Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 26 maja 2011 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o organizacji rynków owoców i warzyw, rynku chmielu, rynku tytoniu, rynku suszu paszowego oraz rynków lnu i konopi uprawianych na włókno

1.

Ustawa określa

1)

zadania i właściwość jednostek organizacyjnych i organów w zakresie określonej przepisami

Unii Europejskiej organizacji rynków

a)

owoców i warzyw,

b)

chmielu,

c)

suszu paszowego,

d

lnu i konopi uprawianych na włókno;

2

organizację rynku tytoniu, w tym warunki i tryb udzielania płatności uzupełniającej,

o której mowa w rozporządzeniu Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającym wspólne

zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki

rolnej i ustanawiającym określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającym rozporządzenia

(WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającym rozporządzenie

(WE) nr 1782/2003

(Dz. Urz. UE L 30 z 31.01.2009, str. 16), dla producentów surowca tytoniowego, stanowiącej krajową płatność uzupełniającą,

zwaną dalej „płatnością niezwiązaną”.

2.

Do organizacji rynków, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisów o ochronie

konkurencji.

3.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych ogłosi, w drodze obwieszczenia, wykaz przepisów

Unii Europejskiej, o których mowa w ust. 1 pkt 1.

Zadania marszałka województwa określone w niniejszej ustawie są zadaniami z zakresu

administracji rządowej.

Do postępowania w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych

stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że ustawa albo przepisy wymienione w art. 1 ust. 1 pkt 1 stanowią inaczej.

1.

W 2006 r. wnioski o wydanie decyzji w sprawie stwierdzenia nabycia, z mocy ustawy,

prawa do uzyskania płatności składa się w terminie do dnia 15 maja.

2.

W przypadku złożenia wniosku o wydanie decyzji w sprawie stwierdzenia nabycia, z mocy

ustawy, prawa do uzyskania płatności, po upływie terminu, o którym mowa w ust. 1,

płatność uzupełniająca, o której mowa w art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy wymienionej w art.

1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie przysługuje za surowiec tytoniowy wyprodukowany

w 2006 r.

Pierwsi przetwórcy dostosują swoją działalność do wymagań określonych w art. 29 ust.

3 ustawy, o której mowa w art. 1, w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

Płatność uzupełniająca, o której mowa w art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i

warzyw, rynku chmielu, rynku tytoniu oraz rynku suszu paszowego, przysługuje również za surowiec tytoniowy pochodzący ze zbiorów 2006 r. dostarczony

w ramach umowy na uprawę tytoniu zawartej z pierwszym przetwórcą surowca tytoniowego

uznanym przez inne państwo członkowskie Unii Europejskiej zgodnie z art. 171cb rozporządzenia Komisji (WE) nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004 r.

ustanawiającego szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003

w sprawie systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia

oraz wykorzystania gruntów zarezerwowanych do produkcji surowców

(Dz. Urz. UE L 345 z 20.11.2004, str. 1, z późn. zm.).

1.

W 2008 r. wnioski o przyznanie pomocy finansowej, o której mowa w art. 9 ust. 1 pkt

4 ustawy wymienionej w art. 1, w przypadku gdy pomoc ta jest wypłacana w częściach,

składa się do dnia 30 września odrębnie za pierwszy kwartał oraz za drugi kwartał

tego roku.

2.

W 2008 r. wnioski o wydanie decyzji, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy wymienionej

w art. 1, składa się w terminie do dnia 28 listopada.

1.

W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej marszałek województwa wydaje decyzje

w sprawach

1)

wstępnego uznania grupy producentów owoców i warzyw, zwanej dalej „grupą producentów”,

i zatwierdzenia planu dochodzenia do uznania tej grupy za organizację producentów

owoców i warzyw, zwaną dalej „organizacją producentów”;

2)

zmian do zatwierdzonego planu dochodzenia do uznania wstępnie uznanej grupy producentów

za organizację producentów, zwanego dalej „planem dochodzenia do uznania”;

3)

uznania organizacji producentów i ich zrzeszeń;

4)

uznania ponadnarodowych organizacji producentów i ich zrzeszeń;

5)

zawieszenia albo cofnięcia

a)

wstępnego uznania grupy producentów,

b)

uznania organizacji producentów i ich zrzeszeń,

c)

uznania ponadnarodowych organizacji producentów i ich zrzeszeń.

1a

Oprócz przypadków, o których mowa w art. 116 i 117 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1580/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r.

ustanawiającego przepisy wykonawcze do rozporządzeń Rady (WE) nr 2200/96, (WE) nr

2201/96 i (WE) nr 1182/2007 w sektorze owoców i warzyw

(Dz. Urz. UE L 350 z 31.12.2007, str. 1), zwanego dalej „rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1580/2007”, marszałek województwa

wydaje decyzję o zawieszeniu uznania albo wstępnego uznania także w przypadku, gdy

1)

organizacja producentów albo zrzeszenie organizacji producentów nie przekazuje informacji,

o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 lit. b;

2)

grupa producentów nie przekazuje informacji, o których mowa w art. 13 ust. 1a.

2.

W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej marszałek województwa

1)

przeprowadza kontrole w zakresie spełniania warunków

a)

wstępnego uznania grupy producentów i zatwierdzenia planu dochodzenia do uznania,

b)

zmian do zatwierdzonego planu dochodzenia do uznania,

c)

uznania organizacji producentów i ich zrzeszeń,

d)

uznania ponadnarodowych organizacji producentów i ich zrzeszeń;

2)

współpracuje z właściwymi władzami państw członkowskich Unii Europejskiej w zakresie

uznawania i kontroli ponadnarodowych organizacji producentów i ich zrzeszeń.

3.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych jest organem wyższego stopnia w stosunku

do marszałka województwa w sprawach, o których mowa w ust. 1.

1.

Realizacja planu dochodzenia do uznania, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1, może

odbywać się w okresach rocznych lub półrocznych.

2.

Okres, o którym mowa w art. 51 ust. 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1580/2007, wynosi

4 miesiące.

1.

Marszałek województwa prowadzi rejestr wstępnie uznanych grup producentów, uznanych

organizacji producentów i ich zrzeszeń oraz ponadnarodowych organizacji producentów

i ich zrzeszeń.

2.

Rejestr zawiera

1)

nazwę, siedzibę i dane teleadresowe wstępnie uznanych grup producentów lub uznanych

organizacji producentów i ich zrzeszeń oraz ponadnarodowych organizacji producentów

i ich zrzeszeń;

2)

datę wydania decyzji, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1, 3 i 4;

3)

nazwę grupy lub grup produktów, ze względu na które grupa producentów lub organizacja

producentów i ich zrzeszenie oraz ponadnarodowa organizacja producentów i ich zrzeszenie

otrzymały decyzje, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1, 3 i 4;

4)

zatwierdzoną liczbę członków wstępnie uznanej grupy producentów, uznanej organizacji

producentów i ich zrzeszenia oraz ponadnarodowej organizacji producentów i ich zrzeszenia;

5)

imię i nazwisko osoby uprawnionej do reprezentowania wstępnie uznanej grupy producentów

lub uznanej organizacji producentów i ich zrzeszenia oraz ponadnarodowej organizacji

producentów i ich zrzeszenia.

3.

Rejestr jest jawny.

4.

Marszałek województwa jest obowiązany do wprowadzania do rejestru każdej zmiany danych

zawartych w rejestrze po wydaniu decyzji, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 i 5.

1.

W 2006 r. płatność uzupełniająca, o której mowa w art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy wymienionej

w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, przysługuje

1)

za ilość surowca tytoniowego

a)

wyprodukowanego na działce rolnej, której całość lub część jest położona w rejonie

uprawy tytoniu,

b)

dostarczonego pierwszemu przetwórcy, w ramach umowy na uprawę tytoniu zawartej z pierwszym

przetwórcą przez

-

producenta surowca tytoniowego niebędącego członkiem grupy producentów tytoniu lub

-

grupę producentów tytoniu, w ramach umów kontraktacji zawartych z członkami grupy;

2)

podmiotowi, który jest wpisany do rejestru podmiotów posiadających prawo do uzyskania

płatności.

2.

W 2006 r. umowę na uprawę tytoniu oraz umowę kontraktacji zawiera się do dnia 30 kwietnia.

3.

W 2006 r. pierwszy przetwórca przekazuje Prezesowi Agencji Rynku Rolnego informacje

o ilości surowca tytoniowego objętego umowami na uprawę tytoniu, z podziałem na grupy

odmian tytoniu, do dnia 15 maja.

4.

Producenci surowca tytoniowego, którzy zawarli umowy na uprawę tytoniu oraz umowy

kontraktacji na 2006 r. przed dniem wejścia w życie ustawy, mogą ubiegać się o przyznanie

płatności uzupełniającej na zasadach określonych w ust. 1, jeżeli te umowy spełniają

wymagania określone w art. 33d ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2007 r.

1.

Przedsiębiorcy wpisani w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy do rejestru pierwszych

przetwórców surowca tytoniowego przekazują dyrektorowi oddziału terenowego Agencji

Rynku Rolnego, w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, informację

o miejscu położenia obiektów będących w ich posiadaniu, w których przechowują surowiec

tytoniowy oraz surowiec tytoniowy po pierwszym przetworzeniu.

2.

Jeżeli informacja, o której mowa w ust. 1, nie zostanie przekazana w terminie określonym

w ust. 1, dyrektor oddziału terenowego Agencji Rynku Rolnego wydaje decyzję o skreśleniu

pierwszego przetwórcy surowca tytoniowego z rejestru pierwszych przetwórców surowca

tytoniowego.

3.

Decyzja o skreśleniu pierwszego przetwórcy surowca tytoniowego z rejestru pierwszych

przetwórców surowca tytoniowego podlega natychmiastowemu wykonaniu.

4.

W przypadku wydania decyzji o skreśleniu z rejestru pierwszych przetwórców surowca

tytoniowego podmiot skreślony z tego rejestru

1)

wykonuje prawa i obowiązki wynikające z zawartych umów na uprawę tytoniu oraz przetwarza

surowiec tytoniowy odebrany na podstawie tych umów;

2)

nie zawiera nowych umów na uprawę tytoniu.

1.

Kopie umów, o których mowa w art. 6 pkt 3 ustawy z dnia 29 lutego 2008 r. o zmianie ustawy o płatnościach do gruntów

rolnych i płatności cukrowej oraz ustawy o opłacie skarbowej

(Dz. U. Nr 44, poz. 262), wnioskodawca w rozumieniu art. 171d lit. a rozporządzenia Komisji (WE) nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004 r.

ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003

w odniesieniu do systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia

oraz wykorzystania odłogowanych gruntów do produkcji surowców

(Dz. Urz. UE L 345 z 20.11.2004, str. 1, z późn. zm.) składa kierownikowi biura powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa

do dnia 15 września 2008 r.

2.

Kopie umów, o których mowa w art. 6 pkt 3 ustawy wymienionej w ust. 1, złożonych po

dniu 31 lipca 2008 r. do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, uznaje się za złożone

w terminie.

1.

Marszałek województwa przekazuje ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych, Prezesowi

Agencji Rynku Rolnego, zwanej dalej „Agencją”, Prezesowi Agencji Restrukturyzacji

i Modernizacji Rolnictwa, zwanej dalej „Agencją Restrukturyzacji”, oraz Głównemu Inspektorowi

Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, zwanemu dalej „Głównym Inspektorem”,

informacje o

1)

dacie wydania decyzji o wstępnym uznaniu grupy producentów i okresie realizacji zatwierdzonego

planu dochodzenia do uznania,

2)

wydaniu decyzji, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2-5

- w terminie 7 dni od dnia wydania decyzji.

2.

Marszałek województwa przekazuje ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych informacje

o

1)

wynikach kontroli, o których mowa w art. 2 ust. 2 pkt 1,

2

których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 2 lit. b i ust. 1a

- na formularzu udostępnionym przez ministra właściwego do spraw rynków rolnych.

3

Marszałek województwa przekazuje ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych informacje

o

1)

złożeniu wniosku o wydanie decyzji, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1, oraz o ewentualnych

skutkach finansowych jego pozytywnego rozpatrzenia;

2)

odmowie

a)

wstępnego uznania grupy producentów i zatwierdzenia planu dochodzenia do uznania tej

grupy,

b)

uznania organizacji producentów i ich zrzeszeń

- w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w pkt 1, lub odmowy, o

której mowa w pkt 2 lit. a lub b.

1.

Decyzje w sprawach zatwierdzenia przedsiębiorstwa przetwórczego, o których mowa w

art. 34 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy wymienionej w art. 2, wydane przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy, zachowują ważność, pod warunkiem złożenia przez podmiot

prowadzący przedsiębiorstwo przetwórcze oświadczenia o spełnianiu warunku, o którym

mowa w art. 2 pkt 2 lit. a tiret pierwsze rozporządzenia Komisji (WE) nr 382/2005 z dnia

7 marca 2005 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady

(WE) nr 1786/2003 w sprawie wspólnej organizacji rynku suszu paszowego

(Dz. Urz. UE L 61 z 8.03.2005, str. 4).

2.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, składa się Prezesowi Agencji Rynku Rolnego w

terminie 2 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Przedsiębiorców, którzy uzyskali zezwolenie na wykonywanie działalności gospodarczej

w zakresie wstępnego przetwarzania surowca tytoniowego na podstawie przepisów dotychczasowych,

uznaje się za pierwszych przetwórców surowca tytoniowego wpisanych do rejestru pierwszych

przetwórców surowca tytoniowego w rozumieniu przepisów ustawy wymienionej w art. 1

w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

1.

Niezwiązana z produkcją część płatności uzupełniającej, o której mowa w art. 1 ust.

1 pkt 2 ustawy wymienionej w art. 2, przysługuje również za 2007 r.

2.

Przyznanie niezwiązanej z produkcją części płatności uzupełniającej za 2007 r. następuje

w trybie i na zasadach określonych w ustawie wymienionej w art. 2, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą, z tym że wnioski o przyznanie tej części płatności składa się w

terminie 60 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 8 ust. 1 pkt 2 i 5 oraz art. 19 ust.

2 pkt 3 ustawy, o której mowa w art. 1, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów

wykonawczych wydanych na podstawie art. 8 ust. 1 pkt 2 i 5 oraz art. 19 ust. 2 pkt

3 tej ustawy, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez 12

miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

Wniosek o wydanie decyzji, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1, zawiera

1)

nazwę, określenie siedziby i adres wnioskodawcy;

2

nazwę grupy lub grup produktów określonych w przepisach wydanych na podstawie art.

8 ust. 1 pkt 2, ze względu na które wnioskuje się o wstępne uznanie;

3

informacje o liczbie członków oraz wartości produktów wytworzonych przez członków

grupy producentów i sprzedanych w okresie odniesienia wskazanym w przepisach wydanych

na podstawie art. 8 ust. 1 pkt 2.

2.

Do wniosku dołącza się

1)

dokument urzędowy potwierdzający, że wnioskodawca jest osobą prawną, oraz wskazujący

organy i osoby uprawnione do reprezentowania wnioskodawcy;

2)

statut albo umowę grupy producentów;

3)

dokumenty potwierdzające informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 3;

4)

plan dochodzenia do uznania pozytywnie zaopiniowany przez dyrektora oddziału regionalnego

Agencji Restrukturyzacji właściwego ze względu na siedzibę grupy producentów.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Do postępowań w sprawach dotyczących rynku suszu paszowego, wszczętych i niezakończonych

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe,

z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Postępowania wszczęte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy w sprawach dotyczących

roku gospodarczego 2005/2006 z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy toczą się na

podstawie przepisów tej ustawy.

Postępowania w sprawach dotyczących organizacji rynku tytoniu, w tym dotyczących przyznawania

i wypłaty płatności dla producentów surowca tytoniowego, wszczęte i niezakończone

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, toczą się na zasadach i w trybie określonym

w przepisach dotychczasowych.

W przypadku gdy podmiot, który nabył z mocy ustawy prawo do uzyskania niezwiązanej

z produkcją części płatności uzupełniającej, o której mowa w art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy

wymienionej w art. 2, zbył swoje prawo do uzyskania tej płatności uzupełniającej na

podstawie przepisów dotychczasowych, może zbyć także prawo do niezwiązanej z produkcją

części płatności uzupełniającej, o której mowa w art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy wymienionej

w art. 2, temu podmiotowi, który nabył od niego prawo do uzyskania tej płatności uzupełniającej.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Marszałek województwa, w terminie 2 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, zamieszcza

w rejestrze, o którym mowa w art. 2b ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą, dane dotyczące grup producentów owoców i warzyw, organizacji producentów

owoców i warzyw i ich zrzeszeń oraz ponadnarodowych organizacji producentów owoców

i warzyw i ich zrzeszeń, które zostały wstępnie uznane lub uznane przed dniem wejścia

w życie ustawy.

1

Wniosek o wydanie decyzji, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2, składa się w terminie

do

1)

końca okresu rozliczeniowego, którego dotyczy zmiana w planie dochodzenia do uznania

- w przypadku zmian w harmonogramie realizacji planu dochodzenia do uznania i zmian

zakresu etapu inwestycji realizowanych z podziałem na etapy;

2)

3 miesięcy przed końcem okresu rozliczeniowego, którego dotyczy zmiana w planie dochodzenia

do uznania - w przypadku zmian wprowadzanych do zatwierdzonego planu dochodzenia do

uznania innych niż określone w pkt 1.

2.

Wniosek zawiera

1)

nazwę, określenie siedziby i adres wnioskodawcy;

2)

określenie proponowanych zmian w planie dochodzenia do uznania wraz z uzasadnieniem.

3.

Do wniosku dołącza się

1)

dokumenty potwierdzające aktualny stan realizacji planu dochodzenia do uznania;

2)

pozytywną opinię dyrektora oddziału regionalnego Agencji Restrukturyzacji właściwego

ze względu na siedzibę grupy producentów, dotyczącą proponowanych zmian w planie dochodzenia

do uznania;

3)

dokument urzędowy wskazujący organy i osoby uprawnione do reprezentowania wnioskodawcy.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 34 ust. 5, art. 35 ust. 12 oraz art.

39 ustawy, o której mowa w art. 2, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów

wykonawczych wydanych na podstawie art. 35 ust. 6 oraz art. 36 ust. 13 ustawy, o której

mowa w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy, o której mowa

w art. 1, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na

podstawie art. 33f ust. 6 pkt 2 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą.

Prawa do uzyskania płatności uzupełniającej, o której mowa w art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy

wymienionej w art. 2, nabyte na podstawie dotychczasowych przepisów z dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy stają się prawami do uzyskania związanej z produkcją części

tej płatności uzupełniającej.

1.

Postępowania w sprawach dotyczących przyznawania lub wypłaty pomocy wspólnotowej,

o której mowa w art. 103ga ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r.

ustanawiającego wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące

niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”)

(Dz. Urz. UE L 299 z 16.11.2007, str. 1, z późn. zm.), w roku szkolnym 2009/2010 i 2010/2011 toczą się na zasadach i w trybie określonym

w przepisach dotychczasowych.

1.

Wniosek o wydanie decyzji, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 3 i 4, zawiera

1)

nazwę, określenie siedziby i adres wnioskodawcy;

2)

wykaz organizacji producentów tworzących zrzeszenie;

3

nazwę grupy lub grup produktów określonych w przepisach wydanych na podstawie art.

8 ust. 1 pkt 2, ze względu na które wnioskuje się o uznanie;

4

informacje o liczbie członków organizacji producentów oraz wartości produktów wytworzonych

przez członków organizacji producentów i sprzedanych w okresie odniesienia wskazanym

w przepisach wydanych na podstawie art. 8 ust. 1 pkt 2.

2.

Do wniosku dołącza się

1)

statut albo umowę organizacji producentów;

2)

umowę o utworzeniu zrzeszenia organizacji producentów określającą przedmiot i zakres

jego działania;

3)

kopię decyzji o uznaniu organizacji producentów tworzących zrzeszenie;

4)

dokument urzędowy potwierdzający, że wnioskodawca jest osobą prawną, oraz wskazujący

organy i osoby uprawnione do reprezentowania wnioskodawcy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 33f ust. 5, ust. 6 pkt 1 i ust. 7 ustawy,

o której mowa w art. 2

1)

zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie

art. 33f ust. 5, ust. 6 pkt 1 i ust. 7 tej ustawy, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

nie dłużej jednak niż przez 24 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy;

2)

stosuje się do związanej z produkcją części płatności uzupełniającej określonej w

niniejszej ustawie.

Do spraw dotyczących przyznawania i wypłaty za 2009 r. i za lata poprzednie płatności

uzupełniającej, o której mowa w przepisach rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne

zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego

określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniającego rozporządzenia (EWG) nr

2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94,

(WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr

2529/2001

(Dz. Urz. UE L 270 z 21.10.2003, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 40, str. 269, z późn. zm.), związanej z produkcją, stosuje się przepisy dotychczasowe.

1.

Marszałek województwa opracowuje roczny plan przeprowadzania kontroli, o których mowa

w art. 2 ust. 2 pkt 1.

2.

Marszałek województwa może powierzyć przeprowadzenie kontroli, o których mowa w art.

2 ust. 2 pkt 1, jednostkom organizacyjnym dysponującym odpowiednimi warunkami organizacyjnymi,

kadrowymi i technicznymi określonymi na podstawie ust. 11 pkt 2.

3.

Czynności kontrolne są wykonywane przez osoby posiadające imienne upoważnienie wydane

przez marszałka województwa.

4.

Upoważnienie zawiera wskazanie osoby upoważnionej do wykonywania czynności kontrolnych,

ich miejsce i zakres oraz podstawę prawną do ich wykonywania.

5.

Przed przystąpieniem do czynności kontrolnych osoba upoważniona do ich wykonywania

jest obowiązana okazać imienne upoważnienie.

6.

Osoby upoważnione do wykonywania czynności kontrolnych mają prawo do

1)

wstępu na teren nieruchomości, obiektu, lokalu lub ich części należących do grupy

producentów, organizacji producentów, zrzeszenia organizacji producentów lub ich członków

i służących do prowadzenia działalności przez tę grupę, organizację, zrzeszenie lub

ich członków;

2)

żądania pisemnych lub ustnych informacji związanych z przedmiotem kontroli;

3)

wglądu do dokumentów związanych z przedmiotem kontroli, sporządzania z nich odpisów,

wyciągów lub kserokopii oraz zabezpieczania tych dokumentów.

7.

Osoba wykonująca czynności kontrolne sporządza z tych czynności protokół.

8.

Protokół podpisuje osoba wykonująca czynności kontrolne oraz kontrolowany.

9.

W przypadku odmowy podpisania protokołu przez kontrolowanego protokół podpisuje tylko

osoba wykonująca czynności kontrolne, dokonując w protokole stosownej adnotacji o

tej odmowie.

10.

W przypadku gdy kontrolowany nie zgadza się z ustaleniami zawartymi w protokole, może,

w terminie 14 dni od dnia doręczenia protokołu, zgłosić odpowiednio marszałkowi województwa

albo jednostce organizacyjnej przeprowadzającej kontrolę umotywowane zastrzeżenia

do ustaleń zawartych w protokole.

11.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia

1)

wzór imiennego upoważnienia do wykonywania czynności kontrolnych, mając na względzie

ujednolicenie informacji zawartych w upoważnieniu;

2)

warunki organizacyjne, techniczne i kadrowe, jakie powinny spełniać jednostki organizacyjne,

którym można powierzyć przeprowadzenie kontroli, mając na względzie zapewnienie wykonywania

ich w jednolity sposób na obszarze całego kraju.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 2 pkt

3, art. 2 pkt 5 lit. a i c oraz art. 2 pkt 7 lit. b, które wchodzą w życie z dniem

1 września 2008 r.

Dane zawarte w rejestrze podmiotów posiadających prawo do uzyskania płatności uzupełniającej,

o której mowa w rozporządzeniu wymienionym w art. 7, związanej z produkcją, przechowuje

się wieczyście.

1.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia

1)

warunki przystąpienia osób prawnych i osób fizycznych niebędących producentami owoców

i warzyw do organizacji producentów, mając na względzie zapewnienie ochrony interesów

producentów owoców i warzyw,

2

warunki wstępnego uznawania grup producentów oraz uznawania organizacji producentów

lub ich zrzeszeń, w tym wykaz grup produktów, ze względu na które wnioskuje się o

wstępne uznanie lub uznanie,

3)

warunki i wymagania, jakie powinny spełniać plany dochodzenia do uznania,

4)

warunki, zgodnie z którymi organizacja producentów może zlecać zrzeszeniom organizacji

producentów lub innym jednostkom organizacyjnym realizację zadań, o których mowa w

przepisach Unii Europejskiej,

5

warunki wypowiedzenia członkostwa w organizacji producentów oraz okres, w którym występujący

z organizacji producentów nie będzie mógł przystąpić do wstępnie uznanej grupy producentów

w zakresie grupy produktów, w odniesieniu do której dana organizacja producentów została

uznana,

6

maksymalną część produkcji lub produktów kwalifikującą się do sprzedaży przez członków

organizacji producentów, po uzyskaniu zgody organizacji producentów, bezpośrednio

w ich gospodarstwach lub poza nimi, konsumentom na ich własne potrzeby

- mając na uwadze prawidłowe funkcjonowanie wstępnie uznanych grup producentów, organizacji

producentów i zrzeszeń organizacji producentów oraz wykorzystanie pomocy finansowej

i możliwość nadzorowania wydatkowania środków finansowych.

1a

Program operacyjny, o którym mowa w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiającym

wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych

produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”)

(Dz. Urz. UE L 299 z 16.11.2007, str. 1, z późn. zm.), zwanym dalej „rozporządzeniem nr 1234/2007”, zawiera co najmniej dwa działania w

zakresie ochrony środowiska, o których mowa w ramach krajowych na rzecz działań w

zakresie ochrony środowiska dla programów operacyjnych organizacji producentów w sektorze

owoców i warzyw, zwanych dalej „ramami krajowymi”.

2

Minister właściwy do spraw rynków rolnych, na podstawie informacji uzyskanych zgodnie

z art. 3 ust. 3 pkt 1, powiadamia Komisję Europejską o złożeniu wniosku o wydanie

decyzji, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1, oraz o ewentualnych skutkach finansowych

jego pozytywnego rozpatrzenia.

3

Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej

1)

jest organem właściwym do przekazywania Komisji Europejskiej informacji dotyczących

grup producentów, organizacji producentów i zrzeszeń organizacji producentów, w tym

rocznego sprawozdania, o którym mowa w art. 99 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE)

nr 1580/2007;

2)

opracowuje projekt ram krajowych i strategii krajowej na rzecz programów operacyjnych.

4

Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w przypadku braku zastrzeżeń Komisji Europejskiej

do opracowanego projektu ram krajowych, określi, w drodze rozporządzenia, warunki

i sposób wdrażania strategii krajowej w programach operacyjnych, mając na względzie

wytyczne Komisji Europejskiej w tym zakresie.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie

1)

art. 26 i art. 38 ust. 5 ustawy wymienionej w art. 1,

2)

art. 12 pkt 3 ustawy wymienionej w art. 5,

3)

art. 33a ust. 5 ustawy wymienionej w art. 6

- zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Przetwórców wpisanych do rejestru uznanych przetwórców na podstawie ustawy wymienionej

w art. 13 uważa się za głównych przetwórców w rozumieniu art. 91 ust. 2 rozporządzenia,

o którym mowa w art. 6 ust. 1, upoważnionych zgodnie z przepisami ustawy wymienionej

w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

1.

W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej dyrektor oddziału regionalnego

Agencji Restrukturyzacji, właściwy ze względu na siedzibę wstępnie uznanej grupy producentów,

organizacji producentów albo zrzeszenia organizacji producentów, wydaje decyzje w

sprawach

1)

zatwierdzenia organizacji producentów albo zrzeszeniu organizacji producentów

a)

programu operacyjnego albo jego zmiany,

b)

corocznie

-

wysokości funduszu operacyjnego oraz wysokości wydatków na działania zatwierdzone

w programie operacyjnym albo ich zmiany,

-

wysokości pomocy finansowej ze środków pochodzących z Unii Europejskiej albo jej zmiany;

2)

zatwierdzenia częściowego programu operacyjnego zrzeszeniu organizacji producentów;

3)

przyznania wstępnie uznanej grupie producentów pomocy finansowej na

a)

pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności

administracyjnej,

b)

pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie

dochodzenia do uznania;

4

przyznania organizacji producentów albo zrzeszeniu organizacji producentów pomocy

finansowej na dofinansowanie funduszu operacyjnego;

5)

(uchylony);

6)

corocznego rozliczania środków finansowych, o których mowa w pkt 4;

6a)

(uchylony);

7)

(uchylony);

8)

(uchylony);

9)

(uchylony);

10)

wymierzenia kary pieniężnej lub zastosowania innych sankcji;

11

wymierzania, na wniosek Prezesa Agencji, kar pieniężnych jednostkom organizacyjnym

lub osobom fizycznym, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 1 lit. a i b;

12

wyłączenia z objęcia pomocą finansową działania zatwierdzonego w programie operacyjnym

lub kwalifikowanego kosztu inwestycji ujętej w zatwierdzonym planie dochodzenia do

uznania, ze wskazaniem okresu tego wyłączenia;

13

zawieszenia zatwierdzenia programu operacyjnego realizowanego przez organizację producentów

lub zrzeszenie organizacji producentów.

1a

W decyzjach, o których mowa w ust. 1 pkt 3, 4 i 6, określa się również obniżki pomocy,

jeżeli wynikają one z przepisów Unii Europejskiej.

1b

Dyrektor oddziału regionalnego Agencji Restrukturyzacji właściwy ze względu na siedzibę

organizacji producentów albo zrzeszenia organizacji producentów oblicza, na wniosek

organizacji producentów lub zrzeszenia organizacji producentów, roczny pułap pomocy,

o której mowa w ust. 1 pkt 4, uwzględniając okres odniesienia, o którym mowa w art.

53 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1580/2007.

1c

Pomoc finansowa, o której mowa w ust. 1 pkt 4, może być wypłacana w częściach.

1d

Wnioski o przyznanie pomocy finansowej, o której mowa w ust. 1 pkt 4, w przypadku

gdy pomoc ta jest wypłacana w częściach, składa się

a)

do dnia 30 kwietnia - za pierwszy kwartał roku,

b)

do dnia 31 lipca - za drugi kwartał roku,

c)

do dnia 31 października - za trzeci kwartał roku.

2

Dyrektor oddziału regionalnego Agencji Restrukturyzacji

1

opiniuje grupie producentów ubiegającej się o wstępne uznanie plan dochodzenia do

uznania oraz jego zmiany w zakresie dokładności informacji podanych w planie, jego

spójności handlowej i jakości technicznej, rzetelności szacunków i harmonogramu jego

wdrożenia, kwalifikowalności zaproponowanych inwestycji oraz zasadności wydatków z

nimi związanych - w terminie miesiąca od dnia złożenia tego planu lub jego zmiany;

2

monitoruje sposób wdrażania przez organizacje producentów strategii krajowej w programach

operacyjnych.

3

Odwołanie od decyzji, o których mowa w ust. 1 pkt 1-4 i 6, nie wstrzymuje ich wykonania.

4

Do egzekucji należności wynikających z decyzji, o których mowa w ust. 1 pkt 10 i 11,

stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

5.

Wnioski o wydanie decyzji, o których mowa w ust. 1 pkt 1-4 i 6, zawierają

1)

nazwę, określenie siedziby i adres wnioskodawcy;

2)

numer identyfikacyjny nadany na podstawie przepisów o krajowym systemie ewidencji

producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności;

3)

w przypadku decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 3

a)

numer rachunku bankowego, na który mają być przekazane środki finansowe,

b)

kwotę wnioskowanej pomocy finansowej albo kwotę wnioskowanej rekompensaty;

4)

w przypadku decyzji, o których mowa w ust. 1 pkt 4

a)

numer rachunku bankowego utworzonego do obsługi funduszu operacyjnego,

b)

kwotę wnioskowanej pomocy finansowej;

5)

(uchylony).

6.

Do wniosków o wydanie decyzji, o których mowa w ust. 1 pkt 1-4 i 6, dołącza się

1)

dokumenty urzędowe wskazujące organy i osoby uprawnione do reprezentowania wnioskodawcy;

2

kopie decyzji, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1-4.

7

Wnioski o wydanie decyzji, o których mowa w ust. 1 pkt 1-4 i 6, składa się na formularzach

opracowanych przez Agencję Restrukturyzacji i udostępnionych na stronie internetowej

administrowanej przez Agencję Restrukturyzacji.

7a.

Decyzje, o których mowa w ust. 1

1

pkt 3, są wydawane w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia wniosku;

2

pkt 4, są wydawane w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia wniosku;

3)

(uchylony);

4)

pkt 6, są wydawane w terminie 4 miesięcy od dnia złożenia wniosku o rozliczenie roczne

środków finansowych, o których mowa w ust. 1 pkt 4;

5)

(uchylony).

8.

Organizacja producentów i zrzeszenie organizacji producentów gromadzi środki funduszu

operacyjnego na wyodrębnionym rachunku bankowym.

9.

Organizacje producentów i zrzeszenia organizacji producentów prowadzą rachunkowość

w sposób umożliwiający identyfikację każdego pojedynczego wydatku i przychodu związanego

z funduszem operacyjnym w ramach poszczególnych działań określonych w programie operacyjnym.

10.

Krajowe środki finansowe z budżetu państwa w ramach pomocy finansowej, o której mowa

w ust. 1 pkt 3 lit. b, przeznacza się na dofinansowanie od 5% do 25% kwalifikowanych

kosztów inwestycji.

11

W przypadku wystąpienia producenta owoców i warzyw ze wstępnie uznanej grupy lub organizacji

producentów i przystąpienia do innej wstępnie uznanej grupy lub organizacji producentów

wartość produktów sprzedanych przez tę grupę lub organizację producentów określa się

zgodnie z rzeczywistą, udokumentowaną ilością produktów sprzedanych, pochodzących

od tego producenta.

12.

Wydatki na działania ujęte w programie operacyjnym mogą zostać zwiększone nie więcej

niż o 20%, bez konieczności wcześniejszego ich zatwierdzenia, jeżeli

1)

nastąpi jednoczesne obniżenie wydatków na inne działania;

2)

nie zostanie przekroczona zatwierdzona wysokość funduszu operacyjnego.

Do postępowań w sprawie

1)

udzielania dopłat do przetwarzania słomy lnianej lub konopnej na włókno dotyczących

lat gospodarczych 2008/2009 i 2009/2010,

2)

wpisu do rejestru uznanych przetwórców

- wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy, stosuje się przepisy

dotychczasowe.

W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej Prezes Agencji Restrukturyzacji

1

dokonuje wypłaty środków finansowych przyznanych w decyzjach, o których mowa w art.

9 ust. 1 pkt 3, 4 i 6, w terminie 30 dni od dnia wydania każdej z tych decyzji;

2)

przekazuje ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych informacje o

a

całkowitej kwocie funduszy operacyjnych wraz z całkowitą kwotą pomocy finansowej na

dofinansowanie funduszy operacyjnych organizacji producentów,

b)

wstępnie uznanych grupach i uznanych organizacjach producentów oraz ich zrzeszeniach

- na formularzu udostępnionym przez ministra właściwego do spraw rynków rolnych,

c

udzieleniu i wypłacie pomocy finansowej i innych środków finansowych wstępnie uznanym

grupom producentów i uznanym organizacjom producentów oraz zrzeszeniom organizacji

producentów - na formularzu udostępnionym na stronie internetowej administrowanej

przez urząd obsługujący ministra właściwego do spraw rynków rolnych;

3

monitoruje wdrażanie strategii krajowej i ocenia sposób jej wdrożenia.

O zapotrzebowaniu na produkty przetworzone z owoców i warzyw nieprzeznaczonych do

sprzedaży na rok 2005, podmioty, o których mowa w art. 12 ust. 9 ustawy wymienionej

w art. 6, informują Prezesa Agencji Rynku Rolnego do dnia 31 stycznia 2005 r.

Ilekroć w odrębnych przepisach jest mowa o przepisach o organizacji rynków owoców

i warzyw, rynku chmielu, rynku tytoniu oraz rynku suszu paszowego, należy przez to

rozumieć przepisy o organizacji rynków owoców i warzyw, rynku chmielu, rynku tytoniu,

rynku suszu paszowego oraz rynków lnu i konopi uprawianych na włókno.

1.

W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej dyrektor oddziału regionalnego

Agencji Restrukturyzacji przeprowadza kontrole w zakresie

1)

realizacji działań ujętych w planach dochodzenia do uznania wstępnie uznanych grup

producentów oraz w programach operacyjnych uznanych organizacji producentów lub ich

zrzeszeń;

2

spełnienia warunków do przyznania i wypłacenia oraz sposobu wykorzystania środków

finansowych, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3, 4 i 6, w tym zgodności z kryteriami

wstępnego uznania grupy producentów lub uznania organizacji producentów, w roku, za

który jest wypłacana pomoc finansowa;

3)

sposobu zarządzania funduszem operacyjnym;

4

zgodności rzeczywiście poniesionych kosztów i wydatków z kwotami deklarowanymi we

wnioskach o wydanie decyzji, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3, 4 i 6;

5)

(uchylony).

2.

Dyrektor oddziału regionalnego Agencji Restrukturyzacji przeprowadza kontrole zgodnie

z rocznym planem kontroli zatwierdzonym przez Prezesa Agencji Restrukturyzacji.

3.

Dyrektor oddziału regionalnego Agencji Restrukturyzacji może powierzyć przeprowadzenie

kontroli jednostkom organizacyjnym dysponującym odpowiednimi warunkami organizacyjnymi,

kadrowymi i technicznymi określonymi na podstawie ust. 12.

4.

Czynności kontrolne są wykonywane przez osoby posiadające imienne upoważnienie wydane

przez dyrektora oddziału regionalnego Agencji Restrukturyzacji.

5.

Upoważnienie zawiera wskazanie osoby upoważnionej do wykonywania czynności kontrolnych,

ich miejsce i zakres oraz podstawę prawną do ich wykonywania.

6.

Przed rozpoczęciem czynności kontrolnych osoba upoważniona do ich wykonywania jest

obowiązana okazać imienne upoważnienie.

7.

Osoby upoważnione do wykonywania czynności kontrolnych mają prawo do

1)

wstępu na teren nieruchomości, obiektu, lokalu lub ich części należących do wstępnie

uznanej grupy producentów, organizacji producentów, zrzeszenia organizacji producentów

lub ich członków i służących do prowadzenia działalności przez tę grupę, organizację,

zrzeszenie lub ich członków;

2)

żądania pisemnych lub ustnych informacji związanych z przedmiotem kontroli;

3)

wglądu do dokumentów związanych z przedmiotem kontroli, sporządzania z nich odpisów,

wyciągów lub kserokopii oraz zabezpieczania tych dokumentów.

8.

Osoba wykonująca czynności kontrolne sporządza z tych czynności protokół.

9.

Protokół podpisuje osoba wykonująca czynności kontrolne oraz kontrolowany.

10.

W przypadku odmowy podpisania protokołu przez kontrolowanego protokół podpisuje tylko

osoba wykonująca czynności kontrolne, dokonując w protokole stosownej adnotacji o

tej odmowie.

11.

W przypadku gdy kontrolowany nie zgadza się z ustaleniami zawartymi w protokole, może,

w terminie 14 dni od dnia doręczenia protokołu, zgłosić odpowiednio dyrektorowi oddziału

regionalnego Agencji Restrukturyzacji albo jednostce organizacyjnej przeprowadzającej

kontrolę umotywowane zastrzeżenia do ustaleń zawartych w protokole.

12.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia

1)

wzór imiennego upoważnienia do wykonywania czynności kontrolnych, mając na względzie

ujednolicenie informacji zawartych w upoważnieniu;

2)

warunki organizacyjne, techniczne i kadrowe, jakie powinny spełniać jednostki organizacyjne,

którym można powierzyć przeprowadzenie kontroli, mając na względzie zapewnienie wykonywania

ich w jednolity sposób na obszarze całego kraju.

1.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 8 ust. 1 pkt 5 i ust. 4, art. 19 ust.

2 pkt 10, 14, 15 i 18 ustawy wymienionej w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w

życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 8 ust. 1 pkt 5 i ust. 4, art.

19 ust. 2 pkt 10, 14, 15 i 18 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, nie dłużej jednak niż przez 24 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

2.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 33ff ust. 7 ustawy wymienionej w art.

1 zachowują moc.

3.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 12 pkt 1 lit. c i pkt 3 lit. a ustawy

wymienionej w art. 13 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych

wydanych na podstawie art. 39f pkt 1 lit. b i c ustawy wymienionej w art. 1, nie dłużej

jednak niż przez 24 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

4.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 12 pkt 1 lit. b oraz pkt 3 lit. b ustawy

wymienionej w art. 13 na lata gospodarcze 2008/2009 i 2009/2010 zachowują moc.

1.

W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej Prezes Agencji

1)

wydaje decyzje w sprawie

a)

uznania jednostki organizacyjnej za organizację charytatywną uprawnioną do dystrybucji

otrzymanych od organizacji producentów i ich zrzeszeń nieprzeznaczonych do sprzedaży

owoców i warzyw,

b)

wyznaczenia innych jednostek organizacyjnych lub osób fizycznych jako uprawnionych

do otrzymania od organizacji producentów i ich zrzeszeń bezpłatnie owoców i warzyw

nieprzeznaczonych do sprzedaży,

c)

cofnięcia uznania i uprawnienia, o których mowa w lit. a i b,

d

zezwolenia uznanym organizacjom producentów i ich zrzeszeniom na rozdysponowanie owoców

i warzyw nieprzeznaczonych do sprzedaży;

2)

(uchylony);

2a)

(uchylony);

3

przekazuje ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych informacje o

a)

organizacjach charytatywnych uprawnionych do dystrybucji otrzymanych od organizacji

producentów i ich zrzeszeń owoców i warzyw nieprzeznaczonych do sprzedaży,

b)

innych jednostkach organizacyjnych lub osobach fizycznych uprawnionych do otrzymania

od organizacji producentów i ich zrzeszeń bezpłatnie owoców i warzyw nieprzeznaczonych

do sprzedaży,

c)

ilości i sposobie zagospodarowania poszczególnych gatunków owoców i warzyw nieprzeznaczonych

do sprzedaży - na podstawie informacji otrzymanych od organizacji producentów lub

ich zrzeszeń oraz decyzji, o których mowa w pkt 1 lit. d, na koniec każdego roku handlowego,

d)

owocach i warzywach nieprzeznaczonych do sprzedaży, wskazane przez tego ministra;

4)

(uchylony);

5)

(uchylony);

6)

przeprowadza kontrole w zakresie

a)

spełnienia przez jednostki organizacyjne lub osoby fizyczne, o których mowa w pkt

1 lit. a i b, warunków uznania,

b)

sposobu zagospodarowania przez organizacje producentów i ich zrzeszenia oraz jednostki

organizacyjne lub osoby fizyczne, o których mowa w pkt 1 lit. a i b, owoców i warzyw

nieprzeznaczonych do sprzedaży.

2.

Wniosek o wydanie decyzji, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a i b, zawiera

1)

nazwę, określenie siedziby i adres jednostki organizacyjnej albo imię i nazwisko oraz

adres i miejsce zamieszkania osoby fizycznej;

2

liczbę zwierząt, dla których jednostki organizacyjne lub osoby fizyczne uprawnione

do otrzymania od organizacji producentów i ich zrzeszeń bezpłatnie owoców i warzyw

nieprzeznaczonych do sprzedaży będą je przekazywały na paszę;

3

liczbę osób, którym jednostki organizacyjne uznane za organizacje charytatywne uprawnione

do dystrybucji otrzymanych od organizacji producentów i ich zrzeszeń bezpłatnie owoców

i warzyw nieprzeznaczonych do sprzedaży będą je przekazywały na cele konsumpcyjne.

3.

Do wniosku dołącza się

1)

dokumenty urzędowe wskazujące organy i osoby uprawnione do reprezentowania wnioskodawcy;

2)

statut albo umowę o utworzeniu jednostki organizacyjnej;

3)

zgodę osób zarządzających jednostką organizacyjną lub osoby fizycznej na przeprowadzenie

kontroli w zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej;

4)

zobowiązanie do

a)

przestrzegania przepisów Unii Europejskiej o nieprzeznaczeniu owoców i warzyw do sprzedaży,

b)

prowadzenia odrębnych rejestrów zapasów owoców i warzyw oraz odrębnej rachunkowości

dotyczącej działań związanych z zagospodarowaniem owoców i warzyw nieprzeznaczonych

do sprzedaży,

c)

przekazywania Prezesowi Agencji świadectwa przejęcia owoców i warzyw nieprzeznaczonych

do sprzedaży,

d)

(uchylona).

4.

Od decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, przysługuje odwołanie do ministra właściwego

do spraw rynków rolnych.

5.

Prezes Agencji prowadzi rejestr jednostek organizacyjnych i osób fizycznych, o których

mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a i b.

6.

Rejestr jest jawny i zawiera

1)

nazwę, określenie siedziby i adres jednostki organizacyjnej lub imię i nazwisko oraz

miejsce zamieszkania osoby fizycznej;

2)

nazwiska i imiona osób uprawnionych do reprezentowania jednostki organizacyjnej.

7.

(uchylony).

8.

(uchylony).

9.

(uchylony).

10.

(uchylony).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 3 pkt

4, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Traci moc ustawa z dnia 20 grudnia 2002 r. o organizacji niektórych rynków rolnych

(Dz. U. Nr 240, poz. 2059, z późn. zm..

1

Organizacja producentów albo zrzeszenie organizacji producentów przekazuje

1)

Prezesowi Agencji - informacje o ilości nieprzeznaczonych do sprzedaży owoców i warzyw

w poprzednich miesiącach roku handlowego, w rozbiciu na gatunki - w terminie 5 dni

roboczych od końca miesiąca, w którym nie przeznaczono owoców i warzyw do sprzedaży;

2)

marszałkowi województwa właściwemu ze względu na siedzibę organizacji producentów

albo zrzeszenia organizacji producentów

a)

zatwierdzony program operacyjny, o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 1 lit. a,

b)

informacje o zakresie swojej działalności, na formularzu udostępnionym przez ministra

właściwego do spraw rynków rolnych,

c

informacje o każdej zmianie składu członkowskiego organizacji producentów albo zrzeszenia

organizacji producentów;

3)

dyrektorowi oddziału regionalnego Agencji Restrukturyzacji i marszałkowi województwa

właściwemu ze względu na siedzibę organizacji producentów

a)

informacje o zmianach programu operacyjnego wprowadzonych w danym roku jego realizacji,

które nie wymagają zatwierdzenia,

b)

corocznie informacje o wartości produktów sprzedanych, jeżeli organizacja producentów

nie złożyła wniosku o zatwierdzenie programu operacyjnego;

4

dyrektorowi oddziału regionalnego Agencji Restrukturyzacji - informacje o szacunkowych

kwotach wkładu Unii Europejskiej oraz wkładów członków organizacji lub samej organizacji

do funduszu operacyjnego - do dnia 15 września danego roku.

1a

Grupa producentów przekazuje marszałkowi województwa właściwemu ze względu na siedzibę

grupy producentów - informacje o zakresie swojej działalności, na formularzu udostępnionym

przez ministra właściwego do spraw rynków rolnych.

2.

Prezes Agencji informuje

1

dyrektora oddziału regionalnego Agencji Restrukturyzacji właściwego ze względu na

siedzibę organizacji producentów albo zrzeszenia organizacji producentów, która była

posiadaczem owoców i warzyw nieprzeznaczonych do sprzedaży, o wydanych decyzjach,

o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 1 lit. d - w terminie 7 dni od dnia ich wydania;

2)

(uchylony).

3.

(uchylony).

4

Organizacja producentów albo zrzeszenie organizacji producentów dokonuje oznaczenia

i zabezpieczenia owoców i warzyw nieprzeznaczonych do sprzedaży, tak aby uniemożliwić

ich wprowadzenie do obrotu lub bezpośredniej konsumpcji.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Prezes Agencji przeprowadza kontrole, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 6, zgodnie

z rocznym planem kontroli.

2.

Prezes Agencji może powierzyć przeprowadzenie kontroli, o których mowa w ust. 1, innym

jednostkom organizacyjnym dysponującym odpowiednimi warunkami organizacyjnymi, kadrowymi

i technicznymi określonymi na podstawie ust. 11 pkt 2.

3.

Czynności kontrolne są wykonywane przez osoby posiadające imienne upoważnienie wydane

przez Prezesa Agencji.

4.

Upoważnienie zawiera wskazanie osoby upoważnionej do wykonywania czynności kontrolnych,

ich miejsce i zakres oraz podstawę prawną do ich wykonywania.

5.

Przed rozpoczęciem czynności kontrolnych osoba upoważniona do ich wykonywania jest

obowiązana okazać imienne upoważnienie.

6.

Osoby upoważnione do wykonywania czynności kontrolnych mają prawo do

1)

wstępu na teren nieruchomości, obiektu, lokalu lub ich części należących do organizacji

producentów, zrzeszenia organizacji producentów lub ich członków oraz organizacji

charytatywnych i innych jednostek organizacyjnych uprawnionych do otrzymywania bezpłatnie

owoców i warzyw nieprzeznaczonych do sprzedaży i służących do prowadzenia przez nie

działalności;

2)

żądania pisemnych lub ustnych informacji związanych z przedmiotem kontroli;

3)

wglądu do dokumentów związanych z przedmiotem kontroli, sporządzania z nich odpisów,

wyciągów lub kserokopii oraz zabezpieczania tych dokumentów.

7.

Osoba wykonująca czynności kontrolne sporządza z tych czynności protokół.

8.

Protokół podpisuje osoba wykonująca czynności kontrolne oraz kontrolowany.

9.

W przypadku odmowy podpisania protokołu przez kontrolowanego protokół podpisuje tylko

osoba wykonująca czynności kontrolne, dokonując w protokole stosownej adnotacji o

tej odmowie.

10.

(uchylony).

11.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia

1)

wzór imiennego upoważnienia do wykonywania czynności kontrolnych, mając na względzie

ujednolicenie informacji zawartych w upoważnieniu;

2)

warunki organizacyjne, techniczne i kadrowe, jakie powinny spełniać jednostki organizacyjne,

którym można powierzyć przeprowadzenie kontroli, mając na względzie zapewnienie wykonywania

ich w jednolity sposób na obszarze całego kraju.

1

W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej wojewódzki inspektor jakości handlowej

artykułów rolno-spożywczych, zwany dalej „wojewódzkim inspektorem”

1)

pełni funkcję organu kontrolnego;

2)

wydaje i cofa, w drodze decyzji, zezwolenie na korzystanie ze specjalnego wzoru oznakowania

opakowań określonego w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1580/2007 w załączniku II;

3)

kontroluje, czy owoce i warzywa nieprzeznaczone do sprzedaży spełniają wymagania w

zakresie jakości handlowej;

4)

przeprowadza kontrole wykonania czynności mających na celu uniemożliwienie wprowadzenia

do obrotu lub bezpośredniej konsumpcji owoców i warzyw nieprzeznaczonych do sprzedaży

oraz sporządza protokół z wykonania tych czynności;

5)

przeprowadza kontrole w zakresie spełniania przez handlowców w rozumieniu art. 9 rozporządzenia

Komisji (WE) nr 1580/2007 obowiązku przekazywania informacji, o których mowa w art.

17 ust. 1, 2 i 4, oraz zgodności tych informacji ze stanem faktycznym.

1a

Kontrole, o których mowa w ust. 1 pkt 3 i 4, są przeprowadzane na wniosek Prezesa

Agencji.

1b

Kontrolę zgodności w punkcie detalicznej sprzedaży, o której mowa w załączniku VI

do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1580/2007, przeprowadza się przy zastosowaniu metod

określonych w tym załączniku.

2.

Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, wydaje się, jeżeli wnioskodawca spełnia

wymagania określone przepisami Unii Europejskiej oraz zatrudnia rzeczoznawców, o których

mowa w przepisach o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, kontrolujących

jakość handlową owoców i warzyw przed ich wprowadzeniem do obrotu.

3

Do kontroli, o których mowa w ust. 1 pkt 3-5, stosuje się odpowiednio przepisy rozdziału 4 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych

(Dz. U. z 2005 r. Nr 187, poz. 1577, z późn. zm..

4.

Wojewódzki inspektor informuje Prezesa Agencji oraz dyrektora oddziału regionalnego

Agencji Restrukturyzacji, właściwego ze względu na siedzibę organizacji producentów

albo zrzeszenia organizacji producentów, o wynikach kontroli, o której mowa

1)

w ust. 1 pkt 3, w terminie 24 godzin od dnia jej zakończenia;

2

w ust. 1 pkt 4, w terminie 5 dni od dnia przeprowadzenia kontroli.

5.

Organizacja producentów albo zrzeszenie organizacji producentów

1)

powiadamia Prezesa Agencji o zamiarze nieprzeznaczenia do sprzedaży owoców i warzyw

oraz o planowanym sposobie ich zagospodarowania;

2)

przekazuje Prezesowi Agencji oświadczenie na formularzu opracowanym i udostępnionym

przez Agencję, że owoce i warzywa nieprzeznaczone do sprzedaży spełniają wymagania

jakości handlowej;

3)

(uchylony).

6.

(uchylony).

7.

W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej Główny Inspektor

1

pełni rolę organu koordynującego;

2)

tworzy i prowadzi bazę danych o handlowcach.

8.

(uchylony).

9.

(uchylony).

W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej minister właściwy do spraw rynków

rolnych przekazuje Komisji Europejskiej informacje o

1

nazwie, adresie i adresie poczty elektronicznej organu koordynującego;

2

nazwie, adresie i adresie poczty elektronicznej organu kontrolnego;

3

zakresie działania organu kontrolnego;

4)

(uchylony).

1.

Handlowiec przekazuje wojewódzkiemu inspektorowi właściwemu ze względu na miejsce

zamieszkania lub siedzibę tego handlowca, na formularzu opracowanym przez Głównego

Inspektora i udostępnionym na stronie internetowej administrowanej przez urząd obsługujący

Głównego Inspektora, informacje o

1)

rozpoczęciu prowadzenia działalności w zakresie obrotu owocami lub warzywami objętymi

normami jakości handlowej, nie później niż w dniu rozpoczęcia prowadzenia tej działalności;

2)

wyrażonej w kilogramach ilości owoców lub warzyw objętych normami handlowymi, wprowadzonych

do obrotu w poprzednim roku kalendarzowym, w terminie do końca pierwszego kwartału

roku następnego.

2.

Informacja, o której mowa w ust. 1 pkt 1, zawiera w szczególności imię, nazwisko,

miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres handlowca oraz rodzaj i

zakres działalności.

3.

Handlowiec, który prowadzi działalność gospodarczą, do informacji, o której mowa w

ust. 1 pkt 1, dołącza aktualny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego lub zaświadczenie

o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej.

4.

Handlowiec informuje wojewódzkiego inspektora o każdej zmianie danych określonych

w ust. 2, w terminie 7 dni od dnia jej dokonania.

5.

Handlowiec przekazuje wojewódzkiemu inspektorowi zgłoszenie o zaprzestaniu prowadzenia

działalności, o której mowa w ust. 1 pkt 1, w terminie 7 dni od dnia jej zaprzestania.

6.

Wojewódzki inspektor przekazuje informacje, o których mowa w ust. 1, 2 i 4, Głównemu

Inspektorowi w formie elektronicznej na informatycznym nośniku danych.

1

Główny Inspektor opracowuje, po zasięgnięciu opinii wojewódzkich inspektorów, plan

selektywnych kontroli zgodności, o których mowa w art. 10 rozporządzenia Komisji (WE)

nr 1580/2007.

2.

Do kontroli, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy rozdziału 4 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.

Do znakowania owoców i warzyw objętych ogólną normą handlową, o której mowa w art.

2a rozporządzenia Komisji (WE) nr 1580/2007, stosuje się odpowiednio przepisy art. 7 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.

1.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych może określić, w drodze rozporządzenia

1

inne niż wymienione w art. 9 ust. 6 dokumenty, które dołącza się do wniosków o wydanie

decyzji, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 1-4 i 6, mając na względzie zapewnienie

prawidłowego przyznawania pomocy finansowej, a także innych środków finansowych określonych

w przepisach Unii Europejskiej, wstępnie uznanym grupom producentów i uznanym organizacjom

producentów oraz uznanym zrzeszeniom organizacji producentów;

2)

inne niż określone w przepisach Unii Europejskiej terminy wypłaty środków na dofinansowanie

funduszu operacyjnego z tytułu realizacji programu operacyjnego w poprzednim roku,

mając na względzie możliwość przeprowadzania kontroli realizowanych programów;

3)

(uchylony);

4)

wykaz działań i wydatków objętych pomocą finansową z tytułu realizacji programu operacyjnego

oraz stawki dopłat do powierzchni produkcji owoców i warzyw, w związku ze stosowaniem

technologii mających na celu ochronę środowiska lub poprawę jakości produktów, mając

na względzie wdrażanie do praktyki rolniczej metod produkcji przyjaznych dla środowiska

oraz upowszechnianie osiągnięć nauki w praktyce rolniczej;

5)

stawkę dopłaty za kilometr przy przewozie owoców lub warzyw transportem kolejowym

lub wodnym, biorąc pod uwagę dodatkowe koszty transportu kolejowego lub wodnego w

porównaniu z kosztami transportu drogowego, mając na względzie ochronę środowiska;

6

przypadki, w których zezwala się na realizację odrębnych programów operacyjnych do

zakończenia okresu, na który zostały one ustanowione, w sytuacji połączenia się organizacji

producentów, mając na względzie prawidłowe realizowanie celów i zadań organizacji

producentów;

7)

(uchylony);

8

standardowe zryczałtowane stawki kosztów działań realizowanych przez organizację producentów

w ramach programów operacyjnych, w przypadkach określonych przepisami Unii Europejskiej,

mając na względzie uproszczenie kalkulacji przyznawanego wsparcia.

2.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia

1)

warunki i tryb zmian programu operacyjnego wprowadzanych w trakcie jego realizacji,

mając na względzie zmieniającą się sytuację rynkową oraz konieczność ochrony interesów

ekonomicznych organizacji producentów;

2)

warunki i tryb zmian programu operacyjnego wprowadzanych w trakcie jego realizacji,

które nie wymagają zatwierdzenia przez dyrektora oddziału regionalnego Agencji Restrukturyzacji,

mając na względzie zmieniającą się sytuację rynkową, konieczność ochrony interesów

ekonomicznych organizacji producentów oraz zakres dokonywanych zmian;

3)

(uchylony);

4)

wskaźniki redukcji lub sposób ich ustalania, sposób określania wartości owoców i warzyw

sprzedanych oraz okresy referencyjne stosowane przy określaniu wartości owoców i warzyw

sprzedanych, o których mowa w przepisach Unii Europejskiej, mając na względzie prawidłowe

wyliczenie wartości produkcji sprzedanej niezbędnej do określenia wysokości środków

na dofinansowanie funduszu operacyjnego;

5)

kryteria kwalifikacji produkcji jako doświadczalnej, mając na względzie nowatorstwo

stosowanych rozwiązań, koncepcji oraz ryzyko ich wprowadzenia;

6)

(uchylony);

7)

warunki i tryb zwrotu składników majątkowych inwestycji zrealizowanej w ramach programu

operacyjnego w gospodarstwie członka organizacji producentów lub jej wartości, w przypadku

wystąpienia członka z organizacji, mając na względzie zabezpieczenie interesów organizacji

producentów oraz zapewnienie prawidłowego gospodarowania środkami publicznymi;

8)

(uchylony);

9)

wzór świadectwa, o którym mowa w art. 12 ust. 3 pkt 4 lit. c, mając na względzie zapewnienie

ujednolicenia stosowania systemu pomocy finansowej;

10

wzór protokołu, o którym mowa w art. 15 ust. 1 pkt 4, mając na względzie zasadność

ubiegania się o przyznanie pomocy na dofinansowanie funduszu operacyjnego z tytułu

nieprzeznaczenia owoców i warzyw do sprzedaży;

11)

sposób oznaczania i zabezpieczenia owoców i warzyw nieprzeznaczonych do sprzedaży,

o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 6, mając na względzie skuteczne uniemożliwienie

wprowadzenia tych owoców i warzyw do obrotu lub bezpośredniej konsumpcji;

12)

tryb i terminy powiadamiania, o którym mowa w art. 15 ust. 5, mając na względzie umożliwienie

przeprowadzenia kontroli jakości owoców i warzyw nieprzeznaczonych do sprzedaży;

13)

(uchylony);

14

terminy przekazywania informacji, o których mowa w art. 3 ust. 2, art. 10 pkt 2, art.

12 ust. 1 pkt 3 oraz art. 13 ust. 1 pkt 2 lit. b i ust. 1a, mając na względzie zapewnienie

ich sprawnego i prawidłowego przekazania Komisji Europejskiej w zakresie wynikającym

z przepisów Unii Europejskiej dotyczących funkcjonowania rynków owoców i warzyw;

15

przypadki, w których spadek wartości produkcji sprzedanej wystąpił z przyczyn niezależnych

od grupy lub organizacji producentów, oraz sposób potwierdzenia wystąpienia tego spadku,

mając na względzie złagodzenie skutków spadku wartości pomocy finansowej wynikającej

ze spadku wartości produkcji sprzedanej;

16

maksymalną wysokość rekompensat z tytułu nieprzeznaczania do sprzedaży niektórych

gatunków owoców i warzyw, dla których rekompensaty te nie zostały określone przepisami

Unii Europejskiej, mając na względzie prawidłowe wykorzystanie funduszu operacyjnego

na nieprzeznaczanie owoców i warzyw do sprzedaży;

17

sposób zagospodarowania owoców i warzyw nieprzeznaczonych do sprzedaży, mając na względzie

prawidłowe funkcjonowanie rynku owoców i warzyw;

18

sposób, wysokość oraz terminy spłaty przez odbiorców produktów nieprzeznaczonych do

sprzedaży wartości tych produktów oraz związanych z tym kosztów sortowania, pakowania

oraz transportu, mając na względzie zapewnienie prawidłowego wdrożenia przepisów Unii

Europejskiej w zakresie nieprzeznaczania owoców i warzyw do sprzedaży.

3.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych

1)

określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki przyznawania pomocy finansowej

oraz wykaz kwalifikowanych kosztów inwestycji, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt

3 lit. b, mając na względzie zapewnienie prawidłowego wykorzystania pomocy finansowej

na inwestycje realizowane w ramach zatwierdzonego planu dochodzenia do uznania;

2)

w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze

rozporządzenia, wysokość krajowych środków finansowych, o których mowa w art. 9 ust.

10, wyrażoną jako procent kwalifikowanych kosztów inwestycji, mając na względzie zapewnienie

kontynuacji inwestycji niezbędnych do spełnienia warunków wymaganych do uznania organizacji

producentów.

4.

(uchylony).

5.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych może określić, w drodze rozporządzenia,

przypadki, w których wprowadzane do obrotu owoce lub warzywa mogą nie spełniać wymagań

jakości handlowej, mając na względzie obowiązujące w tym zakresie przepisy Unii Europejskiej.

6.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia

1)

przypadki, w których handlowcy są zwolnieni z obowiązku, o którym mowa w art. 17 ust.

1, mając na względzie zapewnienie sprawnego funkcjonowania systemu kontroli jakości

handlowej owoców i warzyw wprowadzanych do obrotu;

2)

kryteria wpisu do bazy danych, o której mowa w art. 15 ust. 7 pkt 2, mając na względzie

obowiązujące w tym zakresie przepisy Unii Europejskiej;

3

wzór imiennego upoważnienia do wykonywania czynności kontrolnych u handlowców, którzy

nie prowadzą działalności gospodarczej w zakresie obrotu owocami lub warzywami objętymi

normami jakości handlowej, mając na względzie zapewnienie jednolitego sposobu przeprowadzania

kontroli na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

1.

W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej Agencja realizuje zadania i obowiązki

państwa członkowskiego lub właściwej władzy państwa członkowskiego związane z wdrożeniem

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej programu „Owoce w szkole” ustanowionego zgodnie

z art. 103ga ust. 1 rozporządzenia nr 1234/2007.

2.

W zakresie realizacji zadań, o których mowa w ust. 1, dyrektor oddziału terenowego

Agencji, w drodze decyzji

1)

zatwierdza wnioskodawców, o których mowa w art. 6 rozporządzenia Komisji (WE) nr 288/2009 z dnia 7 kwietnia 2009 r. ustanawiającego

szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu

do pomocy wspólnotowej przeznaczonej na dostarczanie dzieciom w placówkach oświatowych

owoców i warzyw świeżych i przetworzonych oraz produktów z bananów w ramach programu

„Owoce w szkole”

(Dz. Urz. UE L 94 z 08.04.2009, str. 38), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 288/2009”, spełniających warunki określone w art.

7 lub 8 rozporządzenia nr 288/2009 i zawiesza lub cofa zatwierdzenie na zasadach określonych

w art. 9 rozporządzenia nr 288/2009;

2)

przyznaje pomoc wspólnotową zgodnie z art. 103ga ust. 1 rozporządzenia nr 1234/2007;

3)

nakłada kary, o których mowa w art. 13 ust. 10 rozporządzenia nr 288/2009, i egzekwuje

je w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

3.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych opracowuje projekt strategii, o której mowa

w art. 103ga ust. 2 rozporządzenia nr 1234/2007.

1.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy

zakres zadań realizowanych przez Agencję związanych z wdrożeniem na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej programu „Owoce w szkole” oraz sposób i tryb realizacji tych zadań, mając

na względzie zapewnienie skutecznego i efektywnego wdrożenia tego programu.

2.

W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw rynków rolnych

może określić szczegółowe warunki uczestnictwa podmiotów w programie „Owoce w szkole”

oraz szczegółowe warunki i tryb przyznawania pomocy wspólnotowej, o której mowa w

art. 103ga rozporządzenia nr 1234/2007, mając na względzie zapewnienie prawidłowej

i przejrzystej realizacji tego programu zgodnie z przepisami Unii Europejskiej obowiązującymi

w tym zakresie.

3.

W przypadku gdy w przepisach Unii Europejskiej określonym podmiotom zostały przyznane

uprawnienia lub obowiązki związane z wdrożeniem programu „Owoce w szkole”, minister

właściwy do spraw rynków rolnych, w rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, określi

sposób realizacji tych uprawnień lub wykonania tych obowiązków, mając na względzie

zapewnienie skutecznej realizacji tego programu.

Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania określi, w drodze rozporządzenia,

sposób realizacji środków towarzyszących, o których mowa w art. 3 ust. 4 rozporządzenia

nr 288/2009, mając na względzie zapewnienie prawidłowego wykonania programu „Owoce

w szkole”, a także kierując się potrzebą upowszechniania wśród dzieci zdrowych nawyków

żywieniowych.

1.

W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej wojewódzki inspektor, właściwy

ze względu na miejsce położenia uprawy chmielu lub lokalizację ośrodka certyfikacji

1)

wydaje certyfikat na chmiel;

2)

wydaje certyfikat na produkty chmielowe;

3)

pobiera próbki chmielu lub produktów chmielowych do badań laboratoryjnych;

4)

prowadzi ewidencję

a

umów zawartych z wyprzedzeniem w rozumieniu art. 185 ust. 2 rozporządzenia nr 1234/2007,

zwanych dalej „umowami zawartymi z wyprzedzeniem”,

b)

ilości chmielu dostarczonego nabywcy przez producentów lub grupę producentów chmielu

z podziałem na chmiel dostarczony na podstawie umów zawartych z wyprzedzeniem oraz

chmiel dostarczony na podstawie innych umów,

c)

chmielu zebranego z plantacji należących do browarów i zużytego przez te browary w

stanie świeżym lub po przetworzeniu,

d)

powierzchni uprawy chmielu - na podstawie zgłoszenia producenta chmielu lub grupy

producentów chmielu;

5)

sprawuje nadzór nad

a)

zamkniętym obiegiem działania,

b)

sporządzaniem dokumentów potwierdzających ilość chmielu lub produktów chmielowych

poddanych procesowi obróbki i ilość wytworzonych produktów chmielowych,

c)

mieszaniem chmielu,

d)

przepakowywaniem chmielu lub produktów chmielowych, na które został wydany certyfikat,

e)

oznaczaniem i pieczętowaniem opakowań chmielu przygotowanego lub produktów chmielowych,

na które wydaje się certyfikat;

6)

wydaje dokumenty na chmiel przygotowany lub produkty chmielowe wytwarzane na zlecenie

browaru i zużyte przez ten browar na własne potrzeby.

1a.

Zgłoszenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 4 lit. d

1)

przekazuje się w terminie do dnia 31 maja roku zbioru na formularzu opracowanym i

udostępnionym przez Inspekcję Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych;

2)

zawiera w szczególności

a)

imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres oraz numer

identyfikacyjny producenta chmielu,

b)

nazwę i adres siedziby grupy producentów chmielu, jeżeli producent chmielu jest członkiem

grupy producentów chmielu,

c)

wielkość powierzchni każdej uprawy, miejsce jej położenia, numer ewidencyjny uprawy,

jej wiek oraz numer albo numery działek ewidencyjnych - w odniesieniu do każdej odmiany

chmielu.

1b.

Ewidencja, o której mowa w ust. 1 pkt 4 lit. b, jest prowadzona na podstawie kopii

faktur przekazywanych przez producenta chmielu lub grupę producentów chmielu, w miarę

realizacji dostaw chmielu lub jednorazowo, jednakże nie później niż do dnia 15 marca

roku następującego po roku zbioru.

1c.

Wojewódzki inspektor, właściwy ze względu na miejsce położenia uprawy chmielu, może

zlecić pobieranie próbek chmielu do badań laboratoryjnych rzeczoznawcy wpisanemu do

rejestru rzeczoznawców, prowadzonego na podstawie przepisów o jakości handlowej artykułów

rolno-spożywczych.

2.

W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej wojewódzki inspektor, właściwy

ze względu na miejsce objęcia importowanego chmielu lub produktu chmielowego procedurą

dopuszczenia do obrotu, przeprowadza kontrole dotyczące spełniania przez chmiel lub

produkt chmielowy minimalnych wymagań jakościowych.

2a.

Kontrolę, o której mowa w ust. 2, przeprowadza się zgodnie z przepisami rozdziału 4 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.

3.

W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej Główny Inspektor

1)

przeprowadza kontrole przestrzegania procedur certyfikacji chmielu lub produktów chmielowych;

2)

wydaje decyzje w sprawie zatwierdzenia ośrodka certyfikacji;

3)

wyznacza wojewódzkie inspektoraty jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych jako

ośrodki certyfikacji, w przypadku certyfikacji chmielu w gospodarstwie;

4)

nadaje numery identyfikacyjne ośrodkom certyfikacji;

5)

prowadzi ewidencję świadectw równoważności na chmiel i produkty chmielowe pochodzące

z importu.

4.

W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej marszałek województwa wydaje decyzje

w sprawie

1)

uznania grupy producentów chmielu;

2)

cofnięcia uznania grupie producentów chmielu.

5.

Marszałek województwa niezwłocznie przekazuje informacje o wydaniu decyzji, o których

mowa w ust. 4, ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych oraz Prezesowi Agencji

Restrukturyzacji.

6.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych jest organem wyższego stopnia w stosunku

do marszałka województwa w sprawach, o których mowa w ust. 4.

1.

Wojewódzki inspektor, właściwy ze względu na miejsce położenia uprawy chmielu, prowadzi

kontrolę jednolitości odmianowej chmielu na powierzchniach uprawy chmielu zgłoszonych

do ewidencji, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 4 lit. d.

2.

Kontroli nie podlegają powierzchnie uprawy chmielu prowadzone w celach doświadczalnych.

3.

Kontrolę przeprowadza się nie wcześniej niż 30 dni przed planowanym terminem zbioru

chmielu, po uzgodnieniu terminu kontroli z producentem lub grupą producentów chmielu.

4.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie stwierdzony brak jednolitości odmianowej chmielu

na powierzchni uprawy danej odmiany chmielu, zgłoszonej do ewidencji, o której mowa

w art. 20 ust. 1 pkt 4 lit. d, wojewódzki inspektor nakazuje, w drodze decyzji, zniszczenie

roślin chmielu innej odmiany lub odmian. Decyzji nadaje się rygor natychmiastowej

wykonalności.

5.

Zniszczenia roślin chmielu, o którym mowa w ust. 4, dokonuje się, na koszt producenta

chmielu, przez wykopanie karp tych roślin.

1.

Wojewódzki inspektor, po otrzymaniu wniosku o wydanie certyfikatu na chmiel nieprzygotowany,

pobiera próbki do badań laboratoryjnych oraz dokonuje zważenia i zabezpieczenia chmielu

przez

1)

zamknięcie oraz zaplombowanie opakowania w sposób uniemożliwiający jego otwarcie bez

naruszenia plomby, na której umieszczony jest numer;

2)

opatrzenie każdego opakowania etykietą zawierającą informacje o

a)

rejonie uprawy,

b)

roku zbioru,

c)

nazwie odmiany,

d)

numerze identyfikacyjnym ośrodka certyfikacji,

e)

zawartości nasion, przy użyciu określeń

-

„chmiel zaziarniony” - w przypadku gdy zawartość nasion wynosi więcej niż 2% masy

chmielu,

-

„chmiel niezaziarniony” - w przypadku gdy zawartość nasion wynosi nie więcej niż 2%

masy chmielu.

2.

Datę i miejsce czynności, o których mowa w ust. 1, inspektor ustala z producentem

chmielu.

3.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku

o wydanie certyfikatu na chmiel nieprzygotowany i deklaracji dołączonej do chmielu

nieprzygotowanego zgłoszonego do certyfikacji, mając na względzie zapewnienie jednolitości

przekazywanych danych.

1.

Decyzję o zatwierdzeniu ośrodka certyfikacji wydaje się przedsiębiorcy wykonującemu

działalność gospodarczą w zakresie

1)

obrotu chmielem lub

2)

przygotowania chmielu, lub

3)

wytwarzania produktów chmielowych

- jeżeli obiekt, w którym ma być certyfikowany chmiel lub produkty chmielowe, urządzenia

techniczne oraz ich rozmieszczenie w obiekcie umożliwiają prowadzenie certyfikacji.

2.

Wniosek o wydanie decyzji, o której mowa w ust. 1, zawiera

1)

imię, nazwisko, określenie miejsca zamieszkania i adres albo nazwę, określenie siedziby

i adres wnioskodawcy;

2)

informację o miejscu położenia obiektu, w którym ma być certyfikowany chmiel lub produkty

chmielowe;

3)

informację o urządzeniach technicznych i ich rozmieszczeniu w obiekcie.

3.

Do wniosku dołącza się

1)

dokument potwierdzający tytuł prawny wnioskodawcy do obiektu;

2

zaświadczenie albo oświadczenie wnioskodawcy stwierdzające, że obiekty spełniają wymagania

określone w przepisach o ochronie przeciwpożarowej i przepisach sanitarnych.

3a

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, składa się pod rygorem odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do

zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej

za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych zeznań.

4.

Po wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 1, Główny Inspektor informuje przedsiębiorcę

o numerze identyfikacyjnym nadanym ośrodkowi certyfikacji.

5.

Główny Inspektor może cofnąć, w drodze decyzji, zatwierdzenie ośrodka certyfikacji,

w przypadku gdy przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1, nie przestrzega przepisów

dotyczących certyfikacji chmielu lub produktów chmielowych lub obiekt, w którym ma

być certyfikowany chmiel lub produkty chmielowe, urządzenia techniczne i ich rozmieszczenie

w obiekcie uniemożliwiają prowadzenie certyfikacji.

1.

W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej Główny Inspektor przekazuje Komisji

Europejskiej informacje o

1)

ośrodkach certyfikacji albo wyznaczonych jako ośrodki certyfikacji wojewódzkich inspektoratach

jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych i nadanych im numerach identyfikacyjnych;

2)

stosowanej metodzie kontroli wilgotności względnej chmielu;

3)

liczbie i wynikach przeprowadzonych w roku kalendarzowym kontroli przestrzegania procedur

certyfikacji chmielu i produktów chmielowych;

4)

liczbie i wynikach przeprowadzonych w roku kalendarzowym kontroli chmielu i produktów

chmielowych pochodzących z importu;

5)

nazwach i adresach jednostek certyfikujących;

6)

ilości chmielu, która w danym roku zbioru jest przedmiotem umów zawartych z wyprzedzeniem;

7)

ilości chmielu dostarczonego z danego roku zbioru i średniej cenie za 1 kg chmielu;

8)

wielkości produkcji alfa-kwasów i ich średniej zawartości w chmielu;

9)

ilości chmielu objętego umowami zawartymi z wyprzedzeniem w odniesieniu do następnego

roku zbiorów;

10)

liczbie producentów chmielu;

11)

(uchylony);

12)

powierzchni uprawy i wielkości zbiorów chmielu.

2.

W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej minister właściwy do spraw rynków

rolnych przekazuje Komisji Europejskiej informacje o

1)

rejonach uprawy chmielu;

2)

uznanych grupach producentów chmielu;

3)

jednostce odpowiedzialnej za

a)

przeprowadzenie kontroli przestrzegania procedur certyfikacji chmielu i produktów

chmielowych,

b)

prowadzenie ewidencji powierzchni uprawy chmielu.

3.

Grupa producentów chmielu przekazuje Głównemu Inspektorowi do dnia 15 marca roku następującego

po roku zbioru informacje o ponoszonym przez

1)

producenta chmielu średnim koszcie wstępnego przygotowania 1 kg chmielu;

2)

grupę producentów chmielu

a)

średnim koszcie składowania 1 kg chmielu,

b)

średnim koszcie w związku ze sprzedażą 1 kg chmielu.

4.

Przedsiębiorca, o którym mowa w art. 22 ust. 1 pkt 3, przekazuje Głównemu Inspektorowi

informacje o średniej zawartości alfa-kwasów w chmielu do dnia 15 marca roku następującego

po roku zbioru.

5.

Główny Inspektor przekazuje informacje, o których mowa w ust. 1, również ministrowi

właściwemu do spraw rynków rolnych.

6.

Główny Inspektor przekazuje Prezesowi Głównego Urzędu Statystycznego informacje o

1)

powierzchni uprawy chmielu, w kraju i w poszczególnych województwach, w terminie do

dnia 28 marca,

2)

wielkości zbiorów chmielu, w kraju i w poszczególnych województwach, w terminie do

dnia 30 kwietnia

- roku następującego po roku zbioru.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, rejony

uprawy chmielu, z uwzględnieniem podziału terytorialnego kraju, mając na względzie

czynniki przyrodnicze, tradycyjnie wyodrębnione rejony uprawy chmielu, a także plantacje

chmielu założone przed dniem 1 września 2001 r.

(uchylony).

(uchylony).

(uchylony).

(uchylony).

(uchylony).

(uchylony).

(uchylony).

(uchylony).

(uchylony).

(uchylony).

(uchylony).

(uchylony).

(uchylony).

(uchylony).

(uchylony).

(uchylony).

Płatność niezwiązana przysługuje producentowi rolnemu, który

1)

jest wpisany do rejestru, o którym mowa w art. 33fd ust. 1;

2)

spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej, określone w przepisach

o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej

1.

Prawo do uzyskania płatności niezwiązanej nabywa, z mocy ustawy, osoba fizyczna, osoba

prawna albo jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, która w dniu

31 marca 2007 r.

1

była wpisana do rejestru podmiotów posiadających prawo do uzyskania płatności uzupełniającej,

o której mowa w przepisach rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne

zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego

określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniającego rozporządzenia (EWG) nr

2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94,

(WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr

2529/2001

(Dz. Urz. UE L 270 z 21.10.2003, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 40, str. 269, z późn. zm.), związanej z produkcją i

2

posiadała prawo do uzyskania płatności uzupełniającej, o której mowa w rozporządzeniu

wymienionym w pkt 1, związanej z produkcją, które zostało nabyte z mocy ustawy przez

osobę fizyczną, osobę prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości

prawnej, będącą w 2005 r. lub w 2006 r. stroną umowy kontraktacji lub umowy na uprawę

tytoniu.

2.

Dyrektor oddziału terenowego Agencji wydaje, na wniosek, decyzję w sprawie stwierdzenia

nabycia, z mocy ustawy, prawa do uzyskania płatności niezwiązanej.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, jest składany do dyrektora oddziału terenowego Agencji,

na formularzu opracowanym i udostępnionym przez Agencję, i zawiera w szczególności

1)

imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres wnioskodawcy;

2)

numer identyfikacji podatkowej (NIP) wnioskodawcy;

3)

numer REGON - jeżeli wnioskodawca jest osobą prawną;

4)

numer identyfikacyjny wnioskodawcy, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie

ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie

płatności - jeżeli został nadany.

4.

Dyrektor oddziału terenowego Agencji wydaje decyzje o

1)

stwierdzeniu nabycia prawa do uzyskania płatności niezwiązanej, jeżeli wnioskodawca

spełnia warunki nabycia tego prawa z mocy ustawy, i wpisuje wnioskodawcę do rejestru

określonego w art. 33fd ust. 1;

2)

odmowie stwierdzenia nabycia prawa do uzyskania płatności niezwiązanej, jeżeli wnioskodawca

nie spełnia warunków nabycia tego prawa z mocy ustawy.

1.

Prawo do uzyskania płatności niezwiązanej jest niepodzielne i

1)

podlega dziedziczeniu;

2)

może być nabyte wyłącznie przez osobę fizyczną, osobę prawną albo jednostkę organizacyjną

nieposiadającą osobowości prawnej, która nabywa w całości gospodarstwo rolne od dotychczasowego

posiadacza prawa do uzyskania płatności niezwiązanej.

2.

Przeniesienia prawa do uzyskania płatności niezwiązanej w drodze czynności prawnej

dokonuje się, pod rygorem nieważności, w formie pisemnej.

3.

Jeżeli prawo do uzyskania płatności niezwiązanej przysługuje łącznie kilku podmiotom,

to

1)

rozporządzanie tym prawem, w zakresie określonym w ust. 1, wymaga zgody wszystkich

podmiotów, którym to prawo przysługuje, wyrażonej, pod rygorem nieważności, w formie

pisemnej;

2)

w przypadku śmierci osoby fizycznej albo rozwiązania osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej

nieposiadającej osobowości prawnej jej uprawnienia wynikające z łącznego prawa do

uzyskania płatności niezwiązanej wygasają;

3)

płatność niezwiązaną przyznaje się podmiotowi wskazanemu, w formie pisemnej z notarialnie

poświadczonymi podpisami, przez pozostałe podmioty, którym przysługuje prawo do uzyskania

płatności niezwiązanej.

4.

Jeżeli zgoda, o której mowa w ust. 3 pkt 1, nie została wyrażona, każdy z podmiotów,

którym łącznie przysługuje prawo do uzyskania płatności niezwiązanej, może żądać rozstrzygnięcia

przez sąd. Sąd orzeka, uwzględniając interesy wszystkich podmiotów.

5.

W sprawach, o których mowa w ust. 4, stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu nieprocesowym.

6.

Nabywca prawa do uzyskania płatności niezwiązanej składa do dyrektora oddziału terenowego

Agencji wniosek o wpis do rejestru określonego w art. 33fd ust. 1, zawierający informacje,

o których mowa w art. 33fb ust. 3, w terminie 14 dni od dnia nabycia tego prawa.

7.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 6, dołącza się

1)

w przypadku przeniesienia prawa do uzyskania płatności niezwiązanej w drodze czynności

prawnej - kopię dokumentu potwierdzającego przeniesienie tego prawa;

2)

prawomocne postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku albo

3)

w przypadku przeniesienia prawa do uzyskania płatności niezwiązanej w drodze dziedziczenia,

jeżeli nie zostało zakończone postępowanie sądowe o stwierdzenie nabycia spadku

a)

zaświadczenie sądu o zarejestrowaniu wniosku o stwierdzenie nabycia spadku albo

b)

kopię wniosku o stwierdzenie nabycia spadku

-

potwierdzoną za zgodność z oryginałem przez sąd albo

-

4

zarejestrowany akt poświadczający dziedziczenie sporządzony przez notariusza.

8.

W przypadku, o którym mowa w ust. 7 pkt 3

1)

spadkobierca składa prawomocne postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku w

terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się tego postanowienia;

2)

decyzję w sprawie wpisu do rejestru określonego w art. 33fd ust. 1 wydaje się po złożeniu

przez spadkobiercę prawomocnego postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku.

1.

Dyrektor oddziału terenowego Agencji prowadzi rejestr podmiotów posiadających prawo

do uzyskania płatności niezwiązanej.

2.

Rejestr podmiotów posiadających prawo do uzyskania płatności niezwiązanej

1)

prowadzi się w formie papierowej i w wersji elektronicznej w systemie teleinformatycznym

Agencji;

2)

jest jawny i zawiera dane, o których mowa w art. 33fb ust. 3, informacje o indywidualnej

ilości referencyjnej, o której mowa w art. 33fe, oraz informację o zdarzeniu prawnym,

na podstawie którego podmiot posiadający prawo do uzyskania płatności niezwiązanej

nabył to prawo.

3.

Dyrektor oddziału terenowego Agencji w przypadku, o którym mowa w art. 33fc ust. 6,

wydaje decyzje o

1)

skreśleniu podmiotu, któremu dotychczas przysługiwało prawo do uzyskania płatności

niezwiązanej, z rejestru podmiotów posiadających prawo do uzyskania płatności niezwiązanej

oraz

2)

wpisie nabywcy prawa do uzyskania płatności niezwiązanej do rejestru podmiotów posiadających

prawo do uzyskania płatności niezwiązanej.

4.

Podmiot wpisany do rejestru podmiotów posiadających prawo do uzyskania płatności niezwiązanej

informuje dyrektora oddziału terenowego Agencji, na formularzu opracowanym i udostępnionym

przez Agencję, o zmianie danych, o których mowa w art. 33fb ust. 3, w terminie 14

dni od dnia jej zaistnienia.

5.

Dyrektor oddziału terenowego Agencji wydaje decyzję o odmowie wpisu do rejestru podmiotów

posiadających prawo do uzyskania płatności niezwiązanej nabywcy tego prawa, jeżeli

podmiot, któremu dotychczas przysługiwało to prawo, nie jest wpisany do tego rejestru.

1.

W decyzjach wydawanych na podstawie art. 33fb ust. 4 pkt 1 dyrektor oddziału terenowego

Agencji określa ilość surowca tytoniowego związaną z prawem do uzyskania płatności

niezwiązanej, będącą podstawą do określenia wysokości płatności niezwiązanej, zwaną

dalej „indywidualną ilością referencyjną”.

2.

Indywidualna ilość referencyjna stanowi ilość surowca tytoniowego wyprodukowanego

w ramach umowy kontraktacji lub umowy na uprawę tytoniu

1)

zawartej w 2006 r., której stroną była osoba fizyczna, osoba prawna albo jednostka

organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, która nabyła z mocy ustawy prawo

do uzyskania płatności uzupełniającej, określonej w art. 1 ust. 1 pkt 2, przysługujące

w dniu 31 marca 2007 r. nabywcy z mocy ustawy prawa do uzyskania płatności niezwiązanej,

lub

2)

zawartej w 2005 r., której stroną była osoba fizyczna, osoba prawna albo jednostka

organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, która nabyła z mocy ustawy prawo

do uzyskania płatności uzupełniającej, określonej w art. 1 ust. 1 pkt 2, przysługujące

w dniu 31 marca 2007 r. nabywcy z mocy ustawy prawa do płatności niezwiązanej, jeżeli

nie była stroną umowy, o której mowa w pkt 1

- jednak nie mniej niż 70% ilości surowca tytoniowego objętego umową kontraktacji

lub umową na uprawę tytoniu.

3.

W decyzjach wydawanych na podstawie art. 33fd ust. 3 pkt 2 dyrektor oddziału terenowego

Agencji określa nabywcy prawa do uzyskania płatności niezwiązanej indywidualną ilość

referencyjną równą indywidualnej ilości referencyjnej określonej podmiotowi, któremu

dotychczas przysługiwało to prawo.

1.

Decyzję w sprawie przyznania płatności niezwiązanej wydaje dyrektor oddziału terenowego

Agencji, na wniosek składany corocznie w terminie od dnia 15 marca do dnia 15 maja,

na formularzu opracowanym i udostępnionym przez Agencję.

2.

W przypadku złożenia wniosku, o którym mowa w art. 33fc ust. 6, decyzję w sprawie

przyznania płatności niezwiązanej wydaje się, jeżeli decyzja w sprawie wpisu do rejestru

podmiotów posiadających prawo do uzyskania płatności niezwiązanej stała się ostateczna.

3.

Wniosek o przyznanie płatności niezwiązanej zawiera w szczególności informacje, o

których mowa w art. 33fb ust. 3.

4.

Do wniosku dołącza się dokument sporządzony w sposób określony w art. 33fc ust. 3

pkt 3, jeżeli prawo do uzyskania płatności niezwiązanej przysługuje łącznie kilku

podmiotom.

5.

Płatność niezwiązana stanowi iloraz

1)

iloczynu indywidualnej ilości referencyjnej wnioskodawcy i wysokości środków finansowych

określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 7 i

2)

sumy wszystkich indywidualnych ilości referencyjnych wnioskodawców, którzy złożyli

w danym roku wnioski o przyznanie płatności niezwiązanej.

6.

Płatność niezwiązaną, ustaloną zgodnie z ust. 5, dyrektor oddziału terenowego Agencji

zaokrągla w dół do pełnych groszy.

6a

Przyznaną producentowi surowca tytoniowego kwotę płatności niezwiązanej Agencja wypłaca

w terminie od dnia 1 grudnia danego roku kalendarzowego do dnia 30 czerwca następnego

roku kalendarzowego.

6b

W przypadku śmierci osoby fizycznej lub rozwiązania osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej

nieposiadającej osobowości prawnej, której przyznana płatność niezwiązana nie została

wypłacona, Agencja wypłaca tę płatność następcy prawnemu, który nabył prawo do uzyskania

płatności niezwiązanej, na jego wniosek.

6c

Agencja zapewnia środki finansowe na wypłatę płatności niezwiązanej

1)

następcy prawnemu, który nabył prawo do uzyskania płatności niezwiązanej - w przypadku,

o którym mowa w ust. 6b;

2)

przyznanej w wyniku postępowania odwoławczego prowadzonego na skutek odmowy przyznania

płatności niezwiązanej albo jej części.

7

Rada Ministrów corocznie określa, w drodze rozporządzenia, wysokość środków finansowych

przeznaczonych na płatność niezwiązaną, mając na względzie założenia do ustawy budżetowej

na dany rok lub środki przewidziane w budżecie państwa na ten cel, a także zobowiązania

wynikające z zawartych przez Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych oraz maksymalną

wysokość środków finansowych zatwierdzonych przez Komisję Europejską w decyzji wydawanej

na podstawie art. 132 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego

wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej

polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego

rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego

rozporządzenie (WE) nr 1782/2003.

1.

Prezes Agencji przeprowadza kontrole podmiotów ubiegających się o przyznanie płatności

niezwiązanej zgodnie z rocznym planem kontroli.

2.

Prezes Agencji może powierzyć przeprowadzenie kontroli, o której mowa w ust. 1, Agencji

Restrukturyzacji.

3.

Kontrole, o których mowa w ust. 1, przeprowadza się w zakresie spełnienia warunków

do przyznania płatności niezwiązanej.

4.

Do kontroli, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy o Agencji Rynku

Rolnego i organizacji niektórych rynków rolnych dotyczące czynności sprawdzających,

a w przypadku, o którym mowa w ust. 2 - przepisy o płatnościach w ramach systemów

wsparcia bezpośredniego.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych przekazuje Komisji Europejskiej, na jej

wniosek, informacje o rynku tytoniu.

(uchylony).

Zielonka przeznaczona do produkcji suszu paszowego metodą dehydratacji oznacza świeżą

zielonkę o wilgotności nie mniejszej niż 30%, której okres przechowywania od wprowadzenia

na teren przedsiębiorstwa przetwórczego, o którym mowa w art. 2 pkt 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 382/2005 z dnia 7 marca 2005 r. ustanawiającego

szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1786/2003 w sprawie wspólnej

organizacji rynku suszu paszowego

(Dz. Urz. UE L 61 z 08.03.2005, str. 4, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem Komisji 382/2005”, do rozpoczęcia przetwarzania na

susz paszowy nie przekracza 48 godzin.

1.

Przedsiębiorstwo przetwórcze, niezwłocznie po wprowadzeniu na jego teren zielonki

przeznaczonej do produkcji suszu paszowego metodą dehydratacji, oznacza jej wilgotność

1)

na podstawie określonego w procentach ilorazu różnicy masy zielonki przeznaczonej

do dehydratacji i suchej masy suszu paszowego do masy zielonki przeznaczonej do dehydratacji

lub

2)

laboratoryjnie

a)

zgodnie z normą PN-ISO 6496:2002 Pasze. Oznaczanie wilgotności i zawartości innych

substancji lotnych,

b)

na próbkach pobranych z partii zielonki przeznaczonej do dehydratacji podczas jej

wprowadzenia na teren przedsiębiorstwa przetwórczego, zgodnie z normą PN-EN ISO 6497:2005

Pasze. Pobieranie próbek oraz normą PN-ISO 6498:2001 Pasze. Przygotowanie próbek do

badań, lub

3)

przy zastosowaniu urządzeń do pomiaru wilgotności zielonki przeznaczonej do dehydratacji.

1.

W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej Prezes Agencji

1)

wydaje decyzje w sprawach

a

zatwierdzenia przedsiębiorstwa przetwórczego,

b)

zatwierdzenia nabywcy pasz do suszenia lub rozdrabniania w rozumieniu art. 2 pkt 3

rozporządzenia Komisji 382/2005,

c)

cofnięcia zatwierdzeń, o których mowa w lit. a i b,

d

przyznawania pomocy, o której mowa w art. 86 ust. 1 rozporządzenia nr 1234/2007, zwanej

dalej „pomocą”, w tym obniżenia kwoty pomocy zgodnie z art. 30 rozporządzenia Komisji

nr 382/2005;

2)

prowadzi nadzór nad

a)

ponownym wprowadzeniem na teren przedsiębiorstwa przetwórczego suszu paszowego, wyprodukowanego

przez to przedsiębiorstwo, w celu przepakowania,

b)

wprowadzeniem na teren przedsiębiorstwa przetwórczego suszu paszowego wyprodukowanego

przez inne przedsiębiorstwo przetwórcze.

2.

Wnioski o wydanie decyzji w sprawie zatwierdzeń, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit.

a i b, zawierają w szczególności

1)

imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres wnioskodawcy albo nazwę i adres siedziby

wnioskodawcy;

2)

numer rejestracyjny nadany wnioskodawcy w centralnym rejestrze przedsiębiorców prowadzonym

przez Agencję.

3.

Wnioski, o których mowa w ust. 2, składa się na formularzu opracowanym i udostępnionym

przez Agencję.

4.

Do wniosku o wydanie decyzji w sprawie zatwierdzenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1

lit. a, dołącza się dokumentację określoną w art. 5 lit. a rozporządzenia Komisji

382/2005.

5.

Wniosek o przyznanie pomocy składa się na formularzu udostępnionym przez Agencję.

6.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku

o przyznanie pomocy, mając na względzie uzyskanie informacji określonych w art. 19

rozporządzenia Komisji 382/2005.

Prezes Agencji na podstawie informacji, o których mowa w art. 37 ust. 2 pkt 2 lit.

c, monitoruje dostawy zielonki przeznaczonej do produkcji suszu paszowego metodą dehydratacji,

a w uzasadnionych przypadkach prowadzi nadzór nad pobieraniem próbek zielonki oraz

oznaczaniem jej wilgotności, jeżeli oznaczanie odbywa się w przedsiębiorstwie przetwórczym.

1.

Prezes Agencji przeprowadza kontrole, o których mowa w rozdziale 5 rozporządzenia

Komisji 382/2005, z wyłączeniem kontroli określonych w art. 24 ust. 2 oraz art. 27

ust. 1 lit. b tego rozporządzenia, na podstawie analizy ryzyka oraz zgodnie z rocznym

planem kontroli.

2.

W analizie ryzyka, o której mowa w ust. 1, poza elementami wymienionymi w art. 27

ust. 2 lit. a-c rozporządzenia Komisji 382/2005, uwzględnia się

1)

liczbę i wielkość powierzchni działek ewidencyjnych, z których pochodzą pasze objęte

umowami lub deklaracjami dostaw, o których mowa w art. 14 i 15 rozporządzenia Komisji

382/2005;

2)

liczbę zawartych przez przedsiębiorstwo przetwórcze umów dostawy zielonki.

3.

Prezes Agencji Restrukturyzacji przeprowadza, na wniosek Prezesa Agencji, kontrole,

o których mowa w art. 24 ust. 2 oraz art. 27 ust. 1 lit. b rozporządzenia Komisji

382/2005, w terminie uzgodnionym z Prezesem Agencji.

4.

Prezes Agencji Restrukturyzacji przekazuje Prezesowi Agencji kopie sprawozdań z kontroli,

o których mowa w art. 24 ust. 2 oraz art. 27 ust. 1 lit. b rozporządzenia Komisji

382/2005, w formie protokołów z kontroli.

5.

Prezes Agencji może powierzyć przeprowadzenie kontroli, o których mowa w rozdziale

5 rozporządzenia Komisji 382/2005, z wyłączeniem kontroli określonych w art. 24 ust.

2 oraz art. 27 ust. 1 lit. b tego rozporządzenia, innym jednostkom organizacyjnym

dysponującym odpowiednimi warunkami organizacyjnymi, kadrowymi i technicznymi, określonymi

w przepisach wydanych na podstawie ust. 13 pkt 2.

6

Prezes Agencji Restrukturyzacji może powierzyć przeprowadzenie kontroli, o których

mowa w art. 24 ust. 2 i art. 27 ust. 1 lit. b rozporządzenia Komisji 382/2005, innym

jednostkom organizacyjnym dysponującym warunkami organizacyjnymi, kadrowymi i technicznymi

określonymi na podstawie art. 34 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej

(Dz. U. Nr 35, poz. 217 i Nr 99, poz. 666 oraz z 2008 r. Nr 44, poz. 262).

7.

Czynności kontrolne są wykonywane przez osoby posiadające imienne upoważnienie wydane

odpowiednio przez

1)

Prezesa Agencji albo

2)

Prezesa Agencji Restrukturyzacji.

8.

Upoważnienie, o którym mowa w ust. 7 pkt 1, zawiera wskazanie podstawy prawnej do

przeprowadzenia kontroli, osoby upoważnionej do wykonywania czynności kontrolnych,

miejsca przeprowadzenia kontroli, jej zakresu oraz terminu ważności upoważnienia.

9

Do upoważnienia, o którym mowa w ust. 7 pkt 2, stosuje się odpowiednio przepisy wydane

na podstawie art. 34 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej

10.

Przed rozpoczęciem czynności kontrolnych osoba upoważniona do ich wykonywania jest

obowiązana okazać imienne upoważnienie.

11.

Osoby upoważnione do wykonywania czynności kontrolnych mają prawo

1)

wstępu

a)

na grunty, na których są uprawiane rośliny pastewne przeznaczone do produkcji suszu

paszowego,

b)

do obiektów produkcyjnych, magazynowych oraz punktów sprzedaży suszu paszowego lub

mieszanek,

c)

do mieszalni pasz i obiektów gospodarczych wykorzystywanych do chowu zwierząt;

2)

żądania pisemnych lub ustnych informacji związanych z przedmiotem kontroli;

3)

wglądu do dokumentów związanych z przedmiotem kontroli, sporządzania z nich odpisów,

wyciągów lub kserokopii oraz zabezpieczania tych dokumentów;

4)

sporządzania dokumentacji fotograficznej z przeprowadzonej kontroli;

5)

pobierania próbek do badań.

12

Sprawozdania z kontroli, o których mowa w art. 28 rozporządzenia Komisji 382/2005,

sporządza się w formie raportu.

13.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia

1)

(uchylony);

2)

warunki organizacyjne, techniczne i kadrowe, jakie powinny spełniać jednostki organizacyjne,

którym można powierzyć przeprowadzenie kontroli, o których mowa w rozdziale 5 rozporządzenia

Komisji 382/2005, z wyłączeniem kontroli określonych w art. 24 ust. 2 oraz art. 27

ust. 1 lit. b tego rozporządzenia, mając na względzie zapewnienie wykonywania ich

w jednolity sposób na obszarze całego kraju;

3)

wzór imiennego upoważnienia, o którym mowa w ust. 7 pkt 1, mając na względzie ujednolicenie

informacji zawartych w upoważnieniu.

1.

Prezes Agencji jest organem właściwym w sprawie przyjmowania

1)

informacji, o których mowa w art. 9 akapit pierwszy i drugi oraz art. 11 ust. 4,

2)

listy, o której mowa w art. 17

- rozporządzenia Komisji 382/2005.

2.

Przedsiębiorstwo przetwórcze przekazuje Prezesowi Agencji

1)

bilans zużycia energii użytej do produkcji pasz poddanych dehydratacji, zawierający

informacje określone w załączniku I do rozporządzenia Komisji 382/2005 - do dnia 10

maja za poprzedni rok gospodarczy;

2)

informacje o

a)

określonej w tonach szacowanej ilości zapasów suszu paszowego posiadanych przez przedsiębiorstwo

przetwórcze na dzień 31 marca poprzedniego roku gospodarczego - do dnia 10 kwietnia

następnego roku gospodarczego,

b)

zamiarze

-

wywozu partii suszu paszowego wyprodukowanego przez przedsiębiorstwo przetwórcze poza

teren tego przedsiębiorstwa,

-

wprowadzenia na teren przedsiębiorstwa przetwórczego suszu paszowego, o którym mowa

w art. 35 ust. 1 pkt 2 lit. a,

-

zmieszania partii suszu paszowego z innymi produktami w celu wyprodukowania mieszanki,

c

planowanych datach dostawy zielonki przeznaczonej do produkcji suszu paszowego metodą

dehydratacji w danym miesiącu - co najmniej na dzień roboczy przed jej pierwszą dostawą

w tym miesiącu.

3.

Informacje

1)

o których mowa w ust. 2 pkt 2 lit. b tiret pierwsze, przekazuje się co najmniej na

1 dzień roboczy przed wywozem partii suszu paszowego poza teren przedsiębiorstwa przetwórczego;

2)

o których mowa w

a)

ust. 2 pkt 2 lit. b tiret drugie i trzecie,

b)

art. 9 akapit pierwszy i drugi rozporządzenia Komisji 382/2005

- przekazuje się co najmniej na 2 dni robocze przed zamierzonym dokonaniem czynności

określonych w tych przepisach.

4

Przedsiębiorstwo przetwórcze przekazuje ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych

informację o ewolucji powierzchni przeznaczonych pod uprawę roślin motylkowych i innych

pasz zielonych przeznaczonych do przetwórstwa, o którym mowa w art. 86 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r.

ustanawiającego wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące

niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”), zgodnie z załącznikiem II do rozporządzenia Komisji 382/2005 - do dnia 10 maja za

poprzedni rok gospodarczy.

1.

(uchylony).

2.

Z pobrania próbek suszu paszowego, o którym mowa w art. 10 ust. 1 i ust. 2 akapit

drugi rozporządzenia Komisji 382/2005, sporządza się protokół zawierający w szczególności

1)

dane podmiotu, który zlecił pobranie próbek, w tym imię i nazwisko, miejsce zamieszkania

i adres albo nazwę, siedzibę i adres przedsiębiorstwa przetwórczego, w którym zostały

pobrane próbki pierwotne suszu paszowego;

2)

oznaczenie rodzaju suszu;

3)

dane identyfikacyjne partii suszu paszowego, z której zostały pobrane próbki pierwotne;

4)

masę, w tonach, partii suszu paszowego oraz rodzaj i liczbę opakowań, z których zostały

pobrane próbki pierwotne;

5)

określenie sposobu pobrania próbek pierwotnych suszu paszowego;

6)

miejsce, datę i godzinę pobrania próbek pierwotnych suszu paszowego;

7)

masę jednostkową próbki końcowej;

8)

dane identyfikacyjne próbki końcowej suszu paszowego;

9)

rodzaj opakowania próbki końcowej suszu paszowego oraz sposób jej zabezpieczenia;

10)

imię i nazwisko oraz podpis osoby pobierającej próbki pierwotne lub osoby, która utworzyła

próbkę końcową suszu paszowego;

11)

imiona i nazwiska oraz podpisy osób, które były obecne przy pobraniu próbek pierwotnych

lub utworzeniu próbki końcowej.

3.

Próbki końcowe suszu paszowego i protokół z pobrania próbek przekazuje się do laboratorium

wybranego przez podmiot, który zlecił wykonanie oznaczeń, o których mowa w art. 10

ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia Komisji 382/2005.

1.

Przepakowywanie chmielu albo produktów chmielowych, na które został wydany certyfikat,

może odbywać się wyłącznie pod nadzorem inspektora.

2.

Po przepakowaniu każde opakowanie powinno być oznakowane w sposób, o którym mowa w

art. 33 ust. 1 pkt 2 lub art. 36 ust. 2. W certyfikacie inspektor wpisuje informację

o zmianie opakowania i oznakowaniu opakowań.

3.

W przypadku podziału partii chmielu lub produktu chmielowego, na którą wydano certyfikat

albo świadectwo równoważności, sprzedawca dołącza do każdej części tej partii fakturę

lub inny dokument handlowy, w którym umieszcza zgodne z certyfikatem albo świadectwem

równoważności informacje o

1)

dla chmielu

a)

określeniu towaru,

b)

masie netto,

c)

kraju i rejonie uprawy,

d)

roku zbioru,

e)

nazwie odmiany,

f)

numerze certyfikatu albo świadectwa równoważności i nazwie jednostki, która go wydała,

2)

dla produktu chmielowego

a)

informacje, o których mowa w pkt 1,

b)

miejscu i dacie wytworzenia.

W dokumentach potwierdzających zbycie suszu paszowego - wystawianych przez przedsiębiorstwo

przetwórcze albo podmiot, o którym mowa w art. 27 ust. 1 rozporządzenia Komisji 382/2005,

odbierający susz paszowy w stanie niezmienionym od wywozu poza teren przedsiębiorstwa

przetwórczego - wpisuje się numer partii suszu paszowego objętego wnioskiem o przyznanie

pomocy, nadany przez przedsiębiorstwo przetwórcze.

1.

Prezes Agencji

1)

przekazuje ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych i Komisji Europejskiej informacje

a)

o których mowa w art. 33 ust. 1 i 2 lit. a-d i lit. f rozporządzenia Komisji 382/2005,

oraz

b)

o zbiorczym bilansie zużycia energii użytej do produkcji pasz poddanych dehydratacji,

sporządzonym zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia Komisji 382/2005;

2)

przeprowadza kontrolę, o której mowa w art. 34 ust. 1 lit. b rozporządzenia Komisji

382/2005.

2.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych przekazuje Komisji Europejskiej informacje

1)

o ewolucji powierzchni przeznaczonych pod uprawę roślin motylkowych i innych pasz

zielonych, zgodnie z załącznikiem nr II do rozporządzenia Komisji 382/2005;

2)

określone w art. 33 ust. 2 lit. g rozporządzenia Komisji 382/2005.

1.

W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej Prezes Agencji wydaje decyzje w

sprawach

1)

udzielenia głównemu przetwórcy w rozumieniu art. 91 ust. 2 rozporządzenia nr 1234/2007,

zwanemu dalej „głównym przetwórcą”, upoważnienia, o którym mowa w art. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 507/2008 z dnia 6 czerwca 2008 r. ustanawiającego

szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1673/2000 w sprawie wspólnej

organizacji rynków lnu i konopi uprawianych na włókno

(Dz. Urz. UE L 149 z 07.06.2008, str. 38), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 507/2008”, jeżeli są spełnione warunki określone

w art. 91 ust. 1 rozporządzenia nr 1234/2007;

2)

cofnięcia głównemu przetwórcy upoważnienia, o którym mowa w art. 3 rozporządzenia

nr 507/2008 - w przypadku określonym w art. 14 ust. 1 rozporządzenia nr 507/2008;

3)

udzielenia zgody na czyszczenie krótkiego włókna lnianego, jeżeli są spełnione warunki

określone w art. 3 ust. 4 rozporządzenia nr 507/2008;

4)

przyznawania pomocy z tytułu przetwórstwa słomy lnianej na długie włókno oraz słomy

lnianej na krótkie włókno i słomy konopnej na włókno, o której mowa w art. 91 ust.

1 rozporządzenia nr 1234/2007, zwanej dalej „pomocą do przetwórstwa”, w tym obniżenia

kwoty pomocy do przetwórstwa zgodnie z art. 14 ust. 3 rozporządzenia nr 507/2008.

2.

Wniosek o udzielenie upoważnienia, o którym mowa w art. 3 rozporządzenia nr 507/2008,

składa się na formularzach opracowanych przez Agencję i udostępnionych na stronie

internetowej administrowanej przez Agencję, w terminie do dnia 30 czerwca danego roku

gospodarczego.

3.

Do wniosku dołącza się dokument potwierdzający tytuł prawny wnioskodawcy do obiektów,

w których ma być prowadzona zamierzona działalność.

1.

Prezes Agencji przeprowadza kontrole, o których mowa w art. 13 rozporządzenia nr 507/2008,

na podstawie analizy ryzyka oraz zgodnie z rocznym planem kontroli.

2.

Do kontroli, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy o Agencji Rynku

Rolnego i organizacji niektórych rynków rolnych dotyczące czynności sprawdzających.

Prezes Agencji

1)

jest organem właściwym w sprawie przyjmowania informacji i dokumentów określonych

w art. 3 ust. 4 akapit czwarty, art. 6 oraz art. 9 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 507/2008;

2)

może żądać dostarczenia przez upoważnionego głównego przetwórcę i osobę traktowaną

jako przetwórca w rozumieniu art. 2 lit. a rozporządzenia nr 507/2008 kopii dokumentów,

o których mowa w art. 6 ust. 1 lit. a rozporządzenia nr 507/2008.

1.

Upoważniony główny przetwórca powiadamia Prezesa Agencji o każdej zmianie w zakresie

informacji określonych w art. 3 ust. 1 rozporządzenia nr 507/2008, w terminie 10 dni

od dnia jej wystąpienia.

2.

Upoważniony główny przetwórca albo osoba traktowana jako przetwórca, ubiegając się

o przyznanie pomocy do przetwórstwa, składa do Prezesa Agencji wniosek oraz deklaracje,

o których mowa w art. 6 ust. 2 rozporządzenia nr 507/2008, na formularzach opracowanych

przez Agencję i udostępnionych na stronie internetowej administrowanej przez Agencję.

3.

Do deklaracji, o których mowa w art. 6 ust. 2 rozporządzenia nr 507/2008

1)

upoważniony główny przetwórca, ubiegający się o przyznanie pomocy do przetwórstwa,

dołącza informację o masie sprzedanego włókna lnianego albo konopnego zawierającą

ceny jego sprzedaży;

2)

osoba traktowana jako przetwórca, ubiegająca się o przyznanie pomocy do przetwórstwa,

dołącza

a)

informację zawierającą

-

imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres upoważnionego

głównego przetwórcy, który przetworzył partie słomy lnianej albo konopnej na podstawie

umowy z osobą traktowaną jako przetwórca,

-

numer umowy, o której mowa w tiret pierwsze,

-

daty dostaw poszczególnych partii słomy lnianej albo konopnej,

-

masę w tonach słomy lnianej albo konopnej dostarczonej do przetworzenia,

-

masę uzyskanego włókna z podziałem na jego rodzaje,

b)

kopię dokumentu, o którym mowa w art. 6 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia nr 507/2008,

przekazanego osobie traktowanej jako przetwórca przez upoważnionego głównego przetwórcę,

c)

kopie faktur potwierdzających sprzedaż długiego włókna lnianego, krótkiego włókna

lnianego albo włókna konopnego.

4.

Upoważniony główny przetwórca ubiegający się o przyznanie pomocy do przetwórstwa,

po zakończeniu przetwarzania słomy lnianej lub konopnej zebranej w danym roku kalendarzowym,

i osoba traktowana jako przetwórca, po sprzedaniu włókna uzyskanego ze słomy zebranej

w danym roku kalendarzowym, w terminie 30 dni od dnia zakończenia tych czynności,

przekazują Prezesowi Agencji informacje o masie poszczególnych rodzajów uzyskanego

włókna na formularzu opracowanym przez Agencję i udostępnionym na stronie internetowej

administrowanej przez Agencję, zawierającym

1)

numer umowy, o której mowa w art. 91 ust. 1 rozporządzenia nr 1234/2007;

2)

powierzchnię oraz numer działki ewidencyjnej i oznaczenie działki rolnej w rozumieniu

przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, z której pochodzi

słoma lniana albo konopna, z której uzyskano to włókno.

1.

Osoba poddająca czyszczeniu krótkie włókno lniane sporządza, oprócz dokumentów wymienionych

w art. 3 ust. 4 akapit czwarty rozporządzenia nr 507/2008, protokół z czyszczenia

krótkiego włókna lnianego zawierający w szczególności

1)

imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres poddającego

czyszczeniu krótkie włókno lniane;

2)

numer i datę jego sporządzenia;

3)

imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres upoważnionego

głównego przetwórcy;

4)

datę rozpoczęcia i zakończenia czyszczenia krótkiego włókna lnianego, z podziałem

na poszczególne dni;

5)

określenie w tonach masy nieoczyszczonego i oczyszczonego krótkiego włókna lnianego;

6)

datę i podpis osoby sporządzającej protokół.

2.

Osoba poddająca czyszczeniu krótkie włókno lniane przekazuje upoważnionemu głównemu

przetwórcy kopię protokołu, o którym mowa w ust. 1.

3.

Upoważniony główny przetwórca przekazuje Prezesowi Agencji informację o zamiarze

1)

skierowania partii długiego i krótkiego włókna lnianego lub włókna konopnego do dalszego

przerobu lub sprzedaży albo

2)

przekazania długiego i krótkiego włókna lnianego lub włókna konopnego osobie traktowanej

jako przetwórca

- co najmniej na jeden dzień roboczy przed wykonaniem tych czynności.

4.

Upoważniony główny przetwórca i osoba traktowana jako przetwórca dokonują oznaczenia

zawartości zanieczyszczeń w każdej uzyskanej przez nich partii krótkiego włókna lnianego

lub włókna konopnego, która będzie stanowiła dla nich podstawę do ubiegania się o

przyznanie pomocy, stosując metodę oznaczania zawartości zanieczyszczeń określoną

w przepisach wydanych na podstawie art. 39f pkt 1 lit. b.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w drodze rozporządzenia

1)

określi

a)

dla każdego roku gospodarczego współczynnik ilościowy, o którym mowa w art. 8 ust.

3 rozporządzenia nr 507/2008, mając na względzie przyznane Rzeczypospolitej Polskiej

wielkości krajowej gwarantowanej ilości długiego włókna lnianego oraz krajowej gwarantowanej

ilości krótkiego włókna lnianego i włókna konopnego określonych w rozporządzeniu nr

1234/2007 w załączniku XI w części A oraz wielkość powierzchni upraw lnu lub konopi

włóknistych objętych pomocą,

b)

metodę oznaczania procentowej zawartości zanieczyszczeń krótkiego włókna lnianego

lub włókna konopnego, mając na względzie potrzebę ujednolicenia sposobu określania

procentowej zawartości zanieczyszczeń,

c)

wyższy niż 7,5% poziom procentowej zawartości zanieczyszczeń krótkiego włókna lnianego

lub włókna konopnego, do uzyskania której przysługuje upoważnionemu głównemu przetwórcy

albo osobie traktowanej jako przetwórca pomoc do przetwórstwa w zakresie określonym

w art. 92 ust. 1 lit. a i b rozporządzenia nr 1234/2007, mając na względzie zapotrzebowanie

na krótkie włókno lniane lub włókno konopne;

2)

może określić

a)

ilości długiego włókna lnianego, które przenosi się z krajowej gwarantowanej ilości

długiego włókna lnianego do krajowej gwarantowanej ilości krótkiego włókna lnianego

i włókna konopnego przy zastosowaniu przelicznika, o którym mowa w art. 94 ust. 3

akapit drugi rozporządzenia nr 1234/2007, mając na względzie pełne wykorzystanie przyznanych

Rzeczypospolitej Polskiej krajowych gwarantowanych ilości włókna,

b)

ilości krótkiego włókna lnianego lub włókna konopnego, które przenosi się z krajowej

gwarantowanej ilości krótkiego włókna lnianego i włókna konopnego do krajowej gwarantowanej

ilości długiego włókna lnianego przy zastosowaniu przelicznika, o którym mowa w art.

94 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia nr 1234/2007, mając na względzie pełne wykorzystanie

przyznanych Rzeczypospolitej Polskiej krajowych gwarantowanych ilości włókna.

1.

Prezes Agencji pozyskuje, gromadzi i opracowuje dane oraz na ich podstawie sporządza

informacje określone w art. 15 rozporządzenia nr 507/2008 i przekazuje je ministrowi

właściwemu do spraw rynków rolnych.

2.

Informacje, o których mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw rynków rolnych przekazuje

Komisji Europejskiej.

1.

Kto wprowadza do obrotu chmiel lub produkty chmielowe bez certyfikatu albo świadectwa

równoważności, podlega karze grzywny.

2

Kto, będąc upoważnionym do reprezentowania grupy producentów chmielu, wbrew obowiązkowi

określonemu w art. 23 ust. 3, nie przekazuje Głównemu Inspektorowi informacji o ponoszonym

przez

1)

producenta chmielu średnim koszcie wstępnego przygotowania 1 kg chmielu,

2)

grupę producentów chmielu

a)

średnim koszcie składowania 1 kg chmielu,

b)

średnim koszcie w związku ze sprzedażą 1 kg chmielu

- podlega karze grzywny.

3.

(uchylony).

4.

Kto

1

działając w imieniu lub interesie organizacji producentów lub zrzeszenia organizacji

producentów, wbrew obowiązkowi określonemu w art. 13 ust. 1

a)

pkt 1 - nie przekazuje informacji o ilości owoców i warzyw nieprzeznaczonych do sprzedaży

w poprzednich miesiącach roku handlowego, w rozbiciu na gatunki,

b)

pkt 4 - nie przekazuje informacji o szacunkowych kwotach wkładu Unii Europejskiej

oraz wkładów członków organizacji lub samej organizacji do funduszu operacyjnego,

2

będąc upoważnionym do reprezentowania browaru, wbrew obowiązkowi określonemu w art. 20 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1850/2006 z dnia 14 grudnia 2006 r.

ustanawiającego szczegółowe zasady certyfikacji chmielu i produktów chmielowych

(Dz. Urz. UE L 355 z 15.12.2006, str. 72), nie przekazuje informacji o chmielu zebranym z plantacji należących do browaru i

zużytym przez ten browar w stanie świeżym lub po przetworzeniu,

3

będąc producentem chmielu nienależącym do grupy producentów chmielu albo będąc upoważnionym

do reprezentowania grupy producentów chmielu, wbrew obowiązkom określonym w art. 3 lub art. 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1557/2006 z dnia 18 października

2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr

1952/2005 w odniesieniu do rejestracji umów i przekazywania danych odnoszących się

do chmielu

(Dz. Urz. UE L 288 z 19.10.2006, str. 18), nie przekazuje kopii umów zawartych z wyprzedzeniem lub kopii faktur potwierdzających

przeniesienie własności chmielu,

4

będąc producentem chmielu nienależącym do grupy producentów chmielu albo będąc upoważnionym

do reprezentowania grupy producentów chmielu, przekazuje wojewódzkiemu inspektorowi,

właściwemu ze względu na miejsce położenia uprawy chmielu, nieprawdziwe dane w zgłoszeniu

powierzchni uprawy chmielu, o którym mowa w art. 20 ust. 1 pkt 4 lit. d,

5)

będąc producentem chmielu przekazuje wojewódzkiemu inspektorowi, właściwemu ze względu

na miejsce położenia uprawy chmielu, nieprawdziwe dane w deklaracji, o której mowa

w art. 3 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1850/2006 z dnia 14 grudnia 2006 r. ustanawiającego

szczegółowe zasady certyfikacji chmielu i produktów chmielowych

(Dz. Urz. UE L 355 z 15.12.2006, str. 72), dołączanej do chmielu nieprzygotowanego zgłoszonego do certyfikacji,

6)

wykonując działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania produktów chmielowych, wbrew

obowiązkowi określonemu w art. 23 ust. 4, nie przekazuje informacji o średniej zawartości

alfa-kwasów w chmielu

- podlega karze grzywny. 4a.

4b.

Kto

1)

udaremnia lub utrudnia wojewódzkiemu inspektorowi przeprowadzenie kontroli jakości

handlowej owoców i warzyw wprowadzanych do obrotu albo kontroli składowania lub transportowania

tych artykułów,

2

nie przekazuje wojewódzkiemu inspektorowi informacji określonych w art. 17 ust. 1,

4 lub 5 lub przekazuje je niezgodnie z tymi przepisami,

3)

(uchylony),

4)

(uchylony),

4a)

(uchylony),

5)

(uchylony),

6)

(uchylony)

- podlega karze grzywny.

5

Orzekanie w sprawach, o których mowa w ust. 1 i 2 oraz 4-4b, następuje w trybie przepisów

Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.

W ustawie z dnia 29 listopada 2000 r. o organizacji rynków owoców i warzyw, rynku chmielu,

rynku tytoniu oraz rynku suszu paszowego

(Dz. U. z 2001 r. Nr 3, poz. 19 oraz z 2002 r. Nr 238, poz. 2019) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2 pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

świadectwo równoważności - świadectwo potwierdzające spełnianie przez importowany

chmiel lub produkt chmielowy minimalnych wymagań jakościowych obowiązujących w Rzeczypospolitej

Polskiej, wydane przez kraj pochodzenia,

”

;

2)

w art. 3 uchyla się pkt 2 i 3;

3)

uchyla się art. 4;

4)

w art. 5 w ust. 1

a)

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

łączna wartość produktów wytworzonych przez członków grupy i sprzedanych w okresie

roku poprzedzającego złożenie wniosku wynosi co najmniej równowartość 100 tys. euro,

”

,

b)

w pkt 3 uchyla się lit. a;

5)

uchyla się art. 9-21;

6)

w art. 22 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

łączna wartość produktów wytworzonych przez członków grupy i sprzedanych w okresie

roku poprzedzającego złożenie wniosku wynosi co najmniej równowartość 50 tys. euro,

”

;

7)

uchyla się art. 23 i art. 26;

8)

w art. 24 w ust. 2

a)

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

realizacji planu działania, o którym mowa w art. 22 ust. 1 pkt 3,

”

,

b)

uchyla się pkt 2;

9)

w art. 37 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Na chmiel uzyskany w wyniku mieszania wydaje się certyfikat.

”

;

10)

art. 38 otrzymuje brzmienie

„

Art. 38.

1.

Przepakowywanie chmielu albo produktów chmielowych, na które został wydany certyfikat,

może odbywać się wyłącznie pod nadzorem inspektora.

2.

Po przepakowaniu każde opakowanie powinno być oznakowane w sposób, o którym mowa w

art. 33 ust. 1 pkt 2 lub art. 36 ust. 2. W certyfikacie inspektor wpisuje informację

o zmianie opakowania i oznakowaniu opakowań.

3.

W przypadku podziału partii chmielu lub produktu chmielowego, na którą wydano certyfikat

albo świadectwo równoważności, sprzedawca dołącza do każdej części tej partii fakturę

lub inny dokument handlowy, w którym umieszcza zgodne z certyfikatem albo świadectwem

równoważności informacje o

1)

dla chmielu

a)

określeniu towaru,

b)

masie netto,

c)

kraju i rejonie uprawy,

d)

roku zbioru,

e)

nazwie odmiany,

f)

numerze certyfikatu albo świadectwa równoważności i nazwie jednostki, która go wydała,

2)

dla produktu chmielowego

a)

informacje, o których mowa w pkt 1,

b)

miejscu i dacie wytworzenia.

”

;

11)

w art. 39

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Inspektor prowadzi ewidencję umów kontraktacji zawartych między producentem chmielu

lub grupą producentów chmielu utworzoną na podstawie przepisów o grupach producentów

rolnych i ich związkach a nabywcą chmielu i innych umów potwierdzających przeniesienie

własności chmielu oraz ewidencję ilości dostarczonego chmielu.

”

,

b)

w ust. 3 uchyla się pkt 6;

12)

w art. 40 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Kopie pozostałych umów potwierdzających przeniesienie własności chmielu producent

chmielu lub grupa producentów chmielu przekazuje inspektorowi po dostarczeniu chmielu

nabywcy, nie później jednak niż do dnia 31 stycznia każdego roku.

”

;

13)

art. 44 i 45 otrzymują brzmienie

„

Art. 44.

1.

Wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wstępnego przetwarzania surowca tytoniowego

wymaga zezwolenia wydanego w drodze decyzji przez Prezesa Agencji Rynku Rolnego.

2.

Zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, nie udziela się grupom producentów tytoniu i ich

związkom utworzonym na podstawie przepisów o grupach producentów rolnych i ich związkach.

3.

Zezwolenie na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wstępnego przetwarzania

surowca tytoniowego wydaje się, jeżeli wnioskodawca dysponuje pomieszczeniami i urządzeniami

technicznymi zapewniającymi uzyskanie stabilnego produktu nadającego się do przechowywania

i dalszego przetwarzania.

4.

Wniosek o wydanie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, poza informacjami określonymi

w przepisach o działalności gospodarczej, zawiera informacje o

1)

zdolnościach produkcyjnych w zakresie wstępnego przetwarzania surowca tytoniowego,

2)

urządzeniach technicznych i ich rozmieszczeniu w pomieszczeniach służących do odbioru

i klasyfikacji surowca tytoniowego oraz wstępnego przetwarzania surowca tytoniowego.

5.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 4, dołącza się

1)

dokument potwierdzający tytuł prawny wnioskodawcy do nieruchomości, w których ma być

prowadzona zamierzona działalność,

2)

zaświadczenie komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej, państwowego

powiatowego inspektora sanitarnego i wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska stwierdzające,

że obiekty przeznaczone do prowadzenia zamierzonej działalności gospodarczej spełniają

wymagania określone w przepisach o ochronie przeciwpożarowej, sanitarnych i o ochronie

środowiska.

Art. 45.

1.

Prezes Agencji Rynku Rolnego może cofnąć, w drodze decyzji, zezwolenie, o którym mowa

w art. 44 ust. 1, w przypadku gdy przedsiębiorca

1)

nie dokonał płatności za dostarczony surowiec tytoniowy w terminie określonym w umowie

kontraktacji,

2)

przestał spełniać warunki, o których mowa w art. 44 ust. 3.

2.

W przypadku cofnięcia zezwolenia z powodu przekroczenia określonego w umowie kontraktacji

terminu płatności za dostarczony surowiec tytoniowy ponowne zezwolenie w takim samym

zakresie może być wydane nie wcześniej niż po upływie

1)

roku - jeżeli termin płatności został przekroczony o 30 dni, ale nie więcej niż do

60 dni,

2)

2 lat - jeżeli termin płatności został przekroczony o 60 dni, ale nie więcej niż do

90 dni,

3)

3 lat - jeżeli termin płatności został przekroczony o 90 i więcej dni.

”

;

14)

uchyla się art. 46-52 i art. 56.

(pominięte).

W ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych

(Dz. U. z 2001 r. Nr 5, poz. 44, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2 dodaje się pkt 5 w brzmieniu

„

5)

owoców i warzyw, których wymagania jakości handlowej określają przepisy Unii Europejskiej.

”

;

2)

w art. 23 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Kontrole jakości handlowej owoców i warzyw wyprodukowanych i dostarczonych w danym

roku gospodarczym przetwórcom, w rozumieniu przepisów o organizacji rynku przetworów

owocowych i warzywnych, prowadzone są na podstawie planu kontroli uzgodnionego z Prezesem

Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, na wniosek dyrektora oddziału regionalnego

Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa właściwego ze względu na siedzibę

przetwórcy lub organizacji producentów.

”

;

3)

w art. 28 dodaje się ust. 8 w brzmieniu

„

8.

Protokoły z kontroli, o których mowa w art. 23 ust. 3, przekazuje się Agencji Restrukturyzacji

i Modernizacji Rolnictwa, w terminie 7 dni od dnia podpisania protokołu kontroli.

”

.

W ustawie z dnia 27 lipca 2002 r. o organizacji rynku przetworów owocowych i warzywnych

(Dz. U. Nr 150, poz. 1238) w załączniku w części „Objaśnienia” w pkt 8 wyrazy „nie mniejszą niż 12%” zastępuje

się wyrazami „mniejszą niż 12%”.

1.

Wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wstępnego przetwarzania surowca tytoniowego

wymaga zezwolenia wydanego w drodze decyzji przez Prezesa Agencji Rynku Rolnego.

2.

Zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, nie udziela się grupom producentów tytoniu i ich

związkom utworzonym na podstawie przepisów o grupach producentów rolnych i ich związkach.

3.

Zezwolenie na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wstępnego przetwarzania

surowca tytoniowego wydaje się, jeżeli wnioskodawca dysponuje pomieszczeniami i urządzeniami

technicznymi zapewniającymi uzyskanie stabilnego produktu nadającego się do przechowywania

i dalszego przetwarzania.

4.

Wniosek o wydanie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, poza informacjami określonymi

w przepisach o działalności gospodarczej, zawiera informacje o

1)

zdolnościach produkcyjnych w zakresie wstępnego przetwarzania surowca tytoniowego,

2)

urządzeniach technicznych i ich rozmieszczeniu w pomieszczeniach służących do odbioru

i klasyfikacji surowca tytoniowego oraz wstępnego przetwarzania surowca tytoniowego.

5.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 4, dołącza się

1)

dokument potwierdzający tytuł prawny wnioskodawcy do nieruchomości, w których ma być

prowadzona zamierzona działalność,

2)

zaświadczenie komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej, państwowego

powiatowego inspektora sanitarnego i wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska stwierdzające,

że obiekty przeznaczone do prowadzenia zamierzonej działalności gospodarczej spełniają

wymagania określone w przepisach o ochronie przeciwpożarowej, sanitarnych i o ochronie

środowiska.

W 2004 r. do kwotowania produkcji surowca tytoniowego oraz do rejonizacji upraw tytoniu

stosuje się zasady określone w art. 45-50.

(pominięte).

1.

Prezes Agencji Rynku Rolnego może cofnąć, w drodze decyzji, zezwolenie, o którym mowa

w art. 44 ust. 1, w przypadku gdy przedsiębiorca

1)

nie dokonał płatności za dostarczony surowiec tytoniowy w terminie określonym w umowie

kontraktacji,

2)

przestał spełniać warunki, o których mowa w art. 44 ust. 3.

2.

W przypadku cofnięcia zezwolenia z powodu przekroczenia określonego w umowie kontraktacji

terminu płatności za dostarczony surowiec tytoniowy ponowne zezwolenie w takim samym

zakresie może być wydane nie wcześniej niż po upływie

1)

roku - jeżeli termin płatności został przekroczony o 30 dni, ale nie więcej niż do

60 dni,

2)

2 lat - jeżeli termin płatności został przekroczony o 60 dni, ale nie więcej niż do

90 dni,

3)

3 lat - jeżeli termin płatności został przekroczony o 90 i więcej dni.

1.

Wprowadza się kwotowanie produkcji surowca tytoniowego na 2004 r.

2.

Krajowa kwota produkcji surowca tytoniowego, w podziale na grupy użytkowe tytoniu,

wynosi

1)

22 200 t tytoniu jasnego - odmian typu Virginia;

2)

12 633 t tytoniu jasnego - odmian typu Burley;

3)

1 867 t tytoniu ciemnego suszonego powietrzem;

4)

1 233 t tytoniu ciemnego suszonego powietrzem z możliwością dosuszenia i wędzenia.

1.

Prezes Agencji w ramach kwoty, o której mowa w art. 45 ust. 2, przyznaje, na wniosek,

w drodze decyzji, kwotę produkcji surowca tytoniowego z podziałem na grupy użytkowe

tytoniu

1)

producentom surowca tytoniowego posiadającym gospodarstwo rolne, zwanym dalej „producentami”,

lub

2)

grupom producentów tytoniu, z podziałem na poszczególnych członków.

2.

Ustalenie wielkości kwoty produkcji surowca tytoniowego dla producentów lub grup producentów

tytoniu, z zastrzeżeniem ust. 3, następuje przez podział kwoty, o której mowa w art.

45 ust. 2, proporcjonalnie do średniej ilości surowca tytoniowego dostarczonego przetwórcom

przez każdego producenta lub grupę producentów tytoniu w okresie 3 lat poprzedzających

ostatni zbiór, a w przypadku producentów, którzy uprawiali tytoń na podstawie limitu

otrzymanego na 2003 r. i nie uprawiali tytoniu w latach 2000-2002, proporcjonalnie

do ilości surowca tytoniowego będącego przedmiotem umowy kontraktacji ze zbiorów 2003 r.

3.

Przy ustalaniu wielkości kwoty produkcji surowca tytoniowego uwzględnia się masę surowca

tytoniowego, której producent nie zebrał w wyniku wystąpienia wyjątkowych okoliczności.

4.

Wniosek o przyznanie kwoty produkcji surowca tytoniowego zawiera

1)

imię, nazwisko, określenie miejsca zamieszkania i adres albo nazwę, określenie siedziby

i adres wnioskodawcy;

2)

numer identyfikacji podatkowej (NIP) i numer rachunku bankowego wnioskodawcy;

3)

numer REGON, w przypadku gdy wnioskodawcą jest osoba prawna;

4)

numer identyfikacyjny wnioskodawcy nadany na podstawie przepisów o krajowym systemie

ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie

płatności;

5)

określenie ilości surowca tytoniowego w poszczególnych grupach odmian, której dotyczy

wniosek;

6)

informację o rejonie i wielkości powierzchni uprawy oraz określenie miejsca położenia

plantacji, na której uprawiany jest tytoń;

7)

informację o ilości surowca tytoniowego dostarczonego przetwórcom ze zbiorów z 3 lat

poprzedzających ostatni zbiór, z podziałem na grupy użytkowe tytoniu w przypadku producentów

uprawiających tytoń w latach 2000-2002;

8)

informację o wystąpieniu wyjątkowych okoliczności, których skutkiem było obniżenie

produkcji surowca tytoniowego w danym roku w okresie, który stanowi podstawę do wyliczenia

kwoty produkcji surowca tytoniowego;

9)

listę producentów wraz z informacjami, o których mowa w pkt 1-8, jeżeli wnioskodawcą

jest grupa producentów tytoniu.

5.

Wniosek składa się do dnia 20 stycznia 2004 r.

6.

Do wniosku dołącza się dokumenty potwierdzające informacje, o których mowa w ust.

4 pkt 7 i 8.

7.

Decyzję w sprawie przyznania kwoty produkcji surowca tytoniowego producentowi lub

grupie producentów tytoniu wydaje się do dnia 10 marca 2004 r.

1.

Producenci mogą zbywać między sobą prawa do przyznanych kwot produkcji surowca tytoniowego

lub ich części, nie później niż do dnia 14 marca 2004 r., jeżeli

1)

na uprawę tytoniu objętego kwotą nie została zawarta umowa kontraktacji lub umowa

na uprawę;

2)

nabywca prawa do kwoty posiada już kwotę na daną grupę użytkową tytoniu;

3)

zbywana część kwoty jest nie mniejsza niż 100 kg;

4)

grupa producentów tytoniu wyraziła zgodę na zbycie kwoty lub jej części przez członka

grupy nabywcy niebędącemu członkiem tej grupy.

2.

O zbyciu kwoty produkcji surowca tytoniowego lub jej części zbywca zawiadamia niezwłocznie

na piśmie Prezesa Agencji, nie później jednak niż do dnia 20 marca 2004 r., dołączając

1)

oryginały decyzji, o których mowa w art. 46 ust. 7, wydanych producentowi i nabywcy;

2)

kopię umowy o zbyciu prawa do przyznanych kwot zawartej między zbywcą a nabywcą;

3)

dokument potwierdzający zgodę grupy, o której mowa w ust. 1 pkt 4.

3.

Prezes Agencji, w drodze decyzji, przyznaje zbywcy i nabywcy nowe kwoty produkcji

surowca tytoniowego do dnia 26 marca 2004 r.

„1. Dotychczasowe przepisy wykonawcze, wydane na podstawie art. 35a ust. 4 ustawy

zmienianej w art. 7, art. 31 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 8, art. 8 ust. 4 i art.

43 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 11, art. 13 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 15,

art. 8 ust. 8, art. 24b i art. 34 ust. 1 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 16, art. 12

ust. 11 ustawy zmienianej w art. 18, art. 7 ust. 11 i art. 31 ust. 10 ustawy zmienianej

w art. 28, zachowują moc do czasu wejścia w życie nowych przepisów, wydanych na podstawie

art. 35a ust. 4 ustawy zmienianej w art. 7, art. 31 ust. 2 ustawy zmienianej w art.

8, art. 8 ust. 4 i art. 43 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 11, art. 13 ust. 2 ustawy

zmienianej w art. 15, art. 8 ust. 8, art. 24b i art. 34 ust. 1 pkt 1 ustawy zmienianej

w art. 16, art. 12 ust. 11 ustawy zmienianej w art. 18, art. 7 ust. 11 i art. 31 ust.

10 ustawy zmienianej w art. 28, nie dłużej jednak niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy.

1.

Uprawa tytoniu jest prowadzona wyłącznie w rejonach uprawy, na podstawie

1)

umowy na uprawę zawartej między grupą producentów tytoniu a przetwórcą oraz umowy

kontraktacji zawartej między producentem a grupą producentów tytoniu, po wydaniu decyzji,

o której mowa w art. 46 ust. 7;

2)

umowy na uprawę zawartej po wydaniu decyzji, o której mowa w art. 46 ust. 7, między

producentem niebędącym członkiem grupy producentów tytoniu a przetwórcą.

2.

Umowa kontraktacji lub umowa na uprawę są zawierane oddzielnie dla każdej z grup użytkowych

tytoniu, na okres nie dłuższy niż jeden cykl produkcyjny.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2006 r., z wyjątkiem

1)

art. 35, art. 37, art. 38 ust. 3, art. 42, art. 45, art. 46 i art. 47 ust. 3, które

wchodzą w życie z dniem ogłoszenia;

1a)

art. 17 pkt 2, art. 22, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2007 r.;

2)

art. 19, art. 20 oraz art. 21, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2008 r.

1.

Umowa na uprawę określa w szczególności

1)

grupę użytkową tytoniu;

2)

cenę i ilość surowca tytoniowego przewidzianą do dostarczenia;

3)

wielkość kwoty produkcji surowca tytoniowego ustaloną w decyzji, o której mowa w art.

46 ust. 7;

4)

rejon i wielkość powierzchni uprawy tytoniu oraz miejsce położenia plantacji, na których

uprawia się tytoń;

5)

minimalne wymagania co do jakości surowca tytoniowego, uzgodnione między stronami

umowy;

6)

termin płatności za dostarczony surowiec tytoniowy, nie dłuższy niż miesiąc, licząc

od dnia dostarczenia;

7)

listę producentów wraz z informacjami, o których mowa w pkt 1, 3 i 4, jeżeli umowa

została zawarta z grupą producentów tytoniu.

2.

Umowa kontraktacji zawiera w szczególności postanowienia, o których mowa w ust. 1

pkt 1-6.

3.

Umowę kontraktacji oraz umowę na uprawę zawiera się do dnia 31 marca 2004 r. Kopię

umowy na uprawę producent lub grupa producentów tytoniu przekazuje Prezesowi Agencji,

w terminie 10 dni od dnia jej zawarcia.

1.

W przypadku niezawarcia umowy na uprawę lub w przypadku gdy po jej zawarciu producent

lub grupa producentów tytoniu nie wykorzystała ustalonej kwoty produkcji surowca tytoniowego,

o której mowa w art. 46 ust. 2, niezwłocznie zawiadamia o tym na piśmie Prezesa Agencji.

2.

Po otrzymaniu zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, Prezes Agencji poinformuje grupy

producentów tytoniu, najpóźniej do dnia 15 kwietnia 2004 r., o możliwościach uzyskania

dodatkowych kwot produkcji surowca tytoniowego.

3.

Dodatkową kwotę produkcji surowca tytoniowego mogą otrzymać tylko grupy producentów

tytoniu.

4.

Wniosek o wydanie decyzji o przyznaniu dodatkowej kwoty produkcji surowca tytoniowego

można składać do dnia 25 kwietnia 2004 r. Przepis art. 46 ust. 4 stosuje się odpowiednio.

5.

Decyzję, o której mowa w ust. 4, wydaje się do dnia 10 maja 2004 r.

6.

Grupa producentów tytoniu, która otrzymała decyzję o przyznaniu dodatkowej kwoty produkcji

surowca tytoniowego, zawiera umowę na uprawę oraz umowy kontraktacji do dnia 30 maja

2004 r. i w terminie 10 dni od dnia zawarcia umowy na uprawę przekazuje jej kopię

Prezesowi Agencji. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

1.

Przedsiębiorcy, którzy przed dniem 1 stycznia 2004 r. uzyskali zezwolenie na wykonywanie

działalności gospodarczej w zakresie wstępnego przetwarzania surowca tytoniowego na

podstawie dotychczasowych przepisów, tracą prawo do wykonywania tej działalności,

jeżeli do dnia 20 stycznia 2004 r. nie złożą do Prezesa Agencji wniosku o wydanie

zezwolenia na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wstępnego przetwarzania

surowca tytoniowego.

2.

Przepis ust. 1 nie dotyczy działalności gospodarczej w zakresie wstępnego przetwarzania

surowca tytoniowego odebranego na podstawie umów kontraktacji zawartych przed dniem

31 marca 2003 r.

3.

Przedsiębiorcy wykonujący działalność gospodarczą w zakresie wstępnego przetwarzania

surowca tytoniowego składają Prezesowi Agencji, do dnia 31 maja 2004 r., sprawozdanie

o ilości skupionego i przetworzonego surowca tytoniowego za okres od dnia 1 stycznia

do dnia 30 kwietnia 2004 r.

4.

Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do przedsiębiorcy, który na podstawie ust.

1 utracił prawo do wykonywania działalności w zakresie wstępnego przetwarzania surowca

tytoniowego.

1.

W 2005 r. kwoty produkcji surowca tytoniowego dla producentów lub grup producentów

tytoniu, w ramach krajowej kwoty produkcji, są przyznawane

1)

w sposób określony w art. 46 ust. 2 i 3, przy czym za okres 3 lat poprzedzających

ostatni zbiór uznaje się lata 2000-2002;

2)

na podstawie dokumentów, o których mowa w art. 46 ust. 4 i 6, złożonych przez producenta

lub grupę producentów tytoniu Prezesowi Agencji, w celu otrzymania kwoty na 2004 r.

2.

Prezes Agencji, w terminie do dnia 28 lutego 2005 r., w drodze decyzji, przyznaje

kwoty, o których mowa w ust. 1, z podziałem na grupy użytkowe tytoniu

1)

producentom lub

2)

grupom producentów tytoniu, z podziałem na poszczególnych członków.

1.

Podmiot zajmujący się produkcją suszu, który zamierza korzystać z dopłaty z tytułu

tej produkcji, przysługującej od dnia 1 maja 2004 r., składają wnioski o zatwierdzenie

przedsiębiorstwa przetwórczego do dyrektora oddziału terenowego Agencji, do dnia 31

stycznia 2004 r.

2.

Wniosek o zatwierdzenie przedsiębiorstwa przetwórczego zawiera

1)

imię i nazwisko albo nazwę oraz oznaczenie miejsca zamieszkania albo siedziby wnioskodawcy

i adres przedsiębiorstwa przetwórczego;

2)

opis przedsiębiorstwa przetwórczego ze wskazaniem punktów wwozu zielonki przeznaczonej

do produkcji suszu oraz punktów wywozu wyprodukowanego suszu, usytuowania magazynów

do przechowywania zielonki, suszu, lokalizacji urządzeń do produkcji suszu;

3)

opis urządzeń technicznych do produkcji suszu, w szczególności opis pieców, młynów

oraz wag, a także określenie godzinowej wydajności ewaporacyjnej oraz temperatury

na wlocie do komory suszenia;

4)

wykazy

a)

dodatków używanych przed suszeniem albo podczas suszenia zielonki,

b)

innych produktów używanych do produkcji suszu,

c)

produktów finalnych;

5)

opis sposobu prowadzenia ewidencji produkcji suszu.

3.

Do wniosku o zatwierdzenie przedsiębiorstwa przetwórczego dołącza się

1)

dokument potwierdzający tytuł prawny wnioskodawcy do obiektów, w których ma być wykonywana

działalność;

2)

zaświadczenie komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej, państwowego

powiatowego inspektora sanitarnego i wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska stwierdzające,

że obiekty spełniają wymagania określone w przepisach o ochronie przeciwpożarowej,

sanitarnych i o ochronie środowiska.

4.

Decyzję w sprawie zatwierdzenia przedsiębiorstwa przetwórczego wydaje się do dnia

31 marca 2004 r., po stwierdzeniu, że

1)

przedsiębiorstwo przetwórcze zapewnia wyprodukowanie suszu o jakości określonej w

ust. 5;

2)

dodatki używane przed suszeniem albo podczas suszenia zielonki oraz inne produkty

używane do produkcji suszu nadają się do tej produkcji i otrzymywania produktów finalnych;

3)

sposób prowadzenia ewidencji, o której mowa w ust. 2 pkt 5, umożliwia uzyskiwanie

dziennego zestawienia ilości zielonki, przeznaczonej do produkcji suszu, wyprodukowanego

z niej suszu, środków wiążących i innych dodatków stosowanych do jego produkcji, przy

czym oddzielnie powinien być ewidencjonowany susz wyprodukowany przez innych przedsiębiorców

wprowadzany na teren przedsiębiorstwa przetwórczego oraz susz własnej produkcji powtórnie

wprowadzany na teren przedsiębiorstwa przetwórczego.

5.

Susz powinien spełniać następujące wymagania jakościowe

1)

jego wilgotność nie powinna być większa niż

a)

12% - w przypadku suszu w postaci mączki, koncentratów białkowych oraz innych produktów

otrzymywanych w wyniku suszenia w suszarniach,

b)

14% - w przypadku suszu w postaci brykietów, granul, balotów i sieczki;

2)

zawartość białka surowego w suchej masie nie powinna być mniejsza niż

a)

15% - w przypadku suszu i innych produktów otrzymywanych w wyniku suszenia zielonki

w suszarniach,

b)

45% - w przypadku koncentratów białkowych.

1.

Podmiot skupujący zielonkę do suszenia i śrutowania zamierzający od dnia 1 maja 2004 r.

sprzedawać zielonkę podmiotowi prowadzącemu zatwierdzone przedsiębiorstwo przetwórcze

składa wniosek o zatwierdzenie do dyrektora oddziału terenowego Agencji, do dnia 31

stycznia 2004 r.

2.

Do wniosku dołącza się dokument urzędowy potwierdzający, że wnioskodawca wykonuje

działalność gospodarczą w zakresie skupu zielonki.

3.

Decyzję w sprawie zatwierdzenia podmiotu skupującego wydaje się do dnia 31 marca 2004 r.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 50 ust. 3 ustawy, o której mowa w art.

41, zachowują moc do czasu wydania przepisów wykonawczych na podstawie art. 32 ust.

1 pkt 1 niniejszej ustawy, nie dłużej jednak niż przez okres roku od dnia wejścia

w życie tej ustawy.

Decyzje wydane na podstawie art. 11 ust. 1, art. 47 i art. 48 ustawy, o której mowa

w art. 41, tracą moc z dniem 1 stycznia 2004 r.

1.

Ilekroć w przepisach odrębnych jest mowa o grupie producentów owoców i warzyw lub

związku grup producentów owoców i warzyw, należy przez to rozumieć odpowiednio organizację

producentów owoców i warzyw lub zrzeszenie organizacji producentów owoców i warzyw.

2.

Wstępnie uznane lub uznane grupy producentów owoców i warzyw wpisane do rejestru na

podstawie ustawy, o której mowa w art. 41, uważa się za wstępnie uznane grupy producentów

owoców i warzyw lub organizacje producentów owoców i warzyw, o których mowa w art.

2 ust. 1 pkt 1 i 3 niniejszej ustawy.

1.

Traci moc ustawa z dnia 29 listopada 2000 r. o organizacji rynku owoców i warzyw, rynku chmielu,

rynku tytoniu oraz rynku suszu paszowego

(Dz. U. z 2001 r. Nr 3, poz. 19, z 2002 r. Nr 238, poz. 2019 oraz z 2003 r. Nr 223, poz. 2221).

2.

Decyzje wydane na podstawie art. 44 ust. 1 ustawy, o której mowa w ust. 1, w brzmieniu

obowiązującym od dnia 1 stycznia 2004 r., zachowują moc.

Ustawa wchodzi w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w

Unii Europejskiej, z wyjątkiem art. 41 i art. 43-56, które wchodzą w życie z dniem

1 stycznia 2004 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w

Unii Europejskiej, z wyjątkiem art. 12 ust. 2, art. 16, art. 17, art. 20-23, art.

43, art. 48, art. 51, art. 52, art. 53 ust. 1 pkt 4 i art. 54-56, które wchodzą w

życie z dniem ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2011 r., z wyjątkiem

1)

art. 36 pkt 3 i 4, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;

2)

art. 44 i art. 103, które wchodzą w życie z dniem 1 października 2011 r.;

3)

art. 20 pkt 1, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie upoważnień zmienianych niniejszą

ustawą zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie

upoważnień w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 maja 2004 r., z wyjątkiem

1)

art. 42, art. 44, art. 70, art. 71 pkt 10, art. 74 pkt 5 i 6, art. 94 pkt 3, art.

97, art. 100, art. 101, art. 103 pkt 17 oraz art. 112, które wchodzą w życie z dniem

30 kwietnia 2004 r.;

2)

art. 85 pkt 7 w zakresie dotyczącym art. 456 ust. 1, który wchodzi w życie z dniem

2 maja 2004 r.