Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 15 lipca 2011 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur wojskowych

§ 1. Rozporządzenie określa szczegółowe warunki

podwyższania emerytur wojskowych, o których mowa

w art. 15 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r.

o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych

oraz ich rodzin.

§ 2. Emeryturę wojskową podwyższa się o 2%

podstawy wymiaru za każdy rok zawodowej służby

wojskowej pełnionej bezpośrednio

1) w składzie personelu latającego na samolotach

naddźwiękowych, jeżeli żołnierz wykonywał loty

w wymiarze nie mniejszym niż 30 godzin w ciągu

roku kalendarzowego;

1) w składzie personelu latającego na innych samolotach niż określone w § 2 pkt 1 lub na śmigłowcach, jeżeli żołnierz wykonywał loty w wymiarze

nie mniejszym niż 40 godzin w ciągu roku kalendarzowego;

2) w składzie załóg nawodnych wojskowych jednostek pływających, jeżeli żołnierz w ciągu roku

kalendarzowego pełnił służbę na jednostkach pływających w wymiarze nie mniejszym niż 60 dni,

a służba ta była połączona z wyjściem w morze

najmniej na okres 30 dni i trwała co najmniej przez

6 godzin dziennie;

3) w charakterze skoczka spadochronowego

a) jeżeli żołnierz pełnił służbę w charakterze wojskowego instruktora spadochronowego i w ramach szkolenia jednostek lub pododdziałów

wojskowych objętych szkoleniem spadochronowym wykonywał w ciągu roku kalendarzowego

co najmniej 20 skoków ze spadochronem,

rcl

2) w składzie załóg okrętów podwodnych, jeżeli żołnierz w ciągu roku kalendarzowego pełnił służbę

na tych okrętach w wymiarze nie mniejszym niż

60 dni, a służba ta była połączona z wyjściem

w morze najmniej na okres 30 dni i trwała co najmniej przez 6 godzin dziennie;

§ 3. Emeryturę wojskową podwyższa się o 1%

podstawy wymiaru za każdy rok zawodowej służby

wojskowej pełnionej bezpośrednio

3) w charakterze nurka lub płetwonurka, jeżeli żołnierz w ramach wykonywanych zadań służbowych

przebywał pod wodą i w podwyższonym ciśnieniu

w ciągu roku kalendarzowego w wymiarze nie

mniejszym niż

w.

a) 30 godzin — oficer nurek (płetwonurek), lekarz,

nurek (płetwonurek) nieetatowy,

b) 60 godzin — podoficer szef grupy nurków (płetwonurków), pomocnik dowódcy plutonu,

c) 70 godzin — nurek (płetwonurek), dowódca drużyny (ekipy) nurkowej, instruktor;

ww

4) w jednostkach organizacyjnych przeznaczonych

do fizycznego zwalczania terroryzmu, jeżeli żołnierz wykonywał zadania polegające na bezpośrednim fizycznym zwalczaniu terroryzmu w wymiarze nie mniejszym niż jeden raz w ciągu roku

kalendarzowego lub uczestniczył w szkoleniu

w tym zakresie w wymiarze 160 godzin szkoleniowych w danym roku kalendarzowym.

1) Zmiany

tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały

ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 121, poz. 1264 i Nr 191,

poz. 1954, z 2005 r. Nr 10, poz. 65 i Nr 130, poz. 1085,

z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711, z 2007 r. Nr 82, poz. 559,

z 2008 r. Nr 208, poz. 1308, z 2009 r. Nr 24, poz. 145, Nr 79,

poz. 669, Nr 95, poz. 785 i Nr 161, poz. 1278 oraz z 2010 r.

Nr 27, poz. 141, Nr 36, poz. 204, Nr 113, poz. 745 i Nr 167,

poz. 1130.

b) jeżeli żołnierz — podczas pełnienia obowiązków

służbowych wynikających z opisu zajmowanego stanowiska służbowego w ramach szkolenia

jednostek lub pododdziałów wojskowych objętych szkoleniem spadochronowym — wykonywał w ciągu roku kalendarzowego co najmniej

10 skoków ze spadochronem;

4) w charakterze sapera, jeżeli żołnierz uczestniczył

w rozminowywaniu i oczyszczaniu terenów

z przedmiotów wybuchowych i niebezpiecznych

albo brał udział w szkoleniach poligonowych z wykorzystaniem materiałów wybuchowych lub pracach minerskich z wykorzystaniem tych materiałów — co najmniej przez 12 dni w ciągu roku

kalendarzowego;

5) na stanowiskach służbowych związanych z wykonywaniem zadań wywiadowczych za granicą, jeżeli żołnierz wykonywał czynności operacyjno-rozpoznawcze lub kierował wykonywaniem takich

czynności za granicą — co najmniej przez 10 dni

w ciągu roku kalendarzowego;

6) w oddziałach specjalnych na stanowiskach przewidzianych do wykonywania zadań specjalnych lub

kierowania działaniami specjalnymi, w wymiarze

nie mniejszym niż 14 dni w ciągu roku kalendarzowego.

§ 4. 1. Emeryturę wojskową podwyższa się o 0,5%

podstawy wymiaru za każdy rozpoczęty miesiąc pełnienia służby

wojskowych albo bezpośrednio z organizacji międzynarodowych, międzynarodowych struktur wojskowych i obcych jednostek wojskowych.

2) w strefie działań wojennych w polskich kontyngentach wojskowych wydzielonych z Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej lub przez kierowanych do pełnienia służby w tej strefie z polskich

przedstawicielstw wojskowych oraz polskich

zespołów łącznikowych przy organizacjach międzynarodowych i międzynarodowych strukturach

2. Strefy działań wojennych, o których mowa

w ust. 1 pkt 2, określają odrębne przepisy.

.go

v.p

l

1) na froncie w czasie wojny w Wojsku Polskim,

polskich formacjach wojskowych w kraju lub za

granicą;

ww

w.

rcl

§ 5. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie

14 dni od dnia ogłoszenia, z mocą od dnia 25 marca

2011 r.

Prezes Rady Ministrów: D. Tusk

Elektronicznie

podpisany przez

Grzegorz Paczowski

Data: 2011.08.01

18:54:05 +02'00'

Poz. 946

.go

v.p

l

946

ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRÓW

z dnia 15 lipca 2011 r.

w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur wojskowych

Na podstawie art. 15 ust. 6a ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy

zawodowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004 r. Nr 8,

poz. 66, z późn. zm.1)) zarządza się, co następuje