Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 13 września 2012 r. w sprawie badań lekarskich osób zatrzymanych przez Policję

1.

Osobie zatrzymanej przez Policję, zwanej dalej „osobą zatrzymaną”, udziela się niezwłocznie

pierwszej pomocy lub kwalifikowanej pierwszej pomocy w przypadku, gdy osoba ta znajduje

się w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego, określonego w przepisach o państwowym

ratownictwie medycznym.

2.

Policjant niezwłocznie podejmuje działania zmierzające do skutecznego powiadomienia

dyspozytora medycznego o stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego osoby zatrzymanej i

postępuje zgodnie z przekazanymi przez niego informacjami.

3.

Osobę zatrzymaną poddaje się badaniu lekarskiemu w przypadku, gdy

1)

osoba ta oświadcza, że cierpi na schorzenia wymagające stałego lub okresowego leczenia,

którego przerwanie powodowałoby zagrożenie życia lub zdrowia, żąda przeprowadzenia

badania lekarskiego lub posiada widoczne obrażenia ciała niewskazujące na stan nagłego

zagrożenia zdrowotnego;

2)

z posiadanych przez Policję informacji lub z okoliczności zatrzymania wynika, że osobą

zatrzymaną jest

a)

kobieta w ciąży,

b)

kobieta karmiąca piersią,

c)

osoba chora zakaźnie,

d)

osoba z zaburzeniami psychicznymi,

e)

nieletni po spożyciu alkoholu lub innego, podobnie działającego środka.

Badanie lekarskie osoby zatrzymanej przeprowadza lekarz udzielający jej świadczeń

zdrowotnych na miejscu lub lekarz najbliższego podmiotu wykonującego działalność leczniczą,

właściwego ze względu na stan zdrowia tej osoby.

1.

Przewiezienie osoby zatrzymanej do najbliższego podmiotu leczniczego w celu przeprowadzenia

badania lekarskiego zapewnia Policja.

2.

Jeżeli osoba zatrzymana, o której mowa w § 1 ust. 3 pkt 2 lit. d, dopuszcza się zamachu

na życie lub zdrowie człowieka lub w sposób gwałtowny niszczy lub uszkadza przedmioty

znajdujące się w jej otoczeniu, przewiezienie tej osoby do najbliższego podmiotu leczniczego

następuje specjalistycznym środkiem transportu sanitarnego.

3.

W przypadkach, o których mowa w ust. 2 oraz w § 1 ust. 1 i ust. 3 pkt 2 lit. c, przewóz

osoby zatrzymanej specjalistycznym środkiem transportu sanitarnego następuje w obecności

policjanta, jeżeli wynika to z decyzji osoby kierującej akcją prowadzenia medycznych

czynności ratunkowych.

1.

Badanie lekarskie osoby zatrzymanej przeprowadza się niezwłocznie, w miarę możliwości

przed innymi oczekującymi osobami.

2.

Decyzję o obecności policjanta w trakcie badania lekarskiego osoby zatrzymanej podejmuje

lekarz wykonujący to badanie.

1.

Po przeprowadzeniu badania lekarskiego osoby zatrzymanej lekarz stwierdza

1)

brak przeciwwskazań medycznych do przebywania tej osoby w pomieszczeniu przeznaczonym

dla osób zatrzymanych lub doprowadzonych w celu wytrzeźwienia, pokoju przejściowym,

tymczasowym pomieszczeniu przejściowym, policyjnej izbie dziecka, areszcie śledczym,

zakładzie karnym, schronisku dla nieletnich lub zakładzie poprawczym albo

2)

wystąpienie przeciwwskazań medycznych do przebywania tej osoby w policyjnym pomieszczeniu

przeznaczonym dla osób zatrzymanych lub doprowadzonych w celu wytrzeźwienia, pokoju

przejściowym, tymczasowym pomieszczeniu przejściowym, policyjnej izbie dziecka, areszcie

śledczym, zakładzie karnym, schronisku dla nieletnich lub zakładzie poprawczym oraz

konieczność skierowania jej do podmiotu leczniczego.

2.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1, lekarz może stwierdzić wskazania do stosowania

leków i ich dawkowania.

3.

Okoliczności, o których mowa w ust. 1 i 2, stwierdza się w zaświadczeniu, którego

wzór jest określony w załączniku do rozporządzenia.

4.

W sytuacji, o której mowa w ust. 1 pkt 2, lekarz podejmuje decyzję, czy przewiezienie

osoby zatrzymanej do podmiotu leczniczego nastąpi policyjnym środkiem transportu czy

specjalistycznym środkiem transportu sanitarnego.

Policjant niezwłocznie informuje dyżurnego komendy powiatowej (miejskiej, rejonowej)

Policji lub komisariatu specjalistycznego Policji, w których obszarze działania przebywa

osoba zatrzymana, o każdym przypadku

1)

udzielenia osobie zatrzymanej pierwszej pomocy, kwalifikowanej pierwszej pomocy, poddania

osoby zatrzymanej badaniu lekarskiemu lub wykonania medycznych czynności ratunkowych;

2)

odmowy osoby zatrzymanej na udzielenie jej pierwszej pomocy, kwalifikowanej pierwszej

pomocy, na poddanie się badaniu lekarskiemu lub medycznym czynnościom ratunkowym albo

zachowania tej osoby uniemożliwiającego dokonanie takich czynności oraz sporządza

na tę okoliczność notatkę urzędową; w notatce tej odnotowuje się w szczególności imię

i nazwisko lekarza, w obecności którego nastąpiła odmowa, albo fakt, że odmowa nastąpiła

podczas nieobecności lekarza.

1.

Dyżurny, o którym mowa w § 6, dokumentuje w policyjnych systemach informatycznych,

a w przypadku braku takiej możliwości - w książce przebiegu służby, każdy przypadek

1)

udzielenia osobie zatrzymanej pierwszej pomocy, kwalifikowanej pierwszej pomocy, poddania

osoby zatrzymanej badaniu lekarskiemu lub wykonania medycznych czynności ratunkowych;

2)

odmowy osoby zatrzymanej na udzielenie jej pierwszej pomocy, kwalifikowanej pierwszej

pomocy, na poddanie się badaniu lekarskiemu lub medycznym czynnościom ratunkowym albo

zachowania tej osoby uniemożliwiającego dokonanie takich czynności.

2.

Książka przebiegu służby, o której mowa w ust. 1, może być prowadzona w postaci elektronicznej.

Brak zgody osoby zatrzymanej na udzielenie jej pierwszej pomocy, kwalifikowanej pierwszej

pomocy, na przeprowadzenie badania lekarskiego lub wykonanie medycznych czynności

ratunkowych nie stanowi przeszkody w umieszczeniu tej osoby w pomieszczeniu przeznaczonym

dla osób zatrzymanych lub doprowadzonych w celu wytrzeźwienia, pokoju przejściowym,

tymczasowym pomieszczeniu przejściowym, policyjnej izbie dziecka, areszcie śledczym,

zakładzie karnym, schronisku dla nieletnich lub zakładzie poprawczym.

Traci moc rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 czerwca 2002 r.

w sprawie badań lekarskich osób zatrzymanych przez Policję

(Dz. U. Nr 97, poz. 880).

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.