Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 22 sierpnia 2012 r. w sprawie sposobu ewidencjonowania wprowadzonych do obrotu materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów i technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym

Rozporządzenie określa

1)

sposób prowadzenia ewidencji przeznaczonych do obrotu materiałów wybuchowych, broni,

amunicji, istotnych części broni i amunicji oraz wyrobów o przeznaczeniu wojskowym

lub policyjnym;

2)

sposób prowadzenia ewidencji zawartych transakcji dotyczących obrotu materiałami wybuchowymi,

bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym;

3)

okres przechowywania dokumentacji związanej z ewidencjami, o których mowa w pkt 1

i 2.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o

1)

materiałach - należy przez to rozumieć materiały wybuchowe, broń, amunicję, istotne

części broni i amunicji oraz wyroby o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym;

2)

transakcjach - należy przez to rozumieć transakcje dotyczące obrotu materiałami wybuchowymi,

bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym;

3)

kodzie klasyfikacyjnym - należy przez to rozumieć symbol cyfrowo-literowy składający

się z klasy i podklasy oraz litery grupy zgodności materiału lub przedmiotu wybuchowego

określony w załączniku A do Umowy europejskiej dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych

(ADR), sporządzonej w Genewie dnia 30 września 1957 r.

(Dz. U. z 2011 r. Nr 110, poz. 641);

4)

numerze rozpoznawczym UN - należy przez to rozumieć numer przyporządkowany poszczególnym

niebezpiecznym materiałom lub przedmiotom, poprzedzony literowym symbolem UN, wymieniony

w załączniku A do umowy, o której mowa w pkt 3.

1.

Ewidencję przeznaczonych do obrotu materiałów oraz ewidencję zawartych transakcji

prowadzi się w formie księgi ewidencyjnej zawierającej ponumerowane karty, przesznurowane

i opieczętowane przez przedsiębiorcę, w sposób zapewniający bieżącą kontrolę stanu

posiadania przez przedsiębiorcę materiałów przeznaczonych do obrotu oraz pełną rejestrację

zawartych transakcji.

2.

Księga ewidencyjna może być prowadzona z wykorzystaniem elektronicznych metod przetwarzania

informacji, pod warunkiem stosowania rozwiązań systemowych umożliwiających rejestrację

i przechowywanie wszystkich operacji wraz z kopią zapasową oraz pozwalających na ich

weryfikację na podstawie dokumentów przechowywanych przez przedsiębiorcę.

3.

Dane zawarte w księdze ewidencyjnej chroni się przed

1)

przypadkowym lub celowym uszkodzeniem lub zniszczeniem;

2)

kradzieżą;

3)

zmianą lub dostępem przez osoby nieuprawnione, w tym również za pomocą złośliwego

oprogramowania.

1.

Ewidencję przeznaczonych do obrotu materiałów wybuchowych oraz ewidencję zawartych

transakcji dotyczących obrotu materiałami wybuchowymi prowadzi się odrębnie dla każdego

rodzaju oraz typu materiału wybuchowego, w sposób pozwalający na jego identyfikację,

w szczególności ze względu na nazwę, rodzaj oraz markę.

2.

Ewidencję przeznaczonej do obrotu broni, istotnych części broni oraz wyrobów o przeznaczeniu

wojskowym lub policyjnym oraz ewidencję zawartych transakcji dotyczących obrotu bronią

oraz wyrobami o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym prowadzi się odrębnie dla każdego

rodzaju, w sposób pozwalający na identyfikację ze względu na nazwę, markę, kaliber,

serię i numer fabryczny, rok produkcji, kraj producenta i nazwę wytwórcy.

3.

Ewidencję przeznaczonej do obrotu amunicji i istotnych części amunicji oraz ewidencję

zawartych transakcji dotyczących obrotu amunicją prowadzi się odrębnie dla każdego

rodzaju, marki i kalibru.

4.

Ewidencję zawartych transakcji dotyczących obrotu technologią prowadzi się odrębnie

dla każdego rodzaju technologii.

5.

Materiały przeznaczone do obrotu ewidencjonuje się w jednostkach masy, długości, objętości,

kompletach lub sztukach, stosownie do ich rodzaju oraz typu.

6.

Transakcje ewidencjonuje się według przedmiotu transakcji.

1.

Dokumentacja związana z ewidencją przeznaczonych do obrotu materiałów składa się z

1)

księgi ewidencyjnej;

2)

dokumentu przychodu albo rozchodu;

3)

dokumentu przekazania materiału między komórkami organizacyjnymi przedsiębiorcy;

4)

dokumentu zużycia materiału, w przypadku gdy jego zużycia wymaga wykonywana działalność

gospodarcza.

2.

Dokumentacja związana z ewidencją zawartych transakcji składa się z księgi ewidencyjnej.

Wpisu w księdze ewidencyjnej dokonuje przedsiębiorca lub osoby upoważnione przez niego

na piśmie.

1.

Podstawą dokonania wpisu w księdze ewidencyjnej przeznaczonych do obrotu materiałów

jest dokument przychodu albo rozchodu, dokument przekazania materiału między komórkami

organizacyjnymi przedsiębiorcy oraz dokument zużycia materiału.

2.

Podstawą dokonania wpisu w księdze ewidencyjnej zawartych transakcji jest dokument

przychodu albo rozchodu, o którym mowa w ust. 1.

3.

Podstawą dokonania wpisu w księdze ewidencyjnej zawartych transakcji dotyczących obrotu

technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym jest

1)

umowa sprzedaży lub przekazania technologii, umowa licencyjna oraz umowa o przekazaniu

praw do patentu, dotycząca technologii będącej przedmiotem ewidencjonowanej transakcji;

2)

dokumentacja procesów technologicznych;

3)

instrukcja technologiczna, instrukcja użytkowania lub inne dokumenty dotyczące korzystania

z technologii będącej przedmiotem ewidencjonowanej transakcji;

4)

opis patentowy;

5)

protokół z odbytej konsultacji, instruktażu lub pokazu technicznego.

4.

Wpisu w księdze ewidencyjnej dokonuje się w sposób trwały i czytelny.

5.

Wpis w księdze ewidencyjnej nie może być wymazywany ani w inny sposób usuwany.

6.

Zmiany w księdze ewidencyjnej dokonuje się kolorem czerwonym, w sposób czytelny, z

podaniem daty i podpisem osoby dokonującej zmiany.

1.

Księga ewidencyjna przeznaczonych do obrotu materiałów, z zastrzeżeniem § 12, zawiera

1)

numer i datę założenia księgi ewidencyjnej;

2)

nazwę handlową, indeks, symbol oraz inne oznaczenia identyfikujące materiał, zgodnie

z § 4 ust. 1-3;

3)

prawidłową nazwę przewozową, kod klasyfikacyjny i numer rozpoznawczy UN, jeżeli są

one wymagane odrębnymi przepisami;

4)

datę i kolejny numer wpisu do księgi ewidencyjnej operacji przychodu albo rozchodu

materiału;

5)

jednostkę miary;

6)

numer i datę dokumentu przychodu;

7)

oznaczenie dostawcy, ze wskazaniem dokumentu uprawniającego do obrotu;

8)

ilość przyjętego materiału lub, w przypadku obrotu jednostkowego wyrobami posiadającymi

indywidualny numer, zapis identyfikujący ten wyrób;

9)

numer i datę dokumentu rozchodu, dokumentu przekazania materiału między komórkami

organizacyjnymi przedsiębiorcy lub dokumentu zużycia materiału;

10)

oznaczenie odbiorcy;

11)

oznaczenie dokumentu uprawniającego do zakupu;

12)

ilość wydanego materiału lub, w przypadku obrotu jednostkowego wyrobami posiadającymi

indywidualny numer, zapis identyfikujący ten wyrób;

13)

stan magazynu po operacji przychodu albo rozchodu materiału;

14)

podpis osoby upoważnionej do prowadzenia ewidencji.

2.

Przez prawidłową nazwę przewozową rozumie się nazwę materiału lub przedmiotu niebezpiecznego

określoną w załączniku A do umowy, o której mowa w § 2 pkt 3, przyporządkowaną numerowi

rozpoznawczemu UN.

Dokument przychodu albo rozchodu zawiera

1)

numer i datę sporządzenia oraz oznaczenie przedsiębiorcy sporządzającego dokument;

2)

nazwę handlową, indeks, symbol oraz inne oznaczenia identyfikujące materiał, zgodnie

z § 4 ust. 1-3;

3)

prawidłową nazwę przewozową, kod klasyfikacyjny i numer rozpoznawczy UN, jeżeli są

one wymagane odrębnymi przepisami;

4)

ilość przyjętego lub wydanego materiału i jednostkę miary;

5)

oznaczenie dostawcy lub nabywcy;

6)

numer i serię dowodu tożsamości osoby upoważnionej do odbioru materiału;

7)

datę przyjęcia lub wydania materiału;

8)

informację o posiadaniu koncesji na obrót materiałami przez przedsiębiorcę wystawiającego

dokument rozchodu;

9)

nazwisko i podpis osoby

a)

sporządzającej dokument,

b)

wydającej materiał,

c)

upoważnionej do odbioru materiału.

Dokument przekazania materiału między komórkami organizacyjnymi przedsiębiorcy zawiera

1)

numer i datę sporządzenia dokumentu;

2)

nazwę lub symbol komórki organizacyjnej przedsiębiorcy przekazującej i otrzymującej

materiał;

3)

nazwę handlową, indeks, symbol oraz inne oznaczenia identyfikujące materiał, zgodnie

z § 4 ust. 1-3;

4)

przekazaną ilość materiału i jednostkę miary;

5)

nazwisko i podpis osoby

a)

sporządzającej dokument,

b)

wydającej materiał,

c)

upoważnionej do odbioru materiału.

Dokument zużycia materiału zawiera

1)

numer i datę sporządzenia dokumentu;

2)

nazwę i symbol komórki organizacyjnej przedsiębiorcy;

3)

nazwę handlową, indeks, symbol oraz inne oznaczenia identyfikujące materiał, zgodnie

z § 4 ust. 1-3;

4)

ilość zużytego materiału i jednostkę miary;

5)

cel zużycia materiału;

6)

nazwisko i podpis osoby

a)

sporządzającej dokument,

b)

dokonującej zużycia,

c)

potwierdzającej dokonanie zużycia materiału.

1.

Ewidencję przeznaczonej do obrotu broni, o której mowa w art. 11 pkt 7, 8 i 11 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji

(Dz. U. z 2012 r. poz. 576), oraz ewidencję zawartych transakcji dotyczących obrotu tą bronią prowadzi się w

formie księgi ewidencyjnej zawierającej ponumerowane karty, przesznurowane i opieczętowane

przez przedsiębiorcę.

2.

Księga ewidencyjna, o której mowa w ust. 1, zawiera

1)

numer i datę jej założenia;

2)

rodzaj broni;

3)

liczbę egzemplarzy broni;

4)

datę i kolejny numer wpisu do księgi ewidencyjnej operacji przychodu albo rozchodu

broni;

5)

informację o stanie magazynu po operacji przychodu albo rozchodu broni;

6)

podpis osoby upoważnionej do prowadzenia ewidencji.

3.

Przepis ust. 1 stosuje się do prowadzenia księgi ewidencyjnej przeznaczonej do obrotu

amunicji do broni, o której mowa w art. 11 pkt 11 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji.

Księga ewidencyjna zawartych transakcji dotyczących obrotu materiałami wybuchowymi,

bronią, amunicją oraz wyrobami o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym zawiera

1)

numer i datę jej założenia;

2)

nazwę handlową, indeks, symbol oraz inne oznaczenia identyfikujące przedmiot transakcji,

zgodnie z § 4 ust. 1-3;

3)

datę i kolejny numer wpisu;

4)

jednostkę miary i ilość przedmiotu transakcji;

5)

oznaczenie sprzedającego, ze wskazaniem dokumentu uprawniającego do obrotu;

6)

oznaczenie kupującego, ze wskazaniem dokumentu uprawniającego do zakupu, numer dokumentu

oraz organ będący jego wystawcą.

Księga ewidencyjna zawartych transakcji dotyczących obrotu technologią o przeznaczeniu

wojskowym lub policyjnym zawiera

1)

numer i datę założenia księgi ewidencyjnej;

2)

nazwę technologii;

3)

datę i numer zawartej umowy, o której mowa w § 7 ust. 3 pkt 1;

4)

datę i kolejny numer wpisu do księgi ewidencyjnej;

5)

określenie formy transakcji;

6)

oznaczenie przedsiębiorcy dokonującego sprzedaży technologii, ze wskazaniem dokumentu

uprawniającego do obrotu;

7)

oznaczenie przedsiębiorcy dokonującego zakupu technologii, ze wskazaniem dokumentu

uprawniającego do zakupu, numeru tego dokumentu oraz organu, który jest jego wystawcą;

8)

wskazanie źródła pochodzenia technologii, a w szczególności umów o badania naukowe

i prace rozwojowe, uzyskanych patentów lub licencji oraz opracowań własnych;

9)

określenie dokumentów lub informacji przekazanych nabywcy, o których mowa w § 7 ust.

3 pkt 2-5;

10)

wykaz materiałów, które mogą być wytwarzane w oparciu o nabytą technologię.

Przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania i obrotu

materiałami może prowadzić jedną dokumentację zawierającą dokumentację materiałów

wytworzonych i przeznaczonych do obrotu oraz ewidencję transakcji.

1.

Dokumentację związaną z ewidencją przeznaczonych do obrotu materiałów oraz ewidencją

zawartych transakcji przechowuje się w siedzibie przedsiębiorcy przez okres co najmniej

10 lat od ostatniego zapisu, a w przypadku ewidencji przeznaczonej do obrotu broni

palnej i istotnych części broni palnej oraz ewidencji zawartych transakcji dotyczących

obrotu bronią palną, przez okres co najmniej 20 lat od ostatniego zapisu, o ile odrębne

przepisy nie przewidują dłuższego okresu przechowywania.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku zakończenia przez przedsiębiorcę działalności

gospodarczej.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.