Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 14 września 2012 r. w sprawie egzaminu czeladniczego, egzaminu mistrzowskiego oraz egzaminu sprawdzającego, przeprowadzanych przez komisje egzaminacyjne izb rzemieślniczych

Rozporządzenie określa

1)

warunki powoływania komisji egzaminacyjnych izb rzemieślniczych przeprowadzających

egzamin czeladniczy, egzamin mistrzowski oraz egzamin sprawdzający wybrane kwalifikacje

zawodowe w zakresie zawodu odpowiadającego danemu rodzajowi rzemiosła, o którym mowa

w art. 3 ust. 3i ustawy z dnia 22 marca 1989 r. o rzemiośle, zwanej dalej „ustawą”;

2)

warunki dopuszczania do egzaminu czeladniczego, egzaminu mistrzowskiego oraz egzaminu

sprawdzającego, o którym mowa w pkt 1;

3)

sposób przeprowadzania egzaminu czeladniczego, egzaminu mistrzowskiego oraz egzaminu

sprawdzającego, o którym mowa w pkt 1;

4)

wysokość wynagrodzenia członków komisji egzaminacyjnych izb rzemieślniczych;

5)

warunki i tryb wydawania oraz wzory świadectw czeladniczych, dyplomów mistrzowskich,

zaświadczeń o zdaniu egzaminu sprawdzającego, suplementów do świadectw czeladniczych

i dyplomów mistrzowskich (Europass), a także sposoby wydawania duplikatów i dokonywania

legalizacji dokumentów przeznaczonych do obrotu prawnego z zagranicą oraz wysokość

odpłatności za wykonywanie tych czynności.

1.

Egzamin czeladniczy oraz egzamin mistrzowski są formą oceny poziomu opanowania wiadomości

i umiejętności z zakresu zawodu odpowiadającego danemu rodzajowi rzemiosła, określonego

w

1)

klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy;

2)

klasyfikacji zawodów szkolnictwa zawodowego.

2.

Egzamin sprawdzający wybrane kwalifikacje zawodowe w zakresie zawodu odpowiadającego

danemu rodzajowi rzemiosła, o którym mowa w art. 3 ust. 3i ustawy, zwany dalej „egzaminem

sprawdzającym”, jest formą oceny poziomu opanowania wybranych kwalifikacji zawodowych

w zakresie zawodu odpowiadającego danemu rodzajowi rzemiosła.

3.

Egzamin sprawdzający, o którym mowa w art. 53d ust. 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach

rynku pracy

(Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415, z późn. zm., jest przeprowadzany na warunkach i w trybie określonych w przepisach wydanych na

podstawie art. 53m tej ustawy.

1.

Komisję egzaminacyjną izby rzemieślniczej, zwaną dalej „komisją”, powołuje właściwy

organ statutowy izby rzemieślniczej na pięcioletnią kadencję.

2.

Siedzibą komisji jest siedziba izby rzemieślniczej.

3.

O powołaniu komisji izba rzemieślnicza informuje Związek Rzemiosła Polskiego.

1.

W skład komisji wchodzą

1)

przewodniczący komisji;

2)

zastępcy przewodniczącego komisji;

3)

członkowie komisji;

4)

sekretarze komisji.

2.

Liczba osób wchodzących w skład komisji, o których mowa w ust. 1 pkt 2-4, jest uzależniona

od liczby osób przystępujących do egzaminu czeladniczego, egzaminu mistrzowskiego

oraz egzaminu sprawdzającego, zwanych dalej „egzaminami”.

3.

Przewodniczący komisji i zastępcy przewodniczącego komisji posiadają wykształcenie

wyższe oraz co najmniej sześcioletni okres wykonywania zawodu, którego dotyczy egzamin.

4.

W przypadku braku możliwości powołania przewodniczącego komisji lub zastępcy przewodniczącego

komisji spełniającego wymagania, o których mowa w ust. 3, w szczególności w przypadku

egzaminu przeprowadzanego w zawodzie unikatowym, przewodniczący komisji lub zastępcy

przewodniczącego komisji posiadają

1)

wykształcenie średnie i tytuł mistrza w zawodzie, którego dotyczy egzamin, lub w zawodzie

wchodzącym w zakres tego zawodu oraz co najmniej trzyletni okres wykonywania zawodu,

którego dotyczy egzamin, lub zawodu wchodzącego w zakres tego zawodu, po uzyskaniu

tytułu mistrza, albo

2)

wykształcenie średnie i tytuł technika w zawodzie, którego dotyczy egzamin, lub w

zawodzie wchodzącym w zakres tego zawodu oraz co najmniej sześcioletni okres wykonywania

zawodu, którego dotyczy egzamin, lub zawodu wchodzącego w zakres tego zawodu, po uzyskaniu

tytułu technika, albo

3)

wykształcenie zasadnicze zawodowe i tytuł mistrza w zawodzie unikatowym, którego dotyczy

egzamin, oraz co najmniej sześcioletni okres wykonywania zawodu, po uzyskaniu tytułu

mistrza.

5.

Członkowie komisji posiadają

1)

wykształcenie co najmniej zasadnicze zawodowe i tytuł mistrza w zawodzie, którego

dotyczy egzamin, lub w zawodzie wchodzącym w zakres tego zawodu oraz co najmniej trzyletni

okres wykonywania zawodu, którego dotyczy egzamin, lub zawodu wchodzącego w zakres

tego zawodu, po uzyskaniu tytułu mistrza, albo

2)

wykształcenie co najmniej średnie i tytuł technika w zawodzie, którego dotyczy egzamin,

lub w zawodzie wchodzącym w zakres tego zawodu oraz co najmniej sześcioletni okres

wykonywania zawodu, którego dotyczy egzamin, lub zawodu wchodzącego w zakres tego

zawodu, po uzyskaniu tytułu technika.

6.

Przewodniczący komisji, zastępcy przewodniczącego komisji oraz członkowie komisji

posiadają przygotowanie pedagogiczne wymagane od nauczycieli, określone w przepisach

wydanych na podstawie art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela

(Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 674, z późn. zm., lub ukończony kurs pedagogiczny wymagany od instruktorów praktycznej nauki zawodu,

o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty

(Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, z późn. zm..

7.

Przewodniczącym komisji, zastępcami przewodniczącego komisji oraz członkami komisji

mogą być także osoby, które są wpisane do ewidencji egzaminatorów, o której mowa w

art. 9c ust. 2 pkt 7 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, w zakresie przeprowadzania egzaminu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe lub egzaminu

potwierdzającego kwalifikacje w zawodzie.

8.

Sekretarze komisji są wyznaczani spośród pracowników organizacji samorządu gospodarczego

rzemiosła, posiadających co najmniej wykształcenie średnie oraz co najmniej dwuletni

staż pracy w organizacji samorządu gospodarczego rzemiosła. Sekretarze komisji sprawują

obsługę administracyjno-biurową komisji.

9.

Osoby wchodzące w skład komisji są obowiązane ukończyć szkolenie zorganizowane przez

izbę rzemieślniczą, o którym mowa w art. 3 ust. 3g pkt 7 ustawy.

10.

W skład komisji nie może wchodzić osoba sprawująca funkcję organu statutowego lub

będąca członkiem organu statutowego izby rzemieślniczej powołującego komisję.

11.

Izba rzemieślnicza prowadzi

1)

wykaz komisji przeprowadzających egzaminy zawierający

a)

rodzaj egzaminu,

b)

nazwę zawodu i symbol cyfrowy zawodu ustalony w klasyfikacji zawodów i specjalności

na potrzeby rynku pracy,

c)

okres kadencji komisji,

d)

datę powołania komisji przez właściwy organ statutowy izby rzemieślniczej;

2)

wykaz osób wchodzących w skład poszczególnych komisji zawierający

a)

dane dotyczące osób wchodzących w skład komisji

-

imię (imiona) i nazwisko,

-

numer PESEL, a w przypadku braku numeru PESEL - serię i numer paszportu lub innego

dokumentu potwierdzającego tożsamość,

-

adres zamieszkania,

-

numer telefonu lub adres poczty elektronicznej,

b)

informację o spełnieniu przez poszczególne osoby wchodzące w skład komisji warunków,

o których mowa odpowiednio w ust. 3-9,

c)

oznaczenie komisji,

d)

rodzaj egzaminu,

e)

nazwę zawodu i symbol cyfrowy zawodu ustalony w klasyfikacji zawodów i specjalności

na potrzeby rynku pracy.

1.

Komisja przeprowadza egzaminy w zespołach egzaminacyjnych, powołanych przez przewodniczącego

komisji w porozumieniu z izbą rzemieślniczą.

2.

W skład zespołu egzaminacyjnego przeprowadzającego egzamin czeladniczy i egzamin sprawdzający

wchodzą co najmniej cztery osoby

1)

przewodniczący komisji lub jego zastępca - jako przewodniczący zespołu egzaminacyjnego;

2)

co najmniej dwóch członków komisji - jako członkowie zespołu egzaminacyjnego;

3)

sekretarz komisji - jako sekretarz zespołu egzaminacyjnego.

3.

W skład zespołu egzaminacyjnego przeprowadzającego egzamin mistrzowski wchodzi co

najmniej pięć osób

1)

przewodniczący komisji lub jego zastępca - jako przewodniczący zespołu egzaminacyjnego;

2)

co najmniej trzech członków komisji - jako członkowie zespołu egzaminacyjnego;

3)

sekretarz komisji - jako sekretarz zespołu egzaminacyjnego.

4.

W skład zespołu egzaminacyjnego nie może wchodzić osoba pozostająca z kandydatem w

takim stosunku prawnym lub faktycznym, że może to budzić uzasadnione wątpliwości co

do jej bezstronności, albo która w okresie ostatnich trzech lat pozostawała z kandydatem

w stosunku pracy lub zlecenia.

5.

Osoba wchodząca w skład zespołu egzaminacyjnego informuje na piśmie przewodniczącego

komisji o zaistnieniu przesłanek, o których mowa w ust. 4.

6.

Sekretarz zespołu egzaminacyjnego sprawuje obsługę administracyjno-biurową zespołu

egzaminacyjnego. Sekretarz zespołu egzaminacyjnego nie uczestniczy w przeprowadzaniu

egzaminu ani w ocenianiu i ustalaniu wyniku egzaminu.

Do egzaminu czeladniczego izba rzemieślnicza dopuszcza osobę, która spełnia jeden

z następujących warunków

1)

ukończyła naukę zawodu u rzemieślnika jako młodociany pracownik oraz dokształcanie

teoretyczne młodocianych pracowników w szkole lub w formach pozaszkolnych;

2)

posiada świadectwo ukończenia gimnazjum albo ośmioletniej szkoły podstawowej oraz

ukończyła kształcenie ustawiczne w formie pozaszkolnej, dotyczące umiejętności zawodowych

wchodzących w zakres zawodu, w którym zdaje egzamin;

3)

jest uczestnikiem praktycznej nauki zawodu dorosłych, o której mowa w art. 53c ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach

rynku pracy;

4)

posiada świadectwo ukończenia gimnazjum albo ośmioletniej szkoły podstawowej i co

najmniej trzyletni okres wykonywania zawodu, w którym zdaje egzamin;

5)

posiada świadectwo ukończenia szkoły ponadgimnazjalnej albo dotychczasowej szkoły

ponadpodstawowej, prowadzącej kształcenie zawodowe o kierunku związanym z zawodem,

w którym zdaje egzamin;

6)

posiada tytuł zawodowy w zawodzie wchodzącym w zakres zawodu, w którym zdaje egzamin,

oraz co najmniej półroczny okres wykonywania zawodu, w którym zdaje egzamin;

7)

posiada świadectwo ukończenia gimnazjum albo ośmioletniej szkoły podstawowej oraz

zaświadczenie o zdaniu egzaminu sprawdzającego lub świadectwo potwierdzające kwalifikację

w zawodzie, a także co najmniej roczny okres wykonywania zawodu, w którym zdaje egzamin,

po uzyskaniu zaświadczenia o zdaniu egzaminu sprawdzającego lub świadectwa potwierdzającego

kwalifikację w zawodzie.

Do egzaminu mistrzowskiego izba rzemieślnicza dopuszcza osobę, która spełnia jeden

z następujących warunków

1)

posiada świadectwo ukończenia szkoły ponadgimnazjalnej albo dotychczasowej szkoły

ponadpodstawowej oraz tytuł czeladnika lub równorzędny w zawodzie, w którym zdaje

egzamin, a także

a)

co najmniej trzyletni okres wykonywania zawodu, w którym zdaje egzamin, po uzyskaniu

tytułu zawodowego, albo

b)

co najmniej sześcioletni okres wykonywania zawodu, w którym zdaje egzamin, łącznie

przed i po uzyskaniu tytułu zawodowego;

2)

posiada świadectwo ukończenia szkoły ponadgimnazjalnej albo dotychczasowej szkoły

ponadpodstawowej oraz co najmniej sześcioletni okres wykonywania zawodu, w którym

zdaje egzamin, w ramach samodzielnie prowadzonej działalności gospodarczej;

3)

posiada świadectwo ukończenia szkoły ponadgimnazjalnej albo dotychczasowej szkoły

ponadpodstawowej oraz tytuł czeladnika lub równorzędny w zawodzie wchodzącym w zakres

zawodu, w którym zdaje egzamin, a także co najmniej trzyletni okres wykonywania zawodu,

w którym zdaje egzamin, po uzyskaniu tytułu zawodowego;

4)

posiada świadectwo ukończenia szkoły ponadgimnazjalnej albo dotychczasowej szkoły

ponadpodstawowej oraz tytuł mistrza w zawodzie wchodzącym w zakres zawodu, w którym

zdaje egzamin, a także co najmniej roczny okres wykonywania zawodu, w którym zdaje

egzamin, po uzyskaniu tytułu mistrza;

5)

posiada świadectwo ukończenia szkoły ponadgimnazjalnej albo dotychczasowej szkoły

ponadpodstawowej, dających wykształcenie średnie i kształcących w zawodzie wchodzącym

w zakres zawodu, w którym zdaje egzamin, oraz tytuł zawodowy w zawodzie wchodzącym

w zakres zawodu, w którym zdaje egzamin, a także co najmniej dwuletni okres wykonywania

zawodu, w którym zdaje egzamin, po uzyskaniu tytułu zawodowego;

6)

posiada dyplom ukończenia szkoły wyższej na kierunku lub w specjalności w zakresie

wchodzącym w zakres zawodu, w którym zdaje egzamin, oraz co najmniej roczny okres

wykonywania zawodu, w którym zdaje egzamin, po uzyskaniu tytułu zawodowego.

Do egzaminu sprawdzającego dopuszcza się osobę, która ukończyła kształcenie ustawiczne

w formie pozaszkolnej z zakresu umiejętności zawodowych wchodzących w zakres zawodu,

którego dotyczy egzamin, oraz posiada zaświadczenie potwierdzające ukończenie tej

formy kształcenia.

1.

Osoba ubiegająca się o dopuszczenie do egzaminu składa wniosek zawierający następujące

dane

1)

imię (imiona) i nazwisko;

2)

datę i miejsce urodzenia;

3)

numer PESEL, a w przypadku braku numeru PESEL - serię i numer paszportu lub innego

dokumentu potwierdzającego tożsamość;

4)

adres zamieszkania;

5)

informację o spełnianiu warunków, o których mowa odpowiednio w § 6-8.

2.

Osoba ubiegająca się o dopuszczenie do egzaminu do wniosku dołącza

1)

kopie dokumentów potwierdzających spełnienie warunków, o których mowa odpowiednio

w § 6-8, w tym zaświadczenia dotyczące wykonywania zawodu lub świadectwa pracy, oraz

przedstawia oryginały tych dokumentów w celu potwierdzenia zgodności kopii z oryginałem

przez izbę rzemieślniczą lub - z upoważnienia izby rzemieślniczej - przez cech, a

w przypadku gdy nie jest możliwe przedstawienie dokumentów potwierdzających okres

wykonywania zawodu - oświadczenie osoby ubiegającej się o dopuszczenie do egzaminu

potwierdzające wymagany okres wykonywania zawodu;

2)

jedną fotografię o wymiarach 37 × 52 mm, jeżeli osoba ta ubiega się o dopuszczenie

do egzaminu czeladniczego lub egzaminu mistrzowskiego;

3)

potwierdzenie wniesienia opłaty za egzamin, o której mowa w art. 3 ust. 3g pkt 4 ustawy.

3.

Wniosek składa się w izbie rzemieślniczej, z tym że osoba, o której mowa w § 6 pkt

1, składa wniosek w izbie rzemieślniczej, w której zrzeszony jest rzemieślnik, u którego

ukończyła naukę zawodu, lub cech sprawujący z upoważnienia izby rzemieślniczej nadzór

nad przebiegiem przygotowania zawodowego, o którym mowa w art. 3 ust. 6 ustawy.

4.

Osoba, o której mowa w § 6 pkt 1, składa wniosek o dopuszczenie do egzaminu czeladniczego

na dwa miesiące przed terminem zakończenia nauki zawodu u rzemieślnika, a w przypadku

gdy dokształcanie teoretyczne realizowała w szkole - po zakończeniu zajęć edukacyjnych.

5.

Osoba, o której mowa w § 6 pkt 3, składa wniosek o dopuszczenie do egzaminu czeladniczego

na dwa miesiące przed terminem zakończenia praktycznej nauki zawodu dorosłych.

1.

Absolwenci szkół ponadgimnazjalnych i dotychczasowych szkół ponadpodstawowych, dających

wykształcenie średnie i kształcących w zawodzie, z zakresu którego przeprowadza się

egzamin czeladniczy, oraz absolwenci szkół wyższych na kierunkach lub w specjalnościach

w zakresie wchodzącym w zakres zawodu, z którego przeprowadza się egzamin czeladniczy,

mogą być zwolnieni ze zdawania niektórych tematów etapu teoretycznego tego egzaminu.

Zwolnienie jest równoznaczne z uzyskaniem z danego tematu oceny wpisanej na świadectwie

lub dyplomie ukończenia szkoły lub na dyplomie ukończenia szkoły wyższej.

2.

W przypadku wpisanej na świadectwie lub dyplomie ukończenia szkoły oceny dopuszczającej

z odpowiedniego tematu etapu teoretycznego egzaminu czeladniczego zdający uzyskuje

ocenę dostateczną.

3.

Laureaci sześciu pierwszych miejsc olimpiad i turniejów o zasięgu ogólnopolskim, obejmujących

problematykę danego zawodu, organizowanych zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie

art. 22 ust. 2 pkt 8 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, a także konkursów zawodowych organizowanych przez stowarzyszenia zawodowe, samorządy

gospodarcze i inne organizacje gospodarcze mogą być zwolnieni ze zdawania jednego

z etapów egzaminu czeladniczego.

4.

Jeżeli zakres olimpiady, turnieju lub konkursu zawodowego obejmuje niektóre tematy

etapu teoretycznego lub zadania egzaminacyjne etapu praktycznego egzaminu czeladniczego,

zwolnienie dotyczy wyłącznie tych tematów lub zadań egzaminacyjnych, które były przedmiotem

olimpiady, turnieju lub konkursu zawodowego.

5.

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 3 i 4, jest równoznaczne z uzyskaniem z tematów,

zadań egzaminacyjnych lub etapu egzaminu czeladniczego oceny najwyższej.

6.

Osoby posiadające uprawnienia instruktora praktycznej nauki zawodu, określone w przepisach

wydanych na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, są zwolnione ze zdawania egzaminu mistrzowskiego z zakresu tematów, o których mowa

w § 12 ust. 6 pkt 1 lit. h oraz i.

7.

Uprawnienie do zwolnienia z egzaminu czeladniczego i egzaminu mistrzowskiego stwierdza

izba rzemieślnicza.

1.

Przewodniczący zespołu egzaminacyjnego, w porozumieniu z izbą rzemieślniczą, ustala

listy zdających egzamin czeladniczy, egzamin mistrzowski oraz egzamin sprawdzający.

2.

Lista zdających zawiera

1)

rodzaj egzaminu;

2)

nazwę zawodu i symbol cyfrowy zawodu ustalony w klasyfikacji zawodów i specjalności

na potrzeby rynku pracy;

3)

imiona, nazwiska oraz adresy zamieszkania zdających.

3.

Przewodniczący zespołu egzaminacyjnego przekazuje listę zdających członkom oraz sekretarzowi

zespołu egzaminacyjnego.

1.

Egzamin przeprowadza się w dwóch etapach: praktycznym i teoretycznym.

2.

Kolejność zdawania etapów egzaminu ustala przewodniczący komisji w porozumieniu z

izbą rzemieślniczą.

3.

Etap praktyczny egzaminu polega na samodzielnym wykonaniu przez zdającego zadań egzaminacyjnych

sprawdzających umiejętności praktyczne.

4.

Etap teoretyczny egzaminu przeprowadza się

1)

w przypadku egzaminu czeladniczego i egzaminu mistrzowskiego - w części pisemnej i

części ustnej;

2)

w przypadku egzaminu sprawdzającego - w części ustnej.

5.

Na egzaminie czeladniczym w etapie teoretycznym

1)

część pisemna polega na udzieleniu przez zdającego odpowiedzi na pytania z zakresu

następujących tematów

a)

rachunkowość zawodowa,

b)

dokumentacja działalności gospodarczej,

c)

rysunek zawodowy,

d)

przepisy i zasady bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ochrony przeciwpożarowej,

e)

podstawowe zasady ochrony środowiska,

f)

podstawowe przepisy prawa pracy,

g)

podstawowa problematyka z zakresu podejmowania działalności gospodarczej i zarządzania

przedsiębiorstwem;

2)

część ustna polega na udzieleniu przez zdającego odpowiedzi na pytania z zakresu następujących

tematów

a)

technologia,

b)

maszynoznawstwo,

c)

materiałoznawstwo.

6.

Na egzaminie mistrzowskim w etapie teoretycznym

1)

część pisemna polega na udzieleniu przez zdającego odpowiedzi na pytania z zakresu

następujących tematów

a)

rachunkowość zawodowa wraz z kalkulacją,

b)

dokumentacja działalności gospodarczej,

c)

rysunek zawodowy,

d)

przepisy i zasady bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ochrony przeciwpożarowej,

e)

podstawowe zasady ochrony środowiska,

f)

podstawowe przepisy prawa pracy,

g)

podstawowa problematyka z zakresu podejmowania działalności gospodarczej i zarządzania

przedsiębiorstwem,

h)

podstawy psychologii i pedagogiki,

i)

metodyka nauczania;

2)

część ustna polega na udzieleniu przez zdającego odpowiedzi na pytania z zakresu następujących

tematów

a)

technologia,

b)

maszynoznawstwo,

c)

materiałoznawstwo.

7.

Na egzaminie sprawdzającym w etapie teoretycznym część ustna polega na udzieleniu

przez zdającego odpowiedzi na pytania z zakresu

1)

umiejętności zawodowych wchodzących w zakres zawodu, którego dotyczy egzamin;

2)

następujących tematów

a)

przepisy i zasady bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ochrony przeciwpożarowej,

b)

podstawowe zasady ochrony środowiska.

1.

Zadania egzaminacyjne do etapu praktycznego egzaminu i pytania do części pisemnej

oraz części ustnej etapu teoretycznego egzaminu, a także zestawy tych pytań przygotowują

członkowie zespołu egzaminacyjnego w uzgodnieniu z przewodniczącym zespołu egzaminacyjnego,

z uwzględnieniem odpowiednio standardów wymagań, o których mowa w art. 3 ust. 3a ustawy,

i podstawy programowej kształcenia w zawodach, o której mowa w art. 3 ust. 3b ustawy.

2.

W przypadku zawodów ujętych w klasyfikacji zawodów szkolnictwa zawodowego zadania

egzaminacyjne i pytania dotyczą wszystkich kwalifikacji wyodrębnionych w danym zawodzie,

zgodnie z klasyfikacją zawodów szkolnictwa zawodowego określoną w rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 23 grudnia 2011 r. w sprawie klasyfikacji

zawodów szkolnictwa zawodowego

(Dz. U. z 2012 r. poz. 7).

3.

Zadania, pytania oraz zestawy pytań, o których mowa w ust. 1, przewodniczący zespołu

egzaminacyjnego przedstawia do zatwierdzenia izbie rzemieślniczej.

4.

Izba rzemieślnicza przygotowuje, przechowuje i przekazuje materiały egzaminacyjne

do przeprowadzenia egzaminu w warunkach uniemożliwiających ich nieuprawnione ujawnienie.

5.

Przy ustalaniu zadań egzaminacyjnych do etapu praktycznego egzaminu i miejsca ich

wykonania bierze się pod uwagę niepełnosprawności zdającego.

6.

Termin i miejsce przeprowadzenia etapu praktycznego oraz poszczególnych części etapu

teoretycznego egzaminu ustala przewodniczący zespołu egzaminacyjnego w porozumieniu

z izbą rzemieślniczą.

1.

Czas trwania etapu praktycznego

1)

w przypadku egzaminu czeladniczego i egzaminu mistrzowskiego - nie może być krótszy

niż 120 minut i nie może być dłuższy niż 24 godziny łącznie w ciągu trzech dni;

2)

w przypadku egzaminu sprawdzającego - nie może być dłuższy niż 8 godzin.

2.

Etap praktyczny egzaminu przeprowadza się u pracodawców lub w warsztatach szkoleniowych,

posiadających warunki organizacyjne i techniczne niezbędne do wykonania przez zdającego

zadań egzaminacyjnych.

3.

W trakcie przeprowadzania etapu praktycznego egzaminu każdy zdający pracuje przy osobnym

stanowisku pracy.

4.

Nadzór nad wykonywaniem przez zdającego zadań egzaminacyjnych etapu praktycznego egzaminu

sprawuje co najmniej dwóch członków zespołu egzaminacyjnego wyznaczonych przez przewodniczącego

zespołu egzaminacyjnego.

1.

Czas trwania części pisemnej etapu teoretycznego egzaminu czeladniczego i egzaminu

mistrzowskiego nie może być krótszy niż 45 minut i nie może być dłuższy niż 210 minut.

2.

Część pisemna etapu teoretycznego egzaminu czeladniczego i egzaminu mistrzowskiego

odbywa się w warunkach zapewniających samodzielną pracę zdającego.

3.

W części pisemnej etapu teoretycznego egzaminu czeladniczego i egzaminu mistrzowskiego

zdający odpowiada na co najmniej dwa pytania z zakresu każdego tematu egzaminu, zawarte

w arkuszu egzaminacyjnym przygotowanym przez izbę rzemieślniczą.

1.

Czas trwania części ustnej etapu teoretycznego egzaminu nie może być dłuższy niż 30

minut.

2.

W części ustnej etapu teoretycznego egzaminu zdający losuje jeden zestaw zawierający

po trzy pytania z zakresu każdego tematu egzaminu. Na zapoznanie się z treścią pytań

zdający ma około 10 minut, których nie wlicza się do czasu trwania części ustnej etapu

teoretycznego egzaminu.

Na etap praktyczny i etap teoretyczny egzaminu zdający zgłasza się z dowodem osobistym

lub innym dokumentem ze zdjęciem potwierdzającym jego tożsamość.

Sekretarz zespołu egzaminacyjnego w szczególności

1)

powiadamia przewodniczącego i członków zespołu egzaminacyjnego o terminach i miejscach

przeprowadzenia egzaminu;

2)

powiadamia zdających, na co najmniej 14 dni przed ustalonym terminem egzaminu, o terminie

i miejscu zdawania etapu teoretycznego oraz etapu praktycznego;

3)

sprawdza warunki do przeprowadzenia egzaminu.

1.

Szczegółowe kryteria oceniania etapu praktycznego i etapu teoretycznego egzaminu opracowuje

komisja. Przewodniczący komisji przedstawia szczegółowe kryteria oceniania do zatwierdzenia

izbie rzemieślniczej.

2.

Oceny ustala zespół egzaminacyjny, w stopniach według następującej skali

1)

stopień celujący - 6;

2)

stopień bardzo dobry - 5;

3)

stopień dobry - 4;

4)

stopień dostateczny - 3;

5)

stopień niedostateczny - 2.

3.

Ocenę etapu praktycznego ustala się na podstawie ocen wystawionych za każde zadanie

egzaminacyjne.

4.

Ocenę części pisemnej etapu teoretycznego ustala się na podstawie ocen wystawionych

z każdego tematu egzaminu czeladniczego i egzaminu mistrzowskiego.

5.

Ocenę części ustnej etapu teoretycznego ustala się na podstawie ocen wystawionych

z każdego tematu egzaminu.

6.

Ocenę etapu teoretycznego egzaminu ustala się

1)

w przypadku egzaminu czeladniczego i egzaminu mistrzowskiego - na podstawie ocen wystawionych

za część pisemną i część ustną;

2)

w przypadku egzaminu sprawdzającego - na podstawie oceny wystawionej za część ustną.

7.

Ocenę końcową egzaminu ustala się na podstawie ocen wystawionych z obu etapów egzaminu.

Zdający zdał egzamin, jeżeli z etapu praktycznego i etapu teoretycznego egzaminu uzyskał

co najmniej oceny dostateczne.

1.

Ocena niedostateczna z co najmniej jednego zadania egzaminacyjnego etapu praktycznego

egzaminu decyduje o niedostatecznej ocenie z tego etapu.

2.

Zdający, który otrzymał ocenę niedostateczną z zadania lub zadań egzaminacyjnych etapu

praktycznego egzaminu, ma prawo przystąpić do egzaminu poprawkowego obejmującego to

zadanie lub zadania.

3.

Zdający, który otrzymał ocenę niedostateczną z tematu lub tematów części pisemnej

lub ustnej etapu teoretycznego egzaminu, ma prawo przystąpić do egzaminu poprawkowego

obejmującego ten temat lub tematy.

4.

Egzamin poprawkowy przeprowadza zespół egzaminacyjny w terminie i miejscu ustalonych

przez przewodniczącego zespołu egzaminacyjnego w porozumieniu z izbą rzemieślniczą.

5.

Na wniosek zdającego egzamin poprawkowy może obejmować cały etap albo odpowiednio

część pisemną lub część ustną etapu teoretycznego.

6.

Po upływie dwóch lat od daty pierwszego egzaminu osoby, o których mowa w ust. 2 i

3, zdają egzamin w pełnym zakresie.

Przewodniczący zespołu egzaminacyjnego informuje zdających o wynikach etapu praktycznego

i etapu teoretycznego egzaminu, ogłasza wyniki końcowe egzaminu oraz informuje zdających

o prawie złożenia skargi dotyczącej prawidłowości przeprowadzenia egzaminu, o której

mowa w art. 3 ust. 3g pkt 6 ustawy.

1.

Zdający może złożyć skargę dotyczącą prawidłowości przeprowadzenia egzaminu do izby

rzemieślniczej w terminie trzech dni od dnia zakończenia egzaminu.

2.

Izba rzemieślnicza rozpatruje skargę w terminie siedmiu dni od dnia jej otrzymania.

3.

W przypadku nieuwzględnienia skargi zdający może zwrócić się o rozpatrzenie skargi

do Związku Rzemiosła Polskiego, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania odpowiedzi

izby rzemieślniczej.

4.

Związek Rzemiosła Polskiego rozpatruje skargę w terminie czternastu dni od dnia jej

otrzymania.

1.

W czasie egzaminu oraz podczas posiedzeń zespołu egzaminacyjnego mogą być obecni,

w charakterze obserwatorów, delegowani przedstawiciele ministra właściwego do spraw

oświaty i wychowania oraz Związku Rzemiosła Polskiego, upoważnieni przez izbę rzemieślniczą

przedstawiciele organu sprawującego nadzór pedagogiczny nad szkołą, do której zdający

uczęszczał, oraz - za zgodą przewodniczącego komisji - pracodawcy, u których odbywały

się nauka zawodu lub szkolenie, i nauczyciele szkół prowadzących kształcenie zawodowe.

Osoby te nie uczestniczą w przeprowadzaniu egzaminu ani w ocenianiu i ustalaniu wyniku

egzaminu.

2.

Osoby wchodzące w skład zespołu egzaminacyjnego oraz osoby, o których mowa w ust.

1, są obowiązane do nieujawniania informacji dotyczących prac zespołu egzaminacyjnego,

w tym informacji dotyczących ustalania ocen.

1.

Osoba, która z przyczyn usprawiedliwionych nie przystąpiła do egzaminu albo etapu

lub części etapu tego egzaminu albo która przerwała egzamin, ma prawo przystąpić do

egzaminu lub odpowiednio do etapu lub jego części w kolejnych terminach przeprowadzania

egzaminu w ciągu dwóch lat od daty pierwszego egzaminu.

2.

Po upływie okresu, o którym mowa w ust. 1, egzamin zdaje się w pełnym zakresie.

1.

Sekretarz zespołu egzaminacyjnego sporządza indywidualny protokół egzaminu dla każdego

zdającego.

2.

Indywidualny protokół egzaminu zawiera

1)

nazwę i adres siedziby izby rzemieślniczej;

2)

rodzaj egzaminu;

3)

nazwę zawodu i symbol cyfrowy zawodu ustalony w klasyfikacji zawodów i specjalności

na potrzeby rynku pracy;

4)

imiona i nazwiska osób wchodzących w skład zespołu egzaminacyjnego;

5)

imię i nazwisko zdającego oraz datę i miejsce jego urodzenia;

6)

numer PESEL zdającego, a w przypadku braku numeru PESEL - serię i numer paszportu

lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość;

7)

daty przeprowadzenia części ustnej i części pisemnej etapu teoretycznego egzaminu

czeladniczego i egzaminu mistrzowskiego albo części ustnej etapu teoretycznego egzaminu

sprawdzającego;

8)

daty przeprowadzenia etapu praktycznego;

9)

zadania egzaminacyjne etapu praktycznego;

10)

tematy części ustnej i części pisemnej etapu teoretycznego egzaminu czeladniczego

i egzaminu mistrzowskiego albo części ustnej etapu teoretycznego egzaminu sprawdzającego;

11)

oceny z każdego zadania egzaminacyjnego i tematu;

12)

oceny z każdego etapu egzaminu;

13)

ocenę końcową egzaminu i datę jej ustalenia;

14)

informację o egzaminie poprawkowym, jeżeli zdający przystąpił do tego egzaminu;

15)

podpisy osób wchodzących w skład zespołu egzaminacyjnego;

16)

datę sporządzenia i podpisania protokołu.

3.

Do indywidualnego protokołu egzaminu sekretarz zespołu egzaminacyjnego dołącza arkusz

egzaminacyjny zdającego, o którym mowa w § 15 ust. 3.

4.

Sekretarz zespołu egzaminacyjnego na podstawie indywidualnych protokołów egzaminu

sporządza protokół zbiorczy egzaminu zawierający

1)

nazwę i adres siedziby izby rzemieślniczej;

2)

rodzaj egzaminu;

3)

nazwę zawodu i symbol cyfrowy zawodu ustalony w klasyfikacji zawodów i specjalności

na potrzeby rynku pracy;

4)

imiona i nazwiska osób wchodzących w skład zespołu egzaminacyjnego;

5)

imiona i nazwiska osób, które przystąpiły do egzaminu, oraz uzyskane przez te osoby

oceny końcowe;

6)

podpisy przewodniczącego i sekretarza zespołu egzaminacyjnego;

7)

datę sporządzenia i podpisania protokołu.

5.

Do protokołu zbiorczego egzaminu sekretarz zespołu egzaminacyjnego dołącza pismo,

o którym mowa w § 5 ust. 5.

6.

Informacje dotyczące osób, które zdały egzamin, oraz zdanego egzaminu wpisuje się

do odpowiednio

1)

księgi wieczystej egzaminów czeladniczych;

2)

księgi wieczystej egzaminów mistrzowskich;

3)

rejestru egzaminów sprawdzających.

7.

Księgi wieczyste, o których mowa w ust. 6 pkt 1 i 2, zawierają: liczbę porządkową,

imię (imiona) i nazwisko osoby, która zdała egzamin czeladniczy albo egzamin mistrzowski,

datę i miejsce urodzenia, datę egzaminu, nazwę zawodu i symbol cyfrowy zawodu ustalony

w klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy, ocenę końcową z egzaminu,

imiona i nazwiska osób wchodzących w skład zespołu egzaminacyjnego oraz miejsce na

uwagi.

8.

Rejestr, o którym mowa w ust. 6 pkt 3, zawiera: liczbę porządkową, imię (imiona) i

nazwisko osoby, która zdała egzamin sprawdzający, datę i miejsce urodzenia, wykaz

potwierdzonych umiejętności zawodowych oraz datę wystawienia zaświadczenia, o którym

mowa w § 28 ust. 3.

1.

Podstawą ustalenia wysokości wynagrodzenia osób wchodzących w skład komisji za udział

w przeprowadzonym egzaminie jest ustalona przez izbę rzemieślniczą opłata odpowiednio

za egzamin czeladniczy, egzamin mistrzowski oraz egzamin sprawdzający, wnoszona przez

osobę przystępującą do danego egzaminu. Wysokość wynagrodzenia za udział w przeprowadzonym

egzaminie jednego zdającego nie może przekroczyć

1)

na egzaminie czeladniczym dla

a)

przewodniczącego komisji oraz jego zastępcy - 4% podstawy,

b)

członka komisji oraz sekretarza komisji - 3% podstawy;

2)

na egzaminie mistrzowskim dla

a)

przewodniczącego komisji oraz jego zastępcy - 5% podstawy,

b)

członka komisji oraz sekretarza komisji - 4% podstawy;

3)

na egzaminie sprawdzającym dla

a)

przewodniczącego komisji oraz jego zastępcy - 3% podstawy,

b)

członka komisji oraz sekretarza komisji - 2% podstawy.

2.

Wysokość wynagrodzenia ustala izba rzemieślnicza, przy której powołano komisję.

1.

Osobie, która zdała egzamin czeladniczy, izba rzemieślnicza wydaje świadectwo czeladnicze.

2.

Osobie, która zdała egzamin mistrzowski, izba rzemieślnicza wydaje dyplom mistrzowski.

3.

Osobie, która zdała egzamin sprawdzający, izba rzemieślnicza wydaje zaświadczenie

o zdaniu egzaminu sprawdzającego.

1.

Świadectwo czeladnicze drukuje się na białym papierze pokrytym siatką ozdobną - giloszem

(poddrukiem) w kolorze zielonym. Pierwsza strona świadectwa czeladniczego jest zdobiona

giloszem z literami RP oraz z logo rzemiosła, druga strona jest zdobiona giloszem

bez tych liter i bez logo rzemiosła.

2.

Dyplom mistrzowski drukuje się na białym papierze pokrytym siatką ozdobną - giloszem

(poddrukiem) w kolorze ciemnoczerwonym. Pierwsza strona dyplomu mistrzowskiego jest

zdobiona giloszem z literami RP oraz z logo rzemiosła, druga strona jest zdobiona

giloszem bez tych liter i bez logo rzemiosła.

3.

Zaświadczenie o zdaniu egzaminu sprawdzającego drukuje się na białym papierze pokrytym

siatką ozdobną - giloszem (poddrukiem) w kolorze jasnoniebieskim. Pierwsza strona

zaświadczenia jest zdobiona giloszem z literami RP oraz z logo rzemiosła, druga strona

jest zdobiona giloszem bez tych liter i bez logo rzemiosła.

4.

Świadectwo czeladnicze, dyplom mistrzowski i zaświadczenie o zdaniu egzaminu sprawdzającego

mają format A4 (210 × 297 mm). Margines gilosza wynosi 15 mm z każdej strony od krawędzi

świadectwa czeladniczego, dyplomu mistrzowskiego lub zaświadczenia o zdaniu egzaminu

sprawdzającego. Gramatura papieru wynosi 220 g/m

5.

Dla świadectwa czeladniczego ustala się symbol IRz-II/1, dla dyplomu mistrzowskiego

- symbol IRz-II/2, a dla zaświadczenia o zdaniu egzaminu sprawdzającego - symbol IRz-II/3.

6.

Wzór świadectwa czeladniczego, wzór dyplomu mistrzowskiego oraz wzór zaświadczenia

o zdaniu egzaminu sprawdzającego stanowią załączniki nr 1-3 do rozporządzenia.

7.

Świadectwo czeladnicze i dyplom mistrzowski opatruje się w miejscach oznaczonych we

wzorach druków pieczęcią urzędową izby rzemieślniczej, przy której została powołana

komisja, o średnicy 36 mm, a w miejscach przeznaczonych na umieszczenie fotografii

- pieczęcią urzędową o średnicy 20 mm.

8.

Zaświadczenie o zdaniu egzaminu sprawdzającego opatruje się w miejscu oznaczonym we

wzorze druku pieczęcią izby rzemieślniczej.

9.

W świadectwie czeladniczym i dyplomie mistrzowskim, w miejscu przeznaczonym na wpisanie

numeru, wpisuje się liczbę porządkową, pod którą osoba, która zdała egzamin, jest

wpisana w odpowiedniej księdze wieczystej, o której mowa w § 26 ust. 6 pkt 1 i 2.

W zaświadczeniu o zdaniu egzaminu sprawdzającego, w miejscu przeznaczonym na wpisanie

numeru, wpisuje się liczbę porządkową, pod którą osoba, która zdała egzamin, jest

wpisana do rejestru, o którym mowa w § 26 ust. 6 pkt 3.

10.

Świadectwo czeladnicze, dyplom mistrzowski i zaświadczenie o zdaniu egzaminu sprawdzającego

podpisują prezes izby rzemieślniczej i przewodniczący komisji.

11.

Druki świadectw czeladniczych, dyplomów mistrzowskich i zaświadczeń o zdaniu egzaminu

sprawdzającego są drukami ścisłego zarachowania.

1.

Na wniosek osoby, która uzyskała świadectwo czeladnicze lub dyplom mistrzowski, izba

rzemieślnicza wydaje suplement do świadectwa czeladniczego (Europass) albo suplement

do dyplomu mistrzowskiego (Europass), sporządzony na podstawie opisu kwalifikacji

absolwenta albo opisu zawodu, określonych w podstawie programowej kształcenia w danym

zawodzie, opisu kształcenia w danym zawodzie określonym w podstawie programowej kształcenia

w zawodach albo na podstawie standardu wymagań egzaminacyjnych ustalonego przez Związek

Rzemiosła Polskiego.

2.

Na suplemencie wpisuje się numer świadectwa czeladniczego albo dyplomu mistrzowskiego,

imię (imiona) i nazwisko posiadacza świadectwa czeladniczego albo dyplomu mistrzowskiego,

nazwę świadectwa czeladniczego albo dyplomu mistrzowskiego, a w przypadku gdy suplement

jest wydawany w języku obcym - także nazwę świadectwa czeladniczego albo dyplomu mistrzowskiego

w tłumaczeniu, profil umiejętności i kompetencji, zawody dostępne dla posiadacza świadectwa

czeladniczego albo dyplomu mistrzowskiego, podstawę wydania świadectwa czeladniczego

albo dyplomu mistrzowskiego, a także zamieszcza się opis przebiegu kształcenia zakończonego

uzyskaniem świadectwa czeladniczego albo dyplomu mistrzowskiego.

3.

Na suplemencie, w miejscu przeznaczonym na zamieszczenie opisu przebiegu kształcenia

zakończonego uzyskaniem świadectwa czeladniczego albo dyplomu mistrzowskiego, podaje

się informacje o odbytym przez posiadacza świadectwa czeladniczego albo dyplomu mistrzowskiego

kształceniu zawodowym, będącym podstawą dopuszczenia do egzaminu czeladniczego albo

egzaminu mistrzowskiego.

4.

Na suplemencie, w miejscu przeznaczonym na wpisanie informacji dotyczących krajowego

punktu informacyjnego, wpisuje się adres strony internetowej instytucji wyznaczonej

przez ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania do pełnienia funkcji Krajowego

Centrum Europass.

5.

Dla suplementu do świadectwa czeladniczego ustala się symbol IRz-II/4, a dla suplementu

do dyplomu mistrzowskiego - symbol IRz-II/5.

6.

Wzór suplementu do świadectwa czeladniczego oraz wzór suplementu do dyplomu mistrzowskiego

stanowią załączniki nr 4 i 5 do rozporządzenia.

1.

Osoba, która utraciła oryginał świadectwa czeladniczego, dyplomu mistrzowskiego lub

zaświadczenia o zdaniu egzaminu sprawdzającego, może wystąpić do izby rzemieślniczej,

która wydała ten dokument, z pisemnym wnioskiem o wydanie jego duplikatu.

2.

Izba rzemieślnicza sporządza duplikat świadectwa czeladniczego, dyplomu mistrzowskiego

lub zaświadczenia o zdaniu egzaminu sprawdzającego na podstawie protokołu egzaminu,

o którym mowa w § 26 ust. 1, oraz odpowiednio księgi wieczystej i rejestru, o których

mowa w § 26 ust. 6.

3.

Duplikat wystawia się na druku według wzoru obowiązującego w dacie wystawienia oryginału

świadectwa czeladniczego, dyplomu mistrzowskiego lub zaświadczenia o zdaniu egzaminu

sprawdzającego. Na pierwszej stronie u góry należy umieścić wyraz „duplikat”, a pod tekstem dodać wyrazy „oryginał podpisali” i wymienić nazwiska osób, które podpisały oryginał świadectwa czeladniczego, dyplomu

mistrzowskiego lub zaświadczenia o zdaniu egzaminu sprawdzającego, oraz umieścić datę

wydania duplikatu i opatrzyć pieczęcią urzędową. Na duplikacie nie umieszcza się fotografii.

4.

Jeżeli izba rzemieślnicza posiada dokumentację przebiegu egzaminu, a brak jest druku

świadectwa czeladniczego, dyplomu mistrzowskiego lub zaświadczenia o zdaniu egzaminu

sprawdzającego, według wzoru obowiązującego w dacie wystawienia oryginału, duplikat

wystawia się na przygotowanym przez izbę rzemieślniczą formularzu zgodnym z treścią

oryginału świadectwa czeladniczego, dyplomu mistrzowskiego lub zaświadczenia o zdaniu

egzaminu sprawdzającego.

5.

W odpowiedniej księdze wieczystej, o której mowa w § 26 ust. 6 pkt 1 i 2, należy umieścić

adnotację o wydaniu duplikatu świadectwa czeladniczego lub dyplomu mistrzowskiego,

a w rejestrze, o którym mowa § 26 ust. 6 pkt 3 - adnotację o wydaniu duplikatu zaświadczenia

o zdaniu egzaminu sprawdzającego.

6.

Duplikat ma moc oryginału i może być wystawiony ponownie.

7.

W przypadku likwidacji izby rzemieślniczej duplikat świadectwa czeladniczego, dyplomu

mistrzowskiego lub zaświadczenia o zdaniu egzaminu sprawdzającego wydaje izba rzemieślnicza

wskazana przez Związek Rzemiosła Polskiego.

8.

Jeżeli brak jest dokumentacji przebiegu egzaminu lub nie jest ona wystarczająca do

wystawienia duplikatu, odtworzenie oryginału świadectwa czeladniczego, dyplomu mistrzowskiego

lub zaświadczenia o zdaniu egzaminu sprawdzającego może nastąpić na podstawie przepisów

o odtworzeniu dyplomów i świadectw ukończenia nauki, w drodze postępowania sądowego.

1.

Legalizacji świadectw czeladniczych, dyplomów mistrzowskich i zaświadczeń o zdaniu

egzaminu sprawdzającego przeznaczonych do obrotu prawnego z zagranicą dokonuje Związek

Rzemiosła Polskiego.

2.

Legalizacji dokonuje się przez umieszczenie na świadectwie czeladniczym, dyplomie

mistrzowskim lub zaświadczeniu o zdaniu egzaminu sprawdzającego odpowiednio

1)

klauzuli w brzmieniu

a)

„Stwierdza się autentyczność świadectwa czeladniczego Nr... wydanego w dniu... przez...”,

b)

„Stwierdza się autentyczność dyplomu mistrzowskiego Nr... wydanego w dniu... przez...”,

c)

„Stwierdza się autentyczność zaświadczenia o zdaniu egzaminu sprawdzającego Nr...

wydanego w dniu... przez...”

- z podaniem pełnej nazwy i siedziby izby rzemieślniczej;

2)

podpisu osoby upoważnionej do legalizacji świadectwa czeladniczego, dyplomu mistrzowskiego

lub zaświadczenia o zdaniu egzaminu sprawdzającego i pieczęci imiennej; odcisk pieczęci

powinien być wyraźny;

3)

pieczęci urzędowej Związku Rzemiosła Polskiego;

4)

nazwy miejscowości, w której znajduje się siedziba Związku Rzemiosła Polskiego;

5)

daty dokonania legalizacji.

1.

Świadectwa czeladnicze, dyplomy mistrzowskie i zaświadczenia o zdaniu egzaminu sprawdzającego

są wydawane przez izby rzemieślnicze nieodpłatnie.

2.

Za wydanie duplikatu świadectwa czeladniczego, dyplomu mistrzowskiego lub zaświadczenia

o zdaniu egzaminu sprawdzającego oraz za legalizację świadectwa czeladniczego, dyplomu

mistrzowskiego lub zaświadczenia o zdaniu egzaminu sprawdzającego przeznaczonego do

obrotu prawnego z zagranicą pobiera się opłatę w wysokości równej kwocie opłaty skarbowej

od legalizacji dokumentu.

Komisje egzaminacyjne izb rzemieślniczych powołane przed dniem wejścia w życie rozporządzenia

działają do końca kadencji, na którą zostały powołane.

Do wniosków o dopuszczenie do egzaminu czeladniczego albo egzaminu mistrzowskiego

złożonych i nierozpatrzonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się

dotychczasowe przepisy.

1.

Osoby dopuszczone do egzaminu czeladniczego albo egzaminu mistrzowskiego przed dniem

wejścia w życie rozporządzenia oraz osoby dopuszczone do egzaminu czeladniczego albo

egzaminu mistrzowskiego na podstawie wniosków, o których mowa w § 35, przystępują

do tego egzaminu zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia.

2.

Osoby, które rozpoczęły zdawanie egzaminu czeladniczego albo egzaminu mistrzowskiego

przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, kontynuują zdawanie tego egzaminu zgodnie

z dotychczasowymi przepisami.

Świadectwa czeladnicze i dyplomy mistrzowskie na drukach według dotychczasowych wzorów

mogą być wydawane do końca lutego 2013 r.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.