Ustawa z dnia 10 czerwca 2011 r. o zmianie ustawy - Prawo bankowe oraz niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe

(Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 22b ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Jeżeli nie zachodzą przesłanki określone w ust. 3 i 5, przepisu ust. 1 nie stosuje

się do powołania na kolejną kadencję osób wymienionych w ust. 1 oraz do powołania

w skład pierwszego zarządu banku osób zatwierdzonych w zezwoleniu na utworzenie tego

banku.

”

;

2)

w art. 25n ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Jeżeli jest to uzasadnione potrzebą ostrożnego i stabilnego zarządzania bankiem krajowym,

z uwagi na ocenę sytuacji finansowej podmiotu, w tym założyciela banku krajowego,

który uzyskał bezpośrednio lub pośrednio prawo wykonywania głosu na walnym zgromadzeniu

na poziomach określonych w art. 25 ust. 1 albo stał się bezpośrednio lub pośrednio

podmiotem dominującym banku krajowego, lub z uwagi na możliwy wpływ tego podmiotu

na bank, a w szczególności w przypadku stwierdzenia, że podmiot ten nie dochowuje

zobowiązań, o których mowa w art. 25h ust. 3, lub zobowiązań, o których mowa w art.

30 ust. 1b, Komisja Nadzoru Finansowego może, w drodze decyzji, zakazać wykonywania

prawa głosu z akcji banku krajowego posiadanych przez ten podmiot lub wykonywania

uprawnień podmiotu dominującego przysługujących temu podmiotowi. Dokonując oceny,

czy zachodzi przesłanka do wydania tego zakazu, przepisy art. 25h ust. 2 i 3 oraz

art. 30 ust. 1b stosuje się odpowiednio.

”

;

3)

w art. 28 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Do akcji banku krajowego objętych przez założyciela w przypadku, o którym mowa w art.

42a, nie stosuje się przepisów art. 336 § 1 i 2 Kodeksu spółek handlowych.

”

;

4)

w art. 30 po ust. 1a dodaje się ust. 1b w brzmieniu

„

1b.

Dokonując w postępowaniu w sprawie zezwolenia na utworzenie banku oceny spełniania

przez założycieli wymagania, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, Komisja Nadzoru Finansowego

uwzględnia w szczególności złożone w związku z postępowaniem zobowiązania założycieli

dotyczące tworzonego banku lub ostrożnego i stabilnego nim zarządzania.

”

;

5)

w art. 34 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W zezwoleniu na utworzenie banku Komisja Nadzoru Finansowego określa: firmę banku,

jego siedzibę, nazwy (nazwiska) założycieli i obejmowane przez nich akcje, wysokość

kapitału założycielskiego, działalność, do wykonywania której bank jest upoważniony,

oraz warunki, po spełnieniu których Komisja Nadzoru Finansowego zezwoli na rozpoczęcie

przez bank działalności, a także zatwierdza projekt statutu banku oraz skład pierwszego

zarządu banku.

”

;

6)

w rozdziale 2 po art. 42 dodaje się art. 42a-42f w brzmieniu

„

Da. Szczególny sposób tworzenia banków krajowych przez instytucje kredytowe prowadzące

działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej poprzez oddział

Art. 42a.

1.

Instytucja kredytowa, prowadząca działalność bankową na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej poprzez oddział, może utworzyć bank krajowy w formie spółki akcyjnej przez

wniesienie tytułem wkładu niepieniężnego wszystkich składników majątkowych tego oddziału,

przeznaczonych do prowadzenia działalności przez ten oddział, o ile stanowią one przedsiębiorstwo

lub jego zorganizowaną część. Akcje banku krajowego mogą być objęte wyłącznie przez

tę instytucję kredytową.

2.

Do utworzenia banku krajowego przez instytucję kredytową, o którym mowa w ust. 1,

stosuje się, z zastrzeżeniem art. 42b-42e, przepisy dotyczące utworzenia banku w formie

spółki akcyjnej, z wyjątkiem art. 30 ust. 2 i 4 oraz art. 36.

3.

Zgoda, o której mowa w art. 313 § 1-3 Kodeksu spółek handlowych, powinna dotyczyć również przejścia wszystkich składników majątkowych oddziału na

bank krajowy.

Art. 42b.

Oprócz dokumentów, o których mowa w art. 31 ust. 2, do wniosku o wydanie zezwolenia

na utworzenie banku krajowego przez instytucję kredytową, o którym mowa w art. 42a

ust. 1, załącza się

1)

zweryfikowane przez podmiot uprawniony do badania sprawozdań finansowych

a)

ustalenie wartości majątku oddziału na określony dzień w miesiącu poprzedzającym złożenie

wniosku o utworzenie banku krajowego, według dotychczasowych zasad rachunkowości przyjętych

przez oddział, bez ujmowania w aktywach dodatkowych składników oraz dokonywania zmian

w zasadach ustalania szacunków wpływających na wycenę aktywów i pasywów,

b)

oświadczenie zawierające informację o stanie księgowym oddziału sporządzoną dla celów

utworzenia banku krajowego na dzień, o którym mowa w lit. a), stwierdzające, że wartość

wkładu niepieniężnego odpowiada wartości bilansowej przedsiębiorstwa lub zorganizowanej

części przedsiębiorstwa oddziału, wycenionych według dotychczasowych zasad rachunkowości

przyjętych przez oddział instytucji kredytowej,

2)

uwierzytelnioną kopię przekazywanego za pośrednictwem właściwych władz nadzorczych

państwa macierzystego zawiadomienia dotyczącego zamiaru zaprzestania działalności

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej poprzez oddział,

3)

informację o zezwoleniach, koncesjach oraz ulgach, które zostały przyznane instytucji

kredytowej w związku z utworzeniem lub działalnością oddziału, wraz z uwierzytelnioną

kopią zawiadomienia innego niż Komisja Nadzoru Finansowego organu, który wydał zezwolenie

lub udzielił koncesji, o zamiarze utworzenia banku krajowego i możliwości zgłoszenia

sprzeciwu, o którym mowa w art. 42e ust. 2 pkt 3.

Art. 42c.

1.

Przed wydaniem decyzji w przedmiocie zezwolenia na utworzenie banku krajowego, o którym

mowa w art. 42a ust. 1, w oddziale instytucji kredytowej przeprowadza się czynności

kontrolne. Do czynności tych przepisy art. 133 ust. 2-4, art. 135 i 136 stosuje się

odpowiednio.

2.

Komisja Nadzoru Finansowego odmawia wydania zezwolenia na utworzenie banku krajowego,

o którym mowa w art. 42a ust. 1, jeżeli utworzenie może spowodować poważne szkody

dla gospodarki narodowej lub dla ważnych interesów państwa.

Art. 42d.

Zezwolenie na utworzenie banku, o którym mowa w art. 42a ust. 1, traci moc, jeżeli

wpis banku do rejestru przedsiębiorców nie zostanie dokonany w terminie roku od dnia

doręczenia zezwolenia. Komisja Nadzoru Finansowego może określić w zezwoleniu krótszy

termin utraty jego mocy, nie krótszy niż 6 miesięcy, jeżeli jest to uzasadnione potrzebą

ostrożnego i stabilnego prowadzenia działalności przez tworzony bank.

Art. 42e.

1.

Bank krajowy utworzony przez instytucję kredytową na podstawie art. 42a ust. 1 rozpoczyna

działalność z chwilą wpisania do rejestru przedsiębiorców. Wykreślenie oddziału instytucji

kredytowej z rejestru przedsiębiorców jest dokonywane z urzędu w dniu wpisania banku

krajowego do rejestru przedsiębiorców.

2.

Z chwilą wpisania do rejestru przedsiębiorców bank krajowy, o którym mowa w ust. 1,

wstępuje we wszystkie prawa i obowiązki instytucji kredytowej związane z działalnością

oddziału. Na bank krajowy przechodzą zezwolenia, koncesje oraz ulgi, które zostały

przyznane instytucji kredytowej na podstawie przepisów obowiązujących na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej w związku z utworzeniem lub działalnością oddziału, o ile

1)

zostały ujawnione w informacji, o której mowa w art. 42b pkt 3,

2)

odrębne przepisy lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji lub ulgi nie stanowią

inaczej,

3)

przed wydaniem zezwolenia na utworzenie banku krajowego sprzeciwu nie złożył inny

organ, który wydał zezwolenie lub udzielił koncesji.

3.

Ujawnienie w księgach wieczystych lub innych rejestrach przejścia na bank krajowy

praw ujawnionych w tych księgach lub innych rejestrach następuje na wniosek banku.

4.

Środki pieniężne przekazane przez instytucję kredytową do prowadzenia działalności

oddziału nie stanowią zobowiązań banku krajowego.

5.

W przypadku utworzenia banku krajowego, o którym mowa w ust. 1, stosuje się przepisy

ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości

(Dz. U. z 2009 r. Nr 152, poz. 1223, z późn. zm. dotyczące zmiany formy prawnej jednostki.

6.

Spółka w organizacji, mająca stać się bankiem, o którym mowa w ust. 1, może wystąpić

do Komisji Nadzoru Finansowego o wydanie zezwoleń, o których mowa w art. 6a ust. 1

pkt 1 lit. k) i art. 6d ust. 1, jeżeli zezwolenia te staną się wymagane z chwilą wpisu

banku do rejestru przedsiębiorców.

Art. 42f.

1.

Bank krajowy utworzony na podstawie art. 42a ust. 1 jest obowiązany utrzymywać współczynnik

wypłacalności na poziomie co najmniej 12% przez pierwsze 18 miesięcy działalności.

Art. 128 ust. 1 pkt 3 nie stosuje się.

2.

Do funduszy własnych banku krajowego, o którym mowa w ust. 1, powstałych w wyniku

wniesienia kapitału założycielskiego, nie stosuje się limitu udziału wkładów niepieniężnych

w funduszach zasadniczych banku, określonego w art. 128 ust. 1.

”

;

7)

w art. 141c ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Nadzór nad działalnością instytucji kredytowej prowadzącej działalność na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej poprzez oddział lub w ramach działalności transgranicznej

sprawują, z zastrzeżeniem ust. 2, art. 42c ust. 1 i art. 141a ust. 2, właściwe władze

nadzorcze państwa macierzystego.

”

;

8)

w art. 141d ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Pracownicy Urzędu Komisji Nadzoru Finansowego wykonują czynności kontrolne w oddziałach

instytucji kredytowych, w zakresie określonym w art. 42c ust. 1 i art. 141c ust. 2,

a w pozostałym zakresie - na podstawie upoważnienia, o którym mowa w ust. 2.

”

.

W ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych

(Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397, Nr 102, poz. 585 i Nr 106, poz. 622) w art. 7

1)

w ust. 3 w pkt 5 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 6 w brzmieniu

„

6)

strat instytucji kredytowej związanych z działalnością oddziału tej instytucji, którego

składniki majątkowe zostały wniesione do spółki tytułem wkładu niepieniężnego na utworzenie

banku na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe

(Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665, z późn. zm..

”

;

2)

ust. 4a otrzymuje brzmienie

„

4a.

Przy ustalaniu straty nie uwzględnia się również strat przedsiębiorstw państwowych

przejmowanych lub nabywanych na podstawie przepisów o komercjalizacji i prywatyzacji

oraz strat instytucji kredytowej związanych z działalnością oddziału tej instytucji,

którego składniki majątkowe zostały wniesione do spółki tytułem wkładu niepieniężnego

na utworzenie banku na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe.

”

.

W ustawie z dnia 14 grudnia 1994 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym

(Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 711 i Nr 144, poz. 1176 oraz z 2010 r. Nr 140, poz. 943 i Nr 257, poz. 1724) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 13

a)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Z zastrzeżeniem ust. 3c, podmioty objęte systemem gwarantowania są obowiązane do wnoszenia

opłaty, o której mowa w ust. 1, w terminach określonych przez Fundusz, nie później

niż do dnia 31 marca każdego roku, z tym że opłaty należne od banków spółdzielczych

- zrzeszonych w bankach zrzeszających - wnoszą, w imieniu tych banków, banki zrzeszające.

”

,

b)

po ust. 3b dodaje się ust. 3c w brzmieniu

„

3c.

Podmioty objęte systemem gwarantowania będące bankami krajowymi utworzonymi na podstawie

art. 42a ust. 1 ustawy - Prawo bankowe są obowiązane do wniesienia po raz pierwszy opłaty, o której mowa w ust. 1, w pełnej

wysokości za rok, w którym wpisano bank do rejestru przedsiębiorców, nie później niż

w terminie 30 dni od dnia wpisania banku do rejestru przedsiębiorców. Podstawę naliczenia

pierwszej opłaty rocznej stanowi kwota wskazana w ust. 1a, obliczona według stanu

na dzień wpisania banku do rejestru przedsiębiorców. Do wnoszenia przez te podmioty

opłaty, o której mowa w ust. 1, w kolejnych latach stosuje się przepis ust. 3.

”

;

2)

w art. 25 ust. 1a otrzymuje brzmienie

„

1a.

Fundusz ochrony środków gwarantowanych jest tworzony w ostatnim sprawozdawczym dniu

miesiąca, w którym podmiot objęty systemem gwarantowania uzyskał zezwolenie na rozpoczęcie

działalności, a w przypadku banku krajowego utworzonego na podstawie art. 42a ust.

1 ustawy - Prawo bankowe - w ostatnim sprawozdawczym dniu miesiąca, w którym bank został wpisany do rejestru

przedsiębiorców. W powyższych przypadkach podstawą utworzenia funduszu ochrony środków

gwarantowanych jest suma środków pieniężnych, o której mowa w ust. 2, za miesiąc,

w którym nastąpiło odpowiednio uzyskanie zezwolenia na rozpoczęcie działalności lub

wpisanie banku do rejestru przedsiębiorców. W przypadku oddziału instytucji kredytowej

przystępującego do systemu gwarantowania dzień utworzenia funduszu ochrony środków

gwarantowanych określa Zarząd Funduszu w trybie określonym w art. 2b ust. 3.

”

.

W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm. w art. 93a dodaje się § 3 w brzmieniu

„

§ 3.

Bank utworzony przez wniesienie tytułem wkładu niepieniężnego wszystkich składników

majątkowych oddziału instytucji kredytowej, stanowiących przedsiębiorstwo lub jego

zorganizowaną część, wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego

prawa i obowiązki instytucji kredytowej związane z działalnością tego oddziału.

”

.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Instytucja kredytowa, prowadząca działalność bankową na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej poprzez oddział, może utworzyć bank krajowy w formie spółki akcyjnej przez

wniesienie tytułem wkładu niepieniężnego wszystkich składników majątkowych tego oddziału,

przeznaczonych do prowadzenia działalności przez ten oddział, o ile stanowią one przedsiębiorstwo

lub jego zorganizowaną część. Akcje banku krajowego mogą być objęte wyłącznie przez

tę instytucję kredytową.

2.

Do utworzenia banku krajowego przez instytucję kredytową, o którym mowa w ust. 1,

stosuje się, z zastrzeżeniem art. 42b-42e, przepisy dotyczące utworzenia banku w formie

spółki akcyjnej, z wyjątkiem art. 30 ust. 2 i 4 oraz art. 36.

3.

Zgoda, o której mowa w art. 313 § 1-3 Kodeksu spółek handlowych, powinna dotyczyć również przejścia wszystkich składników majątkowych oddziału na

bank krajowy.

Oprócz dokumentów, o których mowa w art. 31 ust. 2, do wniosku o wydanie zezwolenia

na utworzenie banku krajowego przez instytucję kredytową, o którym mowa w art. 42a

ust. 1, załącza się

1)

zweryfikowane przez podmiot uprawniony do badania sprawozdań finansowych

a)

ustalenie wartości majątku oddziału na określony dzień w miesiącu poprzedzającym złożenie

wniosku o utworzenie banku krajowego, według dotychczasowych zasad rachunkowości przyjętych

przez oddział, bez ujmowania w aktywach dodatkowych składników oraz dokonywania zmian

w zasadach ustalania szacunków wpływających na wycenę aktywów i pasywów,

b)

oświadczenie zawierające informację o stanie księgowym oddziału sporządzoną dla celów

utworzenia banku krajowego na dzień, o którym mowa w lit. a), stwierdzające, że wartość

wkładu niepieniężnego odpowiada wartości bilansowej przedsiębiorstwa lub zorganizowanej

części przedsiębiorstwa oddziału, wycenionych według dotychczasowych zasad rachunkowości

przyjętych przez oddział instytucji kredytowej,

2)

uwierzytelnioną kopię przekazywanego za pośrednictwem właściwych władz nadzorczych

państwa macierzystego zawiadomienia dotyczącego zamiaru zaprzestania działalności

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej poprzez oddział,

3)

informację o zezwoleniach, koncesjach oraz ulgach, które zostały przyznane instytucji

kredytowej w związku z utworzeniem lub działalnością oddziału, wraz z uwierzytelnioną

kopią zawiadomienia innego niż Komisja Nadzoru Finansowego organu, który wydał zezwolenie

lub udzielił koncesji, o zamiarze utworzenia banku krajowego i możliwości zgłoszenia

sprzeciwu, o którym mowa w art. 42e ust. 2 pkt 3.

1.

Przed wydaniem decyzji w przedmiocie zezwolenia na utworzenie banku krajowego, o którym

mowa w art. 42a ust. 1, w oddziale instytucji kredytowej przeprowadza się czynności

kontrolne. Do czynności tych przepisy art. 133 ust. 2-4, art. 135 i 136 stosuje się

odpowiednio.

2.

Komisja Nadzoru Finansowego odmawia wydania zezwolenia na utworzenie banku krajowego,

o którym mowa w art. 42a ust. 1, jeżeli utworzenie może spowodować poważne szkody

dla gospodarki narodowej lub dla ważnych interesów państwa.

Zezwolenie na utworzenie banku, o którym mowa w art. 42a ust. 1, traci moc, jeżeli

wpis banku do rejestru przedsiębiorców nie zostanie dokonany w terminie roku od dnia

doręczenia zezwolenia. Komisja Nadzoru Finansowego może określić w zezwoleniu krótszy

termin utraty jego mocy, nie krótszy niż 6 miesięcy, jeżeli jest to uzasadnione potrzebą

ostrożnego i stabilnego prowadzenia działalności przez tworzony bank.

1.

Bank krajowy utworzony przez instytucję kredytową na podstawie art. 42a ust. 1 rozpoczyna

działalność z chwilą wpisania do rejestru przedsiębiorców. Wykreślenie oddziału instytucji

kredytowej z rejestru przedsiębiorców jest dokonywane z urzędu w dniu wpisania banku

krajowego do rejestru przedsiębiorców.

2.

Z chwilą wpisania do rejestru przedsiębiorców bank krajowy, o którym mowa w ust. 1,

wstępuje we wszystkie prawa i obowiązki instytucji kredytowej związane z działalnością

oddziału. Na bank krajowy przechodzą zezwolenia, koncesje oraz ulgi, które zostały

przyznane instytucji kredytowej na podstawie przepisów obowiązujących na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej w związku z utworzeniem lub działalnością oddziału, o ile

1)

zostały ujawnione w informacji, o której mowa w art. 42b pkt 3,

2)

odrębne przepisy lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji lub ulgi nie stanowią

inaczej,

3)

przed wydaniem zezwolenia na utworzenie banku krajowego sprzeciwu nie złożył inny

organ, który wydał zezwolenie lub udzielił koncesji.

3.

Ujawnienie w księgach wieczystych lub innych rejestrach przejścia na bank krajowy

praw ujawnionych w tych księgach lub innych rejestrach następuje na wniosek banku.

4.

Środki pieniężne przekazane przez instytucję kredytową do prowadzenia działalności

oddziału nie stanowią zobowiązań banku krajowego.

5.

W przypadku utworzenia banku krajowego, o którym mowa w ust. 1, stosuje się przepisy

ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości

(Dz. U. z 2009 r. Nr 152, poz. 1223, z późn. zm. dotyczące zmiany formy prawnej jednostki.

6.

Spółka w organizacji, mająca stać się bankiem, o którym mowa w ust. 1, może wystąpić

do Komisji Nadzoru Finansowego o wydanie zezwoleń, o których mowa w art. 6a ust. 1

pkt 1 lit. k) i art. 6d ust. 1, jeżeli zezwolenia te staną się wymagane z chwilą wpisu

banku do rejestru przedsiębiorców.

1.

Bank krajowy utworzony na podstawie art. 42a ust. 1 jest obowiązany utrzymywać współczynnik

wypłacalności na poziomie co najmniej 12% przez pierwsze 18 miesięcy działalności.

Art. 128 ust. 1 pkt 3 nie stosuje się.

2.

Do funduszy własnych banku krajowego, o którym mowa w ust. 1, powstałych w wyniku

wniesienia kapitału założycielskiego, nie stosuje się limitu udziału wkładów niepieniężnych

w funduszach zasadniczych banku, określonego w art. 128 ust. 1.