy naftowej lub paliw, wskazanym podmiotom krajowym, określając termin ich sprzedaży

oraz termin i sposób odtworzenia tych zapasów, po cenie określonej w tej decyzji.

2.

Wniesienie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie wstrzymuje wykonania decyzji,

o której mowa w ust. 1 pkt 3 lit. b.

3.

Roszczenia z tytułu różnicy między ceną rynkową a ceną określoną w decyzji, o której

mowa w ust. 1 pkt 3 lit. b, pokrywa Skarb Państwa.

4.

Przez cenę rynkową rozumie się cenę stosowaną przez producenta lub handlowca w dniu

poprzedzającym dzień wydania decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 3 lit. b, a w przypadku

niemożności zastosowania tej ceny, cenę stosowaną w tym dniu przez producenta mającego

największy udział w rynku paliw.

W sytuacji, o której mowa w art. 32 ust. 1 pkt 2, minister właściwy do spraw gospodarki

może

1)

w drodze rozporządzenia, zezwolić na obniżenie ilości zapasów obowiązkowych ropy naftowej

lub paliw na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub jego części, określając wielkość

obniżenia tych zapasów oraz sposób i termin ich odtworzenia, biorąc pod uwagę ustalenia

organów organizacji międzynarodowych, wobec których Rzeczpospolita Polska ma wiążące

zobowiązania lub uzgodnienia dokonane z takimi organizacjami;

2)

w drodze decyzji

a)

obniżyć zapasy państwowe ropy naftowej i produktów naftowych, określając wielkości

obniżenia tych zapasów, sposób dokonania sprzedaży ropy naftowej lub produktów naftowych,

cenę sprzedaży ropy naftowej i produktów naftowych oraz termin i sposób odtworzenia

zapasów, biorąc pod uwagę stopień zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa,

b)

zezwolić na obniżenie ilości zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw przez określonych

producentów lub handlowców, określając wielkość obniżenia oraz sposób i termin odtworzenia

tych zapasów, lub

c)

nakazać producentom lub handlowcom przedstawienie oferty sprzedaży określonej ilości

ropy naftowej lub paliw z zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw, określając

termin jej obowiązywania.

1.

Decyzje, o których mowa w art. 33 ust. 1 pkt 3, minister właściwy do spraw gospodarki

wydaje z urzędu lub na wniosek.

2.

Z wnioskiem o wydanie decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 1 pkt 3 lit. a, może

wystąpić

1)

wojewoda;

2)

producent lub handlowiec, obowiązani do tworzenia i utrzymywania zapasów obowiązkowych

ropy naftowej lub paliw.

3.

Z wnioskiem o wydanie decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 1 pkt 3 lit. b, może

wystąpić

1)

wojewoda;

2)

podmiot zainteresowany nabyciem paliw, mający szczególne znaczenie dla ochrony życia,

zdrowia, bezpieczeństwa obywateli lub funkcjonowania państwa lub gospodarki.

4.

Decyzje, o których mowa w art. 34 pkt 2 lit. b i c, minister właściwy do spraw gospodarki

wydaje z urzędu.

W przypadku konieczności podjęcia działań, o których mowa w art. 33 ust. 1 lub w art.

34, minister właściwy do spraw gospodarki może, w drodze rozporządzenia, dopuścić

do obrotu paliwa, które nie spełniają określonych w przepisach wymagań jakościowych,

po uzyskaniu zgody Komisji Europejskiej, w trybie określonym w art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania

jakości paliw, w odniesieniu do paliw, w zakresie których taka zgoda jest wymagana.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy

sposób obniżania ilości zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw, w szczególności

1)

tryb postępowania przy wydawaniu decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 1 pkt 3 oraz

w art. 34 pkt 2 lit. b i c,

2)

dane, które powinny być zawarte we wnioskach o wydanie decyzji, o których mowa w art.

33 ust. 1 pkt 3,

3)

kategorie podmiotów o szczególnym znaczeniu dla funkcjonowania państwa lub gospodarki,

ochrony życia, zdrowia lub bezpieczeństwa obywateli, mające prawo do pierwszeństwa

zaopatrzenia w paliwa pochodzące z zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw oraz

ich miejsce w systemie priorytetowego zaopatrzenia w ropę naftową i paliwa

- biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia sprawnego procesu podejmowania decyzji

oraz konieczność zapewnienia priorytetowego zaopatrzenia w paliwa wymienionych podmiotów.

1.

W sytuacjach, o których mowa w art. 32 ust. 1, informacje, o których mowa w art. 22

ust. 1, oraz informacje o planowanej przez producentów produkcji paliw lub zakontraktowanym

lub planowanym przez handlowców przywozie ropy naftowej lub paliw oraz planowanej

ich sprzedaży w ramach dostaw wewnątrzwspólnotowych i eksportu, producenci, handlowcy,

a także przedsiębiorcy świadczący usługi magazynowania i przedsiębiorcy, którym zlecono

tworzenie i utrzymywanie zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw przekazują

niezwłocznie Prezesowi Agencji

2.

Prezes Agencji

1.

W sytuacjach, o których mowa w art. 32 ust. 1, Rada Ministrów, na wniosek ministra

właściwego do spraw gospodarki, w drodze rozporządzenia, może włączyć do zapasów obowiązkowych

ropy naftowej lub paliw zapasy handlowe, o ile zapasy te spełniają warunki określone

w art. 8 ust. 1 i 2, biorąc pod uwagę skalę zakłóceń w dostawach ropy naftowej lub

paliw.

2.

Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, określa szczegółowo kategorie zapasów ropy

naftowej lub paliw włączanych do zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw, z

uwzględnieniem obowiązujących klasyfikacji wyrobów.

1.

W sytuacjach, o których mowa w art. 32 ust. 1, Rada Ministrów, na wniosek ministra

właściwego do spraw gospodarki, może, w drodze rozporządzenia, wprowadzić na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej lub jego części ograniczenia w zakresie obrotu paliwami,

polegające na wyznaczeniu

1)

maksymalnej ilości paliw sprzedawanych przez stacje paliw w ciągu doby lub

2)

maksymalnej ilości paliw, jaką jednorazowo może zakupić odbiorca, lub

3)

godzin sprzedaży paliw na stacjach paliw

- biorąc pod uwagę wielkość i rodzaj zakłóceń w dostawach ropy naftowej lub paliw

oraz konieczność wywiązania się Rzeczypospolitej Polskiej z zobowiązań międzynarodowych.

2.

W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, określa się przyczyny wprowadzenia ograniczeń

w zakresie obrotu paliwami, datę ich wprowadzenia oraz obszar i okres ich obowiązywania,

a także rodzaje wprowadzanych ograniczeń.

1.

W sytuacjach, o których mowa w art. 32 ust. 1, Rada Ministrów, na wniosek ministra

właściwego do spraw gospodarki, może, w drodze rozporządzenia, wprowadzić ograniczenia

mające na celu zmniejszenie zużycia paliw przez odbiorców, polegające na wprowadzeniu

1)

ograniczeń sprzedaży paliw przez sprzedaż tych paliw na podstawie wydanych odbiorcom

pisemnych upoważnień do zakupu określonej ilości paliw, w określonym czasie,

2)

ograniczeń lub zakazu sprzedaży paliw na stacjach paliw do zbiorników innych niż zbiorniki

paliwowe zamontowane w sposób trwały w pojazdach samochodowych,

3)

ograniczeń dopuszczalnej prędkości pojazdów samochodowych, określonej w art. 20 ust. 3 pkt 1 i ust. 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym

(Dz. U. z 2012 r. poz. 1137),

4)

ograniczeń używania pojazdów samochodowych oraz jednostek pływających na morskich

wodach wewnętrznych i na morzu terytorialnym, a także na śródlądowych drogach wodnych

oraz ograniczeń w ruchu lotniczym,

5)

zakazu organizacji imprez motorowych,

6)

ograniczeń funkcjonowania transportu towarów i osób

- uwzględniając zadania i znaczenie odbiorców paliw dla funkcjonowania państwa lub

gospodarki, ochrony życia, zdrowia lub bezpieczeństwa obywateli.

2.

W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, określa się przyczyny wprowadzenia ograniczeń,

datę ich wprowadzenia oraz obszar i okres ich obowiązywania, a także rodzaje środków

mających na celu ograniczenie zużycia paliw oraz rodzaje podmiotów wyłączonych ze

stosowania ograniczeń, ze względu na ich znaczenie dla funkcjonowania państwa lub

gospodarki, ochrony życia, zdrowia lub bezpieczeństwa obywateli.

1.

Nadawcy programów radiowych i telewizyjnych są obowiązani do niezwłocznego, nieodpłatnego

podania do publicznej wiadomości informacji o wydaniu rozporządzeń, o których mowa

w art. 40 ust. 1 i art. 41 ust. 1.

2.

Wojewodowie są obowiązani do ogłoszenia informacji o wydaniu rozporządzeń, o których

mowa w art. 40 ust. 1 i art. 41 ust. 1, w sposób zwyczajowo przyjęty na obszarze ich

właściwości.

1.

Przestrzeganie ograniczeń wprowadzonych na podstawie art. 40 i 41 podlega kontroli.

2.

Organami uprawnionymi do kontroli przestrzegania ograniczeń są

1)

wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, w zakresie ograniczeń, o których mowa w

art. 40;

2)

wojewódzki komendant Policji lub wójt, burmistrz lub prezydent miasta, w zakresie

ograniczeń, o których mowa w art. 41.

3.

Kontrole, o których mowa w ust. 1, są dokonywane na zasadach określonych w ustawach

dotyczących tych organów.

4.

Koordynatorami działań kontrolnych są wojewodowie.

1.

Wojewodowie przygotowują plany działań, mające na celu zapewnienie wdrożenia ograniczeń,

o których mowa w art. 40 i 41, określające

1)

sposób przygotowania i rozdziału upoważnień do zakupu paliw, o których mowa w art.

41 ust. 1 pkt 1;

2)

sposób koordynacji kontroli przestrzegania ograniczeń, o których mowa w art. 40 ust.

1 i art. 41 ust. 1;

3)

służby odpowiedzialne za rozdział upoważnień do zakupu paliw, o których mowa w art.

41 ust. 1;

4)

wykaz podmiotów o szczególnym znaczeniu dla funkcjonowania państwa lub gospodarki,

ochrony życia, zdrowia lub bezpieczeństwa obywateli, mających prawo pierwszeństwa

do zaopatrywania się w paliwa pochodzące z zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub

paliw, mających siedzibę na obszarze ich właściwości.

2.

Plany, o których mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw gospodarki zatwierdza,

w drodze decyzji, po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

Plany te podlegają corocznej aktualizacji w terminie do dnia 31 sierpnia lub w terminie

5 dni od dnia opublikowania rozporządzeń, o których mowa w art. 40 ust. 1 i art. 41

ust. 1.

3.

Zaktualizowane plany, o których mowa w ust. 1, podlegają zatwierdzeniu na zasadach

określonych w ust. 2.

Do informacji zawartych w dokumentach, o których mowa w art. 31, oraz planach, o których

mowa w art. 44 ust. 1 pkt 4, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia

1)

organy uprawnione do wydawania odbiorcom upoważnień, o których mowa w art. 41 ust.

1 pkt 1,

2)

wzory upoważnień do

a)

zakupu określonej ilości paliw, o których mowa w art. 41 ust. 1 pkt 1,

b)

przeprowadzenia kontroli przestrzegania ograniczeń, o których mowa w art. 44 ust.

1

- uwzględniając konieczność zapewnienia sprawności wydawania tych upoważnień.

1.

Minister właściwy do spraw gospodarki powiadamia niezwłocznie Komisję Europejską oraz

odpowiednie organy organizacji międzynarodowych, jeżeli wynika to z zobowiązań międzynarodowych,

o każdym przypadku obniżenia ilości zapasów interwencyjnych, które powoduje zmniejszenie

tych zapasów poniżej poziomu określonego w art. 3 ust. 3.

2.

Powiadomienie, o którym mowa w ust. 1, powinno zawierać

1)

oznaczenie daty obniżenia zapasów interwencyjnych;

2)

informacje o

a)

przyczynie obniżenia zapasów interwencyjnych,

b)

podjętych działaniach mających na celu odtworzenie zapasów interwencyjnych,

c)

przewidywanych zmianach w poziomie zapasów interwencyjnych do dnia ich odtworzenia.

3.

Minister właściwy do spraw gospodarki powiadamia niezwłocznie Komisję Europejską oraz

odpowiednie organy organizacji międzynarodowych o wprowadzeniu ograniczeń, o których

mowa w art. 40 ust. 1 i art. 41 ust. 1.

1.

W przypadku gdy działania zastosowane na poziomie krajowym są niewystarczające do

wyeliminowania zagrożeń, o których mowa w art. 32 ust. 1 pkt 1, minister właściwy

do spraw gospodarki, po uzyskaniu akceptacji Rady Ministrów, może wystąpić do Komisji

Europejskiej lub odpowiednich organów innych organizacji międzynarodowych, jeżeli

wynika to z wiążących Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych, z wnioskiem o wszczęcie

konsultacji w sprawie podjęcia wspólnych działań interwencyjnych.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera w szczególności opis działań zastosowanych

na poziomie krajowym oraz propozycje środków, jakie mogą być podjęte na poziomie międzynarodowym.

1.

Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przywozu

gazu ziemnego w celu jego dalszej odsprzedaży odbiorcom

1)

wystąpienia zakłóceń w dostarczaniu gazu ziemnego do systemu gazowego;

2)

nieprzewidzianego wzrostu zużycia gazu ziemnego przez odbiorców.

2.

Procedury postępowania, po ich uzgodnieniu z podmiotami odpowiedzialnymi za ich realizację,

w tym odpowiednio z operatorami innych systemów gazowych lub odbiorcami, są przekazywane

niezwłocznie operatorowi systemu przesyłowego gazowego lub operatorowi systemu połączonego

gazowego.

3.

Obowiązku opracowania procedur, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się do odbiorców

gazu ziemnego w gospodarstwach domowych.

4.

Procedury postępowania, o których mowa w ust. 1, powinny określać w szczególności

sposób

1)

uruchamiania dodatkowych dostaw gazu ziemnego z innych źródeł lub kierunków;

2)

zmniejszania poboru gazu ziemnego przez odbiorców, zgodnie z umowami z nimi zawartymi,

niebędącego ograniczeniami, o których mowa w art. 56 ust. 1.

1.

W przypadku wystąpienia zakłóceń w dostawach gazu ziemnego do systemu gazowego lub

nieprzewidzianego wzrostu jego zużycia przez odbiorców, przedsiębiorstwo energetyczne

wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przywozu gazu ziemnego w celu jego dalszej

odsprzedaży odbiorcom

2.

Po podjęciu wszelkich działań umożliwiających zaspokojenie potrzeb swoich odbiorców

na gaz ziemny, przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w

zakresie przywozu gazu ziemnego w celu jego dalszej odsprzedaży odbiorcom

1)

operatora systemu gazowego o wystąpieniu zdarzeń, o których mowa w art. 49 ust. 1,

i podjętych działaniach w celu zapewnienia bezpieczeństwa dostaw gazu ziemnego swoim

odbiorcom lub o braku możliwości zapewnienia tego bezpieczeństwa w terminie umożliwiającym

podjęcie działań mających na celu zapewnienie bezpieczeństwa dostarczania gazu ziemnego

odbiorcom i prawidłowe funkcjonowanie systemu gazowego;

2)

niezwłocznie odbiorców, z którymi zawarto umowy sprzedaży gazu ziemnego, za pośrednictwem

ogólnopolskich środków masowego przekazu, o wystąpieniu zdarzeń, o których mowa w

art. 49 ust. 1, i ich wpływie na bezpieczeństwo dostaw gazu ziemnego oraz o podjętych

działaniach w celu likwidacji skutków tych zdarzeń.

1.

Po otrzymaniu zawiadomienia, o którym mowa w art. 50 ust. 2 pkt 1, lub w przypadku

wystąpienia gwałtownego, nieprzewidzianego uszkodzenia lub zniszczenia urządzeń, instalacji

lub sieci, powodującego przerwę w ich używaniu lub utratę ich właściwości zagrażającą

bezpieczeństwu funkcjonowania systemu gazowego, operator systemu gazowego podejmuje,

we współpracy z podmiotami, o których mowa w art. 49 ust. 1, oraz innymi operatorami

systemów gazowych, niezbędne działania mające na celu zapewnienie lub przywrócenie

prawidłowego funkcjonowania tego systemu, a w szczególności działania określone w

instrukcji ruchu i eksploatacji sieci, o której mowa w art. 9g ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne.

2.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1

1)

przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przywozu

gazu ziemnego w celu jego dalszej odsprzedaży odbiorcom

2)

operator systemu przesyłowego gazowego lub operator systemu połączonego gazowego niezwłocznie

informuje przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie

przywozu gazu ziemnego w celu jego dalszej odsprzedaży odbiorcom

3)

przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przywozu

gazu ziemnego w celu jego dalszej odsprzedaży odbiorcom

1.

Operator systemu przesyłowego gazowego lub operator systemów połączonych gazowych

uruchamia zapasy obowiązkowe gazu ziemnego po uzyskaniu zgody, o której mowa w art.

26 ust. 1. O uruchomieniu zapasów obowiązkowych gazu ziemnego operatorzy ci informują

operatora systemu magazynowania tego gazu najpóźniej w dniu uruchomienia tych zapasów.

2.

Operator systemu przesyłowego gazowego lub operator systemów połączonych gazowych

informuje niezwłocznie zlecających usługę przesyłania lub dystrybucji gazu ziemnego

o uruchomieniu, na ich rzecz, tych zapasów.

3.

Operator systemu magazynowania gazu ziemnego przekazuje odpowiednio operatorowi systemu

przesyłowego gazowego lub operatorowi systemów połączonych gazowych, w terminie 7

dni od dnia każdorazowego uruchomienia zapasów obowiązkowych gazu ziemnego, informacje

o właścicielach i ilościach gazu ziemnego pobranego z instalacji magazynowych.

4.

W wypadku uruchomienia zapasów obowiązkowych gazu ziemnego z instalacji magazynowej,

w której są magazynowane te zapasy należące do więcej niż jednego przedsiębiorstwa

energetycznego wykonującego działalność gospodarczą w zakresie przywozu gazu ziemnego

w celu jego dalszej odsprzedaży odbiorcom

5.

Operator systemu przesyłowego gazowego lub operator systemów połączonych gazowych

przekazuje informacje, o których mowa w ust. 3

1)

operatorowi systemu dystrybucyjnego oraz przedsiębiorstwu energetycznemu lub podmiotowi

będącemu właścicielem zapasów obowiązkowych gazu ziemnego;

2)

zlecającym usługę przesyłania lub dystrybucji gazu ziemnego, na rzecz których nastąpiło

uruchomienie dodatkowych dostaw tego gazu.

6.

Przedsiębiorstwo energetyczne i zlecający usługę przesyłania lub dystrybucji gazu

ziemnego, na których rzecz nastąpiło uruchomienie zapasów obowiązkowych gazu ziemnego

w terminie 60 dni, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło ich uruchomienie

1)

dostarczą właścicielowi wykorzystanego gazu ziemnego równoważne ilości gazu ziemnego,

o ile istnieją techniczne możliwości zatłoczenia gazu ziemnego do instalacji magazynowej,

lub

2)

dokonają rozliczeń z właścicielem dostarczonego im gazu ziemnego, zgodnie z zasadami

określonymi w obowiązującej taryfie właściciela tego gazu; jeżeli właściciel gazu

ziemnego nie jest obowiązany do posiadania taryfy, zasady rozliczeń określą rozliczające

się strony.

7.

Operator systemu przesyłowego gazowego lub operator systemu połączonego gazowego niezwłocznie

informuje ministra właściwego do spraw gospodarki i Prezesa URE o terminie i ilości

uruchomionych zapasów obowiązkowych gazu ziemnego. Informacje te są przekazywane codziennie,

do godziny 10

Jeżeli w ocenie operatora systemu przesyłowego gazowego lub operatora systemów połączonych

gazowych działania, o których mowa w art. 50 i art. 52, nie spowodują przywrócenia

stanu bezpieczeństwa paliwowego państwa w zakresie gazu ziemnego, operator ten, z

własnej inicjatywy lub na podstawie informacji uzyskanych od przedsiębiorstwa energetycznego

wykonującego działalność gospodarczą w zakresie przywozu gazu ziemnego w celu jego

dalszej odsprzedaży odbiorcom, zgłasza ministrowi właściwemu do spraw gospodarki potrzebę

wprowadzenia ograniczeń w poborze gazu ziemnego, zgodnie z planami wprowadzania ograniczeń,

o których mowa w art. 58 ust. 1.

1.

W przypadku

1)

zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa,

2)

nieprzewidzianego wzrostu zużycia gazu ziemnego przez odbiorców,

3)

wystąpienia zakłóceń w przywozie gazu ziemnego,

4)

awarii w sieciach operatorów systemów gazowych,

5)

zagrożenia bezpieczeństwa funkcjonowania sieci gazowych,

6)

zagrożenia bezpieczeństwa osób,

7)

zagrożenia wystąpieniem znacznych strat materialnych,

8)

konieczności wypełnienia przez Rzeczpospolitą Polską zobowiązań międzynarodowych

- na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub jego części mogą być wprowadzone na

czas oznaczony ograniczenia w poborze gazu ziemnego, zwane dalej „ograniczeniami”.

2.

Ograniczenia polegają na ograniczeniu maksymalnego godzinowego i dobowego poboru gazu

ziemnego.

1.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb wprowadzania ograniczeń,

biorąc pod uwagę znaczenie odbiorców dla gospodarki lub funkcjonowania państwa, w

tym zadania przez nich wykonywane, oraz ochronę odbiorców przed wprowadzonymi ograniczeniami.

2.

Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, powinno określać w szczególności

1)

sposób wprowadzenia ograniczeń, umożliwiający odbiorcom gazu ziemnego dostosowanie

się do tych ograniczeń w określonym czasie;

2)

rodzaje odbiorców objętych ograniczeniami;

3)

zakres i okres ochrony odbiorców przed wprowadzonymi ograniczeniami, w szczególności

odbiorców gazu ziemnego w gospodarstwach domowych, w przypadku

a)

niedoboru gazu ziemnego w systemie gazowym,

b)

wystąpienia skrajnie niskich temperatur zewnętrznych w okresie największego zapotrzebowania

na gaz ziemny w systemie gazowym;

4)

zakres planów wprowadzania ograniczeń, o których mowa w art. 58 ust. 1, oraz sposób

określania w nich wielkości tych ograniczeń;

5)

sposób podawania do publicznej wiadomości informacji o ograniczeniach;

6)

sposób współdziałania operatorów systemów dystrybucyjnych gazowych oraz operatorów

systemów magazynowania gazu ziemnego z operatorem systemu przesyłowego gazowego w

okresie trwania ograniczeń, w tym zakres przekazywanych informacji.

3.

Minister właściwy do spraw gospodarki informuje niezwłocznie Komisję Europejską o

przepisach wydanych na podstawie ust. 1.

1.

Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw gospodarki może wprowadzić,

w drodze rozporządzenia, na czas oznaczony, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

lub jego części ograniczenia, biorąc pod uwagę znaczenie odbiorców dla gospodarki

i funkcjonowania państwa, w szczególności zadania wykonywane przez tych odbiorców

oraz okres, na jaki będą wprowadzane te ograniczenia.

2.

Minister właściwy do spraw gospodarki informuje niezwłocznie Komisję Europejską, państwa

członkowskie Unii Europejskiej oraz państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia

o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym o wprowadzeniu

ograniczeń.

Przedsiębiorstwa energetyczne nie ponoszą odpowiedzialności za skutki wprowadzanych

ograniczeń.

1.

Operatorzy systemów przesyłowych gazowych, operatorzy systemów dystrybucyjnych gazowych

oraz operatorzy systemów połączonych gazowych lub przedsiębiorstwa energetyczne pełniące

funkcję operatorów są obowiązani do opracowania planów wprowadzania ograniczeń.

2.

Plany wprowadzania ograniczeń opracowane przez operatorów lub przedsiębiorstwa energetyczne

pełniące funkcję operatorów, o których mowa w ust. 1, określają maksymalne godzinowe

i dobowe ilości poboru gazu ziemnego przez poszczególnych odbiorców przyłączonych

do ich sieci, dla poszczególnych stopni zasilania.

3.

Podmioty, o których mowa w ust. 1, informują odbiorców o ustalonej dla nich w zatwierdzonym

planie wprowadzania ograniczeń maksymalnej ilości poboru gazu ziemnego w poszczególnych

stopniach zasilania. Wielkości te, określone w zatwierdzonych planach wprowadzania

ograniczeń, stają się integralną częścią umów sprzedaży, umów o świadczenie usług

przesyłania lub dystrybucji gazu ziemnego oraz umów kompleksowych, w rozumieniu art. 5 ust. 2 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne.

4.

Ograniczenia wynikające z planów wprowadzania ograniczeń nie mają zastosowania do

odbiorców gazu ziemnego w gospodarstwach domowych.

5.

Odbiorcy objęci planami wprowadzania ograniczeń informują właściwego operatora lub

przedsiębiorstwa energetyczne pełniące funkcję operatora, o którym mowa w ust. 1,

do którego sieci są przyłączeni, do dnia 31 lipca każdego roku, o minimalnej ilości

gazu ziemnego, której pobór nie powoduje zagrożenia bezpieczeństwa osób oraz uszkodzenia

lub zniszczenia obiektów technologicznych i odpowiada maksymalnemu dozwolonemu poborowi

gazu ziemnego w 10. stopniu zasilania. Określona w informacji ilość gazu ziemnego

może być weryfikowana przez operatorów, o których mowa w ust. 1.

6.

Operatorzy, o których mowa w ust. 1, mogą dokonać weryfikacji informacji podanych

przez odbiorców dotyczących minimalnych ilości gazu ziemnego, których pobór nie powoduje

zagrożenia bezpieczeństwa osób oraz uszkodzenia lub zniszczenia obiektów technologicznych.

7.

Czynności weryfikacyjne wykonują, na zlecenie operatorów, o których mowa w ust. 1,

autoryzowani audytorzy w dziedzinie energetyki przemysłowej, po okazaniu certyfikatu

oraz po doręczeniu przedsiębiorcy albo osobie przez niego upoważnionej upoważnienia

do przeprowadzenia kontroli działalności przedsiębiorcy wystawionego przez operatora.

8.

Upoważnienie, o którym mowa w ust. 7, zawiera

1)

imię i nazwisko audytora;

2)

oznaczenie odbiorcy, którego informacje podlegają weryfikacji;

3)

określenie zakresu weryfikacji;

4)

wskazanie daty rozpoczęcia i przewidywanego terminu zakończenia weryfikacji;

5)

wskazanie podstawy prawnej weryfikacji;

6)

oznaczenie operatora dokonującego weryfikacji;

7)

określenie daty i miejsca wystawienia upoważnienia;

8)

podpis osoby wystawiającej upoważnienie.

9.

Weryfikacja, o której mowa w ust. 6, polega na sprawdzeniu prawidłowości ustalenia

minimalnych godzinowych i dobowych ilości gazu ziemnego, których pobór nie powoduje

zagrożenia bezpieczeństwa osób oraz uszkodzenia lub zniszczenia obiektów technologicznych.

10.

Upoważnionym audytorom przysługuje prawo

1)

wejścia na teren nieruchomości i do obiektów odbiorcy;

2)

żądania ustnych lub pisemnych wyjaśnień, a także żądania okazania dokumentów dotyczących

procesów technologicznych i eksploatacji urządzeń odbiorcy.

11.

Audytorzy wykonują czynności w obecności odbiorcy lub osoby przez niego upoważnionej.

12.

Z przeprowadzonej weryfikacji sporządza się protokół dokonanych czynności, który powinien

zawierać wnioski oraz pouczenie o sposobie złożenia zastrzeżeń co do jego treści.

W przypadku odmowy podpisania przez odbiorcę protokołu z weryfikacji, audytor dokonuje

stosownej adnotacji w protokole.

13.

Odmowa podpisania protokołu z weryfikacji przez osobę, o której mowa w ust. 12, nie

stanowi przeszkody do podpisania protokołu przez audytora i realizacji ustaleń kontroli.

14.

W sprawach spornych dotyczących ustaleń zawartych w protokole weryfikacji rozstrzyga

Prezes URE, w drodze decyzji, na wniosek odbiorcy złożony w terminie 7 dni od dnia

doręczenia protokołu.

15.

Jeżeli ilość paliwa gazowego podana przez odbiorcę jest zawyżona o więcej niż 10%,

koszty weryfikacji pokrywa odbiorca. Jednocześnie minimalne godzinowe i dobowe ilości

gazu ziemnego, których pobór nie powoduje zagrożenia bezpieczeństwa osób oraz uszkodzenia

lub zniszczenia obiektów technologicznych, określone w trakcie weryfikacji, zostają

wprowadzone do planu ograniczeń jako odpowiadające 10. stopniowi zasilania.

16.

Operatorzy systemów dystrybucyjnych, systemów połączonych lub przedsiębiorstwa pełniące

funkcje operatorów, na wniosek operatora systemu przesyłowego gazowego, przekazują

mu dane dotyczące dobowych ilości poboru gazu ziemnego przez odbiorców objętych planami

wprowadzania ograniczeń do 10. dnia każdego miesiąca za miesiąc poprzedni.

17.

Operatorzy lub przedsiębiorstwa energetyczne pełniące funkcję operatorów, o których

mowa w ust. 1, aktualizują corocznie plany wprowadzania ograniczeń i przedkładają

je, do dnia 15 listopada danego roku, Prezesowi URE do zatwierdzenia w drodze decyzji.

18.

Operatorzy systemów dystrybucyjnych gazowych, operatorzy systemów połączonych gazowych

oraz przedsiębiorstwa pełniące funkcje operatorów przekazują niezwłocznie operatorowi

systemu przesyłowego gazowego zatwierdzone plany wprowadzania ograniczeń.

1.

W okresie obowiązywania ograniczeń, wprowadzonych zgodnie z przepisami wydanymi na

podstawie art. 56 ust. 1, operator systemu przesyłowego gazowego lub operator systemów

połączonych

1)

realizuje obowiązki związane z wprowadzaniem ograniczeń, przez ustalanie i podawanie

do publicznej wiadomości stopni zasilania, zgodnie z planami wprowadzania ograniczeń;

2)

koordynuje działania przedsiębiorstw energetycznych wykonujących działalność gospodarczą

w zakresie obrotu gazem ziemnym, innych operatorów systemów gazowych, operatorów systemów

magazynowania gazu ziemnego, operatorów systemów skraplania gazu ziemnego w celu zapewnienia

bezpieczeństwa systemu gazowego i realizacji ograniczeń wprowadzonych na podstawie

art. 56 ust. 1;

3)

dysponuje pełną mocą i pojemnością instalacji magazynowania gazu ziemnego oraz skraplania

gazu ziemnego przyłączonych do systemu gazowego oraz uruchamia zapasy obowiązkowe

gazu ziemnego.

2.

W okresie obowiązywania ograniczeń, operatorzy systemów dystrybucyjnych gazowych lub

operatorzy systemów połączonych gazowych przekazują operatorowi systemu przesyłowego

gazowego, do godziny 10

3.

W okresie wprowadzenia ograniczeń zapasy obowiązkowe gazu ziemnego są uruchamiane

zgodnie z procedurą określoną w art. 26.

Przestrzeganie ograniczeń wprowadzonych na podstawie art. 56 ust. 1 podlega kontroli

Prezesa URE.

1.

W przypadku wystąpienia zdarzeń, w wyniku których zastosowane działania, o których

mowa w art. 50-52 i art. 56 ust. 1, nie usunęły zagrożeń, o których mowa w art. 54

ust. 1 pkt 1, 6 i 7, operator systemu przesyłowego gazowego lub operator systemów

połączonych, w porozumieniu z przedsiębiorstwami energetycznymi wykonującymi działalność

gospodarczą w zakresie przywozu gazu ziemnego w celu jego dalszej odsprzedaży odbiorcom

2.

Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, zawiera w szczególności opis

1)

zdarzeń, o których mowa w ust. 1, oraz ich wpływu na bezpieczeństwo paliwowe państwa

w zakresie dostaw gazu ziemnego;

2)

działań podjętych w celu likwidacji skutków zdarzeń, o których mowa w ust. 1;

3)

proponowanych środków, jakie mogą być zastosowane przez Komisję Europejską.

3.

Minister właściwy do spraw gospodarki może wystąpić z wnioskiem do Rady Ministrów

o podjęcie działań polegających na

1)

zawiadomieniu Przewodniczącego Grupy Koordynacyjnej do spraw Gazu o wystąpieniu zdarzeń,

o których mowa w ust. 1, lub

2)

wystąpieniu do Komisji Europejskiej z żądaniem zwołania Grupy Koordynacyjnej do spraw

Gazu.

4.

Zawiadomienie lub wystąpienie, o których mowa w ust. 3, zawierają w szczególności

opis

1)

zdarzeń, o których mowa w ust. 1, oraz ich wpływu na bezpieczeństwo paliwowe państwa

w zakresie dostaw gazu ziemnego;

2)

działań podjętych w celu likwidacji skutków zdarzeń, o których mowa w ust. 1;

3)

proponowanych środków, jakie mogą być zastosowane przez Komisję Europejską.

Po wykonaniu czynności, o których mowa w art. 61 ust. 3, Rada Ministrów może, w drodze

rozporządzenia, włączyć do zapasów obowiązkowych gazu ziemnego pozostałe zapasy tego

gazu znajdujące się w instalacjach magazynowych na terenie kraju, przewyższające utrzymywane

stany obowiązkowe, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia ciągłości dostaw gazu

ziemnego, w przypadkach, o których mowa w art. 50-52 i art. 56 ust. 1, po zastosowaniu

działań określonych w ustawie.

Do spraw wszczętych na podstawie ustaw, o których mowa w art. 52 i 55, i niezakończonych

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

1.

Karze pieniężnej podlega ten kto

1)

nie dopełnia obowiązku tworzenia i utrzymywania zapasów obowiązkowych, o którym mowa

w art. 5 lub 24, w przewidzianym terminie i wymaganej ilości;

2)

obniża ilości zapasów obowiązkowych poniżej poziomu określonego w ustawie;

3)

utrzymuje, w ramach zapasów obowiązkowych, paliwa lub gaz ziemny niespełniające wymagań

jakościowych obowiązujących na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem

art. 3 ust. 7;

4)

będąc osobą kierującą przedsiębiorstwem nie dopełnia obowiązku złożenia wniosku o

wpis do rejestru, o którym mowa w art. 14 ust. 1;

5)

będąc osobą kierującą działalnością producenta lub handlowca nie przedstawi w wyznaczonym

terminie informacji, o których mowa w art. 22 ust. 1 i 3 lub art. 38, albo przedstawi

w tej informacji dane nieprawdziwe;

6)

będąc osobą kierującą działalnością przedsiębiorstwa, o którym mowa w art. 24, nie

przedstawi, w wyznaczonym terminie, informacji, o których mowa w art. 27, albo przedstawi

w tej informacji dane nieprawdziwe;

7)

nie dopełnia obowiązku sprzedaży zapasów obowiązkowych, o którym mowa w art. 33 ust.

1 pkt 3 lit. b;

8)

nie dopełnia obowiązku przedstawienia oferty sprzedaży, o którym mowa w art. 34 pkt

2 lit. c;

9)

nie przestrzega ograniczeń w zakresie obrotu paliwami, o których mowa w art. 40 ust.

1;

10)

nie przestrzega ograniczeń w sprzedaży paliw, o których mowa w art. 41 ust. 1 pkt

1 lub 2;

11)

nie stosuje się do ograniczeń w poborze gazu ziemnego, o których mowa w art. 56;

12)

nie przestrzega ograniczeń w używaniu

a)

pojazdów samochodowych i motocykli oraz jednostek pływających na śródlądowych drogach

wodnych,

b)

statków na morskich wodach wewnętrznych i na morzu terytorialnym,

c)

statków powietrznych w ruchu lotniczym

- o których mowa w art. 41 ust. 1 pkt 4;

13)

nie przestrzega zakazu organizacji imprez motorowych, o którym mowa w art. 41 ust.

1 pkt 5;

14)

nie przestrzega ograniczeń w funkcjonowaniu transportu towarów i osób, o których mowa

w art. 41 ust. 1 pkt 6;

15)

będąc podmiotem wyłączonym z ograniczeń, o których mowa w art. 41, dokonuje odsprzedaży

zakupionego paliwa;

16)

nie dopełnia obowiązku, o którym mowa w art. 24 ust. 2 pkt 2;

17)

będąc osobą kierującą działalnością producenta lub handlowca nie przedstawi, w wyznaczonym

terminie, informacji, o których mowa w art. 22 ust. 2, albo przedstawi w tej informacji

dane nieprawdziwe;

18)

będąc osobą kierującą działalnością producenta, handlowca nie usunie uchybień, do

czego został obowiązany na podstawie art. 29 ust. 9;

19

będąc osobą kierującą działalnością przedsiębiorstwa energetycznego prowadzącego działalność

gospodarczą w zakresie przywozu gazu ziemnego w celu jego dalszej odsprzedaży odbiorcom,

nie usunie, w wyznaczonym terminie, uchybień, do czego został zobowiązany na podstawie

art. 30 ust. 9;

19a

będąc osobą kierującą działalnością przedsiębiorstwa, o którym mowa w art. 24 ust.

5, nie przedstawi, w wyznaczonym terminie, dokumentów lub informacji, o których mowa

w art. 24 ust. 5c, albo przedstawi dokumenty lub informacje nieprawdziwe;

19b

będąc osobą kierującą działalnością przedsiębiorstwa energetycznego wykonującego działalność

gospodarczą w zakresie przywozu gazu ziemnego w celu jego dalszej odsprzedaży odbiorcom,

nie złoży wyjaśnień lub nie przedstawi w wyznaczonym terminie dokumentów, o których

mowa w art. 30 ust. 5, albo złoży nieprawdziwe wyjaśnienia lub przedstawi nieprawdziwe

dokumenty;

20)

będąc przedsiębiorcą magazynującym zapasy państwowe ropy naftowej i produktów naftowych,

dopuścił do powstania niedoboru w stosunku do ewidencyjnego stanu tych zapasów lub

dopuścił się uchybienia w zakresie magazynowania zapasów państwowych, ich wymiany,

konserwacji oraz ilościowej i jakościowej ochrony stanu tych zapasów.

2

W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, kara pieniężna wynosi

1)

równowartość iloczynu kwoty 4500 zł i wielkości niedoboru ropy naftowej lub gazu płynnego

(LPG), wyrażonej w tonach, lub niedoboru paliw, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt

2, wyrażonej w metrach sześciennych;

2)

równowartość 250% wartości niedoboru gazu ziemnego, wyliczonej według cen gazu ziemnego

ustalonych w taryfie przedsiębiorstwa energetycznego, o którym mowa w art. 24 ust.

1.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, kara pieniężna stanowi iloczyn 250% wartości

jednostkowych paliw lub gazu ziemnego spełniających wymagania jakościowe i ilości

paliw lub gazu ziemnego niespełniających wymagań jakościowych.

4.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 4-6, kara pieniężna wynosi od dwukrotnego

do dziesięciokrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw,

obowiązującego w kwartale, w którym nastąpiło niedopełnienie obowiązku.

5.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 7, kara pieniężna wynosi 350% wartości niesprzedanych

zapasów.

6.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 8-10, kara pieniężna wynosi od 10% do 15%

przychodu ukaranego przedsiębiorcy osiągniętego w poprzednim roku podatkowym, a jeżeli

kara dotyczy działalności wykonywanej na podstawie koncesji, wysokość kary wynosi

od 10% do 15% przychodu ukaranego przedsiębiorcy, wynikającego z działalności koncesjonowanej,

osiągniętego w poprzednim roku podatkowym.

7.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 11, stosuje się kary w zależności od ilości

pobranego gazu ziemnego w okresie przekroczenia mocy wynikającej z wprowadzonych ograniczeń.

Przekroczenie mocy oblicza się w następujący sposób

1)

w przypadku przekroczenia mocy godzinowej - jako iloczyn mocy maksymalnej, zarejestrowanej

przez układ pomiarowy, ponad moc wynikającą z wprowadzonych ograniczeń, ilości godzin

w miesiącu, w którym obowiązywały ograniczenia, i czterokrotności stawki opłaty stałej

za usługę przesyłania dla danej grupy taryfowej, do której odbiorca zostałby zakwalifikowany

na podstawie mocy ustalonej dla tego odbiorcy w pierwszym stopniu zasilania;

2)

w przypadku przekroczenia mocy godzinowej i mocy dobowej - jako iloczyn mocy maksymalnej

zarejestrowanej przez układ pomiarowy, ponad moc wynikającą z wprowadzonych ograniczeń,

ilości godzin w miesiącu, w którym obowiązywały ograniczenia, i ośmiokrotności stawki

opłaty stałej za usługę przesyłania dla danej grupy taryfowej, do której odbiorca

zostałby zakwalifikowany na podstawie mocy ustalonej dla tego odbiorcy w pierwszym

stopniu zasilania.

8.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 12, kara pieniężna wynosi od 500 zł do 1000

zł.

9.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 13 i 14, kara pieniężna wynosi od 5000

zł do 50 000 zł.

10.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 15, kara pieniężna wynosi od 20 000 zł do

50 000 zł.

11.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 16, kara pieniężna wynosi od 5000 zł do 50 000

zł.

12.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 17, kara pieniężna wynosi od dwukrotnego do

dziesięciokrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw,

obowiązującego w kwartale, w którym nastąpiło niedopełnienie obowiązku.

13.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 18, kara pieniężna wynosi od dwukrotnego do

dziesięciokrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw,

obowiązującego w kwartale, w którym nastąpiło niedopełnienie obowiązku.

14.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 19, kara pieniężna wynosi od dwukrotnego do

dziesięciokrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw,

obowiązującego w kwartale, w którym nastąpiło niedopełnienie obowiązku.

15.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 20, kara pieniężna wynosi 200% wartości niedoboru

lub straty, lub wartości paliw, niespełniających wymagań jakościowych.

15a

W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 19a i 19b, kara pieniężna wynosi od dwukrotnego

do dziesięciokrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw,

obowiązującego w kwartale, w którym nastąpiło niedopełnienie obowiązku.

16

Wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1

1)

pkt 3 - wylicza się na podstawie

a)

ceny hurtowej sprzedaży paliwa stosowanej przez producenta lub handlowca mającego

największy udział w krajowym rynku paliw, w dniu stwierdzenia niedopełnienia obowiązków,

pomniejszonej o wartość podatku akcyzowego i opłaty paliwowej, w przypadku gdy są

one zawarte w cenie tego paliwa,

b)

cen gazu ziemnego ustalonych w taryfie przedsiębiorstwa energetycznego, o którym mowa

w art. 24 ust. 1;

2)

pkt 7 - wylicza się na podstawie ceny określonej w decyzji, o której mowa w art. 33

ust. 1 pkt 3 lit. b;

3)

pkt 20 - wylicza się na podstawie

a)

średniej ceny ropy naftowej gatunku Brent, obowiązującej na londyńskiej Międzynarodowej

Giełdzie Paliwowej (IPE) w dniu stwierdzenia niedopełnienia obowiązków, wyrażonej

w dolarach amerykańskich za baryłkę; średnią cenę za tonę tej ropy oblicza się jako

iloczyn ceny baryłki ropy naftowej, współczynnika 7,28 i średniego kursu dolara amerykańskiego,

ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w dniu stwierdzenia niedopełnienia

obowiązków,

b)

ceny hurtowej sprzedaży paliwa stosowanej przez producenta lub handlowca mającego

największy udział w krajowym rynku paliw, w dniu stwierdzenia niedopełnienia obowiązków,

pomniejszonej o wartość podatku akcyzowego i opłaty paliwowej, w przypadku gdy są

one zawarte w cenie tego paliwa.

17

Dniem stwierdzenia niedopełnienia obowiązków, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3, 7 oraz

20, jest dzień podpisania protokołu, o którym mowa w art. 29 ust. 7 lub w art. 30

ust. 7.

1.

Karę pieniężną, o której mowa w art. 63 ust. 1

1

pkt 1-3, 6, 11, 16, 19 i 19b - wymierza Prezes URE;

2)

pkt 1-8, 18 i 20 - wymierza Prezes Agencji

3)

pkt 9 - wymierza wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej;

4)

pkt 10 i pkt 12 lit. a oraz pkt 13-15 - wymierza właściwy organ Policji;

5)

pkt 12 lit. b - wymierza dyrektor urzędu morskiego;

6)

pkt 12 lit. c - wymierza Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego;

7

pkt 17 i 19a - wymierza minister właściwy do spraw gospodarki.

2.

Prezes Agencji

3

Prezes URE wymierza kary, o których mowa w art. 63 ust. 1 pkt 1-3, 6, 11, 16, 19 i

19b, w drodze decyzji, od której przysługuje odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie

- sądu ochrony konkurencji i konsumentów.

4

Wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej wymierza karę, o której mowa w art. 63 ust.

1 pkt 9, w drodze decyzji, od której przysługuje odwołanie do Prezesa Urzędu Ochrony

Konkurencji i Konsumentów.

5.

Właściwy organ Policji wymierza kary, o których mowa w art. 63 ust. 1 pkt 10, pkt

12 lit. a oraz pkt 13-15, w drodze decyzji.

6.

Dyrektor urzędu morskiego wymierza karę, o której mowa w art. 63 ust. 1 pkt 12 lit.

b, w drodze decyzji, od której przysługuje odwołanie do ministra właściwego do spraw

gospodarki morskiej.

7.

Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego wymierza karę, o której mowa w art. 63 ust. 1 pkt

12 lit. c, w drodze decyzji, od której przysługuje odwołanie do ministra właściwego

do spraw transportu.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 60 dni od dnia ogłoszenia.

Przy ustalaniu kar pieniężnych, o których mowa w art. 63 ust. 4, 6, 8-14, organ wymierzający

karę uwzględni w szczególności czas trwania, stopień oraz przyczyny naruszenia przepisów

ustawy, a także częstotliwość ich naruszania w przeszłości przez producenta, handlowca

lub osobę kierującą działalnością producenta lub handlowca lub podmiot niestosujący

się do ograniczeń.

1.

Należności pieniężne z tytułu kar, o których mowa w art. 63 ust. 2-15, stanowią dochód

budżetu państwa.

2

Kar pieniężnych nie nakłada się, jeżeli od stwierdzenia naruszeń ustawy, o których

mowa w art. 63 ust. 1 pkt 1-3 oraz pkt 7, upłynęły 3 lata.

3.

Kar pieniężnych nie nakłada się, jeżeli od stwierdzenia naruszeń ustawy, o których

mowa w art. 63 ust. 1 pkt 4-6 oraz pkt 8-20, upłynęły 3 lata.

4

Bieg terminu do nałożenia kary pieniężnej zostaje zawieszony od dnia

1)

wydania przez organ postanowienia o zawieszeniu postępowania, gdy rozstrzygnięcie

sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego

przez inny organ lub sąd;

2)

wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję w sprawie nałożenia kary pieniężnej.

5

Termin do nałożenia kary pieniężnej biegnie dalej od dnia następującego po dniu, w

którym

1)

decyzja innego organu stała się ostateczna lub orzeczenie sądu uprawomocniło się;

2)

orzeczenie sądu administracyjnego stało się prawomocne.

Kary pieniężne podlegają egzekucji w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym

w administracji, w zakresie egzekucji obowiązków o charakterze pieniężnym.

W ustawie z dnia 30 maja 1996 r. o rezerwach państwowych oraz zapasach obowiązkowych

paliw

(Dz. U. z 2003 r. Nr 24, poz. 197, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

tytuł ustawy otrzymuje brzmienie

„

o rezerwach państwowych

”

;

2)

w art. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

tworzenia, utrzymywania i finansowania zapasów obowiązkowych węgla kamiennego.

”

;

3)

w art. 3 po ust. 2 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Rezerwy gospodarcze ropy naftowej lub paliw w rozumieniu niniejszej ustawy odpowiadają

stanom zastrzeżonym, o których mowa w ust. 2.

”

;

4)

w art. 10 w ust. 3

a)

po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

utrzymywanie zapasów państwowych w rozumieniu ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o zapasach ropy naftowej, produktów naftowych i gazu

ziemnego oraz zasadach postępowania w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego

państwa i zakłóceń na rynku naftowym

(Dz. U. Nr 52, poz. 343).

”

,

b)

w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje pkt 5 w brzmieniu

„

5)

wykonywanie innych zadań określonych w odrębnych ustawach.

”

;

5)

uchyla się rozdziały 4 i 6;

6)

uchyla się art. 23a, 23b i 23c;

7)

art. 24 otrzymuje brzmienie

„

Art. 24.

1.

Należności pieniężne z tytułu kar, o których mowa w art. 22 i 23, stanowią dochód

budżetu państwa.

2.

Kar pieniężnych nie nakłada się, jeżeli od stwierdzenia naruszeń ustawy, o których

mowa w art. 22 i 23, upłynął rok.

”

.

(pominięty).

W ustawie z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne

(Dz. U. z 2006 r. Nr 89, poz. 625, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 3 pkt 10a otrzymuje brzmienie

„

10a)

instalacja magazynowa - instalację używaną do magazynowania paliw gazowych, w tym

bezzbiornikowy magazyn gazu ziemnego oraz pojemności magazynowe gazociągów, będącą

własnością przedsiębiorstwa energetycznego lub eksploatowaną przez to przedsiębiorstwo,

włącznie z częścią instalacji skroplonego gazu ziemnego używaną do jego magazynowania,

z wyłączeniem tej części instalacji, która jest wykorzystywana do działalności produkcyjnej,

oraz instalacji służącej wyłącznie do realizacji zadań operatorów systemu przesyłowego

gazowego;

”

;

2)

w art. 9c w ust. 1 w pkt 10 średnik zastępuje się kropką i skreśla pkt 11;

3)

art. 9j otrzymuje brzmienie

„

Art. 9j.

1.

W celu zapewnienia bezpieczeństwa funkcjonowania systemu elektroenergetycznego przedsiębiorstwo

energetyczne zajmujące się wytwarzaniem energii elektrycznej i przyłączone do sieci

elektroenergetycznej należącej do tego systemu jest obowiązane do wytwarzania energii

elektrycznej lub pozostawania w gotowości do jej wytwarzania, jeżeli jest to konieczne

do zapewnienia jakości dostarczanej energii oraz ciągłości i niezawodności dostarczania

tej energii do odbiorców lub uniknięcia zagrożenia bezpieczeństwa osób lub strat materialnych.

2.

W przypadku wystąpienia gwałtownego, nieprzewidzianego uszkodzenia lub zniszczenia

urządzeń, instalacji, sieci lub obiektów budowlanych powodującego przerwę w ich używaniu

lub utratę ich właściwości zagrażającą bezpieczeństwu funkcjonowania systemu elektroenergetycznego,

operator systemu przesyłowego podejmuje, we współpracy z zainteresowanymi podmiotami,

niezbędne działania mające na celu przywrócenie prawidłowego funkcjonowania tego systemu,

zgodnie z procedurami określonymi w art. 9g ust. 6.

3.

Działania, o których mowa w ust. 2, polegają na

1)

wytwarzaniu energii elektrycznej lub pozostawaniu w gotowości do jej wytwarzania;

2)

uruchomieniu dodatkowych jednostek wytwórczych energii elektrycznej;

3)

wprowadzaniu ograniczeń lub wstrzymaniu poboru energii elektrycznej przez odbiorców

tej energii na określonym obszarze Rzeczypospolitej Polskiej;

4)

wykorzystaniu sieci telekomunikacyjnej służącej do prowadzenia ruchu sieciowego.

4.

O wystąpieniu zdarzeń, o których mowa w ust. 2, operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego

niezwłocznie informuje ministra właściwego do spraw gospodarki oraz Prezesa Urzędu

Regulacji Energetyki.

5.

Koszty ponoszone przez przedsiębiorstwo energetyczne w związku z realizacją obowiązku,

o którym mowa w ust. 1, są zaliczane do kosztów działalności wymienionych w art. 45

ust. 1.

”

;

4)

w art. 11

a)

ust. 1-3 otrzymują brzmienie

„

1.

W przypadku

1)

zagrożenia bezpieczeństwa energetycznego Rzeczypospolitej Polskiej polegającego na

długookresowym braku równowagi na rynku paliwowo-energetycznym,

2)

zagrożenia bezpieczeństwa osób,

3)

zagrożenia wystąpieniem znacznych strat materialnych

- na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub jego części mogą być wprowadzone na

czas oznaczony ograniczenia w sprzedaży paliw stałych oraz w dostarczaniu i poborze

energii elektrycznej lub ciepła.

2.

Ograniczenia w sprzedaży paliw stałych polegają na sprzedaży tych paliw na podstawie

wydanych odbiorcom upoważnień do zakupu określonej ilości paliw.

3.

Ograniczenia w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej lub ciepła polegają na

1)

ograniczeniu maksymalnego poboru mocy elektrycznej oraz dobowego poboru energii elektrycznej;

2)

zmniejszeniu lub przerwaniu dostaw ciepła.

”

,

b)

w ust. 5 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1)

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki - w odniesieniu do dostarczanej sieciami energii

elektrycznej;

2)

wojewodowie - w odniesieniu do paliw stałych oraz ciepła;

”

,

c)

ust. 6a otrzymuje brzmienie

„

6a.

Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 6, określa w szczególności

1)

sposób wprowadzania ograniczeń w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej lub w

dostarczaniu ciepła, umożliwiający odbiorcom tej energii i ciepła dostosowanie się

do tych ograniczeń w określonym czasie;

2)

rodzaje odbiorców objętych ograniczeniami w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej

lub w dostarczaniu ciepła;

3)

zakres i okres ochrony odbiorców przed wprowadzonymi ograniczeniami w dostarczaniu

i poborze energii elektrycznej lub w dostarczaniu ciepła;

4)

zakres planów wprowadzania ograniczeń w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej

lub w dostarczaniu ciepła oraz sposób określania w nich wielkości tych ograniczeń;

5)

sposób podawania do publicznej wiadomości informacji o ograniczeniach w dostarczaniu

i poborze energii elektrycznej lub w dostarczaniu ciepła.

”

,

d)

ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw gospodarki, w drodze rozporządzenia,

może wprowadzić na czas oznaczony, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub jego

części, ograniczenia w sprzedaży paliw stałych oraz w dostarczaniu i poborze energii

elektrycznej i ciepła, w przypadku wystąpienia zagrożeń, o których mowa w ust. 1.

”

,

e)

ust. 9 otrzymuje brzmienie

„

9.

Minister właściwy do spraw gospodarki informuje niezwłocznie Komisję Europejską i

państwa członkowskie Unii Europejskiej oraz państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia

o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym o wprowadzonych

ograniczeniach, o których mowa w ust. 7, w zakresie dostarczania i poboru energii

elektrycznej.

”

;

5)

uchyla się art. 11a i 11b;

6)

w art. 15b w ust. 2 pkt 11 otrzymuje brzmienie

„

11)

podejmowane działania i wprowadzone ograniczenia, o których mowa w ustawie z dnia 16 lutego 2007 r. o zapasach ropy naftowej, produktów naftowych i gazu

ziemnego oraz zasadach postępowania w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego

państwa i zakłóceń na rynku naftowym

(Dz. U. Nr 52, poz. 343) oraz ich wpływ na warunki konkurencji na rynku gazu ziemnego;

”

;

7)

uchyla się art. 15d;

8)

w art. 33 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Prezes URE udziela koncesji na obrót gazem ziemnym z zagranicą wnioskodawcy, który

posiada własne pojemności magazynowe lub zawarł umowę przedwstępną o świadczenie usługi

magazynowania zapasów obowiązkowych gazu ziemnego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

o których mowa w art. 24 ust. 1, w wielkości ustalonej zgodnie z art. 25 ust. 2 ustawy

wymienionej w art. 15b ust. 2 pkt 11.

”

;

9)

w art. 35 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Wniosek o udzielenie koncesji na obrót gazem ziemnym z zagranicą w rozumieniu ustawy

wymienionej w art. 15b ust. 2 pkt 11, powinien ponadto określać prognozowaną wielkość

przywozu gazu ziemnego oraz sposób utrzymywania zapasów obowiązkowych gazu ziemnego

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy wymienionej

w art. 15b ust. 2 pkt 11.

”

;

10)

w art. 41 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Prezes URE cofa koncesje na obrót gazem ziemnym z zagranicą również w przypadku nieutrzymywania,

przez przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie

obrotu gazem ziemnym z zagranicą, zapasów obowiązkowych gazu ziemnego lub niezapewnienia

ich dostępności zgodnie z art. 24 ust. 1 i 2 oraz art. 25 ust. 2 albo 5 ustawy wymienionej

w art. 15b ust. 2 pkt 11.

”

;

11)

w art. 45 w ust. 1 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

pokrycie kosztów uzasadnionych działalności gospodarczej przedsiębiorstw energetycznych

w zakresie magazynowania paliw gazowych, w tym budowy, rozbudowy i modernizacji magazynów

paliw gazowych, wraz z uzasadnionym zwrotem z kapitału zaangażowanego w tę działalność

w wysokości nie mniejszej niż stopa zwrotu na poziomie 6%;

”

;

12)

w art. 56 w ust. 1 skreśla się pkt 3.

(pominięty).

W ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym

(Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908, z późn. zm. w art. 20 po ust. 5 dodaje się ust. 5a w brzmieniu

„

5a.

Rada Ministrów na wniosek ministra właściwego do spraw gospodarki może, w drodze rozporządzenia,

w przypadkach, o których mowa w art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o zapasach ropy naftowej, produktów

naftowych i gazu ziemnego oraz zasadach postępowania w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa

paliwowego państwa i zakłóceń na rynku naftowym

(Dz. U. Nr 52, poz. 343), wprowadzić ograniczenia w dopuszczalnej prędkości pojazdów samochodowych.”.

”

(pominięty).

1.

Przedsiębiorcy, którzy przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy byli obowiązani

do tworzenia i utrzymywania zapasów obowiązkowych paliw ciekłych, zgodnie z zasadami

określonymi w ustawie z dnia 30 maja 1996 r. o rezerwach państwowych oraz zapasach obowiązkowych

paliw

1)

dokonania przeliczenia utworzonych zapasów obowiązkowych zgodnie z zasadami tworzenia

i utrzymywania zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw - w terminie 15 dni od

dnia wejścia w życie ustawy;

2)

uzupełnienia posiadanych zapasów obowiązkowych do poziomu odpowiadającego 66-dniowej

zrealizowanej przez nich produkcji paliw oraz przywozowi ropy naftowej lub paliw,

obliczanemu zgodnie z zasadami określonymi w niniejszej ustawie - w terminie do dnia

1 lipca 2007 r.;

3)

corocznego powiększania tych zapasów, zgodnie z harmonogramem, o którym mowa w ust.

4, do wielkości, o której mowa w art. 5 ust. 3.

2.

Przedsiębiorcy, którzy przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy byli obowiązani

do tworzenia i utrzymywania zapasów obowiązkowych paliw ciekłych, zgodnie z zasadami

określonymi w ustawie, o której mowa w ust. 1, i jednocześnie wykonywali działalność

gospodarczą w zakresie wytwarzania lub przywozu gazu płynnego LPG, są obowiązani do

tworzenia i corocznego powiększania zapasów gazu płynnego LPG zgodnie z harmonogramem,

o którym mowa w ust. 5, do wielkości, o której mowa w art. 5 ust. 3.

3.

Producenci i handlowcy, którzy przed wejściem w życie niniejszej ustawy nie byli obowiązani

do tworzenia i utrzymywania zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw są obowiązani

do

1)

utworzenia zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw w wielkości odpowiadającej

66 dniom zrealizowanej przez nich produkcji paliw oraz przywozu ropy naftowej lub

paliw, obliczanej zgodnie z zasadami określonymi w niniejszej ustawie, z wyłączeniem

gazu płynnego (LPG) - w terminie do dnia 1 lipca 2007 r.;

2)

corocznego powiększania tych zapasów zgodnie z harmonogramem, o którym mowa w ust.

4 i 5, do wielkości, o której mowa w art. 5 ust. 3.

4.

Producenci i handlowcy powiększają zapasy ropy naftowej lub paliw, z wyłączeniem gazu

płynnego (LPG), do wielkości odpowiadających co najmniej

1)

73 dniom średniej dziennej produkcji lub przywozu zrealizowanych przez producenta

lub handlowca w roku poprzednim - do dnia 31 grudnia 2007 r.;

2)

76 dniom średniej dziennej produkcji lub przywozu zrealizowanych przez producenta

lub handlowca w roku poprzednim - do dnia 31 grudnia 2008 r.

5.

Producenci i handlowcy powiększają zapasy obowiązkowe gazu płynnego (LPG) do wielkości

odpowiadających co najmniej

1)

3 dniom średniej dziennej produkcji lub przywozu zrealizowanych przez producenta lub

handlowca w roku poprzednim - do dnia 31 grudnia 2007 r.;

2)

7 dniom średniej dziennej produkcji lub przywozu zrealizowanych przez producenta lub

handlowca w roku poprzednim - do dnia 31 grudnia 2008 r.;

3)

13 dniom średniej dziennej produkcji lub przywozu zrealizowanych przez producenta

lub handlowca w roku poprzednim - do dnia 31 grudnia 2009 r.;

4)

20 dniom średniej dziennej produkcji lub przywozu zrealizowanych przez producenta

lub handlowca w roku poprzednim - do dnia 31 grudnia 2010 r.;

5)

30 dniom średniej dziennej produkcji lub przywozu zrealizowanych przez producenta

lub handlowca w roku poprzednim - do dnia 31 grudnia 2011 r.

1.

Rejestr producentów i importerów, utworzony na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 30 maja 1996 r. o rezerwach państwowych oraz zapasach

obowiązkowych paliw

2.

Wpisy w rejestrze utworzonym na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy, o której mowa w ust. 1

Ropa naftowa i paliwa utrzymywane w ramach państwowych rezerw gospodarczych na poczet

zapasów, o których mowa w art. 15 ust. 4 ustawy z dnia 30 maja 1996 r. o rezerwach państwowych oraz zapasach

obowiązkowych paliw

1.

Podmioty obowiązane do tworzenia i utrzymywania zapasów obowiązkowych gazu ziemnego,

o których mowa w art. 24 ust. 1, są obowiązane tworzyć i utrzymywać oraz corocznie

powiększać zapasy obowiązkowe gazu ziemnego, zgodnie z harmonogramem, o którym mowa

w ust. 2.

2.

Podmioty, o których mowa w ust. 1, tworzą, utrzymują i corocznie powiększają zapasy

obowiązkowe gazu ziemnego do wielkości odpowiadającej co najmniej

1)

11 dniom średniego dziennego przywozu realizowanego przez przedsiębiorstwo energetyczne

wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przywozu gazu ziemnego w celu jego dalszej

odsprzedaży odbiorcom

2)

15 dniom średniego dziennego przywozu realizowanego przez przedsiębiorstwo energetyczne

wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przywozu gazu ziemnego w celu jego dalszej

odsprzedaży odbiorcom

3)

20 dniom średniego dziennego przywozu realizowanego przez przedsiębiorstwo energetyczne

wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przywozu gazu ziemnego w celu jego dalszej

odsprzedaży odbiorcom

4)

30 dniom średniego dziennego przywozu realizowanego przez przedsiębiorstwo energetyczne

wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przywozu gazu ziemnego w celu jego dalszej

odsprzedaży odbiorcom

Procedury, o których mowa w art. 31 ust. 1, producenci i handlowcy są obowiązani przedłożyć

ministrowi właściwemu do spraw gospodarki w terminie do dnia 1 czerwca 2007 r.

(pominięty).

Plany, o których mowa w art. 44, wojewodowie są obowiązani po raz pierwszy przedłożyć

ministrowi właściwemu do spraw gospodarki w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w

życie ustawy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 2011 r., z wyjątkiem

1)

art. 71 ust. 3, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia;

2)

art. 1 pkt 4 lit. a, b i e w zakresie ust. 6, pkt 5-7, pkt 9 lit. a-d, pkt 10, pkt

13 lit. b, pkt 15 w zakresie art. 14 ust. 4-7 i pkt 16 w zakresie art. 14b oraz art.

5, art. 6, art. 9, art. 18, art. 45, art. 58 i art. 59, które wchodzą w życie z dniem

1 stycznia 2012 r.

(pominięty).

Do postępowań administracyjnych wszczętych, a niezakończonych przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Przepisy wykonawcze wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na podstawie

art. 17 ust. 4, art. 19a ust. 4 i 5 oraz art. 19i ustawy, o której mowa w art. 68,

zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie

art. 3 ust. 5, art. 8 ust. 3, art. 13 ust. 4 oraz art. 37 niniejszej ustawy, nie dłużej

jednak niż przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

(pominięty).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 marca 2009 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia z wyjątkiem art. 131,

który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2013 r.