Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 15 czerwca 2012 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Prawo energetyczne

1.

Ustawa określa zasady kształtowania polityki energetycznej państwa, zasady i warunki

zaopatrzenia i użytkowania paliw i energii, w tym ciepła, oraz działalności przedsiębiorstw

energetycznych, a także określa organy właściwe w sprawach gospodarki paliwami i energią.

2.

Celem ustawy jest tworzenie warunków do zrównoważonego rozwoju kraju, zapewnienia

bezpieczeństwa energetycznego, oszczędnego i racjonalnego użytkowania paliw i energii,

rozwoju konkurencji, przeciwdziałania negatywnym skutkom naturalnych monopoli, uwzględniania

wymogów ochrony środowiska, zobowiązań wynikających z umów międzynarodowych oraz równoważenia

interesów przedsiębiorstw energetycznych i odbiorców paliw i energii.

3.

Przepisów ustawy nie stosuje się do

1)

wydobywania kopalin ze złóż oraz bezzbiornikowego magazynowania paliw w zakresie uregulowanym

ustawą z dnia 4 lutego 1994 r. - Prawo geologiczne i górnicze

(Dz. U. z 2005 r. Nr 228, poz. 1947, z późn. zm.)

2

wykorzystywania energii atomowej w zakresie uregulowanym ustawą z dnia 29 listopada 2000 r. - Prawo atomowe

(Dz. U. z 2012 r. poz. 264 i 908).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

(uchylony).

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

energia - energię przetworzoną w dowolnej postaci;

2)

ciepło - energię cieplną w wodzie gorącej, parze lub w innych nośnikach;

3)

paliwa - paliwa stałe, ciekłe i gazowe będące nośnikami energii chemicznej;

3a

paliwa gazowe - gaz ziemny wysokometanowy lub zaazotowany, w tym skroplony gaz ziemny

oraz propan-butan lub inne rodzaje gazu palnego, dostarczane za pomocą sieci gazowej,

a także biogaz rolniczy, niezależnie od ich przeznaczenia;

4)

przesyłanie - transport

a)

paliw gazowych oraz energii elektrycznej sieciami przesyłowymi w celu ich dostarczania

do sieci dystrybucyjnych lub odbiorcom końcowym przyłączonym do sieci przesyłowych,

b)

paliw ciekłych siecią rurociągów,

c)

ciepła siecią ciepłowniczą do odbiorców przyłączonych do tej sieci

- z wyłączeniem sprzedaży tych paliw lub energii;

5)

dystrybucja

a)

transport paliw gazowych oraz energii elektrycznej sieciami dystrybucyjnymi w celu

ich dostarczania odbiorcom,

b)

rozdział paliw ciekłych do odbiorców przyłączonych do sieci rurociągów,

c)

rozdział ciepła do odbiorców przyłączonych do sieci ciepłowniczej

- z wyłączeniem sprzedaży tych paliw lub energii;

6)

obrót - działalność gospodarczą polegającą na handlu hurtowym albo detalicznym paliwami

lub energią;

6a)

sprzedaż - bezpośrednią sprzedaż paliw lub energii przez podmiot zajmujący się ich

wytwarzaniem lub odsprzedaż tych paliw lub energii przez podmiot zajmujący się ich

obrotem;

7)

procesy energetyczne - techniczne procesy w zakresie wytwarzania, przetwarzania, przesyłania,

magazynowania, dystrybucji oraz użytkowania paliw lub energii;

8)

zaopatrzenie w ciepło, energię elektryczną, paliwa gazowe - procesy związane z dostarczaniem

ciepła, energii elektrycznej, paliw gazowych do odbiorców;

9)

urządzenia - urządzenia techniczne stosowane w procesach energetycznych;

10)

instalacje - urządzenia z układami połączeń między nimi;

10a

instalacja magazynowa - instalację używaną do magazynowania paliw gazowych, w tym

bezzbiornikowy magazyn gazu ziemnego oraz pojemności magazynowe gazociągów, będącą

własnością przedsiębiorstwa energetycznego lub eksploatowaną przez to przedsiębiorstwo,

włącznie z częścią instalacji skroplonego gazu ziemnego używaną do jego magazynowania,

z wyłączeniem tej części instalacji, która jest wykorzystywana do działalności produkcyjnej,

oraz instalacji służącej wyłącznie do realizacji zadań operatorów systemu przesyłowego

gazowego;

10b)

instalacja skroplonego gazu ziemnego - terminal przeznaczony do

a)

skraplania gazu ziemnego lub

b)

sprowadzania, wyładunku i regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego wraz z instalacjami

pomocniczymi i zbiornikami magazynowymi wykorzystywanymi w procesie regazyfikacji

i dostarczania gazu ziemnego do systemu przesyłowego

- z wyłączeniem części terminalu służącej do magazynowania;

11)

sieci - instalacje połączone i współpracujące ze sobą, służące do przesyłania lub

dystrybucji paliw lub energii, należące do przedsiębiorstwa energetycznego;

11a)

sieć przesyłowa - sieć gazową wysokich ciśnień, z wyłączeniem gazociągów kopalnianych

i bezpośrednich, albo sieć elektroenergetyczną najwyższych lub wysokich napięć, za

której ruch sieciowy jest odpowiedzialny operator systemu przesyłowego;

11b)

sieć dystrybucyjna - sieć gazową wysokich, średnich i niskich ciśnień, z wyłączeniem

gazociągów kopalnianych i bezpośrednich, albo sieć elektroenergetyczną wysokich, średnich

i niskich napięć, za której ruch sieciowy jest odpowiedzialny operator systemu dystrybucyjnego;

11c)

sieć gazociągów kopalnianych (złożowych, kolektorowych i ekspedycyjnych) - gazociąg

lub sieć gazociągów wykorzystywane do transportu gazu ziemnego z miejsca jego wydobycia

do zakładu oczyszczania i obróbki lub do terminalu albo wykorzystywane do transportu

gazu ziemnego do końcowego przeładunkowego terminalu przybrzeżnego;

11d)

gazociąg międzysystemowy - gazociąg przesyłowy przebiegający przez granicę państw

członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia

o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, wyłącznie

w celu połączenia krajowych systemów przesyłowych tych państw;

11e)

gazociąg bezpośredni - gazociąg, który został zbudowany w celu bezpośredniego dostarczania

paliw gazowych do instalacji odbiorcy z pominięciem systemu gazowego;

11f)

linia bezpośrednia - linię elektroenergetyczną łączącą wydzieloną jednostkę wytwarzania

energii elektrycznej bezpośrednio z odbiorcą lub linię elektroenergetyczną łączącą

jednostkę wytwarzania energii elektrycznej przedsiębiorstwa energetycznego z instalacjami

należącymi do tego przedsiębiorstwa albo instalacjami należącymi do przedsiębiorstw

od niego zależnych;

11g)

koordynowana sieć 110 kV - część sieci dystrybucyjnej 110 kV, w której przepływy energii

elektrycznej zależą także od warunków pracy sieci przesyłowej;

12)

przedsiębiorstwo energetyczne - podmiot prowadzący działalność gospodarczą w zakresie

wytwarzania, przetwarzania, magazynowania, przesyłania, dystrybucji paliw albo energii

lub obrotu nimi;

12a)

przedsiębiorstwo zintegrowane pionowo - przedsiębiorstwo energetyczne lub grupę przedsiębiorstw,

których wzajemne relacje są określone w art. 3 ust. 2 rozporządzenia nr 139/2004 z dnia 20 stycznia 2004 r. w sprawie kontroli

koncentracji przedsiębiorstw

(Dz. Urz. WE L 024 z 29.01.2004), zajmujące się

a)

w odniesieniu do paliw gazowych

-

przesyłaniem lub

-

dystrybucją, lub

-

magazynowaniem, lub

-

skraplaniem

-

oraz wytwarzaniem lub sprzedażą tych paliw, albo

b)

w odniesieniu do energii elektrycznej

-

przesyłaniem lub

-

dystrybucją

-

oraz wytwarzaniem lub sprzedażą tej energii;

12b)

użytkownik systemu - podmiot dostarczający paliwa gazowe do systemu gazowego lub zaopatrywany

z tego systemu albo podmiot dostarczający energię elektryczną do systemu elektroenergetycznego

lub zaopatrywany z tego systemu;

13)

odbiorca - każdego, kto otrzymuje lub pobiera paliwa lub energię na podstawie umowy

z przedsiębiorstwem energetycznym;

13a

odbiorca końcowy - odbiorcę dokonującego zakupu paliw lub energii na własny użytek;

do własnego użytku nie zalicza się energii elektrycznej zakupionej w celu jej zużycia

na potrzeby wytwarzania, przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej;

13b)

odbiorca paliw gazowych lub energii elektrycznej w gospodarstwie domowym - odbiorcę

końcowego dokonującego zakupu paliw gazowych lub energii elektrycznej wyłącznie w

celu ich zużycia w gospodarstwie domowym;

14)

gmina - gminy oraz związki i porozumienia międzygminne w zakresie uregulowanym ustawą z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym

(Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591, z późn. zm.;

15)

regulacja - stosowanie określonych ustawą środków prawnych, włącznie z koncesjonowaniem,

służących do zapewnienia bezpieczeństwa energetycznego, prawidłowej gospodarki paliwami

i energią oraz ochrony interesów odbiorców;

16)

bezpieczeństwo energetyczne - stan gospodarki umożliwiający pokrycie bieżącego i perspektywicznego

zapotrzebowania odbiorców na paliwa i energię w sposób technicznie i ekonomicznie

uzasadniony, przy zachowaniu wymagań ochrony środowiska;

16a

bezpieczeństwo dostaw energii elektrycznej - zdolność systemu elektroenergetycznego

do zapewnienia bezpieczeństwa pracy sieci elektroenergetycznej oraz równoważenia dostaw

energii elektrycznej z zapotrzebowaniem na tę energię;

16b

bezpieczeństwo pracy sieci elektroenergetycznej - nieprzerwaną pracę sieci elektroenergetycznej,

a także spełnianie wymagań w zakresie parametrów jakościowych energii elektrycznej

i standardów jakościowych obsługi odbiorców, w tym dopuszczalnych przerw w dostawach

energii elektrycznej odbiorcom końcowym, w możliwych do przewidzenia warunkach pracy

tej sieci;

16c

równoważenie dostaw energii elektrycznej z zapotrzebowaniem na tę energię - zaspokojenie

możliwego do przewidzenia, bieżącego i perspektywicznego zapotrzebowania odbiorców

na energię elektryczną i moc, bez konieczności podejmowania działań mających na celu

wprowadzenie ograniczeń w jej dostarczaniu i poborze;

16d

zagrożenie bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej - stan systemu elektroenergetycznego

lub jego części, uniemożliwiający zapewnienie bezpieczeństwa pracy sieci elektroenergetycznej

lub równoważenie dostaw energii elektrycznej z zapotrzebowaniem na tę energię;

17)

taryfa - zbiór cen i stawek opłat oraz warunków ich stosowania, opracowany przez przedsiębiorstwo

energetyczne i wprowadzany jako obowiązujący dla określonych w nim odbiorców w trybie

określonym ustawą;

18)

nielegalne pobieranie paliw lub energii - pobieranie paliw lub energii bez zawarcia

umowy, z całkowitym albo częściowym pominięciem układu pomiarowo-rozliczeniowego lub

poprzez ingerencję w ten układ mającą wpływ na zafałszowanie pomiarów dokonywanych

przez układ pomiarowo-rozliczeniowy;

19)

ruch sieciowy - sterowanie pracą sieci;

20)

odnawialne źródło energii - źródło wykorzystujące w procesie przetwarzania energię

wiatru, promieniowania słonecznego, geotermalną, fal, prądów i pływów morskich, spadku

rzek oraz energię pozyskiwaną z biomasy, biogazu wysypiskowego, a także biogazu powstałego

w procesach odprowadzania lub oczyszczania ścieków albo rozkładu składowanych szczątek

roślinnych i zwierzęcych;

20a

biogaz rolniczy - paliwo gazowe otrzymywane w procesie fermentacji metanowej surowców

rolniczych, produktów ubocznych rolnictwa, płynnych lub stałych odchodów zwierzęcych,

produktów ubocznych lub pozostałości z przetwórstwa produktów pochodzenia rolniczego

lub biomasy leśnej, z wyłączeniem gazu pozyskanego z surowców pochodzących z oczyszczalni

ścieków oraz składowisk odpadów;

21)

koszty uzasadnione - koszty niezbędne do wykonania zobowiązań powstałych w związku

z prowadzoną przez przedsiębiorstwo energetyczne działalnością w zakresie wytwarzania,

przetwarzania, magazynowania, przesyłania i dystrybucji, obrotu paliwami lub energią

oraz przyjmowane przez przedsiębiorstwo energetyczne do kalkulacji cen i stawek opłat

ustalanych w taryfie w sposób ekonomicznie uzasadniony, z zachowaniem należytej staranności

zmierzającej do ochrony interesów odbiorców; koszty uzasadnione nie są kosztami uzyskania

przychodów w rozumieniu przepisów podatkowych;

22)

finansowanie oświetlenia - finansowanie kosztów energii elektrycznej pobranej przez

punkty świetlne oraz koszty ich budowy i utrzymania;

23)

system gazowy albo elektroenergetyczny - sieci gazowe albo sieci elektroenergetyczne

oraz przyłączone do nich urządzenia i instalacje, współpracujące z siecią;

23a)

bilansowanie systemu - działalność gospodarczą wykonywaną przez operatora systemu

przesyłowego lub dystrybucyjnego w ramach świadczonych usług przesyłania lub dystrybucji,

polegającą na równoważeniu zapotrzebowania na paliwa gazowe lub energię elektryczną

z dostawami tych paliw lub energii;

23b)

zarządzanie ograniczeniami systemowymi - działalność gospodarczą wykonywaną przez

operatora systemu przesyłowego lub dystrybucyjnego w ramach świadczonych usług przesyłania

lub dystrybucji w celu zapewnienia bezpiecznego funkcjonowania systemu gazowego albo

systemu elektroenergetycznego oraz zapewnienia, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie

art. 9 ust. 1-4, wymaganych parametrów technicznych paliw gazowych lub energii elektrycznej

w przypadku wystąpienia ograniczeń technicznych w przepustowości tych systemów;

24)

operator systemu przesyłowego - przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem

paliw gazowych lub energii elektrycznej, odpowiedzialne za ruch sieciowy w systemie

przesyłowym gazowym albo systemie przesyłowym elektroenergetycznym, bieżące i długookresowe

bezpieczeństwo funkcjonowania tego systemu, eksploatację, konserwację, remonty oraz

niezbędną rozbudowę sieci przesyłowej, w tym połączeń z innymi systemami gazowymi

albo innymi systemami elektroenergetycznymi;

25)

operator systemu dystrybucyjnego - przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się dystrybucją

paliw gazowych lub energii elektrycznej, odpowiedzialne za ruch sieciowy w systemie

dystrybucyjnym gazowym albo systemie dystrybucyjnym elektroenergetycznym, bieżące

i długookresowe bezpieczeństwo funkcjonowania tego systemu, eksploatację, konserwację,

remonty oraz niezbędną rozbudowę sieci dystrybucyjnej, w tym połączeń z innymi systemami

gazowymi albo innymi systemami elektroenergetycznymi;

26)

operator systemu magazynowania - przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się magazynowaniem

paliw gazowych, odpowiedzialne za eksploatację instalacji magazynowej;

27)

operator systemu skraplania gazu ziemnego - przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące

się skraplaniem gazu ziemnego, sprowadzaniem, wyładunkiem lub regazyfikacją skroplonego

gazu ziemnego, odpowiedzialne za eksploatację instalacji tego gazu;

28)

operator systemu połączonego - przedsiębiorstwo energetyczne zarządzające systemami

połączonymi gazowymi albo systemami połączonymi elektroenergetycznymi, w tym systemem

przesyłowym i dystrybucyjnym, albo systemem przesyłowym, dystrybucyjnym, magazynowania

lub skraplania gazu ziemnego;

29)

sprzedawca z urzędu - przedsiębiorstwo energetyczne posiadające koncesję na obrót

paliwami gazowymi lub energią elektryczną, świadczące usługi kompleksowe odbiorcom

paliw gazowych lub energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, niekorzystającym

z prawa wyboru sprzedawcy;

30)

usługa kompleksowa - usługę świadczoną na podstawie umowy zawierającej postanowienia

umowy sprzedaży i umowy o świadczenie usługi przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych

lub energii albo umowy sprzedaży, umowy o świadczenie usługi przesyłania lub dystrybucji

paliw gazowych i umowy o świadczenie usługi magazynowania paliw gazowych;

31)

normalny układ pracy sieci - układ pracy sieci i przyłączonych źródeł wytwórczych,

zapewniający najkorzystniejsze warunki techniczne i ekonomiczne transportu energii

elektrycznej oraz spełnienie kryteriów niezawodności pracy sieci i jakości energii

elektrycznej dostarczanej użytkownikom sieci;

32)

subsydiowanie skrośne - pokrywanie kosztów jednego rodzaju wykonywanej działalności

gospodarczej lub kosztów dotyczących jednej grupy odbiorców przychodami pochodzącymi

z innego rodzaju wykonywanej działalności gospodarczej lub od innej grupy odbiorców;

33

kogeneracja - równoczesne wytwarzanie ciepła i energii elektrycznej lub mechanicznej

w trakcie tego samego procesu technologicznego;

34

ciepło użytkowe w kogeneracji - ciepło wytwarzane w kogeneracji, służące zaspokojeniu

niezbędnego zapotrzebowania na ciepło lub chłód, które gdyby nie było wytworzone w

kogeneracji, zostałoby pozyskane z innych źródeł;

35

jednostka kogeneracji - wyodrębniony zespół urządzeń, który może wytwarzać energię

elektryczną w kogeneracji, opisany poprzez dane techniczne;

36

energia elektryczna z kogeneracji - energię elektryczną wytwarzaną w kogeneracji i

obliczoną jako

a)

całkowitą roczną produkcję energii elektrycznej w jednostce kogeneracji w roku kalendarzowym,

wytworzoną ze średnioroczną sprawnością przemiany energii chemicznej paliwa w energię

elektryczną lub mechaniczną i ciepło użytkowe w kogeneracji, co najmniej równą sprawności

granicznej

-

75% dla jednostki kogeneracji z urządzeniami typu: turbina parowa przeciwprężna, turbina

gazowa z odzyskiem ciepła, silnik spalinowy, mikroturbina, silnik Stirlinga, ogniwo

paliwowe, albo

-

80% dla jednostki kogeneracji z urządzeniami typu: układ gazowo-parowy z odzyskiem

ciepła, turbina parowa upustowo-kondensacyjna, albo

b)

iloczyn współczynnika i rocznej ilości ciepła użytkowego w kogeneracji wytworzonego

ze średnioroczną sprawnością przemiany energii chemicznej paliwa w energię elektryczną

lub mechaniczną i ciepło użytkowe w kogeneracji niższą niż sprawności graniczne, o

których mowa w lit. a; współczynnik ten jest obliczany na podstawie pomiarów parametrów

technologicznych jednostki kogeneracji, dla danego przedziału czasowego, i określa

stosunek energii elektrycznej z kogeneracji do ciepła użytkowego w kogeneracji;

37

referencyjna wartość sprawności dla wytwarzania rozdzielonego - sprawność wytwarzania

rozdzielonego energii elektrycznej albo ciepła stosowana do obliczenia oszczędności

energii pierwotnej uzyskanej w wyniku zastosowania kogeneracji zamiast wytwarzania

rozdzielonego energii elektrycznej i ciepła;

38

wysokosprawna kogeneracja - wytwarzanie energii elektrycznej lub mechanicznej i ciepła

użytkowego w kogeneracji, które zapewnia oszczędność energii pierwotnej zużywanej

w

a)

jednostce kogeneracji w wysokości nie mniejszej niż 10% w porównaniu z wytwarzaniem

energii elektrycznej i ciepła w układach rozdzielonych o referencyjnych wartościach

sprawności dla wytwarzania rozdzielonego lub

b)

jednostce kogeneracji o mocy zainstalowanej elektrycznej poniżej 1 MW w porównaniu

z wytwarzaniem energii elektrycznej i ciepła w układach rozdzielonych o referencyjnych

wartościach sprawności dla wytwarzania rozdzielonego;

39

standardowy profil zużycia - zbiór danych o przeciętnym zużyciu energii elektrycznej

w poszczególnych godzinach doby przez grupę odbiorców końcowych

a)

nieposiadających urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych umożliwiających rejestrację tych

danych,

b)

o zbliżonej charakterystyce poboru energii elektrycznej,

c)

zlokalizowanych na obszarze działania danego operatora systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego;

40

bilansowanie handlowe - zgłaszanie operatorowi systemu przesyłowego elektroenergetycznego

przez podmiot odpowiedzialny za bilansowanie handlowe do realizacji umów sprzedaży

energii elektrycznej zawartych przez użytkowników systemu i prowadzenie z nimi rozliczeń

różnicy rzeczywistej ilości dostarczonej albo pobranej energii elektrycznej i wielkości

określonych w tych umowach dla każdego okresu rozliczeniowego;

41

centralny mechanizm bilansowania handlowego - prowadzony przez operatora systemu przesyłowego,

w ramach bilansowania systemu, mechanizm rozliczeń podmiotów odpowiedzialnych za bilansowanie

handlowe, z tytułu niezbilansowania energii elektrycznej dostarczonej oraz pobranej

przez użytkowników systemu, dla których te podmioty prowadzą bilansowanie handlowe;

42

podmiot odpowiedzialny za bilansowanie handlowe - osobę fizyczną lub prawną uczestniczącą

w centralnym mechanizmie bilansowania handlowego na podstawie umowy z operatorem systemu

przesyłowego, zajmującą się bilansowaniem handlowym użytkowników systemu;

43

jednostka wytwórcza - wyodrębniony zespół urządzeń należący do przedsiębiorstwa energetycznego,

służący do wytwarzania energii i wyprowadzania mocy;

44

rynek organizowany przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

rynek regulowany - obrót towarami giełdowymi organizowany na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi

(Dz. U. z 2010 r. Nr 211, poz. 1384, z późn. zm., odpowiednio, przez spółkę prowadzącą giełdę albo przez spółkę prowadzącą rynek pozagiełdowy.

1.

Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją paliw lub

energii, magazynowaniem paliw gazowych, w tym skroplonego gazu ziemnego, skraplaniem

gazu ziemnego lub regazyfikacją skroplonego gazu ziemnego jest obowiązane utrzymywać

zdolność urządzeń, instalacji i sieci do realizacji zaopatrzenia w te paliwa lub energię

w sposób ciągły i niezawodny, przy zachowaniu obowiązujących wymagań jakościowych.

2

Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją paliw gazowych

lub energii jest obowiązane zapewnić wszystkim odbiorcom oraz przedsiębiorstwom zajmującym

się sprzedażą paliw gazowych lub energii, na zasadzie równoprawnego traktowania, świadczenie

usług przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych lub energii, na zasadach i w zakresie

określonym w ustawie; świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji tych paliw lub

energii odbywa się na podstawie umowy o świadczenie tych usług.

(uchylony).

(uchylony).

1.

Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się magazynowaniem paliw gazowych jest obowiązane

zapewniać odbiorcom oraz przedsiębiorstwom zajmującym się sprzedażą paliw gazowych,

na zasadzie równoprawnego traktowania, świadczenie usług magazynowania paliw gazowych

w instalacjach magazynowych. Świadczenie usług magazynowania paliw gazowych odbywa

się na podstawie umowy o świadczenie tych usług.

2.

Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się magazynowaniem paliw gazowych jest obowiązane

udostępniać operatorowi systemu przesyłowego gazowego tę część instalacji, która jest

używana do magazynowania paliw gazowych i jest niezbędna do realizacji jego zadań.

3.

Udostępnienie części instalacji, o której mowa w ust. 2, następuje za wynagrodzeniem,

na zasadach określonych w odrębnej umowie. Ustalając wysokość wynagrodzenia należy

stosować stawki opłat za usługi magazynowania paliw gazowych ustalone w taryfie przedsiębiorstwa

energetycznego zajmującego się magazynowaniem tych paliw.

1.

Przedsiębiorstwo zajmujące się transportem wydobytego gazu ziemnego jest obowiązane,

przestrzegając zasad bezpieczeństwa, warunków eksploatacji podłączonych złóż, realizacji

zawartych umów w zakresie sprzedaży wydobywanych kopalin oraz uwzględniając dostępną

albo możliwą do uzyskania przepustowość sieci gazociągów kopalnianych i wymogi ochrony

środowiska, zapewniać odbiorcom oraz przedsiębiorstwom zajmującym się sprzedażą paliw

gazowych, na zasadzie równoprawnego traktowania, świadczenie usług transportu gazu

ziemnego siecią gazociągów kopalnianych do miejsca ich dostarczania wybranego przez

odbiorcę lub przez przedsiębiorstwo zajmujące się sprzedażą paliw gazowych; świadczenie

usług transportu gazu ziemnego odbywa się na podstawie umowy o świadczenie tych usług.

2.

Przepisów ust. 1 nie stosuje się do tych części sieci gazociągów kopalnianych i instalacji,

które są używane do lokalnej działalności wydobywczej na obszarze złoża, gdzie jest

wydobywany gaz ziemny.

3.

Przedsiębiorstwo zajmujące się transportem wydobytego gazu ziemnego może odmówić świadczenia

usług, o których mowa w ust. 1, jeżeli

1)

występują niezgodności

a)

parametrów technicznych sieci gazociągów kopalnianych z parametrami technicznymi sieci

lub instalacji, które miałyby być podłączone do sieci gazociągów kopalnianych, lub

b)

parametrów jakościowych transportowanego gazu ziemnego z parametrami jakościowymi

gazu ziemnego mającego być przedmiotem usługi transportu gazu ziemnego

- których usunięcie nie jest technicznie lub ekonomicznie uzasadnione, albo

2)

świadczenie usług transportu gazu ziemnego

a)

mogłoby spowodować obniżenie obecnego lub planowanego wydobycia gazu ziemnego lub

ropy naftowej, dla potrzeb których wybudowano te gazociągi kopalniane, lub

b)

uniemożliwiałoby zaspokojenie uzasadnionych potrzeb właściciela lub użytkownika sieci

gazociągów kopalnianych lub przedsiębiorstwa zajmującego się transportem wydobytego

gazu ziemnego w zakresie jego transportu lub uzdatniania.

1.

Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się skraplaniem gazu ziemnego lub regazyfikacją

skroplonego gazu ziemnego przy użyciu instalacji skroplonego gazu ziemnego jest obowiązane,

jeżeli jest to konieczne ze względów technicznych lub ekonomicznych, zapewniać odbiorcom

oraz przedsiębiorstwom zajmującym się sprzedażą paliw gazowych, na zasadzie równoprawnego

traktowania, świadczenie usług polegających na skraplaniu gazu ziemnego lub regazyfikacji

skroplonego gazu ziemnego; świadczenie tych usług odbywa się na podstawie umowy o

świadczenie usług skraplania gazu ziemnego.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do terminali skroplonego gazu ziemnego przeznaczonych

do magazynowania tego gazu.

1.

Świadczenie usług, o których mowa w art. 4 ust. 2, art. 4c, art. 4d ust. 1 oraz art.

4e ust. 1, nie może obniżać niezawodności dostarczania i jakości paliw gazowych lub

energii poniżej poziomu określonego w odrębnych przepisach oraz powodować niekorzystnej

zmiany cen lub stawek opłat za dostarczane paliwa gazowe lub energię i zakresu ich

dostarczania odbiorcom przyłączonym do sieci, a także uniemożliwiać wywiązywanie się

przez przedsiębiorstwa energetyczne z obowiązków w zakresie ochrony interesów odbiorców

i ochrony środowiska.

2.

Przepisów art. 4 ust. 2, art. 4c, art. 4d ust. 1 oraz art. 4e ust. 1 nie stosuje się

do świadczenia usług przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych lub energii, magazynowania

tych paliw i skraplania gazu ziemnego odbiorcom, jeżeli te paliwa lub energia byłyby

dostarczane z systemu gazowego lub systemu elektroenergetycznego innego państwa, które

nie nałożyło obowiązku świadczenia tych usług na działające w tym państwie przedsiębiorstwa,

lub gdy odbiorca, do którego paliwa gazowe lub energia elektryczna miałyby być dostarczane,

nie jest uznany za odbiorcę uprawnionego do korzystania z tych usług w tym państwie.

3.

W przypadku odmowy świadczenia usług, o których mowa w art. 4 ust. 2, art. 4c, art.

4d ust. 1 oraz art. 4e ust. 1, z powodu nieuznania odbiorcy za uprawnionego do wyboru

sprzedawcy w jednym z dwóch państw członkowskich Unii Europejskiej lub państwie członkowskim

Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - będącym stroną umowy o Europejskim

Obszarze Gospodarczym, Prezes Urzędu Regulacji Energetyki może, na uzasadniony wniosek

odbiorcy lub sprzedawcy, zwrócić się, za pośrednictwem ministra właściwego do spraw

gospodarki, do Komisji Europejskiej o zobowiązanie państwa, w którym odmówiono świadczenia

tych usług, do realizacji żądanej usługi.

1.

W przypadku gdy przedsiębiorstwo energetyczne lub przedsiębiorstwo zajmujące się transportem

wydobytego gazu ziemnego za pomocą sieci gazociągów kopalnianych odmówi zawarcia umowy

o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych lub energii, umowy

o świadczenie usług transportu gazu ziemnego, umowy o świadczenie usług magazynowania

paliw gazowych lub umowy o świadczenie usług skraplania gazu ziemnego, jest ono obowiązane

niezwłocznie pisemnie powiadomić Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki oraz zainteresowany

podmiot, podając uzasadnienie odmowy.

2.

W przypadku odmowy zawarcia umowy o świadczenie usługi przesyłania lub dystrybucji

energii elektrycznej operator systemu elektroenergetycznego, na żądanie podmiotu występującego

o jej zawarcie, przedstawia temu podmiotowi istotne informacje o działaniach, jakie

należy podjąć, aby wzmocnić sieć w celu umożliwienia zawarcia tej umowy; za opracowanie

informacji może być pobrana opłata odzwierciedlająca koszty jej przygotowania.

1.

Przedsiębiorstwo energetyczne wchodzące w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo

może odmówić świadczenia usługi przesyłania, dystrybucji lub transportu gazu ziemnego,

usługi magazynowania lub usługi skraplania gazu ziemnego, jeżeli świadczenie tych

usług może spowodować dla przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo trudności finansowe

lub ekonomiczne związane z realizacją zobowiązań wynikających z uprzednio zawartych

umów przewidujących obowiązek zapłaty za określoną ilość gazu ziemnego, niezależnie

od ilości pobranego gazu, lub gdy świadczenie tych usług uniemożliwia wywiązanie się

przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo z obowiązków w zakresie ochrony interesów

odbiorców i ochrony środowiska.

2.

Przedsiębiorstwo energetyczne wchodzące w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo,

które odmówiło świadczenia usługi przesyłania, dystrybucji lub transportu gazu ziemnego,

usługi magazynowania lub usługi skraplania gazu ziemnego, z powodów określonych w

ust. 1, powinno niezwłocznie wystąpić z wnioskiem do Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki

o czasowe zwolnienie z obowiązków określonych w art. 4 ust. 2, art. 4c, art. 4d ust.

1 oraz art. 4e ust. 1 lub ograniczenie tych obowiązków, podając uzasadnienie odmowy.

3.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, na podstawie uzasadnionego wniosku, o którym mowa

w ust. 2, może, w drodze decyzji, czasowo zwolnić z obowiązków, o których mowa w art.

4 ust. 2, art. 4c, art. 4d ust. 1 oraz art. 4e ust. 1, nałożonych na przedsiębiorstwo

energetyczne zajmujące się przesyłaniem, dystrybucją lub transportem gazu ziemnego,

magazynowaniem, skraplaniem lub regazyfikacją skroplonego gazu ziemnego lub ograniczyć

te obowiązki.

4.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, podejmując decyzję, o której mowa w ust. 3, bierze

pod uwagę

1)

ogólną sytuację finansową przedsiębiorstwa, o którym mowa w ust. 1;

2)

daty zawarcia umów i warunki, na jakich umowy zostały zawarte;

3)

wpływ postanowień umów na sytuację finansową przedsiębiorstwa, o którym mowa w ust.

1, oraz odbiorców;

4)

stopień rozwoju konkurencji na rynku paliw gazowych;

5)

realizację obowiązków wynikających z ustawy;

6)

podjęte działania mające na celu umożliwienie świadczenia usług, o których mowa w

ust. 1;

7)

wpływ tej decyzji na prawidłowe funkcjonowanie i rozwój rynku paliw gazowych;

8)

stopień połączeń systemów gazowych i ich współdziałanie.

5.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki po uwzględnieniu wniosku przedsiębiorstwa energetycznego

niezwłocznie powiadamia Komisję Europejską o zajętym stanowisku do wniosku, o którym

mowa w ust. 2; wraz z powiadomieniem przekazuje informacje dotyczące zajętego stanowiska.

6.

W przypadku zgłoszenia przez Komisję Europejską poprawek do stanowiska, o którym mowa

w ust. 5, lub wniosku o jego zmianę, Prezes Urzędu Regulacji Energetyki zajmuje stanowisko

do poprawek lub wniosku Komisji Europejskiej w terminie 28 dni od dnia otrzymania

poprawek lub wniosku.

7.

Uzgodnione z Komisją Europejską stanowisko do wniosku przedsiębiorstwa energetycznego

stanowi podstawę do wydania przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki decyzji, o której

mowa w ust. 3.

8.

Decyzję, o której mowa w ust. 3, wraz z uzasadnieniem Prezes Urzędu Regulacji Energetyki

ogłasza niezwłocznie w Biuletynie Urzędu Regulacji Energetyki.

1.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki na uzasadniony wniosek przedsiębiorstwa energetycznego

może, w drodze decyzji, zwolnić przedsiębiorstwo z obowiązków świadczenia usług, o

których mowa w art. 4 ust. 2, art. 4c, art. 4d ust. 1 i art. 4e ust. 1, oraz przedkładania

taryf do zatwierdzenia, o którym mowa w art. 47 ust. 1, gdy świadczenie tych usług

będzie się odbywać z wykorzystaniem elementów systemu gazowego lub instalacji gazowych,

których budowa nie została ukończona do dnia 4 sierpnia 2003 r. lub została rozpoczęta

po tym dniu, zwanych dalej „nową infrastrukturą”, w tym gazociągów międzysystemowych,

instalacji magazynowych i instalacji skroplonego gazu ziemnego.

2.

Zwolnienia, o którym mowa w ust. 1, można udzielić, jeżeli są spełnione łącznie następujące

warunki

1)

nowa infrastruktura ma wpływ na zwiększenie konkurencyjności w zakresie dostarczania

paliw gazowych oraz bezpieczeństwa ich dostarczania;

2)

ze względu na ryzyko związane z budową nowej infrastruktury, bez udzielenia zwolnienia

budowa ta nie byłaby podjęta;

3)

nowa infrastruktura jest lub będzie własnością podmiotu niezależnego, przynajmniej

pod względem formy prawnej, od operatora systemu gazowego, w którym to systemie nowa

infrastruktura została lub zostanie zbudowana;

4)

na użytkowników nowej infrastruktury są nałożone opłaty za korzystanie z tej infrastruktury;

5)

zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, nie spowoduje pogorszenia warunków konkurencji

i efektywności funkcjonowania rynku paliw gazowych lub systemu gazowego, w którym

nowa infrastruktura została lub zostanie zbudowana.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się także do infrastruktury, której budowę ukończono do

dnia 4 sierpnia 2003 r., jeżeli po tym dniu zostały lub zostaną w niej dokonane zmiany

umożliwiające znaczny wzrost zdolności przesyłowej tej infrastruktury lub rozwój nowych

źródeł zaopatrzenia w paliwa gazowe.

4.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, rozpatrując wniosek, o którym mowa w ust. 1, bierze

pod uwagę niedyskryminacyjny dostęp do gazociągów międzysystemowych, okres, na jaki

zawarto umowy dotyczące wykorzystania nowej infrastruktury lub infrastruktury, o której

mowa w ust. 3, zwiększenie zdolności przesyłowej, okres planowanej eksploatacji infrastruktury

oraz uwarunkowania krajowe w tym zakresie.

5.

W przypadku gdy wniosek, o którym mowa w ust. 1, dotyczy gazociągów międzysystemowych,

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki zajmuje stanowisko do tego wniosku, po konsultacji

z właściwymi organami zainteresowanych państw członkowskich Unii Europejskiej.

6.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki po uwzględnieniu wniosku, o którym mowa w ust.

1, niezwłocznie powiadamia Komisję Europejską o zajętym stanowisku; do powiadomienia

dołącza informacje dotyczące

1)

powodów zwolnienia z obowiązków wymienionych w ust. 1, łącznie z danymi finansowymi

uzasadniającymi to zwolnienie;

2)

analizy wpływu zwolnienia z obowiązków wymienionych w ust. 1 na konkurencyjność i

sprawne funkcjonowanie rynku paliw gazowych;

3)

okresu, na jaki udzielono zwolnienia z obowiązków wymienionych w ust. 1;

4)

wielkości udziału zdolności przesyłowej infrastruktury objętej zwolnieniem z obowiązków

wymienionych w ust. 1, w odniesieniu do całkowitej zdolności przesyłowej tej infrastruktury;

5)

przebiegu i wyników konsultacji z właściwymi organami zainteresowanych państw członkowskich

Unii Europejskiej;

6)

wpływu nowej infrastruktury lub zmian w infrastrukturze, o której mowa w ust. 3, na

dywersyfikację dostaw gazu.

7.

W przypadku zgłoszenia przez Komisję Europejską poprawek do stanowiska, o którym mowa

w ust. 6, lub wniosku o jego zmianę Prezes Urzędu Regulacji Energetyki zajmuje stanowisko

do poprawek lub wniosku Komisji Europejskiej w terminie 28 dni od dnia otrzymania

poprawek lub wniosku.

8.

Uzgodnione z Komisją Europejską stanowisko do wniosku przedsiębiorstwa energetycznego

stanowi podstawę do wydania przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki decyzji, o której

mowa w ust. 1.

9.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki wydaje decyzję, o której mowa w ust. 1, odrębnie

dla każdej nowej infrastruktury lub infrastruktury, o której mowa w ust. 3; w decyzji

określa się zakres zwolnienia z obowiązków wymienionych w ust. 1 oraz okres, na jaki

udzielono zwolnienia.

10.

Decyzję, o której mowa w ust. 1, wraz z uzasadnieniem Prezes Urzędu Regulacji Energetyki

ogłasza niezwłocznie w Biuletynie Urzędu Regulacji Energetyki.

1.

Odbiorca paliw gazowych lub energii ma prawo zakupu tych paliw lub energii od wybranego

przez siebie sprzedawcy.

2.

Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją paliw gazowych

lub energii stosując obiektywne i przejrzyste zasady zapewniające równe traktowanie

użytkowników systemu, umożliwia odbiorcy paliw gazowych lub energii przyłączonemu

do jego sieci zmianę sprzedawcy paliw gazowych lub energii, na warunkach i w trybie

określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 1 lub 3.

3.

Odbiorca końcowy może wypowiedzieć umowę, na podstawie której przedsiębiorstwo energetyczne

dostarcza temu odbiorcy paliwa gazowe lub energię, bez ponoszenia kosztów i odszkodowań

innych, niż wynikające z treści umowy, składając do przedsiębiorstwa energetycznego

pisemne oświadczenie.

4.

Umowa, na podstawie której przedsiębiorstwo energetyczne dostarcza paliwa gazowe lub

energię elektryczną odbiorcy tych paliw lub energii w gospodarstwie domowym, ulega

rozwiązaniu z ostatnim dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym oświadczenie

tego odbiorcy dotarło do przedsiębiorstwa energetycznego. Odbiorca ten może wskazać

późniejszy termin rozwiązania umowy.

5.

Sprzedawca paliw gazowych dokonujący sprzedaży tych paliw odbiorcom końcowym przyłączonym

do sieci dystrybucyjnej lub przesyłowej, lub sprzedawca energii dokonujący jej sprzedaży

odbiorcom końcowym przyłączonym do sieci dystrybucyjnej jest obowiązany zamieszczać

na stronach internetowych oraz udostępniać do publicznego wglądu w swojej siedzibie

informacje o cenach sprzedaży paliw gazowych lub energii oraz warunkach ich stosowania.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Dostarczanie paliw gazowych lub energii odbywa się, po uprzednim przyłączeniu do sieci,

o którym mowa w art. 7, na podstawie umowy sprzedaży i umowy o świadczenie usług przesyłania

lub dystrybucji albo umowy sprzedaży, umowy o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji

i umowy o świadczenie usług magazynowania paliw gazowych lub umowy o świadczenie usług

skraplania gazu.

2.

Umowy, o których mowa w ust. 1, powinny zawierać co najmniej

1)

umowa sprzedaży - postanowienia określające: miejsce dostarczenia paliw gazowych lub

energii do odbiorcy i ilość tych paliw lub energii w podziale na okresy umowne, moc

umowną oraz warunki wprowadzania jej zmian, cenę lub grupę taryfową stosowane w rozliczeniach

i warunki wprowadzania zmian tej ceny i grupy taryfowej, sposób prowadzenia rozliczeń,

wysokość bonifikaty za niedotrzymanie standardów jakościowych obsługi odbiorców, odpowiedzialność

stron za niedotrzymanie warunków umowy, okres obowiązywania umowy i warunki jej rozwiązania;

2)

umowa o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych lub energii -

postanowienia określające: moc umowną i warunki wprowadzania jej zmian, ilość przesyłanych

paliw gazowych lub energii w podziale na okresy umowne, miejsca dostarczania paliw

gazowych lub energii do sieci i ich odbioru z sieci, standardy jakościowe, warunki

zapewnienia niezawodności i ciągłości dostarczania paliw gazowych lub energii, stawki

opłat lub grupę taryfową stosowane w rozliczeniach oraz warunki wprowadzania zmian

tych stawek i grupy taryfowej, sposób prowadzenia rozliczeń, parametry techniczne

paliw gazowych lub energii oraz wysokość bonifikaty za niedotrzymanie tych parametrów

oraz standardów jakościowych obsługi odbiorców, odpowiedzialność stron za niedotrzymanie

warunków umowy oraz okres obowiązywania umowy i warunki jej rozwiązania;

3)

umowa o świadczenie usług magazynowania paliw gazowych - postanowienia określające

moc umowną i warunki wprowadzania jej zmian, ilość paliw gazowych, miejsce, okres

i sposób ich przechowywania, stawkę opłat lub grupę taryfową stosowane w rozliczeniach

i warunki wprowadzania zmian tej stawki i grupy taryfowej, sposób prowadzenia rozliczeń,

odpowiedzialność stron za niedotrzymanie warunków umowy oraz okres obowiązywania umowy

i warunki jej rozwiązania;

4)

umowa o świadczenie usług skraplania gazu ziemnego - postanowienia określające: moc

umowną i warunki wprowadzania jej zmian, ilość skraplanego gazu ziemnego lub regazyfikowanego

skroplonego gazu ziemnego, stawkę opłat określoną w taryfie, warunki wprowadzania

zmian tej stawki, sposób prowadzenia rozliczeń, odpowiedzialność stron za niedotrzymanie

warunków umowy oraz okres obowiązywania umowy i warunki jej rozwiązania.

2a

Umowa o świadczenie usług dystrybucji energii elektrycznej, której stroną jest użytkownik

systemu niebędący podmiotem odpowiedzialnym za bilansowanie handlowe, powinna zawierać

także, w przypadku gdy użytkownikiem systemu jest

1)

odbiorca - oznaczenie

a)

wybranego przez odbiorcę sprzedawcy, z którym ma zawartą umowę sprzedaży energii elektrycznej,

oraz zasady zmiany tego sprzedawcy; wybrany sprzedawca musi mieć zawartą umowę o świadczenie

usług dystrybucji energii elektrycznej z operatorem systemu dystrybucyjnego, do którego

sieci odbiorca ten jest przyłączony,

b)

podmiotu będącego dla odbiorcy sprzedawcą i zgodę tego odbiorcy na zawarcie przez

operatora systemu dystrybucyjnego umowy sprzedaży energii elektrycznej z tym sprzedawcą,

na jego rzecz i w jego imieniu, w przypadku zaprzestania dostarczania tej energii

przez wybranego przez odbiorcę sprzedawcę;

2)

przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się wytwarzaniem energii elektrycznej i przyłączone

do sieci dystrybucyjnej - oznaczenie przez to przedsiębiorstwo podmiotu odpowiedzialnego

za jego bilansowanie handlowe, który ma zawartą umowę o świadczenie usług dystrybucji

energii elektrycznej z operatorem systemu dystrybucyjnego, do którego sieci przyłączone

jest to przedsiębiorstwo, oraz zasady zmiany tego podmiotu;

3)

sprzedawca

a)

oznaczenie przez sprzedawcę podmiotu odpowiedzialnego za jego bilansowanie handlowe,

który ma zawartą umowę o świadczenie usług dystrybucji energii elektrycznej z operatorem

systemu dystrybucyjnego, do którego sieci przyłączeni są odbiorcy, z którymi sprzedawca

ma zawarte umowy sprzedaży energii elektrycznej, oraz zasady zmiany tego podmiotu,

b)

sposób przekazywania danych pomiarowych o ilości zużytej energii elektrycznej przez

odbiorców, z którymi sprzedawca ma zawarte umowy sprzedaży energii elektrycznej.

2b

Umowa sprzedaży energii elektrycznej, której stroną jest odbiorca niebędący podmiotem

odpowiedzialnym za bilansowanie handlowe, powinna zawierać także sposób

1)

określania niezbilansowania energii elektrycznej oraz jego rozliczania odpowiednio

według

a)

grafiku indywidualnego przedstawiającego zbiór danych o planowanej realizacji umowy

sprzedaży energii elektrycznej oddzielnie dla poszczególnych okresów rozliczeniowych

centralnego mechanizmu bilansowania handlowego, zwanego dalej „grafikiem handlowym”,

oraz rzeczywistego poboru energii elektrycznej lub

b)

standardowego profilu zużycia oraz rzeczywiście pobranej energii elektrycznej;

2)

zgłaszania grafików handlowych.

3.

Dostarczanie paliw gazowych lub energii może odbywać się na podstawie umowy zawierającej

postanowienia umowy sprzedaży i umowy o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji

tych paliw lub energii, zwanej dalej „umową kompleksową”; umowa kompleksowa dotycząca

dostarczania paliw gazowych może zawierać także postanowienia umowy o świadczenie

usług magazynowania tych paliw, a w przypadku ciepła, jeżeli jest ono kupowane od

innych przedsiębiorstw energetycznych, powinna także określać warunki stosowania cen

i stawek opłat obowiązujących w tych przedsiębiorstwach.

4.

Umowa kompleksowa może zawierać także postanowienia umowy sprzedaży paliw gazowych

lub energii, umowy o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych

lub energii lub umowy o świadczenie usług magazynowania tych paliw, zawartych przez

sprzedawcę na rzecz i w imieniu odbiorcy końcowego z przedsiębiorstwem energetycznym

zajmującym się przesyłaniem, dystrybucją paliw gazowych lub energii lub magazynowaniem

tych paliw.

4a

Umowa sprzedaży, umowa o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych,

a także umowa kompleksowa powinny zawierać postanowienia określające maksymalne dopuszczalne

ograniczenia w poborze tych paliw.

5.

Projekty umów, o których mowa w ust. 1, 3 i 4, lub projekty wprowadzenia zmian w zawartych

umowach, z wyjątkiem zmian cen lub stawek opłat określonych w zatwierdzonych taryfach,

powinny być niezwłocznie przesłane odbiorcy; jeżeli w zawartych umowach mają być wprowadzone

zmiany, wraz z projektem zmienianej umowy należy przesłać pisemną informację o prawie

do wypowiedzenia umowy.

6.

Sprzedawca paliw gazowych lub energii powinien powiadomić odbiorców o podwyżce cen

lub stawek opłat za dostarczane paliwa gazowe lub energię określonych w zatwierdzonych

taryfach, w ciągu jednego okresu rozliczeniowego od dnia tej podwyżki.

6a

Sprzedawca energii elektrycznej informuje swoich odbiorców o strukturze paliw zużytych

lub innych nośników energii służących do wytworzenia energii elektrycznej sprzedanej

przez niego w poprzednim roku kalendarzowym oraz o miejscu, w którym są dostępne informacje

o wpływie wytwarzania tej energii na środowisko, co najmniej w zakresie emisji dwutlenku

węgla i radioaktywnych odpadów.

6b

W przypadku energii elektrycznej kupowanej na giełdzie towarowej lub importowanej

z systemu elektroenergetycznego państw niebędących członkami Unii Europejskiej, informacje

o strukturze paliw zużytych lub innych nośników energii służących do wytworzenia energii

elektrycznej mogą być sporządzone na podstawie zbiorczych danych dotyczących udziału

poszczególnych rodzajów źródeł energii elektrycznej, w których energia ta została

wytworzona w poprzednim roku kalendarzowym.

6c

Sprzedawca energii elektrycznej informuje swojego odbiorcę o ilości zużytej przez

tego odbiorcę energii elektrycznej w poprzednim roku oraz o miejscu, w którym są dostępne

informacje o przeciętnym zużyciu energii elektrycznej dla danej grupy przyłączeniowej

odbiorców, środkach poprawy efektywności energetycznej w rozumieniu ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o efektywności energetycznej

(Dz. U. Nr 94, poz. 551) i charakterystykach technicznych efektywnych energetycznie urządzeń.

7.

Umowy, o których mowa w ust. 1, 3 i 4, powinny zawierać także postanowienia określające

sposób postępowania w razie utraty przez odbiorcę możliwości wywiązywania się z obowiązku

zapłaty za dostarczone paliwa gazowe lub energię lub usługi związane z ich dostarczaniem.

1.

Sprzedawca z urzędu jest obowiązany do zapewnienia świadczenia usługi kompleksowej

i do zawarcia umowy kompleksowej, na zasadach równoprawnego traktowania, z odbiorcą

paliw gazowych lub energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, niekorzystającym

z prawa wyboru sprzedawcy i przyłączonym do sieci przedsiębiorstwa energetycznego

wskazanego w koncesji sprzedawcy z urzędu.

2.

Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją paliw gazowych

lub energii elektrycznej jest obowiązane do zawarcia ze sprzedawcą z urzędu umowy

o świadczenie usługi przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych lub energii elektrycznej

w celu dostarczania tych paliw lub energii odbiorcy paliw gazowych lub energii elektrycznej

w gospodarstwie domowym, któremu sprzedawca z urzędu jest obowiązany zapewnić świadczenie

usługi kompleksowej.

3.

Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją ciepła jest

obowiązane do zawarcia umowy kompleksowej z odbiorcą końcowym przyłączonym do sieci

ciepłowniczej tego przedsiębiorstwa na wniosek tego odbiorcy.

4.

Odbiorca paliw gazowych lub energii elektrycznej w gospodarstwie domowym może zrezygnować

z usługi kompleksowej świadczonej przez sprzedawcę z urzędu. Odbiorca paliw gazowych

lub energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, który zrezygnuje z usługi kompleksowej,

zachowując przewidziany w umowie okres jej wypowiedzenia, nie może być obciążony przez

sprzedawcę z urzędu żadnymi dodatkowymi kosztami z tego tytułu.

1.

Umowa, na podstawie której przedsiębiorstwo zintegrowane pionowo pełniące funkcję

operatora systemu dystrybucyjnego sprzedaje energię elektryczną do odbiorcy końcowego

oraz świadczy usługi przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, z mocy prawa,

z dniem wyodrębnienia z tego przedsiębiorstwa jego części niezwiązanej z działalnością

dystrybucyjną i wniesienia jej, przed dniem 1 lipca 2007 r., jako wkładu niepieniężnego

na pokrycie kapitału zakładowego innego przedsiębiorstwa, staje się umową, której

stronami są: przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie

obrotu energią elektryczną do którego wniesiono wkład niepieniężny oraz odbiorca energii

elektrycznej.

2.

Dniem wyodrębnienia, o którym mowa w ust. 1, jest dzień wniesienia wkładu niepieniężnego,

o którym mowa w ust. 1. Przedsiębiorstwo energetyczne pełniące funkcję operatora systemu

dystrybucyjnego powiadamia niezwłocznie Prezesa URE o dniu wyodrębnienia.

3.

Za zobowiązania wynikające z umowy, na podstawie której przedsiębiorstwo zintegrowane

pionowo pełniące funkcję operatora systemu dystrybucyjnego dostarcza energię elektryczną

do odbiorcy końcowego, powstałe przed dniem wyodrębnienia, o którym mowa w ust. 1,

odpowiadają solidarnie przedsiębiorstwo zintegrowane pionowo pełniące funkcję operatora

systemu dystrybucyjnego, z którego wyodrębniono część niezwiązaną z działalnością

dystrybucyjną i przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w

zakresie obrotu energią elektryczną, do którego wniesiono wkład niepieniężny, o którym

mowa w ust. 1.

4

Odbiorca końcowy może wypowiedzieć umowę, o której mowa w ust. 1, na zasadach i w

trybie określonym w art. 4j ust. 3 i 4.

5.

Przedsiębiorstwo zintegrowane pionowo pełniące funkcję operatora systemu dystrybucyjnego

w terminie 3 miesięcy od dnia wyodrębnienia, o którym mowa w ust. 1, poinformuje odbiorców

końcowych przyłączonych do swojej sieci dystrybucyjnej o wyodrębnieniu jego części

niezwiązanej z działalnością dystrybucyjną oraz możliwościach, skutkach i terminie

złożenia oświadczenia, o którym mowa w ust. 4.

W przypadku połączenia się przedsiębiorstw energetycznych zajmujących się obrotem

paliwami gazowymi, przejmujące przedsiębiorstwo energetyczne

1)

wstępuje w prawa i obowiązki przedsiębiorstwa przejmowanego wynikające z umów zawartych

z odbiorcami;

2)

w rozliczeniach z odbiorcami, o których mowa w pkt 1, do dnia wejścia w życie zatwierdzonej

dla tego przedsiębiorstwa nowej taryfy, stosuje taryfy obowiązujące do dnia przejęcia

przez to przedsiębiorstwo wydzielonej z przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo części

przedsiębiorstwa niezwiązanej z działalnością dystrybucyjną;

3)

w rozliczeniach z nowymi odbiorcami do dnia wejścia w życie zatwierdzonej dla tego

przedsiębiorstwa nowej taryfy stosuje taryfy właściwe dla miejsca przyłączenia ich

instalacji.

Przepisów art. 4j ust. 3 i 4 ustawy zmienianej w art. 1 nie stosuje się do umów zawartych

na czas określony przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

Upoważnieni przedstawiciele przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się przesyłaniem

lub dystrybucją paliw gazowych lub energii wykonują kontrole układów pomiarowych,

dotrzymania zawartych umów i prawidłowości rozliczeń.

2.

Przedstawicielom, o których mowa w ust. 1, po okazaniu legitymacji i pisemnego upoważnienia

wydanego przez właściwy organ przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się przesyłaniem

lub dystrybucją paliw gazowych lub energii, przysługuje prawo

1)

wstępu na teren nieruchomości lub do pomieszczeń, gdzie jest przeprowadzana kontrola,

o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej;

2)

przeprowadzania, w ramach kontroli, niezbędnych przeglądów urządzeń będących własnością

przedsiębiorstwa energetycznego, a także prac związanych z ich eksploatacją lub naprawą

oraz dokonywania badań i pomiarów;

3)

zbierania i zabezpieczania dowodów naruszania przez odbiorcę warunków używania układów

pomiarowo-rozliczeniowych oraz warunków umowy zawartej z przedsiębiorstwem energetycznym.

3.

Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, może wstrzymać dostarczanie

paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła, jeśli w wyniku przeprowadzonej kontroli,

o której mowa w ust. 2, stwierdzono, że

1)

instalacja znajdująca się u odbiorcy stwarza bezpośrednie zagrożenie dla życia, zdrowia

albo środowiska;

2)

nastąpił nielegalny pobór paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła.

3a.

Przedsiębiorstwa energetyczne, o których mowa w ust. 1, mogą wstrzymać dostarczanie

paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła w przypadku, gdy odbiorca zwleka z

zapłatą za pobrane paliwo gazowe, energię elektryczną lub ciepło albo świadczone usługi

co najmniej miesiąc po upływie terminu płatności, pomimo uprzedniego powiadomienia

na piśmie o zamiarze wypowiedzenia umowy i wyznaczenia dodatkowego, dwutygodniowego

terminu do zapłaty zaległych i bieżących należności.

3b.

Przedsiębiorstwo energetyczne jest obowiązane do bezzwłocznego wznowienia dostarczania

paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła, wstrzymanego z powodów, o których

mowa w ust. 3 i 3a, jeżeli ustaną przyczyny uzasadniające wstrzymanie ich dostarczania.

3c.

Przepisu ust. 3a nie stosuje się do obiektów służących obronności państwa.

4.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

zasady przeprowadzania kontroli, wzory protokołów kontroli i upoważnień do kontroli

oraz wzór legitymacji.

5.

Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 4, powinno określać w szczególności

1)

przedmiot kontroli;

2)

szczegółowe uprawnienia upoważnionych przedstawicieli, o których mowa w ust. 1;

3)

tryb przeprowadzania kontroli.

1.

Przedsiębiorstwo energetyczne może zainstalować przedpłatowy układ pomiarowo-rozliczeniowy

służący do rozliczeń za dostarczane paliwa gazowe, energię elektryczną lub ciepło,

jeżeli odbiorca

1)

co najmniej dwukrotnie w ciągu kolejnych 12 miesięcy zwlekał z zapłatą za pobrane

paliwo gazowe, energię elektryczną lub ciepło albo świadczone usługi przez okres co

najmniej jednego miesiąca;

2)

nie ma tytułu prawnego do nieruchomości, obiektu lub lokalu, do którego są dostarczane

paliwa gazowe, energia elektryczna lub ciepło;

3)

użytkuje nieruchomość, obiekt lub lokal w sposób uniemożliwiający cykliczne sprawdzanie

stanu układu pomiarowo-rozliczeniowego.

2.

Koszty zainstalowania układu pomiarowo-rozliczeniowego, o którym mowa w ust. 1, ponosi

przedsiębiorstwo energetyczne.

3.

W razie braku zgody odbiorcy na zainstalowanie układu pomiarowo-rozliczeniowego, o

którym mowa w ust. 1, przedsiębiorstwo energetyczne może wstrzymać dostarczanie energii

elektrycznej lub rozwiązać umowę sprzedaży energii.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z mocą od dnia 24 czerwca 2007 r.

1.

Jeżeli podmiot, o którym mowa w art. 7 ust. 8a ustawy zmienianej w art. 1, przed dniem

wejścia w życie niniejszej ustawy złożył wniosek o określenie warunków przyłączenia,

otrzymał warunki przyłączenia, których ważność upływa nie wcześniej niż z upływem

6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, ale nie zawarł umowy o przyłączenie

do sieci, wnosi zaliczkę w terminie 60 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

Jeżeli podmiot, o którym mowa w art. 7 ust. 8a ustawy zmienianej w art. 1, przed dniem

wejścia w życie niniejszej ustawy złożył wniosek o określenie warunków przyłączenia

i nie zostały mu wydane warunki przyłączenia do sieci, wnosi zaliczkę oraz dostarcza,

w terminie 180 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, właściwemu przedsiębiorstwu

energetycznemu dokument, o którym mowa w art. 7 ust. 8d ustawy zmienianej w art. 1

wskazujący na możliwość lokalizacji inwestycji, której dotyczy wniosek o określenie

warunków przyłączenia.

3.

W przypadku

1)

niewniesienia zaliczki w terminie określonym w ust. 1 - warunki przyłączenia tracą

ważność;

2)

niewniesienia zaliczki lub niedostarczenia dokumentu, o którym mowa w art. 7 ust.

8d ustawy zmienianej w art. 1, w terminie, o którym mowa w ust. 2 - wniosek o przyłączenie

pozostawia się bez rozpatrzenia.

4.

Zakres i warunki wykonania ekspertyzy, o której mowa w art. 7 ust. 8e ustawy zmienianej

w art. 1, uzgodnione na podstawie odrębnych przepisów z właściwym operatorem systemu

elektroenergetycznego przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zachowują ważność

przez okres ustalony z tym operatorem, jednak nie dłużej niż przez 5 miesięcy od dnia

wejścia w życie niniejszej ustawy.

5.

Ekspertyza, o której mowa w ust. 4, której wykonanie zostało zlecone na podstawie

umowy zawartej z wykonawcą przez podmiot ubiegający się o przyłączenie do sieci, staje

się ekspertyzą, o której mowa w art. 7 ust. 8e ustawy zmienianej w art. 1, po jej

uzgodnieniu z właściwym operatorem systemu elektroenergetycznego.

1.

Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją paliw gazowych

lub energii jest obowiązane do zawarcia umowy o przyłączenie do sieci z podmiotami

ubiegającymi się o przyłączenie do sieci, na zasadzie równoprawnego traktowania, jeżeli

istnieją techniczne i ekonomiczne warunki przyłączenia do sieci i dostarczania tych

paliw lub energii, a żądający zawarcia umowy spełnia warunki przyłączenia do sieci

i odbioru. Jeżeli przedsiębiorstwo energetyczne odmówi zawarcia umowy o przyłączenie

do sieci, jest obowiązane niezwłocznie pisemnie powiadomić o odmowie jej zawarcia

Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki i zainteresowany podmiot, podając przyczyny odmowy.

2.

Umowa o przyłączenie do sieci powinna zawierać co najmniej postanowienia określające

termin realizacji przyłączenia, wysokość opłaty za przyłączenie, miejsce rozgraniczenia

własności sieci przedsiębiorstwa energetycznego i instalacji podmiotu przyłączanego,

zakres robót niezbędnych przy realizacji przyłączenia, wymagania dotyczące lokalizacji

układu pomiarowo-rozliczeniowego i jego parametrów, warunki udostępnienia przedsiębiorstwu

energetycznemu nieruchomości należącej do podmiotu przyłączanego w celu budowy lub

rozbudowy sieci niezbędnej do realizacji przyłączenia, przewidywany termin zawarcia

umowy, na podstawie której nastąpi dostarczanie paliw gazowych lub energii, ilości

paliw gazowych lub energii przewidzianych do odbioru, moc przyłączeniową, odpowiedzialność

stron za niedotrzymanie warunków umowy, a w szczególności za opóźnienie terminu realizacji

prac w stosunku do ustalonego w umowie, oraz okres obowiązywania umowy i warunki jej

rozwiązania.

3

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1 zdanie pierwsze, nie dotyczy przypadku, gdy ubiegający

się o zawarcie umowy o przyłączenie do sieci nie ma tytułu prawnego do korzystania

z nieruchomości, obiektu lub lokalu, do których paliwa gazowe lub energia mają być

dostarczane.

3a

Podmiot ubiegający się o przyłączenie do sieci składa wniosek o określenie warunków

przyłączenia do sieci, zwanych dalej „warunkami przyłączenia”, w przedsiębiorstwie

energetycznym, do którego sieci ubiega się o przyłączenie.

3b

Wniosek o określenie warunków przyłączenia zawiera w szczególności oznaczenie podmiotu

ubiegającego się o przyłączenie, określenie nieruchomości, obiektu lub lokalu, o których

mowa w ust. 3, oraz informacje niezbędne do zapewnienia spełnienia wymagań określonych

w art. 7a.

4.

Przedsiębiorstwo, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązane do spełniania technicznych

warunków dostarczania paliw gazowych lub energii określonych w przepisach wydanych

na podstawie art. 9 ust. 1-4, 7 i 8 oraz w odrębnych przepisach i koncesji.

5.

Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją paliw gazowych

lub energii jest obowiązane zapewnić realizację i finansowanie budowy i rozbudowy

sieci, w tym na potrzeby przyłączania podmiotów ubiegających się o przyłączenie, na

warunkach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 1-4, 7 i 8 i

art. 46 oraz w założeniach lub planach, o których mowa w art. 19 i 20.

6.

Budowę i rozbudowę odcinków sieci służących do przyłączenia instalacji należących

do podmiotów ubiegających się o przyłączenie do sieci zapewnia przedsiębiorstwo energetyczne,

o którym mowa w ust. 1, umożliwiając ich wykonanie zgodnie z zasadami konkurencji

także innym przedsiębiorcom zatrudniającym pracowników o odpowiednich kwalifikacjach

i doświadczeniu w tym zakresie.

7.

Podmioty ubiegające się o przyłączenie do sieci dzieli się na grupy, biorąc pod uwagę

parametry sieci, standardy jakościowe paliw gazowych lub energii oraz rodzaj i wielkość

przyłączanych urządzeń, instalacji i sieci.

8.

Za przyłączenie do sieci pobiera się opłatę ustaloną na podstawie następujących zasad

1)

za przyłączenie do sieci przesyłowej, sieci dystrybucyjnej gazowej wysokich ciśnień

oraz do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym wyższym niż 1 kV i nie wyższym

niż 110 kV, z wyłączeniem przyłączenia źródeł i sieci, opłatę ustala się na podstawie

jednej czwartej rzeczywistych nakładów poniesionych na realizację przyłączenia;

2)

za przyłączenie do sieci dystrybucyjnej gazowej innej niż wymieniona w pkt 1, sieci

elektroenergetycznej o napięciu znamionowym nie wyższym niż 1 kV oraz sieci ciepłowniczej,

z wyłączeniem przyłączenia źródeł i sieci, opłatę ustala się w oparciu o stawki opłat

zawarte w taryfie, kalkulowane na podstawie jednej czwartej średniorocznych nakładów

inwestycyjnych na budowę odcinków sieci służących do przyłączania tych podmiotów,

określonych w planie rozwoju, o którym mowa w art. 16; stawki te mogą być kalkulowane

w odniesieniu do wielkości mocy przyłączeniowej, jednostki długości odcinka sieci

służącego do przyłączenia lub rodzaju tego odcinka;

3

za przyłączenie źródeł współpracujących z siecią oraz sieci przedsiębiorstw energetycznych

zajmujących się przesyłaniem lub dystrybucją paliw gazowych lub energii pobiera się

opłatę ustaloną na podstawie rzeczywistych nakładów poniesionych na realizację przyłączenia,

z wyłączeniem odnawialnych źródeł energii o mocy elektrycznej zainstalowanej nie wyższej

niż 5 MW oraz jednostek kogeneracji o mocy elektrycznej zainstalowanej poniżej 1 MW,

za których przyłączenie pobiera się połowę opłaty ustalonej na podstawie rzeczywistych

nakładów.

8a

Podmiot ubiegający się o przyłączenie źródła do sieci elektroenergetycznej o napięciu

znamionowym wyższym niż 1 kV wnosi zaliczkę na poczet opłaty za przyłączenie do sieci,

zwaną dalej „zaliczką”, w wysokości 30 zł za każdy kilowat mocy przyłączeniowej określonej

we wniosku o określenie warunków przyłączenia, z zastrzeżeniem ust. 8b.

8b

Wysokość zaliczki nie może być wyższa niż wysokość przewidywanej opłaty za przyłączenie

do sieci i nie wyższa niż 3 000 000 zł. W przypadku gdy wysokość zaliczki przekroczy

wysokość opłaty za przyłączenie do sieci, różnica między wysokością wniesionej zaliczki

a wysokością tej opłaty podlega zwrotowi wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od

dnia wniesienia zaliczki.

8c

Zaliczkę wnosi się w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku o określenie warunków przyłączenia,

pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

8d

Do wniosku o określenie warunków przyłączenia podmiot, o którym mowa w ust. 8a, dołącza

w szczególności wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego

albo, w przypadku braku takiego planu, decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania

terenu dla nieruchomości określonej we wniosku, jeżeli jest ona wymagana na podstawie

przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym lub decyzję o ustaleniu lokalizacji

inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej wydaną zgodnie z przepisami

ustawy z dnia 29 czerwca 2011 r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie

obiektów energetyki jądrowej oraz inwestycji towarzyszących

(Dz. U. Nr 135, poz. 789 oraz z 2012 r. poz. 951). Wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, decyzja o warunkach

zabudowy i zagospodarowania terenu lub decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji

w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej powinny potwierdzać dopuszczalność lokalizacji

danego źródła energii na terenie objętym planowaną inwestycją, która jest objęta wnioskiem

o określenie warunków przyłączenia.

8e

W przypadku urządzeń, instalacji lub sieci przyłączanych bezpośrednio do sieci elektroenergetycznej

o napięciu znamionowym wyższym niż 1 kV sporządza się ekspertyzę wpływu tych urządzeń,

instalacji lub sieci na system elektroenergetyczny, z wyjątkiem przyłączanych jednostek

wytwórczych o łącznej mocy zainstalowanej nie większej niż 2 MW, lub urządzeń odbiorcy

końcowego o łącznej mocy przyłączeniowej nie większej niż 5 MW. Przedsiębiorstwo energetyczne

zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją energii elektrycznej zapewnia sporządzenie

ekspertyzy.

8f

Koszty wykonania ekspertyzy, o której mowa w ust. 8e, uwzględnia się odpowiednio w

nakładach, o których mowa w ust. 8 pkt 1 i 3.

8g

Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją energii elektrycznej,

jest obowiązane wydać warunki przyłączenia w terminie

1)

30 dni od dnia złożenia wniosku o określenie warunków przyłączenia przez wnioskodawcę

przyłączanego do sieci o napięciu znamionowym nie wyższym niż 1 kV, a w przypadku

przyłączania źródła - od dnia wniesienia zaliczki;

2)

150 dni od dnia złożenia wniosku o określenie warunków przyłączenia przez wnioskodawcę

przyłączanego do sieci o napięciu znamionowym wyższym niż 1 kV, a w przypadku przyłączania

źródła - od dnia wniesienia zaliczki.

8h

Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją energii elektrycznej

powinno potwierdzić pisemnie złożenie przez wnioskodawcę wniosku, określając w szczególności

datę złożenia wniosku.

8i

Warunki przyłączenia są ważne dwa lata od dnia ich doręczenia. W okresie ważności

warunki przyłączenia stanowią warunkowe zobowiązanie przedsiębiorstwa energetycznego

do zawarcia umowy o przyłączenie do sieci elektroenergetycznej.

8j

W przypadku gdy przedsiębiorstwo energetyczne

1)

odmówi wydania warunków przyłączenia lub zawarcia umowy o przyłączenie do sieci elektroenergetycznej

z podmiotem ubiegającym się o przyłączenie z powodu braku technicznych lub ekonomicznych

warunków przyłączenia, jest obowiązane niezwłocznie zwrócić pobraną zaliczkę;

2)

wyda warunki przyłączenia po terminie, o którym mowa w ust. 8g, jest obowiązane do

wypłaty odsetek od wniesionej zaliczki liczonych za każdy dzień zwłoki w wydaniu tych

warunków;

3)

wyda warunki przyłączenia, które będą przedmiotem sporu między przedsiębiorstwem energetycznym

a podmiotem ubiegającym się o ich wydanie i spór zostanie rozstrzygnięty na korzyść

tego podmiotu, jest obowiązane zwrócić pobraną zaliczkę wraz z odsetkami liczonymi

od dnia wniesienia zaliczki do dnia jej zwrotu, o ile nie nastąpi przyłączenie.

8k

Stopę odsetek, o których mowa w ust. 8j, przyjmuje się w wysokości równej rentowności

pięcioletnich obligacji skarbowych emitowanych na najbliższy dzień poprzedzający dzień

30 czerwca roku, w którym złożono wniosek o wydanie warunków przyłączenia, według

danych opublikowanych przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych oraz

Główny Urząd Statystyczny.

8l

Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją energii elektrycznej

jest obowiązane sporządzać informacje dotyczące

1)

podmiotów ubiegających się o przyłączenie źródeł do sieci elektroenergetycznej o napięciu

znamionowym wyższym niż 1 kV, lokalizacji przyłączeń, mocy przyłączeniowej, rodzaju

instalacji, dat wydania warunków przyłączenia, zawarcia umów o przyłączenie do sieci

i rozpoczęcia dostarczania energii elektrycznej,

2)

wartości łącznej dostępnej mocy przyłączeniowej dla źródeł, a także planowanych zmian

tych wartości w okresie kolejnych 5 lat od dnia ich publikacji, dla całej sieci przedsiębiorstwa

o napięciu znamionowym powyżej 1 kV z podziałem na stacje elektroenergetyczne lub

ich grupy wchodzące w skład sieci o napięciu znamionowym 110 kV i wyższym; wartość

łącznej mocy przyłączeniowej jest pomniejszana o moc wynikającą z wydanych i ważnych

warunków przyłączenia źródeł do sieci elektroenergetycznej

- z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych lub innych informacji prawnie

chronionych. Informacje te przedsiębiorstwo aktualizuje co najmniej raz na kwartał,

uwzględniając dokonaną rozbudowę i modernizację sieci oraz realizowane i będące w

trakcie realizacji przyłączenia oraz zamieszcza na swojej stronie internetowej.

9

W przypadku gdy przedsiębiorstwo energetyczne odmówi przyłączenia do sieci z powodu

braku warunków ekonomicznych, o których mowa w ust. 1, za przyłączenie do sieci przedsiębiorstwo

energetyczne może ustalić opłatę w wysokości uzgodnionej z podmiotem ubiegającym się

o przyłączenie do sieci w umowie o przyłączenie do sieci; przepisów ust. 8 nie stosuje

się.

10.

Koszty wynikające z nakładów na realizację przyłączenia podmiotów ubiegających się

o przyłączenie, w zakresie, w jakim zostały pokryte wpływami z opłat za przyłączenie

do sieci, o których mowa w ust. 8 i 9, nie stanowią podstawy do ustalania w taryfie

stawek opłat za przesyłanie lub dystrybucję paliw gazowych lub energii.

11

W umowie o przyłączenie do sieci ciepłowniczej mogą być ustalone niższe stawki opłat

za przyłączenie do sieci niż ustalone na podstawie zasad określonych w ust. 8.

11

W umowie o przyłączenie do sieci ciepłowniczej mogą być ustalone niższe stawki opłat

za przyłączenie do sieci niż ustalone na podstawie zasad określonych w ust. 8, a w

przypadku o którym mowa w art. 7b ust. 1, nie pobiera się opłaty za przyłączenie do

sieci.

12.

Przyłączany podmiot jest obowiązany umożliwić przedsiębiorstwu energetycznemu, o którym

mowa w ust. 1, w obrębie swojej nieruchomości budowę i rozbudowę sieci w zakresie

niezbędnym do realizacji przyłączenia oraz udostępnić pomieszczenia lub miejsca na

zainstalowanie układów pomiarowych, na warunkach określonych w umowie o świadczenie

usługi przyłączenia do sieci.

13.

Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązane powiadomić

przyłączany podmiot o planowanych terminach prac wymienionych w ust. 12 z wyprzedzeniem

umożliwiającym przyłączanemu podmiotowi przygotowanie nieruchomości lub pomieszczeń

do przeprowadzenia i odbioru tych prac.

14.

Przedsiębiorstwo energetyczne ma obowiązek wydać, na wniosek zainteresowanego, oświadczenie,

o którym mowa w przepisach prawa budowlanego, o zapewnieniu dostaw paliw gazowych lub energii oraz warunkach przyłączenia obiektu

budowlanego do sieci.

1.

Przyłączane do sieci urządzenia, instalacje i sieci podmiotów ubiegających się o przyłączenie

muszą spełniać wymagania techniczne i eksploatacyjne zapewniające

1)

bezpieczeństwo funkcjonowania systemu gazowego, systemu elektroenergetycznego albo

sieci ciepłowniczej oraz współpracujących z tą siecią urządzeń lub instalacji służących

do wytwarzania lub odbioru ciepła, zwanych dalej „systemem ciepłowniczym”;

2)

zabezpieczenie systemu gazowego, systemu elektroenergetycznego albo systemu ciepłowniczego

przed uszkodzeniami spowodowanymi niewłaściwą pracą przyłączonych urządzeń, instalacji

i sieci;

3)

zabezpieczenie przyłączonych urządzeń, instalacji i sieci przed uszkodzeniami w przypadku

awarii lub wprowadzenia ograniczeń w poborze lub dostarczaniu paliw gazowych lub energii;

4)

dotrzymanie w miejscu przyłączenia urządzeń, instalacji i sieci parametrów jakościowych

paliw gazowych i energii;

5)

spełnianie wymagań w zakresie ochrony środowiska, określonych w odrębnych przepisach;

6)

możliwość dokonywania pomiarów wielkości i parametrów niezbędnych do prowadzenia ruchu

sieci oraz rozliczeń za pobrane paliwa lub energię.

2.

Urządzenia, instalacje i sieci, o których mowa w ust. 1, muszą spełniać także wymagania

określone w odrębnych przepisach, w szczególności: przepisach prawa budowlanego, o ochronie przeciwporażeniowej, o ochronie przeciwpożarowej, o systemie oceny zgodności

oraz w przepisach dotyczących technologii wytwarzania paliw gazowych lub energii i

rodzaju stosowanego paliwa.

3.

Budowa gazociągu bezpośredniego lub linii bezpośredniej wymaga, przed wydaniem decyzji

o pozwoleniu na budowę w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, uzyskania zgody Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki; zgoda jest udzielana w drodze

decyzji.

4.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, udzielając zgody, o której mowa w ust. 3, uwzględnia

1)

wykorzystanie zdolności przesyłowych istniejącej sieci gazowej lub sieci elektroenergetycznej;

2)

odmowę świadczenia usług przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych lub energii elektrycznej

istniejącą siecią gazową lub siecią elektroenergetyczną podmiotowi występującemu o

uzyskanie zgody oraz nieuwzględnienie złożonej przez niego skargi na tę odmowę.

1.

Podmiot posiadający tytuł prawny do korzystania z obiektu, który nie jest przyłączony

do sieci ciepłowniczej lub wyposażony w indywidualne źródło ciepła, oraz w którym

przewidywana szczytowa moc cieplna instalacji i urządzeń do ogrzewania tego obiektu

wynosi nie mniej niż 50 kW, zlokalizowanego na terenie, na którym istnieją techniczne

warunki dostarczania ciepła z sieci ciepłowniczej, w której nie mniej niż 75% ciepła

w skali roku kalendarzowego stanowi ciepło wytwarzane w odnawialnych źródłach energii,

ciepło użytkowe w kogeneracji lub ciepło odpadowe z instalacji przemysłowych, ma obowiązek

zapewnić efektywne energetycznie wykorzystanie lokalnych zasobów paliw i energii przez

1)

wyposażenie obiektu w indywidualne odnawialne źródło ciepła, źródło ciepła użytkowego

w kogeneracji lub źródło ciepła odpadowego z instalacji przemysłowych, albo

2)

przyłączenie obiektu do sieci ciepłowniczej

- chyba, że przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją

ciepła odmówiło wydania warunków przyłączenia do sieci albo dostarczanie ciepła do

tego obiektu z sieci ciepłowniczej lub z indywidualnego odnawialnego źródła ciepła,

źródła ciepła użytkowego w kogeneracji lub źródła ciepła odpadowego z instalacji przemysłowych

zapewnia mniejszą efektywność energetyczną, aniżeli z innego indywidualnego źródła

ciepła, które może być wykorzystane do dostarczania ciepła do tego obiektu.

2.

Obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie stosuje się, jeżeli ceny ciepła stosowane

przez przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się wytwarzaniem ciepła i dostarczające

ciepło do sieci, o której mowa w ust. 1, są równe lub wyższe od obowiązującej średniej

ceny sprzedaży ciepła, o której mowa w art. 23 ust. 2 pkt 18 lit. c, dla źródła ciepła

zużywającego tego samego rodzaju paliwo.

3.

Efektywność energetyczną dostarczania ciepła, o której mowa w ust. 1, określa się

na podstawie audytu, o którym mowa w art. 28 ust. 3 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o efektywności energetycznej.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Przepisy art. 9a ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą w

zakresie dotyczącym świadectw pochodzenia biogazu rolniczego stosuje się od dnia 1

stycznia 2011 r.

1

W sprawach spornych dotyczących odmowy zawarcia umowy o przyłączenie do sieci, umowy

sprzedaży, umowy o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji paliw lub energii,

umowy o świadczenie usług transportu gazu ziemnego, umowy o świadczenie usługi magazynowania

paliw gazowych, umowy, o której mowa w art. 4c ust. 3, umowy o świadczenie usługi

skraplania gazu ziemnego oraz umowy kompleksowej, a także w przypadku nieuzasadnionego

wstrzymania dostarczania paliw gazowych lub energii rozstrzyga Prezes Urzędu Regulacji

Energetyki, na wniosek strony.

2.

W sprawach, o których mowa w ust. 1, Prezes Urzędu Regulacji Energetyki może wydać

na wniosek jednej ze stron postanowienie, w którym określa warunki podjęcia bądź kontynuowania

dostaw do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia sporu.

Ogłoszenie wysokości jednostkowej opłaty zastępczej, o której mowa w art. 9a ust.

2 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nastąpi do dnia

31 marca 2010 r. z uwzględnieniem waloryzacji dokonanej do dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 49a ust. 12 ustawy, o której

mowa w art. 1, zachowują moc do czasu wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych

wydanych na podstawie art. 49a ust. 12 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą.

1.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

warunki funkcjonowania systemu gazowego, biorąc pod uwagę: bezpieczeństwo i niezawodne

funkcjonowanie tego systemu, równoprawne traktowanie użytkowników systemu gazowego,

wymagania w zakresie ochrony środowiska oraz budowy i eksploatacji urządzeń, instalacji

i sieci określone w odrębnych przepisach.

2.

Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, powinno określać w szczególności

1)

kryteria podziału na grupy podmiotów ubiegających się o przyłączenie do sieci;

2)

warunki przyłączenia do sieci, w tym wymagania techniczne w zakresie przyłączania

do sieci instalacji skroplonego gazu ziemnego, instalacji magazynowych, sieci przesyłowych

lub dystrybucyjnych oraz gazociągów bezpośrednich;

3)

sposób prowadzenia obrotu paliwami gazowymi;

4)

warunki świadczenia usług przesyłania, dystrybucji, magazynowania paliw gazowych i

skraplania gazu ziemnego, prowadzenia ruchu sieciowego i eksploatacji sieci oraz korzystania

z systemu gazowego i połączeń międzysystemowych;

5)

zakres, warunki i sposób bilansowania systemu gazowego oraz prowadzenia z użytkownikami

tego systemu rozliczeń wynikających z niezbilansowania paliw gazowych dostarczonych

i pobranych z systemu;

6)

zakres, warunki i sposób zarządzania ograniczeniami w systemie gazowym;

7)

warunki współpracy pomiędzy operatorami systemów gazowych, w tym z innymi przedsiębiorstwami

energetycznymi, w zakresie prowadzenia ruchu sieciowego oraz postępowania w sytuacjach

awaryjnych;

8)

parametry jakościowe paliw gazowych i standardy jakościowe obsługi odbiorców;

9)

sposób załatwiania reklamacji.

3.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

warunki funkcjonowania systemu elektroenergetycznego, biorąc pod uwagę: bezpieczeństwo

i niezawodne funkcjonowanie tego systemu, równoprawne traktowanie użytkowników systemu

elektroenergetycznego, wymagania w zakresie ochrony środowiska oraz budowy i eksploatacji

urządzeń, instalacji i sieci określone w odrębnych przepisach.

4.

Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 3, powinno określać w szczególności

1)

kryteria podziału na grupy podmiotów ubiegających się o przyłączenie do sieci;

2)

warunki przyłączenia do sieci, w tym wymagania techniczne w zakresie przyłączania

do sieci urządzeń wytwórczych, sieci dystrybucyjnych, urządzeń odbiorców końcowych,

połączeń międzysystemowych oraz linii bezpośrednich;

3)

sposób prowadzenia obrotu energią elektryczną;

4)

warunki świadczenia usług przesyłania, dystrybucji energii elektrycznej, prowadzenia

ruchu sieciowego, eksploatacji sieci oraz korzystania z systemu elektroenergetycznego

i połączeń międzysystemowych;

5)

zakres, warunki i sposób bilansowania systemu elektroenergetycznego oraz prowadzenia

z użytkownikami tego systemu rozliczeń wynikających z niezbilansowania energii elektrycznej

dostarczonej i pobranej z systemu;

6)

zakres, warunki i sposób zarządzania ograniczeniami systemowymi;

7)

sposób koordynacji planowania rozwoju systemu elektroenergetycznego;

8)

warunki współpracy pomiędzy operatorami systemów elektroenergetycznych, w tym z innymi

przedsiębiorstwami energetycznymi, w zakresie prowadzenia ruchu sieciowego, zarządzania

przepływami i dysponowania mocą jednostek wytwórczych oraz postępowania w sytuacjach

awaryjnych;

9)

zakres i sposób przekazywania informacji między przedsiębiorstwami energetycznymi

oraz między przedsiębiorstwami energetycznymi a odbiorcami;

10)

zakres i sposób przekazywania odbiorcom przez sprzedawcę informacji o strukturze paliw

zużywanych do wytwarzania energii elektrycznej sprzedanej przez sprzedawcę w poprzednim

roku;

11)

sposób informowania odbiorców przez sprzedawcę o miejscu, w którym są dostępne informacje

o wpływie wytwarzania energii elektrycznej sprzedanej przez sprzedawcę w poprzednim

roku na środowisko, co najmniej w zakresie emisji dwutlenku węgla i radioaktywnych

odpadów;

12)

parametry jakościowe energii elektrycznej i standardy jakościowe obsługi odbiorców;

13)

sposób załatwiania reklamacji;

14

zakres i sposób udostępniania użytkownikom sieci i operatorom innych systemów elektroenergetycznych,

z którymi system przesyłowy jest połączony, informacji o

a)

warunkach świadczenia usług przesyłania energii elektrycznej niezbędnych do uzyskania

dostępu do sieci przesyłowej, korzystania z tej sieci i krajowego systemu elektroenergetycznego

oraz pracy krajowego systemu elektroenergetycznego, w tym w szczególności dotyczących

realizacji obrotu transgranicznego, zarządzania siecią i bilansowania systemu, planowanych

wyłączeniach jednostek wytwórczych przyłączonych do sieci przesyłowej oraz jednostek

wytwórczych centralnie dysponowanych przyłączonych do koordynowanej sieci 110 kV,

a także o ubytkach mocy tych jednostek wytwórczych,

b)

ofertach bilansujących składanych dla jednostek wytwórczych, o których mowa w lit.

a;

15

zakres i sposób informowania odbiorcy przez sprzedawcę o ilości zużytej przez tego

odbiorcę energii elektrycznej w poprzednim roku oraz sposób informowania o miejscu,

w którym są dostępne informacje o przykładowym zużyciu energii elektrycznej dla danej

grupy przyłączeniowej odbiorców, środkach poprawy efektywności energetycznej w rozumieniu

ustawy, o której mowa w art. 5 ust. 6c, i charakterystykach technicznych efektywnych

energetycznie urządzeń.

5

Zakres, warunki i sposób bilansowania, o którym mowa w ust. 4 pkt 5, dla źródeł wykorzystujących

energię wiatru, znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, określa

się odmiennie niż dla pozostałych źródeł energii, uwzględniając

1)

udział energii elektrycznej wytworzonej w źródłach wykorzystujących energię wiatru

w ilości energii elektrycznej wytworzonej w kraju;

2)

czas, w jakim należy dokonać zgłoszenia umów sprzedaży energii elektrycznej do realizacji

operatorom systemu elektroenergetycznego w stosunku do okresu, którego one dotyczą.

6

Koszty wynikające ze stosowania dla źródeł wykorzystujących energię wiatru odmiennego

bilansowania, o którym mowa w ust. 5, uwzględnia się w kosztach stanowiących podstawę

do kalkulacji stawek opłat przesyłowych w taryfie operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego.

7.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

warunki funkcjonowania systemów ciepłowniczych, biorąc pod uwagę: bezpieczeństwo i

niezawodne funkcjonowanie tych systemów, równoprawne traktowanie odbiorców ciepła,

wymagania w zakresie ochrony środowiska oraz budowy i eksploatacji urządzeń, instalacji

i sieci określone w odrębnych przepisach.

8.

Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 7, powinno określać w szczególności

1)

kryteria podziału na grupy podmiotów ubiegających się o przyłączenie do sieci;

2)

warunki przyłączenia do sieci, w tym wymagania techniczne w zakresie przyłączania

do sieci urządzeń wytwórczych i instalacji odbiorców;

3)

sposób prowadzenia obrotu ciepłem;

4)

warunki świadczenia usług przesyłania, dystrybucji ciepła, prowadzenia ruchu sieciowego

i eksploatacji sieci;

5)

zakres i sposób przekazywania informacji między przedsiębiorstwami energetycznymi

oraz między przedsiębiorstwami energetycznymi a odbiorcami;

6)

parametry jakościowe nośnika ciepła i standardy jakościowe obsługi odbiorców;

7)

sposób załatwiania reklamacji.

9.

Minister właściwy do spraw gospodarki, w odniesieniu do paliw gazowych i energii elektrycznej,

powiadamia Komisję Europejską co 2 lata, w terminie do dnia 30 czerwca danego roku,

o wszelkich zmianach w działaniach mających na celu realizację obowiązków w zakresie

ochrony interesów odbiorców i ochrony środowiska oraz o wpływie tych zmian na konkurencję

krajową i międzynarodową.

1

Przedsiębiorstwa energetyczne, odbiorcy końcowi oraz towarowe domy maklerskie lub

domy maklerskie, o których mowa w ust. 1a, w zakresie określonym w przepisach wydanych

na podstawie ust. 9, są obowiązane

1

uzyskać i przedstawić do umorzenia Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki świadectwo

pochodzenia, o którym mowa w art. 9e ust. 1 lub w art. 9o ust. 1, wydane dla energii

elektrycznej wytworzonej w źródłach znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej lub

2)

uiścić opłatę zastępczą, w terminie określonym w ust. 5, obliczoną w sposób określony

w ust. 2.

1a

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1 i 8, wykonują

1)

przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się wytwarzaniem energii elektrycznej lub

jej obrotem i sprzedające energię elektryczną odbiorcom końcowym;

2)

odbiorca końcowy będący członkiem giełdy towarowej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych

(Dz. U. z 2010 r. Nr 48, poz. 284, z późn. zm. lub członkiem rynku organizowanego przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej rynek regulowany, w odniesieniu do transakcji zawieranych we własnym imieniu

na giełdzie towarowej lub na rynku organizowanym przez ten podmiot;

3)

towarowy dom maklerski lub dom maklerski, o których mowa w art. 2 pkt 8 i 9 ustawy,

o której mowa w pkt 2, w odniesieniu do transakcji realizowanych na zlecenie odbiorców

końcowych na giełdzie towarowej lub na rynku organizowanym przez podmiot prowadzący

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany.

1b

Przedsiębiorstwo energetyczne posiadające koncesję na obrót energią elektryczną, w

terminie miesiąca od zakończenia roku kalendarzowego, w którym zakupiło energię elektryczną

w wyniku transakcji zawartej za pośrednictwem towarowego domu maklerskiego lub domu

maklerskiego na giełdzie towarowej lub na rynku organizowanym przez podmiot prowadzący

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany, jest obowiązane do przekazania

towarowemu domowi maklerskiemu lub domowi maklerskiemu deklaracji o ilości energii

elektrycznej zakupionej w wyniku tej transakcji i zużytej na własny użytek oraz przeznaczonej

do dalszej odsprzedaży.

1c

Deklaracja, o której mowa w ust. 1b, stanowi podstawę wykonania przez towarowy dom

maklerski lub dom maklerski obowiązków, o których mowa w ust. 1 i 8.

1d

Realizacja zlecenia nabycia energii elektrycznej na giełdzie towarowej lub na rynku

organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek

regulowany, przez towarowy dom maklerski lub dom maklerski może nastąpić po złożeniu

przez składającego zlecenie zabezpieczenia na pokrycie kosztów wykonania przez towarowy

dom maklerski lub dom maklerski obowiązków, o których mowa w ust. 1 i 8, w zakresie

określonym w ust. 1a pkt 3. Wysokość zabezpieczenia oraz sposób jego złożenia określa

umowa zawarta między towarowym domem maklerskim lub domem maklerskim a składającym

zlecenie.

2

Opłatę zastępczą oblicza się według wzoru

\(

Oz = Ozj \times \left( {Eo - Eu} \right),

\)

gdzie poszczególne symbole oznaczają

Oz

-

opłatę zastępczą wyrażoną w złotych,

Ozj

-

jednostkową opłatę zastępczą wynoszącą 240 zł za 1 MWh,

Eo

-

ilość energii elektrycznej, wyrażoną w MWh, wynikającą z obowiązku uzyskania i przedstawienia

do umorzenia świadectw pochodzenia, o których mowa w art. 9e ust. 1 lub w art. 9o

ust. 1, w danym roku,

Eu

-

ilość energii elektrycznej, wyrażoną w MWh, wynikającą ze świadectw pochodzenia, o

których mowa w art. 9e ust. 1 lub art. 9o ust. 1, które obowiązany podmiot przedstawił

do umorzenia w danym roku, o którym mowa w art. 9e ust. 14.

3.

Jednostkowa opłata zastępcza oznaczona symbolem Ozj, o której mowa w ust. 2, podlega

corocznej waloryzacji średniorocznym wskaźnikiem cen towarów i usług konsumpcyjnych

ogółem z roku kalendarzowego poprzedzającego rok, dla którego oblicza się opłatę zastępczą,

określonym w komunikacie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, ogłoszonym w Dzienniku

Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.

4.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki ogłasza w Biuletynie Urzędu Regulacji Energetyki

jednostkową opłatę zastępczą po jej waloryzacji, o której mowa w ust. 3, w terminie

do dnia 31 marca każdego roku.

5

Opłaty zastępcze, o których mowa w ust. 1 pkt 2 oraz ust. 8 pkt 2, stanowią przychód

Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej i powinny być uiszczane

na rachunek bankowy tego funduszu do dnia 31 marca każdego roku, za poprzedni rok

kalendarzowy.

6

Sprzedawca z urzędu jest obowiązany, w zakresie określonym w przepisach wydanych na

podstawie ust. 9, do zakupu energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnych źródłach

energii przyłączonych do sieci dystrybucyjnej lub przesyłowej znajdującej się na terenie

obejmującym obszar działania tego sprzedawcy, oferowanej przez przedsiębiorstwo energetyczne,

które uzyskało koncesję na jej wytwarzanie lub zostało wpisane do rejestru, o którym

mowa w art. 9p ust. 1; zakup ten odbywa się po średniej cenie sprzedaży energii elektrycznej

w poprzednim roku kalendarzowym, o której mowa w art. 23 ust. 2 pkt 18 lit. b.

7.

Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się obrotem ciepłem i sprzedające to ciepło

jest obowiązane, w zakresie określonym w przepisach wydanych na podstawie ust. 9,

do zakupu oferowanego ciepła wytwarzanego w przyłączonych do sieci odnawialnych źródłach

energii znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w ilości nie większej

niż zapotrzebowanie odbiorców tego przedsiębiorstwa, przyłączonych do sieci, do której

są przyłączone odnawialne źródła energii.

8

Przedsiębiorstwo energetyczne, odbiorca końcowy oraz towarowy dom maklerski lub dom

maklerski, o których mowa w ust. 1a, w zakresie określonym w przepisach wydanych na

podstawie ust. 10, są obowiązane

1

uzyskać i przedstawić do umorzenia Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki świadectwo

pochodzenia z kogeneracji, o którym mowa w art. 9l ust. 1, wydane dla energii elektrycznej

wytworzonej w jednostkach kogeneracji znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej lub

2)

uiścić opłatę zastępczą, w terminie określonym w ust. 5, obliczoną w sposób określony

w ust. 8a.

8a

Opłatę zastępczą, o której mowa w ust. 8 pkt 2, oblicza się według wzoru

\(

Ozs = Ozg \times Eog + Ozk \times Eok + Ozm \times Eom,

\)

gdzie poszczególne symbole oznaczają

Ozs

-

opłatę zastępczą, o której mowa w ust. 8 pkt 2, wyrażoną w złotych,

Ozg

-

jednostkową opłatę zastępczą, nie niższą niż 15% i nie wyższą niż 110% średniej ceny

sprzedaży energii elektrycznej na rynku konkurencyjnym, o której mowa w art. 23 ust.

2 pkt 18 lit. b, wyrażoną w złotych za 1 MWh,

Eog

-

ilość energii elektrycznej równą różnicy między ilością energii elektrycznej wynikającą

z obowiązku określonego w przepisach wydanych na podstawie ust. 10 dla jednostek kogeneracji,

o których mowa w art. 9l ust. 1 pkt 1, i ilością energii elektrycznej wynikającą ze

świadectw pochodzenia z kogeneracji, o których mowa w art. 9l ust. 1 pkt 1, umorzonych

obowiązanym podmiotom, w terminie, o którym mowa w art. 9m ust. 3, wyrażoną w MWh,

Ozk

-

jednostkową opłatę zastępczą, nie niższą niż 15% i nie wyższą niż 40% średniej ceny

sprzedaży energii elektrycznej na rynku konkurencyjnym, o której mowa w art. 23 ust.

2 pkt 18 lit. b, wyrażoną w złotych za 1 MWh,

Eok

-

ilość energii elektrycznej równą różnicy między ilością energii elektrycznej wynikającą

z obowiązku określonego w przepisach wydanych na podstawie ust. 10 dla jednostek kogeneracji,

o których mowa w art. 9l ust. 1 pkt 2, i ilością energii elektrycznej wynikającą ze

świadectw pochodzenia z kogeneracji o których mowa w art. 9l ust. 1 pkt 2, umorzonych

obowiązanemu podmiotowi, w terminie, o którym mowa w art. 9m ust. 3, wyrażoną w MWh,

Ozm

-

jednostkową opłatę zastępczą, nie niższą niż 30% i nie wyższą niż 120% średniej ceny

sprzedaży energii elektrycznej na rynku konkurencyjnym, o której mowa w art. 23 ust.

2 pkt 18 lit. b, wyrażoną w złotych za 1 MWh,

Eom

-

ilość energii elektrycznej równą różnicy między ilością energii elektrycznej wynikającą

z obowiązku określonego w przepisach wydanych na podstawie ust. 10 dla jednostek kogeneracji,

o których mowa w art. 9l ust. 1 pkt 1a, i ilością energii elektrycznej wynikającą

ze świadectw pochodzenia z kogeneracji, o których mowa w art. 9l ust. 1 pkt 1a, umorzonych

obowiązanym podmiotom, w terminie, o którym mowa w art. 9m ust. 3, wyrażoną w MWh.

8b

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki ustala jednostkowe opłaty zastępcze oznaczone symbolami

Ozg, Ozk i Ozm, o których mowa w ust. 8a, na podstawie średniej ceny sprzedaży energii

elektrycznej na rynku konkurencyjnym, o której mowa w art. 23 ust. 2 pkt 18 lit. b,

z roku poprzedzającego rok ustalenia jednostkowych opłat zastępczych, biorąc pod uwagę

1)

ilość energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji;

2)

różnicę między kosztami wytwarzania energii elektrycznej w wysokosprawnej kogeneracji

i cenami sprzedaży energii elektrycznej na rynku konkurencyjnym;

3)

poziom cen energii elektrycznej dla odbiorców końcowych;

4)

poziom zagospodarowania dostępnych ilości metanu uwalnianego i ujmowanego przy dołowych

robotach górniczych w czynnych, likwidowanych lub zlikwidowanych kopalniach węgla

kamiennego oraz gazu uzyskiwanego z przetwarzania biomasy w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach

ciekłych

(Dz. U. Nr 169, poz. 1199, z późn. zm., zwanej dalej „ustawą o biokomponentach i biopaliwach ciekłych”.

8c

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki ogłasza w Biuletynie Urzędu Regulacji Energetyki

jednostkowe opłaty zastępcze oznaczone symbolami Ozg, Ozk i Ozm, o których mowa w

ust. 8a, do dnia 31 maja każdego roku, obowiązujące w roku następnym.

8d

Do wypełnienia obowiązku, o którym mowa w ust. 8 pkt 1, nie zalicza się umorzonych

świadectw pochodzenia z kogeneracji, o których mowa w art. 9l ust. 1, wydanych dla

energii elektrycznej wytworzonej w jednostce kogeneracji w okresie, w którym koszty

wytworzenia tej energii wynikające z nakładów, o których mowa w art. 45 ust. 1a, są

uwzględniane w kosztach działalności przedsiębiorstw energetycznych zajmujących się

przesyłaniem lub dystrybucją energii elektrycznej.

8e

Do świadectw pochodzenia z kogeneracji uzyskanych przez wytwórców, o których mowa

w art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o zasadach pokrywania kosztów powstałych

u wytwórców w związku z przedterminowym rozwiązaniem umów długoterminowych sprzedaży

mocy i energii elektrycznej

(Dz. U. Nr 130, poz. 905, z późn. zm., nie stosuje się ust. 8d.

8f

Do wypełnienia obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, nie zalicza się umorzonych

świadectw pochodzenia, o których mowa w art. 9e ust. 1, wydanych dla energii elektrycznej

wytworzonej w odnawialnym źródle energii wykorzystującym w procesie przetwarzania

energię pozyskiwaną z biogazu rolniczego, dla którego przedsiębiorstwo energetyczne

zajmujące się wytwarzaniem biogazu rolniczego wystąpiło lub wystąpi z wnioskiem, o

którym mowa w art. 9o ust. 3.

9

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy

zakres obowiązków, o których mowa w ust. 1, 6 i 7, oraz obowiązku potwierdzania danych,

o którym mowa w art. 9e ust. 5, w tym

1)

rodzaje odnawialnych źródeł energii;

2)

parametry techniczne i technologiczne wytwarzania energii elektrycznej lub ciepła

wytwarzanych w odnawialnych źródłach energii;

3)

wymagania dotyczące pomiarów, rejestracji i sposobu obliczania ilości energii elektrycznej

lub ciepła wytwarzanych w odnawialnych źródłach energii za pomocą instalacji wykorzystujących

w procesie wytwarzania energii nośniki energii, o których mowa w art. 3 pkt 20, oraz

inne paliwa;

4)

miejsce dokonywania pomiarów ilości energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnych

źródłach energii na potrzeby realizacji obowiązku potwierdzania danych, o którym mowa

w art. 9e ust. 5;

5)

wielkość i sposób obliczania udziału energii elektrycznej wytwarzanej w odnawialnych

źródłach energii, wynikającej z obowiązku uzyskania i przedstawienia do umorzenia

świadectw pochodzenia, o których mowa w art. 9e ust. 1, w sprzedaży energii elektrycznej

odbiorcom końcowym, w okresie kolejnych 10 lat;

6)

sposób uwzględniania w kalkulacji cen energii elektrycznej i ciepła ustalanych w taryfach

przedsiębiorstw energetycznych, o których mowa w ust. 1, 6 i 7

a)

kosztów uzyskania i przedstawienia do umorzenia świadectw pochodzenia, o których mowa

w art. 9e ust. 1,

b)

poniesionej opłaty zastępczej, o której mowa w ust. 1 pkt 2,

c)

kosztów zakupu energii elektrycznej lub ciepła, do których zakupu przedsiębiorstwo

energetyczne jest obowiązane

- biorąc pod uwagę politykę energetyczną państwa oraz zobowiązania wynikające z umów

międzynarodowych.

10

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, sposób obliczania

danych podanych we wniosku o wydanie świadectwa pochodzenia z kogeneracji, o którym

mowa w art. 9l ust. 1, oraz szczegółowy zakres obowiązku, o którym mowa w ust. 8,

i obowiązku potwierdzania danych, o którym mowa w art. 9l ust. 8, w tym

1)

sposób obliczania

a)

średniorocznej sprawności przemiany energii chemicznej paliwa w energię elektryczną

lub mechaniczną i ciepło użytkowe w kogeneracji,

b)

ilości energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji,

c)

ilości ciepła użytkowego w kogeneracji,

d)

oszczędności energii pierwotnej uzyskanej w wyniku zastosowania kogeneracji w porównaniu

z wytwarzaniem energii elektrycznej i ciepła w układach rozdzielonych o referencyjnych

wartościach sprawności dla wytwarzania rozdzielonego;

2)

sposoby wykorzystania ciepła użytkowego w kogeneracji przyjmowanego do obliczania

danych podanych we wniosku o wydanie świadectwa pochodzenia z kogeneracji, o którym

mowa w art. 9l ust. 1;

3)

referencyjne wartości sprawności dla wytwarzania rozdzielonego, oddzielnie dla energii

elektrycznej i ciepła, służące do obliczania oszczędności energii pierwotnej uzyskanej

w wyniku zastosowania kogeneracji;

4)

wymagania dotyczące pomiarów ilości energii elektrycznej i ciepła użytkowego w jednostkach

kogeneracji oraz ilości paliw zużywanych do ich wytwarzania, w tym na potrzeby realizacji

obowiązku potwierdzania danych, o którym mowa w art. 9l ust. 8;

4a

wymagania dotyczące pomiarów, rejestracji i sposobu obliczania ilości energii elektrycznej

i ciepła użytkowego wytwarzanej w wysokosprawnej kogeneracji w jednostkach kogeneracji,

o których mowa w art. 9l ust. 1 i 1a, w tym wymagania dotyczące pomiarów bezpośrednich

ilości energii elektrycznej i ciepła użytkowego oraz ilości paliw zużywanych do ich

wytwarzania dokonywanych na potrzeby wydawania świadectw pochodzenia, o których mowa

w art. 9l;

5

wielkość i sposób obliczania udziałów ilości energii elektrycznej wytwarzanej w wysokosprawnej

kogeneracji, wynikającej z obowiązku uzyskania i przedstawienia do umorzenia świadectw

pochodzenia z kogeneracji, o których mowa w art. 9l ust. 1, lub uiszczenia opłaty

zastępczej, w sprzedaży energii elektrycznej odbiorcom końcowym, oddzielnie dla energii

elektrycznej wytworzonej w jednostkach kogeneracji, o których mowa w art. 9l ust.

1 pkt 1-2;

6)

maksymalną wysokość i sposób uwzględniania w kalkulacji cen energii elektrycznej ustalanych

w taryfach przedsiębiorstw energetycznych, o których mowa w ust. 8

a)

kosztów uzyskania i przedstawienia do umorzenia świadectw pochodzenia z kogeneracji,

o których mowa w art. 9l ust. 1,

b)

poniesionej opłaty zastępczej, o której mowa w ust. 8 pkt 2

- biorąc pod uwagę politykę energetyczną państwa, zobowiązania wynikające z umów międzynarodowych

oraz uzasadnione technicznie i ekonomicznie możliwości wykorzystania krajowego potencjału

wysokosprawnej kogeneracji.

11

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy

zakres obowiązku potwierdzania danych, o którym mowa w art. 9o ust. 7, w tym

1)

parametry jakościowe biogazu rolniczego wprowadzonego do sieci dystrybucyjnej gazowej,

2)

wymagania dotyczące pomiarów, rejestracji i sposobu obliczania ilości wytwarzanego

biogazu rolniczego,

3)

miejsce dokonywania pomiarów ilości biogazu rolniczego na potrzeby realizacji obowiązku

potwierdzania danych, o którym mowa w art. 9o ust. 7,

4)

sposób przeliczania ilości wytworzonego biogazu rolniczego na ekwiwalentną ilość energii

elektrycznej wytworzonej w odnawialnych źródłach energii na potrzeby wypełnienia obowiązku,

o którym mowa w art. 9a ust. 1,

5)

warunki przyłączenia do sieci dystrybucyjnej gazowej instalacji wytwarzania biogazu

rolniczego

- biorąc pod uwagę w szczególności potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa funkcjonowania

systemu gazowego oraz dostępne technologie wytwarzania biogazu rolniczego.

Przedsiębiorstwa energetyczne zajmujące się przesyłaniem i dystrybucją ciepła są odpowiedzialne

za ruch sieciowy i zapewnienie utrzymania należących do nich sieci oraz współdziałanie

z innymi przedsiębiorstwami energetycznymi i odbiorcami korzystającymi z sieci, na

warunkach określonych w rozporządzeniu wydanym na podstawie art. 9 ust. 7 i 8.

1.

Operator systemu: przesyłowego, dystrybucyjnego, magazynowania paliw gazowych i skraplania

gazu ziemnego lub operator systemu połączonego gazowego, odpowiednio do zakresu działania,

stosując obiektywne i przejrzyste zasady zapewniające równe traktowanie użytkowników

tych systemów oraz uwzględniając wymogi ochrony środowiska, jest odpowiedzialny za

1)

bezpieczeństwo dostarczania paliw gazowych poprzez zapewnienie bezpieczeństwa funkcjonowania

systemu gazowego i realizację umów z użytkownikami tego systemu;

2)

prowadzenie ruchu sieciowego w sposób skoordynowany i efektywny z zachowaniem wymaganej

niezawodności dostarczania paliw gazowych i ich jakości;

3)

eksploatację, konserwację i remonty sieci, instalacji i urządzeń, wraz z połączeniami

z innymi systemami gazowymi, w sposób gwarantujący niezawodność funkcjonowania systemu

gazowego;

4)

zapewnienie długoterminowej zdolności systemu gazowego w celu zaspokajania uzasadnionych

potrzeb w zakresie przesyłania paliw gazowych w obrocie krajowym i transgranicznym,

dystrybucji tych paliw i ich magazynowania lub skraplania gazu ziemnego, a także w

zakresie rozbudowy systemu gazowego, a tam gdzie ma to zastosowanie, rozbudowy połączeń

z innymi systemami gazowymi;

5)

współpracę z innymi operatorami systemów gazowych lub przedsiębiorstwami energetycznymi

w celu niezawodnego i efektywnego funkcjonowania systemów gazowych oraz skoordynowania

ich rozwoju;

6)

dysponowanie mocą instalacji magazynowych i instalacji skroplonego gazu ziemnego;

7)

zarządzanie przepływami paliw gazowych oraz utrzymanie parametrów jakościowych tych

paliw w systemie gazowym i na połączeniach z innymi systemami gazowymi;

8)

świadczenie usług niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania systemu gazowego;

9)

bilansowanie systemu i zarządzanie ograniczeniami w systemie gazowym oraz prowadzenie

z użytkownikami tego systemu rozliczeń wynikających z niezbilansowania paliw gazowych

dostarczonych i pobranych z systemu;

10)

dostarczanie użytkownikom systemu i operatorom innych systemów gazowych informacji

o warunkach świadczenia usług przesyłania lub dystrybucji, usług magazynowania paliw

gazowych lub usług skraplania gazu ziemnego, w tym o współpracy z połączonymi systemami

gazowymi;

11)

(uchylony).

2.

Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub systemu połączonego elektroenergetycznego

w zakresie systemu przesyłowego, stosując obiektywne i przejrzyste zasady zapewniające

równe traktowanie użytkowników tych systemów oraz uwzględniając wymogi ochrony środowiska,

jest odpowiedzialny za

1)

bezpieczeństwo dostarczania energii elektrycznej poprzez zapewnienie bezpieczeństwa

funkcjonowania systemu elektroenergetycznego i odpowiedniej zdolności przesyłowej

w sieci przesyłowej elektroenergetycznej;

2)

prowadzenie ruchu sieciowego w sieci przesyłowej w sposób efektywny, przy zachowaniu

wymaganej niezawodności dostarczania energii elektrycznej i jakości jej dostarczania

oraz, we współpracy z operatorami systemów dystrybucyjnych elektroenergetycznych,

koordynowanie prowadzenia ruchu sieciowego w koordynowanej sieci 110 kV;

3)

eksploatację, konserwację i remonty sieci, instalacji i urządzeń, wraz z połączeniami

z innymi systemami elektroenergetycznymi, w sposób gwarantujący niezawodność funkcjonowania

systemu elektroenergetycznego;

4)

zapewnienie długoterminowej zdolności systemu elektroenergetycznego w celu zaspokajania

uzasadnionych potrzeb w zakresie przesyłania energii elektrycznej w obrocie krajowym

i transgranicznym, w tym w zakresie rozbudowy sieci przesyłowej, a tam gdzie ma to

zastosowanie, rozbudowy połączeń z innymi systemami elektroenergetycznymi;

5)

współpracę z innymi operatorami systemów elektroenergetycznych lub przedsiębiorstwami

energetycznymi w celu niezawodnego i efektywnego funkcjonowania systemów elektroenergetycznych

oraz skoordynowania ich rozwoju;

6)

dysponowanie mocą jednostek wytwórczych przyłączonych do sieci przesyłowej oraz jednostek

wytwórczych o mocy osiągalnej równej 50 MW lub wyższej, przyłączonych do koordynowanej

sieci 110 kV, uwzględniając umowy z użytkownikami systemu przesyłowego oraz techniczne

ograniczenia w tym systemie;

7)

zarządzanie zdolnościami przesyłowymi połączeń z innymi systemami elektroenergetycznymi;

8)

zakup usług systemowych niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania systemu elektroenergetycznego,

niezawodności pracy tego systemu i utrzymania parametrów jakościowych energii elektrycznej;

9

bilansowanie systemu elektroenergetycznego, określanie i zapewnianie dostępności odpowiednich

rezerw zdolności wytwórczych, przesyłowych i połączeń międzysystemowych na potrzeby

równoważenia bieżącego zapotrzebowania na energię elektryczną z dostawami tej energii,

zarządzanie ograniczeniami systemowymi oraz prowadzenie rozliczeń wynikających z

a)

niezbilansowania energii elektrycznej dostarczonej i pobranej z systemu elektroenergetycznego,

b)

zarządzania ograniczeniami systemowymi;

9a

prowadzenie centralnego mechanizmu bilansowania handlowego;

10)

zarządzanie przepływami energii elektrycznej w systemie elektroenergetycznym przesyłowym,

w sposób skoordynowany z innymi połączonymi systemami elektroenergetycznymi oraz,

we współpracy z operatorami systemów dystrybucyjnych elektroenergetycznych, w koordynowanej

sieci 110 kV, z uwzględnieniem technicznych ograniczeń w tym systemie;

11)

zakup energii elektrycznej w celu pokrywania strat powstałych w sieci przesyłowej

podczas przesyłania energii elektrycznej tą siecią oraz stosowanie przejrzystych i

niedyskryminacyjnych procedur rynkowych przy zakupie tej energii;

12

udostępnianie użytkownikom sieci i operatorom innych systemów elektroenergetycznych,

z którymi system przesyłowy jest połączony, informacji o

a)

warunkach świadczenia usług przesyłania energii elektrycznej niezbędnych do uzyskania

dostępu do sieci przesyłowej, korzystania z tej sieci i krajowego systemu elektroenergetycznego

oraz pracy krajowego systemu elektroenergetycznego, w tym w szczególności dotyczących

realizacji obrotu transgranicznego, zarządzania siecią i bilansowania systemu, planowanych

wyłączeniach jednostek wytwórczych przyłączonych do sieci przesyłowej oraz jednostek

wytwórczych centralnie dysponowanych przyłączonych do koordynowanej sieci 110 kV,

a także o ubytkach mocy tych jednostek wytwórczych,

b)

ofertach bilansujących składanych dla jednostek wytwórczych, o których mowa w lit.

a;

13)

opracowywanie planów działania na wypadek zagrożenia wystąpienia awarii o znacznych

rozmiarach w systemie elektroenergetycznym oraz odbudowy tego systemu po wystąpieniu

awarii;

14)

realizację ograniczeń w dostarczaniu energii elektrycznej, wprowadzonych zgodnie z

przepisami wydanymi na podstawie art. 11 ust. 6 i 7;

15)

opracowywanie normalnego układu pracy sieci przesyłowej oraz, we współpracy z operatorami

systemów dystrybucyjnych elektroenergetycznych, normalnego układu pracy sieci dla

koordynowanej sieci 110 kV;

16

opracowywanie prognoz zapotrzebowania na energię elektryczną i moc w systemie elektroenergetycznym;

17

określanie potrzeb rozwoju sieci przesyłowej i połączeń międzysystemowych, a także

w zakresie budowy nowych źródeł wytwarzania energii elektrycznej;

18

utrzymanie odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa pracy sieci przesyłowej elektroenergetycznej.

2a

Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego jest obowiązany współpracować

z operatorem systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego w utrzymywaniu odpowiedniego

poziomu bezpieczeństwa pracy sieci przesyłowej elektroenergetycznej oraz technicznych

rezerw zdolności dystrybucyjnych koordynowanej sieci 110 kV.

3.

Operator systemu dystrybucyjnego lub systemu połączonego elektroenergetycznego w zakresie

systemów dystrybucyjnych, stosując obiektywne i przejrzyste zasady zapewniające równe

traktowanie użytkowników tych systemów oraz uwzględniając wymogi ochrony środowiska,

jest odpowiedzialny za

1)

prowadzenie ruchu sieciowego w sieci dystrybucyjnej w sposób efektywny, z zachowaniem

wymaganej niezawodności dostarczania energii elektrycznej i jakości jej dostarczania

oraz we współpracy z operatorem systemu przesyłowego elektroenergetycznego, w obszarze

koordynowanej sieci 110 kV;

2)

eksploatację, konserwację i remonty sieci dystrybucyjnej w sposób gwarantujący niezawodność

funkcjonowania systemu dystrybucyjnego;

3)

zapewnienie rozbudowy sieci dystrybucyjnej, a tam gdzie ma to zastosowanie, rozbudowy

połączeń międzysystemowych w obszarze swego działania;

4)

współpracę z innymi operatorami systemów elektroenergetycznych lub przedsiębiorstwami

energetycznymi w celu zapewnienia spójności działania systemów elektroenergetycznych

i skoordynowania ich rozwoju, a także niezawodnego oraz efektywnego funkcjonowania

tych systemów;

5)

dysponowanie mocą jednostek wytwórczych przyłączonych do sieci dystrybucyjnej, z wyłączeniem

jednostek wytwórczych o mocy osiągalnej równej 50 MW lub wyższej, przyłączonych do

koordynowanej sieci 110 kV;

6

bilansowanie systemu, z wyjątkiem równoważenia bieżącego zapotrzebowania na energię

elektryczną z dostawami tej energii, oraz zarządzanie ograniczeniami systemowymi;

7)

zarządzanie przepływami energii elektrycznej w sieci dystrybucyjnej oraz współpracę

z operatorem systemu przesyłowego elektroenergetycznego w zakresie zarządzania przepływami

energii elektrycznej w koordynowanej sieci 110 kV;

8)

zakup energii elektrycznej w celu pokrywania strat powstałych w sieci dystrybucyjnej

podczas dystrybucji energii elektrycznej tą siecią oraz stosowanie przejrzystych i

niedyskryminacyjnych procedur rynkowych przy zakupie tej energii;

9)

dostarczanie użytkownikom sieci i operatorom innych systemów elektroenergetycznych,

z którymi system jest połączony, informacji o warunkach świadczenia usług dystrybucji

energii elektrycznej oraz zarządzaniu siecią, niezbędnych do uzyskania dostępu do

sieci dystrybucyjnej i korzystania z tej sieci;

9a

umożliwienie realizacji umów sprzedaży energii elektrycznej zawartych przez odbiorców

przyłączonych do sieci poprzez

a)

budowę i eksploatację infrastruktury technicznej i informatycznej służącej pozyskiwaniu

i transmisji danych pomiarowych oraz zarządzaniu nimi, zapewniającej efektywną współpracę

z innymi operatorami i przedsiębiorstwami energetycznymi,

b)

pozyskiwanie, przechowywanie, przetwarzanie i udostępnianie, w uzgodnionej pomiędzy

uczestnikami rynku energii formie, danych pomiarowych dla energii elektrycznej pobranej

przez odbiorców wybranym przez nich sprzedawcom i podmiotom odpowiedzialnym za bilansowanie

handlowe oraz operatorowi systemu przesyłowego,

c)

opracowywanie, aktualizację i udostępnianie odbiorcom oraz ich sprzedawcom ich standardowych

profili zużycia, a także uwzględnianie zasad ich stosowania w instrukcji, o której

mowa w art. 9g,

d)

udostępnianie danych dotyczących planowanego i rzeczywistego zużycia energii elektrycznej

wyznaczonych na podstawie standardowych profili zużycia dla uzgodnionych okresów rozliczeniowych,

e)

wdrażanie warunków i trybu zmiany sprzedawcy energii elektrycznej oraz ich uwzględnianie

w instrukcji, o której mowa w art. 9g,

f)

zamieszczanie na swoich stronach internetowych oraz udostępnianie do publicznego wglądu

w swoich siedzibach

-

aktualnej listy sprzedawców energii elektrycznej, z którymi operator systemu dystrybucyjnego

elektroenergetycznego zawarł umowy o świadczenie usług dystrybucji energii elektrycznej,

-

informacji o sprzedawcy z urzędu energii elektrycznej działającym na obszarze działania

operatora systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego,

-

wzorców umów zawieranych z użytkownikami systemu, w szczególności wzorców umów zawieranych

z odbiorcami końcowymi oraz ze sprzedawcami energii elektrycznej;

10)

współpracę z operatorem systemu przesyłowego elektroenergetycznego przy opracowywaniu

planów, o których mowa w ust. 2 pkt 13;

11)

planowanie rozwoju sieci dystrybucyjnej z uwzględnieniem przedsięwzięć związanych

z efektywnością energetyczną, zarządzaniem popytem na energię elektryczną lub rozwojem

mocy wytwórczych przyłączanych do sieci dystrybucyjnej;

12)

stosowanie się do warunków współpracy z operatorem systemu przesyłowego elektroenergetycznego

w zakresie funkcjonowania koordynowanej sieci 110 kV;

13)

opracowywanie normalnego układu pracy sieci dystrybucyjnej w porozumieniu z sąsiednimi

operatorami systemów dystrybucyjnych elektroenergetycznych oraz współpracę z operatorem

systemu przesyłowego elektroenergetycznego przy opracowywaniu normalnego układu pracy

sieci dla koordynowanej sieci 110 kV;

14

utrzymanie odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa pracy sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej

oraz współpracę z operatorem systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub systemu

połączonego elektroenergetycznego w utrzymaniu odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa

pracy koordynowanej sieci 110 kV.

3a

Operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego, którego sieć dystrybucyjna

nie posiada bezpośrednich połączeń z siecią przesyłową, realizuje określone w ustawie

obowiązki w zakresie współpracy z operatorem systemu przesyłowego elektroenergetycznego

lub systemu połączonego elektroenergetycznego za pośrednictwem operatora systemu dystrybucyjnego

elektroenergetycznego, z którego siecią jest połączony, który jednocześnie posiada

bezpośrednie połączenie z siecią przesyłową.

4.

Operatorzy systemu, o których mowa w ust. 1-3, wykonując działalność gospodarczą,

są obowiązani w szczególności przestrzegać przepisów o ochronie informacji niejawnych

i innych informacji prawnie chronionych.

5.

Jeżeli do realizacji zadań, o których mowa w ust. 1-3, jest niezbędne korzystanie

przez operatora systemu przesyłowego lub dystrybucyjnego z sieci, instalacji lub urządzeń

należących do innych operatorów systemów lub przedsiębiorstw energetycznych, udostępnienie

tych sieci, instalacji lub urządzeń następuje na zasadach określonych w ustawie oraz

na warunkach określonych w umowie o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji

paliw gazowych lub energii elektrycznej.

6

Operator systemu elektroenergetycznego, w obszarze swojego działania, jest obowiązany

zapewnić wszystkim podmiotom pierwszeństwo w świadczeniu usług przesyłania lub dystrybucji

energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnych źródłach energii oraz w wysokosprawnej

kogeneracji, z zachowaniem niezawodności i bezpieczeństwa krajowego systemu elektroenergetycznego.

6a

Operator systemu dystrybucyjnego gazowego, w obszarze swojego działania, jest obowiązany

do odbioru biogazu rolniczego o parametrach jakościowych określonych w przepisach

wydanych na podstawie art. 9a ust. 11, wytworzonego w instalacjach przyłączonych bezpośrednio

do sieci tego operatora.

7

Operator systemu elektroenergetycznego, w obszarze swojego działania, jest obowiązany

do odbioru energii elektrycznej wytworzonej w wysokosprawnej kogeneracji w źródłach

znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przyłączonych bezpośrednio

do sieci tego operatora.

8.

Operator systemu przesyłowego lub dystrybucyjnego za korzystanie z krajowego systemu

elektroenergetycznego pobiera opłaty na warunkach określonych w przepisach wydanych

na podstawie art. 46 ust. 3 i 4, a także może żądać od odbiorców przyłączonych do

systemu elektroenergetycznego informacji o ilości energii elektrycznej zużywanej przez

tych odbiorców, służącej do obliczenia tej opłaty.

9.

Operator systemu przesyłowego, odpowiednio do zakresu działania, przekazuje ministrowi

właściwemu do spraw gospodarki, do dnia 31 marca każdego roku, informacje za poprzedni

rok kalendarzowy o realizacji zadań w zakresie bezpieczeństwa funkcjonowania systemu

gazowego lub systemu elektroenergetycznego, w szczególności dotyczące

1)

zdolności przesyłowych sieci oraz mocy źródeł przyłączonych do tej sieci;

2)

jakości i poziomu utrzymania sieci;

3)

podejmowanych działań mających na celu pokrywanie szczytowego zapotrzebowania na paliwa

gazowe lub energię elektryczną, w tym, w przypadku wystąpienia przerw w dostarczaniu

tych paliw lub energii do sieci;

4)

sporządzanych planów w zakresie określonym w pkt 1-3.

9a

Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub systemu połączonego elektroenergetycznego,

odpowiednio do zakresu działania, przekazuje ministrowi właściwemu do spraw gospodarki,

co 2 lata, w terminie do dnia 31 marca danego roku, informacje w zakresie objętym

sprawozdaniem, o którym mowa w art. 15b. Sporządzając informacje dotyczące oceny połączeń

międzysystemowych z sąsiednimi krajami, należy uwzględnić opinie operatorów systemów

przesyłowych elektroenergetycznych tych krajów.

9b

Użytkownicy systemu elektroenergetycznego, w szczególności operatorzy systemów dystrybucyjnych

elektroenergetycznych, przedsiębiorstwa energetyczne i odbiorcy końcowi są obowiązani

przekazywać operatorowi systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub systemu połączonego

elektroenergetycznego, na jego wniosek, dane niezbędne do sporządzenia informacji,

o których mowa w ust. 9a, z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych

lub innych informacji prawnie chronionych.

10.

Operatorzy systemów przesyłowych współdziałają z Komisją Europejską w sprawach dotyczących

rozwoju transeuropejskich sieci przesyłowych.

11.

Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego przekazuje Prezesowi Urzędu Regulacji

Energetyki, w terminie do 15 dnia miesiąca następującego po zakończeniu kwartału,

informacje o ilości energii elektrycznej importowanej w danym kwartale z państw niebędących

członkami Unii Europejskiej.

12.

Operator systemu elektroenergetycznego, w obszarze swojego działania, jest obowiązany

do przedstawiania Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki informacji o ilościach energii

elektrycznej wytworzonej w odnawialnych źródłach energii przyłączonych do jego sieci

i wprowadzonej do systemu elektroenergetycznego, z podziałem na poszczególne rodzaje

źródeł, w terminie do dnia

1)

31 lipca - za okres od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca danego roku;

2)

31 stycznia - za okres od dnia 1 lipca do dnia 31 grudnia roku poprzedniego.

1.

Operator systemu przesyłowego, operator systemu dystrybucyjnego i operator systemu

połączonego, będący w strukturze przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo, powinni

pozostawać pod względem formy prawnej i organizacyjnej oraz podejmowania decyzji niezależni

od innych działalności niezwiązanych z

1

przesyłaniem, dystrybucją lub magazynowaniem paliw gazowych, lub skraplaniem gazu

ziemnego, lub regazyfikacją skroplonego gazu ziemnego w instalacjach skroplonego gazu

ziemnego albo

2)

przesyłaniem lub dystrybucją energii elektrycznej.

1a

Operatorzy, o których mowa w ust. 1, nie mogą wykonywać działalności gospodarczej

związanej z wytwarzaniem lub obrotem paliwami gazowymi lub energią elektryczną ani

jej wykonywać na podstawie umowy na rzecz innych przedsiębiorstw energetycznych.

1b

Operatorzy, o których mowa w ust. 1, mogą świadczyć usługi polegające na przystosowywaniu

paliwa gazowego do standardów jakościowych lub warunków technicznych obowiązujących

w systemie przesyłowym lub systemie dystrybucyjnym, a także usługi transportu paliw

gazowych środkami transportu innymi niż sieci gazowe.

2.

W celu zapewnienia niezależności operatorów, o których mowa w ust. 1, muszą być spełnione

łącznie następujące kryteria

1)

osoby odpowiedzialne za zarządzanie nie mogą uczestniczyć w strukturach zarządzania

przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo lub przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego

się także działalnością gospodarczą niezwiązaną z paliwami gazowymi lub energią elektryczną

ani być odpowiedzialne - bezpośrednio lub pośrednio - za bieżącą działalność w zakresie

wykonywanej działalności gospodarczej innej niż wynikająca z zadań operatorów;

2)

osoby odpowiedzialne za zarządzanie systemem gazowym lub systemem elektroenergetycznym

powinny mieć zapewnioną możliwość niezależnego działania;

3)

operatorzy powinni mieć zapewnione prawo podejmowania niezależnych decyzji w zakresie

zarządzanego majątku koniecznego do ich działania, w tym eksploatacji, konserwacji,

remontów lub rozbudowy sieci;

4)

kierownictwo przedsiębiorstw zintegrowanych pionowo nie powinno wydawać operatorom

poleceń dotyczących ich bieżącego funkcjonowania ani podejmować decyzji w zakresie

budowy sieci lub jej modernizacji, chyba że te polecenia lub decyzje dotyczyłyby działań

operatorów, które wykraczałyby poza zatwierdzony plan finansowy lub równoważny dokument.

3.

Działania mające na celu zapewnienie niezależności operatorów powinny umożliwiać funkcjonowanie

mechanizmów koordynacyjnych, które zapewnią ochronę praw właścicielskich w zakresie

nadzoru nad wykonywanym przez operatorów zarządem i wykonywaną przez nich działalnością

gospodarczą, w odniesieniu do rentowności zarządzanych przez nich aktywów, w szczególności

dotyczących sposobu zarządzania zyskiem z udziałów kapitałowych, zatwierdzania rocznego

planu finansowego lub równoważnego dokumentu i ustalania ograniczeń w zakresie poziomu

całkowitego zadłużenia ich przedsiębiorstwa.

4.

Operatorzy opracowują i są odpowiedzialni za realizację programów, w których określają

przedsięwzięcia, jakie należy podjąć w celu zapewnienia niedyskryminacyjnego traktowania

użytkowników systemu, w tym szczegółowe obowiązki pracowników wynikające z tych programów.

4a

Operatorzy, o których mowa w ust. 1, przedkładają Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki

programy, o których mowa w ust. 4, z własnej inicjatywy lub na jego żądanie.

4b

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, w drodze decyzji, zatwierdza program, o którym

mowa w ust. 4, i określa termin jego wykonania albo odmawia jego zatwierdzenia, jeżeli

określone w nim działania nie zapewniają niedyskryminacyjnego traktowania użytkowników

systemu. W decyzji o odmowie zatwierdzenia programu Prezes Urzędu Regulacji Energetyki

wyznacza termin przedłożenia nowego programu. Wniesienie odwołania od decyzji nie

wstrzymuje obowiązku przedłożenia nowego programu do zatwierdzenia.

5.

Operatorzy przedstawiają Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki, do dnia 31 marca każdego

roku, sprawozdania zawierające opisy działań podjętych w roku poprzednim w celu realizacji

programów, o których mowa w ust. 4.

6.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki ogłasza w Biuletynie Urzędu Regulacji Energetyki,

na koszt operatorów, sprawozdania, o których mowa w ust. 5.

7.

Przepisów ust. 1-6 nie stosuje się do operatora systemu dystrybucyjnego

1)

elektroenergetycznego, jeżeli liczba odbiorców przyłączonych do sieci nie jest większa

niż sto tysięcy;

2)

obsługującego system elektroenergetyczny o rocznym zużyciu energii elektrycznej nieprzekraczającym

3 TWh w 1996 r., w którym mniej niż 5% rocznego zużycia energii elektrycznej pochodziło

z innych połączonych z nim systemów elektroenergetycznych;

3)

gazowego, jeżeli liczba odbiorców przyłączonych do sieci nie jest większa niż sto

tysięcy i sprzedaż paliw gazowych w ciągu roku nie przekracza 100 mln m

8

Przedsiębiorstwo energetyczne wyznaczone operatorem systemu elektroenergetycznego

jest obowiązane przekazywać Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki informacje dotyczące

zmiany zakresu wykonywanej działalności gospodarczej oraz jego powiązań kapitałowych,

w terminie miesiąca od dnia wprowadzenia tych zmian.

1.

Potwierdzeniem wytworzenia energii elektrycznej w odnawialnym źródle energii jest

świadectwo pochodzenia tej energii, zwane dalej „świadectwem pochodzenia”.

1a

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki wydaje świadectwa pochodzenia, o których mowa w

ust. 1, oraz świadectwa pochodzenia z kogeneracji, o których mowa w art. 9l ust. 1,

dla energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnym źródle energii spełniającej jednocześnie

warunki wysokosprawnej kogeneracji.

2.

Świadectwo pochodzenia zawiera w szczególności

1)

nazwę i adres przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się wytwarzaniem energii

elektrycznej w odnawialnym źródle energii;

2)

określenie lokalizacji, rodzaju i mocy odnawialnego źródła energii, w którym energia

elektryczna została wytworzona;

3)

dane dotyczące ilości energii elektrycznej objętej świadectwem pochodzenia i wytworzonej

w określonym odnawialnym źródle energii;

4

określenie okresu, w którym energia elektryczna została wytworzona;

5

wskazanie podmiotu, który będzie organizował obrót prawami majątkowymi wynikającymi

ze świadectw pochodzenia;

6

kwalifikację odnawialnego źródła energii do źródła, o którym mowa w art. 9a ust. 8f.

3

Świadectwo pochodzenia wydaje Prezes Urzędu Regulacji Energetyki na wniosek przedsiębiorstwa

energetycznego zajmującego się wytwarzaniem energii elektrycznej w odnawialnych źródłach

energii, złożony za pośrednictwem operatora systemu elektroenergetycznego, na którego

obszarze działania znajduje się odnawialne źródło energii określone we wniosku, w

terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku. Do wydawania świadectw pochodzenia stosuje

się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego o wydawaniu zaświadczeń.

4.

Wniosek, o którym mowa w ust. 3, zawiera

1)

nazwę i adres przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się wytwarzaniem energii

elektrycznej w odnawialnym źródle energii;

2)

określenie lokalizacji, rodzaju i mocy odnawialnego źródła energii, w którym energia

elektryczna została wytworzona;

3)

dane dotyczące ilości energii elektrycznej wytworzonej w określonym odnawialnym źródle

energii;

4

określenie okresu, w którym energia elektryczna została wytworzona;

5)

(uchylony);

6

dane o ilości energii elektrycznej wytworzonej w wysokosprawnej kogeneracji.

4a

Okres, o którym mowa w ust. 2 pkt 4 i ust. 4 pkt 4, obejmuje jeden lub więcej następujących

po sobie miesięcy kalendarzowych danego roku kalendarzowego.

4b

Wniosek, o którym mowa w ust. 3, przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się wytwarzaniem

energii elektrycznej w odnawialnym źródle energii przedkłada operatorowi systemu elektroenergetycznego,

w terminie 45 dni od dnia zakończenia okresu wytworzenia danej ilości energii elektrycznej

objętej tym wnioskiem.

5

Operator systemu elektroenergetycznego przekazuje Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki

wniosek, o którym mowa w ust. 3, w terminie 14 dni od dnia jego otrzymania, wraz z

potwierdzeniem danych dotyczących ilości energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnym

źródle energii, określonych na podstawie wskazań urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych.

Urządzenia pomiarowo-rozliczeniowe zapewnia wytwarzający tę energię.

5a

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki odmawia wydania świadectwa pochodzenia, jeżeli

wniosek, o którym mowa w ust. 3, został przedłożony operatorowi systemu elektroenergetycznego

po upływie terminu, o którym mowa w ust. 4b. Odmowa wydania świadectwa pochodzenia

następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.

6.

Prawa majątkowe wynikające ze świadectwa pochodzenia są zbywalne i stanowią towar

giełdowy, o którym mowa w art. 2 pkt 2 lit. d ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych.

7.

Prawa majątkowe wynikające ze świadectwa pochodzenia powstają z chwilą zapisania świadectwa,

na podstawie informacji o wydanych świadectwach pochodzenia, o której mowa w ust.

17, po raz pierwszy na koncie ewidencyjnym w rejestrze świadectw pochodzenia prowadzonym

przez podmiot, o którym mowa w ust. 9, i przysługują osobie będącej posiadaczem tego

konta.

8.

Przeniesienie praw majątkowych wynikających ze świadectwa pochodzenia następuje z

chwilą dokonania odpowiedniego zapisu w rejestrze świadectw pochodzenia.

9

Rejestr świadectw pochodzenia prowadzi podmiot prowadzący

1)

giełdę towarową w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych lub

2)

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi

- organizujący obrót prawami majątkowymi wynikającymi ze świadectw pochodzenia.

10.

Podmiot, o którym mowa w ust. 9, jest obowiązany prowadzić rejestr świadectw pochodzenia

w sposób zapewniający

1)

identyfikację podmiotów, którym przysługują prawa majątkowe wynikające ze świadectw

pochodzenia;

2)

identyfikację przysługujących praw majątkowych wynikających ze świadectw pochodzenia

oraz odpowiadającej tym prawom ilości energii elektrycznej;

3)

zgodność ilości energii elektrycznej objętej zarejestrowanymi świadectwami pochodzenia

z ilością energii elektrycznej odpowiadającą prawom majątkowym wynikającym z tych

świadectw.

11

Podmiot, o którym mowa w ust. 9, jest obowiązany na wniosek przedsiębiorstwa energetycznego,

odbiorcy końcowego oraz towarowego domu maklerskiego lub domu maklerskiego, o których

mowa w art. 9a ust. 1a, lub innego podmiotu, któremu przysługują prawa majątkowe wynikające

ze świadectwa pochodzenia, wydać dokument stwierdzający prawa majątkowe wynikające

z tych świadectw przysługujące wnioskodawcy i odpowiadającą tym prawom ilość energii

elektrycznej.

12.

Wpis do rejestru świadectw pochodzenia oraz dokonane zmiany w rejestrze podlegają

opłacie w wysokości odzwierciedlającej koszty prowadzenia rejestru.

13

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki na wniosek przedsiębiorstwa energetycznego, odbiorcy

końcowego oraz towarowego domu maklerskiego lub domu maklerskiego, o których mowa

w art. 9a ust. 1a, którym przysługują prawa majątkowe wynikające ze świadectw pochodzenia

umarza, w drodze decyzji, te świadectwa w całości lub części.

13a

Towarowy dom maklerski lub dom maklerski wykonując obowiązek, o którym mowa w art.

9a ust. 1 i 8, w odniesieniu do transakcji realizowanych na zlecenie odbiorców końcowych,

może złożyć wniosek do Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki o umorzenie świadectw pochodzenia

należących do innego podmiotu, któremu przysługują wynikające z tych świadectw prawa

majątkowe, o ile dołączy pisemną zgodę tego podmiotu na zaliczenie tych świadectw

do wypełnienia obowiązku przez towarowy dom maklerski lub dom maklerski.

14.

Świadectwo pochodzenia umorzone do dnia 31 marca danego roku kalendarzowego jest uwzględniane

przy rozliczeniu wykonania obowiązku określonego w art. 9a ust. 1 w poprzednim roku

kalendarzowym.

15.

Prawa majątkowe wynikające ze świadectwa pochodzenia wygasają z chwilą jego umorzenia.

16

Przedsiębiorstwo energetyczne, odbiorca końcowy oraz towarowy dom maklerski lub dom

maklerski, o których mowa w art. 9a ust. 1a, wraz z wnioskiem o umorzenie świadectw

pochodzenia jest obowiązany złożyć do Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki dokument,

o którym mowa w ust. 11.

17.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki przekazuje informacje o wydanych i umorzonych świadectwach

pochodzenia podmiotowi prowadzącemu rejestr tych świadectw, o którym mowa w ust. 9.

18.

Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się wytwarzaniem energii elektrycznej w odnawialnych

źródłach energii o łącznej mocy elektrycznej nieprzekraczającej 5 MW zwalnia się z

1)

opłat, o których mowa w ust. 12;

2)

opłaty skarbowej za wydanie świadectwa pochodzenia;

3)

opłaty skarbowej za wydanie koncesji na wytwarzanie energii elektrycznej w odnawialnych

źródłach energii, o której mowa w art. 32 ust. 1 pkt 1;

4

opłaty skarbowej za czynności urzędowe związane z prowadzeniem rejestru, o którym

mowa w art. 9p ust. 1.

1.

Minister właściwy do spraw gospodarki, co pięć lat, przedstawia Radzie Ministrów raport

określający cele w zakresie udziału energii elektrycznej wytwarzanej w odnawialnych

źródłach energii znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w krajowym

zużyciu energii elektrycznej w kolejnych dziesięciu latach, zgodne z zobowiązaniami

wynikającymi z umów międzynarodowych dotyczących ochrony klimatu, oraz środki zmierzające

do realizacji tych celów.

2.

Krajowe zużycie energii elektrycznej oblicza się jako sumę krajowej produkcji energii

elektrycznej, w tym produkcji tej energii na własne potrzeby oraz importu energii

elektrycznej, pomniejszoną o jej eksport.

3.

Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw gospodarki, przyjmuje raport,

o którym mowa w ust. 1.

4.

Minister właściwy do spraw gospodarki, na podstawie sprawozdania Prezesa Urzędu Regulacji

Energetyki, o którym mowa w art. 24 ust. 1, sporządza co dwa lata raport zawierający

analizę realizacji celów ilościowych i osiągniętych wyników w zakresie wytwarzania

energii elektrycznej w odnawialnych źródłach energii. W zakresie zobowiązań wynikających

z umów międzynarodowych dotyczących ochrony klimatu raport sporządza się w porozumieniu

z ministrem właściwym do spraw środowiska.

5.

Minister właściwy do spraw gospodarki ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku

Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, raporty, o których mowa w ust.

1 i 4, w terminie do dnia 27 października danego roku, w którym występuje obowiązek

przedstawienia raportu. Raport, o którym mowa w ust. 1, podlega ogłoszeniu po przyjęciu

przez Radę Ministrów.

1.

Operator systemu przesyłowego i operator systemu dystrybucyjnego są obowiązani do

opracowania odpowiednio instrukcji ruchu i eksploatacji sieci przesyłowej lub instrukcji

ruchu i eksploatacji sieci dystrybucyjnej, zwanych dalej „instrukcjami”.

2.

Operator systemu przesyłowego i operator systemu dystrybucyjnego informują użytkowników

systemu, w formie pisemnej lub za pomocą innego środka komunikowania przyjętego przez

operatora systemu, o publicznym dostępie do projektu instrukcji lub jej zmian oraz

o możliwości zgłaszania uwag, określając miejsce i termin ich zgłaszania, nie krótszy

niż 14 dni od dnia udostępnienia projektu instrukcji lub jej zmian.

3.

Instrukcje opracowywane dla sieci gazowych określają szczegółowe warunki korzystania

z tych sieci przez użytkowników systemu oraz warunki i sposób prowadzenia ruchu, eksploatacji

i planowania rozwoju tych sieci, w szczególności dotyczące

1)

przyłączania sieci dystrybucyjnych, urządzeń odbiorców końcowych, połączeń międzysystemowych

oraz gazociągów bezpośrednich;

2)

wymagań technicznych dla urządzeń, instalacji i sieci wraz z niezbędną infrastrukturą

pomocniczą;

3)

kryteriów bezpieczeństwa funkcjonowania systemu gazowego;

4)

współpracy pomiędzy operatorami systemów gazowych;

5)

przekazywania informacji pomiędzy przedsiębiorstwami energetycznymi oraz pomiędzy

przedsiębiorstwami energetycznymi a odbiorcami;

6)

parametrów jakościowych paliw gazowych i standardów jakościowych obsługi użytkowników

systemu.

4.

Instrukcje opracowywane dla sieci elektroenergetycznych określają szczegółowe warunki

korzystania z tych sieci przez użytkowników systemu oraz warunki i sposób prowadzenia

ruchu, eksploatacji i planowania rozwoju tych sieci, w szczególności dotyczące

1)

przyłączania urządzeń wytwórczych, sieci dystrybucyjnych, urządzeń odbiorców końcowych,

połączeń międzysystemowych oraz linii bezpośrednich;

2)

wymagań technicznych dla urządzeń, instalacji i sieci wraz z niezbędną infrastrukturą

pomocniczą;

3)

kryteriów bezpieczeństwa funkcjonowania systemu elektroenergetycznego, w tym uzgadniania

planów, o których mowa w art. 9c ust. 2 pkt 13;

4

współpracy między operatorami systemów elektroenergetycznych, w tym w zakresie koordynowanej

sieci 110 kV i niezbędnego układu połączeń sieci oraz zakresu, sposobu i harmonogramu

przekazywania informacji;

5)

przekazywania informacji pomiędzy przedsiębiorstwami energetycznymi oraz pomiędzy

przedsiębiorstwami energetycznymi a odbiorcami;

6)

parametrów jakościowych energii elektrycznej i standardów jakościowych obsługi użytkowników

systemu;

7

wymagań w zakresie bezpieczeństwa pracy sieci elektroenergetycznej i warunków, jakie

muszą zostać spełnione dla jego utrzymania;

8

wskaźników charakteryzujących jakość i niezawodność dostaw energii elektrycznej oraz

bezpieczeństwa pracy sieci elektroenergetycznej;

9

niezbędnych wielkości rezerw zdolności wytwórczych, przesyłowych i połączeń międzysystemowych.

5.

Operator systemu dystrybucyjnego uwzględnia w instrukcji ruchu i eksploatacji sieci

dystrybucyjnej wymagania określone w opracowanej przez operatora systemu przesyłowego

instrukcji ruchu i eksploatacji sieci przesyłowej.

5a

Operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego dołącza do instrukcji ruchu

i eksploatacji sieci dystrybucyjnej standardowy profil zużycia wykorzystywany w bilansowaniu

handlowym miejsc dostarczania energii elektrycznej dla odbiorców o mocy umownej nie

większej niż 40 kW.

6.

Instrukcja opracowywana przez operatora systemu przesyłowego powinna także zawierać

wyodrębnioną część dotyczącą bilansowania systemu i zarządzania ograniczeniami systemowymi,

określającą

1)

warunki, jakie muszą być spełnione w zakresie bilansowania systemu i zarządzania ograniczeniami

systemowymi;

2)

procedury

a)

zgłaszania i przyjmowania przez operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego

do realizacji umów sprzedaży oraz programów dostarczania i odbioru energii elektrycznej,

b)

zgłaszania do operatora systemu przesyłowego umów o świadczenie usług przesyłania

paliw gazowych lub energii elektrycznej,

c)

bilansowania systemu, w tym sposób rozliczania kosztów jego bilansowania,

d)

zarządzania ograniczeniami systemowymi, w tym sposób rozliczania kosztów tych ograniczeń,

e)

awaryjne;

3)

sposób postępowania w stanach zagrożenia bezpieczeństwa zaopatrzenia w paliwa gazowe

lub energię elektryczną;

4)

procedury i zakres wymiany informacji niezbędnej do bilansowania systemu i zarządzania

ograniczeniami systemowymi;

5

kryteria dysponowania mocą jednostek wytwórczych energii elektrycznej, uwzględniające,

w przypadku elektrowni jądrowych, wymagania w zakresie bezpieczeństwa jądrowego i

ochrony radiologicznej określone przepisami ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. - Prawo atomowe, oraz kryteria zarządzania połączeniami systemów gazowych albo systemów elektroenergetycznych;

6

sposób przekazywania użytkownikom systemu informacji o warunkach świadczenia usług

przesyłania energii elektrycznej oraz pracy krajowego systemu elektroenergetycznego.

6a

Warunki w zakresie bilansowania systemu elektroenergetycznego, o których mowa w ust.

6 pkt 1, powinny umożliwiać dokonywanie zmian grafiku handlowego w dniu jego realizacji

oraz bilansowanie tego systemu także przez zmniejszenie poboru energii elektrycznej

przez odbiorców niespowodowane wprowadzonymi ograniczeniami, o których mowa w art.

11 ust. 1.

7

Operator systemu przesyłowego przedkłada Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki do

zatwierdzenia, w drodze decyzji, instrukcję wraz z informacją o zgłoszonych przez

użytkowników systemu uwagach oraz sposobie ich uwzględnienia. Operator zamieszcza

te dokumenty na swojej stronie internetowej.

8

Operator systemu dystrybucyjnego, w terminie 60 dni od dnia ogłoszenia zatwierdzonej

instrukcji, o której mowa w ust. 7, przedkłada Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki

do zatwierdzenia, w drodze decyzji, instrukcję wraz z informacją o zgłoszonych przez

użytkowników systemu uwagach oraz sposobie ich uwzględnienia. Operator zamieszcza

te dokumenty na swojej stronie internetowej.

9

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki ogłasza w Biuletynie Urzędu Regulacji Energetyki,

na koszt właściwego operatora systemu, zatwierdzoną instrukcję.

10.

Operator systemu przesyłowego i operator systemu dystrybucyjnego zamieszczają na swoich

stronach internetowych obowiązujące instrukcje oraz udostępniają je do publicznego

wglądu w swoich siedzibach.

11

Operator systemu połączonego jest obowiązany do opracowania instrukcji ruchu i eksploatacji

sieci przesyłowej oraz instrukcji ruchu i eksploatacji sieci dystrybucyjnej. Przepisy

ust. 2-10 stosuje się odpowiednio.

12

Użytkownicy systemu, w tym odbiorcy, których urządzenia, instalacje lub sieci są przyłączone

do sieci operatora systemu gazowego lub systemu elektroenergetycznego, lub korzystający

z usług świadczonych przez tego operatora, są obowiązani stosować się do warunków

i wymagań oraz procedur postępowania i wymiany informacji określonych w instrukcji

zatwierdzonej przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki i ogłoszonej w Biuletynie

Urzędu Regulacji Energetyki. Instrukcja ta stanowi część umowy o świadczenie usług

przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych lub energii elektrycznej lub umowy kompleksowej.

1.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, na wniosek właściciela sieci przesyłowej, sieci

dystrybucyjnej, instalacji magazynowej lub instalacji skroplonego gazu ziemnego, wyznacza,

w drodze decyzji, na czas określony, operatora systemu przesyłowego, systemu dystrybucyjnego,

systemu magazynowania, systemu skraplania gazu ziemnego lub operatora systemu połączonego

oraz określa obszar, sieci lub instalacje, na których będzie wykonywana działalność

gospodarcza, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wyznacza się jednego operatora systemu przesyłowego

gazowego albo jednego operatora systemu połączonego gazowego i jednego operatora systemu

przesyłowego elektroenergetycznego albo jednego operatora systemu połączonego elektroenergetycznego.

3.

Operatorem systemu przesyłowego, systemu dystrybucyjnego, systemu magazynowania paliw

gazowych, systemu skraplania gazu ziemnego lub operatorem systemu połączonego może

być

1)

właściciel sieci przesyłowej, sieci dystrybucyjnej, instalacji magazynowej lub instalacji

skroplonego gazu ziemnego, posiadający koncesję na wykonywanie działalności gospodarczej

z wykorzystaniem tej sieci lub instalacji;

2)

przedsiębiorstwo energetyczne posiadające koncesję na wykonywanie działalności gospodarczej

w zakresie przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych lub energii elektrycznej, magazynowania

paliw gazowych, skraplania gazu ziemnego i regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego,

z którym właściciel sieci przesyłowej, sieci dystrybucyjnej, instalacji magazynowej

lub instalacji skroplonego gazu ziemnego zawarł umowę powierzającą temu przedsiębiorstwu

pełnienie obowiązków operatora z wykorzystaniem sieci lub instalacji będących jego

własnością.

4.

Powierzenie pełnienia obowiązków operatora systemu dystrybucyjnego może dotyczyć wykonywania

działalności gospodarczej w zakresie dystrybucji

1)

energii elektrycznej, jeżeli liczba odbiorców przyłączonych do sieci elektroenergetycznej

przedsiębiorstwa energetycznego, o którym mowa w ust. 1, jest nie większa niż sto

tysięcy, albo

2)

gazu ziemnego, jeżeli liczba odbiorców przyłączonych do sieci gazowej jest nie większa

niż sto tysięcy i sprzedaż paliw gazowych nie przekracza 100 mln m

5.

Umowa, o której mowa w ust. 3 pkt 2, powinna w szczególności określać

1)

obszar, na którym operator systemu przesyłowego lub systemu dystrybucyjnego, lub systemu

magazynowania paliw gazowych, lub systemu skraplania gazu ziemnego, lub systemu połączonego

będzie wykonywał działalność gospodarczą;

2)

zasady realizacji obowiązków, o których mowa w art. 9c, z wyszczególnieniem obowiązków

powierzonych do wykonywania bezpośrednio operatorowi systemu przesyłowego lub systemu

dystrybucyjnego, lub systemu magazynowania paliw gazowych, lub systemu skraplania

gazu ziemnego, lub systemu połączonego.

6.

Właściciel, o którym mowa w ust. 1, występuje z wnioskiem do Prezesa Urzędu Regulacji

Energetyki o wyznaczenie odpowiednio operatora systemu przesyłowego, dystrybucyjnego

gazowego albo elektroenergetycznego, systemu magazynowania paliw gazowych lub systemu

skraplania gazu ziemnego, w terminie 30 dni od dnia

1)

doręczenia decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki o udzieleniu temu właścicielowi

koncesji na wykonywanie działalności gospodarczej z wykorzystaniem tych sieci lub

instalacji, albo

2)

w którym właściciel zawarł umowę o powierzenie wykonywania obowiązków operatora z

przedsiębiorstwem, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, w odniesieniu do sieci lub instalacji

będących jego własnością.

7.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, wyznaczając operatora zgodnie z ust. 1, bierze

pod uwagę jego efektywność ekonomiczną, skuteczność zarządzania systemami gazowymi

lub systemami elektroenergetycznymi, bezpieczeństwo dostaw paliw gazowych lub energii

elektrycznej oraz spełnianie przez operatora warunków i kryteriów niezależności, o

których mowa w art. 9d ust. 1-2, a także okres obowiązywania jego koncesji.

8.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki odmawia wyznaczenia operatorem systemu gazowego,

systemu elektroenergetycznego, systemu magazynowania paliw gazowych, systemu skraplania

gazu ziemnego lub operatorem systemu połączonego przedsiębiorstwa energetycznego określonego

we wniosku, o którym mowa w ust. 1, jeżeli przedsiębiorstwo to nie dysponuje odpowiednimi

środkami ekonomicznymi lub technicznymi lub nie gwarantuje skutecznego zarządzania

systemem, lub nie spełnia warunków i kryteriów niezależności, o których mowa w art.

9d ust. 1-2, z zastrzeżeniem art. 9d ust. 7, lub gdy nie został spełniony warunek,

o którym mowa w art. 9k.

9.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki z urzędu wyznacza, w drodze decyzji, przedsiębiorstwo

energetyczne posiadające koncesję na przesyłanie lub dystrybucję paliw gazowych albo

energii elektrycznej, magazynowanie paliw gazowych lub skraplanie gazu ziemnego i

regazyfikację skroplonego gazu ziemnego, operatorem odpowiednio systemu przesyłowego

lub systemu dystrybucyjnego, lub systemu magazynowania, lub systemu skraplania gazu

ziemnego, w przypadku gdy

1)

właściciel, o którym mowa w ust. 1, nie złożył wniosku o wyznaczenie operatora systemu

gazowego lub operatora systemu elektroenergetycznego, który wykonywałby działalność

gospodarczą, korzystając z jego sieci lub instalacji;

2)

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki odmówił wyznaczenia operatora, który wykonywałby

działalność gospodarczą, korzystając z sieci lub instalacji określonej we wniosku,

o którym mowa w ust. 1.

10.

Wydając decyzję, o której mowa w ust. 9, Prezes Urzędu Regulacji Energetyki określa

obszar, instalacje lub sieci, na których operator będzie wykonywał działalność gospodarczą,

warunki realizacji kryteriów niezależności, o których mowa w art. 9d ust. 1-2, niezbędne

do realizacji zadań operatorów systemów, o których mowa w art. 9c.

11.

Właściciel sieci przesyłowej, sieci dystrybucyjnej, instalacji magazynowej lub instalacji

skroplonego gazu ziemnego jest obowiązany udostępniać operatorowi, wyznaczonemu zgodnie

z ust. 9, informacje oraz dokumenty niezbędne do realizacji zadań operatora oraz współdziałać

z tym operatorem.

1.

Sprzedawców z urzędu wyłania Prezes Urzędu Regulacji Energetyki w drodze przetargu.

W przetargu mogą uczestniczyć przedsiębiorstwa energetyczne posiadające koncesje na

obrót paliwami gazowymi lub energią elektryczną.

2.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki ogłasza, organizuje i przeprowadza przetarg.

3.

W ogłoszeniu o przetargu określa się

1)

zakres usług kompleksowych będących przedmiotem przetargu;

2

nazwę i siedzibę operatora systemu przesyłowego lub operatora systemu dystrybucyjnego

oraz obszar, dla którego będzie wyłoniony sprzedawca z urzędu;

3)

miejsce i termin udostępnienia dokumentacji przetargowej.

4.

Ogłoszenie o przetargu Prezes Urzędu Regulacji Energetyki publikuje w Biuletynie Urzędu

Regulacji Energetyki.

5.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki określa w dokumentacji przetargowej warunki, jakie

powinno spełniać przedsiębiorstwo energetyczne uczestniczące w przetargu, oraz wymagania,

jakim powinna odpowiadać oferta, a także kryteria oceny ofert; w dokumentacji przetargowej

mogą być określone warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie świadczenia

usług kompleksowych przez sprzedawcę z urzędu.

6.

Określając w dokumentacji przetargowej kryteria oceny ofert oraz dokonując wyboru

oferty na sprzedawcę z urzędu, Prezes Urzędu Regulacji Energetyki kieruje się

1)

doświadczeniem oferenta i efektywnością ekonomiczną wykonywanej przez niego działalności

gospodarczej;

2)

warunkami technicznymi oraz wysokością środków finansowych, jakie posiada oferent,

niezbędnymi do realizacji zadań sprzedawcy z urzędu.

7.

Dokumentacja przetargowa jest udostępniana za opłatą, która nie może przekroczyć kosztów

wykonania dokumentacji; opłata jest pobierana przez Urząd Regulacji Energetyki.

8.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, w drodze decyzji, unieważnia przetarg, jeżeli

zostały rażąco naruszone przepisy prawa.

9.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki uznaje, w drodze decyzji, przetarg za nierozstrzygnięty,

jeżeli

1)

żaden z uczestników nie spełnił warunków uczestnictwa w przetargu;

2)

w terminie wskazanym w dokumentacji przetargowej do przetargu nie przystąpiło żadne

przedsiębiorstwo energetyczne.

10

W przypadku niewyłonienia w drodze przetargu sprzedawcy z urzędu, Prezes Urzędu Regulacji

Energetyki, na okres 12 miesięcy, wyznacza z urzędu, w drodze decyzji, tego sprzedawcę,

biorąc pod uwagę możliwość wypełnienia przez niego obowiązków określonych w ustawie,

oraz określa obszar wykonywania przez niego działalności gospodarczej.

11.

Po wyłonieniu, w drodze przetargu, lub wyznaczeniu sprzedawcy z urzędu, Prezes Urzędu

Regulacji Energetyki dokonuje zmian w koncesji udzielonej przedsiębiorstwu energetycznemu

wyłonionemu lub wyznaczonemu na tego sprzedawcę, określając w niej

1)

warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie świadczenia usług kompleksowych;

2)

przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją paliw gazowych

lub energii elektrycznej, będące operatorem systemu, do którego są przyłączeni odbiorcy

paliw gazowych lub energii elektrycznej w gospodarstwie domowym niekorzystającym z

prawa wyboru sprzedawcy.

12.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, tryb ogłaszania

przetargu zapewniający właściwe poinformowanie o przetargu podmiotów nim zainteresowanych

oraz szczegółowe wymagania co do zawartości dokumentacji przetargowej, a także warunki

i tryb organizowania i przeprowadzania przetargu, kierując się potrzebą zapewnienia

przejrzystych warunków i kryteriów przetargu oraz równoprawnego traktowania jego uczestników.

1.

Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się wytwarzaniem energii elektrycznej w źródłach

przyłączonych do sieci, uwzględniając możliwości techniczne, jeżeli jest to konieczne

do zapewnienia bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej, a w szczególności zapewnienia

jakości dostarczanej energii, ciągłości i niezawodności jej dostarczania lub uniknięcia

zagrożenia bezpieczeństwa osób lub strat materialnych, jest obowiązane do

1)

wytwarzania energii elektrycznej lub pozostawania w gotowości do jej wytwarzania;

2)

utrzymywania rezerw mocy wytwórczych lub zapewnienia innych usług systemowych, w wysokości

i w sposób określony w umowie zawartej z operatorem systemu przesyłowego elektroenergetycznego

lub systemu połączonego elektroenergetycznego;

3)

utrzymywania zdolności źródeł do wytwarzania energii elektrycznej w ilości i jakości

wynikającej z zawartych umów sprzedaży oraz umów o świadczenie usług przesyłania lub

dystrybucji energii elektrycznej;

4)

współpracy z operatorem systemu elektroenergetycznego, do którego sieci źródło jest

przyłączone, w szczególności do przekazywania temu operatorowi niezbędnych informacji

o stanie urządzeń wytwórczych i wykonywania jego poleceń, na zasadach i warunkach

określonych w ustawie, przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 3, instrukcji,

o której mowa w art. 9g ust. 1, i umowie zawartej z operatorem systemu elektroenergetycznego.

2.

W celu zapewnienia bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej, operator systemu przesyłowego

elektroenergetycznego lub systemu połączonego elektroenergetycznego wydaje, stosownie

do planów działania, procedur i planów wprowadzania ograniczeń, o których mowa w przepisach

wydanych na podstawie art. 9 ust. 3 i art. 11 ust. 6, instrukcji, o której mowa w

art. 9g ust. 1, oraz postanowień umów o świadczenie usług przesyłania energii elektrycznej

zawartych z użytkownikami systemu, w tym z odbiorcami, polecenia dyspozytorskie wytwórcy,

operatorowi systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego oraz odbiorcom.

3.

Podczas wystąpienia zagrożenia bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej polecenia

operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub systemu połączonego elektroenergetycznego

są nadrzędne wobec poleceń operatora systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego.

4.

Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązane do uzgadniania

z operatorem systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub systemu połączonego elektroenergetycznego

planowanych postojów związanych z remontem jednostek wytwórczych, o których mowa w

art. 9c ust. 2 pkt 6.

5.

Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązane niezwłocznie

zgłosić operatorowi systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub systemu połączonego

elektroenergetycznego dane o ograniczeniach możliwości wytwarzania energii elektrycznej

lub ubytkach mocy jednostek wytwórczych, o których mowa w art. 9c ust. 2 pkt 6, w

stosunku do możliwości wytwarzania lub mocy osiągalnej wynikających z aktualnego stanu

technicznego tych jednostek, wraz z podaniem przyczyn tych ograniczeń lub ubytków.

6.

Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się wytwarzaniem energii elektrycznej w jednostce

wytwórczej przyłączonej do sieci przesyłowej lub koordynowanej sieci 110 kV jest obowiązane

udostępniać informacje niezbędne operatorowi systemu przesyłowego elektroenergetycznego

lub operatorowi systemu połączonego elektroenergetycznego do zapewnienia bezpieczeństwa

pracy krajowego systemu elektroenergetycznego oraz wypełnienia obowiązków, o których

mowa w art. 9c ust. 2 pkt 12.

Operator systemu przesyłowego działa w formie spółki akcyjnej, której jedynym akcjonariuszem

jest Skarb Państwa.

1.

Potwierdzeniem wytworzenia energii elektrycznej w wysokosprawnej kogeneracji jest

świadectwo pochodzenia tej energii, zwane dalej „świadectwem pochodzenia z kogeneracji”.

Świadectwo pochodzenia z kogeneracji wydaje się oddzielnie dla energii elektrycznej

wytworzonej w wysokosprawnej kogeneracji w jednostce kogeneracji

1)

opalanej paliwami gazowymi lub o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej źródła poniżej

1 MW;

1a

opalanej metanem uwalnianym i ujmowanym przy dołowych robotach górniczych w czynnych,

likwidowanych lub zlikwidowanych kopalniach węgla kamiennego lub gazem uzyskiwanym

z przetwarzania biomasy w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych;

2

innej niż wymienionej w pkt 1 i 1a.

1a

W jednostce kogeneracji, w której są spalane paliwa gazowe lub metan uwalniany i ujmowany

przy dołowych robotach górniczych w czynnych, likwidowanych lub zlikwidowanych kopalniach

węgla kamiennego lub gaz uzyskiwany z przetwarzania biomasy w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych wspólnie z innymi paliwami, do energii elektrycznej wytwarzanej w wysokosprawnej

kogeneracji

1)

w jednostce kogeneracji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, zalicza się część energii elektrycznej

odpowiadającą udziałowi energii chemicznej paliwa gazowego,

2)

w jednostce kogeneracji, o której mowa w ust. 1 pkt 1a, zalicza się część energii

elektrycznej odpowiadającą udziałowi energii chemicznej metanu uwalnianego i ujmowanego

przy dołowych robotach górniczych w czynnych, likwidowanych lub zlikwidowanych kopalniach

węgla kamiennego lub gazu uzyskiwanego z przetwarzania biomasy w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych

- w energii chemicznej paliw zużywanych do wytwarzania energii, obliczaną na podstawie

rzeczywistych wartości opałowych tych paliw.

1b

Dla jednostki energii elektrycznej wyprodukowanej w wysokosprawnej kogeneracji, o

której mowa w ust. 1 pkt 1 i 1a, wydaje się tylko jedno świadectwo pochodzenia z kogeneracji.

2.

Świadectwo pochodzenia z kogeneracji określa w szczególności

1)

nazwę i adres przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się wytwarzaniem energii

elektrycznej w wysokosprawnej kogeneracji;

2)

lokalizację, typ i moc zainstalowaną elektryczną jednostki kogeneracji, w której energia

elektryczna została wytworzona;

3

ilość, rodzaj i średnią wartość opałową paliw, z których została wytworzona energia

elektryczna i ciepło w jednostce kogeneracji;

4)

ilość ciepła użytkowego w kogeneracji i sposoby jego wykorzystania;

5)

dane dotyczące ilości energii elektrycznej objętej świadectwem pochodzenia z kogeneracji,

wytworzonej w wysokosprawnej kogeneracji w określonej jednostce kogeneracji;

6)

okres, w którym została wytworzona energia elektryczna w wysokosprawnej kogeneracji;

7)

ilość zaoszczędzonej energii pierwotnej wyrażoną w procentach, kwalifikującą do uznania

energii elektrycznej za wytworzoną w wysokosprawnej kogeneracji;

8

kwalifikację jednostki kogeneracji do jednostek, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 1a

albo pkt 2 lub w art. 9a ust. 8d.

3.

Świadectwo pochodzenia z kogeneracji wydaje Prezes Urzędu Regulacji Energetyki na

wniosek przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się wytwarzaniem energii elektrycznej

w wysokosprawnej kogeneracji, złożony za pośrednictwem operatora systemu elektroenergetycznego,

na którego obszarze działania znajduje się jednostka kogeneracji określona we wniosku,

w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku. Do wydawania świadectw pochodzenia z

kogeneracji stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego o wydawaniu zaświadczeń.

4.

Wniosek, o którym mowa w ust. 3, zawiera

1)

nazwę i adres przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się wytwarzaniem energii

elektrycznej w wysokosprawnej kogeneracji;

2)

określenie lokalizacji, typu i mocy zainstalowanej elektrycznej jednostki kogeneracji,

w której energia elektryczna została wytworzona;

3

określenie rodzaju i średniej wartości opałowej paliw, z których została wytworzona

energia elektryczna i ciepło w jednostce kogeneracji, oraz ilości tych paliw ustalone

na podstawie pomiarów dokonanych za pomocą oznaczonych urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych;

4)

określenie, na podstawie pomiarów dokonanych za pomocą oznaczonych urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych,

ilości ciepła użytkowego w kogeneracji, z podziałem na sposoby jego wykorzystania;

5)

określenie, na podstawie pomiarów dokonanych za pomocą oznaczonych urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych,

danych dotyczących ilości energii elektrycznej wytworzonej w wysokosprawnej kogeneracji

w danej jednostce kogeneracji;

6)

określenie okresu, w którym została wytworzona energia elektryczna w wysokosprawnej

kogeneracji;

7)

określenie ilości energii pierwotnej wyrażonej w procentach, która została zaoszczędzona,

kwalifikującej do uznania energii elektrycznej za wytworzoną w wysokosprawnej kogeneracji

obliczonej na podstawie referencyjnych wartości dla wytwarzania rozdzielonego;

8

informacje o spełnieniu warunków uprawniających do wydania świadectwa pochodzenia

z kogeneracji, dla energii elektrycznej wytworzonej w jednostce kogeneracji, o której

mowa w ust. 1 pkt 1, 1a albo 2 lub w art. 9a ust. 8d;

9)

(uchylony).

5.

Wniosek, o którym mowa w ust. 3, jest sporządzany na podstawie danych dotyczących

wytworzenia energii elektrycznej w wysokosprawnej kogeneracji, obejmującego jeden

lub więcej następujących po sobie miesięcy kalendarzowych danego roku kalendarzowego

oraz planowanej w tym roku średniorocznej sprawności przemiany energii chemicznej

paliwa w energię elektryczną lub mechaniczną i ciepło użytkowe w kogeneracji.

6.

Wniosek, o którym mowa w ust. 3, przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się wytwarzaniem

energii elektrycznej w wysokosprawnej kogeneracji przedkłada operatorowi systemu elektroenergetycznego

w terminie do 14. dnia następnego miesiąca po zakończeniu okresu wytworzenia energii

elektrycznej objętej tym wnioskiem.

7.

W przypadku gdy wniosek, o którym mowa w ust. 3, jest składany za okres

1)

roku kalendarzowego należy dołączyć do niego sprawozdanie, o którym mowa w ust. 10,

sporządzone na podstawie uzyskanej w tym okresie rzeczywistej średniorocznej sprawności

przemiany energii chemicznej paliwa w energię elektryczną lub mechaniczną i ciepło

użytkowe w kogeneracji;

2)

krótszy niż określony w pkt 1 - dane ilościowe zawarte w tym wniosku podaje się łącznie

za okres objęty tym wnioskiem, z podziałem na poszczególne miesiące.

8.

Operator systemu elektroenergetycznego przekazuje Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki

wniosek, o którym mowa w ust. 3, w terminie 14 dni od dnia jego otrzymania, wraz z

potwierdzeniem danych dotyczących ilości energii elektrycznej określonych na podstawie

wskazań urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych, o których mowa w ust. 4 pkt 5.

9.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki odmawia wydania świadectwa pochodzenia z kogeneracji,

jeżeli wniosek, o którym mowa w ust. 3, został przedłożony operatorowi systemu elektroenergetycznego

po upływie terminu, o którym mowa w ust. 6. Odmowa wydania świadectwa pochodzenia

z kogeneracji następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.

10.

Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 3, przedkłada Prezesowi Urzędu

Regulacji Energetyki do dnia 15 lutego każdego roku sprawozdanie zawierające dane,

o których mowa w ust. 4, dotyczące jednostki kogeneracji za okres poprzedniego roku

kalendarzowego, określone na podstawie rzeczywistej średniorocznej sprawności przemiany

energii chemicznej paliwa w energię elektryczną lub mechaniczną i ciepło użytkowe

w kogeneracji; do wniosku należy dołączyć schemat zespołu urządzeń wchodzących w skład

jednostki kogeneracji.

11

Wraz ze sprawozdaniem, o którym mowa w ust. 10, przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące

się wytwarzaniem energii elektrycznej w wysokosprawnej kogeneracji przedkłada Prezesowi

Urzędu Regulacji Energetyki

1)

opinię akredytowanej jednostki, o której mowa w ust. 16, sporządzaną na podstawie

badania przeprowadzonego w przedsiębiorstwie energetycznym dla danej jednostki kogeneracji,

stwierdzającą prawidłowość danych zawartych w sprawozdaniu oraz zasadność składania

wniosku o wydanie świadectw pochodzenia z kogeneracji dla energii elektrycznej wytworzonej

w poprzednim roku kalendarzowym, oraz

2)

wniosek o wydanie odpowiedniej ilości świadectw pochodzenia z kogeneracji dla energii

elektrycznej, w przypadku wystąpienia niedoboru ilości energii elektrycznej wynikającej

z wydanych temu przedsiębiorstwu świadectw pochodzenia z kogeneracji w stosunku do

rzeczywistej ilości energii elektrycznej wytworzonej w wysokosprawnej kogeneracji

przez daną jednostkę kogeneracji w poprzednim roku kalendarzowym i wykazanej w sprawozdaniu,

lub

3)

wniosek o umorzenie odpowiedniej ilości świadectw pochodzenia z kogeneracji dla energii

elektrycznej, w przypadku wystąpienia nadwyżki ilości energii elektrycznej wynikającej

z wydanych temu przedsiębiorstwu świadectw pochodzenia z kogeneracji w stosunku do

rzeczywistej ilości energii elektrycznej wytworzonej w wysokosprawnej kogeneracji

przez daną jednostkę kogeneracji w poprzednim roku kalendarzowym i wykazanej w sprawozdaniu;

tak umorzone świadectwa pochodzenia z kogeneracji nie stanowią podstawy do rozliczenia

obowiązku, o którym mowa w art. 9a ust. 8.

12

Do wydawania świadectw pochodzenia z kogeneracji, o których mowa w ust. 11 pkt 2,

przepisy ust. 1-4, 6, 8 i 9 stosuje się odpowiednio.

13

Do umarzania świadectw pochodzenia z kogeneracji, o których mowa w ust. 11 pkt 3,

przepisy art. 9e ust. 13 i 15-17 oraz art. 9m ust. 2 stosuje się odpowiednio.

14

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki umarza świadectwo pochodzenia z kogeneracji wydane

dla energii elektrycznej, o której mowa w art. 9a ust. 8d.

15

Do świadectw pochodzenia z kogeneracji, o których mowa w ust. 14, przepisów art. 9m

nie stosuje się.

16.

Polskie Centrum Akredytacji przekazuje Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki, na jego

wniosek, wykaz akredytowanych jednostek, które zatrudniają osoby o odpowiednich kwalifikacjach

technicznych z zakresu kogeneracji oraz zapewniają niezależność w przedstawianiu wyników

badań, o których mowa w ust. 11 pkt 1, a także przekazuje informacje o jednostkach,

którym udzielono akredytacji, ograniczono zakres akredytacji, zawieszono lub cofnięto

akredytację.

1

Przepisy art. 9e ust. 6-13a i 15-17 stosuje się do

1)

praw majątkowych wynikających ze świadectw pochodzenia z kogeneracji i przeniesienia

tych praw;

2)

prowadzenia rejestru świadectw pochodzenia z kogeneracji przez podmiot prowadzący

giełdę towarową w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych i organizujący na tej giełdzie obrót prawami majątkowymi wynikającymi ze świadectw

pochodzenia z kogeneracji lub przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej rynek regulowany w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi i organizujący obrót prawami majątkowymi wynikającymi ze świadectw pochodzenia z

kogeneracji;

3)

wydawania dokumentu stwierdzającego prawa majątkowe wynikające ze świadectw pochodzenia

z kogeneracji, przez podmiot, o którym mowa w pkt 2;

4)

opłat za wpis do rejestru świadectw pochodzenia z kogeneracji oraz za dokonane zmiany

w tym rejestrze;

5)

wniosków o umorzenie przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki świadectw pochodzenia

z kogeneracji i trybu ich umorzenia;

6)

wygaśnięcia praw majątkowych wynikających ze świadectw pochodzenia z kogeneracji;

7)

przekazywania, przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki, podmiotowi, o którym mowa

w pkt 2, informacji o wydanych i umorzonych świadectwach pochodzenia z kogeneracji.

2.

Prawom majątkowym wynikającym ze świadectw pochodzenia z kogeneracji odpowiada określona

ilość energii elektrycznej wytworzonej w wysokosprawnej kogeneracji, wyrażona z dokładnością

do jednej kWh.

3.

Świadectwo pochodzenia z kogeneracji umorzone do dnia 31 marca danego roku kalendarzowego

przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki, obejmujące energię elektryczną z kogeneracji

wytworzoną w poprzednich latach kalendarzowych, jest uwzględniane przy rozliczeniu

wykonania obowiązku określonego w art. 9a ust. 8, w poprzednim roku kalendarzowym.

1.

Minister właściwy do spraw gospodarki, co cztery lata, sporządza raport oceniający

postęp osiągnięty w zwiększaniu udziału energii elektrycznej wytwarzanej w wysokosprawnej

kogeneracji w całkowitej krajowej produkcji energii elektrycznej i przedkłada go Komisji

Europejskiej w terminie przez nią wyznaczonym.

2.

Minister właściwy do spraw gospodarki ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku

Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, raport, o którym mowa w ust.

1, w terminie do dnia 21 lutego danego roku, w którym występuje obowiązek sporządzenia

raportu.

3.

Minister właściwy do spraw gospodarki informuje Komisję Europejską o podjętych działaniach

ułatwiających dostęp do systemu elektroenergetycznego przedsiębiorstwom energetycznym

zajmującym się wytwarzaniem energii elektrycznej w wysokosprawnej kogeneracji w jednostkach

kogeneracji o mocy elektrycznej zainstalowanej poniżej 1 MW.

1.

Potwierdzeniem wytworzenia biogazu rolniczego oraz wprowadzenia go do sieci dystrybucyjnej

gazowej jest świadectwo pochodzenia biogazu rolniczego, zwane dalej „świadectwem pochodzenia

biogazu”.

2.

Świadectwo pochodzenia biogazu zawiera

1)

nazwę i adres przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się wytwarzaniem biogazu

rolniczego;

2)

określenie lokalizacji i znamionowej wydajności instalacji, w której biogaz rolniczy

został wytworzony;

3)

dane dotyczące ilości biogazu rolniczego objętego świadectwem pochodzenia biogazu;

4)

dane dotyczące ekwiwalentnej ilości energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnych

źródłach energii, obliczonej w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie

art. 9a ust. 11;

5)

określenie okresu, w którym biogaz rolniczy został wytworzony.

3.

Świadectwo pochodzenia biogazu wydaje Prezes Urzędu Regulacji Energetyki na wniosek

przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się wytwarzaniem biogazu rolniczego, złożony

za pośrednictwem operatora systemu dystrybucyjnego gazowego, na którego obszarze działania

znajduje się instalacja wytwarzania biogazu rolniczego określona we wniosku, w terminie

14 dni od dnia otrzymania wniosku. Do wydawania świadectw pochodzenia biogazu stosuje

się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego o wydawaniu zaświadczeń.

4.

Wniosek, o którym mowa w ust. 3, zawiera

1)

nazwę i adres przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się wytwarzaniem biogazu

rolniczego;

2)

określenie lokalizacji i znamionowej wydajności instalacji, w której biogaz rolniczy

został wytworzony;

3)

dane dotyczące ilości biogazu rolniczego objętego świadectwem pochodzenia biogazu;

4)

dane dotyczące ekwiwalentnej ilości energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnych

źródłach energii, obliczonej w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie

art. 9a ust. 11 i odpowiadającej ilości biogazu rolniczego wytworzonego w określonej

instalacji;

5)

określenie okresu, w którym biogaz rolniczy został wytworzony.

5.

Okres, o którym mowa w ust. 2 pkt 5 i ust. 4 pkt 5, obejmuje jeden lub więcej następujących

po sobie miesięcy kalendarzowych danego roku kalendarzowego.

6.

Wniosek, o którym mowa w ust. 3, przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się wytwarzaniem

biogazu rolniczego przedkłada operatorowi systemu dystrybucyjnego gazowego, w terminie

45 dni od dnia zakończenia okresu wytworzenia danej ilości biogazu rolniczego objętej

tym wnioskiem.

7.

Operator systemu dystrybucyjnego gazowego przekazuje Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki

wniosek, o którym mowa w ust. 3, w terminie 14 dni od dnia jego otrzymania, wraz z

potwierdzeniem danych dotyczących ilości wytwarzanego biogazu rolniczego wprowadzanego

do sieci gazowej dystrybucyjnej, określonych na podstawie wskazań urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych.

Urządzenia pomiarowo-rozliczeniowe zapewnia wytwarzający biogaz rolniczy.

8.

Przepisy art. 9e ust. 5a-17 stosuje się odpowiednio do praw majątkowych wynikających

ze świadectw pochodzenia biogazu, przeniesienia tych praw oraz rejestru tych świadectw.

1.

Działalność gospodarcza w zakresie wytwarzania biogazu rolniczego lub wytwarzania

energii elektrycznej z biogazu rolniczego jest działalnością regulowaną w rozumieniu

przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447, z późn. zm., zwanej dalej „ustawą o swobodzie działalności gospodarczej”, i wymaga wpisu do rejestru

przedsiębiorstw energetycznych zajmujących się wytwarzaniem biogazu rolniczego.

2.

Organem prowadzącym rejestr, o którym mowa w ust. 1, jest Prezes Agencji Rynku Rolnego,

zwany dalej „organem rejestrowym”.

3.

Przepisy art. 3, art. 5 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 2-8, art. 6-8 oraz art. 9 ust. 1, ustawy

o biokomponentach i biopaliwach ciekłych stosuje się odpowiednio do przedsiębiorstw energetycznych wykonujących działalność,

o której mowa w ust. 1.

4.

Przez rażące naruszenie warunków wymaganych do wykonywania działalności gospodarczej

w rozumieniu art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy wymienionej w ust. 3, rozumie się naruszenie

przez przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie,

o którym mowa w ust. 1, obowiązków, o których mowa w art. 9r ust. 1 pkt 1 i 2.

5.

Organ rejestrowy przekazuje Prezesowi URE informacje o zmianach dokonywanych w rejestrze,

o którym mowa w ust. 1, w terminie 7 dni od dnia dokonania tych zmian.

6

Przepisy art. 9e ust. 18 pkt 1, 2 i 4 stosuje się odpowiednio do przedsiębiorstw zajmujących

się wytwarzaniem biogazu rolniczego i wprowadzaniem go do sieci dystrybucyjnej gazowej.

7

Przedsiębiorstwa wykonujące działalność gospodarczą w zakresie, o którym mowa w ust.

1, oraz podmioty realizujące lub planujące realizację projektów inwestycyjnych wykonują

obowiązek określony w rozporządzeniu Rady (UE, EURATOM) nr 617/2010 z dnia 24 czerwca 2010 r. w sprawie

zgłaszania Komisji projektów inwestycyjnych dotyczących infrastruktury energetycznej

w Unii Europejskiej oraz uchylającym rozporządzenie (WE) nr 736/96

(Dz. Urz. UE L 180 z 15.07.2010, str. 7), zwanym dalej „rozporządzeniem Rady (UE, EURATOM) nr 617/2010”, poprzez przekazanie

organowi rejestrowemu informacji dotyczących infrastruktury energetycznej służącej

do wytwarzania energii elektrycznej z biogazu rolniczego (instalacje o mocy elektrycznej

co najmniej 20 MW).

1.

Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność, o której mowa w art. 9p ust.

1, jest obowiązane do

1)

wykorzystywania surowców, o których mowa w art. 3 pkt 20a;

2)

prowadzenia dokumentacji dotyczącej

a)

ilości i rodzajów surowców wykorzystanych do wytworzenia biogazu rolniczego lub do

wytworzenia energii elektrycznej z biogazu rolniczego,

b)

ilości wytworzonego biogazu rolniczego, z wyszczególnieniem ilości biogazu rolniczego

wprowadzonego do sieci dystrybucyjnej gazowej, wykorzystanego do wytworzenia energii

elektrycznej w układzie rozdzielonym lub kogeneracyjnym lub wykorzystanego w inny

sposób,

c)

ilości ciepła i energii elektrycznej wytworzonej z biogazu rolniczego w układzie rozdzielonym

lub kogeneracyjnym;

3)

przekazywania Prezesowi Agencji Rynku Rolnego, w terminie 45 dni po zakończeniu kwartału,

sprawozdań kwartalnych zawierających informacje, o których mowa w pkt 2, według wzoru

opracowanego i udostępnionego przez Agencję Rynku Rolnego.

2.

Prezes Agencji Rynku Rolnego na podstawie danych zawartych w rejestrze przedsiębiorstw

energetycznych zajmujących się wytwarzaniem biogazu rolniczego, oraz sprawozdań kwartalnych,

o których mowa w ust. 1 pkt 3, sporządza zbiorczy raport roczny zawierający

1)

wykaz przedsiębiorstw energetycznych wykonujących działalność, o której mowa w art.

9p ust. 1;

2)

informacje, o których mowa ust. 1 pkt 2.

3.

Zbiorczy raport roczny, o którym mowa w ust. 2, Prezes Agencji Rynku Rolnego przekazuje

1)

ministrom właściwym do spraw: gospodarki, rynków rolnych oraz środowiska,

2)

Prezesowi URE

- do dnia 15 marca następnego roku.

1.

Organ rejestrowy jest uprawniony do kontroli wykonywania działalności gospodarczej,

o której mowa w art. 9p ust. 1.

2.

Czynności kontrolne wykonują pracownicy organu rejestrowego na podstawie pisemnego

upoważnienia oraz po okazaniu legitymacji służbowej.

3.

Osoby upoważnione do przeprowadzenie kontroli są uprawnione do

1)

wstępu na teren nieruchomości, obiektów, lokali lub ich części, gdzie jest wykonywana

działalność, o której mowa w art. 9p ust. 1;

2)

żądania ustnych lub pisemnych wyjaśnień, okazania dokumentów lub innych nośników informacji

oraz udostępniania danych mających związek z przedmiotem kontroli.

4.

Z przeprowadzonej kontroli sporządza się protokół, który powinien zawierać także wnioski

i zalecenia oraz informację o sposobie złożenia zastrzeżeń co do jego treści. Termin

do złożenia zastrzeżeń nie może być krótszy niż 7 dni od dnia doręczenia protokołu.

5.

W przypadku odmowy podpisania protokołu przez kontrolowanego przeprowadzający kontrolę

zamieszcza stosowną adnotację w tym protokole.

6.

Organ rejestrowy może upoważnić do przeprowadzenia kontroli inny organ administracji

wyspecjalizowany w kontroli danego rodzaju działalności; przepisy ust. 2-5 stosuje

się odpowiednio.

Przedsiębiorstwa energetyczne zajmujące się wytwarzaniem energii elektrycznej, w tym

w źródłach odnawialnych z wyłączeniem wytwarzania energii elektrycznej z biogazu rolniczego,

przesyłaniem energii elektrycznej lub paliw gazowych, magazynowaniem paliw gazowych,

skraplaniem gazu ziemnego lub regazyfikacją skroplonego gazu ziemnego oraz podmioty

realizujące lub planujące realizację projektów inwestycyjnych wykonują obowiązek określony

w rozporządzeniu Rady (UE, EURATOM) nr 617/2010 poprzez przekazanie Prezesowi Urzędu

Regulacji Energetyki informacji dotyczących infrastruktury energetycznej w sektorach

gazu ziemnego i energii elektrycznej, w zakresie określonym w pkt 2 lub 3 załącznika

do powyższego rozporządzenia.

Do dnia wyłonienia sprzedawcy z urzędu, podmiotem obowiązanym do zakupu energii elektrycznej

wytworzonej w odnawialnych źródłach energii, o którym mowa w art. 9a ust. 6 ustawy

zmienianej w art. 1, przyłączonych do sieci dystrybucyjnej lub przesyłowej, jest podmiot

wykonujący zadania sprzedawcy z urzędu.

Świadectwa potwierdzające posiadane kwalifikacje w zakresie eksploatacji urządzeń,

instalacji lub sieci wydane przez komisje kwalifikacyjne na podstawie dotychczasowych

przepisów stają się świadectwami bezterminowymi z wyłączeniem świadectw potwierdzających

kwalifikacje zawodowe osób zajmujących się eksploatacją urządzeń, instalacji lub sieci,

a świadczących usługi na rzecz konsumentów, mikro, małych i średnich przedsiębiorców,

które zachowują ważność do czasu upływu terminu, na jaki zostały wydane.

1

Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się wytwarzaniem energii elektrycznej lub

ciepła jest obowiązane utrzymywać zapasy paliw w ilości zapewniającej utrzymanie ciągłości

dostaw energii elektrycznej lub ciepła do odbiorców, z zastrzeżeniem ust. 1a-1d.

1a

Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, może obniżyć ilość zapasów

paliw poniżej wielkości określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 6, jeżeli

jest to niezbędne do zapewnienia ciągłości dostaw energii elektrycznej lub ciepła,

w przypadku

1)

wytworzenia, na polecenie właściwego operatora systemu elektroenergetycznego, energii

elektrycznej w ilości wyższej od średniej ilości energii elektrycznej wytworzonej

w analogicznym okresie w ostatnich trzech latach, lub

2)

nieprzewidzianego istotnego zwiększenia produkcji energii elektrycznej lub ciepła,

lub

3)

wystąpienia, z przyczyn niezależnych od przedsiębiorstwa energetycznego, nieprzewidzianych,

istotnych ograniczeń w dostawach paliw zużywanych do wytwarzania energii elektrycznej

lub ciepła.

1b

W przypadku, o którym mowa w ust. 1a, przedsiębiorstwo energetyczne jest obowiązane

do uzupełnienia zapasów paliw do wielkości określonych w przepisach wydanych na podstawie

ust. 6, w terminie nie dłuższym niż dwa miesiące od ostatniego dnia miesiąca, w którym

rozpoczęto ich obniżanie.

1c

W przypadku gdy uzupełnienie zapasów paliw, z przyczyn niezależnych od przedsiębiorstwa

energetycznego, nie jest możliwe w terminie, o którym mowa w ust. 1b, Prezes Urzędu

Regulacji Energetyki, na pisemny wniosek przedsiębiorstwa energetycznego, może, w

drodze decyzji, wskazać dłuższy termin ich uzupełnienia do wielkości określonej w

przepisach wydanych na podstawie ust. 6, biorąc pod uwagę zapewnienie ciągłości dostaw

energii elektrycznej lub ciepła do odbiorców. Termin ten nie może być jednak dłuższy

niż cztery miesiące od ostatniego dnia miesiąca, w którym rozpoczęto obniżanie zapasów

paliw.

1d

Wniosek, o którym mowa w ust. 1c, przedsiębiorstwo energetyczne składa nie później

niż na 30 dni przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 1b. Wniosek zawiera szczegółowe

uzasadnienie i harmonogram uzupełnienia zapasów.

1e

Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązane informować

1)

operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub operatora systemu połączonego

elektroenergetycznego o zużyciu i stanie zapasów paliw zużywanych do wytwarzania energii

elektrycznej w źródłach przyłączonych do sieci przesyłowej lub koordynowanej sieci

110 kV; informacja ta jest przekazywana wraz z informacją o stanie urządzeń wytwórczych;

2)

Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki o obniżeniu ilości zapasów paliw poniżej wielkości

określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 6 oraz o sposobie i terminie ich

uzupełnienia wraz z uzasadnieniem.

1f

Informację, o której mowa w ust. 1e pkt 2, przedsiębiorstwo energetyczne przekazuje

w formie pisemnej najpóźniej w trzecim dniu od dnia, w którym rozpoczęto obniżanie

ilości zapasów paliw poniżej wielkości określonych w przepisach wydanych na podstawie

ust. 6.

2

Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązane umożliwiać

przeprowadzenie kontroli w zakresie

1)

zgodności wielkości zapasów paliw z wielkościami określonymi w przepisach wydanych

na podstawie ust. 6;

2)

uzupełnienia zapasów paliw w terminie, o którym mowa w ust. 1b lub 1c;

3)

obniżenia zapasów paliw poniżej wielkości określonych w przepisach wydanych na podstawie

ust. 6, w przypadkach, o których mowa w ust. 1a.

3.

Kontrolę, o której mowa w ust. 2, przeprowadza się na podstawie pisemnego upoważnienia

wydanego przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki, które powinno zawierać

1)

oznaczenie osoby dokonującej kontroli;

2)

nazwę kontrolowanego przedsiębiorstwa energetycznego;

3)

określenie zakresu kontroli.

4.

Osoby upoważnione przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki do dokonywania kontroli

są uprawnione do

1)

wstępu na teren nieruchomości i do miejsc, gdzie są gromadzone i utrzymywane zapasy;

2)

analizy dokumentów dotyczących ewidencjonowania zapasów.

5.

Z przeprowadzonej kontroli sporządza się protokół i przedstawia organom kontrolowanego

przedsiębiorstwa.

6.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, wielkości

zapasów paliw, o których mowa w ust. 1, sposób ich gromadzenia oraz szczegółowy tryb

przeprowadzania kontroli stanu zapasów, uwzględniając rodzaj działalności gospodarczej,

możliwości techniczne i organizacyjne w zakresie gromadzenia zapasów.

1.

Obowiązek, o którym mowa w art. 9a ust. 8-8d ustawy zmienianej w art. 1, stosuje się

do dnia 31 marca 2013 r.

2.

Do świadectw pochodzenia z kogeneracji wydanych dla energii elektrycznej wytworzonej

w wysokosprawnej kogeneracji w jednostkach kogeneracji, o których mowa w art. 9l ust.

1 pkt 1a ustawy zmienianej w art. 1, obowiązek, o którym mowa w art. 9a ust. 8-8d

ustawy zmienianej w art. 1, stosuje się do dnia 31 marca 2019 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie sześciu miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

art. 1 pkt 24, który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1

W przypadku zagrożenia

1)

bezpieczeństwa energetycznego Rzeczypospolitej Polskiej polegającego na długookresowym

braku równowagi na rynku paliwowo-energetycznym,

2)

bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej,

3)

bezpieczeństwa osób,

4)

wystąpieniem znacznych strat materialnych

- na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub jego części mogą być wprowadzone na

czas oznaczony ograniczenia w sprzedaży paliw stałych oraz w dostarczaniu i poborze

energii elektrycznej lub ciepła.

2

Ograniczenia w sprzedaży paliw stałych polegają na sprzedaży tych paliw na podstawie

wydanych odbiorcom upoważnień do zakupu określonej ilości paliw.

3

Ograniczenia w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej lub ciepła polegają na

1)

ograniczeniu maksymalnego poboru mocy elektrycznej oraz dobowego poboru energii elektrycznej;

2)

zmniejszeniu lub przerwaniu dostaw ciepła.

4.

Ograniczenia wprowadzone na zasadach określonych w ust. 2 i 3 podlegają kontroli w

zakresie przestrzegania ich stosowania.

5.

Organami uprawnionymi do kontroli stosowania ograniczeń są

1

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki - w odniesieniu do dostarczanej sieciami energii

elektrycznej;

2

wojewodowie - w odniesieniu do paliw stałych oraz ciepła;

3)

organy właściwe w sprawach regulacji gospodarki paliwami i energią, o których mowa

w art. 21a - w odniesieniu do jednostek wymienionych w tym przepisie.

6.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb wprowadzania

ograniczeń, o których mowa w ust. 1, biorąc pod uwagę znaczenie odbiorców dla gospodarki

i funkcjonowania państwa, w szczególności zadania wykonywane przez tych odbiorców.

6a

Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 6, określa w szczególności

1)

sposób wprowadzania ograniczeń w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej lub w

dostarczaniu ciepła, umożliwiający odbiorcom tej energii i ciepła dostosowanie się

do tych ograniczeń w określonym czasie;

2)

rodzaje odbiorców objętych ograniczeniami w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej

lub w dostarczaniu ciepła;

3)

zakres i okres ochrony odbiorców przed wprowadzonymi ograniczeniami w dostarczaniu

i poborze energii elektrycznej lub w dostarczaniu ciepła;

4)

zakres planów wprowadzania ograniczeń w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej

lub w dostarczaniu ciepła oraz sposób określania w nich wielkości tych ograniczeń;

5)

sposób podawania do publicznej wiadomości informacji o ograniczeniach w dostarczaniu

i poborze energii elektrycznej lub w dostarczaniu ciepła.

6b.

(uchylony).

7

Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw gospodarki, w drodze rozporządzenia,

może wprowadzić na czas oznaczony, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub jego

części, ograniczenia w sprzedaży paliw stałych oraz w dostarczaniu i poborze energii

elektrycznej i ciepła, w przypadku wystąpienia zagrożeń, o których mowa w ust. 1.

8.

Przedsiębiorstwa energetyczne nie ponoszą odpowiedzialności za skutki ograniczeń wprowadzonych

rozporządzeniem, o którym mowa w ust. 7.

9

Minister właściwy do spraw gospodarki informuje niezwłocznie Komisję Europejską i

państwa członkowskie Unii Europejskiej oraz państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia

o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym o

1)

wprowadzonych ograniczeniach, o których mowa w ust. 7, w zakresie dostarczania i poboru

energii elektrycznej;

2)

podjętych działaniach i środkach dla usunięcia stanu zagrożenia bezpieczeństwa dostaw

energii elektrycznej, o których mowa w art. 11c ust. 2 i 3.

(uchylony).

(uchylony).

1.

Zagrożenie bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej może powstać w szczególności

w następstwie

1)

działań wynikających z wprowadzenia stanu nadzwyczajnego;

2)

katastrofy naturalnej albo bezpośredniego zagrożenia wystąpienia awarii technicznej

w rozumieniu art. 3 ustawy z dnia 18 kwietnia 2002 r. o stanie klęski żywiołowej

(Dz. U. Nr 62, poz. 558, z późn. zm.;

3)

wprowadzenia embarga, blokady, ograniczenia lub braku dostaw paliw lub energii elektrycznej

z innego kraju na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, lub zakłóceń w funkcjonowaniu

systemów elektroenergetycznych połączonych z krajowym systemem elektroenergetycznym;

4)

strajku lub niepokojów społecznych;

5)

obniżenia dostępnych rezerw zdolności wytwórczych poniżej niezbędnych wielkości, o

których mowa w art. 9g ust. 4 pkt 9, lub braku możliwości ich wykorzystania.

2.

W przypadku powstania zagrożenia bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej, operator

systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub systemu połączonego elektroenergetycznego

1)

podejmuje we współpracy z użytkownikami systemu elektroenergetycznego, w tym z odbiorcami

energii elektrycznej, wszelkie możliwe działania przy wykorzystaniu dostępnych środków

mających na celu usunięcie tego zagrożenia i zapobieżenie jego negatywnym skutkom;

2)

może wprowadzić ograniczenia w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej lub jego części do czasu wejścia w życie przepisów wydanych

na podstawie art. 11 ust. 7, lecz nie dłużej niż na okres 72 godzin.

3.

Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub systemu połączonego elektroenergetycznego

niezwłocznie powiadamia ministra właściwego do spraw gospodarki oraz Prezesa Urzędu

Regulacji Energetyki o wystąpieniu zagrożenia bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej,

podjętych działaniach i środkach w celu usunięcia tego zagrożenia i zapobieżenia jego

negatywnym skutkom oraz zgłasza konieczność wprowadzenia ograniczeń na podstawie art.

11 ust. 7.

4.

Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub systemu połączonego elektroenergetycznego,

w terminie 60 dni od dnia zniesienia ograniczeń, przedkłada ministrowi właściwemu

do spraw gospodarki i Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki raport zawierający ustalenia

dotyczące przyczyn powstałego zagrożenia bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej,

zasadności podjętych działań i zastosowanych środków w celu jego usunięcia, staranności

i dbałości operatorów systemu elektroenergetycznego oraz użytkowników systemu, w tym

odbiorców energii elektrycznej, o zapewnienie bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej.

5.

Raport, o którym mowa w ust. 4, zawiera także wnioski i propozycje działań oraz określa

środki mające zapobiec w przyszłości wystąpieniu zagrożenia bezpieczeństwa dostaw

energii elektrycznej.

6.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, w terminie 30 dni od dnia otrzymania raportu,

o którym mowa w ust. 4, przedstawia ministrowi właściwemu do spraw gospodarki opinię

do tego raportu, zawierającą w szczególności ocenę wystąpienia okoliczności, o których

mowa w art. 11e ust. 1.

1.

W sytuacji wystąpienia zagrożenia bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej w następstwie

zdarzeń, o których mowa w art. 11c ust. 1, operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego

lub systemu połączonego elektroenergetycznego podejmuje w szczególności następujące

działania

1)

wydaje wytwórcy polecenia uruchomienia, odstawienia, zmiany obciążenia lub odłączenia

od sieci jednostki wytwórczej centralnie dysponowanej;

2)

dokonuje zakupów interwencyjnych mocy lub energii elektrycznej;

3)

wydaje właściwemu operatorowi systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego polecenia

uruchomienia, odstawienia, zmiany obciążenia lub odłączenia od sieci jednostki wytwórczej

przyłączonej do sieci dystrybucyjnej na obszarze jego działania, która nie jest jednostką

wytwórczą centralnie dysponowaną;

4)

wydaje właściwemu operatorowi systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego polecenia

zmniejszenia ilości pobieranej energii elektrycznej przez odbiorców końcowych przyłączonych

do sieci dystrybucyjnej na obszarze jego działania lub przerwania zasilania niezbędnej

liczby odbiorców końcowych przyłączonych do sieci dystrybucyjnej na tym obszarze;

5)

po wyczerpaniu wszystkich możliwych działań zmierzających do pokrycia zapotrzebowania

na energię elektryczną wydaje odbiorcom końcowym, przyłączonym bezpośrednio do sieci

przesyłowej, polecenia zmniejszenia ilości pobieranej energii elektrycznej lub odłączenia

od sieci urządzeń i instalacji należących do tych odbiorców, zgodnie z planem wprowadzania

ograniczeń;

6)

dokonuje zmniejszenia wielkości zdolności przesyłowych wymiany międzysystemowej.

2.

W okresie wykonywania działań, o których mowa w ust. 1, użytkownicy systemu, w tym

odbiorcy energii elektrycznej, są obowiązani stosować się do poleceń operatora systemu

elektroenergetycznego, o ile wykonanie tych poleceń nie stwarza bezpośredniego zagrożenia

życia lub zdrowia osób.

3.

W okresie występowania zagrożenia bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej operatorzy

systemu elektroenergetycznego mogą wprowadzać ograniczenia w świadczonych usługach

przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, w zakresie niezbędnym do usunięcia

tego zagrożenia.

4.

Operatorzy systemu elektroenergetycznego pokrywają koszty poniesione przez przedsiębiorstwa

energetyczne zajmujące się wytwarzaniem energii elektrycznej w związku z działaniami,

o których mowa w ust. 1.

5.

Koszty poniesione przez operatorów systemu elektroenergetycznego w związku z działaniami,

o których mowa w ust. 1, stanowią koszty uzasadnione działalności, o których mowa

w art. 45 ust. 1 pkt 2.

1.

Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub systemu połączonego elektroenergetycznego,

który w następstwie okoliczności za które ponosi odpowiedzialność wprowadził ograniczenia

lub dopuścił się niedbalstwa przy dokonywaniu oceny zasadności wprowadzenia tych ograniczeń,

odpowiada na zasadach określonych w ust. 2-4 za szkody powstałe u użytkowników krajowego

systemu elektroenergetycznego, w tym odbiorców energii elektrycznej przyłączonych

do sieci na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej objętym ograniczeniami, w wyniku

zastosowania środków i działań, o których mowa w art. 11c i art. 11d, w szczególności

z powodu przerw lub ograniczeń w dostarczaniu energii elektrycznej.

2.

Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub systemu połączonego elektroenergetycznego

odpowiada za szkody powstałe w wyniku wprowadzonych ograniczeń wyłącznie w granicach

szkody rzeczywistej poniesionej przez użytkowników systemu elektroenergetycznego,

w tym odbiorców energii elektrycznej, w związku z uszkodzeniem, zniszczeniem lub utratą

przez nich rzeczy ruchomej, lub uszkodzeniem albo zniszczeniem nieruchomości, z zastrzeżeniem

ust. 3-9 oraz art. 11 ust. 8.

3.

Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub systemu połączonego elektroenergetycznego

ponosi odpowiedzialność z tytułu szkód, o których mowa w ust. 1, w stosunku do odbiorcy

energii elektrycznej w gospodarstwie domowym do wysokości 5000 zł (pięć tysięcy zł).

4.

Całkowita odpowiedzialność operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub

operatora systemu połączonego elektroenergetycznego, z tytułu szkód, o których mowa

w ust. 1, gdy przerwy lub ograniczenia dotyczyły następującej liczby użytkowników

systemu, w tym odbiorców energii elektrycznej w systemie elektroenergetycznym

1)

do 25 000 odbiorców - nie może być wyższa niż 25 000 000 zł (dwadzieścia pięć milionów

zł);

2)

od 25 001 do 100 000 odbiorców - nie może być wyższa niż 75 000 000 zł (siedemdziesiąt

pięć milionów zł);

3)

od 100 001 do 200 000 odbiorców - nie może być wyższa niż 150 000 000 zł (sto pięćdziesiąt

milionów zł);

4)

od 200 001 do 1 000 000 odbiorców - nie może być wyższa niż 200 000 000 zł (dwieście

milionów zł);

5)

ponad 1 000 000 odbiorców - nie może być wyższa niż 250 000 000 zł (dwieście pięćdziesiąt

milionów zł).

5.

Operatorzy systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego, w odniesieniu do systemu

dystrybucyjnego, w zakresie objętym ograniczeniami, sporządzają i przekazują niezwłocznie

operatorowi systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub operatorowi systemu połączonego

elektroenergetycznego informacje o liczbie użytkowników systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego,

w tym odbiorców energii elektrycznej przyłączonych do sieci dystrybucyjnej objętych

ograniczeniami, wraz z wykazem udokumentowanych szkód poniesionych przez tych użytkowników,

w tym odbiorców, powstałych w wyniku zastosowania środków, o których mowa w art. 11c

i art. 11d, z uwzględnieniem ust. 3 i 7-9.

6.

W przypadku gdy łączna wartość szkód przekracza odpowiednią kwotę całkowitej odpowiedzialności,

o której mowa w ust. 4, kwotę odszkodowania należnego użytkownikowi systemu elektroenergetycznego,

w tym odbiorcy energii elektrycznej, o których mowa w ust. 1, obniża się proporcjonalnie

w takim samym stosunku, w jakim całkowita kwota odszkodowania, która znajduje zastosowanie

zgodnie z ust. 4, pozostaje do łącznej wartości szkód powstałych u tych użytkowników,

w tym odbiorców.

7.

Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub systemu połączonego elektroenergetycznego

nie ponosi odpowiedzialności z tytułu szkód, o których mowa w ust. 1, powstałych u

użytkownika systemu elektroenergetycznego, w tym odbiorcy energii elektrycznej, jeżeli

kwota odszkodowania byłaby niższa niż 100 zł.

8.

W zakresie wynikającym z podjętych działań i zastosowanych środków, o których mowa

w art. 11c i art. 11d, w szczególności z przerw i ograniczeń w dostarczaniu i poborze

energii elektrycznej, bonifikaty za niedotrzymanie standardów jakościowych obsługi

odbiorców lub parametrów jakościowych energii elektrycznej, określonych w przepisach

wydanych na podstawie art. 9 ust. 3 i 4 - nie przysługują.

9.

Użytkownik systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego, w tym odbiorca energii elektrycznej,

zgłasza żądanie naprawienia szkody operatorowi systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego,

do sieci którego dany użytkownik, w tym odbiorca, jest przyłączony.

10.

Żądanie naprawienia szkód, o których mowa w ust. 1, należy zgłosić właściwemu operatorowi

systemu elektroenergetycznego przed upływem 180 dni od dnia zniesienia ograniczeń.

Po upływie tego terminu roszczenie o naprawienie tych szkód wygasa.

11.

Wypłacone przez operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub systemu połączonego

elektroenergetycznego kwoty odszkodowania za szkody poniesione przez użytkowników

tego systemu, w tym odbiorców energii elektrycznej, w wyniku podjętych działań i zastosowanych

środków, o których mowa w art. 11c i art. 11d, pomniejszone o kwoty, które operator

ten uzyskał od użytkowników, w tym odbiorców, którzy przyczynili się do powstania

stanu zagrożenia, nie stanowią dla tego operatora kosztu uzasadnionego, o którym mowa

w art. 45 ust. 1 pkt 2.

Ograniczenia w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej, o których mowa w art.

11, lub działania i środki, o których mowa w art. 11c i art. 11d oraz w art. 16 rozporządzenia (WE) nr 714/2009 Parlamentu Europejskiego

i Rady z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie warunków dostępu do sieci w odniesieniu do

transgranicznej wymiany energii elektrycznej i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1228/2003

(Dz. Urz. UE L 211 z 14.08.2009, str. 15-35), powinny

1)

powodować jak najmniejsze zakłócenia w funkcjonowaniu rynku energii elektrycznej;

2)

być stosowane

a)

w zakresie niezbędnym do przywrócenia prawidłowego funkcjonowania systemu elektroenergetycznego,

b)

na podstawie kryteriów przyjętych dla bieżącego bilansowania systemu elektroenergetycznego

i zarządzania ograniczeniami systemowymi;

3)

być podejmowane w uzgodnieniu z właściwymi operatorami systemów przesyłowych elektroenergetycznych,

stosownie do postanowień umów, w szczególności dotyczących wymiany informacji.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, w terminie 60 dni od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy, ogłosi w Biuletynie Urzędu Regulacji Energetyki jednostkową opłatę zastępczą

Ozm, o której mowa w art. 9a ust. 8a ustawy zmienianej w art. 1, obowiązującą w 2010 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Naczelnym organem administracji rządowej właściwym w sprawach polityki energetycznej

jest Minister Gospodarki

2.

Zadania Ministra Gospodarki

1)

przygotowanie projektu polityki energetycznej państwa i koordynowanie jej realizacji;

2)

określanie szczegółowych warunków planowania i funkcjonowania systemów zaopatrzenia

w paliwa i energię, w trybie i zakresie ustalonych w ustawie;

3)

nadzór nad bezpieczeństwem zaopatrzenia w paliwa gazowe i energię elektryczną oraz

nadzór nad funkcjonowaniem krajowych systemów energetycznych w zakresie określonym

ustawą;

4)

współdziałanie z wojewodami i samorządami terytorialnymi w sprawach planowania i realizacji

systemów zaopatrzenia w paliwa i energię;

5)

koordynowanie współpracy z międzynarodowymi organizacjami rządowymi w zakresie określonym

ustawą;

6)

(uchylony).

3.

(uchylony).

Minister właściwy do spraw gospodarki wykonuje uprawnienia Skarbu Państwa, określone

w art. 2 pkt 5 lit. a, art. 5a oraz art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r.

o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa

(Dz. U. Nr 106, poz. 493, z późn. zm. w stosunku do operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego.

Przepisy art. 9a ust. 8-8d, art. 9l ust. 11-15, art. 9m, art. 23 ust. 2 pkt 3 lit.

e i pkt 21 oraz art. 56 ust. 1 pkt 1a i ust. 2a pkt 3 ustawy wymienionej w art. 1,

w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w zakresie obowiązków uzyskania i przedstawienia

do umorzenia świadectw pochodzenia z kogeneracji oraz uiszczenia opłaty zastępczej,

stosuje się do dnia 31 marca 2013 r.

Pierwsze podanie do publicznej wiadomości informacji, o których mowa w art. 9c ust.

3 pkt 9a lit. f ustawy zmienianej w art. 1, nastąpi w terminie 30 dni od dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy.

Celem polityki energetycznej państwa jest zapewnienie bezpieczeństwa energetycznego

kraju, wzrostu konkurencyjności gospodarki i jej efektywności energetycznej, a także

ochrony środowiska.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 9a ust. 8-8d, art. 9c ust. 6 i 7 oraz art. 56 ust. 2a pkt 3 ustawy wymienionej

w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca

2007 r.;

2)

art. 23 ust. 2 pkt 18 lit. a ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2008 r.

1.

W terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, operator systemu

przesyłowego lub systemu połączonego przedłoży Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki

instrukcję, o której mowa w art. 9g ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, dostosowaną

do wymagań przepisów zmienionych niniejszą ustawą.

2.

W terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy

1)

operatorzy systemu elektroenergetycznego przedłożą Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki

do uzgodnienia projekty planów rozwoju, o którym mowa w art. 16 ust. 2a,

2)

przedsiębiorstwa energetyczne zajmujące się wytwarzaniem energii elektrycznej przedłożą

Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki pierwszą informację, o której mowa w art. 16

ust. 12

- ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Polityka energetyczna państwa określa w szczególności

1)

bilans paliwowo-energetyczny kraju;

2)

zdolności wytwórcze krajowych źródeł paliw i energii;

3)

zdolności przesyłowe, w tym połączenia transgraniczne;

4)

efektywność energetyczną gospodarki;

5)

działania w zakresie ochrony środowiska;

6)

rozwój wykorzystania odnawialnych źródeł energii;

7)

wielkości i rodzaje zapasów paliw;

8)

kierunki restrukturyzacji i przekształceń własnościowych sektora paliwowo-energetycznego;

9)

kierunki prac naukowo-badawczych;

10)

współpracę międzynarodową.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

W terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, właściciel, o którym

mowa w art. 9h ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą

1)

wystąpi z wnioskiem do Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki o wyznaczenie go odpowiednio

operatorem systemu dystrybucyjnego gazowego lub elektroenergetycznego, systemu magazynowania

paliw gazowych, systemu skraplania gazu ziemnego albo

2)

powierzy innemu przedsiębiorstwu energetycznemu, w drodze umowy, pełnienie odpowiednio

obowiązków operatora systemu przesyłowego, systemu dystrybucyjnego, systemu magazynowania,

systemu skraplania gazu ziemnego lub systemu połączonego i wystąpi z wnioskiem do

Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki o wyznaczenie tego przedsiębiorstwa operatorem

dla jego sieci lub instalacji.

2.

Przepisy ust. 1 stosuje się do właściciela sieci lub instalacji, o którym mowa w art.

9h ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, dla których

w dniu wejścia w życie tej ustawy nie wyznaczono operatora systemu przesyłowego, systemu

dystrybucyjnego, systemu magazynowania, systemu skraplania gazu ziemnego lub systemu

połączonego albo dla których właściciel ten nie wystąpił przed tym dniem z wnioskiem

do Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki o wyznaczenie operatora.

1.

Polityka energetyczna państwa jest opracowywana zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju

kraju i zawiera

1)

ocenę realizacji polityki energetycznej państwa za poprzedni okres;

2)

część prognostyczną obejmującą okres nie krótszy niż 20 lat;

3)

program działań wykonawczych na okres 4 lat zawierający instrumenty jego realizacji.

2.

Politykę energetyczną państwa opracowuje się co 4 lata.

1.

Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw gospodarki, przyjmuje politykę

energetyczną państwa.

2.

Minister właściwy do spraw gospodarki ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku

Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, przyjętą przez Radę Ministrów

politykę energetyczną państwa.

1.

Minister właściwy do spraw gospodarki opracowuje, w terminie do dnia 30 czerwca każdego

roku, sprawozdanie z wyników monitorowania bezpieczeństwa dostaw paliw gazowych.

2.

Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, zawiera informacje obejmujące w szczególności

1)

źródła i kierunki zaopatrzenia gospodarki krajowej w paliwa gazowe oraz możliwości

dysponowania tymi źródłami;

2)

stan infrastruktury technicznej sektora gazowego;

3)

działania podejmowane dla pokrycia szczytowego zapotrzebowania na paliwa gazowe oraz

postępowanie w przypadku niedoborów ich dostaw;

4)

przewidywane zapotrzebowanie na paliwa gazowe;

5)

planowane lub będące w budowie zdolności przesyłowe paliw gazowych.

3.

Minister właściwy do spraw gospodarki opracowuje co dwa lata, w terminie do dnia 30

czerwca danego roku, sprawozdanie z wyników monitorowania bezpieczeństwa dostaw energii

elektrycznej.

4.

Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 3, zawiera informacje dotyczące bezpieczeństwa

dostaw energii elektrycznej obejmujące w szczególności

1)

prognozę równoważenia dostaw energii elektrycznej z zapotrzebowaniem na tę energię

w kolejnych 5 latach oraz możliwości równoważenia dostaw w okresie od 5 lat do co

najmniej 15 lat, licząc od dnia sporządzenia sprawozdania;

2)

bezpieczeństwo pracy sieci elektroenergetycznej;

3)

źródła i kierunki zaopatrzenia gospodarki krajowej w energię elektryczną oraz możliwości

dysponowania tymi źródłami;

4)

stan infrastruktury technicznej sektora elektroenergetycznego;

5)

działania podejmowane dla pokrycia szczytowego zapotrzebowania na energię elektryczną

oraz postępowanie w przypadku niedoborów jej dostaw;

6)

planowane lub będące w budowie nowe moce wytwórcze energii elektrycznej;

7)

zamierzenia inwestycyjne w okresie najbliższych co najmniej 5 lat, w odniesieniu do

zapewnienia zdolności przesyłowych połączeń międzysystemowych oraz linii elektroenergetycznych

wewnętrznych, wpływające w sposób istotny na pokrycie bieżącego i przewidywanego zapotrzebowania

kraju na energię elektryczną oraz na zdolności przesyłowe połączeń międzysystemowych.

5.

W sprawozdaniu, o którym mowa w ust. 3, w części dotyczącej zamierzeń inwestycyjnych,

o których mowa w ust. 4 pkt 7, należy uwzględnić

1)

zasady zarządzania ograniczeniami przesyłowymi określone w rozporządzeniu (WE) nr 714/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 lipca 2009 r.

w sprawie warunków dostępu do sieci w odniesieniu do transgranicznej wymiany energii

elektrycznej i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1228/2003;

2)

istniejące i planowane linie przesyłowe;

3)

przewidywane modele (strukturę) wytwarzania, dostaw, wymiany transgranicznej i zużycia

energii elektrycznej, umożliwiające stosowanie mechanizmów zarządzania popytem na

energię elektryczną;

4)

regionalne, krajowe i europejskie cele w zakresie zrównoważonego rozwoju, w tym projekty

stanowiące element osi projektów priorytetowych, określonych w załączniku I do decyzji nr 1364/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 września 2006 r.

ustanawiającej wytyczne dla transeuropejskich sieci energetycznych oraz uchylającej

decyzję 96/391/WE i decyzję nr 1229/2003/WE

(Dz. Urz. UE L 262 z 22.09.2006, str. 1).

6.

Sprawozdania, o których mowa w ust. 1 i 3, zawierają także wnioski wynikające z monitorowania

bezpieczeństwa dostaw paliw gazowych lub energii elektrycznej.

7.

Minister właściwy do spraw gospodarki zamieszcza, na swoich stronach internetowych

w Biuletynie Informacji Publicznej, sprawozdania, o których mowa w ust. 1 i 3, do

dnia 31 lipca danego roku.

8.

Sprawozdania, o których mowa w ust. 1 i 3, minister właściwy do spraw gospodarki przekazuje

Komisji Europejskiej do dnia 31 sierpnia

1)

co roku - dotyczące gazu ziemnego;

2)

co 2 lata - dotyczące energii elektrycznej.

1.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki we współpracy z ministrem właściwym do spraw Skarbu

Państwa oraz Prezesem Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów opracowuje sprawozdanie

dotyczące nadużywania pozycji dominującej przez przedsiębiorstwa energetyczne i ich

zachowań sprzecznych z zasadami konkurencji na rynku energii elektrycznej oraz przekazuje

je, do dnia 31 lipca każdego roku, Komisji Europejskiej.

2.

Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, zawiera informacje o

1)

zmianie struktury właścicielskiej przedsiębiorstw energetycznych działających na rynku

energii elektrycznej;

2)

podjętych działaniach mających na celu zapewnienie wystarczającej różnorodności uczestników

rynku i zwiększenia konkurencji;

3)

połączeniach z systemami innych państw;

4

przedsięwzięciach zapewniających konkurencję na rynku energii elektrycznej i służących

rozwojowi połączeń międzysystemowych oraz o praktykach ograniczających konkurencję.

(uchylony).

Minister właściwy do spraw gospodarki przekazuje do Komisji Europejskiej informacje

dotyczące infrastruktury energetycznej w sektorach ropy naftowej, gazu ziemnego, energii

elektrycznej, w tym energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych, biopaliw oraz dotyczącej

wychwytywania i składowania dwutlenku węgla emitowanego przez te sektory będących

w obszarze zainteresowania Unii Europejskiej, o których mowa w rozporządzeniu Rady

(UE, EURATOM) nr 617/2010.

Wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy decyzje w sprawie wyznaczenia

operatorem systemu przesyłowego, systemu dystrybucyjnego, systemu magazynowania paliw

gazowych, systemu skraplania gazu ziemnego lub systemu połączonego zachowują ważność

przez okres, na który zostały wydane.

1.

Przedsiębiorstwa energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją paliw gazowych

lub energii sporządzają dla obszaru swojego działania plany rozwoju w zakresie zaspokojenia

obecnego i przyszłego zapotrzebowania na paliwa gazowe lub energię, uwzględniając

miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego albo kierunki rozwoju gminy określone

w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy.

2

Przedsiębiorstwa, o których mowa w ust. 1, sporządzają plany rozwoju w zakresie zaspokojenia

obecnego i przyszłego zapotrzebowania na paliwa gazowe i energię, na okresy nie krótsze

niż 3 lata, z zastrzeżeniem ust. 2a.

2a

Operator systemu elektroenergetycznego sporządza plan rozwoju w zakresie zaspokojenia

obecnego i przyszłego zapotrzebowania na energię elektryczną, na okresy nie krótsze

niż 5 lat, oraz prognozy dotyczące stanu bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej

na okresy nie krótsze niż 15 lat.

2b

Plan rozwoju w zakresie zaspokojenia obecnego i przyszłego zapotrzebowania na energię

elektryczną opracowany przez operatora systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego

powinien uwzględniać plan rozwoju opracowany przez operatora systemu przesyłowego

elektroenergetycznego lub systemu połączonego elektroenergetycznego.

3.

Plany, o których mowa w ust. 1, obejmują w szczególności

1)

przewidywany zakres dostarczania paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła;

2)

przedsięwzięcia w zakresie modernizacji, rozbudowy albo budowy sieci oraz ewentualnych

nowych źródeł paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła, w tym źródeł odnawialnych;

2a)

przedsięwzięcia w zakresie modernizacji, rozbudowy lub budowy połączeń z systemami

gazowymi albo z systemami elektroenergetycznymi innych państw;

3)

przedsięwzięcia racjonalizujące zużycie paliw i energii u odbiorców;

4)

przewidywany sposób finansowania inwestycji;

5)

przewidywane przychody niezbędne do realizacji planów;

6)

przewidywany harmonogram realizacji inwestycji.

3a

Plan, o którym mowa w ust. 2a, powinien także określać wielkość zdolności wytwórczych

i ich rezerw, preferowane lokalizacje i strukturę nowych źródeł, zdolności przesyłowych

lub dystrybucyjnych w systemie elektroenergetycznym i stopnia ich wykorzystania, a

także działania i przedsięwzięcia zapewniające bezpieczeństwo dostaw energii elektrycznej.

4.

Plany, o których mowa w ust. 1, powinny zapewniać minimalizację nakładów i kosztów

ponoszonych przez przedsiębiorstwo energetyczne, tak aby nakłady i koszty nie powodowały

w poszczególnych latach nadmiernego wzrostu cen i stawek opłat dla paliw gazowych,

energii elektrycznej lub ciepła, przy zapewnieniu ciągłości, niezawodności i jakości

dostaw.

5.

W celu racjonalizacji przedsięwzięć inwestycyjnych, przy sporządzaniu planów, o których

mowa w ust. 1, przedsiębiorstwa energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją

paliw gazowych lub energii są obowiązane współpracować z przyłączonymi podmiotami

oraz gminami, na których obszarze przedsiębiorstwa te wykonują działalność gospodarczą;

współpraca powinna polegać w szczególności na

1)

przekazywaniu przyłączonym podmiotom informacji o planowanych przedsięwzięciach w

takim zakresie, w jakim przedsięwzięcia te będą miały wpływ na pracę urządzeń przyłączonych

do sieci albo na zmianę warunków przyłączenia lub dostawy paliw gazowych lub energii;

2)

zapewnieniu spójności między planami przedsiębiorstw energetycznych a założeniami

i planami, o których mowa w art. 19 i 20.

6.

Projekty planów, o których mowa w ust. 1, podlegają uzgodnieniu z Prezesem Urzędu

Regulacji Energetyki, z wyłączeniem planów rozwoju przedsiębiorstw energetycznych

wykonujących działalność gospodarczą w zakresie przesyłania lub dystrybucji

1)

paliw gazowych, dla mniej niż 50 odbiorców, którym przedsiębiorstwo to dostarcza rocznie

mniej niż 50 mln m

2)

energii elektrycznej, dla mniej niż 100 odbiorców, którym przedsiębiorstwo to dostarcza

rocznie mniej niż 50 GWh tej energii;

3)

ciepła.

7

Przedsiębiorstwa energetyczne przedkładają Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki corocznie,

do dnia 1 marca, sprawozdanie z realizacji planów, o których mowa w ust. 1.

8

Operator systemu elektroenergetycznego dokonuje co 3 lata oceny realizacji planu,

o którym mowa w ust. 2a. Na podstawie dokonanej oceny, operator systemu elektroenergetycznego

przedkłada Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki do uzgodnienia zmiany tego planu.

9

Gminy, przedsiębiorstwa energetyczne lub odbiorcy końcowi paliw gazowych lub energii

elektrycznej udostępniają nieodpłatnie przedsiębiorstwom energetycznym, o których

mowa w ust. 1 lub 2a, informacje, o których mowa w ust. 3 pkt 1-3, z zachowaniem przepisów

o ochronie informacji niejawnych lub innych informacji prawnie chronionych.

10

Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub systemu połączonego elektroenergetycznego,

określając w planie, o którym mowa w ust. 2a, poziom połączeń międzysystemowych elektroenergetycznych,

bierze w szczególności pod uwagę

1)

krajowe, regionalne i europejskie cele w zakresie zrównoważonego rozwoju, w tym projekty

stanowiące element osi projektów priorytetowych określonych w załączniku I do decyzji,

o której mowa w art. 15b ust. 5 pkt 4;

2)

istniejące połączenia międzysystemowe elektroenergetyczne i ich wykorzystanie w sposób

możliwie najefektywniejszy;

3)

zachowanie właściwych proporcji między kosztami budowy nowych połączeń międzysystemowych

elektroenergetycznych a korzyściami wynikającymi z ich budowy dla odbiorców końcowych.

11

Przedsiębiorstwa energetyczne zajmujące się wytwarzaniem energii elektrycznej w źródłach

o łącznej mocy zainstalowanej nie niższej niż 50 MW sporządzają prognozy na okres

15 lat obejmujące w szczególności wielkość produkcji energii elektrycznej, przedsięwzięcia

w zakresie modernizacji, rozbudowy istniejących lub budowy nowych źródeł oraz dane

techniczno-ekonomiczne dotyczące typu i wielkości tych źródeł, ich lokalizacji oraz

rodzaju paliwa wykorzystywanego do wytwarzania energii elektrycznej.

12

Przedsiębiorstwo energetyczne, co 3 lata, aktualizuje prognozy, o których mowa w ust.

11, i informuje o tych prognozach Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki oraz operatorów

systemów elektroenergetycznych, do których sieci jest przyłączone, z zachowaniem przepisów

o ochronie informacji niejawnych i innych informacji prawnie chronionych.

13

Operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego i przedsiębiorstwo energetyczne

zajmujące się wytwarzaniem energii elektrycznej przyłączone do sieci przesyłowej przekazują

operatorowi systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub systemu połączonego elektroenergetycznego

informacje o strukturze i wielkościach zdolności wytwórczych i dystrybucyjnych przyjętych

w planach, o których mowa w ust. 2a, lub prognozach, o których mowa w ust. 11, stosownie

do postanowień instrukcji opracowanej przez operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego

lub operatora systemu połączonego elektroenergetycznego.

14

Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją energii elektrycznej

dokonuje aktualizacji planu, o którym mowa w ust. 1, nie rzadziej niż co 3 lata, uwzględniając

zmiany w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego albo, w przypadku braku

takiego planu, zgodnie z ustaleniami zawartymi w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania

przestrzennego gminy.

1

W przypadku możliwości wystąpienia długookresowego zagrożenia bezpieczeństwa dostaw

energii elektrycznej, po stwierdzeniu przez ministra właściwego do spraw gospodarki

na podstawie sprawozdania, o którym mowa w art. 15b ust. 3, że istniejące i będące

w trakcie budowy moce wytwórcze energii elektrycznej oraz przedsięwzięcia racjonalizujące

jej zużycie nie zapewniają długookresowego bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej,

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki ogłasza, organizuje i przeprowadza przetarg na

budowę nowych mocy wytwórczych energii elektrycznej lub realizację przedsięwzięć zmniejszających

zapotrzebowanie na tę energię.

2.

W ogłoszeniu o przetargu określa się przedmiot przetargu, jego zakres, warunki uczestnictwa,

rodzaje instrumentów ekonomiczno-finansowych określone w odrębnych przepisach, umożliwiających

budowę nowych mocy wytwórczych lub realizację przedsięwzięć zmniejszających zapotrzebowanie

na energię elektryczną na warunkach preferencyjnych, oraz miejsce i termin udostępnienia

dokumentacji przetargowej.

3

Do przetargu stosuje się odpowiednio przepisy art. 9i ust. 4-9.

3a

W przetargu mogą uczestniczyć także podmioty niebędące przedsiębiorstwami energetycznymi.

4.

Przed skierowaniem ogłoszenia o przetargu do Biuletynu Urzędu Regulacji Energetyki

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki uzgadnia z ministrem właściwym do spraw finansów

publicznych i z innymi właściwymi organami administracji państwowej rodzaje instrumentów,

o których mowa w ust. 2.

5.

Określając w dokumentacji przetargowej kryteria oceny ofert oraz dokonując wyboru

oferty na budowę nowych mocy wytwórczych energii elektrycznej lub realizację przedsięwzięć

zmniejszających zapotrzebowanie na tę energię, Prezes Urzędu Regulacji Energetyki

kieruje się

1)

polityką energetyczną państwa;

2)

bezpieczeństwem systemu elektroenergetycznego;

3)

wymaganiami dotyczącymi ochrony zdrowia i środowiska oraz bezpieczeństwa publicznego;

4)

efektywnością energetyczną i ekonomiczną przedsięwzięcia;

5)

lokalizacją budowy nowych mocy wytwórczych energii elektrycznej;

6)

rodzajem paliw przeznaczonych do wykorzystania w nowych mocach wytwórczych energii

elektrycznej.

6.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki przekazuje Komisji Europejskiej warunki przetargu

w terminie umożliwiającym ich opublikowanie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

co najmniej na 6 miesięcy przed dniem zamknięcia składania ofert o przystąpieniu do

przetargu.

7.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki zawiera z uczestnikiem przetargu, którego oferta

została wybrana, umowę, w której określa się w szczególności obowiązki uczestnika,

rodzaje instrumentów, o których mowa w ust. 2, oraz zasady rozliczania wsparcia finansowego

wynikającego z tych instrumentów.

8

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

wymagania co do zawartości dokumentacji przetargowej na budowę nowych mocy wytwórczych

energii elektrycznej lub na realizację przedsięwzięć zmniejszających zapotrzebowanie

na energię elektryczną oraz warunki i tryb organizowania i przeprowadzania przetargu,

w tym powoływania i pracy komisji przetargowej, kierując się potrzebą zapewnienia

przejrzystych warunków i kryteriów przetargu oraz równoprawnego traktowania jego uczestników.

1.

Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub systemu połączonego elektroenergetycznego

realizuje w pierwszej kolejności działania niezbędne w celu zapewnienia bezpieczeństwa

dostaw energii elektrycznej, ochrony interesów odbiorców i ochrony środowiska.

2.

Zysk operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub systemu połączonego

elektroenergetycznego w rozumieniu ustawy z dnia 1 grudnia 1995 r. o wpłatach z zysku przez jednoosobowe spółki Skarbu

Państwa

(Dz. U. Nr 154, poz. 792, z 2006 r. Nr 183, poz. 1353 oraz z 2012 r. poz. 596) przeznacza się w pierwszej kolejności na finansowanie realizacji zadań i obowiązków,

o których mowa w art. 9c ust. 2.

Uchwalenie przez gminę pierwszych założeń do planu zaopatrzenia w ciepło, energię

elektryczną i paliwa gazowe, o których mowa w art. 19 ustawy zmienianej w art. 1,

lub ich aktualizacja powinna nastąpić w terminie 2 lat od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

Samorząd województwa uczestniczy w planowaniu zaopatrzenia w energię i paliwa na obszarze

województwa w zakresie określonym w art. 19 ust. 5 oraz bada zgodność planów zaopatrzenia

w energię i paliwa z polityką energetyczną państwa.

Pierwsze opublikowanie raportu, o którym mowa w art. 23 ust. 2d ustawy zmienianej

w art. 1, nastąpi w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

Do zadań własnych gminy w zakresie zaopatrzenia w energię elektryczną, ciepło i paliwa

gazowe należy

1)

planowanie i organizacja zaopatrzenia w ciepło, energię elektryczną i paliwa gazowe

na obszarze gminy;

2)

planowanie oświetlenia miejsc publicznych i dróg znajdujących się na terenie gminy;

3)

finansowanie oświetlenia ulic, placów i dróg publicznych znajdujących się na terenie

gminy;

4

planowanie i organizacja działań mających na celu racjonalizację zużycia energii i

promocję rozwiązań zmniejszających zużycie energii na obszarze gminy.

2

Gmina realizuje zadania, o których mowa w ust. 1, zgodnie z

1)

miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu

- z kierunkami rozwoju gminy zawartymi w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania

przestrzennego gminy;

2)

odpowiednim programem ochrony powietrza przyjętym na podstawie art. 91 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska

(Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150, z późn. zm..

3.

Przepisy ust. 1 pkt 2 i 3 nie mają zastosowania do autostrad i dróg ekspresowych w

rozumieniu przepisów o autostradach płatnych.

3a.

(uchylony).

4.

(uchylony).

Przepisy art. 49a ust. 1 i 2 ustawy zmienianej w art. 1, stosuje się do energii elektrycznej

niesprzedanej do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

Wójt (burmistrz, prezydent miasta) opracowuje projekt założeń do planu zaopatrzenia

w ciepło, energię elektryczną i paliwa gazowe, zwany dalej „projektem założeń”.

2

Projekt założeń sporządza się dla obszaru gminy co najmniej na okres 15 lat i aktualizuje

co najmniej raz na 3 lata.

3.

Projekt założeń powinien określać

1)

ocenę stanu aktualnego i przewidywanych zmian zapotrzebowania na ciepło, energię elektryczną

i paliwa gazowe;

2)

przedsięwzięcia racjonalizujące użytkowanie ciepła, energii elektrycznej i paliw gazowych;

3

możliwości wykorzystania istniejących nadwyżek i lokalnych zasobów paliw i energii,

z uwzględnieniem energii elektrycznej i ciepła wytwarzanych w odnawialnych źródłach

energii, energii elektrycznej i ciepła użytkowego wytwarzanych w kogeneracji oraz

zagospodarowania ciepła odpadowego z instalacji przemysłowych;

3a

możliwości stosowania środków poprawy efektywności energetycznej w rozumieniu ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o efektywności energetycznej;

4)

zakres współpracy z innymi gminami.

4.

Przedsiębiorstwa energetyczne udostępniają nieodpłatnie wójtowi (burmistrzowi, prezydentowi

miasta) plany, o których mowa w art. 16 ust. 1, w zakresie dotyczącym terenu tej gminy

oraz propozycje niezbędne do opracowania projektu założeń.

5.

Projekt założeń podlega opiniowaniu przez samorząd województwa w zakresie koordynacji

współpracy z innymi gminami oraz w zakresie zgodności z polityką energetyczną państwa.

6.

Projekt założeń wykłada się do publicznego wglądu na okres 21 dni, powiadamiając o

tym w sposób przyjęty zwyczajowo w danej miejscowości.

7.

Osoby i jednostki organizacyjne zainteresowane zaopatrzeniem w ciepło, energię elektryczną

i paliwa gazowe na obszarze gminy mają prawo składać wnioski, zastrzeżenia i uwagi

do projektu założeń.

8.

Rada gminy uchwala założenia do planu zaopatrzenia w ciepło, energię elektryczną i

paliwa gazowe, rozpatrując jednocześnie wnioski, zastrzeżenia i uwagi zgłoszone w

czasie wyłożenia projektu założeń do publicznego wglądu.

Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

stosuje się przepisy tej ustawy.

1.

W przypadku gdy plany przedsiębiorstw energetycznych nie zapewniają realizacji założeń,

o których mowa w art. 19 ust. 8, wójt (burmistrz, prezydent miasta) opracowuje projekt

planu zaopatrzenia w ciepło, energię elektryczną i paliwa gazowe, dla obszaru gminy

lub jej części. Projekt planu opracowywany jest na podstawie uchwalonych przez radę

tej gminy założeń i winien być z nim zgodny.

2.

Projekt planu, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać

1)

propozycje w zakresie rozwoju i modernizacji poszczególnych systemów zaopatrzenia

w ciepło, energię elektryczną i paliwa gazowe, wraz z uzasadnieniem ekonomicznym;

1a

propozycje w zakresie wykorzystania odnawialnych źródeł energii i wysokosprawnej kogeneracji;

1b

propozycje stosowania środków poprawy efektywności energetycznej w rozumieniu ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o efektywności energetycznej;

2)

harmonogram realizacji zadań;

3)

przewidywane koszty realizacji proponowanych przedsięwzięć oraz źródło ich finansowania.

3.

(uchylony).

4.

Rada gminy uchwala plan zaopatrzenia, o którym mowa w ust. 1.

5.

W celu realizacji planu, o którym mowa w ust. 1, gmina może zawierać umowy z przedsiębiorstwami

energetycznymi.

6.

W przypadku gdy nie jest możliwa realizacja planu na podstawie umów, rada gminy -

dla zapewnienia zaopatrzenia w ciepło, energię elektryczną i paliwa gazowe - może

wskazać w drodze uchwały tę część planu, z którą prowadzone na obszarze gminy działania

muszą być zgodne.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 9 ust. 3 i 4, art. 9a ust.

9 i 10 oraz art. 46 ust. 3-6 ustawy, o której mowa w art. 1, zachowują moc do czasu

wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 9 ust. 3

i 4, art. 9a ust. 9 i 10 oraz art. 46 ust. 3-6 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą.

1.

Zadania z zakresu spraw regulacji gospodarki paliwami i energią oraz promowania konkurencji

realizuje Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, zwany dalej „Prezesem URE”.

2.

Prezes URE jest centralnym organem administracji rządowej.

2a

Prezesa URE powołuje Prezes Rady Ministrów, spośród osób wyłonionych w drodze otwartego

i konkurencyjnego naboru, na wniosek ministra właściwego do spraw gospodarki. Prezes

Rady Ministrów odwołuje Prezesa URE.

2b

Stanowisko Prezesa URE może zajmować osoba, która

1)

posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

2)

jest obywatelem polskim;

3)

korzysta z pełni praw publicznych;

4)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

5)

posiada kompetencje kierownicze;

6)

posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku

kierowniczym;

7)

posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Prezesa URE.

2c

Informację o naborze na stanowisko Prezesa URE ogłasza się przez umieszczenie ogłoszenia

w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie urzędu oraz w Biuletynie Informacji Publicznej

urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Ogłoszenie

powinno zawierać

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska;

3)

wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;

4)

zakres zadań wykonywanych na stanowisku;

5)

wskazanie wymaganych dokumentów;

6)

termin i miejsce składania dokumentów;

7)

informację o metodach i technikach naboru.

2d

Termin, o którym mowa w ust. 2c pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania

ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

2e

Nabór na stanowisko Prezesa URE przeprowadza zespół, powołany przez ministra właściwego

do spraw gospodarki, liczący co najmniej 3 osoby, których wiedza i doświadczenie dają

rękojmię wyłonienia najlepszych kandydatów. W toku naboru ocenia się doświadczenie

zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną do wykonywania zadań na stanowisku, na które

jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje kierownicze.

2f

Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 2e, może być dokonana

na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która posiada odpowiednie

kwalifikacje do dokonania tej oceny.

2g

Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 2f, mają obowiązek zachowania w tajemnicy

informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru.

2h

W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia ministrowi

właściwemu do spraw gospodarki.

2i

Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;

3)

imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według

poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;

4)

informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

5)

uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;

6)

skład zespołu.

2j

Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji w Biuletynie Informacji

Publicznej urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

Informacja o wyniku naboru zawiera

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;

3)

imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów

Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu kandydata.

2k

Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.

3.

(uchylony).

4.

Prezes URE wykonuje zadania, o których mowa w ust. 1, przy pomocy Urzędu Regulacji

Energetyki, zwanego dalej „URE”.

5

Wiceprezesa URE powołuje minister właściwy do spraw gospodarki, spośród osób wyłonionych

w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru, na wniosek Prezesa URE. Minister właściwy

do spraw gospodarki odwołuje wiceprezesa URE.

5a

Zespół przeprowadzający nabór na stanowisko, o którym mowa w ust. 5, powołuje Prezes

URE.

5b

Do sposobu przeprowadzania naboru na stanowisko, o którym mowa w ust. 5, stosuje się

odpowiednio ust. 2b-2k.

6.

Minister właściwy do spraw gospodarki, w drodze zarządzenia, nadaje statut URE, określający

jego organizację wewnętrzną.

Organami właściwymi w sprawach regulacji gospodarki paliwami i energią dla

1)

jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowanych,

jednostek organizacyjnych Policji, Państwowej Straży Pożarnej, Straży Granicznej i

Biura Ochrony Rządu oraz jednostek organizacyjnych więziennictwa podległych Ministrowi

Sprawiedliwości są inspekcje gospodarki energetycznej powoływane przez właściwych

ministrów w uzgodnieniu z Prezesem URE;

2

jednostek organizacyjnych Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Centralnego

Biura Antykorupcyjnego są inspekcje gospodarki energetycznej powoływane przez Szefów

tych Agencji w uzgodnieniu z Prezesem URE.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1

1)

pkt 8 i 37, które wchodzą w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia;

2)

pkt 18, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2011 r.

1.

W skład Urzędu Regulacji Energetyki wchodzą Oddział Centralny w Warszawie oraz następujące

oddziały terenowe

1)

północno-zachodni z siedzibą w Szczecinie;

2)

północny z siedzibą w Gdańsku;

3)

zachodni z siedzibą w Poznaniu;

4)

wschodni z siedzibą w Lublinie;

5)

środkowo-zachodni z siedzibą w Łodzi;

6)

południowo-zachodni z siedzibą we Wrocławiu;

7)

południowy z siedzibą w Katowicach;

8)

południowo-wschodni z siedzibą w Krakowie.

2.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy

zasięg terytorialny i właściwość rzeczową z uwzględnieniem granic powiatów.

3.

Dyrektorzy oddziałów URE są powoływani i odwoływani przez Prezesa URE.

1.

Prezes URE reguluje działalność przedsiębiorstw energetycznych zgodnie z ustawą i polityką energetyczną państwa, zmierzając do równoważenia interesów przedsiębiorstw energetycznych

i odbiorców paliw i energii.

2.

Do zakresu działania Prezesa URE należy

1)

udzielanie i cofanie koncesji;

2)

zatwierdzanie i kontrolowanie stosowania taryf paliw gazowych, energii elektrycznej

i ciepła pod względem zgodności z zasadami określonymi w art. 44, 45 i 46, w tym analizowanie

i weryfikowanie kosztów przyjmowanych przez przedsiębiorstwa energetyczne jako uzasadnione

do kalkulacji cen i stawek opłat w taryfach;

3)

ustalanie

a)

współczynników korekcyjnych określających projektowaną poprawę efektywności funkcjonowania

przedsiębiorstwa energetycznego oraz zmianę warunków wykonywania przez to przedsiębiorstwo

danego rodzaju działalności gospodarczej,

b)

okresu obowiązywania taryf i współczynników korekcyjnych, o których mowa w lit. a,

c)

wysokości uzasadnionego zwrotu z kapitału, o którym mowa w art. 45 ust. 1 pkt 1, dla

przedsiębiorstw energetycznych przedkładających taryfy do zatwierdzenia,

d)

maksymalnego udziału opłat stałych w łącznych opłatach za świadczenie usług przesyłania

lub dystrybucji dla poszczególnych grup odbiorców w taryfach dla paliw gazowych i

energii, w przypadkach gdy wymaga tego ochrona interesów odbiorców,

e

jednostkowych opłat zastępczych, o których mowa w art. 9a ust. 8a,

f

wskaźnika referencyjnego, o którym mowa w art. 47 ust. 2f;

3a

opracowywanie wytycznych i zaleceń zapewniających jednolitą formę planów, o których

mowa w art. 16 ust. 1;

4)

kontrolowanie wykonania obowiązków, o których mowa w art. 9a;

4a

kontrolowanie wykonywania obowiązków, o których mowa w art. 49a ust. 1 i 2;

5)

uzgadnianie projektów planów, o których mowa w art. 16;

6

wyznaczanie operatorów systemu, o których mowa w art. 9h ust. 1, 3 i 9, oraz publikowanie

w Biuletynie Urzędu Regulacji Energetyki i zamieszczanie na swojej stronie internetowej

w Biuletynie Informacji Publicznej informacji o danych adresowych, obszarze działania

i okresie, na który zostali wyznaczeni operatorami systemu;

7)

udzielanie i cofanie zwolnienia z obowiązku świadczenia usług, o których mowa w art.

4 ust. 2, art. 4c, art. 4d ust. 1 i art. 4e ust. 1;

8

zatwierdzanie instrukcji ruchu i eksploatacji sieci, o których mowa w art. 9g;

9)

organizowanie i przeprowadzanie przetargów dotyczących

a)

wyłaniania sprzedawców z urzędu,

b)

budowy nowych mocy wytwórczych energii elektrycznej i realizacji przedsięwzięć zmniejszających

zapotrzebowanie na energię elektryczną;

10)

kontrolowanie standardów jakościowych obsługi odbiorców oraz kontrolowanie na wniosek

odbiorcy dotrzymania parametrów jakościowych paliw gazowych i energii elektrycznej;

11

kontrolowanie realizacji przez operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego

lub operatora systemu połączonego elektroenergetycznego oraz innych uczestników rynku

energii elektrycznej obowiązków wynikających z przepisów rozporządzenia (WE) nr 714/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 lipca 2009 r.

w sprawie warunków dostępu do sieci w odniesieniu do transgranicznej wymiany energii

elektrycznej i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1228/2003, a także wykonywanie innych obowiązków organu regulacyjnego wynikających z tego rozporządzenia;

11a

kontrolowanie realizacji obowiązków wynikających z przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1775/2005/WE z dnia 28 września

2005 r. w sprawie warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego

(Dz. Urz. UE L 289 z 03.11.2005) oraz

a)

zatwierdzanie informacji podawanych do wiadomości publicznej przez operatorów systemów

przesyłowych gazowych, o których mowa w art. 6 tego rozporządzenia, oraz wyrażanie

zgody na ograniczenie zakresu publikacji tych informacji,

b)

opiniowanie wniosków operatorów systemów przesyłowych gazowych o wykorzystanie przez

użytkowników sieci przesyłowych niewykorzystanych zdolności przesyłowych tych sieci,

w przypadkach, o których mowa w art. 5 ust. 4 tego rozporządzenia,

c)

zatwierdzanie sposobu wykorzystania przez operatorów systemów przesyłowych gazowych

przychodów uzyskiwanych z tytułu udostępniania przez nich niewykorzystanej a zarezerwowanej

zdolności sieci przesyłowych;

12)

rozstrzyganie sporów w zakresie określonym w art. 8 ust. 1;

13)

nakładanie kar pieniężnych na zasadach określonych w ustawie;

14)

współdziałanie z właściwymi organami w przeciwdziałaniu praktykom przedsiębiorstw

energetycznych ograniczającym konkurencję;

14a

współdziałanie z organem właściwym w sprawach nadzoru nad rynkiem kapitałowym, o którym

mowa w art. 1 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym

(Dz. U. Nr 157, poz. 1119, z późn. zm. w zakresie niezbędnym do właściwego wykonywania zadań określonych w ustawie;

15)

ustalanie metod kontroli i podejmowanie działań dla poprawy efektywności przedsiębiorstw

energetycznych;

16)

określanie i publikowanie wskaźników i cen wskaźnikowych istotnych dla procesu kształtowania

taryf;

17)

publikowanie informacji służących zwiększeniu efektywności użytkowania paliw i energii;

18

zbieranie i przetwarzanie informacji dotyczących przedsiębiorstw energetycznych, w

tym obliczanie i ogłaszanie w terminie do dnia 31 marca każdego roku

a)

średnich cen sprzedaży energii elektrycznej wytworzonej w wysokosprawnej kogeneracji

obliczonych oddzielnie dla energii elektrycznej wytworzonej w jednostkach kogeneracji,

o których mowa w art. 9l ust. 1 pkt 1-2,

b)

średniej ceny sprzedaży energii elektrycznej na rynku konkurencyjnym oraz sposób jej

obliczenia,

c)

średnich cen sprzedaży ciepła, wytworzonego w należących do przedsiębiorstw posiadających

koncesje jednostkach wytwórczych niebędących jednostkami kogeneracji

-

opalanych paliwami węglowymi,

-

opalanych paliwami gazowymi,

-

opalanych olejem opałowym,

-

stanowiących odnawialne źródła energii

-

w poprzednim roku kalendarzowym;

19

gromadzenie informacji dotyczących istniejącej, będącej w budowie lub planowanej infrastruktury

energetycznej w sektorach

a)

gazu ziemnego i energii elektrycznej, w tym energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych

z wyłączeniem infrastruktury dotyczącej wytwarzania energii elektrycznej z biogazu

rolniczego,

b)

biopaliw ciekłych, o których mowa w ustawie o biokomponentach i biopaliwach ciekłych

- znajdujących się w obszarze zainteresowania Unii Europejskiej i przekazywanie ich

do ministra właściwego do spraw gospodarki, w terminie do 15 lipca roku sprawozdawczego,

o którym mowa w rozporządzeniu Rady (UE, EURATOM) nr 617/2010 w zakresie określonym

w pkt 2-4 załącznika do powyższego rozporządzenia;

19a

przekazywanie do Komisji Europejskiej informacji, o których mowa w art. 9c ust. 11;

20)

monitorowanie funkcjonowania systemu gazowego i elektroenergetycznego w zakresie

a)

zasad zarządzania i rozdziału przepustowości połączeń międzysystemowych, z którymi

istnieją wzajemne połączenia, we współpracy z właściwymi organami państw członkowskich

Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu

(EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym,

b)

mechanizmów bilansowania systemu gazowego lub systemu elektroenergetycznego i zarządzania

ograniczeniami w krajowym systemie gazowym i elektroenergetycznym,

c)

warunków przyłączania podmiotów do sieci i ich realizacji oraz dokonywania napraw

tej sieci,

d)

wypełniania obowiązku publikowania przez operatorów systemów przesyłowych i dystrybucyjnych

informacji dotyczących połączeń międzysystemowych, korzystania z sieci i rozdziału

zdolności przesyłowych stronom umowy o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji

paliw gazowych lub energii, z uwzględnieniem konieczności traktowania tych informacji

jako poufnych ze względów handlowych,

e)

warunków świadczenia usług magazynowania paliw gazowych, usług skraplania gazu ziemnego

oraz innych usług świadczonych przez przedsiębiorstwa energetyczne,

f)

bezpieczeństwa dostarczania paliw gazowych i energii elektrycznej,

g)

wypełniania przez operatorów systemów przesyłowych i dystrybucyjnych ich zadań,

h)

wypełniania przez przedsiębiorstwo energetyczne obowiązków wymienionych w art. 44;

21

wydawanie świadectw pochodzenia, o których mowa w art. 9e ust. 1, i świadectw pochodzenia

z kogeneracji, o których mowa w art. 9l ust. 1, oraz ich umarzanie;

22)

wykonywanie innych zadań określonych w ustawie lub ustawach odrębnych.

2a

Prezes URE w zakresie, o którym mowa w ust. 2 pkt 19 i 20, w szczególności sporządza

raport przedstawiający i oceniający

1)

warunki podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania,

przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej;

2)

realizację planów, o których mowa w art. 16 ust. 2a, z uwzględnieniem zamierzeń inwestycyjnych

wynikających ze sprawozdania, o którym mowa w art. 15b ust. 3.

2b

Raport, o którym mowa w ust. 2a, może zawierać także propozycje zmian przepisów określających

warunki funkcjonowania systemu elektroenergetycznego, o których mowa w art. 9 ust.

3, i szczegółowych zasad kształtowania taryf dla energii elektrycznej, określonych

w przepisach wydanych na podstawie art. 46 ust. 3, służących rozwojowi zdolności wytwórczych

i przesyłowych energii elektrycznej, zgodnie z przyjętą polityką energetyczną państwa,

o której mowa w art. 15a, i wnioskami wynikającymi ze sprawozdania, o którym mowa

w art. 15b ust. 3.

2c

Prezes URE przekazuje raport, o którym mowa w ust. 2a, ministrowi właściwemu do spraw

gospodarki, co 2 lata, w terminie do dnia 30 czerwca danego roku.

2d

Raport, o którym mowa w ust. 2a, podlega publikacji w Biuletynie Urzędu Regulacji

Energetyki.

3

W sprawach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 5, z wyjątkiem spraw wymienionych w art.

32 ust. 1 pkt 4 i ust. 5, niezbędna jest opinia właściwego miejscowo zarządu województwa.

4.

Nieprzedstawienie przez zarząd województwa opinii w sprawach wymienionych w ust. 2

pkt 1 i 5, w terminie 14 dni od dnia wpłynięcia sprawy do zaopiniowania, jest równoznaczne

z wydaniem pozytywnej opinii.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2010 r., z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 7 w zakresie art. 400f ust. 10, który wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2010 r.;

2)

art. 1 pkt 12 lit. e, pkt 14, pkt 18 i pkt 20 lit. c, które wchodzą w życie z dniem

1 stycznia 2011 r.

1.

Prezes URE składa ministrowi właściwemu do spraw gospodarki corocznie, w terminie

do końca pierwszego kwartału, sprawozdanie ze swojej działalności, w tym ocenę bezpieczeństwa

dostarczania paliw gazowych i energii elektrycznej, stosownie do zakresu działania

określonego w art. 23 ust. 2, oraz przedstawia, na jego żądanie, informacje z zakresu

swojej działalności.

2.

Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, zawiera także ocenę podjętych działań zmierzających

do realizacji celów określonych w raporcie, o którym mowa w art. 9f ust. 1, w zakresie

ich zgodności z zobowiązaniami wynikającymi z umów międzynarodowych.

(uchylone).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów

art. 46a ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, które

wchodzą w życie w terminie 18 miesięcy od dnia ogłoszenia.

1

Prezes URE ma prawo wglądu do ksiąg rachunkowych przedsiębiorstwa energetycznego oraz

może żądać przedstawienia informacji dotyczących wykonywanej przez to przedsiębiorstwo

działalności gospodarczej, w tym informacji o jego projektach inwestycyjnych, z zachowaniem

przepisów o ochronie informacji niejawnych i innych informacji prawnie chronionych.

2

Prezes URE ma prawo wglądu do dokumentów, żądania przedstawienia dokumentów lub informacji

mających znaczenie dla oceny wykonania obowiązków, o których mowa w art. 9a, art.

9e, art. 9l, art. 9m, art. 9o i art. 49a ust. 1 i 2, lub badania zgodności ze stanem

faktycznym deklaracji, o której mowa w art. 9a ust. 1b, z zachowaniem przepisów o

ochronie informacji niejawnych i innych informacji prawnie chronionych.

Prezes Rady Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, zasady wynagradzania pracowników

URE.

1.

Do postępowania przed Prezesem URE stosuje się, z zastrzeżeniem ust. 2-4, przepisy

Kodeksu postępowania administracyjnego.

2.

Od decyzji Prezesa URE służy odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie - sądu antymonopolowego

3

Postępowanie w sprawie odwołania od decyzji Prezesa URE toczy się według przepisów

Kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu w sprawach z zakresu regulacji energetyki.

4.

Do postanowień Prezesa URE, od których służy zażalenie, przepisy ust. 2 i 3 stosuje

się odpowiednio, z tym że zażalenie wnosi się w terminie 7 dni.

1.

URE wydaje Biuletyn Urzędu Regulacji Energetyki, zwany dalej „Biuletynem URE”.

2.

URE ogłasza w Biuletynie URE sprawozdania, o których mowa w art. 24 ust. 1.

3.

URE ogłasza w Biuletynie URE informacje o

1)

podmiotach ubiegających się o koncesję;

2)

decyzjach w sprawach koncesji i taryf wraz z uzasadnieniem;

3)

rozstrzygnięciach w sprawach spornych podjętych przez Prezesa URE;

4)

średnich cenach, o których mowa w art. 23 ust. 2 pkt 18;

5

stawkach opłaty przejściowej, o której mowa w ustawie wymienionej w art. 9a ust. 8e;

6

zaktualizowanych kwotach kosztów osieroconych, o których mowa w ustawie wymienionej

w art. 9a ust. 8e;

7

średnioważonym koszcie węgla, zużywanego przez jednostki wytwórcze centralnie dysponowane

na wytworzenie jednej megawatogodziny energii elektrycznej w poprzedzającym roku kalendarzowym,

z uwzględnieniem kosztów jego transportu wyrażonym w złotych na megawatogodzinę, o

którym mowa w ustawie wymienionej w art. 9a ust. 8e;

8

średniej cenie wytwarzanej energii elektrycznej przez wytwórców eksploatujących jednostki

centralnie dysponowane opalane węglem, o której mowa w ustawie wymienionej w art.

9a ust. 8e.

4.

W odniesieniu do ciepła informacje, o których mowa w ust. 3, ogłasza się we właściwym

miejscowo wojewódzkim dzienniku urzędowym.

5.

Prezes URE może ustanowić, w drodze zarządzenia, regionalne lub branżowe wydania Biuletynu

URE oraz określić ich zakres, zasięg i warunki publikacji ogłoszeń.

1.

Uzyskania koncesji wymaga wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie

1

wytwarzania paliw lub energii, z wyłączeniem wytwarzania

a)

paliw stałych lub paliw gazowych,

b)

energii elektrycznej w źródłach o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nieprzekraczającej

50 MW niezaliczanych do odnawialnych źródeł energii lub do źródeł wytwarzających energię

elektryczną w kogeneracji z wyłączeniem wytwarzania energii elektrycznej z biogazu

rolniczego,

c)

ciepła w źródłach o łącznej mocy zainstalowanej cieplnej nieprzekraczającej 5 MW;

2)

magazynowania paliw gazowych w instalacjach magazynowych, skraplania gazu ziemnego

i regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego w instalacjach skroplonego gazu ziemnego,

jak również magazynowania paliw ciekłych, z wyłączeniem: lokalnego magazynowania gazu

płynnego w instalacjach o przepustowości poniżej 1 MJ/s oraz magazynowania paliw ciekłych

w obrocie detalicznym;

3)

przesyłania lub dystrybucji paliw lub energii, z wyłączeniem: dystrybucji paliw gazowych

w sieci o przepustowości poniżej 1 MJ/s oraz przesyłania lub dystrybucji ciepła, jeżeli

łączna moc zamówiona przez odbiorców nie przekracza 5 MW;

4

obrotu paliwami lub energią, z wyłączeniem

a)

obrotu paliwami stałymi, obrotu energią elektryczną za pomocą instalacji o napięciu

poniżej 1 kV będącej własnością odbiorcy, obrotu paliwami gazowymi, jeżeli roczna

wartość obrotu nie przekracza równowartości 100 000 euro, obrotu gazem płynnym, jeżeli

roczna wartość obrotu nie przekracza równowartości 10 000 euro oraz obrotu ciepłem,

jeżeli moc zamówiona przez odbiorców nie przekracza 5 MW,

b

obrotu paliwami gazowymi lub energią elektryczną dokonywanego na giełdzie towarowej

w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych lub rynku organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

rynek regulowany w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi przez towarowe domy maklerskie lub domy maklerskie prowadzące działalność maklerską

w zakresie obrotu towarami giełdowymi oraz przez spółkę prowadzącą giełdę towarową,

giełdową izbę rozrachunkową, Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych S.A. lub przez

spółkę, której Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych S.A. przekazał wykonywanie czynności

z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, nabywające paliwa gazowe lub energię elektryczną, z tytułu realizacji zadań określonych

w ustawie z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych.

2.

Koncesje na prowadzenie działalności, o której mowa w ust. 1 pkt 4, w zakresie obrotu

gazem ziemnym z zagranicą, będą wydawane z uwzględnieniem dywersyfikacji źródeł gazu

oraz bezpieczeństwa energetycznego.

3.

Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw gospodarki, określi, w drodze

rozporządzenia, minimalny poziom dywersyfikacji dostaw gazu z zagranicy poprzez ustalenie

maksymalnego procentowego udziału gazu z jednego źródła. Rozporządzenie określi poziom

dywersyfikacji na okres co najmniej 10 lat.

4.

Uzyskania koncesji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, nie wymaga wykonywanie działalności

gospodarczej w zakresie wytwarzania ciepła uzyskiwanego w przemysłowych procesach

technologicznych, a także gdy wielkość mocy zamówionej przez odbiorców nie przekracza

5 MW.

5

Uzyskania koncesji, o której mowa w ust. 1 pkt 4, nie wymaga wykonywanie działalności

gospodarczej w zakresie obrotu benzyną lotniczą oznaczoną symbolem PKWiU 23.20.11-40

oraz objętą kodem CN 2710 11 31, jeżeli roczna wartość obrotu nie przekracza równowartości

1 000 000 euro.

1.

Prezes URE udziela koncesji wnioskodawcy, który

1

ma siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej,

Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o

Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym;

2)

dysponuje środkami finansowymi w wielkości gwarantującej prawidłowe wykonywanie działalności

bądź jest w stanie udokumentować możliwości ich pozyskania;

3)

ma możliwości techniczne gwarantujące prawidłowe wykonywanie działalności;

4)

zapewni zatrudnienie osób o właściwych kwalifikacjach zawodowych, o których mowa w

art. 54;

5

uzyskał decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu albo decyzję o ustaleniu

lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej, o której mowa

w ustawie z dnia 29 czerwca 2011 r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie

obiektów energetyki jądrowej oraz inwestycji towarzyszących.

1a

Prezes URE udziela koncesji na obrót gazem ziemnym z zagranicą wnioskodawcy, który

1)

posiada własne pojemności magazynowe lub

2)

zawarł umowę przedwstępną o świadczenie usługi magazynowania zapasów obowiązkowych

gazu ziemnego, o których mowa w art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o zapasach ropy naftowej, produktów

naftowych i gazu ziemnego oraz zasadach postępowania w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa

paliwowego państwa i zakłóceń na rynku naftowym

(Dz. U. Nr 52, poz. 343, z późn. zm., w wielkości ustalonej zgodnie z art. 25 ust. 2 tej ustawy, lub

3)

został zwolniony z obowiązku utrzymywania zapasów obowiązkowych gazu ziemnego, o którym

mowa w art. 24 ust. 1 ustawy wymienionej w pkt 2.

2.

Uzyskanie koncesji, o której mowa w ust. 1, nie zwalnia z obowiązku uzyskania innych

koncesji lub zezwoleń wymaganych na podstawie odrębnych przepisów.

3.

Nie może być wydana koncesja wnioskodawcy

1)

który znajduje się w postępowaniu upadłościowym lub likwidacji;

2

któremu w ciągu ostatnich 3 lat cofnięto koncesję na działalność określoną ustawą

z przyczyn wymienionych w art. 58 ust. 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej lub którego w ciągu ostatnich 3 lat wykreślono z rejestru działalności regulowanej

z przyczyn, o których mowa w art. 71 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej;

3)

skazanemu prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo mające związek z przedmiotem działalności

gospodarczej określonej ustawą.

4.

(uchylony).

5.

Prezes URE, za pośrednictwem ministra właściwego do spraw gospodarki, informuje Komisję

Europejską o przyczynach odmowy udzielenia wnioskodawcy koncesji.

1.

Przedsiębiorstwa energetyczne, którym została udzielona koncesja, wnoszą coroczne

opłaty do budżetu państwa, obciążające koszty ich działalności.

2.

(uchylony).

3.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość i sposób pobierania przez

Prezesa URE opłat, o których mowa w ust. 1, z uwzględnieniem wysokości przychodów

przedsiębiorstw energetycznych osiąganych z działalności objętej koncesją, a także

kosztów regulacji.

4.

Przedsiębiorstwa energetyczne wytwarzające energię elektryczną w odnawialnych źródłach

energii o mocy nieprzekraczającej 5 MW są zwolnione z opłat, o których mowa w ust.

1, w zakresie wytwarzania energii w tych źródłach.

1.

Wniosek o udzielenie koncesji powinien zawierać w szczególności

1)

oznaczenie wnioskodawcy i jego siedziby lub miejsca zamieszkania, a w razie ustanowienia

pełnomocników do dokonywania czynności prawnych w imieniu przedsiębiorcy - również

ich imiona i nazwiska;

2)

określenie przedmiotu oraz zakresu prowadzonej działalności, na którą ma być wydana

koncesja, oraz projekt planu, o którym mowa w art. 16;

3)

informacje o dotychczasowej działalności wnioskodawcy, w tym sprawozdania finansowe

z ostatnich 3 lat, jeżeli podmiot prowadzi działalność gospodarczą;

4)

określenie czasu, na jaki koncesja ma być udzielona, wraz ze wskazaniem daty rozpoczęcia

działalności;

5)

określenie środków, jakimi dysponuje podmiot ubiegający się o koncesję, w celu zapewnienia

prawidłowego wykonywania działalności objętej wnioskiem;

6)

numer w rejestrze przedsiębiorców albo ewidencji działalności gospodarczej oraz numer

identyfikacji podatkowej (NIP).

1a

Wniosek o udzielenie koncesji na obrót gazem ziemnym z zagranicą powinien ponadto

określać prognozowaną wielkość przywozu gazu ziemnego oraz sposób utrzymywania zapasów

obowiązkowych gazu ziemnego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub państwa członkowskiego

Unii Europejskiej, lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym

Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zgodnie z ustawą

wymienioną w art. 33 ust. 1a pkt 2, lub zawierać informację o wydaniu przez ministra

właściwego do spraw gospodarki decyzji, o której mowa w art. 24 ust. 5a tej ustawy,

wraz z dołączoną kopią tej decyzji.

1b

Wnioskodawca, który rozpoczyna prowadzenie działalności gospodarczej wyłącznie w zakresie

wywozu gazu ziemnego, jest zwolniony z obowiązku dołączenia do wniosku o udzielenie

koncesji na obrót gazem ziemnym z zagranicą informacji o wydaniu przez ministra właściwego

do spraw gospodarki decyzji, o której mowa w art. 24 ust. 5a ustawy wymienionej w

art. 33 ust. 1a pkt 2.

2.

(uchylony).

3.

Prezes URE odmawia udzielenia koncesji, gdy wnioskodawca nie spełnia wymaganych przepisami

warunków.

Koncesji udziela się na czas oznaczony, nie krótszy niż 10 lat i nie dłuższy niż 50

lat, chyba że przedsiębiorca wnioskuje o udzielenie koncesji na czas krótszy.

1.

Koncesja powinna określać

1)

podmiot i jego siedzibę lub miejsce zamieszkania;

2)

przedmiot oraz zakres działalności objętej koncesją;

3)

datę rozpoczęcia działalności objętej koncesją oraz warunki wykonywania działalności;

4)

okres ważności koncesji;

5)

szczególne warunki wykonywania działalności objętej koncesją, mające na celu właściwą

obsługę odbiorców, w zakresie

a)

zapewnienia zdolności do dostarczania paliw lub energii w sposób ciągły i niezawodny,

przy zachowaniu wymagań jakościowych, określonych w przepisach wydanych na podstawie

art. 9 ust. 1-4, 7 i 8,

b)

powiadamiania Prezesa URE o niepodjęciu lub zaprzestaniu bądź ograniczeniu prowadzenia

działalności objętej koncesją, w okresie jej obowiązywania;

6)

zabezpieczenie ochrony środowiska w trakcie oraz po zaprzestaniu koncesjonowanej działalności;

7)

numer w rejestrze przedsiębiorców albo ewidencji działalności gospodarczej oraz numer

identyfikacji podatkowej (NIP).

2.

Koncesja powinna ponadto określać warunki zaprzestania działalności przedsiębiorstwa

energetycznego po wygaśnięciu koncesji lub po jej cofnięciu.

3.

(uchylony).

Udzielenie koncesji może być uzależnione od złożenia przez wnioskodawcę zabezpieczenia

majątkowego w celu zaspokojenia roszczeń osób trzecich, mogących powstać wskutek niewłaściwego

prowadzenia działalności objętej koncesją, w tym szkód w środowisku.

Przedsiębiorstwo energetyczne może złożyć wniosek o przedłużenie ważności koncesji,

nie później niż na 18 miesięcy przed jej wygaśnięciem.

1.

Prezes URE może nakazać przedsiębiorstwu energetycznemu, pomimo wygaśnięcia koncesji,

dalsze prowadzenie działalności objętej koncesją przez okres nie dłuższy niż 2 lata,

jeżeli wymaga tego interes społeczny.

2.

Jeżeli działalność prowadzona w warunkach określonych w ust. 1 przynosi stratę, przedsiębiorstwu

energetycznemu należy się pokrycie strat od Skarbu Państwa w wysokości ograniczonej

do uzasadnionych kosztów działalności określonej w koncesji, przy zachowaniu należytej

staranności.

3.

Koszty, o których mowa w ust. 2, są zatwierdzane przez Prezesa URE.

1.

Prezes URE może zmienić warunki wydanej koncesji na wniosek przedsiębiorstwa energetycznego.

2.

Prezes URE cofa koncesję w przypadkach

1)

określonych w art. 58 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej;

2

cofnięcia przez właściwego naczelnika urzędu celnego zezwolenia na prowadzenie składu

podatkowego lub jego wygaśnięcia, jeżeli przed wygaśnięciem podmiot nie uzyskał nowego

zezwolenia, w trybie i na zasadach określonych w przepisach odrębnych - w odniesieniu

do działalności objętej tym zezwoleniem;

3)

w przypadku zmiany, w zakresie określonym w ustawie, warunków wykonywanej działalności

gospodarczej objętej koncesją.

2a

Prezes URE cofa koncesję na obrót gazem ziemnym z zagranicą również w przypadku nieutrzymywania,

przez przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie

przywozu gazu ziemnego w celu jego dalszej odsprzedaży odbiorcom, zapasów obowiązkowych

gazu ziemnego lub niezapewnienia ich dostępności zgodnie z art. 24 ust. 1 i 2, art.

24a oraz art. 25 ust. 2 albo ust. 5 ustawy wymienionej w art. 33 ust. 1a pkt 2.

3.

Prezes URE cofa koncesję albo zmienia jej zakres w przypadkach określonych w art. 58 ust. 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej.

4.

Prezes URE może cofnąć koncesję albo zmienić jej zakres

1)

w przypadkach określonych w art. 58 ust. 3 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej;

2)

w przypadku podziału przedsiębiorstwa energetycznego lub jego łączenia z innymi podmiotami.

5.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, Prezes URE powiadamia o cofnięciu koncesji

właściwego dla podatnika naczelnika urzędu celnego.

Koncesja udzielona przedsiębiorstwu energetycznemu na podstawie ustawy wygasa przed

upływem czasu, na jaki została wydana, z dniem wykreślenia tego przedsiębiorstwa z

właściwego rejestru lub ewidencji.

1

Kto zamierza wykonywać działalność gospodarczą polegającą na wytwarzaniu, przetwarzaniu,

magazynowaniu, przesyłaniu, dystrybucji oraz obrocie paliwami lub energią, skraplaniu

gazu ziemnego i regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego, podlegającą koncesjonowaniu,

może ubiegać się o wydanie promesy koncesji.

2.

Promesę wydaje Prezes URE w drodze decyzji administracyjnej.

3.

W promesie ustala się okres jej ważności, z tym że nie może on być krótszy niż 6 miesięcy.

4.

W okresie ważności promesy nie można odmówić udzielenia koncesji na działalność określoną

w promesie, chyba że uległ zmianie stan faktyczny lub prawny podany we wniosku o wydanie

promesy.

5

Do wniosku o wydanie promesy stosuje się odpowiednio art. 35, z zastrzeżeniem ust.

6.

6

Wniosek o udzielenie promesy koncesji na obrót gazem ziemnym z zagranicą powinien

określać prognozowaną wielkość przywozu gazu ziemnego oraz sposób utrzymywania zapasów

obowiązkowych gazu ziemnego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub państwa członkowskiego

Unii Europejskiej, lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym

Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zgodnie z art. 24

ust. 1 ustawy wymienionej w art. 33 ust. 1a pkt 2, lub zawierać zobowiązanie do wystąpienia

do ministra właściwego do spraw gospodarki o wydanie decyzji, o której mowa w art.

24 ust. 5a tej ustawy.

1.

Przedsiębiorstwo energetyczne, zapewniając równoprawne traktowanie odbiorców oraz

eliminowanie subsydiowania skrośnego, jest obowiązane prowadzić ewidencję księgową

w sposób umożliwiający odrębne obliczenie kosztów i przychodów, zysków i strat dla

wykonywanej działalności gospodarczej w zakresie

1)

dostarczania paliw gazowych lub energii, w tym kosztów stałych, kosztów zmiennych

i przychodów, odrębnie dla wytwarzania, przesyłania, dystrybucji i obrotu paliwami

gazowymi lub energią, magazynowania paliw gazowych i skraplania gazu ziemnego lub

regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego, a także w odniesieniu do grup odbiorców określonych

w taryfie, w tym sprzedaży paliw gazowych lub energii odbiorcom, którzy mają prawo

wyboru sprzedawcy, i odbiorcom, którzy nie mają prawa wyboru sprzedawcy;

2)

niezwiązanym z działalnością wymienioną w pkt 1.

2.

Przedsiębiorstwa energetyczne są obowiązane do sporządzania i przechowywania sprawozdań

finansowych dotyczących poszczególnych rodzajów wykonywanej działalności gospodarczej

w zakresie dostarczania paliw gazowych lub energii, zawierających bilans oraz rachunek

zysków i strat za okresy sprawozdawcze, na zasadach i w trybie określonych w przepisach

o rachunkowości.

3.

Przedsiębiorstwa energetyczne, które nie są obowiązane na podstawie odrębnych przepisów

do publikowania sprawozdań finansowych, udostępniają te sprawozdania do publicznego

wglądu w swojej siedzibie.

1.

Przedsiębiorstwa energetyczne ustalają taryfy dla paliw gazowych lub energii, stosownie

do zakresu wykonywanej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 32 ust. 1;

taryfy należy kalkulować w sposób zapewniający

1)

pokrycie kosztów uzasadnionych działalności gospodarczej przedsiębiorstw energetycznych

w zakresie wytwarzania, przetwarzania, przesyłania, dystrybucji lub obrotu paliwami

gazowymi i energią oraz magazynowania, skraplania lub regazyfikacji paliw gazowych,

wraz z uzasadnionym zwrotem z kapitału zaangażowanego w tę działalność;

1a

pokrycie kosztów uzasadnionych działalności gospodarczej przedsiębiorstw energetycznych

w zakresie magazynowania paliw gazowych, w tym budowy, rozbudowy i modernizacji magazynów

paliw gazowych, wraz z uzasadnionym zwrotem z kapitału zaangażowanego w tę działalność

w wysokości nie mniejszej niż stopa zwrotu na poziomie 6%;

2)

pokrycie kosztów uzasadnionych ponoszonych przez operatorów systemów przesyłowych

i dystrybucyjnych w związku z realizacją ich zadań;

3)

ochronę interesów odbiorców przed nieuzasadnionym poziomem cen i stawek opłat.

1a.

W kosztach działalności przedsiębiorstw energetycznych zajmujących się przesyłaniem

i dystrybucją energii elektrycznej, o których mowa w ust. 1 pkt 1, uwzględnia się

koszty, które wynikają z nakładów ponoszonych na przedsięwzięcia inwestycyjne podjęte

przez przedsiębiorstwa energetyczne zajmujące się wytwarzaniem energii elektrycznej

w latach 1993-1998, służące poprawie ochrony środowiska i efektywności wytwarzania

energii elektrycznej, w części, jaką zatwierdzi Prezes URE, z uwzględnieniem przychodów

uzyskanych ze sprzedaży energii elektrycznej na rynku konkurencyjnym, o którym mowa

w art. 49 ust. 1.

1b

Przepisów ust. 1a nie stosuje się od dnia powstania obowiązku uiszczania opłaty przejściowej,

o której mowa w ustawie wymienionej w art. 9a ust. 8e.

1c

W kosztach działalności przedsiębiorstw energetycznych zajmujących się przesyłaniem

lub dystrybucją energii elektrycznej, o których mowa w ust. 1 pkt 1, uwzględnia się

koszty pobierania opłaty przejściowej, o której mowa w ustawie wymienionej w art.

9a ust. 8e.

2.

Taryfy dla paliw gazowych, energii elektrycznej i ciepła mogą uwzględniać koszty współfinansowania

przez przedsiębiorstwa energetyczne przedsięwzięć i usług zmierzających do zmniejszenia

zużycia paliw i energii u odbiorców, stanowiących ekonomiczne uzasadnienie uniknięcia

budowy nowych źródeł energii i sieci.

3.

Taryfy dla paliw gazowych, energii elektrycznej i ciepła mogą uwzględniać koszty współfinansowania

przez przedsiębiorstwa energetyczne przedsięwzięć związanych z rozwojem odnawialnych

źródeł energii.

4.

Przedsiębiorstwa energetyczne różnicują ceny i stawki opłat określone w taryfach dla

paliw gazowych, energii elektrycznej i ciepła dla różnych grup odbiorców wyłącznie

ze względu na koszty uzasadnione spowodowane realizacją świadczenia, o ile przepisy

nie stanowią inaczej.

5.

Przedsiębiorstwa energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją paliw gazowych

lub energii kalkulują stawki opłat za usługi przesyłania lub dystrybucji w taki sposób,

aby udział opłat stałych w łącznych opłatach za świadczenie usług przesyłania lub

dystrybucji dla danej grupy odbiorców nie był większy niż ustalony przez Prezesa URE.

6

Taryfy dla energii elektrycznej powinny uwzględniać, w odniesieniu do odbiorców, skutki

wprowadzenia opłaty przejściowej, o której mowa w ustawie wymienionej w art. 9a ust.

8e.

1.

Przedsiębiorstwo energetyczne na podstawie cen i stawek opłat zawartych w taryfie

lub cen i stawek opłat ustalanych na rynku konkurencyjnym, o którym mowa w art. 49

ust. 1, wylicza opłaty za dostarczane do odbiorcy paliwa gazowe, energię elektryczną

lub ciepło.

2.

Opłaty, o których mowa w ust. 1, z uwzględnieniem udzielonych odbiorcy upustów i bonifikat,

stanowią koszty zakupu paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła dostarczanych

do budynku, w którym znajdują się lokale mieszkalne i użytkowe, zamieszkane lub użytkowane

przez osoby niebędące odbiorcami.

3.

Przedsiębiorstwo energetyczne udziela upustów lub bonifikat, o których mowa w ust.

2, za niedotrzymanie standardów jakościowych obsługi odbiorców w wysokości określonej

w taryfie lub w umowie.

4.

Koszty zakupu, o których mowa w ust. 2, są rozliczane w opłatach pobieranych od osób,

o których mowa w ust. 2. Wysokość opłat powinna być ustalana w taki sposób, aby zapewniała

wyłącznie pokrycie ponoszonych przez odbiorcę kosztów zakupu paliw gazowych, energii

elektrycznej lub ciepła.

5.

Przepisy ust. 4 stosuje się odpowiednio do ustalania przez odbiorcę - właściciela

lub zarządcę budynku opłat dla osób, o których mowa w ust. 2, do których ciepło dostarczane

jest z własnych źródeł i instalacji cieplnych.

6.

W przypadku gdy wyłącznym odbiorcą paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła

dostarczanych do budynku jest właściciel lub zarządca budynku wielolokalowego, jest

on odpowiedzialny za rozliczanie na poszczególne lokale całkowitych kosztów zakupu

paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła.

7.

W przypadku gdy miejsce zainstalowania układu pomiarowo-rozliczeniowego służącego

do rozliczeń z przedsiębiorstwem energetycznym za dostarczone ciepło jest wspólne

dla dwóch lub więcej budynków wielolokalowych, właściciele lub zarządcy tych budynków

wyposażają je w układy pomiarowo-rozliczeniowe, w celu rozliczenia kosztów zakupu

ciepła na poszczególne budynki.

8.

Koszty zakupu ciepła, o których mowa w ust. 2, rozlicza się w części dotyczącej

1)

ogrzewania, stosując metody wykorzystujące

a)

dla lokali mieszkalnych i użytkowych

-

wskazania ciepłomierzy,

-

wskazania urządzeń wskaźnikowych niebędących przyrządami pomiarowymi w rozumieniu

przepisów metrologicznych, wprowadzonych do obrotu na zasadach i w trybie określonych

w przepisach o systemie oceny zgodności,

-

powierzchnię lub kubaturę tych lokali,

b)

dla wspólnych części budynku wielolokalowego użytkowanych przez osoby, o których mowa

w ust. 2, powierzchnię lub kubaturę tych części odpowiednio w proporcji do powierzchni

lub kubatury zajmowanych lokali;

2)

przygotowania ciepłej wody użytkowej dostarczanej centralnie przez instalację w budynku

wielolokalowym, stosując metody wykorzystujące

a)

wskazania wodomierzy ciepłej wody w lokalach,

b)

liczbę osób zamieszkałych stale w lokalu.

9.

Właściciel lub zarządca budynku wielolokalowego dokonuje wyboru metody rozliczania

całkowitych kosztów zakupu ciepła na poszczególne lokale mieszkalne i użytkowe w tym

budynku, tak aby wybrana metoda, uwzględniając współczynniki wyrównawcze zużycia ciepła

na ogrzewanie, wynikające z położenia lokalu w bryle budynku przy jednoczesnym zachowaniu

prawidłowych warunków eksploatacji budynku określonych w odrębnych przepisach, stymulowała

energooszczędne zachowania oraz zapewniała ustalanie opłat, o których mowa w ust.

4, w sposób odpowiadający zużyciu ciepła na ogrzewanie i przygotowanie ciepłej wody

użytkowej.

10.

Właściciel lub zarządca budynku wielolokalowego wprowadza wybraną metodę, o której

mowa w ust. 9, w formie wewnętrznego regulaminu rozliczeń ciepła przeznaczonego na

ogrzewanie tego budynku i przygotowanie ciepłej wody użytkowej dostarczanej centralnie

poprzez instalację w budynku, zwanego dalej „regulaminem rozliczeń”; regulamin rozliczeń

podaje się do wiadomości osobom, o których mowa w ust. 2, w terminie 14 dni od dnia

jego wprowadzenia do stosowania.

11.

W przypadku gdy właściciel lub zarządca budynku wielolokalowego wprowadził metodę,

o której mowa w ust. 9, wykorzystującą ciepłomierze i urządzenia wymienione w ust.

8 pkt 1 lit. a tiret drugie oraz pkt 2 lit. a, osoba, o której mowa w ust. 2, udostępnia

swoje pomieszczenia w celu zainstalowania lub wymiany tych ciepłomierzy i urządzeń

oraz umożliwia dokonywanie ich kontroli i odczytu wskazań w celu rozliczania kosztów

zużytego ciepła w tym budynku.

12.

W przypadku stosowania w budynku wielolokalowym metody, o której mowa w ust. 9, wykorzystującej

wskazania urządzeń wymienionych w ust. 8 pkt 1 lit. a tiret drugie, regulamin rozliczeń

powinien dopuszczać możliwość zamiennego rozliczania opłat za ciepło dla lokali mieszkalnych

lub użytkowych na podstawie ich powierzchni lub kubatury oraz określać warunki stosowania

zamiennego rozliczania.

(uchylony).

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 9 ust. 4 ustawy wymienionej

w art. 39 zachowują moc do czasu wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych

na podstawie art. 9 ust. 4 ustawy wymienionej w art. 39, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą.

1.

Minister właściwy do spraw gospodarki, po zasięgnięciu opinii Prezesa URE, określi,

w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady kształtowania i kalkulacji taryf dla paliw

gazowych oraz szczegółowe zasady rozliczeń w obrocie paliwami gazowymi, biorąc pod

uwagę: politykę energetyczną państwa, zapewnienie pokrycia uzasadnionych kosztów przedsiębiorstw

energetycznych, w tym kosztów ich rozwoju, ochronę interesów odbiorców przed nieuzasadnionym

poziomem cen i opłat, poprawę efektywności dostarczania i wykorzystywania paliw gazowych,

równoprawne traktowanie odbiorców, eliminowanie subsydiowania skrośnego oraz przejrzystość

cen i stawek opłat.

2.

Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, powinno określać w szczególności

1)

kryteria podziału odbiorców na grupy taryfowe;

2)

szczegółowe zasady ustalania opłat za przyłączenie do sieci, w tym sposób kalkulowania

stawek opłat za przyłączenie;

3)

rodzaje cen i stawek opłat dla każdej koncesjonowanej działalności gospodarczej oraz

sposób ich kalkulowania;

4)

sposób uwzględniania w taryfach poprawy efektywności i zmiany warunków działalności

wykonywanej przez przedsiębiorstwa energetyczne;

5)

sposób prowadzenia rozliczeń z odbiorcami oraz rozliczeń między przedsiębiorstwami

energetycznymi;

6)

sposób ustalania bonifikat za niedotrzymanie parametrów jakościowych paliw gazowych

i standardów jakościowych obsługi odbiorców;

7)

sposób ustalania opłat za przekroczenia mocy;

8)

sposób ustalania opłat za nielegalny pobór paliw gazowych;

9)

zakres usług wykonywanych na dodatkowe zlecenie odbiorcy i sposób ustalania opłat

za te usługi.

3.

Minister właściwy do spraw gospodarki, po zasięgnięciu opinii Prezesa URE, określi,

w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady kształtowania i kalkulacji taryf dla energii

elektrycznej oraz szczegółowe zasady rozliczeń w obrocie energią elektryczną, biorąc

pod uwagę: politykę energetyczną państwa, zapewnienie pokrycia uzasadnionych kosztów

przedsiębiorstw energetycznych, w tym kosztów ich rozwoju, ochronę interesów odbiorców

przed nieuzasadnionym poziomem cen i opłat, poprawę efektywności dostarczania i wykorzystywania

energii elektrycznej, równoprawne traktowanie odbiorców, eliminowanie subsydiowania

skrośnego oraz przejrzystość cen i stawek opłat.

4.

Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 3, powinno określać w szczególności

1)

kryteria podziału odbiorców na grupy taryfowe;

2)

podział podmiotów przyłączanych na grupy przyłączeniowe;

3)

szczegółowe zasady ustalania opłat za przyłączenie do sieci, w tym sposób kalkulowania

stawek opłat za przyłączenie;

4)

rodzaje cen i stawek opłat dla każdej koncesjonowanej działalności gospodarczej oraz

sposób ich kalkulowania;

5)

sposób uwzględniania w taryfach

a)

kosztów uzyskania i przedstawienia do umorzenia świadectw pochodzenia,

b)

kosztów zakupu energii elektrycznej, o których mowa w art. 9a ust. 6 i 8,

c

rekompensat, o których mowa w przepisach rozporządzenia (WE) nr 714/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 lipca 2009 r.

w sprawie warunków dostępu do sieci w odniesieniu do transgranicznej wymiany energii

elektrycznej i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1228/2003,

d)

kosztów, o których mowa w art. 45 ust. 1a;

6)

sposób uwzględniania w taryfach poprawy efektywności i zmiany warunków wykonywanej

działalności przez przedsiębiorstwa energetyczne;

7)

sposób prowadzenia rozliczeń z odbiorcami oraz między przedsiębiorstwami energetycznymi,

w tym w zakresie określonym w art. 45 ust. 1a;

8)

sposób ustalania bonifikat za niedotrzymanie parametrów jakościowych energii elektrycznej

i standardów jakościowych obsługi odbiorców;

9)

sposób ustalania opłat za ponadumowny pobór energii biernej i przekroczenia mocy;

10)

sposób ustalania opłat za nielegalny pobór energii elektrycznej;

11)

zakres usług wykonywanych na dodatkowe zlecenie odbiorcy i sposób ustalania opłat

za te usługi.

5.

Minister właściwy do spraw gospodarki, po zasięgnięciu opinii Prezesa URE, określi,

w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady kształtowania i kalkulacji taryf dla ciepła

oraz szczegółowe zasady rozliczeń z tytułu zaopatrzenia w ciepło, biorąc pod uwagę

politykę energetyczną państwa, zapewnienie pokrycia uzasadnionych kosztów przedsiębiorstw

energetycznych, w tym kosztów ich rozwoju, ochronę interesów odbiorców przed nieuzasadnionym

poziomem cen i opłat, poprawę efektywności dostarczania i wykorzystywania ciepła,

równoprawne traktowanie odbiorców, eliminowanie subsydiowania skrośnego oraz przejrzystość

cen i stawek opłat.

6

Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 5, powinno określać w szczególności

1)

kryteria podziału odbiorców na grupy taryfowe;

2)

szczegółowe zasady ustalania opłat za przyłączenie do sieci, w tym sposób kalkulowania

stawek opłat za przyłączenie;

3)

rodzaje cen i stawek opłat dla każdej koncesjonowanej działalności gospodarczej oraz

sposób ich kalkulowania;

4)

uproszczony sposób kalkulacji cen i stawek dla ciepła wytwarzanego w jednostkach kogeneracji

z zastosowaniem wskaźnika referencyjnego, o którym mowa w art. 47 ust. 2f;

5)

sposób ustalania wskaźnika referencyjnego, o którym mowa w pkt 4;

6)

sposób uwzględniania w taryfach kosztów zakupu ciepła, o którym mowa w art. 9a ust.

7;

7)

sposób uwzględniania w taryfach poprawy efektywności i zmiany warunków wykonywanej

działalności przez przedsiębiorstwa energetyczne;

8)

sposób prowadzenia rozliczeń, z odbiorcami oraz między przedsiębiorstwami energetycznymi;

9)

sposób ustalania bonifikat za niedotrzymanie parametrów jakościowych nośnika ciepła

i standardów jakościowych obsługi odbiorców;

10)

sposób ustalania opłat za nielegalny pobór ciepła.

1.

Przedsiębiorstwa energetyczne posiadające koncesje ustalają taryfy dla paliw gazowych

i energii, które podlegają zatwierdzeniu przez Prezesa URE, oraz proponują okres ich

obowiązywania. Przedsiębiorstwa energetyczne posiadające koncesje przedkładają Prezesowi

URE taryfy z własnej inicjatywy lub na żądanie Prezesa URE.

2.

Prezes URE zatwierdza taryfę bądź odmawia jej zatwierdzenia w przypadku stwierdzenia

niezgodności taryfy z zasadami i przepisami, o których mowa w art. 44-46.

2a.

Prezes URE, na wniosek przedsiębiorstwa energetycznego, zatwierdza, na okres nie dłuższy

niż 3 lata, taryfę zawierającą ceny i stawki opłat w wysokości nie wyższej niż ceny

i stawki opłat obowiązujące przed jej przedłożeniem Prezesowi URE, jeżeli są spełnione

łącznie następujące warunki

1)

zawarte w taryfie warunki stosowania cen i stawek opłat nie uległy zmianie;

2)

udokumentowane i opisane we wniosku zmiany zewnętrznych warunków wykonywania przez

przedsiębiorstwo energetyczne działalności gospodarczej, której dotyczy taryfa, nie

uzasadniają obniżenia cen i stawek opłat zawartych w taryfie;

3)

dla proponowanego we wniosku okresu obowiązywania taryfy lub dla części tego okresu

nie został ustalony współczynnik korekcyjny, o którym mowa w art. 23 ust. 2 pkt 3

lit. a.

2b.

W przypadku udokumentowanej zmiany zewnętrznych warunków wykonywania przez przedsiębiorstwo

energetyczne działalności gospodarczej Prezes URE może ustalić z urzędu, w drodze

decyzji, współczynniki korekcyjne, o których mowa w art. 23 ust. 2 pkt 3 lit. a, wynikające

wyłącznie ze zmiany warunków zewnętrznych, które przedsiębiorstwo energetyczne jest

obowiązane stosować w odniesieniu do cen i stawek opłat określonych w taryfie, o której

mowa w ust. 2a, do czasu wejścia w życie nowej taryfy wprowadzonej w trybie określonym

w ust. 2.

2c.

W przypadku upływu okresu, na jaki została ustalona taryfa, do dnia wejścia w życie

nowej taryfy stosuje się taryfę dotychczasową, jeżeli

1)

decyzja Prezesa URE nie została wydana albo

2)

toczy się postępowanie odwoławcze od decyzji Prezesa URE.

2d.

Taryfy dotychczasowej, o której mowa w ust. 2c, nie stosuje się, jeżeli decyzja Prezesa

URE odmawiająca zatwierdzenia taryfy jest uzasadniona koniecznością obniżenia cen

i stawek opłat poniżej cen i stawek opłat zawartych w dotychczasowej taryfie i wynika

z udokumentowanych i opisanych zmian zewnętrznych warunków wykonywania przez przedsiębiorstwo

energetyczne działalności gospodarczej.

2e

Prezes URE analizuje i weryfikuje koszty uzasadnione, o których mowa w art. 45 ust.

1 pkt 1 i 2, w zakresie ich zgodności z przepisami ustawy, na podstawie sprawozdań

finansowych i planów rzeczowo-finansowych przedsiębiorstw energetycznych, biorąc pod

uwagę tworzenie warunków do konkurencji i promocji efektywności wykonywanej działalności

gospodarczej, a w szczególności stosując metody porównawcze oceny efektywności przedsiębiorstw

energetycznych wykonujących w zbliżonych warunkach działalność gospodarczą tego samego

rodzaju.

2f

Planowane przychody ze sprzedaży ciepła przyjmowane do kalkulacji cen i stawek opłat

w taryfie dla ciepła dla jednostek kogeneracji, oblicza się przy zastosowaniu wskaźnika

referencyjnego ustalanego przez Prezesa URE zgodnie z metodologią określoną w przepisach

wydanych na podstawie art. 46 ust. 5 i 6 i średnich cen sprzedaży ciepła, o których

mowa w art. 23 ust. 2 pkt 18 lit. c.

2g

W terminie do dnia 31 marca każdego roku Prezes URE ogłasza w Biuletynie URE wysokość

wskaźnika referencyjnego, o którym mowa w ust. 2f.

3.

Prezes URE

1)

ogłasza w Biuletynie URE, na koszt przedsiębiorstwa energetycznego, zatwierdzone taryfy

dla paliw gazowych i energii elektrycznej - w terminie 14 dni od dnia zatwierdzenia

taryfy;

2)

kieruje do ogłoszenia, na koszt przedsiębiorstwa energetycznego, we właściwym miejscowo

wojewódzkim dzienniku urzędowym zatwierdzone taryfy dla ciepła - w terminie 7 dni

od dnia zatwierdzenia taryfy.

4.

Przedsiębiorstwo energetyczne wprowadza taryfę do stosowania nie wcześniej niż po

upływie 14 dni i nie później niż do 45 dnia od dnia jej opublikowania.

(uchylony).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 15-22, art. 23 ust. 1 i 2, art. 24, art. 25, art. 35 ust. 2, art. 36, art. 37,

art. 39 pkt 1 i 4-7, art. 40 oraz art. 41 w zakresie wpływów z kar pieniężnych, które

wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.;

2)

art. 38 oraz art. 39 pkt 2 i 3, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2012 r.;

3)

art. 12, art. 14, art. 23 ust. 3-6, art. 26, art. 27, art. 35 ust. 1 oraz art. 41

w zakresie wpływów z opłat zastępczych, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2013 r.

1.

Prezes URE może zwolnić przedsiębiorstwo energetyczne z obowiązku przedkładania taryf

do zatwierdzenia, jeżeli stwierdzi, że działa ono w warunkach konkurencji, albo cofnąć

udzielone zwolnienie w przypadku ustania warunków uzasadniających zwolnienie.

2.

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, może dotyczyć określonej części działalności prowadzonej

przez przedsiębiorstwo energetyczne, w zakresie, w jakim działalność ta prowadzona

jest na rynku konkurencyjnym.

3.

Przy podejmowaniu decyzji, o których mowa w ust. 1, Prezes URE bierze pod uwagę takie

cechy rynku paliw lub energii, jak: liczba uczestników i wielkości ich udziałów w

rynku, przejrzystość struktury i zasad funkcjonowania rynku, istnienie barier dostępu

do rynku, równoprawne traktowanie uczestników rynku, dostęp do informacji rynkowej,

skuteczność kontroli i zabezpieczeń przed wykorzystywaniem pozycji ograniczającej

konkurencję, dostępność do wysoko wydajnych technologii.

1

Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się wytwarzaniem energii elektrycznej jest

obowiązane sprzedawać nie mniej niż 15% energii elektrycznej wytworzonej w danym roku

na giełdach towarowych w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych lub na rynku organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej rynek regulowany, z zastrzeżeniem ust. 2.

2

Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się wytwarzaniem energii elektrycznej mające

prawo do otrzymania środków na pokrycie kosztów osieroconych na podstawie ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o zasadach pokrywania kosztów powstałych u wytwórców

w związku z przedterminowym rozwiązaniem umów długoterminowych sprzedaży mocy i energii

elektrycznej jest obowiązane sprzedawać wytworzoną energię elektryczną nieobjętą obowiązkiem,

o którym mowa w ust. 1, w sposób zapewniający publiczny, równy dostęp do tej energii,

w drodze otwartego przetargu, na rynku organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany lub na giełdach towarowych w rozumieniu

ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych.

3.

(uchylony).

4.

(uchylony).

5.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1 i 2, nie dotyczy energii elektrycznej

1)

dostarczanej od przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się jej wytwarzaniem do

odbiorcy końcowego za pomocą linii bezpośredniej;

2)

wytworzonej w odnawialnym źródle energii;

3

wytworzonej w kogeneracji ze średnioroczną sprawnością przemiany, o której mowa w

art. 9a ust. 10 pkt 1 lit. a, wyższą niż 52,5%;

4)

zużywanej przez przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się wytwarzaniem na potrzeby

własne;

5)

niezbędnej do wykonywania przez operatorów systemów elektroenergetycznych ich zadań

określonych w ustawie;

6)

wytworzonej w jednostce wytwórczej o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie

wyższej niż 50 MW.

6.

Prezes URE może, na wniosek przedsiębiorstwa energetycznego, zwolnić to przedsiębiorstwo

z obowiązku, o którym mowa w ust. 1 i 2, w części dotyczącej produkcji energii elektrycznej

1)

sprzedawanej na potrzeby wykonywania długoterminowych zobowiązań wynikających z umów

zawartych z instytucjami finansowymi w celu realizacji inwestycji związanych z wytwarzaniem

energii elektrycznej, lub

2)

wytwarzanej na potrzeby operatora systemu przesyłowego wykorzystywanej na potrzeby

prawidłowego funkcjonowania krajowego systemu elektroenergetycznego

- jeżeli nie spowoduje to istotnego zakłócenia warunków konkurencji na rynku energii

elektrycznej lub zakłócenia na rynku bilansującym.

7.

Przedsiębiorstwa energetyczne, o których mowa w ust. 1, przekazują Prezesowi URE informacje

o zawartych umowach, na podstawie których sprzedają wytworzoną energię elektryczną

na zasadach innych niż określone w ust. 1 i 2, w ciągu 7 dni od dnia ich zawarcia.

W informacji należy wskazać strony umowy, ilość i cenę energii elektrycznej oraz okres,

na jaki umowa została zawarta.

8.

Na podstawie danych zgromadzonych w trybie określonym w ust. 7, Prezes URE ogłasza

w Biuletynie URE średnią kwartalną cenę energii elektrycznej niepodlegającej obowiązkowi,

o którym mowa w ust. 1 i 2, w terminie 14 dni od dnia zakończenia kwartału.

9.

Przedsiębiorstwa energetyczne składają Prezesowi URE w terminie do dnia 31 marca roku

następnego sprawozdania z realizacji obowiązków, o których mowa w ust. 1 i 2.

10.

Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 2, lub odbiorca końcowy albo podmiot

działający na ich zlecenie, organizuje i przeprowadza przetarg na sprzedaż energii

elektrycznej. Wynik przetargu jest jawny.

11.

Przetarg na sprzedaż wytworzonej energii elektrycznej organizowany i przeprowadzany

przez przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 2 albo podmiot działający

na jego zlecenie, podlega kontroli Prezesa URE pod względem zgodności ze sposobem

oraz trybem organizowania i przeprowadzania przetargu określonym w przepisach wydanych

na podstawie ust. 12. W przypadku stwierdzenia, że przetarg został przeprowadzony

niezgodnie z tymi przepisami, Prezes URE może unieważnić przetarg.

12

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb

organizowania i przeprowadzania przetargu przez przedsiębiorstwo, o którym mowa w

ust. 2, w tym

1)

sposób zamieszczania ogłoszeń o przetargu i dane, które powinny być zamieszczone w

ogłoszeniu,

2)

wymagania, jakie powinien spełniać oferent oraz jakim powinna odpowiadać oferta,

3)

sposób ustalania ceny wywoławczej,

4)

sposób publikowania wyników przetargu,

5)

warunki, w których dopuszcza się odstąpienie od przetargu

- z uwzględnieniem konieczności ochrony konkurencji na rynku energii elektrycznej,

realizacji zadań operatora systemu elektroenergetycznego oraz zapewnienia równoprawnego

traktowania uczestników przetargu oraz przejrzystości obrotu energią elektryczną.

W sprawach nieuregulowanych przepisami niniejszej ustawy w zakresie działalności gospodarczej

przedsiębiorstw energetycznych, w tym przeprowadzania przez Prezesa URE kontroli zgodności

wykonywanej działalności gospodarczej przedsiębiorstw energetycznych z udzieloną koncesją,

stosuje się przepisy ustawy o swobodzie działalności gospodarczej.

Projektowanie, produkcja, import, budowa oraz eksploatacja urządzeń, instalacji i

sieci powinny zapewniać racjonalne i oszczędne zużycie paliw lub energii przy zachowaniu

1)

niezawodności współdziałania z siecią;

2)

bezpieczeństwa obsługi i otoczenia po spełnieniu wymagań ochrony środowiska;

3)

zgodności z wymaganiami odrębnych przepisów, a w szczególności przepisów: prawa budowlanego, o ochronie przeciwporażeniowej, o ochronie przeciwpożarowej, o dozorze technicznym,

o ochronie dóbr kultury, o muzeach, Polskich Norm wprowadzonych do obowiązkowego stosowania

1.

Producenci i importerzy urządzeń określają w dokumentacji technicznej wielkość zużycia

paliw i energii, odniesioną do uzyskiwanej wielkości efektu użytkowego urządzenia

w typowych warunkach użytkowania, zwaną dalej „efektywnością energetyczną”.

2.

Producenci i importerzy urządzeń wprowadzanych do obrotu informują o efektywności

energetycznej urządzeń na etykiecie i w charakterystyce technicznej.

3.

(uchylony).

4.

Minister właściwy do spraw gospodarki może określić, w drodze rozporządzenia, wymagania

w zakresie efektywności energetycznej, jakie powinny spełniać urządzenia, o których

mowa w ust. 1, uwzględniając konieczność ochrony interesów odbiorców końcowych.

5.

Minister właściwy do spraw gospodarki może określić, w drodze rozporządzenia

1)

wymagania dotyczące dokumentacji technicznej, o której mowa w ust. 1, oraz stosowania

etykiet i charakterystyk technicznych, o których mowa w ust. 2,

2)

wzory etykiet, o których mowa w ust. 2

- uwzględniając konieczność zapewnienia efektywnego użytkowania urządzeń poprzez powszechny

dostęp do informacji o efektywności energetycznej tych urządzeń.

Zakazuje się wprowadzania do obrotu na obszarze kraju urządzeń niespełniających wymagań

określonych w art. 52.

Przepisów art. 52 i 53 nie stosuje się do urządzeń i instalacji oraz obiektów związanych

z obronnością lub bezpieczeństwem państwa, stanowiących integralne części systemów

techniki wojskowej lub uzbrojenia, ratowniczo-gaśniczych oraz ochrony granic lub stosowanych

w więziennictwie, należących do jednostek, o których mowa w art. 21a.

1.

Osoby zajmujące się eksploatacją sieci oraz urządzeń i instalacji określonych w przepisach,

o których mowa w ust. 6, obowiązane są posiadać kwalifikacje potwierdzone świadectwem

wydanym przez komisje kwalifikacyjne.

1a.

(uchylony).

1b

W razie stwierdzenia, że eksploatacja urządzeń, instalacji lub sieci jest prowadzona

niezgodnie z przepisami dotyczącymi ich eksploatacji, na wniosek pracodawcy, inspektora

pracy, Prezesa URE lub innego organu właściwego w sprawach regulacji gospodarki paliwami

i energią, o których mowa w art. 21a, sprawdzenie spełnienia wymagań kwalifikacyjnych

należy powtórzyć.

1c

Sprawdzenie spełnienia wymagań kwalifikacyjnych przeprowadza się także w przypadku

1)

wniosku pracodawcy

a)

gdy osoba zajmująca się eksploatacją sieci, urządzeń lub instalacji określonych w

przepisach, o których mowa w ust. 6, posiada kwalifikacje potwierdzone świadectwem,

ale w ciągu kolejnych pięciu lat nie zajmowała się eksploatacją urządzeń, instalacji

lub sieci, których uprawnienie dotyczy,

b)

który dokonał modernizacji lub innej istotnej zmiany parametrów urządzeń, instalacji

lub sieci;

2)

osób, o których mowa w ust. 1, zajmujących się eksploatacją urządzeń, instalacji lub

sieci, świadczących usługi na rzecz konsumentów w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny

(Dz. U. Nr 16, poz. 93, z późn. zm. oraz mikroprzedsiębiorców, małych lub średnich przedsiębiorców, w rozumieniu ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, co pięć lat.

2.

Zabrania się zatrudniania przy samodzielnej eksploatacji sieci oraz urządzeń i instalacji

określonych w przepisach, o których mowa w ust. 6, osób bez kwalifikacji, o których

mowa w ust. 1.

2a

Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do osób będących obywatelami państwa członkowskiego

Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego

Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym,

które nabyły w tych państwach wymagane kwalifikacje w zakresie eksploatacji urządzeń,

instalacji i sieci i uzyskały ich potwierdzenie zgodnie z przepisami o zasadach uznawania

nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej kwalifikacji do wykonywania zawodów

regulowanych.

3.

Komisje kwalifikacyjne są powoływane na okres 5 lat przez

1)

Prezesa URE;

2)

właściwych ministrów i Szefów Agencji, o których mowa w art. 21a - w zakresie eksploatacji

urządzeń i instalacji gazowych, elektrycznych i cieplnych w jednostkach organizacyjnych

podległych tym ministrom lub Szefom Agencji lub przez nich nadzorowanych;

3)

ministra właściwego do spraw transportu - w zakresie eksploatacji urządzeń i instalacji

energetycznych stosowanych w jednostkach organizacyjnych transportu kolejowego.

3a.

Organ uprawniony do powoływania komisji kwalifikacyjnych, o których mowa w ust. 3,

może odwołać członka komisji w przypadku

1)

choroby trwale uniemożliwiającej sprawowanie funkcji;

2)

rezygnacji z członkostwa w komisji;

3)

niewywiązywania się z obowiązków członka komisji;

4)

utraty kwalifikacji umożliwiających powołanie w skład komisji.

3b.

Organ uprawniony do powoływania komisji kwalifikacyjnych może odwołać komisję kwalifikacyjną

na wniosek jednostki organizacyjnej, przy której ją powołano, w przypadku

1)

rezygnacji jednostki organizacyjnej, przy której powołano komisję kwalifikacyjną,

z dalszego prowadzenia tej komisji;

2)

odwołania części członków komisji kwalifikacyjnej, uniemożliwiającego dalsze wykonywanie

zadań przez tę komisję.

4.

Za sprawdzenie kwalifikacji, o których mowa w ust. 1, pobierane są opłaty od osób

kierujących wnioski o stwierdzenie kwalifikacji.

5.

Opłaty, o których mowa w ust. 4, stanowią przychód jednostek organizacyjnych, przy

których powołano komisje kwalifikacyjne.

6.

Minister właściwy do spraw gospodarki, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

transportu oraz Ministrem Obrony Narodowej, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

zasady stwierdzania posiadania kwalifikacji przez osoby, o których mowa w ust. 1.

7.

Minister właściwy do spraw gospodarki, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust.

6, określi w szczególności

1)

rodzaje prac, stanowisk oraz instalacji, urządzeń i sieci, przy których eksploatacji

jest wymagane posiadanie kwalifikacji;

2)

zakres wymaganej wiedzy niezbędnej do uzyskania potwierdzenia posiadanych kwalifikacji,

odpowiednio do rodzaju prac, stanowisk oraz instalacji i urządzeń, o których mowa

w pkt 1;

3)

tryb przeprowadzania postępowania kwalifikacyjnego;

4)

jednostki organizacyjne, przy których powołuje się komisje kwalifikacyjne, i tryb

ich powoływania;

5)

wysokość opłat pobieranych za sprawdzenie kwalifikacji, o których mowa w pkt 2;

6)

wzór świadectwa kwalifikacyjnego.

(uchylony).

1.

Karze pieniężnej podlega ten, kto

1)

nie przestrzega obowiązków wynikających ze współpracy z jednostkami upoważnionymi

do dysponowania energią elektryczną i paliwami gazowymi, wynikających z przepisów

wydanych na podstawie art. 9 ust. 1-4;

1a

nie przestrzega obowiązku uzyskania i przedstawienia do umorzenia Prezesowi URE świadectwa

pochodzenia, świadectw pochodzenia biogazu lub świadectwa pochodzenia z kogeneracji

albo nie uiszcza opłat zastępczych, o których mowa w art. 9a ust. 1 i 8, lub nie przestrzega

obowiązków zakupu energii elektrycznej, o których mowa w art. 9a ust. 6, lub nie przestrzega

obowiązków zakupu ciepła, o których mowa w art. 9a ust. 7, lub przedkłada Prezesowi

URE wnioski o wydanie świadectwa pochodzenia, świadectw pochodzenia biogazu lub świadectwa

pochodzenia z kogeneracji zawierające dane lub informacje niezgodne ze stanem faktycznym;

1b

nie przedkłada Prezesowi URE do zatwierdzenia instrukcji, o której mowa w art. 9g

ust. 7 i 8, lub mimo wezwania przedkłada instrukcję niespełniającą wymagań określonych

w ustawie;

1c

nie przedstawia informacji, o których mowa w art. 7 ust. 8l, art. 9c ust. 3 pkt 9a

lit. f, ust. 9-9b, art. 9d ust. 8, art. 11c ust. 3, art. 11e ust. 5 i art. 16 ust.

12 i 13, lub nie przedstawia sprawozdań, o których mowa w art. 9d ust. 5;

1d

nie przestrzega obowiązków wynikających z przepisów rozporządzenia (WE) nr 714/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 lipca 2009 r.

w sprawie warunków dostępu do sieci w odniesieniu do transgranicznej wymiany energii

elektrycznej i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1228/2003;

1e

nie przestrzega obowiązków wynikających z przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1775/2005/WE z dnia 28 września

2005 r. w sprawie warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego;

1f

nie przedkłada lub przedkłada niezgodną ze stanem faktycznym towarowemu domowi maklerskiemu

lub domowi maklerskiemu, deklarację, o której mowa w art. 9a ust. 1b;

2

nie przestrzega obowiązku utrzymywania zapasów paliw, o którym mowa w art. 10 ust.

1, lub nie uzupełnia ich w terminie, o którym mowa w art. 10 ust. 1b lub 1c, obniża

je w innych przypadkach niż wymienione w art. 10 ust. 1a, lub nie przekazuje informacji,

o których mowa w art. 10 ust. 1e;

3)

(uchylony);

3a

nie stosuje się do ograniczeń w dostarczaniu i poborze energii, wprowadzonych na podstawie

art. 11, art. 11c ust. 3 lub art. 11d ust. 3;

4)

z nieuzasadnionych powodów odmawia zawarcia umowy, o której mowa w art. 7 ust. 1;

5)

stosuje ceny i taryfy, nie przestrzegając obowiązku ich przedstawienia Prezesowi URE

do zatwierdzenia, o którym mowa w art. 47;

5a)

nie przedkłada do zatwierdzenia taryfy wbrew żądaniu Prezesa URE, o którym mowa w

art. 47 ust. 1;

6

stosuje ceny lub stawki opłat wyższe od zatwierdzonych lub stosuje taryfę niezgodnie

z określonymi w niej warunkami;

7)

odmawia udzielenia informacji, o których mowa w art. 28;

7a)

świadomie lub w wyniku niedbalstwa wprowadza w błąd Prezesa URE w zakresie przedstawianych

na jego żądanie informacji, o których mowa w art. 28;

8)

prowadzi ewidencję księgową niezgodnie z zasadami określonymi w art. 44;

9)

zatrudnia osoby bez wymaganych ustawą kwalifikacji;

10)

nie utrzymuje w należytym stanie technicznym obiektów, instalacji i urządzeń;

11)

wprowadza do obrotu na obszarze kraju urządzenia niespełniające wymagań określonych

w art. 52;

12)

nie przestrzega obowiązków wynikających z koncesji;

13)

realizuje działania niezgodne z częścią planu, o której mowa w art. 20 ust. 6;

14)

z nieuzasadnionych powodów wstrzymuje lub ogranicza dostarczanie paliw gazowych, energii

elektrycznej lub ciepła do odbiorców;

15)

z nieuzasadnionych powodów zwleka z powiadomieniem Prezesa URE lub zainteresowanego

podmiotu o odmowie zawarcia umów, o których mowa w art. 4g ust. 1 lub art. 7 ust.

1;

16)

z nieuzasadnionych powodów nie występuje do Prezesa URE z wnioskiem, o którym mowa

w art. 4h ust. 2;

17

nie przestrzega obowiązków, o których mowa w art. 5a ust. 1-3;

18

nie wydaje w terminie, o którym mowa w art. 7 ust. 8g, warunków przyłączenia;

19

nie przestrzega warunków i wymagań technicznych korzystania z systemu elektroenergetycznego,

procedur postępowania i wymiany informacji, a także nie stosuje się do zasad i obowiązków

w zakresie bezpieczeństwa pracy sieci elektroenergetycznej, planów i procedur stosowanych

w sytuacji zagrożenia bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej, instrukcji, o której

mowa w art. 9g ust. 9, a także poleceń operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego

lub systemu połączonego elektroenergetycznego, o których mowa w art. 11d ust. 1 i

2;

20

nie przestrzega warunków i kryteriów niezależności operatora systemu, o którym mowa

w art. 9d ust. 1-2;

21

nie zapewnia wyznaczonemu dla swojej sieci operatorowi systemu spełnienia warunków

i kryteriów niezależności, o których mowa w art. 9d ust. 1-2;

22

nie przedkłada do zatwierdzenia programu określającego przedsięwzięcia, jakie należy

podjąć w celu zapewnienia niedyskryminacyjnego traktowania użytkowników systemu, o

którym mowa w art. 9d ust. 4, lub nie przedkłada nowego programu, o którym mowa w

art. 9d ust. 4b;

23

mimo uprzedniego wezwania, nie wykonuje w wyznaczonym terminie programu określającego

przedsięwzięcia, jakie należy podjąć w celu zapewnienia niedyskryminacyjnego traktowania

użytkowników systemu, o którym mowa w art. 9d ust. 4, zatwierdzonego przez Prezesa

URE lub podejmuje działania niezgodne z postanowieniami tego programu;

24

będąc operatorem wyznaczonym na podstawie art. 9h, nie realizuje obowiązków operatora

wynikających z ustawy;

25

z nieuzasadnionych powodów nie występuje do Prezesa URE z wnioskiem, o którym mowa

w art. 9h ust. 1 i 6, oraz nie dopełnia warunków określonych w decyzji wydanej na

podstawie art. 9h ust. 9;

26

nie przestrzega obowiązku, o którym mowa w art. 9h ust. 11;

27

nie przestrzega obowiązków, o których mowa w art. 9j ust. 1, 4 lub 5;

28

wytwarza biogaz rolniczy lub wytwarza energię elektryczną z biogazu rolniczego bez

wpisu do rejestru, o którym mowa w art. 9p ust. 1;

29

nie złożył w terminie sprawozdania kwartalnego, o którym mowa w art. 9r ust. 1, lub

podał w tym sprawozdaniu nieprawdziwe dane;

30

utrudnia przeprowadzenie kontroli, o której mowa w art. 9s ust. 1;

31

nie przedkłada sprawozdań, o których mowa w art. 16 ust. 7, lub planów, o których

mowa w art. 16 ust. 6 i 8;

32

nie przestrzega obowiązku, o którym mowa w art. 49a ust. 1 i 2;

33

naruszył sposób i tryb organizowania i przeprowadzania przetargu, o którym mowa w

przepisach wydanych na podstawie art. 49a ust. 12.

2

Karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, wymierza

1

w zakresie pkt 1-27, 31-33 Prezes URE;

2)

w zakresie pkt 28-30 Prezes Agencji Rynku Rolnego.

2a.

Wysokość kary pieniężnej wymierzonej w przypadkach określonych w ust. 1 pkt 1a nie

może być niższa niż

1)

w zakresie nieprzestrzegania obowiązku, o którym mowa w art. 9a ust. 1, obliczona

według wzoru

\(

K_o = 1,3 \times \left( {O_z - O_{zz} } \right),

\)

gdzie poszczególne symbole oznaczają

Ko

-

minimalną wysokość kary pieniężnej, wyrażoną w złotych,

Oz

-

opłatę zastępczą, obliczoną zgodnie z art. 9a ust. 2, wyrażoną w złotych,

Ozz

-

uiszczoną opłatę zastępczą, wyrażoną w złotych;

2)

w zakresie nieprzestrzegania obowiązku, o którym mowa w art. 9a ust. 6, obliczona

według wzoru

\(

K_{oz} = C_c \times \left( {E_{oo} - E_{zo} } \right),

\)

gdzie poszczególne symbole oznaczają

Koz

-

minimalną wysokość kary pieniężnej, wyrażoną w złotych,

Cc

-

średnią cenę sprzedaży energii elektrycznej w poprzednim roku kalendarzowym, o której

mowa w art. 23 ust. 2 pkt 18 lit. b, wyrażoną w złotych za 1 MWh,

Eoo

-

ilość oferowanej do zakupu energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnych źródłach

energii, wyrażoną w MWh,

Ezo

-

ilość zakupionej energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnych źródłach energii

w danym roku, wyrażoną w MWh;

3

w zakresie nieprzestrzegania obowiązków, o których mowa w art. 9a ust. 8, obliczona

według wzoru

\(

K_S = 1,3 \times \left( {O_{ZK} - O_{ZZK} } \right),

\)

gdzie poszczególne symbole oznaczają

KS

-

minimalną wysokość kary pieniężnej, wyrażoną w złotych,

OZK

-

opłatę zastępczą, obliczoną zgodnie z art. 9a ust. 8a, wyrażoną w złotych,

OZZK

-

uiszczoną opłatę zastępczą, wyrażoną w złotych.

2b

Wpływy z tytułu kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1 pkt 1a i 28-30, stanowią

przychody Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.

2c

Wysokość kary pieniężnej wymierzonej w przypadku określonym w ust. 1 pkt 1f nie może

być niższa niż wysokość obliczona wg wzoru

\(

Ko = 1,3 \times Oza + 1,3Ozb

\)

gdzie poszczególne symbole oznaczają

Oza

-

opłata zastępcza nieuiszczona przez towarowy dom maklerski lub dom maklerski obliczona

wg wzoru, o którym mowa w art. 9a ust. 2, w stosunku do energii elektrycznej zużytej

przez przedsiębiorstwo energetyczne na własny użytek, a niewskazanej w deklaracji,

o której mowa w art. 9a ust. 1b,

Ozb

-

opłata zastępcza nieuiszczona przez towarowy dom maklerski lub dom maklerski obliczona

wg wzoru, o którym mowa w art. 9a ust. 8a, w stosunku do energii elektrycznej zużytej

przez przedsiębiorstwo energetyczne na własny użytek, a niewskazanej w deklaracji,

o której mowa w art. 9a ust. 1b.

2d

Wysokość kary pieniężnej wymierzonej w przypadkach, o których mowa w

1)

ust. 1 pkt 29 wynosi 1000 zł;

2)

ust. 1 pkt 28 i 30 wynosi 10 000 zł.

2e

Wysokość kary pieniężnej wymierzonej w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 18, nie

może być niższa niż 3000 zł za każdy dzień zwłoki w wydaniu warunków przyłączenia.

2f

Wysokość kary pieniężnej wymierzonej w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 20

i 21, nie może być niższa niż 1% i wyższa niż 15% przychodu, o którym mowa w ust.

3.

3.

Wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, nie może przekroczyć 15% przychodu

ukaranego przedsiębiorcy, osiągniętego w poprzednim roku podatkowym, a jeżeli kara

pieniężna związana jest z działalnością prowadzoną na podstawie koncesji, wysokość

kary nie może przekroczyć 15% przychodu ukaranego przedsiębiorcy, wynikającego z działalności

koncesjonowanej, osiągniętego w poprzednim roku podatkowym.

4.

Kara pieniężna jest płatna na konto właściwego urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem

ust. 2b.

5.

Niezależnie od kary pieniężnej określonej w ust. 1-4 Prezes URE może nałożyć karę

pieniężną na kierownika przedsiębiorstwa energetycznego, z tym że kara ta może być

wymierzona w kwocie nie większej niż 300% jego miesięcznego wynagrodzenia.

6.

Ustalając wysokość kary pieniężnej, Prezes URE uwzględnia stopień szkodliwości czynu,

stopień zawinienia oraz dotychczasowe zachowanie podmiotu i jego możliwości finansowe.

6a

Prezes URE może odstąpić od wymierzenia kary, jeżeli stopień szkodliwości czynu jest

znikomy, a podmiot zaprzestał naruszania prawa lub zrealizował obowiązek.

7.

Kary pieniężne, o których mowa w ust. 1, podlegają ściągnięciu w trybie przepisów

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

8

Prezes URE niezwłocznie powiadamia Komisję Europejską o zmianach przepisów w zakresie

kar pieniężnych i o działaniach podejmowanych w przypadku naruszeń przepisów rozporządzenia (WE) nr 714/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 lipca 2009 r.

w sprawie warunków dostępu do sieci w odniesieniu do transgranicznej wymiany energii

elektrycznej i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1228/2003, a także przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1775/2005/WE z dnia 28 września

2005 r. w sprawie warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego.

1.

W razie nielegalnego pobierania paliw lub energii, przedsiębiorstwo energetyczne może

1)

pobierać od odbiorcy, a w przypadku, gdy pobór paliw lub energii nastąpił bez zawarcia

umowy, może pobierać od osoby lub osób nielegalnie pobierających paliwa lub energię

opłatę w wysokości określonej w taryfie, chyba że nielegalne pobieranie paliw lub

energii wynikało z wyłącznej winy osoby trzeciej, za którą odbiorca nie ponosi odpowiedzialności

albo

2)

dochodzić odszkodowania na zasadach ogólnych.

2.

Należności z tytułu opłaty, o której mowa w ust. 1 pkt 1, stwierdzone prawomocnym

wyrokiem sądu podlegają ściągnięciu w trybie przepisów ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego

(Dz. U. Nr 43, poz. 296, z późn. zm..

(pominięte).

Przedsiębiorstwo energetyczne może udostępniać dane o odbiorcy na zasadach i w trybie

określonym w ustawie z dnia 9 kwietnia 2010 r. o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie

danych gospodarczych

(Dz. U. Nr 81, poz. 530, z późn. zm..

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2011 r.

(pominięty).

(pominięty).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 24,

art. 30, art. 45 i art. 46, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2008 r.

(uchylony).

(pominięty).

(pominięty).

1.

Z dniem wejścia w życie ustawy znosi się Okręgowe Inspektoraty Gospodarki Energetycznej,

utworzone ustawą z dnia 6 kwietnia 1984 r. o gospodarce energetycznej

(Dz. U. Nr 21, poz. 96, z 1987 r. Nr 33, poz. 180, z 1988 r. Nr 19, poz. 132, z 1989 r. Nr 35, poz. 192 oraz z 1990 r. Nr 14, poz. 89 i Nr 34, poz. 198).

2.

Obowiązki i zadania likwidatora Okręgowych Inspektoratów Gospodarki Energetycznej

powierza się Ministrowi Gospodarki

3.

Likwidator sporządza bilans zamknięcia.

(pominięty).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

1.

(pominięty).

2.

Zaświadczenia kwalifikacyjne wydane na podstawie przepisów dotychczasowych zachowują

moc przez okres w nich oznaczony.

Tracą moc

1)

ustawa z dnia 28 czerwca 1950 r. o powszechnej elektryfikacji wsi i osiedli

(Dz. U. z 1954 r. Nr 32, poz. 135);

2)

ustawa z dnia 6 kwietnia 1984 r. o gospodarce energetycznej

(Dz. U. Nr 21, poz. 96, z 1987 r. Nr 33, poz. 180, z 1988 r. Nr 19, poz. 132, z 1989 r. Nr 35, poz. 192 oraz z 1990 r. Nr 14, poz. 89 i Nr 34, poz. 198).

Ustawa wchodzi w życie po upływie sześciu miesięcy od dnia ogłoszenia

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 marca 2009 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 197

pkt 1, który wchodzi w życie po upływie 18 miesięcy od dnia ogłoszenia, oraz art.

214, który wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art.

7 ust. 1, art. 40-43, art. 45, art. 47-49, art. 160 i art. 186 pkt 2-6, które wchodzą

w życie z dniem 1 stycznia 2010 r.