Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 13 lipca 2011 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie zakresu i szczegółowych zasad wyznaczania całkowitego wymogu kapitałowego, w tym wymogów kapitałowych, dla domów maklerskich oraz określenia maksymalnej wysokości kredytów, pożyczek i wyemitowanych dłużnych papierów wartościowych w stosunku do kapitałów

§ 1. W rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia

18 listopada 2009 r. w sprawie zakresu i szczegółowych zasad wyznaczania całkowitego wymogu kapitałowego, w tym wymogów kapitałowych, dla domów

maklerskich oraz określenia maksymalnej wysokości

kredytów, pożyczek i wyemitowanych dłużnych papierów wartościowych w stosunku do kapitałów (Dz. U.

Nr 204, poz. 1571 oraz z 2010 r. Nr 163, poz. 1100)

wprowadza się następujące zmiany

jeżeli wymóg kapitałowy, o którym mowa

w ust. 1 pkt 4, jest wyższy od iloczynu współczynnika przejścia, o którym mowa w § 24, oraz

wymogu kapitałowego określonego zgodnie

z ust. 3, do obliczeń, o których mowa w ust. 2,

wymóg kapitałowy z tytułu ryzyka operacyjnego

zostaje zastąpiony tym niższym wymogiem.”;

1) w § 2 w ust. 1 dodaje się pkt 19 w brzmieniu

„§ 6a. Wielkości wyrażone w euro przelicza się na

złote według kursu średniego ogłaszanego

przez Narodowy Bank Polski obowiązującego w dniu sprawozdawczym, w którym obliczana jest wysokość kapitałów nadzorowanych przez domy maklerskie.”;

4) w § 19 w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„2) suma bilansowa podmiotu nie przekracza niższej z dwóch wielkości: 10 000 000 euro, lub

1% sumy bilansowej domu maklerskiego, jeżeli suma sum bilansowych dwóch lub więcej

podmiotów, które byłyby wyłączone w tym

przypadku, łącznie nie przewyższa tych wielkości;”;

w.

rcl

„19) istotnym pogorszeniu sytuacji finansowej domu maklerskiego — rozumie się przez to wystąpienie straty brutto lub utrzymywanie kapitałów nadzorowanych na poziomie niższym

niż całkowity wymóg kapitałowy i kapitał

wewnętrzny.”;

3) po § 6 dodaje się § 6a w brzmieniu

2) w § 3 w ust. 6

a) pkt 1 otrzymuje brzmienie

„1) suma kwot operacji zaliczonych do portfela handlowego domu maklerskiego nie

przekroczyła równowartości w złotych

50 000 000 euro,”,

b) zdanie końcowe otrzymuje brzmienie

„— określa całkowity wymóg kapitałowy w sposób określony w ust. 2 pkt 1 lub 2, przy czym,

1) Minister Finansów kieruje działem administracji rządowej

ww

— instytucje finansowe, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 listopada

2007 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Finansów (Dz. U. Nr 216, poz. 1592).

2) Niniejsze rozporządzenie dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy Komisji 2009/27/WE z dnia

7 kwietnia 2009 r. zmieniającej niektóre załączniki do

dyrektywy 2006/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

w odniesieniu do przepisów technicznych dotyczących zarządzania ryzykiem (Dz. Urz. UE L 94 z 08.04.2009, str. 97),

dyrektywy Komisji 2009/83/WE z dnia 27 lipca 2009 r. zmieniającej niektóre załączniki do dyrektywy 2006/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do przepisów

technicznych dotyczących zarządzania ryzykiem (Dz. Urz.

UE L 196 z 28.07.2009, str. 14) oraz dyrektywy Parlamentu

Europejskiego i Rady 2009/111/WE z dnia 16 września

2009 r. zmieniającej dyrektywy 2006/48/WE, 2006/49/WE

i 2007/64/WE w odniesieniu do banków powiązanych

z centralnymi instytucjami, niektórych pozycji funduszy

własnych, dużych ekspozycji, uzgodnień w zakresie nadzoru oraz zarządzania w sytuacji kryzysowej (Dz. Urz.

UE L 302 z 17.11.2009, str. 97).

5) w załączniku nr 2 do rozporządzenia w § 14 pkt 2

otrzymuje brzmienie

„2) w przypadku kredytowego instrumentu pochodnego uruchamianego pierwszym niewykonaniem zobowiązania i kredytowego instrumentu pochodnego uruchamianego n-tym

niewykonaniem zobowiązania zamiast określania pozycji na zasadzie symetrycznego przeciwieństwa w sposób wskazany w pkt 1 stosuje się następującą zasadę

a) w odniesieniu do kredytowego instrumentu

pochodnego uruchamianego pierwszym

niewykonaniem zobowiązania dom maklerski może kompensować ryzyko szczególne

dla podmiotu referencyjnego, dla którego

stosuje wówczas najniższą stopę procentową określoną w § 37 załącznika nr 3 do rozporządzenia, pod warunkiem że otrzymał

ochronę kredytową dla określonej liczby

podmiotów referencyjnych stanowiących

bazowy kredytowy instrument pochodny

oraz że pierwsze niewykonanie zobowiązania dotyczące tych aktywów uruchamia płatność i rozwiązuje umowę lub powoduje jej

wygaśniecie,

b) w odniesieniu do kredytowego instrumentu

pochodnego uruchamianego n-tym niewykonaniem zobowiązania nabywca ochrony kredytowej może kompensować ryzyko

szczególne dla n-1 zobowiązań podmiotów

referencyjnych, pod warunkiem że zabezpieczenie obejmuje niewykonanie zobowiązań od pierwszego zobowiązania do zobowiązania n-1 lub gdy niewykonanie zobowiązania n-1 miało już miejsce; dla podmiotów referencyjnych stosuje się wówczas

odpowiednio stopę procentową określoną

w lit. a.”;

Poz. 927

v.p

l

jest winna domowi maklerskiemu, podmiotowi dominującemu wobec domu

maklerskiego oraz jednostkom i podmiotom zależnym od domu maklerskiego,

łącznie z wszelkimi przeterminowanymi

ekspozycjami, ale z wyłączeniem ekspozycji lub ekspozycji warunkowych z zabezpieczeniem na nieruchomościach

mieszkalnych, nie może przekraczać —

według zebranych przez dom maklerski

z należytą starannością informacji — kwoty 1 000 000 euro obliczonej zgodnie

z § 6a rozporządzenia lub według kursu

ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski

na dzień kończący rok obrotowy;”,

6) w załączniku nr 5 do rozporządzenia w § 10

a) dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1,

b) dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„2. Do celów obliczania wymogu kapitałowego

z tytułu ryzyka kredytowego kontrahenta

dom maklerski może systematycznie włączać wszystkie kredytowe instrumenty pochodne objęte portfelem handlowym, gdy

stanowią one część wewnętrznego instrumentu zabezpieczającego lub gdy zostały

nabyte jako zabezpieczenie przed ekspozycją na ryzyko kredytowe kontrahenta,

a ochronę kredytową uznano jako efektywną

zgodnie z załącznikiem nr 7 do rozporządzenia.”;

.go

— w ust. 7 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie

„Ekspozycję uznaje się za przeterminowaną,

jeżeli od terminu płatności upłynęło 90 dni,

a przeterminowana kwota wynosi co najmniej:”,

b) w § 35 w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„1) krajowe podmioty sektora publicznego, o których mowa w § 37;”,

c) § 48 i 49 otrzymują brzmienie

„§ 48. 1. Ekspozycjom domu maklerskiego wobec instytucji, których rezydualny termin rozliczenia jest dłuższy niż 3 miesiące, przypisuje się wagę ryzyka zgodnie z tabelą 7, w zależności od nadanej

tym ekspozycjom oceny wiarygodności kredytowej.

7) w załączniku nr 6 do rozporządzenia

a) w § 20

— w ust. 3 pkt 3 otrzymuje brzmienie

w.

rcl

„3) kwota, w przypadku małego lub średniego przedsiębiorcy, całkowita kwota, którą

dłużnik lub grupa powiązanych dłużników

Tabela 7

Stopień jakości

kredytowej

1

2

3

4

5

6

Waga ryzyka

20%

50%

50%

100%

100%

150%

min rozliczenia jest nie dłuższy niż

3 miesiące, przypisuje się wagę ryzyka

zgodnie z tabelą 8 w zależności od nadanej tym ekspozycjom oceny wiarygodności kredytowej, z zastrzeżeniem

§ 51—52 oraz § 77.

2. Ekspozycjom domu maklerskiego wobec instytucji, które nie posiadają oceny wiarygodności kredytowej, a których pierwotny, efektywny termin rozliczenia jest dłuższy niż 3 miesiące, nadaje się wagę ryzyka 50%.

§ 49. 1. Ekspozycjom domu maklerskiego wobec instytucji, których rezydualny ter-

Tabela 8

1

2

3

4

5

6

Waga ryzyka

20%

20%

20%

50%

50%

150%

ww

Stopień jakości

kredytowej

2. Z zastrzeżeniem ust. 3, ekspozycjom domu maklerskiego wobec instytucji, którym nie można przypisać oceny wiarygodności kredytowej, a których pierwotny, efektywny M jest nie dłuższy niż

3 miesiące, nadaje się wagę ryzyka 20%.

3. Ekspozycje domu maklerskiego wobec

instytucji, których rezydualny M jest nie

dłuższy niż 3 miesiące, jeżeli istnieje zamiar ich odnawiania po upływie M tak,

że ich M przekracza 3 miesiące, nie uznaje się za ekspozycje, których rezydualny

M jest nie dłuższy niż 3 miesiące.”,

d) uchyla się § 50,

e) w § 51 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„2) pozostałym ekspozycjom, których rezydualny M jest nie dłuższy niż 3 miesiące, nieposiadającym oceny wiarygodności kredytowej, przypisuje się wagi ryzyka zgodnie

z § 49.”,

f) w § 52 pkt 2 otrzymuje brzmienie

Poz. 927

g) § 77 otrzymuje brzmienie

Tabela 10

㤠77. Ekspozycjom domu maklerskiego wobec

instytucji, do których stosuje się § 48 i 49,

oraz wobec przedsiębiorców, które posiadają krótkoterminową ocenę wiarygodności kredytowej, przypisuje się wagę ryzyka zgodnie z tabelą 10.

v.p

l

„2) wszystkim ekspozycjom wobec instytucji,

których rezydualny M jest nie dłuższy niż

3 miesiące, nieposiadającym oceny wiarygodności kredytowej przypisuje się wagę

ryzyka wynikającą z krótkoterminowej oceny wiarygodności kredytowej posiadanej

przez ekspozycję określoną w pkt 1.”,

Stopień jakości

kredytowej

1

2

3

4

5

6

Waga ryzyka

20%

50%

100%

150%

150%

150%

h) § 90 otrzymuje brzmienie

j) w § 105 w ust. 4 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„3) kwota, w przypadku małego lub średniego

przedsiębiorcy, całkowita kwota, którą dłużnik lub grupa powiązanych dłużników jest

winna domowi maklerskiemu, podmiotowi

dominującemu wobec domu maklerskiego

oraz jednostkom i podmiotom zależnym od

domu maklerskiego, łącznie z wszelkimi

przeterminowanymi ekspozycjami, ale z wyłączeniem ekspozycji lub ekspozycji warunkowych z otrzymanym zabezpieczeniem na

nieruchomościach mieszkalnych, nie może

przekraczać — według zebranych przez dom

maklerski z należytą starannością informacji

— kwoty 1 000 000 euro obliczonej zgodnie

z § 6a rozporządzenia lub według kursu

ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski

na dzień kończący rok obrotowy;”,

.go

„§ 90. Aktywom domu maklerskiego wynikającym z transakcji pozabilansowych oraz

należnym odsetkom związanym z transakcjami pozabilansowymi przypisuje się

wagę ryzyka 0%.”,

i) po § 96 dodaje się § 96a w brzmieniu

„§ 96a. 1. W przypadku umów najmu wartość

ekspozycji jest równa zdyskontowanym minimalnym ratom z tytułu umowy najmu, przy czym

w.

rcl

1) minimalne raty z tytułu umowy

najmu oznaczają płatności przypadające za okres umowy najmu, które zobowiązany jest ponieść, lub

do których może zostać zobowiązany korzystający, oraz wszelkie

opcje zakupu, takie jak opcje, odnośnie do których istnieje uzasadniona pewność, że zostaną zrealizowane;

ww

2) do kwoty minimalnych płatności

z tytułu umowy najmu zaliczyć należy również wszelkie zagwarantowane wartości rezydualne spełniające warunki określone w § 26 załącznika nr 7 do rozporządzenia,

dotyczące uznawania dostawców

ochrony kredytowej, jak również

wymogi minimalne dotyczące

uznania innych rodzajów gwarancji przewidzianych w § 38—40 załącznika nr 7 do rozporządzenia.

2. Jeżeli ekspozycja stanowi wartość rezydualną umowy najmu, kwotę ekspozycji ważoną ryzykiem w danym

roku należy wyznaczyć w następujący

sposób

Kwota ekspozycji ważona ryzykiem

= 1/t × 100% × wartość ekspozycji,

gdzie

t — przyjmuje wartość 1 albo wartość

najbliższą liczbie lat pozostających do wygaśnięcia umowy najmu, w zależności od tego, która

z nich jest większa.”,

k) w § 108 ust. 12 i 13 otrzymują brzmienie

„12. Jeżeli ekspozycje z tytułu tytułów uczestnictwa w instytucjach wspólnego inwestowania spełniają kryteria określone w § 81 i 82,

a dom maklerski posiada informacje

o wszystkich lub części ekspozycji bazowych instytucji wspólnego inwestowania,

do obliczeń kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem oraz kwoty EL stosuje się metody

określone w niniejszym załączniku. Do ekspozycji bazowych instytucji zbiorowego inwestowania, o których dom maklerski nie

posiada informacji lub nie może posiadać

wystarczających informacji, stosuje się

ust. 14, w szczególności gdy obliczenie

kwot ekspozycji ważonych ryzykiem oraz

kwoty EL zgodnie z metodami określonymi

w niniejszym załączniku byłoby nadmiernie

uciążliwe.

13. Jeżeli dom maklerski nie spełnia warunków

pozwalających na stosowanie wobec ekspozycji z tytułu tytułów uczestnictwa w instytucjach wspólnego inwestowania metod

określonych w niniejszym załączniku, kwoty ekspozycji ważone ryzykiem oraz kwoty

EL obliczane są zgodnie z następującymi

metodami

1) w przypadku ekspozycji należących do

klasy ekspozycji wymienionej w § 105

ust. 1 pkt 5 — zgodnie z metodą określoną w § 137—141; jeżeli dom maklerski

”,

3. W przypadku wszystkich innych ekspozycji bazowych dom maklerski stosuje metodę standardową obliczania

wymogu kapitałowego z tytułu ryzyka

kredytowego, przy czym

1) ekspozycjom przypisuje się odpowiednią klasę oraz nadaje się wagę

ryzyka odpowiadającą następnemu, wyższemu w kolejności stopniowi jakości kredytowej w stosunku do stopnia, który zostałby przypisany danej ekspozycji;

2) ekspozycjom związanym z wyższymi stopniami jakości kredytowej,

którym przypisano by wagę ryzyka

równą 150%, przypisuje się wagę

ryzyka równą 200%.”,

.go

nie jest w stanie w tym celu dokonać rozróżnienia pomiędzy ekspozycjami z tytułu instrumentów finansowych o charakterze udziałowym niedopuszczonych do

obrotu na rynku regulowanym, ekspozycjami z tytułu instrumentów finansowych dopuszczonych do obrotu na rynku regulowanym i innymi ekspozycjami

z tytułu instrumentów finansowych

o charakterze udziałowym (instrumenty

kapitałowe), traktuje takie ekspozycje jak

inne ekspozycje kapitałowe; w przypadku gdy ekspozycje uwzględniane łącznie

z bezpośrednimi ekspozycjami domu

maklerskiego w danej klasie ekspozycji

nie są istotne w rozumieniu § 107 ust. 2,

stosuje się § 107 ust. 1 w zakresie wskazanym w zgodzie, o której mowa

w art. 105a ust. 1 pkt 1 ustawy;

Poz. 927

v.p

l

Dziennik Ustaw Nr 156

2) w przypadku wszystkich innych ekspozycji bazowych stosuje się metodę standardową obliczania wymogu kapitałowego z tytułu ryzyka kredytowego określoną w przepisach niniejszego załącznika, z zastrzeżeniem że

„3) maksymalna wysokość ekspozycji wobec

jednej osoby fizycznej w subportfelu wynosi

100 000 euro obliczonej zgodnie z § 6a rozporządzenia lub według kursu ogłaszanego

przez Narodowy Bank Polski na dzień kończący rok obrotowy;”,

n) § 148 otrzymuje brzmienie

„§ 148. Ważone ryzykiem kwoty na poziomie

portfela ekspozycji kapitałowych nie są

niższe od sumy minimalnych kwot ekspozycji ważonych ryzykiem, wymaganych w ramach metody opartej na

PD/LGD, oraz odpowiadających im kwot

oczekiwanych strat pomnożonych przez

12,5 i obliczonych na podstawie parametru PD, określonych w § 193 pkt 1,

oraz odpowiednich wartości parametru

LGD, określonych w § 194 i 195.”,

w.

rcl

a) wagę ryzyka ekspozycji, którym przypisuje się wagę ryzyka odpowiadającą

ekspozycjom bez oceny wiarygodności kredytowej lub kwalifikującym się

do stopnia jakości kredytowej, któremu odpowiada najwyższa waga ryzyka dla danej klasy ekspozycji, mnoży

się przez współczynnik 2, jednak nie

może być ona wyższa niż 1250%,

m) w § 130 pkt 3 otrzymuje brzmienie

b) wagę ryzyka pozostałych ekspozycji

mnoży się przez współczynnik 1,1

i nadaje się minimalną wartość 5%.”,

l) § 109 otrzymuje brzmienie

„§ 109. 1. W innych przypadkach niż określone

w § 108 ust. 14, dom maklerski może

sam dokonywać obliczeń lub polegać

na obliczeniach i sprawozdaniach innego podmiotu, średnich kwot ekspozycji ważonych ryzykiem w oparciu

o ekspozycje bazowe instytucji wspólnego inwestowania, zgodnie z metodami określonymi w § 108 ust. 13,

jednakże po upewnieniu się co do poprawności obliczeń i sprawozdań.

ww

2. W przypadku ekspozycji należących

do klasy wymienionej w § 105 ust. 1

pkt 5 dom maklerski stosuje metodę

określoną w § 137—141. Jeżeli dom

maklerski nie jest w stanie dokonać

rozróżnienia pomiędzy ekspozycjami

z tytułu instrumentów finansowych

niedopuszczonych do obrotu na rynku regulowanym, ekspozycjami z tytułu instrumentów finansowych dopuszczonych do obrotu na rynku giełdowym i innymi ekspozycjami z tytułu instrumentów finansowych o charakterze udziałowym (instrumenty kapitałowe), traktuje takie ekspozycje

jako inne ekspozycje kapitałowe.

o) w § 151 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„1. Jeżeli ekspozycja stanowi wartość rezydualną umowy leasingu, kwotę ekspozycji ważoną ryzykiem w danym roku należy wyznaczyć w następujący sposób

Kwota ekspozycji ważona ryzykiem

= 1/t x 100% x wartość ekspozycji,

gdzie

t — przyjmuje wartość 1 albo wartość

najbliższą liczbie lat pozostających do

wygaśnięcia umowy leasingu, w zależności od tego, która z nich jest większa.”,

p) w § 181 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„4. Dla ekspozycji z tytułu całkowicie lub niemal

całkowicie zabezpieczonych transakcji pozabilansowych oraz całkowicie lub niemal całkowicie zabezpieczonych transakcji z opcją

uzupełnienia zabezpieczenia kredytowego,

objętych ramową umową o kompensowaniu zobowiązań, M jest równy średnioważonemu rzeczywistemu M ekspozycji, przy

czym M wynosi co najmniej 10 dni. Dla

transakcji z zobowiązaniem do odkupu lub

transakcji pożyczki papierów wartościowych

lub towarów, objętych ramową umową

o kompensowaniu zobowiązań, M jest równe średnioważonemu rzeczywistemu terminowi rozliczenia ekspozycji, przy czym M wynosi co najmniej 5 dni. Do ważenia M używa

się wartości nominalnych transakcji.”,

q) w § 182 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie

„Z zastrzeżeniem § 181 ust. 2—6, M wynosi co

najmniej 1 dzień dla:”,

r) w § 200 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie

„W przypadku umów leasingu wartość ekspozycji jest równa zdyskontowanym minimalnym

ratom z tytułu umowy leasingu, przy czym:”,

— instytucja wspólnego inwestowania zainwestowała w maksymalnie dozwolonym zakresie w instrumenty, które nie zostałyby uznane zgodnie z § 16 ust. 1—4,

oraz instrumenty, o których mowa w lit. a,

— instrumenty nieuznane na podstawie § 16

ust. 1—4 oraz instrumenty, o których mowa w lit. a, dodatkowo pomniejszają wartość uznanego zabezpieczenia, jeżeli ich

wartość jest ujemna w wyniku zobowiązań lub zobowiązań warunkowych wynikających z praw własności,”,

c) w § 33 w pkt 2 lit. e otrzymuje brzmienie

„e) w przypadku pożyczek przekraczających

kwotę 3 000 000 euro lub 5% kapitałów nadzorowanych domu maklerskiego; wycena

nieruchomości podlega aktualizacji przeprowadzanej przez niezależnego rzeczoznawcę

majątkowego przynajmniej raz na trzy lata;”,

.go

s) § 312 otrzymuje brzmienie

„§ 312. Z zastrzeżeniem § 5 oraz § 2—8 załącznika nr 7 do rozporządzenia, kryteriów

określonych w § 313—320 nie stosuje

się do gwarancji udzielanych przez rządy, banki centralne, instytucje i przedsiębiorstwa, które spełniają wymogi

określone w § 25 ust. 1 pkt 7 załącznika

nr 7 do rozporządzenia, jeżeli na podstawie zgody, o której mowa w art. 105a

ust. 1 pkt 1 ustawy, dom maklerski stosuje metodę standardową dla obliczania

wymogu kapitałowego z tytułu ryzyka

kredytowego do ekspozycji wobec tych

podmiotów.”;

Poz. 927

v.p

l

Dziennik Ustaw Nr 156

d) w § 37

— pkt 1 otrzymuje brzmienie

„1) firma, z którą zawarto umowę ubezpieczenia osobowego, która jest krajowym zakładem ubezpieczeń lub zagranicznym

zakładem ubezpieczeń w rozumieniu

przepisów ustawy z dnia 22 maja 2003 r.

o działalności ubezpieczeniowej (Dz. U.

z 2010 r. Nr 11, poz. 66, z późn. zm.3)), może zostać uznana za dostawcę ochrony kredytowej nierzeczywistej zgodnie z § 25;”,

8) w załączniku nr 7 do rozporządzenia

ww

w.

rcl

a) w § 16 w ust. 5 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„2) inwestycje domu maklerskiego ograniczone

są do instrumentów uznanych zgodnie

z ust. 1—4; jeżeli inwestycje domu maklerskiego nie są ograniczone do instrumentów

uznanych zgodnie z ust. 1—4, tytuły uczestnictwa mogą stanowić uznane zabezpieczenie w przypadku, gdy

a) kwota inwestycji została pomniejszona

o wartość instrumentów, które nie zostały

uznane zgodnie z ust. 1—4,

b) instytucja wspólnego inwestowania zainwestowała w maksymalnie dozwolonym zakresie w instrumenty, które nie

zostałyby uznane zgodnie z ust. 1—4,

c) instrumenty nieuznane zgodnie z ust. 1—4

dodatkowo pomniejszają wartość uznanego zabezpieczenia, jeżeli ich wartość

jest ujemna w wyniku zobowiązań lub

zobowiązań warunkowych”,

b) w § 17 w pkt 2 lit. b otrzymuje brzmienie

„b) inwestycje domu maklerskiego ograniczają

się do instrumentów uznawanych zgodnie

z § 16 ust. 1—4 oraz instrumentów wymienionych w pkt 1; jeżeli inwestycje domu maklerskiego nie są ograniczone do instrumentów uznanych zgodnie z § 16 ust. 1—4 oraz

instrumentów, o których mowa w lit. a, tytuły uczestnictwa mogą stanowić uznane zabezpieczenie w przypadku, gdy

— kwota inwestycji została pomniejszona

o wartość instrumentów, które nie zostały uznane zgodnie z § 16 ust. 1—4, oraz

instrumentów, o których mowa w lit. a,

— pkt 3 otrzymuje brzmienie

„3) wartość wykupu ubezpieczenia jest deklarowana przez firmę, z którą zawarto umowę ubezpieczenia osobowego, i nie podlega zmniejszeniu;”,

— dodaje się pkt 8 i 9 w brzmieniu

„8) wartość wykupu ubezpieczenia będzie

wypłacana na wniosek domu maklerskiego bez zbędnej zwłoki;

9) nie można żądać wypłaty wartości wykupu ubezpieczenia bez zgody domu maklerskiego.”,

e) w § 39 w ust. 1 zdanie wstępne otrzymuje

brzmienie

„Jeżeli ekspozycja jest zabezpieczona gwarancją, która jest regwarantowana przez rząd lub

bank centralny, jednostkę samorządu terytorialnego, władze lokalne lub podmiot sektora publicznego, od których należności są traktowane

jak ekspozycje wobec rządu centralnego państwa, którego prawu organy te podlegają, wielostronny bank rozwoju lub instytucję międzynarodową, którym przypisuje się wagę ryzyka 0%,

bądź też podmiot sektora publicznego, od którego należności są traktowane jak ekspozycje wobec instytucji, zgodnie z metodą standardową

3) Zmiany

tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały

ogłoszone w Dz. U. z 2010 r. Nr 81, poz. 530, Nr 126,

poz. 853 i Nr 127, poz. 858 oraz z 2011 r. Nr 75, poz. 398,

Nr 80, poz. 432, Nr 106, poz. 622, Nr 112, poz. 654 i Nr 133,

poz. 767.

obliczania wymogu kapitałowego z tytułu ryzyka kredytowego określoną w załączniku nr 6 do

rozporządzenia, ekspozycja taka może być traktowana jako zabezpieczona gwarancją przez dany podmiot, gdy spełnione są następujące warunki:”,

f) § 60 otrzymuje brzmienie

2) przypisuje się tej ekspozycji LGD

równe 40%, jeżeli do niej stosuje się

przepisy załącznika nr 6 do rozporządzenia w zakresie metody wewnętrznych ratingów i dom maklerski nie

stosuje własnych oszacowań dotyczących LGD.

2. W przypadku niedopasowania walutowego bieżąca wartość wykupu zostaje

obniżona zgodnie z § 90, przy czym

wartością ochrony kredytowej jest bieżąca wartość wykupu ubezpieczenia

osobowego.”,

j) po § 86 dodaje się § 86a w brzmieniu

„§ 86a. Do celów § 86 ust. 1 pkt 1 dokonuje się

następującego przypisania wag ryzyka

na podstawie wagi ryzyka przypisanej

uprzywilejowanym niezabezpieczonym

ekspozycjom wobec firmy, z którą zawarto umowę ubezpieczenia osobowego

1) 20%, jeżeli uprzywilejowanej niezabezpieczonej ekspozycji wobec firmy, z którą zawarto umowę ubezpieczenia osobowego, przypisuje się wagę ryzyka 20%;

2) 35%, jeżeli uprzywilejowanej niezabezpieczonej ekspozycji wobec firmy, z którą zawarto umowę ubezpieczenia osobowego, przypisuje się wagę ryzyka 50%;

3) 70%, jeżeli uprzywilejowanej niezabezpieczonej ekspozycji wobec firmy, z którą zawarto umowę ubezpieczenia osobowego, przypisuje się wagę ryzyka 100%;

4) 150%, jeżeli uprzywilejowanej niezabezpieczonej ekspozycji wobec firmy, z którą zawarto umowę ubezpieczenia osobowego, przypisuje się wagę ryzyka 150%.”,

.go

„§ 60. Dom maklerski nie może stosować jednocześnie metody uproszczonego ujmowania zabezpieczeń finansowych i metody

kompleksowego ujmowania zabezpieczeń finansowych, z wyjątkiem ich stosowania dla celów określonych w § 102 lub

§ 107 ust. 1 załącznika nr 6 do rozporządzenia. W przypadku gdy dom maklerski

stosuje jednocześnie obie te metody,

obowiązany jest wykazać Komisji, że nie

są one stosowane wyłącznie w celu

osiągnięcia obniżonych minimalnych wymogów kapitałowych i nie prowadzi do

wykorzystania różnicy pomiędzy wysokością wymogów kapitałowych wynikających z zastosowania dwóch odmiennych

metod ujmowania zabezpieczeń finansowych (arbitraż regulacyjny).”,

Poz. 927

v.p

l

Dziennik Ustaw Nr 156

g) w § 62 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie

w.

rcl

„W przypadku gdy dom maklerski posiada bezpośrednią ekspozycję wobec instrumentu zabezpieczającego, częściom ekspozycji, które są

zabezpieczone wartością rynkową uznanego zabezpieczenia, przypisuje się wagę ryzyka, która

obowiązywałaby na potrzeby metody standardowej obliczania wymogu kapitałowego z tytułu ryzyka kredytowego, a waga ryzyka instrumentu zabezpieczającego dla pozycji pozabilansowej wynosi 100%, przy czym:”,

h) w § 82 ust. 2 otrzymuje brzmienie

ww

„2. Jeżeli stosunek wartości zabezpieczenia (C)

do wartości ekspozycji (E) jest niższy niż

wartość progowa C* (minimalny wymagany

poziom zabezpieczenia ekspozycji), określona zgodnie z tabelą nr 5, wartość parametru

LGD* jest równa wartości parametru LGD,

ustalonej w załączniku nr 5 do rozporządzenia dla niezabezpieczonych ekspozycji wobec danego kontrahenta. W tym celu wartość

ekspozycji

pozycji

określonych

w § 205—206 załącznika nr 6 do rozporządzenia jest obliczana przy użyciu CCF w wysokości 100%; CCF w wysokościach określonych w § 205—206 załącznika nr 6 do rozporządzenia nie stosuje się.”,

i) § 86 otrzymuje brzmienie

„§ 86. 1. Jeżeli spełnione są warunki określone

w § 37, część ekspozycji zabezpieczona

bieżącą wartością wykupu ochrony

kredytowej, o której mowa w § 23,

podlega jednemu z warunków

1) wadze ryzyka określonej w § 86a, jeżeli do ekspozycji stosuje się przepisy załącznika nr 6 do rozporządzenia

w zakresie metody standardowej,

lub

k) § 93 i 94 otrzymują brzmienie

„§ 93. Do celów rachunku kwot ekspozycji ważonych ryzykiem, zgodnie z § 7—19 załącznika nr 6 do rozporządzenia, wartość g stanowi wagę ryzyka przypisywaną ekspozycji w pełni objętej ochroną

nierzeczywistą (GA), przy czym

1) wartość ekspozycji jest określona zgodnie z załącznikiem nr 6 do rozporządzenia, waga ryzyka dla pozycji pozabilansowej wynosi 100% i nie stosuje się

współczynnika konwersji kredytowej,

o którym mowa w § 97 załącznika nr 6

do rozporządzenia;

2) wartość g stanowi wagę ryzyka ekspozycji wobec dostawcy ochrony, określoną w obliczeniach wymogu kapitałowego z tytułu ryzyka kredytowego metodą standardową, zgodnie z załącznikiem nr 6 do rozporządzenia;

3) GA oznacza wartość G*, obliczoną

zgodnie z § 90, skorygowaną dodatkowo o niedopasowanie M, zgodnie

z § 97—100.

§ 94. Jeżeli zabezpieczona kwota jest mniejsza

niż wartość ekspozycji, a zabezpieczone

i niezabezpieczone części są równe pod

względem uprzywilejowania, a tym samym dom maklerski i dostawca zabezpieczenia mają ustalony, proporcjonalny

udział w stratach, obniżenie wymogów

kapitałowych określa się także proporcjonalnie. Do celów rachunku kwot ekspozycji ważonych ryzykiem, zgodnie z tytułem II załącznika nr 6 do rozporządzenia,

kwoty ekspozycji ważone ryzykiem oblicza się według następującego wzoru

(E – GA) x r + GA x g,

nr 1060/2009 z dnia 16 września

2009 r. w sprawie agencji ratingowych

(Dz. Urz. WE L 302 z 17.11.2009, str. 1)

lub

2) może ona wykazać się umiejętnym

działaniem w dziedzinie sekurytyzacji,

potwierdzonym na rynku.”,

b) po § 31 dodaje się § 31a w brzmieniu

„§ 31a. 1. Dom maklerski, inny niż jednostka inicjująca, jednostka sponsorująca lub

pierwotny kredytodawca, może posiadać ekspozycje na ryzyko kredytowe pozycji sekurytyzacyjnej zaliczonej

do portfela handlowego lub niehandlowego w przypadku, gdy jednostka

inicjująca, jednostka sponsorująca

lub pierwotny kredytodawca zobowiązali się wobec domu maklerskiego, że będą utrzymywać na bieżąco

istotny udział w pozycjach sekurytyzacyjnych, który nie będzie mniejszy

niż 5%, z zastrzeżeniem ust. 2.

2. Udział w pozycjach sekurytyzacyjnych, o którym mowa w ust. 1, uważa

się za utrzymany, pod warunkiem

1) utrzymania wartości nominalnej

nie mniejszej niż 5% każdej transzy

odsprzedanej lub przekazanej inwestorom,

2) w przypadku sekurytyzacji ekspozycji odnawialnych — utrzymania

przez jednostkę inicjującą udziału

wynoszącego co najmniej 5% wartości nominalnej sekurytyzowanych ekspozycji,

3) utrzymania losowo wybranych ekspozycji wynoszących nie mniej niż

5% wartości nominalnej sekurytyzowanych ekspozycji, jeżeli w przeciwnym wypadku ekspozycje takie

stałyby się przedmiotem transakcji

sekurytyzacyjnych, pod warunkiem

że liczba potencjalnie sekurytyzowanych ekspozycji pierwotnie nie

będzie mniejsza niż 100, lub

4) utrzymania transzy pierwszej straty

oraz, w razie konieczności, innych

transzy o takim samym lub wyższym profilu ryzyka niż transze

przekazane lub sprzedane inwestorom i których termin rozliczenia nie

jest wcześniejszy niż transzy przekazanych lub sprzedanych inwestorom, tak aby wartość utrzymania wynosiła ogółem nie mniej niż

5% wartości nominalnej sekurytyzowanych ekspozycji

— jeżeli jest obliczany w momencie

nabycia, utrzymywany na bieżąco

(utrzymywane pozycje, udział lub ekspozycje nie są zabezpieczane ani

sprzedawane) i nie stosuje się wobec

niego żadnych metod ograniczania

ryzyka kredytowego ani pozycji krótkich, ani innych instrumentów zabezpieczających.

w.

rcl

.go

gdzie

E — oznacza wartość ekspozycji określoną zgodnie z załącznikiem nr 6 do

rozporządzenia, przy czym waga

ryzyka dla ekspozycji pozabilansowej wynosi 100% i nie stosuje się

współczynnika konwersji kredytowej, o którym mowa w § 96,

GA — oznacza wartość G*, obliczoną zgodnie z § 90, skorygowaną dodatkowo o niedopasowanie terminów

zapadalności zgodnie z § 97—100,

r — oznacza wagę ryzyka ekspozycji

wobec dłużnika, określoną w obliczeniach wymogu kapitałowego

z tytułu ryzyka kredytowego metodą standardową, zgodnie z załącznikiem nr 6 do rozporządzenia,

g — oznacza wagę ryzyka ekspozycji

wobec dostawcy ochrony, określoną w obliczeniach wymogu kapitałowego z tytułu ryzyka kredytowego metodą standardową, zgodnie

z załącznikiem nr 6 do rozporządzenia.”,

Poz. 927

v.p

l

Dziennik Ustaw Nr 156

ww

l) w § 96

— ust. 1 otrzymuje brzmienie

„1. W przypadku ochrony pełnej i ochrony

częściowej, przy równości pod względem

uprzywilejowania, ochronę kredytową

uznaje się dla celów obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem zgodnie z zasadami określonymi w ust. 2—6.”,

— dodaje się ust. 6 w brzmieniu

„6. Wartość

ekspozycji

określonych

w § 205—206 załącznika nr 6 do rozporządzenia jest obliczana przy użyciu współczynnika konwersji wynoszącego 100%.”;

9) w załączniku nr 8 do rozporządzenia

a) § 26 otrzymuje brzmienie

„§ 26. W celu ustalenia wagi ryzyka pozycji sekurytyzacyjnej zgodnie z § 22—25 dom

maklerski może zastosować ocenę wiarygodności kredytowej opracowaną przez

uznaną ECAI w przypadku, gdy

1) jest ona zarejestrowana jako agencja

ratingowa zgodnie z rozporządzeniem

Parlamentu Europejskiego i Rady (WE)

3. Wartość udziału w pozycjach sekurytyzacyjnych oblicza się na podstawie

wartości referencyjnej pozycji pozabilansowych. Do pozycji sekurytyzacyjnych nie stosuje się wielokrotności wymogów, o których mowa w ust. 1.

4. Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku

1) gdy sekurytyzowane ekspozycje stanowią zobowiązania lub zobowiązania warunkowe od następujących

podmiotów, które w pełni, bezwarunkowo i nieodwołalnie gwarantują wykonanie swoich zobowiązań

lub zobowiązań warunkowych

nostce sponsorującej i unijnej dominującej firmie inwestycyjnej lub unijnej

dominującej finansowej spółce holdingowej informacji potrzebnych do spełnienia wymogów, o których mowa

w ust. 10—12.

6. Dom maklerski, na żądanie Komisji,

wykaże, że dla każdej ze swoich pozycji

sekurytyzacyjnych posiada przejrzyste

i zrozumiałe zasady polityki i procedury, które są wdrożone, odpowiednie do

posiadanego portfela handlowego

i niehandlowego oraz współmierne do

profilu ryzyka swoich inwestycji w pozycje sekurytyzacyjne w celu analizowania i rejestrowania

1) informacji ujawnionych zgodnie

z ust. 1 przez jednostki inicjujące lub

jednostki sponsorujące w celu określenia udziału w pozycjach sekurytyzacyjnych, który utrzymują na bieżąco w sekurytyzacji;

.go

a) rządów centralnych lub banków

centralnych,

Poz. 927

v.p

l

Dziennik Ustaw Nr 156

b) jednostek samorządu terytorialnego, władz lokalnych lub pozarządowych podmiotów sektora

publicznego w państwach członkowskich,

c) instytucji, którym przypisuje się

wagę ryzyka 50% lub niższą, zgodnie z § 7—19 załącznika nr 6 do

rozporządzenia,

d) wielostronnych banków rozwoju;

3) charakterystyki ryzyka ekspozycji

stanowiących bazę pozycji sekurytyzacyjnej;

4) reputacji i dotychczas poniesionych

strat przez jednostki inicjujące lub

jednostki sponsorujące w związku

z wcześniejszymi sekurytyzacjami

w odpowiednich klasach ekspozycji

stanowiących bazę pozycji sekurytyzacyjnej;

w.

rcl

2) transakcji opartych na jasnym, przejrzystym i dostępnym indeksie,

w którym stosowne podmioty referencyjne są takie same jak podmioty

tworzące indeks podmiotów będący

w szerokim obrocie lub są innymi

zbywalnymi papierami wartościowymi różnymi od pozycji sekurytyzacyjnych;

2) charakterystyki ryzyka danej pozycji

sekurytyzacyjnej;

3) pożyczek konsorcjalnych, wierzytelności nabytych lub transakcji zamiany ryzyka kredytowego (credit

default swap), jeśli instrumenty te

nie są używane do celów sekurytyzacji, o których mowa w ust. 1.

ww

5. Jeżeli firma inwestycyjna dominująca

w państwie członkowskim lub unijna

dominująca finansowa spółka holdingowa lub jeden z jego podmiotów zależnych, jako jednostka inicjująca lub

jednostka sponsorująca, sekurytyzuje

ekspozycje z kilku banków, firm inwestycyjnych lub innych instytucji finansowych objętych zakresem nadzoru

skonsolidowanego, wymóg, o którym

mowa w ust. 1, może zostać spełniony

na podstawie skonsolidowanej sytuacji

finansowej powiązanej unijnej dominującej firmy inwestycyjnej lub unijnej

dominującej finansowej spółki holdingowej, w przypadku gdy banki, firmy

inwestycyjne lub inne instytucje finansowe, które utworzyły sekurytyzowane

ekspozycje, zobowiązały się do przestrzegania wymogów określonych

w ust. 7—9 oraz do terminowego dostarczania jednostce inicjującej lub jed-

5) oświadczeń złożonych przez jednostki inicjujące lub jednostki sponsorujące lub przez ich przedstawicieli lub

doradców i ujawnionych przez nich

informacji o dochowaniu przez nie

należytej staranności w odniesieniu

do ekspozycji sekurytyzowanych

oraz — w odpowiednich przypadkach — oświadczeń w zakresie jakości zabezpieczenia ekspozycji sekurytyzowanych;

6) w odpowiednich przypadkach —

metodologii i koncepcji, na których

opiera się wycena zabezpieczenia

wspierającego ekspozycje sekurytyzowane, oraz zasad polityki przyjętych przez jednostkę inicjującą lub

jednostkę sponsorującą w celu zapewnienia niezależności rzeczoznawcy;

7) wszystkich

cech

strukturalnych

sekurytyzacji, które mogą mieć istotny wpływ na wyniki pozycji sekurytyzacyjnych domu maklerskiego.

7. Dom maklerski regularnie przeprowadza własne testy warunków skrajnych

stosownie do swoich pozycji sekurytyzacyjnych. W tym celu dom maklerski

może opierać się na modelach finansowych opracowanych przez ECAI, pod

wyższa wagę ryzyka w przypadku każdego kolejnego naruszenia. Komisja

z urzędu uwzględnia wyłączenia, o których mowa w ust. 3, poprzez zmniejszenie wagi ryzyka w odniesieniu do

danej sekurytyzacji.

12. Dom maklerski będący jednostką sponsorującą i inicjującą stosuje w stosunku do ekspozycji, które mają zostać

poddane sekurytyzacji, równie staranne, przejrzyste i spójne kryteria przyznawania pożyczki, jakie stosuje do

ekspozycji, które utrzymuje w swoich

portfelach, a także stosuje te same procedury zatwierdzania oraz, w odpowiednich przypadkach, zmiany, odnawiania i refinansowania pożyczek.

13. Dom maklerski stosuje standardy badania udziałów lub zakupów papierów

wartościowych z emisji sekurytyzacyjnych nabytych od osób trzecich w odniesieniu do udziałów lub zakupów

utrzymywanych w portfelu handlowym, jak i utrzymywanych w portfelu

niehandlowym.

.go

warunkiem że dom maklerski będzie

mógł, na żądanie Komisji, wykazać, że

przed dokonaniem inwestycji potwierdził z należytą starannością istotne założenia modelu i jego strukturę oraz że

metodologia, założenia i wyniki są

przejrzyste i zrozumiałe.

8. Dom maklerski niebędący jednostką

inicjującą, jednostką sponsorującą lub

pierwotnym kredytodawcą ustanawia

formalne procedury stosowne do jego

portfela handlowego i niehandlowego

oraz współmierne do profilu ryzyka ich

inwestycji w pozycje sekurytyzacyjne

w celu bieżącego i terminowego monitorowania informacji o wynikach ekspozycji stanowiących bazę ich pozycji

sekurytyzacyjnych. W odpowiednich

przypadkach procedury te obejmują

typ ekspozycji, udział procentowy pożyczek przeterminowanych powyżej

30, 60 i 90 dni, częstość niewykonania

zobowiązań, częstość przedpłat, pożyczki postawione w stan natychmiastowej wymagalności, rodzaj zabezpieczenia i w czyim jest ono posiadaniu

oraz rozkład czasowy ocen scoringowych zdolności kredytowej lub innych

miar wiarygodności kredytowej odnoszących się do wszystkich ekspozycji

bazowych, dywersyfikację sektorową

i geograficzną, rozkład częstości współczynnika pokrycia należności zabezpieczeniem, w przedziałach ułatwiających

odpowiednią analizę wrażliwości.

Poz. 927

v.p

l

Dziennik Ustaw Nr 156

w.

rcl

14. W przypadku niespełnienia wymogów

określonych w ust. 9 i 10 dom maklerski będący jednostką inicjującą nie stosuje § 32 i 33 i nie może wyłączyć ekspozycji sekurytyzowanych z obliczeń

wymogów kapitałowych.

ww

9. W przypadku gdy ekspozycje bazowe

są pozycjami sekurytyzacyjnymi, dom

maklerski powinien posiadać informacje o bazowych transzach sekurytyzacji, w szczególności o nazwie emitenta,

ocenie jego jakości kredytowej, cechach i wynikach finansowych uzyskiwanych na puli stanowiącej bazę tych

transzy sekurytyzacji.

10. Dom maklerski, na żądanie Komisji,

wykaże, że cechy transakcji sekurytyzacyjnych, które mogą mieć istotny

wpływ na wyniki finansowe tych ekspozycji wobec transakcji, takich jak

umowy w systemie kaskadowym, mechanizmy wyzwalające efekt domina,

wsparcie jakości kredytowej, wsparcie

płynności, mechanizmy poprawy oceny zdolności kredytowej oraz odnoszące się do konkretnej transakcji definicje

niewykonania zobowiązania, są przejrzyste i zrozumiałe.

11. W przypadku niespełnienia w istotnym

zakresie

wymogów

określonych

w ust. 6—10 i 12—14 z przyczyn leżących po stronie domu maklerskiego,

Komisja nakłada proporcjonalną dodatkową wagę ryzyka w wysokości nie

mniejszej niż 250% wagi ryzyka i nie

większej niż 1250% wagi ryzyka, która

miałaby zastosowanie do pozycji sekurytyzacyjnych, oraz progresywnie pod-

15. Dom maklerski będący jednostką sponsorującą i inicjującą ujawnia inwestorom informacje o poziomie ich zobowiązań na mocy ust. 1 w celu utrzymania udziału w pozycjach sekurytyzowanych. Dom maklerski będący jednostką

sponsorującą i inicjującą zapewnia,

aby potencjalni inwestorzy mieli w każdej chwili dostęp do istotnych danych,

które określone są w dniu sekurytyzacji

lub, z uwagi na charakter sekurytyzacji,

niezwłocznie po tym dniu, o jakości

kredytowej i wynikach poszczególnych

ekspozycji bazowych, przepływów pieniężnych oraz zabezpieczeń wspierających ekspozycję sekurytyzowaną, jak

również informacji koniecznych do

przeprowadzenia testów warunków

skrajnych w zakresie przepływów pieniężnych i wartości zabezpieczeń

wspierających ekspozycje bazowe.

16. Komisja może podjąć decyzję o tymczasowym zawieszeniu wymogów,

o których mowa w ust. 1 i 2, w okresach ogólnorynkowych napięć związanych z ryzykiem utraty płynności.”,

c) w § 32

— zdanie wstępne otrzymuje brzmienie

„W przypadku sekurytyzacji tradycyjnej dom

maklerski inicjujący może wyłączyć ekspozycje sekurytyzowane z obliczeń kwot ważonych ryzykiem oraz kwot oczekiwanych strat,

jeżeli spełniony jest jeden z poniższych warunków:”,

— pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie

„1) istotna część ryzyka kredytowego związana z ekspozycjami sekurytyzowanymi została przeniesiona na osobę trzecią;

2) dom maklerski inicjujący stosuje wagę ryzyka równą 1250% wobec wszystkich pozycji sekurytyzacyjnych, które posiada

w ramach tej sekurytyzacji, lub pomniejsza o te pozycje sekurytyzacyjne kapitały

podstawowe, zgodnie z § 2 ust. 5 załącznika nr 12 do rozporządzenia;”,

d) po § 32 dodaje się § 32a w brzmieniu

3. Istotne ryzyko kredytowe może również zostać uznane za przeniesione,

jeżeli Komisja stwierdzi, że dom maklerski stosuje zasady i metodologie

zapewniające, że potencjalne obniżenie wymogów kapitałowych spełnianych przez inicjatora w wyniku sekurytyzacji jest uzasadnione proporcjonalnym przeniesieniem ryzyka kredytowego na osoby trzecie. W tym celu

dom maklerski inicjujący obowiązany

jest wykazać, że takie przeniesienie

ryzyka kredytowego na osoby trzecie

zostało uznane w ramach wewnętrznego procesu zarządzania ryzykiem

domu maklerskiego i jego wewnętrznej alokacji kapitału.”,

e) w § 33

— zdanie wstępne otrzymuje brzmienie

„W przypadku sekurytyzacji syntetycznej dom

maklerski inicjujący może obliczać kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem oraz odpowiednio kwoty oczekiwanych strat dla ekspozycji

objętych sekurytyzacją zgodnie z § 34 i 35, jeżeli spełniony jest jeden z poniższych warunków:”,

— pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie

„1) istotna część ryzyka kredytowego została

przeniesiona osobie trzeciej poprzez rzeczywistą lub nierzeczywistą ochronę kredytową;

2) dom maklerski inicjujący stosuje wagę ryzyka równą 1250% wobec wszystkich pozycji sekurytyzacyjnych, które posiada

w ramach tej sekurytyzacji, lub pomniejsza o te pozycje sekurytyzacyjne kapitały

podstawowe zgodnie z § 2 ust. 5 załącznika nr 12 do rozporządzenia;”,

f) po § 33 dodaje się § 33a w brzmieniu

㤠33a. W przypadku sekurytyzacji syntetycznej

§ 32a stosuje się odpowiednio.”,

g) w § 61 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie

„Do określenia wartości ekspozycji wynikającej

z instrumentu wsparcia płynności dom maklerski może zastosować współczynnik konwersji

kredytowej równy 50% w odniesieniu do wartości nominalnej instrumentu wsparcia płynności,

jeżeli:”,

h) uchyla się § 63,

i) § 87 otrzymuje brzmienie

„§ 87. Dom maklerski, niebędący domem maklerskim inicjującym lub instytucją sponsorującą, może stosować metodę formuły nadzorczej jedynie za zgodą, o której

mowa w art. 105 ust. 1 pkt 8 ustawy.”,

j) w § 90 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie

„Dom maklerski, za zgodą, o której mowa

w art. 105 ust. 1 pkt 9 ustawy, może przyznać

pozycji nieposiadającej oceny wiarygodności

kredytowej opracowanej przez uznaną ECAI

w programie emisji komercyjnych papierów

wartościowych zabezpieczonych aktywami

(program ABCP) ocenę wynikową określoną

w § 92, jeśli zostaną spełnione następujące warunki:”,

w.

rcl

.go

„§ 32a. 1. Jeżeli Komisja nie zdecyduje, że możliwe ograniczenie kwot ekspozycji ważonych ryzykiem, które mógłby uzyskać dom maklerski w wyniku sekurytyzacji, nie jest uzasadnione proporcjonalnym przeniesieniem ryzyka kredytowego na osobę trzecią, przyjmuje

się, że istotne ryzyko kredytowe zostało przetransferowane, gdy

1) kwoty ekspozycji ważone ryzykiem

pozycji sekurytyzacyjnych typu

mezzanine posiadanych przez dom

maklerski inicjujący w ramach tej

sekurytyzacji nie przekraczają 50%

kwot ekspozycji ważonych ryzykiem wszystkich pozycji sekurytyzacyjnych typu mezzanine istniejących w ramach tej sekurytyzacji;

2) nie występują żadne pozycje sekurytyzacyjne typu mezzanine w ramach danej sekurytyzacji i inicjator

może udowodnić, że wartość ekspozycji pozycji sekurytyzacyjnych

pomniejszających kapitały podstawowe lub waga ryzyka wynosząca

1250% znacznie przekracza racjonalne szacunki dotyczące oczekiwanych strat na ekspozycjach sekurytyzowanych, a dom maklerski inicjujący nie posiada więcej niż 20%

wartości ekspozycji pozycji sekurytyzacyjnych pomniejszających kapitały podstawowe lub wagi ryzyka

wynoszącej 1250%.

Poz. 927

v.p

l

Dziennik Ustaw Nr 156

ww

2. Pozycje sekurytyzacyjne typu mezzanine, o których mowa w ust. 1, oznaczają pozycje sekurytyzacyjne, którym

przypisuje się wagę ryzyka niższą niż

1250% i które są w mniejszym stopniu

uprzywilejowane

niż

najbardziej

uprzywilejowane pozycje w ramach

tej sekurytyzacji i mniej uprzywilejowane niż jakakolwiek pozycja sekurytyzacyjna w ramach tej sekurytyzacji.

Pozycjom tym przypisuje się

1) stopień jakości kredytowej wynoszący 1 — w przypadku pozycji

sekurytyzacyjnych, do których stosuje się § 51—83, lub

2) stopień jakości kredytowej wynoszący 1 lub 2 — w przypadku pozycji sekurytyzacyjnych, do których

stosuje się § 84—123.

k) uchyla się § 96,

l) uchyla się § 104;

c) w § 38 dodaje się ust. 5 w brzmieniu

— dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1,

— dodaje się ust. 2 w brzmieniu

11) w załączniku nr 10 do rozporządzenia

a) w § 1

— pkt 1 otrzymuje brzmienie

„1) przez podmiot rozumie się każdy z podmiotów, o których mowa w art. 98a ust. 2

pkt 22 ustawy, przy czym w celu określenia istnienia tych podmiotów w odniesieniu do ekspozycji z tytułu uczestnictwa

w instytucjach zbiorowego inwestowania, pozycji sekurytyzacyjnych oraz innych pozycji, w przypadku gdy istnieje

ekspozycja wobec aktywów referencyjnych, dom maklerski ocenia program

albo jego ekspozycje bazowe lub oba te

elementy; w tym celu dom maklerski ocenia istotę gospodarczą i ryzyko nieodłącznie związane ze strukturą transakcji;”,

.go

„2. Do celów obliczania wymogu kapitałowego w odniesieniu do ryzyka kredytowego

kontrahenta dom maklerski może podjąć

decyzję o uwzględnianiu wszystkich kredytowych instrumentów pochodnych nieuwzględnionych w portfelu handlowym

i nabytych jako zabezpieczenie w związku

z ekspozycją zaliczaną do portfela niehandlowego lub ryzykiem kredytowym

kontrahenta, gdy zabezpieczenie jest

uznane zgodnie z załącznikiem nr 7 do

rozporządzenia.”,

„5. Na potrzeby metody modelu wewnętrznego

wszystkie pakiety kompensowania (netting

set) z pojedynczym kontrahentem mogą być

traktowane jako pojedynczy pakiet kompensowania, jeżeli symulowane modelem ujemne wartości rynkowe pojedynczego pakietu

kompensowania ustala się jako zero przy

szacowaniu wartości oczekiwanej ekspozycji (EE).”;

v.p

l

10) w załączniku nr 9 do rozporządzenia

a) w § 4

b) § 27 otrzymuje brzmienie

Poz. 927

— pkt 3 otrzymuje brzmienie

ww

w.

rcl

„§ 27. Na każdego emitenta papieru dłużnego,

stanowiącego instrument bazowy transakcji zamiany ryzyka kredytowego (credit

default swap), przypada jeden pakiet zabezpieczający. Zamiany ryzyka kredytowego w przypadku n-tego niewykonania

zobowiązania są traktowane następująco

1) wielkość pozycji ryzyka referencyjnego

instrumentu dłużnego w koszyku będącym podstawą zamiany ryzyka kredytowego uruchamianej n-tym niewykonaniem zobowiązania jest równa rzeczywistej wartości nominalnej referencyjnego instrumentu dłużnego pomnożonej przez zmodyfikowany średni okres

zwrotu (MD) instrumentu pochodnego

uruchamianego n-tym niewykonaniem

zobowiązania w odniesieniu do zmiany

spreadu kredytowego referencyjnego

instrumentu dłużnego;

2) na każdy referencyjny instrument dłużny w koszyku będący podstawą zamiany ryzyka kredytowego uruchamianej

n-tym niewykonaniem zobowiązania

przypada jeden pakiet zabezpieczający;

pozycje ryzyka z tytułu różnych zamian

ryzyka kredytowego uruchamianych

n-tym niewykonaniem zobowiązania

nie są uwzględniane w tym samym pakiecie zabezpieczającym;

3) wielokrotność ryzyka kredytowego

kontrahenta, która ma zastosowanie do

każdego pakietu zabezpieczającego

stworzonego na potrzeby jednego z referencyjnych instrumentów dłużnych,

będącego instrumentem pochodnym

uruchamianym n-tym niewykonaniem

zobowiązania, wynosi 0,3% w odniesieniu do bazowych instrumentów

dłużnych, które posiadają ocenę wiarygodności kredytowej uznanej ECAI, odpowiadający stopniowi jakości kredytowej od pierwszego do trzeciego i 0,6%

w odniesieniu do innych instrumentów

dłużnych.”,

„3) przez zaangażowanie rozumie się sumę

wierzytelności

domu

maklerskiego,

udzielonych przez dom maklerski zobowiązań pozabilansowych oraz posiadanych przez dom maklerski bezpośrednio

lub pośrednio akcji lub udziałów w innym

podmiocie, wniesionych dopłat w spółce

z ograniczoną odpowiedzialnością lub też

wkładów albo sum komandytowych —

w zależności od tego, która z tych kwot

jest większa — w spółce komandytowej

lub komandytowo-akcyjnej, obciążonych

ryzykiem podmiotów, o których mowa

w art. 98a ust. 2 pkt 22 ustawy, z wyłączeniem

a) wierzytelności powstałych w wyniku

nierozliczonych w terminie dwóch dni

roboczych od zamknięcia dnia transakcji kupna lub sprzedaży walut oraz powstałych w wyniku transakcji kupna

lub sprzedaży papierów wartościowych w terminie 5 dni roboczych po

dokonaniu płatności lub dokonaniu

dostawy papierów wartościowych,

b) w przypadku świadczenia klientom

usług transferu środków pieniężnych,

łącznie z realizacją lub usługami w zakresie realizacji zleceń dokonania płatności, rozrachunku i rozliczeń we

wszystkich walutach, bankowości

korespondencyjnej lub przechowywania instrumentów finansowych

— opóźnionych wpływów z tytułu

finansowania i innych ekspozycji

wynikających z działalności klienta,

które trwają nie dłużej niż do następnego dnia roboczego,

— ekspozycji powstałych w tym

samym dniu co świadczona usługa.”,

Poz. 927

c) w § 8 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie

„Łączny wymóg kapitałowy z tytułu przekroczenia limitu koncentracji zaangażowania i limitu

dużych zaangażowań oblicza się:”,

v.p

l

Dziennik Ustaw Nr 156

d) w § 11

— po pkt 4 dodaje się pkt 4a w brzmieniu

b) § 2 otrzymuje brzmienie

„§ 2. 1. Suma zaangażowania domu maklerskiego obciążonego ryzykiem danego podmiotu nie może przekroczyć limitu koncentracji zaangażowania, który wynosi

.go

1) 25% poziomu nadzorowanych kapitałów domu maklerskiego — dla zaangażowania domu maklerskiego wobec podmiotu lub podmiotów powiązanych kapitałowo lub organizacyjnie,

po uwzględnieniu technik ograniczania ryzyka kredytowego;

„4a) pozycji aktywów stanowiących należności od jednostek samorządu terytorialnego lub władz lokalnych państw członkowskich, którym — jeżeli byłyby niezabezpieczone — przypisuje się wagę ryzyka równą 0% zgodnie z metodą standardową obliczania wymogu kapitałowego z tytułu ryzyka kredytowego,

o której mowa w załączniku nr 6 do rozporządzenia;”,

„6) ekspozycje wobec banku stanowiące

wpłacone przez klientów domu maklerskiego środki pieniężne na rachunki bankowe prowadzone dla domu maklerskiego przez ten bank;”,

— uchyla się pkt 7, 9 i 10;

12) w załączniku nr 11 do rozporządzenia

a) w § 12 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie

„Łączny wymóg kapitałowy z tytułu ryzyka operacyjnego obliczony według metody standardowej stanowi średnią z trzech ostatnich lat podsumowań wymogów kapitałowych dla linii

biznesowych wymienionych w domu maklerskim, wyznaczonych zgodnie z § 10.”,

w.

rcl

2) 25% poziomu nadzorowanych kapitałów domu maklerskiego albo kwoty

150 000 000 euro, w zależności od tego, która z tych wartości jest wyższa

— dla zaangażowania domu maklerskiego wobec podmiotu, gdzie suma

zaangażowań, po uwzględnieniu

technik ograniczania ryzyka kredytowego wobec wszystkich powiązanych

podmiotów należących do tej grupy,

z wyłączeniem instytucji, o których

mowa w art. 98a ust. 2 pkt 13 ustawy,

nie może przekroczyć 25% poziomu

nadzorowanych kapitałów domu

maklerskiego.

— pkt 6 otrzymuje brzmienie

2. W przypadku gdy kwota 150 000 000 euro przewyższa 25% wartości nadzorowanych kapitałów domu maklerskiego,

wartość zaangażowania po uwzględnieniu technik ograniczania ryzyka kredytowego nie może przekroczyć limitu określonego przez dom maklerski w zakresie

limitu koncentracji zaangażowania i limitu dużych zaangażowań w odniesieniu

do nadzorowanych kapitałów domu

maklerskiego.

ww

3. Zarząd domu maklerskiego co najmniej

raz w roku określa wysokość limitu,

o którym mowa w ust. 2, i informuje

Komisję o jego wysokości. Limit ten nie

może przekroczyć 100% wartości nadzorowanych kapitałów domu maklerskiego.

4. Zarząd domu maklerskiego niezwłocznie zgłasza Komisji każdorazowe osiągnięcie lub przekroczenie limitu określonego w ust. 1—3. Komisja może wyznaczyć termin na dostosowanie działalności domu maklerskiego do tego limitu.

W przypadku gdy zastosowanie ma

kwota 150 000 000 euro, Komisja może

zezwolić na przekroczenie limitu, o którym mowa w ust. 3, powyżej 100% kapitałów nadzorowanych domu maklerskiego.”,

b) w § 18 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„2) dom maklerski przyporządkowuje wewnętrzne dane historyczne dotyczące strat wynikłych z ryzyka operacyjnego do linii biznesowych określonych w tabeli 2 oraz do rodzajów zdarzeń określonych w tabeli 3, w oparciu o obiektywne, udokumentowane kryteria; ze względu na wyjątkowe okoliczności

straty mające wpływ na działalność domu

maklerskiego mogą zostać przydzielone do

dodatkowej linii biznesowej określonej jako

„pozycje korporacyjne”;”,

c) § 24 otrzymuje brzmienie

„§ 24. Zmniejszenie wymogu kapitałowego z tytułu uznania ubezpieczenia i innych

mechanizmów transferu ryzyka nie może

przekroczyć 20% wymogu kapitałowego

z tytułu ryzyka operacyjnego przed

uwzględnieniem technik redukcji ryzyka.”;

13) w załączniku nr 12 do rozporządzenia

a) w § 1 ust. 5 otrzymuje brzmienie

„5. Dom maklerski, którego skala prowadzonej

działalności jest znacząca, w przypadku uzyskania zgody Komisji, o której mowa

w art. 105 ust. 1 pkt 11 ustawy, może

uwzględnić kapitały uzupełniające III kategorii w poziomie kapitałów nadzorowanych

tylko wtedy, gdy suma składników kapita-

łów uzupełniających III kategorii jest dodatnia, w kwocie nieprzewyższającej sumy wymogów kapitałowych, o których mowa w § 3

ust. 1 pkt 1—2 i 5 rozporządzenia, do wysokości sumy wymogów kapitałowych określonych w § 9 ust. 5 pkt 1 lit. a załącznika nr 10

do rozporządzenia. W przypadku gdy suma

ta jest wartością niedodatnią, kapitały uzupełniające III kategorii uwzględniane w kapitałach nadzorowanych wynoszą zero.”,

3) posiadać instrumenty finansowe, które

a) zostały w pełni opłacone lub

b) nie mają oznaczonego terminu wykupu lub ich pierwotny M wynosi co

najmniej 30 lat,

c) nie mogą być umarzane przed upływem pięciu lat od daty ich wyemitowania;

4) w przypadku gdy dom maklerski będący emitentem jest uprawniony do skorzystania z jednej lub więcej opcji kupna — nie skorzystać z tej możliwości

przed upływem 5 lat od daty emisji instrumentu finansowego;

5) w przypadku gdy dom maklerski będący emitentem jest uprawniony umorzyć

instrumenty finansowe, w szczególności gdy instrumenty finansowe zawierają opcję kupna wraz z postanowieniami dotyczącymi wzrostu oprocentowania — nie skorzystać z tej możliwości

przed upływem 10 lat od daty emisji;

.go

b) w § 2

— w ust. 1

— w pkt 1 lit. b otrzymuje brzmienie

„b) kapitał (fundusz) zapasowy, w tym

nadwyżka powstała w wyniku objęcia

udziałów lub akcji powyżej ich wartości nominalnej (agio emisyjne),”,

— w pkt 2 dodaje się lit. c w brzmieniu

„c) instrumenty finansowe wyemitowane

przez ten dom maklerski, inne niż akcje

lub udziały, o nieoznaczonym terminie

wykupu lub z pierwotnym M wynoszącym co najmniej 30 lat, które spełniają

warunki określone w ust. 7, a w przypadku uzyskania przez dom maklerski

zgody, o której mowa w art. 105 ust. 1

pkt 2a ustawy — z zastrzeżeniem

ust. 10.”,

— ust. 3 otrzymuje brzmienie

„3. Domy maklerskie, z zastrzeżeniem

ust. 4—6, niezależnie od skali prowadzonej działalności, dokonują także innych

pomniejszeń poziomu kapitałów podstawowych o wartość

1) posiadanych akcji (udziałów) instytucji

lub akcji zakładów ubezpieczeń, wycenionych według cen nabycia,

2) udzielonych podmiotom, o których mowa w pkt 1, pożyczek podporządkowanych, które zaliczane są do ich kapitałów (funduszy) własnych,

3) innych zaangażowań w składniki zaliczane do kapitałów (funduszy) własnych podmiotów, o których mowa

w pkt 1, w tym dopłat na rzecz spółki

z ograniczoną odpowiedzialnością według wartości bilansowej

— jeśli ich wartość spełnia warunki określone w § 8 ust. 1.”,

— dodaje się ust. 7—12 w brzmieniu

„7. W celu zaliczenia instrumentów finansowych, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. c,

do kapitałów zasadniczych dom maklerski

jest zobowiązany

1) spełniać warunki, o których mowa

w § 4 ust. 4, przy czym zamiast zgody,

o której mowa w art. 105 ust. 1 pkt 1

ustawy, dom maklerski powinien

uprzednio uzyskać zgodę, o której mowa w art. 105 ust. 1 pkt 2b ustawy;

2) w przypadku gdy dom maklerski jest

emitentem — posiadać prawo do

wstrzymania wypłaty lub niewypłacania odsetek lub udziału w zysku;

Poz. 927

v.p

l

Dziennik Ustaw Nr 156

6) w przypadku gdy dom maklerski będący emitentem instrumentów finansowych o ustalonym pierwotnym M —

nie skorzystać z możliwości umorzenia

instrumentu finansowego przed M.

ww

w.

rcl

8. Dom maklerski wstrzymuje wypłatę odsetek lub udziału w zysku z instrumentów,

o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. c,

w przypadku gdy nie spełnia on całkowitego wymogu kapitałowego i jeżeli przewidują to warunki emisji.

9. Komisja może w drodze decyzji, o której

mowa w art. 105 ust. 1e ustawy, nałożyć

na dom maklerski obowiązek niewypłacania odsetek lub udziału w zysku z instrumentów finansowych, o których mowa

w ust. 1 pkt 2 lit. c, jeżeli przewidują to warunki emisji.

10. Instrumenty finansowe, o których mowa

w ust. 1 pkt 2 lit. c, można zaliczyć do kapitałów podstawowych domu maklerskiego do wysokości nieprzekraczającej 50%

wartości składników, o których mowa

w ust. 1, pomniejszonej o wartość pozycji,

o których mowa w ust. 2. Jeżeli nastąpiło

istotne pogorszenie sytuacji finansowej

domu maklerskiego, limit ten dotyczy wyłącznie instrumentów finansowych, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. c, które zostały zamienione na akcje albo udziały przed

terminem, zgodnie z warunkami emisji;

w takim przypadku

1) wartość wszystkich innych instrumentów finansowych łącznie nie może przekraczać maksymalnej wysokości 35%;

2) wartość instrumentów terminowych

i instrumentów finansowych, w stosunku do których obowiązują postanowienia zwiększające skłonność domu maklerskiego do umarzania instrumentów,

nie może przekraczać maksymalnej wysokości 15%.

d) w § 9 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„3. Z zastrzeżeniem § 1 ust. 5, pozycje, o których

mowa w art. 105 ust. 1 pkt 11 ustawy, obejmują wyłącznie pozycje określone w ust. 1,

z zastrzeżeniem ust. 2.”.

§ 2. Do sekurytyzacji, które po dniu wejścia w życie

niniejszego rozporządzenia zostały zamienione lub do

których po tym dniu zostały dodane nowe ekspozycje,

§ 31a załącznika nr 8 do rozporządzenia wymienionego w § 1 dom maklerski stosuje od dnia 1 stycznia

2015 r.

§ 3. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie

14 dni od dnia ogłoszenia.

ww

w.

rcl

.go

11. Nadwyżka instrumentów, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. c, ponad limit, o którym mowa w ust. 10, stanowi kapitał uzupełniający II kategorii wykazywany razem

z pozycjami, o których mowa w § 4 ust. 1

pkt 2.

12. Jeżeli środki uzyskane ze sprzedaży wyemitowanych instrumentów finansowych

przewyższają wartość nominalną akcji lub

udziałów, na jakie zostaną one zamienione, nadwyżkę taką należy zaliczyć na kapitał zapasowy, o którym mowa w ust. 1

pkt 1 lit. b.”,

c) w § 4 po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„3a. Wartość wszystkich pozycji, o których mowa w ust. 1, nie może przekraczać 100%

wielkości kapitałów podstawowych domu

maklerskiego ustalonych na potrzeby obliczenia poziomu nadzorowanych kapitałów,

pomniejszonych o pozycje określone w § 2

ust. 2.”,

Poz. 927

v.p

l

Minister Finansów: wz. L. Kotecki

Elektronicznie

podpisany przez

Grzegorz Paczowski

Data: 2011.07.29

16:56:12 +02'00'

— 9224 —

Poz. 927

927

v.p

l

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW1)

z dnia 13 lipca 2011 r.

zmieniające rozporządzenie w sprawie zakresu i szczegółowych zasad wyznaczania

całkowitego wymogu kapitałowego, w tym wymogów kapitałowych, dla domów maklerskich

oraz określenia maksymalnej wysokości kredytów, pożyczek i wyemitowanych dłużnych papierów

wartościowych w stosunku do kapitałów2)

Na podstawie art. 94 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia

29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi

(Dz. U. z 2010 r. Nr 211, poz. 1384 oraz z 2011 r. Nr 106,

poz. 622 i Nr 131, poz. 763) zarządza się, co następuje

.go