Ustawa z dnia 31 sierpnia 2012 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego

(Dz. U. Nr 89, poz. 555, z późn. zm. po art. 618 dodaje się art. 618a-618l w brzmieniu

„

Art. 618a.

§ 1.

Świadkowi przysługuje zwrot kosztów podróży - z miejsca jego zamieszkania do miejsca

wykonywania czynności postępowania na wezwanie sądu lub organu prowadzącego postępowanie

przygotowawcze - w wysokości rzeczywiście poniesionych racjonalnych i celowych kosztów

przejazdu własnym samochodem lub innym odpowiednim środkiem transportu.

§ 2.

Górną granicę należności, o których mowa w § 1, stanowi wysokość kosztów przysługujących

pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej

z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju.

§ 3.

Według tych samych zasad świadkowi przysługuje zwrot kosztów noclegu oraz utrzymania

w miejscu wykonywania czynności postępowania.

§ 4.

Wysokość kosztów, o których mowa w § 1 i 3, świadek powinien należycie wykazać.

Art. 618b.

§ 1.

Świadkowi przysługuje zwrot zarobku lub dochodu utraconego z powodu stawiennictwa

na wezwanie sądu lub organu prowadzącego postępowanie przygotowawcze.

§ 2.

Wynagrodzenie za utracony zarobek lub dochód za każdy dzień udziału w czynnościach

postępowania przyznaje się świadkowi w wysokości jego przeciętnego dziennego zarobku

lub dochodu. W przypadku świadka pozostającego w stosunku pracy przeciętny dzienny

utracony zarobek oblicza się według zasad obowiązujących przy ustalaniu należnego

pracownikowi ekwiwalentu pieniężnego za urlop.

§ 3.

Górną granicę należności, o których mowa w § 2, stanowi równowartość 4,6% kwoty bazowej

dla osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe, której wysokość, ustaloną według

odrębnych zasad, określa ustawa budżetowa. W przypadku gdy ogłoszenie ustawy budżetowej

nastąpi po dniu 1 stycznia roku, którego dotyczy ustawa budżetowa, podstawę obliczenia

należności za okres od 1 stycznia do dnia ogłoszenia ustawy budżetowej stanowi kwota

bazowa w wysokości obowiązującej w grudniu roku poprzedniego.

§ 4.

Utratę zarobku lub dochodu, o których mowa w § 1, oraz ich wysokość świadek powinien

należycie wykazać.

Art. 618c.

§ 1.

Prawo do żądania należności przewidzianych w art. 618a i art. 618b służy osobie wezwanej

w charakterze świadka, jeżeli się stawiła, choćby nie została przesłuchana.

§ 2.

W przypadku gdy osoba uprawniona do otrzymania należności przewidzianych w art. 618a

i art. 618b zostanie wezwana w charakterze świadka w kilku sprawach na ten sam dzień,

przyznaje się jej te należności tylko raz.

§ 3.

Świadkowi, który zgłosił się bez wezwania sądu lub organu prowadzącego postępowanie

przygotowawcze, należności przewidziane w art. 618a i art. 618b mogą być przyznane

tylko wtedy, gdy został przesłuchany.

Art. 618d.

Przepisy art. 618a-618c stosuje się odpowiednio do osoby towarzyszącej świadkowi,

jeżeli świadek nie mógł stawić się na wezwanie sądu lub organu prowadzącego postępowanie

przygotowawcze bez opieki tej osoby.

Art. 618e.

Przepisów art. 618a-618c nie stosuje się do świadka zatrudnionego w organie władzy

publicznej, jeżeli powołany został do zeznawania w związku z tym zatrudnieniem. W

tym przypadku świadkowi służy prawo do należności na zasadach określonych w przepisach

regulujących wysokość i warunki ustalania należności przysługujących pracownikowi

zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży

służbowej na obszarze kraju.

Art. 618f.

§ 1.

Biegłemu i specjaliście nie będącemu funkcjonariuszem organów procesowych powołanym

przez sąd lub organ prowadzący postępowanie przygotowawcze przysługuje wynagrodzenie

za wykonaną pracę oraz zwrot poniesionych przez nich wydatków niezbędnych dla wydania

opinii.

§ 2.

Wysokość wynagrodzenia za wykonaną pracę biegłego i specjalisty nie będącego funkcjonariuszem

organów procesowych ustala się uwzględniając wymagane kwalifikacje, potrzebny do wydania

opinii czas i nakład pracy, a wysokość wydatków, o których mowa w § 1 - na podstawie

złożonego rachunku.

§ 3.

Wynagrodzenie biegłych oblicza się według stawki wynagrodzenia za godzinę pracy albo

według taryfy zryczałtowanej określonej dla poszczególnych kategorii biegłych ze względu

na dziedzinę, w której są oni specjalistami. Podstawę obliczenia stawki wynagrodzenia

za godzinę pracy i taryfy zryczałtowanej stanowi ułamek kwoty bazowej dla osób zajmujących

kierownicze stanowiska państwowe, której wysokość określa ustawa budżetowa.

§ 4.

Wynagrodzenie biegłego i specjalisty nie będącego funkcjonariuszem organów procesowych,

będących podatnikami obowiązanymi do rozliczenia podatku od towarów i usług, podwyższa

się o kwotę podatku od towarów i usług, określoną zgodnie ze stawką tego podatku obowiązującą

w dniu orzekania o tym wynagrodzeniu.

§ 5.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, stawki wynagrodzenia biegłych

za wykonaną pracę oraz taryfy zryczałtowane, o których mowa w § 3, mając na uwadze

nakład pracy i kwalifikacje biegłego oraz poziom wynagrodzeń uzyskiwanych przez pracowników

wykonujących podobne zawody, stopień złożoności problemu będącego przedmiotem opinii

oraz warunki, w jakich opracowano opinię, a także sposób dokumentowania wydatków niezbędnych

dla wydania opinii.

Art. 618g.

Do biegłego, tłumacza i specjalisty nie będącego funkcjonariuszem organów procesowych

powołanych przez sąd lub organ postępowania przygotowawczego stosuje się odpowiednio

art. 618a. Dotyczy to również sytuacji, gdy sąd lub organ postępowania przygotowawczego

nie skorzystał z usług takiego biegłego, tłumacza lub specjalisty.

Art. 618h.

§ 1.

Biegłemu, tłumaczowi i specjaliście nie będącemu funkcjonariuszem organów procesowych

wezwanym przez sąd lub organ prowadzący postępowanie przygotowawcze, w razie nieskorzystania

z ich usług, przysługuje zwrot utraconego zarobku lub dochodu.

§ 2.

Wynagrodzenie za utracony zarobek lub dochód przyznaje się biegłemu, tłumaczowi i

specjaliście nie będącemu funkcjonariuszem organów procesowych, uwzględniając ich

kwalifikacje i czas zużyty w związku z wezwaniem. Przepisy art. 618b § 3 i 4 stosuje

się odpowiednio.

Art. 618i.

W przypadku gdy biegły, tłumacz lub specjalista nie będący funkcjonariuszem organów

procesowych zostaną wezwani przez uprawniony organ w kilku sprawach na ten sam dzień,

zwrot kosztów podróży, noclegu, utrzymania w miejscu wykonywania czynności postępowania,

utraconego zarobku lub dochodu z powodu stawiennictwa na wezwanie organu, przysługuje

im tylko raz.

Art. 618j.

Należności przysługujące stronie w związku z jej udziałem w postępowaniu przyznaje

się w wysokości przewidzianej dla świadków.

Art. 618k.

§ 1.

Należności, o których mowa w art. 618a, art. 618b, art. 618d oraz art. 618f-618h,

przyznaje się na wniosek.

§ 2.

Wniosek o przyznanie należności, o których mowa w § 1, składa się ustnie do protokołu

lub na piśmie, w terminie zawitym 3 dni od dnia zakończenia czynności z udziałem osoby

uprawnionej do tych należności, a w przypadku osoby, o której mowa w art. 618d - z

udziałem świadka, któremu ona towarzyszyła.

§ 3.

Roszczenie o zwrot należności, o których mowa w § 1, przedawnia się z upływem 3 lat

od dnia powstania tego roszczenia.

§ 4.

Świadek, osoba mu towarzysząca, biegły, tłumacz oraz specjalista nie będący funkcjonariuszem

organów procesowych powinni być pouczeni o prawie i sposobie zgłoszenia wniosku o

zwrot należności oraz o skutkach niezachowania terminu wskazanego w § 2.

Art. 618l.

§ 1.

Należności świadka, osoby mu towarzyszącej, biegłego, tłumacza oraz specjalisty nie

będącego funkcjonariuszem organów procesowych ustala i przyznaje sąd lub organ prowadzący

postępowanie przygotowawcze.

§ 2.

Przyznaną należność należy wypłacić niezwłocznie. W przypadku braku takiej możliwości

należność przekazuje się przekazem pocztowym lub przelewem bankowym bez obciążania

osoby uprawnionej opłatą pocztową lub kosztami przelewu.

”

.

W ustawie z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej

Polskiej

(Dz. U. z 2012 r. poz. 461) w art. 52 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Osobom wezwanym przez właściwy organ do osobistego stawienia się w sprawach dotyczących

powszechnego obowiązku obrony przysługuje, na ich żądanie, zwrot kosztów przejazdu

do miejsca stawienia się i powrotu do miejsca pobytu stałego (zamieszkania) lub pobytu

czasowego trwającego ponad trzy miesiące. Koszty te organ wzywający zwraca na podstawie

udokumentowanego oświadczenia osoby wezwanej, według zasad określonych w przepisach

działu 2 tytułu III ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach

cywilnych

(Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 594, z późn. zm..

”

.

W ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm. w art. 56 § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Osobie, która stawiła się na wezwanie, przyznaje się koszty podróży i inne należności

ustalone zgodnie z przepisami zawartymi w dziale 2 tytułu III ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach

cywilnych

(Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 594, z późn. zm.. Dotyczy to również kosztów osobistego stawiennictwa stron, gdy postępowanie zostało

wszczęte z urzędu albo gdy strona bez swojej winy została błędnie wezwana do stawienia

się.

”

.

W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2012 r. poz. 749) w art. 265 w § 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

koszty podróży i inne należności świadków, biegłych i tłumaczy, ustalone zgodnie z

przepisami zawartymi w dziale 2 tytułu III ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach

cywilnych

(Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 594, z późn. zm.;

”

.

W ustawie z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

(Dz. U. z 2008 r. Nr 133, poz. 848, z późn. zm. art. 119 otrzymuje brzmienie

„

Art. 119.

Do kosztów postępowania stosuje się odpowiednio przepisy art. 616, art. 617, art. 618 § 1 i 3, art. 618a-618l, art. 623, art. 624 § 1, art.

625-627, art. 630, art. 633-635, art. 636 § 1 i 2, art. 637-639 i art. 641 Kodeksu

postępowania karnego, przy czym wydatkami Skarbu Państwa są także wydatki ponoszone w toku czynności wyjaśniających.

”

.

W ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. z 2012 r. poz. 270) w art. 205

1)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez

pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, zalicza się poniesione przez

stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość

zarobku lub dochodu utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie.

”

;

2)

§ 3 otrzymuje brzmienie

„

§ 3.

Przysługujące stronie należności z tytułu kosztów przejazdów oraz utraconego zarobku

lub dochodu ustala się i wypłaca według zasad określonych w przepisach działu 2 tytułu III ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach

cywilnych

(Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 594, z późn. zm..

”

.

W ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o służbie zastępczej

(Dz. U. Nr 223, poz. 2217, z późn. zm. w art. 17 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Marszałek województwa zwraca osobie podlegającej kwalifikacji wojskowej, na jej żądanie,

koszty przejazdu do siedziby komisji wojewódzkiej albo siedziby komisji i powrotu

do miejsca pobytu stałego albo pobytu czasowego trwającego ponad 2 miesiące. Koszty

te zwraca się na podstawie udokumentowanego oświadczenia osoby wezwanej, według zasad

określonych w przepisach działu 2 tytułu III ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach

cywilnych

(Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 594, z późn. zm..

”

.

W ustawie z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych

(Dz. U. z 2010 r. Nr 113, poz. 759, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 163 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Biegłemu przysługuje wynagrodzenie, które pokrywa Prezes Urzędu, w wysokości ustalonej

zgodnie z przepisami działu 2 tytułu III ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach

cywilnych

(Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 594, z późn. zm..

”

;

2)

w art. 190 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Izba może powołać biegłego spośród osób wpisanych na listę biegłych sądowych prowadzoną

przez prezesa właściwego sądu okręgowego, jeżeli ustalenie stanu faktycznego sprawy

wymaga wiadomości specjalnych. Biegłemu przysługuje wynagrodzenie w wysokości ustalonej

zgodnie z przepisami działu 2 tytułu III ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach

cywilnych.

”

.

W ustawie z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych

(Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 594, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 9 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

wysokość wynagrodzenia i zwrot wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych

dla strony w danej sprawie, mając na względzie rodzaj sprawy, stopień jej zawiłości

i nakład pracy kuratorów.

”

;

2)

art. 85 i art. 86 otrzymują brzmienie

„

Art. 85.

1.

Świadkowi przysługuje zwrot kosztów podróży - z miejsca jego zamieszkania do miejsca

wykonywania czynności sądowej na wezwanie sądu - w wysokości rzeczywiście poniesionych,

racjonalnych i celowych kosztów przejazdu własnym samochodem lub innym odpowiednim

środkiem transportu.

2.

Górną granicę należności, o których mowa w ust. 1, stanowi wysokość kosztów przysługujących

pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej

z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju.

3.

Według tych samych zasad świadkowi przysługuje zwrot kosztów noclegu oraz utrzymania

w miejscu wykonywania czynności sądowej.

4.

Wysokość kosztów, o których mowa w ust. 1 i 3, świadek powinien należycie wykazać.

Art. 86.

1.

Świadkowi przysługuje zwrot zarobku lub dochodu utraconego z powodu stawiennictwa

na wezwanie sądu.

2.

Wynagrodzenie za utracony zarobek lub dochód za każdy dzień udziału w czynnościach

sądowych przyznaje się świadkowi w wysokości jego przeciętnego dziennego zarobku lub

dochodu. W przypadku świadka pozostającego w stosunku pracy przeciętny dzienny utracony

zarobek oblicza się według zasad obowiązujących przy ustalaniu należnego pracownikowi

ekwiwalentu pieniężnego za urlop.

3.

Górną granicę należności, o których mowa w ust. 2, stanowi równowartość 4,6% kwoty

bazowej dla osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe, której wysokość, ustaloną

według odrębnych zasad, określa ustawa budżetowa. W przypadku gdy ogłoszenie ustawy

budżetowej nastąpi po dniu 1 stycznia roku, którego dotyczy ustawa budżetowa, podstawę

obliczenia należności za okres od 1 stycznia do dnia ogłoszenia ustawy budżetowej

stanowi kwota bazowa w wysokości obowiązującej w grudniu roku poprzedniego.

4.

Utratę zarobku lub dochodu, o których mowa w ust. 1, oraz ich wysokość świadek powinien

należycie wykazać.

”

;

3)

art. 88 otrzymuje brzmienie

„

Art. 88.

Przepisy art. 85-87 stosuje się odpowiednio do osoby towarzyszącej świadkowi, jeżeli

świadek nie mógł stawić się na wezwanie sądu bez opieki tej osoby.

”

;

4)

po art. 88 dodaje się art. 88a w brzmieniu

„

Art. 88a.

Przepisów art. 85-87 nie stosuje się do świadka zatrudnionego w organie władzy publicznej,

jeżeli powołany został do zeznawania w związku z tym zatrudnieniem. W tym przypadku

świadkowi służy prawo do należności na zasadach określonych w przepisach regulujących

wysokość i warunki ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu

w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej

na obszarze kraju.

”

;

5)

art. 89 i art. 90 otrzymują brzmienie

„

Art. 89.

1.

Biegłemu powołanemu przez sąd przysługuje wynagrodzenie za wykonaną pracę oraz zwrot

poniesionych przez niego wydatków niezbędnych dla wydania opinii.

2.

Wysokość wynagrodzenia biegłego za wykonaną pracę ustala się, uwzględniając wymagane

kwalifikacje, potrzebny do wydania opinii czas i nakład pracy, a wysokość wydatków,

o których mowa w ust. 1 - na podstawie złożonego rachunku.

3.

Wynagrodzenie biegłych oblicza się według stawki wynagrodzenia za godzinę pracy albo

według taryfy zryczałtowanej określonej dla poszczególnych kategorii biegłych ze względu

na dziedzinę, w której są oni specjalistami. Podstawę obliczenia stawki wynagrodzenia

za godzinę pracy i taryfy zryczałtowanej stanowi ułamek kwoty bazowej dla osób zajmujących

kierownicze stanowiska państwowe, której wysokość określa ustawa budżetowa.

4.

Wynagrodzenie biegłego będącego podatnikiem obowiązanym do rozliczenia podatku od

towarów i usług podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług, określoną zgodnie

ze stawką tego podatku obowiązującą w dniu orzekania o tym wynagrodzeniu.

5.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, stawki wynagrodzenia biegłych

za wykonaną pracę oraz taryfy zryczałtowane, o których mowa w ust. 3, mając na uwadze

nakład pracy i kwalifikacje biegłego oraz poziom wynagrodzeń uzyskiwanych przez pracowników

wykonujących podobne zawody, stopień złożoności problemu będącego przedmiotem opinii

oraz warunki, w jakich opracowano opinię, a także sposób dokumentowania wydatków niezbędnych

dla wydania opinii.

Art. 90.

Do biegłego i tłumacza powołanych przez sąd stosuje się odpowiednio art. 85. Dotyczy

to również sytuacji, gdy sąd nie skorzystał z usług takiego biegłego lub tłumacza.

”

;

6)

po art. 90 dodaje się art. 90a i art. 90b w brzmieniu

„

Art. 90a.

1.

Biegłemu lub tłumaczowi wezwanemu przez sąd, w razie nieskorzystania z jego usług,

przysługuje zwrot utraconego zarobku lub dochodu.

2.

Wynagrodzenie za utracony zarobek lub dochód przyznaje się biegłemu lub tłumaczowi,

uwzględniając ich kwalifikacje i czas zużyty w związku z wezwaniem. Przepisy art.

86 ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio.

Art. 90b.

W razie wezwania biegłego lub tłumacza do sądu w kilku sprawach na ten sam dzień,

zwrot kosztów podróży, noclegu, utrzymania w miejscu wykonywania czynności sądowej,

utraconego zarobku lub dochodu z powodu stawiennictwa na wezwanie sądu, przysługuje

im tylko raz.

”

;

7)

w art. 92 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Wniosek o przyznanie należności, o których mowa w ust. 1, składa się ustnie do protokołu

lub na piśmie, w terminie 3 dni od dnia zakończenia czynności z udziałem osoby uprawnionej

do tych należności, a w przypadku osoby, o której mowa w art. 88 - z udziałem świadka,

któremu ona towarzyszyła.

”

.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 10 ust. 3 i art. 16 dekretu,

o którym mowa w art. 11, zachowują moc do czasu wejścia w życie przepisów wykonawczych

wydanych na podstawie art. 618f § 5 ustawy, o której mowa w art. 1, oraz art. 89 ust.

5 ustawy, o której mowa w art. 9, nie dłużej jednak niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy.

Traci moc dekret z dnia 26 października 1950 r. o należnościach świadków, biegłych i stron w

postępowaniu sądowym

(Dz. U. Nr 49, poz. 445, z 2004 r. Nr 273, poz. 2702, z 2009 r. Nr 221, poz. 1739 oraz z 2011 r. Nr 72, poz. 389).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Świadkowi przysługuje zwrot kosztów podróży - z miejsca jego zamieszkania do miejsca

wykonywania czynności sądowej na wezwanie sądu - w wysokości rzeczywiście poniesionych,

racjonalnych i celowych kosztów przejazdu własnym samochodem lub innym odpowiednim

środkiem transportu.

2.

Górną granicę należności, o których mowa w ust. 1, stanowi wysokość kosztów przysługujących

pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej

z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju.

3.

Według tych samych zasad świadkowi przysługuje zwrot kosztów noclegu oraz utrzymania

w miejscu wykonywania czynności sądowej.

4.

Wysokość kosztów, o których mowa w ust. 1 i 3, świadek powinien należycie wykazać.

1.

Świadkowi przysługuje zwrot zarobku lub dochodu utraconego z powodu stawiennictwa

na wezwanie sądu.

2.

Wynagrodzenie za utracony zarobek lub dochód za każdy dzień udziału w czynnościach

sądowych przyznaje się świadkowi w wysokości jego przeciętnego dziennego zarobku lub

dochodu. W przypadku świadka pozostającego w stosunku pracy przeciętny dzienny utracony

zarobek oblicza się według zasad obowiązujących przy ustalaniu należnego pracownikowi

ekwiwalentu pieniężnego za urlop.

3.

Górną granicę należności, o których mowa w ust. 2, stanowi równowartość 4,6% kwoty

bazowej dla osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe, której wysokość, ustaloną

według odrębnych zasad, określa ustawa budżetowa. W przypadku gdy ogłoszenie ustawy

budżetowej nastąpi po dniu 1 stycznia roku, którego dotyczy ustawa budżetowa, podstawę

obliczenia należności za okres od 1 stycznia do dnia ogłoszenia ustawy budżetowej

stanowi kwota bazowa w wysokości obowiązującej w grudniu roku poprzedniego.

4.

Utratę zarobku lub dochodu, o których mowa w ust. 1, oraz ich wysokość świadek powinien

należycie wykazać.

Przepisy art. 85-87 stosuje się odpowiednio do osoby towarzyszącej świadkowi, jeżeli

świadek nie mógł stawić się na wezwanie sądu bez opieki tej osoby.

Przepisów art. 85-87 nie stosuje się do świadka zatrudnionego w organie władzy publicznej,

jeżeli powołany został do zeznawania w związku z tym zatrudnieniem. W tym przypadku

świadkowi służy prawo do należności na zasadach określonych w przepisach regulujących

wysokość i warunki ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu

w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej

na obszarze kraju.

1.

Biegłemu powołanemu przez sąd przysługuje wynagrodzenie za wykonaną pracę oraz zwrot

poniesionych przez niego wydatków niezbędnych dla wydania opinii.

2.

Wysokość wynagrodzenia biegłego za wykonaną pracę ustala się, uwzględniając wymagane

kwalifikacje, potrzebny do wydania opinii czas i nakład pracy, a wysokość wydatków,

o których mowa w ust. 1 - na podstawie złożonego rachunku.

3.

Wynagrodzenie biegłych oblicza się według stawki wynagrodzenia za godzinę pracy albo

według taryfy zryczałtowanej określonej dla poszczególnych kategorii biegłych ze względu

na dziedzinę, w której są oni specjalistami. Podstawę obliczenia stawki wynagrodzenia

za godzinę pracy i taryfy zryczałtowanej stanowi ułamek kwoty bazowej dla osób zajmujących

kierownicze stanowiska państwowe, której wysokość określa ustawa budżetowa.

4.

Wynagrodzenie biegłego będącego podatnikiem obowiązanym do rozliczenia podatku od

towarów i usług podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług, określoną zgodnie

ze stawką tego podatku obowiązującą w dniu orzekania o tym wynagrodzeniu.

5.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, stawki wynagrodzenia biegłych

za wykonaną pracę oraz taryfy zryczałtowane, o których mowa w ust. 3, mając na uwadze

nakład pracy i kwalifikacje biegłego oraz poziom wynagrodzeń uzyskiwanych przez pracowników

wykonujących podobne zawody, stopień złożoności problemu będącego przedmiotem opinii

oraz warunki, w jakich opracowano opinię, a także sposób dokumentowania wydatków niezbędnych

dla wydania opinii.

Do biegłego i tłumacza powołanych przez sąd stosuje się odpowiednio art. 85. Dotyczy

to również sytuacji, gdy sąd nie skorzystał z usług takiego biegłego lub tłumacza.

1.

Biegłemu lub tłumaczowi wezwanemu przez sąd, w razie nieskorzystania z jego usług,

przysługuje zwrot utraconego zarobku lub dochodu.

2.

Wynagrodzenie za utracony zarobek lub dochód przyznaje się biegłemu lub tłumaczowi,

uwzględniając ich kwalifikacje i czas zużyty w związku z wezwaniem. Przepisy art.

86 ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio.

W razie wezwania biegłego lub tłumacza do sądu w kilku sprawach na ten sam dzień,

zwrot kosztów podróży, noclegu, utrzymania w miejscu wykonywania czynności sądowej,

utraconego zarobku lub dochodu z powodu stawiennictwa na wezwanie sądu, przysługuje

im tylko raz.

Do kosztów postępowania stosuje się odpowiednio przepisy art. 616, art. 617, art. 618 § 1 i 3, art. 618a-618l, art. 623, art. 624 § 1, art.

625-627, art. 630, art. 633-635, art. 636 § 1 i 2, art. 637-639 i art. 641 Kodeksu

postępowania karnego, przy czym wydatkami Skarbu Państwa są także wydatki ponoszone w toku czynności wyjaśniających.

§ 1.

Świadkowi przysługuje zwrot kosztów podróży - z miejsca jego zamieszkania do miejsca

wykonywania czynności postępowania na wezwanie sądu lub organu prowadzącego postępowanie

przygotowawcze - w wysokości rzeczywiście poniesionych racjonalnych i celowych kosztów

przejazdu własnym samochodem lub innym odpowiednim środkiem transportu.

§ 2.

Górną granicę należności, o których mowa w § 1, stanowi wysokość kosztów przysługujących

pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej

z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju.

§ 3.

Według tych samych zasad świadkowi przysługuje zwrot kosztów noclegu oraz utrzymania

w miejscu wykonywania czynności postępowania.

§ 4.

Wysokość kosztów, o których mowa w § 1 i 3, świadek powinien należycie wykazać.

§ 1.

Świadkowi przysługuje zwrot zarobku lub dochodu utraconego z powodu stawiennictwa

na wezwanie sądu lub organu prowadzącego postępowanie przygotowawcze.

§ 2.

Wynagrodzenie za utracony zarobek lub dochód za każdy dzień udziału w czynnościach

postępowania przyznaje się świadkowi w wysokości jego przeciętnego dziennego zarobku

lub dochodu. W przypadku świadka pozostającego w stosunku pracy przeciętny dzienny

utracony zarobek oblicza się według zasad obowiązujących przy ustalaniu należnego

pracownikowi ekwiwalentu pieniężnego za urlop.

§ 3.

Górną granicę należności, o których mowa w § 2, stanowi równowartość 4,6% kwoty bazowej

dla osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe, której wysokość, ustaloną według

odrębnych zasad, określa ustawa budżetowa. W przypadku gdy ogłoszenie ustawy budżetowej

nastąpi po dniu 1 stycznia roku, którego dotyczy ustawa budżetowa, podstawę obliczenia

należności za okres od 1 stycznia do dnia ogłoszenia ustawy budżetowej stanowi kwota

bazowa w wysokości obowiązującej w grudniu roku poprzedniego.

§ 4.

Utratę zarobku lub dochodu, o których mowa w § 1, oraz ich wysokość świadek powinien

należycie wykazać.

§ 1.

Prawo do żądania należności przewidzianych w art. 618a i art. 618b służy osobie wezwanej

w charakterze świadka, jeżeli się stawiła, choćby nie została przesłuchana.

§ 2.

W przypadku gdy osoba uprawniona do otrzymania należności przewidzianych w art. 618a

i art. 618b zostanie wezwana w charakterze świadka w kilku sprawach na ten sam dzień,

przyznaje się jej te należności tylko raz.

§ 3.

Świadkowi, który zgłosił się bez wezwania sądu lub organu prowadzącego postępowanie

przygotowawcze, należności przewidziane w art. 618a i art. 618b mogą być przyznane

tylko wtedy, gdy został przesłuchany.

Przepisy art. 618a-618c stosuje się odpowiednio do osoby towarzyszącej świadkowi,

jeżeli świadek nie mógł stawić się na wezwanie sądu lub organu prowadzącego postępowanie

przygotowawcze bez opieki tej osoby.

Przepisów art. 618a-618c nie stosuje się do świadka zatrudnionego w organie władzy

publicznej, jeżeli powołany został do zeznawania w związku z tym zatrudnieniem. W

tym przypadku świadkowi służy prawo do należności na zasadach określonych w przepisach

regulujących wysokość i warunki ustalania należności przysługujących pracownikowi

zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży

służbowej na obszarze kraju.

§ 1.

Biegłemu i specjaliście nie będącemu funkcjonariuszem organów procesowych powołanym

przez sąd lub organ prowadzący postępowanie przygotowawcze przysługuje wynagrodzenie

za wykonaną pracę oraz zwrot poniesionych przez nich wydatków niezbędnych dla wydania

opinii.

§ 2.

Wysokość wynagrodzenia za wykonaną pracę biegłego i specjalisty nie będącego funkcjonariuszem

organów procesowych ustala się uwzględniając wymagane kwalifikacje, potrzebny do wydania

opinii czas i nakład pracy, a wysokość wydatków, o których mowa w § 1 - na podstawie

złożonego rachunku.

§ 3.

Wynagrodzenie biegłych oblicza się według stawki wynagrodzenia za godzinę pracy albo

według taryfy zryczałtowanej określonej dla poszczególnych kategorii biegłych ze względu

na dziedzinę, w której są oni specjalistami. Podstawę obliczenia stawki wynagrodzenia

za godzinę pracy i taryfy zryczałtowanej stanowi ułamek kwoty bazowej dla osób zajmujących

kierownicze stanowiska państwowe, której wysokość określa ustawa budżetowa.

§ 4.

Wynagrodzenie biegłego i specjalisty nie będącego funkcjonariuszem organów procesowych,

będących podatnikami obowiązanymi do rozliczenia podatku od towarów i usług, podwyższa

się o kwotę podatku od towarów i usług, określoną zgodnie ze stawką tego podatku obowiązującą

w dniu orzekania o tym wynagrodzeniu.

§ 5.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, stawki wynagrodzenia biegłych

za wykonaną pracę oraz taryfy zryczałtowane, o których mowa w § 3, mając na uwadze

nakład pracy i kwalifikacje biegłego oraz poziom wynagrodzeń uzyskiwanych przez pracowników

wykonujących podobne zawody, stopień złożoności problemu będącego przedmiotem opinii

oraz warunki, w jakich opracowano opinię, a także sposób dokumentowania wydatków niezbędnych

dla wydania opinii.

Do biegłego, tłumacza i specjalisty nie będącego funkcjonariuszem organów procesowych

powołanych przez sąd lub organ postępowania przygotowawczego stosuje się odpowiednio

art. 618a. Dotyczy to również sytuacji, gdy sąd lub organ postępowania przygotowawczego

nie skorzystał z usług takiego biegłego, tłumacza lub specjalisty.

§ 1.

Biegłemu, tłumaczowi i specjaliście nie będącemu funkcjonariuszem organów procesowych

wezwanym przez sąd lub organ prowadzący postępowanie przygotowawcze, w razie nieskorzystania

z ich usług, przysługuje zwrot utraconego zarobku lub dochodu.

§ 2.

Wynagrodzenie za utracony zarobek lub dochód przyznaje się biegłemu, tłumaczowi i

specjaliście nie będącemu funkcjonariuszem organów procesowych, uwzględniając ich

kwalifikacje i czas zużyty w związku z wezwaniem. Przepisy art. 618b § 3 i 4 stosuje

się odpowiednio.

W przypadku gdy biegły, tłumacz lub specjalista nie będący funkcjonariuszem organów

procesowych zostaną wezwani przez uprawniony organ w kilku sprawach na ten sam dzień,

zwrot kosztów podróży, noclegu, utrzymania w miejscu wykonywania czynności postępowania,

utraconego zarobku lub dochodu z powodu stawiennictwa na wezwanie organu, przysługuje

im tylko raz.

Należności przysługujące stronie w związku z jej udziałem w postępowaniu przyznaje

się w wysokości przewidzianej dla świadków.

§ 1.

Należności, o których mowa w art. 618a, art. 618b, art. 618d oraz art. 618f-618h,

przyznaje się na wniosek.

§ 2.

Wniosek o przyznanie należności, o których mowa w § 1, składa się ustnie do protokołu

lub na piśmie, w terminie zawitym 3 dni od dnia zakończenia czynności z udziałem osoby

uprawnionej do tych należności, a w przypadku osoby, o której mowa w art. 618d - z

udziałem świadka, któremu ona towarzyszyła.

§ 3.

Roszczenie o zwrot należności, o których mowa w § 1, przedawnia się z upływem 3 lat

od dnia powstania tego roszczenia.

§ 4.

Świadek, osoba mu towarzysząca, biegły, tłumacz oraz specjalista nie będący funkcjonariuszem

organów procesowych powinni być pouczeni o prawie i sposobie zgłoszenia wniosku o

zwrot należności oraz o skutkach niezachowania terminu wskazanego w § 2.

§ 1.

Należności świadka, osoby mu towarzyszącej, biegłego, tłumacza oraz specjalisty nie

będącego funkcjonariuszem organów procesowych ustala i przyznaje sąd lub organ prowadzący

postępowanie przygotowawcze.

§ 2.

Przyznaną należność należy wypłacić niezwłocznie. W przypadku braku takiej możliwości

należność przekazuje się przekazem pocztowym lub przelewem bankowym bez obciążania

osoby uprawnionej opłatą pocztową lub kosztami przelewu.