Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 września 2012 r. w sprawie rodzaju urządzeń i środków technicznych służących do utrwalania obrazu lub dźwięku dla celów procesowych oraz sposobu przechowywania, odtwarzania i kopiowania zapisów

Do utrwalania obrazu lub dźwięku dla celów procesowych używa się urządzeń typu analogowego

lub cyfrowego.

1.

Obraz lub dźwięk jest utrwalany w formie zapisu na środkach technicznych umożliwiających

przechowywanie danych przez okres niezbędny dla prawidłowego przeprowadzenia postępowania

karnego, dalej zwanych „nośnikami”.

2.

Zapisem cyfrowym jest zapis, dla którego można wygenerować funkcję skrótu. Zapisem

analogowym jest zapis niebędący zapisem cyfrowym.

3.

Nośnikiem cyfrowym jest nośnik, na którym utrwalono zapis cyfrowy, w szczególności

płyta CD, płyta DVD, karta pamięci, dysk twardy lub inny wyposażony w pamięć środek

techniczny.

4.

Nośnikiem analogowym jest nośnik, na którym utrwalono zapis analogowy, w szczególności

kaseta magnetofonowa, kaseta magnetowidowa, minikaseta DV lub fotograficzny materiał

światłoczuły.

5.

Nośnikiem pierwotnym jest nośnik, na którym zarejestrowano zapis obrazu lub dźwięku

podczas utrwalanej czynności procesowej.

6.

Nośnikiem wtórnym jest nośnik cyfrowy, na który po zakończeniu czynności procesowej

skopiowano zapis z cyfrowego nośnika pierwotnego w warunkach określonych w § 7.

7.

Nośnikiem kopii jest nośnik, na który skopiowano zapis z nośnika pierwotnego albo

wtórnego w warunkach określonych w § 8.

Ilekroć w rozporządzeniu mowa jest o laboratorium, rozumie się przez to laboratorium

kryminalistyczne, instytut badawczy, jednostkę organizacyjną podległą Ministrowi Sprawiedliwości

prowadzącą działalność naukową i badawczo-rozwojową lub komórkę organizacyjną organu

prowadzącego postępowanie karne wyspecjalizowaną w zakresie techniki kryminalistycznej.

1.

Dla każdego nośnika sporządza się metrykę identyfikacyjną, dalej zwaną „metryką”.

Wzór metryki określa załącznik do rozporządzenia.

2.

Metrykę opatruje się numerem, nadanym zgodnie z kolejnością wykonywania zapisów i

ich kopii w danej sprawie. Numer metryki i sygnaturę akt umieszcza się na powierzchni

przeznaczonej do opisywania nośnika, o ile nośnik ją posiada.

3.

Metrykę sporządza się w oryginale i kopiach albo w formie elektronicznej.

4.

Oryginał metryki przechowuje się w aktach sprawy, zaś kopię przechowuje się wraz z

nośnikiem w tym samym opakowaniu.

5.

W wypadku nośnika cyfrowego do oryginału i kopii metryki załącza się wydruk zawierający

sumę kontrolną każdego pliku wchodzącego w skład zapisu.

6.

Jeżeli w postępowaniu karnym sporządzono więcej niż trzy metryki, do akt dołącza się

wykaz metryk, wskazujący ich numery, daty sporządzenia, rodzaj nośnika, utrwaloną

czynność procesową i numer karty w aktach sprawy, na której znajduje się metryka,

a w razie potrzeby również inne informacje.

7.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o oryginale lub kopii metryki, zaś metryka została

sporządzona w formie elektronicznej, rozumie się przez to wydruk opatrzony datą, godziną,

pieczęcią nagłówkową i odręcznym podpisem. Jeżeli treść metryki uległa zmianie, nowy

wydruk dołącza się do akt i uzupełnia wykaz metryk, o ile został sporządzony, o numer

karty w aktach sprawy, na której znajduje się wydruk.

1.

Kopię zapisu cyfrowego wykonuje się w tym samym formacie, w którym utrwalono zapis

na nośniku pierwotnym lub wtórnym, bez dzielenia plików ani wprowadzania jakichkolwiek

zmian w stosunku do zapisu zarejestrowanego podczas utrwalonej czynności procesowej.

2.

Zapis cyfrowy uznaje się za skopiowany, jeśli każda suma kontrolna skopiowanego pliku

jest zgodna z sumą kontrolną pliku, z którego dokonano kopiowania.

3.

Zapis analogowy można skopiować również poprzez konwersję do formy cyfrowej w sposób

zapewniający uzyskanie możliwie najlepszej jakości zapisu cyfrowego.

1.

Nośnik pierwotny należy opakować, zabezpieczyć odciskiem okrągłej pieczęci jednostki

przeprowadzającej czynność procesową i umieścić na opakowaniu informacje wskazujące

sygnaturę akt sprawy, utrwaloną czynność procesową, numer metryki, datę opakowania

oraz imię, nazwisko i funkcję osoby dokonującej opakowania.

2.

Każde otwarcie i ponowne zamknięcie opakowania nośnika pierwotnego należy odnotować

w metryce, wskazując osobę dokonującą otwarcia lub zamknięcia opakowania oraz datę

i miejsce dokonania tej czynności.

3.

Jeżeli nośnik pierwotny potrzebuje obróbki chemicznej lub innych czynności, których

wykonanie wymaga wiadomości specjalnych, albo jeżeli zachodzi potrzeba wykonania kopii

zgodnie z § 9 lub 11, po opakowaniu przekazuje się go wraz z metryką do laboratorium,

które sporządza w metryce adnotacje o wykonanych czynnościach oraz zgodności cech

nośnika i zapisu z cechami opisanymi w metryce.

4.

Nośnik pierwotny niewymagający przekazania do laboratorium lub zwrócony z laboratorium

rejestruje się i przechowuje w sposób przewidziany dla dowodów rzeczowych.

1.

Jeżeli cyfrowy nośnik pierwotny jest dostosowany do wielokrotnego nagrywania i kasowania

zapisów, po zakończeniu rejestrowanej czynności można skopiować zapis na inny nośnik

cyfrowy (nośnik wtórny).

2.

Kopiowanie wykonuje się w sposób umożliwiający zapis na nośniku wtórnym wyłącznie

jeden raz, bez możliwości późniejszej modyfikacji.

3.

Do nośnika wtórnego stosuje się odpowiednio § 6.

4.

Po prawidłowym skopiowaniu zapisu na nośnik wtórny dopuszczalne jest użycie nośnika

pierwotnego do utrwalenia innej czynności procesowej, nawet jeśli łączy się to z uszkodzeniem

lub utratą istniejącego na nim zapisu. W takim wypadku metrykę nośnika pierwotnego

dołącza się do akt sprawy po zamieszczeniu w niej adnotacji o przeznaczeniu tego nośnika

do zarejestrowania innej czynności procesowej; wobec tego nośnika § 6 nie stosuje

się.

1.

Kopiowanie zapisu utrwalonego na nośniku pierwotnym lub wtórnym jest dopuszczalne

tylko w celu wykonania kopii

1)

na wniosek strony uprawnionej do jej otrzymania;

2)

na potrzeby postępowania karnego;

3)

w celu zabezpieczenia zapisu przed utratą lub zniekształceniem (kopia bezpieczeństwa).

2.

Przy każdorazowym wykonywaniu kopii zapis powinien być kopiowany bezpośrednio z nośnika

pierwotnego albo wtórnego, chyba że nie jest to możliwe z powodu utraty lub uszkodzenia

tego nośnika lub utrwalonego na nim zapisu; w takim wypadku wykonuje się kopię z kopii

bezpieczeństwa lub kopii sporządzonej na potrzeby postępowania karnego.

3.

Każde wykonanie kopii odnotowuje się w metryce nośnika, z którego skopiowano zapis.

Dane dotyczące kopiowania umieszcza się w metryce nośnika, na który skopiowano zapis.

1.

Kopię zapisu sporządzaną na wniosek strony uprawnionej do jej otrzymania wykonuje

się w laboratorium.

2.

Nośnik zawierający kopię zapisu wraz z kopią metryki wydaje się stronie za pokwitowaniem

odbioru. Do akt sprawy dołącza się pokwitowanie odbioru oraz kopię dowodu uiszczenia

przez stronę zapłaty na rzecz laboratorium za wykonanie kopii zapisu.

1.

Kopie bezpieczeństwa wykonuje się, jeśli organ prowadzący postępowanie karne uzna

to za celowe, w szczególności ze względu na wagę sprawy lub długotrwałość postępowania.

2.

Kopie bezpieczeństwa można wykonywać również po prawomocnym zakończeniu postępowania.

Jeżeli prawidłowe wykonanie kopii bezpieczeństwa lub kopii zapisu sporządzanej na

potrzeby postępowania karnego łączy się z nadmiernymi trudnościami albo z innych powodów

nie jest możliwe w siedzibie organu prowadzącego postępowanie karne, kopie te wykonuje

się w laboratorium. Można je również wykonać w laboratorium, jeżeli zapewni to lepszą

jakość skopiowanego zapisu.

W wypadkach określonych w § 9 i 11 metryka nośnika kopii jest sporządzana przez osobę,

która wykonała kopię.

Odbitki pozytywowe lub czytelne wydruki zdjęć fotograficznych dołącza się do akt sprawy,

do której zostały wykonane.

Jeżeli zachodzi potrzeba zmiany opakowania nośnika pierwotnego lub wtórnego, należy

dołączyć do niego dotychczasowe opakowania i wraz z metryką identyfikacyjną opakować

je wspólnie oraz opisać w sposób wskazany w § 6 ust. 1 i 2.

1.

W celu prezentacji obrazu lub dźwięku z przebiegu utrwalonej czynności procesowej

zapis odtwarza się za pomocą przeznaczonego do tego celu urządzenia. Podczas odtwarzania

można użyć urządzenia korygującego lub wzmacniającego utrwalony dźwięk.

2.

Jeżeli zapis jest odtwarzany z nośnika pierwotnego lub wtórnego, w metryce identyfikacyjnej

nośnika należy uczynić adnotację, wskazującą czas i miejsce prezentacji, imię i nazwisko

osoby przeprowadzającej prezentację oraz wykaz osób obecnych przy prezentacji. Po

odtworzeniu zapisu z nośnika cyfrowego należy dołączyć do metryki aktualny wydruk

sum kontrolnych.

3.

W razie uszkodzenia nośnika lub zapisu podczas odtwarzania należy odnotować ten fakt

w metryce identyfikacyjnej.

Nośnik powinien być należycie zabezpieczony przed utratą oraz przed czynnikami mogącymi

spowodować utratę lub zniekształcenie zapisu, w szczególności przed oddziaływaniami

termicznymi, uszkodzeniami mechanicznymi, szkodliwym działaniem światła, promieniowania,

pola magnetycznego, pola elektrycznego i środków chemicznych.

Traci moc rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 czerwca 2003 r. w sprawie rodzaju

urządzeń i środków technicznych służących do utrwalania obrazu lub dźwięku dla celów

procesowych oraz sposobów ich przechowywania, odtwarzania i kopiowania zapisów

(Dz. U. Nr 107, poz. 1005).

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia.