Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości

Rozporządzenie

1)

tworzy i znosi wojskowe komisje lekarskie oraz ustala ich siedziby;

2)

określa terytorialny zasięg działania wojskowych komisji lekarskich oraz ich właściwość.

Z dniem 1 stycznia 2013 r. tworzy się następujące wojskowe komisje lekarskie i ustala

ich siedziby

1)

Centralną Wojskową Komisję Lekarską z siedzibą w Warszawie,

2)

Rejonową Wojskową Komisję Lotniczo-Lekarską z siedzibą w Warszawie,

3)

Rejonową Wojskową Komisję Morsko-Lekarską z siedzibą w Gdańsku,

4)

rejonowe wojskowe komisje lekarskie z siedzibą w Bydgoszczy, Ełku, Krakowie, Lublinie,

Łodzi, Szczecinie, Warszawie, Wrocławiu i Żaganiu

- zwane dalej „wojskowymi komisjami lekarskimi”.

Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w Warszawie jest komisją wyższego stopnia w stosunku

do wojskowych komisji lekarskich, o których mowa w § 2 pkt 2-4.

1.

Terytorialny zasięg działania Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Warszawie

obejmuje terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Terytorialny zasięg działania Rejonowej Wojskowej Komisji Lotniczo-Lekarskiej w Warszawie

obejmuje terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

3.

Terytorialny zasięg działania Rejonowej Wojskowej Komisji Morsko-Lekarskiej w Gdańsku

1)

w sprawach, o których mowa w § 9 pkt 2-4, obejmuje terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

w sprawach, o których mowa w § 10, obejmuje obszar województwa pomorskiego.

4.

Terytorialny zasięg działania Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Bydgoszczy

obejmuje obszar województw kujawsko-pomorskiego i wielkopolskiego.

5.

Terytorialny zasięg działania Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Ełku obejmuje

obszar województw podlaskiego i warmińsko-mazurskiego.

6.

Terytorialny zasięg działania Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Krakowie obejmuje

obszar województw małopolskiego i śląskiego.

7.

Terytorialny zasięg działania Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Lublinie obejmuje

obszar województw lubelskiego i podkarpackiego.

8.

Terytorialny zasięg działania Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Łodzi obejmuje

obszar województw łódzkiego i świętokrzyskiego.

9.

Terytorialny zasięg działania Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Szczecinie

obejmuje obszar województwa zachodniopomorskiego.

10.

Terytorialny zasięg działania Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Warszawie obejmuje

obszar województwa mazowieckiego.

11.

Terytorialny zasięg działania Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we Wrocławiu

obejmuje w województwie dolnośląskim obszar powiatów: dzierżoniowskiego, górowskiego,

jaworskiego, jeleniogórskiego, kamiennogórskiego, kłodzkiego, legnickiego, lubańskiego,

lubińskiego, lwóweckiego, milickiego, oleśnickiego, oławskiego, strzelińskiego, średzkiego,

świdnickiego, trzebnickiego, wałbrzyskiego, wołowskiego, wrocławskiego, ząbkowickiego

i złotoryjskiego oraz miast na prawach powiatu: Jeleniej Góry, Legnicy i Wrocławia,

a także obszar województwa opolskiego.

12.

Terytorialny zasięg działania Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Żaganiu obejmuje

w województwie dolnośląskim obszar powiatów: bolesławieckiego, głogowskiego, polkowickiego

i zgorzeleckiego oraz obszar województwa lubuskiego.

Wojskowe komisje lekarskie są właściwe wobec

1)

żołnierzy zawodowych pełniących stałą lub kontraktową służbę wojskową;

2)

żołnierzy pełniących służbę kandydacką;

3)

osób, które ubiegają się o powołanie do zawodowej służby wojskowej lub służby kandydackiej;

4)

żołnierzy odbywających zasadniczą służbę wojskową, przeszkolenie wojskowe, ćwiczenia

wojskowe, służbę przygotowawczą albo okresową służbę wojskową oraz pełniących służbę

wojskową w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny;

5)

osób podlegających kwalifikacji wojskowej w okresie, w którym nie urzędują powiatowe

komisje lekarskie, osób odbywających zasadniczą służbę wojskową lub szkolenie w jednostkach

organizacyjnych obrony cywilnej i osób odbywających służbę zastępczą, o której mowa

w ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o służbie zastępczej

(Dz. U. Nr 223, poz. 2217, z późn. zm.;

6)

żołnierzy rezerwy, osób przeniesionych do rezerwy niebędących żołnierzami rezerwy

oraz innych osób podlegających ze względu na wiek obowiązkowi służby wojskowej, które

zgłosiły się ochotniczo do jej odbywania;

7)

emerytów i rencistów wojskowych;

8)

małoletnich kształconych w szkołach lub orkiestrach wojskowych;

9)

osób niebędących żołnierzami rezerwy, które pełniły albo odbyły służbę, o której mowa

w pkt 1, 2 lub 4, oraz osób, które odbyły zajęcia wojskowe w czasie trwania studiów

albo były kształcone w szkołach lub orkiestrach wojskowych, a także osób, o których

mowa w art. 8 ustawy z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych

oraz ich rodzin

(Dz. U. z 2010 r. Nr 101, poz. 648, z późn. zm.;

10)

osób, o których mowa w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 2 września 1994 r. o świadczeniu pieniężnym i uprawnieniach

przysługujących żołnierzom zastępczej służby wojskowej przymusowo zatrudnianym w kopalniach

węgla, kamieniołomach, zakładach rud uranu i batalionach budowlanych

(Dz. U. z 2001 r. Nr 60, poz. 622, z późn. zm., oraz osób ubiegających się o przyznanie takiego statusu;

11)

funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego i Służby Wywiadu Wojskowego oraz kandydatów

do służby w Służbie Kontrwywiadu Wojskowego i Służbie Wywiadu Wojskowego;

12)

emerytów i rencistów Służby Kontrwywiadu Wojskowego i Służby Wywiadu Wojskowego.

Właściwość miejscową wojskowych komisji lekarskich ustala się w stosunku do

1)

żołnierzy, o których mowa w § 5 pkt 1, 2 i 4 - ze względu na miejsce stacjonowania

jednostki wojskowej lub pododdziału jednostki wojskowej, w której pełnią czynną służbę

wojskową;

2)

osób, o których mowa w § 5 pkt 3, 7-10 i 12 - ze względu na miejsce ich zamieszkania;

3)

osób, o których mowa w § 5 pkt 5 i 6 - ze względu na miejsce ich pobytu stałego lub

pobytu czasowego trwającego ponad trzy miesiące, z zastrzeżeniem pkt 4;

4)

osób odbywających zasadniczą służbę wojskową lub szkolenie w jednostce organizacyjnej

obrony cywilnej - ze względu na siedzibę organu, przy którym utworzona została jednostka

organizacyjna obrony cywilnej;

5)

funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego i Służby Wywiadu Wojskowego - ze względu

na siedzibę jednostki organizacyjnej, w której pełnią służbę;

6)

kandydatów na funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego i Służby Wywiadu Wojskowego

- ze względu na miejsce ich zamieszkania albo siedzibę jednostki organizacyjnej, w

której mają zamiar pełnić służbę.

Wojskowe komisje lekarskie orzekają o

1)

zdolności fizycznej i psychicznej do czynnej służby wojskowej;

2)

zdolności do służby w poszczególnych rodzajach Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej

oraz rodzajach wojsk i służb, a także na poszczególnych stanowiskach służbowych i

poza granicami państwa oraz o zdolności do zawodowej służby wojskowej z ograniczeniami;

3)

uszczerbku na zdrowiu wskutek wypadku lub choroby;

4)

związku choroby i ułomności ze szczególnymi właściwościami lub warunkami czynnej służby

wojskowej, służby w Służbie Kontrwywiadu Wojskowego i Służbie Wywiadu Wojskowego lub

zasadniczej służby wojskowej w jednostkach organizacyjnych obrony cywilnej albo z

działaniami wojennymi lub mającymi charakter wojenny, a także z zatrudnieniem w miejscach,

o których mowa w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 2 września 1994 r. o świadczeniu pieniężnym i uprawnieniach

przysługujących żołnierzom zastępczej służby wojskowej przymusowo zatrudnianym w kopalniach

węgla, kamieniołomach, zakładach rud uranu i batalionach budowlanych;

5)

związku śmierci z czynną służbą wojskową, ze służbą w Służbie Kontrwywiadu Wojskowego

i Służbie Wywiadu Wojskowego albo z działaniami wojennymi lub mającymi charakter wojenny;

6)

inwalidztwie i niezdolności do samodzielnej egzystencji;

7)

związku inwalidztwa z czynną służbą wojskową albo ze służbą w Służbie Kontrwywiadu

Wojskowego i Służbie Wywiadu Wojskowego;

8)

potrzebie udzielenia żołnierzowi urlopu zdrowotnego.

Do właściwości Rejonowej Wojskowej Komisji Lotniczo-Lekarskiej w Warszawie należy

orzekanie

1)

w stosunku do żołnierzy odbywających ćwiczenia wojskowe albo pełniących okresową służbę

wojskową oraz żołnierzy i osób, o których mowa w § 5 pkt 6, o zdolności do czynnej

służby wojskowej i zaliczanie do kategorii zdolności do tej służby, a także orzekanie

o ich zdolności do odbywania czynnej służby wojskowej w składzie personelu latającego,

personelu naziemnego zabezpieczenia lotów i personelu służby inżynieryjno-lotniczej;

2)

w stosunku do żołnierzy odbywających ćwiczenia wojskowe albo pełniących okresową służbę

wojskową w jednostkach Sił Powietrznych oraz w stosunku do żołnierzy rezerwy i osób,

o których mowa w § 5 pkt 6, skierowanych do odbycia czynnej służby wojskowej w jednostkach

Sił Powietrznych, o zdolności do odbywania czynnej służby wojskowej

a)

poza granicami państwa,

b)

w jednostkach desantowo-szturmowych,

c)

w jednostkach reprezentacyjnych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej,

d)

w zasięgu działania promieniowania mikrofalowego,

e)

w warunkach działania prądu elektrycznego;

3)

o potrzebie udzielenia urlopu zdrowotnego żołnierzom odbywającym zasadniczą służbę

wojskową w jednostkach Sił Powietrznych lub pełniącym w tych jednostkach okresową

służbę wojskową, służbę przygotowawczą oraz służbę wojskową w razie ogłoszenia mobilizacji

i w czasie wojny, w trybie i na warunkach określonych w przepisach wydanych na podstawie

art. 70 ust. 6 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej

Polskiej;

4)

w stosunku do żołnierzy odbywających ćwiczenia wojskowe albo pełniących okresową służbę

wojskową w jednostkach Sił Powietrznych oraz żołnierzy rezerwy, którzy zostali przeznaczeni

do odbycia czynnej służby wojskowej w jednostkach Sił Powietrznych, o związku choroby

lub ułomności oraz śmierci z czynną służbą wojskową.

Do właściwości Rejonowej Wojskowej Komisji Morsko-Lekarskiej w Gdańsku należy orzekanie

1)

w stosunku do żołnierzy i osób, o których mowa w § 5 pkt 4 i 6, oraz osób podlegających

kwalifikacji wojskowej, o zdolności do czynnej służby wojskowej i zaliczanie do kategorii

zdolności do tej służby, a także orzekanie o ich zdolności do odbywania czynnej służby

wojskowej na okrętach wojennych i innych jednostkach pływających Marynarki Wojennej;

2)

w stosunku do żołnierzy, o których mowa w § 5 pkt 4, odbywających czynną służbę wojskową

w jednostkach Marynarki Wojennej, w stosunku do żołnierzy rezerwy i osób, o których

mowa w § 5 pkt 6, skierowanych do odbycia czynnej służby wojskowej w jednostkach Marynarki

Wojennej, oraz w stosunku do osób podlegających kwalifikacji wojskowej, o zdolności

do odbywania czynnej służby wojskowej

a)

poza granicami państwa,

b)

w jednostkach desantowo-szturmowych,

c)

w jednostkach reprezentacyjnych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej,

d)

w charakterze nurków i płetwonurków,

e)

w zasięgu działania promieniowania mikrofalowego,

f)

w warunkach działania prądu elektrycznego;

3)

o potrzebie udzielenia urlopu zdrowotnego żołnierzom odbywającym zasadniczą służbę

wojskową w jednostkach Marynarki Wojennej lub pełniącym w tych jednostkach okresową

służbę wojskową, służbę przygotowawczą oraz służbę wojskową w razie ogłoszenia mobilizacji

i w czasie wojny, w trybie i na warunkach określonych w przepisach wydanych na podstawie

art. 70 ust. 6 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej

Polskiej;

4)

w stosunku do żołnierzy, o których mowa w § 5 pkt 4, odbywających czynną służbę wojskową

w jednostkach Marynarki Wojennej, o związku choroby lub ułomności oraz śmierci z czynną

służbą wojskową;

5)

w sprawach, o których mowa w § 10, zgodnie z właściwością miejscową określoną w §

4 ust. 3 pkt 2.

Do właściwości rejonowych wojskowych komisji lekarskich, o których mowa w § 2 pkt

4, stosownie do ich właściwości miejscowej, należy orzekanie o

1)

zdolności do czynnej służby wojskowej i zaliczanie do kategorii zdolności do tej służby

a)

żołnierzy i osób, o których mowa w § 5 pkt 4 i 6,

b)

osób podlegających kwalifikacji wojskowej w okresie, w którym nie urzędują powiatowe

komisje lekarskie;

2)

zdolności żołnierzy i osób, o których mowa w § 5 pkt 4 i 6, oraz osób podlegających

kwalifikacji wojskowej, o zdolności do odbywania czynnej służby wojskowej

a)

poza granicami państwa,

b)

w jednostkach desantowo-szturmowych,

c)

w Żandarmerii Wojskowej, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służbie Wywiadu Wojskowego,

d)

w jednostkach reprezentacyjnych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej,

e)

w zasięgu działania promieniowania mikrofalowego,

f)

w warunkach działania prądu elektrycznego;

3)

potrzebie udzielenia urlopu zdrowotnego żołnierzom odbywającym zasadniczą służbę wojskową

lub pełniącym okresową służbę wojskową, służbę przygotowawczą oraz służbę wojskową

w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny, w trybie i na warunkach określonych

w przepisach wydanych na podstawie art. 70 ust. 6 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej

Polskiej;

4)

związku choroby lub ułomności oraz śmierci żołnierzy i osób, o których mowa w § 5

pkt 4 i 6, z czynną służbą wojskową.

1.

Do właściwości Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej należy

1)

rozpatrywanie odwołań od orzeczeń wojskowych komisji lekarskich, o których mowa w

§ 2 pkt 2-4;

2)

zajmowanie stanowiska wobec sprzeciwów do projektów orzeczeń i orzeczeń wojskowych

komisji lekarskich, o których mowa w § 2 pkt 2-4;

3)

zatwierdzanie orzeczeń i określonych projektów orzeczeń wojskowych komisji lekarskich,

o których mowa w § 2 pkt 2-4.

2.

Do właściwości Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej należy również

1)

sprawowanie fachowego nadzoru nad działalnością wojskowych komisji lekarskich, o których

mowa w § 2 pkt 2-4, w tym rozstrzyganie kwestii budzących poważne wątpliwości lub

rozbieżności w orzecznictwie oraz wydawanie w tym przedmiocie wiążących zaleceń;

2)

analizowanie całokształtu orzecznictwa wojskowo-lekarskiego i działalności orzeczniczo-lekarskiej

wojskowych komisji lekarskich;

3)

współdziałanie z podmiotami leczniczymi, w tym utworzonymi przez Ministra Obrony Narodowej,

ambulatoriami, ambulatoriami z izbą chorych i lekarzami podstawowej opieki zdrowotnej

w jednostkach wojskowych, wyższymi szkołami medycznymi lub prowadzącymi działalność

dydaktyczną i badawczą w dziedzinie nauk medycznych, instytutami badawczymi prowadzącymi

działalność w dziedzinie nauk medycznych oraz organami i jednostkami organizacyjnymi

wykonującymi czynności orzeczniczo-lekarskie;

4)

współdziałanie z dowódcami i organami wojskowymi oraz Wojskową Izbą Lekarską;

5)

inicjowanie i opiniowanie projektów aktów prawnych dotyczących działalności orzeczniczo-lekarskiej

wojskowych komisji lekarskich.

3.

Zalecenia, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie mogą dotyczyć sposobu rozstrzygnięcia

konkretnej sprawy załatwianej w drodze orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej, z

wyjątkiem przypadków określonych w odrębnych przepisach.

Z dniem 31 grudnia 2012 r. znosi się utworzone na mocy § 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r. w sprawie utworzenia

wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości

(Dz. U. Nr 151, poz. 1594, z późn. zm.

1)

Centralną Wojskową Komisję Lekarską z siedzibą w Warszawie;

2)

Stołeczną Wojskową Komisję Lekarską z siedzibą w Warszawie;

3)

Wojskową Komisję Lekarską Sił Powietrznych z siedzibą w Warszawie;

4)

Wojskową Komisję Lekarską Marynarki Wojennej z siedzibą w Gdańsku;

5)

Wojskową Komisję Lotniczo-Lekarską z siedzibą w Dęblinie;

6)

Wojskową Komisję Lotniczo-Lekarską z siedzibą w Warszawie;

7)

Wojskową Komisję Morsko-Lekarską z siedzibą w Gdańsku;

8)

rejonowe wojskowe komisje lekarskie z siedzibą w Bydgoszczy, Krakowie, Warszawie i

Wrocławiu;

9)

terenowe wojskowe komisje lekarskie z siedzibą w Bydgoszczy, Dęblinie, Ełku, Gdańsku,

Gliwicach, Kołobrzegu, Krakowie, Legionowie, Lublinie, Łodzi, Olsztynie, Poznaniu,

Przemyślu, Szczecinie, Warszawie, Wrocławiu i Żarach.

1.

Sprawy wszczęte i niezakończone przez właściwe wojskowe komisje lekarskie przed dniem

wejścia w życie niniejszego rozporządzenia rozpatrują wojskowe komisje lekarskie według

właściwości określonej w § 3-11 niniejszego rozporządzenia.

2.

Sprawy prowadzone przez wojskowe komisje lekarskie dotychczas właściwe na podstawie

rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r. w sprawie utworzenia

wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości zostaną przekazane komisjom właściwym na podstawie niniejszego rozporządzenia do

dnia 7 stycznia 2013 r.

Traci moc rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r. w sprawie utworzenia

wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości

(Dz. U. Nr 151, poz. 1594, z późn. zm..

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.