Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 26 maja 2011 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach

Materiałami archiwalnymi wchodzącymi do narodowego zasobu archiwalnego, zwanymi dalej

„materiałami archiwalnymi”, są wszelkiego rodzaju akta i dokumenty, korespondencja,

dokumentacja finansowa, techniczna i statystyczna, mapy i plany, fotografie, filmy

i mikrofilmy, nagrania dźwiękowe i wideofonowe, dokumenty elektroniczne w rozumieniu

przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących

zadania publiczne

(Dz. U. Nr 64, poz. 565, z późn. zm. oraz inna dokumentacja, bez względu na sposób jej wytworzenia, mająca znaczenie jako

źródło informacji o wartości historycznej o działalności Państwa Polskiego, jego poszczególnych

organów i innych państwowych jednostek organizacyjnych oraz o jego stosunkach z innymi

państwami, o rozwoju życia społecznego i gospodarczego, o działalności organizacji

o charakterze politycznym, społecznym i gospodarczym, zawodowym i wyznaniowym, o organizacji

i rozwoju nauki, kultury i sztuki, a także o działalności jednostek samorządu terytorialnego

i innych samorządowych jednostek organizacyjnych - powstała w przeszłości i powstająca

współcześnie.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Archiwum wyodrębnione Prezesa Rady Ministrów - w zakresie zadań związanych z obronnością

i bezpieczeństwem państwa - przekształca się w archiwum wyodrębnione Rady Ministrów.

2.

Zasobem archiwalnym archiwum wyodrębnionego Rady Ministrów staje się

1)

zasób archiwalny stanowiący materiały archiwalne powstałe w toku działalności Rady

Ministrów i Prezesa Rady Ministrów po dniu 30 grudnia 1989 r.;

2)

zasób archiwalny Kancelarii Prezesa Rady Ministrów;

3)

zasób archiwalny archiwum wyodrębnionego Prezesa Rady Ministrów - w zakresie zadań

związanych z obronnością i bezpieczeństwem państwa.

3.

Szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia

w życie ustawy, dostosuje organizację i zakres działania archiwum wyodrębnionego Rady

Ministrów do przepisów ustawy.

1.

Narodowy zasób archiwalny służy nauce, kulturze, gospodarce narodowej oraz potrzebom

obywateli.

2.

Narodowy zasób archiwalny, w zależności od stosunku własności materiałów archiwalnych,

dzieli się na

1)

państwowy zasób archiwalny;

2)

niepaństwowy zasób archiwalny.

Przepisy wykonawcze wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na podstawie

art. 17 ust. 2 i 3 ustawy, o której mowa w art. 1, zachowują moc do dnia wydania przepisów

wykonawczych na podstawie art. 17 ust. 2 i 3 tej ustawy w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, nie dłużej jednak niż przez 18 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

Materiały archiwalne stanowiące narodowy zasób archiwalny przechowuje się wieczyście.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Nadzór nad narodowym zasobem archiwalnym sprawuje minister właściwy do spraw kultury

i ochrony dziedzictwa narodowego za pośrednictwem Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych.

2.

Zadania, o których mowa w art. 51b, art. 51f ust. 2, art. 51g ust. 1, 2, 4 i 5, art.

51h oraz art. 51j ust. 1 i 2, są zadaniami z zakresu administracji rządowej.

1.

Dokumentacja powstająca w organach państwowych i państwowych jednostkach organizacyjnych,

w organach jednostek samorządu terytorialnego i samorządowych jednostkach organizacyjnych

oraz napływająca do nich jest przechowywana przez te organy i jednostki organizacyjne

przez okres ustalony na podstawie upoważnienia zawartego w ust. 2, po tym zaś okresie

1)

dokumentacja stanowiąca materiał archiwalny jest przekazywana do właściwych archiwów

państwowych;

2)

dokumentacja inna niż wymieniona w pkt 1 może ulec brakowaniu.

2.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, na wniosek Naczelnego

Dyrektora Archiwów Państwowych, w drodze rozporządzenia, ustala zasady klasyfikowania

i kwalifikowania dokumentacji ze względu na okresy jej przechowywania oraz zasady

i tryb przekazywania materiałów archiwalnych do archiwów państwowych, a także zasady

i tryb brakowania innej dokumentacji.

2a.

Minister właściwy do spraw informatyzacji, po zasięgnięciu opinii Naczelnego Dyrektora

Archiwów Państwowych, określi, w drodze rozporządzenia, niezbędne elementy struktury

dokumentów elektronicznych powstałych i gromadzonych w podmiotach, o których mowa

w ust. 1, uwzględniając minimalne wymagania dla rejestrów publicznych i wymiany informacji

w formie elektronicznej, a także potrzebę zapewnienia integralności dokumentów elektronicznych.

2b.

Minister właściwy do spraw informatyzacji, po zasięgnięciu opinii Naczelnego Dyrektora

Archiwów Państwowych, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób postępowania

z dokumentami elektronicznymi w podmiotach, o których mowa w ust. 1, w szczególności

zasady ewidencjonowania, klasyfikowania i kwalifikowania dokumentów elektronicznych

oraz zasady i tryb ich brakowania, uwzględniając potrzebę zapewnienia integralności

dokumentów elektronicznych i długotrwałego ich przechowywania.

2c.

Minister właściwy do spraw informatyzacji, w porozumieniu z ministrem właściwym do

spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, na wniosek Naczelnego Dyrektora Archiwów

Państwowych, określi, w drodze rozporządzenia, wymagania techniczne, jakim powinny

odpowiadać formaty zapisu i informatyczne nośniki danych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących

zadania publiczne, przekazywanych do archiwów państwowych materiałów archiwalnych utrwalonych na informatycznych

nośnikach danych.

3.

Sprawy, o których mowa w ust. 1, 2 i 2c, reguluje, w drodze zarządzenia, w odniesieniu

do

1)

Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej - Szef Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej

Polskiej;

2)

Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej - Szef Kancelarii Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej;

3)

Senatu Rzeczypospolitej Polskiej - Szef Kancelarii Senatu Rzeczypospolitej Polskiej;

4)

Rady Ministrów - Szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów;

4a

Biura Bezpieczeństwa Narodowego - Szef Biura Bezpieczeństwa Narodowego;

5

organów i jednostek organizacyjnych podległych i nadzorowanych przez Ministra Obrony

Narodowej, ministra właściwego do spraw wewnętrznych, ministra właściwego do spraw

zagranicznych, oraz w odniesieniu do komórek organizacyjnych wykonujących czynności

w zakresie wywiadu skarbowego w jednostkach organizacyjnych podległych i nadzorowanych

przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych, a także w odniesieniu do

komórki organizacyjnej wykonującej zadania w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy

oraz finansowaniu terroryzmu w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw

instytucji finansowych - ministrowie, którym podlegają oraz przez których są nadzorowane

te organy i jednostki organizacyjne;

6)

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego - Prezes Rady Ministrów na wniosek Szefa Agencji

Bezpieczeństwa Wewnętrznego;

6a)

Agencji Wywiadu - Prezes Rady Ministrów na wniosek Szefa Agencji Wywiadu;

6b

Centralnego Biura Antykorupcyjnego - Prezes Rady Ministrów na wniosek Szefa Centralnego

Biura Antykorupcyjnego;

7)

Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu

- Prezes Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi

Polskiemu.

4

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, dla komórek organizacyjnych

wykonujących zadania w zakresie obronności i bezpieczeństwa państwa, utworzonych w

urzędach obsługujących organy państwowe i państwowych jednostkach organizacyjnych,

innych niż wymienione w ust. 3, oraz w urzędach obsługujących organy jednostek samorządu

terytorialnego i innych samorządowych jednostkach organizacyjnych

1)

sposób klasyfikowania i kwalifikowania dokumentacji ze względu na okresy jej przechowywania,

2)

sposób

a)

przekazywania materiałów archiwalnych do Centralnego Archiwum Wojskowego,

b)

brakowania dokumentacji niearchiwalnej,

3)

wymagania techniczne, jakim powinny odpowiadać formaty zapisu i informatyczne nośniki

danych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących

zadania publiczne

- uwzględniając szczególny charakter dokumentacji oraz potrzebę jej ochrony przed

nieuprawnionym ujawnieniem.

5

Zarządzenia dotyczące określenia sposobu kwalifikowania dokumentacji ze względu na

okresy jej przechowywania w Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz w Agencji Wywiadu

podlegają ochronie zgodnie z przepisami o ochronie informacji niejawnych.

1.

Organy państwowe oraz państwowe jednostki organizacyjne, organy jednostek samorządu

terytorialnego oraz samorządowe jednostki organizacyjne obowiązane są zapewnić odpowiednią

ewidencję, przechowywanie oraz ochronę przed uszkodzeniem, zniszczeniem bądź utratą

1)

powstającej w nich dokumentacji, w sposób odzwierciedlający przebieg załatwiania i

rozstrzygania spraw;

2)

nadsyłanej i składanej do nich dokumentacji, w sposób, o którym mowa w pkt 1.

2

W organach państwowych, państwowych jednostkach organizacyjnych i samorządowych jednostkach

organizacyjnych, z wyłączeniem wymienionych w ust. 2a, instrukcje określające zasady

i tryb postępowania z dokumentacją, o której mowa w ust. 1, wymagają zatwierdzenia

przez Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych. Naczelny Dyrektor Archiwów Państwowych

może upoważnić dyrektorów archiwów państwowych do zatwierdzania instrukcji.

2a

Przepisów ust. 2 nie stosuje się do

1)

organów gminy i związków międzygminnych oraz urzędów obsługujących te organy i związki;

2)

organów powiatu i starostw powiatowych;

3)

organów samorządu województwa i urzędów marszałkowskich,

4)

organów zespolonej administracji rządowej w województwie i urzędów obsługujących te

organy.

2b

Prezes Rady Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw administracji publicznej

oraz ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, określi,

w drodze rozporządzenia, dla organów i związków międzygminnych, o których mowa w ust.

2a

1)

instrukcję kancelaryjną określającą szczegółowe zasady i tryb wykonywania czynności

kancelaryjnych w urzędach obsługujących te organy i związki;

2)

sposób klasyfikowania i kwalifikowania dokumentacji w formie jednolitych rzeczowych

wykazów akt;

3)

instrukcję w sprawie organizacji i zakresu działania archiwów zakładowych określającą

w szczególności zasady i tryb postępowania z dokumentacją w archiwum.

2c

W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 2b, należy uwzględnić potrzebę zapewnienia

jednolitego sposobu tworzenia, ewidencjonowania i przechowywania dokumentacji w różnej

postaci, w tym elektronicznej, oraz jej ochrony przed uszkodzeniem, zniszczeniem lub

utratą.

3.

W odniesieniu do organów posiadających archiwa wyodrębnione nie ma zastosowania przepis

ust. 2.

Materiały archiwalne wchodzące do państwowego zasobu archiwalnego nie mogą być zbywane;

nie mogą być też, poza wypadkami określonymi w ustawie, przekazywane innym jednostkom

organizacyjnym niż określone w art. 22.

Materiały archiwalne wchodzące do ewidencjonowanego niepaństwowego zasobu archiwalnego

nie mogą być zbywane; ich przejście na własność Państwa następuje zgodnie z art. 44.

1.

Materiały archiwalne wchodzące do nieewidencjonowanego niepaństwowego zasobu archiwalnego

mogą być zbywane. W razie ich zbywania w drodze umowy kupna-sprzedaży, archiwom państwowym

oraz archiwom państwowym wyodrębnionym przysługuje prawo pierwokupu tych materiałów,

zależnie do właściwości tych archiwów. Do pierwokupu tych materiałów mają zastosowanie

przepisy Kodeksu cywilnego.

2.

Prawo pierwokupu, o którym mowa w ust. 1, nie ma zastosowania, jeżeli materiały archiwalne

wchodzące do nieewidencjonowanego niepaństwowego zasobu archiwalnego są oferowane

do nabycia jednostkom organizacyjnym, o których mowa w art. 22 ust. 2, jeżeli materiały

te uzupełniają aktualnie posiadany archiwalny zasób historyczny tych jednostek.

(uchylony).

Jednostki organizacyjne państwowej sieci archiwalnej mogą przyjmować na przechowanie

materiały archiwalne będące własnością bądź na podstawie innego tytułu pozostające

w posiadaniu niepaństwowych jednostek organizacyjnych oraz osób fizycznych.

Organy państwowe i państwowe jednostki organizacyjne, organy jednostek samorządu terytorialnego

oraz samorządowe jednostki organizacyjne, partie polityczne, organizacje polityczne,

spółdzielcze i inne organizacje społeczne oraz inne niepaństwowe jednostki organizacyjne,

a także kościoły i związki wyznaniowe, u których powstają bądź które przechowują materiały

archiwalne, są obowiązane zapewnić należyte warunki ich przechowywania, chronić je

przed uszkodzeniem, zniszczeniem bądź utratą oraz zapewnić konieczną konserwację tych

materiałów.

Dyrektor właściwego archiwum państwowego może wydać decyzję o zabezpieczeniu materiałów

archiwalnych wchodzących do narodowego zasobu archiwalnego przez przeniesienie ich

do tego archiwum w celu przechowania, aż do czasu ustania zagrożenia, jeżeli istnieje

uzasadniona obawa ich zniszczenia, uszkodzenia lub utraty, w szczególności przez wywiezienie

za granicę bez zezwolenia, o którym mowa w art. 14.

Sprawy, o których mowa w art. 5 ust. 1, art. 6 ust. 1 oraz w art. 12, w odniesieniu

do partii politycznych, organizacji politycznych, spółdzielczych i innych organizacji

społecznych oraz innych niepaństwowych jednostek organizacyjnych, a także kościołów

i związków wyznaniowych, regulują we własnym zakresie partie polityczne, organizacje

i jednostki organizacyjne oraz kościoły i związki wyznaniowe.

1.

Wywóz za granicę materiałów archiwalnych stanowiących narodowy zasób archiwalny jest

zabroniony.

2.

Naczelny Dyrektor Archiwów Państwowych może zezwolić na czasowy wywóz za granicę materiałów

archiwalnych, jeżeli za udzieleniem zezwolenia przemawia ważny interes społeczny lub

indywidualny.

3.

Wywóz za granicę materiałów archiwalnych niewchodzących do narodowego zasobu archiwalnego

w rozumieniu ustawy jest dopuszczalny pod warunkiem stwierdzenia jego charakteru przez

Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych.

4.

Przepisy ust. 1-3 nie mają zastosowania do materiałów archiwalnych przywiezionych

do kraju z zastrzeżeniem ich zwrotu.

Do zwrotu, znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i wywiezionych

niezgodnie z prawem z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, materiałów

archiwalnych, od wytworzenia których upłynęło

1)

więcej niż 50 lat,

2)

50 lat lub mniej, jeżeli stanowią państwowy zasób archiwalny

- stosuje się odpowiednio przepisy rozdziału 6 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami

(Dz. U. Nr 162, poz. 1568, z późn. zm., z tym że organem właściwym do prowadzenia postępowania dotyczącego zwrotu materiałów

archiwalnych jest Naczelny Dyrektor Archiwów Państwowych.

Przepis art. 14a nie wyklucza możliwości dochodzenia przez Rzeczpospolitą Polską zwrotu,

na podstawie prawa lub zwyczajów międzynarodowych, wywiezionych niezgodnie z prawem

polskim z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej materiałów archiwalnych innych niż

określone w art. 14a.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art.

3, art. 4, art. 7, art. 8 i art. 10, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2011 r.

1.

Państwowy zasób archiwalny tworzą materiały archiwalne powstałe i powstające w wyniku

działalności

1)

organów państwowych oraz innych państwowych jednostek organizacyjnych;

1a)

organów jednostek samorządu terytorialnego oraz innych samorządowych jednostek organizacyjnych;

2)

obcych organów władzy i administracji państwowej i innych organów, jednostek organizacyjnych

i organizacji, związków wyznaniowych, a także okupacyjnych jednostek wojskowych, jeżeli

materiały te znajdują się w Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Państwowy zasób archiwalny tworzą również materiały archiwalne powstałe w wyniku działalności

1)

partii politycznych oraz innych organizacji o charakterze politycznym, społecznym,

zawodowym i gospodarczym,

2)

kościołów i związków wyznaniowych,

3)

innych niepaństwowych organizacji i jednostek organizacyjnych,

4)

działaczy politycznych, społecznych i gospodarczych, twórców w dziedzinie nauki i

techniki, kultury i sztuki oraz innych osób, które wniosły swój historyczny wkład

do rozwoju Państwa Polskiego, życia politycznego, społecznego i gospodarczego oraz

do rozwoju nauki i techniki oraz kultury i sztuki,

5)

rodzin i rodów, które wywierały historyczny wpływ na sprawy państwowe, stosunki polityczne,

gospodarcze i społeczne, a także dotyczące ich majątków, przedsiębiorstw i innej aktywności

gospodarczej,

jeżeli materiały te stały się własnością Państwa w wyniku zakupu, darowizny lub w

innej drodze.

3.

Materiały archiwalne, o których mowa w ust. 1 i 2, znajdujące się poza granicami Państwa

w posiadaniu obcych organów lub organizacji są uważane za państwowy zasób archiwalny,

jeżeli na podstawie prawa lub zwyczajów międzynarodowych powinny być przekazane Rzeczypospolitej

Polskiej.

1.

Materiały archiwalne udostępnia się jednostkom organizacyjnym i obywatelom dla potrzeb

nauki, kultury, techniki oraz gospodarki. Udostępnianie materiałów archiwalnych dla

powyższych potrzeb jest bezpłatne.

2.

(uchylony).

2a.

Archiwa państwowe wykonują usługi archiwalne w zakresie wyszukiwania, prowadzenia

kwerend, kopiowania, przetwarzania i przekazywania danych przy użyciu systemów teleinformatycznych

lub informatycznych nośników danych oraz konserwacji materiałów archiwalnych na potrzeby,

o których mowa w ust. 1. Archiwa państwowe mogą również prowadzić działalność usługową,

polegającą na przechowywaniu, kopiowaniu i konserwacji dokumentacji o czasowym okresie

przechowywania, w tym dokumentacji osobowej i płacowej pracodawców.

2b.

(uchylony).

2c.

(uchylony).

2d.

(uchylony).

2e.

(uchylony).

3.

(uchylony).

4.

(uchylony).

1

Materiały archiwalne są udostępniane po upływie 30 lat od ich wytworzenia.

1a

Niezależnie od wieku materiałów archiwalnych można, w drodze decyzji, odmówić ich

udostępnienia, jeżeli

1)

ich stan fizyczny nie pozwala na udostępnienie;

2)

udostępnienie miałoby spowodować naruszenie

a)

prawnie chronionych interesów Państwa, jednostek organizacyjnych i obywateli,

b

tajemnic prawnie chronionych.

2

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, w drodze rozporządzenia,

może określić szczególne wypadki i tryb wcześniejszego udostępniania materiałów archiwalnych,

uwzględniając wymogi, o których mowa w ust. 1 a pkt 2.

3

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb udostępniania materiałów

archiwalnych znajdujących się w archiwach wyodrębnionych, z wyłączeniem archiwum wyodrębnionego

Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu,

w tym

1

sposób postępowania z materiałami archiwalnymi zawierającymi informacje stanowiące

tajemnice prawnie chronione, w szczególności informacje niejawne albo dane osobowe

podlegające ochronie,

2)

zakres udostępniania dokumentacji dotyczącej osób fizycznych tym osobom dla celów

własnych,

3)

szczególne wypadki wcześniejszego udostępniania materiałów archiwalnych,

4)

odpłatność za udostępnianie materiałów archiwalnych w przypadku ponoszenia przez archiwum

dodatkowych kosztów z tego tytułu,

5)

odpłatność za sporządzenie reprodukcji materiałów archiwalnych

- uwzględniając szczególny charakter dokumentacji i potrzebę jej ochrony przed nieuprawnionym

ujawnieniem oraz wysokość wydatków ponoszonych w związku z udostępnieniem materiałów

archiwalnych.

4.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego po zasięgnięciu

opinii Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji ustali, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

zasady i tryb gromadzenia, ewidencjonowania, kwalifikowania, klasyfikacji oraz udostępniania

materiałów archiwalnych tworzących zasób jednostek publicznej radiofonii i telewizji,

uwzględniając

1)

szczególny zakres i sposób działania radia i telewizji;

2)

potrzebę szczególnej ochrony materiałów archiwalnych przed utratą lub zniszczeniem.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 1998 r.

1.

Centralnym organem administracji rządowej w sprawach państwowego zasobu archiwalnego

jest Naczelny Dyrektor Archiwów Państwowych.

2.

Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych powołuje Prezes Rady Ministrów, na wniosek

ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, spośród osób

wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru.

3.

Prezes Rady Ministrów odwołuje Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych.

4.

Zastępców Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych powołuje, spośród osób wyłonionych

w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru, minister właściwy do spraw kultury i

ochrony dziedzictwa narodowego, na wniosek Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego odwołuje, na wniosek

Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych, jego zastępców.

5.

Nadzór nad Naczelnym Dyrektorem Archiwów Państwowych sprawuje minister właściwy do

spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego.

1.

Stanowisko Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych może zajmować osoba, która

1)

jest obywatelem polskim;

2)

korzysta z pełni praw publicznych;

3)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

4)

posiada kompetencje kierownicze.

2.

Osoba, o której mowa w ust. 1, powinna ponadto posiadać

1)

tytuł zawodowy magistra lub równorzędny i co najmniej 5-letni okres zatrudnienia na

stanowiskach kierowniczych w Naczelnej Dyrekcji Archiwów Państwowych lub archiwach

państwowych lub

2)

stopień naukowy doktora habilitowanego w zakresie nauk związanych z działalnością

archiwów, lub

3)

tytuł naukowy w zakresie nauk związanych z działalnością archiwów.

1.

Informację o naborze na stanowisko Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych, ogłasza

się przez umieszczenie ogłoszenia w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie urzędu

obsługującego Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych oraz Biuletynie Informacji

Publicznej urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

Ogłoszenie powinno zawierać

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska;

3)

wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;

4)

zakres zadań wykonywanych na stanowisku;

5)

wskazanie wymaganych dokumentów;

6)

termin i miejsce składania dokumentów;

7)

informację o metodach i technikach naboru.

2.

Termin, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania

ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

1.

Nabór na stanowisko Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych przeprowadza zespół,

powołany przez ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego,

liczący co najmniej 3 osoby, których wiedza i doświadczenie dają rękojmię wyłonienia

najlepszych kandydatów.

2.

W toku naboru ocenia się doświadczenie zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną do wykonywania

zadań na stanowisku, na które jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje kierownicze.

3.

Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 2, może być dokonana

na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która posiada odpowiednie

kwalifikacje do dokonania tej oceny.

4.

Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 3, mają obowiązek zachowania w tajemnicy

informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru.

5.

W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia ministrowi

właściwemu do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego.

1.

Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;

3)

imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według

poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;

4)

informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

5)

uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;

6)

skład zespołu.

2.

Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji w Biuletynie Informacji

Publicznej urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

3.

Informacja o wyniku naboru zawiera

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;

3)

imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów

Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu kandydata.

4.

Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.

1.

Zespół przeprowadzający nabór na stanowiska, o których mowa w art. 18 ust. 4, powołuje

Naczelny Dyrektor Archiwów Państwowych.

2.

Do sposobu przeprowadzania naboru na stanowiska, o których mowa w art. 18 ust. 4,

stosuje się odpowiednio przepisy art. 18a-18d.

1

Właściwymi organami w sprawach archiwów wyodrębnionych w zakresie określonym przepisami

ustawy są odpowiednio

1

Minister Obrony Narodowej, minister właściwy do spraw wewnętrznych, minister właściwy

do spraw zagranicznych, minister właściwy do spraw finansów publicznych i minister

właściwy do spraw instytucji finansowych;

2)

Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Szef Agencji Wywiadu;

3)

Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego;

4)

Szefowie: Kancelarii Sejmu, Kancelarii Senatu, Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej

Polskiej i Kancelarii Prezesa Rady Ministrów;

5)

Szef Biura Bezpieczeństwa Narodowego.

2.

Właściwym organem w sprawach archiwum wyodrębnionego Instytutu Pamięci Narodowej -

Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w zakresie określonym przepisami

ustawy jest Prezes Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko

Narodowi Polskiemu.

3

Minister Obrony Narodowej jest organem właściwym w sprawach kontroli archiwów wyodrębnionych,

o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 6 lit. d, z wyjątkiem archiwów wyodrębnionych

utworzonych w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,

Agencji Wywiadu i Centralnym Biurze Antykorupcyjnym. Minister Obrony Narodowej może

upoważnić do wykonywania kontroli Szefa Centralnego Archiwum Wojskowego.

1.

Zasób archiwalny Rady Państwa zostaje włączony do zasobu archiwalnego urzędu Prezydenta.

2.

Środki budżetowe kancelarii Rady Państwa stają się środkami budżetowymi Kancelarii

Prezydenta.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt

21, który wchodzi w życie po upływie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia.

1.

Przy Naczelnym Dyrektorze Archiwów Państwowych działa Rada Archiwalna jako organ doradczy

i opiniodawczy.

2.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego powołuje członków

Rady Archiwalnej na wniosek Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych, przedstawiony

w porozumieniu ze Stowarzyszeniem Archiwistów Polskich.

3.

Kadencja Rady Archiwalnej trwa trzy lata.

Ustawa wchodzi w życie z dniem objęcia urzędu przez Prezydenta, z tym że art. 15 pkt

4 wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1990 r.

1.

Do zakresu działania Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych należy

1)

koordynowanie działalności archiwalnej na terenie Państwa;

2)

(uchylony);

3)

wydawanie zezwoleń na czasowy wywóz określonych materiałów archiwalnych;

4)

nadzór nad gromadzeniem, brakowaniem, ewidencją, przechowywaniem, opracowywaniem,

udostępnianiem i zabezpieczaniem materiałów archiwalnych;

5)

nadzór nad działalnością naukową i wydawniczą prowadzoną w archiwach państwowych;

6)

prowadzenie współpracy międzynarodowej w zakresie spraw archiwalnych;

7)

(uchylony);

8)

prowadzenie ewidencji przechowawców akt osobowych i płacowych.

1a

Naczelny Dyrektor Archiwów Państwowych w sprawach, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i

4, dotyczących podległych mu archiwów państwowych, może wydawać zarządzenia.

2.

Naczelny Dyrektor Archiwów Państwowych uprawniony jest do kontroli jednostek organizacyjnych

wchodzących w skład państwowej sieci archiwalnej w zakresie wykonywania przepisów

ustawy.

3.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, w drodze rozporządzenia,

określi szczegółowy zakres działania Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych.

4

Przepisów ust. 1-3 nie stosuje się do archiwów wyodrębnionych.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1997 r., z wyjątkiem

art. 14 pkt 2 i art. 17 pkt 2-13, które wchodzą w życie z dniem 8 kwietnia 1997 r.

1.

Działalność archiwalną w zakresie państwowego zasobu archiwalnego prowadzi państwowa

sieć archiwalna, którą tworzą

1)

archiwa państwowe;

2

archiwa wyodrębnione;

3)

archiwa zakładowe organów państwowych i innych państwowych jednostek organizacyjnych;

3a)

archiwa zakładowe organów jednostek samorządu terytorialnego i samorządowych jednostek

organizacyjnych;

4)

(uchylony).

2.

Działalność archiwalną w zakresie państwowego zasobu archiwalnego prowadzą ponadto

1)

jednostki organizacyjne, które posiadają powierzony zasób archiwalny;

2

biblioteki i muzea, przechowujące materiały archiwalne, które wchodzą do państwowego

zasobu archiwalnego, oraz gromadzące określone w art. 15 ust. 2 materiały archiwalne

stanowiące państwowy zasób archiwalny

a)

których organizatorem jest

-

minister lub kierownik urzędu centralnego,

-

jednostka samorządu terytorialnego,

-

państwowa jednostka organizacyjna,

b)

działające w państwowych jednostkach organizacyjnych i w samorządowych jednostkach

organizacyjnych.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003 r., z wyjątkiem

1)

art. 3 pkt 1 lit. a i c oraz pkt 2 i 4 w części dotyczącej rozdziału 4a, które wchodzą

w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia;

2)

art. 3 pkt 4 w części dotyczącej rozdziału 4b, który wchodzi w życie z dniem 1 lipca

2004 r.

Działalność archiwalna obejmuje gromadzenie, ewidencję, przechowywanie, opracowanie,

zabezpieczenie i udostępnianie materiałów archiwalnych oraz prowadzenie działalności

informacyjnej.

1.

Archiwa państwowe tworzy i likwiduje minister właściwy do spraw kultury i ochrony

dziedzictwa narodowego, w drodze rozporządzenia, na wniosek Naczelnego Dyrektora Archiwów

Państwowych.

2.

Archiwa państwowe podlegają Naczelnemu Dyrektorowi Archiwów Państwowych.

3.

Działalnością archiwów państwowych kierują dyrektorzy powoływani przez Naczelnego

Dyrektora Archiwów Państwowych.

4.

Naczelny Dyrektor Archiwów Państwowych przy archiwach państwowych może powołać radę

naukowo-programową jako organ doradczy i opiniodawczy. Dyrektor archiwum państwowego,

w razie powołania rady naukowo-programowej, ustala jej skład osobowy.

1.

Archiwa państwowe o charakterze centralnym obejmują zasięgiem działania obszar całego

Państwa.

2.

Zasób archiwalny archiwów określonych w ust. 1 stanowią materiały archiwalne powstałe

w wyniku działalności naczelnych i centralnych organów władzy i administracji rządowej

oraz innych centralnych jednostek organizacyjnych, a także materiały archiwalne zgromadzone

przez te archiwa w przeszłości (zasób historyczny).

1.

Archiwa państwowe niemające charakteru centralnego obejmują zasięgiem działania obszar

jednego lub kilku województw.

2.

Zasób archiwalny archiwów państwowych określonych w ust. 1 stanowią materiały archiwalne

powstałe na terenie ich działania, a także ich zasób historyczny, z wyłączeniem materiałów

archiwalnych wchodzących do zasobu archiwalnego archiwów państwowych o charakterze

centralnym.

1.

Naczelny Dyrektor Archiwów Państwowych w uzasadnionych wypadkach, z uwagi na potrzeby

nauki, kultury i gospodarki narodowej oraz w celu zabezpieczenia zasobów archiwalnych,

może po zasięgnięciu opinii Rady Archiwalnej wprowadzić odstępstwa od zasad ich rozmieszczenia

określonych w art. 25 i 26.

2.

Przepis ust. 1 nie ma zastosowania do zasobów archiwalnych archiwów wyodrębnionych.

Do zakresu działania archiwów państwowych należy w szczególności

1)

kształtowanie państwowego zasobu archiwalnego;

2)

(uchylony);

3)

ewidencja, przechowywanie, opracowanie, zabezpieczenie i udostępnianie materiałów

archiwalnych należących do ich zasobu archiwalnego;

4)

kontrola postępowania z materiałami archiwalnymi wchodzącymi do państwowego zasobu

archiwalnego w archiwach zakładowych, w składnicach akt oraz jednostkach organizacyjnych

z powierzonym zasobem archiwalnym;

5)

wydawanie uwierzytelnionych odpisów, wypisów, wyciągów i reprodukcji przechowywanych

materiałów, a także zaświadczeń na podstawie tych materiałów;

6)

prowadzenie prac naukowych oraz wydawniczych w dziedzinie archiwistyki i dziedzin

pokrewnych;

7)

popularyzacja wiedzy o materiałach archiwalnych i archiwach oraz prowadzenie działalności

informacyjnej;

8)

wykonywanie zadań określonych w ustawie lub w odrębnych przepisach.

1.

Archiwami wyodrębnionymi są

1)

archiwum Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

archiwum Senatu Rzeczypospolitej Polskiej;

3)

archiwum Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej;

4

archiwum Rady Ministrów;

5)

archiwum Biura Bezpieczeństwa Narodowego;

6)

archiwa

a)

urzędu obsługującego Ministra Obrony Narodowej oraz organów i jednostek organizacyjnych

podległych i nadzorowanych przez tego Ministra - w zakresie działu administracji rządowej

obrona narodowa,

b)

urzędów obsługujących ministra właściwego do spraw wewnętrznych i ministra właściwego

do spraw zagranicznych oraz organów i jednostek organizacyjnych podległych i nadzorowanych

przez tych ministrów - w zakresie działów administracji rządowej sprawy wewnętrzne

i sprawy zagraniczne,

c)

komórek organizacyjnych wykonujących czynności w zakresie wywiadu skarbowego w jednostkach

organizacyjnych podległych i nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw finansów

publicznych - w zakresie tych czynności,

d)

komórek organizacyjnych wykonujących zadania w zakresie obronności i bezpieczeństwa

państwa, utworzonych w innych niż wymienione w lit. a i b urzędach obsługujących organy

państwowe i państwowych jednostkach organizacyjnych oraz w urzędach obsługujących

organy jednostek samorządu terytorialnego i innych samorządowych jednostkach organizacyjnych

- w zakresie tych zadań,

e

komórki organizacyjnej wykonującej zadania w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy

oraz finansowaniu terroryzmu w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw

instytucji finansowych - w zakresie tych zadań;

7)

archiwa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Agencji Wywiadu;

8)

archiwum Centralnego Biura Antykorupcyjnego;

9)

archiwum Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi

Polskiemu.

2.

Archiwa wyodrębnione obejmują zasięgiem działania obszar całego Państwa lub jego część.

3

Minister Obrony Narodowej, minister właściwy do spraw wewnętrznych, minister właściwy

do spraw zagranicznych, minister właściwy do spraw instytucji finansowych, minister

właściwy do spraw finansów publicznych, Szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, Szef

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szef Agencji Wywiadu i Szef Centralnego Biura

Antykorupcyjnego w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw kultury i ochrony dziedzictwa

narodowego określą, w drodze zarządzeń, organizację podległych im i przez nich nadzorowanych

archiwów wyodrębnionych, uwzględniając w szczególności zakres ich działania.

4.

Szef Kancelarii Sejmu, Szef Kancelarii Senatu, Szef Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej

Polskiej, Szef Biura Bezpieczeństwa Narodowego oraz Prezes Instytutu Pamięci Narodowej

- Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, po zasięgnięciu opinii ministra

właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, określą, w drodze zarządzeń,

organizację podległych im i przez nich nadzorowanych archiwów wyodrębnionych, uwzględniając

w szczególności zakres ich działania.

5.

Do spraw nieuregulowanych w przepisach wydanych na podstawie ust. 3 i 4 stosuje się

odpowiednio przepisy dotyczące archiwów państwowych.

6.

Kierownicy jednostek organizacyjnych, w których działają archiwa wyodrębnione, o których

mowa w ust. 1 pkt 6 lit. d, z wyjątkiem archiwów wyodrębnionych w Kancelarii Prezesa

Rady Ministrów, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Centralnym

Biurze Antykorupcyjnym, tworzą i określają ich organizację, w drodze zarządzeń, po

zasięgnięciu opinii Ministra Obrony Narodowej.

1

Zasób archiwalny archiwów: Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, Senatu Rzeczypospolitej

Polskiej i Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej stanowią materiały archiwalne powstałe

i powstające w toku ich działalności, a także ich zasób historyczny.

2

Zasób archiwalny archiwum Rady Ministrów stanowią materiały archiwalne Prezesa Rady

Ministrów, Rady Ministrów oraz Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, powstałe i powstające

w toku ich działalności, a także zasób historyczny Rady Ministrów.

1.

Zasób archiwalny archiwów wyodrębnionych, o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 5-8,

stanowią materiały archiwalne powstałe i powstające w toku działalności

1)

(uchylony);

2)

organów i jednostek organizacyjnych podległych i nadzorowanych przez Ministra Obrony

Narodowej, ministra właściwego do spraw wewnętrznych, ministra właściwego do spraw

zagranicznych, Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szefa Agencji Wywiadu, Szefa

Centralnego Biura Antykorupcyjnego i Szefa Biura Bezpieczeństwa Narodowego;

3)

urzędów obsługujących Ministra Obrony Narodowej, ministra właściwego do spraw wewnętrznych

i ministra właściwego do spraw zagranicznych;

4)

komórek organizacyjnych wykonujących czynności w zakresie wywiadu skarbowego w jednostkach

organizacyjnych podległych i nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw finansów

publicznych;

5)

komórek organizacyjnych wykonujących zadania w zakresie obronności i bezpieczeństwa

państwa, utworzonych w innych niż wymienione w art. 29 ust. 1 pkt 6 lit. a i b urzędach

obsługujących organy państwowe i państwowych jednostkach organizacyjnych oraz w urzędach

obsługujących organy jednostek samorządu terytorialnego i samorządowych jednostkach

organizacyjnych - w zakresie tych zadań;

5

komórki organizacyjnej wykonującej zadania w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy

oraz finansowaniu terroryzmu w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw

instytucji finansowych.

2.

Zasób archiwalny archiwum wyodrębnionego, podległego ministrowi właściwemu do spraw

zagranicznych, obejmuje również dokumenty przesyłane i składane przez obce podmioty

prawa międzynarodowego.

3.

Zasób archiwalny archiwum wyodrębnionego, podległego Prezesowi Instytutu Pamięci Narodowej

- Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, stanowią materiały archiwalne

określone w ustawie z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania

Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu

(Dz. U. z 2007 r. Nr 63, poz. 424, z późn. zm., a także powstałe w toku działalności tego Instytutu.

1

Archiwa wyodrębnione przekazują do archiwów państwowych o charakterze centralnym materiały

archiwalne, znajdujące się dotychczas w ich zasobie, po ustaniu okoliczności uzasadniających

ich przechowywanie w archiwach wyodrębnionych, nie później jednak niż po upływie 50

lat od daty ich wytworzenia, o ile nie narusza to prawnie chronionych interesów Państwa

i obywateli.

2

Materiały archiwalne dotyczące wykonywania zadań w zakresie obronności i bezpieczeństwa

państwa, wytworzone i zgromadzone w komórkach organizacyjnych, o których mowa w art.

5 ust. 4, są przekazywane do Centralnego Archiwum Wojskowego.

3

Materiały archiwalne wytworzone i zgromadzone w komórkach organizacyjnych wykonujących

zadania w zakresie obronności i bezpieczeństwa państwa, utworzonych w urzędach obsługujących

organy, o których mowa w art. 5 ust. 3, oraz w jednostkach i komórkach organizacyjnych,

o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 5, podlegają przekazaniu do archiwów państwowych

na zasadach określonych w ust. 1.

1

Archiwa zakładowe tworzy się w państwowych jednostkach organizacyjnych oraz w jednostkach

samorządu terytorialnego i innych samorządowych jednostkach organizacyjnych, w których

powstają materiały archiwalne. W razie potrzeby w jednostkach tych można utworzyć

więcej niż jedno archiwum zakładowe.

2.

Jeżeli jednostką, o której mowa w ust. 1, jest ministerstwo, archiwum zakładowe tworzy

się odrębnie dla każdego działu administracji rządowej, określonego w przepisach odrębnych.

3.

Jednostki, w których tworzy się archiwa zakładowe, ustala

1)

w odniesieniu do jednostek obejmujących działalnością obszar całego Państwa - Naczelny

Dyrektor Archiwów Państwowych;

2)

w odniesieniu do innych jednostek - dyrektor właściwego archiwum państwowego.

1.

Kierownicy jednostek organizacyjnych, o których mowa w art. 33, obowiązani są zapewnić

1)

gromadzenie, przechowywanie, ewidencjonowanie i odpowiednie zabezpieczenie materiałów

archiwalnych tworzących zasób archiwalny podległych im archiwów zakładowych;

2)

klasyfikowanie, kwalifikowanie i brakowanie materiałów określonych w pkt 1, a także

przekazywanie ich właściwym archiwom państwowym.

2.

Kierownicy tych jednostek obowiązani są ponadto przed zlecaniem prac projektowych

wykorzystać odpowiedni materiał archiwalny.

3.

Jeżeli jednostką organizacyjną jest urząd administracji rządowej, kierownik jednostki

wykonuje zadania określone w ust. 1 i 2 poprzez dyrektora generalnego tego urzędu,

powołanego na podstawie przepisów odrębnych.

1.

Archiwa zakładowe obejmują zasięg działania jednostki organizacyjnej, w której zostały

utworzone.

2.

Zasób archiwalny archiwów zakładowych stanowią materiały archiwalne powstałe i powstające

w związku z działalnością jednostek organizacyjnych, w których zostały utworzone.

Archiwa zakładowe nie mogą posiadać zasobu historycznego; nie dotyczy to archiwów

szkół wyższych.

3.

Zasób archiwalny archiwów zakładowych służy potrzebom jednostek, w których archiwa

te zostały utworzone. Do korzystania z tego zasobu przez osoby trzecie konieczne jest

zezwolenie kierownika jednostki organizacyjnej, w której istnieje archiwum zakładowe.

1.

W państwowych i samorządowych jednostkach organizacyjnych innych niż określone w art.

33 powstałą w nich i powstającą dokumentację, niemającą już zastosowania w ich działalności,

gromadzi się w składnicach akt.

2.

Kierownicy jednostek określonych w ust. 1 obowiązani są

1)

zapewnić ochronę przed zniszczeniem lub utratą dokumentacji gromadzonej w składnicach

akt;

2)

umożliwić właściwemu archiwum państwowemu nadzór nad brakowaniem dokumentacji przechowywanej

w składnicach akt;

3

zapewnić prowadzenie ewidencji dokumentacji przechowywanej w składnicach akt.

3

Dokumentacja przechowywana w składnicach akt służy potrzebom jednostek, w których

składnice te zostały utworzone. W wyjątkowych wypadkach jest ona udostępniana osobom

trzecim za zezwoleniem kierownika jednostki organizacyjnej, w której istnieje składnica

akt.

(uchylony).

Jednostkom organizacyjnym, z uwagi na ich szczególny charakter lub zadania, na ich

wniosek, Naczelny Dyrektor Archiwów Państwowych może powierzyć na stałe lub na czas

określony gromadzenie i przechowywanie materiałów archiwalnych, określając przy tym

warunki powierzenia.

Do czasu wydania przepisów wykonawczych na podstawie upoważnień zmienianych niniejszą

ustawą zachowują moc przepisy dotychczasowe, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia

2003 r.

1

Biblioteki i muzea wymienione w art. 22 ust. 2 pkt 2, które gromadzą i przechowują

materiały archiwalne wchodzące do państwowego zasobu archiwalnego, w zakresie tych

materiałów pełnią funkcje jednostek państwowej sieci archiwalnej.

2.

Jednostki organizacyjne określone w ust. 1 w zakresie posiadanego zasobu archiwalnego

podlegają przepisom ustawy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 2003 r., z wyjątkiem

1)

art. 2 ust. 1 pkt 6 ustawy wymienionej w art. 8 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

który wchodzi w życie z dniem przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej;

2)

art. 5 ust. 9a i 9b oraz art. 7 ustawy wymienionej w art. 15 w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.;

3)

art. 32, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia ustawy.

1.

Do pracowników działalności podstawowej zatrudnionych w Naczelnej Dyrekcji Archiwów

Państwowych i w archiwach państwowych mają zastosowanie przepisy o pracownikach urzędów

państwowych.

2.

Do pracowników naukowo-badawczych zatrudnionych w Naczelnej Dyrekcji Archiwów Państwowych

i w archiwach państwowych mają zastosowanie przepisy o pracownikach instytutów naukowo-badawczych.

1

Niepaństwowy zasób archiwalny tworzą materiały archiwalne, które nie wchodzą do państwowego

zasobu archiwalnego.

2.

Zasób ten jest

1)

ewidencjonowany;

2)

nieewidencjonowany.

3.

(uchylony).

Ewidencjonowany niepaństwowy zasób archiwalny tworzą materiały archiwalne powstałe

i powstające w wyniku działalności

1)

partii politycznych,

2)

organizacji politycznych, spółdzielczych i innych organizacji społecznych,

3)

kościołów i związków wyznaniowych,

4)

innych niż wymienione w pkt 2 niepaństwowych jednostek organizacyjnych

oraz stanowiące ich własność.

1.

Własność materiałów archiwalnych, o których mowa w art. 42, nie może być przedmiotem

obrotu; jest ona ponadto ograniczona przepisami art. 6 oraz art. 8.

2.

(uchylony).

3.

(uchylony).

1.

Z chwilą ustania działalności jednostek organizacyjnych, o których mowa w art. 42,

ich materiały archiwalne stają się własnością Państwa i wchodzą do państwowego zasobu

archiwalnego. Podlegają przekazaniu do właściwej jednostki państwowej sieci archiwalnej

wskazanej decyzją Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych.

2.

Materiały, o których mowa w art. 42, mogą stać się własnością Państwa, z następstwami

określonymi w ust. 1, na mocy decyzji właściwych organów niepaństwowych jednostek

organizacyjnych.

3.

Materiały, o których mowa w ust. 2, mogą być przekazywane w depozyt archiwom państwowym.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Organy niepaństwowych jednostek organizacyjnych obowiązane są do ewidencjonowania,

przechowywania i zabezpieczenia materiałów archiwalnych wchodzących w skład niepaństwowego

zasobu archiwalnego.

2.

Organy, o których mowa w ust. 1, określają zasady i tryb udostępniania materiałów

archiwalnych wchodzących w skład niepaństwowego zasobu archiwalnego.

3.

Archiwa niepaństwowych jednostek organizacyjnych mogą obejmować również zasób historyczny

w rozumieniu art. 25 ust. 2.

4.

Współpracę archiwów niepaństwowych jednostek organizacyjnych, o których mowa w art.

42, z państwową siecią archiwalną określają porozumienia zawarte między ich właściwymi

organami a ministrem właściwym do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego.

Nieewidencjonowany niepaństwowy zasób archiwalny tworzą materiały powstałe i powstające

w wyniku działalności osób fizycznych, stanowiące własność tych osób lub ich prawnych

następców.

„1. Konkursy, o których mowa w ustawach zmienianych niniejszą ustawą, zostaną ogłoszone

w terminie 6 miesięcy od dnia jej wejścia w życie.

2.

Osoby zajmujące w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy stanowiska kierowników centralnych

urzędów administracji rządowej, prezesów agencji państwowych oraz prezesów i zastępców

prezesów zarządów państwowych funduszy celowych pełnią swoje obowiązki do czasu powołania

na te stanowiska osób wyłonionych w drodze konkursu.

1.

Prawo własności przysługujące osobom, o których mowa w art. 46, jest ograniczone tylko

przepisami art. 14.

2.

Materiały archiwalne określone w art. 46 mogą być przedmiotem obrotu odpłatnie i nieodpłatnie,

z zastrzeżeniem ograniczenia, o którym mowa w ust. 1 oraz w art. 9.

3.

Przeniesienie własności w drodze kupna-sprzedaży materiałów, o których mowa w art.

46, na rzecz Państwa jest zwolnione od podatku od nabycia praw majątkowych oraz od

opłat notarialnych.

4.

Przeniesienie własności materiałów, o których mowa w art. 46, w drodze spadku lub

zapisu jest zwolnione od podatku od spadków oraz od opłat notarialnych.

5.

Przepis art. 44 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 2005 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2006 r., z wyjątkiem

1)

art. 35, art. 37, art. 38 ust. 3, art. 42, art. 45, art. 46 i art. 47 ust. 3, które

wchodzą w życie z dniem ogłoszenia;

1a)

art. 17 pkt 2, art. 22, art. 24, art. 29, art. 31, które wchodzą w życie z dniem 1

stycznia 2007 r.;

2)

art. 19, art. 20 oraz art. 21, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2008 r.

(uchylony).

(uchylony).

(uchylony).

(uchylony).

1.

Działalność gospodarcza w zakresie przechowywania dokumentacji osobowej i płacowej

pracodawców o czasowym okresie przechowywania, zwanej dalej „dokumentacją”, jest działalnością

regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447 i Nr 239, poz. 1593 oraz z 2011 r. Nr 85, poz. 459), wykonywaną przez przedsiębiorcę, i wymaga uzyskania wpisu do rejestru przechowawców

akt osobowych i płacowych, zwanego dalej „rejestrem”.

2.

Działalność, o której mowa w ust. 1, może być wykonywana także przez

1)

archiwa państwowe;

2)

Stowarzyszenie Archiwistów Polskich.

3

Działalność, o której mowa w ust. 1, może być wykonywana tylko przez przedsiębiorcę

będącego osobą prawną lub jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej.

(uchylony).

Związki rewizyjne zrzeszające spółdzielnie oraz Krajowa Rada Spółdzielcza przechowują

dokumentację wytworzoną przez zlikwidowane spółdzielnie i organizacje spółdzielcze

w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 129 ustawy z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze

(Dz. U. z 2003 r. Nr 188, poz. 1848, z późn. zm..

Organem prowadzącym rejestr jest marszałek województwa właściwy ze względu na miejsce

wykonywania działalności objętej wpisem. Rejestr może być prowadzony w systemie informatycznym.

1.

Wpisu do rejestru dokonuje się na podstawie pisemnego wniosku przedsiębiorcy zawierającego

następujące dane

1

firmę przedsiębiorcy oraz jej siedzibę i adres;

2)

numer w rejestrze przedsiębiorców;

3)

numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile przedsiębiorca taki numer posiada;

4)

imiona i nazwiska osób uprawnionych do reprezentowania przedsiębiorcy;

5)

określenie zakresu działalności, która ma być objęta wpisem;

6)

określenie miejsca lub miejsc, w których będzie wykonywana działalność objęta wpisem

i daty jej rozpoczęcia;

7)

oświadczenie, że przedsiębiorca w dniu złożenia wniosku

a)

nie ma zaległości podatkowych,

b)

nie ma zaległości w zakresie zobowiązań wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych,

c)

nie figuruje w rejestrze dłużników niewypłacalnych Krajowego Rejestru Sądowego.

2.

Wraz z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1, przedsiębiorca składa oświadczenie następującej

treści

„Oświadczam, że

1)

dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru przechowawców akt osobowych i płacowych

są kompletne i zgodne z prawdą;

2)

znane mi są i spełniam warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie przechowywania

dokumentacji osobowej i płacowej pracodawców o czasowym okresie przechowywania, określone

w rozdziale 4a ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach.”.

3.

Oświadczenie powinno również zawierać

1

firmę przedsiębiorcy oraz jej siedzibę i adres;

2)

oznaczenie miejsca i datę złożenia oświadczenia;

3)

podpis osoby uprawnionej do reprezentowania przedsiębiorcy, ze wskazaniem imienia

i nazwiska oraz pełnionej funkcji.

1.

Warunkami wykonywania działalności, o której mowa w art. 51a ust. 1, są

1

posiadanie przez przedsiębiorcę bazy organizacyjno-technicznej zapewniającej warunki

przechowywania dokumentacji określone w art. 51n oraz właściwe warunki jej udostępniania;

2)

posiadanie przez przedsiębiorcę regulaminu usług, które będą świadczone w ramach działalności

objętej wpisem;

3)

zatrudnianie przez przedsiębiorcę do wykonywania czynności związanych z obsługą dokumentacji

osoby posiadającej specjalistyczne wykształcenie i praktykę zawodową.

2.

W skład zarządu przedsiębiorcy nie mogą wchodzić osoby, które były karane za przestępstwa

przeciwko wiarygodności dokumentów lub mieniu.

Wpisowi do rejestru podlegają dane określone w art. 51c ust. 1 pkt 1-6 oraz informacja

o postawieniu przedsiębiorcy wstań likwidacji lub ogłoszeniu jego upadłości.

1.

Przedsiębiorcy wpisanemu do rejestru jest wydawane zaświadczenie o wpisie zawierające

następujące dane

1)

firmę przedsiębiorcy oraz jego siedzibę i adres;

2)

zakres działalności gospodarczej objętej wpisem;

3)

miejsce wykonywania działalności gospodarczej objętej wpisem;

4)

datę rozpoczęcia działalności gospodarczej.

2.

Przedsiębiorca jest obowiązany niezwłocznie zgłaszać marszałkowi województwa wszelkie

zmiany danych, o których mowa w art. 51c ust. 1 pkt 1-6, a także informacje o postawieniu

przedsiębiorcy w stan likwidacji lub ogłoszeniu jego upadłości.

1.

O wpisaniu przedsiębiorcy do rejestru marszałek województwa zawiadamia Naczelnego

Dyrektora Archiwów Państwowych w terminie miesiąca od dnia dokonania wpisu, podając

dane, o których mowa w ust. 4 pkt 1-4.

2.

Na podstawie informacji uzyskanych od marszałków województw i przedsiębiorców Naczelny

Dyrektor Archiwów Państwowych prowadzi ewidencję przechowawców akt osobowych i płacowych,

zwaną dalej „ewidencją”.

3.

Ewidencja jest jawna.

4.

Do ewidencji wpisuje się

1)

firmę przedsiębiorcy oraz jego siedzibę i adres;

2)

zakres i miejsce (miejsca) wykonywania działalności;

3)

informacje o wykreśleniu wpisu z rejestru oraz o zawieszeniu lub zakończeniu wykonywania

działalności objętej wpisem;

4)

informacje o postawieniu przedsiębiorcy w stan likwidacji lub ogłoszeniu jego upadłości;

5)

oznaczenie marszałka województwa, który dokonał wpisu do rejestru;

6)

informacje, o których mowa w ust. 6.

5.

Marszałek województwa zawiadamia Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych o zmianie

danych wymienionych w ust. 4 pkt 1-4 w terminie miesiąca od dnia powzięcia o nich

wiadomości.

6.

Przedsiębiorca przekazuje do centrali Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Naczelnemu

Dyrektorowi Archiwów Państwowych wykaz pracodawców, których dokumentację przedsiębiorca

przejął w danym miesiącu kalendarzowym, oraz okres, z jakiego ta dokumentacja pochodzi,

w terminie do końca następnego miesiąca kalendarzowego.

Marszałek województwa wykreśla z urzędu, w drodze decyzji, wpis w rejestrze w przypadku

1)

wydania decyzji, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej;

2)

wydania prawomocnego orzeczenia zakazującego przedsiębiorcy wykonywania działalności

objętej wpisem;

3)

gdy wobec przedsiębiorcy ukończono postępowanie likwidacyjne albo upadłościowe obejmujące

likwidację majątku upadłego.

Uprawnienia wynikające z wpisu do rejestru

1)

są niezbywalne;

2)

spółki przejmowanej albo którejkolwiek ze spółek łączących się przez zawiązanie nowej

spółki, a także spółki podlegającej podziałowi, nie przechodzą na spółkę przejmującą

lub nowo zawiązaną;

3)

spółdzielni pracy podlegającej podziałowi lub połączeniu z inną spółdzielnią, nie

przechodzą na spółdzielnie powstałe w wyniku podziału lub połączenia.

1.

Kontrolę działalności gospodarczej w zakresie objętym wpisem do rejestru przeprowadza

marszałek województwa.

2.

Do przeprowadzania kontroli działalności przedsiębiorcy wpisanego do rejestru marszałek

województwa może upoważnić inny organ państwowy lub państwową jednostkę organizacyjną

wyspecjalizowaną w kontroli danego rodzaju działalności, zawierając z takim organem

lub jednostką porozumienie określające zasady przeprowadzenia kontroli, w tym zasady

jej finansowania.

3.

Pierwszą kontrolę przedsiębiorcy wpisanego do rejestru przeprowadza się nie później

niż przed upływem roku od dnia dokonania wpisu.

1.

Przedsiębiorca wykonuje działalność na podstawie regulaminu świadczenia usług, określającego

w szczególności

1)

zakres świadczonych usług;

2)

zasady przyjmowania dokumentacji na przechowanie, jej ewidencjonowania i przechowywania;

3)

ogólne zasady zabezpieczenia dokumentacji przed osobami nieuprawnionymi;

4)

miejsce świadczenia usług oraz terminy ich wykonywania;

5)

tryb przyjmowania interesantów;

6)

sposób i terminy udostępniania dokumentacji;

7)

wysokość opłat pobieranych za usługi;

8)

procedury dotyczące brakowania i niszczenia dokumentacji.

2.

Regulamin, o którym mowa w ust. 1, przedsiębiorca udostępnia w lokalu, w którym przyjmowani

są interesanci.

Do wykonywania działalności objętej wpisem do rejestru stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego dotyczące przechowania, z wyłączeniem art. 844 § 2.

1.

Jeżeli w związku z działalnością gospodarczą objętą wpisem do rejestru są wykonywane

czynności polegające na gromadzeniu, ewidencjonowaniu, opracowaniu i zabezpieczeniu

dokumentacji oraz na wydawaniu z niej odpisów i kopii, przedsiębiorca jest obowiązany

zatrudniać przy tych czynnościach osoby posiadające specjalistyczne wykształcenie

i praktykę zawodową.

2.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określi, w drodze

rozporządzenia, rodzaje wykształcenia uznanego za specjalistyczne w rozumieniu ust.

1 oraz dokumenty potwierdzające posiadanie praktyki zawodowej, z uwzględnieniem w

szczególności przydatności poszczególnych rodzajów wykształcenia do wykonywanych czynności,

a także sposobu dokumentowania posiadania praktyki zawodowej, w tym rodzaje dokumentów.

1.

Dokumentacja powinna być przechowywana w warunkach zapewniających jej należytą ochronę

przed zniszczeniem i kradzieżą.

2.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określi, w drodze

rozporządzenia, warunki, w jakich dokumentacja może być przechowywana, z uwzględnieniem

w szczególności jej ochrony przed wilgocią, zmianami temperatury oraz szkodliwym oddziaływaniem

światła.

Na żądanie osoby, której dokumentacja dotyczy, przedsiębiorca

1)

przekaże kopie lub odpisy tej dokumentacji drogą pocztową lub w inny wskazany przez

żądającego sposób, pod wskazany przez niego adres, powiększając kwotę należności za

usługę o poniesione koszty tego przekazania, albo

2)

zapewni żądającemu wgląd w dotyczącą go dokumentację w miejscu znajdującym się na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

1.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określi, w drodze

rozporządzenia, maksymalną wysokość opłat pobieranych przez podmioty, o których mowa

w art. 51a ust. 1 i 2, za sporządzenie odpisu lub kopii przechowywanej dokumentacji,

uwzględniając ponoszone przez te podmioty koszty związane z przechowywaniem dokumentacji

i sporządzaniem jej odpisów lub kopii, w szczególności koszty

1)

wyszukania dokumentów;

2)

przygotowania dokumentów do sporządzenia odpisu lub skopiowania;

3)

sporządzenia odpisu lub kopii;

4)

zapewnienia odpowiednich warunków przechowywania dokumentacji.

2.

Przepisy wydane na podstawie upoważnienia zawartego w ust. 1 stosuje się także do

podmiotów innych niż wymienione w art. 51a ust. 1 i 2 przechowujących dokumentację.

1.

W przypadku postawienia przedsiębiorcy w stan likwidacji lub ogłoszenia jego upadłości,

odpowiednio, likwidator lub syndyk masy upadłości wskazuje przechowawcę, któremu dokumentacja

zostanie przekazana do dalszego przechowywania, zapewniając na ten cel środki finansowe

na okres, jaki pozostał do wygaśnięcia umów przechowania tej dokumentacji zawartych

przez przedsiębiorcę. W braku takiego wskazania przechowawcę wyznacza sąd rejestrowy,

po zapewnieniu przez likwidatora lub syndyka masy upadłości środków finansowych, o

których mowa w zdaniu poprzedzającym.

2.

Przechowawca, o którym mowa w ust. 1, powinien przed przejęciem dokumentacji uzyskać

wpis do rejestru.

3.

W przypadku stwierdzenia przez sąd rejestrowy, na wniosek likwidatora lub syndyka

masy upadłości, niemożności zapewnienia środków na koszty dalszego przechowywania,

dokumentację przejmuje podmiot nadzorujący jednostkę organizacyjną, do której dokumentacja

należała, a w razie braku takiego podmiotu - archiwum państwowe właściwe miejscowo

lub wskazane przez Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych. Przed wydaniem postanowienia

sąd zasięga opinii naczelnika urzędu skarbowego właściwego miejscowo dla siedziby

przedsiębiorcy o jego stanie majątkowym.

4.

Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio, jeżeli przed upływem okresu przechowywania

dokumentacji znajdującej się u przedsiębiorcy nastąpi wykreślenie przedsiębiorcy z

rejestru.

5.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio, jeżeli przed upływem okresu przechowywania

dokumentacji znajdującej się u przedsiębiorcy zaprzestanie on wykonywania działalności

objętej wpisem do rejestru.

6.

W przypadku ogłoszenia upadłości przedsiębiorcy, środki, o których mowa w ust. 1,

stanowią daninę publiczną w rozumieniu art. 342 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze

(Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1361, z późn. zm..

7

Do środków na pokrycie kosztów przechowywania dokumentacji przez archiwum państwowe,

które przejęło ją w trybie określonym w ust. 3, stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm., z tym że uprawnienia organu podatkowego, przewidziane w tych przepisach, przysługują

dyrektorowi archiwum państwowego. Jeżeli egzekucja kosztów przechowywania dokumentacji

przejętej przez archiwum państwowe okaże się bezskuteczna, wówczas koszty te są pokrywane

ze środków będących w dyspozycji Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych.

8

Wysokość środków finansowych na pokrycie kosztów, o których mowa w ust. 7, ustala

dyrektor archiwum państwowego, w drodze decyzji, uwzględniając konieczne wydatki związane

z przechowywaniem dokumentacji.

9

Do postępowania w sprawie ustalenia kosztów, o których mowa w ust. 7, stosuje się

przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm..

W przypadkach, o których mowa w art. 51p ust. 1 i 3-5, wraz z dokumentacją jest przekazywana

pozostała dokumentacja o czasowym okresie przechowywania.

Dokumentacja przekazywana do dalszego przechowywania w trybie określonym w art. 51p

ust. 1 lub 3-5 powinna być przed przekazaniem uporządkowana; do porządkowania dokumentacji

stosuje się odpowiednio przepisy wydane na podstawie art. 5 ust. 2, z wyłączeniem

obowiązku opatrywania poszczególnych stron dokumentacji kolejnym numerem.

W sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale stosuje się przepisy ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.

1.

W przypadku postawienia pracodawcy w stan likwidacji lub ogłoszenia jego upadłości,

pracodawca wskazuje podmiot prowadzący działalność w dziedzinie przechowywania dokumentacji,

któremu zostanie ona przekazana do dalszego przechowywania, zapewniając na ten cel

środki finansowe na czas, jaki pozostał do końca 50-letniego okresu przechowywania

dokumentacji liczonego

1

od dnia zakończenia pracy u danego pracodawcy - dla dokumentacji osobowej;

2)

od dnia wytworzenia - dla dokumentacji płacowej.

2.

Określony w ust. 1 obowiązek wskazania podmiotu przejmującego dokumentację oraz zapewnienia

środków na jej przechowywanie nie dotyczy pracodawców, do których mają zastosowanie

przepisy wydane na podstawie art. 5 ust. 2.

3.

W przypadku stwierdzenia przez sąd rejestrowy, na wniosek pracodawcy podlegającego

wpisowi do Krajowego Rejestru Sądowego lub do ewidencji działalności gospodarczej,

niemożności zapewnienia środków na koszty dalszego przechowywania, dokumentację przejmuje

archiwum państwowe, utworzone w tym celu przez ministra właściwego do spraw kultury

i ochrony dziedzictwa narodowego.

4.

Przed wydaniem postanowienia w sprawie wniosku, o którym mowa w ust. 3, sąd zasięga

opinii naczelnika urzędu skarbowego właściwego miejscowo dla siedziby pracodawcy o

jego stanie majątkowym.

5

Przepisy art. 51p ust. 6-9 stosuje się odpowiednio.

6

Dokumentacja przekazywana przez pracodawcę do dalszego przechowywania powinna być

przed przekazaniem uporządkowana; do porządkowania dokumentacji stosuje się odpowiednio

przepisy wydane na podstawie art. 5 ust. 2, z wyłączeniem obowiązku opatrywania poszczególnych

stron dokumentacji kolejnym numerem.

Do zadań archiwum państwowego, o którym mowa w art. 51 u ust. 3, należy w szczególności

ewidencjonowanie, przechowywanie, zabezpieczanie i udostępnianie przejętej dokumentacji

oraz wydawanie z niej odpisów i kopii; archiwum może wykonywać także inne zadania

przewidziane w ustawie dla archiwów państwowych.

1.

Naczelny Dyrektor Archiwów Państwowych może wydać decyzję nakazującą złożenie dokumentacji,

która należała do pracodawcy wykreślonego z Krajowego Rejestru Sądowego lub z ewidencji

działalności gospodarczej, na odpłatne przechowywanie we wskazanym archiwum państwowym,

jeżeli istnieje zagrożenie jej zniszczenia, w szczególności na skutek oddziaływania

czynników atmosferycznych lub bezprawnego działania osób trzecich, a brak jest podstaw

prawnych do jej przekazania innemu podmiotowi do dalszego przechowywania.

2.

Przed wydaniem decyzji Naczelny Dyrektor Archiwów Państwowych dokonuje oceny dokumentacji

w miejscu, w którym się ona znajduje.

3.

Decyzji, o której mowa w ust. 1, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

4.

Do wykonania przez Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych czynności związanych

z oceną, o której mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

(Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954, z późn. zm., dotyczące zabezpieczenia wykonania obowiązków o charakterze niepieniężnym.

5.

Koszty przejęcia, zewidencjonowania, przechowania i konserwacji dokumentacji przez

archiwa państwowe ponoszą solidarnie osoby zarządzające lub pełniące funkcje organu

zarządzającego pracodawcy w dniu jego wykreślenia z Krajowego Rejestru Sądowego lub

ewidencji działalności gospodarczej.

6.

Przepisy art. 51p ust. 6-9 stosuje się odpowiednio.

1.

Kto, posiadając szczególny obowiązek ochrony materiałów archiwalnych, uszkadza je

lub niszczy,

podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

2.

Jeżeli sprawca działa nieumyślnie,

podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolności.

1.

Kto bez zezwolenia wywozi materiały archiwalne za granicę lub po wywiezieniu za granicę

nie sprowadza ich do kraju w terminie ustalonym w zezwoleniu,

podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

2.

Jeżeli sprawca działa nieumyślnie,

podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolności.

3.

Sąd może orzec przepadek materiałów archiwalnych stanowiących przedmiot przestępstwa.

1.

Kto zbywa, pomaga w zbyciu lub nabyciu materiałów archiwalnych wchodzących w skład

narodowego zasobu archiwalnego, jeżeli wiedział, że nabywca chce je wywieźć za granicę

bez zezwolenia,

podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

2.

Jeżeli sprawca działał nieumyślnie,

podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolności.

(uchylony).

W ustawie z dnia 15 lutego 1962 r. o ochronie dóbr kultury i o muzeach

(Dz. U. Nr 10, poz. 48) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 4 pkt 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2)

wchodzące w skład muzeów i bibliotek, z wyjątkiem materiałów archiwalnych wchodzących

w skład narodowego zasobu archiwalnego, których ochronę regulują odrębne przepisy,

3)

inne, jeżeli ich charakter zabytkowy jest oczywisty, o ile nie podlegają ochronie

na podstawie odrębnych przepisów.

”

;

2)

w art. 5 skreśla się pkt 8, a dotychczasowe pkt 9, 10, 11 i 12 otrzymują oznaczenie

pkt 8, 9, 10 i 11;

3)

w art. 5 w pkt 9 dodaje się na końcu wyrazy: „jeżeli nie wchodzą w skład narodowego

zasobu archiwalnego”;

4)

w art. 8 w ust. 1 pkt 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

3)

dyrektorzy (kierownicy) muzeów w stosunku do zabytków znajdujących się w muzeach oraz

do innych zabytków w zakresie im zleconym, z wyjątkiem materiałów archiwalnych wchodzących

w skład narodowego zasobu archiwalnego, których ochronę regulują odrębne przepisy,

4)

Biblioteka Narodowa w Warszawie i biblioteki wyznaczone przez Ministra Kultury i Sztuki,

w porozumieniu z właściwymi ministrami (kierownikami urzędów centralnych) i Polską

Akademią Nauk, w stosunku do zabytkowych materiałów bibliotecznych w zakresie im zleconym,

z wyjątkiem materiałów archiwalnych wchodzących w skład narodowego zasobu archiwalnego,

których ochronę regulują odrębne przepisy.

”

;

5)

w art. 12 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Minister Kultury i Sztuki w porozumieniu z zainteresowanymi ministrami (kierownikami

urzędów centralnych) i Polską Akademią Nauk może przekazać wykonywanie niektórych

czynności w zakresie ochrony zabytków Bibliotece Narodowej w Warszawie i innym bibliotekom.

”

;

6)

w art. 14 skreśla się ust. 2;

7)

w art. 42

a)

w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

przedmioty wymienione w art. 5, o ile wojewódzki konserwator zabytków, Biblioteka

Narodowa w Warszawie - każdy z tych organów w swoim zakresie działania - stwierdzi,

że nie posiadają charakteru dobra kultury w rozumieniu art. 2.

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Charakter dzieł wymienionych w ust. 1 pkt 1-3 powinien być stwierdzony odpowiednim

zaświadczeniem wojewódzkiego konserwatora zabytków lub Biblioteki Narodowej w Warszawie.

”

;

8)

art. 56 otrzymuje brzmienie

„

Art. 56.

Właściciel kolekcji wpisanej na jego wniosek do rejestru zabytków, z wyjątkiem kolekcji

materiałów archiwalnych, wpisanej do rejestru niepaństwowych materiałów archiwalnych,

jest uprawniony do następujących świadczeń ze strony muzeów państwowych

1)

ustalania autorstwa (atrybucji) przedmiotów kolekcji,

2)

stwierdzania stanu zachowania przedmiotów kolekcji i udzielania zaleceń konserwatorskich,

3)

pomocy w prowadzeniu naukowej inwentaryzacji i naukowym opracowaniu przedmiotów kolekcji,

4)

zabezpieczenia kolekcji lub jej poszczególnych przedmiotów.

”

;

9)

art. 83 otrzymuje brzmienie

„

Art. 83.

Ochrona dóbr kultury znajdujących się w bibliotekach jest uregulowana w odrębnych

przepisach, jednakże mają do nich zastosowanie - z wyjątkiem materiałów archiwalnych

wchodzących w skład narodowego zasobu archiwalnego - przepisy art. 18, 41-44 i 73-81

ustawy.

””

Właściciel kolekcji wpisanej na jego wniosek do rejestru zabytków, z wyjątkiem kolekcji

materiałów archiwalnych, wpisanej do rejestru niepaństwowych materiałów archiwalnych,

jest uprawniony do następujących świadczeń ze strony muzeów państwowych

1)

ustalania autorstwa (atrybucji) przedmiotów kolekcji,

2)

stwierdzania stanu zachowania przedmiotów kolekcji i udzielania zaleceń konserwatorskich,

3)

pomocy w prowadzeniu naukowej inwentaryzacji i naukowym opracowaniu przedmiotów kolekcji,

4)

zabezpieczenia kolekcji lub jej poszczególnych przedmiotów.

1.

Koncesje, zezwolenia, licencje i zgody wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy zachowują ważność do upływu terminu, na który zostały wydane.

2.

Do postępowań o

1)

udzielenie koncesji, zezwolenia, licencji i zgody,

2)

dokonanie wpisu do rejestru działalności regulowanej

- wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się

przepisy dotychczasowe.

(pominięty).

1.

Organy prowadzące na podstawie ustawy z dnia 15 lutego 1962 r. o ochronie dóbr kultury i o muzeach

(Dz. U. Nr 10, poz. 48) rejestr zabytków sporządzą i przekażą dane oraz dokumentację dotyczące materiałów

archiwalnych zarejestrowanych w rejestrze zabytków - Naczelnemu Dyrektorowi Archiwów

Państwowych.

2.

Materiały archiwalne, o których mowa w ust. 1, wpisane dotychczas do rejestru zabytków

ulegają skreśleniu z tego rejestru i podlegają wpisowi odpowiednio do właściwego rejestru,

zgodnie z przepisami ustawy.

3.

Termin i tryb przekazania Naczelnemu Dyrektorowi Archiwów Państwowych danych i dokumentacji,

o których mowa w ust. 1, określają Ministrowie Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki

oraz Kultury i Sztuki.

4.

W stosunku do materiałów archiwalnych znajdujących się w rejestrze zabytków do chwili

przekazania danych i dokumentacji, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio

przepisy o ochronie zabytków.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

(pominięty).

„2. Minister Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki oraz Naczelny Dyrektor Archiwów

Państwowych, w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, dostosują

organizację i zakres działania archiwów, o których mowa w ust. 1, do przepisów tej

ustawy.

3.

W stosunku do archiwów państwowych wyodrębnionych Sejmu Polskiej Rzeczypospolitej

Ludowej oraz Rady Państwa przepisy ustawy wchodzą w życie w terminach ustalonych odpowiednio

przez Szefów: Kancelarii Sejmu oraz Kancelarii Rady Państwa.

1.

Działające dotychczas na podstawie aktów wykonawczych do dekretu z dnia 29 marca 1951 r. o archiwach państwowych

(Dz. U. Nr 19, poz. 149 oraz z 1975 r. Nr 16, poz. 91) centralne i wojewódzkie archiwa państwowe stają się z dniem wejścia w życie ustawy

archiwami państwowymi w rozumieniu ustawy.

2.

(pominięty).

3.

(pominięty).

Traci moc dekret z dnia 29 marca 1951 r. o archiwach państwowych

(Dz. U. Nr 19, poz. 149 oraz z 1975 r. Nr 16, poz. 91).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1984 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 17 oraz 54, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia;

2)

art. 36 i 37, które wchodzą w życie po upływie 7 miesięcy od dnia ogłoszenia;

3)

art. 40, który wchodzi w życie po upływie 27 miesięcy od dnia ogłoszenia;

4)

art. 42 pkt 1, 4 i 7, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2006 r.

„1. Zasób archiwalny dotychczasowej Głównej Komisji Badania Zbrodni przeciwko Narodowi

Polskiemu - Instytutu Pamięci Narodowej oraz komisji okręgowych staje się zasobem

archiwalnym Instytutu Pamięci.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

„3. Przedsiębiorców, którzy w dniu wejścia w życie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej posiadają ważne zezwolenie na wykonywanie działalności gospodarczej, określonej w

ustawach, o których mowa w art. 5, 16, 18, 20, 22, 28, 34, 36, 37, 41, 50, 52, 54,

61-63, wpisuje się z urzędu do rejestru działalności regulowanej, określonego w tych

ustawach zgodnie z zakresem zezwoleń, o ile z przepisów ustawy nie wynika szerszy

zakres wykonywania działalności.

„1. Postępowania w sprawach o udzielenie zezwoleń, o których mowa w art. 73 ust. 2

i 3, wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, umarza się.

Akty wydane na podstawie upoważnień ustawowych zmienianych niniejszą ustawą zachowują

moc do czasu ich zastąpienia przez akty wydane na podstawie niniejszej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów

1)

art. 74, który wchodzi w życie z dniem 30 grudnia 2000 r.,

2)

art. 27 pkt 5 lit. b) i c), które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.,

3)

art. 61, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2005 r., z wyjątkiem art. 26 pkt 2, który

wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.

1.

Przedsiębiorcy wykonujący działalność gospodarczą w zakresie przechowywania dokumentacji

osobowej i płacowej pracodawców o czasowym okresie przechowywania przed dniem wejścia

w życie ustawy są obowiązani dostosować swoją formę prawną i uzyskać wpis do rejestru,

o których mowa w art. 51a ustawy wymienionej w art. 5, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, w terminie do dnia 31 grudnia 2005 r., a w przypadku nieuzyskania wpisu w

tym terminie - zaprzestać wykonywania działalności.

2.

Jeżeli zaprzestanie działalności gospodarczej w dziedzinie przechowywania dokumentacji

osobowej i płacowej pracodawców o czasowym okresie przechowywania następuje z powodu

rezygnacji przedsiębiorcy z wykonywania działalności gospodarczej przed upływem okresu

przechowywania tej dokumentacji, niezłożenia wniosku o wpis lub odmowy wpisu, o którym

mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 51p ust. 1-3 oraz art. 51r i

51s ustawy wymienionej w art. 5, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

3.

W okresie do uzyskania wpisu lub zaprzestania działalności do przedsiębiorców, o których

mowa w ust. 1 i 2, stosuje się przepisy art. 51f ust. 2 - w części dotyczącej obowiązku

informowania wojewody właściwego ze względu na miejsce wykonywania działalności o

postawieniu przedsiębiorcy w stan likwidacji lub o ogłoszeniu jego upadłości, art.

51g ust. 6, art. 51o ust. 2, art. 51r i 51s ustawy wymienionej w art. 5, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą.

Ochrona dóbr kultury znajdujących się w bibliotekach jest uregulowana w odrębnych

przepisach, jednakże mają do nich zastosowanie - z wyjątkiem materiałów archiwalnych

wchodzących w skład narodowego zasobu archiwalnego - przepisy art. 18, 41-44 i 73-81

ustawy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1997 r., z wyjątkiem art. 3, art. 7, art.

9, art. 10, art. 20, art. 24, art. 32, art. 34, art. 37, art. 45-47, art. 50, art.

66, art. 73 ust. 1, 2 i 4, art. 74, art. 76, art. 79, art. 80 i art. 82, które wchodzą

w życie z dniem 1 października 1996 r., oraz art. 41, który wchodzi w życie z dniem

wejścia w życie ustawy konstytucyjnej z dnia 21 czerwca 1996 r. o zmianie ustawy konstytucyjnej z

dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i

wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym

(Dz. U. Nr 106, poz. 488).

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie przepisów upoważniających zmienianych niniejszą

ustawą pozostają w mocy do czasu wejścia w życie przepisów wydanych na podstawie przepisów

upoważniających w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez

okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 27 pkt 2, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2005 r.;

2)

art. 15 pkt 2, art. 23 pkt 1-4, art. 69 i art. 70, które wchodzą w życie z dniem 1

stycznia 2007 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 1999 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z wyjątkiem art. 26, art. 128 pkt

2, art. 139 pkt 1 i 10, art. 145 ust. 2 i 4, art. 146 ust. 2 i 4 oraz art. 147 ust.

2 i 3, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia, i art. 34 pkt 1, art. 36 pkt 23,

art. 48 pkt 1 i 3, art. 84, art. 97 pkt 1-3, 5-10 i 12-36 oraz art. 139 pkt 9 lit.

a), które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2000 r.

„2. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 17 ust. 3 ustawy, o

której mowa w art. 84, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych

wydanych na podstawie art. 17 ust. 3 tej ustawy w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

nie dłużej jednak niż przez okres 12 miesięcy od dnia jej wejścia w życie.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia z wyjątkiem art. 131,

który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2013 r.

W okresie 10 lat od dnia wejścia w życie ustawy warunek posiadania kompetencji kierowniczych

na stanowiskach, o których mowa w art. 52 oraz w ustawach zmienianych w art. 135-139,

141-143, 145-147, 149-156, 158, 159, 161-185 oraz 187-189, uważa się za spełniony

przez osoby, które

1)

uzyskały świadectwo potwierdzające kwalifikacje do pracy na wysokim stanowisku państwowym,

wydane na podstawie art. 7 ust. 5 lub art. 8 ust. 7 ustawy uchylanej w art. 214;

2)

w wyniku postępowania kwalifikacyjnego dla pracowników służby cywilnej ubiegających

się o mianowanie w służbie cywilnej osiągnęły miejsce uprawniające do mianowania na

podstawie ustawy uchylanej w art. 215.

W okresie 1 roku od dnia wejścia w życie ustawy, przy przeprowadzaniu naboru na wyższe

stanowiska w służbie cywilnej, do osób, o których mowa w art. 202, nie stosuje się

warunków określonych w art. 53 pkt 4 i 5.

Traci moc ustawa z dnia 24 sierpnia 2006 r. o państwowym zasobie kadrowym i wysokich stanowiskach

państwowych

(Dz. U. Nr 170, poz. 1217, z późn. zm..

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie

Traci moc ustawa z dnia 24 sierpnia 2006 r. o służbie cywilnej

(Dz. U. Nr 170, poz. 1218, z późn. zm., z wyjątkiem art. 6 ust. 1, art. 19-22, art. 24 i art. 26-28, które tracą moc z dniem

31 grudnia 2009 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 197

pkt 1, który wchodzi w życie po upływie 18 miesięcy od dnia ogłoszenia, oraz art.

214, który wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art.

7 ust. 1, art. 40-43, art. 45, art. 47-49, art. 160 i art. 186 pkt 2-6, które wchodzą

w życie z dniem 1 stycznia 2010 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 227

i art. 233, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.