Oświadczenie rządowe z dnia 25 września 2012 r. w sprawie mocy obowiązującej Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, sporządzonej w Nowym Jorku dnia 13 grudnia 2006 r.

Oświadczenie rządowez dnia 25 września 2012 r.w sprawie mocy obowiązującej Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, sporządzonej

w Nowym Jorku dnia 13 grudnia 2006 r.

Treść oświadczenia

Podaje się niniejszym do wiadomości, że na podstawie ustawy z dnia 15 czerwca 2012 r. o ratyfikacji Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych,

sporządzonej w Nowym Jorku dnia 13 grudnia 2006 r.

(Dz. U. poz. 882) Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej dnia 6 września 2012 r. ratyfikował wyżej wymienioną

konwencję.

Zgodnie z art. 45 ust. 1 konwencji weszła ona w życie dnia 3 maja 2008 r.

Zgodnie z art. 45 ust. 2 konwencji w stosunku do Rzeczypospolitej Polskiej wchodzi

ona w życie dnia 25 października 2012 r.

W chwili złożenia dokumentu ratyfikacyjnego Rzeczpospolita Polska złożyła następujące

oświadczenie interpretacyjne oraz zastrzeżenia

Oświadczenie interpretacyjne

„Rzeczpospolita Polska oświadcza, że interpretuje art. 12 konwencji w sposób zezwalający

na stosowanie ubezwłasnowolnienia, w okolicznościach i w sposób określony w prawie

krajowym, jako środka, o którym mowa w art. 12 ust. 4, w sytuacji, gdy wskutek choroby

psychicznej, niedorozwoju umysłowego lub innego rodzaju zaburzeń psychicznych osoba

nie jest w stanie kierować swoim postępowaniem.”

Zastrzeżenia

„Art. 23 ust. 1 lit. (a) konwencji dotyczy uznania prawa wszystkich osób niepełnosprawnych,

które są w odpowiednim do zawarcia małżeństwa wieku, do zawarcia małżeństwa i do założenia

rodziny, na podstawie swobodnie wyrażonej i pełnej zgody przyszłych małżonków. Na

podstawie art. 46 konwencji Rzeczpospolita Polska zastrzega sobie prawo do niestosowania

postanowienia art. 23 ust. 1 lit. (a) konwencji do czasu zmiany przepisów prawa polskiego.

Do momentu wycofania zastrzeżenia osoba niepełnosprawna, której niepełnosprawność

wynika z choroby psychicznej albo niedorozwoju umysłowego, a która jest w odpowiednim

do zawarcia małżeństwa wieku, nie będzie mogła zawrzeć związku małżeńskiego, chyba

że sąd zezwoli na zawarcie małżeństwa, stwierdzając, że stan zdrowia lub umysłu takiej

osoby nie zagraża małżeństwu, ani zdrowiu przyszłego potomstwa i jeżeli osoba ta nie

została ubezwłasnowolniona całkowicie. Uwarunkowania te wynikają z art. 12 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy

(Dz. U. Nr 9, poz. 59, z późn. zm..”

„Rzeczpospolita Polska rozumie, że art. 23 ust. 1 lit. (b) i art. 25 lit. (a) nie

powinny być interpretowane jako przyznające jednostce prawo do aborcji czy też nakaz

dla państw-stron zapewnienia dostępu do takiego prawa, z wyjątkiem sytuacji, gdy jest

to wyraźnie określone w prawie krajowym.”

Jednocześnie podaje się do wiadomości, co następuje

1)

następujące państwa i organizacja międzynarodowa stały się stronami konwencji, składając

dokumenty ratyfikacyjne, zatwierdzenia lub przystąpienia w podanych niżej datach

Algierska Republika Ludowo-Demokratyczna 4 grudnia 2009 r.

Królestwo Arabii Saudyjskiej 24 czerwca 2008 r.

Republika Argentyńska 2 września 2008 r.

Republika Armenii 22 września 2010 r.

Związek Australijski 17 lipca 2008 r.

Republika Austrii 26 września 2008 r.

Republika Azerbejdżanu 28 stycznia 2009 r.

Królestwo Bahrajnu 22 września 2011 r.

Ludowa Republika Bangladeszu 30 listopada 2007 r.

Królestwo Belgii 2 lipca 2009 r.

Belize 2 czerwca 2011 r.

Republika Beninu 5 lipca 2012 r.

Wielonarodowe Państwo Boliwia 16 listopada 2009 r.

Bośnia i Hercegowina 12 marca 2010 r.

Federacyjna Republika Brazylii 1 sierpnia 2008 r.

Republika Bułgarii 22 marca 2012 r.

Burkina Faso 23 lipca 2009 r.

Republika Chile 29 lipca 2008 r.

Chińska Republika Ludowa

Republika Chorwacji 15 sierpnia 2007 r.

Republika Cypryjska 27 czerwca 2011 r.

Czarnogóra 2 listopada 2009 r.

Republika Czeska 28 września 2009 r.

Królestwo Danii 24 lipca 2009 r.

Republika Dominikańska 18 sierpnia 2009 r.

Republika Dżibuti 18 czerwca 2012 r.

Arabska Republika Egiptu 14 kwietnia 2008 r.

Republika Ekwadoru 3 kwietnia 2008 r.

Republika Estońska 30 maja 2012 r.

Federalna Demokratyczna Republika Etiopii 7 lipca 2010 r.

Republika Filipin 15 kwietnia 2008 r.

Republika Francuska 18 lutego 2010 r.

Republika Gabońska 1 października 2007 r.

Republika Ghany 31 lipca 2012 r.

Republika Grecka 31 maja 2012 r.

Republika Gwatemali 7 kwietnia 2009 r.

Republika Gwinei 8 lutego 2008 r.

Republika Haiti 23 lipca 2009 r.

Królestwo Hiszpanii 3 grudnia 2007 r.

Republika Hondurasu 14 kwietnia 2008 r.

Republika Indii 1 października 2007 r.

Republika Indonezji 30 listopada 2011 r.

Islamska Republika Iranu 23 października 2009 r.

Jamajka 30 marca 2007 r.

Republika Jemeńska 26 marca 2009 r.

Jordańskie Królestwo Haszymidzkie 31 marca 2008 r.

Kanada 11 marca 2010 r.

Państwo Katar 13 maja 2008 r.

Republika Kenii 19 maja 2008 r.

Republika Kolumbii 10 maja 2011 r.

Republika Korei 11 grudnia 2008 r.

Republika Kostaryki 1 października 2008 r.

Republika Kuby 6 września 2007 r.

Laotańska Republika Ludowo-Demokratyczna 25 września 2009 r.

Królestwo Lesotho 2 grudnia 2008 r.

Republika Liberii 26 lipca 2012 r.

Republika Litewska 18 sierpnia 2010 r.

Wielkie Księstwo Luksemburga 26 września 2011 r.

Republika Łotewska 1 marca 2010 r.

Była Jugosłowiańska Republika Macedonii 29 grudnia 2011 r.

Republika Malawi 27 sierpnia 2009 r.

Republika Malediwów 5 kwietnia 2010 r.

Malezja 19 lipca 2010 r.

Republika Mali 7 kwietnia 2008 r.

Królestwo Marokańskie 8 kwietnia 2009 r.

Islamska Republika Mauretańska 3 kwietnia 2012 r.

Republika Mauritiusu 8 stycznia 2010 r. Meksykańskie Stany Zjednoczone 17 grudnia

2007 r.

Republika Związku Mjanmy 7 grudnia 2011 r.

Republika Mołdawii 21 września 2010 r.

Mongolia 13 maja 2009 r.

Republika Mozambiku 30 stycznia 2012 r.

Republika Namibii 4 grudnia 2007 r.

Republika Nauru 27 czerwca 2012 r.

Federalna Demokratyczna Republika Nepalu 7 maja 2010 r.

Republika Federalna Niemiec 24 lutego 2009 r.

Federalna Republika Nigerii 24 września 2010 r.

Republika Nigru 24 czerwca 2008 r.

Republika Nikaragui 7 grudnia 2007 r.

Nowa Zelandia

Sułtanat Omanu 6 stycznia 2009 r.

Islamska Republika Pakistanu 5 lipca 2011 r.

Republika Panamy 7 sierpnia 2007 r.

Republika Paragwaju 3 września 2008 r.

Republika Peru 30 stycznia 2008 r.

Republika Południowej Afryki 30 listopada 2007 r.

Republika Portugalska 23 września 2009 r.

Federacja Rosyjska 25 września 2012 r.

Rumunia 31 stycznia 2011 r.

Republika Rwandy 15 grudnia 2008 r.

Saint Vincent i Grenadyny 29 października 2010 r.

Republika Salwadoru 14 grudnia 2007 r.

Republika San Marino 22 lutego 2008 r.

Republika Senegalu 7 września 2010 r.

Republika Serbii 31 lipca 2009 r.

Republika Seszeli 2 października 2009 r.

Republika Sierra Leone 4 października 2010 r.

Republika Słowacka 26 maja 2010 r.

Republika Słowenii 24 kwietnia 2008 r.

Królestwo Suazi 24 września 2012 r.

Republika Sudanu 24 kwietnia 2009 r.

Syryjska Republika Arabska 10 lipca 2009 r.

Królestwo Szwecji 15 grudnia 2008 r.

Królestwo Tajlandii 29 lipca 2008 r.

Zjednoczona Republika Tanzanii 10 listopada 2009 r.

Republika Togijska 1 marca 2011 r.

Republika Tunezyjska 2 kwietnia 2008 r.

Republika Turcji 28 września 2009 r.

Turkmenistan 4 września 2008 r.

Republika Ugandy 25 września 2008 r.

Ukraina 4 lutego 2010 r.

Unia Europejska 23 grudnia 2010 r.

Wschodnia Republika Urugwaju 11 lutego 2009 r.

Republika Vanuatu 23 października 2008 r.

Węgry 20 lipca 2007 r.

Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej 8 czerwca 2009 r.

Republika Włoska 15 maja 2009 r.

Wyspy Cooka 8 maja 2009 r.

Republika Zambii 1 lutego 2010 r.

Republika Zielonego Przylądka 10 października 2011 r.

Państwo Zjednoczonych Emiratów Arabskich 19 marca 2010 r.

2)

w chwili złożenia dokumentu ratyfikacyjnego, zatwierdzenia lub przystąpienia następujące

państwa oraz organizacja międzynarodowa złożyły następujące zastrzeżenia oraz oświadczenia

Związek Australijski

Oświadczenie

„Związek Australijski uznaje zdolność prawną osób niepełnosprawnych, na zasadzie równości

z innymi osobami, we wszystkich aspektach życia. Związek Australijski oświadcza, że

w jego rozumieniu konwencja pozwala na wspierane lub zastępcze podejmowanie decyzji,

co oznacza podejmowanie decyzji w imieniu osoby tylko wtedy, gdy to konieczne, jako

środek ostateczny i otoczony gwarancjami ochrony praw.

Związek Australijski uznaje, że każda osoba niepełnosprawna ma prawo do poszanowania

jej godności fizycznej i psychicznej, na równi z innymi. Związek Australijski oświadcza

ponadto, że w jego rozumieniu konwencja dopuszcza obowiązkowe wsparcie lub leczenie

osób, w tym środki podjęte w celu leczenia niepełnosprawności psychicznej, tylko wtedy,

gdy to konieczne, jako środek ostateczny i otoczony gwarancjami ochrony praw.

Związek Australijski uznaje prawo osób niepełnosprawnych do swobody poruszania się,

wyboru miejsca zamieszkania i do posiadania obywatelstwa, na zasadzie równości z innymi

osobami. Związek Australijski oświadcza ponadto, że w jego rozumieniu konwencja nie

ustanawia prawa wjazdu lub pobytu w kraju dla osoby, która nie jest jego obywatelem;

konwencja nie ma również wpływu na wymagania w zakresie zdrowia stawiane przez Związek

Australijski osobom obcego pochodzenia ubiegającym się o prawo wjazdu lub pobytu na

jego terytorium, w przypadku gdy te wymogi opierają się na uzasadnionych, obiektywnych

i rozsądnych kryteriach.”

Declaration

“Australia recognizes that persons with disability enjoy legal capacity on an equal

basis with others in all aspects of life. Australia declares its understanding that

the Convention allows for fully supported or substituted decision-making arrangements,

which provide for decisions to be made on behalf of a person, only where such arrangements

are necessary, as a last resort and subject to safeguards;

Australia recognizes that every person with disability has a right to respect for

his or her physical and mental integrity on an equal basis with others. Australia

further declares its understanding that the Convention allows for compulsory assistance

or treatment of persons, including measures taken for the treatment of mental disability,

where such treatment is necessary, as a last resort and subject to safeguards;

Australia recognizes the rights of persons with disability to liberty of movement,

to freedom to choose their residence and to a nationality, on an equal basis with

others. Australia further declares its understanding that the Convention does not

create a right for a person to enter or remain in a country of which he or she is

not a national, nor impact on Australia’s health requirements for non-nationals seeking

to enter or remain in Australia, where these requirements are based on legitimate,

objective and reasonable criteria.”

Republika Azerbejdżanu

Oświadczenie

„Republika Azerbejdżanu oświadcza, że nie jest w stanie zagwarantować stosowania postanowień

konwencji na terytoriach okupowanych przez Republikę Armenii, dopóki terytoria te

nie zostaną wyzwolone spod okupacji.”

Declaration

“The Republic of Azerbaijan declares that it is unable to guarantee the application

of the provisions of the Convention in the territories occupied by the Republic of

Armenia until these territories are liberated from occupation.”

Królestwo Belgii

Oświadczenie

„Niniejsze podpisanie jest w równym stopniu wiążące dla wspólnoty francuskiej, wspólnoty

flamandzkiej i wspólnoty niemieckojęzycznej, regionu walońskiego, regionu flamandzkiego

i regionu stołecznego Bruksela.”

Declaration

“This signature is equally binding on the French community, the Flemish community,

the German-speaking community, the Wallone region, the Flemish region and the region

of the capital-Brussels.”

Republika Cypryjska

Zastrzeżenie

„Zważywszy, że ustawa o osobach niepełnosprawnych, tak jak została zharmonizowana

z dyrektywą Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającą ogólne warunki

ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy, przewiduje w dziale 3A, że nie stosuje się ona do zatrudnienia

(a)

w siłach zbrojnych, w zakresie, w jakim charakter pracy wymaga posiadania szczególnych

kwalifikacji, których nie mogą posiadać osoby niepełnosprawne, oraz

(b)

przy pracach, których rodzaj lub okoliczności, w jakich są wykonywane, wymaga posiadania

cech lub kwalifikacji, których nie posiada osoba niepełnosprawna, stanowiących faktyczne

i zasadnicze wymaganie zawodowe, o ile cel jest uzasadniony, a wymaganie proporcjonalne,

biorąc pod uwagę możliwość wprowadzenia racjonalnych usprawnień,

Republika Cypryjska oświadcza, że ratyfikuje konwencję z zastrzeżeniem dotyczącym

art. 27 ust. 1 konwencji, w zakresie, w jakim jego postanowienia nie są zgodne z postanowieniami

działu 3A Ustawy o osobach niepełnosprawnych.”

Reservation

“Whereas the Persons with Disabilities Law, as this has been harmonized with the Council

Directive 2000/78/EC of 27 November 2000 establishing a general framework for equal

treatment in employment and occupation, prescribes in section 3A thereof that the

said Law shall not apply as regards employment

(a)

to the armed forces, to the extent that the nature of the work requires special abilities

which cannot be exercised by persons with disabilities, and

(b)

to occupational activities where by reason of the nature or the context in which they

are carried out, a characteristic or an ability which is not possessed by a person

with a disability, constitutes a genuine and determining occupational requirement,

provided that the objective is legitimate and the requirement is proportionate, taking

into account the possibility of adopting reasonable measures,

the Republic of Cyprus declares that it ratifies the Convention with a reservation

in respect of Article 27(1) of the Convention, to the extent that the provisions thereof

are in conflict with the provisions of section 3A of the Persons with Disabilities

Act.”

Arabska Republika Egiptu

Oświadczenie interpretacyjne

„Arabska Republika Egiptu oświadcza, że zgodnie z jej interpretacją art. 12 Międzynarodowej

konwencji o ochronie i promowaniu praw osób niepełnosprawnych, który dotyczy traktowania

osób niepełnosprawnych na równi z innymi osobami, jeżeli chodzi o zdolność prawną,

o której mowa w ust. 2 tego artykułu, osoby niepełnosprawne mogą nabywać prawa i ponosić

prawną odpowiedzialność (‘ahliyyat al-wujub), ale nie mają zdolności do czynności

prawnych (‘ahliyyat al-’ada’), zgodnie z prawem egipskim.”

Interpretative declaration

“The Arab Republic of Egypt declares that its interpretation of article 12 of the

International Convention on the Protection and Promotion of the Rights of Persons

with Disabilities, which deals with the recognition of persons with disabilities on

an equal basis with others before the law, with regard to the concept of legal capacity

dealt with in paragraph 2 of the said article, is that persons with disabilities enjoy

the capacity to acquire rights and assume legal responsibility (‘ahliyyat al-wujub)

but not the capacity to perform (‘ahliyyat al-’ada’), under Egyptian law.”

Republika Estońska

Oświadczenie

„Republika Estońska interpretuje art. 12 konwencji jako niezakazujący ograniczenia

zdolności do czynności prawnych, jeżeli powstaje taka potrzeba z uwagi na zdolność

danej osoby do rozumienia i kierowania swoim postępowaniem. Ograniczając prawa osoby

mającej ograniczoną zdolność do czynności prawnych, Republika Estońska działa zgodnie

ze swoim prawem krajowym.”

Declaration

“The Republic of Estonia interprets article 12 of the Convention as it does not forbid

to restrict a person’s active legal capacity, when such need arises from the person’s

ability to understand and direct his or her actions. In restricting the rights of

the persons with restricted active legal capacity the Republic of Estonia acts according

to its domestic laws.”

Republika Francuska

Oświadczenia

„Republika Francuska oświadcza, że pojęcie „zgoda” zawarte w art. 15 konwencji będzie

interpretować zgodnie z międzynarodowymi instrumentami, w szczególności tymi, które

odnoszą się do praw człowieka i biomedycyny, oraz zgodnie z ustawodawstwem krajowym,

które jest zgodne z tymi instrumentami. Oznacza to, że w przypadku badań biomedycznych

pojęcie „zgoda” ma zastosowanie do dwóch różnych sytuacji

1.

zgody udzielonej przez osobę, która jest w stanie jej udzielić, oraz

2.

w przypadku osób, które nie są w stanie wyrazić zgody, pozwolenia udzielonego przez

ich przedstawiciela lub władzę, lub instytucję, zgodnie z prawem.

Republika Francuska uznaje, że ważne jest, by osoby, które nie są w stanie swobodnie

i świadomie wyrazić zgody, były objęte szczególną ochroną, bez uszczerbku dla wszelkich

badań medycznych korzystnych dla nich. Oprócz pozwolenia, o którym mowa w punkcie

2 powyżej, inne środki ochronne, takie jak przewidziane w wymienionych instrumentach

międzynarodowych, są uważane za stanowiące część tej ochrony.”

„W odniesieniu do art. 29 konwencji, wykonywanie prawa do głosowania stanowi element

zdolności prawnej, który nie może podlegać ograniczeniu, wyjąwszy sytuacje i zgodnie

z warunkami określonymi w art. 12 konwencji.”

Declarations

“The French Republic declares that it will interpret the term “consent” in article

15 of the Convention in conformity with international instruments, in particular those

that relate to human rights and biomedicine, and with national legislation, which

is in line with these instruments. This means that, as far as biomedical research

is concerned, the term “consent” applies to two different situations

1.

Consent given by a person who is able to consent, and

2.

In the case of persons who are not able to give their consent, permission given by

their representative or an authority or body provided for by law.

The French Republic considers it important that persons who are unable to give their

free and informed consent receive specific protection, without prejudice to all medical

research of benefit to them. In addition to the permission referred to under paragraph

2 above, other protective measures, such as those included in the above-mentioned

international instruments, are considered to be part of this protection.”

“With regard to article 29 of the Convention, the exercise of the right to vote is

a component of legal capacity that may not be restricted except in the conditions

and in accordance with the modalities provided for in article 12 of the Convention.”

Republika Grecka

Zastrzeżenie

„Postanowienia art. 27 ust. 1 Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych nie będą

stosowane, jeżeli chodzi o zatrudnienie i pracę w armii i siłach bezpieczeństwa w

odniesieniu do różnego traktowania w służbie ze względu na niepełnosprawność, tak

jak to stanowi art. 8 ust. 4 ustawy 3304/2005 o wdrożeniu zasady równego traktowania,

przyjętej na podstawie art. 3 ust. 4 i art. 4 dyrektywy Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającej

ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy.”

Reservation

“The provisions of Article 27 paragraph 1 of the Convention on the Rights of Persons

with Disabilities shall not apply with respect to employment and occupation in the

armed and security forces in so far as it relates to a difference of treatment on

grounds of disability concerning the service thereto, as provided in Article 8 paragraph

4 of the Law 3304/2005 for the implementation of the principle of equal treatment,

adopted pursuant to Articles 3 paragraph 4 and 4 of the Council Directive 2000/78/EC

of 27 November 2000 establishing a general framework for equal treatment in employment

and occupation.”

Islamska Republika Iranu

Oświadczenie

„W odniesieniu do artykułu 46, Islamska Republika Iranu oświadcza, że nie uznaje się

za związaną jakimikolwiek postanowieniami konwencji, które mogą pozostawać w sprzeczności

z odpowiednimi przepisami krajowymi.”

Declaration

„With regard to Article 46, the Islamic Republic of Iran declares that it does not

consider itself bound by any provisions of the Convention, which may be incompatible

with its applicable rules.”

Kanada

Oświadczenie

„Kanada uznaje, że osoby niepełnosprawne mają zdolność prawną na równi z innymi osobami,

we wszystkich aspektach życia. Kanada oświadcza, że w jej interpretacji art. 12 pozwala

na wspieranie podejmowania decyzji i podejmowanie decyzji w zastępstwie, w odpowiednich

okolicznościach i zgodnie z prawem.

W zakresie, w jakim art. 12 może być interpretowany jako wymagający wyeliminowania

wszystkich rozwiązań dotyczących podejmowania decyzji w zastępstwie, Kanada zastrzega

sobie prawo stosowania w dalszym ciągu takich rozwiązań, w odpowiednich okolicznościach

oraz z zastosowaniem odpowiednich i skutecznych gwarancji ochrony. W odniesieniu do

art. 12 ust. 4, Kanada zastrzega sobie prawo, by nie wszystkie takie rozwiązania były

objęte regularną kontrolą sprawowaną przez niezależny organ, w przypadku gdy podlegają

już kontroli lub jest możliwe składanie odwołań w kwestii ich stosowania.”

Zastrzeżenie

„Kanada interpretuje art. 33 ust. 2 jako dotyczący państw federalnych, w których stosowanie

konwencji będzie dokonywało się na więcej niż jednym szczeblu administracji i poprzez

różne mechanizmy, w tym już istniejące.”

Declaration

“Canada recognises that persons with disabilities are presumed to have legal capacity

on an equal basis with others in all aspects of their lives. Canada declares its understanding

that Article 12 permits supported and substitute decision-making arrangements in appropriate

circumstances and in accordance with the law.

To the extent Article 12 may be interpreted as requiring the elimination of all substitute

decision-making arrangements, Canada reserves the right to continue their use in appropriate

circumstances and subject to appropriate and effective safeguards. With respect to

Article 12 (4), Canada reserves the right not to subject all such measures to regular

review by an independent authority, where such measures are already subject to review

or appeal.”

Reservation

“Canada interprets Article 33 (2) as accommodating the situation of federal states

where the implementation of the Convention will occur at more than one level of government

and through a variety of mechanisms, including existing ones.”

Republika Korei

Zastrzeżenie

„…z zastrzeżeniem dotyczącym postanowienia o ubezpieczeniu na życie zawartym w art.

25 lit. (e).”

Reservation

“…with a reservation on the provision regarding life insurance in the paragraph (e)

of the Article 25.”

Republika Litewska

Oświadczenie

„Republika Litewska oświadcza, że pojęcie „zdrowie seksualne i prokreacyjne” użyte

w art. 25 lit. (a) konwencji nie będzie interpretowane jako ustanawiające nowe prawa

człowieka i tworzące odpowiednie międzynarodowe zobowiązania dla Republiki Litewskiej.

Treść prawna tego pojęcia nie obejmuje wsparcia, zachęty czy promowania przerywania

ciąży, sterylizacji i innych procedur medycznych podejmowanych w stosunku do osób

niepełnosprawnych, które mogłyby stać się podstawą dyskryminacji ze względu na cechy

genetyczne.”

Declaration

“The Republic of Lithuania declares that the concept of “sexual and reproductive health”

used in Article 25(a) of the Convention shall not be interpreted to establish new

human rights and create relevant international commitments of the Republic of Lithuania.

The legal content of this concept does not include support, encouragement or promotion

of pregnancy termination, sterilization and medical procedures of persons with disabilities,

able to cause discrimination on the grounds of genetic features.”

Malezja

Oświadczenie

„Malezja uznaje, że zasady niedyskryminacji i równości szans, przewidziane w art.

3 lit. (b) i lit. (e) oraz w art. 5 ust. 2 niniejszej konwencji, mają zasadnicze znaczenie

dla zapewnienia pełnego i na równych zasadach korzystania z praw człowieka i podstawowych

wolności przez wszystkie osoby niepełnosprawne oraz promowania poszanowania ich wrodzonej

godności; należy je stosować i interpretować na podstawie niepełnosprawności i na

równych zasadach, jak w stosunku do innych osób. Malezja oświadcza, że stosowanie

przez nią i interpretowanie Federalnej Konstytucji Malezji w zakresie zasady niedyskryminacji

i równości szans nie będą traktowane jako naruszające art. 3 lit. (b) oraz lit. (e)

oraz art. 5 ust. 2 konwencji. Malezja uznaje prawo do udziału osób niepełnosprawnych

w życiu kulturalnym, rekreacji i wypoczynku w rozumieniu art. 30 niniejszej konwencji

i interpretuje uznanie tych praw jako przedmiot ustawodawstwa krajowego.”

Zastrzeżenie

„Rząd Malezji ratyfikuje niniejszą konwencję z zastrzeżeniem, że nie uznaje się za

związany artykułami 15 i 18 niniejszej konwencji.”

Declaration

“Malaysia acknowledges that the principles of non-discrimination and equality of opportunity

as provided in articles 3 (b), 3 (e) and 5 (2) of the said Convention are vital in

ensuring full and equal enjoyment of all human rights and fundamental freedoms by

all persons with disabilities, and to promote respect for their inherent dignity,

which shall be applied and interpreted on the basis of disability and on equal basis

with others. Malaysia declares that its application and interpretation of the Federal

Constitution of Malaysia pertaining to the principles of non-discrimination and equality

of opportunity shall not be treated as contravening articles 3 (b), 3 (e) and 5 (2)

of the said Convention. Malaysia recognizes the participation of persons with disabilities

in cultural life, recreation and leisure as provided in article 30 of the said Convention

and interprets that the recognition is a matter for national legislation.”

Reservation

“The Government of Malaysia ratifies the said Convention subject to the reservation

that it does not consider itself bound by articles 15 and 18 of the said Convention.”

Republika Mauritiusu

Zastrzeżenia

„Republika Mauritiusu oświadcza, że obecnie nie podejmie żadnych działań przewidzianych

w art. 9 ust. 2 lit. (d) i (e) ze względu na ich daleko idące skutki finansowe. Odnośnie

do art. 24 ust. 2 lit. (b), Republika Mauritiusu prowadzi politykę kształcenia integracyjnego,

którą wdraża równolegle z kształceniem specjalnym.”

„Rząd Republiki Mauritiusu czyni następujące zastrzeżenie w odniesieniu do art. 11

Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawach osób niepełnosprawnych dotyczącego sytuacji

zagrożenia i wymagających pomocy humanitarnej. Rząd Mauritiusu podpisuje niniejszą

konwencję z zastrzeżeniem, że nie uznaje się zobowiązany do podjęcia działań wymienionych

w art. 11, o ile ustawodawstwo krajowe nie daje podstaw prawnych do ich podjęcia.”

Reservations

“The Republic of Mauritius declares that it shall not for the time being take any

of the measures provided for in Articles 9.2 (d) and (e) in view of their heavy financial

implication. With regard to Article 24.2 (b), the Republic of Mauritius has a policy

of inclusive education which is being implemented incrementally alongside special

education.”

“The Government of the Republic of Mauritius makes the following reservations in relation

to Article 11 of the United Nations Convention on the Rights of Persons with Disabilities

which pertains to situations of risk and humanitarian emergencies. The Government

of Mauritius signs the present Convention subject to the reservation that it does

not consider itself bound to take measures specified in article 11 unless permitted

by domestic legislation expressly providing for the taking of such measures.”

Republika Salwadoru

Zastrzeżenie

„Rząd Republiki Salwadoru podpisuje niniejszą Konwencję o prawach osób niepełnosprawnych

i Protokół fakultatywny do niej, przyjęte przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych

dnia 13 grudnia 2006 r., w zakresie, w jakim ich postanowienia nie są sprzeczne lub

nie naruszają reguł, zasad i norm ujętych w Konstytucji Republiki Salwadoru, w szczególności

w wyliczeniu jej zasad.”

Reservation

“The Government of the Republic of El Salvador signs the present Convention on the

Rights of Persons with Disabilities and the Optional Protocol thereto, adopted by

the United Nations General Assembly on 13 December 2006, to the extent that its provisions

do not prejudice or violate the provisions of any of the precepts, principles and

norms enshrined in the Constitution of the Republic of El Salvador, particularly in

its enumeration of principles.”

Syryjska Republika Arabska

Oświadczenie

„Podpisanie przez nas niniejszej konwencji nie oznacza w żadnym przypadku uznania

Państwa Izrael lub nawiązania z nim stosunków w jakiejkolwiek formie lub kształcie,

w związku z niniejszą konwencją.

Podpisaliśmy dziś konwencję na podstawie interpretacji zawartej w liście z dnia 5

grudnia 2006 r. od Stałego Przedstawiciela Iraku przy Organizacji Narodów Zjednoczonych,

występującego jako Przewodniczący Grupy Państw Arabskich w tym miesiącu, skierowanego

do Przewodniczącego Komitetu, który to list przedstawia interpretację art. 12 przez

Grupę Państw Arabskich w zakresie interpretacji pojęcia „zdolność prawna”.”

Understanding

“Our signature of this Convention does not in any way, imply recognition of Israel

or entry into relations with Israel, in any shape or form, in connection with the

Convention.

We signed today on the basis of the understanding contained in the letter dated 5

December 2006 from the Permanent Representative of Iraq to the United Nations addressed,

in his capacity as Chairman of the Group of Arab States for that month, to the Chairman

of the Committee, which contains the interpretation of the Arab Group concerning article

12 relating to the interpretation of the concept of “legal capacity”.”

Królestwo Tajlandii

Oświadczenie interpretacyjne

„Królestwo Tajlandii niniejszym oświadcza, że wykonywanie art. 18 konwencji będzie

zapewnione odpowiednio do krajowych ustaw, rozporządzeń i praktyki w Królestwie Tajlandii.”

Interpretative declaration

“The Kingdom of Thailand hereby declares that the application of Article 18 of the

Convention shall be subject to the national laws, regulations and practices in Thailand.”

Unia Europejska

Oświadczenie

„Art. 44 ust. 1 Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawach osób niepełnosprawnych (zwanej

dalej „konwencją”) stanowi, że organizacja integracji regionalnej w instrumencie formalnego

potwierdzenia lub przystąpienia zadeklaruje zakres swoich kompetencji odnośnie do

kwestii uregulowanych w konwencji.

Obecnymi członkami Wspólnoty Europejskiej są: Królestwo Belgii, Republika Bułgarii,

Republika Czeska, Królestwo Danii, Republika Federalna Niemiec, Republika Estońska,

Republika Grecka, Królestwo Hiszpanii, Republika Francuska, Irlandia, Republika Włoska,

Republika Cypryjska, Republika Łotewska, Republika Litewska, Wielkie Księstwo Luksemburga,

Republika Węgier, Republika Malty, Królestwo Niderlandów, Republika Austrii, Rzeczpospolita

Polska, Republika Portugalska, Rumunia, Republika Słowenii, Republika Słowacka, Republika

Finlandii, Królestwo Szwecji oraz Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii

Północnej.

Wspólnota Europejska zauważa, że dla celów konwencji pojęcie „Państwa-Strony” odnosi

się do organizacji integracji regionalnej, w granicach ich kompetencji.

Konwencja Narodów Zjednoczonych o prawach osób niepełnosprawnych będzie stosowana,

w zakresie kompetencji Wspólnoty Europejskiej, na terytoriach, na których stosuje

się Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską i na zasadach w nim wytyczonych, w

szczególności w art. 299.

W myśl art. 299 niniejsze oświadczenie nie ma zastosowania do terytoriów państw członkowskich,

do których niniejszy traktat nie ma zastosowania i nie wpływa na takie akty czy stanowiska,

które mogą być przyjęte w ramach konwencji przez te państwa członkowskie w imieniu

i w interesie tych terytoriów.

W myśl art. 44 ust. 1 konwencji niniejsze oświadczenie wskazuje kompetencje przekazane

Wspólnocie przez państwa członkowskie na podstawie Traktatu ustanawiającego Wspólnotę

Europejską, odnośnie do kwestii objętych przez konwencję.

Zakres i wykonywanie kompetencji Wspólnoty podlegają, z samej istoty, stałemu rozwojowi

i Wspólnota będzie uzupełniać niniejsze oświadczenie lub wnosić do niego poprawki,

w razie konieczności, zgodnie z art. 44 ust. 1 konwencji.

Niektóre kwestie pozostają w wyłącznej właściwości Wspólnoty Europejskiej, inne są

objęte wspólną kompetencją Wspólnoty Europejskiej i państw członkowskich. Państwa

członkowskie zachowują kompetencje w zakresie wszelkich kwestii, w których kompetencje

nie zostały przekazane Wspólnocie Europejskiej.

W chwili obecnej

1.

Wspólnota posiada wyłączne kompetencje, jeżeli chodzi o zgodność pomocy państwa z

zasadami wspólnego rynku i taryfami wspólnej strefy celnej.

W zakresie, w jakim postanowienia konwencji mają wpływ na prawo wspólnotowe, Wspólnota

Europejska ma wyłączne kompetencje do przyjmowania zobowiązań dotyczących jej administracji

publicznej. W związku z tym Wspólnota oświadcza, że ma uprawnienia do rozstrzygania

kwestii związanych z rekrutacją, warunkami pracy, wynagrodzeniem, szkoleniem itd.

niewybieralnych urzędników w regulaminach pracowniczych oraz do wydawania przepisów

wykonawczych do tych regulaminów (Rozporządzenie Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 z dnia 29 lutego 1968 r. ustanawiające

Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich i warunki zatrudnienia innych

pracowników Wspólnot Europejskich

(Dz. Urz. L 56 z 04.03.1968, str. 1)).

2.

Wspólnota dzieli kompetencje z państwami członkowskimi w zakresie działań na rzecz

zwalczania dyskryminacji z powodu niepełnosprawności, swobodnego przepływu dóbr, osób,

usług i kapitału, rolnictwa, transportu kolejowego, drogowego, morskiego i powietrznego,

opodatkowania, rynku wewnętrznego, równej płacy kobiet i mężczyzn, sieci transeuropejskich

i statystyki.

Wspólnota Europejska ma wyłączną kompetencję, by przystąpić do niniejszej konwencji

w odniesieniu do tych kwestii tylko w takim zakresie, w jakim postanowienia konwencji

lub instrumenty prawne przyjęte w celu jej wdrożenia mają wpływ na wspólne zasady

uprzednio ustanowione przez Wspólnotę Europejską. Tam, gdzie obowiązują zasady Wspólnoty,

ale konwencja nie ma na nie wpływu, w szczególności w przypadku, gdy przepisy wspólnotowe

wyznaczają jedynie minimalne standardy, państwa członkowskie mają kompetencję do działania

w tym obszarze, bez uszczerbku dla kompetencji Wspólnoty Europejskiej. Państwa członkowskie

zachowują kompetencje w innych przypadkach. Lista przyjętych przez Wspólnotę Europejską

aktów prawnych mających zastosowanie jest zawarta w załączniku do niniejszego oświadczenia.

Zakres kompetencji Wspólnoty Europejskiej wynikający z tych aktów musi być oceniany

w odniesieniu do szczegółowych zapisów dotyczących każdego rozwiązania, a w szczególności

do zakresu, w jakim zapisy te ustanawiają wspólne zasady.

3.

Następująca polityka WE może również mieć znaczenie dla konwencji NZ: państwa członkowskie

i Wspólnota będą pracować nad stworzeniem skoordynowanej strategii zatrudnienia. Wspólnota

będzie uczestniczyć w podnoszeniu jakości kształcenia poprzez zachęcanie do współpracy

między państwami członkowskimi i, jeżeli zajdzie taka potrzeba, poprzez wspieranie

i uzupełnianie ich działań. Wspólnota wdroży politykę szkolenia zawodowego, która

będzie uzupełniać i wspierać działania państw członkowskich. W celu propagowania harmonijnego

rozwoju Wspólnoty jako całości, Wspólnota stworzy plan działań na rzecz wzmocnienia

spójności społeczno-gospodarczej i będzie go realizować. Wspólnota prowadzi politykę

współpracy na rzecz rozwoju oraz współpracę gospodarczą, finansową i techniczną z

państwami trzecimi, bez naruszania odpowiednich kompetencji państw członkowskich.

Załącznik

Akty wspólnotowe, które odnoszą się do kwestii regulowanych przez konwencję

Akty wspólnotowe wymienione poniżej przedstawiają zakres kompetencji Wspólnoty zgodnie

z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską. W szczególności, niektóre kwestie

pozostają w zakresie wyłącznej kompetencji Wspólnoty Europejskiej, inne objęte są

wspólną kompetencją Wspólnoty i państw członkowskich. Zakres kompetencji Wspólnoty

wynikający z tych aktów musi być oceniany w odniesieniu do szczegółowych zapisów dotyczących

każdego środka i, w szczególności, do zakresu, w jakim zapisy te ustanawiają wspólne

zasady, na które zapisy konwencji mogą mieć wpływ.

-

w zakresie dostępności

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 1999/5/WE z dnia 9 marca 1999 r. w sprawie

urządzeń radiowych i końcowych urządzeń telekomunikacyjnych oraz wzajemnego uznawania

ich zgodności

(Dz. Urz. L 91 z 07.04.1999, str. 10),

Dyrektywa 2001/85/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 listopada 2001 r. odnosząca

się do przepisów szczególnych dotyczących pojazdów wykorzystywanych do przewozu pasażerów

i mających więcej niż osiem siedzeń poza siedzeniem kierowcy, zmieniająca dyrektywy

70/156/EWG i 97/27/WE

(Dz. Urz. L 42 z 13.02.2002, str. 1),

Dyrektywa 96/48/WE w sprawie interoperacyjności transeuropejskiego systemu kolei dużych

prędkości

(Dz. Urz. L 235 z 17.09.1996, str. 6-24) zmieniona przez dyrektywę 2004/50/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r.

(Dz. Urz. L 164 z 30.04.2004, str. 114),

Dyrektywa 2001/16/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie interoperacyjności

transeuropejskiego systemu kolei konwencjonalnej

(Dz. Urz. L 110 z 20.04.2001, str. 1-27) zmieniona przez dyrektywę 2004/50/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r.

(Dz. Urz. L 164 z 30.04.2004, str. 114),

Dyrektywa 2006/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. ustanawiająca

wymagania techniczne dla statków żeglugi śródlądowej i uchylająca dyrektywę Rady 82/714/EWG

(Dz. Urz. L 389 z 30.12.2006, str. 1),

Dyrektywa 2003/24/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 kwietnia 2003 r. zmieniająca

dyrektywę Rady 98/18/WE w sprawie reguł i norm bezpieczeństwa statków pasażerskich

(Dz. Urz. L 123 z 17.05.2003, str. 18),

Dyrektywa 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. ustanawiająca

ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych

zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów (Dyrektywa ramowa) (tekst mający

znaczenie dla EOG)

(Dz. Urz. L 263 z 09.10.2007, str. 1),

Decyzja Komisji 2008/164/WE z dnia 21 grudnia 2007 r. dotycząca technicznej specyfikacji

interoperacyjności w zakresie aspektu „Osoby o ograniczonej możliwości poruszania

się” transeuropejskiego systemu kolei konwencjonalnych i transeuropejskiego systemu

kolei dużych prędkości

(Dz. Urz. L 64 z 07.03.2008, str. 72),

Dyrektywa 95/16/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 czerwca 1995 r. w sprawie

zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich dotyczących dźwigów

(Dz. Urz. L 213 z 07.09.1995, str. 1) zmieniona dyrektywą 2006/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie

maszyn, zmieniająca dyrektywę 95/16/WE (przeformułowaną)

(Dz. Urz. L 157 z 09.06.2006, str. 24),

Dyrektywa 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie

wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (Dyrektywa ramowa)

(Dz. Urz. L 108 z 24.04.2002, str. 33),

Dyrektywa 2002/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie

usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw

użytkowników (dyrektywa o usłudze powszechnej)

(Dz. Urz. L 108 z 24.04.2002, str. 51),

Dyrektywa 97/67/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie

wspólnych zasad rozwoju rynku wewnętrznego usług pocztowych Wspólnoty oraz poprawy

jakości usług

(Dz. Urz. L 15 z 21.01.1998, str. 14), zmieniona dyrektywą 2002/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 czerwca 2002 r. zmieniającą

dyrektywę 97/67/WE w zakresie dalszego otwarcia na konkurencję wspólnotowych usług

pocztowych

(Dz. Urz. L 176 z 05.07.2002, str. 21), zmieniona dyrektywą 2008/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 lutego 2008 r. zmieniającą

dyrektywę 97/67/WE w odniesieniu do pełnego urzeczywistnienia rynku wewnętrznego usług

pocztowych Wspólnoty

(Dz. Urz. L 52 z 27.02.2008, str. 3),

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiające przepisy

ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu

Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1260/1999

(Dz. Urz. L 210 z 31.07.2006, str. 25),

Dyrektywa 2004/17/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. koordynująca

procedury przetargowe podmiotów działających w sektorach wodnym, energetycznym, transportu

i usług pocztowych

(Dz. Urz. L 134 z 30.04.2004, str. 1),

Dyrektywa 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie

koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy

i usługi

(Dz. Urz. L 134 z 30.04.2004, str. 114),

Dyrektywa Rady 92/13/WE z dnia 25 lutego 1992 r. koordynująca procedury udzielania

zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu

i usług pocztowych

(Dz. Urz. L 76 z 23.03.1992, str. 14), zmieniona dyrektywą 2007/66/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 grudnia 2007 r. zmieniającą

dyrektywy Rady nr 89/665/EWG i 92/13/EWG w zakresie poprawy skuteczności procedur

odwoławczych w dziedzinie udzielania zamówień publicznych

(Dz. Urz. L 335 z 20.12.2007, str. 31),

Dyrektywa Rady 89/665/EWG z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie koordynacji przepisów

ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do stosowania procedur

odwoławczych w zakresie udzielania zamówień publicznych na dostawy i roboty budowlane

(Dz. Urz. L 395 z 30.12.1989, str. 33), zmieniona dyrektywą 2007/66/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 grudnia 2007 r. zmieniającą

dyrektywy Rady nr 89/665/EWG i 92/13/EWG w zakresie poprawy skuteczności procedur

odwoławczych w dziedzinie udzielania zamówień publicznych

(Dz. Urz. L 335 z 20.12.2007, str. 31),

-

w obszarze samodzielnego życia i włączenia społecznego, pracy i zatrudnienia

Dyrektywa Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiająca ogólne warunki

ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy

(Dz. Urz. L 303 z 02.12.2000, str. 16),

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznające niektóre

rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu

(ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych)

(Dz. Urz. L 214 z 09.08.2008, str. 3),

Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2289/83 z dnia 29 lipca 1983 r. ustanawiające przepisy

w celu wykonania art. 70-78 rozporządzenia Rady (EWG) nr 918/83 ustanawiającego wspólnotowy

system zwolnień celnych

(Dz. Urz. L 220 z 11.08.1983, str. 15),

Dyrektywa Rady 83/181/EWG z dnia 28 marca 1983 r. określająca zakres art. 14 ustęp

1 lit. d) dyrektywy 77/388/EWG w odniesieniu do zwolnienia z podatku od wartości dodanej

na przywóz finalny niektórych towarów

(Dz. Urz. L 105 z 23.04.1983, str. 38),

Dyrektywa 2006/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 lipca 2006 r. w sprawie

wprowadzenia w życie zasady równości szans oraz równego traktowania kobiet i mężczyzn

w dziedzinie zatrudnienia i pracy (przeformułowana)

(Dz. Urz. L 204 z 26.07.2006, str. 23),

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 918/83 z dnia 28 marca 1983 r. ustanawiające wspólnotowy

system zwolnień celnych

(Dz. Urz. L 105 z 23.04.1983, str. 1),

Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu

podatku od wartości dodanej

(Dz. Urz. L 347 z 11.12.2006, str. 1), zmieniona dyrektywą Rady 2009/47/WE z dnia 5 maja 2009 r. zmieniającą dyrektywę 2006/112/WE

w zakresie stawek obniżonych podatku od wartości dodanej

(Dz. Urz. L 116 z 09.05.2009, str. 18),

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia

rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów

Wiejskich (EFRROW)

(Dz. Urz. L 277 z 21.10.2005, str. 1),

Dyrektywa Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji

wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych

i energii elektrycznej (tekst o znaczeniu dla EOG)

(Dz. Urz. L 283 z 31.10.2003, str. 51),

-

w zakresie mobilności osobistej

Dyrektywa Rady 91/439/EWG z dnia 29 lipca 1991 r. w sprawie praw jazdy

(Dz. Urz. L 237 z 24.08.1991, str. 1), Dyrektywa 2006/126/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w

sprawie praw jazdy (przekształcenie) (tekst mający znaczenie dla EOG)

(Dz. Urz. L 403 z 30.12.2006, str. 18),

Dyrektywa 2003/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie

wstępnej kwalifikacji i okresowego szkolenia kierowców niektórych pojazdów drogowych

do przewozu rzeczy lub osób, zmieniająca rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 oraz

dyrektywę Rady 91/439/EWG i uchylająca dyrektywę Rady 76/914/EWG

(Dz. Urz. L 226 z 10.09.2003, str. 4),

Rozporządzenie (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r.

ustanawiające wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy

przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylające rozporządzenie

(EWG) nr 295/91 (tekst mający znaczenie dla EOG)

(Dz. Urz. L 46 z 17.02.2004, str. 1),

Rozporządzenie (WE) nr 1107/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 lipca 2006 r.

w sprawie praw osób niepełnosprawnych oraz osób o ograniczonej sprawności ruchowej

podróżujących drogą lotniczą (tekst o znaczeniu dla EOG)

(Dz. Urz. L 204 z 26.07.2006, str. 1),

Rozporządzenie (WE) nr 1899/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia

2006 r. zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3922/91 w sprawie harmonizacji wymagań

technicznych i procedur administracyjnych w dziedzinie lotnictwa cywilnego (tekst

o znaczeniu dla EOG)

(Dz. Urz. L 377 z 27.12.2006, str. 1),

Rozporządzenie (WE) nr 1371/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października

2007 r. dotyczące praw i obowiązków pasażerów w ruchu kolejowym

(Dz. Urz. L 315 z 03.12.2007, str. 14),

Rozporządzenie (WE) nr 1370/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października

2007 r. dotyczące usług publicznych w zakresie kolejowego i drogowego transportu pasażerskiego

oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 1191/69 i (EWG) nr 1107/70

(Dz. Urz. L 315 z 03.12.2007, str. 1),

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 8/2008 z dnia 11 grudnia 2007 r. zmieniające rozporządzenie

Rady (EWG) nr 3922/91 w odniesieniu do wspólnych wymagań technicznych i procedur administracyjnych

mających zastosowanie do komercyjnego transportu lotniczego (tekst o znaczeniu dla

EOG)

(Dz. Urz. L 10 z 12.01.2008, str. 1),

-

w zakresie dostępu do informacji

Dyrektywa 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w

sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych

u ludzi, zmieniona dyrektywą 2004/27/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r.

(Dz. Urz. L 136 z 30.04.2004, str. 34),

Dyrektywa 2007/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 grudnia 2007 r. zmieniająca

dyrektywę Rady 89/552/EWG w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych

i administracyjnych państw członkowskich dotyczących świadczenia audiowizualnych usług

medialnych (tekst mający znaczenie dla EOG)

(Dz. Urz. L 332 z 18.12.2007, str. 27),

Dyrektywa 2000/31/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 8 czerwca 2000 r. w sprawie

niektórych aspektów prawnych usług społeczeństwa informacyjnego, w szczególności handlu

elektronicznego w ramach rynku wewnętrznego (dyrektywa o handlu elektronicznym)

(Dz. Urz. L 178 z 17.07.2000, str. 1),

Dyrektywa 2001/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie

harmonizacji niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym

(Dz. Urz. L 167 z 22.06.2001, str. 10),

Dyrektywa 2005/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 maja 2005 r. dotycząca

nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów

na rynku wewnętrznym oraz zmieniająca dyrektywę Rady 84/450/EWG, dyrektywy 97/7/WE,

98/27/WE i 2002/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz rozporządzenie (WE) nr

2006/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady

(Dz. Urz. L 149 z 11.06.2005, str. 22),

-

w zakresie danych statystycznych i zbierania danych

Dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r.

w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego

przepływu tych danych

(Dz. Urz. L 281 z 23.11.1995, str. 31),

Rozporządzenie Rady (WE) 577/98 z dnia 9 marca 1998 r. w sprawie organizacji badania

prób losowych dotyczącego siły roboczej we Wspólnocie

(Dz. Urz. L 77 z 14.03.1998, str. 3) oraz towarzyszące mu rozporządzenia wykonawcze,

Rozporządzenie (WE) nr 1177/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 czerwca

2003 r. dotyczące statystyk Wspólnoty w sprawie dochodów i warunków życia (EU-SILC)

(tekst o znaczeniu dla EOG)

(Dz. Urz. L 165 z 03.07.2003, str. 1) oraz towarzyszące mu rozporządzenia wykonawcze,

Rozporządzenie (WE) nr 458/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 kwietnia

2007 r. w sprawie europejskiego systemu zintegrowanych statystyk na temat ochrony

socjalnej (ESSPROS) (tekst mający znaczenie dla EOG)

(Dz. Urz. L 113 z 30.04.2007, str. 3) oraz towarzyszące mu rozporządzenia wykonawcze,

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1338/2008 z dnia 16 grudnia

2008 r. w sprawie statystyk Wspólnoty w zakresie zdrowia publicznego oraz zdrowia

i bezpieczeństwa w pracy

(Dz. Urz. L 354 z 31.12.2008, str. 70),

-

w obszarze współpracy międzynarodowej

Rozporządzenie (WE) nr 1905/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia

2006 r. ustanawiające instrument finansowania współpracy na rzecz rozwoju

(Dz. Urz. L 378 z 27.12.2006, str. 41),

Rozporządzenie (WE) nr 1889/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia

2006 r. w sprawie ustanowienia instrumentu finansowego na rzecz wspierania demokracji

i praw człowieka na świecie

(Dz. Urz. L 386 z 29.12.2006, str. 1),

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 718/2007 z dnia 12 czerwca 2007 r. wdrażające rozporządzenie

Rady (WE) nr 1085/2006 ustanawiające instrument pomocy przedakcesyjnej (IPA)

(Dz. Urz. L 170 z 29.06.2007, str. 1).”

Zastrzeżenie

„Wspólnota Europejska oświadcza, że w myśl prawa wspólnotowego (w szczególności dyrektywy Rady z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającej ogólne warunki ramowe równego

traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy) państwa członkowskie mogą, o ile to właściwe, zgłosić zastrzeżenia do art. 27 ust.

1 Konwencji o niepełnosprawności w zakresie, w jakim art. 3 ust. 4 tej dyrektywy zapewnia

im prawo wyłączenia z zakresu stosowania dyrektywy zakazu dyskryminacji ze względu

na niepełnosprawność w odniesieniu do zatrudnienia w siłach zbrojnych. Wspólnota oświadcza

zatem, że zawiera konwencję bez naruszenia tego prawa, zagwarantowanego państwom członkowskim

na mocy prawa wspólnotowego.”

Declaration

“Article 44(1) of the United Nations Convention on the Rights of Persons with Disabilities

(hereinafter referred to as the ‘Convention’) provides that a regional integration

organisation in its instrument of formal confirmation or accession is to declare the

extent of its competence with respect to matters governed by the Convention.

The current members of the European Community are the Kingdom of Belgium, the Republic

of Bulgaria, the Czech Republic, the Kingdom of Denmark, the Federal Republic of Germany,

the Republic of Estonia, the Hellenic Republic, the Kingdom of Spain, the French Republic,

Ireland, the Italian Republic, the Republic of Cyprus, the Republic of Latvia, the

Republic of Lithuania, the Grand Duchy of Luxembourg, the Republic of Hungary, the

Republic of Malta, the Kingdom of the Netherlands, the Republic of Austria, the Republic

of Poland, the Portuguese Republic, Romania, the Republic of Slovenia, the Slovak

Republic, the Republic of Finland, the Kingdom of Sweden and the United Kingdom of

Great Britain and Northern Ireland.

The European Community notes that for the purpose of the Convention, the term “State

Parties” applies to regional integration organisations within the limits of their

competence.

The United Nations Convention on the Rights of Persons with Disabilities shall apply,

with regard to the competence of the European Community, to the territories in which

the Treaty establishing the European Community is applied and under the conditions

laid down in that Treaty, in particular Article 299 thereof.

Pursuant to Article 299, this Declaration is not applicable to the territories of

the Member States in which the said Treaty does not apply and is without prejudice

to such act or positions as may be adopted under the Convention by Member States concerned

on behalf and in the interests of those territories.

In accordance with Article 44(1) of the Convention, this Declaration indicates the

competences transferred to the Community by the Member States under the Treaty establishing

the European Community, in the areas covered by the Convention.

The scope and the exercise of Community competence are, by their nature, subject to

continuous development and the Community will complete or amend this Declaration,

if necessary, in accordance with Article 44(1) of the Convention.

In some matters the European Community has exclusive competence and in other matters

competence is shared between the European Community and the Member States. The Member

States remain competent for all matters in respect of which no competence has been

transferred to the European Community.

At present

1.

The Community has exclusive competence as regards the compatibility of state aid with

the common market and the common custom tariff.

To the extent that provisions of Community law are affected by the provision of the

Convention, the European Community has an exclusive competence to accept such obligations

with respect to its own public administration. In this regard, the Community declares

that it has power to deal with regulating the recruitment, conditions of service,

remuneration, training etc. of non-elected officials under the Staff Regulations and

the implementing rules to those Regulations (Council Regulation (EEC, Euratom, ECSC)

No 259/68 of 29 February 1968 laying down the Staff Regulations of officials of the

European Communities and the Conditions of Employment of other servants of the European

Communities (OJ L 56, 4.3.1968, p. 1)).

2.

The Community shares competence with Member States as regards action to combat discrimination

on the ground of disability, free movement of goods, persons, services and capital

agriculture, transport by rail, road, sea and air transport, taxation, internal market,

equal pay for male and female workers, Trans-European network policy and statistics.

The European Community has exclusive competence to enter into this Convention in respect

of those matters only to the extent that provisions of the Convention or legal instruments

adopted in implementation thereof affect common rules previously established by the

European Community. When Community rules exist but are not affected, in particular

in cases of Community provisions establishing only minimum standards, the Member States

have competence, without prejudice to the competence of the European Community to

act in this field. Otherwise competence rests with the Member States. A list of relevant

acts adopted by the European Community appears in the Appendix hereto. The extent

of the European Community’s competence ensuing from these acts must be assessed by

reference to the precise provisions of each measure, and in particular, the extent

to which these provisions establish common rules.

3.

The following EC policies may also be relevant to the UN Convention: Member States

and the Community shall work towards developing a coordinated strategy for employment.

The Community shall contribute to the development of quality of education by encouraging

cooperation between Member States and, if necessary, by supporting and supplementing

their action. The Community shall implement a vocational training policy which shall

support and supplement the action of the Member States. In order to promote its overall

harmonious development, the Community shall develop and pursue its actionsleading

to the strengthening of its economic and social cohesion. The Community conducts a

development cooperation policy and economic, financial and technical cooperation with

third countries without prejudice to the respective competences of the Member States.

Appendix

Community acts which refer to matters governed by the convention

The Community acts listed below illustrate the extent of the area of competence of

the Community in accordance with the Treaty establishing the European Community. In

particular the European Community has exclusive competence in relation to some matters

and in some other matters competence is shared between the Community and the Member

States. The extent of the Community’s competence ensuing from these acts must be assessed

by reference to the precise provisions of each measure, and in particular, the extent

to which these provisions establish common rules that are affected by the provisions

of the Convention.

-

regarding accessibility

Directive 1999/5/EC of the European Parliament and of the Council of 9 March 1999

on radio equipment and telecommunications terminal equipment and the mutual recognition

of their conformity (OJ L 91, 7.4.1999, p. 10).

Directive 2001/85/EC of the European Parliament and the Council of 20 November 2001

relating to special provisions for vehicles used for the carriage of passengers comprising

more than eight seats in addition to the driver’s seat, amending Directives 70/156/EEC

and 97/27/EC (OJ L 42, 13.2.2002, p. 1).

Directive 96/48/EC on the interoperability of the trans-European high-speed rail system

(O J L 235, 17.09.1996, p. 6-24) as amended by Directive 2004/50/EC of the European

Parliament and of the Council of 29 April 2004 (O J L 164, 30.4.2004, p. 114).

Directive 2001/16/EC of the European Parliament and of the Council on the interoperability

of the trans European conventional rail system (O J L 110, 20.04.2001, p. 1-27) -

as amended by Directive 2004/50/EC of the European Parliament and of the Council of

29 April 2004 (OJ L 164, 30.4.2004, p. 114) .

Directive 2006/87/EC of the European Parliament and of the Council of 12 December

2006 laying down technical requirements for inland waterway vessels and repealing

Council Directive 82/714/EEC (OJ L 389, 30.12.2006, p. 1).

Directive 2003/24/EC of the European Parliament and of the Council of 14 April 2003

amending Council Directive 98/18/EC on safety rules and standards for passenger ships

(OJ L 123, 17.5.2003, p. 18).

Directive 2007/46/EC of the European Parliament and of the Council of 5 September

2007 establishing a framework for the approval of motor vehicles and their trailers,

and of systems, components and separate technical units intended for such vehicles

(Framework Directive) (Text with EEA relevance) (OJ L 263, 9.10.2007, p. 1).

Commission Decision 2008/164/EC of 21 December 2007 concerning the technical specification

of interoperability relating to ‘persons with reduced mobility’ in the trans-European

conventional and high-speed rail system (OJ L 64, 7.3.2008, p. 72).

Directive 95/16/EC of the European Parliament and of the Council of 29 June 1995 on

the approximation of the laws of the Member States relating to lifts (OJ L 213, 7.9.1995,

p. 1), as amended by Directive 2006/42/EC of the European Parliament and of the Council

of 17 May 2006 on machinery, and amending Directive 95/16/EC (recast) (OJ L 157, 9.6.2006,

p. 24).

Directive 2002/21/EC of the European Parliament and of the Council of 7 March 2002

on a common regulatory framework for electronic communications networks and services

(Framework Directive) (OJ L 108, 24.4.2002, p. 33).

Directive 2002/22/EC of the European Parliament and of the Council of 7 March 2002

on universal service and users’ rights relating to electronic communications networks

and services (Universal Service Directive) (OJ L 108, 24.4.2002, p. 51).

Directive 97/67/EC of the European Parliament and of the Council of 15 December on

common rules for the development of the internal market of Community postal services

and the improvement of quality of services (OJ L 15, 21.1.1998, p. 14) as amended

by Directive 2002/39/EC of the European Parliament and of the Council of 10 June 2002

amending Directive 97/67/EC with regard to the further opening to competition of Community

postal services. (OJ L 176, 5.7.2002, p. 21) and as amended by Directive 2008/6/EC

of the European Parliament and of the Council of 20 February 2008 amending Directive

97/67/EC with regard to the full accomplishment of the internal market of Community

postal services (OJ L 52, 27.2.2008, p. 3).

Council Regulation (EC) No 1083/2006 of 11 July 2006 laying down general provisions

on the European Regional Development Fund, the European Social Fund and the Cohesion

Fund and repealing Regulation (EC) No 1260/1999 (OJ L 210, 31.7.2006, p. 25).

Directive 2004/17/EC of the European Parliament and of the Council of 31 March 2004

coordinating the procurement procedures of entities operating in the water, energy,

transport and postal services sectors (OJ L 134, 30.04.2004, p. 1).

Directive 2004/18/EC of the European Parliament and of the Council of 31 March 2004

(on the coordination of procedures for the award of public works contracts, public

supply contracts and public service contracts (OJ L 134, 30.4.2004, p. 114).

Council Directive 92/13/EEC of 25 February 1992 coordinating the laws, regulations

and administrative provisions relating to the application of Community rules on the

procurement procedures of entities operating in the water, energy, transport and telecommunications

sectors (OJ L 076, 23/03/1992, p. 14) as amended by Directive 2007/66/EC of the European

Parliament and of the Council of 11 December 2007 amending Council Directives 89/665/EEC

and 92/13/EEC with regard to improving the effectiveness of review procedures concerning

the award of public contracts (OJ L 335, 20.12.2007, p.31).

Council Directive 89/665/EEC of 21 December 1989 on the coordination of the laws,

regulations and administrative provisions relating to the application of review procedures

to the award of public supply and public works contracts (OJ L 395, 30.12.1989, p.

33) as amended by Directive 2007/66/EC of the European Parliament and of the Council

of 11 December 2007 amending Council Directives 89/665/EEC and 92/13/EEC with regard

to improving the effectiveness of review procedures concerning the award of public

contracts (OJ L 335, 20.12.2007, p. 31).

-

in the field of independent living and social inclusion, work and employment

Council Directive 2000/78/EC of 27 November 2000 establishing a general framework

for equal treatment in employment and occupation (OJ L 303, 02.12.2000, p. 16).

Commission Regulation (EC) No 800/2008 of 6 August 2008 declaring certain categories

of aid compatible with the common market in application of Articles 87 and 88 of the

Treaty (General Block Exemption Regulation) (OJ L 214, 9.8.2008, p. 3).

Commission Regulation (EEC) No 2289/83 of 29 July 1983 - laying down provisions for

the implementation of Articles 70 to 78 of Council Regulation (EEC) No 918/83 establishing

a Community system of duty-free arrangements (OJ L 220, 11.8.1983, p. 15).

Council Directive 83/181/EEC of 28 March 1983 determining the scope of Article 14

(1) (d) of Directive 77/388/EEC as regards exemption from value added tax on the final

importation of certain goods (OJ L 105, 23.4.1983, p. 38).

Directive 2006/54/EC of the European Parliament and of the Council of 5 July 2006

on the implementation of the principle of equal opportunities and equal treatment

of men and women in matters of employment and occupation (recast) (OJ L 204, 26.7.2006

p. 23).

Council Regulation (EEC) No 918/83 of 28 March 1983 setting up a Community system

of reliefs from customs duty (OJ L 105, 23.4.1983, p. 1).

Council Directive 2006/112/EC of 28 November 2006 on the common system of value added

tax (OJ L 347, 11.12.2006, p. 1), as amended by Council Directive 2009/47/EC of 5

May 2009 amending Directive 2006/112/EC as regards reduced rates of value added tax

(OJ L 116, 9.5.2009, p. 18).

Council Regulation (EC) No 1698/2005 of 20 September 2005 on support for rural development

by the European Agricultural Fund for Rural Development (EAFRD) (OJ L 277, 21.10.2005,

p. 1).

Council Directive 2003/96/EC of 27 October 2003 restructuring the Community framework

for the taxation of energy products and electricity (Text with EEA relevance) (OJ

L 283, 31.10.2003, p. 51).

-

in the field of personal mobility

Council Directive 91/439/EEC of 29 July 1991 on driving licences (OJ L 237, 24.8.1991,

p. 1).

Directive 2006/126/EC of the European Parliament and of the Council of 20 December

2006 on driving licences (Recast) (Text with EEA relevance) (OJ L 403, 30.12.2006,

p. 18).

Directive 2003/59/EC of the European Parliament and of the Council of 15 July 2003

on the initial qualification and periodic training of drivers of certain roadvehicles

for the carriage of goods or passengers, amending Council Regulation (EEC) No 3820/85

and Council Directive 91/439/EEC and repealing Council Directive 76/914/EEC (OJ L

226, 10.9.2003, p. 4).

Regulation (EC) No 261/2004 of the European Parliament and of the Council of 11 February

2004 establishing common rules on compensation and assistance to passengers in the

event of denied boarding and of cancellation or long delay of flights, and repealing

Regulation (EEC) No 295/91 (Text with EEA relevance) - (OJ L 46, 17.2.2004, p. 1).

Regulation (EC) No 1107/2006 of the European Parliament and of the Council of 5 July

2006 concerning the rights of disabled persons and persons with reduced mobility when

travelling by air, Text with EEA relevance. (OJ L 204, 26.7.2006 p. 1).

Regulation (EC) No 1899/2006 of the European Parliament and of the Council of 12 December

2006 amending Council Regulation (EEC) No 3922/91 on the harmonisation of technical

requirements and administrative procedures in the field of civil aviation (Text with

EEA relevance) (OJ L 377, 27.12.2006, p. 1).

Regulation (EC) No 1371/2007 of the European Parliament and of the Council of 23 October

2007 on rail passengers’ rights and obligations (OJ L 315, 3.12.2007, p. 14).

Regulation (EC) No 1370/2007 of the European Parliament and of the Council of 23 October

2007 on public passenger transport services by rail and by road and repealing Council

Regulations (EEC) Nos 1191/69 and 1107/70 (OJ L 315, 3.12.2007, p. 1).

Commission Regulation (EC) No 8/2008 of 11 December 2007 amending Council Regulation

(EEC) No 3922/91 as regards common technical requirements and administrative procedures

applicable to commercial transportation by aeroplane (Text with EEA relevance) (OJ

L 10, 12.1.2008, p.1).

-

regarding access to information

Directive 2001/83/EC of the European Parliament and of the Council of 6 November 2001

on the Community code relating to medical products for human use, as amended by Directive

2004/27/EC of the European Parliament and of the Council of 31 March 2004 (OJ L 136,

30.4.2004, p. 34).

Directive 2007/65/EC of the European Parliament and of the Council of 11 December

2007 amending Council Directive 89/552/EEC on the coordination of certain provisions

laid down by law, regulation or administrative action in Member States concerning

the pursuit of television broadcasting activities (Text with EEA relevance) (OJ L

332, 18.12.2007, p. 27).

Directive 2000/31/EC of the European Parliament and of the Council of 8 June 2000

on certain legal aspects of information society services, in particular electronic

commerce, in the Internal Market (Directive on electronic commerce) (OJ L 178, 17.7.2000,

p. 1).

Directive 2001/29/EC of the European Parliament and of the Council of 22 May 2001

on the harmonisation of certain aspects of copyright and related rights in the information

society (OJ L 167, 22.06.2001 p. 10).

Directive 2005/29/EC of the European Parliament and of the Council of 11 May 2005

concerning unfair business-to-consumer practices in the internal market and amending

Council Directive 84/450/EEC, Directives 97/7/EC, 98/27/EC and 2002/65/EC of the European

Parliament and of the Council and of the Council and Regulation (EC) No 2006/2004

of the European Parliament and of the Council (‘Unfair Commercial Practices Directive’)

(OJ L 149, 11.6.2005, p. 22)

-

regarding statistics and data collection

Directive 95/46/EC of the European Parliament and of the Council of 24 October 1995

on the protection of individuals with regard to the processing of personal data and

the free movement of such data (OJ L 281, 23.11.1995, p. 31).

Council Regulation (EC) 577/98 of 9 March on the organisation of the Labour Force

Sample Survey in the Community (OJ L 77, 14.3.1998, p. 1) with related implementing

Regulations

Regulation (EC) No 1177/2003 of the European Parliament and of the Council of 16 June

2003 concerning Community statistics on income and living conditions (EU-SILC): text

with EEA relevance (OJ L 165, 3.7.2003, p. 1) with related implementing regulations.

Regulation (EC) No 458/2007 of the European Parliament and of the Council of 25 April

2007 on the European system of integrated social protection statistics (ESSPROS) (Text

with EEA relevance) (OJ L 113, 30.4.2007, p. 3) with related implementing regulations.

Regulation (EC) No 1338/2008 of the European Parliament and of the Council of 16 December

2008 on Community statistics on public health and health and safety at work (OJ L

354, 31.12.2008, p. 70).

-

in the field of international cooperation

Regulation (EC) No 1905/2006 of the European Parliament and of the Council of 18 December

2006 establishing a financing instrument for development cooperation (OJ L 378, 27.12.2006,

p. 41).

Regulation (EC) No 1889/2006 of the European Parliament and of the Council of 20 December

2006 on establishing a financing instrument for the promotion of democracy and human

rights worldwide. (OJ L 386, 29.12.2006, p. 1).

Commission Regulation (EC) No 718/2007 of 12 June 2007 implementing Council Regulation

(EC) No 185/2006 establishing an Instrument for Pre-accession Assistance (IPA) (OJ

L 170, 29.6.2007, p. 1).”

Reservation

“The European Community states that pursuant to Community law (notably Council Directive

2000/78/EC of 27 November 2000 establishing a general framework for equal treatment

in employment and occupation), the Member States may, if appropriate, enter their

own reservations to Article 27(1) of the Disabilities Convention to the extent that

Article 3(4) of the said Council Directive provides them with the right to exclude

non-discrimination on the grounds of disability with respect to employment in the

armed forces from the scope of the Directive. Therefore, the Community states that

it concludes the Convention without prejudice to the above right, conferred on its

Member States by virtue of Community law.”

Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej

Zastrzeżenia

„Praca i zatrudnienie - głównie art. 27 konwencji

Zjednoczone Królestwo przyjmuje postanowienia konwencji z zastrzeżeniem, że żadne

ze zobowiązań w zakresie równego traktowania w zatrudnieniu i zawodzie nie będzie

miało zastosowania do służby w marynarce, siłach lądowych i powietrznych Korony.

Edukacja - art. 24 ust. 2 lit. (a) i ust. 2 lit. (b) konwencji

Zjednoczone Królestwo zastrzega prawo dzieci niepełnosprawnych do edukacji poza lokalną

społecznością, o ile zapewnienie odpowiedniejszej edukacji jest możliwe gdzie indziej.

Tym niemniej, rodzice niepełnosprawnych dzieci mają takie same prawa, jak inni rodzice,

jeżeli chodzi o wybór szkoły dla dziecka.

Swoboda przemieszczania się

Zjednoczone Królestwo zastrzega sobie prawo stosowania takich przepisów dotyczących

wjazdu, pobytu i wyjazdu z terytorium Zjednoczonego Królestwa osób, którym prawo Zjednoczonego

Królestwa nie gwarantuje możliwości wjazdu do i pobytu w Zjednoczonym Królestwie,

jakie mogą się okazać konieczne w razie zaistnienia uzasadnionej potrzeby.”

Oświadczenie

„Edukacja - art. 24 ust. 2 lit. (a) i (b) konwencji

Rząd Zjednoczonego Królestwa kontynuuje tworzenie integracyjnego systemu edukacji,

w ramach którego rodzice dzieci niepełnosprawnych mają coraz większy dostęp do powszechnego

szkolnictwa i personelu, zdolnego wyjść naprzeciw potrzebom niepełnosprawnych dzieci.

Powszechny system edukacji w Zjednoczonym Królestwie obejmuje szkoły powszechne i

szkoły specjalne, których istnienie, w rozumieniu rządu Zjednoczonego Królestwa, jest

dozwolone przez konwencję.”

Reservations

“Work and Employment - Convention Article 27 mainly

The United Kingdom accepts the provisions of the Convention, subject to the understanding

that none of its obligations relating to equal treatment in employment and occupation,

shall apply to the admission into or service in any of the naval, military or air

forces of the Crown.

Education - Convention Article 24 Clause 2 (a) and 2 (b)

The United Kingdom reserves the right for disabled children to be educated outside

their local community where more appropriate education provision is available elsewhere.

Nevertheless, parents of disabled children have the same opportunity as other parents

to state a preference for the school at which they wish their child to be educated.

Liberty of Movement

The United Kingdom reserves the right to apply such legislation, insofar as it relates

to the entry into, stay in and departure from the United Kingdom of those who do not

have the right under the law of the United Kingdom to enter and remain in the United

Kingdom, as it may deem necessary from time to time.”

Declaration

“Education - Convention Article 24 Clause 2 (a) and (b)

The United Kingdom Government is committed to continuing to develop an inclusive system

where parents of disabled children have increasing access to mainstream schools and

staff, which have the capacity to meet the needs of disabled children.

The General Education System in the United Kingdom includes mainstream, and special

schools, which the UK Government understands is allowed under the Convention.”

3)

do oświadczeń i zastrzeżeń zostały złożone następujące sprzeciwy

Republika Armenii

Sprzeciw do oświadczenia złożonego przez Republikę Azerbejdżanu w chwili ratyfikacji

„Biorąc pod uwagę, że Republika Azerbejdżanu złożyła w chwili ratyfikacji oświadczenie

dotyczące Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, Republika Armenii oświadcza,

co następuje

Republika Azerbejdżanu celowo przedstawia wypaczony obraz kwestii Górskiego Karabachu

w zakresie przyczyn i skutków konfliktu. Konflikt ten jest efektem polityki czystek

etnicznych prowadzonej przez Republikę Azerbejdżanu, po których nastąpił zmasowany

atak wojskowy na powstałą w wyniku samostanowienia Republikę Górskiego Karabachu,

w celu zdławienia wolnej woli ludności zamieszkującej Górski Karabach. W efekcie Republika

Azerbejdżanu zajęła kilka obszarów Republiki Górskiego Karabachu.”

Objection to the declaration made by Azerbaijan upon ratification

“Given that the Republic of Azerbaijan made a declaration to the Convention on the

Rights of Persons with Disabilities at the time of ratification the Republic of Armenia

declares

The Republic of Azerbaijan deliberately misrepresents the essence of the Nagorno-Karabakh

issue, with respect to cause and effect of the conflict. The conflict arose due to

the policy of ethnic cleansing by the Republic of Azerbaijan followed by the massive

military aggression against the self-determined Nagorno-Karabakh Republic - with the

aim to repress the free will of the Nagorno-Karabakh population. As a result, the

Republic of Azerbaijan has occupied several territories of the Nagorno-Karabakh Republic.”

Republika Austrii

26 września 2008 r.

W związku z zastrzeżeniem złożonym przez Republikę Salwadoru w chwili podpisania i

potwierdzonego w chwili ratyfikacji

„Rząd Republiki Austrii przeanalizował zastrzeżenie do Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych

oraz protokołu fakultatywnego do niej złożone przez rząd Republiki Salwadoru.

Zgodnie z zastrzeżeniem, Republika Salwadoru wyraża zamiar bycia stroną konwencji

tylko w takim zakresie, w jakim jej zapisy nie naruszają lub nie pozostają w sprzeczności

z wszelkimi regułami, zasadami i normami ujętymi w Konstytucji Republiki Salwadoru,

w szczególności w wyliczeniu jej zasad. W braku dalszych wyjaśnień, zastrzeżenie to

nie wskazuje jasno, w jakim zakresie Republika Salwadoru uchyla postanowienia konwencji.

To ogólne i niejasne sformułowanie zastrzeżenia rodzi wątpliwości co do zakresu, w

jakim Republika Salwadoru zobowiązuje się wykonywać konwencję jako jej strona, a zatem

jest niezgodne z prawem międzynarodowym.

Rząd Republiki Austrii wyraża sprzeciw wobec zastrzeżenia do Konwencji o prawach osób

niepełnosprawnych oraz protokołu fakultatywnego do niej, złożonego przez rząd Republiki

Salwadoru.

Sprzeciw ten nie wyklucza jednak wejścia w życie wszystkich postanowień konwencji

w stosunkach między Republiką Austrii a Republiką Salwadoru.”

1 listopada 2010 r.

W związku z oświadczeniem złożonym przez Islamską Republikę Iranu w chwili przystąpienia

„Rząd Republiki Austrii przeanalizował oświadczenie rządu Islamskiej Republiki Iranu

złożone w chwili przystąpienia do Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych z dnia

13 grudnia 2006 r.

Rząd Republiki Austrii uznaje, że mając na celu wyłączenie tych postanowień konwencji,

które są uważane za sprzeczne z odpowiednimi przepisami krajowymi, Islamska Republika

Iranu uczyniła zastrzeżenie o ogólnym i nieokreślonym zakresie. Zastrzeżenie to nie

definiuje w sposób jasny dla innych państw-stron zakresu, w jakim Państwo dokonujące

zastrzeżenia przyjmuje zobowiązania wynikające z konwencji.

Rząd Republiki Austrii uznaje zatem zastrzeżenie złożone przez Islamską Republikę

Iranu za niezgodne z celem i przedmiotem konwencji i wyraża wobec niego sprzeciw.

Niniejszy sprzeciw nie wyklucza jednak wejścia w życie konwencji w stosunkach między

Republiką Austrii a Islamską Republiką Iranu.”

24 czerwca 2011 r.

W związku z zastrzeżeniem złożonym przez Malezję podczas ratyfikacji

„Rząd Republiki Austrii przeanalizował zastrzeżenie złożone przez Malezję podczas

ratyfikacji Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych.

Rząd Republiki Austrii uważa że art. 15 oraz art. 18 dotyczą zasadniczych postanowień

konwencji i że wyłączenie stosowania tych artykułów jest sprzeczne z przedmiotem i

celem konwencji. Rząd Republiki Austrii tym samym sprzeciwia się temu zastrzeżeniu.

Przedmiotowe stanowisko nie wyklucza jednak wejścia w życie konwencji w stosunkach

między Republiką Austrii a Malezją.”

26 September 2008

With regard to the reservation made by El Salvador upon signature and confirmed upon

ratification

“The Government of Austria has examined the reservation to the Convention on the Rights

of Persons with Disabilities and Optional Protocol thereto made by the Government

of El Salvador.

According to its reservation, El Salvador envisages becoming Party to the Convention

only to the extent that its provisions do not prejudice or violate the provisions

of any of the precepts, principles and norms enshrined in the Constitution of the

Republic of El Salvador, particularly in its enumeration of principles. In the absence

of further clarification, this reservation does not clearly specify the extent of

El Salvador’s derogation from the provisions of the Convention. This general and vague

wording of the reservation raises doubts as to the degree of commitment assumed by

El Salvador in becoming a party to the Convention and is therefore incompatible with

international law.

The Government of Austria objects to the reservation made by the Government of the

Republic of El Salvador to the Convention on the Rights of Persons with Disabilities

and Optional Protocol thereto.

This objection, however, does not preclude the entry into force, in its entirety,

of the Convention between Austria and El Salvador.”

1 November 2010

With regard to the declaration made by the Islamic Republic of Iran upon accession

“The Government of Austria has examined the declaration made by the Government of

the Islamic Republic of Iran upon its accession to the Convention on the Rights of

Persons with Disabilities of 13 December 2006.

The Government of Austria considers that in aiming to exclude the application of those

provisions of the Convention which are deemed incompatible with applicable national

rules, the Islamic Republic of Iran has made a reservation of general and indeterminate

scope. This reservation does not clearly define for the other States Parties to the

Convention the extent to which the reserving State has accepted the obligations of

the Convention.

The Government of Austria therefore considers the reservation of the Islamic Republic

of Iran incompatible with the object and purpose of the Convention and objects to

it.

This objection shall not preclude the entry into force of the Convention between Austria

and the Islamic Republic of Iran.”

24 June 2011

With regard to the reservation made by Malaysia upon ratification

“The Government of Austria has examined the reservation made by Malaysia upon ratification

to the Convention on the Rights of Persons with Disabilities.

The Government of Austria finds that articles 15 and 18 relate to fundamental principles

of the Convention and that the exclusion of the application of these articles is contrary

to the object and purpose of the Convention. The Government of Austria therefore objects

to this reservation.

This position, however, does not preclude the entry into force in its entirety of

the Convention between Austria and Malaysia.”

Królestwo Belgii

28 czerwca 2010 r.

Sprzeciw wobec oświadczenia złożonego przez Islamską Republikę Iranu w chwili przystąpienia

„Królestwo Belgii przeanalizowało oświadczenie rządu Islamskiej Republiki Iranu złożone

w chwili przystąpienia do Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych. Niejasność i

ogólny charakter zastrzeżenia złożonego przez Islamską Republikę Iranu, która nie

czuje się związana jakimkolwiek z postanowień konwencji, które byłoby potencjalnie

sprzeczne z prawem irańskim, pozostawia otwartą kwestię zakresu związania Islamskiej

Republiki Iranu postanowieniami konwencji, a zatem rodzi poważne wątpliwości dotyczące

wykonywania wynikających z niej zobowiązań. Zastrzeżenia o tak ogólnym charakterze

mogą przyczynić się do podważenia podstawy międzynarodowych traktatów dotyczących

praw człowieka. Zastrzeżenie to powinno zatem zostać uznane za sprzeczne z przedmiotem

i celem konwencji. Królestwo Belgii przypomina, że zgodnie z art. 19 (c) Konwencji

wiedeńskiej o prawie traktatów zastrzeżenie sprzeczne z przedmiotem i celem traktatu

jest niedozwolone. Niniejszy sprzeciw nie wyklucza wejścia w życie konwencji w stosunkach

między Królestwem Belgii a Islamską Republiką Iranu.”

28 czerwca 2011 r.

W związku z zastrzeżeniem złożonym przez Malezję w chwili ratyfikacji

„Królestwo Belgii szczegółowo przeanalizowało zastrzeżenie złożone przez Malezję w

chwili przystąpienia do Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych w dniu 19 lipca

2010 r.

Niejasność i ogólny charakter zastrzeżenia złożonego przez Malezję, która nie uważa

się za związaną artykułami 15 i 18 konwencji, może przyczynić się do podważenia podstawy

międzynarodowych traktatów dotyczących praw człowieka.

Królestwo Belgii ponadto zauważa, że zastrzeżenie w odniesieniu do art. 15, dotyczące

zakazu tortur mającego charakter absolutny, i do art. 18 dotyczy zasadniczych postanowień

konwencji i jest sprzeczne z przedmiotem i celem konwencji.

Królestwo Belgii zauważa, że w myśl art. 46 ust. 1 konwencji zastrzeżenia niezgodne

z przedmiotem i celem konwencji są niedozwolone. Ponadto, zgodnie ze zwyczajowym prawem

międzynarodowym, tak jak zostało ono skodyfikowane w Konwencji wiedeńskiej o prawie

traktatów, zastrzeżenie niezgodne z przedmiotem i celem traktatu jest niedozwolone

(art. 19 (c)).

W konsekwencji, Królestwo Belgii sprzeciwia się zastrzeżeniu złożonemu przez Malezję

w odniesieniu do artykułów 15 i 18 Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych.

Niniejszy sprzeciw nie wyklucza wejścia w życie konwencji w stosunkach między Królestwem

Belgii a Malezją.”

28 June 2010

Objection to the declaration made by the Islamic Republic of Iran upon accession

“Belgium has examined the declaration made by the Islamic Republic of Iran when it

acceded to the Convention on the Rights of Persons with Disabilities. The vagueness

and general nature of the reservation made by the Islamic Republic of Iran, which

does not feel itself bound by any of the provisions of the Convention that are deemed

potentially incompatible with Iranian laws, leaves open the extent of the commitment

of the Islamic Republic of Iran to the Convention and therefore raises serious doubts

about its commitment to fulfil its obligations under the Convention. Reservations

of such unspecified nature may contribute to undermining the bases of international

human rights treaties. This reservation should therefore be considered as being incompatible

with the object and purpose of the Convention. Belgium recalls that under article

19 (c) of the Vienna Convention on the Law of Treaties, a reservation incompatible

with the object and purpose of a treaty is not permitted. This objection shall not

preclude the entry into force of the Convention between the Islamic Republic of Iran

and Belgium.”

28 June 2011

With regard to the reservation made by Malaysia upon ratification

“Belgium has carefully examined the reservation made by Malaysia upon accession to

the Convention on the Rights of Persons with Disabilities on 19 July 2010.

The vagueness and general nature of the reservation made by Malaysia - which does

not consider itself bound by Articles 15 and 18 of the Convention - may contribute

to undermining the bases of international human rights treaties.

Belgium further notes that the reservation made in respect of Article 15 - concerning

the prohibition against torture, which is an absolute protection - and Article 18

concerns fundamental provisions of the Convention and is incompatible with the object

and purpose of that instrument.

Belgium notes that under Article 46 (1) of the Convention, reservations incompatible

with the object and purpose of the Convention are not permitted. Furthermore, under

customary international law, as codified in the Vienna Convention on the Law of Treaties,

a reservation incompatible with the object and purpose of a treaty is not permitted

(article 19 (c)).

Consequently, Belgium objects to the reservation formulated by Malaysia with respect

to Articles 15 and 18 of the Convention on the Rights of Persons with Disabilities.

This objection shall not preclude the entry into force of the Convention between the

Kingdom of Belgium and Malaysia.”

Republika Czeska

30 listopada 2009 r.

W związku z zastrzeżeniem złożonym przez Republikę Salwadoru w chwili ratyfikacji

konwencji

„Republika Czeska przeanalizowała zastrzeżenie Republiki Salwadoru złożone w chwili

podpisania i potwierdzone w chwili ratyfikacji Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych.

Republika Czeska odnotowuje, że zastrzeżenie czyni niejasnym, w jakim zakresie Republika

Salwadoru uważa się za związaną konwencją, ponieważ Republika Salwadoru w tym zastrzeżeniu

podporządkowuje postanowienia konwencji „wszelkim regułom, zasadom i normom gwarantowanym

w Konstytucji Republiki Salwadoru”. Republika Czeska uważa, że zastrzeżenie to jest

niezgodne z przedmiotem i celem konwencji oraz że, zgodnie z art. 46 ust. 1 konwencji

i zgodnie z zasadami zwyczajowego prawa międzynarodowego, skodyfikowanymi w Konwencji

wiedeńskiej o prawie traktatów, takie zastrzeżenie nie powinno zostać dopuszczone.

Republika Czeska sprzeciwia się zatem zastrzeżeniu złożonemu przez Republikę Salwadoru

do konwencji. Niniejszy sprzeciw nie wyklucza wejścia w życie konwencji między Republiką

Czeską a Republiką Salwadoru, przy czym Republika Salwadoru nie może powoływać się

na swoje zastrzeżenie.”

30 listopada 2009 r.

W związku z deklaracją interpretacyjną złożoną przez Królestwo Tajlandii w chwili

ratyfikacji konwencji

„Republika Czeska przeanalizowała deklarację interpretacyjną złożoną przez Królestwo

Tajlandii w chwili ratyfikacji Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych w dniu 29

lipca 2008 r.

Według Republiki Czeskiej deklaracja interpretacyjna złożona przez Królestwo Tajlandii

w rzeczywistości stanowi zastrzeżenie do art. 18 konwencji.

W opinii Republiki Czeskiej zastrzeżenie to pozostawia otwartą kwestię zakresu związania

Królestwa Tajlandii art. 18 konwencji, co budzi wątpliwości dotyczące zobowiązania

Królestwa Tajlandii do realizacji przedmiotu i celu konwencji w odniesieniu do praw

związanych ze swobodą przemieszczania się i wyboru obywatelstwa. We wspólnym interesie

państw leży, by traktaty, których stroną zdecydowały się stać, były przestrzegane

w odniesieniu do ich przedmiotu i celu przez wszystkie strony oraz by państwa były

gotowe wprowadzać wszelkie zmiany prawa niezbędne do tego, aby wypełniać zobowiązania

wynikające z tych traktatów.

Zgodnie z art. 46 ust. 1 konwencji oraz zasadami zwyczajowego prawa międzynarodowego,

tak jak zostały one skodyfikowane w Konwencji wiedeńskiej o prawie traktatów, zastrzeżenie

niezgodne z przedmiotem i celem traktatu nie powinno być dopuszczone.

Republika Czeska sprzeciwia się zatem niniejszemu zastrzeżeniu złożonemu przez Królestwo

Tajlandii do konwencji. Sprzeciw ten nie wyklucza wejścia w życie konwencji między

Republiką Czeską a Królestwem Tajlandii, przy czym Królestwo Tajlandii nie może powoływać

się na swoje zastrzeżenie.”

28 lipca 2010 r.

Sprzeciw wobec deklaracji złożonej przez Islamską Republikę Iranu w chwili przystąpienia

„Republika Czeska przeanalizowała deklarację złożoną przez Islamską Republikę Iranu

w chwili przystąpienia do Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych (zwanej dalej

„konwencją”) w dniu 23 października 2009 r.

Republika Czeska stwierdza, że tytuł oświadczenia mającego na celu zmianę lub wykluczenie

skutków prawnych niektórych postanowień traktatu sam w sobie nie decyduje o statusie

takiego oświadczenia jako zastrzeżenia lub deklaracji. Według Republiki Czeskiej deklaracja

złożona przez Islamską Republikę Iranu stanowi, w rzeczywistości, zastrzeżenie.

Według Republiki Czeskiej zastrzeżenie to czyni niejasnym, w jakim zakresie Islamska

Republika Iranu zamierza wywiązywać się z zobowiązań wynikających z konwencji, ponieważ

„nie uznaje się [ona] za związaną jakimikolwiek postanowieniami konwencji, które mogą

pozostawać w sprzeczności z odpowiednimi przepisami krajowymi”.

W opinii Republiki Czeskiej zastrzeżenie to jest niezgodne z przedmiotem i celem konwencji.

Zgodnie z art. 46 ust. 1 konwencji oraz zasadami zwyczajowego prawa międzynarodowego,

tak jak zostały one skodyfikowane w Konwencji wiedeńskiej o prawie traktatów, takie

zastrzeżenia nie powinny zostać dopuszczone. We wspólnym interesie państw leży, by

traktaty, których stroną zdecydowały się stać, były przestrzegane w odniesieniu do

ich przedmiotu i celu przez wszystkie strony oraz by państwa były gotowe wprowadzać

wszelkie zmiany prawa niezbędne do tego, aby wypełniać zobowiązania wynikające z tych

traktatów.

Republika Czeska sprzeciwia się zatem niniejszemu zastrzeżeniu złożonemu przez Islamską

Republikę Iranu i uznaje je za nieważne. Sprzeciw ten nie wyklucza wejścia w życie

konwencji między Republiką Czeską a Islamską Republiką Iranu, przy czym Islamska Republika

Iranu nie może powoływać się na swoje zastrzeżenie.”

30 November 2009

With regard to the reservation made by El Salvador upon ratification to the Convention

“The Czech Republic has examined the reservation made by the Republic of El Salvador

upon its signature and confirmed upon its ratification of the Convention on the Rights

of Persons with Disabilities.

The Czech Republic notes that the reservation makes unclear to what extent the Republic

of El Salvador considers itself bound by the obligations of the Convention, as the

Republic of El Salvador subjects the Convention by this reservation to “the provisions

of any of the precepts, principles and norms enshrined in the Constitution of the

Republic of El Salvador”. The Czech Republic considers that this reservation is incompatible

with the object and purpose of the Convention and, according to Article 46 paragraph

1 of the Convention and according to customary international law as codified in the

Vienna Convention on the Law of Treaties, such reservation shall not be permitted.

The Czech Republic, therefore, objects to the aforesaid reservation made by the Republic

of El Salvador to the Convention. This objection shall not preclude the entry into

force of the Convention between the Czech Republic and the Republic of El Salvador,

without the Republic of El Salvador benefiting from its reservation.”

30 November 2009

With regard to the interpretative declaration made by Thailand upon ratification to

the Convention

“The Czech Republic has examined the interpretative declaration made by the Kingdom

of Thailand upon its ratification of the Convention on the Rights of Persons with

Disabilities on 29 July 2008.

The Czech Republic believes that the interpretative declaration made by the Kingdom

of Thailand constitutes in fact a reservation to the Article 18 of the Convention.

The Czech Republic notes that the reservation left open to what extent the Kingdom

of Thailand commits itself to the Article 18 of the Convention and this calls into

question the Kingdom of Thailand’s commitment to the object and purpose of the Convention

as regards the rights associated with liberty of movement and nationality. It is in

the common interest of States that treaties, to which they have chosen to become a

party, are respected, as to their object and purpose, by all parties and that States

are prepared to undertake any legislative changes necessary to comply with their obligations

under these treaties.

According to Article 46 paragraph 1 of the Convention and according to customary international

law as codified in the Vienna Convention on the Law of Treaties, a reservation that

is incompatible with the object and purpose of a treaty shall not be permitted.

The Czech Republic, therefore, objects to the aforesaid reservation made by the Kingdom

of Thailand to the Convention. This objection shall not preclude the entry into force

of the Convention between the Czech Republic and the Kingdom of Thailand, without

the Kingdom of Thailand benefiting from its reservation.”

28 July 2010

Objection to the declaration made by the Islamic Republic of Iran upon accession

“The Czech Republic has examined the declaration made by the Islamic Republic of Iran

upon its accession to the Convention on the Rights of Persons with Disabilities (hereinafter

the ‘Convention’) on October 23, 2009.

The Czech Republic points out that the title of a statement intended to modify or

exclude the legal effects of certain provisions of a treaty does not alone determine

the status of such statement as a reservation or declaration. The Czech Republic is

of the opinion that the declaration made by the Islamic Republic of Iran constitutes,

in fact, a reservation.

The Czech Republic finds that the reservation does not make it clear to what extent

the Islamic Republic of Iran is willing to honor its obligations under the Convention,

since ‘it does not consider itself bound by any provisions of the Convention which

may be incompatible with its applicable rules’.

The Czech Republic believes that this reservation is incompatible with the object

and purpose of the Convention. According to Article 46, paragraph 1 of the Convention

and customary international law codified in the Vienna Convention on the Law of Treaties,

such reservations should not be permitted. It is in the common interest of States

that treaties to which they have chosen to become parties are respected as to their

object and purpose, by all parties, and that States are prepared to undertake any

legislative changes necessary to comply with their obligations under the treaties.

The Czech Republic, therefore, objects to the aforesaid reservation made by the Islamic

Republic of Iran and considers the reservation null and void. This objection shall

not preclude the entry into force of the Convention between the Czech Republic and

the Islamic Republic of Iran, without the Islamic Republic of Iran benefiting from

its reservation.”

Republika Francuska

30 marca 2010 r.

W związku z deklaracją złożoną przez Islamską Republikę Iranu w chwili przystąpienia

„Rząd Republiki Francuskiej przeanalizował deklarację złożoną przez Rząd Islamskiej

Republiki Iranu w chwili przystąpienia do Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych

z dnia 13 grudnia 2006 r. Rząd Republiki Francuskiej uważa, że mając na celu wyłączenie

stosowania postanowień konwencji uważanych za niezgodne z prawem irańskim, Islamska

Republika Iranu poczyniła zastrzeżenie o ogólnym i nieokreślonym zakresie. Zastrzeżenie

to jest niejasne, nie są w nim wymienione odpowiednie postanowienia konwencji lub

prawa krajowego, którym Rząd Islamskiej Republiki Iranu pragnie przyznać pierwszeństwo.

W konsekwencji uniemożliwia to innym państwom-stronom poznanie zakresu zobowiązania

Islamskiej Republiki Iranu, co może uczynić konwencję nieskuteczną. Rząd Republiki

Francuskiej uważa, że zastrzeżenie narusza przedmiot i cel konwencji i składa sprzeciw

wobec niemu. Sprzeciw ten nie stoi na przeszkodzie wejściu w życie konwencji między

Islamską Republiką Iranu a Republiką Francuską.”

30 March 2010

With regard to the declaration made by the Islamic Republic of Iran upon accession

“The Government of the French Republic has examined the declaration made by the Government

of the Islamic Republic of Iran upon its adherence to the Convention on the Rights

of Persons with Disabilities of 13 December 2006. The Government of the French Republic

considers that, in aiming to exclude the application of those provisions of the Convention

that are deemed incompatible with Iranian laws, the Islamic Republic of Iran has in

effect made a reservation of general and indeterminate scope. This reservation is

vague, failing to specify the relevant provisions of the Convention or the domestic

laws to which the Islamic Republic of Iran wishes to give preference. Consequently,

it does not allow other States parties to know the extent of the commitment of the

Islamic Republic of Iran and could render the Convention ineffective. The Government

of the French Republic considers that this reservation runs counter to the purpose

and goals of the Convention and raises an objection to it. This objection does not

prevent the entry into force of the Convention between the Islamic Republic of Iran

and France.”

Królestwo Hiszpanii

27 lipca 2009 r.

W związku z deklaracją interpretacyjną złożoną przez Królestwo Tajlandii w chwili

ratyfikacji

„Rząd Królestwa Hiszpanii przeanalizował deklarację interpretacyjną Królestwa Tajlandii

złożoną w chwili ratyfikacji Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych dotyczącą

art. 18 tego międzynarodowego instrumentu.

Rząd Królestwa Hiszpanii uważa, że deklaracja interpretacyjna stanowi zastrzeżenie,

zgodnie z którym stosowanie art. 18 konwencji jest uzależnione od jego zgodności z

krajowymi ustawami, przepisami wykonawczymi i praktyką. Królestwo Tajlandii sformułowało

zastrzeżenie, które powoduje, że nie jest jasne, w jakim zakresie państwo to uznaje

się za związane zobowiązaniami wynikającymi z art. 18 konwencji, co z kolei poddaje

w wątpliwość zobowiązanie Królestwa Tajlandii do realizacji przedmiotu i celu konwencji,

jeżeli chodzi o prawa związane ze swobodą przemieszczania się i obywatelstwem.

Rząd Królestwa Hiszpanii przypomina, że zgodnie z art. 46 ust. 1 konwencji nie są

dopuszczalne zastrzeżenia niezgodne z przedmiotem i celem konwencji. Zatem Rząd Królestwa

Hiszpanii wyraża sprzeciw wobec deklaracji interpretacyjnej Królestwa Tajlandii dotyczącej

art. 18 Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych.

Sprzeciw ten nie wyklucza wejścia w życie konwencji między Królestwem Hiszpanii a

Królestwem Tajlandii.”

3 grudnia 2009 r.

W związku z zastrzeżeniem złożonym przez Republikę Korei w chwili ratyfikacji konwencji

„Rząd Królestwa Hiszpanii przeanalizował zastrzeżenie złożone przez Republikę Korei

w chwili ratyfikacji Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych w odniesieniu do art.

25 lit. (e) tej umowy międzynarodowej.

Rząd Królestwa Hiszpanii uważa, że Republika Korei sformułowała zastrzeżenie, które

nie pozwala w jasny sposób ustalić, w jakim zakresie Republika Korei akceptuje zobowiązania

wynikające z art. 25 lit. (e) konwencji, co z kolei poddaje w wątpliwość zobowiązanie

Republiki Korei do realizacji przedmiotu i celu konwencji, jeżeli chodzi o zakaz dyskryminacji

przy obejmowaniu ubezpieczeniem na życie oraz obejmowanie nim w sposób sprawiedliwy

i racjonalny.

Rząd Królestwa Hiszpanii pragnie przypomnieć, że zgodnie z art. 46 ust. 1 konwencji

nie są dopuszczalne zastrzeżenia niezgodne z przedmiotem i celem konwencji.

Z uwagi na powyższe, Królestwo Hiszpanii wyraża sprzeciw wobec zastrzeżenia złożonego

przez Republikę Korei w odniesieniu do art. 25 lit. (e) Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych.

Sprzeciw ten nie wyklucza wejścia w życie konwencji między Królestwem Hiszpanii a

Republiką Korei.”

27 July 2009

With regard to the interpretative declaration made by Thailand upon ratification

“The Government of the Kingdom of Spain has examined the interpretative declaration

made by Thailand upon its ratification of the Convention on the Rights of Persons

with Disabilities, relating to article 18 of that international instrument.

The Government of the Kingdom of Spain believes that this interpretative declaration

constitutes a reservation that makes the application of article 18 of the Convention

subject to conformity with the national laws, regulations and practices. Thailand

has formulated a reservation that makes it unclear to what extent it considers itself

bound by the obligations of article 18 of the Convention, and this calls into question

Thailand’s commitment to the object and purpose of the Convention as regards the rights

associated with liberty of movement and nationality.

The Government of the Kingdom of Spain recalls that, by virtue of article 46, paragraph

1, of the Convention, reservations incompatible with the object and purpose of the

Convention shall not be permitted. Consequently, the Government of the Kingdom of

Spain objects to the interpretative declaration by Thailand relating to article 18

of the Convention on the Rights of Persons with Disabilities.

This objection does not preclude the entry into force of the Convention between Spain

and Thailand.”

3 December 2009

With regard to the reservation made by the Republic of Korea upon ratification

“The Government of the Kingdom of Spain has examined the reservation formulated by

the Republic of Korea when it ratified the Convention on the Rights of Persons with

Disabilities with regard to article 25 (e) of this international treaty.

The Government of the Kingdom of Spain considers that the Republic of Korea has formulated

a reservation which does not permit clear determination as to the extent to which

the Republic of Korea has accepted the obligations under article 25(e) of the Convention,

which raises doubts as to the commitment of the Republic of Korea to the object and

purpose of the Convention in relation to the non-discriminatory, fair and reasonable

provision of life insurance.

The Government of the Kingdom of Spain recalls that, under article 46.1 of the Convention,

reservations incompatible with the object and purpose of the Convention are not acceptable.

Consequently, Spain objects to the reservation formulated by the Republic of Korea

in relation to article 25(e) of the Convention on the Rights of Persons with Disabilities.

This objection shall not preclude the entry into force of the Convention between the

Kingdom of Spain and the Republic of Korea.”

Republika Łotewska

22 października 2010 r.

W związku z deklaracją złożoną przez Islamską Republikę Iranu w chwili przystąpienia

„Rząd Republiki Łotewskiej poddał dokładnej analizie deklarację do konwencji złożoną

przez Islamską Republikę Iranu.

Rząd Republiki Łotewskiej uważa, że deklaracja zawiera ogólne odwołanie do ustawodawstwa

krajowego, przez co stosowanie każdego zapisu konwencji uzależnia od ustawodawstwa

krajowego Islamskiej Republiki Iranu.

Dlatego Rząd Republiki Łotewskiej uważa, że deklaracja jest w istocie jednostronnym

aktem zmierzającym do ograniczenia zakresu stosowania konwencji i, wobec tego, powinna

być uważana za zastrzeżenie.

Ponadto, Rząd Republiki Łotewskiej uważa, że zastrzeżenie, nazwane deklaracją, czyni

niejasnym zakres, w jakim Islamska Republika Iranu uważa się za związaną postanowieniami

konwencji i czy sposób wykonywania praw ustanowionych w konwencji jest zgodny z przedmiotem

i celem konwencji.

Dlatego Rząd Republiki Łotewskiej odwołuje się do art. 46 konwencji, zgodnie z którym

nie dopuszcza się zastrzeżeń niezgodnych z przedmiotem i celem konwencji.

Rząd Republiki Łotewskiej sprzeciwia się zatem niniejszemu zastrzeżeniu złożonemu

przez Islamską Republikę Iranu do konwencji.

Nie wyklucza to jednak wejścia w życie konwencji między Republiką Łotewską a Islamską

Republiką Iranu. W rezultacie umowa międzynarodowa będzie stosowana, przy czym Islamska

Republika Iranu nie może powoływać się na swoje zastrzeżenie.”

22 October 2010

With regard to the declaration made by the Islamic Republic of Iran upon accession

“The Government of the Republic of Latvia has carefully examined the declaration made

by the Islamic Republic of Iran to the Convention.

The Government of the Republic of Latvia considers that the declaration contains general

reference to national law, making any provision of the Convention subject to the national

law of the Islamic Republic of Iran.

Therefore, the Government of the Republic of Latvia is of the opinion that the declaration

is in fact a unilateral act deemed to limit the scope of application of the Convention

and therefore, it shall be regarded as a reservation.

Moreover, the Government of the Republic of Latvia considers that the reservation

named as a declaration does not make it clear to what extent the Islamic Republic

of Iran considers itself bound by the provisions of the Convention and whether the

manner of application of the rights prescribed by the Convention are in line with

the object and purpose of the Convention.

Therefore, the Government of the Republic of Latvia recalls that the provisions of

Article 46 of the Convention set out that the reservations that are incompatible with

object and purpose of the Convention are not permitted.

Consequently, the Government of the Republic of Latvia therefore objects to the aforesaid

reservations made by the Islamic Republic of Iran to the Convention.

However, this objection shall not preclude the entry into force of the Convention

between the Republic of Latvia and the Islamic Republic of Iran. Thus, the International

Covenant will become operative without the Islamic Republic of Iran benefiting from

its reservation.”

Meksykańskie Stany Zjednoczone

22 października 2010 r.

W związku z zastrzeżeniem złożonym przez Islamską Republikę Iranu w chwili przystąpienia

„Po przeanalizowaniu deklaracji Islamskiej Republiki Iranu dotyczącej konwencji, Meksykańskie

Stany Zjednoczone stwierdziły, że deklaracja w rzeczywistości stanowi zastrzeżenie.

Zastrzeżenie to, mające na celu wyłączenie skutków prawnych niektórych postanowień

konwencji, jest niezgodne z przedmiotem i celem tego instrumentu. Ponadto deklaracja

sformułowana jest w taki sposób, że mogłaby stać na przeszkodzie realizacji postanowień

normatywnych konwencji, w tym zawartych w artykułach 4 i 1; tym samym narusza postanowienia

art. 46 konwencji i art. 19 Konwencji wiedeńskiej o prawie traktatów. Należy zwrócić

uwagę, że art. 27 Konwencji wiedeńskiej kodyfikuje zasadę prawa międzynarodowego,

zgodnie z którą strona nie może powoływać się na prawo krajowe celem uzasadnienia

niewypełniania zobowiązań wynikających z traktatu. Zatem nie jest do przyjęcia stwierdzenie,

że prawo krajowe jest nadrzędne wobec postanowień traktatów obowiązujących strony.

Sprzeciw ten nie wyklucza wejścia w życie konwencji między Islamską Republiką Iranu

a Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi.”

22 October 2010

With regard to the reservation made by the Islamic Republic of Iran upon accession

“Having examined the declaration made by the Islamic Republic of Iran with respect

to the Convention, the United Mexican States has concluded that the declaration is,

in fact, a reservation. This reservation, which aims to exclude the legal effects

of certain provisions of the Convention, is incompatible with the object and purpose

of that instrument. Indeed, the declaration is worded in such a way that it could

hinder the realization of normative provisions of the Convention, including those

of articles 4 and 1, and thus is in breach of article 46 of the Convention and article

19 of the Vienna Convention on the Law of Treaties. It should be noted that article

27 of the Vienna Convention codified the principle of international law whereby a

party may not invoke the provisions of its domestic law as justification for its failure

to comply with a treaty. The claim that domestic laws take precedence over the provisions

of treaties that are in force for the Parties is therefore inadmissible.

This objection shall not preclude the entry into force of the Convention between the

Islamic Republic of Iran and the United Mexican States.”

Republika Federalna Niemiec

28 stycznia 2010 r.

W związku z zastrzeżeniem Republiki Salwadoru złożonym w chwili podpisania i potwierdzonym

w chwili ratyfikacji

„Republika Federalna Niemiec starannie przeanalizowała wymienione zastrzeżenie. Republika

Federalna Niemiec jest zdania, że zastrzeżenia polegające na ogólnym odwoływaniu się

do systemu norm (takiego jak konstytucja lub porządek prawny obowiązujący w państwie

zgłaszającym zastrzeżenie), bez powoływania się na konkretne zapisy, powoduje, że

nie ma pewności co do tego, w jakim zakresie państwo to podejmuje zobowiązania wynikające

z traktatu. Ponadto normy te mogą ulegać zmianie.

Zastrzeżenie Republiki Salwadoru nie jest zatem wystarczająco precyzyjne, by można

było określić, jakie ograniczenia zostają wprowadzone do umowy.

Republika Federalna Niemiec jest zatem zdania, że zastrzeżenie to jest niezgodne z

przedmiotem i celem konwencji oraz z protokołem do niej, i pragnie przypomnieć, że

zgodnie z art. 46 ust. 1 konwencji oraz art. 14 ust. 1 protokołu do niej nie są dopuszczalne

zastrzeżenia niezgodne z przedmiotem i celem konwencji.

Republika Federalna Niemiec wyraża zatem sprzeciw wobec tego zastrzeżenia. Sprzeciw

nie wyklucza wejścia w życie konwencji i protokołu do niej między Republiką Federalną

Niemiec a Republiką Salwadoru.”

1 listopada 2010 r.

W związku z deklaracją złożoną przez Islamską Republikę Iranu w chwili przystąpienia

„Republika Federalna Niemiec poddała dokładnej analizie deklarację złożoną przez Rząd

Islamskiej Republiki Iranu w chwili przystąpienia do Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych,

z dnia 13 grudnia 2006 r.

Republika Federalna Niemiec uważa, że poprzez wykluczenie stosowania tych postanowień

konwencji, które mogą być niezgodne z prawem krajowym, Islamska Republika Iranu złożyła

w rzeczywistości zastrzeżenie, które czyni niejasnym, w jakim zakresie Islamska Republika

Iranu przyjmuje zobowiązania wynikające z konwencji.

Republika Federalna Niemiec wyraża sprzeciw wobec tego zastrzeżenia ze względu na

jego niezgodność z przedmiotem i celem konwencji, co czyni go niedopuszczalnym w rozumieniu

art. 46 ust. 1 konwencji.

Sprzeciw ten nie wyklucza wejścia w życie konwencji między Republiką Federalną Niemiec

a Islamską Republiką Iranu.”

3 sierpnia 2011 r.

W związku z zastrzeżeniem złożonym przez Malezję w chwili ratyfikacji

„Rząd Republiki Federalnej Niemiec poddał dokładnej analizie zastrzeżenie złożone

przez Rząd Malezji w chwili ratyfikacji Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych,

z dnia 13 grudnia 2006 r.

Rząd Republiki Federalnej Niemiec uważa, że postanowienia artykułów 15 i 18 są zasadniczymi

postanowieniami konwencji i że wykluczenie ich stosowania jest niezgodne z celem i

przedmiotem konwencji.

Rząd Republiki Federalnej Niemiec wyraża sprzeciw wobec tego zastrzeżenia jako niedopuszczalnego

w rozumieniu art. 46 ust. 1 konwencji.

Sprzeciw ten nie wyklucza wejścia w życie konwencji między Republiką Federalną Niemiec

a Malezją.”

28 January 2010

With regard to reservation made by El Salvador upon signature and confirmed upon ratification

“The Federal Republic of Germany has carefully examined the aforementioned reservation.

The Federal Republic of Germany is of the opinion that reservations which consist

in a general reference to a system of norms (like the constitution or the legal order

of the reserving State) without specifying the contents thereof leave it uncertain

to which extent that State accepts to be bound by the obligations under the treaty.

Moreover, those norms may be subject to changes.

The reservation made by the Republic of El Salvador is therefore not sufficiently

precise to make it possible to determine the restrictions that are introduced into

the agreement.

The Federal Republic of Germany is therefore of the opinion that the reservation is

incompatible with object and purpose of the Convention and the Protocol and would

like to recall that, according to Article 46, paragraph 1 of the Convention, and Article

14, paragraph 1 of the Protocol, a reservation incompatible with the object and purpose

of the Convention shall not be permitted.

The Federal Republic of Germany therefore objects to the above-mentioned reservation.

This objection shall not preclude the entry into force of the Convention and the Protocol

between the Federal Republic of Germany and the Republic of El Salvador.”

1 November 2010

With regard to the declaration made by the Islamic Republic of Iran upon accession

“The Federal Republic of Germany has carefully examined the declaration made by the

Government of the Islamic Republic of Iran upon its accession to the Convention on

the Rights of Persons with Disabilities of 13 December 2006.

The Federal Republic of Germany is of the opinion that by excluding the application

of those provisions of the Convention which may be incompatible with applicable national

rules the Islamic Republic of Iran in fact has made a reservation which leaves it

unclear to what extent the Islamic Republic of Iran accepts being bound by the obligations

under the Convention.

The Federal Republic of Germany objects to this reservation as being incompatible

with the object and purpose of the Convention and thus impermissible according to

Article 46, paragraph 1 of the Convention.

This objection shall not preclude the entry into force of the Convention between the

Federal Republic of Germany and the Islamic Republic of Iran.”

3 August 2011

With regard to the reservation made by Malaysia upon ratification

“The Government of the Federal Republic of Germany has carefully examined the reservation

made by the Government of Malaysia upon ratification of the Convention on the Rights

of Persons with Disabilities of 13 December 2006.

The Government of the Federal Republic of Germany considers that the provisions of

Articles 15 and 18 are core provisions of the Convention and that the exclusion of

their application is incompatible with the object and purpose of the Convention.

The Government of the Federal Republic of Germany therefore objects to this reservation

as being inadmissible according to Article 46, paragraph 1 of the Convention.

This objection shall not preclude the entry into force of the Convention between the

Federal Republic of Germany and Malaysia.”

Republika Portugalska

23 września 2009 r.

W związku z deklaracją złożoną przez Królestwo Tajlandii w chwili ratyfikacji konwencji

„Rząd Republiki Portugalskiej przeanalizował deklarację interpretacyjną dotyczącą

art. 18 złożoną przez Królestwo Tajlandii w chwili ratyfikacji Konwencji o prawach

osób niepełnosprawnych, sporządzonej w Nowym Jorku dnia 13 grudnia 2006 r.

Rząd Republiki Portugalskiej uważa, że deklaracja interpretacyjna stanowi zastrzeżenie,

zgodnie z którym stosowanie art. 18 Konwencji uzależnione jest od jego zgodności z

krajowymi ustawami, rozporządzeniami i praktyką. Królestwo Tajlandii sformułowało

zastrzeżenie, które powoduje, że nie jest jasne, w jakim zakresie państwo to uznaje

zobowiązania wynikające z art. 18 konwencji za wiążące je, co z kolei poddaje w wątpliwość

zobowiązanie Królestwa Tajlandii do realizacji przedmiotu i celu konwencji, jeżeli

chodzi o prawa związane ze swobodą przemieszczania się i obywatelstwem.

Rząd Republiki Portugalskiej przypomina, że zgodnie z art. 46 ust. 1 konwencji niedopuszczalne

są zastrzeżenia niezgodne z przedmiotem i celem konwencji.

Z uwagi na powyższe, Rząd Republiki Portugalskiej sprzeciwia się deklaracji interpretacyjnej

Królestwa Tajlandii dotyczącej art. 18 konwencji o prawach osób niepełnosprawnych.

Sprzeciw ten nie wyklucza wejścia w życie konwencji między Republiką Portugalską a

Królestwem Tajlandii.”

W związku z deklaracją złożoną przez Republikę Salwadoru w chwili ratyfikacji konwencji

„Rząd Republiki Portugalskiej starannie przeanalizował zastrzeżenie złożone przez

rząd Republiki Salwadoru w chwili podpisania Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, sporządzonej w Nowym Jorku dnia 13 grudnia

2006 r. i potwierdzone w chwili jej ratyfikacji.

Rząd Republiki Portugalskiej uważa, że z powodu złożenia zastrzeżenia stosowanie konwencji

będzie uzależnione od przepisów konstytucyjnych obowiązujących w Republice Salwadoru.

W rezultacie nie jest wiadome, w jakim zakresie Republika Salwadoru uznaje się za

związaną zobowiązaniami wynikającymi z konwencji.

Rząd Republiki Portugalskiej uważa, że takie zastrzeżenie należy uznać za niezgodne

z przedmiotem i celem tej umowy i pragnie przypomnieć, że zgodnie z art. 46 ust. 1

konwencji niedopuszczalne są zastrzeżenia niezgodne z przedmiotem i celem konwencji.

Rząd Republiki Portugalskiej wyraża zatem sprzeciw wobec zastrzeżenia dotyczącego

Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych złożonego przez Republikę Salwadoru.

Sprzeciw ten nie stoi na przeszkodzie wejściu w życie konwencji między Republiką Portugalską

a Republiką Salwadoru.”

2 listopada 2010 r.

W związku z deklaracją przedstawioną przez Islamską Republikę Iranu w chwili przystąpienia

„Rząd Republiki Portugalskiej przeanalizował zastrzeżenie złożone przez Islamską Republikę

Iranu dnia 23 października 2009 r., to jest w chwili przystąpienia do Konwencji o

prawach osób niepełnosprawnych.

Rząd Republiki Portugalskiej uważa, że zastrzeżenie uzależnia stosowanie postanowień

konwencji od prawa krajowego, co jest niezgodne z przedmiotem i celem konwencji, gdyż

oznacza pomijanie podstawowych zasad prawa międzynarodowego i zasad, które leżą u

podstaw konwencji.

Zgodnie z prawem międzynarodowym nie dopuszcza się zastrzeżeń niezgodnych z przedmiotem

i celem umowy.

Rząd Republiki Portugalskiej sprzeciwia się zatem zastrzeżeniu złożonemu przez Islamską

Republikę Iranu dnia 23 października 2009 r. w chwili przystąpienia do Konwencji o

prawach osób niepełnosprawnych.

Sprzeciw ten nie wyklucza wejścia w życie Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych

między Republiką Portugalską a Islamską Republiką Iranu.”

26 lipca 2011 r.

W związku z zastrzeżeniem złożonym przez Malezję w chwili ratyfikacji

„Rząd Republiki Portugalskiej przeanalizował zastrzeżenie złożone przez Malezję w

chwili ratyfikacji Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, sporządzonej w Nowym Jorku dnia 13 grudnia

2006 r.

Rząd Republiki Portugalskiej uważa, że zastrzeżenie złożone przez Malezję do artykułów

15 i 18 zmierza do wyłączenia stosowania tych dwóch przepisów, które dotyczą podstawowych

zasad konwencji i, w konsekwencji, do ograniczenia zakresu stosowania konwencji na

jednostronnej podstawie oraz do podważenia zasad prawa międzynarodowego.

Rząd Republiki Portugalskiej uważa, że niniejsze zastrzeżenie jest sprzeczne z przedmiotem

i celem konwencji, która zmierza do promowania, ochrony i zagwarantowania pełnego

i równego korzystania ze wszystkich praw człowieka i wolności podstawowych przez wszystkie

osoby niepełnosprawne oraz do promowania przestrzegania ich wrodzonej godności.

Rząd Republiki Portugalskiej przypomina, że zgodnie ze zwyczajowym prawem międzynarodowym

skodyfikowanym w Konwencji wiedeńskiej o prawie traktatów oraz zgodnie z art. 46 Konwencji

o prawach osób niepełnosprawnych zastrzeżenie niezgodne z przedmiotem i celem konwencji

jest niedozwolone.

Rząd Republiki Portugalskiej sprzeciwia się zatem zastrzeżeniu złożonemu przez Rząd

Malezji do artykułów 15 i 18 Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, sporządzonej w Nowym

Jorku dnia 13 grudnia 2006 r.

Sprzeciw ten nie wyklucza wejścia w życie konwencji między Republiką Portugalską a

Malezją.”

23 September 2009

With regard to the declaration made by Thailand upon ratification

“The Government of the Portuguese Republic has examined the interpretative declaration

relating to Article 18 made by the Kingdom of Thailand upon its ratification of the

Convention on the Rights of Persons with Disabilities, done at New york, on the 13th

December 2006.

The Government of the Portuguese Republic believes that this interpretative declaration

constitutes a reservation that makes the application of Article 18 of the Convention

subject to conformity with the national laws, regulations and practices. The Kingdom

of Thailand has formulated a reservation that makes it unclear to what extent it considers

itself bound by the obligations of Article 18 of the Convention, and this calls into

question the Kingdom of Thailand’s commitment to the object and purpose of the Convention

as regards the rights associated with liberty of movement and nationality.

The Government of the Portuguese Republic recalls that, by virtue of article 46, paragraph

1, of the Convention, reservations incompatible with the object and purpose of the

Convention shall not be permitted.

Consequently, the Government of the Portuguese Republic objects to the interpretative

declaration by the Kingdom of Thailand relating to Article 18 of the Convention on

the Rights of Persons with Disabilities.

This objection does not preclude the entry into force of the Convention between the

Portuguese Republic and the Kingdom of Thailand.”

With regard to the declaration made by El Salvador upon ratification

“The Government of the Portuguese Republic has carefully examined the reservation

made by the Government of the Republic of El Salvador upon signature and confirmed

upon ratification of the Convention on the Rights of Persons with Disabilities, done

at New york, on the 13th December 2006.

The Government of the Portuguese Republic considers that with this reservation the

application of the Convention is made subject to the constitutional law in force in

the Republic of El Salvador. This makes it unclear to what extent the Republic of

El Salvador considers itself bound by the obligations of the Convention.

The Government of the Portuguese Republic considers that such a reservation must be

regarded as incompatible with the object and purpose of the said instrument and would

recall that, according to Article 46, paragraph 1 of the Convention, a reservation

incompatible with the object and purpose of the Convention shall not be permitted.

The Government of the Portuguese Republic therefore objects to the reservation made

by the Government of the Republic of El Salvador to the Convention on the Rights of

Persons with Disabilities.

This objection does not constitute an obstacle to the entry into force of the Convention

between the Portuguese Republic and the Republic of El Salvador.”

2 November 2010

With regard to the declaration made by the Islamic Republic of Iran upon accession

“The Government of the Portuguese Republic has examined the reservation made by the

Islamic Republic of Iran on 23 October 2009 upon accession to the Convention on the

Rights of Persons with Disabilities.

The Government of the Portuguese Republic considers that the reservation subjects

the Convention’s application to domestic law, which is incompatible with the object

and purpose of the Convention, insofar as it disregards the fundamental principles

of International Law and the principles that shape the core of the Convention.

According to International Law, a reservation which is incompatible with the object

and purpose of a treaty shall not be permitted.

The Government of the Portuguese Republic therefore objects to the reservation made

by the Islamic Republic of Iran on 23 October 2009 upon accession to the Convention

on the Rights of Persons with Disabilities.

This objection does not preclude the entry into force of the Convention on the Rights

of Persons with Disabilities between the Portuguese Republic and the Islamic Republic

of Iran.”

26 July 2011

With regard to the reservation made by Malaysia upon ratification

“The Government of the Portuguese Republic has examined the reservations made by Malaysia

upon ratification of the Convention on the Rights of Persons with Disabilities, New

york, 13 December 2006.

The Government of the Portuguese Republic considers that the reservation made by Malaysia

to Articles 15 and 18 is a reservation that seeks to exclude the application of these

two provisions that are related to fundamental principles of the Convention thus limiting

the scope of the Convention on an unilateral basis and contributing to undermining

the basis of International Law.

The Government of the Portuguese Republic considers that the present reservation is

contrary to the object and purpose of the Convention that seeks to promote, protect

and ensure the full and equal enjoyment of all human rights and fundamental freedoms

by all persons with disabilities, and to promote respect for their inherent dignity.

The Government of the Portuguese Republic recalls that, according to customary international

law as codified in the Vienna Convention on the Law of Treaties, and in accordance

with Article 46 of the Convention on the Rights of Persons with Disabilities, a reservation

incompatible with the object and purpose of the Convention shall not be permitted.

The Government of the Portuguese Republic therefore objects to the aforesaid reservation

made by the Government of Malaysia to Articles 15 and 18 of the Convention on the

Rights of Persons with Disabilities, New york, 13 December [2006].

However, this objection shall not preclude the entry into force of the Convention

between the Portuguese Republic and Malaysia.”

Republika Słowacka

28 września 2010 r.

W związku z zastrzeżeniem złożonym przez Republikę Salwadoru przy podpisywaniu konwencji

i potwierdzonego przy jej ratyfikacji

„Rząd Republiki Słowackiej przeanalizował zastrzeżenie przedstawione przez Republikę

Salwadoru w chwili podpisania Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych i potwierdzone

przy jej ratyfikacji, zgodnie z którym

„Rząd Republiki Salwadoru podpisuje niniejszą Konwencję o prawach osób niepełnosprawnych

i Protokół fakultatywny do niej, przyjęte przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych

dnia 13 grudnia 2006 r., w zakresie, w jakim ich postanowienia nie są sprzeczne lub

nie naruszają reguł, zasad i norm ujętych w Konstytucji Republiki Salwadoru, w szczególności

w wyliczeniu jej zasad.”.

Republika Słowacka zauważa, że zastrzeżenia to powoduje, iż nie jest wiadome, w jakim

zakresie Republika Salwadoru uznaje się za związaną zobowiązaniami wynikającymi z

konwencji, gdyż z przedmiotowego zastrzeżenia wynika, że Republika Salwadoru uznaje

nadrzędność „reguł, zasad i norm ujętych w Konstytucji Republiki Salwadoru”.

Republika Słowacka uważa, że zastrzeżenie to jest niezgodne z przedmiotem i celem

konwencji i, zgodnie z art. 46 ust. 1 konwencji oraz zwyczajowym prawem międzynarodowym,

tak jak zostało ono skodyfikowane w Konwencji wiedeńskiej o prawie traktatów, takie

zastrzeżenie nie jest dopuszczalne.

Republika Słowacka wyraża sprzeciw wobec tego zastrzeżenia Republiki Salwadoru do

konwencji. Sprzeciw ten nie wyklucza wejścia w życie konwencji między Republiką Słowacką

a Republiką Salwadoru, przy czym Republika Salwadoru nie może powoływać się na swoje

zastrzeżenie.”

4 listopada 2010 r.

W związku z deklaracją interpretacyjną złożoną przez Islamską Republikę Iranu w chwili

przystąpienia

„Republika Słowacka przeanalizowała deklarację interpretacyjną Islamskiej Republiki

Iranu złożoną w chwili przystąpienia do Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych

w dniu 23 października 2009 r., zgodnie z którą

„W odniesieniu do artykułu 46, Islamska Republika Iranu oświadcza, że nie uznaje się

za związaną jakimikolwiek postanowieniami konwencji, które mogą pozostawać w sprzeczności

z odpowiednimi przepisami krajowymi.”.

Republika Słowacka uważa, że deklaracja złożona przez Islamską Republikę Iranu faktycznie

stanowi zastrzeżenie do konwencji.

Republika Słowacka pragnie zauważyć, że zastrzeżenie to czyni niejasnym, w jakim zakresie

Islamska Republika Iranu zamierza wykonywać zobowiązania wynikające z konwencji, gdyż

„nie uznaje się za związaną jakimikolwiek postanowieniami konwencji, które mogą pozostawać

w sprzeczności z odpowiednimi przepisami krajowymi”.

Zgodnie z art. 46 ust. 1 konwencji i zwyczajowym prawem międzynarodowym, skodyfikowanym

w Konwencji wiedeńskiej o prawie traktatów, nie są dopuszczalne zastrzeżenia niezgodne

z przedmiotem i celem traktatu.

Republika Słowacka wyraża zatem sprzeciw wobec zastrzeżenia złożonego przez Islamską

Republikę Iranu do konwencji. Sprzeciw ten nie wyklucza wejścia w życie konwencji

między Republiką Słowacką a Islamską Republiką Iranu, przy czym Islamska Republika

Iranu nie może powoływać się na swoje zastrzeżenie.”

18 lipca 2011 r.

W związku z zastrzeżeniem złożonym przez Malezję w chwili ratyfikacji

„Republika Słowacka przeanalizowała zastrzeżenie złożone przez Malezję w związku z

ratyfikacją przez nią Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych z dnia 13 grudnia

2006 r., zgodnie z którą

„Rząd Malezji ratyfikuje niniejszą konwencję z zastrzeżeniem, że nie uznaje się za

związany artykułami 15 i 18 niniejszej konwencji.”.

Republika Słowacka uważa zastrzeżenie do artykułów 15 i 18 konwencji za niezgodne

z przedmiotem i celem konwencji.

We wspólnym interesie państw leży, by wszystkie strony przestrzegały traktatów, których

stronami zdecydowały się zostać, w odniesieniu do ich przedmiotu i celu, oraz by państwa

były gotowe przeprowadzić wszelkie zmiany prawa niezbędne, by zapewnić wykonywanie

zobowiązań wynikających dla nich z traktatów.

Republika Słowacka zauważa, że złożenie zastrzeżenia podważa zobowiązanie Malezji

co do przedmiotu i celu konwencji, jeżeli chodzi o zakaz tortur oraz prawa związane

ze swobodą przemieszczania się i obywatelstwem.

Zgodnie z art. 46 ust. 1 konwencji oraz zgodnie ze zwyczajowym prawem międzynarodowym,

tak jak zostało ono skodyfikowane w Konwencji wiedeńskiej o prawie traktatów, w szczególności

w jej artykule 19 (c), zastrzeżenie niezgodne z przedmiotem i celem traktatu jest

niedopuszczalne.

Republika Słowacka wyraża zatem sprzeciw wobec zastrzeżenia złożonego przez Malezję

do artykułów 15 i 18 konwencji. Sprzeciw ten nie wyklucza wejścia w życie konwencji

między Republiką Słowacką a Malezją, przy czym Malezja nie może powoływać się na swoje

zastrzeżenie.”

28 September 2010

With regard to the reservation made by El Salvador upon its signature and confirmed

upon its ratification

“The Slovak Republic has examined the reservation made by the Republic of El Salvador

upon its signature and confirmed upon its ratification of the Convention on the Rights

of Persons with Disabilities, according to which

‘The Government of the Republic of El Salvador signs the present Convention on the

Rights of Persons with Disabilities and the Optional Protocol thereto, adopted by

the United Nations General Assembly on 13 December 2006, to the extent that its provisions

do not prejudice or violate the provisions of any of the precepts, principles and

norms enshrined in the Constitution of the Republic of El Salvador, particularly in

its enumeration of principles.’

The Slovak Republic notes that the reservation makes unclear to what extent the Republic

of El Salvador considers itself bound by the obligations of the Convention, as the

Republic of El Salvador subjects the Convention by this reservation to ‘the provisions

of any of the precepts, principles and norms enshrined in the Constitution of the

Republic of El Salvador’.

The Slovak Republic considers that this reservation is incompatible with the object

and purpose of the Convention and, according to Article 46 paragraph 1 of the Convention

and according to customary international law as codified in the Vienna Convention

on the Law of Treaties; such reservation shall not be permitted.

The Slovak Republic, therefore, objects to the aforesaid reservation made by the Republic

of El Salvador to the Convention. This objection shall not preclude the entry into

force of the Convention between the Slovak Republic and the Republic of El Salvador,

without the Republic of El Salvador benefiting from its reservation.”

4 November 2010

With regard to the interpretative declaration made by the Islamic Republic of Iran

upon accession

“The Slovak Republic has examined the interpretative declaration made by the Islamic

Republic of Iran upon its accession to the Convention on the Rights of Persons with

Disabilities on 23 October 2009 according to which

‘… with regard to Article 46, the Islamic Republic of Iran declares that it does not

consider itself bound by any provisions of the Convention which may be incompatible

with its applicable rules.’

The Slovak Republic believes that the declaration made by the Islamic Republic of

Iran constitutes in fact a reservation to the Convention.

The Slovak Republic notes that this reservation makes it unclear to what extent the

Islamic Republic of Iran is willing to fulfill its obligations under the Convention,

since ‘it does not consider itself bound by any provisions of the Constitution which

may be incompatible with its applicable rules.’

According to Article 46 paragraph 1 of the Convention and according to customary international

law as codified in the Vienna Convention on the Law of Treaties, a reservation that

is incompatible with the object and purpose of a treaty shall not be permitted.

The Slovak Republic, therefore, objects to the aforesaid reservation made by the Islamic

Republic of Iran to the Convention. This objection shall not preclude the entry into

force of the Convention between the Slovak Republic and the Islamic Republic of Iran,

without the Islamic Republic of Iran benefiting from its reservation.”

18 July 2011

With regard to the reservation made by Malaysia upon ratification

“The Slovak Republic has examined the reservation made by Malaysia as to its ratification

of the Convention on the Rights of Persons with Disabilities of 13 December 2006,

according to which

‘The Government of Malaysia ratifies the said Convention subject to the reservation

that it does not consider itself bound by articles 15 and 18 of the said Convention.’

The Slovak Republic considers the reservation to Articles 15 and 18 of the Convention

as incompatible with the object and purpose of the Convention.

It is in the common interest of States that all parties respect treaties to which

they have chosen to become party, as to their object and purpose, and that States

are prepared to undertake any legislative changes necessary to comply with their obligations

under the treaties.

The Slovak Republic notes that this calls into question the Malaysia’s commitment

to the object and purpose of the Convention regarded to the prohibition of torture

and to the rights associated with liberty of movement and nationality.

According to Article 46, paragraph 1 of the Convention and according to the customary

international law as codified by the Vienna Convention on the Law of Treaties, and

in particular Article 19 (c), the reservation that is incompatible with the object

and purpose of a treaty is not permitted.

The Slovak Republic, therefore, objects to the reservation made by Malaysia to Articles

15 and 18 of the Convention. This objection shall not preclude the entry into force

of the Convention between the Slovak Republic and Malaysia, without Malaysia benefiting

from its reservation.”

Królestwo Szwecji

23 stycznia 2009 r.

W związku z zastrzeżeniem złożonym przez Republikę Salwadoru przy podpisywaniu i potwierdzonym

przy ratyfikacji

„Rząd Królestwa Szwecji przeanalizował zastrzeżenie złożone przez Rząd Republiki Salwadoru

w chwili ratyfikacji Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych.

Zgodnie ze zwyczajowym prawem międzynarodowym, tak jak zostało ono skodyfikowane przez

Konwencję wiedeńską o prawie traktatów, nie są dopuszczalne zastrzeżenia niezgodne

z przedmiotem i celem traktatu. We wspólnym interesie Państw leży, by traktaty, których

stroną zdecydowały się one stać, były przestrzegane w odniesieniu do ich przedmiotu

i celu przez wszystkie strony oraz by Państwa były gotowe wprowadzać wszelkie zmiany

prawa niezbędne do tego, aby wypełniać zobowiązania wynikające z tych traktatów.

Rząd Królestwa Szwecji zauważa, że Republika Salwadoru w zastrzeżeniu nadaje swojej

Konstytucji nadrzędność nad konwencją. Rząd Królestwa Szwecji jest zdania, że zastrzeżenie

nie określa w wystarczający sposób zakresu derogacji, co z kolei poddaje w wątpliwość

zobowiązanie Republiki Salwadoru do realizacji przedmiotu i celu konwencji.

Rząd Królestwa Szwecji wyraża zatem sprzeciw do tego zastrzeżenia Rządu Republiki

Salwadoru dotyczącego Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych i uznaje je za nieważne.

Sprzeciw ten nie wyklucza wejścia w życie konwencji między Republiką Salwadoru a Królestwem

Szwecji. Konwencja wchodzi w życie między Republiką Salwadoru a Królestwem Szwecji

w całości, przy czym Republika Salwadoru nie może powoływać się na swoje zastrzeżenie.”

28 lipca 2009 r.

W związku z deklaracją interpretacyjną Królestwa Tajlandii złożoną w chwili ratyfikacji

konwencji

„Rząd Królestwa Szwecji przeanalizował deklarację interpretacyjną do Konwencji o prawach

osób niepełnosprawnych złożoną przez Rząd Królestwa Tajlandii z dnia 29 lipca 2008 r.

Rząd Królestwa Szwecji przypomina, że określenie nadane oświadczeniu, w sytuacji gdy

skutek prawny niektórych postanowień traktatu jest wyłączony lub zmieniony, nie wpływa

na jego status jako zastrzeżenia do traktatu. Rząd Królestwa Szwecji uważa, że deklaracja

interpretacyjna złożona przez Rząd Królestwa Tajlandii z merytorycznego punktu widzenia

stanowi zastrzeżenie.

Zgodnie ze zwyczajowym prawem międzynarodowym, tak jak zostało ono skodyfikowane przez

Konwencję wiedeńską o prawie traktatów, nie są dopuszczalne zastrzeżenia niezgodne

z przedmiotem i celem traktatu. We wspólnym interesie Państw leży, by traktaty, których

stroną zdecydowały się one stać, były przestrzegane w odniesieniu do ich przedmiotu

i celu przez wszystkie strony oraz by Państwa były gotowe wprowadzać wszelkie zmiany

prawa niezbędne do tego, aby wypełniać zobowiązania wynikające z tych traktatów.

Rząd Królestwa Szwecji zauważa, że Królestwo Tajlandii daje pierwszeństwo stosowaniu

krajowych ustaw, rozporządzeń i praktyki w stosunku do art. 18 konwencji. Rząd Królestwa

Szwecji jest zdania, że zastrzeżenie nie określa w sposób jasny zakresu derogacji,

co z kolei poddaje w wątpliwość zobowiązanie do realizacji przedmiotu i celu konwencji.

Rząd Królestwa Szwecji wyraża zatem sprzeciw wobec zastrzeżenia Rządu Królestwa Tajlandii

do Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych i uznaje je za nieważne. Sprzeciw nie

wyklucza wejścia w życie konwencji między Królestwem Tajlandii a Królestwem Szwecji.

Konwencja wchodzi w życie między Królestwem Tajlandii a Królestwem Szwecji w całości,

przy czym Tajlandia nie może powoływać się na swoje zastrzeżenie.”

6 lipca 2011 r.

W związku z zastrzeżeniami złożonymi przez Malezję w chwili ratyfikacji

„Rząd Królestwa Szwecji przeanalizował oświadczenie interpretacyjne i zastrzeżenia

złożone przez Malezję w chwili ratyfikacji Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych.

Rząd Królestwa Szwecji przypomina, że nazwa przypisana oświadczeniu, w którym prawne

skutki pewnych postanowień traktatu są wyłączane lub zmieniane, nie przesądza o jego

statusie jako zastrzeżenia do traktatu. Rząd Królestwa Szwecji uważa, że oświadczenie

interpretacyjne złożone przez Rząd Malezji w istocie stanowi zastrzeżenie, które budzi

poważne wątpliwości co do zobowiązania odnośnie do przedmiotu i celu konwencji.

Rząd Królestwa Szwecji uważa ponadto, że zastrzeżenia złożone do artykułów 15 i 18

budzi poważne wątpliwości co do zobowiązania odnośnie do przedmiotu i celu konwencji.

Zgodnie z międzynarodowym prawem zwyczajowym, tak jak zostało ono skodyfikowane w

Konwencji wiedeńskiej o prawie traktatów, zastrzeżenia niezgodne z przedmiotem i celem

traktatu są niedozwolone. We wspólnym interesie wszystkich państw leży, by traktaty,

których stronami zdecydowały się zostać, były przestrzegane w odniesieniu do ich przedmiotu

i celu oraz by państwa były gotowe przeprowadzić wszelkie zmiany prawa niezbędne,

by zapewnić wykonywanie zobowiązań wynikających dla nich z traktatów.

Rząd Królestwa Szwecji sprzeciwia się zatem niniejszym zastrzeżeniom złożonym przez

Malezję do Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych i uważa zastrzeżenia za nieważne.

Sprzeciw ten nie wyklucza wejścia w życie konwencji między Malezją a Królestwem Szwecji.

Konwencja wchodzi w życie między Malezją a Królestwem Szwecji w całości, przy czym

Malezja nie może powoływać się na swoje zastrzeżenia.”

23 January 2009

With regard to the reservation made by El Salvador upon signature and confirmed upon

ratification

“The Government of Sweden has examined the reservation made by the Government of the

Republic of El Salvador upon ratifying the Convention on the Rights of Persons with

Disabilities.

According to international customary law, as codified in the Vienna Convention on

the Law of Treaties, reservations incompatible with the object and purpose of a treaty

shall not be permitted. It is in the common interest of all States that treaties to

which they have chosen to become parties, are respected as to their object and purpose

by all parties, and that States are prepared to undertake any legislative changes

necessary to comply with their obligations under the treaties.

The Government of Sweden notes that El Salvador in its reservation gives precedence

to its Constitution over the Convention. The Government of Sweden is of the view that

such a reservation, which does not clearly specify the extent of the derogation, raises

serious doubt as to the commitment of El Salvador to the object and purpose of the

Convention.

The Government of Sweden therefore objects to the aforesaid reservation made by the

Government of the Republic of El Salvador to the Convention on the Rights of Persons

with Disabilities and considers the reservation null and void. This objection shall

not preclude the entry into force of the Convention between El Salvador and Sweden.

The Convention enters into force in its entirety between El Salvador and Sweden, without

El Salvador benefiting from its reservation.”

28 July 2009

With regard to the interpretative declaration made by Thailand upon ratification

“The Government of Sweden has examined the interpretative declaration made by the

Government of the Kingdom of Thailand on 29 July 2008 to the Convention on the Rights

of Persons With Disabilities.

The Government of Sweden recalls that the designation assigned to a statement whereby

the legal effect of certain provisions of a treaty is excluded or modified does not

determine its status as a reservation to the treaty. The Government of Sweden considers

that the interpretative declaration made by the Government of Thailand in substance

constitutes a reservation.

According to international customary law, as codified in the Vienna Convention on

the Law of Treaties, reservations incompatible with the object and purpose of a treaty

shall not be permitted. It is in the common interest of all States that treaties to

which they have chosen to become parties, are respected as to their object and purpose

by all parties, and that States are prepared to undertake any legislative changes

necessary to comply with their obligations under the treaties.

The Government of Sweden notes that Thailand gives precedence to its national laws,

regulations and practices over the application of article 18 of the Convention. The

Government of Sweden is of the view that such a reservation, which does not clearly

specify the extent of the derogation, raises serious doubt as to the commitment to

the object and purpose of the Convention.

The Government of Sweden therefore objects to the aforesaid reservation made by the

Government of the Kingdom of Thailand to the Convention on the Rights of Persons with

Disabilities and considers the reservation null and void. This objection shall not

preclude the entry into force of the Convention between Thailand and Sweden. The Convention

enters into force in its entirety between Thailand and Sweden, without Thailand benefiting

from its reservation.”

6 July 2011

With regard to the reservations made by Malaysia upon ratification

“The Government of Sweden has examined the interpretative declaration and reservations

made by the Government of Malaysia at the time of its ratification of the Convention

on the Rights of Persons with Disabilities.

The Government of Sweden recalls that the designation assigned to a statement whereby

the legal effect of certain provisions of a treaty is excluded or modified does not

determine its status as a reservation to the treaty. The Government of Sweden considers

that the interpretative declaration made by the Government of Malaysia in substance

constitutes a reservation, which raises serious doubt as to the commitment to the

object and purpose of the Convention.

The Government of Sweden furthermore considers that the reservations to articles 15

and 18 raise serious doubt as to the commitment to the object and purpose of the Convention.

According to international customary law, as codified in the Vienna Convention on

the Law of Treaties, reservations incompatible with the object and purpose of a treaty

shall not be permitted. It is in the common interest of all States that treaties to

which they have chosen to become parties, are respected as to their object and purpose

by all parties, and that States are prepared to undertake any legislative changes

necessary to comply with their obligations under the treaties.

The Government of Sweden therefore objects to the aforesaid reservations made by the

Government of Malaysia to the Convention on the Rights of Persons with Disabilities

and considers the reservations null and void. This objection shall not preclude the

entry into force of the Convention between Malaysia and Sweden. The Convention enters

into force in its entirety between Malaysia and Sweden, without Malaysia benefiting

from its reservations.”

Węgry

1 sierpnia 2011 r.

W związku z zastrzeżeniem złożonym przez Malezję w chwili ratyfikacji

„Rząd Republiki Węgierskiej przeanalizował zastrzeżenia w odniesieniu do artykułów

15 i 18 konwencji, złożone przez Malezję dnia 19 lipca 2010 r. w chwili ratyfikacji

Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych z dnia 13 grudnia 2006 r.

Rząd Republiki Węgierskiej uważa, że artykuły 15 i 18 konwencji dotyczą zasadniczych

praw człowieka, mających odzwierciedlenie nie tylko w szeregu traktatów wielostronnych,

takich jak Konwencja Narodów Zjednoczonych w sprawie zakazu stosowania tortur oraz

innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania, Międzynarodowy Pakt Praw

Obywatelskich i Politycznych, ale też stanowiących część międzynarodowego prawa zwyczajowego.

W konsekwencji, zgodnie z artykułem 19 (c) Konwencji wiedeńskiej o prawie traktatów,

która zawiera normy traktatowe i zwyczajowe, zastrzeżenia te są niedopuszczalne, ponieważ

są niezgodne z przedmiotem i celem konwencji.

Rząd Republiki Węgierskiej sprzeciwia się zatem zastrzeżeniu w odniesieniu do artykułów

15 i 18 złożonym przez Malezję do Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, przyjętej

przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych dnia 13 grudnia 2006 r.

Sprzeciw ten nie wyklucza wejścia w życie konwencji między Republiką Węgierską a Malezją.”

1 August 2011

With regard to the reservation made by Malaysia upon ratification

“The Government of the Republic of Hungary has examined the reservations made by Malaysia

on 19 July 2010 upon ratification of the Convention on the Rights of Persons with

Disabilities, adopted by the General Assembly of the United Nations on 13 December

2006, with regard to Articles 15 and 18 of the Convention.

The Government of the Republic of Hungary is of the view that Articles 15 and 18 of

the Convention address core human rights values that are not only reflected in several

multilateral treaties, such as the UN Convention against Torture and Other Cruel,

Inhuman or Degrading Treatment or Punishment, and the International Covenant on Civil

and Political Rights but also form part of the international customary law.

In consequence, according to Article 19 (c) of the Vienna Convention on the Law of

Treaties, which is a treaty and customary norm, these reservations shall not be permitted

as they are incompatible with the object and purpose of the Convention.

Therefore, the Government of the Republic of Hungary objects to the reservations made

by Malaysia to the Convention on the Rights of Persons with Disabilities, adopted

by General Assembly of the United Nations on 13 December 2006, with regard to Articles

15 and 18.

This objection does not preclude the entry into force of the Convention between the

Republic of Hungary and Malaysia.”

*)

Tekst jednolity ustawy został ogłoszony w Dz. U. z 2012 r. poz. 788.

1)

W dniu 1 sierpnia 2008 r. Sekretarz Generalny otrzymał od Rządu Chińskiej Republiki

Ludowej następujące oświadczenie dotyczące Specjalnego Regionu Administracyjnego Hongkong

oraz Specjalnego Regionu Administracyjnego Makao: „Zgodnie z Ustawą Zasadniczą Specjalnego

Regionu Administracyjnego Hongkong Chińskiej Republiki Ludowej i Ustawą Zasadniczą

Specjalnego Regionu Administracyjnego Makao Chińskiej Republiki Ludowej Rząd Chińskiej

Republiki Ludowej uznaje, że konwencja stosuje się również do Specjalnego Regionu

Administracyjnego Hongkong i Specjalnego Regionu Administracyjnego Makao Chińskiej

Republiki Ludowej. Stosowanie przepisów dotyczących swobody przemieszczania się i

obywatelstwa przewidziane w konwencji do Specjalnego Regionu Administracyjnego Hongkong

Chińskiej Republiki Ludowej nie wpływa na ważność odpowiednich ustaw dotyczących stosowania

kontroli imigracji i obywatelstwa w Specjalnym Regionie Administracyjnym Hongkong

Chińskiej Republiki Ludowej.”.

2)

Konwencja nie ma zastosowania do Tokelau.

Pokaż całość