PL
Rozporządzenie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 9 grudnia 2010 r. w sprawie podstaw programowych kształcenia w zawodach szkolnictwa artystycznego w publicznych szkołach artystycznych
Table of Provisions (10)
Statutory Text (10 Articles)
§ 1. 1. Rozporządzenie określa podstawy programowe kształcenia w zawodach szkolnictwa artystycznego, objętych klasyfikacją zawodów szkolnictwa zawodowego, stanowiącą załącznik do rozporządzenia
Ministra Edukacji Narodowej z dnia 26 czerwca 2007 r.
w sprawie klasyfikacji zawodów szkolnictwa zawodowego (Dz. U. Nr 124, poz. 860, z 2008 r. Nr 144, poz. 903
oraz z 2010 r. Nr 60, poz. 374), w publicznych szkołach
artystycznych
3) animator kultury (symbol cyfrowy 347[03]);
1) Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego kieruje dzia-
4) bibliotekarz (symbol cyfrowy 348[01]);
5) muzyk (symbol cyfrowy 347[04]);
6) plastyk (symbol cyfrowy 347[07]);
7) tancerz (symbol cyfrowy 347[08]).
2. Podstawy programowe, o których mowa w ust. 1,
stanowią załączniki nr 1—7 do rozporządzenia.
§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie
14 dni od dnia ogłoszenia.
w.
rcl
łem administracji rządowej — kultura i ochrona dziedzictwa narodowego, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia
Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 listopada 2007 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Kultury
i Dziedzictwa Narodowego (Dz. U. Nr 216, poz. 1595).
2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały
ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 273, poz. 2703 i Nr 281,
poz. 2781, z 2005 r. Nr 17, poz. 141, Nr 94, poz. 788, Nr 122,
poz. 1020, Nr 131, poz. 1091, Nr 167, poz. 1400 i Nr 249,
poz. 2104, z 2006 r. Nr 144, poz. 1043, Nr 208, poz. 1532
i Nr 227, poz. 1658, z 2007 r. Nr 42, poz. 273, Nr 80, poz. 542,
Nr 115, poz. 791, Nr 120, poz. 818, Nr 180, poz. 1280
i Nr 181, poz. 1292, z 2008 r. Nr 70, poz. 416, Nr 145,
poz. 917, Nr 216, poz. 1370 i Nr 235, poz. 1618, z 2009 r.
Nr 6, poz. 33, Nr 31, poz. 206, Nr 56, poz. 458, Nr 157,
poz. 1241 i Nr 219, poz. 1705 oraz z 2010 r. Nr 44, poz. 250,
Nr 54, poz. 320, Nr 127, poz. 857 i Nr 148, poz. 991.
Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
B. Zdrojewski
Załącznik nr 2
w.
rcl
PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE AKTOR SCEN MUZYCZNYCH
I. Opis kształcenia
III. Opis kwalifikacji absolwenta
Kształcenie w zawodzie aktor scen muzycznych odbywa się w policealnej szkole muzycznej w następujących specjalnościach
W wyniku kształcenia absolwent powinien
A. Wokalno-baletowa.
1) posiadać przygotowanie wokalne i techniczne do
śpiewu solowego i piosenkarstwa;
C. Piosenkarz.
2) posiadać przygotowanie ruchowe i taneczne z zakresu różnych rodzajów tańca (klasycznego, ludowego, charakterystycznego, współczesnego itp.);
II. Cele nauczania
3) posiadać wykształcone umiejętności aktorskie;
1. Rozwijanie predyspozycji głosowych poprzez pracę
nad techniką głosu w śpiewie klasycznym i piosenkarstwie.
4) grać na fortepianie w podstawowym zakresie
umiejętności;
B. Wokalno-aktorska.
ww
2. Rozwijanie predyspozycji tanecznych poprzez pracę
nad różnymi technikami tańca klasycznego, ludowego i współczesnego.
3. Rozwijanie uzdolnień aktorskich i pantomimicznych.
4. Zapoznanie słuchaczy z grą na instrumencie i podstawami kształcenia słuchu.
5) posiadać wykształcony słuch muzyczny pozwalający na uzyskiwanie poprawnej intonacji;
6) wykazywać się umiejętnością pracy na scenie teatralnej i estradzie w roli aktora i solisty — wokalisty;
7) posiadać umiejętność pracy w zespole wokalnym,
chórze i zespole tanecznym;
5. Rozwijanie osobowości artystycznej.
6. Przygotowywanie do prezentacji artystycznych.
7. Wykształcenie wartościowych artystów na potrzeby
teatrów muzycznych i estrady.
8. Stworzenie możliwości wykazania się aktywnością
twórczą.
8) umieć stosować w praktyce podstawowe zasady
teorii muzyki;
9) posiadać umiejętność aktywnego uczestniczenia
w życiu artystycznym;
10) umieć korzystać z literatury specjalistycznej.
IV. Treści nauczania i osiągnięcia uczniów z obowiązkowych zajęć edukacyjnych
A. SPECJALNOŚĆ — WOKALNO-BALETOWA
Treści nauczania
1. Zarys historii wokalistyki, budowa i higiena organu głosowego.
2. Podstawy prawidłowego oddechu.
3. Wybrane elementy techniki śpiewu.
4. Podstawy interpretacji muzycznej.
9. Opanowanie literatury wokalnej w następującym
zakresie: trójdźwięki, czterodźwięki i inne rodzaje
skoków interwałowych na jednym oddechu,
wprawki i ćwiczenia różnych autorów oraz proste
pieśni i arie klasyczne, romantyczne i współczesne.
10. Poprawne wykonanie: pieśni i prostej arii z uwzględnieniem poprawnej emisji i właściwej interpretacji.
.go
5. Zasady notacji oraz techniki czytania a vista.
7. Praktyka estradowa.
nie się różnymi formami zapamiętywania. Przyswojenie podstawowych elementów obycia estradowego. Umiejętność dokonywania właściwej samooceny wykonania utworu.
8. Umiejętność udziału — pod kierunkiem nauczyciela — w prostych formach muzykowania zespołowego.
Śpiew
6. Samodzielna praca nad utworem.
Poz. 70
v.p
l
Dziennik Ustaw Nr 15
Taniec klasyczny
Treści nauczania
8. Technika pracy nad opanowaniem pamięciowym
utworu.
1. Doskonalenie sprawności ruchowej.
9. Podstawowe formy muzykowania zespołowego.
2. Elementy tańca klasycznego.
10. Literatura wokalna, dobrana przez nauczyciela
w zależności od możliwości i preferencji ucznia.
3. Środki wyrazu artystycznego.
Osiągnięcia uczniów
4. Przygotowanie do pracy w zespole baletowym.
Osiągnięcia uczniów
1. Uzyskanie odpowiednich warunków fizycznych potrzebnych do wykonywania zawodu tancerza.
2. Opanowanie prawidłowej postawy, swobodnego
posługiwania się aparatem oddechowym z uwzględnieniem znaczenia artykulacyjnego poszczególnych
elementów oraz opanowanie zasad prawidłowej
emisji.
3. Umiejętność artystycznej interpretacji
utworów z literatury muzycznej.
w.
rcl
1. Znajomość budowy aparatu głosowego, jego części i zasad ich wzajemnego współdziałania (nos,
podniebienie, krtań, płuca, przepona). Znajomość
zasad higieny organu głosowego.
3. Opanowanie podstaw techniki śpiewu z uwzględnieniem: umiejętności kształtowania samogłosek
i spółgłosek, właściwego wdechu i wydechu, odpowiedniej pracy przepony oraz opanowanie
umiejętności korekty intonacji.
ww
4. Umiejętność frazowania i operowania podstawowymi sposobami artykulacji. Interpretowanie dynamiki i agogiki zgodnie z zapisem. Poprawna realizacja zapisu metrorytmicznego. Interpretowanie
utworu zgodne z jego budową formalną.
5. Znajomość notacji oraz umiejętność samodzielnego i bezbłędnego odczytania tekstu nutowego.
Umiejętność prawidłowego czytania a vista łatwych
utworów w wolnym tempie.
6. Umiejętność samodzielnego opracowania łatwego
utworu pod względem techniczno-wykonawczym.
Umiejętność samodzielnej pracy nad utworem
(pokonywanie trudnych miejsc, opanowanie pamięciowe utworu). Umiejętność świadomego ćwiczenia.
7. Umiejętność koncentrowania się i pokonywania
tremy podczas wykonywania utworu. Posługiwa-
2. Umiejętność wykonywania wszystkich elementów
tańca klasycznego.
ruchem
4. Umiejętność poruszania się na scenie i umiejętność
pracy w zespole baletowym.
Taniec charakterystyczny
Treści nauczania
1. Polskie tańce narodowe i wybrane tańce regionalne
(poznanie elementów poszczególnych tańców i ich
podstawowych figur).
2. Tańce charakterystyczne innych krajów.
3. Pochodzenie tańców narodowych, regionalnych
i innych charakterystycznych, ich kostiumy i podstawowe cechy muzyki.
4. Stylizacja poszczególnych tańców.
5. Taniec w parze, taniec w grupie, taniec indywidualny.
Osiągnięcia uczniów
1. Umiejętność wykonania poszczególnych polskich
tańców narodowych, regionalnych i charakterystycznych. Umiejętność określenia podstawowych
figur tych tańców i ich poszczególnych elementów.
4. Różne sposoby podtrzymywania lub podnoszenia
partnerki.
3. Umiejętność rozpoznania danego tańca, wiedza
o jego historii i pochodzeniu. Umiejętność rozpoznania kostiumu i określenia podstawowych cech
muzyki danego tańca.
5. Tworzenie etiud tanecznych.
4. Umiejętność wykonania formy scenicznej opartej
na wybranym temacie tanecznym z uwzględnieniem charakteru danego tańca, jego metrum, tempa itp.
5. Umiejętność wykonywania tańców charakterystycznych indywidualnie, w parze i w grupie.
v.p
l
2. Umiejętność wykonania podstawowych tańców
charakterystycznych innych narodowości.
Osiągnięcia uczniów
1. Umiejętność płynnego wykonywania: obrotów, piruetów, tours lent, fouettée i port de bras.
2. Umiejętność płynnego wykonywania: skoków, przenoszenia partnerki i podnoszeń.
3. Umiejętność płynnego łączenia poszczególnych
elementów w zestawach ruchowych.
4. Umiejętność podnoszenia partnerki: w talii i za ręce,
oburącz i jedną ręką.
Taniec współczesny i step
5. Umiejętność konstruowania etiud tanecznych z wykorzystaniem wszystkich poznanych elementów.
.go
Treści nauczania
1. Taniec jako ruch i sposób komunikowania się.
Pantomima
2. Techniki i style tańca współczesnego i stepu.
3. Rozwój tańca współczesnego i stepu w Stanach
Zjednoczonych i w Europie.
4. Inspiracje tańca współczesnego.
Treści nauczania
1. Znaczenie i metody rozgrzewki pantomimicznej.
2. Techniki pantomimiczne.
5. Elementy tańca współczesnego i stepu.
6. Sposoby ćwiczenia tańca współczesnego i stepu.
3. Konstruowanie etiud i mimodram pantomimicznych.
4. Historia pantomimy.
w.
rcl
Osiągnięcia uczniów
1. Umiejętność kształtowania motoryki ciała zgodnie
z naturalnymi możliwościami fizycznymi. Umiejętność sterowania swobodnym przepływem energii
w ciele tancerza oraz aktywnego wykorzystania
przestrzeni.
2. Umiejętność rozróżniania różnych stylów, koncepcji
i technik tanecznych.
3. Umiejętność określenia cech rozwojowych tańca
współczesnego i stepu w Stanach Zjednoczonych
i w Europie.
4. Umiejętność wykorzystywania w tańcu współczesnym elementów folkloru, literatury i muzyki klasycznej.
ww
5. Umiejętność zastosowania różnych technik tańca
współczesnego i poszczególnych breków stepu w ruchu tanecznym. Umiejętność ukazania: różnych funkcji muzyki, „ciszy rekwizytu”, scenografii i światła.
6. Umiejętność zastosowania różnego rodzaju ćwiczeń
w samodzielnej pracy nad tańcem.
Osiągnięcia uczniów
1. Umiejętność przeprowadzenia samodzielnej rozgrzewki przed występem scenicznym.
2. Umiejętność zastosowania odpowiedniego gestu
w konkretnej postaci i sytuacji scenicznej.
3. Umiejętność samodzielnego opracowania mimodram i etiud pantomimicznych.
4. Umiejętność wykorzystania wiedzy o technikach
pantomimicznych przy tworzeniu własnych prezentacji scenicznych.
Kształcenie słuchu
Treści nauczania
1. Interwały i akordy.
2. Gamy.
3. Ćwiczenia rytmiczne.
4. Dyktanda.
Partnerowanie
5. Czytanie a vista.
Treści nauczania
6. Solmizacja.
1. Ćwiczenia par terre.
Osiągnięcia uczniów
2. Ćwiczenia en l’air.
1. Umiejętność rozpoznawania interwałów do oktawy
włącznie. Umiejętność wyszukiwania struktur interwałowych w wykonywanym repertuarze. Umiejętność zapisywania interwałów nutami i symbolami.
3. Wykorzystanie elementów
współpracy z partnerem.
pomocniczych
przy
Umiejętność budowania trójdźwięków majorowych
i minorowych bez przewrotu i w przewrotach, ich
słuchowego rozpoznawania oraz zapisywania nutami i symbolami. Umiejętność budowania dominanty septymowej.
2. Umiejętność budowania gamy majorowej i minorowej naturalnej i harmonicznej. Umiejętność zapisywania gam nutami i symbolami. Umiejętność śpiewania gam majorowych (do pięciu znaków) i minorowych harmonicznych (do trzech znaków) od
pierwszego stopnia.
Poz. 70
2. Podstawowe elementy techniki gry.
3. Podstawowe problemy interpretacyjne.
v.p
l
Dziennik Ustaw Nr 15
4. Podstawowe elementy dzieła muzycznego.
Osiągnięcia uczniów
1. Umiejętność nazywania poszczególnych elementów fortepianu. Opanowanie prawidłowej postawy
i swobodnej pracy obydwu rąk. Umiejętność posługiwania się pedałami i znajomość podstawowych
zasad pedalizacji.
2. Umiejętność zastosowania podstawowych sposobów artykulacji i ozdobników.
4. Umiejętność zapisywania prostych dyktand melodycznych jednogłosowych z zastosowaniem poznanych interwałów i struktur rytmicznych w podanym
metrum. Umiejętność zapisywania prostych struktur rytmicznych.
3. Znajomość i umiejętność grania w odpowiednim
tempie i dynamice. Umiejętność uzyskania niezależności prawej ręki od lewej. Umiejętność wykonania utworu zgodnie z jego charakterem i z zachowaniem stylistyki danej epoki.
5. Umiejętność czytania a vista jednogłosowych melodii tonalnych i prostych atonalnych. Umiejętność
powtarzania głosem usłyszanej melodii. Umiejętność improwizowania głosem prostych zdań i okresów muzycznych.
4. Umiejętność rozpoznania w utworze podstawowych
elementów dzieła muzycznego i znajomość wpływu
tych elementów na ostateczny kształt dzieła.
6. Umiejętność śpiewania solmizacją przygotowanych
ćwiczeń i fragmentów własnego repertuaru.
Treści nauczania
Gra aktorska
1. Przyswojenie wiadomości teoretycznych o zasadach gry aktorskiej.
w.
rcl
Emisja chóralna
.go
3. Umiejętność zapisu i rozpoznawania podstawowych wartości rytmicznych. Umiejętność rozpoznawania i zapisu prostych grup nieregularnych.
Treści nauczania
2. Zdobycie umiejętności aktorskich.
1. Podstawowe pojęcia wokalne, anatomia i fizjologia
aparatu głosowego.
3. Rozwinięcie wrażliwości emocjonalnej.
2. Umiejętność pracy w grupie.
4. Doskonalenie przekazu tekstu w realizacji monologowej i dialogowej.
3. Zagadnienia wokalno-muzyczne.
Osiągnięcia uczniów
4. Przygotowanie do śpiewania w chórze.
1. Umiejętność analizy tekstu i uzyskanie wiedzy o zasadach i sposobach jego właściwej interpretacji.
Osiągnięcia uczniów
1. Umiejętność wykorzystania wiedzy z zakresu anatomii i fizjologii organu głosowego oraz odpowiednich ćwiczeń z zakresu emisji głosu, dykcji i higieny
głosu.
ww
2. Umiejętność orientacji we współbrzmieniach głosów, doskonalenia precyzji intonacyjnej i rytmicznej, poczucia odpowiedzialności pracy w grupie.
3. Pogłębianie znajomości literatury muzycznej. Doskonalenie umiejętności posługiwania się słuchem
wysokościowym, harmonicznym i barwowym.
2. Umiejętność realizacji etiud beztekstowych (ruch
i reakcja). Umiejętność właściwego budowania roli
aktora w zależności od tekstu.
3. Umiejętność tworzenia stanów emocjonalnych odpowiednich do danego tekstu i sytuacji i ich umiejętne wprowadzanie do zakresu środków aktorskich.
4. Umiejętność realizacji scen monodramowych i dialogowych i samodzielnej realizacji powierzonej roli
aktorskiej.
Dykcja
4. Umiejętność śpiewania w różnych zespołach chóralnych.
Treści nauczania
Fortepian
1. Teoretyczne podstawy techniki mówienia oraz zaznajomienie z budową i funkcjami aparatu mowy.
Treści nauczania
1. Znajomość budowy i historii instrumentu. Przygotowanie aparatu ruchowego do gry na fortepianie.
2. Technika poprawnej wymowy: słyszalności, czystości i wyrazistości artykulacyjnej.
3. Posługiwanie się różnymi środkami wyrazu.
Osiągnięcia uczniów
1. Znajomość podstawowych zagadnień z zakresu języka polskiego, pochodzenie polskiego języka literackiego. Znajomość budowy anatomicznej aparatu
głosowego i narządów mowy.
2. Znajomość i umiejętność zastosowania podstawowych elementów wersyfikacji polskiej (akcent, fraza, oddech, pauza, tempo, rytm, analiza treści
i środków wyrazu). Umiejętność prawidłowego ćwiczenia tych elementów.
Zasady charakteryzacji
Treści nauczania
1. Podstawowe wiadomości teoretyczne o historii i zasadach charakteryzacji.
2. Zdobycie umiejętności manualnych.
3. Technologie i materiały potrzebne do charakteryzacji scenicznej.
Osiągnięcia uczniów
4. Znajomość dokonań teatru muzycznego w XX wieku ze szczególnym uwzględnieniem musicalu (Gershwin). Znajomość innych form teatralnych tego
okresu (happening, teatr Kantora, Swinarskiego
i inne). Umiejętność dostrzegania wpływu poszczególnych form teatralnych na kulturę epoki.
Nauka o muzyce
Treści nauczania
1. Formy muzyczne wokalno-instrumentalne i instrumentalne oraz ich aparat wykonawczy.
2. Historia muzyki od starożytności po współczesność.
3. Literatura muzyczna.
.go
3. Umiejętność zastosowania poznanych środków wyrazu oraz odpowiednich ćwiczeń na samogłoskach
i spółgłoskach do odpowiedniej interpretacji tekstu
literackiego. Umiejętność interpretacji artystycznej
wybranych tekstów.
Poz. 70
v.p
l
Dziennik Ustaw Nr 15
1. Umiejętność posługiwania się wiadomościami
z form muzycznych i historii muzyki w formułowaniu własnych sądów o muzyce i kompozytorach.
2. Umiejętność kształtowania własnych zainteresowań
muzycznych w oparciu o wiedzę z historii muzyki.
3. Umiejętność świadomego słuchania muzyki oraz
rozpoznawania wybranych utworów z różnych epok
i najwybitniejszych kompozytorów.
B. SPECJALNOŚĆ — WOKALNO-AKTORSKA
w.
rcl
1. Znajomość historii charakteryzacji z uwzględnieniem makijażu, stylu ubioru i fryzury. Znajomość
podstawowych wiadomości z zakresu sposobów
charakteryzacji.
Osiągnięcia uczniów
2. Umiejętność właściwego doboru środków do wykonania prawidłowej charakteryzacji. Umiejętność samodzielnej charakteryzacji własnej twarzy z uwzględnieniem potrzeb danej roli.
3. Znajomość podstawowych materiałów potrzebnych
do charakteryzacji i umiejętność ich prawidłowego
użycia.
Wybrane zagadnienia z historii teatru
Treści nauczania
1. Najważniejsze wydarzenia z historii teatru.
Śpiew
Treści nauczania
1. Historia wokalistyki, budowa organu głosowego
i jego higiena.
2. Prawidłowe funkcjonowanie organu głosowego.
3. Technika śpiewu.
4. Interpretacja muzyczna z uwzględnieniem znajomości kanonów stylu i formy muzycznej.
5. Czytanie a vista.
2. Historia operetki.
6. Samodzielna praca nad utworem.
3. Historia teatru muzycznego.
7. Technika pracy nad opanowaniem pamięciowym
utworu i praktyka estradowa.
ww
4. Historia musicalu.
Osiągnięcia uczniów
1. Umiejętność określenia najważniejszych wydarzeń
z historii teatru starożytnego, dalekowschodniego,
japońskiego, średniowiecznego, barokowego, klasycznego, romantycznego i współczesnego.
2. Znajomość historii operetki i jej czołowych przedstawicieli.
3. Znajomość teatru W. Bogusławskiego, wybranych
dzieł S. Moniuszki i S. Witkiewicza jako różnych
form teatru muzycznego. Znajomość szczególnej
roli I. Duncan w historii teatru tańca.
8. Muzykowanie zespołowe.
9. Literatura wokalna.
10. Program na zakończenie etapu edukacyjnego.
Osiągnięcia uczniów
1. Znajomość budowy aparatu głosowego, jego części i zasad ich wzajemnego współdziałania (nos,
podniebienie, krtań, płuca, przepona).
2. Opanowanie prawidłowej postawy, swobodnego
posługiwania
się
aparatem
oddechowym
z uwzględnieniem znaczenia artykulacyjnego
poszczególnych elementów, opanowanie zasad
prawidłowej emisji, umiejętność biegłego wykonywania wokaliz.
3. Doskonalenie techniki śpiewu z uwzględnieniem
kształtowania samogłosek i spółgłosek, właściwego wdechu i wydechu, odpowiedniej pracy przepony, opanowanie umiejętności korekty intonacji,
wypracowania mocnego i „okrągłego” ataku
dźwięku, stosowanie legato jako podstawowej formy artykulacji, wyrabianie nawyku precyzji wymowy.
4. Swobodne frazowanie i umiejętność operowania
wszystkimi sposobami artykulacji. Interpretowanie
dynamiki i agogiki zgodnie z zapisem. Poprawna
realizacja zapisu metrorytmicznego. Interpretowanie utworu zgodne z jego budową formalną.
3. Umiejętność analizy psychologicznej danej postaci.
Umiejętność budowania charakterów i osobowości
danych postaci scenicznych. Umiejętność dostosowania się do miejsca i czasu akcji.
4. Umiejętność zbudowania połączenia postaci scenicznej z muzyką i śpiewem. Umiejętność oceny
własnych dokonań wokalno-aktorskich. Umiejętność tworzenia postaci w konkretnych spektaklach
wodewilowych, operetkowych, musicalowych itp.
Kształcenie słuchu z zasadami muzyki
Treści nauczania
1. Znajomość zasad muzyki.
2. Rozwijanie słuchu wysokościowego, harmonicznego, poczucia rytmu i wyobraźni muzycznej.
.go
5. Umiejętność samodzielnego i bezbłędnego odczytania tekstu nutowego. Umiejętność prawidłowego czytania a vista utworów o różnym stopniu
trudności we właściwym tempie.
Poz. 70
v.p
l
Dziennik Ustaw Nr 15
6. Umiejętność samodzielnego opracowania łatwego
utworu pod względem techniczno-wykonawczym.
Umiejętność samodzielnej pracy nad utworem
(pokonywanie trudnych miejsc, opanowanie pamięciowe utworu). Umiejętność świadomego ćwiczenia i właściwej współpracy z akompaniatorem.
4. Znajomość podstawowej wiedzy z zakresu form
muzycznych.
Osiągnięcia uczniów
1. Umiejętność określenia cech dźwięku, nazw poszczególnych dźwięków. Znajomość pięciolinii, kluczy i nazw oktaw. Umiejętność posługiwania się
metrorytmiką. Znajomość podstawowych pojęć
z zakresu agogiki, dynamiki, artykulacji, frazowania
i ozdobników. Znajomość budowy skal, gam, interwałów i akordów, rozumienie pojęć: diatonika,
chromatyka i enharmonia. Znajomość podstawowych pojęć z zakresu struktury formalnej utworu.
w.
rcl
7. Umiejętność koncentrowania się i pokonywania
tremy podczas wykonywania utworu. Posługiwanie się różnymi formami zapamiętywania. Przyswojenie swobody podczas występu estradowego. Umiejętność dokonywania właściwej samooceny wykonania utworu.
3. Rozwijanie umiejętności czytania nut głosem.
8. Umiejętność muzykowania zespołowego.
9. Opanowanie literatury wokalnej w następującym
zakresie: wprawki i ćwiczenia różnych autorów,
pieśni i arie klasyczne, romantyczne i współczesne.
10. Poprawne wykonanie: arii starowłoskiej i klasycznej, pieśni polskiej i romantycznej, arii operetkowej i musicalowej, piosenki aktorskiej z uwzględnieniem poprawnej emisji i właściwej interpretacji.
Gra aktorska
Treści nauczania
2. Umiejętność śpiewania gam, interwałów, akordów,
skal, różnych form kadencji. Umiejętność śpiewania
melodii w prostych strukturach rytmicznych. Umiejętność tworzenia głosem prostych melodii (fraza,
okres) w nieskomplikowanej rytmice.
3. Umiejętność swobodnego czytania prostych i bardziej skomplikowanych melodii z zachowaniem poprawnej intonacji i właściwej rytmiki (przygotowanych i a vista). Umiejętność zastosowania poprawnego intonacyjnie i rytmicznie czytania nut przy realizacji repertuaru wokalnego.
4. Znajomość podstawowych pojęć z zakresu kształtowania dzieła muzycznego (okresowość, ewolucyjność, homofonia, polifonia itp.). Znajomość podstawowych gatunków i form muzycznych; umiejętność
określenia cech gatunku i jego epoki.
Dykcja
2. Elementarne zasady budowania postaci scenicznej.
Treści nauczania
3. Posługiwanie się formą wyrazu scenicznego.
1. Przygotowanie teoretyczne z zakresu anatomii i fizjologii aparatu głosowego, wyeliminowanie nieprawidłowości w używaniu narządów mowy.
ww
1. Zapoznanie z literaturą dramaturgiczną polską i obcą.
4. Kształtowanie podstaw warsztatu aktorskiego.
Osiągnięcia uczniów
1. Znajomość literatury dramaturgicznej polskiej i obcej (wiersz i proza).
2. Umiejętność prowadzenia dialogu wierszem i prozą. Umiejętność interpretacji monologu. Umiejętność posługiwania się kostiumem i rekwizytem.
2. Nabycie umiejętności poprawnej wymowy, wykształcenie wrażliwości słuchowej oraz umiejętności samokontroli.
3. Wypracowanie różnych form środków wyrazu artystycznego w zakresie żywego słowa i umiejętności
dostosowania go do coraz to innych potrzeb artystycznych.
Osiągnięcia uczniów
1. Znajomość budowy i funkcjonowania narządów
mowy. Umiejętność posługiwania się słowem.
Eliminowanie regionalizmów, gwary, naleciałości
i niedbałości mowy potocznej.
2. Wyrobienie umiejętności poprawnej wymowy poprzez ćwiczenia oddechowe, emisyjne i artykulacyjne. Wyrobienie umiejętności samokontroli i wrażliwości słuchowej na wypowiadane słowo.
3. Umiejętność zastosowania wszystkich elementów
poprawnej wymowy w pracy nad rolą. Umiejętność
posługiwania się poprawną wymową w śpiewie.
Umiejętność korekty własnych błędów.
4. Znajomość literatury, w tym prozy polskiej.
Taniec charakterystyczny
Treści nauczania
1. Polskie tańce narodowe i wybrane tańce regionalne
(poznanie elementów poszczególnych tańców i ich
podstawowych figur).
2. Tańce charakterystyczne innych krajów.
.go
1. Wiedza teoretyczna na temat budowy wiersza.
2. Frazowanie, tempo i rytm wypowiedzi scenicznej,
akcentacja, średniówka, klauzula w wierszu.
3. Cechy wypowiedzi w zakresie wiersza klasycznego,
współczesnego, monologu scenicznego, dialogu
wierszowanego.
4. Literatura ze szczególnym uwzględnieniem polskiej
klasyki.
Osiągnięcia uczniów
3. Umiejętność mówienia prozy klasycznej, współczesnej, monologu scenicznego (jako elementu roli), dialogów.
3. Pochodzenie tańców narodowych, regionalnych
i innych charakterystycznych, poznanie kostiumów
i podstawowych cech muzycznych tych tańców.
Wiersz
Treści nauczania
Poz. 70
v.p
l
Dziennik Ustaw Nr 15
5. Taniec w parze, w grupie i indywidualny.
Osiągnięcia uczniów
1. Umiejętność wykonania poszczególnych polskich
tańców narodowych, regionalnych i charakterystycznych. Umiejętność określenia podstawowych
figur tych tańców i ich poszczególnych elementów.
2. Umiejętność wykonania podstawowych tańców
charakterystycznych innych narodowości.
w.
rcl
1. Znajomość rodzajów wiersza i ich budowy.
4. Stylizacja poszczególnych tańców.
2. Umiejętność wygłaszania wiersza z zastosowaniem
właściwego dla logiki tekstu frazowania, tempa
i rytmu oraz akcentacji z zastosowaniem nabytych
umiejętności w zakresie emisji głosu, właściwego
oddechu i dykcji.
3. Umiejętność mówienia wiersza klasycznego, współczesnego, monologu scenicznego (jako elementu
roli), dialogowania wierszem.
4. Znajomość literatury, w szczególności polskiej klasyki.
3. Umiejętność rozpoznania danego tańca, wiedza
o jego historii i pochodzeniu. Umiejętność rozpoznania kostiumu i określenia podstawowych cech
muzyki danego tańca.
4. Umiejętność wykonania formy scenicznej opartej
na wybranym temacie tanecznym z uwzględnieniem charakteru danego tańca, jego metrum i tempa.
5. Umiejętność wykonywania tańców charakterystycznych solo, w parze czy w grupie.
Taniec współczesny
Proza
Treści nauczania
Treści nauczania
1. Taniec jako ruch i sposób komunikowania się.
1. Wiedza teoretyczna na temat prozy.
2. Techniki i style tańca współczesnego.
ww
2. Frazowanie, tempo i rytm wypowiedzi scenicznej,
akcenty w prozie.
3. Cechy wypowiedzi w zakresie prozy.
4. Literatura z uwzględnieniem prozy polskiej.
Osiągnięcia uczniów
3. Rozwój tańca współczesnego w Stanach Zjednoczonych i w Europie.
4. Inspiracje tańca współczesnego.
5. Różne elementy tańca współczesnego.
6. Sposoby ćwiczenia tańca współczesnego.
1. Znajomość zagadnień teoretycznych na temat prozy.
Osiągnięcia uczniów
2. Umiejętność wypowiedzi z zastosowaniem właściwego dla logiki tekstu frazowania, tempa i rytmu
oraz akcentacji z zastosowaniem nabytych umiejętności w zakresie emisji głosu, właściwego oddechu
i dykcji.
1. Umiejętność kształtowania motoryki ciała zgodnie
z jego naturalnymi możliwościami fizycznymi.
Umiejętność sterowania swobodnym przepływem
energii w ciele tancerza oraz aktywnego wykorzystania przestrzeni.
2. Umiejętność rozróżniania różnych stylów, koncepcji
i technik tanecznych.
3. Umiejętność określenia cech rozwojowych tańca
współczesnego w Stanach Zjednoczonych i w Europie.
Poz. 70
3. Utrwalanie nawyku świadomego słuchania utworów muzycznych oraz rozpoznawanie epoki, w której utwór powstał.
v.p
l
Dziennik Ustaw Nr 15
4. Kształcenie umiejętności korzystania z różnych źródeł inspiracji przy tworzeniu postaci scenicznych.
4. Umiejętność wykorzystywania w tańcu współczesnym elementów folkloru, literatury i muzyki.
Osiągnięcia uczniów
5. Umiejętność zastosowania różnych technik tańca
współczesnego. Umiejętność ukazania różnych
funkcji muzyki, „ciszy rekwizytu”, scenografii, światła itp. w tańcu współczesnym.
1. Znajomość rozwoju historycznego muzyki europejskiej i światowej ze szczególnym uwzględnieniem
muzyki polskiej. Znajomość historycznego rozwoju
różnych form teatralnych: od opery i operetki, poprzez teatr dramatyczny, po musical i teatr współczesny. Znajomość historii sztuki i kostiumu.
Step
Treści nauczania
1. Taniec jako ruch i sposób komunikowania się.
2. Techniki i style stepu.
3. Rozwój stepu w Stanach Zjednoczonych i w Europie.
4. Inspiracje tańca współczesnego.
5. Różne elementy stepu.
3. Umiejętność świadomego słuchania dzieł muzycznych. Umiejętność określenia na podstawie słyszanego utworu cech charakterystycznych stylu i epoki, w której powstał, a także w przypadku dzieł najwybitniejszych twórców (szczególnie muzyki wokalnej) — kompozytora.
4. Umiejętność zastosowania nabytej wiedzy, szczególnie pod względem znajomości stylu epoki czy
cech charakterystycznych twórcy, przy tworzeniu
postaci scenicznej w konkretnym dziele operowym,
operetkowym i dramatycznym.
w.
rcl
6. Sposoby ćwiczenia stepu.
2. Znajomość życia i twórczości najwybitniejszych
kompozytorów i umiejętność określenia ich miejsca
w historii muzyki. Znajomość stylistyki epoki, w której dany kompozytor tworzy. Znajomość działalności najwybitniejszych przedstawicieli w historii teatru i dramatu oraz historii sztuki. Umiejętność określenia wkładu tych twórców w historię kultury światowej.
.go
6. Umiejętność zastosowania różnego rodzaju ćwiczeń
w samodzielnej pracy nad tańcem.
Osiągnięcia uczniów
1. Umiejętność kształtowania motoryki ciała zgodnie
z jego naturalnymi możliwościami fizycznymi.
Umiejętność sterowania swobodnym przepływem
energii w ciele tancerza oraz aktywnego wykorzystania przestrzeni.
Wybrane zagadnienia z historii teatru
Treści nauczania
2. Umiejętność rozróżniania różnych stylów, koncepcji
i technik tanecznych.
1. Ukazanie najważniejszych etapów rozwoju teatru
w ich historycznych przemianach.
3. Umiejętność określenia cech rozwojowych stepu
w Stanach Zjednoczonych i w Europie.
2. Zapoznanie z sylwetkami najwybitniejszych przedstawicieli teatru z uwzględnieniem ich osiągnięć
i wkładu w rozwój kultury.
4. Umiejętność wykorzystywania w stepie elementów
folkloru, literatury i muzyki.
ww
5. Umiejętność zastosowania poszczególnych breków
stepu w ruchu tanecznym. Umiejętność ukazania
różnych funkcji muzyki, „ciszy rekwizytu”, scenografii, światła itp. w stepie.
6. Umiejętność zastosowania różnego rodzaju ćwiczeń
w samodzielnej pracy nad stepem.
Wybrane zagadnienia z historii muzyki
Treści nauczania
1. Ukazanie najważniejszych etapów rozwoju muzyki
w ich historycznych przemianach.
2. Zapoznanie z sylwetkami najwybitniejszych twórców muzyki z uwzględnieniem ich osiągnięć i wkładu w rozwój kultury.
3. Kształcenie umiejętności korzystania z różnych źródeł inspiracji przy tworzeniu postaci scenicznych.
Osiągnięcia uczniów
1. Znajomość rozwoju historycznego teatru europejskiego i światowego, ze szczególnym uwzględnieniem teatru polskiego. Znajomość historycznego
rozwoju różnych form teatralnych.
2. Znajomość życia i twórczości najwybitniejszych
przedstawicieli teatru i umiejętność określenia ich
miejsca w historii teatru. Umiejętność określenia
wkładu tych twórców w historię kultury światowej.
3. Umiejętność zastosowania nabytej wiedzy, szczególnie pod względem znajomości stylu epoki czy
cech charakterystycznych twórcy, przy tworzeniu
postaci scenicznej w konkretnym dziele dramatycznym.
Osiągnięcia uczniów
Treści nauczania
1. Umiejętność definiowania podstawowych pojęć
z zakresu kultury. Rozumienie zależności pomiędzy
kulturą a cywilizacją, kulturą a naturą, kulturą a etnicznością itp. Poznanie podstawowych elementów
charakterystycznych dla teatrów różnych krajów.
Umiejętność wskazania źródeł kultury Zachodu
i określania wzorów i kategorii kulturowych. Umiejętność określania wzorców kultury tradycyjnej,
szlacheckiej, mieszczańskiej, masowej, rodzinnej
itp.
1. Ukazanie najważniejszych etapów rozwoju historii
sztuki i kostiumu w ich historycznych przemianach.
2. Zapoznanie z sylwetkami najwybitniejszych przedstawicieli, z uwzględnieniem ich osiągnięć i wkładu
w rozwój kultury.
3. Utrwalanie nawyku świadomego odbioru dzieł sztuki oraz rozpoznawanie epoki, w której powstały.
Osiągnięcia uczniów
2. Umiejętność spojrzenia na działalność człowieka od
strony jego światopoglądu, jego natury i samowiedzy. Umiejętność definiowania pojęcia mitu i określania jego wartości poznawczej. Znajomość podstawowych norm, ocen, wzorów osobowych decydujących o człowieku jako istocie moralnej. Umiejętność definiowania i rozumienie pojęć, takich jak
dobro, piękno, wolność itp. oraz umiejętność określania zależności pomiędzy nimi. Rozumienie znaczenia komunikacji społecznej w prawidłowym rozwoju psychicznym człowieka.
.go
4. Kształcenie umiejętności korzystania z różnych źródeł inspiracji przy tworzeniu postaci scenicznych.
v.p
l
Wybrane zagadnienia z historii sztuki i kostiumu
1. Znajomość rozwoju historii sztuki europejskiej
i światowej, ze szczególnym uwzględnieniem sztuki
polskiej. Znajomość historii kostiumu.
2. Znajomość życia i twórczości najwybitniejszych artystów i umiejętność określenia ich miejsca w historii sztuki. Znajomość stylistyki epoki, w której
dany artysta tworzy. Umiejętność określenia wkładu tych twórców w historię kultury światowej.
w.
rcl
3. Umiejętność świadomego odbioru dzieł sztuki.
Umiejętność określenia cech charakterystycznych
stylu i epoki, w której dzieło powstało.
3. Umiejętność określania człowieka w świecie teatru
i wykazywania relacji pomiędzy odbiorcą a aktorem. Umiejętność określania teatru jako wartości
kulturowej, odróżniania teatralności od autentyczności. Znajomość podstawowych funkcji teatru i jego wpływu na rozwój człowieka.
Rytmika
4. Umiejętność zastosowania nabytej wiedzy, szczególnie pod względem znajomości stylu epoki czy
cech charakterystycznych twórcy, przy tworzeniu
postaci scenicznej w konkretnym dziele operowym,
operetkowym i dramatycznym.
Treści nauczania
1. Podstawowe
-Dalcroze’a.
zasady
metody
Emila
Jaques’a-
2. Tańce polskie.
Treści nauczania
Osiągnięcia uczniów
1. Pojęcie kultury. Kultura a cywilizacja. Kultura i natura. Kulturowość a etniczność. Kulturowy podział
świata. Europocentryzm i problem przekładalności
kulturowej. Teatr grecki — teatr japoński. Źródła
kultury zachodniej. Determinizm kulturowy — implikacje antropologiczne. Wzory kultury. Czas i przestrzeń jako kategorie kulturowe. Kultura: szlachecka, mieszczańska, masowa.
1. Umiejętność interpretowania ruchem wartości rytmicznych w różnych grupach i układach (taktowanie rękami i nogami, interpretacja ruchem różnych
ugrupowań rytmicznych). Umiejętność reagowania
ruchem na akcenty metryczne. Umiejętność interpretowania ruchem artykulacji legato i staccato oraz
dynamiki (piano, forte, crescendo, diminuendo)
i agogiki. Umiejętność interpretowania ruchem różnego rodzaju tematów rytmicznych i kanonów.
ww
Antropologia
2. Człowiek jako przedmiot samowiedzy. Problem natury ludzkiej. Człowiek jako istota światopoglądowa.
Człowiek jako homo vitator. Poznawcza wartość mitu. Mit prometejski. Człowiek jako istota moralna.
Normy, oceny, sankcje, wzory osobowe. Dobro
a piękno. Moralność a wolność. Komunikacja społeczna a problem zdrowia psychicznego. Strategie
komunikacyjne — hermeneutyka tekstu.
3. Człowiek w strukturze teatralnej. Świat — teatr,
człowiek — aktor. Teatr jako wartość kultury. Funkcje teatru. Teatralizacja i autentyczność. Teatr jako
samowiedza i autoterapia. Oglądanie a podglądanie. Ciało jako podmiot i przedmiot działania.
2. Umiejętność interpretacji ruchem tańców polskich
zgodnie z ich stylem i charakterem.
Zespół wokalny
Treści nauczania
1. Rozwijanie możliwości wykonawczych uczniów.
2. Rozwijanie umiejętności pracy w zespole.
3. Zapoznanie z wokalną literaturą kameralną różnych
epok.
4. Ćwiczenia chodu tanecznego i kroków tanecznych.
1. Pogłębienie umiejętności wykonawczych poprzez
zbiorowe muzykowanie. Umiejętność orientacji
w partyturze i śledzenia więcej niż dwóch pięciolinii, nabycie umiejętności szybkiej analizy.
5. Zasadnicze kroki polskich tańców narodowych.
2. Umiejętność rozumienia całej struktury utworu
z rozbiciem na poszczególne elementy i wspólnego
budowania całości z wielu elementów. Umiejętność
tzw. synchronizacji wertykalnej (wspólnego zaczynania i kończenia utworu). Umiejętność aktywnego
słuchania siebie i innych. Świadomość roli poszczególnych wykonawców w przebiegu utworu. Umiejętność koordynacji poczynań własnych i działań
partnerów. Wyrobienie nawyku psychicznego
uczestnictwa w wykonywanym utworze. Umiejętność komunikowania się z partnerami. Umiejętność
współpracy w zespole.
7. Improwizacje taneczne.
C. SPECJALNOŚĆ — PIOSENKARZ
Treści nauczania
6. Zasadnicze kroki innych tańców, w tym tańców charakterystycznych.
8. Elementy ruchu scenicznego w interpretacji piosenki.
Osiągnięcia uczniów
1. Umiejętność wykonywania ćwiczeń korygujących
postawę w celu uzyskania sprawności i elastyczności całego ciała.
2. Umiejętność wykonania etiud sprawnościowych.
.go
3. Pogłębienie znajomości wokalnej literatury kameralnej z różnych epok.
Interpretacja piosenki
v.p
l
Osiągnięcia uczniów
3. Znajomość kroków i elementów tańców polskich
i obcych (w tym charakterystycznych).
4. Umiejętność wykonywania zespołowego poszczególnych tańców i improwizacji na temat danego
tańca.
5. Umiejętność samodzielnego opracowania ruchu
scenicznego w interpretacji piosenki.
Zespół wokalno-instrumentalny
2. Rozszerzanie możliwości głosowych.
Treści nauczania
w.
rcl
1. Rozwijanie naturalnych predyspozycji oraz zdolności wykonawczych.
3. Przygotowanie repertuarowe do występów estradowych.
1. Śpiewanie w wielogłosie
1) w dwugłosie;
Osiągnięcia ucznia
2) w trzygłosie;
1. Umiejętność stosowania w piosence środków wyrazu muzycznego (dynamika, fraza, artykulacja,
rytm, tempo), słownego (treść, dykcja) i ruchowego
(gest, mimika, ruch, taniec). Umiejętność interpretacji piosenek o zróżnicowanym charakterze (piosenka literacka, aktorska, standard jazzowy).
3) w czterogłosie;
2. Opanowanie umiejętności swobodnego korzystania
z aparatu głosowego. Opanowanie prawidłowej postawy i umiejętność prawidłowego oddychania
w zależności od rodzaju wykonywanej piosenki.
4) w pięcio- i sześciogłosie.
2. Improwizacja zespołowa właściwa muzyce jazzowej.
3. Przygotowanie do pracy na estradzie.
4. Wykonywanie zespołowe różnych gatunków muzyki jazzowej.
5. Współpraca z zespołami instrumentalnymi.
ww
3. Umiejętność pokonywania tremy podczas występów estradowych. Umiejętność bycia na estradzie
i pracy z mikrofonem. Umiejętność współpracy
z sekcją rytmiczną lub innym zespołem akompaniującym.
Plastyka ruchu i taniec
Treści nauczania
1. Ćwiczenia koordynujące prawidłową postawę,
sprawność i elastyczność kończyn, ruchomość poszczególnych części ciała, skoordynowany ruch całego ciała.
Osiągnięcia uczniów
1. Umiejętność śpiewania w wielogłosie
1) harmonizowanie głosem prostych melodii, akordów itp.;
2) śpiew utworów chóralnych w układzie dwugłosowym, trzygłosowym i w większej liczbie głosów;
3) śpiew w tzw. chórkach towarzyszących soliście
— piosenkarzowi.
2. Etiudy sprawnościowe w różnych rytmach.
2. Umiejętność improwizowania wokalnego właściwego muzyce jazzowej.
3. Ćwiczenia relaksujące, rozgrzewające i usprawniające ciało.
3. Umiejętność analizy nagrań i pracy na konkretnych
utworach.
4. Umiejętność samodzielnego dorabiania głosu do
melodii podstawowej.
5. Znajomość literatury, szczególnie takich utworów,
jak: swing, blues, gospel itp.
6. Umiejętność współpracy zespołów z zespołami instrumentalnymi.
7. Umiejętność współpracy z sekcją obsługi sprzętu
elektronicznego i świateł.
Emisja głosu
Poz. 70
Osiągnięcia uczniów
1. Znajomość podstawowych zagadnień z zakresu języka polskiego i pochodzenia polskiego języka literackiego. Znajomość budowy anatomicznej aparatu
głosowego i narządów mowy.
v.p
l
Dziennik Ustaw Nr 15
2. Znajomość i umiejętność zastosowania podstawowych elementów wersyfikacji polskiej (akcent, fraza, oddech, pauza, tempo, rytm, analiza treści
i środków wyrazu). Umiejętność prawidłowego ćwiczenia tych elementów.
1. Podstawowe pojęcia wokalne oraz ogólne zasady
anatomii i fizjologii aparatu głosowego.
3. Umiejętność zastosowania poznanych środków wyrazu oraz odpowiednich ćwiczeń na samogłoskach
i spółgłoskach do odpowiedniej interpretacji tekstu
literackiego. Umiejętność interpretacji artystycznej
wybranych tekstów.
2. Opanowanie poprawnego śpiewu.
Fortepian
Osiągnięcia uczniów
.go
Treści nauczania
1. Zapoznanie z budową ciała ludzkiego i funkcjonowaniem aparatu głosowego. Umiejętność przyjęcia
prawidłowej postawy ciała podczas śpiewu i prawidłowego oddychania.
1. Budowa instrumentu i jego historia. Podstawy prawidłowego aparatu gry.
2. Podstawowe elementy techniki gry.
3. Podstawowe problemy interpretacyjne.
4. Podstawowe elementy dzieła muzycznego.
Osiągnięcia uczniów
1. Umiejętność nazywania poszczególnych elementów fortepianu. Opanowanie prawidłowej postawy
i swobodnej pracy obydwu rąk. Umiejętność posługiwania się pedałami i znajomość podstawowych
zasad pedalizacji.
w.
rcl
2. Umiejętność uzyskania „podparcia oddechowego”
i koordynacji słuchowo-głosowej wszystkich narządów odpowiedzialnych za wydobycie dźwięku.
Umiejętność prawidłowej artykulacji i frazowania
w śpiewie. Umiejętność poprawnej intonacji. Znajomość zasad higieny głosu.
Treści nauczania
Fizjologia głosu
Treści nauczania
1. Teoretyczne podstawy techniki mówienia oraz ogólne zasady anatomii i fizjologii aparatu głosowego.
2. Rozwijanie dyspozycji głosowych.
3. Nauka prawidłowego oddychania, ćwiczenia fonacyjne, ćwiczenia rezonacyjne, doskonalenie technik
artykulacji.
Osiągnięcia uczniów
1. Znajomość funkcjonowania aparatu głosowego.
ww
2. Umiejętność pracy nad prawidłowym oddychaniem, wyrównywaniem rejestrów, uzyskaniem pełnego rezonansu głosu, wyrównaniem brzmienia
samogłosek i doskonaleniem mechaniki artykulacji.
2. Znajomość i umiejętność zastosowania podstawowych sposobów artykulacji i ozdobników.
3. Znajomość i umiejętność grania w odpowiednim
tempie i dynamice. Umiejętność uzyskania niezależności prawej ręki od lewej. Umiejętność wykonania utworu zgodnie z jego charakterem i z zachowaniem stylistyki danej epoki.
4. Umiejętność rozpoznania w utworze podstawowych
elementów dzieła muzycznego i znajomość wpływu
tych elementów na ostateczny kształt dzieła.
Kształcenie słuchu z zasadami muzyki i harmonią
Treści nauczania
1. Podstawowa wiedza z zasad muzyki i harmonii.
3. Umiejętność korygowania błędów w oddychaniu,
fonacyjnych, rezonacyjnych i artykulacyjnych.
2. Posługiwanie się słuchem wysokościowym, słuchem harmonicznym, poczuciem rytmu i wyobraźnią muzyczną.
Dykcja
3. Czytanie nut głosem.
Treści nauczania
4. Podstawowa wiedza z zakresu form muzycznych.
1. Teoretyczne podstawy techniki mówienia oraz zaznajomienie z budową i funkcjami aparatu mowy.
Osiągnięcia uczniów
2. Poprawna wymowa: jej słyszalność, czystość i wyrazistość artykulacyjna.
3. Posługiwanie się różnymi środkami wyrazu.
1. Umiejętność określenia cech dźwięku i nazw poszczególnych dźwięków. Znajomość pięciolinii, kluczy i nazw oktaw. Umiejętność posługiwania się
metrorytmiką. Znajomość podstawowych pojęć
z zakresu agogiki, dynamiki, artykulacji, frazowania
i ozdobników. Znajomość budowy skal, gam, interwałów i akordów, rozumienie pojęć: diatonika,
chromatyka i enharmonia. Znajomość podstawowych pojęć z zakresu struktury formalnej utworu.
Znajomość podstawowych zasad układu czterogłosowego i funkcji harmonicznych. Umiejętność tworzenia kadencji, konstrukcji harmonicznych i prostych figuracji (ew. modulacji). Umiejętność zastosowania podstawowych zasad harmonii przy opracowywaniu aranżacji piosenek lub przy tworzeniu
własnych akompaniamentów.
2. Umiejętność śpiewania gam, interwałów, akordów,
skal, różnych form kadencji. Umiejętność śpiewania
melodii w prostych strukturach rytmicznych. Umiejętność tworzenia głosem prostych melodii (fraza,
okres) w nieskomplikowanej rytmice.
2. Umiejętność definiowania i znajomość stylu i dzieł
najwybitniejszych twórców kierunków i sztuk scenicznych.
Elementy gry aktorskiej
Treści nauczania
1. Wiadomości teoretyczne o zasadach gry aktorskiej.
2. Umiejętności aktorskie.
3. Wrażliwość emocjonalna.
4. Właściwy przekaz tekstu w realizacji monologowej
i dialogowej.
Osiągnięcia uczniów
1. Umiejętność analizy tekstu i uzyskanie wiedzy o zasadach i sposobach jego właściwej interpretacji.
.go
3. Umiejętność swobodnego czytania prostych i bardziej skomplikowanych melodii z zachowaniem poprawnej intonacji i właściwej rytmiki (przygotowanych i a vista). Umiejętność zastosowania poprawnego intonacyjnie i rytmicznie czytania nut przy realizacji repertuaru wokalnego na przedmiocie głównym.
Poz. 70
v.p
l
Dziennik Ustaw Nr 15
4. Znajomość podstawowych pojęć z zakresu kształtowania dzieła muzycznego (okresowość, ewolucyjność, homofonia, polifonia i inne). Znajomość podstawowych gatunków i form muzycznych. Umiejętność określenia cech gatunku i jego epoki.
3. Umiejętność tworzenia stanów emocjonalnych odpowiednich do danego tekstu i sytuacji i ich umiejętne wprowadzanie do zakresu środków aktorskich.
4. Umiejętność realizacji scen monodramowych i dialogowych oraz samodzielnej realizacji powierzonej
roli aktorskiej.
w.
rcl
Nauka o muzyce z literaturą muzyczną
2. Umiejętność realizacji etiud beztekstowych (ruch
i reakcja). Umiejętność właściwego budowania roli
aktora w zależności od tekstu.
Treści nauczania
1. Formy muzyczne wokalno-instrumentalne i instrumentalne oraz ich aparat wykonawczy.
2. Historia muzyki od starożytności po współczesność.
3. Literatura muzyczna.
Osiągnięcia uczniów
1. Umiejętność posługiwania się wiadomościami
z form muzycznych i historii muzyki w formułowaniu własnych sądów o muzyce i kompozytorach.
2. Umiejętność kształtowania własnych zainteresowań
muzycznych w oparciu o wiedzę z historii muzyki.
ww
3. Umiejętność świadomego słuchania muzyki oraz
rozpoznawania wybranych utworów z różnych epok
i najwybitniejszych kompozytorów.
Historia teatru i literatury
Treści nauczania
Zasady charakteryzacji
Treści nauczania
1. Podstawowe wiadomościach teoretyczne o historii
i zasadach charakteryzacji.
2. Zdobycie umiejętności manualnych.
3. Technologie i materiały potrzebne do charakteryzacji scenicznej.
Osiągnięcia uczniów
1. Znajomość historii charakteryzacji, z uwzględnieniem makijażu, stylu ubioru i fryzury. Znajomość
podstawowych wiadomości z zakresu sposobów
charakteryzacji.
2. Umiejętność właściwego doboru środków do wykonania prawidłowej charakteryzacji. Umiejętność samodzielnej charakteryzacji własnej twarzy, z uwzględnieniem potrzeb danej roli.
3. Znajomość podstawowych materiałów potrzebnych
do charakteryzacji i umiejętność ich prawidłowego
użycia.
1. Historia techniki aktorskiej.
2. Znajomość twórców nowych kierunków i najwybitniejszych autorów sztuk scenicznych.
Osiągnięcia uczniów
1. Znajomość różnorodnych technik gry aktorskiej
w ujęciu historycznym: od metod tradycyjnych aż
do futuryzmu, dadaizmu i innych.
Podstawy psychologii, socjologii i organizacji pracy
Treści nauczania
1. Podstawowe pojęcia z zakresu psychologii, socjologii i organizacji pracy.
2. Ćwiczenia wspomagające integrację z zespołem,
umiejętności organizacyjne.
Osiągnięcia uczniów
1. Znajomość podstawowych pojęć z zakresu psychologii, socjologii i organizacji pracy.
2. Umiejętność współpracy z zespołem.
Poz. 70
3. Możliwości techniczne sprzętu elektronicznego i ich
przydatność do wykonywania zawodu.
v.p
l
Dziennik Ustaw Nr 15
Osiągnięcia uczniów
1. Opanowanie podstawowych wiadomości z zakresu
funkcjonowania sprzętu elektronicznego.
Obsługa sprzętu elektronicznego
Treści nauczania
2. Znajomość zasad bezpieczeństwa.
1. Podstawowe wiadomości z zakresu funkcjonowania
sprzętu elektronicznego.
.go
2. Zasady bezpieczeństwa przy obsłudze sprzętu elektronicznego.
3. Znajomość możliwości technicznych podstawowego sprzętu elektronicznego przydatnego do wykonywania zawodu.
Załącznik nr 3
PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE ANIMATOR KULTURY
I. Opis kształcenia
Kształcenie w zawodzie animator kultury odbywa się
w szkole pomaturalnej w następujących specjalizacjach
6. Przygotowanie do prawidłowego i skutecznego planowania i organizowania zespołów zadaniowych.
w.
rcl
A. Animacja społeczności lokalnych.
5. Poznanie technik komunikacji społecznej i interpersonalnej w celu integrowania środowiska, wyrażania jego potrzeb oraz wspierania kulturalnych działań lokalnych.
B. Teatr.
C. Taniec.
D. Fotografia.
7. Zapoznanie z podstawowymi przepisami prawnymi
oraz zasadami ekonomicznymi regulującymi działalność społeczno-kulturalną.
E. Film.
8. Wyposażenie w wiedzę o marketingowym zarządzaniu instytucjami kultury.
F. Turystyka.
III. Opis kwalifikacji absolwenta
G. Turystyka i rekreacja.
W wyniku kształcenia absolwent powinien
H. Arteterapia.
1) posiadać profesjonalną wiedzę o kulturze i umiejętność udostępniania tej wiedzy innym;
II. Cele nauczania
ww
1. Przygotowanie profesjonalistów — animatorów
społeczno-kulturalnych do stymulowania lokalnej
aktywności mieszkańców oraz wspierania i wykorzystywania tej aktywności dla dobra różnych środowisk.
2. Wyposażenie w wiedzę o animacji z uwzględnieniem metod i technik animacji społeczno-kulturalnej.
3. Przygotowanie do funkcji obserwatora i badacza
procesów i zjawisk społeczno-kulturalnych zachodzących w środowisku oraz inspiratora i wykonawcy stosownych działań.
4. Wyposażenie w wiedzę o kulturze oraz w umiejętności uprzystępniania jej innym ludziom, pozwalające na realizację funkcji konsultanta i instruktora
zespołów artystycznych, organizatora i administratora kultury.
2) orientować się w zagadnieniach historii i teorii
sztuki;
3) posiadać umiejętność zdobywania informacji
o środowisku — jego siłach społecznych, potrzebach, uznawanych wartościach, aspiracjach, problemach socjalnych i kompetencjach kulturalnych;
4) diagnozować potrzeby społeczno-kulturalne różnych środowisk i jednostek i wykorzystywać wyniki tych diagnoz do wprowadzania korzystnych
zmian;
5) znać gruntownie zasady, cele, metody i techniki
pobudzania aktywności społecznej i wykorzystania tej aktywności dla wspólnego dobra;
6) posiadać umiejętność integrowania środowiska,
wyrażania i reprezentowania jego interesów i potrzeb oraz tworzenia więzi międzyludzkich;
— podstawowe elementy strukturalne teatru,
8) posiadać umiejętność nawiązywania kontaktów
interpersonalnych oraz społecznych i uzyskiwania
wsparcia dla lokalnych działań kulturalnych;
— teatralna funkcjonalność,
9) umieć zorganizować zespoły zadaniowe, planować
ich działalność, kierować nimi oraz wykorzystywać
techniki realizacji zadań grupowych;
10) posiadać umiejętność negocjacji i rozwiązywania
konfliktów.
IV. Treści nauczania i osiągnięcia uczniów z obowiązkowych zajęć edukacyjnych
Teoretyczny blok przedmiotowy
v.p
l
7) posiadać wiedzę o procesie komunikowania się;
c) film
— podstawowe zagadnienia estetyki filmu,
— filmowe tematy,
— formy i metody pracy z filmem,
d) fotografia
— historia techniki i technologii fotografii,
— fotografia jako nośnik obiektywnej prawdy,
— subiektywizm w fotografii,
— wykorzystanie fotografii w celach społecznych,
e) plastyka
1. Wiedza o animacji społeczno-kulturalnej
1) znaczenie pojęcia animacja;
2) potrzeba animacji;
3) historia animacji;
4) animacja i inne typy działalności społeczno-kulturalnej;
5) metody i techniki animacji;
6) rodzaje animacji;
— krajobraz kulturowy,
— wizerunek plastyczny,
— problemy oddziaływania sztuki,
— psychoterapeutyczne możliwości działań
plastycznych,
f) muzyka
— podstawowe wiadomości o muzyce,
— wybrane zagadnienia z historii muzyki,
— zagadnienia z estetyki muzyki,
— wybrane zagadnienia z psychologii muzyki,
w.
rcl
7) filozofia animacji;
— czasy przełomu w dziejach sztuki,
.go
Treści nauczania
8) diagnoza środowiska;
9) zawód animatora (w tym animatora kultury).
2. Elementy wiedzy o kulturze
— formy upowszechniania muzyki.
4. Psychologiczne i pedagogiczne podstawy animacji
społeczno-kulturalnej
1) znaczenie pojęcia kultura;
1) wprowadzenie do filozoficznej i naukowej refleksji nad człowiekiem;
2) różnorodność i odmienność kultur;
2) człowiek jako istota biologiczna;
3) geneza zróżnicowania kulturowego nowoczesnego społeczeństwa europejskiego;
3) człowiek jako podmiot własnego życia;
4) specyfika kultury społeczeństwa polskiego;
5) filozofia form życia społecznego i indywidualnego;
5) kultura i animacja.
3. Wiedza o sztuce
1) podstawowe pojęcia z zakresu estetyki;
4) człowiek jako jednostka w społeczeństwie;
6) organizacja i działalność ruchu społecznego na
rzecz osób zagrożonych patologią społeczną
i osób niepełnosprawnych.
5. Wiedza o społecznościach lokalnych.
3) oddziaływanie sztuki
6. Prawne i ekonomiczne podstawy działalności kulturalnej
ww
2) źródła sztuki i mechanizmy przemian;
a) literatura
— funkcja pisarzy w społeczeństwie współczesnym,
1) elementy wiedzy o polityce kulturalnej;
— sposoby analizy tekstu literackiego,
3) marketingowe zarządzanie instytucjami kultury;
— problemy recepcji a właściwości dzieła literackiego,
4) miejsce i rola fundacji i stowarzyszeń;
— miejsce poezji w kulturze współczesnej,
5) radiofonia, telewizja, kinematografia oraz rynek
wydawniczy i prasowy;
— rola i zadania literatury regionalnej,
b) teatr
2) rodzaje źródeł finansowania kultury;
6) współpraca kulturalna z zagranicą;
— pojęcie dramatu, teatru,
7) prawa autorskie i ochrona dóbr kultury;
— język teatru,
8) wybrane zagadnienia prawa pracy.
2) metody sprawnego myślenia;
1. Opanowanie wiedzy z zakresu teorii i historii animacji.
3) praca z tekstem drukowanym;
2. Zrozumienie swoistości animacji, jej przydatności
i ograniczeń.
3. Umiejętność oceny przydatności poszczególnych
metod i technik do realizacji określonych zadań
animacyjnych.
4. Antropologiczne zrozumienie kultury.
5. Przyswojenie informacji z zakresu genezy zróżnicowania kulturowego nowoczesnego społeczeństwa europejskiego oraz specyfiki kultury polskiej.
4) tworzenie własnego warsztatu pracy koncepcyjnej.
5. Techniczne środki animacji
1) warsztat animatora kultury, wykorzystanie środków audiowizualnych i multimedia;
2) projektowanie i realizacja imprez.
Osiągnięcia uczniów
1. Rozpoznawanie i umiejętność prawidłowego zastosowania metod oraz technik animacji społeczno-kulturalnych.
.go
6. Opanowanie wiedzy z zakresu teorii i historii poszczególnych dziedzin sztuki jako przygotowanie
do rozpoznania obszarów kulturowych epok, stylów i dzieł.
v.p
l
Osiągnięcia uczniów
7. Przygotowanie do zrozumienia współczesnych zjawisk i dokonań artystycznych w różnych dziedzinach sztuki.
8. Umiejętność percepcji i interpretacji poszczególnych dziedzin sztuki.
9. Umiejętność podejmowania samodzielnych działań artystycznych.
3. Umiejętność negocjacji i rozwiązywania konfliktów w grupie.
4. Znajomość i prawidłowe stosowanie kryteriów poprawności językowej.
5. Umiejętność zrozumienia funkcji tekstu.
6. Znajomość stylów funkcjonalnych.
7. Umiejętność komponowania własnego tekstu.
w.
rcl
10. Umiejętność upowszechniania kultury.
2. Umiejętności przekazu treści o charakterze informacji w komunikacji społecznej.
11. Umiejętność prawidłowego posługiwania się dokumentami finansowymi i przepisami prawnymi.
8. Umiejętność pracy z tekstem drukowanym oraz
wykorzystania zbiorów informacji.
Praktyczny blok przedmiotowy
9. Umiejętność wykorzystania zdobytej wiedzy do
własnej pracy naukowej.
Treści nauczania
1. Metody i techniki animacji społeczno-kulturalnej
1) animacja grupy;
2) diagnoza środowiska lokalnego;
3) realizacja działań animacyjnych w środowisku lokalnym i animacja w dużych grupach.
10. Umiejętność wykorzystania poznanych środków
technicznych w pracy animatora kultury.
A. SPECJALIZACJA — ANIMACJA
SPOŁECZNOŚCI LOKALNYCH
Treści nauczania
1. Elementy psychologii społecznej
2. Komunikacja społeczna
1) proces komunikowania się;
ww
2) psychologiczne aspekty komunikowania się;
1) przedmiot i metody badawcze;
2) człowiek w sytuacjach społecznych;
3) postawy i zachowania społeczne.
3) współdziałanie w grupie;
4) konflikt i negocjacje.
3. Kultura słowa
1) zasady poprawnego i skutecznego porozumiewania się;
2) funkcje języka i funkcje tekstu;
3) ćwiczenia z zakresu poprawności językowej.
4. Technika pracy umysłowej
1) technika sprawnego odbioru, zapamiętywania
i przekazywania informacji;
2. Poznawanie środowiska lokalnego, struktura społeczna i gospodarka.
3. Edukacja środowiskowa, tożsamość kulturowa
w środowisku.
4. Komunikacja interpersonalna w społecznościach
lokalnych
1) style komunikacji interpersonalnej;
2) system komunikacji organizacyjnej, publicznej
i masowej.
5. Problemy socjalne w społeczności lokalnej.
8. Teatr dziecięcy (lalkowy, żywego planu).
6. Animacja zespołów zadaniowych
9. Plastyka ciała i technika wyrazu scenicznego.
2) projekty pracy grupowej;
10. Drama
3) komunikacja w zespole zadaniowym.
7. Animacja grupy metodą zabawy.
8. Problemy etyki zawodowej animatora kultury.
9. Podstawy organizacji i kierowania zespołami.
10. Zarządzanie marketingowe.
v.p
l
1) grupowe rozwiązywanie problemów;
1) drama właściwa oraz drama jako zdarzenie parateatralne;
2) technika i struktura dramy;
3) drama jako metoda dydaktyczno-wychowawcza.
Osiągnięcia uczniów
11. Pracownia środowiskowa.
1. Znajomość historii teatru i dramatu.
Osiągnięcia uczniów
.go
1. Umiejętność rozpoznawania i monitorowania problemów społeczno-kulturalnych środowiska.
2. Umiejętność analizy tekstu dramatycznego, prozy
literackiej oraz wiersza.
3. Wrażliwość na rytm muzyczny.
2. Nabycie umiejętności twórczego przygotowania
diagnozy funkcjonowania środowiska lokalnego.
4. Świadomość estetyki ruchu.
3. Umiejętność dynamizowania aktywności społeczno-kulturalnej środowiska.
5. Umiejętność wykonania wybranych ćwiczeń z zakresu techniki tańca klasycznego i charakterystycznego.
4. Umiejętność działania w środowisku, uzupełniania
i weryfikowania opracowanych standardów pracy
animatora.
6. Znajomość polskich tańców narodowych i wybranych tańców historycznych.
7. Umiejętność organizacji i prowadzenia zespołu teatralnego.
w.
rcl
5. Umiejętność występowania w różnych sytuacjach
publicznych i podejmowania prób rozwiązywania
konfliktów.
6. Umiejętność wykorzystania możliwości organizacji
pozarządowych w łagodzeniu problemów społecznych w środowisku lokalnym.
7. Umiejętność organizowania pracy grupowej.
8. Zdolności podejmowania własnych prób w zakresie reżyserii i scenografii.
9. Umiejętność prezentacji artystycznej formy recytacji zbiorowej.
8. Umiejętność przygotowania strategii marketingowej oraz jej skutecznej prezentacji.
10. Umiejętność przeprowadzania wybranych technik
dramowych z różnymi grupami wiekowymi i społecznymi w pracy edukacyjnej i animatorskiej.
B. SPECJALIZACJA — TEATR
C. SPECJALIZACJA — TANIEC
Treści nauczania
Treści nauczania
1. Wiedza o teatrze
1. Wybrane zagadnienia z anatomii, fizjologii i biomechaniki.
1) rozwój historyczny;
2) teatr polski i powszechny.
ww
2. Gatunki dramatu, elementy struktury.
3. Teatr a inne dziedziny sztuki, zjawiska parateatralne.
4. Reżyseria i repertuar w teatrze amatorskim.
5. Scenografia w teatrze amatorskim.
6. Kultura żywego słowa
1) sztuka recytacji a sztuka mówienia;
2) analiza tekstu i jego interpretacja;
3) technika dialogu i monologu.
7. Taniec.
2. Historia tańca i baletu.
3. Rytmika z umuzykalnieniem.
4. Techniki taneczne
1) podstawowe elementy tańca klasycznego;
2) technika wolna jako trening i jako przygotowanie
do różnych zadań tanecznych;
3) taniec jazzowy;
4) technika kompozycji ruchu;
5) wariacje taneczne.
5. Polskie tańce narodowe.
6. Folklor taneczny wybranych regionów Polski, kształtowanie wrażliwości na piękno polskiego folkloru.
4. Współczesne środki rejestracji obrazu
7. Taniec towarzyski
1) multimedia;
2) historia;
2) technika wideo;
3) charakterystyka.
3) komputerowa realizacja obrazu.
8. Mody taneczne.
v.p
l
1) geneza;
Osiągnięcia uczniów
9. Wybrane zagadnienia reżyserii i kompozycji tańca.
Osiągnięcia uczniów
1. Znajomość podstawowych praw fizjologii i biomechaniki wyjaśniających procesy zachodzące w organizmie ludzkim.
2. Umiejętność swobodnego posługiwania się sprzętem fotograficznym.
3. Znajomość funkcjonowania pracowni.
4. Umiejętność praktycznego przeprowadzenia obróbki fotograficznej.
2) techniki wolnej;
.go
2. Umiejętność wykorzystania wiedzy z historii tańca
i baletu w upowszechnianiu sztuki tanecznej.
1. Znajomość historii fotografii.
3) tańca jazzowego.
1. Historia filmu
3. Umiejętność odtwarzania ruchem elementów muzyki.
5. Umiejętność przeprowadzenia analizy i oceny dzieł
fotograficznych.
4. Umiejętność stosowania ćwiczeń rytmiczno-umuzykalniających w różnych grupach wiekowych.
6. Znajomość zasad kompozycji obrazu fotograficznego.
5. Umiejętność współpracy z akompaniatorem oraz
wykorzystania nagrań muzycznych.
7. Umiejętność organizowania imprez fotograficznych,
warsztatów i innych działań animujących fotografię
w środowisku.
6. Znajomość podstaw technik tanecznych oraz metodyki nauczania w zakresie
E. SPECJALIZACJA — FILM
Treści nauczania
w.
rcl
1) tańca klasycznego;
7. Umiejętność poprawnego wykonania polskich tańców narodowych.
8. Umiejętność wykonania polskich tańców ludowych.
9. Umiejętność wykonania podstawowych kroków
i figur tańca towarzyskiego.
10. Umiejętność opracowywania układów tanecznych.
1) film jako sztuka syntetyczna;
2) estetyczna, społeczna i obyczajowa funkcja filmu.
2. Wybrane zagadnienia z teorii filmu
1) środki wyrazu dzieła filmowego;
2) film a rzeczywistość.
3. Budowa scenariusza filmowego
11. Umiejętność wykorzystania ogólnych zasad kompozycji dzieła sztuki w kompozycjach tanecznych.
1) specyfika;
12. Umiejętność podjęcia zadań choreograficznych
w zespołach amatorskich.
3) scenariusze wybitnych reżyserów kina światowego.
ww
D. SPECJALIZACJA — FOTOGRAFIA
2) scenariusz oryginalny a adaptacja;
4. Metodyka pracy w klubie filmowym.
Treści nauczania
5. Realizacja filmu i pracownia realizacji filmu.
1. Historia i estetyka fotografii
6. Dokumentacja filmowa.
1) ocena techniczna i artystyczna obrazu;
2) fotografia jako dyscyplina wiedzy i narzędzie poznania;
7. Podstawowe przepisy prawa z zakresu kinematografii.
Osiągnięcia uczniów
3) fotografia jako język obrazu i sztuki.
2. Zagadnienia kompozycji obrazu i specyficznych
form fotografowania oraz cechy fotografii.
3. Technika i technologia fotografii oraz pracownia fotograficzna.
1. Znajomość i rozumienie pojęć i terminów z zakresu wiedzy o filmie.
2. Znajomość kierunków i stylów w sztuce.
3. Opanowanie reguł języka filmowego.
4. Umiejętność interpretacji utworu filmowego, wydobycie wartości estetycznych i poznawczych.
5. Umiejętność krytycznego spojrzenia na film i formułowania ocen.
6. Opanowanie techniki pisania scenariuszy oryginalnych i adaptacji utworów literackich.
7. Opanowanie praktycznych i organizacyjnych podstaw reżyserii filmowej.
8. Umiejętność samodzielnej realizacji filmu na taśmie światłoczułej i w technice wideo.
Poz. 70
7. Ekonomiczne i prawne podstawy turystyki
1) funkcjonowanie podmiotów
w branży turystycznej;
gospodarczych
v.p
l
Dziennik Ustaw Nr 15
2) usługi turystyczne;
3) ekonomika turystyki, promocja i marketing.
8. Biomedyczne podstawy turystyki
1) potrzeby zdrowotne człowieka;
2) różne formy wypoczynku;
3) odpowiedzialność za zdrowie i życie innych.
9. Środki techniczne w turystyce, organizacja pracy
w firmach turystycznych.
10. Umiejętność tworzenia, gromadzenia i wykorzystania dokumentacji filmowej.
Osiągnięcia uczniów
11. Znajomość przepisów regulujących działalność kinematografii oraz prawa autorskiego.
1. Znajomość walorów przyrodniczych regionu, kraju
i świata.
12. Umiejętność organizowania imprez na rzecz filmu.
2. Znajomość metod oceny wartości środowiska dla
celów turystyki.
13. Umiejętność planowania, programowania i organizowania działalności filmowej.
3. Umiejętność wskazania zabytków architektury i kultury materialnej w regionie, kraju i na świecie.
F. SPECJALIZACJA — TURYSTYKA
4. Znajomość fizjologicznych i psychofizycznych potrzeb czynnego i racjonalnego wypoczynku.
5. Znajomość zasad higieny i bezpieczeństwa uczestników imprez turystycznych.
w.
rcl
Treści nauczania
.go
9. Opanowanie zasad technicznych montażu filmowego.
1. Podstawy wiedzy o turystyce
1) rozwój turystyki na świecie i w Polsce;
2) funkcja współczesnej turystyki;
3) urządzenia i usługi turystyczne.
6. Znajomość zasad i umiejętność organizacji imprezy
w różnych dyscyplinach turystycznych.
7. Znajomość zasad funkcjonowania biura turystycznego.
2. Podstawy ekologii
1) człowiek a środowisko;
2) kształtowanie i ochrona środowiska.
3. Geografia turystyczna
G. SPECJALIZACJA — TURYSTYKA I REKREACJA
Treści nauczania
1. Geografia turystyczna
1) poszczególne kontynenty;
1) regionalizacja turystyczna Polski;
2) kraje europejskie;
2) charakterystyka środowiska
Europy i innych kontynentów.
3) regiony turystyczne w Polsce.
ww
4. Metodyka programowania turystyki.
5. Metodyka krajoznawstwa
geograficznego
2. Metodyka programowania turystyki.
3. Metodyka pracy krajoznawczej
1) krajoznawstwo a nauka;
1) formy i metody badań krajoznawczych;
2) wykorzystanie badań krajoznawczych w pracy
animatora turystyki.
2) nauka a krajoznawstwo;
6. Antropogeografia
1) kształtowanie i funkcjonowanie wspólnot lokalnych na tle ogólnopolskim i środkowoeuropejskim;
2) kultura tradycyjna w perspektywie środowiska
naturalnego i procesu przemian;
3) dziedzictwo kulturowe Polski.
3) krajoznawstwo a turystyka;
4) krajoznawstwo a kultura;
5) zarys historyczny krajoznawstwa;
6) organizacja zajęć kulturalno-rozrywkowych w turystyce.
4. Obsługa ruchu turystycznego, rola i zadania biura
podróży.
5. Podstawy ekologii
Poz. 70
2) choroba i opieka zdrowotna;
3) grupy społeczne w służbie zdrowia;
2) zagrożenie środowiska człowieka i konsekwencje
zdrowotne;
4) wzory osobowe.
3) przeciwdziałanie procesom degradacji środowiska.
v.p
l
1) człowiek a środowisko;
2. Podstawy anatomii i fizjologii człowieka.
3. Problemy społeczne chorych i niepełnosprawnych.
6. Biomedyczne podstawy rekreacji i turystyki
4. Wstęp do arteterapii
1) podstawy anatomii i fizjologii człowieka;
1) rys historyczny;
2) zasady bezpieczeństwa w turystyce i rekreacji.
2) współczesne teorie wychowania estetycznego;
3) koncepcje twórczości w psychologii;
7. Metodyka rekreacji
2) organizacja rekreacji;
3) kulturalno-rozrywkowe formy rekreacji.
8. Formy aktywności ruchowej.
Osiągnięcia uczniów
4) zadania, funkcje i cele arteterapii.
5. Drama
.go
1) rekreacja jako zjawisko psychologiczne i społeczne;
1. Znajomość walorów przyrodniczych regionu, kraju
i świata.
2. Znajomość metod oceny wartości środowiska dla
celów turystyki.
2) techniki i struktury dramy;
3) drama jako metoda terapeutyczno-wychowawcza.
6. Wspomaganie leczenia i rozwoju przez sztukę
1) biblioterapia;
2) muzykoterapia;
3) techniki teatralne;
w.
rcl
3. Znajomość zasad funkcjonowania organizmu człowieka w różnych formach aktywności ruchowej
dla różnych grup wiekowych.
1) drama właściwa oraz drama jako zdarzenie parateatralne;
4. Umiejętność diagnozowania potrzeb w zakresie
turystyki i rekreacji
4) techniki plastyczne;
5) choreoterapia.
7. Podstawy rehabilitacji
1) dobór form działalności do stanu środowiska;
1) rola i zadania;
2) ocena wpływu określonych działań na środowisko.
2) ruch jako środek zapobiegawczy i leczniczy;
5. Umiejętność określenia wpływu aktywności fizycznej na organizm człowieka.
6. Umiejętność kształtowania pozytywnych postaw
wobec rekreacji.
7. Umiejętność przeprowadzania akcji proekologicznych.
ww
8. Umiejętność organizowania i przeprowadzania
imprez turystycznych i rekreacyjnych dla różnych
grup wiekowych.
9. Umiejętność doboru form spędzania wolnego czasu do potrzeb i możliwości uczestników.
10. Umiejętność opieki nad uczestnikami imprez turystycznych i rekreacyjnych.
H. SPECJALIZACJA — ARTETERAPIA
Treści nauczania
1. Socjologiczne i filozoficzne problemy zdrowia i choroby
1) człowiek i środowisko;
3) rodzaje terapii wspomagających rehabilitację.
8. Podstawy pomocy psychologicznej
1) psychologiczne problemy osób chorych i niepełnosprawnych;
2) relacje terapeutyczne;
3) podstawowe zasady udzielania pomocy psychologicznej;
4) rola twórczości i sztuki w życiu chorych i niepełnosprawnych.
Osiągnięcia uczniów
1. Umiejętność stwarzania atmosfery sprzyjającej otwartości.
2. Zdolność rozbudzania zainteresowań i umacniania
wiary człowieka w swoje możliwości.
3. Zdolność dostrzegania problemów w ich indywidualnym wymiarze, wydobywanie możliwości człowieka, a nie jego słabości.
4. Umiejętność stosowania technik arteterapeutycznych.
7. Umiejętność tworzenia wzorów i rozwiązań organizacyjnych działań arteterapeutycznych.
6. Umiejętność integralnego wspomagania człowieka
chorego i niepełnosprawnego przez sztukę.
8. Umiejętność współpracy z ruchem społecznym na
rzecz osób chorych i niepełnosprawnych.
v.p
l
5. Umiejętność organizowania i przeprowadzania imprez dla osób chorych i niepełnosprawnych.
Załącznik nr 4
PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE BIBLIOTEKARZ
Kształcenie w zawodzie bibliotekarz odbywa się
w szkole pomaturalnej w specjalizacjach
A. Bibliotekarstwo publiczne.
B. Bibliotekarstwo szkolne.
C. Biblioterapia.
II. Cele nauczania
2) współdziałać z bibliotekami i ośrodkami informacji
naukowej w ramach sieci i systemów biblioteczno-informacyjnych oraz z innymi instytucjami działającymi w szeroko rozumianym otoczeniu społecznym biblioteki;
.go
I. Opis kształcenia
1. Przygotowanie bibliotekarzy — profesjonalistów do
realizacji zadań związanych z trzema podstawowymi sferami działalności
4) posługiwać się intersubiektywnymi zasadami oceny piśmiennictwa gromadzonego i udostępnianego przez bibliotekarza;
5) rozpoznawać i zaspokajać potrzeby czytelników
i użytkowników informacji w środowisku lokalnym, ze szczególnym uwzględnieniem analizy
i metod zaspokajania czytelniczych i informacyjnych potrzeb dzieci i młodzieży;
w.
rcl
1) obsługą informacyjną społeczeństwa;
3) interpretować zadania obiegu książki i innych mediów w kategoriach socjoekonomicznych;
2) działalnością edukacyjną w zakresie promocji
i intensyfikowania czytelnictwa;
3) animacją kultury w środowiskach lokalnych.
2. Wyposażenie w uniwersalną wiedzę o procedurach
działalności bibliotecznej i o środowisku.
3. Wyposażenie w określony zakres wiedzy specjalistycznej — umożliwiającej podjęcie pracy na stanowiskach specjalistów procedur i typów działalności
bibliotecznej.
4. Rozwój postaw społeczno-etycznych opartych na
1) poszanowaniu i ochronie wolności słowa, wolności czytania oraz dążeniu do zapewnienia powszechnej dostępności zbiorów bibliotecznych
i informacyjnych;
ww
2) uznawaniu potrzeb i zainteresowań czytelników
i środowiska lokalnego za wartość nadrzędną
w pracy bibliotekarza;
3) poszanowaniu osobowości czytelnika, przestrzeganiu zasad ochrony jego danych osobowych
oraz tajemnicy czytania.
III. Opis kwalifikacji absolwenta
W wyniku kształcenia absolwent powinien umieć
1) interpretować współczesne zjawiska i procesy komunikacji społecznej oraz ich genezy, ze szczególnym uwzględnieniem znajomości wzorców i mechanizmów komunikowania w różnych środowiskach;
6) obsługiwać podstawowe procesy biblioteczne
(gromadzenie i tworzenie zbiorów informacji,
przechowywanie i udostępnianie zbiorów itp.);
7) organizować pracę w bibliotece z wykorzystaniem
nowoczesnych metod i środków technicznych;
8) rozpoznawać cechy osobowościowe czytelników
w celu prowadzenia działań pedagogicznych i wychowawczych w bibliotece;
9) szanować i chronić wolność słowa i wolność czytania oraz dążyć do zapewnienia powszechnej
dostępności zbiorów bibliotecznych i informacyjnych;
10) uznawać potrzeby i zainteresowania czytelników
i środowiska lokalnego za wartość nadrzędną
w pracy bibliotekarza;
11) przestrzegać zasad ochrony danych osobowych
czytelnika oraz etyki pracy;
12) łatwo nawiązywać kontakty i współpracę z otoczeniem;
13) być inicjatywnym i kreatywnym, obiektywnym
i krytycznym w ocenach;
14) dążyć do pogłębiania doświadczeń zawodowych
(także poprzez samokształcenie).
IV. Treści nauczania i osiągnięcia uczniów z obowiązkowych zajęć edukacyjnych
A. SPECJALIZACJA — BIBLIOTEKARSTWO
PUBLICZNE
Treści nauczania
1. Biblioteki publiczne w sieci rozległej
Poz. 70
3. Funkcje, zadania i kierunki pracy biblioteki szkolnej.
4. Organizacja biblioteki szkolnej.
v.p
l
Dziennik Ustaw Nr 15
5. Biblioteka szkolna jako integralna część procesu
dydaktyczno-wychowawczego szkoły.
6. Główne kierunki działalności bibliotek szkolnych za
granicą.
1) ogólna charakterystyka bibliotek publicznych;
7. Praca pedagogiczna biblioteki szkolnej.
2) rola i miejsce bibliotek publicznych;
8. Biblioteka szkolna jako element sieci bibliotecznej.
3) terytorialne ukształtowanie sieci bibliotek publicznych;
Osiągnięcia uczniów
1. Znajomość historii bibliotekarstwa szkolnego w Polsce.
.go
4) kształt organizacyjno-instytucjonalny sieci bibliotek publicznych.
2. Biblioteka publiczna jako sieć lokalna
1) podstawowa dokumentacja biblioteki publicznej;
2. Opanowanie podstaw prawnych działania bibliotek
szkolnych w Polsce.
2) planowanie i finansowanie bibliotek publicznych;
3. Umiejętność realizacji różnorodnych funkcji i zadań
biblioteki szkolnej.
3) sprawozdawczość biblioteczna;
4) lokal i jego wyposażenie.
3. Biblioteka publiczna jako struktura wielofunkcyjna
1) procesy biblioteczne jako podstawa kształtowania struktury organizacyjnej bibliotek;
5. Opanowanie podstawowej wiedzy z zakresu dydaktyki i umiejętność zastosowania jej w pracy bibliotecznej.
6. Umiejętność stosowania różnorodnych form propagowania książki i metod rozwijania zainteresowań
czytelniczych.
w.
rcl
2) sposób formalnego wyodrębnienia procesów bibliotecznych w strukturze organizacyjnej biblioteki.
4. Umiejętność zorganizowania biblioteki szkolnej.
4. Biblioteka publiczna jako instytucja usługowa
1) biblioteka publiczna jako ośrodek upowszechniania wiedzy i informacji regionalnej;
2) biblioteka publiczna jako ośrodek życia kulturalnego i intelektualnego społeczności lokalnej;
3) działalność promocyjna, marketing i kształtowanie pozytywnego wizerunku biblioteki w środowisku.
Osiągnięcia uczniów
ww
1. Znajomość specyfiki bibliotekarstwa publicznego
jako powszechnej, a jednocześnie wewnętrznie
zróżnicowanej i nieustannie zmieniającej się dziedziny życia społecznego.
2. Umiejętność stosowania norm, standardów i wzorców w oparciu o tradycję biblioteczną.
3. Umiejętność budowania indywidualnego wizerunku publicznego i oryginalnego modelu programowego.
B. SPECJALIZACJA — BIBLIOTEKARSTWO SZKOLNE
7. Umiejętność przeprowadzenia lekcji bibliotecznej
i powiązania realizowanego przysposobienia z programem nauczania.
8. Umiejętność realizacji współpracy biblioteki szkolnej z innymi bibliotekami w regionie i w środowisku
szkolnym.
C. SPECJALIZACJA — BIBLIOTERAPIA
Treści nauczania
1. Socjologiczne i filozoficzne problemy zdrowia i choroby
1) człowiek i środowisko;
2) choroba i opieka zdrowotna;
3) grupy społeczne w służbie zdrowia;
4) wzory osobowe.
2. Podstawy anatomii i fizjologii człowieka
1) podstawowe składniki budowy ciała;
2) budowa i funkcje układu nerwowego;
3) narządy zmysłów;
Treści nauczania
4) odżywianie i układ pokarmowy;
1. Historia bibliotekarstwa szkolnego w Polsce.
5) specyfika poszczególnych okresów rozwoju ontogenetycznego człowieka;
2. Podstawy prawne działania bibliotek szkolnych
w Polsce.
6) rytmy biologiczne człowieka.
1) rola i zadania;
2) ruch jako środek zapobiegawczy i leczniczy;
3) rodzaje terapii wspomagających rehabilitację.
4. Problemy społeczne osób chorych i niepełnosprawnych
1) sytuacja społeczna i ekonomiczna;
2) prawo i uprawnienia;
3) opieka zdrowotna, socjalna, zatrudnienie;
4) edukacja;
1) psychologiczne problemy osób chorych i niepełnosprawnych;
2) relacje terapeutyczne;
3) podstawowe zasady udzielania pomocy psychologicznej;
4) rola twórczości i sztuki w życiu osób chorych
i niepełnosprawnych.
6. Biblioterapia
6. Umiejętność konstruowania modeli postępowania
biblioterapeutycznego oraz realizowania scenariuszy zajęć biblioterapeutycznych.
7. Umiejętność diagnozowania i zaspokajania podstawowych potrzeb psychicznych ludzi chorych
i niepełnosprawnych.
8. Umiejętność diagnozowania i zaspokajania potrzeb czytelniczych ludzi chorych i niepełnosprawnych.
9. Znajomość alternatywnych materiałów czytelniczych oraz umiejętność ich doboru dla różnych
grup czytelników.
10. Umiejętność oceny przydatności tekstów literackich i paraliterackich do pracy z czytelnikiem chorym i niepełnosprawnym.
BLOK PRZEDMIOTÓW OGÓLNOZAWODOWYCH DLA
SPECJALIZACJI
Treści nauczania
1. Wiedza o społeczeństwie
w.
rcl
1) rodzaje biblioterapii;
5. Opanowanie podstawowych technik biblio- i arteterapeutycznych w pracy z ludźmi chorymi i niepełnosprawnymi.
.go
5) problematyka organizowania czasu wolnego.
v.p
l
4. Znajomość podstawowych zagadnień z zakresu
anatomii i fizjologii człowieka oraz wybranych metod rehabilitacji.
3. Podstawy rehabilitacji
5. Podstawy pomocy psychologicznej
Poz. 70
2) podstawy naukowe biblioterapii;
3) proces biblioterapii, metody i techniki biblioterapii;
4) biblioterapia kliniczna;
5) biblioterapia rozwojowa.
7. Arteterapia
1) różne koncepcje i cele arteterapii;
1) socjologia jako nauka o społeczeństwie;
2) mechanizmy i prawidłowości wzajemnych zależności pomiędzy człowiekiem a społeczeństwem;
3) przemiany w świadomości społecznej we współczesnym społeczeństwie polskim.
2. Psychologia
1) podstawowe elementy osobowości człowieka;
2) charakterystyka rodzajów arteterapii i ćwiczenia
praktyczne w zakresie poznawczych rodzajów arteterapii;
2) właściwości osobowościowe i poznawcze osób
z różnych grup społecznych;
3) cechy arteterapeuty.
3) rozwój człowieka od wieku niemowlęcego do
wieku dorastania;
8. Kultura żywego słowa w biblioterapii
1) fonetyka i technika mówienia;
ww
2) interpretacje tekstu mówionego;
3) praktyczne działania sceniczne.
4) specyfika wieku podeszłego;
5) psychiczne i społeczne potrzeby osób niepełnosprawnych oraz możliwości ich realizacji;
6) człowiek w sytuacji trudnej, możliwości biblioterapii;
Osiągnięcia uczniów
7) techniki prowadzenia negocjacji;
1. Znajomość podstawowych problemów związanych z funkcjonowaniem człowieka chorego i niepełnosprawnego w społeczeństwie.
8) myślenie innowacyjne i twórcze.
2. Opanowanie podstaw prawnych funkcjonowania
bibliotek na rzecz niepełnosprawnych czytelników.
3. Umiejętność realizacji funkcji i zadań bibliotek różnych typów (np. szpitalnych, szkół specjalnych
itp.).
3. Pedagogika
1) współczesne problemy oświatowe, społeczne
i wychowawcze;
2) możliwości oddziaływania placówek bibliotecznych na społeczeństwo pod względem oświatowym, społecznym i wychowawczym;
3) metody diagnozowania potrzeb społecznych.
4. Wiedza o kulturze
1) podstawowe pojęcia i zagadnienia z zakresu nauki o kulturze; kultura antropologiczna, kultura
symboliczna;
2) człowiek a kultura;
3) warunki uczestnictwa w kulturze;
4) zjawiska współczesnej kultury społeczeństwa
polskiego.
5. Wiedza o nauce i literaturze niebeletrystycznej
1) pojęcie i struktura wiedzy;
2) elementy klasyfikacji i metodologii nauk;
4) różnorodność piśmiennictwa niebeletrystycznego i jego odbiór społeczny.
6. Literatura piękna
9. Umiejętność diagnozowania i rozwiązywania problemów czytelniczych użytkowników bibliotek.
10. Opanowanie wiedzy z zakresu nauki o kulturze.
11. Znajomość podstawowych zjawisk współczesnej
kultury polskiej.
12. Znajomość różnorodnych form uczestnictwa człowieka w kulturze.
13. Znajomość działów i źródeł wiedzy.
14. Umiejętność rozpoznawania rodzajów i dziedzin
wiedzy.
15. Znajomość różnych rodzajów literatury niebeletrystycznej i umiejętność oceny jej przydatności dla
poszczególnych grup czytelników.
16. Opanowanie wiedzy z zakresu teorii i historii literatury.
.go
3) procesy komunikacyjne we współczesnym świecie;
Poz. 70
v.p
l
Dziennik Ustaw Nr 15
1) podstawowe pojęcia z teorii i socjologii literatury
jako narzędzia interpretacji tekstów literackich
i paraliterackich;
2) typologia tekstów literackich i paraliterackich;
3) budowa dzieła literackiego a sposoby odbioru;
4) przemiany powieści jako gatunku literackiego;
18. Umiejętność interpretowania tekstów literackich
i paraliterackich.
19. Umiejętność rozpoznawania cech osobowościowych konkretnego czytelnika w celu prowadzenia
działań pedagogicznych i wychowawczych w bibliotece.
BLOK PRZEDMIOTÓW SPECJALISTYCZNYCH DLA
SPECJALIZACJI
w.
rcl
5) literatura XIX i przełomu XX wieku na świecie
i w Polsce;
17. Umiejętność oceny piśmiennictwa gromadzonego
i udostępnianego przez bibliotekę.
6) współczesna literatura światowa;
Treści nauczania
7) współczesna literatura polska;
1. Wiedza o książce i bibliotece
8) literatura popularna;
9) literatura dla dzieci i młodzieży.
Osiągnięcia uczniów
1. Umiejętność rozumienia i oceny zjawisk społecznych.
2. Umiejętność interpretowania zjawisk i procesów
komunikacji społecznej.
3. Znajomość wzorców i mechanizmów komunikowania się w różnych środowiskach.
ww
4. Umiejętność prowadzenia rozmów i negocjacji
w ramach współdziałania z ośrodkami informacji
naukowej oraz innymi instytucjami działającymi
w otoczeniu społecznym biblioteki.
5. Znajomość podstawowych elementów osobowości człowieka: potrzeb, emocji, motywów, procesów poznawczych, temperamentu.
6. Znajomość właściwości osobowościowych i poznawczych osób z różnych grup społecznych.
7. Umiejętności komunikacyjne umożliwiające rozpoznawanie potrzeb różnych grup czytelników.
8. Znajomość metod diagnozowania potrzeb społecznych oraz umiejętności ich zaspokajania.
1) funkcjonowanie książki i biblioteki, ich rola w komunikacji społecznej;
2) historia książki i biblioteki na tle procesów historycznych i zjawisk kulturowych;
3) problemy współczesnego bibliotekarstwa.
2. Wiedza o czytelnictwie
1) funkcjonowanie książki we współczesnej kulturze;
2) terminologia i metody stosowane w badaniach
z zakresu czytelnictwa;
3) współczesne instytucje wydawnicze;
4) dystrybucja książki;
5) społeczny zasięg książki w Polsce.
3. Źródła informacji
1) różnorodne formy i typy źródeł informacji;
2) nowoczesne technologie w działalności informacyjnej.
4. Gromadzenie, opracowanie i udostępnianie zbiorów
1) podstawowe funkcje biblioteki;
2) rodzaje zbiorów bibliotecznych;
3) zasady gromadzenia zbiorów;
5) rodzaje ewidencji zbiorów;
v.p
l
4. Znajomość terminologii i metod stosowanych
w badaniach z zakresu czytelnictwa.
4) selekcja zbiorów;
7) przechowywanie zbiorów;
5. Orientacja we wzajemnych powiązaniach wszystkich instytucji związanych z produkcją, obiegiem
i ochroną książki w społeczeństwie.
8) formy, organizacja i techniki udostępniania zbiorów.
6. Umiejętność rozpoznania podstawowych mechanizmów funkcjonowania książki w społeczeństwie.
6) kontrola zbiorów;
5. Organizacja i zarządzanie w bibliotece
1) wybrane zagadnienia z zakresu teorii organizacji
i zarządzania;
2) funkcjonowanie biblioteki jako struktury organizacyjnej — elementy systemu kultury;
3) organizacja bibliotekarstwa w Polsce.
7. Komputeryzacja bibliotek
8. Znajomość różnorodnych form i typów informacji.
9. Umiejętność sprawnego wyszukiwania informacji.
10. Umiejętność kreowania nowych form usług informatycznych.
.go
6. Technologie informacyjne, elementy techniki i technologii stosowanych w działalności informacyjnej
bibliotek.
7. Zrozumienie roli książki we współczesnej kulturze.
1) problemy organizacyjne komputeryzacji bibliotek;
11. Znajomość nowoczesnych technologii w działalności informacyjnej i umiejętność ich zastosowania.
12. Umiejętność prowadzenia i tworzenia zbiorów informacji, ich przechowywania i udostępniania.
2) organizacja opracowania danych w systemie
komputerowym;
13. Umiejętność poznawania dokumentów i oceny ich
przydatności.
3) wyszukiwanie i udostępnianie zbiorów w systemie komputerowym.
14. Znajomość zasad gromadzenia, ewidencji, kontroli, przechowywania i udostępniania zbiorów.
15. Umiejętność formalnego i rzeczowego opracowania dokumentu bibliotecznego.
w.
rcl
Osiągnięcia uczniów
1. Znajomość zasad funkcjonowania książki i bibliotek w systemie komunikacji społecznej.
2. Opanowanie podstawowych wiadomości z zakresu historii książki i biblioteki.
3. Znajomość zasad ochrony zbiorów dawnej książki.
16. Umiejętność przeprowadzenia poprawnej analizy
informacyjno-logicznej dokumentów bibliotecznych.
17. Umiejętność organizowania pracy w bibliotece
z wykorzystaniem najnowocześniejszych środków
technicznych.
Załącznik nr 5
PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE MUZYK
II. Cele nauczania — pierwszy etap edukacyjny
Kształcenie w zawodzie muzyk obejmuje dwa etapy
edukacyjne (okresy kształcenia o wyróżnionych celach), stanowiące całość dydaktyczną
1. Zainteresowanie ucznia muzyką.
ww
I. Opis kształcenia
— pierwszy etap edukacyjny obejmuje kształcenie
w szkole muzycznej I stopnia lub ogólnokształcącej
szkole muzycznej I stopnia,
— drugi etap edukacyjny obejmuje kształcenie w szkole muzycznej II stopnia lub ogólnokształcącej szkole
muzycznej II stopnia, w specjalnościach
A. Instrumentalista.
B. Wokalista.
C. Rytmika.
D. Lutnik.
2. Rozbudzanie zamiłowania do muzyki.
3. Rozwijanie uzdolnień muzycznych ucznia w sposób dostosowany do jego wieku i predyspozycji.
4. Nauczanie podstaw gry na instrumencie.
5. Rozwijanie umiejętności technicznych i interpretacyjnych.
6. Nauczanie zasad notacji w stopniu umożliwiającym samodzielne odczytywanie zapisu nutowego.
7. Przygotowanie do samodzielnego opracowywania
krótkich i łatwych utworów.
3. Nauka samodzielnego przygotowania utworów
i wybierania sposobu rozwiązywania problemów.
9. Rozwijanie naturalnej potrzeby ekspresji twórczej
ucznia i kształcenie wyobraźni artystycznej.
4. Rozwijanie pamięci muzycznej i opanowania estradowego.
10. Rozwijanie umiejętności muzykowania zespołowego.
5. Zaznajomienie z podstawowymi zagadnieniami
z: historii muzyki, literatury muzycznej, form muzycznych, zasad muzyki i harmonii.
11. Przygotowanie ucznia do publicznych występów
estradowych, zachęcanie do aktywnego uczestnictwa w życiu muzycznym.
12. Zapoznanie ucznia z podstawową wiedzą o muzyce.
v.p
l
8. Wdrożenie do systematycznego i świadomego
ćwiczenia.
6. Opanowanie umiejętności z kształcenia słuchu.
7. Opanowanie umiejętności sprawnego czytania nut
głosem.
8. Opanowanie umiejętności muzykowania kameralnego.
14. Przygotowanie absolwentów do dalszego kształcenia w szkole muzycznej II stopnia.
9. Rozwijanie umiejętności pracy w dużym zespole
wykonawczym (chór).
III. Cele nauczania — drugi etap edukacyjny
10. Przygotowanie do podjęcia studiów muzycznych
oraz do czynnego uczestnictwa w życiu muzycznym.
.go
13. Kształtowanie wrażliwości estetycznej i poczucia
piękna.
A. SPECJALNOŚĆ — INSTRUMENTALISTA
1. Rozwijanie wirtuozowskich elementów techniki
oraz pogłębionej strony wyrazowej.
1. Umiejętność interpretowania ruchowego utworów
zgodnie z kanonami stylu i formy muzycznej.
2. Opanowanie umiejętności gry na fortepianie.
3. Opanowanie umiejętności improwizacji fortepianowej.
w.
rcl
2. Doskonalenie umiejętności samodzielnego interpretowania utworów zgodnie z kanonami stylu
i formy muzycznej.
C. SPECJALNOŚĆ — RYTMIKA
3. Nauka samodzielnego opracowywania wykonywanych utworów i umiejętności rozwiązywania
problemów.
4. Rozwijanie pamięci muzycznej i opanowania estradowego.
5. Zaznajomienie z podstawowymi zagadnieniami
z historii muzyki, literatury muzycznej, form muzycznych, zasad muzyki i harmonii.
6. Opanowanie umiejętności z kształcenia słuchu.
7. Opanowanie umiejętności sprawnego czytania
a vista.
8. Pogłębienie umiejętności muzykowania kameralnego.
ww
9. Rozwijanie umiejętności pracy w dużym zespole
wykonawczym (chór, orkiestra).
10. Nauka przygotowywania fragmentów partii orkiestrowych.
11. Przygotowanie do podjęcia studiów muzycznych
oraz do czynnego uczestnictwa w życiu muzycznym.
B. SPECJALNOŚĆ — WOKALISTA
1. Rozwijanie podstawowych elementów techniki
wokalnej oraz pogłębionej strony wyrazowej.
2. Doskonalenie umiejętności samodzielnego interpretowania utworów zgodnie z kanonami stylu
i formy muzycznej.
4. Podstawowe elementy techniki ruchu i tańca.
5. Uzyskanie wiedzy w zakresie psychologii, pedagogiki i metodyki nauczania rytmiki.
6. Zaznajomienie z podstawowymi zagadnieniami
z historii muzyki, literatury muzycznej, form muzycznych, zasad muzyki i harmonii.
7. Opanowanie umiejętności z kształcenia słuchu.
8. Przygotowanie do podjęcia studiów muzycznych
oraz do wykonywania zawodu.
D. SPECJALNOŚĆ — LUTNIK
1. Umiejętność samodzielnego wykonania instrumentu lutniczego.
2. Opanowanie wiedzy w zakresie akustyki, technologii, modelowania i korekty lutniczej.
3. Opanowanie podstaw gry na skrzypcach lub innym
instrumencie lutniczym.
4. Zaznajomienie z podstawowymi zagadnieniami
z historii muzyki, literatury muzycznej, form muzycznych, zasad muzyki i harmonii.
5. Opanowanie umiejętności z kształcenia słuchu.
6. Przygotowanie do wykonywania zawodu oraz do
podjęcia studiów wyższych w dziedzinie lutnictwa.
IV. Opis kwalifikacji absolwenta w zawodzie muzyk
A. SPECJALNOŚĆ — INSTRUMENTALISTA
W wyniku kształcenia absolwent powinien
1) biegle czytać nuty w kluczu wiolinowym i basowym oraz w innych kluczach właściwych dla danego instrumentu;
2) posiadać biegłą umiejętność gry na wybranym
przez siebie instrumencie;
3) grać na fortepianie (jeżeli nie jest pianistą) w podstawowym zakresie umiejętności;
8) posiadać umiejętność śpiewania w zespołach wokalnych i chórach;
9) umieć korzystać z literatury specjalistycznej;
10) posiadać umiejętność aktywnego uczestnictwa
w życiu muzycznym;
11) posiadać przygotowanie do podjęcia dalszych studiów muzycznych.
C. SPECJALNOŚĆ — RYTMIKA
W wyniku kształcenia absolwent powinien
1) posiadać wiedzę teoretyczną i praktyczną rytmiki
Orffa i Dalcroze’a;
2) posiadać przygotowanie do stosowania rytmiki
Orffa i Dalcroze’a w pracy z dziećmi;
.go
4) posiadać w pełni ukształtowany słuch muzyczny,
pozwalający na uzyskiwanie poprawnej intonacji
w grze na instrumencie tego wymagającym;
Poz. 70
v.p
l
Dziennik Ustaw Nr 15
5) umieć stosować w praktyce zasady teorii muzyki,
szczególnie w zakresie harmonii, form muzycznych i historii muzyki;
6) umieć klasyfikować instrumenty muzyczne i rozróżniać słuchem różne typy tych instrumentów;
7) posiadać umiejętność gry w zespołach kameralnych i orkiestrze lub pracy w zespole chóralnym;
3) posiadać biegłą umiejętność czytania nut w kluczu
wiolinowym i basowym;
4) posiadać umiejętność improwizacji fortepianowej;
5) posiadać praktyczną umiejętność tworzenia interpretacji ruchowych utworów muzycznych;
6) posiadać podstawową wiedzę o choreografii;
8) umieć korzystać z literatury specjalistycznej;
7) grać na fortepianie w zakresie umiejętności pozwalającej na swobodne improwizowanie czy
akompaniowanie na zajęciach ruchowych;
10) posiadać umiejętność aktywnego uczestniczenia
w życiu muzycznym;
8) umieć zaaranżować proste melodie (na fortepianie
lub z zespołem instrumentów Orffa);
11) posiadać umiejętność przekazywania nabytej wiedzy;
9) posiadać w pełni ukształtowany słuch muzyczny;
w.
rcl
9) posiadać umiejętność strojenia i konserwacji instrumentu;
12) być przygotowanym do podjęcia dalszych studiów
muzycznych.
B. SPECJALNOŚĆ — WOKALISTA
W wyniku kształcenia absolwent powinien
1) posiadać umiejętność śpiewu opartą na prawidłowym oddechu, właściwej technice aparatu głosowego i intonacji;
10) umieć stosować w praktyce zasady teorii muzyki;
11) umieć korzystać z literatury specjalistycznej;
12) umieć zaaranżować i prowadzić zajęcia muzyczno-ruchowe w różnych placówkach upowszechniania
kultury i w przedszkolach;
13) być przygotowanym do podjęcia dalszych studiów
muzycznych.
D. SPECJALNOŚĆ — LUTNIK
W wyniku kształcenia absolwent powinien
3) posiadać umiejętność transpozycji, właściwej dla
zapisu głosu tenorowego;
1) umieć czytać rysunek techniczny oraz wykonywać
rysunki konstrukcyjne różnych elementów i zespołów instrumentów muzycznych;
4) grać na fortepianie w podstawowym zakresie
umiejętności;
2) umieć projektować instrumenty muzyczne;
ww
2) biegle czytać nuty w kluczu wiolinowym i basowym;
5) posiadać w pełni ukształtowany słuch muzyczny,
pozwalający na uzyskiwanie poprawnej intonacji;
6) umieć stosować w praktyce teorię muzyki, szczególnie w zakresie zasad muzyki, form muzycznych
i historii muzyki;
7) posiadać umiejętności aktorskie, pozwalające na
podjęcie pracy jako solista w teatrach muzycznych;
3) klasyfikować instrumenty muzyczne i rozróżniać
słuchem typy instrumentów;
4) stroić i prowadzić korektę instrumentów;
5) dobierać i obsługiwać obrabiarki i inne urządzenia
służące do produkcji, napraw, remontu i konserwacji instrumentów;
6) grać na instrumentach lutniczych w podstawowym zakresie;
7) stosować w praktyce zasady teorii muzyki;
8) dokonywać oceny technicznej i artystycznej instrumentów;
Poz. 70
9. Literatura muzyczna dla danego instrumentu, dobrana przez nauczyciela w zależności od możliwości ucznia i z uwzględnieniem jego preferencji.
v.p
l
Dziennik Ustaw Nr 15
10. Program na zakończenie etapu edukacyjnego.
9) posługiwać się urządzeniami elektronicznymi przy
produkcji i strojeniu instrumentów;
10) umieć dobierać odpowiednie materiały do produkcji instrumentów, umieć dokonywać ich oceny
i kwalifikacji;
11) umieć wykańczać powierzchnie instrumentów;
12) umieć posługiwać się normami przy ocenie jakości materiałów;
Fortepian
1. Umiejętność nazywania poszczególnych części
fortepianu. Znajomość podstawowych wiadomości z historii instrumentu.
2. Opanowanie prawidłowej postawy, ułożenia prawej i lewej ręki na klawiaturze, prawidłowego ułożenia nóg. Umiejętność prawidłowego wydobycia
dźwięku w zależności od rejestru i dynamiki. Świadomość roli i działania palców w procesie powstawania dźwięku.
.go
13) umieć posługiwać się podstawową dokumentacją
technologiczną;
Osiągnięcia uczniów
14) umieć zorganizować stanowisko pracy zgodnie
z zasadami ergonomii, bezpieczeństwa i higieny
pracy oraz przepisami przeciwpożarowymi;
15) prowadzić produkcję z uwzględnieniem zasad procesu technologicznego i ochrony środowiska naturalnego;
16) posiadać wiedzę w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej;
4. Umiejętność frazowania i operowania podstawowymi sposobami artykulacji. Zgodna z zapisem realizacja metrorytmiki, agogiki i dynamiki. Interpretowanie utworu zgodne z jego budową formalną.
5. Znajomość notacji w kluczu wiolinowym i basowym oraz umiejętność samodzielnego i bezbłędnego odczytania tekstu nutowego. Umiejętność
prawidłowego grania a vista łatwych utworów
w wolnym tempie z uwzględnieniem precyzji rytmicznej.
w.
rcl
17) posiadać umiejętność korzystania z literatury specjalistycznej.
3. Opanowanie podstaw techniki gry, z uwzględnieniem niezależności rąk i palców na klawiaturze,
umiejętności grania różnymi sposobami artykulacji (legato, non legato, staccato, portato), umiejętności posługiwania się prawym pedałem (prostym
— taktowym i synkopowanym).
V. Treści nauczania i osiągnięcia uczniów z obowiązkowych zajęć edukacyjnych — pierwszy etap edukacyjny
Przedmiot główny — Instrument
Treści nauczania
1. Podstawowa wiedza w zakresie historii instrumentu, budowy instrumentu i jego części, obsługi oraz
konserwacji.
2. Podstawy prawidłowego aparatu gry (prawidłowa
postawa, ułożenie rąk, właściwy sposób wydobycia dźwięku).
3. Wybrane elementy techniki gry.
ww
4. Podstawy interpretacji utworu zgodnej z zapisem,
budową formalną i elementami stylu.
5. Zasady notacji właściwej dla danego instrumentu
oraz techniki czytania a vista łatwych utworów.
6. Przygotowanie do samodzielnej pracy nad łatwym
utworem w zakresie poprawnego odczytania tekstu nutowego, ćwiczenia i korygowania błędów.
7. Przygotowanie do praktyki estradowej, z uwzględnieniem podstawowych elementów obycia estradowego, m.in. w zakresie technik opanowania pamięciowego utworu oraz koncentracji i pokonywania tremy.
8. Podstawowe formy muzykowania zespołowego.
6. Umiejętność samodzielnego opracowania łatwego
utworu pod względem techniczno-wykonawczym
(palcowanie, pedalizacja, frazowanie, dynamika,
interpretacja). Umiejętność samodzielnej pracy
nad utworem. Umiejętność świadomego ćwiczenia i korekty własnych błędów.
7. Umiejętność koncentrowania się i pokonywania
tremy podczas wykonywania utworu. Posługiwanie się równymi formami zapamiętywania. Przyswojenie podstawowych elementów obycia estradowego. Umiejętność dokonywania właściwej samooceny wykonania utworu.
8. Umiejętność muzykowania zespołowego pod kierunkiem nauczyciela (np. na cztery ręce, na dwa
fortepiany, łatwe akompaniamenty).
9. Opanowanie literatury fortepianowej w następującym zakresie: etiudy o zróżnicowanej problematyce technicznej dla prawej i lewej ręki, utwory polifoniczne, formy cykliczne (do wyboru np.: sonatina, sonata, koncert, wariacje), akompaniamenty.
10. Poprawne wykonanie dwóch etiud o zróżnicowanej problematyce technicznej dla prawej i lewej
ręki, utworu polifonicznego, jednej części sonatiny
lub sonaty (do wyboru: allegro sonatowe, wariacje
lub rondo), utwór dowolny. Cały program powinien być wykonany z pamięci.
Organy
1. Umiejętność nazywania poszczególnych części
i ogólnych zasad działania traktury. Znajomość
podstawowych wiadomości z historii instrumentu.
2. Opanowanie prawidłowej postawy, ułożenia prawej i lewej ręki na manuale, prawidłowego ułożenia nóg na pedale. Umiejętność prawidłowego
wydobycia dźwięku na manuale. Umiejętność koordynacji pracy rąk i nóg.
chowo-palcową, gry miechem jednokierunkowym
i miechem zmiennym, umiejętności gry prawą ręką na manuale dyszkantowym i lewą ręką na manuale basowo-akordowym.
4. Umiejętność frazowania i operowania podstawowymi sposobami artykulacji. Zgodna z zapisem
realizacja metrorytmiki, agogiki i dynamiki. Interpretowanie utworu zgodne z jego budową formalną.
5. Znajomość notacji w kluczu wiolinowym i basowym oraz umiejętność samodzielnego i bezbłędnego odczytania tekstu nutowego. Umiejętność
prawidłowego grania a vista łatwych utworów
w wolnym tempie.
6. Umiejętność samodzielnego opracowania łatwego
utworu pod względem techniczno-wykonawczym
(palcowanie, miechowanie, frazowanie, dynamika,
interpretacja). Umiejętność samodzielnej pracy
nad utworem (pokonywanie trudnych miejsc).
Umiejętność świadomego ćwiczenia i korekty
własnych błędów.
.go
3. Opanowanie podstaw techniki gry, z uwzględnieniem niezależności rąk i palców na manuale i nóg
na pedale, umiejętności gry wielogłosowej na manuale, umiejętności grania różnymi sposobami artykulacji (legato, non legato, staccato, portato).
Poz. 70
v.p
l
Dziennik Ustaw Nr 15
4. Umiejętność frazowania i operowania podstawowymi sposobami artykulacji. Zgodna z zapisem
realizacja metrorytmiki, agogiki i dynamiki. Interpretowanie utworu zgodne z jego budową formalną.
5. Znajomość notacji w kluczu wiolinowym i basowym oraz umiejętność samodzielnego i bezbłędnego odczytania tekstu nutowego. Umiejętność
prawidłowego grania a vista łatwych utworów
w wolnym tempie.
8. Umiejętność gry pod kierunkiem nauczyciela
w prostych formach muzykowania zespołowego
(np. unisono, duet, akordeonowe zespoły kameralne jednorodne lub mieszane, orkiestra akordeonowa, gra z akompaniamentem).
w.
rcl
6. Umiejętność samodzielnego opracowania łatwego
utworu pod względem techniczno-wykonawczym.
Umiejętność świadomego ćwiczenia i korekty
własnych błędów.
7. Umiejętność koncentrowania się i pokonywania
tremy podczas wykonywania utworu. Posługiwanie się różnymi formami zapamiętywania. Przyswojenie podstawowych elementów obycia estradowego. Umiejętność dokonywania właściwej samooceny wykonania utworu.
7. Umiejętność koncentrowania się i pokonywania
tremy podczas wykonywania utworu. Posługiwanie się różnymi formami zapamiętywania. Przyswojenie podstawowych elementów obycia estradowego. Umiejętność dokonywania właściwej samooceny wykonania utworu.
8. Umiejętność muzykowania zespołowego pod kierunkiem nauczyciela.
9. Opanowanie literatury organowej w następującym
zakresie: etiudy o zróżnicowanej problematyce
technicznej, utwory polifoniczne, utwory muzyki
dawnej, formy cykliczne.
10. Poprawne wykonanie utworu polifonicznego, jednej części sonaty, utworu dowolnego.
ww
Akordeon
1. Znajomość podstawowych wiadomości z historii
instrumentu i umiejętność nazywania poszczególnych części akordeonu oraz poznanie roli poszczególnych elementów instrumentu w procesie powstawania dźwięku. Znajomość podstawowych
zasad konserwacji akordeonu.
2. Opanowanie prawidłowej postawy, właściwego
trzymania akordeonu, prawidłowego ułożenia prawej i lewej ręki. Umiejętność wydobycia dźwięku
płynnym prowadzeniem miecha.
3. Opanowanie podstaw techniki gry, z uwzględnieniem umiejętności posługiwania się techniką mie-
9. Opanowanie literatury akordeonowej w następującym zakresie: etiudy o zróżnicowanej problematyce technicznej, utwory polifoniczne i dawnych
mistrzów, forma cykliczna (do wyboru: sonatina,
suita, wariacje), utwory różne, muzyka użytkowa
różnych narodów.
10. Poprawne wykonanie jednej etiudy dla prawej ręki, jednej etiudy dla lewej ręki, jednego utworu polifonicznego, jednego utworu dawnych mistrzów,
dwóch utworów dowolnych, granie a vista. Program powinien być wykonany z pamięci.
Gitara
1. Znajomość podstawowych wiadomości z historii
instrumentu i umiejętność nazywania poszczególnych części gitary oraz poznanie roli poszczególnych elementów instrumentu w procesie powstawania dźwięku. Znajomość zasad czyszczenia
i konserwacji gitary, strun i futerału. Umiejętność
samodzielnego strojenia instrumentu.
2. Opanowanie prawidłowej postawy, właściwego
trzymania gitary, prawidłowego ułożenia prawej
i lewej ręki. Umiejętność właściwego sposobu siedzenia, właściwego stosowania podgitarnika, podnóżka lub poduszki.
3. Opanowanie podstaw techniki gry, z uwzględnieniem koordynacji pracy obydwu rąk, niezależności
palcowej obu rąk, gry flażoletów naturalnych
i sztucznych, uderzenia tirando i apoyando, gry
dwudźwięków, trójdźwięków i czterodźwięków,
chwytów poprzecznych barré, czystości intonacji,
grania w pozycjach, realizacji arpeggio, tremolo
i rasgueado oraz realizacji podstawowych ozdobników.
4. Umiejętność frazowania i operowania podstawowymi sposobami artykulacji. Zgodna z zapisem
realizacja metrorytmiki, agogiki i dynamiki. Interpretowanie utworu zgodne z jego budową formalną.
5. Znajomość notacji oraz umiejętność samodzielnego i bezbłędnego odczytania tekstu nutowego.
Umiejętność prawidłowego grania a vista łatwych
utworów w wolnym tempie, z uwzględnieniem
precyzji rytmicznej.
4. Umiejętność frazowania i operowania podstawowymi sposobami artykulacji. Zgodna z zapisem
realizacja metrorytmiki, agogiki i dynamiki. Interpretowanie utworu zgodne z jego budową formalną.
5. Znajomość notacji w kluczu wiolinowym i basowym oraz umiejętność samodzielnego i bezbłędnego odczytania tekstu nutowego. Umiejętność
prawidłowego grania a vista łatwych utworów
w wolnym tempie z uwzględnieniem poprawnej
pedalizacji i precyzji rytmicznej.
6. Umiejętność samodzielnego opracowania łatwego
utworu pod względem techniczno-wykonawczym
(palcowanie, pedalizacja, frazowanie, dynamika,
interpretacja). Umiejętność samodzielnej pracy
nad utworem (pokonywanie trudnych miejsc).
Umiejętność świadomego ćwiczenia i korekty
własnych błędów.
.go
6. Umiejętność samodzielnego opracowania łatwego
utworu pod względem techniczno-wykonawczym
(palcowanie, frazowanie, dynamika, interpretacja).
Umiejętność samodzielnej pracy nad utworem.
Umiejętność świadomego ćwiczenia i korekty
własnych błędów.
Poz. 70
v.p
l
Dziennik Ustaw Nr 15
7. Umiejętność koncentrowania się i pokonywania
tremy podczas wykonywania utworu. Posługiwanie się różnymi formami zapamiętywania. Przyswojenie podstawowych elementów obycia estradowego. Umiejętność dokonywania właściwej samooceny wykonania utworu.
8. Umiejętność gry pod kierunkiem nauczyciela
w prostych formach muzykowania zespołowego.
9. Opanowanie literatury harfowej w następującym
zakresie: etiudy o zróżnicowanej problematyce
technicznej, utwory polifoniczne i dawnych mistrzów, forma cykliczna (do wyboru: sonata, concertino, wariacje).
w.
rcl
8. Umiejętność gry pod kierunkiem nauczyciela
w prostych formach muzykowania zespołowego
(np. unisono, gitarowe zespoły kameralne lub orkiestra gitarowa, gra z akompaniamentem).
7. Umiejętność koncentrowania się i pokonywania
tremy podczas wykonywania utworu. Posługiwanie się różnymi formami zapamiętywania. Przyswojenie podstawowych elementów obycia estradowego. Umiejętność dokonywania właściwej samooceny wykonania utworu.
9. Opanowanie literatury gitarowej w następującym
zakresie: etiudy o zróżnicowanej problematyce
technicznej, utwory polifoniczne, forma cykliczna
(do wyboru: sonatina, sonata, suita, wariacje),
utwory kameralne (duet, trio).
10. Poprawne wykonanie dwóch etiud o zróżnicowanej problematyce technicznej, części suity lub
utworu muzyki dawnej, sonaty klasycznej (część)
lub wariacji klasycznych, utworu dowolnego,
utworu kameralnego lub utworu z akompaniamentem, grania a vista.
Harfa
ww
1. Znajomość podstawowych wiadomości historii instrumentu i umiejętność nazywania poszczególnych części harfy oraz poznanie roli poszczególnych elementów instrumentu w procesie powstawania dźwięku. Znajomość zasad czyszczenia
i konserwacji instrumentu. Umiejętność strojenia
harfy pod kierunkiem nauczyciela.
10. Poprawne wykonanie dwóch etiud o zróżnicowanej problematyce technicznej, jednego utworu solowego muzyki dawnej, dwóch kontrastujących
części sonaty.
Skrzypce
1. Znajomość podstawowych wiadomości z historii
instrumentu i umiejętność nazywania poszczególnych części skrzypiec i smyczka oraz poznanie roli
poszczególnych elementów instrumentu i smyczka w procesie powstawania dźwięku. Znajomość
zasad czyszczenia i konserwacji skrzypiec i smyczka oraz umiejętność samodzielnego strojenia instrumentu.
2. Opanowanie prawidłowej postawy, właściwego
trzymania skrzypiec pod brodą i smyczka, prawidłowego ułożenia prawej i lewej ręki. Umiejętność
wydobycia dźwięku przy zachowaniu swobodnego
aparatu gry.
2. Opanowanie prawidłowej postawy, właściwego
ułożenia prawej i lewej ręki, ze szczególnym zwróceniem uwagi na układ kciuka. Umiejętność właściwej pracy nóg zsynchronizowana z pracą rąk.
3. Opanowanie podstaw techniki gry, z uwzględnieniem umiejętności gry całym smyczkiem i poszczególnymi częściami smyczka, gry naturalnych flażoletów, umiejętności prawidłowego układu prawej
i lewej ręki, czystości intonacji, grania w pozycjach,
realizacji podstawowych ozdobników, wibracji.
3. Opanowanie podstaw techniki gry, z uwzględnieniem wykształcenia niezależności palców, gry naturalnych flażoletów, gry akordów techniką secco
i arpeggio, gry étouffé i glissando, realizacji podstawowych ozdobników.
4. Umiejętność frazowania i operowania podstawowymi sposobami artykulacji. Zgodna z zapisem
realizacja metrorytmiki, agogiki i dynamiki. Interpretowanie utworu zgodne z jego budową formalną.
5. Znajomość notacji oraz umiejętność samodzielnego i bezbłędnego odczytania tekstu nutowego.
Umiejętność prawidłowego grania a vista łatwych
utworów w wolnym tempie, z uwzględnieniem poprawnej intonacji i precyzji rytmicznej.
6. Umiejętność samodzielnego opracowania łatwego
utworu pod względem techniczno-wykonawczym
(palcowanie, smyczkowanie, frazowanie, dynamika, interpretacja). Umiejętność samodzielnej pracy
nad utworem. Umiejętność świadomego ćwiczenia i korekty własnych błędów.
Poz. 70
5. Znajomość notacji w kluczu altowym oraz umiejętność samodzielnego i bezbłędnego odczytania
tekstu nutowego. Umiejętność prawidłowego grania a vista łatwych utworów w wolnym tempie,
z uwzględnieniem poprawnej intonacji i precyzji
rytmicznej.
v.p
l
Dziennik Ustaw Nr 15
6. Umiejętność samodzielnego opracowania łatwego
utworu pod względem techniczno-wykonawczym
(palcowanie, smyczkowanie, frazowanie, dynamika, interpretacja). Umiejętność samodzielnej pracy
nad utworem. Umiejętność świadomego ćwiczenia i korekty własnych błędów.
7. Umiejętność koncentrowania się i pokonywania
tremy podczas wykonywania utworu. Posługiwanie się różnymi formami zapamiętywania. Przyswojenie podstawowych elementów obycia estradowego. Umiejętność dokonywania właściwej samooceny wykonania utworu.
8. Umiejętność gry pod kierunkiem nauczyciela
w różnych formach muzykowania zespołowego
(np. unisono, smyczkowe zespoły kameralne, gra
z akompaniamentem).
8. Umiejętność gry pod kierunkiem nauczyciela
w różnych formach muzykowania zespołowego
(np. unisono, smyczkowe zespoły kameralne, gra
z akompaniamentem).
9. Opanowanie literatury skrzypcowej w następującym zakresie: etiudy o zróżnicowanej problematyce technicznej, utwory na skrzypce z akompaniamentem (od baroku do XXI wieku), forma cykliczna (do wyboru: sonata, concertino, koncert, wariacje), utwory kameralne (duet, trio lub kwartet).
9. Opanowanie literatury altówkowej (również skrzypcowej) w następującym zakresie: etiudy o zróżnicowanej problematyce technicznej, utwory na altówkę (skrzypce) z akompaniamentem (od baroku do
XXI wieku), forma cykliczna (do wyboru: sonata,
concertino, koncert, wariacje), utwory kameralne
(duet, trio lub kwartet).
w.
rcl
.go
7. Umiejętność koncentrowania się i pokonywania
tremy podczas wykonywania utworu. Posługiwanie się różnymi formami zapamiętywania. Przyswojenie podstawowych elementów obycia estradowego. Umiejętność dokonywania właściwej samooceny wykonania utworu.
10. Poprawne wykonanie dwóch etiud o zróżnicowanej problematyce technicznej, w tym jednej dwudźwiękowej, jednego utworu solowego z akompaniamentem z pamięci, części pierwszej lub drugiej
i trzeciej koncertu, dwóch kontrastujących części
sonaty.
Altówka
10. Poprawne wykonanie dwóch etiud o zróżnicowanej problematyce technicznej, w tym jednej dwudźwiękowej, jednego utworu solowego z akompaniamentem z pamięci, części pierwszej lub drugiej
i trzeciej koncertu, dwóch kontrastujących części
sonaty.
Wiolonczela
1. Znajomość podstawowych wiadomości z historii
instrumentu i umiejętność nazywania poszczególnych części wiolonczeli i smyczka oraz poznanie
roli poszczególnych elementów instrumentu
i smyczka w procesie powstawania dźwięku. Znajomość zasad czyszczenia i konserwacji wiolonczeli i smyczka. Umiejętność samodzielnego strojenia
instrumentu.
2. Opanowanie prawidłowej postawy, właściwego
trzymania altówki i smyczka, prawidłowego ułożenia prawej i lewej ręki. Umiejętność wydobycia
dźwięku przy zachowaniu swobodnego aparatu
gry.
2. Opanowanie prawidłowej postawy przy grze,
umiejętność dobrania właściwej długości nóżki do
wzrostu grającego, prawidłowego ułożenia prawej
i lewej ręki. Umiejętność wydobycia dźwięku przy
zachowaniu swobodnego aparatu gry.
3. Opanowanie podstaw techniki gry, z uwzględnieniem umiejętności gry całym smyczkiem i poszczególnymi częściami smyczka, gry naturalnych flażoletów, umiejętności prawidłowego układu prawej
i lewej ręki, czystości intonacji, grania w pozycjach,
realizacji podstawowych ozdobników, wibracji.
3. Opanowanie podstaw techniki gry, z uwzględnieniem umiejętności gry całym smyczkiem i poszczególnymi częściami smyczka, gry naturalnych flażoletów, umiejętności prawidłowego układu prawej
i lewej ręki, czystości intonacji, grania w pozycjach
(łącznie z pozycją kciukową), realizacji podstawowych ozdobników.
ww
1. Znajomość podstawowych wiadomości z historii
instrumentu i umiejętność nazywania poszczególnych części altówki i smyczka oraz poznanie roli
poszczególnych elementów instrumentu i smyczka w procesie powstawania dźwięku. Znajomość
zasad czyszczenia i konserwacji altówki i smyczka.
Umiejętność samodzielnego strojenia instrumentu.
4. Umiejętność frazowania i operowania podstawowymi sposobami artykulacji. Zgodna z zapisem
realizacja metrorytmiki, agogiki i dynamiki. Interpretowanie utworu zgodne z jego budową formalną.
4. Umiejętność frazowania i operowania podstawowymi sposobami artykulacji. Zgodna z zapisem realizacja metrorytmiki, agogiki i dynamiki. Interpretowanie utworu zgodne z jego budową formalną.
5. Znajomość notacji w kluczu basowym i tenorowym oraz umiejętność samodzielnego i bezbłędnego odczytania tekstu nutowego. Umiejętność
prawidłowego grania a vista łatwych utworów
w wolnym tempie.
6. Umiejętność samodzielnego opracowania łatwego
utworu pod względem techniczno-wykonawczym
(palcowanie, smyczkowanie, frazowanie, dynamika, interpretacja). Umiejętność samodzielnej pracy
nad utworem. Umiejętność świadomego ćwiczenia i korekty własnych błędów.
6. Umiejętność samodzielnego opracowania łatwego
utworu pod względem techniczno-wykonawczym
(palcowanie, smyczkowanie, frazowanie, dynamika, interpretacja). Umiejętność samodzielnej pracy
nad utworem. Umiejętność świadomego ćwiczenia i korekty własnych błędów.
7. Umiejętność koncentrowania się i pokonywania
tremy podczas wykonywania utworu. Posługiwanie się różnymi formami zapamiętywania. Przyswojenie podstawowych elementów obycia estradowego. Umiejętność dokonywania właściwej samooceny wykonania utworu.
8. Umiejętność gry pod kierunkiem nauczyciela
w różnych formach muzykowania zespołowego
(np. unisono, smyczkowe zespoły kameralne, gra
z akompaniamentem).
.go
7. Umiejętność koncentrowania się i pokonywania
tremy podczas wykonywania utworu. Posługiwanie się różnymi formami zapamiętywania. Przyswojenie podstawowych elementów obycia estradowego. Umiejętność dokonywania właściwej samooceny wykonania utworu.
Poz. 70
v.p
l
Dziennik Ustaw Nr 15
8. Umiejętność gry pod kierunkiem nauczyciela
w różnych formach muzykowania zespołowego
(np. unisono, smyczkowe zespoły kameralne, gra
z akompaniamentem).
9. Opanowanie literatury wiolonczelowej w następującym zakresie: etiudy o zróżnicowanej problematyce technicznej, utwory na wiolonczelę z akompaniamentem (od baroku do XXI wieku), forma cykliczna (do wyboru: sonata, sonatina, koncert),
utwory kameralne (duet, trio lub kwartet).
10. Poprawne wykonanie dwóch etiud o zróżnicowanej
problematyce technicznej z pamięci, dwóch utworów solowych z akompaniamentem z pamięci.
Flet
1. Znajomość podstawowych wiadomości z historii
instrumentu i umiejętność nazywania poszczególnych części fletu, składania i rozkładania instrumentu oraz podstaw jego konserwacji i czyszczenia. Znajomość zasad higieny w zakresie gry na
instrumencie. Umiejętność samodzielnego strojenia instrumentu.
w.
rcl
10. Poprawne wykonanie dwóch etiud o zróżnicowanej problematyce technicznej, jednego utworu solowego z akompaniamentem z pamięci, sonaty.
9. Opanowanie literatury kontrabasowej w następującym zakresie: etiudy o zróżnicowanej problematyce technicznej, utwory na kontrabas z akompaniamentem (od baroku do XXI wieku).
Kontrabas
1. Znajomość podstawowych wiadomości z historii
instrumentu i umiejętność nazywania poszczególnych części kontrabasu i smyczka oraz poznanie
roli poszczególnych elementów instrumentu
i smyczka w procesie powstawania dźwięku. Znajomość zasad czyszczenia i konserwacji kontrabasu i smyczka. Umiejętność samodzielnego strojenia instrumentu.
2. Opanowanie prawidłowej postawy przy grze stojąc i siedząc, właściwego trzymania kontrabasu
i smyczka, prawidłowego ułożenia prawej i lewej
ręki. Umiejętność wydobycia dźwięku przy zachowaniu swobodnego aparatu gry.
ww
3. Opanowanie podstaw techniki gry, z uwzględnieniem umiejętności gry całym smyczkiem i poszczególnymi częściami smyczka, gry naturalnych flażoletów, umiejętności prawidłowego układu prawej
i lewej ręki, czystości intonacji, grania w pozycjach,
realizacji podstawowych ozdobników.
4. Umiejętność frazowania i operowania podstawowymi sposobami artykulacji. Zgodna z zapisem
realizacja metrorytmiki, agogiki i dynamiki. Interpretowanie utworu zgodne z jego budową formalną.
5. Znajomość notacji w kluczu basowym i tenorowym oraz umiejętność samodzielnego i bezbłędnego odczytania tekstu nutowego. Umiejętność
prawidłowego grania a vista łatwych utworów
w wolnym tempie.
2. Opanowanie prawidłowej postawy, właściwego
trzymania fletu, ułożenia rąk i palców. Umiejętność
prawidłowego zadęcia oraz swobodnego posługiwania się aparatem oddechowym z uwzględnieniem znaczenia artykulacyjnego warg i języka.
3. Opanowanie podstaw techniki gry (legato, non legato i pojedynczego staccato w obrębie c1 — c4,
z uwzględnieniem umiejętności gry długich dźwięków, osiągnięcia podstawowego stopnia biegłości
palcowej, stopniowego opanowania gry w poszczególnych rejestrach, realizacji ozdobników
oraz opanowania umiejętności korekty intonacji.
4. Umiejętność frazowania i operowania podstawowymi sposobami artykulacji. Zgodna z zapisem
realizacja metrorytmiki, agogiki i dynamiki. Interpretowanie utworu zgodne z jego budową formalną.
5. Znajomość notacji oraz umiejętność samodzielnego i bezbłędnego odczytania tekstu nutowego.
Umiejętność prawidłowego grania a vista łatwych
utworów w wolnym tempie z uwzględnieniem precyzji rytmicznej.
6. Umiejętność samodzielnego opracowania łatwego
utworu pod względem techniczno-wykonawczym
(palcowanie, oddechy, frazowanie, dynamika, interpretacja). Umiejętność samodzielnej pracy nad
utworem. Umiejętność świadomego ćwiczenia
i korekty własnych błędów.
7. Umiejętność koncentrowania się i pokonywania
tremy podczas wykonywania utworu. Posługiwanie się różnymi formami zapamiętywania. Przyswojenie podstawowych elementów obycia estradowego. Umiejętność dokonywania właściwej samooceny wykonania utworu.
8. Umiejętność gry pod kierunkiem nauczyciela
w prostych formach muzykowania zespołowego
(np. unisono, fletowe zespoły kameralne, gra
z akompaniamentem).
8. Umiejętność gry pod kierunkiem nauczyciela
w prostych formach muzykowania zespołowego
(np. unisono, obojowe zespoły kameralne, gra
z akompaniamentem).
9. Opanowanie literatury fletowej w następującym
zakresie: etiudy o zróżnicowanej problematyce
technicznej, utwory na flet z akompaniamentem
(od baroku do XXI wieku), forma cykliczna (do wyboru całość lub część: sonatiny, sonaty, wariacji,
koncertu, suity), utwory kameralne (np. duety).
9. Opanowanie literatury obojowej w następującym
zakresie: etiudy o zróżnicowanej problematyce
technicznej, utwory na obój z akompaniamentem
(od baroku do XXI wieku), forma cykliczna (do wyboru całość lub część sonaty lub koncertu), utwory
kameralne (duety).
.go
v.p
l
7. Umiejętność koncentrowania się i pokonywania
tremy podczas wykonywania utworu. Posługiwanie się różnymi formami zapamiętywania. Przyswojenie podstawowych elementów obycia estradowego. Umiejętność dokonywania właściwej samooceny wykonania utworu.
10. Poprawne wykonanie dwóch etiud o zróżnicowanej problematyce technicznej (w tym jednej z pamięci), jednego utworu cyklicznego z akompaniamentem z pamięci, jednego utworu solowego lub
z akompaniamentem z pamięci.
10. Poprawne wykonanie dwóch etiud o zróżnicowanej problematyce technicznej, jednego utworu cyklicznego lub dwóch dowolnych (w tym jednego
z pamięci) z akompaniamentem.
Obój
1. Znajomość podstawowych wiadomości z historii
instrumentu i umiejętność nazywania poszczególnych części klarnetu, składania i rozkładania instrumentu oraz podstaw jego konserwacji i czyszczenia. Znajomość zasad higieny w zakresie gry na
instrumencie. Umiejętność samodzielnego strojenia instrumentu.
w.
rcl
1. Znajomość podstawowych wiadomości z historii
instrumentu i umiejętność nazywania poszczególnych części oboju, składania i rozkładania instrumentu oraz podstaw jego konserwacji i czyszczenia. Znajomość zasad higieny w zakresie gry na
instrumencie. Umiejętność samodzielnego strojenia instrumentu.
Klarnet
2. Opanowanie prawidłowej postawy, właściwego
trzymania oboju, ułożenia rąk i palców. Umiejętność prawidłowego zadęcia oraz swobodnego posługiwania się aparatem oddechowym, z uwzględnieniem znaczenia artykulacyjnego narządów jamy
ustnej, warg i mięśni twarzy.
3. Opanowanie podstaw techniki gry, z uwzględnieniem umiejętności gry dźwięków długo wytrzymywanych, osiągnięcia podstawowego stopnia biegłości palcowej, stopniowego opanowania gry
w poszczególnych rejestrach, umiejętności wykonania najłatwiejszych ozdobników, opanowania
umiejętności korekty intonacji.
ww
4. Umiejętność frazowania i operowania podstawowymi sposobami artykulacji. Zgodna z zapisem
realizacja metrorytmiki, agogiki i dynamiki. Interpretowanie utworu zgodne z jego budową formalną.
5. Znajomość notacji oraz umiejętność samodzielnego i bezbłędnego odczytania tekstu nutowego.
Umiejętność prawidłowego grania a vista łatwych
utworów w wolnym tempie, z uwzględnieniem
precyzji rytmicznej.
6. Umiejętność samodzielnego opracowania łatwego
utworu pod względem techniczno-wykonawczym
(palcowanie, oddechy, frazowanie, dynamika, interpretacja). Umiejętność samodzielnej pracy nad
utworem. Umiejętność świadomego ćwiczenia
i korekty własnych błędów.
2. Opanowanie prawidłowej postawy, właściwego
trzymania klarnetu, ułożenia rąk i palców. Umiejętność prawidłowego zadęcia oraz swobodnego posługiwania się aparatem oddechowym, z uwzględnieniem znaczenia artykulacyjnego narządów jamy
ustnej, warg i mięśni twarzy.
3. Opanowanie podstaw techniki gry, z uwzględnieniem umiejętności gry długich dźwięków, osiągnięcia podstawowego stopnia biegłości palcowej,
stopniowego opanowania gry w poszczególnych
rejestrach oraz opanowania umiejętności korekty
intonacji.
4. Umiejętność frazowania i operowania podstawowymi sposobami artykulacji. Zgodna z zapisem
realizacja metrorytmiki, agogiki i dynamiki. Interpretowanie utworu zgodne z jego budową formalną.
5. Znajomość notacji oraz umiejętność samodzielnego i bezbłędnego odczytania tekstu nutowego.
Umiejętność prawidłowego grania a vista łatwych
utworów w wolnym tempie, z uwzględnieniem
precyzji rytmicznej.
6. Umiejętność samodzielnego opracowania łatwego
utworu pod względem techniczno-wykonawczym
(palcowanie, oddechy, frazowanie, dynamika, interpretacja). Umiejętność samodzielnej pracy nad
utworem. Umiejętność świadomego ćwiczenia
i korekty własnych błędów.
7. Umiejętność koncentrowania się i pokonywania
tremy podczas wykonywania utworu. Posługiwanie się różnymi formami zapamiętywania. Przy-
swojenie podstawowych elementów obycia estradowego. Umiejętność dokonywania właściwej samooceny wykonania utworu.
8. Umiejętność gry pod kierunkiem nauczyciela
w prostych formach muzykowania zespołowego
(np. unisono, klarnetowe zespoły kameralne, gra
z akompaniamentem).
9. Opanowanie literatury klarnetowej w następującym zakresie: etiudy o zróżnicowanej problematyce technicznej, utwory na klarnet z akompaniamentem (od klasycyzmu do XXI wieku), forma cykliczna (do wyboru całość lub część: sonatiny, wariacji, koncertu), utwory kameralne (duet i trio).
Saksofon
8. Umiejętność gry pod kierunkiem nauczyciela
w prostych formach muzykowania zespołowego
(np. unisono, saksofonowe zespoły kameralne, gra
z akompaniamentem).
9. Opanowanie literatury saksofonowej w następującym zakresie: etiudy o zróżnicowanej problematyce technicznej, utwory na saksofon z akompaniamentem, forma cykliczna (do wyboru całość lub
część), utwory kameralne.
10. Poprawne wykonanie dwóch etiud o zróżnicowanej problematyce technicznej, dwóch utworów
z akompaniamentem z pamięci.
Fagot
1. Znajomość podstawowych wiadomości z historii
instrumentu i umiejętność nazywania poszczególnych części fagotu, składania i rozkładania instrumentu oraz podstaw jego konserwacji i czyszczenia. Znajomość zasad higieny w zakresie gry na
instrumencie. Umiejętność samodzielnego strojenia instrumentu.
.go
10. Poprawne wykonanie dwóch etiud o zróżnicowanej problematyce technicznej (w tym jednej z pamięci), jednego utworu solowego z akompaniamentem z pamięci, jednego utworu kameralnego.
Poz. 70
v.p
l
Dziennik Ustaw Nr 15
1. Znajomość podstawowych wiadomości z historii
instrumentu i umiejętność nazywania poszczególnych części saksofonu, składania i rozkładania instrumentu oraz podstaw jego konserwacji i czyszczenia. Znajomość zasad higieny w zakresie gry na
instrumencie. Umiejętność samodzielnego strojenia instrumentu.
3. Opanowanie podstaw techniki gry, z uwzględnieniem umiejętności gry długich dźwięków, osiągnięcia podstawowego stopnia biegłości palcowej,
stopniowego opanowania gry w poszczególnych
rejestrach, prawidłowej aplikatury z użyciem pianomechaniki oraz opanowania umiejętności korekty intonacji.
w.
rcl
2. Opanowanie prawidłowej postawy, właściwego
trzymania saksofonu, ułożenia rąk i palców. Umiejętność prawidłowego zadęcia oraz swobodnego
posługiwania
się
aparatem
oddechowym,
z uwzględnieniem znaczenia artykulacyjnego narządów jamy ustnej, warg i mięśni twarzy.
2. Opanowanie prawidłowej postawy, właściwego
trzymania fagotu, ułożenia rąk i palców. Umiejętność prawidłowego zadęcia oraz swobodnego posługiwania się aparatem oddechowym, z uwzględnieniem znaczenia artykulacyjnego narządów jamy
ustnej, warg i mięśni twarzy.
3. Opanowanie podstaw techniki gry, z uwzględnieniem umiejętności gry długich dźwięków, osiągnięcia podstawowego stopnia biegłości palcowej,
stopniowego opanowania gry w poszczególnych
rejestrach oraz opanowania umiejętności korekty
intonacji.
4. Umiejętność frazowania i operowania podstawowymi sposobami artykulacji. Zgodna z zapisem
realizacja metrorytmiki, agogiki i dynamiki. Interpretowanie utworu zgodne z jego budową formalną.
ww
5. Znajomość notacji oraz umiejętność samodzielnego i bezbłędnego odczytania tekstu nutowego.
Umiejętność prawidłowego grania a vista łatwych
utworów w wolnym tempie, z uwzględnieniem
precyzji rytmicznej.
6. Umiejętność samodzielnego opracowania łatwego
utworu pod względem techniczno-wykonawczym
(palcowanie, oddechy, frazowanie, dynamika, interpretacja). Umiejętność samodzielnej pracy nad
utworem. Umiejętność świadomego ćwiczenia
i korekty własnych błędów.
7. Umiejętność koncentrowania się i pokonywania
tremy podczas wykonywania utworu. Posługiwanie się różnymi formami zapamiętywania. Przyswojenie podstawowych elementów obycia estradowego. Umiejętność dokonywania właściwej samooceny wykonania utworu.
4. Umiejętność frazowania i operowania podstawowymi sposobami artykulacji. Zgodna z zapisem
realizacja metrorytmiki, agogiki i dynamiki. Interpretowanie utworu zgodne z jego budową formalną.
5. Znajomość notacji oraz umiejętność samodzielnego i bezbłędnego odczytania tekstu nutowego.
Umiejętność prawidłowego grania a vista łatwych
utworów w wolnym tempie, z uwzględnieniem
precyzji rytmicznej.
6. Umiejętność samodzielnego opracowania łatwego
utworu pod względem techniczno-wykonawczym
(palcowanie, oddechy, frazowanie, dynamika, interpretacja). Umiejętność samodzielnej pracy nad
utworem. Umiejętność świadomego ćwiczenia
i korekty własnych błędów.
7. Umiejętność koncentrowania się i pokonywania
tremy podczas wykonywania utworu. Posługiwanie się różnymi formami zapamiętywania. Przyswojenie podstawowych elementów obycia estradowego. Umiejętność dokonywania właściwej samooceny wykonania utworu.
8. Umiejętność gry pod kierunkiem nauczyciela
w prostych formach muzykowania zespołowego
(np. unisono, fagotowe zespoły kameralne, gra
z akompaniamentem).
9. Opanowanie literatury fagotowej w następującym
zakresie: etiudy o zróżnicowanej problematyce
technicznej, utwory na fagot z akompaniamentem
(od baroku do XXI wieku), forma cykliczna (do wyboru całość lub część: sonatiny lub sonaty, koncertu), utwory kameralne (np. duety).
10. Poprawne wykonanie dwóch etiud o zróżnicowanej problematyce technicznej, dwóch utworów solowych z akompaniamentem lub jednego cyklicznego — z pamięci.
Trąbka
9. Opanowanie literatury na trąbkę w następującym
zakresie: etiudy o zróżnicowanej problematyce
technicznej, utwory na trąbkę solo i z akompaniamentem, utwory kameralne (duet i trio).
10. Poprawne wykonanie dwóch prostych etiud o zróżnicowanej problematyce technicznej, jednego
utworu solowego z akompaniamentem z pamięci,
jednego utworu kameralnego.
Róg
1. Znajomość podstawowych wiadomości z historii
instrumentu i umiejętność nazywania poszczególnych części rogu oraz podstaw jego konserwacji
i czyszczenia. Znajomość zasad higieny w zakresie
gry na instrumencie. Umiejętność rozkładania,
składania i samodzielnego strojenia instrumentu.
.go
1. Znajomość podstawowych wiadomości z historii
instrumentu i umiejętność nazywania poszczególnych części trąbki oraz podstaw jej konserwacji
i czyszczenia. Znajomość zasad higieny w zakresie
gry na instrumencie. Umiejętność rozkładania,
składania i samodzielnego strojenia instrumentu.
Znajomość poszczególnych odmian trąbki (B, C, D,
Es).
Poz. 70
v.p
l
Dziennik Ustaw Nr 15
2. Opanowanie prawidłowej postawy (stojąc i siedząc), właściwego trzymania trąbki, ułożenia rąk
i palców prawej ręki. Umiejętność prawidłowego
zadęcia oraz swobodnego posługiwania się aparatem oddechowym, z uwzględnieniem znaczenia
artykulacyjnego języka, warg i mięśni twarzy.
2. Opanowanie prawidłowej postawy (stojąc i siedząc), właściwego trzymania rogu, ułożenia rąk
i palców lewej ręki. Umiejętność prawidłowego zadęcia oraz swobodnego posługiwania się aparatem oddechowym, z uwzględnieniem znaczenia
artykulacyjnego języka, warg i mięśni twarzy.
Umiejętność posługiwania się pochodem tonów
naturalnych.
4. Umiejętność frazowania i operowania podstawowymi sposobami artykulacji. Zgodna z zapisem
realizacja metrorytmiki, agogiki i dynamiki. Interpretowanie utworu zgodne z jego budową formalną.
4. Umiejętność frazowania i operowania podstawowymi sposobami artykulacji. Zgodna z zapisem
realizacja metrorytmiki, agogiki i dynamiki. Interpretowanie utworu zgodne z jego budową formalną.
5. Znajomość notacji oraz umiejętność samodzielnego i bezbłędnego odczytania tekstu nutowego.
Umiejętność prawidłowego grania a vista łatwych
utworów w wolnym tempie, z uwzględnieniem
precyzji rytmicznej.
5. Znajomość notacji oraz umiejętność samodzielnego i bezbłędnego odczytania tekstu nutowego.
Umiejętność prawidłowego grania a vista łatwych
utworów w wolnym tempie, z uwzględnieniem
precyzji rytmicznej.
6. Umiejętność samodzielnego opracowania łatwego
utworu pod względem techniczno-wykonawczym
(palcowanie, oddechy, frazowanie, dynamika, interpretacja). Umiejętność samodzielnej pracy nad
utworem. Umiejętność świadomego ćwiczenia
i korekty własnych błędów.
6. Umiejętność samodzielnego opracowania łatwego
utworu pod względem techniczno-wykonawczym
(palcowanie, oddechy, frazowanie, dynamika, interpretacja). Umiejętność samodzielnej pracy nad
utworem. Umiejętność świadomego ćwiczenia
i korekty własnych błędów.
7. Umiejętność koncentrowania się i pokonywania
tremy podczas wykonywania utworu. Posługiwanie się różnymi formami zapamiętywania. Przyswojenie podstawowych elementów obycia estradowego. Umiejętność dokonywania właściwej samooceny wykonania utworu.
7. Umiejętność koncentrowania się i pokonywania
tremy podczas wykonywania utworu. Posługiwanie się różnymi formami zapamiętywania. Przyswojenie podstawowych elementów obycia estradowego. Umiejętność dokonywania właściwej samooceny wykonania utworu.
8. Umiejętność gry pod kierunkiem nauczyciela
w prostych formach muzykowania zespołowego
(np. unisono, zespoły kameralne instrumentów
dętych blaszanych, gra z akompaniamentem).
8. Umiejętność gry pod kierunkiem nauczyciela
w prostych formach muzykowania zespołowego
(np. unisono, zespoły kameralne instrumentów
dętych blaszanych, gra z akompaniamentem).
ww
w.
rcl
3. Opanowanie podstaw techniki gry, z uwzględnieniem umiejętności gry dźwięków długo wytrzymywanych, osiągnięcia pełnej synchronizacji pracy
palców prawej ręki z językiem, stopniowego opanowania gry w poszczególnych rejestrach oraz
opanowania umiejętności korekty intonacji.
3. Opanowanie podstaw techniki gry, z uwzględnieniem umiejętności doboru ustnika, wibracji warg,
gry dźwięków długo wytrzymywanych, osiągnięcia pełnej synchronizacji pracy palców lewej ręki
z językiem, stopniowego opanowania gry w poszczególnych rejestrach oraz opanowania umiejętności korekty intonacji.
9. Opanowanie literatury na puzon w następującym
zakresie: etiudy o zróżnicowanej problematyce
technicznej, utwory na puzon solo i z akompaniamentem, utwory kameralne (duety, tria).
10. Poprawne wykonanie: dwóch etiud o zróżnicowanej problematyce technicznej, jednego utworu solowego z akompaniamentem z pamięci, czytania
a vista z transponowaniem in Es, in E i in D.
10. Poprawne wykonanie dwóch etiud o zróżnicowanej problematyce technicznej, jednego utworu solowego z akompaniamentem z pamięci, jednego
duetu.
Puzon
Tuba
1. Znajomość podstawowych wiadomości z historii
instrumentu i umiejętność nazywania poszczególnych części puzonu oraz umiejętność jego konserwacji i czyszczenia w podstawowym zakresie.
Umiejętność rozkładania, składania i samodzielnego strojenia instrumentu.
1. Znajomość podstawowych wiadomości z historii
instrumentu i umiejętność nazywania poszczególnych części tuby oraz podstaw jej konserwacji
i czyszczenia. Znajomość zasad higieny w zakresie
gry na instrumencie. Dbałość o instrument,
a w szczególności o ustnik. Umiejętność rozkładania, składania i samodzielnego strojenia instrumentu.
.go
v.p
l
9. Opanowanie literatury na róg w następującym zakresie: etiudy o zróżnicowanej problematyce technicznej, utwory na róg solo i z akompaniamentem,
utwory kameralne (duet i trio).
2. Opanowanie prawidłowej postawy, właściwego
trzymania puzonu, a szczególnie suwaka, oraz ułożenia rąk, ze szczególnym uwzględnieniem wyrabiania biegłości prawej ręki. Umiejętność prawidłowego zadęcia oraz swobodnego posługiwania
się aparatem oddechowym, z uwzględnieniem
znaczenia artykulacyjnego języka, warg i mięśni
twarzy. Umiejętność posługiwania się pochodem
tonów naturalnych.
3. Opanowanie podstaw techniki gry, z uwzględnieniem umiejętności doboru ustnika, wibracji warg,
gry dźwięków długo wytrzymywanych, przedęć
szeregu alikwotów w poszczególnych pozycjach,
stopniowego opanowania gry w poszczególnych
rejestrach oraz opanowania umiejętności korekty
intonacji.
w.
rcl
3. Opanowanie podstaw techniki gry, z uwzględnieniem umiejętności doboru ustnika, wibracji warg,
gry dźwięków długo wytrzymywanych, przedęć
szeregu alikwotów w poszczególnych pozycjach,
stopniowego opanowania gry w poszczególnych
rejestrach oraz opanowania umiejętności korekty
intonacji.
2. Opanowanie prawidłowej postawy, właściwego
trzymania tuby, ułożenia rąk, ze szczególnym
uwzględnieniem wyrabiania biegłości prawej ręki.
Umiejętność prawidłowego zadęcia oraz swobodnego posługiwania się aparatem oddechowym,
z uwzględnieniem znaczenia artykulacyjnego języka, warg i mięśni twarzy. Umiejętność posługiwania się pochodem tonów naturalnych.
4. Umiejętność frazowania i operowania podstawowymi sposobami artykulacji. Zgodna z zapisem
realizacja metrorytmiki, agogiki i dynamiki. Interpretowanie utworu zgodne z jego budową formalną.
4. Umiejętność frazowania i operowania podstawowymi sposobami artykulacji. Zgodna z zapisem
realizacja metrorytmiki, agogiki i dynamiki. Interpretowanie utworu zgodne z jego budową formalną.
5. Znajomość notacji oraz umiejętność samodzielnego i bezbłędnego odczytania tekstu nutowego.
Umiejętność prawidłowego grania a vista łatwych
utworów w wolnym tempie, z uwzględnieniem
precyzji rytmicznej.
6. Umiejętność samodzielnego opracowania łatwego
utworu pod względem techniczno-wykonawczym
(oddechy, frazowanie, dynamika, interpretacja).
Umiejętność samodzielnej pracy nad utworem.
Umiejętność świadomego ćwiczenia i korekty
własnych błędów.
6. Umiejętność samodzielnego opracowania łatwego
utworu pod względem techniczno-wykonawczym
(palcowanie, oddechy, frazowanie, dynamika, interpretacja). Umiejętność samodzielnej pracy nad
utworem. Umiejętność świadomego ćwiczenia
i korekty własnych błędów.
7. Umiejętność koncentrowania się i pokonywania
tremy podczas wykonywania utworu. Posługiwanie się różnymi formami zapamiętywania. Przyswojenie podstawowych elementów obycia estradowego. Umiejętność dokonywania właściwej samooceny wykonania utworu.
7. Umiejętność koncentrowania się i pokonywania
tremy podczas wykonywania utworu. Posługiwanie się różnymi formami zapamiętywania. Przyswojenie podstawowych elementów obycia estradowego. Umiejętność dokonywania właściwej samooceny wykonania utworu.
8. Umiejętność gry pod kierunkiem nauczyciela
w prostych formach muzykowania zespołowego
(np. unisono, zespoły kameralne instrumentów
dętych blaszanych, gra z akompaniamentem).
8. Umiejętność gry pod kierunkiem nauczyciela
w prostych formach muzykowania zespołowego
(np. unisono, zespoły kameralne instrumentów
dętych blaszanych, gra z akompaniamentem).
ww
5. Znajomość notacji w kluczu basowym i tenorowym oraz umiejętność samodzielnego i bezbłędnego odczytania tekstu nutowego. Umiejętność
prawidłowego grania a vista łatwych utworów
w wolnym tempie, z uwzględnieniem precyzji rytmicznej.
9. Opanowanie literatury na tubę w następującym
zakresie: etiudy o zróżnicowanej problematyce
technicznej, łatwe utwory na tubę solo i z akompaniamentem, utwory kameralne (duety).
10. Poprawne wykonanie dwóch etiud o zróżnicowanej problematyce technicznej, jednego utworu solowego z akompaniamentem z pamięci, jednego
duetu.
Perkusja
1. Umiejętność nazywania poszczególnych instrumentów w języku polskim i włoskim. Podstawowa
wiedza z historii instrumentów. Umiejętność strojenia kotłów.
10. Poprawne wykonanie na instrumentach melodycznych — dwóch etiud o zróżnicowanej problematyce technicznej, jednego utworu solowego z akompaniamentem z pamięci, jednego utworu kameralnego z użyciem pedału na wibrafonie; na instrumentach o nieokreślonej wysokości dźwięku i na
kotłach — dwa ćwiczenia o różnych problemach
technicznych, dwie etiudy; na zestawie rozrywkowym — dwa trzydziestodwutaktowe odcinki oparte na rytmie i metrum wybranego tańca.
Fortepian dodatkowy
Treści nauczania
1. Podstawowa wiedza w zakresie historii instrumentu
i jego budowy.
2. Podstawy prawidłowego aparatu gry.
.go
2. Opanowanie prawidłowej postawy, z uwzględnieniem specyfiki poszczególnych instrumentów.
Opanowanie prawidłowego ustawienia aparatu
gry na poszczególnych instrumentach, z uwzględnieniem relacji pomiędzy lewą i prawą ręką. Umiejętność prawidłowego uderzania w membranofony i w idiofony, z uwzględnieniem prawidłowej
pracy przedramienia, nadgarstka i palców.
Poz. 70
v.p
l
Dziennik Ustaw Nr 15
3. Opanowanie podstaw techniki gry, z uwzględnieniem umiejętności gry tremolo na membranofonach i idiofonach, prawidłowej repetycji, różnych
możliwości atakowania płytek, umiejętności operowania pedałem przy kotłach.
4. Zasady notacji oraz czytanie a vista.
5. Samodzielna praca nad utworem.
6. Przygotowanie do muzykowania zespołowego.
7. Program na zakończenie etapu edukacyjnego.
Osiągnięcia uczniów
1. Umiejętność nazywania poszczególnych części fortepianu. Znajomość podstawowych wiadomości
o historii instrumentu.
w.
rcl
4. Umiejętność frazowania i operowania podstawowymi sposobami artykulacji. Zgodna z zapisem
realizacja metrorytmiki, agogiki i dynamiki. Interpretowanie utworu zgodne z jego budową formalną.
3. Wybrane elementy techniki gry.
5. Znajomość notacji oraz umiejętność samodzielnego i bezbłędnego odczytania tekstu nutowego.
Umiejętność prawidłowego grania a vista łatwych
utworów w wolnym tempie, z uwzględnieniem
precyzji rytmicznej.
6. Umiejętność samodzielnego opracowania łatwego
utworu pod względem techniczno-wykonawczym
(frazowanie, dynamika, interpretacja). Umiejętność samodzielnej pracy nad utworem. Umiejętność świadomego ćwiczenia i korekty własnych
błędów.
ww
7. Umiejętność koncentrowania się i pokonywania
tremy podczas wykonywania utworu. Posługiwanie się różnymi formami zapamiętywania. Przyswojenie podstawowych elementów obycia estradowego. Umiejętność dokonywania właściwej samooceny wykonania utworu.
8. Umiejętność gry pod kierunkiem nauczyciela
w prostych formach muzykowania zespołowego
(np. zespoły kameralne, gra z akompaniamentem).
9. Opanowanie literatury perkusyjnej w następującym zakresie: etiudy o zróżnicowanej problematyce technicznej, utwory na poszczególne instrumenty perkusyjne z akompaniamentem, utwory
kameralne — duety.
2. Umiejętność zachowania prawidłowej postawy,
ułożenia prawej i lewej ręki na klawiaturze.
3. Umiejętność gry z zachowaniem podstawowych
sposobów artykulacji, dynamiki i frazowania. Umiejętność gry akordów i ozdobników.
4. Umiejętność równoczesnego czytania z dwóch pięciolinii w kluczu wiolinowym i basowym. Umiejętność czytania a vista łatwych i krótkich utworów.
5. Umiejętność samodzielnego opracowania łatwego
utworu, z uwzględnieniem właściwego frazowania,
artykulacji, tempa, dynamiki i stylistyki utworu.
6. Umiejętność grania prostych akompaniamentów
z repertuaru wykonywanego na instrumencie głównym lub gry na cztery ręce.
7. Poprawne wykonanie etiud o zróżnicowanej problematyce technicznej, uwzględniającej możliwości
ucznia, utworu polifonicznego lub dawnych mistrzów, utworu dowolnego lub na cztery ręce, granie a vista.
Kształcenie słuchu
Treści nauczania
1. Budowa i sposoby rozpoznawania interwałów,
akordów i gam.
2. Rozpoznawanie i notacja struktur metrorytmicznych.
3. Sposoby czytania nut głosem.
4. Sposoby zapisywania dyktand.
Osiągnięcia uczniów
1. Umiejętność rozpoznawania interwałów do oktawy
włącznie, początkowo w piosenkach i w trakcie zabaw, a w starszych klasach jako samodzielne struktury. Umiejętność zapisywania interwałów nutami
i symbolami oraz wyszukiwania struktur interwałowych w repertuarze. Umiejętność budowania i rozpoznawania trójdźwięków majorowych i minorowych bez przewrotu i w przewrotach oraz trójdźwięków zwiększonych i zmniejszonych. Znajomość budowy dominanty septymowej i umiejętność jej słuchowego rozpoznania. Umiejętność śpiewania gam
majorowych do pięciu znaków i minorowych do
trzech znaków. Umiejętność słuchowego rozpoznania gam majorowych i minorowych oraz ich zapisu
nutami i symbolami.
Poz. 70
3. Umiejętność wykonywania podstawowych kroków
tańców polskich i wykorzystanie ich w opracowaniach choreograficznych zgodnie z ich stylem i charakterem.
v.p
l
Dziennik Ustaw Nr 15
4. Umiejętność posługiwania się instrumentarium
Orffa. Umiejętność gry na instrumentach Orffa
w zespole orffowskim. Umiejętność interpretowania piosenek i miniatur muzycznych ruchem i za
pomocą instrumentów.
Audycje muzyczne
Treści nauczania
1. Elementy dzieła muzycznego, faktury i środki wyrazu.
2. Instrumenty muzyczne, głos ludzki i typy zespołów
muzycznych.
3. Umiejętność czytania a vista prostych struktur melodyczno-rytmicznych w tonacjach do trzech znaków.
4. Podstawowe gatunki i formy muzyczne.
.go
2. Umiejętność rozpoznawania wartości rytmicznych,
także w połączeniu z rozpoznawaniem wysokości
dźwięku. Umiejętność realizacji i zapisu prostych
struktur rytmicznych.
5. Wiedza o czołowych kompozytorach polskich i europejskich.
Osiągnięcia uczniów
1. Umiejętność określania w utworach elementów
dzieła muzycznego i jego faktury. Umiejętność określania środków wyrazu zastosowanych w danym
utworze.
w.
rcl
4. Umiejętność zapisu dyktand melodycznych jednogłosowych z zastosowaniem poznanych interwałów
i struktur rytmicznych. Umiejętność zapisu z pamięci prostych dyktand melodycznych jednogłosowych. Umiejętność świadomego słyszenia podstawowych struktur melodycznych, harmonicznych
i rytmicznych jako elementów dzieła muzycznego.
Umiejętność określenia słuchowego trybu, metrum,
faktury i budowy okresowej fragmentów z literatury
muzycznej.
3. Tańce polskie i obce.
Rytmika
Treści nauczania
1. Znajomość podstawowych zasad metody Emila
Jaques’a-Dalcroze’a.
2. Znajomość podstawowych zasad notacji muzycznej
i podstawowych pojęć z zakresu agogiki, dynamiki,
artykulacji.
3. Znajomość podstawowych kroków tańców polskich.
4. Znajomość instrumentarium Orffa.
Osiągnięcia uczniów
ww
1. Umiejętność interpretowania ruchem wartości rytmicznych w różnych grupach i układach (taktowanie, interpretacja ruchem różnych ugrupowań rytmicznych). Umiejętność reagowania ruchem na akcenty metryczne. Umiejętność interpretowania ruchem artykulacji legato i staccato oraz dynamiki
(piano, forte, crescendo, diminuendo) i agogiki.
Umiejętność interpretowania ruchem różnego rodzaju tematów rytmicznych i kanonów. Interpretacja ruchowa piosenek.
2. Umiejętność zapisu nutowego w kluczu wiolinowym i basowym na pięciolinii — podstawowych
wartości i wysokości. Umiejętność posługiwania
się podstawowymi pojęciami z zakresu agogiki, dynamiki, artykulacji.
2. Umiejętność określenia podstawowych cech budowy, możliwości wykonawczych instrumentów i głosu ludzkiego. Umiejętność rozpoznania poszczególnych typów zespołów muzycznych. Umiejętność
właściwego posługiwania się terminologią muzyczną.
3. Umiejętność rozpoznania i określenia podstawowych cech charakterystycznych polskich tańców
narodowych i narodowych tańców europejskich.
4. Umiejętność określenia cech charakterystycznych
podstawowych gatunków i form muzyki europejskiej.
5. Opanowanie podstawowych wiadomości o czołowych kompozytorach polskich i europejskich oraz
ich twórczości.
Chór
Treści nauczania
1. Rozwijanie ogólnej muzykalności i poczucia estetyki
oraz wrażliwości na jakość i barwę dźwięku.
2. Rozwijanie umiejętności pracy w zespole. Kształtowanie dyscypliny artystycznej oraz poczucia odpowiedzialności.
3. Rozszerzanie znajomości repertuaru chóralnego.
4. Nauczanie prawidłowego śpiewu wraz z ćwiczeniami oddechowymi i emisyjnymi.
3) rozwoju muzykalności;
1. Wzrost ogólnej muzykalności dzięki pracy w zespole chóralnym. Umiejętność poprawnej emisji i prawidłowej intonacji. Zwiększenie wrażliwości na złą
intonację u partnerów. Umiejętność naturalnego
frazowania.
4) poznania literatury.
2. Umiejętność współpracy i wzajemnego słyszenia
się oraz korekty intonacji. Umiejętność właściwego
reagowania na ruchy dyrygenta. Umiejętność
i właściwe nawyki pracy w grupie.
3. Pogłębienie znajomości literatury chóralnej z różnych epok, stylów i gatunków muzycznych.
Orkiestra
Treści nauczania
Osiągnięcia uczniów
1. Pogłębienie umiejętności wykonawczych poprzez
zbiorowe muzykowanie i pokonywanie podobnych
problemów, jakie występują w solowej grze na instrumencie.
2. Umiejętność gry z precyzyjną intonacją jako podstawowego warunku prawidłowej realizacji gry zespołowej.
3. Umiejętność współpracy z członkami zespołu i słyszenia innych. Umiejętność gry z precyzyjną rytmiką i orientacją w przebiegu poszczególnych głosów.
Pogłębienie znajomości literatury kameralnej z różnych epok.
.go
4. Umiejętność prawidłowego śpiewania oraz kontrolowania jakości wydobywanego dźwięku.
v.p
l
Osiągnięcia uczniów
1. Rozwijanie możliwości wykonawczych uczniów,
nabywanych na indywidualnych lekcjach gry na
instrumencie. Rozwijanie zamiłowania do zespołowego muzykowania.
2. Rozwijanie umiejętności pracy w zespole. Kształtowanie dyscypliny artystycznej oraz poczucia odpowiedzialności.
A. SPECJALNOŚĆ — INSTRUMENTALISTA
Przedmiot główny — Instrument
Treści nauczania
1. Wiedza w zakresie
1) historii instrumentu;
w.
rcl
3. Zapoznanie uczniów z repertuarem orkiestrowym
o różnym stopniu trudności.
VI. Treści nauczania i osiągnięcia uczniów z obowiązkowych zajęć edukacyjnych — drugi etap edukacyjny
4. Rozwijanie umiejętności gry zespołowej (zróżnicowanie dynamiczne, puls rytmiczny, reagowanie na
zmiany i uwagi, właściwe odczytanie tekstu i realizacja ozdobników, praca nad zestrojeniem, aktywność wykonawcza).
Osiągnięcia uczniów
1. Pogłębienie umiejętności wykonawczych poprzez
zbiorowe muzykowanie i pokonywanie podobnych
problemów, jakie występują w solowej grze na instrumencie. Aktywność wykonawcza i zaangażowanie.
2. Umiejętność współpracy z członkami własnej grupy
instrumentalnej i umiejętność słyszenia innych.
Umiejętność właściwego reagowania na gesty dyrygenta. Umiejętność i właściwe nawyki pracy
w grupie.
ww
3. Pogłębienie znajomości literatury orkiestrowej
z różnych epok, stylów i gatunków muzycznych.
4. Umiejętność grania w zespole oraz kontrolowania
intonacji.
Zespoły kameralne
Treści nauczania
2) budowy instrumentu i jego odmian;
3) obsługi instrumentu;
4) konserwacji instrumentu.
2. Prawidłowy aparat gry umożliwiający swobodę
i biegłość techniczną.
3. Technika gry z uwzględnieniem wszystkich sposobów artykulacji.
4. Wiedza w zakresie interpretacji muzycznej
z uwzględnieniem znajomości kanonów stylu
i formy muzycznej.
5. Czytanie a vista utworów o różnym stopniu trudności.
6. Samodzielna praca nad utworem w zakresie
1) opracowania pod względem techniczno-wykonawczym;
2) samodzielnego pokonywania trudnych miejsc;
3) świadomego ćwiczenia i korygowania błędów.
7. Praktyka estradowa z uwzględnieniem
1. Zbiorowe muzykowanie.
1) obycia estradowego;
2. Praca nad precyzyjną intonacją.
2) technik koncentracji;
3. Gra zespołowa w aspekcie
3) technik pokonywania tremy;
1) precyzyjnej realizacji rytmu;
4) technik zapamiętywania;
2) orientacji we współzależności głosów;
5) krytycznej oceny wykonywanego utworu.
8. Muzykowanie zespołowe z uwzględnieniem różnych form muzyki kameralnej.
9. Literatura muzyczna danego instrumentu.
10. Program na zakończenie etapu edukacyjnego.
Osiągnięcia uczniów
Poz. 70
fonicznego (do wyboru: preludium i fuga J.S. Bacha, toccata lub partita w całości), sonaty klasycznej w całości, utworu F. Chopina, utworu dowolnego (do wyboru: romantyczny, neoromantyczny
i utwór współczesny), koncertu (do wyboru: całość, części I lub II i III). Cały program powinien być
wykonany z pamięci.
v.p
l
Dziennik Ustaw Nr 15
Klawesyn
Fortepian
1. Umiejętność konserwacji fortepianu. Znajomość
historii instrumentu i historii jego poprzedników.
2. Umiejętność prawidłowego wydobycia dźwięku
w zależności od rejestru i dynamiki. Umiejętność
swobodnego i elastycznego sposobu wykorzystania aparatu gry.
2. Opanowanie swobodnego posługiwania się aparatem gry, prawidłowej korelacji lewej i prawej ręki, biegłości palcowej obu rąk, ekonomizacji i swobody ruchu. Umiejętność poprawnego uruchamiania mechanizmu zmiany rejestrów.
.go
3. Opanowanie techniki gry, z uwzględnieniem niezależności rąk i palców na klawiaturze, umiejętności
grania wszystkimi sposobami artykulacji, umiejętności posługiwania się prawym i lewym pedałem
(prostym-taktowym i synkopowanym), umiejętności gry oktawowej i akordowej.
1. Umiejętność przygotowania klawesynu do gry.
Umiejętność strojenia klawesynu pod kierunkiem
nauczyciela. Znajomość historii instrumentu.
4. Umiejętność frazowania i operowania zróżnicowanymi środkami wyrazu. Interpretowanie utworu
zgodne z jego budową formalną i charakterem
epoki. Rozumienie pojęć muzycznych, samodzielne odnajdowanie środków wyrazu i określanie
charakteru utworu. Indywidualna interpretacja
utworu.
w.
rcl
4. Umiejętność frazowania i operowania zróżnicowaną barwą i sposobami artykulacji. Interpretowanie
utworu zgodne z jego budową formalną i charakterem epoki. Umiejętność posługiwania się dynamiką i agogiką. Rozumienie pojęć muzycznych,
samodzielne odnajdowanie środków wyrazu
i określanie charakteru utworu.
3. Opanowanie techniki gry, z uwzględnieniem zaawansowanej biegłości technicznej palców obu
rąk i biegłego poruszania się na dwóch manuałach, doskonalenie idiomu klawesynowego, umiejętność gry wielogłosowej, wzbogacanie środków
artykulacji, odpowiednie zdobnictwo.
5. Umiejętność samodzielnego i bezbłędnego odczytania tekstu nutowego. Umiejętność prawidłowego grania a vista utworów o różnym stopniu trudności w różnym tempie, z uwzględnieniem poprawnej pedalizacji i precyzji rytmicznej.
6. Umiejętność samodzielnego opracowania utworu
pod względem techniczno-wykonawczym (palcowanie, pedalizacja, frazowanie, dynamika, interpretacja). Umiejętność samodzielnej pracy nad
utworem (pokonywanie trudnych miejsc, opanowanie pamięciowe utworu). Umiejętność świadomego ćwiczenia i korekty własnych błędów.
ww
7. Umiejętność koncentrowania się i pokonywania
tremy podczas wykonywania utworu na scenie.
Przyswojenie elementów obycia estradowego.
Umiejętność dokonywania właściwej samooceny
wykonania utworu. Posługiwanie się różnymi
formami zapamiętywania.
8. Umiejętność gry pod kierunkiem nauczyciela
w różnych formach muzykowania zespołowego
(np. na cztery ręce, na dwa fortepiany, akompaniowanie, uczestnictwo w różnych formach muzykowania kameralnego).
5. Umiejętność grania a vista utworów o różnym
stopniu trudności, z uwzględnieniem odpowiednich środków wyrazu.
6. Umiejętność samodzielnego opracowania utworu
o średniej skali trudności z właściwym odczytaniem tekstu muzycznego, zgodnym z zamysłem
kompozytora, stylem epoki i indywidualną interpretacją. Umiejętność doboru właściwych metod
samodzielnej pracy nad utworem.
7. Posługiwanie się różnymi formami zapamiętywania. Umiejętność opanowania pamięciowego dużych form cyklicznych oraz utworów muzyki współczesnej. Obycie estradowe, umiejętność koncentracji oraz opanowanie tremy podczas wykonywania utworu. Umiejętność dokonywania precyzyjnej
analizy wykonania utworu.
8. Umiejętność gry w różnych formach muzykowania
zespołowego oraz realizowania basso continuo.
9. Opanowanie literatury fortepianowej w następującym zakresie: etiudy wirtuozowskie dla prawej i lewej ręki, utwory polifoniczne, forma cykliczna (sonatina, sonata, koncert, wariacje), akompaniamenty, muzyka kameralna.
9. Opanowanie literatury klawesynowej z uwzględnieniem różnorodnych form i gatunków o zróżnicowanej stylistyce, w tym utworów o charakterze
wirtuozowskim, formy cyklicznej (suita, wariacje,
sonata, koncert — od muzyki dawnej do współczesnej), utworów kameralnych.
10. Poprawne wykonanie trzech etiud wirtuozowskich
uwzględniających technikę palcową obu rąk, technikę podwójnych dźwięków i oktawy, utworu poli-
10. Poprawne wykonanie dwóch utworów o zróżnicowanej problematyce technicznej, suity, koncertu
oraz utworu dowolnego.
Organy
1. Opanowanie wiadomości z zakresu historii budownictwa organowego. Poznanie budowy i działania organów, w tym znajomość aparatu dźwięku,
traktury, mechanizmu powietrznego i problematyki związanej z obudową instrumentu, w tym historii prospektu organowego. Umiejętność prawidłowej pielęgnacji organów, dokonywania drobnych
napraw oraz strojenia głosów językowych. Znajomość podstawowej problematyki ochrony zabytkowych instrumentów.
10. Poprawne wykonanie utworu dawnego mistrza,
opracowania chorałowego J.S. Bacha, dużej formy J.S. Bacha (do wyboru: fuga, preludium i fuga,
fantazja, toccata), sonaty J.S. Bacha, utworu romantycznego lub współczesnego. Umiejętność
poprawnego wykonania pieśni z harmonizacją
w oparciu o chorał lub inny zbiór akompaniamentów do pieśni kościelnych (odpowiednie tempo,
podział na wersety i zdania, właściwa rejestracja
i charakter, faktura w układzie trzygłosowym bez
pedału i z pedałem w układzie: głosy manuałowe
i głos pedałowy).
Akordeon
1. Znajomość historii instrumentu.
2. Opanowanie swobodnego posługiwania się aparatem gry, prawidłowej korelacji lewej i prawej ręki, biegłości palcowej obu rąk. Umiejętność prawidłowego miechowania.
.go
2. Opanowanie swobodnego posługiwania się aparatem gry poprzez prawidłową korelację lewej
i prawej ręki, biegłość palcową obu rąk i zmiany
sposobu wydobywania dźwięku. Umiejętność prawidłowej gry na pedale i biegłej koordynacji pracy
rąk i nóg.
Poz. 70
v.p
l
Dziennik Ustaw Nr 15
3. Opanowanie techniki gry, z uwzględnieniem zaawansowanej biegłości technicznej, umiejętności
gry wielogłosowej na manuałach i swobodnego
grania na każdym z nich i na dwóch, umiejętności
gry solo na pedale, opanowanie techniki gry triowej.
4. Umiejętność frazowania i operowania zróżnicowaną barwą i sposobami artykulacji. Interpretowanie
utworu zgodne z jego budową formalną i charakterem epoki. Umiejętność posługiwania się dynamiką i agogiką. Rozumienie pojęć muzycznych,
samodzielne odnajdowanie środków wyrazu
i określanie charakteru utworu. Indywidualna interpretacja utworu.
w.
rcl
4. Umiejętność frazowania i operowania zróżnicowaną barwą i różnymi sposobami artykulacji. Interpretowanie utworu zgodne z jego budową formalną i charakterem epoki. Umiejętność prawidłowej
realizacji dynamiki (za pomocą registratury i żaluzji) oraz agogiki. Umiejętność samodzielnej, poprawnie stylistycznej rejestracji, doboru głosów,
łączenia ich w zestawy dynamiczno-kolorystyczne
w zależności od epoki i kraju kompozytora. Rozumienie pojęć muzycznych, samodzielne odnajdowanie środków wyrazu i określanie charakteru
utworu. Indywidualna interpretacja utworu.
3. Biegła znajomość układu klawiatur, ze szczególnym uwzględnieniem tabeli basów standardowych i systemu regestrowego wszystkich manuałów (skala, notacja, transpozycje) oraz budowy
akordów na manuale akordowym.
5. Umiejętność grania a vista utworów, w tym równocześnie z pedałem, o różnym stopniu trudności,
z uwzględnieniem prawidłowej artykulacji, dynamiki, frazowania, rejestracji, metrorytmiki.
6. Umiejętność samodzielnego opracowania utworu
z zachowaniem wierności tekstowi muzycznemu,
właściwego stylu epoki, z indywidualną interpretacją oraz rejestracją. Umiejętność doboru właściwych metod samodzielnej pracy nad utworem.
ww
7. Obycie estradowe, umiejętność koncentracji oraz
opanowanie tremy podczas wykonywania utworu.
Umiejętność dokonywania precyzyjnej analizy wykonania utworu.
8. Umiejętność gry w różnych formach muzykowania
zespołowego i akompaniowania soliście (wokaliście i instrumentaliście) oraz umiejętność realizowania basso continuo w muzykowaniu zespołowym.
9. Opanowanie literatury organowej w następującym
zakresie: etiudy, utwory rozwijające niezależność
ruchową, biegłość, samodzielną technikę gry, koordynację pomiędzy manuałem a pedałem, swobodę i ekonomię ruchu, wszechstronność aparatu
gry, literatura organowa od muzyki dawnej po
dzieła XXI wieku, z uwzględnieniem podstawowych form i gatunków muzycznych oraz polskiej
muzyki organowej.
5. Umiejętność grania a vista utworów o różnym
stopniu trudności, z uwzględnieniem prawidłowej
artykulacji, dynamiki, frazowania, miechowania,
metrorytmiki.
6. Umiejętność samodzielnego opracowania utworu
o średniej skali trudności z zachowaniem wierności tekstowi muzycznemu i właściwego stylu epoki
oraz z indywidualną interpretacją. Umiejętność
doboru właściwych metod samodzielnej pracy nad
utworem.
7. Posługiwanie się różnymi formami zapamiętywania. Umiejętność opanowania pamięciowego dużych form cyklicznych oraz utworów muzyki współczesnej, obycie estradowe, umiejętność koncentracji oraz opanowanie tremy podczas wykonywania utworu. Umiejętność dokonywania analizy
wykonania utworu.
8. Umiejętność gry w różnych formach muzykowania
zespołowego.
9. Opanowanie literatury akordeonowej w następującym zakresie: etiudy o zróżnicowanej problematyce technicznej z uwzględnieniem utworów o charakterze wirtuozowskim, formy cykliczne (sonata
lub sonatina, koncert lub wariacje — od muzyki
dawnej do XXI wieku), utwory polifoniczne, utwory kameralne.
10. Poprawne wykonanie etiud dla obu rąk, o zróżnicowanej problematyce technicznej, utworu przedklasycznego lub klasycznego, utworu polifonicznego, utworu cyklicznego, dwóch utworów dowolnych zróżnicowanych pod względem charakteru,
formy, epoki i stylu.
Harfa
Gitara
2. Opanowanie swobodnego posługiwania się aparatem gry, prawidłowej korelacji lewej i prawej ręki, biegłości palcowej obu rąk i zmiany sposobu
wydobywania dźwięku. Umiejętność poprawnej
pedalizacji, biegłej gry w różnych miejscach strun.
2. Opanowanie swobodnego posługiwania się aparatem gry, prawidłowej korelacji lewej i prawej ręki, biegłości palcowej obu rąk i biegłego stosowania gry akordowej.
3. Opanowanie techniki gry, z uwzględnieniem zaawansowanej biegłości technicznej palców obu
rąk, umiejętności stosowania flażoletów pojedynczych, podwójnych i potrójnych, biegłego stosowania glissando, étouffé i pres de la table. Umiejętność stosowania transpozycji i techniki trylowej.
.go
3. Opanowanie techniki gry, z uwzględnieniem zaawansowanej biegłości technicznej palców obu
rąk, biegłego posługiwania się wszystkimi sposobami uderzeń prawej ręki, stosowania gry arpeggio, tremolo i rasgueado. Umiejętność stosowania
wszystkich rodzajów flażoletów.
v.p
l
1. Umiejętność przygotowania gitary do gry. Znajomość historii instrumentu oraz umiejętność strojenia gitary. Umiejętność konserwacji, szczególnie
instrumentów lutniczych.
1. Umiejętność przygotowania harfy do gry. Umiejętność precyzyjnego strojenia harfy. Znajomość historii instrumentu, z uwzględnieniem różnych rodzajów harfy.
5. Umiejętność grania a vista utworów o różnym
stopniu trudności, z uwzględnieniem prawidłowej
artykulacji, dynamiki, frazowania, pedalizacji, metrorytmiki.
w.
rcl
4. Umiejętność frazowania i operowania zróżnicowaną barwą i sposobami artykulacji. Umiejętność
stosowania wszystkich rodzajów ozdobników. Interpretowanie utworu zgodne z jego budową formalną i charakterem epoki. Umiejętność posługiwania się dynamiką i agogiką, rozumienie pojęć
muzycznych, samodzielne odnajdowanie środków
wyrazu i określanie charakteru utworu. Indywidualna interpretacja utworu.
4. Umiejętność frazowania i operowania zróżnicowaną barwą i sposobami artykulacji. Interpretowanie
utworu zgodne z jego budową formalną i charakterem epoki. Umiejętność posługiwania się dynamiką i agogiką. Rozumienie pojęć muzycznych,
samodzielne odnajdowanie środków wyrazu
i określanie charakteru utworu. Indywidualna interpretacja utworu.
5. Umiejętność grania a vista utworów o różnym
stopniu trudności, z uwzględnieniem prawidłowej
artykulacji, dynamiki, frazowania, flażoletów, metrorytmiki.
6. Umiejętność samodzielnego opracowania utworu
o średniej skali trudności z zachowaniem wierności tekstowi muzycznemu i właściwego stylu epoki
oraz z indywidualną interpretacją. Umiejętność
doboru właściwych metod samodzielnej pracy nad
utworem.
ww
7. Posługiwanie się różnymi formami zapamiętywania. Umiejętność opanowania pamięciowego dużych form cyklicznych oraz utworów muzyki współczesnej. Obycie estradowe, umiejętność koncentracji oraz opanowanie tremy podczas wykonywania utworu. Umiejętność dokonywania precyzyjnej
analizy wykonania utworu.
8. Umiejętność gry w różnych formach muzykowania
zespołowego.
9. Opanowanie literatury gitarowej w następującym
zakresie: etiudy o zróżnicowanej problematyce
technicznej, z uwzględnieniem utworów o charakterze wirtuozowskim, formy cykliczne (sonata, sonatina, koncert, wariacje — od muzyki dawnej do
XXI wieku), utwory kameralne.
10. Poprawne wykonanie etiudy koncertowej, utworu
muzyki dawnej, części suity barokowej, sonaty lub
wariacji klasycznych, utworu dowolnego (opracowanego samodzielnie przez ucznia), utworu kameralnego lub utworu z akompaniamentem, czytania
a vista.
6. Umiejętność samodzielnego opracowania utworu
o średniej skali trudności z zachowaniem wierności tekstowi muzycznemu i właściwego stylu epoki
oraz z indywidualną interpretacją. Umiejętność
doboru właściwych metod samodzielnej pracy nad
utworem.
7. Posługiwanie się różnymi formami zapamiętywania. Umiejętność opanowania pamięciowego dużych form cyklicznych oraz utworów muzyki współczesnej, obycie estradowe, umiejętność koncentracji oraz opanowanie tremy podczas wykonywania utworu, a także umiejętność dokonywania
precyzyjnej analizy wykonania utworu.
8. Umiejętność gry w różnych formach muzykowania
zespołowego.
9. Opanowanie literatury harfowej w następującym
zakresie: etiudy o zróżnicowanej problematyce
technicznej, z uwzględnieniem utworów o charakterze wirtuozowskim, formy cykliczne (koncert,
wariacje, sonata lub sonatina — od muzyki dawnej
do XXI wieku), utwory kameralne, fragmenty partii
harfy z literatury orkiestrowej.
10. Poprawne wykonanie dwóch etiud o zróżnicowanej problematyce technicznej, jednej etiudy koncertowej, utworu muzyki dawnej, sonaty (od baroku do XXI wieku), pierwszej lub drugiej i trzeciej
części koncertu z akompaniamentem, dwóch
utworów solowych (w tym jeden współczesny),
studiów orkiestrowych (przygotowanych fragmentów).
Altówka
1. Umiejętność konserwacji instrumentu. Znajomość
historii instrumentu — szczególnie znanych szkół
lutniczych włoskich, niemieckich i polskich. Umiejętność precyzyjnego strojenia.
1. Umiejętność konserwacji instrumentu. Znajomość
historii instrumentu, szczególnie znanych szkół
lutniczych włoskich i niemieckich. Umiejętność
precyzyjnego strojenia altówki.
2. Opanowanie swobodnego posługiwania się aparatem gry — prawidłowej korelacji lewej i prawej
ręki, biegłości palcowej lewej ręki i swobodnego
operowania smyczkiem.
2. Opanowanie aparatu gry — swobodnego trzymania altówki i smyczka, prawidłowej korelacji lewej
i prawej ręki, biegłości palcowej lewej ręki i swobodnego operowania smyczkiem.
3. Opanowanie techniki gry umożliwiającej różne rodzaje artykulacji i smyczkowania, granie flażoletów
naturalnych i sztucznych, dwudźwięków, akordów
i ozdobników. Umiejętności świadomego kształtowania dźwięku.
3. Opanowanie techniki gry umożliwiającej różne rodzaje artykulacji i smyczkowania, granie flażoletów
naturalnych i sztucznych, dwudźwięków, akordów
i ozdobników.
4. Umiejętność frazowania i operowania zróżnicowaną barwą i sposobami artykulacji. Interpretowanie
utworu zgodne z jego budową formalną i charakterem epoki. Umiejętność posługiwania się dynamiką i agogiką. Rozumienie pojęć muzycznych,
samodzielne odnajdowanie środków wyrazu
i określanie charakteru utworu. Indywidualna interpretacja utworu.
.go
4. Umiejętność frazowania i operowania zróżnicowaną barwą i sposobami artykulacji. Interpretowanie
utworu zgodne z jego budową formalną i charakterem epoki. Umiejętność posługiwania się dynamiką i agogiką. Rozumienie pojęć muzycznych,
samodzielne odnajdowanie środków wyrazu
i określanie charakteru utworu. Indywidualna interpretacja utworu.
v.p
l
Skrzypce
5. Umiejętność grania a vista utworów o różnym
stopniu trudności, z uwzględnieniem prawidłowej
artykulacji, dynamiki, frazowania, intonacji, metrorytmiki.
6. Umiejętność samodzielnego opracowania utworu
o średniej skali trudności z zachowaniem wierności tekstowi muzycznemu i właściwego stylu epoki
oraz z indywidualną interpretacją. Umiejętność
doboru właściwych metod samodzielnej pracy nad
utworem.
w.
rcl
6. Umiejętność samodzielnego opracowania utworu
o średniej skali trudności z zachowaniem wierności tekstowi muzycznemu i właściwego stylu epoki
oraz z indywidualną interpretacją. Umiejętność
doboru właściwych metod samodzielnej pracy nad
utworem.
5. Umiejętność grania w kluczu altowym a vista
utworów o różnym stopniu trudności, z uwzględnieniem prawidłowej artykulacji, dynamiki, frazowania, intonacji, metrorytmiki.
7. Posługiwanie się różnymi formami zapamiętywania. Umiejętność opanowania pamięciowego dużych form cyklicznych oraz utworów muzyki współczesnej, obycie estradowe, umiejętność koncentracji oraz opanowanie tremy podczas wykonywania utworu, a także umiejętność dokonywania
precyzyjnej analizy wykonania utworu.
8. Umiejętność współpracy z akompaniatorem oraz
gry w różnych formach muzykowania zespołowego.
ww
9. Opanowanie literatury skrzypcowej w następującym zakresie: etiudy i kaprysy o zróżnicowanej
problematyce technicznej, z uwzględnieniem
utworów o charakterze wirtuozowskim, utwory na
skrzypce solo oraz na skrzypce z akompaniamentem, formy cykliczne (koncert, wariacje, sonatina
lub sonata — od muzyki dawnej do XXI wieku),
utwory kameralne, fragmenty partii skrzypiec z literatury orkiestrowej.
10. Poprawne wykonanie dwóch kaprysów o zróżnicowanej problematyce technicznej — w tym jednego
dwudźwiękowego, koncertu, sonaty, dwóch części
dowolnej sonaty (partity) J.S. Bacha lub fantazji
G.Ph. Telemanna, utworu dowolnego z akompaniamentem, studiów orkiestrowych (przygotowanych fragmentów). Z wyjątkiem studiów orkiestrowych cały program powinien być wykonany z pamięci.
7. Posługiwanie się różnymi formami zapamiętywania. Umiejętność opanowania pamięciowego dużych form cyklicznych oraz utworów muzyki współczesnej. Obycie estradowe, umiejętność koncentracji oraz opanowanie tremy podczas wykonywania utworu, a także umiejętność dokonywania
precyzyjnej analizy wykonania utworu.
8. Umiejętność współpracy z akompaniatorem oraz
gry w różnych formach muzykowania zespołowego.
9. Opanowanie literatury altówkowej w następującym zakresie: etiudy i kaprysy o zróżnicowanej
problematyce technicznej, z uwzględnieniem
utworów o charakterze wirtuozowskim (w tym
dwudźwiękowe), utwory na altówkę solo oraz na
altówkę z akompaniamentem, formy cykliczne
(koncert, wariacje, sonata lub sonatina — od muzyki dawnej do XXI wieku), utwory kameralne,
fragmenty partii altówki z literatury orkiestrowej.
10. Poprawne wykonanie dwóch kaprysów o zróżnicowanej problematyce technicznej — z pamięci, koncertu — z pamięci, sonaty, utworu dowolnego
z akompaniamentem, grania a vista, studiów orkiestrowych (przygotowanych fragmentów).
Wiolonczela
1. Umiejętność konserwacji wiolonczeli i smyczka.
Znajomość historii instrumentu, szczególnie znanych szkół lutniczych włoskich i niemieckich.
Umiejętność precyzyjnego strojenia.
2. Opanowanie aparatu gry — prawidłowej korelacji
lewej i prawej ręki, biegłości palcowej lewej ręki
i swobodnego operowania smyczkiem.
3. Opanowanie techniki gry umożliwiającej różne rodzaje artykulacji i smyczkowania, wydobywanie
flażoletów naturalnych i sztucznych, dwudźwięków, akordów i ozdobników, biegłego grania w pozycjach kciukowych. Opanowanie umiejętności
korekty intonacji podczas grania oraz świadomego
kształtowania dźwięku.
2. Opanowanie aparatu gry — swobodnego trzymania kontrabasu i smyczka, prawidłowej korelacji
lewej i prawej ręki, biegłości palcowej lewej ręki
i swobodnego operowania smyczkiem.
3. Opanowanie techniki gry umożliwiającej różne rodzaje artykulacji i smyczkowania, granie flażoletów
naturalnych i sztucznych, dwudźwięków, akordów,
ozdobników, biegłego grania w pozycjach kciukowych. Opanowanie umiejętności korekty intonacji
podczas grania oraz świadomego kształtowania
dźwięku.
4. Umiejętność frazowania i operowania zróżnicowaną barwą i sposobami artykulacji. Interpretowanie
utworu zgodne z jego budową formalną i charakterem epoki. Umiejętność posługiwania się dynamiką i agogiką. Rozumienie pojęć muzycznych,
samodzielne odnajdowanie środków wyrazu
i określanie charakteru utworu. Indywidualna interpretacja utworu.
.go
4. Umiejętność frazowania i operowania zróżnicowaną barwą i sposobami artykulacji. Interpretowanie
utworu zgodne z jego budową formalną i charakterem epoki. Umiejętność posługiwania się dynamiką i agogiką. Rozumienie pojęć muzycznych,
samodzielne odnajdowanie środków wyrazu
i określanie charakteru utworu. Indywidualna interpretacja utworu.
Poz. 70
v.p
l
Dziennik Ustaw Nr 15
5. Umiejętność grania a vista w kluczu basowym, tenorowym i wiolinowym utworów o różnym stopniu trudności, z uwzględnieniem prawidłowej artykulacji, dynamiki, frazowania, intonacji, metrorytmiki.
6. Umiejętność samodzielnego opracowania utworu
o średniej skali trudności z zachowaniem wierności tekstowi muzycznemu i właściwego stylu epoki
oraz z indywidualną interpretacją. Umiejętność
doboru właściwych metod samodzielnej pracy nad
utworem.
w.
rcl
6. Umiejętność samodzielnego opracowania utworu
o średniej skali trudności z zachowaniem wierności tekstowi muzycznemu i właściwego stylu epoki
oraz z indywidualną interpretacją. Umiejętność
doboru właściwych metod samodzielnej pracy nad
utworem.
5. Umiejętność grania a vista w kluczu basowym i tenorowym utworów o różnym stopniu trudności,
z uwzględnieniem prawidłowej artykulacji, dynamiki, frazowania, intonacji, metrorytmiki.
7. Posługiwanie się różnymi formami zapamiętywania. Umiejętność opanowania pamięciowego dużych form cyklicznych oraz prostszych utworów
muzyki współczesnej. Obycie estradowe, umiejętność koncentracji oraz opanowanie tremy podczas
wykonywania utworu, a także umiejętność dokonywania precyzyjnej analizy wykonania utworu.
8. Umiejętność współpracy z akompaniatorem oraz
gry w różnych formach muzykowania zespołowego.
ww
9. Opanowanie literatury wiolonczelowej w następującym zakresie: etiudy i kaprysy o zróżnicowanej
problematyce technicznej, z uwzględnieniem
utworów o charakterze wirtuozowskim, utwory na
wiolonczelę solo oraz na wiolonczelę z akompaniamentem, formy cykliczne (koncert, wariacje,
sonata lub sonatina — od muzyki dawnej do XXI
wieku), utwory kameralne, fragmenty partii wiolonczeli z literatury orkiestrowej.
10. Poprawne wykonanie dwóch etiud lub kaprysów
o zróżnicowanej problematyce technicznej —
w tym jednego dwudźwiękowego, koncertu, sonaty staroklasycznej, utworu dowolnego z akompaniamentem, studiów orkiestrowych (przygotowanych fragmentów).
7. Posługiwanie się różnymi formami zapamiętywania. Umiejętność opanowania pamięciowego dużych form cyklicznych oraz prostych utworów muzyki współczesnej, obycie estradowe, umiejętność
koncentracji oraz opanowanie tremy podczas wykonywania utworu, umiejętność dokonywania
precyzyjnej analizy wykonania utworu.
8. Umiejętność współpracy z akompaniatorem oraz
gry w różnych formach muzykowania zespołowego.
9. Opanowanie literatury kontrabasowej w następującym zakresie: etiudy o zróżnicowanej problematyce technicznej, utwory na kontrabas solo oraz na
kontrabas z akompaniamentem, formy cykliczne
(koncert, wariacje, sonata lub sonatina — od muzyki dawnej do XXI wieku), utwory kameralne, fragmenty partii kontrabasu z literatury orkiestrowej.
10. Poprawne wykonanie etiudy z towarzyszeniem
fortepianu lub solo — z pamięci, koncertu — z pamięci, sonaty — z pamięci, utworu dowolnego
z akompaniamentem — z pamięci, studiów orkiestrowych (przygotowanych fragmentów).
Flet
1. Umiejętność konserwacji instrumentu. Znajomość
historii instrumentu, z uwzględnieniem rodziny
fletów prostych, barokowych i współczesnych.
Kontrabas
1. Umiejętność konserwacji instrumentu. Znajomość
historii instrumentu, szczególnie znanych szkół
lutniczych włoskich i niemieckich. Umiejętność
precyzyjnego strojenia.
2. Opanowanie swobodnego posługiwania się aparatem oddechowym. Opanowanie ćwiczeń mięśni
przepony w celu ekonomicznego gospodarowania
oddechem. Opanowanie właściwego zadęcia, ataku i kończenia dźwięku.
3. Opanowanie techniki gry, z uwzględnieniem zaawansowanej biegłości technicznej palców i pracy
języka, umożliwiającej różne rodzaje artykulacji
i wibrato. Opanowanie umiejętności korekty intonacji podczas grania oraz świadomego kształtowania dźwięku.
4. Umiejętność frazowania i operowania zróżnicowaną barwą i sposobami artykulacji. Interpretowanie
utworu zgodne z jego budową formalną i charakterem epoki. Umiejętność posługiwania się dynamiką i agogiką. Rozumienie pojęć muzycznych,
samodzielne odnajdowanie środków wyrazu
i określanie charakteru utworu. Indywidualna interpretacja utworu.
4. Umiejętność frazowania i operowania zróżnicowaną barwą i sposobami artykulacji. Interpretowanie
utworu zgodne z jego budową formalną i charakterem epoki. Umiejętność posługiwania się dynamiką i agogiką. Rozumienie pojęć muzycznych,
samodzielne odnajdowanie środków wyrazu
i określanie charakteru utworu. Indywidualna interpretacja utworu.
5. Umiejętność grania a vista utworów, z uwzględnieniem prawidłowej artykulacji, dynamiki, frazowania, intonacji, metrorytmiki.
.go
5. Umiejętność grania a vista utworów, z uwzględnieniem prawidłowej artykulacji, dynamiki, frazowania, intonacji, metrorytmiki. Umiejętność swobodnego posługiwania się różnymi odmianami
fletu.
v.p
l
3. Opanowanie techniki gry, z uwzględnieniem zaawansowanej biegłości technicznej palców, pracy
języka oraz zmiennej plastyki jamy ustnej, umożliwiającej różne rodzaje artykulacji. Opanowanie
umiejętności korekty intonacji podczas grania,
świadomego kształtowania dźwięku oraz wibracji.
6. Umiejętność samodzielnego opracowania utworu
o średniej skali trudności z zachowaniem wierności tekstowi muzycznemu i właściwego stylu epoki
oraz z indywidualną interpretacją. Umiejętność
doboru właściwych metod samodzielnej pracy nad
utworem.
6. Umiejętność samodzielnego opracowania utworu
o średniej skali trudności z zachowaniem wierności tekstowi muzycznemu i właściwego stylu epoki
oraz z indywidualną interpretacją. Umiejętność
doboru właściwych metod samodzielnej pracy nad
utworem.
7. Posługiwanie się różnymi formami zapamiętywania. Umiejętność opanowania pamięciowego form
cyklicznych oraz utworów muzyki współczesnej.
Obycie estradowe, umiejętność koncentracji oraz
opanowanie tremy podczas wykonywania utworu.
Umiejętność dokonywania precyzyjnej analizy wykonania utworu.
8. Umiejętność współpracy z akompaniatorem oraz
gry w różnych formach muzykowania zespołowego.
8. Umiejętność współpracy z akompaniatorem oraz
gry w różnych formach muzykowania zespołowego.
9. Opanowanie literatury fletowej w następującym
zakresie: etiudy o zróżnicowanej problematyce
technicznej, z uwzględnieniem etiud o charakterze
wirtuozowskim, utwory na flet solo oraz na flet
z akompaniamentem (od muzyki dawnej do XXI
wieku), formy cykliczne (koncert, wariacje, suita,
sonata lub sonatina), utwory kameralne (duet, trio
lub kwartet), fragmenty partii fletu z literatury orkiestrowej.
9. Opanowanie literatury obojowej w następującym
zakresie: etiudy o zróżnicowanej problematyce
technicznej, utwory na obój solo oraz na obój
z akompaniamentem (od baroku do XXI wieku),
formy cykliczne (koncert, suita, sonata lub sonatina), utwory kameralne (duet, trio lub kwartet),
fragmenty partii oboju z literatury orkiestrowej.
w.
rcl
7. Posługiwanie się różnymi formami zapamiętywania. Umiejętność opanowania pamięciowego dużych form cyklicznych oraz utworów muzyki współczesnej. Obycie estradowe, umiejętność koncentracji oraz opanowanie tremy podczas wykonywania utworu. Umiejętność dokonywania precyzyjnej
analizy wykonania utworu.
ww
10. Poprawne wykonanie gam majorowych w interwałach, gamy chromatycznej, dwóch etiud o zróżnicowanej problematyce technicznej — w tym jednej z pamięci, koncertu — z pamięci, sonaty lub
sonatiny, utworu dowolnego solo lub z akompaniamentem, utworu kameralnego, studiów orkiestrowych (przygotowanych fragmentów).
Obój
1. Umiejętność konserwacji instrumentu. Znajomość
historii instrumentu oraz odmian oboju (rożek angielski).
2. Opanowanie swobodnego posługiwania się aparatem oddechowym. Opanowanie ćwiczeń mięśni
przepony w celu prawidłowej realizacji dźwięków.
Umiejętność grania piano i forte we wszystkich rejestrach instrumentu.
10. Poprawne wykonanie dwóch etiud o zróżnicowanej problematyce, koncertu lub concertina, sonaty
lub sonatiny, utworu dowolnego, studiów orkiestrowych (przygotowanych fragmentów). Jeden
z ww. utworów powinien być wykonany z pamięci.
Klarnet
1. Umiejętność konserwacji instrumentu. Znajomość
historii instrumentu, systemu francuskiego i niemieckiego oraz odmian klarnetu (Es, B, A, basowy
— transpozycje).
2. Opanowanie swobodnego posługiwania się aparatem oddechowym. Opanowanie ćwiczeń mięśni
przepony w celu prawidłowej realizacji „długich
dźwięków” i rozszerzonych fraz. Umiejętność grania w oktawie małej i trzykreślnej piano i forte bez
zmiany położenia instrumentu.
3. Opanowanie techniki gry, z uwzględnieniem zaawansowanej biegłości technicznej palców, pracy
języka oraz zmiennej plastyki jamy ustnej, umożliwiającej różne rodzaje artykulacji. Opanowanie
umiejętności korekty intonacji podczas grania oraz
świadomego kształtowania dźwięku.
4. Umiejętność frazowania i operowania zróżnicowaną barwą i sposobami artykulacji. Interpretowanie
utworu zgodne z jego budową formalną i charakterem epoki. Umiejętność posługiwania się dynamiką i agogiką. Rozumienie pojęć muzycznych,
samodzielne odnajdowanie środków wyrazu
i określanie charakteru utworu. Indywidualna interpretacja utworu.
języka oraz zmiennej plastyki jamy ustnej, umożliwiającej różne rodzaje artykulacji. Opanowanie
umiejętności korekty intonacji podczas grania oraz
świadomego kształtowania dźwięku.
4. Umiejętność frazowania i operowania zróżnicowaną barwą i sposobami artykulacji. Interpretowanie
utworu zgodne z jego budową formalną i charakterem epoki. Umiejętność posługiwania się dynamiką i agogiką. Rozumienie pojęć muzycznych,
samodzielne odnajdowanie środków wyrazu
i określanie charakteru utworu. Indywidualna interpretacja utworu.
5. Umiejętność grania a vista utworów, z uwzględnieniem prawidłowej artykulacji, dynamiki, frazowania, intonacji, metrorytmiki. Umiejętność transpozycji in B i in Es.
.go
5. Umiejętność grania a vista utworów, z uwzględnieniem prawidłowej artykulacji, dynamiki, frazowania, intonacji, metrorytmiki. Umiejętność transpozycji in C i in A.
Poz. 70
v.p
l
Dziennik Ustaw Nr 15
6. Umiejętność samodzielnego opracowania utworu
o średniej skali trudności z zachowaniem wierności tekstowi muzycznemu i właściwego stylu epoki
oraz z indywidualną interpretacją. Umiejętność
doboru właściwych metod samodzielnej pracy nad
utworem.
7. Posługiwanie się różnymi formami zapamiętywania. Umiejętność opanowania pamięciowego dużych form cyklicznych oraz utworów muzyki współczesnej. Obycie estradowe, umiejętność koncentracji oraz opanowanie tremy podczas wykonywania utworu. Umiejętność dokonywania precyzyjnej
analizy wykonania utworu.
w.
rcl
7. Posługiwanie się różnymi formami zapamiętywania. Umiejętność opanowania pamięciowego dużych form cyklicznych oraz utworów muzyki współczesnej. Obycie estradowe, umiejętność koncentracji oraz opanowanie tremy podczas wykonywania utworu. Umiejętność dokonywania precyzyjnej
analizy wykonania utworu.
6. Umiejętność samodzielnego opracowania utworu
o średniej skali trudności z zachowaniem wierności tekstowi muzycznemu i właściwego stylu epoki
oraz z indywidualną interpretacją. Umiejętność
doboru właściwych metod samodzielnej pracy nad
utworem.
8. Umiejętność współpracy z akompaniatorem oraz
gry w różnych formach muzykowania zespołowego.
9. Opanowanie literatury klarnetowej w następującym zakresie: etiudy o zróżnicowanej problematyce technicznej, z uwzględnieniem etiud o charakterze wirtuozowskim, utwory na klarnet solo oraz na
klarnet z akompaniamentem (od klasycyzmu do
XXI wieku), formy cykliczne (koncert, wariacje, sonata lub sonatina), utwory kameralne (duet, trio
lub kwartet), fragmenty partii klarnetu z literatury
orkiestrowej.
ww
10. Poprawne wykonanie dwóch etiud o zróżnicowanej problematyce technicznej (w tym jednej z pamięci), koncertu lub concertina — z pamięci, sonaty lub sonatiny, utworu dowolnego, utworu kameralnego, studiów orkiestrowych (przygotowanych
fragmentów).
Saksofon
1. Umiejętność konserwacji instrumentu. Znajomość
historii instrumentu, różnych jego odmian i transpozycji.
2. Opanowanie swobodnego posługiwania się aparatem oddechowym. Opanowanie ćwiczeń mięśni
przepony w celu prawidłowej realizacji „długich
dźwięków” i rozszerzonych fraz. Umiejętność grania w różnych rejestrach piano i forte.
3. Opanowanie techniki gry, z uwzględnieniem zaawansowanej biegłości technicznej palców, pracy
8. Umiejętność współpracy z akompaniatorem oraz
gry w różnych formach muzykowania zespołowego.
9. Opanowanie literatury saksofonowej w następującym zakresie: etiudy o zróżnicowanej problematyce technicznej, utwory na saksofon solo oraz na
saksofon z akompaniamentem, formy cykliczne
(koncert, wariacje, sonata lub sonatina), utwory
kameralne, fragmenty partii saksofonu z literatury
orkiestrowej.
10. Poprawne wykonanie dwóch etiud o zróżnicowanej problematyce technicznej (w tym jednej z pamięci), koncertu — z pamięci, sonaty, utworu dowolnego, utworu kameralnego, studiów orkiestrowych (przygotowanych fragmentów).
Fagot
1. Umiejętność konserwacji instrumentu. Znajomość
historii instrumentu i jego odmian. Umiejętność
posługiwania się kluczem tenorowym.
2. Opanowanie swobodnego posługiwania się aparatem oddechowym. Opanowanie ćwiczeń mięśni
przepony w celu prawidłowej realizacji „długich
dźwięków” i rozszerzonych fraz.
3. Opanowanie techniki gry, z uwzględnieniem
zaawansowanej biegłości technicznej palców
(z uwzględnieniem pianomechaniki), pracy języka
oraz zmiennej plastyki jamy ustnej, umożliwiającej
różne rodzaje artykulacji. Opanowanie umiejętności korekty intonacji podczas grania oraz świadomego kształtowania dźwięku.
4. Umiejętność frazowania i operowania zróżnicowaną barwą i sposobami artykulacji. Interpretowanie
utworu zgodne z jego budową formalną i charakterem epoki. Umiejętność posługiwania się dynamiką i agogiką. Rozumienie pojęć muzycznych,
samodzielne odnajdowanie środków wyrazu
i określanie charakteru utworu. Indywidualna interpretacja utworu.
5. Umiejętność grania a vista utworów, z uwzględnieniem prawidłowej artykulacji, dynamiki, frazowania, intonacji, metrorytmiki.
samodzielne odnajdowanie środków wyrazu
i określanie charakteru utworu. Indywidualna interpretacja utworu.
5. Umiejętność grania a vista utworów, z uwzględnieniem prawidłowej artykulacji, dynamiki, frazowania, intonacji, metrorytmiki. Umiejętność transpozycji in A, in C, in D i in Es.
6. Umiejętność samodzielnego opracowania utworu
o średniej skali trudności z zachowaniem wierności tekstowi muzycznemu i właściwego stylu epoki
oraz z indywidualną interpretacją. Umiejętność
doboru właściwych metod samodzielnej pracy nad
utworem.
7. Posługiwanie się różnymi formami zapamiętywania. Umiejętność opanowania pamięciowego dużych form cyklicznych oraz utworów muzyki współczesnej. Obycie estradowe, umiejętność koncentracji oraz opanowanie tremy podczas wykonywania utworu. Umiejętność dokonywania precyzyjnej
analizy wykonania utworu.
.go
6. Umiejętność samodzielnego opracowania utworu
o średniej skali trudności z zachowaniem wierności tekstowi muzycznemu i właściwego stylu epoki
oraz z indywidualną interpretacją. Umiejętność
doboru właściwych metod samodzielnej pracy nad
utworem.
Poz. 70
v.p
l
Dziennik Ustaw Nr 15
7. Posługiwanie się różnymi formami zapamiętywania. Umiejętność opanowania pamięciowego dużych form cyklicznych oraz utworów muzyki współczesnej. Obycie estradowe, umiejętność koncentracji oraz opanowanie tremy podczas wykonywania utworu. Umiejętność dokonywania precyzyjnej
analizy wykonania utworu.
8. Umiejętność współpracy z akompaniatorem oraz
gry w różnych formach muzykowania zespołowego.
9. Opanowanie literatury na trąbkę w następującym
zakresie: etiudy o zróżnicowanej problematyce
technicznej, z uwzględnieniem etiud o charakterze
wirtuozowskim, utwory na trąbkę solo oraz na
trąbkę z akompaniamentem (od baroku do XXI
wieku), formy cykliczne (koncert, wariacje, sonata
lub sonatina), utwory kameralne (duet, trio lub
kwartet), fragmenty partii trąbki z literatury orkiestrowej.
w.
rcl
9. Opanowanie literatury fagotowej w następującym
zakresie: etiudy o zróżnicowanej problematyce
technicznej, utwory na fagot solo oraz na fagot
z akompaniamentem (od baroku do XXI wieku),
formy cykliczne (concertino lub koncert, wariacje,
sonata lub sonatina), utwory kameralne (duet, trio
lub kwartet), fragmenty partii fagotu z literatury
orkiestrowej.
8. Umiejętność współpracy z akompaniatorem oraz
gry w różnych formach muzykowania zespołowego.
10. Poprawne wykonanie dwóch etiud o zróżnicowanej problematyce technicznej, koncertu lub concertina — z pamięci, sonaty lub sonatiny, utworu
dowolnego, studiów orkiestrowych (przygotowanych fragmentów).
Trąbka
1. Umiejętność konserwacji instrumentu. Znajomość
historii i różnych odmian instrumentu — transpozycje. Umiejętność precyzyjnego strojenia trąbki.
ww
2. Opanowanie swobodnego posługiwania się oddechem, zadęciem, układem prawej i lewej ręki, palcowaniem. Umiejętność posługiwania się pochodem tonów naturalnych.
3. Opanowanie techniki gry, z uwzględnieniem zaawansowanej biegłości technicznej palców, pracy
języka oraz zmiennej plastyki warg, umożliwiającej
różne rodzaje artykulacji. Umiejętność swobodnej
gry w skali fis — c3. Opanowanie umiejętności korekty intonacji podczas grania oraz świadomego
kształtowania dźwięku.
4. Umiejętność frazowania i operowania zróżnicowaną barwą i sposobami artykulacji. Interpretowanie
utworu zgodne z jego budową formalną i charakterem epoki. Umiejętność posługiwania się dynamiką i agogiką. Rozumienie pojęć muzycznych,
10. Poprawne wykonanie dwóch etiud o zróżnicowanej problematyce technicznej (w tym jednej z pamięci), koncertu lub concertina — z pamięci, sonaty lub sonatiny, utworu dowolnego, utworu kameralnego, studiów orkiestrowych (przygotowanych
fragmentów).
Róg
1. Umiejętność konserwacji instrumentu oraz precyzyjnego strojenia rogu.
2. Opanowanie swobodnego posługiwania się oddechem, zadęciem, układem prawej i lewej ręki, palcowaniem lewej ręki. Opanowanie prawidłowego
ćwiczenia dźwięków długo wytrzymywanych.
3. Opanowanie techniki gry, z uwzględnieniem zaawansowanej biegłości technicznej palców, pracy
języka oraz zmiennej plastyki warg, umożliwiającej
różne rodzaje artykulacji. Umiejętność swobodnej
gry w pełnej skali instrumentu. Opanowanie umiejętności korekty intonacji podczas grania oraz
świadomego kształtowania dźwięku.
4. Umiejętność frazowania i operowania zróżnicowaną barwą i sposobami artykulacji. Interpretowanie
utworu zgodne z jego budową formalną i charakterem epoki. Umiejętność posługiwania się dynamiką i agogiką. Rozumienie pojęć muzycznych,
samodzielne odnajdowanie środków wyrazu
i określanie charakteru utworu. Indywidualna interpretacja utworu.
5. Umiejętność grania a vista utworów, z uwzględnieniem prawidłowej artykulacji, dynamiki, frazowania, intonacji, metrorytmiki, transpozycji in Es,
C, A, B, G.
6. Umiejętność samodzielnego opracowania utworu
o średniej skali trudności z zachowaniem wierności tekstowi muzycznemu i właściwego stylu epoki
oraz z indywidualną interpretacją. Umiejętność
doboru właściwych metod samodzielnej pracy nad
utworem.
5. Umiejętność grania a vista utworów, z uwzględnieniem prawidłowej artykulacji, dynamiki, frazowania, intonacji, metrorytmiki. Umiejętność czytania nut w kluczu altowym, tenorowym i basowym.
6. Umiejętność samodzielnego opracowania utworu
o średniej skali trudności z zachowaniem wierności tekstowi muzycznemu i właściwego stylu epoki
oraz z indywidualną interpretacją. Umiejętność
doboru właściwych metod samodzielnej pracy nad
utworem.
7. Posługiwanie się różnymi formami zapamiętywania oraz umiejętność opanowania pamięciowego
dużych form cyklicznych oraz utworów muzyki
współczesnej. Obycie estradowe, umiejętność
koncentracji oraz opanowanie tremy podczas wykonywania utworu. Umiejętność dokonywania
precyzyjnej analizy wykonania utworu.
.go
7. Posługiwanie się różnymi formami zapamiętywania. Umiejętność opanowania pamięciowego dużych form cyklicznych oraz utworów muzyki współczesnej. Obycie estradowe, umiejętność koncentracji oraz opanowanie tremy podczas wykonywania utworu. Umiejętność dokonywania precyzyjnej
analizy wykonania utworu.
Poz. 70
v.p
l
Dziennik Ustaw Nr 15
8. Umiejętność współpracy z akompaniatorem oraz
gry w różnych formach muzykowania zespołowego.
9. Opanowanie literatury na puzon w następującym
zakresie: etiudy o zróżnicowanej problematyce
technicznej, utwory na puzon solo oraz na puzon
z akompaniamentem (od baroku do XXI wieku),
formy cykliczne (koncert lub concertino, wariacje,
sonata lub sonatina), utwory kameralne (duet, trio
lub kwartet), fragmenty partii puzonu z literatury
orkiestrowej.
w.
rcl
9. Opanowanie literatury na róg w następującym zakresie: etiudy o zróżnicowanej problematyce technicznej, utwory na róg solo oraz na róg z akompaniamentem (od klasycyzmu do XXI wieku), formy
cykliczne (koncert, sonata lub sonatina), utwory
kameralne (duet, trio lub kwartet), fragmenty partii
rogu z literatury orkiestrowej.
8. Umiejętność współpracy z akompaniatorem.
Umiejętność gry w różnych formach muzykowania
zespołowego.
10. Poprawne wykonanie dwóch etiud o zróżnicowanej problematyce technicznej — z pamięci, koncertu — z pamięci, sonaty, utworu dowolnego, grania
a vista z transponowaniem, studiów orkiestrowych
(przygotowanych fragmentów).
Puzon
1. Umiejętność konserwacji instrumentu. Znajomość
historii i różnych odmian instrumentu — puzon
wentylowy. Umiejętność precyzyjnego strojenia
puzonu.
2. Opanowanie swobodnego posługiwania się: oddechem, zadęciem, układem prawej i lewej ręki.
Opanowanie prawidłowego ćwiczenia dźwięków
długo wytrzymywanych.
10. Poprawne wykonanie: dwóch etiud o zróżnicowanej problematyce technicznej, koncertu, sonaty,
utworu dowolnego (jeden z tych utworów z pamięci), grania a vista, studiów orkiestrowych (przygotowanych fragmentów).
Tuba
1. Umiejętność konserwacji instrumentu. Znajomość
historii i różnych odmian instrumentu — sakshorny. Umiejętność precyzyjnego strojenia tuby.
2. Opanowanie swobodnego posługiwania się oddechem, zadęciem, układem prawej i lewej ręki. Opanowanie prawidłowego ćwiczenia dźwięków długo
wytrzymywanych.
3. Opanowanie techniki gry, z uwzględnieniem zaawansowanej biegłości technicznej prawej ręki,
pracy języka oraz zmiennej plastyki warg, umożliwiającej różne rodzaje artykulacji. Umiejętność
swobodnej gry w pełnej skali instrumentu. Opanowanie umiejętności korekty intonacji podczas grania oraz świadomego kształtowania dźwięku.
4. Umiejętność frazowania i operowania zróżnicowaną barwą i sposobami artykulacji. Interpretowanie
utworu zgodne z jego budową formalną i charakterem epoki. Umiejętność posługiwania się dynamiką, agogiką i ozdobnikami. Rozumienie pojęć
muzycznych, samodzielne odnajdowanie środków
wyrazu i określanie charakteru utworu. Indywidualna interpretacja utworu.
4. Umiejętność frazowania i operowania zróżnicowaną barwą i sposobami artykulacji. Interpretowanie
utworu zgodne z jego budową formalną i charakterem epoki. Umiejętność posługiwania się dynamiką, agogiką i ozdobnikami. Rozumienie pojęć
muzycznych, samodzielne odnajdowanie środków
wyrazu i określanie charakteru utworu. Indywidualna interpretacja utworu.
ww
3. Opanowanie techniki gry, z uwzględnieniem zaawansowanej biegłości technicznej prawej ręki
(ruch suwaka, pozycje), pracy języka oraz zmiennej
plastyki warg, umożliwiającej różne rodzaje artykulacji. Umiejętność swobodnej gry w pełnej skali
instrumentu. Opanowanie umiejętności korekty
intonacji podczas grania oraz świadomego kształtowania dźwięku.
5. Umiejętność grania a vista utworów, z uwzględnieniem prawidłowej artykulacji, dynamiki, frazowania, intonacji, metrorytmiki.
6. Umiejętność samodzielnego opracowania utworu
o średniej skali trudności z zachowaniem wierności tekstowi muzycznemu i właściwego stylu epoki
oraz z indywidualną interpretacją. Umiejętność
doboru właściwych metod samodzielnej pracy nad
utworem.
7. Posługiwanie się różnymi formami zapamiętywania. Obycie estradowe, umiejętność koncentracji
oraz opanowanie tremy podczas wykonywania
utworu. Umiejętność dokonywania precyzyjnej
analizy wykonania utworu.
9. Opanowanie literatury na tubę w następującym
zakresie: utwory na tubę solo oraz na tubę z akompaniamentem, utwory kameralne, fragmenty partii
tuby z literatury orkiestrowej.
10. Poprawne wykonanie: dwóch etiud o zróżnicowanej problematyce technicznej, koncertu lub sonaty, utworu dowolnego, grania a vista, studiów orkiestrowych (przygotowanych fragmentów).
8. Umiejętność współpracy z akompaniatorem oraz
umiejętność gry w różnych formach muzykowania
zespołowego.
9. Opanowanie literatury perkusyjnej w następującym zakresie: etiudy o zróżnicowanej problematyce technicznej, z uwzględnieniem etiud o charakterze wirtuozowskim, utwory na instrumenty perkusyjne solo oraz z akompaniamentem, formy cykliczne (koncert, wariacje, sonata lub sonatina),
utwory kameralne (duet, trio lub kwartet), fragmenty partii instrumentów perkusyjnych z literatury orkiestrowej.
10. Poprawne wykonanie: na instrumentach melodycznych — dwóch etiud o zróżnicowanej problematyce technicznej (w tym jednej z pamięci), utworu z akompaniamentem, studiów orkiestrowych
(przygotowanych fragmentów); na membranofonach i innych instrumentach o nieokreślonej wysokości dźwięku — wyprowadzenie precyzyjnego
tremola, etiudy technicznej, utworu solowego
z akompaniamentem, rytmów muzyki tanecznej
i rozrywkowej.
w.
rcl
Perkusja
7. Posługiwanie się różnymi formami zapamiętywania. Umiejętność opanowania pamięciowego dużych form cyklicznych, utworów muzyki współczesnej oraz utworów specjalnie napisanych na
instrumenty perkusyjne. Obycie estradowe, umiejętność koncentracji oraz opanowanie tremy podczas wykonywania utworu. Umiejętność dokonywania precyzyjnej analizy wykonania utworu.
.go
8. Umiejętność współpracy z akompaniatorem oraz
umiejętność gry w różnych formach muzykowania
zespołowego.
Poz. 70
v.p
l
Dziennik Ustaw Nr 15
1. Umiejętność konserwacji instrumentów. Znajomość historii instrumentów i umiejętność strojenia membranofonów.
2. Opanowanie swobodnego posługiwania się czterema pałkami przy grze na instrumentach melodycznych. Umiejętność właściwej pracy rąk i nóg
biorących udział w grze.
3. Opanowanie techniki gry, z uwzględnieniem zaawansowanej biegłości technicznej obu rąk, gry
akordowej na wibrafonie, ksylofonie i marimbafonie. Umiejętność stosowania różnych rodzajów artykulacji. Opanowanie umiejętności korekty intonacji podczas grania na kotłach oraz świadomego
kształtowania dźwięku.
ww
4. Umiejętność frazowania i operowania zróżnicowaną barwą i sposobami artykulacji. Interpretowanie
utworu zgodne z jego budową formalną i charakterem epoki. Umiejętność posługiwania się dynamiką i agogiką. Rozumienie pojęć muzycznych,
samodzielne odnajdowanie środków wyrazu
i określanie charakteru utworu. Indywidualna interpretacja utworu.
5. Umiejętność grania a vista utworów, z uwzględnieniem prawidłowej artykulacji, dynamiki, frazowania, intonacji, metrorytmiki.
6. Umiejętność samodzielnego opracowania utworu
o średniej skali trudności z zachowaniem wierności tekstowi muzycznemu i właściwego stylu epoki
oraz z indywidualną interpretacją. Umiejętność
doboru właściwych metod samodzielnej pracy nad
utworem.
Nauka akompaniamentu (dla pianistów)
Treści nauczania
1. Granie a vista, elementy transpozycji.
2. Współpraca z solistą (wokalistą i instrumentalistą).
3. Postrzeganie utworu jako organicznej całości.
4. Współpraca pianisty z kilkoma wykonawcami (do
wyboru: trio, tercet, kwartet, kwintet, inne zespoły).
Osiągnięcia uczniów
1. Umiejętność orientacji w partyturze, nabycie określonych nawyków ruchowych. Umiejętność orientacji na klawiaturze, nabycie umiejętności szybkiej
analizy, syntezy i dokonywania wyboru pewnych
elementów kosztem innych. Umiejętność śledzenia
więcej niż dwóch pięciolinii. Rozumienie języka muzycznego różnych epok i stylów. Umiejętność czytania zapisu muzyki XXI wieku. Umiejętność transpozycji prostych utworów homofonicznych.
2. Umiejętność rozumienia całej struktury utworu
z rozbiciem na poszczególne elementy i wspólnego
z solistą budowania przebiegu energetycznego.
Umiejętność tzw. synchronizacji wertykalnej (wspólnego zaczynania i kończenia utworu, oddychania
z wokalistą i instrumentalistą dętym). Znajomość
typowej artykulacji poszczególnych instrumentów.
Umiejętność elastycznego reagowania na ewentualne błędy solisty w czasie wykonania utworu.
5. Umiejętność tworzenia przygrywki chorałowej
w oparciu o polskie pieśni kościelne. Umiejętność
napisania preludium chorałowego z prostą figuracją. Umiejętność napisania trzygłosowej fughetty.
Umiejętność napisania swobodnej formy z elementami współczesnych technik kompozytorskich.
4. Umiejętność śledzenia całej partytury i świadomość
roli poszczególnych wykonawców w przebiegu
utworu. Umiejętność wspólnego budowania całości z wielu elementów. Umiejętność komunikowania się z partnerami. Kultura bycia i umiejętność
pracy w zespole.
Fortepian obowiązkowy (dla instrumentalistów, z wyjątkiem pianistów)
Improwizacja organowa (dla organistów)
1. Elementy improwizacji: motyw, struktura, faktura,
forma, harmonika, rytmika, barwa, styl. Analiza
utworów.
2. Improwizacja homofoniczna.
Treści nauczania
1. Historia instrumentu i jego budowy.
2. Podstawy prawidłowego aparatu gry.
3. Wybrane elementy techniki gry.
.go
Treści nauczania
v.p
l
3. Umiejętność postrzegania utworu jako organicznej
całości. Umiejętność aktywnego słuchania siebie
i innych. Umiejętność koordynacji poczynań własnych i działań partnerów. Umiejętność rozumienia
i współpracy z tekstem literackim. Wyrobienie nawyku psychicznego uczestnictwa w wykonywanym
utworze.
4. Podstawy interpretacji muzycznej.
5. Zasady notacji oraz czytanie a vista.
6. Samodzielna praca nad utworem.
3. Improwizacja polifoniczna.
4. Realizacja basso continuo.
5. Ćwiczenia kompozytorskie.
Osiągnięcia uczniów
8. Program na zakończenie etapu edukacyjnego.
Osiągnięcia uczniów
1. Umiejętność nazywania poszczególnych części fortepianu. Znajomość historii instrumentu.
w.
rcl
1. Umiejętność łączenia akordów w kadencjach, progresjach niemodulujących i modulujących oraz
strukturach melodyczno-harmonicznych, z uwzględnieniem motywiki, formy, harmonii, rytmiki, różnych rejestrów. Umiejętność transponowania różnego rodzaju struktur melodycznych jednogłosowych i wielogłosowych. Umiejętność grania różnych pochodów gamowych w różnych odmianach
skali dur i moll. Umiejętność analizy preludiów
i toccat z różnych epok, fug J.S. Bacha i utworów
w bardziej swobodnej formie z okresów późniejszych.
7. Przygotowanie do muzykowania zespołowego.
ww
2. Umiejętność improwizacji w układzie dwugłosowym, trzygłosowym i czterogłosowym akompaniamentu do podanej melodii — od realizacji głosu
towarzyszącego do harmonizacji (prostymi akordami oraz z figuracją), preludiów o różnym charakterze z zastosowaniem zwrotów figuracyjnych
i ozdobników. Umiejętność improwizowania preludiów o różnym charakterze z zastosowaniem figuracji, snucia motywicznego, rozwijania motywu,
zdobnictwa, kontrastu fakturalnego. Umiejętność
improwizacji swobodnej fantazji.
3. Umiejętność improwizowania kilku głosów do podanej melodii w oparciu o zasady kontrapunktu.
Umiejętność improwizacji inwencji dwugłosowej
i krótkiej fughetty.
4. Umiejętność realizacji ćwiczeń z basem cyfrowanym. Umiejętność realizacji prostych zadań z basso continuo, opartych na materiale nutowym
z epoki baroku (głos basowy umieszczony w pedale), z zachowaniem stylu epoki i z użyciem prostej
i celowej figuracji.
2. Umiejętność zachowania prawidłowej postawy przy
instrumencie i swobodnej pracy obu rąk.
3. Umiejętność gry z zachowaniem podstawowych
sposobów artykulacji, dynamiki, frazowania oraz
właściwej agogiki.
4. Umiejętność interpretacji prostych utworów zgodnie ze stylem epoki i zachowaniem zasad frazowania, dynamiki i artykulacji. Umiejętność realizowania podstawowych ozdobników.
5. Umiejętność równoczesnego czytania z dwóch pięciolinii w kluczu wiolinowym i basowym. Umiejętność czytania a vista krótkich utworów.
6. Umiejętność samodzielnego opracowania łatwego
utworu, z uwzględnieniem właściwego frazowania,
artykulacji, tempa, dynamiki i stylistyki utworu.
7. Umiejętność grania prostych akompaniamentów
z repertuaru wykonywanego na instrumencie głównym. Umiejętność odczytywania partii fortepianu
w prostych utworach muzyki kameralnej.
8. Umiejętność gry etiud o zróżnicowanej problematyce technicznej uwzględniającej możliwości ucznia,
utworów polifonicznych lub dawnych mistrzów
(w tym J.S. Bacha), utworów cyklicznych (sonatina
lub wariacje) — od baroku do XXI wieku, utworu
dowolnego lub utworu na cztery ręce albo dwa fortepiany, czytanie a vista.
Zespół kameralny
Treści nauczania
1. Rozwijanie możliwości wykonawczych uczniów.
2. Rozwijanie umiejętności pracy w zespole.
3. Zapoznanie z literaturą kameralną różnych epok.
Osiągnięcia uczniów
2. Opanowanie prawidłowej postawy, swobodnego
posługiwania się aparatem oddechowym z uwzględnieniem znaczenia artykulacyjnego poszczególnych
elementów, opanowanie zasad prawidłowej emisji
i umiejętności biegłego wykonywania wokaliz.
3. Doskonalenie techniki śpiewu, z uwzględnieniem
kształtowania samogłosek i spółgłosek, właściwego wdechu i wydechu, odpowiedniej pracy przepony, opanowania umiejętności korekty intonacji,
wypracowania prawidłowego ataku dźwięku, stosowania legato jako podstawowej formy artykulacji, wyrabiania nawyku precyzji wymowy.
4. Umiejętność frazowania i operowania zróżnicowaną barwą i sposobami artykulacji. Interpretowanie
utworu zgodne z jego budową formalną i charakterem epoki. Umiejętność posługiwania się dynamiką i agogiką. Rozumienie pojęć muzycznych,
samodzielne odnajdowanie środków wyrazu
i określanie charakteru utworu. Indywidualna interpretacja utworu.
.go
1. Pogłębienie umiejętności wykonawczych poprzez
zbiorowe muzykowanie. Umiejętność orientacji
w partyturze i śledzenia więcej niż dwóch pięciolinii, nabycie umiejętności szybkiej analizy. Umiejętność czytania zapisu muzyki XXI wieku.
Poz. 70
v.p
l
Dziennik Ustaw Nr 15
2. Umiejętność rozumienia całej struktury utworu
z rozbiciem na poszczególne elementy i wspólnego
budowania całości z wielu elementów. Umiejętność
tzw. synchronizacji wertykalnej (wspólnego zaczynania i kończenia utworu). Umiejętność aktywnego
słuchania siebie i innych. Świadomość roli poszczególnych wykonawców w przebiegu utworu. Umiejętność koordynacji poczynań własnych i działań
partnerów. Wyrobienie nawyku psychicznego
uczestnictwa w wykonywanym utworze. Umiejętność komunikowania się z partnerami. Kultura bycia i umiejętność współpracy w zespole.
6. Umiejętność samodzielnego przygotowania łatwego utworu pod względem techniczno-wykonawczym. Umiejętność samodzielnej pracy nad utworem (pokonywanie trudnych miejsc, opanowanie
pamięciowe utworu). Umiejętność świadomego
ćwiczenia i właściwej współpracy z akompaniatorem.
w.
rcl
3. Pogłębienie znajomości literatury kameralnej z różnych epok.
5. Umiejętność samodzielnego i bezbłędnego odczytania tekstu nutowego. Umiejętność prawidłowego czytania a vista utworów o różnym stopniu
trudności we właściwym tempie.
B. SPECJALNOŚĆ — WOKALISTA
Przedmiot główny — Śpiew
Treści nauczania
1. Historia wokalistyki, budowa organu głosowego
i jego higiena.
2. Prawidłowe funkcjonowanie organu głosowego.
3. Technika śpiewu.
4. Interpretacja muzyczna, z uwzględnieniem znajomości kanonów stylu i formy muzycznej.
5. Czytanie a vista.
7. Umiejętność koncentrowania się i pokonywania
tremy podczas wykonywania utworu. Umiejętność
osiągnięcia swobody podczas występu estradowego. Umiejętność dokonywania właściwej samooceny wykonania utworu. Posługiwanie się różnymi formami zapamiętywania.
8. Umiejętność muzykowania zespołowego.
9. Opanowanie literatury wokalnej w następującym
zakresie: wprawki i ćwiczenia różnych autorów,
pieśni i arie klasyczne, romantyczne i współczesne.
10. Poprawne wykonanie cyklu pieśni i arii lub dwóch
arii i dwóch pieśni, z uwzględnieniem poprawnej
emisji i właściwej interpretacji.
ww
6. Samodzielna praca nad utworem.
7. Technika pracy nad opanowaniem pamięciowym
utworu i praktyka estradowa.
8. Muzykowanie zespołowe.
9. Literatura wokalna.
10. Program na zakończenie etapu edukacyjnego.
Dykcja i recytacja
Treści nauczania
1. Teoretyczne podstawy techniki mówienia oraz budowa i funkcje aparatu mowy.
2. Poprawna wymowa.
3. Interpretacja tekstu i środki wyrazu.
Osiągnięcia uczniów
1. Znajomość budowy aparatu głosowego, jego części i zasad ich wzajemnego współdziałania (nos,
podniebienie, krtań, płuca, przepona). Znajomość
zasad higieny głosu.
Osiągnięcia uczniów
1. Znajomość podstawowych zagadnień z zakresu języka polskiego. Znajomość budowy anatomicznej
aparatu głosowego i narządów mowy.
2. Znajomość i umiejętność zastosowania podstawowych elementów wersyfikacji polskiej (akcent, fraza, oddech, pauza, tempo, rytm, analiza treści
i środków wyrazu). Umiejętność prawidłowego ćwiczenia tych elementów.
3. Umiejętność zastosowania poznanych środków wyrazu oraz odpowiednich ćwiczeń na samogłoskach
i spółgłoskach do właściwej interpretacji tekstu literackiego. Umiejętność interpretacji artystycznej wybranych tekstów.
Czytanie nut głosem
Poz. 70
3. Wybrane elementy techniki gry.
4. Zasady notacji oraz czytanie a vista.
v.p
l
Dziennik Ustaw Nr 15
5. Samodzielna praca nad utworem.
6. Przygotowanie do muzykowania zespołowego.
7. Program na zakończenie etapu edukacyjnego.
Osiągnięcia uczniów
1. Umiejętność nazywania poszczególnych części fortepianu. Znajomość historii instrumentu.
2. Umiejętność zachowania prawidłowej postawy przy
instrumencie i swobodnej pracy obu rąk.
Treści nauczania
1. Prawidłowe czytanie tekstu nutowego.
3. Umiejętność gry z zachowaniem podstawowych
sposobów artykulacji, dynamiki, frazowania oraz
właściwej agogiki.
.go
2. Czytanie a vista.
3. Przygotowanie do pracy nad repertuarem solowym.
Osiągnięcia uczniów
1. Umiejętność śpiewania solmizacją i literowo wybranych ćwiczeń w celu uzyskania czystości intonacji i wyrobienia posługiwania się słuchem wysokościowym.
5. Umiejętność samodzielnego opracowania łatwego
utworu, z uwzględnieniem właściwego frazowania,
artykulacji, tempa, dynamiki i stylistyki utworu.
6. Umiejętność grania prostych akompaniamentów
z repertuaru wykonywanego na lekcjach śpiewu lub
gry na cztery ręce.
7. Umiejętność gry: etiud o zróżnicowanej problematyce technicznej uwzględniającej możliwości ucznia,
utworów polifonicznych lub dawnych mistrzów
(w tym J.S. Bacha), utworów dowolnych lub na
cztery ręce, czytania a vista.
w.
rcl
2. Umiejętność poprawnego odczytania a vista solmizacją i z tekstem utworów (od najprostszych piosenek ludowych po utwory z literatury wokalnej) z zachowaniem czystości intonacji i poprawności rytmicznej.
4. Umiejętność równoczesnego czytania z dwóch pięciolinii w kluczu wiolinowym i basowym. Umiejętność czytania a vista krótkich utworów.
3. Opanowanie umiejętności czytania nut głosem z zastosowaniem określeń agogicznych, dynamicznych
i artykulacyjnych w utworach tonalnych, o rozszerzonej tonalności i atonalnych.
Zespół wokalny
Rytmika
Treści nauczania
Treści nauczania
1. Rozwijanie możliwości wykonawczych uczniów.
1. Podstawowe
-Dalcroze’a.
zasady
metody
Emila
Jaques’a-
2. Rozwijanie umiejętności pracy w zespole.
2. Tańce polskie.
3. Zapoznanie z wokalną literaturą kameralną różnych
epok.
Osiągnięcia uczniów
Osiągnięcia uczniów
ww
1. Umiejętność interpretowania ruchem wartości rytmicznych w różnych grupach i układach (taktowanie rękami i nogami, interpretacja ruchem różnych
ugrupowań rytmicznych). Umiejętność reagowania
ruchem na akcenty metryczne. Umiejętność interpretowania ruchem artykulacji legato i staccato oraz
dynamiki (piano, forte, crescendo, diminuendo)
i agogiki. Umiejętność interpretowania ruchem różnego rodzaju tematów rytmicznych i kanonów.
2. Umiejętność interpretacji ruchem tańców polskich
zgodnie z ich stylem i charakterem.
Fortepian
Treści nauczania
1. Podstawowa wiedza w zakresie historii instrumentu
i jego budowy.
2. Podstawy prawidłowego aparatu gry.
1. Pogłębienie umiejętności wykonawczych poprzez
zbiorowe muzykowanie. Umiejętność orientacji
w partyturze i śledzenia więcej niż dwóch pięciolinii, nabycie umiejętności szybkiej analizy.
2. Umiejętność rozumienia całej struktury utworu
z rozbiciem na poszczególne elementy i wspólnego
budowania całości z wielu elementów. Umiejętność
synchronizacji wertykalnej (wspólnego zaczynania
i kończenia utworu). Umiejętność aktywnego słuchania siebie i innych. Świadomość roli poszczególnych wykonawców w przebiegu utworu. Umiejętność koordynacji poczynań własnych i działań partnerów. Wyrobienie nawyku psychicznego uczestnictwa w wykonywanym utworze. Umiejętność komunikowania się z partnerami. Kultura bycia i umiejętność współpracy w zespole.
3. Pogłębienie znajomości wokalnej literatury kameralnej z różnych epok.
C. SPECJALNOŚĆ — RYTMIKA
Przedmiot główny — Rytmika
Treści nauczania
1. Budowa ciała ludzkiego, sprawność fizyczna i ruchowa. Historia rytmiki.
2. Metoda Emila Jaques’a-Dalcroze’a.
Poz. 70
8. Zaprezentowanie i wykonanie przez grupę rytmiczną interpretacji muzyczno-ruchowej całości lub —
w przypadku utworu cyklicznego — części wybranego dzieła muzycznego.
v.p
l
Dziennik Ustaw Nr 15
Technika ruchu
Treści nauczania
1. Ćwiczenia
3. Odtwarzanie ruchem elementów muzyki.
1) wyrabiające ruchomość stawów;
4. Metrorytmika.
2) wzmacniające mięśnie;
5. Dyspozycje muzyczno-ruchowe, wyobraźnia muzyczna i przestrzenno-ruchowa.
3) równoważne;
6. Koncentracja, samokontrola i współdziałanie w zespole.
5) relaksowe.
.go
4) koncentrujące;
7. Realizacja kompozycji przestrzenno-ruchowych.
2. Chód: do przodu, do tyłu, w bok.
8. Program na zakończenie etapu edukacyjnego.
3. Biegi.
Osiągnięcia uczniów
4. Skoki: obunóż, na jednej nodze, przeskoki, podskoki.
5. Podstawowe kroki taneczne.
6. Poruszanie się po sali
1) po liniach prostych;
2) po liniach półkolistych;
3) po określonych liniach.
w.
rcl
1. Umiejętność zachowania prawidłowej postawy
w chodzeniu, bieganiu i podskokach z zachowaniem estetyki chodu i biegu. Wiedza z zakresu budowy ciała ludzkiego i jego fizjologii. Umiejętność
posługiwania się rekwizytem (piłką, szarfą, chustką, obręczą). Znajomość historii rytmiki i działalności jej czołowych przedstawicieli.
2. Swobodne posługiwanie się wszystkimi elementami zawartymi w metodzie Emila Jaques’a-Dalcroze’a i umiejętność zastosowania tych elementów w pracy z dziećmi.
3. Umiejętność podporządkowania ruchu do poszczególnych rodzajów tempa: stałego, przyspieszeń
i zwolnień. Umiejętność realizacji ruchem różnych
grup rytmicznych z taktowaniem i bez taktowania.
Umiejętność odtwarzania ruchem różnych rodzajów metrum. Umiejętność pokazania za pomocą
ruchu innych elementów dzieła muzycznego (dynamika, melodyka).
ww
4. Biegła znajomość zagadnień metrorytmiki. Umiejętność tworzenia ciągów rytmicznych ametrycznych oraz rytmów w taktach prostych i złożonych
z użyciem grup niemiarowych. Umiejętność tworzenia tematów polirytmicznych i polimetrycznych
oraz kanonów rytmicznych. Umiejętność tworzenia poprzedników i następników rytmicznych.
5. Umiejętność przenoszenia poszczególnych elementów dzieła muzycznego na ruch. Umiejętność
posługiwania się wyobraźnią muzyczno-ruchową
przy improwizowaniu ruchem poszczególnych elementów dzieła muzycznego.
6. Umiejętność koncentracji i samokontroli podczas
pokazów interpretacji muzyczno-ruchowej. Umiejętność współdziałania w grupie i podporządkowania się zaleceniom prowadzącego.
7. Umiejętność samodzielnej interpretacji muzyczno-ruchowej dzieła z literatury muzycznej (od muzyki
dawnej do współczesności) i zademonstrowania
jej z grupą.
7. Posługiwanie się rekwizytami.
8. Kształtowanie ruchu według kierunku linii melodycznej.
9. Odzwierciedlenie w ruchu rytmu, tempa, dynamiki
i artykulacji.
10. Prowadzenie ruchu w różnych płaszczyznach zgodnie z czasem trwania dźwięku, motywem, frazą,
zdaniem czy okresem muzycznym.
11. Koordynacja różnych rodzajów ruchu bez muzyki
i z muzyką.
12. Komponowanie ruchu w przestrzeni.
Osiągnięcia uczniów
1. Umiejętność określania metrum i tempa słuchanej
muzyki.
2. Umiejętność przekładania akcentów metrycznych
na język ruchu.
3. Umiejętność realizowania ruchem przebiegu rytmicznego
1) w ciszy;
2) w czasie słuchania
a) muzyki przebiegającej w realizowanym rytmie,
b) muzyki przebiegającej w innym rytmie.
4. Wykonywanie ruchem różnych tematów rytmicznych.
5. Umiejętność konstruowania i improwizowania przebiegów rytmicznych.
6. Przełożenie na język ruchu wyodrębnionego z utworu muzycznego motywu, frazy, zdania czy okresu.
7. Umiejętność określenia charakteru interpretowanej
muzyki i odzwierciedlenia go w sposobie poruszania się.
Zespół rytmiki
Treści nauczania
1. Praca w zespole.
2. Interpretacje ruchowe opracowywane przez nauczycieli i uczniów.
Osiągnięcia uczniów
3. Opanowanie techniki gry, z uwzględnieniem niezależności rąk i palców na klawiaturze, umiejętności
grania wszystkimi sposobami artykulacji, umiejętności posługiwania się prawym i lewym pedałem
(prostym-taktowym i synkopowanym), umiejętność gry oktawowej i akordowej.
4. Umiejętność frazowania i operowania wszystkimi
sposobami artykulacji. Interpretowanie dynamiki
i agogiki zgodnie z zapisem. Poprawna realizacja
zapisu metrorytmicznego. Interpretowanie utworu
zgodne z jego budową formalną.
5. Umiejętność samodzielnego i bezbłędnego odczytania tekstu nutowego. Umiejętność prawidłowego grania a vista utworów o różnym stopniu trudności w różnym tempie, z uwzględnieniem poprawnej pedalizacji i precyzji rytmicznej i z zachowaniem właściwej utworowi stylistyki.
.go
3. Pogłębianie i utrwalanie umiejętności nabytych na
innych zajęciach ruchowych.
Poz. 70
v.p
l
Dziennik Ustaw Nr 15
1. Umiejętność pracy w dużym zespole. Umiejętność
współdziałania w grupie. Umiejętność podporządkowania się solistom i realizowania poleceń prowadzących.
2. Umiejętność opracowania interpretacji ruchowej
utworu muzycznego i zrealizowania tego opracowania z grupą koleżeńską.
7. Umiejętność koncentrowania się i pokonywania
tremy podczas wykonywania utworu. Posługiwanie się różnymi formami zapamiętywania. Przyswojenie elementów obycia estradowego i pokonywania tremy na scenie. Umiejętność dokonywania właściwej samooceny wykonania utworu.
w.
rcl
3. Umiejętność zastosowania wiedzy nabytej na innych zajęciach ruchowych przy realizacji poszczególnych interpretacji.
6. Umiejętność samodzielnego opracowania utworu
pod względem techniczno-wykonawczym (palcowanie, pedalizacja, frazowanie, dynamika, interpretacja). Umiejętność samodzielnej pracy nad
utworem (pokonywanie trudnych miejsc, opanowanie pamięciowe utworu). Umiejętność świadomego ćwiczenia i korekty własnych błędów.
Fortepian
Treści nauczania
8. Umiejętność gry pod kierunkiem nauczyciela
w różnych formach muzykowania zespołowego
na cztery ręce lub na dwa fortepiany, akompaniowanie.
1. Historia instrumentu, jego budowa.
2. Prawidłowy aparat gry.
3. Technika gry.
4. Interpretacja muzyczna z uwzględnieniem znajomości kanonów stylu i formy muzycznej.
5. Granie a vista.
6. Samodzielna praca nad utworem.
7. Opanowanie pamięciowe utworu.
8. Muzykowanie zespołowe.
ww
9. Literatura muzyczna.
9. Opanowanie literatury fortepianowej w następującym zakresie: etiudy dla prawej i lewej ręki, utwory polifoniczne, forma cykliczna (do wyboru: sonata, sonatina, koncert, wariacje), akompaniamenty,
muzyka kameralna.
10. Poprawne wykonanie: dwóch etiud uwzględniających technikę palcową obu rąk, utworu polifonicznego, sonaty, utworu dowolnego (do wyboru: romantyczny, neoromantyczny, współczesny), części
koncertu, artystyczne wykonanie utworu z literatury zawodowej.
Improwizacja fortepianowa
10. Program na zakończenie etapu edukacyjnego.
Treści nauczania
Osiągnięcia uczniów
1. Materiał dźwiękowy: skale.
1. Umiejętność nazywania poszczególnych części fortepianu. Znajomość zasad działania mechanizmu
młoteczkowego. Umiejętność konserwacji i czyszczenia fortepianu. Znajomość historii instrumentu.
2. Sposoby kształtowania melodii.
2. Opanowanie prawidłowej postawy, ułożenia rąk
na klawiaturze, prawidłowego ułożenia nóg. Umiejętność prawidłowego wydobycia dźwięku w zależności od rejestru i dynamiki. Umiejętność swobodnego i elastycznego sposobu wykorzystania
aparatu gry.
4. Sposoby improwizowania w różnych stylach.
3. Sposoby kształtowania pozostałych elementów
dzieła muzycznego.
5. Improwizacja do przebiegów rytmicznych.
6. Opracowywanie piosenek i melodii ludowych.
7. Realizacja ćwiczeń.
Osiągnięcia uczniów
1. Umiejętność budowania skal: od prostych dwudźwiękowych do skali dwunastostopniowej. Umiejętność tworzenia w tych skalach prostych melodii,
progresji i prostych przebiegów wertykalnych.
2. Umiejętność improwizowania motywów dwu- i trzyczęściowych oraz melodii o strukturze okresowej
(motyw, fraza, zdanie, okres). Umiejętność improwizowania symetrycznych i niesymetrycznych fraz
i zdań muzycznych. Umiejętność improwizowania
od różnych dźwięków krótkich motywów. Umiejętność grania progresji melodycznych.
4. Program i ćwiczenia na zakończenie etapu edukacyjnego.
Osiągnięcia uczniów
1. Umiejętność przyjęcia prawidłowej postawy ciała
podczas śpiewu i prawidłowego oddychania.
2. Umiejętność stosowania „podparcia oddechowego” i koordynacji słuchowo-głosowej wszystkich
narządów odpowiedzialnych za wydobycie dźwięku. Umiejętność prawidłowej artykulacji i frazowania w śpiewie. Umiejętność poprawnej intonacji.
Znajomość zasad higieny głosu.
3. Umiejętność interpretowania treści piosenek w celu
uzyskania u dzieci prawidłowej ich percepcji. Umiejętność dobierania odpowiednich ćwiczeń emisyjnych dla dzieci. Umiejętność poprawnego śpiewania piosenek z własnym akompaniamentem. Umiejętność krytycznej oceny emisyjnej śpiewu. Umiejętność podawania dzieciom wzoru do naśladowania własnym głosem.
.go
3. Umiejętność grania wszystkich rodzajów kadencji
w układzie skupionym i rozległym. Umiejętność
harmonizowania gam majorowych, minorowych
i chromatycznych. Umiejętność grania konstrukcji
harmonicznych oraz modulacji (diatonicznych
i chromatycznych). Umiejętność posługiwania się
innymi rodzajami wielogłosowości. Umiejętność
improwizowania z nagłymi zmianami tempa i dynamiki oraz stopniowego przyspieszania, zwalniania,
ściszania czy wzmacniania. Umiejętność improwizowania z możliwością zmiany rejestrów fortepianu, zmiany rodzaju artykulacji czy faktury. Umiejętność improwizowania miniatur o tematyce ilustracyjnej w różnej formie, w różnym nastroju i w różnych gatunkach. Umiejętność improwizowania
form tanecznych, tworzenia akompaniamentów do
piosenek i struktur polifonicznych.
Poz. 70
v.p
l
Dziennik Ustaw Nr 15
Metodyka nauczania rytmiki
w.
rcl
4. Umiejętność tworzenia swobodnej polifonii dwugłosowej wzorowanej na utworach J.S. Bacha oraz
barokowych form tanecznych (menuet, gawot).
Umiejętność tworzenia krótkich form klasycznych,
romantycznych i współczesnych wzorowanych na
twórczości czołowych kompozytorów danej epoki.
4. Poprawne wykonanie pieśni z dowolnego repertuaru oraz piosenki z repertuaru przedszkolnego lub
szkolnego z własnym akompaniamentem lub bez.
Przystępna dla dzieci interpretacja treści literackiej
wykonanej piosenki. Wykazanie się podstawowymi
wiadomościami z zakresu wiedzy o emisji głosu
i metodyki pracy z głosem dziecka.
5. Umiejętność improwizowania melodyczno-harmonicznego różnych ciągów rytmicznych: jednorodnych, ze zmianami wartości, z grupami regularnymi
i nieregularnymi. Umiejętność improwizowania do
różnego rodzaju przemieszczania się w przestrzeni
(marsz, bieg, podskoki). Umiejętność improwizowania do ćwiczeń oddechowych. Umiejętność wspomagania improwizacją fortepianową improwizacji
ruchowej.
6. Umiejętność opracowywania i improwizowania
piosenek i melodii ludowych.
ww
7. Improwizowanie na zadany temat rytmiczny z użyciem wszystkich poznanych środków. Przedstawienie kilku skomponowanych form muzycznych. Improwizowanie na zadany wcześniej i samodzielnie
przemyślany temat ilustracyjny. Improwizowanie
podczas prowadzenia lekcji.
Emisja głosu
Treści nauczania
1. Podstawowe pojęcia wokalne, anatomia i fizjologia
aparatu głosowego.
2. Opanowanie poprawnego śpiewu.
3. Wokalny słuch funkcjonalny, eksponowanie i interpretowanie treści muzycznej i literackiej opracowywanych piosenek i pieśni.
Treści nauczania
1. Współczesne koncepcje wychowania muzycznego.
2. Wybrane zagadnienia z dydaktyki ogólnej.
3. Metodyka prowadzenia zajęć rytmiki w przedszkolu.
4. Prowadzenie rytmiki w placówkach wychowania
pozaszkolnego.
Osiągnięcia uczniów
1. Znajomość metody rytmiki Emila Jaques’a-Dalcroze’a, Carla Orffa i Zoltana Kodálya. Umiejętność posługiwania się ćwiczeniami proponowanymi przez
tych metodyków. Umiejętność wykazania podobieństw i różnic w tych metodach.
2. Znajomość podstawowych wiadomości z zakresu
procesu nauczania, umiejętność określania celów
dydaktyczno-wychowawczych i planowania pracy
dydaktycznej.
3. Umiejętność wdrożenia metody E. Jaques’a-Dalcroze’a w pracy z dziećmi w przedszkolu. Umiejętność
zorganizowania zajęć i ich korelacji z innymi zajęciami w przedszkolu. Umiejętność realizacji programu
zajęć w zależności od poszczególnych grup wiekowych. Znajomość zasad higieny i bezpiecznego prowadzenia zajęć. Umiejętność prawidłowego zorganizowania procesu dydaktycznego i odpowiedniego, uzasadnionego metodycznie wprowadzania
poszczególnych elementów programu. Umiejętność prowadzenia zajęć w sposób atrakcyjny i cie-
kawy, z dużą ilością elementów zabawy. Umiejętność właściwego doboru materiału pod kątem możliwości i umiejętności dzieci.
4. Świadomość specyfiki zajęć prowadzonych w placówkach wychowania pozaszkolnego. Umiejętność
dobrania właściwego materiału, odpowiedniego do
poziomu i zainteresowań dzieci.
Poz. 70
15. Dziedziny zainteresowań i płaszczyzny badań psychologii muzyki. Psychologiczne aspekty nauczania muzyki i charakterystyka form muzycznej aktywności (tworzenie, wykonywanie, słuchanie —
percepcja muzyki) człowieka.
v.p
l
Dziennik Ustaw Nr 15
16. Zdolności muzyczne — talent muzyczny. Poglądy,
metody badań, stymulacja rozwoju.
17. Specjalne funkcje muzyki w życiu jednostki i zbiorowości.
Psychologia
Treści nauczania
Osiągnięcia uczniów
1. Psychologia jako nauka. Rys historyczny. Teorie,
prądy, kierunki. Przedmiot badań psychologii
współczesnej. Człowiek — jego zachowania.
2. Uzyskanie orientacji w całokształcie naukowego dorobku psychologii.
.go
2. Metody badań i diagnostyki psychologicznej.
Struktura psychologii jako nauki. Psychologia teoretyczna i stosowana.
1. Opanowanie podstawowego zasobu pojęć, nazw
i terminów z naukowego języka psychologii.
3. Neurofizjologiczne podłoże życia psychicznego.
Budowa i funkcjonowanie układu nerwowego. Dynamika procesów nerwowych.
4. Rozwój psychiki w filogenezie. Człowiek jako istota
świadoma.
4. Rozumienie i swobodne posługiwanie się podstawowymi pojęciami i językiem psychologii (szczególnie psychologii rozwojowej, wychowawczej,
społecznej oraz psychologii muzyki) do opisu i wyjaśniania ludzkich zachowań.
5. Znajomość metod badań psychologicznych i umiejętność posługiwania się nimi w zdobywaniu wiedzy o drugim człowieku.
w.
rcl
5. Regulacja wzajemnego stosunku człowieka z otoczeniem jako podstawowy problem psychologii.
Fizjologiczne i psychologiczne mechanizmy regulacji. Metabolizm energetyczny i metabolizm informacyjny. Człowiek jako układ informacyjny. Podstawowe formy i rodzaje ludzkiej aktywności.
3. Opanowanie podstawowego zasobu wiedzy psychologicznej umożliwiającego rozumienie drugiego
człowieka oraz uczestniczenie w procesie kształtowania jego osobowości.
6. Orientacja w otoczeniu — czynności poznawcze.
Myślenie i mowa. Istota. Podstawowe operacje.
Strategie poznawcze. Inteligencja i uczenie się.
Podstawy pomiaru psychologicznego. Podstawowe pojęcia prawne.
6. Umiejętność określania psychologicznych aspektów aktywności muzycznej człowieka.
Pedagogika
Treści nauczania
7. Pamięć. Procesy pamięciowe, rodzaje, cechy i typy
pamięci. Uwaga.
1. Pedagogika jako nauka (w krótkim rysie historycznym oraz w ujęciu metodologicznym).
8. Uczucia i ich podłoże neurofizjologiczne. Uczenie
się uczuć. Inteligencja emocjonalna.
2. Działy pedagogiki — system nauk o wychowaniu.
9. Pobudki ludzkiego działania. Motywacja. Potrzeby.
3. Zadania i zakres kompetencyjny pedagogiki. Funkcje.
10. Osobowość, jej struktura i funkcje. Niektóre teorie
osobowości. Cechy osobowości, różnice indywidualne, styl poznawczy.
4. Podstawowe pojęcia — zakres terminologiczny pedagogiki.
ww
11. Ontogenetyczny rozwój człowieka. Czynniki rozwoju. Mechanizmy i prawa rozwoju. Stadia rozwoju.
12. Rozwój dziecka: somatyczny, ruchowy; rozwój procesów sensorycznych i percepcyjnych, rozwój wyobraźni i pamięci, rozwój mowy, rozwój czynności
myślenia, rozwój emocjonalny i społeczno-moralny, rozwój osobowości.
13. Środowisko i jego wpływ na wychowanie człowieka.
14. Psychologiczne problemy uczenia się, nauczania
i wychowania. Psychologiczna analiza niepowodzeń szkolnych uczniów.
5. Wychowanie — definicja minimalna i definicje realne. Wychowanie jako kształtowanie osobowości
— czynniki determinujące rozwój osobowości.
6. Środowisko wychowawcze naturalne
1) rodzina jako grupa społeczna, jej zadania i funkcje; organizacja i atmosfera życia w rodzinie, rodzaje więzi, postawy rodzicielskie, kultura pedagogiczna rodziców;
2) grupa rówieśnicza a rozwój społeczny dziecka.
7. Środowisko wychowawcze intencjonalne
1) szkoła i jej miejsce w społeczeństwie, system
oświaty, zadania szkoły, składniki środowiska
szkolnego, współpraca szkoły i rodziców;
2) przedszkole, zadania opiekuńczo-wychowawcze,
działy wychowania przedszkolnego, metody
i formy pracy, rola i zadania nauczyciela muzyki
(umuzykalnienia) i rytmiki.
8. Proces nauczania. Dydaktyka jako teoria nauczania
i uczenia się. Nauczanie jako kierowanie uczeniem
się. Proces dydaktyczny jako proces poznania.
Struktura procesu dydaktycznego. Zasady nauczania. Formy organizacyjne nauczania. Struktura
i typy lekcji. Metody nauczania.
9. Nauczanie a kształcenie (ogólne, specjalistyczne),
samokształcenie, kształcenie ustawiczne. Klasa
szkolna jako zespół wychowawczy.
Osiągnięcia uczniów
Osiągnięcia uczniów
1. Praktyczne opanowanie zasad projektowania i konstruowania instrumentów lutniczych. Umiejętność
rysowania modelu korpusu rezonansowego, szyjki
i podstawki. Umiejętność rysowania akcesoriów do
instrumentów smyczkowych.
2. Umiejętność rozpoznawania gatunków drewna używanego do budowy instrumentów lutniczych.
Umiejętność oceny własności fizycznych i akustycznych drewna. Umiejętność sposobu wstępnej obróbki drewna.
3. Umiejętność rozpoznania narzędzi używanych do
budowy instrumentów, ich nazwy, właściwości
i przeznaczenia. Umiejętność ostrzenia narzędzi lutniczych. Znajomość zasad bezpiecznego używania
narzędzi lutniczych.
.go
10. Proces wychowania. Teoria wychowania jako nauka o wychowaniu. Ideał i cele wychowania. Dziedziny wychowania. Wychowanie jako kształtowanie systemu wartości i postaw ideowych, społecznych, interpersonalnych i intrapersonalnych. Wychowanie w placówkach oświaty pozaszkolnej.
Andragogika. Nauczyciel — wychowawca jako
„opiekun spolegliwy”. Deontologia zawodu nauczyciela.
Poz. 70
v.p
l
Dziennik Ustaw Nr 15
1. Opanowanie podstawowego zasobu nazw, pojęć,
terminów z języka naukowego pedagogiki.
5. Umiejętność rozpoznawania różnych rodzajów lakierów lutniczych i ich składu. Umiejętność wykonania lakieru według określonych receptur. Umiejętność prawidłowego lakierowania instrumentów.
w.
rcl
2. Zapamiętanie, zrozumienie i swobodne posługiwanie się wiedzą o wychowaniu.
4. Umiejętność rozpoznawania i przygotowania materiału na płyty rezonansowe, boczki i główkę. Znajomość zasad wykonania formy do budowy instrumentu smyczkowego. Umiejętność wykonania
boczków i modelowania sklepień płyt rezonansowych. Umiejętność wykonania i założenia pozostałych elementów instrumentu: belki basowej, otworów rezonansowych, szyjki. Umiejętność wykonania
instrumentów według cech stylistycznych znanych
szkół lutniczych.
3. Umiejętność opisu, analizy i wyjaśniania procesów
wychowawczych.
4. Posługiwanie się wiedzą pedagogiczną w projektowaniu, realizacji i ocenianiu działań pedagogicznych.
5. Zainteresowanie samodoskonaleniem się, nowatorstwem i twórczością w pracy pedagogicznej.
6. Posługiwanie się wiedzą pedagogiczną w podejmowaniu działań wychowawczych.
7. Umiejętność rozumienia siebie i innych oraz podnoszenie poziomu i obszaru społecznego funkcjonowania nauczyciela.
D. SPECJALNOŚĆ — LUTNIK
ww
Lutnictwo
Treści nauczania
1. Model instrumentu lutniczego.
6. Umiejętność wykonania dokumentacji teoretycznej
instrumentu historycznego. Umiejętność praktycznego wykonania elementów (do rekonstrukcji) lub
całego instrumentu z grupy viol da gamba, viol da
braccio, violino piccolo, lir da braccio i innych.
Umiejętność zastosowania w budowanych instrumentach historycznych elementów zdobionych inkrustacją, intarsją, rzeźbą lub ażurem.
7. Poprawne wykonanie instrumentu smyczkowego.
Skrzypce lub inny instrument lutniczy
Treści nauczania
1. Historia instrumentu, jego budowa, obsługa i konserwacja oraz podstawy samodzielnego strojenia.
2. Podstawy prawidłowego aparatu gry.
3. Wybrane elementy techniki gry.
4. Podstawy interpretacji muzycznej.
2. Drewno rezonansowe.
5. Zasady notacji właściwej dla danego instrumentu
oraz techniki czytania a vista.
3. Narzędzia lutnicze.
6. Samodzielna praca nad utworem.
4. Zasady budowy instrumentu lutniczego (smyczkowego).
7. Technika pracy nad opanowaniem pamięciowym
utworu.
5. Lakiery lutnicze.
6. Budowa instrumentów historycznych.
8. Literatura muzyczna dla danego instrumentu, dobrana przez nauczyciela w zależności od możliwości
i preferencji ucznia.
7. Budowa instrumentu smyczkowego.
9. Program na zakończenie etapu edukacyjnego.
2. Rozpoznawanie i notacja struktur metrorytmicznych.
1. Umiejętność nazywania poszczególnych części instrumentu i smyczka oraz poznanie roli poszczególnych elementów instrumentu i smyczka w procesie
powstawania dźwięku. Znajomość zasad czyszczenia i konserwacji skrzypiec i smyczka oraz podstawowych wiadomości z historii powstania instrumentu. Umiejętność samodzielnego strojenia instrumentu.
3. Czytanie nut głosem.
2. Opanowanie prawidłowej postawy, właściwego
trzymania skrzypiec i smyczka, prawidłowego ułożenia prawej i lewej ręki. Umiejętność wydobycia
dźwięku z zachowaniem swobodnego aparatu gry.
Osiągnięcia uczniów
v.p
l
Osiągnięcia uczniów
4. Zapisywanie dyktand.
5. Analiza słuchowa przykładów z literatury muzycznej.
6. Kształcenie pamięci i wyobraźni muzycznej.
1. Umiejętność rozpoznawania, określania, nazywania, zapisywania
3. Opanowanie podstaw techniki gry, z uwzględnieniem umiejętności gry całym smyczkiem i poszczególnymi częściami smyczka, gry naturalnych flażoletów, umiejętności prawidłowego układu prawej
i lewej ręki, czystości intonacji, grania w pozycjach,
realizacji podstawowych ozdobników i wibracji.
1) interwałów prostych i złożonych (także urytmizowanych);
4. Umiejętność frazowania i operowania zróżnicowaną barwą i sposobami artykulacji. Interpretowanie
utworu zgodne z jego budową formalną i charakterem epoki. Umiejętność posługiwania się dynamiką
i agogiką. Rozumienie pojęć muzycznych, samodzielne odnajdowanie środków wyrazu i określanie
charakteru utworu. Indywidualna interpretacja
utworu.
3) gam majorowych i minorowych we wszystkich
odmianach oraz pozostałych skal muzycznych.
.go
2) wszystkich postaci trójdźwięków i czterodźwięków w układzie 3- i 4-głosowym, skupionym i rozległym;
3. Umiejętność czytania (w tym a vista)
1) jednogłosowych przebiegów melodycznych tonalnych i w tonalności rozszerzonej;
w.
rcl
5. Znajomość notacji oraz umiejętność samodzielnego i bezbłędnego odczytania tekstu nutowego.
Umiejętność prawidłowego czytania a vista łatwych
utworów w wolnym tempie, z uwzględnieniem poprawnej intonacji i precyzji rytmicznej.
2. Umiejętność rozpoznawania, określania, nazywania, zapisywania struktur rytmicznych 1- i 2-głosowych, zawierających różnego rodzaju grupy rytmiczne (także niemiarowe).
6. Umiejętność samodzielnego opracowania łatwego
utworu pod względem techniczno-wykonawczym
(palcowanie, smyczkowanie, interpretacja itp.).
Umiejętność samodzielnej pracy nad utworem (pokonywanie trudnych miejsc, opanowanie pamięciowe utworu itp.). Umiejętność świadomego ćwiczenia i korekty własnych błędów.
7. Posługiwanie się różnymi formami zapamiętywania. Umiejętność dokonywania właściwej samooceny wykonania utworu.
ww
8. Opanowanie literatury skrzypcowej w następującym zakresie: etiudy o zróżnicowanej problematyce
technicznej, utwory na skrzypce z akompaniamentem (od baroku do XXI wieku), forma cykliczna (do
wyboru: sonata, concertino, koncert, wariacje),
utwory kameralne (duet lub trio).
9. Poprawne wykonanie dwóch etiud o zróżnicowanej
problematyce technicznej, w tym jednej dwudźwiękowej, jednego utworu solowego z akompaniamentem z pamięci, części pierwszej lub drugiej i trzeciej
koncertu, dwóch kontrastujących części sonaty.
2) melodii z jednoczesnym graniem na fortepianie
innych głosów struktury wielogłosowej;
3) melodii atonalnych;
4) melodii zapisanych w różnych kluczach;
5) realizacji melodycznej przebiegów rytmicznych.
4. Umiejętność zapisywania dyktand
1) jednogłosowych, pamięciowych, tonalnych i w tonalności rozszerzonej;
2) polifonicznych
wych;
lub
polifonizujących
2-głoso-
3) harmonicznych (z określeniem funkcji harmonicznych);
4) rytmicznych 1- i 2-głosowych.
5. Umiejętność postrzegania charakterystycznych
cech melodyki, harmoniki i metrorytmiki w przykładach z literatury muzycznej.
OBOWIĄZKOWE ZAJĘCIA EDUKACYJNE WSPÓLNE
DLA WSZYSTKICH SPECJALNOŚCI
6. Umiejętność zapamiętywania prostych i złożonych
struktur melodycznych, harmonicznych i rytmicznych poprzez uaktywnianie pamięci słuchowej,
wzrokowej i manualnej ucznia, co daje podstawy do
wszechstronnej percepcji dzieła muzycznego.
Kształcenie słuchu
Zasady muzyki
Treści nauczania
Treści nauczania
1. Rozpoznawanie słuchowe interwałów, akordów,
gam i skal.
1. Cechy materiału dźwiękowego i elementy notacji
muzycznej.
Osiągnięcia uczniów
2. Skale
1) systemu dur-moll;
3) pozostałe.
3. Metrorytmika.
4. Interwały i akordy.
5. Agogika, dynamika, artykulacja.
6. Podstawowe elementy muzyki.
Osiągnięcia uczniów
2. Umiejętność tworzenia konstrukcji harmonicznych
(ośmiotaktów) z użyciem każdego rodzaju poznanych akordów według podanego sopranu, basu cyfrowanego lub funkcji harmonicznych.
3. Umiejętność posługiwania się różnymi rodzajami
dźwięków obcych (w tym pozaakordowych i alterowanych). Znajomość akordu chopinowskiego i akordu tristanowskiego. Umiejętność zastosowania
figuracji w konstrukcji harmonicznej.
.go
1. Umiejętność zdefiniowania podstawowych cech
dźwięku, zasad pisowni muzycznej (pięciolinia, klucze, nazwy oktaw i inne), sposobów zapisywania
nut i pauz.
v.p
l
1. Umiejętność budowania i łączenia trójdźwięków
triady w stosunku kwinty i sekundy bez przewrotu
i w przewrotach (drogą najbliższą i swobodnie).
Umiejętność określania i łączenia trójdźwięków pobocznych. Umiejętność budowania i łączenia dominanty septymowej i nonowej (także w tonalności
rozszerzonej). Umiejętność budowania i łączenia
trójdźwięków z dodaną sekstą i innych akordów
septymowych i nonowych.
2) modalne;
2. Umiejętność definiowania określeń: skala, gama,
tonacja, budowy skal systemu dur-moll we wszystkich odmianach, pokrewieństwa tonacji i koła kwintowego. Umiejętność definiowania i budowania
skali pentatonicznej, skal starogreckich, średniowiecznych, skali całotonowej, chromatycznej, cygańskiej i góralskiej. Umiejętność budowania trójdźwięków (w tym trójdźwięków triady), czterodźwięków i pięciodźwięków oraz rozwiązywania D7.
5. Umiejętność analizy harmonicznej utworów z okresu baroku, klasycyzmu i romantyzmu z uwzględnieniem zastosowanej w nich figuracji.
6. Umiejętność tworzenia konstrukcji harmonicznej
w innych niż chóralna rodzajach faktury (fortepianowa, smyczkowa, dęta i inne).
w.
rcl
3. Umiejętność definiowania podstawowych pojęć
metrorytmicznych. Umiejętność określania podziału wartości rytmicznych (dwójkowego i trójkowego
i innych). Umiejętność grupowania wartości rytmicznych w różnego rodzaju taktach.
4. Umiejętność modulowania za pomocą modulacji
diatonicznej, chromatycznej i enharmonicznej (przez
czterodźwięk zmniejszony), tak w formie zapisanej
konstrukcji harmonicznej, jak i praktycznie.
4. Umiejętność budowania interwałów do dwóch
oktaw. Umiejętność określania położenia interwałów w gamach. Umiejętność budowania i rozwiązywania interwałów charakterystycznych i określania ich miejsca we wszystkich odmianach gam systemu dur-moll. Umiejętność budowy trójdźwięków, czterodźwięków i pięciodźwięków. Umiejętność określania przewrotów trójdźwięków i czterodźwięków.
5. Znajomość podstawowych pojęć z zakresu agogiki,
dynamiki i artykulacji. Umiejętność określania i definiowania podstawowych ozdobników.
6. Umiejętność definiowania podstawowych elementów muzyki w oparciu o poznany materiał.
ww
Harmonia
7. Umiejętność orientacji w podstawowych kierunkach i środkach nietonalnej harmonii XX wieku.
Literatura muzyczna
Treści nauczania
1. Utwory reprezentatywne dla
1) kolejnych epok;
2) czołowych kompozytorów;
3) głównych form, gatunków i stylów muzycznych.
2. Elementy muzyki, faktury muzyczne, elementy
i sposoby kształtowania formy muzycznej.
3. Instrumenty muzyczne, głosy ludzkie, rodzaje zespołów muzycznych i ich zastosowania w praktyce
wykonawczej różnych epok.
Treści nauczania
1. Akordyka.
2. Konstrukcje harmoniczne.
4. Cechy polskiej muzyki ludowej. Muzyka ludowa
w twórczości artystycznej.
3. Dźwięki obce i figuracja.
5. Funkcje muzyki.
4. Modulacja.
6. Chronologia dziejów muzyki.
5. Analiza harmoniczna.
Osiągnięcia uczniów
6. Faktura instrumentalna.
7. Tendencje przezwyciężania systemu
i kształtowania się harmoniki atonalnej.
dur-moll
1. Znajomość i rozpoznawanie wybranych utworów
muzycznych, określanie ich przynależności do stylu
epoki historycznej.
2. Umiejętność rozpoznawania i określania
Poz. 70
7) podstawowe gatunki i formy muzyczne;
8) treść i znaczenie w muzyce: ilustracyjność i programowość;
2) charakterystycznych cech podstawowych form
i gatunków muzyki wokalnej, instrumentalnej
i wokalno-instrumentalnej;
9) twórczość wybranych kompozytorów reprezentatywnych dla epoki, stylu, ośrodka, z odniesieniem do biografii;
3) aparatu wykonawczego.
10) podstawowe notacje muzyczne;
3. Znajomość i rozpoznawanie instrumentów muzycznych.
11) wielcy wykonawcy.
4. Analiza źródeł nutowych, dźwiękowych, ikonograficznych i tekstów o muzyce.
Osiągnięcia uczniów
1. Znajomość terminów i pojęć z zakresu wiedzy o muzyce i poprawne ich stosowanie do opisu i analizy
zjawisk historycznych.
.go
4. Przyswojenie podstawowych wiadomości o pieśniach, tańcach, instrumentach i zespołach, zwyczajach i obrzędach w polskiej kulturze ludowej oraz
o stylizacjach muzyki ludowej w twórczości artystycznej.
v.p
l
1) elementów muzyki, faktury, środków wyrazu,
sposobów kształtowania dzieła muzycznego;
5. Znajomość różnorodnych funkcji muzyki.
6. Znajomość chronologii dziejów muzyki. Umiejętność określania charakterystycznych cech stylu historycznego.
2. Łączenie wiedzy z historii muzyki z wiedzą o kulturze.
3. Chronologiczne porządkowanie
Historia muzyki
Poziom podstawowy
Treści nauczania
2) szkół kompozytorskich, ugrupowań artystycznych, okresów i epok historii muzyki;
3) języka dźwiękowego, technik kompozytorskich,
stylów muzycznych.
w.
rcl
1. Terminy i pojęcia niezbędne do opisu, analizy i interpretacji historii muzyki.
1) faktów, dzieł, twórców;
2. Chronologia epok, szkół kompozytorskich, ośrodków artystycznych, stylów, postaci w muzyce
1) starożytnej Grecji;
2) średniowiecza;
3) renesansu;
4) baroku;
4. Prezentowanie znajomości
1) wybranych dzieł muzycznych, biografii i twórczości kompozytorów, szkół kompozytorskich i ugrupowań artystycznych;
2) właściwych dla różnych epok: form i gatunków
muzycznych, technik kompozytorskich, stylów
muzycznych i praktyk wykonawczych.
6) XIX wieku (romantyzmu i neoromantyzmu);
5. Samodzielne rozwiązywanie zadań w oparciu o zapis nutowy, nagrania muzyczne, źródła ikonograficzne, podręczniki.
7) współczesnej.
Poziom rozszerzony
5) klasycyzmu;
3. Zagadnienia szczegółowe realizowane w odniesieniu do wskazanych wyżej epok
1) ramy czasowe epok, okresów i stylów w muzyce;
ww
2) kultura muzyczna epoki z odniesieniem do innych
dziedzin sztuki;
Treści nauczania
1. Terminy i pojęcia niezbędne do opisu, analizy i interpretacji historii muzyki.
2. Chronologia epok, szkół kompozytorskich, ośrodków artystycznych, stylów, postaci w muzyce
3) cechy stylu muzycznego
a) historycznego,
b) lokalnego, narodowego,
c) indywidualnego;
4) praktyka wykonawcza: instrumenty, głosy ludzkie, rodzaje zespołów muzycznych;
5) język dźwiękowy: skale, melodyka, harmonika,
metrorytmika, kolorystyka, faktura;
6) techniki kompozytorskie, sposoby kształtowania
formy;
1) starożytnej Grecji i innych wybranych kultur starożytnych;
2) średniowiecza;
3) renesansu;
4) baroku;
5) klasycyzmu;
6) XIX wieku (romantyzmu i neoromantyzmu);
7) współczesnej.
3. Zagadnienia szczegółowe realizowane w odniesieniu do wskazanych wyżej epok
1) ramy czasowe epok, okresów i stylów w muzyce, historyczne i kulturowe determinanty cezur
periodyzacyjnych epok, okresów i stylów w muzyce;
2) kultura muzyczna epoki z odniesieniem do innych dziedzin sztuki oraz wydarzeń politycznych
i społecznych;
3) cechy stylu muzycznego
a) historycznego,
b) lokalnego, narodowego,
Poz. 70
2) właściwych dla różnych epok: form i gatunków
muzycznych, technik kompozytorskich, stylów
muzycznych i praktyk wykonawczych;
v.p
l
Dziennik Ustaw Nr 15
3) procesów (ciągłości, przeobrażeń, rozwoju, zaniku, afiliacji) występujących w muzyce kolejnych
epok.
5. Samodzielne rozwiązywanie zadań oraz formułowanie sądów i ocen zjawisk i procesów występujących w muzyce i kulturze muzycznej w oparciu o zapis nutowy, nagrania muzyczne, źródła tekstowe
i ikonograficzne, encyklopedie, podręczniki, literaturę przedmiotu i medialne źródła informacji.
Formy muzyczne
c) indywidualnego,
Treści nauczania
e) wykonawczego,
1. Formy i gatunki muzyczne. Sposoby klasyfikacji.
f) stylizacja;
.go
d) funkcjonalnego (np. styl teatralny, kościelny),
4) praktyka wykonawcza: instrumenty, głosy ludzkie, rodzaje zespołów muzycznych, sposoby ich
stosowania w gatunkach i stylach muzycznych;
5) język dźwiękowy: skale, melodyka, harmonika,
metrorytmika, kolorystyka, faktura;
6) techniki kompozytorskie, sposoby kształtowania
formy;
3. Sposoby kształtowania formy właściwe dla stylów
historycznych i technik kompozytorskich.
4. Jednoczęściowe formy muzyki instrumentalnej
i wokalno-instrumentalnej.
5. Cykliczne formy muzyki instrumentalnej (i wokalno-instrumentalnej — do uznania nauczyciela).
w.
rcl
7) podstawowe gatunki i formy muzyczne, ich geneza, przeobrażenia i funkcje;
2. Elementy muzyki, elementy formy muzycznej i ich
współdziałanie w tworzeniu struktur, faktury, energetyki i wyrazowości dzieła muzycznego.
8) treść i znaczenie w muzyce: ilustracyjność i programowość, retoryka, symbolika;
9) twórczość, biografia i recepcja dzieł wybranych
kompozytorów reprezentatywnych dla epoki,
stylu, ośrodka;
10) rodzaje zapisu muzyki;
11) wielcy wykonawcy i teoretycy muzyki.
4. Analiza źródeł nutowych, dźwiękowych, ikonograficznych i tekstów o muzyce w kontekście stylistycznym i historycznym.
Osiągnięcia uczniów
1. Znajomość pojęć i terminów z zakresu wiedzy o formie muzycznej.
2. Właściwe stosowanie aparatu pojęciowego do rozpoznawania, analizowania (omawiania i opisywania) formy utworów instrumentalnych i wokalno-instrumentalnych, w tym
1) formy repryzowej;
2) stylizowanych tańców;
3) ronda;
Osiągnięcia uczniów
4) form figuracyjnych (preludium, wariacje);
1. Znajomość terminów i pojęć z zakresu wiedzy o muzyce i poprawne ich stosowanie do opisu i analizy
zjawisk historycznych.
5) formy sonatowej;
ww
2. Łączenie wiedzy z historii muzyki z wiedzą o kulturze, wydarzeniach politycznych i społecznych.
3. Chronologiczne porządkowanie
1) faktów, dzieł, twórców;
2) szkół kompozytorskich, ugrupowań artystycznych, okresów i epok historii muzyki;
3) języka dźwiękowego, technik kompozytorskich,
stylów muzycznych.
4. Prezentowanie znajomości
1) wybranych dzieł muzycznych, biografii i twórczości kompozytorów, szkół kompozytorskich i ugrupowań artystycznych;
6) fugi;
7) pieśni na głos z akompaniamentem;
8) cyklu sonatowego;
9) cyklu suitowego.
3. Umiejętność określania w analizowanych utworach
faktury muzycznej, sposobów kształtowania formy,
środków techniki kompozytorskiej i cech stylu.
Chór
Treści nauczania
1. Rozwijanie umiejętności artystycznego wykonawstwa muzyki chóralnej, poczucia estetyki oraz wrażliwości na jakość i barwę dźwięku. Rozwijanie zamiłowania do zespołowego śpiewania.
2. Rozwijanie umiejętności pracy w zespole. Kształtowanie dyscypliny artystycznej oraz poczucia odpowiedzialności.
3. Rozszerzanie znajomości repertuaru chóralnego.
3. Zapoznanie uczniów z repertuarem orkiestrowym
o różnym stopniu trudności.
4. Prawidłowa emisja głosu, intonacja i dykcja. Rozwijanie techniki wokalnej.
Osiągnięcia uczniów
1. Wzrost umiejętności śpiewu zespołowego. Wrażliwość na wartości artystyczne. Umiejętność naturalnego frazowania i świadomego wyzwalania osobistej ekspresji.
4. Rozwijanie umiejętności gry zespołowej (zróżnicowanie dynamiczne, puls rytmiczny, reagowanie na
zmiany i uwagi, właściwe odczytanie tekstu i realizacja ozdobników, praca nad zestrojeniem, aktywność wykonawcza).
Osiągnięcia uczniów
1. Pogłębienie umiejętności wykonawczych poprzez
zbiorowe muzykowanie i pokonywanie podobnych
problemów, jakie występują w solowej grze na instrumencie. Aktywność wykonawcza i zaangażowanie.
.go
2. Umiejętność współpracy i wzajemnego słyszenia
się oraz korekty intonacji. Umiejętność właściwego
reagowania na gesty dyrygenta. Umiejętność pracy
w grupie i właściwa postawa.
v.p
l
2. Rozwijanie umiejętności pracy w zespole. Kształtowanie dyscypliny artystycznej oraz poczucia odpowiedzialności.
3. Pogłębienie znajomości literatury chóralnej z różnych epok, stylów i gatunków muzycznych.
4. Umiejętność prawidłowego śpiewania oraz kontrolowania jakości wydobywanego dźwięku. Umiejętność poprawnej emisji głosu.
Orkiestra
2. Umiejętność współpracy z członkami własnej grupy
instrumentalnej i umiejętność słyszenia innych.
Umiejętność właściwego reagowania na gesty dyrygenta. Umiejętność i właściwe nawyki pracy
w grupie. Współdziałanie w ustaleniach dotyczących zestrojenia, oddechów, palcowania, smyczkowania.
3. Pogłębienie znajomości literatury orkiestrowej
z różnych epok, stylów i gatunków muzycznych.
Treści nauczania
4. Umiejętność prawidłowego grania w zespole oraz
kontrolowania jakości wydobywanego dźwięku.
Umiejętność pracy nad intonacją w ramach poszczególnych sekcji i całej orkiestry.
w.
rcl
1. Rozwijanie możliwości wykonawczych uczniów, nabywanych na indywidualnych lekcjach gry na instrumencie. Rozwijanie zamiłowania do zespołowego muzykowania.
PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE PLASTYK
I. Opis kształcenia
Kształcenie w zawodzie plastyk odbywa się w szkołach plastycznych w specjalnościach
A. Fotografia.
B. Marketing dzieł sztuki.
ww
C. Reklama wizualna.
D. Techniki graficzne.
E. Techniki rzeźbiarskie.
F. Techniki renowacyjne
a) renowacja elementów architektury,
b) renowacja mebli i wyrobów snycerskich,
c) renowacja witraży.
G. Techniki scenograficzne
H. Formy użytkowe
a) artystyczny druk sitowy,
b) ceramika,
c) dekorowanie wnętrz,
d) jubilerstwo,
e) lutnictwo,
f) meblarstwo,
g) metaloplastyka,
h) projektowanie zabawek,
i) snycerstwo,
j) szkło artystyczne i witraż,
k) techniki malarskie i pozłotnicze,
a) charakteryzacja i stylizacja,
l) tkanina artystyczna,
b) modelatorstwo i dekoratorstwo.
m) wyroby unikatowe.
Załącznik nr 6
II. Cele nauczania
1. Przygotowanie do statusu odbiorcy i twórcy dziedzictwa kulturowego.
2. Wyposażenie uczniów w wiedzę oraz umiejętności
manualne i warsztatowe w zakresie kształconych
dziedzin sztuk plastycznych.
3. Rozbudzanie twórczej i refleksyjnej postawy wobec siebie i świata, wartości estetycznych, etycznych i innych.
4. Pobudzanie aktywności intelektualnej, kształtowanie postaw kreatywnych, zainteresowań i zamiłowań w tworzeniu szeroko pojmowanej kultury plastycznej.
2) profesjonalnie korzystać z wiedzy oraz umiejętności warsztatowych w zakresie kształconych dziedzin sztuk plastycznych, w szczególności rysunku
i malarstwa oraz nauczanej specjalności zawodowej (sztuki stosowanej) przy realizowaniu projektów;
3) posiadać znajomość terminów i pojęć z zakresu
sztuk pięknych i technik sztuk plastycznych oraz
profesjonalnie korzystać z wiedzy z różnych źródeł,
w tym najnowszych (m.in. z Internetu);
4) biegle czytać i sporządzać dokumentację projektową i wykonawczą (realizacyjną) w zakresie wyuczonych dziedzin sztuk plastycznych;
5) profesjonalnie stosować w praktyce zasady techniczne i technologiczne związane z wykonywaniem zawodu plastyka wyuczonych specjalności
(sztuki stosowanej);
.go
5. Rozwijanie inwencji, wyobraźni i wrażliwości plastycznej uczniów poprzez własną aktywność twórczą oraz poznawanie najwybitniejszych osiągnięć
sztuki.
Poz. 70
v.p
l
Dziennik Ustaw Nr 15
6. Wyrabianie umiejętności wnikliwej i wrażliwej obserwacji natury.
7. Kształtowanie umiejętności interpretowania, wartościowania oraz świadomego korzystania z szeroko pojętych zjawisk z zakresu sztuki.
8. Pogłębienie zainteresowań uczniów poprzez poszukiwanie wiedzy, zdobywanie doświadczeń,
działania innowacyjne i eksperymentalne.
7) profesjonalnie korzystać z różnych źródeł informacji technicznej i technologicznej oraz z zakresu krytyki i historii sztuki;
8) przestrzegać przepisów prawa z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy oraz posiadać elementarną wiedzę z zakresu regulacji prawnych związanych z ochroną dziedzictwa kulturowego i prawa
autorskiego;
w.
rcl
9. Stwarzanie warunków dla twórczego rozwoju oraz
indywidualnej artykulacji plastycznej osobowości
ucznia, do integrowania wiedzy plastycznej zdobywanej na wszystkich przedmiotach artystycznych.
6) umiejętnie i racjonalnie organizować własny warsztat pracy, współpracować w grupie (zespole)
pod nadzorem osoby odpowiedzialnej za całość
realizowanego projektu;
10. Kształtowanie wrażliwości na świat i ludzi w oparciu o ogólnoludzkie wartości moralne, etyczne
i estetyczne zawarte w dziełach sztuki.
11. Rozwijanie sprawności i umiejętności poprzez stosowanie uniwersalnych metod posługiwania się
środkami artystycznymi i technologicznymi.
12. Systematyczne ukazywanie kultury i tradycji jako
podstawy ciągłości sztuki światowej i narodowej
oraz czynnika ich twórczych przemian.
13. Ukazywanie uczniom różnych funkcji sztuki —
estetycznej, poznawczej, użytkowej, emocjonalno-terapeutycznej, religijnej.
ww
14. Inspirowanie uczniów do aktywności twórczej,
udziału w różnych formach konfrontacji artystycznych.
15. Podejmowanie działań promujących uczniów aktywnych i szczególnie uzdolnionych.
16. Stwarzanie profesjonalnych warunków do dalszego kształcenia, w szczególności na studiach plastycznych.
III. Opis kwalifikacji absolwenta
W wyniku kształcenia absolwent powinien
1) twórczo kreować dzieła sztuki, świadomie posługując się językiem plastycznym w wyrażaniu indywidualnej osobowości artystycznej;
9) posiadać umiejętność chronologicznego przeglądu dziejów sztuki i dokonywania charakterystyki
poszczególnych epok, stylów i kierunków, a także
dokonania analizy cech twórczości wybitnych artystów, w szczególności współczesnych;
10) umiejętnie dokonywać analizy strukturalnej, formalnej, artystycznej i estetycznej dzieł sztuki —
w tym własnych — pod względem stylu, gatunku,
materii itp.;
11) umiejętnie formułować sądy, opinie i oceny
w oparciu o własne kryteria wartości artystycznych;
12) profesjonalnie prezentować i konfrontować własne poglądy i dokonania twórcze oraz umiejętnie je
dokumentować;
13) aktywnie uczestniczyć w życiu artystycznym,
w szczególności plastycznym;
14) dbać o własny rozwój, podnosić kwalifikacje i aspiracje, dążyć do kształcenia i zdobywania wyższych
stopni zawodowych;
15) dostrzegać wkład dziedzictwa kulturowego regionu w kulturę ogólnopolską i europejską;
16) znać podstawowe zasady regulujące gospodarkę
rynkową, w szczególności dotyczące możliwości
prowadzenia własnej działalności gospodarczej
(artystycznej);
17) stosować w życiu zasady i normy etyczne kultury
życia społecznego i etosu zawodowego.
IV. Treści nauczania i osiągnięcia uczniów z obowiązkowych zajęć edukacyjnych
A. SPECJALNOŚĆ — FOTOGRAFIA
Treści nauczania
1. Fotografia i film jako dziedziny sztuki; fotografia
w różnych dziedzinach życia człowieka, m.in. w nauce, mediach.
2. Kierunki, rodzaje i trendy w sztuce fotografii.
3. Sztuka fotografowania — czynniki wpływające na
wartość dzieła fotograficznego (fotogramu).
5. Zapis obrazu w różnych technikach — srebrowy,
cyfrowy, wideo i inne.
6. Procesy laboratoryjne w fotografii.
7. Atelier fotograficzne.
2) promocja instytucji kultury i sztuki, urzędów, stowarzyszeń i innych podmiotów publicznych i niepublicznych;
3) reklama jako narzędzie promocji w działalności
marketingowej; role mediów i agencji reklamowych;
4) zasady warunkujące prowadzenie kampanii reklamowej i promocji dzieł sztuki; spójność i skuteczność działań promocyjnych; planowanie,
projektowanie i dokumentowanie.
4. Zasady i prawa obowiązujące w gospodarce rynkowej: propedeutyka prawa, ekonomii i rachunkowości.
5. Prawo autorskie, przepisy regulujące zasady ochrony dziedzictwa kulturowego; praworządność; prawa
konsumentów a prawa handlowców i producentów; etyka zawodowa.
.go
4. Podstawy optyki (m.in. teoria światła, zasady powstawania obrazu, budowa i właściwości soczewek).
Poz. 70
v.p
l
Dziennik Ustaw Nr 15
8. Technika i technologia; bezpieczeństwo i higiena
pracy. Najnowsze osiągnięcia techniczne i technologiczne w fotografii.
Osiągnięcia uczniów
1. Samodzielny udział w procesach charakterystycznych dla gospodarki rynkowej.
2. Umiejętność wykorzystania kreatywnego myślenia
i działania w marketingu.
3. Dokonywanie własnej oceny bieżącej sytuacji na
rynku dzieł sztuki.
w.
rcl
9. Wykorzystanie fotografii i technik wideo w różnych
dziedzinach działań wizualnych, w tym multimedialnych.
6. Sponsoring jako element marketingu w sztuce.
Osiągnięcia uczniów
1. Kreatywne myślenie, analiza i działanie, wyrażanie
własnych poglądów artystycznych.
2. Świadome posługiwanie się językiem plastycznym
w obrazie fotograficznym.
3. Profesjonalne posługiwanie się technikami zapisu
obrazu do realizacji własnych pomysłów artystycznych i realizacji wynikających z zadań zleconych.
4. Wykorzystywanie posiadanej wiedzy z zakresu historii i teorii fotografii i filmu do samodzielnej twórczości plastycznej.
5. Dokumentowanie własnych dokonań twórczych.
ww
6. Profesjonalne prezentowanie własnych poglądów
i dokonań twórczych.
B. SPECJALNOŚĆ — MARKETING DZIEŁ SZTUKI
4. Właściwe analizowanie kryteriów wpływających na
wartość dzieła sztuki.
5. Samodzielne projektowanie strategii marketingowej na rynku dzieł sztuki.
6. Zaplanowanie i zorganizowanie kampanii reklamowej i promocji dzieł sztuki.
7. Świadome i celowe korzystanie z różnorodnych źródeł wiedzy, m.in. ekonomicznej, prawnej, znajomości historii sztuki.
8. Dokumentowanie własnych dokonań twórczych.
9. Profesjonalne prezentowanie własnych poglądów
i dokonań twórczych.
C. SPECJALNOŚĆ — REKLAMA WIZUALNA
Treści nauczania
Treści nauczania
1. Psychofizjologiczne mechanizmy percepcji.
1. Nauka i wiedza (m.in. psychologiczna, socjologiczna) a marketing.
2. Artystyczne i racjonalne przesłanki kształtowania
komunikatu wizualnego.
2. Dzieło sztuki — kryteria warunkujące jego wartość
kulturową i rynkową.
3. Funkcje i formy reklamy wizualnej.
4. Przekład informacji na język wizualny.
3. Elementy marketingu i ich specyfika w instytucjach
związanych ze sztuką (produkt, promocja, cena
i miejsce)
5. Obraz i litera w kontekście funkcjonalno-estetycznym.
1) techniki działań marketingowych; marketing różnych dziedzin sztuki;
6. Środki wyrazu plastycznego a działania na płaszczyźnie i w przestrzeni.
7. Struktura i budowa form przestrzennych. Projektowanie przestrzeni użytkowych, ekspozycyjnych
oraz ich przedstawianie na planszach, w modelach
i makietach.
8. Racjonalność, funkcjonalność, estetyka w kształtowaniu przestrzeni. Zagadnienie ergonomii w reklamie.
9. Systemy i formy notacji i prezentacji projektów
dwuwymiarowych i trójwymiarowych: rysunek
techniczny i zawodowy; pełna dokumentacja projektowa. Zapis cyfrowy projektu.
10. Techniki i technologie stosowane w reklamie wizualnej.
Osiągnięcia uczniów
8. Techniki komputerowe
1) grafika wektorowa i grafika bitmapowa; łączenie
obrazów; cyfrowa obróbka barw;
2) skład wydawniczy; montaże grafiki wektorowej,
zdjęć i tekstu; studio DTP;
3) tworzenie zapisu multimedialnego; zasady łączenia grafiki wektorowej, bitmapowej (malarskiej),
przestrzennej (3D) z muzyką; proste animacje (filmy) cyfrowe; tworzenie prezentacji;
4) projektowanie grafiki w sieciach komputerowych
(Internet — m.in. strony WWW);
5) podstawy procesu przygotowania poligraficznego (publikacji), tzw. prepress i współpraca z drukarnią;
6) systemy operacyjne, wybrane programy graficzne, fotograficzne, edytorskie, bazy danych, arkusze kalkulacyjne itp., sprzęt komputerowy i urządzenia peryferyjne.
.go
11. Reklama wizualna a inne działania artystyczne.
Działania intermedialne.
Poz. 70
v.p
l
Dziennik Ustaw Nr 15
1. Kreatywne myślenie i działanie, wyrażanie własnych poglądów artystycznych.
9. Planowanie pracy indywidualnej i zespołowej. Relacje projekt — realizacja.
Osiągnięcia uczniów
3. Samodzielne konstruowanie przekazu wizualnego
dla autokreacji.
1. Kreatywne myślenie i działanie, wyrażanie własnych poglądów artystycznych.
4. Umiejętność kreowania struktur funkcjonalnych,
opartych na współczesnych technikach i technologiach komunikacji wizualnej.
2. Świadome posługiwanie się językiem plastycznym
w użytkowych technikach graficznych.
w.
rcl
2. Świadome posługiwanie się językiem plastycznym
w projektowaniu reklamy wizualnej.
5. Umiejętność łączenia zasad funkcjonalności, estetyki, techniki i technologii.
6. Dokumentowanie własnych dokonań twórczych.
7. Profesjonalne prezentowanie własnych poglądów
i dokonań twórczych.
D. SPECJALNOŚĆ — TECHNIKI GRAFICZNE
Treści nauczania
1. Podstawy wiedzy wizualnej — psychofizjologiczne
mechanizmy percepcji.
2. Artystyczne i racjonalne przesłanki kształtowania
komunikatu wizualnego.
ww
3. Projektowanie graficzne i typografia. Druki akcydensowe, znak graficzny, grafika wydawnicza, afisz,
plakat.
4. Techniki fotograficzne w grafice użytkowej.
5. Techniki powielania na różnorodnych podłożach.
6. Dokumentacja projektowa, techniki opracowania
projektów użytkowych do powielania — zasady rysunku zawodowego, a także m.in. kolorystyka, raportowanie, wyciągi barwne.
7. Techniki i technologie stosowane w użytkowych,
reklamowych i wydawniczych technikach graficznych.
3. Samodzielne konstruowanie przekazu wizualnego
(reklamy graficznej) wybranymi środkami.
4. Budowanie przekazów wizualnych opartych na
współczesnych technikach i technologiach komunikacji wizualnej (techniki cyfrowe).
5. Opanowanie podstaw procesu typograficznego
i przygotowanie projektu do druku.
6. Wykorzystanie zdobytej wiedzy i umiejętności do
realizacji projektów.
7. Dokumentowanie własnych dokonań twórczych.
8. Profesjonalne prezentowanie własnych poglądów
i dokonań twórczych.
E. SPECJALNOŚĆ — TECHNIKI RZEŹBIARSKIE
Treści nauczania
1. Środki wyrazu plastycznego i posługiwanie się nimi w rzeźbie.
2. Współzależność bryły, faktury i koloru.
3. Studia z natury i prace z wyobraźni o zróżnicowanej problematyce formalnej i treściowej. Modelowanie w glinie i odlew gipsowy.
4. Rzeźba w drewnie: relief wklęsły i wypukły, płaskorzeźba, rzeźba pełna.
5. Techniki ceramiczne: techniki płaskiego i przestrzennego formowania w glinie.
9. Dokumentacja konserwatorska — rysunkowa, fotograficzna, opisowa.
7. Podstawy technik odlewniczych; specyfika odlewu
w brązie „na wosk tracony”.
10. Planowanie pracy indywidualnej i zespołowej, podział pracy, koordynacja zadań, rachunek ekonomiczny.
8. Elementy sztukatorskie w architekturze — techniki
i technologie.
9. Użycie przedmiotu gotowego w rzeźbie.
10. Artystyczne działania interdyscyplinarne a rzeźba.
11. Materiały i narzędzia oraz procesy technologiczne
wykorzystywane w projektowaniu i realizowaniu
zadań rzeźbiarskich.
Osiągnięcia uczniów
Osiągnięcia uczniów
1. Ocenianie zakresu prac konserwatorskich; programowanie.
2. Czytanie i sporządzanie dokumentacji konserwatorskiej.
3. Przeprowadzanie prac renowacyjnych w zespole
pod nadzorem osoby uprawnionej.
4. Samodzielne wykonywanie pomocniczych prac
technicznych przy konserwowanym obiekcie.
.go
12. Dokumentacja projektowa stosowana w technikach rzeźbiarskich.
v.p
l
6. Podstawowe zagadnienia związane z obróbką kamienia.
1. Świadome posługiwanie się językiem plastycznym
w rzeźbie.
2. Opanowanie warsztatu technicznego i technologicznego w zakresie technik rzeźbiarskich.
3. Dokonywanie oceny wartości artystycznych, estetycznych oraz technicznych w rzeźbie współczesnej
i historycznej.
Specjalizacja: Renowacja mebli i wyrobów snycerskich
Treści nauczania
1. Klasyfikacja obiektów pod względem artystycznym, historycznym i ikonograficznym.
w.
rcl
4. Bezpieczne i sprawne posługiwanie się narzędziami
i urządzeniami oraz praktyczne wykorzystanie
sprawności technicznych do realizacji zadań.
5. Bezpieczne i sprawne posługiwanie się narzędziami, przyrządami i urządzeniami; dobieranie ich do
realizowanych zadań; utrzymywanie w stanie
sprawności.
5. Wykorzystanie zdobytej wiedzy i umiejętności do
realizacji projektów.
2. Konserwacja i renowacja dzieł sztuki w świetle
obowiązującego prawa; etyka zawodowa.
6. Dokumentowanie własnych dokonań twórczych.
3. Podstawowe zasady i zalecenia w procesie renowacji i rekonstrukcji obiektu zabytkowego.
7. Profesjonalne prezentowanie własnych poglądów
i dokonań twórczych.
F. SPECJALNOŚĆ — TECHNIKI RENOWACYJNE
4. Tradycyjne i współczesne techniki i technologie
stosowane w konserwacji mebli i wyrobów snycerskich.
Specjalizacja: Renowacja elementów architektury
5. Techniki zdobnicze w meblarstwie.
Treści nauczania
6. Charakterystyka materiałów tradycyjnych i współczesnych w meblarstwie i snycerstwie.
1. Wartościowanie obiektów pod względem artystycznym, historycznym i ikonograficznym.
2. Konserwacja i renowacja dzieł sztuki w świetle
obowiązującego prawa; etyka zawodowa.
7. Materiały konserwatorskie — charakterystyka i wykorzystywanie.
4. Tradycyjne i współczesne techniki i technologie
stosowane w konserwacji elementów architektury.
9. Dokumentacja konserwatorska — rysunkowa, fotograficzna, opisowa.
5. Techniki zdobnicze w architekturze.
10. Planowanie pracy indywidualnej i zespołowej, podział pracy, koordynacja zadań, rachunek ekonomiczny.
ww
3. Podstawowe zasady i zalecenia w procesie renowacji i rekonstrukcji obiektu zabytkowego.
8. Narzędzia i urządzenia stosowane w pracach konserwatorskich; pomiary i regulacje techniczne;
bezpieczeństwo i higiena pracy.
6. Materiały stosowane w pracach sztukatorskich, kamieniarskich, ciesielskich i murarskich.
7. Materiały konserwatorskie — charakterystyka i wykorzystywanie.
8. Narzędzia i urządzenia stosowane w pracach konserwatorskich; pomiary i regulacje techniczne;
bezpieczeństwo i higiena pracy.
Osiągnięcia uczniów
1. Ocenianie zakresu prac konserwatorskich; programowanie.
2. Czytanie i sporządzanie dokumentacji konserwatorskiej.
3. Przeprowadzanie prac renowacyjnych w zespole
pod nadzorem osoby uprawnionej.
4. Samodzielne wykonywanie pomocniczych prac
technicznych przy konserwowanym obiekcie.
5. Bezpieczne i sprawne posługiwanie się narzędziami, przyrządami i urządzeniami; dobieranie ich do
realizowanych zadań; utrzymywanie w stanie
sprawności.
Poz. 70
2. Kanony estetyczne i moda na przestrzeni wieków;
współczesny człowiek a sztuka i otaczający go
świat.
v.p
l
Dziennik Ustaw Nr 15
3. Środki wyrazu artystycznego w charakteryzacji —
m.in. barwa, światło, ruch, odległość i perspektywa.
4. Budowa głowy i sylwetki człowieka.
Specjalizacja: Renowacja witraży
5. Materiały stosowane w charakteryzacji i ich przechowywanie.
Treści nauczania
6. Dokumentacja projektowa i realizacyjna — rysunkowa, fotograficzna, opisowa.
1. Klasyfikacja obiektów pod względem artystycznym, historycznym i ikonograficznym.
3. Podstawowe zasady i zalecenia w procesie renowacji i rekonstrukcji obiektu zabytkowego.
4. Tradycyjne i współczesne techniki i technologie
stosowane w konserwacji witraży.
5. Techniki zdobnicze szkła.
8. Zasady charakteryzacji osobistej: m.in. modelowanie i korygowanie rysów twarzy.
.go
2. Konserwacja i renowacja dzieł sztuki w świetle
obowiązującego prawa; etyka zawodowa.
7. Przybory, narzędzia i techniki charakteryzatorskie;
zasady higieny.
6. Charakterystyka materiałów tradycyjnych i współczesnych związanych z witrażem.
10. Charakteryzacja z użyciem elementów perukarskich.
11. Stylizacja sylwetki człowieka — kształtowanie nowego image’u; ubiór a moda.
Osiągnięcia uczniów
1. Świadome posługiwanie się językiem plastycznym
w projektowaniu i realizowaniu zadań.
w.
rcl
7. Materiały konserwatorskie — charakterystyka i wykorzystywanie.
9. Zasady makijażu klasycznego i okolicznościowego.
8. Narzędzia i urządzenia stosowane w pracach konserwatorskich; pomiary i regulacje techniczne;
bezpieczeństwo i higiena pracy.
9. Dokumentacja konserwatorska — rysunkowa, fotograficzna, opisowa.
10. Planowanie pracy indywidualnej i zespołowej, podział pracy, koordynacja zadań, rachunek ekonomiczny.
2. Samodzielne wykonanie charakteryzacji postaci
według własnego projektu.
3. Umiejętne kreowanie wizerunku kobiety i mężczyzny; stylizowanie postaci.
4. Ścisłe przestrzeganie higieny.
Osiągnięcia uczniów
5. Czytanie i sporządzanie dokumentacji projektowej,
w tym scenograficznej.
1. Ocenianie zakresu prac konserwatorskich; programowanie.
6. Wykorzystanie zdobytej wiedzy i umiejętności do
realizacji projektów.
2. Czytanie i sporządzanie dokumentacji konserwatorskiej.
7. Dokumentowanie własnych dokonań twórczych.
3. Przeprowadzanie prac renowacyjnych w zespole
pod nadzorem osoby uprawnionej.
ww
4. Samodzielne wykonywanie pomocniczych prac
technicznych przy konserwowanym obiekcie.
5. Bezpieczne i sprawne posługiwanie się narzędziami, przyrządami i urządzeniami; dobieranie ich do
realizowanych zadań; utrzymywanie w stanie
sprawności.
G. SPECJALNOŚĆ — TECHNIKI SCENOGRAFICZNE
Specjalizacja: Charakteryzacja i stylizacja
Treści nauczania
1. Charakteryzacja w teatrze, filmie, telewizji, reklamie.
8. Profesjonalne prezentowanie własnych poglądów
i dokonań twórczych.
Specjalizacja: Modelatorstwo i dekoratorstwo
Treści nauczania
1. Modelatorstwo w teatrze, filmie, telewizji, reklamie.
2. Środki wyrazu artystycznego w scenografii i modelatorstwie — m.in. barwa, światło, ruch, odległość
i perspektywa.
3. Formy i sposoby prezentacji elementów scenografii.
4. Materiały i surowce, narzędzia i urządzenia oraz
procesy technologiczne stosowane w projektowaniu i realizacji prac modelatorskich; bezpieczeństwo
i higiena pracy.
6. Warsztaty — druk eksperymentalny — operowanie
gotowym szablonem.
6. Sposoby i zasady modelowania, łączenia oraz plastycznego wykończenia.
7. Technika opracowania projektu do realizacji w oparciu o techniki komputerowe (grafika wektorowa
i bitmapowa).
7. Pojęcie modelu i formy w powiązaniu z zagadnieniami kopii i imitacji.
8. Projektowanie i wykonywanie rekwizytu, makiety,
atrapy.
Osiągnięcia uczniów
1. Świadome posługiwanie się językiem plastycznym
w projektowaniu prac modelatorskich.
8. Przygotowanie warsztatu i realizacja zadań w ścisłym powiązaniu z projektem.
9. Planowanie pracy indywidualnej i zespołowej. Relacje projekt — realizacja.
Osiągnięcia uczniów
1. Kreatywne myślenie i działanie, wyrażanie własnych poglądów artystycznych.
2. Świadome posługiwanie się językiem plastycznym
w projektowaniu użytkowego i unikatowego druku
sitowego.
.go
2. Opanowanie warsztatu technicznego i technologicznego w zakresie modelatorstwa.
v.p
l
5. Dokumentacja projektowa i wykonawcza — rysunkowa, fotograficzna i opisowa.
3. Czytanie i sporządzanie dokumentacji projektowej,
w tym scenograficznej.
4. Bezpieczne i sprawne posługiwanie się narzędziami
i urządzeniami oraz praktyczne wykorzystanie
sprawności technicznych do realizacji zadań.
5. Wykorzystanie zdobytej wiedzy i umiejętności do
realizacji projektów.
6. Dokumentowanie własnych dokonań twórczych.
4. Czytanie i sporządzanie dokumentacji projektowej.
5. Bezpieczne i sprawne posługiwanie się narzędziami
i urządzeniami oraz praktyczne wykorzystanie
sprawności technicznych do realizacji zadań.
6. Wykorzystanie zdobytej wiedzy i umiejętności do
realizacji projektów.
7. Dokumentowanie własnych dokonań twórczych.
8. Profesjonalne prezentowanie własnych poglądów
i dokonań twórczych.
w.
rcl
7. Profesjonalne prezentowanie własnych poglądów
i dokonań twórczych.
3. Opanowanie warsztatu technicznego.
H. SPECJALNOŚĆ — FORMY UŻYTKOWE
Specjalizacja: Artystyczny druk sitowy
Specjalizacja: Ceramika
Treści nauczania
Treści nauczania
1. Artystyczny druk sitowy i inne artystyczne techniki
graficzne.
2. Środki wyrazu artystycznego w projektowaniu.
Struktura i logika tworzenia szablonu.
3. Teoretyczna i praktyczna znajomość druku sitowego
1) materiały i surowce;
2) procesy technologiczne;
3) obsługa urządzeń
w druku sitowym;
technicznych
używanych
ww
4) bezpieczeństwo i higiena pracy.
4. Projektowanie w oparciu o możliwości techniczne
druku
1) szybka realizacja wielozadaniowa;
2) zmienne operowanie szablonem (powielanie, selekcje);
3) wykorzystanie raportu wzoru i raportu drukarskiego.
5. Przygotowanie projektu zgodnie z możliwościami
wykorzystania techniki druku sitowego. Technika
druku na różnych materiałach: tradycyjnych (papier,
tkanina) i nietradycyjnych (np. ceramika, kamień,
szkło). Techniki fotograficzne w artystycznym druku
sitowym.
1. Ceramika — charakterystyka, rodzaje (wyroby
garncarskie i terakota, fajanse, kamionka, porcelana), funkcje, przeznaczenie.
2. Tradycja i historia a współczesna ceramika artystyczna.
3. Środki wyrazu artystycznego w projektowaniu ceramiki. Struktura.
4. Celowość eksperymentowania
i technologicznego.
artystycznego
5. Ceramika artystyczna a formy użytkowe.
6. Funkcjonalność, ergonomia i bezpieczeństwo form
użytkowych.
7. Charakterystyka i wykorzystywanie materiałów
i surowców w ceramice.
8. Różne rodzaje zdobin i sposoby wykończenia powierzchni ceramiki — tradycyjne (artystyczne i rzemieślnicze) i przemysłowe (mechaniczne).
9. Narzędzia, przyrządy, przybory — możliwości techniczne; bezpieczeństwo i higiena pracy.
10. Dokumentacja projektowa i realizacyjna — rysunkowa, fotograficzna i opisowa.
11. Planowanie pracy indywidualnej i zespołowej. Relacje projekt — realizacja.
Osiągnięcia uczniów
1. Świadome posługiwanie się językiem plastycznym
w projektowaniu ceramiki.
2. Opanowanie warsztatu technicznego i technologicznego w zakresie prac ceramicznych.
3. Czytanie i sporządzanie dokumentacji projektowej
i wykonawczej (realizacyjnej).
4. Bezpieczne i sprawne posługiwanie się narzędziami
i urządzeniami oraz praktyczne wykorzystanie
sprawności technicznych do realizacji zadań.
5. Wykorzystanie zdobytej wiedzy i umiejętności do
realizacji projektów.
7. Profesjonalne prezentowanie własnych poglądów
i dokonań twórczych.
Specjalizacja: Dekorowanie wnętrz
Treści nauczania
6. Bezpieczne i sprawne posługiwanie się narzędziami
i urządzeniami oraz praktyczne wykorzystanie
sprawności technicznych do realizacji zadań.
7. Wykorzystanie zdobytej wiedzy i umiejętności do
realizacji projektów.
8. Dokumentowanie własnych dokonań twórczych.
9. Profesjonalne prezentowanie własnych poglądów
i dokonań twórczych.
Specjalizacja: Jubilerstwo
Treści nauczania
1. Złotnictwo artystyczne a jubilerstwo — charakterystyka, rodzaje, funkcje, przeznaczenie, techniki pomocnicze i pokrewne (emalierstwo, gliptyka, inkrustacja, repuserstwo).
.go
6. Dokumentowanie własnych dokonań twórczych.
Poz. 70
v.p
l
Dziennik Ustaw Nr 15
1. Środki wyrazu plastycznego a przestrzeń.
2. Struktura i budowa form przestrzennych.
3. Środki wyrazu artystycznego w projektowaniu biżuterii. Struktura i logika.
4. Tradycja artystyczna i technologiczna a celowość
eksperymentowania.
5. Jubilerstwo artystyczne a formy użytkowe.
6. Sygnowanie wyrobów w złotnictwie i jubilerstwie.
7. Funkcjonalność, ergonomia i bezpieczeństwo form
użytkowych.
w.
rcl
3. Analiza zachowań form przestrzennych w otoczeniu. Przestrzeń otwarta i zamknięta, skala porównawcza, oddziaływanie światła, koloru, faktury.
2. Tradycja i historia a współczesne złotnictwo i jubilerstwo.
4. Racjonalność, funkcjonalność, estetyka w kształtowaniu przestrzeni. Podstawy ergonomii.
5. Techniki, technologie oraz procesy technologiczne
stosowane w pracach dekoratorskich.
6. Materiały i surowce, narzędzia i urządzenia stosowane w projektowaniu i realizacji prac dekoratorskich; bezpieczeństwo i higiena pracy.
7. Systemy i formy notacji przestrzeni na płaszczyźnie
— zasady perspektywy, aksonometrii, rysunku technicznego i zawodowego; pełna dokumentacja projektowa.
8. Różnorodne sposoby prezentacji projektów przestrzennych (modele, makiety) oraz zapisu projektów
przestrzennych (m.in. zapisy cyfrowe).
ww
9. Projektowanie przestrzenne a inne działania artystyczne.
Osiągnięcia uczniów
1. Kreatywne myślenie i działanie, wyrażanie własnych poglądów artystycznych.
2. Świadome posługiwanie się językiem plastycznym
w zakresie dekorowania wnętrz.
3. Umiejętne łączenie zasad funkcjonalności, estetyki,
techniki i technologii.
8. Charakterystyka i wykorzystywanie materiałów
i surowców w jubilerstwie.
9. Różne sposoby obróbki wyrobów jubilerskich,
w tym m.in. szlifowania i oprawiania drogich kamieni, kształtowania blach i drutów, wycinania,
lutowania, barwienia i polerowania.
10. Narzędzia, przyrządy, przybory — możliwości techniczne; bezpieczeństwo i higiena pracy.
11. Dokumentacja projektowa i realizacyjna — rysunkowa, fotograficzna i opisowa.
12. Planowanie pracy indywidualnej i zespołowej. Relacje projekt — realizacja. Rachunek ekonomiczny.
Solidność i uczciwość zawodowa.
Osiągnięcia uczniów
1. Świadome posługiwanie się językiem plastycznym
w projektowaniu wyrobów jubilerskich.
2. Opanowanie warsztatu technicznego i technologicznego w zakresie prac jubilerskich.
3. Czytanie i sporządzanie dokumentacji projektowej
i wykonawczej (realizacyjnej).
4. Czytanie i sporządzanie dokumentacji projektowej.
4. Bezpieczne i sprawne posługiwanie się narzędziami
i urządzeniami oraz praktyczne wykorzystanie
sprawności technicznych do realizacji zadań.
5. Opanowanie warsztatu technicznego i technologicznego w zakresie dekorowania wnętrz.
5. Wykorzystanie zdobytej wiedzy i umiejętności do
realizacji projektów.
6. Dokumentowanie własnych dokonań twórczych.
7. Profesjonalne prezentowanie własnych poglądów
i dokonań twórczych.
Specjalizacja: Lutnictwo
Poz. 70
2. Środki wyrazu artystycznego w meblarstwie.
Struktura i logika.
v.p
l
Dziennik Ustaw Nr 15
3. Tradycja artystyczna i technologiczna w meblarstwie a współczesne projektowanie mebli.
Treści nauczania
4. Zasady ergonomii, funkcji, konstrukcji a forma plastyczna mebla.
1. Lutnictwo — charakterystyka, funkcje, przeznaczenie.
5. Meble unikatowe, zestawy meblarskie oraz aranżacje wnętrz. Kopie mebli zabytkowych.
2. Środki wyrazu artystycznego w lutnictwie. Struktura i logika.
6. Charakterystyka i wykorzystywanie materiałów
i surowców w meblarstwie, m.in. takich jak drewno i półfabrykaty drewnopochodne.
3. Tradycja artystyczna i technologiczna w lutnictwie
a współczesne instrumenty muzyczne.
4. Podstawy akustyki i zasad wiedzy pokrewnej.
6. Budowa — konstrukcja i sposoby wykonania i wykończenia — instrumentów z grupy chordofonów.
7. Podstawy renowacji.
8. Zdobnictwo, w tym snycerstwo, w meblarstwie.
Sposoby wykończenia mebla.
.go
5. Aspekty akustyki, ergonomii, funkcji, konstrukcji,
koloru, bryły a wartość artystyczna dzieła sztuki
lutniczej.
7. Konstrukcje meblarskie, sposoby łączenia. Podstawy renowacji.
9. Narzędzia, przyrządy, przybory — możliwości techniczne; bezpieczeństwo i higiena pracy.
10. Dokumentacja projektowa i realizacyjna — rysunkowa, fotograficzna i opisowa.
11. Planowanie pracy indywidualnej i zespołowej. Relacje projekt — realizacja.
9. Narzędzia, przyrządy, przybory — możliwości techniczne; bezpieczeństwo i higiena pracy.
Osiągnięcia uczniów
10. Dokumentacja projektowa i realizacyjna — rysunkowa, fotograficzna i opisowa.
1. Świadome posługiwanie się językiem plastycznym
w pracach meblarskich.
11. Planowanie pracy indywidualnej i zespołowej. Relacje projekt — realizacja.
2. Opanowanie warsztatu stolarskiego, w tym konstrukcji meblarskich, i snycerskiego.
Osiągnięcia uczniów
3. Czytanie i sporządzanie dokumentacji projektowej
i wykonawczej (realizacyjnej).
w.
rcl
8. Charakterystyka i wykorzystywanie materiałów
i surowców w lutnictwie.
1. Świadome posługiwanie się językiem plastycznym
w pracach lutniczych.
2. Profesjonalna ocena instrumentów w aspekcie akustycznym i artystycznym.
4. Bezpieczne i sprawne posługiwanie się narzędziami
i urządzeniami oraz praktyczne wykorzystanie
sprawności technicznych do realizacji zadań.
3. Opanowanie warsztatu stolarskiego, w tym ściśle
lutniczego, i snycerskiego.
5. Wykorzystanie zdobytej wiedzy i umiejętności do
realizacji projektów.
4. Czytanie i sporządzanie dokumentacji projektowej
i wykonawczej (realizacyjnej).
6. Dokumentowanie własnych dokonań twórczych.
5. Bezpieczne i sprawne posługiwanie się narzędziami
i urządzeniami oraz praktyczne wykorzystanie
sprawności technicznych do realizacji zadań.
7. Profesjonalne prezentowanie własnych poglądów
i dokonań twórczych.
Specjalizacja: Metaloplastyka
Treści nauczania
7. Dokumentowanie własnych dokonań twórczych.
1. Metaloplastyka — charakterystyka, funkcje, przeznaczenie, techniki pomocnicze i pokrewne (złotnictwo, jubilerstwo, emalierstwo, repuserstwo).
ww
6. Wykorzystanie zdobytej wiedzy i umiejętności do
realizacji projektów.
8. Profesjonalne prezentowanie własnych poglądów
i dokonań twórczych.
Specjalizacja: Meblarstwo
Treści nauczania
1. Meblarstwo — charakterystyka, funkcje, zasady
konstrukcji (szkieletowe i skrzyniowe), przeznaczenie. Meble a inne dziedziny sztuki i rzemiosło artystyczne.
2. Tradycja i historia a współczesna metaloplastyka.
3. Środki wyrazu artystycznego w projektowaniu
przedmiotów użytkowych i dekoracyjnych z metalu (blachy). Struktura i logika.
4. Tradycja artystyczna i technologiczna a celowość
eksperymentowania.
5. Metaloplastyka a formy użytkowe.
8. Różne sposoby obróbki materiałów użytych do
wykonania zabawki, m.in. drewna i tkanin.
7. Charakterystyka i wykorzystywanie materiałów
i surowców w metaloplastyce.
9. Narzędzia, przyrządy, przybory — możliwości techniczne; bezpieczeństwo i higiena pracy.
8. Różne sposoby obróbki przedmiotów użytkowych
i dekoracyjnych z metalu, w tym m.in. kształtowania blach i drutów, wycinania, lutowania, barwienia, emaliowania, polerowania itp.
10. Dokumentacja projektowa i realizacyjna — rysunkowa, fotograficzna i opisowa.
v.p
l
6. Funkcjonalność, ergonomia i bezpieczeństwo form
użytkowych.
11. Planowanie pracy indywidualnej i zespołowej. Relacje projekt — realizacja.
Osiągnięcia uczniów
10. Dokumentacja projektowa i realizacyjna — rysunkowa, fotograficzna i opisowa.
1. Świadome posługiwanie się językiem plastycznym
w projektowaniu zabawek.
11. Planowanie pracy indywidualnej i zespołowej. Relacje projekt — realizacja.
2. Opanowanie warsztatu technicznego i technologicznego w wykonawstwie zabawek.
Osiągnięcia uczniów
3. Czytanie i sporządzanie dokumentacji projektowej
i wykonawczej (realizacyjnej).
.go
9. Narzędzia, przyrządy, przybory — możliwości techniczne; bezpieczeństwo i higiena pracy.
1. Świadome posługiwanie się językiem plastycznym
w projektowaniu wyrobów z metalu.
2. Opanowanie warsztatu technicznego i technologicznego w zakresie artystycznych prac z metali.
3. Czytanie i sporządzanie dokumentacji projektowej
i wykonawczej (realizacyjnej).
5. Wykorzystanie zdobytej wiedzy i umiejętności do
realizacji projektów.
6. Dokumentowanie własnych dokonań twórczych.
7. Profesjonalne prezentowanie własnych poglądów
i dokonań twórczych.
w.
rcl
4. Bezpieczne i sprawne posługiwanie się narzędziami
i urządzeniami oraz praktyczne wykorzystanie
sprawności technicznych do realizacji zadań.
4. Bezpieczne i sprawne posługiwanie się narzędziami i urządzeniami oraz praktyczne wykorzystanie
sprawności technicznych do realizacji zadań.
5. Wykorzystanie zdobytej wiedzy i umiejętności do
realizacji projektów.
6. Dokumentowanie własnych dokonań twórczych.
7. Profesjonalne prezentowanie własnych poglądów
i dokonań twórczych.
Specjalizacja: Snycerstwo
Treści nauczania
1. Snycerstwo — charakterystyka, funkcje, przeznaczenie rzeźby w drewnie; związki z innymi dziedzinami sztuki i rzemiosła artystycznego.
Specjalizacja: Projektowanie zabawek
2. Środki wyrazu artystycznego w rzeźbie i płaskorzeźbie. Struktura i logika.
Treści nauczania
3. Tradycja artystyczna i technologiczna w snycerstwie a rzeźba współczesna.
1. Zabawka — charakterystyka, funkcje (m.in. dydaktyczne, terapeutyczne), przeznaczenie.
2. Podstawowe zagadnienia z psychologii dziecka,
w tym rola zabawy w rozwoju dziecka. Ergonomia
i antropometria.
ww
3. Środki wyrazu artystycznego w projektowaniu zabawek. Struktura i logika.
4. Tradycja artystyczna i technologiczna a potrzeby
i oczekiwania dziecka. Współczesne zabawki unikatowe i produkcji masowej.
5. Zabawki o zastosowaniu specjalnym. Kącik dziecka.
6. Funkcjonalność, ergonomia i bezpieczeństwo zabawek — zarówno w odniesieniu do funkcji, kształtu, jak i użytych materiałów.
7. Charakterystyka i wykorzystywanie materiałów
i surowców w projektowaniu zabawek.
4. Snycerstwo a formy użytkowe.
5. Zasady i sposoby realizacji rzeźb w drewnie — na
podstawie modelu (lub wykonywanie kopii na
podstawie oryginału) lub dokumentacji projektowej (w tym rysunkowej).
6. Charakterystyka i wykorzystywanie materiałów
i surowców w snycerstwie.
7. Zdobnictwo w drewnie. Sposoby wykończenia powierzchni — bezpowłokowe i powłokowe. Podstawy renowacji.
8. Narzędzia, przyrządy, przybory — możliwości techniczne; bezpieczeństwo i higiena pracy.
9. Dokumentacja projektowa i realizacyjna — rysunkowa, fotograficzna i opisowa.
10. Planowanie pracy indywidualnej i zespołowej. Relacje projekt — realizacja.
Osiągnięcia uczniów
1. Świadome posługiwanie się językiem plastycznym
w pracach snycerskich.
2. Opanowanie warsztatu technicznego, w szczególności umiejętności przenoszenia odpowiednich
wartości przestrzennych na płaskorzeźbę i bryłę
rzeźbiarską.
3. Czytanie i sporządzanie dokumentacji projektowej
i wykonawczej (realizacyjnej).
4. Bezpieczne i sprawne posługiwanie się narzędziami
i urządzeniami oraz praktyczne wykorzystanie
sprawności technicznych do realizacji zadań.
6. Dokumentowanie własnych dokonań twórczych.
7. Profesjonalne prezentowanie własnych poglądów
i dokonań twórczych.
Specjalizacja: Szkło artystyczne i witraż
Treści nauczania
4. Bezpieczne i sprawne posługiwanie się narzędziami
i urządzeniami.
5. Wykorzystanie zdobytej wiedzy i umiejętności do
realizacji projektów.
6. Dokumentowanie własnych dokonań twórczych.
7. Profesjonalne prezentowanie własnych poglądów
i dokonań twórczych.
Specjalizacja: Techniki malarskie i pozłotnicze
Treści nauczania
1. Środki wyrazu plastycznego — elementy budowy
dzieła sztuki plastycznej.
2. Charakterystyka i historia podstawowych technik
rysunkowych, malarskich i pozłotniczych; techniki
malowania, techniki malarskie organiczne i mineralne.
.go
5. Wykorzystanie zdobytej wiedzy i umiejętności do
realizacji projektów.
Poz. 70
v.p
l
Dziennik Ustaw Nr 15
1. Szkło artystyczne i witraż — charakterystyka, funkcje, przeznaczenie.
4. Techniki malarskie i pozłotnicze realizowane
w oparciu o wzory dawnych mistrzów.
5. Zasady doboru technik do odpowiednich przedsięwzięć artystycznych.
6. Transponowanie dzieła malarskiego na język rysunkowy w różnych technikach.
w.
rcl
2. Tradycja i historia a współczesne szkło i witraż.
3. Studia z natury i prace z wyobraźni o zróżnicowanej problematyce formalnej i treściowej.
3. Środki wyrazu artystycznego w projektowaniu szkła
artystycznego i witrażu.
4. Kompozycje na szkle płaskim oraz na formach przestrzennych. Techniki zdobnicze w szkle — dawne
i współczesne; rodzaje zdobin.
5. Formy użytkowe — poszukiwanie nowatorskich rozwiązań.
6. Kompozycje przestrzenne ze szkła, techniki mieszane, eksperymenty.
7. Materiały i surowce, narzędzia i urządzenia oraz
procesy technologiczne stosowane w projektowaniu i realizacji form użytkowych ze szkła i witraży;
bezpieczeństwo i higiena pracy.
8. Dokumentacja projektowa i wykonawcza — rysunkowa, fotograficzna, opisowa.
ww
9. Samodzielna wypowiedź w tworzywie szklanym na
bazie zdobytej wiedzy oraz doświadczeń warsztatowych i manualnych.
Osiągnięcia uczniów
7. Narzędzia i urządzenia stosowane w pracach malarskich i pozłotniczych, warsztat techniczny i technologiczny; bezpieczeństwo i higiena pracy.
8. Materiały (podobrazia, zaprawy, spoiwa, farby)
i procesy technologiczne stosowane w projektowaniu i realizowaniu zadań malarskich i pozłotniczych.
9. Warsztatowe metody obróbki materiałów pomocniczych; oprawa prac.
10. Dokumentacja projektowa stosowana w technikach malarskich i pozłotniczych.
Osiągnięcia uczniów
1. Świadome posługiwanie się językiem plastycznym
w pracach malarskich i pozłotniczych.
2. Opanowanie technik — warsztatu technicznego
i technologicznego.
1. Świadome posługiwanie się językiem plastycznym
w projektowaniu form użytkowych ze szkła oraz witraży.
3. Dokonywanie oceny wartości artystycznych, estetycznych oraz technicznych w malarstwie współczesnym i historycznym; rozpoznawanie technik
i procesów technologicznych.
2. Opanowanie warsztatu technicznego i technologicznego, praktyczne wykorzystanie sprawności technicznych do realizacji własnych projektów.
4. Bezpieczne i sprawne posługiwanie się narzędziami
i urządzeniami oraz praktyczne wykorzystanie
sprawności technicznych do realizacji zadań.
3. Czytanie i sporządzanie dokumentacji projektowej
i wykonawczej (realizacyjnej).
5. Wykorzystanie zdobytej wiedzy i umiejętności do
realizacji projektów.
6. Dokumentowanie własnych dokonań twórczych.
7. Profesjonalne prezentowanie własnych poglądów
i dokonań twórczych.
3. Celowość eksperymentowania artystycznego i technologicznego.
4. Wyroby unikatowe a formy użytkowe.
5. Funkcjonalność, ergonomia i bezpieczeństwo form
użytkowych.
Specjalizacja: Tkanina artystyczna
Treści nauczania
1. Tkanina — charakterystyka, rodzaje, funkcje, przeznaczenie.
2. Historia tkactwa a współczesna tkanina artystyczna i użytkowa. Tradycje regionalne.
3. Środki wyrazu artystycznego w projektowaniu tkaniny artystycznej. Struktura i logika.
6. Materiały i surowce wykorzystywane w projektowaniu i realizacji zadań, w szczególności drewno
i jego pochodne, metale, ceramika, szkło, tworzywa sztuczne, skóra, tkanina, papier itp.
7. Różne sposoby wykończenia powierzchni materiałów — tradycyjne (artystyczne i rzemieślnicze)
i przemysłowe.
8. Narzędzia, przyrządy, przybory — możliwości techniczne; bezpieczeństwo i higiena pracy.
.go
4. Materiały, surowce oraz procesy technologiczne.
5. Krosna i urządzenia pomocnicze używane w tkactwie — możliwości techniczne; bezpieczeństwo
i higiena pracy.
6. Techniki tkackie.
Poz. 70
v.p
l
Dziennik Ustaw Nr 15
7. Eksperymentalna tkanina artystyczna płaska i przestrzenna.
8. Specyfika przygotowania projektów i dyspozycji
w oparciu o podstawy splotowe.
10. Planowanie pracy indywidualnej i zespołowej. Relacje projekt — realizacja.
Osiągnięcia uczniów
1. Świadome posługiwanie się językiem plastycznym
w projektowaniu wyrobów unikatowych.
2. Opanowanie warsztatu technicznego i technologicznego w jego szerokim, wynikającym ze specyfiki
podjętych zadań, zakresie (m.in. drewno, ceramika,
tkanina, skóra, metal).
w.
rcl
9. Przygotowanie projektu do realizacji.
9. Dokumentacja projektowa i realizacyjna — rysunkowa, fotograficzna i opisowa.
10. Przygotowanie warsztatu i realizacja zadań w ścisłym powiązaniu z projektem.
11. Planowanie pracy indywidualnej i zespołowej. Relacje projekt — realizacja.
Osiągnięcia uczniów
1. Świadome posługiwanie się językiem plastycznym
w projektowaniu tkaniny artystycznej.
2. Opanowanie warsztatu technicznego.
3. Czytanie i sporządzanie dokumentacji projektowej
(m.in. zasad rysowania splotów).
4. Bezpieczne i sprawne posługiwanie się narzędziami
i urządzeniami oraz praktyczne wykorzystanie
sprawności technicznych do realizacji zadań.
ww
5. Wykorzystanie zdobytej wiedzy i umiejętności do
realizacji projektów.
3. Czytanie i sporządzanie dokumentacji projektowej
i wykonawczej (realizacyjnej).
4. Bezpieczne i sprawne posługiwanie się narzędziami
i urządzeniami oraz praktyczne wykorzystanie
sprawności technicznych do realizacji zadań.
5. Wykorzystanie zdobytej wiedzy i umiejętności do
realizacji projektów.
6. Dokumentowanie własnych dokonań twórczych.
7. Profesjonalne prezentowanie własnych poglądów
i dokonań twórczych.
Historia sztuki
Poziom podstawowy
Treści nauczania
6. Dokumentowanie własnych dokonań twórczych.
1. Terminy i pojęcia z zakresu sztuk pięknych.
7. Profesjonalne prezentowanie własnych poglądów
i dokonań twórczych.
2. Gatunki i techniki sztuk plastycznych.
Specjalizacja: Wyroby unikatowe
3. Chronologia i charakterystyka epok, stylów i kierunków w sztuce
Treści nauczania
1) starożytnej (Egipt, Grecja, Rzym, w tym sztuka
wczesnochrześcijańska);
1. Tradycja i historia a współczesne artystyczne wyroby unikatowe.
2) średniowiecznej (sztuka bizantyńska, romańska,
gotycka);
2. Środki wyrazu artystycznego w projektowaniu wyrobów unikatowych. Struktura i logika.
3) nowożytnej (renesans, manieryzm, barok, rokoko);
4) XIX wieku (od klasycyzmu po secesję);
5) XX wieku (kierunki i tendencje w sztuce do
1970 r.).
Poz. 70
5. Dzieło sztuki — forma, treść, funkcja na tle uwarunkowań historyczno-kulturowych.
v.p
l
Dziennik Ustaw Nr 15
4. Twórczość wybranych artystów.
6. Zależność dzieła sztuki i zjawiska artystycznego od
uwarunkowań geograficznych, mistrza lub szkoły,
centrów sztuki, dziedzictwa kulturowego regionu.
5. Dzieło sztuki — forma, treść, funkcja na tle uwarunkowań historyczno-kulturowych.
7. Mecenat artystyczny i jego wpływ na kształt dzieła
artystycznego na wybranych przykładach.
6. Mecenat artystyczny i jego wpływ na kształt dzieła
artystycznego na wybranych przykładach.
8. Najważniejsze muzea i zbiory dzieł sztuki w Polsce
i na świecie.
7. Najważniejsze muzea i zbiory dzieł sztuki w Polsce
i na świecie.
Osiągnięcia uczniów
Osiągnięcia uczniów
1. Znajomość terminów i pojęć z zakresu sztuk pięknych, w tym gatunków i technik sztuk plastycznych.
2. Umiejętność dokonywania chronologicznego przeglądu dziejów sztuk plastycznych i przedstawianie
charakterystyki poszczególnych epok, stylów i kierunków, w tym pod kątem treści i środków plastycznych.
.go
1. Znajomość terminów i pojęć z zakresu sztuk pięknych, w tym gatunków i technik sztuk plastycznych.
2. Dokonywanie chronologicznego przeglądu dziejów
sztuk plastycznych i przedstawianie charakterystyki
poszczególnych epok, stylów i kierunków, w tym
pod kątem treści i środków plastycznych.
3. Dostrzeganie i charakterystyka podstawowych cech
twórczości wybitnych artystów i szkół artystycznych.
4. Wiązanie dzieła sztuki i zjawisk artystycznych z uwarunkowaniami historyczno-kulturowymi (funkcje
sztuki i środowisko powstania dzieła).
4. Wykazywanie oddziaływań na dzieło sztuki mistrza, szkoły, wiodących ośrodków artystycznych,
centrów sztuki czy uwarunkowań topograficznych.
5. Rozumienie powiązań i zależności między zjawiskami artystycznymi a miejscem i czasem ich powstania (funkcje sztuki i środowisko powstania
dzieła, sytuacja społeczno-polityczna, ośrodki kulturotwórcze, centra religijne i instytucje życia artystycznego).
w.
rcl
5. Znajomość pojęcia mecenatu artystycznego i umiejętność określania jego wpływu na kształt dzieła.
3. Dostrzeganie i charakterystyka podstawowych
cech twórczości wybitnych artystów i szkół artystycznych.
6. Opisywanie i analizowanie dzieła sztuki pod względem formy i treści.
7. Znajomość podstawowych tematów treści dzieł.
8. Umiejętność przeprowadzania analizy porównawczej dzieł na podstawie podanych przykładów.
Poziom rozszerzony
Treści nauczania
1. Terminy i pojęcia z zakresu sztuk pięknych.
2. Gatunki i techniki sztuk plastycznych.
3. Chronologia i charakterystyka epok, stylów i kierunków w sztuce
ww
1) starożytnej (Egipt, Mezopotamia, Grecja, Rzym,
w tym sztuka wczesnochrześcijańska);
2) średniowiecznej (bizantyńska sztuka wczesnośredniowieczna, przedromańska, romańska, gotycka);
6. Znajomość pojęcia mecenatu artystycznego i jego
wpływu na kształt dzieła.
7. Profesjonalne analizowanie struktury, formy i treści dzieła sztuki pod względem stylu, gatunku
i materii.
8. Umiejętność interpretacji podstawowych tematów
i treści.
9. Umiejętność przeprowadzania analizy porównawczej dzieł, stylów i kierunków na podstawie podanych lub samodzielnie dobranych przykładów.
10. Dokonywanie krytycznej oceny dzieła lub zjawiska
w sztuce pod względem artystycznym.
11. Świadome formułowanie sądów, opinii i ocen na
podstawie własnych kryteriów wartości artystycznych.
Rysunek i malarstwo
3) nowożytnej (renesans, manieryzm, barok, rokoko);
Treści nauczania
4) XIX wieku (od klasycyzmu po secesję);
1. Rysunek i malarstwo — ich struktura i logika.
5) XX wieku (kierunki i tendencje w sztuce do
1970 r.);
2. Środki wyrazu plastycznego: barwa, linia, plama,
forma, światło, nasycenie, kontrast.
6) wybrane zjawiska w sztuce najnowszej.
3. Komponowanie na płaszczyźnie, role proporcji
i konstrukcji, operowanie kreską, plamą, walorem,
światłocieniem.
4. Twórczość wybranych artystów.
8. Warsztat rzeźbiarski — narzędzia, urządzenia; bezpieczeństwo i higiena pracy.
5. Szkice i studia rysunkowe oraz malarskie w oparciu o naturę i wyobraźnię.
9. Wykorzystywanie rzeźby w innych dziedzinach artystycznych.
6. Interpretacja jako forma ekspresji.
Osiągnięcia uczniów
7. Percepcja wizualna zjawisk otaczającego świata.
1. Kreatywne myślenie i działanie, wyrażanie własnych poglądów artystycznych.
8. Związki dzieła sztuki malarskiej z człowiekiem,
szczególnie z jego wnętrzem, przeżyciami, emocjami, stosunkiem do innych, jego wiedzą i świadomością.
9. Analiza i synteza formy. Treści dzieła malarskiego.
Osiągnięcia uczniów
2. Świadome posługiwanie się językiem plastycznym
w rzeźbie.
3. Znajomość podstaw warsztatu rzeźbiarskiego; przestrzeganie zasad bezpieczeństwa.
4. Dokonywanie analizy różnorodnych zjawisk artystycznych i logiczne ich wiązanie w tworzeniu dzieła
rzeźbiarskiego.
.go
10. Techniki rysunkowe i malarskie a wyraz artystyczny tworzonego dzieła.
v.p
l
4. Przestrzeń w rysunku i malarstwie — różne sposoby przedstawienia głębi w obrazie.
1. Świadome posługiwanie się językiem plastycznym.
2. Wyrażanie swoich doznań, przeżyć, poglądów itp.
językiem malarskim.
3. Kreatywne myślenie i działanie w malarstwie, rysunku i szeroko pojętym działaniu artystycznym.
6. Dokumentowanie własnych dokonań twórczych.
7. Profesjonalne prezentowanie własnych poglądów
i dokonań twórczych.
Podstawy fotografii i filmu
Treści nauczania
w.
rcl
4. Postrzeganie dzieła sztuki malarskiej w szerokim
związku z życiem społecznym oraz życiem wewnętrznym człowieka.
5. Wykorzystanie zdobytej wiedzy i umiejętności we
własnych działaniach artystycznych z zakresu rzeźby.
5. Opanowanie warsztatu technicznego i technologicznego w zakresie rysunku i malarstwa.
6. Dokonywanie analizy różnorodnych zjawisk artystycznych i logiczne ich łączenie w proces tworzenia.
7. Dokumentowanie własnych dokonań twórczych.
8. Profesjonalne prezentowanie własnych poglądów
i dokonań twórczych.
Rzeźba
Treści nauczania
1. Środki wyrazu artystycznego i posługiwanie się nimi w rzeźbie.
ww
2. Świadome konstruowanie i komponowanie płaszczyzny oraz bryły w oparciu o wyobraźnię i studia
z natury; twórcza inspiracja otoczeniem.
3. Wykorzystywanie różnych dziedzin wiedzy (plastycznej, technicznej i innej) do formowania przestrzeni.
4. Rzeźba i płaskorzeźba. Mała forma rzeźbiarska.
5. Forma a temat w rzeźbie.
6. Podstawowe techniki rzeźbiarskie — m.in. z gliny,
gipsu, metalu, kamienia, drewna, materiałów różnych.
7. Podstawowe sposoby wykończenia rzeźby — uszlachetnianie i utrwalanie.
1. Formalne środki wypowiedzi artystycznej w fotografii i filmie.
2. Współczesne podstawowe techniki i technologie
w fotografii i filmie wideo.
3. Techniki rejestrowania obrazu fotograficznego i wideo; zasady działania sprzętu do tradycyjnego i cyfrowego zapisu obrazu.
4. Podstawy obróbki obrazu fotograficznego i filmowego; wykorzystanie technik komputerowych.
5. Dobór właściwych środków technicznych w celu
uzyskania zamierzonych efektów artystycznych.
6. Wykorzystanie fotografii i filmu w innych dziedzinach artystycznych.
7. Fotografia, film i techniki wideo w środkach masowej komunikacji.
Osiągnięcia uczniów
1. Kreatywne myślenie i działanie, wyrażanie własnych poglądów artystycznych.
2. Posługiwanie się językiem plastycznym w obrazie
fotograficznym i w filmie.
3. Znajomość podstaw technik rejestracji fotografii
i filmu wideo.
4. Dokonywanie analizy różnorodnych zjawisk artystycznych i logiczne ich wiązanie w tworzeniu dzieła
wykorzystującego obraz fotograficzny i filmowy.
5. Wykorzystanie zdobytej wiedzy i umiejętności we
własnych działaniach artystycznych z zakresu fotografii.
6. Dokumentowanie własnych dokonań twórczych.
7. Profesjonalne prezentowanie własnych poglądów
i dokonań twórczych.
Podstawy projektowania — kompozycja
Treści nauczania
1. Środki wyrazu artystycznego w różnych dziedzinach
sztuki — analogie i relacje.
2. Analiza percepcji wzrokowej. Podstawy psychofizjologii widzenia.
Poz. 70
8. Praktyczna strona działań artystycznych — projektowania w zakresie sztuk plastycznych
v.p
l
Dziennik Ustaw Nr 15
1) tradycyjne i współczesne (w tym komputerowe)
techniki i technologie;
2) dokumentacja projektowa: rysunkowa (w tym
znormalizowane rysunki techniczne i opisy), graficzna, malarska, fotograficzna i cyfrowa (z użyciem urządzeń i programów komputerowych —
graficznych, malarskich, wydawniczych i innych).
Osiągnięcia uczniów
1. Funkcjonalne operowanie obrazem (znakiem) i słowem (literą).
2. Świadome posługiwanie się warsztatem technicznym w projektowaniu, w tym urządzeniami wykorzystującymi zapis cyfrowy.
4. Studia i interpretacje z natury w procesie projektowania.
3. Opanowanie umiejętności tworzenia wielowariantowych dokumentacji projektowych.
.go
3. Zasady kompozycji na płaszczyźnie i w przestrzeni
— istota przekazu w działaniach plastycznych.
5. Relacje między obrazem (znakiem) i słowem (literą),
treścią a formą przekazu artystycznego.
6. Kompozycja zapisu, jedność stylistyczna liternictwa
i innych znaków.
5. Dokumentowanie własnych dokonań twórczych.
6. Profesjonalne prezentowanie własnych poglądów
i dokonań twórczych.
w.
rcl
7. Litera i układ literniczy; zasady budowy litery i kompozycji literniczej. Podstawy typografii i technik wydawniczych.
4. Wykorzystywanie nabytej wiedzy i umiejętności
w tworzeniu prac plastycznych z zakresu kształconej
specjalności.
Załącznik nr 7
PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE TANCERZ
I. Opis kształcenia
Kształcenie w zawodzie tancerz odbywa się w szkołach baletowych i obejmuje trzy etapy edukacyjne
— pierwszy etap edukacyjny (obejmuje klasy I—III),
— drugi etap edukacyjny (obejmuje klasy IV—VI),
5. Zaznajomienie z najważniejszymi etapami rozwoju
sztuki tańca w Polsce i w świecie, z uwzględnieniem
konwencji estetycznych, działalności wybitnych
tancerzy, choreografów i teoretyków, kanonu dzieł
tanecznych.
6. Przygotowanie do krytycznej obserwacji i analizy
dzieł tanecznych.
II. Cele nauczania
7. Rozwijanie uzdolnień tanecznych uczniów oraz rozbudzanie ich zamiłowania do tańca.
ww
— trzeci etap edukacyjny (obejmuje klasy VII—IX).
1. Nabycie przez uczniów kwalifikacji w zawodzie tancerz.
2. Wszechstronne opanowanie praktycznych i teoretycznych umiejętności w zakresie różnych form
i stylów tańca.
3. Kształtowanie osobowości uczniów, ich wrażliwości
na piękno, zdolności odczuwania i rozumienia wartości estetycznych.
4. Rozwijanie wszechstronnych zainteresowań artystycznych uczniów przez ukazanie związków między
tańcem a innymi dziedzinami sztuki.
8. Rozbudzanie motywacji do aktywnej, twórczej i odpowiedzialnej pracy na scenie oraz aktywnego
i świadomego uczestnictwa w odbiorze sztuki tańca.
9. Przekazanie uczniom podstawowej wiedzy o funkcjonowaniu ciała jako narzędzia pracy tancerza.
III. Opis kwalifikacji absolwenta
W wyniku kształcenia absolwent powinien posiadać
1) opanowaną technikę tańca klasycznego w artystycznej formie;
2) opanowane umiejętności partnerowania;
3) opanowaną technikę tańca ludowego i charakterystycznego wraz z umiejętnością wykonywania wybranych regionalnych i narodowych tańców polskich oraz tańców charakterystycznych innych narodów;
4) opanowane techniki tańca współczesnego oraz
umiejętność wykonywania układów tanecznych
w oparciu o daną technikę;
5) podstawowe wiadomości o muzyce — jej rodzajach, formach, stylach w rozwoju historycznym;
Poz. 70
10) grands battements jetés we wszystkich kierunkach;
v.p
l
Dziennik Ustaw Nr 15
11) pas de bourrée;
12) przegięcia korpusu;
13) półobroty i całe obroty w V pozycji;
14) pirouettes;
15) małe i duże pozy;
16) demi-rond i grand rond de jambe;
17) temps relevé;
18) flic-flac;
19) pas tombé, pas coupé;
20) équilibre na dwóch nogach, na jednej nodze, na
półpalcach.
.go
6) znajomość podstawowego dorobku literatury muzycznej ze szczególnym uwzględnieniem dzieł baletowych;
7) umiejętność realizacji różnych rytmów muzycznych oraz posiadanie rozwiniętej wyobraźni i pamięci muzyczno-ruchowej;
Ćwiczenia przy drążku są również wykonywane na
środku sali.
8) podstawowe wiadomości dotyczące najważniejszych etapów rozwoju sztuki tańca w Polsce i na
świecie, z uwzględnieniem: konwencji estetycznych, działalności wybitnych tancerzy, choreografów i teoretyków tańca;
2. Ćwiczenia na środku sali
9) opanowane zasady interpretacji i kreowania postaci scenicznej w wybranej technice i w dowolnym stylu choreograficznym;
4) pas de bourrée;
1) położenia: en face i épaulement;
2) wszystkie port de bras;
3) wszystkie pozy i arabesques;
5) temps lié par terre i grand temps lié;
6) équilibre;
w.
rcl
10) podstawową wiedzę i umiejętności z zakresu charakteryzacji, stosowanej w teatrze, filmie i telewizji;
11) przygotowanie do podjęcia dalszych studiów artystycznych.
IV. Treści nauczania i osiągnięcia uczniów z obowiązkowych zajęć edukacyjnych — pierwszy etap edukacyjny
Taniec klasyczny
7) przygotowanie i pirouettes;
8) pas glissade en tournant o 1/2 obrotu i cały obrót;
9) pas jeté fondu;
10) adagio — kombinacja.
3. Allegro
1) temps sauté w pozycjach I, II, IV, V;
2) changement de pieds;
Treści nauczania
1. Ćwiczenia przy drążku
1) poznanie i przyswojenie klasycznych pozycji rąk
i nóg;
ww
2) wszystkie rodzaje demi-pliés i grands pliés;
3) wszystkie rodzaje battements tendus i battements tendus jetés;
4) praca nóg na wysokości 45°, następnie na 90°
(battements fondus, battements soutenus, battements relevés lents, battements développés);
5) relevés na półpalcach we wszystkich pozycjach;
6) położenie stopy sur le cou-de-pied;
7) battements frappés i petits battements sur le
cou-de-pied;
3) pas échappé;
4) pas assemblé;
5) pas jeté;
6) pas de basque;
7) pas balancé;
8) petits pas chassés, pas coupés, pas glissade;
9) sissonnes;
10) krok polka;
11) pas de chat;
12) pas emboîté;
13) tour en l’air (dla chłopców);
14) temps lié sauté w przód i w tył;
8) ronds de jambe par terre i en l’air;
15) pas ballonnés;
9) pojęcie retiré, pojęcie passé;
16) entrechats i batteries.
1) relevés we wszystkich pozycjach;
2. Podstawowe kroki taneczne: krok dosuwany, dostawiany, chód, bieg, podskoki.
2) pas échappé;
3. Zakończenia taneczne: przytupy, zeskoki.
3) pas assemblé soutenu;
4. Wybrane tańce z regionu śląskiego, wielkopolskiego, lubelskiego, kurpiowskiego, kaszubskiego, rzeszowskiego.
4) pas de bourrée;
5) pas couru;
v.p
l
4. Ćwiczenia na palcach
Poz. 70
5. Polskie tańce narodowe: polonez, krakowiak, oberek, kujawiak — podstawowe kroki i figury.
6) pas glissade;
7) sissonne simple;
8) temps lié;
6. Podstawowe kroki polki i walca.
9) półobroty i całe obroty w V pozycji;
Osiągnięcia uczniów
10) pas jeté;
1. Opanowanie podstawowych kroków i figur wybranych tańców regionalnych w formie autentycznej
oraz polskich tańców narodowych.
11) pas ballonné;
13) sissonne ouverte;
14) krok polka;
15) changements de pied.
Osiągnięcia uczniów
.go
12) pirouettes;
1. Opanowanie podstaw techniki tańca klasycznego
i wykazanie się znajomością zasad dotyczących
wykonywania realizowanych ćwiczeń oraz znajomością terminologii tych ćwiczeń.
3. Umiejętność wykonywania elementów tańców regionalnych i narodowych w prostych układach tanecznych przy uwzględnieniu podstawowych form
przestrzennych: linie, koła.
4. Opanowanie podstawowej wiedzy dotyczącej realizowanych form tańców regionalnych i narodowych
z uwzględnieniem charakterystycznej dla tych tańców muzyki i stroju.
Rytmika
w.
rcl
2. Opanowanie umiejętności ustawienia ciała w ćwiczeniach przy drążku i na środku sali, przenoszenia
ciężaru ciała z nogi na nogę, uzyskania równowagi, świadomego używania stóp w kontakcie z podłogą.
2. Umiejętność pracy w parze: w obrotach, w wirowaniu, w różnych trzymaniach.
3. Wypracowanie siły.
4. Świadomość funkcjonowania własnego ciała służąca prawidłowemu wykonywaniu realizowanych
zadań ruchowych.
5. Umiejętność diagnozowania własnych osiągnięć
ruchowych oraz postrzegania i korygowania błędów.
6. Świadomość dyscypliny i umiejętność podporządkowania się wymogom stawianym przez pedagoga.
7. Umiejętność dostrzegania czynników pozytywnych mających zdecydowany wpływ na zdrowie
i kondycję fizyczną.
ww
8. Umiejętność wykonywania ćwiczeń z poczuciem
rytmu, koordynacją muzyczno-ruchową, wrażliwością muzyczną.
9. Umiejętność opanowywania tremy.
10. Nabycie elementarnych nawyków higienicznych
związanych z uprawianiem ćwiczeń.
Treści nauczania
1. Metrorytmika: wartości rytmiczne nut i pauz, akcent,
takt w ćwierćnutowej i ósemkowej jednostce miary,
ugrupowania rytmiczne, przedtakt, polirytmia i polimetria.
2. Ćwiczenia rytmiczne: ćwiczenia inhibicyjno-incytacyjne, kanon rytmiczny, różne sposoby realizacji
rytmu, kontrapunkt i rytmy uzupełniające, augmentacja i dyminucja.
3. Wybrane elementy dzieła muzycznego: rytm, melodia, harmonia, agogika, dynamika, artykulacja, barwa, forma.
4. Kształcenie słuchu: śpiew, piosenki jednogłosowe,
kanon dwu- i trzygłosowy, dykcja, intonacja, gama
majorowa i minorowa.
5. Instrumentarium Orffa.
6. Rozwijanie wyobraźni i inwencji twórczej
1) improwizowanie rytmów, motywów melodycznych, własnych przykładów do zagadnień omawianych na lekcjach;
2) przekazywanie ruchem i dźwiękiem stanów emocjonalnych i pojęć;
Taniec ludowy i charakterystyczny
3) wykorzystywanie naturalnych dźwięków przyrody, rytmu słowa, zdania, melodii języka;
Treści nauczania
4) plastyka ruchu;
1. Ćwiczenia techniczne i ćwiczenia pomocnicze w zakresie opanowania elementów i tańca oraz pozycji
i położeń rąk.
5) interpretacja ruchowa utworów muzycznych,
obrazów i utworów literackich;
6) kompozycja ruchowa.
Osiągnięcia uczniów
1. Umiejętność określenia metrum, charakteru i formy
dzieła muzycznego.
2. Umiejętność przekładania poszczególnych elementów muzyki na język ciała.
3. Wykonywanie ruchem tematu rytmicznego w połączeniu z jego uzupełnieniem, podwójną szybkością
i podwójnym zwolnieniem, z innym, kontrastującym tematem rytmicznym.
Poz. 70
5. Znajomość typowych form polskich tańców regionalnych oraz polskich tańców narodowych.
v.p
l
Dziennik Ustaw Nr 15
6. Umiejętność skomentowania różnych sposobów interpretacji dzieł tanecznych.
7. Umiejętność korzystania z różnych form samokształcenia i źródeł wiedzy o tańcu.
8. Świadoma recepcja zjawisk artystycznych w dziedzinie sztuki tańca i postawa aktywnego uczestnika
kultury tanecznej.
4. Interpretowanie muzyki w kompozycjach przestrzenno-ruchowych.
Poziom rozszerzony
5. Wykonywanie piosenek jednogłosowych i kanonów
pamięciowo i za pomocą nut.
Treści nauczania
7. Umiejętność posługiwania się instrumentarium
Orffa.
Wiedza o tańcu
Poziom podstawowy
Treści nauczania
1. Różne dziedziny i zjawiska kultury ze szczególnym
uwzględnieniem kultury tanecznej.
.go
6. Posługiwanie się podstawowymi pojęciami i oznaczeniami muzycznymi.
1. Podstawowe terminy i pojęcia z zakresu teorii i historii tańca.
3. Składniki ruchu jako tworzywo tańca.
4. Składniki dzieła tanecznego oraz kanony estetyczne w sztuce tańca.
5. Dzieło taneczne w kontekście różnych dziedzin
sztuki (na wybranych przykładach).
6. Warsztat tancerza, choreografa i pedagoga tańca.
7. Teatr jako podstawowe miejsce działalności artystycznej tancerza i choreografa.
w.
rcl
2. Podstawowe składniki ruchu jako tworzywo tańca.
2. Terminy i pojęcia z zakresu teorii, historii i estetyki
tańca.
4. Artystyczne formy dzieł tanecznych, ich elementy
oraz związki z innymi dziedzinami sztuki (w oparciu o wybrane przykłady).
5. Warsztat tancerza i choreografa.
6. Taniec poza teatrem zawodowym.
7. Polskie tańce regionalne (wybrane formy typowe
dla dużych regionów) i narodowe.
8. Chronologia i cechy charakterystyczne najważniejszych epok, stylów i kierunków w dziedzinie sztuki
tańca.
8. Taniec poza teatrem zawodowym.
9. Taniec w folklorze polskim, polskie tańce narodowe.
10. Taniec we współczesnej Polsce.
11. Taniec we współczesnym świecie.
12. Fakty i procesy dziejowe w różnych epokach historii tańca z uwzględnieniem ich kontekstu społecznego i historyczno-kulturowego
1) techniki, style i kierunki rozwoju tańca;
9. Twórczość wybitnych choreografów i dorobek artystyczny wybitnych tancerzy.
2) twórczość wybitnych choreografów i teoretyków tańca;
10. Współczesne zjawiska artystyczne w dziedzinie
sztuki tańca.
3) dorobek artystyczny wybitnych tancerzy;
4) działalność dydaktyczna wybitnych nauczycieli
tańca.
ww
Osiągnięcia uczniów
1. Znajomość podstawowych terminów i pojęć z zakresu teorii i historii tańca.
2. Umiejętność obserwacji podstawowych składników
ruchu oraz elementów dzieła tanecznego, dokonywania ich opisu i prostej analizy.
3. Rozróżnianie artystycznych form dzieł tanecznych
oraz dostrzeganie ich związków z innymi dziedzinami sztuki.
4. Znajomość dzieł tanecznych charakterystycznych
dla różnych epok, stylów i kierunków tańca, twórczości wybitnych choreografów oraz dorobku artystycznego wybitnych tancerzy.
13. Związki i zależności pomiędzy konwencjami, zjawiskami artystycznymi i sposobami interpretacji
w dziedzinie sztuki tańca.
Osiągnięcia uczniów
1. Umiejętność obserwacji i identyfikacji różnych
przejawów i form kultury ze szczególnym uwzględnieniem kultury tanecznej.
2. Znajomość terminów i pojęć z zakresu teorii, historii i estetyki tańca.
3. Umiejętność obserwacji i opisu składników ruchu
tanecznego i innych elementów dzieła tanecznego.
4. Dostrzeganie związków różnych dziedzin sztuki ze
sztuką taneczną.
5. Znajomość kanonu dzieł tanecznych z polskiego
i światowego repertuaru klasycznego i współczesnego oraz wybitnych artystów sztuki tańca.
6. Umiejętność dokonywania chronologicznego przeglądu, charakterystyki oraz oceny faktów i procesów w różnych epokach historii tańca.
7. Dokonywanie samodzielnej i pogłębionej analizy
dzieła tanecznego, stylów i kierunków w sztuce
tańca (na przykładach zaczerpniętych z kanonu).
9. Umiejętność korzystania z różnych form samokształcenia i źródeł wiedzy o tańcu.
10. Postawa aktywnego i świadomego uczestnika kultury tanecznej.
Techniki uzupełniające
Barré au sol
Treści nauczania
1. Ćwiczenia podstawowe
Osiągnięcia uczniów
1. Zrozumienie procesu realizacji zadań ruchowych.
2. Uzyskanie prawidłowego ustawienia korpusu.
3. Uzyskanie sprężystości nóg, maksymalnej siły, elastyczności stóp i stawów kolanowych, rozwartości
i ruchomości stawów biodrowych i kolanowych.
4. Uzyskanie wzmocnienia mięśni brzucha i pleców
w pozycjach na podłodze bez obciążenia nóg ciężarem ciała.
5. Opanowanie umiejętności izolowania i koordynacji
ruchów.
6. Opanowanie umiejętności prawidłowego oddychania.
.go
8. Umiejętność samodzielnego interpretowania dzieła tanecznego oraz formułowania wniosków
świadczących o jego świadomej percepcji.
Poz. 70
v.p
l
Dziennik Ustaw Nr 15
Treści nauczania
1. Ćwiczenia kształtujące postawę ciała i predyspozycje aparatu ruchowego.
2. Ćwiczenia stymulujące rozwój układów: ruchowego, oddechowego, krążeniowego i mięśniowego.
3. Ćwiczenia zwinnościowo-akrobatyczne.
4. Skoki, ze szczególnym uwzględnieniem skoków
akrobatycznych.
w.
rcl
1) ćwiczenia w VI pozycji nóg (w różnych pozycjach);
Akrobatyka
2) demi-plié (w różnych pozycjach);
3) battement tendu I i II (różne sposoby wykonywania);
4) preparacja — arabesque penché (180°);
5) rond de jambe en l’air z petit adagio, z fouetté
w II arabesque;
6) battement fondu (w różnych kierunkach);
7) grand battement jeté (w różnych kierunkach);
5. Ćwiczenia dwójkowe.
6. Piramidy.
Osiągnięcia uczniów
1. Zrozumienie przydatności i bezpośredniej celowości realizowanych zadań ruchowych.
2. Nabycie niezbędnej sprawności ruchowej — koordynacji, szybkości, zwinności, siły, wytrzymałości
— mającej zdecydowany wpływ na kształtowanie
predyspozycji ruchowych oraz na osiągane wyniki
w zakresie nauczania przedmiotów tanecznych.
8) battement frappé (w różnych kierunkach);
V. Treści nauczania i osiągnięcia uczniów z obowiązkowych zajęć edukacyjnych — drugi etap edukacyjny
10) adagio z III pozycji port de bras (w różnych kierunkach).
Taniec klasyczny
ww
9) changement de pied (różne sposoby wykonywania);
2. Ćwiczenia uzupełniające
1) ułatwiające techniczne wykonywanie zadań ruchowych;
2) wyrabiające umiejętności prawidłowego oddychania;
Treści nauczania
1. Ćwiczenia przy drążku
1) zwroty fouettés;
2) battements battus sur le cou-de-pied;
3) wzmacniające poszczególne grupy mięśniowe;
3) adagio w pozach;
4) wyrabiające elastyczność i wydłużanie ruchów
mięśni;
4) battements développés ballottés, d’ici de la tombé;
5) wyrabiające siłę i szybkość pracy nóg;
5) grand rond de jambe jeté;
6) relaksacyjne.
6) grands battements jetés balançoire;
17) pas soubresaut;
8) tours fouettés na 90° z pozy w pozę.
18) pas jeté passé;
Wszystkie ćwiczenia przy drążku są również wykonywane na środku sali z uwzględnieniem en tournant.
19) duże skoki en tournant;
v.p
l
7) tours fouettés na 45°;
20) tours en l’air — różne rodzaje i dwa obroty.
4. Ćwiczenia na palcach
2. Ćwiczenia na środku sali
1) pas de bourrée en tournant — wszystkie rodzaje;
1) temps lié na 90° na półpalcach;
2) tours lents we wszystkich dużych pozach;
3) preparation i tours w dużych pozach;
2) sissonnes ouvertes na 45° i 90°;
3) pas jetés w duże pozy;
4) pirouettes — różne rodzaje i zwiększona liczba;
5) tours chaîné;
5) tours chaînés;
6) grand temps relevé;
.go
4) pirouettes z V pozycji do V pozycji po jednym
pod rząd;
6) rond de jambe en l’air;
7) grand fouetté en face z kroku coupé zakończone
w attitude effacée oraz w I i II arabesque;
7) relevés na jednej nodze w pozach i en tournant;
8) battements divisés en quarts;
9) grands fouettés;
9) temps lié par terre z pirouettes;
10) pirouettes z różnych podejść;
8) tours fouettés na 45°;
10) tours w dużych pozach;
11) skoki na palcach.
11) pirouettes i tour tire-bouchon z grand plié;
12) tours fouettés na 45°;
1. Opanowanie ćwiczeń z zakresu techniki tańca klasycznego na danym etapie edukacyjnym z uwzględnieniem znajomości terminologii oraz umiejętności
stosowania zasad dotyczących ich wykonywania.
w.
rcl
13) grands fouettés;
Osiągnięcia uczniów
14) grandes pirouettes à la seconde en dehors;
15) quatre pirouettes.
3. Allegro
2. Umiejętność precyzyjnego wykonywania ćwiczeń
w szybszym tempie, w trudniejszych kombinacjach
przy świadomym kontrolowaniu pracy mięśni.
1) entrechats i batteries — formy trudniejsze;
2) pas assemblé z przesunięciem i en tournant;
3) grande sissonne ouverte i sissonne ouverte en
tournant;
4) sissonne simple en tournant;
5) grands pas emboîtés;
6) rond de jambe en l’air sauté en dehors i en dedans;
ww
7) pas jeté fermé;
8) pas brisé;
9) pas ballotté;
10) pas failli;
11) grande sissonne tombé i grand temps lié sauté;
12) grand pas assemblé;
13) grand pas jeté w pozach;
3. Umiejętność swobodnej, odciążonej pracy nóg poprzez świadome podciąganie i wydłużanie korpusu
w celu uzyskania lekkości i estetyki tańca.
4. Uzyskanie niezbędnej rozwartości, stabilności, pełnego en dehors obu nóg oraz umiejętności wykonywania we właściwej formie adagio.
5. Umiejętności poprawnej koordynacji i poprawnego
wykonywania ćwiczeń wchodzących w zakres małego, średniego i dużego allegro, a szczególnie batteries, entrechat trois, entrechat quatre, cabrioles,
brisés, pirouettes, grand tours, fouettés na 45°; uzyskanie niezbędnej siły i elastyczności przy wykonywaniu tych ćwiczeń.
6. Umiejętność wykonywania obrotów po przekątnej.
7. Osiągnięcie maksymalnej wytrzymałości fizycznej
przy wykonywaniu ćwiczeń, z wykorzystaniem znajomości własnego ciała, umiejętności oddychania,
samokontroli realizowanych zadań ruchowych.
15) pas cabriole;
8. Umiejętność wykonywania wybranych wariacji
z klasycznego repertuaru baletowego z uwzględnieniem stylu i charakteru tańca, nienagannej techniki,
elegancji linii ciała, wyrazu, wrażliwości muzycznej.
16) gargouillade;
9. Dostrzeganie różnorodności form sztuki tanecznej.
14) grand pas de chat;
Umuzykalnienie
Treści nauczania
Treści nauczania
1. Podstawowa wiedza dotycząca kultury danego narodu i regionu, obyczajów, stroju, muzyki oraz wpływu warunków geograficznych i uwarunkowań społecznych na kształtowanie się stylu i charakteru tańca.
1. Ćwiczenia słuchowe i głosowe, gra na instrumentach
2. Technika przygotowawcza ułatwiająca opanowanie
elementów i figur polskich i obcych form tanecznych.
3) śpiewanie ze słuchu: pieśni i piosenek jednoi dwugłosowych bez akompaniamentu i z akompaniamentem;
4. Tańce regionalne z dowolnie wybranych makroregionów Polski.
5. Tańce góralskie — do wyboru.
1) ćwiczenia oddechowe, emisyjne i dykcyjne;
2) recytowanie wierszy;
4) śpiewanie kanonów dwugłosowych bez akompaniamentu i z akompaniamentem;
5) śpiewanie nazwami solmizacyjnymi i literowymi
oraz granie prostych melodii w tonacji C-dur,
a-moll, F-dur, d-moll;
.go
3. Doskonalenie opanowanych elementów i figur tanecznych oraz zastosowanie ich w nowych kombinacjach, a także w formie improwizacji.
v.p
l
Taniec ludowy i charakterystyczny
6. Tańce narodowe polskie: wielki, chodzony, polonez,
mazur, krakowiak, oberek, kujawiak.
6) rozpoznawanie elementów dzieła muzycznego,
ich związków i roli w utworze;
7) rozpoznawanie i odtwarzanie: interwałów, gam,
motywów i schematów rytmicznych;
8) próby zapisywania nutami prostych melodii.
7. Tańce narodowe rosyjskie — do wyboru.
Osiągnięcia uczniów
1) znajomość pisma nutowego;
2) wartości rytmiczne nut i pauz;
3) poznanie skali dźwiękowej fortepianu;
w.
rcl
1. Nabycie sprawności i umiejętności niezbędnych do
wykonywania różnych form tańca.
2. Wiadomości
2. Umiejętność działania zespołowego, pracy z partnerem oraz sprawnego poruszania się w przestrzeni.
3. Umiejętność zastosowania wiedzy teoretycznej
w praktyce.
4) oznaczenia dynamiki i tempa.
Osiągnięcia uczniów
1. Podstawowa znajomość zasad muzyki.
Treści nauczania
2. Umiejętność świadomego odczuwania, wykonywania i słuchania muzyki, operowania głosem, zbiorowego muzykowania, grania na instrumentach oraz
improwizowania i tworzenia muzyki.
1. Tańce obyczajowe i dworskie z XVI wieku (pawana,
gaillarde, volta, branle).
3. Umiejętność realizowania podstawowych rytmów
narodowych tańców polskich i obcych.
2. Tańce dworskie i sceniczne z XVII i XVIII wieku
branle, menuet, sarabanda, gawot.
Wiedza o tańcu
Taniec historyczny
Treści nauczania
3. Kompozycje sceniczne z XVIII wieku — do wyboru.
1. Spektakl taneczny jako dzieło sztuki.
ww
4. Tańce salonowe i towarzyskie z przełomu XVIII i XIX
wieku.
Osiągnięcia uczniów
1. Precyzyjne wykonywanie kroków i elementów tańca, dbałość o manierę poruszania się i wyraz w tańcu, stylowy kontakt partnerów i właściwy rysunek
tańca.
2. Umiejętność dostrzegania i śledzenia we współczesnej sztuce tańca elementów i form ze spuścizny
historycznej.
3. Umiejętność wykonywania tańców historycznych
w formie scenicznej.
2. Dzieło taneczne w kontekście różnych dziedzin sztuki.
3. Taniec we współczesnej Polsce.
4. Taniec we współczesnym świecie.
Osiągnięcia uczniów
1. Znajomość wybranych pozycji z kanonu dzieł tanecznych z repertuaru klasycznego i współczesnego.
2. Znajomość najważniejszych aktualnych polskich
i światowych wydarzeń oraz wybitnych indywidualności artystycznych w dziedzinie sztuki tańca.
3. Umiejętność identyfikacji i analizy poszczególnych
elementów składowych dzieła tanecznego oraz formułowania wniosków wynikających ze świadomego jego odbioru.
4. Umiejętność dostrzegania związków różnych dziedzin sztuki ze sztuką taneczną.
5. Umiejętność dokonywania samodzielnej oceny
dzieła tanecznego.
Techniki uzupełniające
Poz. 70
4. Allegro
1) wszystkie rodzaje entrechats;
v.p
l
Dziennik Ustaw Nr 15
2) wszystkie rodzaje batteries;
3) sissonne tombé z przesunięciem w przód — 2 obroty;
4) saut de basque;
5) wszystkie formy dużego allegro wykonywane po
przekątnej, en tournant z podwójnymi obrotami
i po kole (manèges);
6) révoltade;
Treści nauczania
7) pas jeté entrelacé.
1. Ćwiczenia w technice barré au sol
5. Ćwiczenia na palcach
1) wszystkie rodzaje obrotów z różnych ćwiczeń
wyjściowych, po linii prostej, po przekątnej, po
kole;
2) przejście z II pozycji a la seconde do II pozycji a la
seconde par terre.
2) tours fouettés;
.go
1) zakres ćwiczeń z I etapu edukacyjnego wykonywanych w szybszym tempie przy uwzględnieniu
liczenia ósemkowego;
2. Ćwiczenia uzupełniające: wzmacniające mięśnie
przywodzące i odwodzące kończyn dolnych.
Osiągnięcia uczniów
1. Umiejętność wykonywania ćwiczeń wynikających
z procesu nauczania realizowanego w I i II etapie
edukacyjnym.
4) tours chaînés po przekątnej i po kole;
5) wszystkie rodzaje grands fouettés;
6) wszystkie rodzaje tours;
7) wszystkie rodzaje skoków na palcach z przesunięciem;
8) wszystkie rodzaje pas de bourrée z przesunięciem w różnych kierunkach.
Osiągnięcia uczniów
w.
rcl
2. Dostrzeganie ścisłego związku realizowanych zadań
ruchowych z techniki barré au sol z ćwiczeniami
z techniki tańca klasycznego.
3) grande sissonne ouverte — wszystkie rodzaje;
VI. Treści nauczania i osiągnięcia uczniów z obowiązkowych zajęć edukacyjnych — trzeci etap edukacyjny
Taniec klasyczny
Treści nauczania
1. Treści nauczania I i II etapu edukacyjnego.
2. Ćwiczenia przy drążku
1) grands battements jetés ze zwrotem fouetté z rzutem nogi przez I pozycję;
2) grands battements jetés z demi-arond i grand
rond de jambe en dehors i en dedans.
ww
3. Ćwiczenia na środku sali
1) port de bras w pozach z nogą na 90° z pracą korpusu;
2) renversé — wszystkie rodzaje;
3) pirouettes — wszystkie formy i zwiększona liczba;
4) przejście z tours en dehors i en dedans w pirouettes;
5) tours w dużych pozach z grand plié;
1. Opanowanie techniki tańca klasycznego z jej najtrudniejszymi, wirtuozowskimi elementami w stopniu pozwalającym na wykonywanie zadań tanecznych w artystycznej formie na poziomie corps de
ballet.
2. Znajomość terminologii realizowanych ćwiczeń
i umiejętność stosowania zasad dotyczących ich
wykonywania.
3. Umiejętność wykonywania ćwiczeń realizowanych
przy drążku i na środku sali przy uwzględnianiu
zmiany tempa, rytmu i akcentów.
4. Umiejętność dobrego i pewnego wykonywania
pirouettes, tours, skoków oraz ćwiczeń na palcach
w kombinacjach tanecznych.
5. Umiejętność wykonywania wybranych wariacji
i pas de deux z klasycznego repertuaru baletowego.
6. Świadomy i twórczy stosunek do podejmowanych
zadań tanecznych wynikających ze specyfiki zawodu artysty baletu.
Partnerowanie
Treści nauczania
1. Podstawowe
i en l’air
zasady
partnerowania
6) grandes pirouettes a la seconde en dehors;
1) technika tańca w duecie;
7) grands fouettés en tournant włoskie.
2) czynności partnera i partnerki;
par
terre
6. Tańce cygańskie (do wyboru).
4) ułożenie i układ rąk;
5) forma póz i ustawień;
7. Realizacja etiud i układów tanecznych w formie scenicznej.
6) ruchy łączące i pomocnicze z zakresu tańca klasycznego.
8. Stylizacja elementów i figur tanecznych polskich
tańców narodowych oraz tańców innych narodów.
v.p
l
3) współdziałanie partnerów;
9. Przykłady z repertuaru baletowego i operowego.
2. Sposoby partnerowania par terre
1) podtrzymywanie oburącz za talię;
Osiągnięcia uczniów
2) podtrzymywanie za ręce;
1. Opanowanie elementów i figur realizowanych tańców w formie autentycznej bądź w formie właściwej dla danego stylu tanecznego, ze zwróceniem
szczególnej uwagi na precyzję i artystyczny kształt
ich wykonania.
3) podtrzymywanie jedną ręką.
3. Sposoby partnerowania en l’air
1) unoszenie oburącz za talię;
3) podniesienia z utrwaleniem położenia na barku
partnera;
4) podniesienia do wysokości bioder partnera i pozy na biodrze;
5) podniesienia na bark;
6) podniesienia na barku z kolana;
7) podnoszenia na wyciągniętych rękach;
3. Umiejętność improwizacji i samodzielnego przygotowania przez uczniów fragmentów układów
tanecznych do wybranej stylizowanej muzyki folklorystycznej jako formy sprawdzianu wiadomości,
wyczucia stylu oraz umiejętności tanecznych i interpretacyjnych.
4. Umiejętność wykonywania w formie scenicznej tańców ludowych i charakterystycznych występujących
w repertuarze operowym i baletowym w tradycyjnej lub współczesnej choreografii.
w.
rcl
8) skoki z zakończeniem na rękach;
2. Opanowanie zasad wykonywania podstawowych
elementów oraz typowych cech przestrzenno-ruchowych tańców poszczególnych narodów.
.go
2) uniesienia do wysokości pasa partnera — podtrzymywanie za ręce;
9) skoki z zakończeniem na barku partnera;
Taniec współczesny
10) przenoszenia na wyciągniętych rękach;
11) podnoszenia na wyciągniętych rękach;
12) zmiany póz en l’air.
4. Fragmenty duetów z klasycznego repertuaru baletowego.
Osiągnięcia uczniów
1. Opanowanie techniki różnych sposobów partnerowania w tańcu klasycznym i umiejętności współdziałania partnerów.
Treści nauczania
1. Technika Marthy Graham
1) podstawowy zakres wiedzy
a) centrum ruchu i grawitacja ciała,
b) praca pleców,
c) praca nóg,
d) praca rąk,
e) przenoszenie ciężaru ciała,
f) ciężar ciała,
g) praca korpusu,
3. Dostrzeganie zależności między wykonywanym tańcem w duecie a całością spektaklu baletowego.
i) allegro;
ww
2. Umiejętność wykonywania fragmentów duetów
z klasycznego repertuaru baletowego w artystycznej formie.
Taniec ludowy i charakterystyczny
Treści nauczania
1. Tańce polskie ze szczególnym uwzględnieniem tańców góralskich.
2. Tańce rosyjskie.
3. Tańce węgierskie.
4. Taniec hiszpański (do wyboru).
5. Taniec wschodni.
h) tworzenie przestrzeni; impuls i reakcja tancerza na przestrzeń,
2) podstawowe elementy techniki
a) ćwiczenia na podłodze,
b) ćwiczenia na środku sali,
c) ćwiczenia przestrzenne,
d) ćwiczenia izolacyjne;
3) stopniowanie trudności w zakresie realizowanych
ćwiczeń i wykonywanie ćwiczeń w różnych tempach muzycznych.
2. Podstawowy zakres wiedzy i elementy jednej z technik (do wyboru: Merce Cunningham, José Limón,
Lester Horton).
3. Techniki poszerzające spektrum ruchu.
4. Techniki relaksująco-koncentrujące zapożyczone
z technik Wschodu lub techniki Alexandra.
5. Kombinacje ruchowe zróżnicowane pod względem
ekspresji, dynamiki, charakteru oraz czasu trwania
i stopnia trudności.
Poz. 70
wydłużanie, zmniejszanie lub powiększanie jej elementów, makijaż, charakteryzacja z użyciem elementów perukarskich.
v.p
l
Dziennik Ustaw Nr 15
6. Zasady higieny w charakteryzacji (skóra twarzy
i rąk).
Osiągnięcia uczniów
Osiągnięcia uczniów
1. Umiejętność wykorzystania wiedzy teoretycznej
w praktycznej realizacji ćwiczeń z techniki charakteryzacji.
1. Opanowanie podstawowych zasad techniki tańca
współczesnego Marthy Graham oraz jednej z technik (do wyboru: Merce Cunningham, José Limón,
Lester Horton).
2. Umiejętność oczyszczania skóry zmywaczem, nakładanie i rozprowadzanie podkładu, pudrowanie
— utrwalanie, nakładanie szminek i zmywanie charakteryzacji.
2. Wykorzystanie możliwości ruchowych ciała przy
pełnej świadomości i kontroli pracy mięśni i stawów w czasie wykonywania każdego ruchu.
3. Umiejętność stosowania światłocienia oraz kontrastu barwnego i walorowego, modelowania szminką
rysów twarzy, zastosowania kolorystyki charakteryzacji w zależności od oprawy scenicznej.
3. Uzyskanie pełnej sprawności ruchowej, siły i wytrzymałości aparatu ruchowego oraz opanowanie
prawidłowego oddychania w czasie wykonywanych
ćwiczeń.
4. Umiejętność korygowania rysów twarzy w oparciu
o podane zasady, za pomocą szminki; modelowanie
różnych typów twarzy.
.go
6. Rozwijanie możliwości kreatywnych.
4. Umiejętność operowania świadomym, dynamicznym i celowym ruchem.
6. Dbałość o przestrzeganie higieny.
Audycje muzyczne
Treści nauczania
w.
rcl
5. Umiejętność izolowania ruchów, utrzymania równowagi przy zmianie środka ciężkości ciała oraz koordynacji ruchowej.
5. Umiejętność klejenia peruk i zarostów, stosowania
krepy, zdejmowania kleju z twarzy.
6. Umiejętność przenoszenia ciężaru ciała z wykorzystaniem plié, relevé i pracy stóp; opanowanie pozycji paralel, obrotów, skoków w ćwiczeniach przestrzennych oraz umiejętności pokonywania przestrzeni.
7. Dostrzeganie związków między techniką tańca klasycznego a techniką tańca współczesnego.
8. Umiejętność interpretowania muzyki poprzez różne
sposoby poruszania się z uwzględnieniem wyrazistości i harmonii ruchu.
1. Aparat wykonawczy — głos ludzki i instrumenty
muzyczne.
2. Faktura homofoniczna i polifoniczna.
3. Formy i gatunki muzyczne.
4. Pojęcie stylu muzycznego.
5. Muzyka programowa.
6. Muzyka ludowa różnych narodów — oryginalna
i stylizowana.
7. Muzyka jazzowa i rockowa.
Zasady charakteryzacji
9. Historia muzyki od średniowiecza do XX wieku.
Treści nauczania
10. Współczesne życie muzyczne.
1. Charakteryzacja w teatrze, filmie, telewizji, jej rola
i celowość, zależność od wymogów scenografii
znaczenie odległości i perspektywy.
Osiągnięcia uczniów
ww
9. Nabycie umiejętności wykonywania układów tanecznych realizowanych w oparciu o technikę tańca
współczesnego.
2. Budowa głowy (wybrane wiadomości).
3. Barwa, światło i jego właściwości, zależność barwy
kosmetyków od różnego rodzaju oświetlenia; zasady światłocienia i kontrastu.
4. Różnorodne materiały i narzędzia stosowane w charakteryzacji i ich przechowywanie.
5. Ćwiczenia praktyczne uwzględniające podstawowe
zasady charakteryzacji osobistej; modelowanie
i korygowanie szminką rysów twarzy — skracanie,
8. Muzyka kultur pozaeuropejskich.
1. Świadome słuchanie muzyki i rozpoznawanie utworów muzycznych, ich stylu, epoki, ze szczególnym
uwzględnieniem muzyki baletowej i muzyki polskiej.
2. Umiejętność indywidualnej oceny utworów muzycznych z uwzględnieniem własnych upodobań
i preferencji.
3. Korzystanie z wiedzy teoretycznej oraz posługiwanie się terminologią muzyczną.
4. Umiejętność świadomego uczestnictwa w życiu
muzycznym.
Osiągnięcia uczniów
Treści nauczania
1. Znajomość podstawowych terminów i pojęć z zakresu teorii i historii tańca.
1. Ciało jako środek wyrazu, jako warsztat twórczy. Poznanie własnego ciała, analiza jego funkcji i możliwości.
2. Ruch i sposoby jego wyrażania. Ruchowe reakcje
na sytuacje rzeczywiste i wytwarzane w wyobraźni.
3. „Ja” w realizacji z otoczeniem.
4. Cechy charakterystyczne różnych stylów sztuki. Powiązanie formy ruchu ze stylem.
5. Powiązanie muzyki z ruchem.
6. Tworzenie postaci scenicznych.
8. Krótka forma (wariacja) jako wyodrębniona część
formy baletu — przebieg dramaturgiczny, analiza
techniki i jej interpretacji w powiązaniu z całością
spektaklu.
Osiągnięcia uczniów
2. Umiejętność obserwacji podstawowych składników
ruchu oraz elementów dzieła tanecznego, dokonywania ich opisu i prostej analizy.
3. Rozróżnianie artystycznych form dzieł tanecznych
oraz dostrzeganie ich związków z innymi dziedzinami sztuki.
4. Znajomość dzieł tanecznych charakterystycznych
dla różnych epok, stylów i kierunków tańca, twórczości wybitnych choreografów oraz dorobku artystycznego wybitnych tancerzy.
5. Znajomość typowych form polskich tańców regionalnych oraz polskich tańców narodowych.
.go
7. Mizansceny z baletów.
v.p
l
Interpretacja muzyczno-ruchowa
1. Znajomość podstawowych zasad interpretacji i kreowania postaci scenicznej.
2. Nabycie umiejętności przekazywania poprzez własną osobowość idei muzycznej i idei choreograficznej.
7. Umiejętność korzystania z różnych form samokształcenia i źródeł wiedzy o tańcu.
8. Świadoma recepcja zjawisk artystycznych w dziedzinie sztuki tańca i postawa aktywnego uczestnika
kultury tanecznej.
Poziom rozszerzony
Treści nauczania
w.
rcl
3. Nabycie umiejętności budowania charakteru postaci scenicznej na podstawie określonej techniki tanecznej.
6. Umiejętność skomentowania różnych sposobów interpretacji dzieł tanecznych.
4. Odnajdywanie wartości, jaką stanowi sztuka w realizacji określonych zadań wynikających z realizacji
przedmiotu.
Wiedza o tańcu
1. Różne dziedziny i zjawiska kultury, ze szczególnym
uwzględnieniem kultury tanecznej.
2. Terminy i pojęcia z zakresu teorii, historii i estetyki
tańca.
3. Składniki ruchu jako tworzywo tańca.
Poziom podstawowy
4. Składniki dzieła tanecznego oraz kanony estetyczne w sztuce tańca.
Treści nauczania
5. Dzieło taneczne w kontekście różnych dziedzin
sztuki (na wybranych przykładach).
1. Podstawowe terminy i pojęcia z zakresu teorii i historii tańca.
2. Podstawowe składniki ruchu jako tworzywo tańca.
ww
3. Artystyczne formy dzieł tanecznych, ich elementy
oraz związki z innymi dziedzinami sztuki (w oparciu
o wybrane przykłady).
4. Warsztat tancerza i choreografa.
5. Taniec poza teatrem zawodowym.
6. Warsztat tancerza, choreografa i pedagoga tańca.
7. Teatr jako podstawowe miejsce działalności artystycznej tancerza i choreografa.
8. Taniec poza teatrem zawodowym.
9. Taniec w folklorze polskim, polskie tańce narodowe.
10. Taniec we współczesnej Polsce.
6. Polskie tańce regionalne (wybrane formy typowe
dla dużych regionów) i narodowe.
11. Taniec we współczesnym świecie.
7. Chronologia i cechy charakterystyczne najważniejszych epok, stylów i kierunków w dziedzinie sztuki
tańca.
12. Fakty i procesy dziejowe w różnych epokach historii tańca z uwzględnieniem ich kontekstu społecznego i historyczno-kulturowego
8. Twórczość wybitnych choreografów i dorobek artystyczny wybitnych tancerzy.
9. Współczesne zjawiska artystyczne w dziedzinie sztuki tańca.
1) techniki, style i kierunki rozwoju tańca;
2) twórczość wybitnych choreografów i teoretyków
tańca;
3) dorobek artystyczny wybitnych tancerzy;
4) działalność dydaktyczna wybitnych nauczycieli
tańca.
13. Związki i zależności pomiędzy konwencjami, zjawiskami artystycznymi i sposobami interpretacji
w dziedzinie sztuki tańca.
Osiągnięcia uczniów
1. Umiejętność obserwacji i identyfikacji różnych
przejawów i form kultury, ze szczególnym uwzględnieniem kultury tanecznej.
Poz. 70
5. Znajomość kanonu dzieł tanecznych z polskiego
i światowego repertuaru klasycznego i współczesnego oraz wybitnych artystów sztuki tańca.
v.p
l
Dziennik Ustaw Nr 15
6. Umiejętność dokonywania chronologicznego przeglądu, charakterystyki oraz oceny faktów i procesów w różnych epokach historii tańca.
7. Dokonywanie samodzielnej i pogłębionej analizy
dzieła tanecznego, stylów i kierunków w sztuce
tańca (na przykładach zaczerpniętych z kanonu).
8. Umiejętność samodzielnego interpretowania dzieła tanecznego oraz formułowania wniosków
świadczących o świadomej jego percepcji.
3. Umiejętność obserwacji i opisu składników ruchu
tanecznego i innych elementów dzieła tanecznego.
9. Umiejętność korzystania z różnych form samokształcenia i źródeł wiedzy o tańcu.
.go
2. Znajomość terminów i pojęć z zakresu teorii, historii i estetyki tańca.
10. Postawa aktywnego i świadomego uczestnika kultury tanecznej.
ww
w.
rcl
4. Dostrzeganie związków różnych dziedzin sztuki ze
sztuką taneczną.
v.p
l
)+3;(69884
ww
44445" 4,'!14 !24%-3.*
<
<
<
<
<
<
<
<
<
w.
rcl
.go
)-/-4'"6- -4'<62(<!5!&./6#.'084./ 4,5!& 7
4,47<43;)-:<.+33.09#78':. 43.846<+ 4170.2
:1'8')- > 46'< >
$#!" # $ %) (%
% !"$ " !
/-%/ + " ;01 15015!6,5!&01 15015)'.2 *'!6,#(, /
'% % !"$% %
+-4 2/-.#(0) "-15!6<! +':"65, /-"-4#%-./6#4-629/8"*<"-45+'
"/-% +'4-",5+'1-4 /84,'# #6.'#!6,5!&
'% % !"$% %
%+67/'54170' 842;
%+67/''3,.+170' 842;
1/2)12/ *-%'!6, "#)* / !(''.-" ;
'% % !"$% %
6-/5$-/+2* /650./ 4-6" 4!65!&)4#01'-, /'2065' ,)'#101 15015!6,5!&
01-0-4 ,5!&4 " ,' !&01 15015!6,5!&, /
'% % !"$% %
6-/5$-/+2* /650./ 4-6" 4!65!&)4#01'-, /'2065' ,)'#101 15015!6,5!&
01-0-4 ,5!&4 " ,' !&01 15015!6,5!&, / 842;
'% % !"$% %
/6:"-45 5) 6/-"2)184#!6,'!65!&-.206!6-,5!&"- /-12
, 1#/51-/'2+6#!65.-0.-*'1#(-*0)'#(!8'33'*<.+? 78;)<3.'
6
'% % %& $ !" $% %
"
"
1 ," /"5 )/#"51 !5(,#46 )/#0'#2"6'#* ,' 94' "!6#;6"/-4-1,5!&
-/ 6$2,)!(-,-4 ,' 06.'1 *'
'% % %& $ !" $% %
<!6,')"-/#%2* +',2+':"65, /-"-4#%-./6#4-62)-*#( +'1-4 /84
,'# #6.'#!6,5!&01 ,-4'<!#%-6 <!6,')"-)-,4#,!('
-+':"65, /-"-45+./6#4-6'#)-*#( +'
'% % !"$% %
" >:+67/'54170'
" >:+670''3,.+170'
+-4 2/-.#(0) "-15!6<! +':"65, /-"-4#%-./6#4-62"/-%-4#%-
1-4 /84,'# #6.'#!6,5!&
'% % !"$% %
%+67/'54170' 842;
%+67/''3,.+170' 842;
-*0) * 05$') !( 5/- 84'02% '
'% % !"$% %
!&/-, 06 /84.#!( *,#(!&/-,51 )84
'% % !"$% %
%+67/'+1+08643.)<3' "#
5;8'$
-*0) * 05$') !( 6' *,-9!'
'% % !"$% %
1 ," /"5061 !#,' = 842;
'% % !"$% %
)/#0 " ;',$-/+ !(''" ,5!&"-15!6<!5!&9/-") -!&/-,5/-9*',
'% % !"$% %
6!6#%8-4#4 /2,)'1#!&,'!6,#"* 6, )84'05%, 84"/-%-45!&-/ 62/6<"6#;
#6.'#!6#;014 /2!&2"/-%-4#%-'4 /2,)''!&2+'#06!6 ,' , "/-% !&
'% % !"$% %
<
<
<
<
<
<
<
<
<
<
<
<
: 1 0 < ? 5 0
v.p
l
"'%(!(&( )&$E "*
)*+ )*)" ') $# %
+,J.C9464/:!:94>:<,$:7=6402:"<;:C C/94, 74;.,
<
/::-A40=C.C094,!494=><,%:794.>A,4%:CA:5?)=4C/94, 8,5,
<
%'((@%( #F'!E
%'"% ( # " !(
+,J.C9469<
.go
)B6 ,CC,6,/FAAB>A,<C,5J.B.37?-A;<:A,/C,5J.B.3/::-<:>?;,=C0A;4=,9B.3/:<050=><?C2:/
940 C ,<> <:C;:<CJ/C094, ) 9<
$,<7,809>? ?<:;05=6402: 4 %,/B C /94, =>B.C94,
<?=>,9,A4,5J.02:AB8,2,94,/:>B.CJ.0342409B;,=C
"64
DA:50AF/C>A,/:79:I7J=640:;:7=640I7J=640C,.3:/94:;:8:<=640
-5)*8;::6 ?
"64
DA:50AF/C>A,7?-?=640A4076:;:7=640
-5)*8;::6 ?
"64 DA:50AF/C>A:7?-07=640
-5)*8;::6
?
"64$ DA:50AF/C>A:8,C:A40.640
-5)*8;::6
?
DA:50AF/C>A,;:/6 ,<;,.640;:8:<=640
-5)*8;::6
?
w.
rcl
"64$
"64$ DA:50AF/C>A:;:/7,=640
-5)*8;::6
?
"64$ DA:50AF/C>A,6?5,A=6:;:8:<=640F/C640
-5)*8;::6 ?
"64$ DA:50AF/C>A,8,:;:7=640A,<84H=6:8,C?<=640
-5)*8;::6 ?
"64& DA:50AF/C>A:IA4G>:6<CB=640
)B6 ,C;:/84:>FA/C4,,5J.B.39,<B96?;,=CC,>A40</C:9B.3C2:/940C,<> <:C;:<CJ/C094,)
9<
$,<7,809>??<:;05=6402:4%,/BC/94, =>B.C94,
<?=>,9,A4,5J.02:AB8,2,94,
/:>B.CJ.0342409B;,=CA0A=CB=>64.3A:50AF/C>A,.3
+,J.C9469<
)B6 ,C C,6,/FA ;,H=>A ><C0.4.3 C,>A40</C:9B.3 C2:/940 C ,<> <:C;:<CJ/C094, ) 9<
$,<7,809>? ?<:;05=6402: 4 %,/B C /94, =>B.C94,
< ?=>,9,A4,5J.02: AB8,2,94, /:>B.CJ.0
342409B;,=CC6>F<B.3/:;?=C.C,=4G;<C0AFC;,=C
ww
-5)*8;::6 ?
()4A=0-50)786904>92),)D
.)29-4
-4)03-4
AB/,A94.>A,.?A2:@;7
7678?-?9:865C05:-85-:6=B AAAAB/,A94.>A,.?A2:@;7
-5)6.-8:)5)9:8650-05:-85-:6=-1====>,)=50+:=)+;=/6<73
v.p
l
CENTRUM USŁUG WSPÓLNYCH
WYDZIAŁ WYDAWNICTW I POLIGRAFII
p r op on u j e
.go
SKOROWIDZ
OBOWIĄZUJĄCYCH
PRZEPISÓW PRAWNYCH
1918–2010
ogłoszonych w Dzienniku Ustaw i Monitorze Polskim
w latach 1918–1939 oraz 1944–2010
według stanu prawnego na dzień 1 października 2010 r.
(do numeru 183 Dziennika Ustaw i numeru 68 Monitora Polskiego)
Cena — 188 zł (w tym VAT)
w.
rcl
Zamówienia prosimy składać
dokonując wpłaty na konto bankowe: Bank Handlowy S.A. 36 1030 1508 0000 0008 1566 3012
(podając nazwę, adres, NIP zamawiającego)
faksem: 22 694-60-48
e-mailem: wydawnictwa@cuw.gov.pl
poprzez stronę internetową: www.wydawnictwa.cuw.gov.pl
listownie pod adresem: Centrum Usług Wspólnych
Wydział Wydawnictw i Poligrafii
ul. Powsińska 69/71, 02-903 Warszawa
Wszelkie informacje na temat realizacji zamówień
można uzyskać pod numerami telefonów: 22 694-67-52,
bezpłatna infolinia 800 287 581 (czynna w godz. 730–1530).
ww
PEŁNA OFERTA NA STRONIE INTERNETOWEJ: www.wydawnictwa.cuw.gov.pl
Wydawca: Kancelaria Prezesa Rady Ministrów
Redakcja: Rządowe Centrum Legislacji — Departament Dziennika Ustaw i Monitora Polskiego
al. J. Ch. Szucha 2/4, 00-582 Warszawa, tel. 22 622-66-56
Skład, druk i kolportaż: Centrum Usług Wspólnych — Wydział Wydawnictw i Poligrafii,
ul. Powsińska 69/71, 02-903 Warszawa, tel. 22 694-67-52; faks 22 694-60-48
Bezpłatna infolinia: 800 287 581 (czynna w godz. 730–1530)
www.wydawnictwa.cuw.gov.pl
e-mail: wydawnictwa@cuw.gov.pl
Tłoczono z polecenia Prezesa Rady Ministrów w Centrum Usług Wspólnych — Wydział Wydawnictw i Poligrafii,
ul. Powsińska 69/71, 02-903 Warszawa
Zam. 23/W/C/2011
ISSN 0867-3411
Cena 19,40 zł (w tym VAT)
Elektronicznie
podpisany przez
Grzegorz Paczowski
Data: 2011.01.21
15:45:50 +01'00'
— 1122 —
Poz. 70
70
v.p
l
ROZPORZĄDZENIE MINISTRA KULTURY I DZIEDZICTWA NARODOWEGO1)
z dnia 9 grudnia 2010 r.
w sprawie podstaw programowych kształcenia w zawodach szkolnictwa artystycznego
w publicznych szkołach artystycznych
Na podstawie art. 32a ust. 4 i art. 22 ust. 2 pkt 2
lit. d ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie
oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, z późn.
zm.2)) zarządza się, co następuje
1) aktor cyrkowy (symbol cyfrowy 347[01]);
2) aktor scen muzycznych (symbol cyfrowy 347[02]);
.go
Załączniki do rozporządzenia Ministra Kultury i Dziedzictwa
Narodowego z dnia 9 grudnia 2010 r. (poz. 70)
Załącznik nr 1
PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE AKTOR CYRKOWY
ww
I. Opis kształcenia
Kształcenie w zawodzie aktor cyrkowy odbywa się
w szkole sztuki cyrkowej.
4. Rozwijanie samodzielności, obowiązkowości oraz
zdolności do podejmowania odpowiedzialności za
siebie, partnerów i zespół.
II. Cele nauczania
5. Kształtowanie kultury osobistej i dumy z wykonywanego zawodu.
1. Stwarzanie warunków umożliwiających przygotowanie aparatu ruchowego uczniów do wykonywania różnorodnych technik cyrkowych.
6. Motywowanie do samodzielnego rozwoju artystycznego.
2. Umożliwienie harmonijnego rozwoju fizycznego
i psychicznego uczniów, pobudzanie i rozwijanie
wrodzonych predyspozycji psychofizycznych.
3. Stwarzanie warunków do rozwoju wyobraźni i ekspresji muzyczno-ruchowej oraz rozbudzanie wrażliwości estetycznej.
7. Przygotowanie do prezentowania swoich umiejętności z wybranych dyscyplin sztuki cyrkowej.
8. Przyswojenie i zrozumienie zasad bezpieczeństwa.
9. Przygotowanie do udziału w widowiskach artystycznych.
III. Opis kwalifikacji absolwenta
Poz. 70
4. Ćwiczenia żonglerskie
1) żonglerka solowa, wyrzuty, rzuty, kręcenie przyborów;
1) umiejętności z zakresu: akrobatyki, gimnastyki,
ekwilibrystyki, żonglerki oraz podstaw tańca klasycznego;
2) żonglerka zespołowa różnymi przyborami.
v.p
l
W wyniku kształcenia absolwent powinien posiadać
Osiągnięcia uczniów
2) opanowane podstawy pantomimy i elementów gry
aktorskiej niezbędnych do kreowania postaci scenicznych;
1. Opanowanie techniki wykonywanych ćwiczeń.
3) wiadomości z zakresu historii cyrku polskiego oraz
światowego ze szczególnym uwzględnieniem rozwoju poszczególnych dyscyplin sztuki cyrkowej i jej
aktualnych trendów;
3. Wyrobienie lekkości i sprężystości ruchów.
Specjalność artystyczna
Treści nauczania
.go
4) wiadomości z zakresu podstaw anatomii i biomechaniki, niezbędnych przy wykonywaniu ewolucji
i trików cyrkowych oraz możliwości organizmu
ludzkiego;
2. Wyrobienie orientacji przestrzennej, koordynacji ruchowej, równowagi i refleksu oraz zwinności i siły.
5) podstawową wiedzę i umiejętności z zakresu charakteryzacji osobistej, stosowanej w cyrku, teatrze,
filmie i telewizji;
1. Ćwiczenia wybranych elementów z zakresu akrobatyki i gimnastyki, ekwilibrystyki, żonglerki oraz
klownady i iluzji z wykorzystaniem przyrządów i rekwizytów.
6) znajomość przepisów BHP niezbędnych przy pracy
na wysokościach i z różnego rodzaju rekwizytami;
2. Dobór oprawy artystycznej poszczególnych numerów cyrkowych — muzyka, choreografia, kostium.
7) wysoką sprawność fizyczną i psychomotoryczną,
odporność na trudne warunki, wrażliwość artystyczną i estetyczną;
Osiągnięcia uczniów
2. Umiejętność profesjonalnej prezentacji artystycznej.
w.
rcl
8) umiejętność aktywnego uczestniczenia w działalności artystycznej i społecznej na rzecz środowiska
cyrkowego;
1. Perfekcyjne opanowanie umiejętności wchodzących w skład numeru cyrkowego.
9) umiejętność udzielania pomocy młodym adeptom
sztuki cyrkowej oraz odnoszenia się z szacunkiem
do nestorów tej sztuki.
Technika taneczna
IV. Treści nauczania i osiągnięcia uczniów z obowiązkowych zajęć edukacyjnych
1. Przestrzeń i kierunek ruchu.
Techniki cyrkowe
2. Sprawność ruchowa i jej znaczenie w zawodzie aktora cyrkowego.
Treści nauczania
1. Ćwiczenia akrobatyczne
1) dynamiczne;
2) siłowe statyczne;
3) plastyczne;
4) skoki na ziemi;
ww
5) skoki na batucie.
2. Ćwiczenia gimnastyczne
1) chłopcy: na drążku gimnastycznym i na poręczach gimnastycznych;
2) dziewczęta: na trapezie i na linie pionowej.
3. Ćwiczenia ekwilibrystyczne
1) balans na wałku;
2) balans na drabinie;
3) balans na linie poziomej;
4) balans perszem — chłopcy;
5) balans innymi przedmiotami — dziewczęta.
Treści nauczania
3. Elementy techniki tańca charakterystycznego: krakowiak i polonez
1) wiadomości ogólne;
2) charakterystyczne cechy ruchowe i muzyczne;
3) właściwa interpretacja.
4. Elementy techniki tańca klasycznego
1) ćwiczenia na drążku i na środku sali;
2) układy taneczne i etiudy lekcyjne.
Osiągnięcia uczniów
1. Opanowanie prawidłowej postawy, pracy stóp, rąk
i korpusu.
2. Opanowanie koordynacji i harmonii ruchu.
3. Umiejętność łączenia ruchu z muzyką.
4. Umiejętność wykonania poznanych tańców charakterystycznych.
5. Umiejętność wykonania wybranych układów tanecznych.
Charakteryzacja
Poz. 70
Treści nauczania
v.p
l
3. Umiejętność wykonania poznanych rodzajów charakteryzacji.
4. Umiejętność wykonania charakteryzacji zgodnej
z założeniami estetycznymi poszczególnych epok
historycznych.
1. Zasady charakteryzacji
1) anatomia i fizjologia głowy;
2) materiałoznawstwo i technologia.
Historia cyrku
2. Rodzaje charakteryzacji.
3. Wybrane zagadnienia z zakresu barwy i oświetlenia.
Treści nauczania
1. Najważniejsze wydarzenia z historii cyrku.
2. Najważniejsi artyści cyrkowi.
Osiągnięcia uczniów
Osiągnięcia uczniów
1. Znajomość zasad charakteryzacji.
1. Znajomość najważniejszych wydarzeń z historii cyrku.
.go
4. Charakteryzacja artysty cyrkowego zgodna ze specjalizacją zawodową.
2. Umiejętność wykonania elementów do charakteryzacji.
2. Znajomość najważniejszych artystów cyrkowych.