Ustawa z dnia 1 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz niektórych innych ustaw (DU_2011_678) | PL

Dz.U. 2011 nr 117 poz. 678 inForce

Art. 1 Ustawa z dnia 1 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz niektórych innych ustaw Open official source

W ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii

(Dz. U. Nr 179, poz. 1485, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 4

a)

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

jednostki naukowe - jednostki naukowe w rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki

(Dz. U. Nr 96, poz. 615 oraz z 2011 r. Nr 84, poz. 455);

”

,

b)

po pkt 20 dodaje się pkt 20a w brzmieniu

„

20a)

przewóz - każde przemieszczenie środków odurzających, substancji psychotropowych lub

słomy makowej między dwoma państwami przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które

zaczyna się i kończy poza tym terytorium;

”

;

2)

w art. 22 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Ministrowie właściwi do spraw oświaty i wychowania, zdrowia, spraw wewnętrznych, administracji

publicznej, transportu, Minister Obrony Narodowej oraz Minister Sprawiedliwości, każdy

w zakresie swojego działania, są obowiązani rozwijać i popierać działalność edukacyjną

oraz zapobiegawczą, podejmowaną w celu informowania społeczeństwa o szkodliwości narkomanii.

”

;

3)

w art. 24

a)

uchyla się ust. 3,

b)

w ust. 5

-

zdanie wstępne otrzymuje brzmienie

„

Jednostki i podmioty, o których mowa w ust. 2 i 4, są obowiązane

”

,

-

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

nabywać środki odurzające, substancje psychotropowe lub ich preparaty oraz prekursory

kategorii 1 od przedsiębiorców posiadających zezwolenie wydane w trybie określonym

w art. 35 ust. 1-3, art. 36, art. 40 ust. 1 -3, na podstawie zapotrzebowania;

”

,

c)

ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrami właściwymi do spraw

wewnętrznych, finansów publicznych, szkolnictwa wyższego i Ministrem Sprawiedliwości

określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb oraz warunki nabywania i wchodzenia

w posiadanie, przechowywania oraz używania do celów szkoleniowych środków odurzających,

substancji psychotropowych lub ich preparatów oraz prekursorów kategorii 1 przez jednostki

lub podmioty, o których mowa w ust. 2 i 4, a także warunki przechowywania środków

odurzających, substancji psychotropowych, ich preparatów i prekursorów kategorii 1

oraz sposób ich niszczenia przez jednostki lub podmioty, o których mowa w ust. 2 i

4, uwzględniając zabezpieczenie tych substancji przed dostępem osób trzecich.

”

;

4)

po art. 24 dodaje się art. 24a i 24b w brzmieniu

„

Art. 24a.

1.

Jednostki organizacyjne administracji rządowej i Żandarmerii Wojskowej wykonujące

czynności operacyjno-rozpoznawcze oraz jednostki organizacyjne Służby Celnej przy

wykonywaniu zadań określonych ustawą z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej

(Dz. U. Nr 168, poz. 1323, z późn. zm. mogą wchodzić w posiadanie środków odurzających, substancji psychotropowych lub ich

preparatów oraz prekursorów kategorii 1 w ilości niezbędnej do przeprowadzenia badań

potwierdzających popełnienie przestępstwa.

2.

Jednostki, o których mowa w ust. 1, w związku z wykonywaniem czynności i działań określonych

w tym przepisie są obowiązane

1)

przechowywać posiadane środki odurzające, substancje psychotropowe lub ich preparaty

oraz prekursory kategorii 1 w sposób zabezpieczający przed kradzieżą i zniszczeniem;

2)

niszczyć środki odurzające, substancje psychotropowe lub ich preparaty oraz prekursory

kategorii 1 w sposób uniemożliwiający dostęp do nich osób nieupoważnionych.

3.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, podmioty uprawnione do niszczenia

środków odurzających, substancji psychotropowych lub ich preparatów oraz prekursorów

kategorii 1, uzyskanych w drodze czynności i działań, określonych w ust. 1, a także

szczegółowy tryb i warunki ich przechowywania oraz niszczenia, mając na względzie

konieczność zabezpieczenia tych środków i substancji przed dostępem osób trzecich.

Art. 24b.

1.

Zakłady opieki zdrowotnej prowadzące leczenie lub rehabilitację osób uzależnionych

są obowiązane do współpracy z Biurem, a w szczególności do gromadzenia i przekazywania

Biuru informacji na temat osób zgłaszających się do leczenia z powodu używania środków

odurzających lub substancji psychotropowych.

2.

Informacja, o której mowa w ust. 1, zawiera

1)

identyfikator uniemożliwiający identyfikację osoby, o której mowa w ust. 1, składający

się z 2 pierwszych liter imienia, 2 pierwszych liter nazwiska, daty urodzenia oraz

zakodowanej informacji o płci pacjenta;

2)

charakterystykę sytuacji społeczno-demograficznej osoby, o której mowa w ust. 1, zawierającą

dane dotyczące miejsca zamieszkania, wykształcenia oraz obywatelstwa;

3)

wzór używania substancji, o której mowa w ust. 1, zawierający rodzaj i status używanego

środka odurzającego lub substancji psychotropowej, częstotliwość ich używania oraz

sposób ich przyjmowania;

4)

historię używania środków odurzających lub substancji psychotropowych, zawierającą

wiek inicjacji używania poszczególnych substancji oraz wiek rozpoczęcia używania problemowego;

5)

informację o zachowaniach ryzykownych mogących przyczynić się do zakażenia HIV, HCV

oraz status serologiczny HIV, HCV;

6)

historię leczenia, w tym informację o kontynuacji i zakończeniu leczenia;

7)

rozpoznanie medyczne według aktualnie obowiązującej Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób

i Problemów Zdrowotnych ICD;

8)

inne informacje wymagane przez protokół Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków

i Narkomanii niebędące danymi osobowymi, o których mowa w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych

(Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926, z późn. zm..

3.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, zakres i tryb

współpracy zakładów opieki zdrowotnej prowadzących leczenie lub rehabilitację osób

używających środków odurzających lub substancji psychotropowych z Biurem, a w szczególności

sposób gromadzenia, przechowywania i przetwarzania informacji, o których mowa w ust.

1, tryb ich przekazywania oraz wzór indywidualnego kwestionariusza sprawozdawczego

osoby zgłaszającej się do leczenia z powodu używania środków odurzających lub substancji

psychotropowych, z uwzględnieniem konieczności ochrony prywatności osób, o których

mowa w ust. 1.

”

;

5)

w art. 27

a)

ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Certyfikat specjalisty terapii uzależnień może otrzymać osoba, która ukończyła studia

wyższe.

”

,

b)

po ust. 8 dodaje się ust. 8a w brzmieniu

„

8a.

Osoby ubiegające się o otrzymanie certyfikatów, o których mowa w art. 26 ust. 2 pkt

2 i ust. 3, są obowiązane, pod rygorem konieczności ponownego odbycia szkolenia, przystąpić

do egzaminu w terminie nie dłuższym niż 4 lata od momentu rozpoczęcia szkolenia.

”

,

c)

ust. 9 otrzymuje brzmienie

„

9.

Osoby, które ukończyły szkolenie, o którym mowa w ust. 1, i uzyskały certyfikat instruktora

terapii uzależnień oraz w terminie 3 lat od ukończenia tego szkolenia spełniły wymogi,

o których mowa w ust. 7, mogą przystąpić do egzaminu w zakresie specjalisty terapii

uzależnień bez konieczności uczestniczenia w szkoleniu, nie później jednak niż w okresie

roku po uzyskaniu tytułu magistra.

”

;

6)

w art. 28

a)

w ust. 4 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

aptekę szpitalną lub zawarł umowę z apteką lub hurtownią farmaceutyczną w zakresie

zaopatrzenia w środek substytucyjny;

”

,

b)

po ust. 6 dodaje się ust. 6a i 6b w brzmieniu

„

6a.

W celu wykluczenia udziału pacjenta w tym samym czasie w więcej niż jednym programie

leczenia substytucyjnego Biuro prowadzi Centralny Wykaz Osób Objętych Leczeniem Substytucyjnym.

6b.

Zakład opieki zdrowotnej prowadzący leczenie substytucyjne jest obowiązany do niezwłocznego

przekazywania Biuru informacji o zakwalifikowaniu, wyłączeniu lub zakończeniu udziału

pacjenta w programie realizującym takie leczenie.

”

,

c)

ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb

postępowania przy leczeniu substytucyjnym, szczegółowe warunki, jakie powinien spełniać

zakład opieki zdrowotnej prowadzący leczenie substytucyjne, oraz szczegółowy sposób

gromadzenia, przechowywania i przekazywania informacji, o których mowa w ust. 6b,

mając na względzie dobro osób uzależnionych, w tym potrzebę zachowania anonimowości

osób umieszczanych w Centralnym Wykazie Osób Objętych Leczeniem Substytucyjnym.

”

;

7)

w art. 34

a)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

W przypadku orzeczenia przez sąd o przepadku na rzecz Skarbu Państwa środków odurzających,

substancji psychotropowych lub ich preparatów oraz prekursorów kategorii 1 podlegają

one zniszczeniu. Sąd może orzec na wniosek jednostek, o których mowa w art. 24 ust.

2 i 4, przepadek na rzecz Skarbu Państwa środków odurzających, substancji psychotropowych

lub ich preparatów oraz prekursorów kategorii 1 przez przekazanie ich w całości lub

części tym jednostkom.

”

,

b)

uchyla się ust. 5;

8)

w art. 35

a)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Prekursory kategorii 1 może wytwarzać, przetwarzać lub przerabiać wyłącznie przedsiębiorca,

który na podstawie właściwego rozporządzenia prawa Unii Europejskiej uzyskał zezwolenie

Głównego Inspektora Farmaceutycznego określające prekursory kategorii 1.

”

,

b)

ust. 10 otrzymuje brzmienie

„

10.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, treść wniosku,

szczegółowe warunki i tryb wydawania oraz cofania zezwoleń, o których mowa w ust.

1, 2, 4, 7 i 9, z wyjątkiem prekursorów kategorii 1, a także wymagania, jakie muszą

spełniać podmioty posiadające zezwolenia, o których mowa w ust. 1-4, 7 i 9, w szczególności

w zakresie przechowywania środków objętych zezwoleniem oraz prowadzenia dokumentacji

dotyczącej ich posiadania i obrotu nimi, uwzględniając zapewnienie sprawności postępowania.

”

;

9)

w art. 40

a)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Przedsiębiorcy, o których mowa w ust. 1 i 2, są obowiązani

1)

prowadzić dokumentację dotyczącą posiadanych środków odurzających, substancji psychotropowych

lub ich preparatów;

2)

przechowywać w komorach przeładunkowych posiadane środki odurzające, substancje psychotropowe

lub ich preparaty w sposób zabezpieczający przed kradzieżą lub zniszczeniem.

”

,

b)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu

„

4a.

Przedsiębiorcy, o których mowa w ust. 3, są obowiązani

1)

prowadzić dokumentację dotyczącą posiadanych prekursorów kategorii 1;

2)

przechowywać w komorach przeładunkowych posiadane prekursory kategorii 1 w sposób

zabezpieczający przed kradzieżą lub zniszczeniem.

”

,

c)

ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki

i tryb wydawania oraz cofania zezwoleń, o których mowa w ust. 1 i 2, treść wniosku

o wydanie tych zezwoleń, a także szczegółowe obowiązki podmiotów posiadających te

zezwolenia, w szczególności w zakresie przechowywania środków objętych zezwoleniem,

wydawania tych środków jednostkom uprawnionym oraz prowadzenia dokumentacji dotyczącej

ich posiadania i obrotu nimi, a także w zakresie warunków, jakie podmiot musi spełniać

w celu przechowywania środków objętych zezwoleniem w komorach przeładunkowych, mając

na względzie sprawność postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia w tych sprawach.

”

,

d)

dodaje się ust. 7 w brzmieniu

„

7.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe obowiązki

przedsiębiorców posiadających zezwolenia, o których mowa w ust. 3, w szczególności

w zakresie przechowywania środków objętych zezwoleniem, wydawania tych środków jednostkom

uprawnionym oraz prowadzenia dokumentacji dotyczącej ich posiadania i obrotu nimi,

a także w zakresie warunków, jakie podmiot musi spełniać w celu przechowywania środków

objętych zezwoleniem w komorach przeładunkowych, mając na względzie sprawność postępowania

w sprawie udzielania zezwoleń.

”

;

10)

art. 42 otrzymuje brzmienie

„

Art. 42.

1.

Preparaty zawierające środki odurzające grup I-N, II-N i III-N lub substancje psychotropowe

grup II-P, III-P i IV-P, które zostały dopuszczone do obrotu jako produkty lecznicze

na podstawie przepisów prawa farmaceutycznego, może posiadać, w celach medycznych oraz do badań klinicznych, po uzyskaniu zgody

wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego, zakład opieki zdrowotnej niemający apteki

szpitalnej, zakład leczniczy dla zwierząt oraz lekarz, lekarz dentysta lub lekarz

weterynarii, prowadzący praktykę lekarską, a także inny podmiot, którego działalność

wymaga posiadania i stosowania tych preparatów.

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku

o uzyskanie zgody na posiadanie w celach medycznych preparatów zawierających środki

odurzające i substancje psychotropowe oraz wzór wniosku o uzyskanie zgody na posiadanie

preparatów stosowanych w badaniu klinicznym, rodzaje preparatów i ich ilości, a także

grupy środków odurzających i substancji psychotropowych stosowanych w badaniu klinicznym,

jakie mogą posiadać podmioty, o których mowa w ust. 1, szczegółowe warunki zaopatrywania,

przechowywania tych preparatów oraz prowadzenia dokumentacji w zakresie ich posiadania

i stosowania, a także rodzaje podmiotów, których działalność wymaga posiadania i stosowania

preparatów, o których mowa w ust. 1, uwzględniając zabezpieczenie tych substancji

przed niewłaściwym użyciem.

”

;

11)

w art. 44

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Nadzór nad wytwarzaniem, przetwarzaniem, przerobem, przechowywaniem, obrotem i niszczeniem

środków odurzających, substancji psychotropowych oraz prekursorów kategorii 1 sprawuje

wojewódzki inspektor farmaceutyczny właściwy ze względu na siedzibę przedsiębiorcy

- przez kontrolę realizacji obowiązków wynikających z rozporządzenia 273/2004, rozporządzenia

111/2005 i przepisów ustawy, z wyłączeniem przedsiębiorców, o których mowa w art.

35 ust. 1, nad którymi nadzór w powyższym zakresie sprawuje Główny Inspektor Farmaceutyczny

przez inspektorów do spraw wytwarzania.

”

,

b)

ust. 8 i 9 otrzymują brzmienie

„

8.

Podmioty, które w ramach swojej działalności posiadają zepsute, sfałszowane środki

odurzające, substancje psychotropowe lub prekursory kategorii 1, ich mieszaniny, również

jako składniki produktów leczniczych lub którym upłynął termin ważności, niszczą te

substancje w sposób określony w rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 9.

9.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki

i tryb postępowania ze środkami odurzającymi, substancjami psychotropowymi i prekursorami

kategorii 1, ich mieszaninami, produktami leczniczymi, zepsutymi, sfałszowanymi lub

którym upłynął termin ważności, zawierającymi w swoim składzie środki odurzające,

substancje psychotropowe lub prekursory kategorii 1, uwzględniając w szczególności

wymogi zabezpieczenia przed ich niewłaściwym użyciem, sposoby niszczenia tych środków

w zależności od ich rodzaju i ilości oraz podmioty obowiązane do pokrywania kosztów

związanych z niszczeniem tych środków.

”

;

12)

w art. 55 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Kto, wbrew przepisom ustawy, dokonuje przywozu, wywozu, przewozu, wewnątrzwspólnotowego

nabycia lub wewnątrzwspólnotowej dostawy środków odurzających, substancji psychotropowych

lub słomy makowej,

podlega grzywnie i karze pozbawienia wolności do lat 5.

”

;

13)

w art. 56 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Jeżeli przedmiotem czynu, o którym mowa w ust. 1, jest znaczna ilość środków odurzających,

substancji psychotropowych lub słomy makowej, sprawca

podlega grzywnie i karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12.

”

;

14)

w art. 62 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Jeżeli przedmiotem czynu, o którym mowa w ust. 1, jest znaczna ilość środków odurzających

lub substancji psychotropowych, sprawca

podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.

”

;

15)

po art. 62 dodaje się art. 62a w brzmieniu

„

Art. 62a.

Jeżeli przedmiotem czynu, o którym mowa w art. 62 ust. 1 lub 3, są środki odurzające

lub substancje psychotropowe w ilości nieznacznej, przeznaczone na własny użytek sprawcy,

postępowanie można umorzyć również przed wydaniem postanowienia o wszczęciu śledztwa

lub dochodzenia, jeżeli orzeczenie wobec sprawcy kary byłoby niecelowe ze względu

na okoliczności popełnienia czynu, a także stopień jego społecznej szkodliwości.

”

;

16)

w art. 64

a)

dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 2-4 w brzmieniu

„

2.

Jeżeli przedmiotem czynu, o którym mowa w ust. 1, jest znaczna ilość środków odurzających,

substancji psychotropowych, mleczka makowego lub słomy makowej, sprawca

podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.

3.

Tej samej karze podlega, kto kradnie z włamaniem środki odurzające, substancje psychotropowe,

mleczko makowe lub słomę makową.

4.

W wypadku mniejszej wagi, sprawca

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo karze pozbawienia wolności do roku.

”

;

17)

po art. 70 dodaje się art. 70a w brzmieniu

„

Art. 70a.

1.

Jeżeli zachodzi uzasadnione podejrzenie, że sprawca jest osobą uzależnioną lub używającą

szkodliwie substancji psychoaktywnej, sąd, a w postępowaniu przygotowawczym prokurator,

zarządza zebranie przez osoby, które na zasadach wskazanych w ustawie uzyskały certyfikat

specjalisty terapii uzależnień, informacji na temat używania przez oskarżonego środków

odurzających, substancji psychotropowych lub środków zastępczych.

2.

Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia określi,

w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i tryb zbierania informacji, o których

mowa w ust. 1, warunki, jakie muszą spełniać osoby uprawnione do dokonania tych czynności,

oraz wysokość ryczałtu przysługującego za zebranie informacji, mając na względzie

zebranie stosownych danych o osobie oskarżonego z punktu widzenia możliwości i celowości

zastosowania środków przewidzianych w art. 71 i 72.

”

;

18)

w art. 72

a)

ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Jeżeli osoba uzależniona lub używająca szkodliwie substancji psychoaktywnej, której

zarzucono popełnienie przestępstwa pozostającego w związku z używaniem środka odurzającego

lub substancji psychotropowej, zagrożonego karą nieprzekraczającą 5 lat pozbawienia

wolności, podda się leczeniu, rehabilitacji lub udziałowi w programie edukacyjno-profilaktycznym

prowadzonym przez zakład opieki zdrowotnej lub inny podmiot działający w ochronie

zdrowia, prokurator może zawiesić postępowanie do czasu zakończenia leczenia, rehabilitacji

lub udziału w programie.

2.

Po podjęciu postępowania prokurator, uwzględniając wyniki leczenia, rehabilitacji

lub udziału w programie edukacyjno-profilaktycznym, postanawia o dalszym prowadzeniu

postępowania albo występuje do sądu z wnioskiem o warunkowe umorzenie postępowania.

”

,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2, warunkowe umorzenie postępowania można także

zastosować wobec sprawcy przestępstwa zagrożonego karą nieprzekraczającą 5 lat pozbawienia

wolności. Zastosowaniu warunkowego umorzenia postępowania nie stoi na przeszkodzie

uprzednia karalność sprawcy.

”

;

19)

po art. 73 dodaje się art. 73a w brzmieniu

„

Art. 73a.

1.

Jeżeli przemawiają za tym względy lecznicze i wychowawcze, skazanemu uzależnionemu

od środków odurzających lub substancji psychotropowych odbywającemu karę pozbawienia

wolności za przestępstwo popełnione w związku z używaniem środków odurzających lub

substancji psychotropowych można udzielić przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności,

o której mowa w art. 153 § 1 Kodeksu karnego wykonawczego, w celu podjęcia leczenia lub rehabilitacji.

2.

Warunkiem udzielenia przerwy jest wykazanie przez skazanego, że ma zagwarantowane

miejsce leczenia lub rehabilitacji w odpowiednim zakładzie opieki zdrowotnej odpowiadającym

jego potrzebom terapeutycznym.

3.

Sąd penitencjarny odmawia udzielenia przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności

za przestępstwo popełnione w związku z używaniem środków odurzających lub substancji

psychotropowych, jeżeli skazany nie wyraził wcześniej zgody na objęcie go stosownym

leczeniem lub rehabilitacją, o których mowa w art. 117 Kodeksu karnego wykonawczego.

4.

Udzielenie przerwy w wykonywaniu kary pozbawienia wolności jest dopuszczalne, jeżeli

skazanemu do końca odbycia kary pozbawienia wolności pozostało nie więcej niż 2 lata.

5.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, sąd penitencjarny, po zakończeniu leczenia lub

rehabilitacji i uwzględniając ich wyniki, zarządza dalsze wykonywanie kary pozbawienia

wolności albo warunkowo zwalnia skazanego z odbycia reszty kary pozbawienia wolności,

niezależnie od tego, czy są spełnione przesłanki, o których mowa w art. 78 Kodeksu karnego.

”

.

Dz.U. 2011 nr 117 poz. 678 inForce

Art. 2 Ustawa z dnia 1 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz niektórych innych ustaw Open official source

W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny

(Dz. U. Nr 88, poz. 553, z późn. zm. art. 67 § 3 otrzymuje brzmienie

„

§ 3.

Umarzając warunkowo postępowanie karne, sąd zobowiązuje sprawcę do naprawienia szkody

w całości albo w części, a może na niego nałożyć obowiązki wymienione w art. 72 §

1 pkt 1-3, 5 -6a, 7a lub 7b, a ponadto orzec świadczenie pieniężne wymienione w art.

39 pkt 7 lub nawiązkę oraz zakaz prowadzenia pojazdów, wymieniony w art. 39 pkt 3,

do lat 2. Nakładając na sprawcę przestępstwa popełnionego z użyciem przemocy lub groźby

bezprawnej wobec osoby najbliższej obowiązek wymieniony w art. 72 § 1 pkt 7b sąd określa

sposób kontaktu sprawcy z pokrzywdzonym.

”

.

Dz.U. 2011 nr 117 poz. 678 inForce

Art. 3 Ustawa z dnia 1 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz niektórych innych ustaw Open official source

W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego

(Dz. U. Nr 89, poz. 555, z późn. zm. art. 232a otrzymuje brzmienie

„

Art. 232a.

§ 1.

Przedmioty i substancje stwarzające niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia, a w szczególności

broń, amunicję, materiały wybuchowe lub łatwopalne, materiały radioaktywne, substancje

trujące, duszące lub parzące, środki odurzające, substancje psychotropowe lub ich

preparaty oraz prekursory kategorii 1, przechowuje się w miejscu i w sposób zapewniający

ich należyte zabezpieczenie.

§ 2.

Jeżeli dla zapewnienia prawidłowego toku postępowania wystarczające jest przechowywanie

próbek w ilości niezbędnej do przeprowadzenia badań przedmiotów lub substancji, o

których mowa w § 1, sąd właściwy do rozpoznania sprawy, na wniosek prokuratora, niezwłocznie

zarządza zniszczenie w całości lub w części pozostałych ilości przedmiotów lub substancji

zbędnych do przeprowadzenia badań.

§ 3.

Jeżeli sąd zarządził zniszczenie w części przedmiotów lub substancji, o których mowa

w § 1, wskazuje jednocześnie w postanowieniu miejsce i czas przechowywania ich pozostałej

części w ilości niezbędnej do przeprowadzenia badań.

§ 4.

Przedmioty i substancje stwarzające bezpośrednie niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia

przez możliwość eksplozji materiałów wybuchowych lub łatwopalnych, innego gwałtownego

wyzwolenia energii, rozprzestrzeniania się substancji trujących, duszących lub parzących,

wyzwolenia energii jądrowej lub promieniowania jonizującego albo których przechowywanie

w niezmienionym stanie nie jest możliwe, można zniszczyć przed wydaniem postanowienia,

o którym mowa w § 2.

§ 5.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, podmioty uprawnione do przechowywania

oraz zniszczenia przedmiotów i substancji, o których mowa w § 1, oraz ich próbek,

szczegółowe warunki, sposób oraz miejsca ich przechowywania, a także warunki i sposób

ich zniszczenia, mając na uwadze potrzebę zapewnienia prawidłowego toku postępowania

i jego koszty.

”

.

Dz.U. 2011 nr 117 poz. 678 inForce

Art. 4 Ustawa z dnia 1 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz niektórych innych ustaw Open official source

W ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach

(Dz. U. z 2010 r. Nr 185, poz. 1243 i Nr 203, poz. 1351 oraz z 2011 r. Nr 106, poz. 622) w załączniku nr 2 w Liście A po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu

„

2a.

środków odurzających, substancji psychotropowych lub ich preparatów oraz prekursorów

kategorii 1 zabezpieczonych na potrzeby postępowania karnego u osób posiadających

je bez uprawnienia albo uzyskanych przez jednostki administracji rządowej oraz Żandarmerii

Wojskowej w toku wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych,

”

.

Dz.U. 2011 nr 117 poz. 678 inForce

Art. 5 Ustawa z dnia 1 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz niektórych innych ustaw Open official source

1.

Osoby, które przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy ukończyły szkolenie, o

którym mowa w art. 27 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 1, i nie przystąpiły do

egzaminu, są obowiązane przystąpić do egzaminu końcowego w terminie 18 miesięcy od

dnia wejścia w życie niniejszej ustawy pod rygorem konieczności ponownego odbycia

szkolenia.

2.

Osoby, które w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy znajdują się w trakcie szkolenia,

o którym mowa w art. 27 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 1, są obowiązane przystąpić

do egzaminu do dnia 1 stycznia 2015 r. pod rygorem konieczności ponownego odbycia

szkolenia.

Dz.U. 2011 nr 117 poz. 678 inForce

Art. 6 Ustawa z dnia 1 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz niektórych innych ustaw Open official source

Osoby, które przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy ukończyły szkolenie, o

którym mowa w art. 27 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 1, uzyskały certyfikat instruktora

terapii uzależnień oraz w terminie 3 lat od ukończenia tego szkolenia spełniły wymogi,

o których mowa w art. 27 ust. 7 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą, mogą przystąpić do egzaminu w zakresie specjalisty terapii uzależnień

bez konieczności uczestniczenia w szkoleniu, nie później jednak niż w okresie 12 miesięcy

od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Dz.U. 2011 nr 117 poz. 678 inForce

Art. 7 Ustawa z dnia 1 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz niektórych innych ustaw Open official source

1.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 24 ust. 6, art. 28 ust.

7, art. 35 ust. 10, art. 40 ust. 6, art. 42 ust. 2 oraz art. 44 ust. 9 ustawy, o której

mowa w art. 1, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych

na podstawie art. 24 ust. 6, art. 24a ust. 3, art. 28 ust. 7, art. 35 ust. 10, art.

40 ust. 6 i 7, art. 42 ust. 2 oraz art. 44 ust. 9 ustawy, o której mowa w art. 1,

w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez 18 miesięcy od dnia

wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 232a § 4 ustawy, o której

mowa w art. 3, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wydanych na podstawie

art. 232a § 5 ustawy, o której mowa w art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

nie dłużej jednak niż przez 18 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Dz.U. 2011 nr 117 poz. 678 inForce

Art. 8 Ustawa z dnia 1 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz niektórych innych ustaw Open official source

Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art.

1 pkt 5 lit. b, który wchodzi w życie po upływie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia oraz

art. 2, który wchodzi w życie z dniem 2 stycznia 2012 r.

Dz.U. 2011 nr 117 poz. 678 inForce

Art. 24a Ustawa z dnia 1 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz niektórych innych ustaw Open official source

1.

Jednostki organizacyjne administracji rządowej i Żandarmerii Wojskowej wykonujące

czynności operacyjno-rozpoznawcze oraz jednostki organizacyjne Służby Celnej przy

wykonywaniu zadań określonych ustawą z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej

(Dz. U. Nr 168, poz. 1323, z późn. zm. mogą wchodzić w posiadanie środków odurzających, substancji psychotropowych lub ich

preparatów oraz prekursorów kategorii 1 w ilości niezbędnej do przeprowadzenia badań

potwierdzających popełnienie przestępstwa.

2.

Jednostki, o których mowa w ust. 1, w związku z wykonywaniem czynności i działań określonych

w tym przepisie są obowiązane

1)

przechowywać posiadane środki odurzające, substancje psychotropowe lub ich preparaty

oraz prekursory kategorii 1 w sposób zabezpieczający przed kradzieżą i zniszczeniem;

2)

niszczyć środki odurzające, substancje psychotropowe lub ich preparaty oraz prekursory

kategorii 1 w sposób uniemożliwiający dostęp do nich osób nieupoważnionych.

3.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, podmioty uprawnione do niszczenia

środków odurzających, substancji psychotropowych lub ich preparatów oraz prekursorów

kategorii 1, uzyskanych w drodze czynności i działań, określonych w ust. 1, a także

szczegółowy tryb i warunki ich przechowywania oraz niszczenia, mając na względzie

konieczność zabezpieczenia tych środków i substancji przed dostępem osób trzecich.

Dz.U. 2011 nr 117 poz. 678 inForce

Art. 24b Ustawa z dnia 1 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz niektórych innych ustaw Open official source

1.

Zakłady opieki zdrowotnej prowadzące leczenie lub rehabilitację osób uzależnionych

są obowiązane do współpracy z Biurem, a w szczególności do gromadzenia i przekazywania

Biuru informacji na temat osób zgłaszających się do leczenia z powodu używania środków

odurzających lub substancji psychotropowych.

2.

Informacja, o której mowa w ust. 1, zawiera

1)

identyfikator uniemożliwiający identyfikację osoby, o której mowa w ust. 1, składający

się z 2 pierwszych liter imienia, 2 pierwszych liter nazwiska, daty urodzenia oraz

zakodowanej informacji o płci pacjenta;

2)

charakterystykę sytuacji społeczno-demograficznej osoby, o której mowa w ust. 1, zawierającą

dane dotyczące miejsca zamieszkania, wykształcenia oraz obywatelstwa;

3)

wzór używania substancji, o której mowa w ust. 1, zawierający rodzaj i status używanego

środka odurzającego lub substancji psychotropowej, częstotliwość ich używania oraz

sposób ich przyjmowania;

4)

historię używania środków odurzających lub substancji psychotropowych, zawierającą

wiek inicjacji używania poszczególnych substancji oraz wiek rozpoczęcia używania problemowego;

5)

informację o zachowaniach ryzykownych mogących przyczynić się do zakażenia HIV, HCV

oraz status serologiczny HIV, HCV;

6)

historię leczenia, w tym informację o kontynuacji i zakończeniu leczenia;

7)

rozpoznanie medyczne według aktualnie obowiązującej Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób

i Problemów Zdrowotnych ICD;

8)

inne informacje wymagane przez protokół Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków

i Narkomanii niebędące danymi osobowymi, o których mowa w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych

(Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926, z późn. zm..

3.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, zakres i tryb

współpracy zakładów opieki zdrowotnej prowadzących leczenie lub rehabilitację osób

używających środków odurzających lub substancji psychotropowych z Biurem, a w szczególności

sposób gromadzenia, przechowywania i przetwarzania informacji, o których mowa w ust.

1, tryb ich przekazywania oraz wzór indywidualnego kwestionariusza sprawozdawczego

osoby zgłaszającej się do leczenia z powodu używania środków odurzających lub substancji

psychotropowych, z uwzględnieniem konieczności ochrony prywatności osób, o których

mowa w ust. 1.

Dz.U. 2011 nr 117 poz. 678 inForce

Art. 42 Ustawa z dnia 1 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz niektórych innych ustaw Open official source