Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 19 maja 2011 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o pracownikach sądów i prokuratury

Ustawa określa obowiązki i prawa urzędników oraz innych pracowników zatrudnionych

w

1)

sądach powszechnych i wojskowych;

2)

powszechnych i wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury.

1.

Urzędnicy oraz osoby odbywające staż urzędniczy, zatrudnieni w sądach lub prokuraturze

przed dniem wejścia w życie ustawy, którzy nie spełniają wymagań, o których mowa w

art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o pracownikach sądów i prokuratury, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, obowiązani są do ukończenia studiów pierwszego

stopnia i uzyskania tytułu zawodowego w okresie 10 lat od dnia wejścia w życie ustawy.

2.

Z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, zwolnieni są urzędnicy, którzy najpóźniej w dniu

wejścia w życie niniejszej ustawy ukończyli 40. rok życia i posiadają co najmniej

15-letni staż pracy w sądzie lub prokuraturze, pod warunkiem że w okresie 10 lat od

dnia wejścia w życie ustawy ukończą studium zawodowe jako cykliczną formę doskonalenia

zawodowego w Krajowym Centrum Szkolenia Kadr Sądów Powszechnych i Prokuratury.

3.

W przypadku niewywiązania się z obowiązku, o którym mowa w ust. 1 lub 2, właściwy

prezes sądu lub prokurator rozwiązuje stosunek pracy z urzędnikiem w drodze wypowiedzenia.

4.

W stosunku do urzędnika lub osoby odbywającej staż urzędniczy, zatrudnionej w sądzie

lub prokuraturze przed dniem wejścia w życie ustawy, dla których w toku postępowania

o częściowe lub całkowite ubezwłasnowolnienie ustanowiono doradcę tymczasowego albo

przeciwko którym prowadzone jest postępowanie o przestępstwo ścigane z oskarżenia

publicznego lub przestępstwo skarbowe, stosuje się odpowiednio przepisy art. 12b lub 12c ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o pracownikach sądów i prokuratury, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

5.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze zarządzenia, organizację, sposób działania

oraz szczegółowy program studium zawodowego, o którym mowa w ust. 2, zakres doskonalenia

zawodowego, tryb kierowania osób, o których mowa w ust. 2, do studium zawodowego oraz

wzór dokumentu potwierdzającego ukończenie studium zawodowego, uwzględniając w szczególności

wymagania dotyczące realizowanego programu, wymiaru i zakresu zajęć, a także dostosowanie

tego programu do potrzeb sądów i prokuratury i zapewnienie standardu szkolenia i doskonalenia

zawodowego właściwego do wypełniania zadań przez urzędników sądów i prokuratury.

Urzędnikiem może zostać osoba

1)

która ma pełną zdolność do czynności prawnych;

2)

o nieposzlakowanej opinii;

3)

która nie była karana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe;

4)

przeciwko której nie jest prowadzone postępowanie o przestępstwo ścigane z oskarżenia

publicznego lub przestępstwo skarbowe;

5)

która ukończyła co najmniej studia pierwszego stopnia i uzyskała tytuł zawodowy;

6)

posiadająca stan zdrowia pozwalający na zatrudnienie na określonym stanowisku;

7)

która odbyła staż urzędniczy w sądzie lub w prokuraturze.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 14 ust. 1 ustawy, o której

mowa w art. 1, zachowują moc do czasu wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych

na podstawie art. 14 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą.

1.

Staż urzędniczy ma na celu praktyczne i teoretyczne przygotowanie do wykonywania obowiązków

urzędnika.

2.

Staż urzędniczy trwa 12 miesięcy i kończy się egzaminem.

3

Od odbycia stażu urzędniczego zwolnione są osoby, które ukończyły aplikację ogólną,

sędziowską lub prokuratorską.

1.

Na staż urzędniczy może być przyjęta osoba, która spełnia wymogi określone w art.

2 pkt 1-6.

2.

Właściwy prezes sądu, o którym mowa w art. 5 pkt 1-4, zwany dalej „prezesem”, lub

właściwy prokurator, o którym mowa w art. 5 pkt 5-8, zwany dalej „prokuratorem”, może

zwolnić z obowiązku odbywania stażu urzędniczego lub jego części osobę, wybraną w

drodze konkursu na staż urzędniczy, zwanego dalej „konkursem”, która wykaże się wymaganą

programem stażu urzędniczego wiedzą teoretyczną, w szczególności znajomością organizacji

i funkcjonowania sądu lub prokuratury, umiejętnościami stosowania tej wiedzy w praktyce

oraz znajomością metod i techniki pracy biurowej.

1.

Prezes lub prokurator organizuje, w drodze konkursu, nabór kandydatów na staż urzędniczy

w sądzie lub prokuraturze.

2.

Prezes lub prokurator informuje o konkursie przez umieszczenie ogłoszenia w miejscu

powszechnie dostępnym w siedzibie sądu lub prokuratury, we właściwym, ze względu na

siedzibę sądu lub prokuratury, urzędzie pracy, w Biuletynie Informacji Publicznej

oraz może poinformować w inny sposób, w szczególności zamieszczając ogłoszenie w prasie

lokalnej.

3.

Konkurs przeprowadza komisja konkursowa powołana przez prezesa lub prokuratora.

4.

Konkurs ma na celu sprawdzenie wiedzy, umiejętności, predyspozycji oraz zdolności

ogólnych kandydatów, niezbędnych do wykonywania obowiązków urzędnika.

5.

Komisja konkursowa po przeprowadzeniu konkursu, w oparciu o jego wyniki, może wyłonić

rezerwową listę kandydatów na wypadek zaistnienia możliwości zatrudnienia większej

liczby osób, rezygnacji kandydata bądź w sytuacji ustania stosunku pracy z osobą odbywającą

staż urzędniczy przed ukończeniem tego stażu. Rezerwowa lista kandydatów jest ważna

do następnego konkursu, jednakże nie dłużej niż 12 miesięcy od przeprowadzenia ostatniego

konkursu.

6.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób i tryb

przeprowadzania konkursów na staż urzędniczy w sądach i prokuraturze, w szczególności

skład komisji konkursowych oraz sposób i tryb ich działania, etapy i przebieg konkursu,

a także zakres i sposób udostępniania informacji kandydatowi, mając na uwadze właściwy

dobór kadry urzędniczej do pracy w sądach i prokuraturze.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt

8, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2008 r.

1.

Stosunek pracy z osobą ubiegającą się o przyjęcie na staż urzędniczy nawiązuje się

na podstawie umowy o pracę na czas określony.

2.

Stosunek pracy z urzędnikiem nawiązuje się na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony.

3

Dyrektora sądu apelacyjnego, dyrektora sądu okręgowego oraz kierownika finansowego

sądu rejonowego i ich zastępców zatrudnia się na podstawie powołania.

4

Warunkiem ubiegania się o zatrudnienie w sądzie lub prokuraturze jest złożenie przez

osobę ubiegającą się o przyjęcie na staż urzędniczy oświadczenia, że nie jest prowadzone

przeciwko niej postępowanie o przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub przestępstwo

skarbowe.

5

Prezes lub prokurator kierujący jednostką organizacyjną prokuratury przed przyjęciem

osoby na staż urzędniczy zasięga informacji z Krajowego Rejestru Karnego o tej osobie.

6

W uzasadnionych przypadkach prezes lub prokurator zasięga informacji z Krajowego Rejestru

Karnego o osobie zatrudnionej w sądzie lub prokuraturze.

7.

(uchylony).

Stosunek pracy z osobami, o których mowa w art. 4, nawiązuje i rozwiązuje odpowiednio

w

1)

sądzie apelacyjnym - prezes sądu apelacyjnego;

2)

sądzie okręgowym - prezes sądu okręgowego;

3)

sądzie rejonowym - prezes sądu rejonowego;

4)

wojskowym sądzie okręgowym i garnizonowym

- prezes wojskowego sądu okręgowego;

4a

Prokuraturze Generalnej - Prokurator Generalny;

5)

Naczelnej Prokuraturze Wojskowej - Naczelny Prokurator Wojskowy;

6)

prokuraturze apelacyjnej - prokurator apelacyjny;

7)

prokuraturze okręgowej i rejonowej - prokurator okręgowy;

8)

wojskowej prokuraturze okręgowej i garnizonowej

- wojskowy prokurator okręgowy.

Urzędnik jest obowiązany

1)

przestrzegać Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i innych przepisów prawa;

2)

rzetelnie i bezstronnie, sprawnie i terminowo wykonywać powierzone zadania;

3

dochowywać tajemnicy prawnie chronionej;

4)

zachowywać się godnie;

5)

poszerzać wiedzę zawodową.

1.

Urzędnik jest obowiązany wykonywać polecenia służbowe przełożonych.

2.

Jeżeli w przekonaniu urzędnika polecenie służbowe jest niezgodne z prawem lub zawiera

znamiona pomyłki, jest on obowiązany na piśmie poinformować o tym przełożonego. W

razie pisemnego potwierdzenia polecenia urzędnik jest obowiązany je wykonać.

3.

Urzędnik nie wykonuje polecenia służbowego, jeżeli prowadziłoby to do popełnienia

przestępstwa lub groziłoby niepowetowanymi stratami.

1.

Urzędnicy i inni pracownicy sądów i prokuratury podlegają okresowym ocenom kwalifikacyjnym.

Oceny dokonuje prezes lub prokurator, biorąc pod uwagę opinię bezpośredniego przełożonego

i komisji kwalifikacyjnej, powoływanej przez prezesa lub prokuratora.

2.

Ocena okresowa sporządzana jest na piśmie nie rzadziej niż raz na 24 miesiące i nie

częściej niż raz na 12 miesięcy.

3.

Ocena okresowa dotyczy wykonywania przez urzędnika lub innego pracownika sądu lub

prokuratury powierzonych im obowiązków. Ocenę niezwłocznie doręcza się osobie ocenianej.

4.

Od oceny służy, w ciągu 7 dni od dnia doręczenia, sprzeciw do prezesa lub prokuratora.

5.

Sprzeciw rozpatruje się w terminie 14 dni od dnia jego wniesienia.

6.

W razie uwzględnienia sprzeciwu ocenę okresową zmienia się albo sporządza ponownie.

7.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb

postępowania przy dokonywaniu ocen urzędników i innych pracowników sądów i prokuratury,

mając na uwadze właściwy poziom wykonywanych przez nich obowiązków.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia z wyjątkiem art. 1 pkt

18, 23-25 i 31, art. 2 pkt 1, 3 i 4, pkt 6 lit. d w zakresie dodawanego ust. 4b i

pkt 12 oraz art. 4, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2008 r.

Urzędnik przy wykonywaniu obowiązków służbowych nie może kierować się swoimi poglądami

politycznymi, religijnymi ani interesem jednostkowym lub grupowym.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.

Między urzędnikami nie może powstać układ podległości służbowej, jeżeli są małżonkami

albo pozostają ze sobą w stosunku pokrewieństwa do drugiego stopnia włącznie lub powinowactwa

pierwszego stopnia albo przysposobienia, opieki lub kurateli.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2010 r., z wyjątkiem art. 3 i 7, które wchodzą

w życie z dniem 1 kwietnia 2010 r.

1.

Urzędnik nie może podejmować dodatkowego zatrudnienia bez zgody przełożonego.

2.

Urzędnik nie może wykonywać zajęć sprzecznych z obowiązkami urzędnika i podważających

zaufanie do sądu lub prokuratury.

1.

Minister Sprawiedliwości może delegować urzędnika, za jego zgodą, do wykonywania obowiązków

służbowych w innym sądzie, Ministerstwie Sprawiedliwości lub innej jednostce organizacyjnej

podległej Ministrowi Sprawiedliwości albo przez niego nadzorowanej, na czas określony,

nie dłuższy niż dwa lata, albo na czas nieokreślony.

2.

Minister Sprawiedliwości może delegować urzędnika do wykonywania obowiązków służbowych

w innym sądzie lub Ministerstwie Sprawiedliwości, mających siedzibę w tej samej miejscowości,

na czas określony, nie dłuższy niż dwa lata. Delegowanie urzędnika może być powtórzone,

bez jego zgody, nie wcześniej niż po upływie dwóch lat.

3.

Właściwy prezes sądu apelacyjnego może delegować urzędnika do wykonywania obowiązków

służbowych w innym sądzie w obszarze danej apelacji, na warunkach określonych w ust.

1, na czas określony, nie dłuższy niż rok, a na warunkach określonych w ust. 2 - na

czas określony, nie dłuższy niż sześć miesięcy. Delegowanie urzędnika może być powtórzone,

bez jego zgody, nie wcześniej niż po upływie dwóch lat.

4.

Minister Sprawiedliwości, jeżeli przemawiają za tym potrzeby sądownictwa, może delegować

urzędnika do wykonywania obowiązków służbowych w innym sądzie lub Ministerstwie Sprawiedliwości,

mających siedzibę w innej miejscowości, na czas określony, nie dłuższy niż sześć miesięcy

w ciągu roku. Delegowanie urzędnika może być powtórzone, bez jego zgody, nie wcześniej

niż po upływie dwóch lat.

5.

Delegowaniu nie podlegają urzędnicy zajmujący w sądzie stanowiska: dyrektora sądu,

zastępcy dyrektora sądu, kierownika sądu rejonowego, głównego księgowego, audytora

wewnętrznego.

6.

Niedopuszczalne jest delegowanie, bez zgody zainteresowanego, do sądu lub Ministerstwa

Sprawiedliwości, mającego siedzibę w innej miejscowości, kobiety w ciąży lub urzędnika

sprawującego opiekę nad dzieckiem w wieku do czternastu lat, a także w wypadkach,

gdy stoją temu na przeszkodzie ważne względy osobiste lub rodzinne urzędnika.

7.

Urzędnik delegowany na podstawie ust. 1, na czas nieokreślony, może być odwołany z

delegowania, względnie z niego ustąpić za trzymiesięcznym uprzedzeniem.

8.

W okresie delegowania urzędnik ma prawo do wynagrodzenia przysługującego mu na dotychczas

zajmowanym stanowisku i dodatku za wieloletnią pracę. W przypadku powierzenia pełnienia

funkcji w okresie delegowania urzędnikowi przysługuje dodatek funkcyjny w stawce przewidzianej

dla tej funkcji.

9.

W okresie delegowania do Ministerstwa Sprawiedliwości urzędnik otrzymuje także dodatek

funkcyjny z tytułu delegowania.

10.

Jeżeli delegowanie następuje do innej miejscowości niż miejscowość będąca siedzibą

sądu, w której urzędnik jest zatrudniony, przysługuje mu prawo do bezpłatnego zakwaterowania

lub zwrotu kosztów zamieszkania w miejscu delegowania, a także świadczenia dodatkowe,

rekompensujące niedogodności wynikające z delegowania poza stałe miejsce pracy: zwrot

kosztów przejazdu, diety, zwrot kosztów noclegu lub ryczałt za nocleg, jednorazowy

ryczałt z tytułu przeniesienia, zwrot kosztów przewozu urządzenia domowego.

11.

Świadczenia związane z delegowaniem urzędnika wypłaca odpowiednio sąd, do którego

urzędnik został delegowany, albo Ministerstwo Sprawiedliwości.

12.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki delegowania

urzędników do wykonywania obowiązków służbowych w Ministerstwie Sprawiedliwości, wysokość

dodatku funkcyjnego z tytułu delegowania oraz szczegółowe warunki i zakres świadczeń

dodatkowych związanych z delegowaniem urzędników poza stałe miejsce pracy, mając na

względzie poziom świadczeń przysługujących pracownikom państwowych jednostek sfery

budżetowej odbywającym podróże służbowe oraz czasowo przenoszonym.

1.

Prokurator Generalny może delegować urzędnika, za jego zgodą, do wykonywania obowiązków

służbowych w innej jednostce organizacyjnej prokuratury, a na wniosek Ministra Sprawiedliwości

do Ministerstwa Sprawiedliwości lub innej jednostki organizacyjnej podległej Ministrowi

Sprawiedliwości albo przez niego nadzorowanej, na czas określony, nie dłuższy niż

dwa lata, albo na czas nieokreślony.

2.

Prokurator Generalny może delegować urzędnika do wykonywania obowiązków służbowych

w innej jednostce organizacyjnej prokuratury lub na wniosek Ministra Sprawiedliwości

do Ministerstwa Sprawiedliwości, mających siedzibę w tej samej miejscowości, na czas

określony, nie dłuższy niż dwa lata. Delegowanie urzędnika może być powtórzone, bez

jego zgody, nie wcześniej niż po upływie dwóch lat.

3.

Właściwy prokurator apelacyjny może delegować urzędnika do wykonywania obowiązków

służbowych w innej jednostce organizacyjnej prokuratury na obszarze danej apelacji,

na warunkach określonych w ust. 1, na czas określony, nie dłuższy niż rok, a na warunkach

określonych w ust. 2 - na czas określony, nie dłuższy niż sześć miesięcy. Delegowanie

urzędnika może być powtórzone, bez jego zgody, nie wcześniej niż po upływie dwóch

lat.

4.

Prokurator Generalny, jeżeli przemawiają za tym potrzeby prokuratury, może delegować

urzędnika do wykonywania obowiązków służbowych w innej jednostce organizacyjnej prokuratury

lub na wniosek Ministra Sprawiedliwości do Ministerstwa Sprawiedliwości, mających

siedzibę w innej miejscowości, na czas określony, nie dłuższy niż sześć miesięcy w

ciągu roku. Delegowanie urzędnika może być powtórzone, bez jego zgody, nie wcześniej

niż po upływie dwóch lat.

5.

Delegowaniu nie podlegają urzędnicy zajmujący w prokuraturze stanowiska: dyrektora

finansowo-administracyjnego, głównego księgowego i audytora wewnętrznego.

6.

Niedopuszczalne jest delegowanie, bez zgody zainteresowanego, do prokuratury lub Ministerstwa

Sprawiedliwości, mającego siedzibę w innej miejscowości, kobiety w ciąży lub urzędnika

sprawującego opiekę nad dzieckiem w wieku do czternastu lat, a także w wypadkach,

gdy stoją temu na przeszkodzie ważne względy osobiste lub rodzinne urzędnika.

7.

Urzędnik delegowany na podstawie ust. 1, na czas nieokreślony, może być odwołany z

delegowania, względnie z niego ustąpić za trzymiesięcznym uprzedzeniem.

8.

W okresie delegowania urzędnik ma prawo do wynagrodzenia przysługującego mu na dotychczas

zajmowanym stanowisku i dodatku za wieloletnią pracę. W przypadku powierzenia pełnienia

funkcji w okresie delegowania urzędnikowi przysługuje dodatek funkcyjny w stawce przewidzianej

dla tej funkcji.

9.

W okresie delegowania do Prokuratury Generalnej lub Ministerstwa Sprawiedliwości urzędnik

otrzymuje także dodatek funkcyjny z tytułu delegowania.

10.

Jeżeli delegowanie następuje do innej miejscowości niż miejscowość będąca siedzibą

prokuratury, w której urzędnik jest zatrudniony, przysługuje mu prawo do bezpłatnego

zakwaterowania lub zwrotu kosztów zamieszkania w miejscu delegowania, a także świadczenia

dodatkowe, rekompensujące niedogodności wynikające z delegowania poza stałe miejsce

pracy: zwrot kosztów przejazdu, diety, zwrot kosztów noclegu lub ryczałt za nocleg,

jednorazowy ryczałt z tytułu przeniesienia, zwrot kosztów przewozu urządzenia domowego.

11.

Świadczenia związane z delegowaniem urzędnika wypłaca odpowiednio jednostka organizacyjna

prokuratury, do której urzędnik został delegowany, albo Ministerstwo Sprawiedliwości.

12.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki delegowania

urzędników do wykonywania obowiązków służbowych w innej jednostce organizacyjnej prokuratury

lub w Ministerstwie Sprawiedliwości, wysokość dodatku funkcyjnego z tytułu delegowania

do Prokuratury Generalnej lub Ministerstwa Sprawiedliwości oraz szczegółowe warunki

i zakres świadczeń dodatkowych związanych z delegowaniem urzędników poza stałe miejsce

pracy, mając na względzie poziom świadczeń przysługujących pracownikom państwowych

jednostek sfery budżetowej odbywającym podróże służbowe oraz czasowo przenoszonym.

1.

Rozwiązanie stosunku pracy z urzędnikiem bez wypowiedzenia następuje w razie prawomocnego

skazania za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe.

2.

Rozwiązanie stosunku pracy z urzędnikiem bez wypowiedzenia może nastąpić w razie prawomocnego

skazania za nieumyślne przestępstwo lub nieumyślne przestępstwo skarbowe.

3.

Rozwiązanie stosunku pracy z urzędnikiem bez wypowiedzenia następuje w razie prawomocnego

orzeczenia ubezwłasnowolnienia częściowego lub całkowitego.

4.

Rozwiązanie stosunku pracy z urzędnikiem bez wypowiedzenia może nastąpić w razie jego

nieobecności w pracy z powodu choroby trwającej dłużej niż rok lub odosobnienia ze

względu na chorobę zakaźną w okresie pobierania z tego tytułu zasiłku, a także w razie

usprawiedliwionej nieobecności w pracy z innych przyczyn, po upływie okresów przewidzianych

w art. 53 Kodeksu pracy.

5.

Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do urzędników zatrudnionych na podstawie

mianowania. W takim przypadku przepisu art. 22 nie stosuje się.

6.

Przepis art. 52 Kodeksu pracy stosuje się odpowiednio.

W razie niezdolności do pracy z powodu choroby, o której mowa w art. 12, lub odosobnienia

ze względu na chorobę zakaźną urzędnik zachowuje prawo do świadczeń pieniężnych przez

okres przewidziany w przepisach o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego

w razie choroby i macierzyństwa.

1.

Prezes lub prokurator zawiesza urzędnika lub osobę odbywającą staż urzędniczy w pełnieniu

obowiązków, jeżeli

1)

przy wszczęciu lub w toku postępowania o częściowe bądź całkowite ubezwłasnowolnienie

urzędnika lub osoby odbywającej staż urzędniczy ustanowiono doradcę tymczasowego;

2)

przeciwko urzędnikowi lub osobie odbywającej staż urzędniczy prowadzone jest postępowanie

o umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe,

chyba że stosunek pracy został rozwiązany w trybie art. 52 Kodeksu pracy.

2.

Okres zawieszenia, o którym mowa w ust. 1, trwa do prawomocnego zakończenia postępowania.

3.

Okres zawieszenia wlicza się do okresu zatrudnienia, od którego zależą uprawnienia

pracownicze.

4.

W okresie zawieszenia, o którym mowa w ust. 1, urzędnik lub osoba odbywająca staż

urzędniczy zachowuje prawo do wynagrodzenia w pełnej wysokości oraz do innych przysługujących

mu uprawnień i świadczeń, nie dłużej jednak niż przez 3 miesiące.

5.

Po upływie 3 miesięcy, o których mowa w ust. 4, urzędnik lub osoba odbywająca staż

urzędniczy otrzymuje połowę przysługującego mu wynagrodzenia do prawomocnego zakończenia

postępowania.

6.

W przypadku oddalenia lub odrzucenia wniosku o ubezwłasnowolnienie albo umorzenia

postępowania o ubezwłasnowolnienie bądź umorzenia postępowania karnego albo wydania

wyroku uniewinniającego urzędnikowi lub osobie odbywającej staż urzędniczy należy

wypłacić pozostałą część wynagrodzenia.

Prezes lub prokurator może zawiesić urzędnika lub osobę odbywającą staż urzędniczy

w pełnieniu obowiązków, przeciwko której prowadzone jest postępowanie o nieumyślne

przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub nieumyślne przestępstwo skarbowe.

Przepis art. 12b ust. 2-6 stosuje się.

(uchylony).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 21 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej i ministrem właściwym

do spraw pracy określa, w drodze rozporządzenia

1)

stanowiska w sądach powszechnych i wojskowych oraz w powszechnych i wojskowych jednostkach

organizacyjnych prokuratury, na których zatrudniani są urzędnicy i inni pracownicy,

a także kwalifikacje wymagane do zajmowania tych stanowisk,

2)

szczegółowe zasady wynagradzania urzędników i innych pracowników sądów i prokuratury,

3)

tabele wynagrodzenia zasadniczego urzędników i innych pracowników sądów i prokuratury,

4)

wysokość dodatku przysługującego z tytułu zajmowanego stanowiska oraz pełnionej funkcji,

5)

szczegółowe zasady odbywania stażu urzędniczego oraz przeprowadzania egzaminu

- uwzględniając potrzebę zapewnienia prawidłowej organizacji działalności administracyjnej

sądów i prokuratury, właściwego poziomu funkcjonowania sekretariatów sądów i prokuratury

oraz wysokiego poziomu kultury pracy, sprawności, racjonalności, szybkości i profesjonalizmu

przy wykonywaniu czynności niezbędnych do sprawnego przebiegu postępowań w sądach

i prokuraturze, potrzebę zróżnicowania wynagrodzenia w zależności od stażu pracy,

pełnionej funkcji oraz zajmowanego stanowiska i jego znaczenia dla funkcjonowania

sądu lub prokuratury, a także potrzebę właściwego teoretycznego i praktycznego przygotowania

do wykonywania obowiązków urzędnika sądu lub prokuratury, specyfikę i charakter pracy

urzędnika oraz szczególne wymagania dotyczące wykonywania czynności w sądach i prokuraturze.

2.

Minister Sprawiedliwości może określić, w drodze rozporządzenia

1)

regulamin premiowania urzędników i innych pracowników zatrudnionych przy ściąganiu

należności sądowych oraz w wydziałach ksiąg wieczystych,

2)

regulamin przyznawania urzędnikom i innym pracownikom sądów i prokuratury nagród za

szczególne osiągnięcia w pracy

- uwzględniając charakter i rodzaj czynności wykonywanych przez urzędników i innych

pracowników oraz zajmowane stanowisko, a także rzetelność, inicjatywę, sumienność

i zaangażowanie przy wykonywaniu obowiązków i poleceń służbowych.

Podwyższenie wynagrodzeń urzędników i innych pracowników sądów i prokuratury następuje

w terminach i na zasadach określonych dla pracowników państwowej sfery budżetowej

nieobjętych mnożnikowymi systemami wynagrodzeń.

Urzędnikowi i innemu pracownikowi sądu lub prokuratury przysługuje dodatek za wieloletnią

pracę w wysokości wynoszącej po 5 latach pracy 5% miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego.

Dodatek ten wzrasta o 1% za każdy dalszy rok pracy aż do osiągnięcia 20% miesięcznego

wynagrodzenia zasadniczego.

Za wieloletnią pracę urzędnik i inny pracownik sądu lub prokuratury otrzymuje nagrodę

jubileuszową w wysokości

1)

po 20 latach pracy - 75% wynagrodzenia miesięcznego;

2)

po 25 latach pracy - 100% wynagrodzenia miesięcznego;

3)

po 30 latach pracy - 150% wynagrodzenia miesięcznego;

4)

po 35 latach pracy - 200% wynagrodzenia miesięcznego;

5)

po 40 latach pracy - 300% wynagrodzenia miesięcznego;

6)

po 45 latach pracy - 400% wynagrodzenia miesięcznego.

Urzędnikowi albo innemu pracownikowi sądu lub prokuratury, którego stosunek pracy

ustał w związku z przejściem na rentę z tytułu niezdolności do pracy lub na emeryturę,

przysługuje jednorazowa odprawa w wysokości

1)

dwumiesięcznego wynagrodzenia - po 10 latach pracy w sądzie lub prokuraturze;

2)

trzymiesięcznego wynagrodzenia - po 15 latach pracy w sądzie lub prokuraturze;

3)

sześciomiesięcznego wynagrodzenia - po 20 latach pracy w sądzie lub prokuraturze.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 33 i art. 2 pkt 10, pkt 20 lit. b oraz art. 12, które wchodzą w życie z

dniem 1 stycznia 2004 r.;

2)

art. 10 i art. 13, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.

W sprawach nieuregulowanych niniejszą ustawą do urzędników i innych pracowników sądów

i prokuratury stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych

(Dz. U. z 2001 r. Nr 86, poz. 953, z późn. zm., a w sprawach nieuregulowanych także w tej ustawie - przepisy ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy

(Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm..

W ustawie z dnia 20 czerwca 1985 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych

(Dz. U. z 1994 r. Nr 7, poz. 25, Nr 77, poz. 355, Nr 91, poz. 421 i Nr 105, poz. 509, z 1995 r. Nr 34, poz. 163 i Nr 81, poz. 406, z 1996 r. Nr 77, poz. 367, z 1997 r. Nr 75, poz. 471, Nr 98, poz. 604, Nr 106, poz. 679, Nr 117, poz. 751-753, Nr 121, poz. 769, Nr 124, poz. 782 i Nr 133, poz. 882 oraz z 1998 r. Nr 98, poz. 607, Nr 160, poz. 1064 i Nr 162, poz. 1118) wprowadza się następujące zmiany

1)

tytuł działu V otrzymuje brzmienie

„

Kuratorzy, referendarze sądowi, urzędnicy i inni pracownicy sądowi

”

;

2)

w art. 120 dodaje się § 7 w brzmieniu

„

§ 7.

W sprawach nieuregulowanych niniejszą ustawą do kuratorów zawodowych stosuje się odpowiednio

przepisy ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o pracownikach sądów i prokuratury

(Dz. U. Nr 162, poz. 1125).

”

;

3)

w art. 122

„

§ 6.

W sprawach nieuregulowanych niniejszą ustawą do referendarzy sądowych stosuje się

odpowiednio przepisy ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o pracownikach sądów i prokuratury

(Dz. U. Nr 162, poz. 1125).

”

;

4)

art. 123 otrzymuje brzmienie

„

Art. 123.

§ 1.

W sądach są zatrudnieni urzędnicy i inni pracownicy sądowi.

§ 2.

Zasady zatrudniania urzędników i innych pracowników sądowych oraz ich obowiązki i

prawa określają odrębne przepisy.

”

;

5)

w art. 124 w § 1 skreśla się pkt 4.

(pominięty).

W ustawie z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze

(Dz. U. z 1994 r. Nr 19, poz. 70 i Nr 105, poz. 509, z 1995 r. Nr 34, poz. 163, z 1996 r. Nr 77, poz. 367, z 1997 r. Nr 90, poz. 557, Nr 98, poz. 604, Nr 106, poz. 679, Nr 117, poz. 752 i 753, Nr 124 poz. 782 i Nr 141, poz. 944 oraz z 1998 r. Nr 98, poz. 607, Nr 155, poz. 1016 i Nr 162, poz. 1123) wprowadza się następujące zmiany

1)

tytuł rozdziału 6 otrzymuje brzmienie

„

Urzędnicy i inni pracownicy

”

;

2)

art. 101 otrzymuje brzmienie

„

Art. 101.

1.

W powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury zatrudnieni są urzędnicy i

inni pracownicy.

2.

Zasady zatrudniania urzędników i innych pracowników oraz ich obowiązki i prawa określają

odrębne przepisy.

””

;

(pominięty).

1.

Z dniem wejścia w życie ustawy osoby zatrudnione na podstawie dotychczasowych przepisów

jako pracownicy administracyjni przez okres co najmniej roku w sądach lub jednostkach

organizacyjnych prokuratury stają się urzędnikami w rozumieniu ustawy.

2.

Z dniem wejścia w życie ustawy osoby zatrudnione wsadach lub jednostkach organizacyjnych

prokuratury na stanowiskach pomocniczych, technicznych, robotniczych i obsługi oraz

pracownicy administracyjni zatrudnieni przez okres krótszy niż rok stają się innymi

pracownikami w rozumieniu ustawy.

Stosunki pracy nawiązane przed dniem wejścia w życie ustawy na podstawie minowania

pozostają w mocy i mogą być zmieniane i rozwiązywane na zasadach określonych w ustawie o pracownikach urzędów państwowych.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia

Ustawa wchodzi w życie z dniem 31 marca 2010 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 7, w zakresie

dotyczącym art. 10a ust. 3 i 4, pkt 12, w zakresie dotyczącym art. 14a ust. 1, pkt

29, 30 i 32 oraz art. 18 i 23, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie w terminie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów

art. 57, 58, 60 pkt 1-5 i 19, art. 65 ust. 1 i 3-7, art. 66 ust. 1 i 2, art. 67 ust.

1 i 3, które wchodzą w życie z dniem 5 maja 2009 r.

1.

W powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury zatrudnieni są urzędnicy i

inni pracownicy.

2.

Zasady zatrudniania urzędników i innych pracowników oraz ich obowiązki i prawa określają

odrębne przepisy.

§ 1.

W sądach są zatrudnieni urzędnicy i inni pracownicy sądowi.

§ 2.

Zasady zatrudniania urzędników i innych pracowników sądowych oraz ich obowiązki i

prawa określają odrębne przepisy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia z wyjątkiem art. 131,

który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2013 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2001 r., z wyjątkiem

1)

art. 91 § 2a, art. 151 § 1, art. 178, art. 193 i art. 195 pkt 2, które wchodzą w życie

z dniem 1 stycznia 2002 r.,

2)

art. 13 § 2 pkt 4, art. 91 § 2, 3 i 4, art. 176, art. 177 i art. 179 § 1-4, które

wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.