Ustawa z dnia 14 września 2012 r. o zmianie ustawy - Prawo prasowe

W ustawie z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe

(Dz. U. Nr 5, poz. 24, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

tytuł rozdziału 5 otrzymuje brzmienie

„

Rozdział 5

Sprostowanie”;

2)

dodaje się art. 31a w brzmieniu

„

Art. 31a.

1.

Na wniosek zainteresowanej osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej

niebędącej osobą prawną, redaktor naczelny właściwego dziennika lub czasopisma jest

obowiązany opublikować bezpłatnie rzeczowe i odnoszące się do faktów sprostowanie

nieścisłej lub nieprawdziwej wiadomości zawartej w materiale prasowym.

2.

Uprawnienie do wystąpienia z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1, przysługuje także

osobie najbliższej zmarłego, w rozumieniu art. 115 § 11 Kodeksu karnego, oraz następcy prawnemu osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej, o której mowa

w ust. 1.

3.

Sprostowanie powinno zostać nadane w placówce pocztowej operatora pocztowego lub złożone

w siedzibie odpowiedniej redakcji, na piśmie w terminie nie dłuższym niż 21 dni od

dnia opublikowania materiału prasowego.

4.

Sprostowanie powinno zawierać podpis wnioskodawcy, jego imię i nazwisko lub nazwę

oraz adres korespondencyjny.

5.

Adres korespondencyjny wnioskodawcy może zostać zastrzeżony tylko do wiadomości redakcji,

a w przypadku gdy materiał prasowy będący przedmiotem sprostowania dotyczy działalności

związanej z używanym przez osobę fizyczną pseudonimem, może ona zastrzec także imię

i nazwisko tylko do wiadomości redakcji.

6.

Tekst sprostowania nie może przekraczać dwukrotnej objętości fragmentu materiału prasowego,

którego dotyczy, ani zajmować więcej niż dwukrotność czasu antenowego, jaki zajmował

dany fragment przekazu.

7.

Sprostowanie powinno być sporządzone w języku polskim lub w języku, w którym opublikowany

został materiał prasowy będący przedmiotem sprostowania.

”

;

3)

art. 32 i 33 otrzymują brzmienie

„

Art. 32.

1.

Redaktor naczelny ma obowiązek opublikować sprostowanie

1)

w elektronicznej formie dziennika lub czasopisma, w której zamieszczono materiał prasowy

będący przedmiotem sprostowania - w terminie 3 dni roboczych od dnia otrzymania sprostowania,

2)

w dzienniku - w najbliższym przygotowywanym do druku numerze, a w przypadku braku

możliwości technicznych w numerze następnym, nie później jednak niż w terminie 7 dni

od dnia otrzymania sprostowania,

3)

w czasopiśmie - w najbliższym od dnia otrzymania sprostowania lub następnym po nim

przygotowywanym do opublikowania numerze,

4)

w innym niż dziennik przekazie za pomocą dźwięku lub obrazu i dźwięku - w najbliższym

analogicznym przekazie.

2.

Gdy możliwy termin opublikowania sprostowania przekracza 6 miesięcy, na żądanie wnioskodawcy

sprostowanie należy dodatkowo opublikować w ciągu miesiąca od dnia otrzymania sprostowania

w odpowiednim ze względu na krąg odbiorców dzienniku. Koszty publikacji pokrywa wydawca

prasy, w której ukazał się materiał prasowy będący przedmiotem sprostowania.

3.

Terminy określone w ust. 1 i 2 nie mają zastosowania, jeżeli strony na piśmie umówiły

się inaczej.

4.

Sprostowanie w drukach periodycznych powinno być opublikowane w tym samym dziale i

taką samą czcionką, co materiał prasowy, którego dotyczy, pod widocznym tytułem „Sprostowanie”.

W przypadku przekazu za pomocą dźwięku lub obrazu i dźwięku sprostowanie powinno być

wyraźnie zapowiedziane oraz nastąpić w przekazie tego samego rodzaju i o tej samej

porze.

5.

W tekście nadesłanego sprostowania nie wolno bez zgody wnioskodawcy dokonywać skrótów

ani innych zmian.

6.

Tekst sprostowania nie może być komentowany w tym samym numerze, przekazie lub w elektronicznej

formie dziennika lub czasopisma, tego samego dnia. Nie wyklucza to jednak prostej

zapowiedzi polemiki lub wyjaśnień.

Art. 33.

1.

Redaktor naczelny odmawia opublikowania sprostowania, jeżeli sprostowanie

1)

jest nierzeczowe lub nie odnosi się do faktów,

2)

zostało nadane lub złożone po upływie terminu, o którym mowa w art. 31a ust. 3, lub

nie zostało podpisane,

3)

nie odpowiada wymaganiom określonym w art. 31a ust. 4-7,

4)

zawiera treść karalną,

5)

podważa fakty stwierdzone prawomocnym orzeczeniem dotyczącym osoby dochodzącej publikacji

sprostowania.

2.

Redaktor naczelny może odmówić opublikowania sprostowania, jeżeli sprostowanie

1)

odnosi się do wiadomości poprzednio sprostowanej,

2)

jest wystosowane przez osobę, której nie dotyczą fakty przytoczone w prostowanym materiale,

za wyjątkiem sytuacji określonych w art. 31a ust. 2,

3)

zawiera sformułowania powszechnie uznawane za wulgarne lub obelżywe.

3.

Odmawiając opublikowania sprostowania, redaktor naczelny jest obowiązany niezwłocznie,

nie później jednak niż w terminie 7 dni od dnia otrzymania sprostowania, przekazać

wnioskodawcy pisemne zawiadomienie o odmowie i jej przyczynach. Jeżeli odmowa nastąpiła

z przyczyn określonych w ust. 1 pkt 1, 4 i 5, należy wskazać fragmenty sprostowania,

które nie nadają się do publikacji.

4.

Redaktor naczelny nie może odmówić opublikowania sprostowania, jeżeli zastosowano

się do jego wskazań. W przypadku nadesłania poprawionego sprostowania termin określony

w art. 31a ust. 3 liczy się od dnia doręczenia wnioskodawcy zawiadomienia o odmowie

i jej przyczynach.

”

;

4)

art. 39 otrzymuje brzmienie

„

Art. 39.

1.

Jeżeli redaktor naczelny odmówił opublikowania sprostowania albo sprostowanie nie

ukazało się w terminie określonym w art. 32 ust. 1-3 lub ukazało się z naruszeniem

art. 32 ust. 4 lub 5, zainteresowany podmiot, o którym mowa w art. 31a ust. 1 lub

2, może wytoczyć powództwo o opublikowanie sprostowania.

2.

Roszczenie, o którym mowa w ust. 1, wygasa, jeżeli nie będzie dochodzone w ciągu roku

od dnia opublikowania materiału prasowego.

”

;

5)

w art. 46 uchyla się ust. 2;

6)

art. 52 otrzymuje brzmienie

„

Art. 52.

1.

Sprawy, o których mowa w art. 39 ust. 1, rozpoznaje sąd okręgowy właściwy ze względu na siedzibę odpowiedniej

redakcji, najpóźniej w ciągu 30 dni od dnia wniesienia pozwu niedotkniętego brakami

formalnymi. Przepisu art. 126 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego, w zakresie dotyczącym obowiązku wskazania miejsca zamieszkania pozwanego, nie stosuje

się.

2.

Pozwany może wnieść odpowiedź na pozew w terminie 7 dni od dnia doręczenia pozwu.

3.

Niestawiennictwo stron nie tamuje rozpoznania sprawy. Przepisów Kodeksu postępowania cywilnego o wyroku zaocznym nie stosuje się.

4.

Wydany wyrok wraz z uzasadnieniem sąd doręcza niezwłocznie, z urzędu, obu stronom.

5.

Od wyroku sądu pierwszej instancji przysługuje apelacja, którą wnosi się w terminie

7 dni od dnia doręczenia stronie skarżącej wyroku z uzasadnieniem.

6.

Sąd drugiej instancji rozpoznaje apelację najpóźniej w terminie 30 dni od dnia wniesienia

apelacji niedotkniętej brakami formalnymi.

7.

Strona przeciwna może wnieść odpowiedź na apelację w terminie 7 dni od dnia doręczenia

apelacji.

”

.

1.

Uprawnienie do wystąpienia z wnioskiem o opublikowanie sprostowania na podstawie przepisów

ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, przysługuje także

w przypadku, w którym

1)

utrata mocy art. 31 ustawy zmienianej w art. 1 nastąpiła w trakcie biegu terminu,

o którym mowa w art. 33 ust. 2 pkt 4 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, a uprawniony nie złożył wniosku o opublikowanie

sprostowania,

2)

wniosek lub roszczenie o opublikowanie sprostowania nie zostało uwzględnione w związku

z utratą mocy przez art. 31 ustawy zmienianej w art. 1,

3)

materiał prasowy zawierający wiadomości nieścisłe lub nieprawdziwe ukazał się po dniu

13 czerwca 2012 r., a przed wejściem w życie niniejszej ustawy

- z tym że termin określony w art. 31a ust. 3 biegnie od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

2.

Terminy określone w art. 52 ust. 1 i 6 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą, biegną od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, jeżeli odpowiednio

pozew lub apelacja zostały wniesione przed tym dniem.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Na wniosek zainteresowanej osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej

niebędącej osobą prawną, redaktor naczelny właściwego dziennika lub czasopisma jest

obowiązany opublikować bezpłatnie rzeczowe i odnoszące się do faktów sprostowanie

nieścisłej lub nieprawdziwej wiadomości zawartej w materiale prasowym.

2.

Uprawnienie do wystąpienia z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1, przysługuje także

osobie najbliższej zmarłego, w rozumieniu art. 115 § 11 Kodeksu karnego, oraz następcy prawnemu osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej, o której mowa

w ust. 1.

3.

Sprostowanie powinno zostać nadane w placówce pocztowej operatora pocztowego lub złożone

w siedzibie odpowiedniej redakcji, na piśmie w terminie nie dłuższym niż 21 dni od

dnia opublikowania materiału prasowego.

4.

Sprostowanie powinno zawierać podpis wnioskodawcy, jego imię i nazwisko lub nazwę

oraz adres korespondencyjny.

5.

Adres korespondencyjny wnioskodawcy może zostać zastrzeżony tylko do wiadomości redakcji,

a w przypadku gdy materiał prasowy będący przedmiotem sprostowania dotyczy działalności

związanej z używanym przez osobę fizyczną pseudonimem, może ona zastrzec także imię

i nazwisko tylko do wiadomości redakcji.

6.

Tekst sprostowania nie może przekraczać dwukrotnej objętości fragmentu materiału prasowego,

którego dotyczy, ani zajmować więcej niż dwukrotność czasu antenowego, jaki zajmował

dany fragment przekazu.

7.

Sprostowanie powinno być sporządzone w języku polskim lub w języku, w którym opublikowany

został materiał prasowy będący przedmiotem sprostowania.

1.

Redaktor naczelny ma obowiązek opublikować sprostowanie

1)

w elektronicznej formie dziennika lub czasopisma, w której zamieszczono materiał prasowy

będący przedmiotem sprostowania - w terminie 3 dni roboczych od dnia otrzymania sprostowania,

2)

w dzienniku - w najbliższym przygotowywanym do druku numerze, a w przypadku braku

możliwości technicznych w numerze następnym, nie później jednak niż w terminie 7 dni

od dnia otrzymania sprostowania,

3)

w czasopiśmie - w najbliższym od dnia otrzymania sprostowania lub następnym po nim

przygotowywanym do opublikowania numerze,

4)

w innym niż dziennik przekazie za pomocą dźwięku lub obrazu i dźwięku - w najbliższym

analogicznym przekazie.

2.

Gdy możliwy termin opublikowania sprostowania przekracza 6 miesięcy, na żądanie wnioskodawcy

sprostowanie należy dodatkowo opublikować w ciągu miesiąca od dnia otrzymania sprostowania

w odpowiednim ze względu na krąg odbiorców dzienniku. Koszty publikacji pokrywa wydawca

prasy, w której ukazał się materiał prasowy będący przedmiotem sprostowania.

3.

Terminy określone w ust. 1 i 2 nie mają zastosowania, jeżeli strony na piśmie umówiły

się inaczej.

4.

Sprostowanie w drukach periodycznych powinno być opublikowane w tym samym dziale i

taką samą czcionką, co materiał prasowy, którego dotyczy, pod widocznym tytułem „Sprostowanie”.

W przypadku przekazu za pomocą dźwięku lub obrazu i dźwięku sprostowanie powinno być

wyraźnie zapowiedziane oraz nastąpić w przekazie tego samego rodzaju i o tej samej

porze.

5.

W tekście nadesłanego sprostowania nie wolno bez zgody wnioskodawcy dokonywać skrótów

ani innych zmian.

6.

Tekst sprostowania nie może być komentowany w tym samym numerze, przekazie lub w elektronicznej

formie dziennika lub czasopisma, tego samego dnia. Nie wyklucza to jednak prostej

zapowiedzi polemiki lub wyjaśnień.

1.

Redaktor naczelny odmawia opublikowania sprostowania, jeżeli sprostowanie

1)

jest nierzeczowe lub nie odnosi się do faktów,

2)

zostało nadane lub złożone po upływie terminu, o którym mowa w art. 31a ust. 3, lub

nie zostało podpisane,

3)

nie odpowiada wymaganiom określonym w art. 31a ust. 4-7,

4)

zawiera treść karalną,

5)

podważa fakty stwierdzone prawomocnym orzeczeniem dotyczącym osoby dochodzącej publikacji

sprostowania.

2.

Redaktor naczelny może odmówić opublikowania sprostowania, jeżeli sprostowanie

1)

odnosi się do wiadomości poprzednio sprostowanej,

2)

jest wystosowane przez osobę, której nie dotyczą fakty przytoczone w prostowanym materiale,

za wyjątkiem sytuacji określonych w art. 31a ust. 2,

3)

zawiera sformułowania powszechnie uznawane za wulgarne lub obelżywe.

3.

Odmawiając opublikowania sprostowania, redaktor naczelny jest obowiązany niezwłocznie,

nie później jednak niż w terminie 7 dni od dnia otrzymania sprostowania, przekazać

wnioskodawcy pisemne zawiadomienie o odmowie i jej przyczynach. Jeżeli odmowa nastąpiła

z przyczyn określonych w ust. 1 pkt 1, 4 i 5, należy wskazać fragmenty sprostowania,

które nie nadają się do publikacji.

4.

Redaktor naczelny nie może odmówić opublikowania sprostowania, jeżeli zastosowano

się do jego wskazań. W przypadku nadesłania poprawionego sprostowania termin określony

w art. 31a ust. 3 liczy się od dnia doręczenia wnioskodawcy zawiadomienia o odmowie

i jej przyczynach.

1.

Jeżeli redaktor naczelny odmówił opublikowania sprostowania albo sprostowanie nie

ukazało się w terminie określonym w art. 32 ust. 1-3 lub ukazało się z naruszeniem

art. 32 ust. 4 lub 5, zainteresowany podmiot, o którym mowa w art. 31a ust. 1 lub

2, może wytoczyć powództwo o opublikowanie sprostowania.

2.

Roszczenie, o którym mowa w ust. 1, wygasa, jeżeli nie będzie dochodzone w ciągu roku

od dnia opublikowania materiału prasowego.

1.

Sprawy, o których mowa w art. 39 ust. 1, rozpoznaje sąd okręgowy właściwy ze względu na siedzibę odpowiedniej

redakcji, najpóźniej w ciągu 30 dni od dnia wniesienia pozwu niedotkniętego brakami

formalnymi. Przepisu art. 126 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego, w zakresie dotyczącym obowiązku wskazania miejsca zamieszkania pozwanego, nie stosuje

się.

2.

Pozwany może wnieść odpowiedź na pozew w terminie 7 dni od dnia doręczenia pozwu.

3.

Niestawiennictwo stron nie tamuje rozpoznania sprawy. Przepisów Kodeksu postępowania cywilnego o wyroku zaocznym nie stosuje się.

4.

Wydany wyrok wraz z uzasadnieniem sąd doręcza niezwłocznie, z urzędu, obu stronom.

5.

Od wyroku sądu pierwszej instancji przysługuje apelacja, którą wnosi się w terminie

7 dni od dnia doręczenia stronie skarżącej wyroku z uzasadnieniem.

6.

Sąd drugiej instancji rozpoznaje apelację najpóźniej w terminie 30 dni od dnia wniesienia

apelacji niedotkniętej brakami formalnymi.

7.

Strona przeciwna może wnieść odpowiedź na apelację w terminie 7 dni od dnia doręczenia

apelacji.