Ustawa z dnia 15 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o systemie oceny zgodności oraz niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności

(Dz. U. z 2010 r. Nr 138, poz. 935) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1

a)

w ust. 1 pkt 2-5 otrzymują brzmienie

„

2)

szczegółowe warunki i tryb udzielania akredytacji;

3)

zasady i tryb autoryzacji jednostek certyfikujących i kontrolujących oraz laboratoriów,

a także sposób zgłaszania Komisji Europejskiej i państwom członkowskim Unii Europejskiej

autoryzowanych jednostek i laboratoriów;

4)

zadania Polskiego Centrum Akredytacji jako krajowej jednostki akredytującej w rozumieniu

art. 2 pkt 11 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 z dnia

9 lipca 2008 r. ustanawiającego wymagania w zakresie akredytacji i nadzoru rynku odnoszące

się do warunków wprowadzania produktów do obrotu i uchylającego rozporządzenie (EWG)

nr 339/93

(Dz. Urz. UE L 218 z 13.08.2008, str. 30), zwanego dalej „rozporządzeniem (WE) nr 765/2008”;

5)

zasady działania systemu kontroli wyrobów zgodnie z ramami nadzoru rynku ustanowionymi

w rozporządzeniu (WE) nr 765/2008.

”

,

b)

uchyla się ust. 2a,

c)

w ust. 3 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie

„

Przepisów art. 7, art. 13 ust. 1 i 2, art. 40, art. 40b-40k, art. 41-41c i art. 45-47c

nie stosuje się do wyrobów budowlanych w rozumieniu ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych

(Dz. U. Nr 92, poz. 881, z 2009 r. Nr 18, poz. 97 oraz z 2010 r. Nr 114, poz. 760).

”

;

2)

art. 3a otrzymuje brzmienie

„

Art. 3a.

System kontroli wyrobów obejmuje

1)

kontrolę spełniania przez wyroby zasadniczych, szczegółowych lub innych wymagań;

2)

postępowanie w sprawie wprowadzonych do obrotu lub oddanych do użytku wyrobów niezgodnych

z zasadniczymi, szczegółowymi lub innymi wymaganiami.

”

;

3)

w art. 5

a)

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

oznakowaniu zgodności - należy przez to rozumieć oznakowanie potwierdzające zgodność

wyrobu z zasadniczymi lub szczegółowymi wymaganiami;

”

,

b)

po pkt 7 dodaje się pkt 7a w brzmieniu

„

7a)

jednostce oceniającej zgodność - należy przez to rozumieć jednostkę, o której mowa

w art. 2 pkt 13 rozporządzenia (WE) nr 765/2008;

”

,

c)

pkt 11 otrzymuje brzmienie

„

11)

akredytacji - należy przez to rozumieć akredytację, o której mowa w art. 2 pkt 10

rozporządzenia (WE) nr 765/2008;

”

,

d)

pkt 14 otrzymuje brzmienie

„

14)

normie zharmonizowanej - należy przez to rozumieć normę zharmonizowaną w rozumieniu

art. 2 pkt 9 rozporządzenia (WE) nr 765/2008, której tytuł i numer zostały opublikowane

w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej;

”

,

e)

pkt 24 otrzymuje brzmienie

„

24)

innych wymaganiach - należy przez to rozumieć wymagania związane z wyrobem lub projektem

wyrobu, określone w dyrektywach nowego podejścia lub w przepisach wydanych na podstawie

art. 10 ust. 1 ustawy, inne niż zasadnicze lub szczegółowe wymagania.

”

;

4)

w art. 7a dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Minister właściwy ze względu na przedmiot oceny zgodności może upoważnić kompetentną

jednostkę do wykonywania zadań dotyczących oceny zgodności, określonych w przepisach

wydanych na podstawie art. 10 ust. 1.

”

;

5)

art. 14 otrzymuje brzmienie

„

Art. 14.

Notyfikowane jednostki certyfikujące, notyfikowane jednostki kontrolujące oraz notyfikowane

laboratoria, o których mowa w art. 7, dokonują oceny zgodności z uwzględnieniem przepisów

o ochronie informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa i innych informacji

prawnie chronionych.

”

;

6)

art. 15 otrzymuje brzmienie

„

Art. 15.

1.

Akredytacja jest udzielana, z zastrzeżeniem art. 7 ust. 1 lit. b i c rozporządzenia

(WE) nr 765/2008, przez Polskie Centrum Akredytacji, zwane dalej „Centrum Akredytacji”,

na wniosek jednostki oceniającej zgodność.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera co najmniej

1)

oznaczenie jednostki oceniającej zgodność ubiegającej się o akredytację, wskazanie

jej siedziby i adresu;

2)

numer w rejestrze właściwym dla jednostki oceniającej zgodność;

3)

określenie zakresu akredytacji;

4)

wykaz dokumentów opisujących system zarządzania w jednostce oceniającej zgodność.

3.

Do wniosku dołącza się oryginały dokumentów, o których mowa w ust. 2 pkt 4, albo kopie

poświadczone przez osoby uprawnione do reprezentowania jednostki oceniającej zgodność.

4.

Wniosek składa się na piśmie lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej, o których

mowa w ustawie z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną

(Dz. U. Nr 144, poz. 1204, z późn. zm.. Jednostka oceniająca zgodność może uzgodnić z Centrum Akredytacji inny sposób udostępnienia

dokumentów, o których mowa w ust. 2 pkt 4.

5.

Wniosek złożony za pomocą środków komunikacji elektronicznej powinien być opatrzony

bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego

certyfikatu.

6.

Centrum Akredytacji, w terminie nie dłuższym niż 12 miesięcy od dnia złożenia wniosku

o udzielenie akredytacji, jest obowiązane do zawiadomienia wnioskującej jednostki

oceniającej zgodność o udzieleniu albo odmowie udzielenia akredytacji.

7.

Odmowa udzielenia akredytacji następuje po stwierdzeniu, że jednostka oceniająca zgodność

nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 2 pkt 10 rozporządzenia (WE) nr 765/2008.

”

;

7)

w art. 16

a)

w ust. 2

-

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

oznaczenie jednostki oceniającej zgodność, wskazanie jej siedziby i adresu;

”

,

-

pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

wskazanie normy zharmonizowanej lub dodatkowych wymagań, o których mowa w art. 2 pkt

10 rozporządzenia (WE) nr 765/2008;

”

,

b)

ust. 4-7 otrzymują brzmienie

„

4.

Ograniczenie zakresu akredytacji następuje, jeżeli akredytowana jednostka oceniająca

zgodność nie spełnia warunków określonych w certyfikacie akredytacji.

5.

Zawieszenie akredytacji następuje, jeżeli akredytowana jednostka oceniająca zgodność

nie spełnia wszystkich warunków określonych w certyfikacie akredytacji albo nie wywiązuje

się z zobowiązań wynikających z akredytacji.

6.

Cofnięcie akredytacji następuje w przypadku nieusunięcia przez akredytowaną jednostkę

oceniającą zgodność przyczyn będących podstawą zawieszenia akredytacji.

7.

Zawieszenie, cofnięcie lub ograniczenie zakresu akredytacji może nastąpić również

na wniosek akredytowanej jednostki oceniającej zgodność.

”

;

8)

w art. 17 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W przypadku odmowy udzielenia, cofnięcia, zawieszenia lub ograniczenia zakresu akredytacji

jednostce oceniającej zgodność przysługuje odwołanie.

”

;

9)

w art. 18 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, jednostce oceniającej zgodność przysługuje

skarga do sądu administracyjnego, za pośrednictwem Komitetu Odwoławczego, w terminie

30 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o oddaleniu odwołania; w postępowaniu przed

sądem stosuje się odpowiednio przepisy o zaskarżaniu do sądu decyzji administracyjnych.

”

;

10)

w art. 19

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Jednostki certyfikujące, jednostki kontrolujące oraz laboratoria w celu uzyskania

notyfikacji mogą ubiegać się o autoryzację w zakresie nieprzekraczającym zakresu posiadanej

akredytacji, z zastrzeżeniem ust. 6.

”

,

b)

w ust. 2 uchyla się pkt 4;

11)

w art. 20 uchyla się ust. 3;

12)

art. 23 otrzymuje brzmienie

„

Art. 23.

Notyfikowane jednostki certyfikujące są obowiązane informować właściwego ministra

lub kierownika urzędu centralnego o odmowie wydania, ograniczeniu zakresu, zawieszeniu

lub cofnięciu certyfikatów zgodności.

”

;

13)

w art. 25 dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Centrum Akredytacji jest uprawnione do używania wizerunku orła ustalonego dla godła

Rzeczypospolitej Polskiej.

”

;

14)

art. 26 otrzymuje brzmienie

„

Art. 26.

1.

Do zakresu działania Centrum Akredytacji należy w szczególności

1)

akredytowanie jednostek oceniających zgodność;

2)

sprawowanie nadzoru nad akredytowanymi jednostkami oceniającymi zgodność, w zakresie

przestrzegania przez nie warunków akredytacji;

3)

prowadzenie wykazu akredytowanych jednostek oceniających zgodność;

4)

organizowanie szkoleń i prowadzenie działalności wydawniczej w zakresie akredytacji.

2.

Centrum Akredytacji może zawierać z zagranicznymi jednostkami akredytującymi porozumienia

o wzajemnym uznawaniu kompetencji akredytowanych jednostek oceniających zgodność.

”

;

15)

w art. 27

a)

w ust. 6

-

pkt 4 i 5 otrzymują brzmienie

„

4)

sporządzanie projektu rocznego planu finansowego Centrum Akredytacji;

5)

sporządzanie rocznego sprawozdania finansowego oraz sprawozdania z działalności Centrum

Akredytacji i przedstawianie ich ministrowi właściwemu do spraw gospodarki do dnia

31 marca roku następnego;

”

,

-

dodaje się pkt 6 w brzmieniu

„

6)

przekazywanie ministrowi właściwemu do spraw gospodarki aktualnej informacji o zakresie

akredytacji udzielanej w związku z unijnym prawodawstwem harmonizacyjnym.

”

,

b)

dodaje się ust. 17-19 w brzmieniu

„

17.

Zastępcę Dyrektora Centrum powołuje, na wniosek Dyrektora, minister właściwy do spraw

gospodarki, spośród osób wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru.

Minister właściwy do spraw gospodarki odwołuje zastępcę Dyrektora Centrum.

18.

Zespół przeprowadzający nabór na stanowisko, o którym mowa w ust. 17, powołuje Dyrektor

Centrum.

19.

Do przeprowadzania naboru na stanowisko, o którym mowa w ust. 17, stosuje się odpowiednio

przepisy ust. 7-16.

”

;

16)

w art. 30 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Podstawą gospodarki finansowej Centrum Akredytacji jest roczny plan finansowy, którego

projekt, po zatwierdzeniu przez ministra właściwego do spraw gospodarki, Dyrektor

Centrum przekazuje ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych, w trybie i

terminie określonych w przepisach dotyczących prac nad projektem ustawy budżetowej.

”

;

17)

art. 32 otrzymuje brzmienie

„

Art. 32.

Sprawozdanie finansowe i sprawozdanie z działalności Centrum Akredytacji zatwierdza

minister właściwy do spraw gospodarki.

”

;

18)

w art. 33

a)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Fundusz podstawowy zwiększa się o część zatwierdzonego zysku bilansowego za poprzedni

rok obrotowy.

”

,

b)

uchyla się ust. 5;

19)

w art. 35 w ust. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

sprawozdań finansowych i sprawozdań z działalności Centrum Akredytacji oraz projektów

rocznych planów finansowych.

”

;

20)

w art. 36

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Przy Centrum Akredytacji działa Komitet Odwoławczy, liczący nie więcej niż 10 członków

- ekspertów posiadających odpowiednią wiedzę i doświadczenie w zakresie akredytacji.

”

,

b)

ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

3.

Minister właściwy do spraw gospodarki, na wniosek ministrów i kierowników urzędów

centralnych właściwych ze względu na przedmiot akredytacji, po zasięgnięciu opinii

Centrum Akredytacji o zgłoszonych kandydatach, powołuje i odwołuje członków Komitetu

Odwoławczego.

4.

Organizację i tryb pracy Komitetu Odwoławczego określa regulamin uchwalony przez ten

komitet.

”

;

21)

w art. 37 w ust. 1 pkt 4 i 5 otrzymują brzmienie

„

4)

sprawdzaniem zgodności wyrobów z wymaganiami, dokonywane przez notyfikowane jednostki

kontrolujące lub kompetentne jednostki upoważnione zgodnie z art. 7a ust. 2,

5)

akredytacją jednostek oceniających zgodność

”

;

22)

w art. 38

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

System kontroli wyrobów tworzą organy wymienione w ust. 2 i 3, zwane dalej „organami

wyspecjalizowanymi”, oraz organy celne.

”

,

b)

dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Kompetencje organów wyspecjalizowanych określają przepisy odrębne.

”

;

23)

w art. 39

a)

w ust. 2

-

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

współpraca z organami wyspecjalizowanymi oraz organami celnymi;

”

,

-

w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5 i 6 w brzmieniu

„

5)

podawanie do publicznej wiadomości i przekazywanie Komisji Europejskiej informacji

o organach wyspecjalizowanych i ich kompetencjach;

6)

sporządzanie okresowych planów i sprawozdań dotyczących funkcjonowania systemu kontroli

wyrobów oraz podawanie ich do publicznej wiadomości i przekazywanie Komisji Europejskiej,

państwom członkowskim Unii Europejskiej i państwom członkowskim Europejskiego Porozumienia

o Wolnym Handlu (EFTA) - stronom umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

”

,

b)

w ust. 3 pkt 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

3)

niezwłoczne przekazywanie Prezesowi UOKiK kopii decyzji, o których mowa w

a)

art. 41c ust. 3,

b)

art. 30 ust. 1 pkt 2 i 3 i ust. 2, art. 31 ust. 1 pkt 2 i 3 i ust. 2 oraz art. 31a

ust. 3 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych,

c)

art. 19p ust. 4 i 5 ustawy z dnia 28 października 2002 r. o przewozie drogowym towarów

niebezpiecznych;

4)

współpraca z Prezesem UOKiK i innymi organami wyspecjalizowanymi oraz organami celnymi;

”

,

c)

dodaje się ust. 5 i 6 w brzmieniu

„

5.

Organy wyspecjalizowane mogą podejmować współpracę z podmiotami, o których mowa w

art. 24 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 765/2008, w zakresie kontroli wyrobów, która

obejmuje w szczególności wymianę doświadczeń, informacji i dokumentów oraz udział

we wspólnych działaniach kontrolnych.

6.

Na wniosek organów wyspecjalizowanych organy celne udostępniają dane dotyczące podmiotów

dokonujących przywozu wyrobów z państw trzecich, w tym informacje objęte tajemnicą

celną, w zakresie niezbędnym do prowadzenia przez organy wyspecjalizowane kontroli

oraz postępowań dotyczących spełniania przez wyroby zasadniczych, szczegółowych lub

innych wymagań.

”

;

24)

w art. 39a

a)

w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

informacje o

a)

rodzaju i zakresie niezgodności wyrobu z zasadniczymi, szczegółowymi lub innymi wymaganiami,

b)

środkach, jakie zastosowano w odniesieniu do wyrobu niezgodnego z zasadniczymi, szczegółowymi

lub innymi wymaganiami,

c)

zagrożeniach, jakie może spowodować wyrób niezgodny z zasadniczymi lub szczegółowymi

wymaganiami, wraz z określeniem tych zagrożeń.

”

,

b)

w ust. 3 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

art. 30 ust. 1 pkt 2 i 3 i ust. 2, art. 31 ust. 1 pkt 2 i 3 i ust. 2 oraz art. 31a

ust. 3 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych;

”

,

c)

w ust. 4 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

osoba wprowadzająca wyrób do obrotu lub oddająca go do użytku nie podejmie działań,

o których mowa w pkt 1; wpis usuwa się nie wcześniej niż po upływie 12 miesięcy od

dnia przeprowadzenia kontroli, o której mowa w art. 41c ust. 10.

”

;

25)

w art. 40 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

W kontroli prowadzonej przez organ wyspecjalizowany może uczestniczyć przedstawiciel

właściwego organu państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego

Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze

Gospodarczym, do czynności którego stosuje się przepisy niniejszego rozdziału dotyczące

osoby kontrolującej.

”

;

26)

w art. 40e w ust. 2 pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

udostępnić dokumenty w celu sporządzenia kopii; zgodność kopii z oryginałem dokumentu

potwierdza kontrolowany lub jego upoważniony pracownik.

”

;

27)

art. 40h otrzymuje brzmienie

„

Art. 40h.

1.

W przypadku gdy osoba zobowiązana do przechowywania dokumentów związanych z oceną

zgodności nie przedstawi tych dokumentów osobie kontrolującej lub z przedstawionych

dokumentów nie wynika, że wyrób spełnia zasadnicze lub szczegółowe wymagania, organ

wyspecjalizowany może poddać wyrób badaniom lub zlecić ich przeprowadzenie akredytowanemu

laboratorium w celu ustalenia, czy wyrób spełnia zasadnicze lub szczegółowe wymagania.

2.

W celu stwierdzenia, czy wyrób spełnia zasadnicze lub szczegółowe wymagania, organ

wyspecjalizowany może również poddać wyrób badaniom z pominięciem weryfikowania dokumentów

związanych z oceną zgodności.

”

;

28)

w art. 40j

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W przypadku stwierdzenia, że wyrób nie spełnia zasadniczych lub szczegółowych wymagań,

opłaty związane z badaniami ponosi osoba, która wprowadziła wyrób do obrotu lub oddała

go do użytku.

”

,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

W przypadku stwierdzenia, że wyrób spełnia zasadnicze lub szczegółowe wymagania, opłaty

związane z badaniami ponosi Skarb Państwa.

”

;

29)

art. 40k otrzymuje brzmienie

„

Art. 40k.

1.

W przypadku gdy w wyniku kontroli organ wyspecjalizowany, który ją przeprowadził,

stwierdzi, że wyrób nie spełnia zasadniczych, szczegółowych lub innych wymagań, może,

w drodze decyzji, zakazać udostępniania wyrobu na okres nie dłuższy niż 2 miesiące.

2.

W przypadku stwierdzenia niezgodności z wymaganiami, niepowodujących poważnego zagrożenia,

organ wyspecjalizowany może zwrócić się do właściwego producenta, jego upoważnionego

przedstawiciela, importera lub dystrybutora o usunięcie niezgodności lub wycofanie

wyrobu z obrotu lub z użytku oraz przedstawienie dowodów podjętych działań w terminie

określonym przez organ wyspecjalizowany.

3.

W przypadku gdy działania, o których mowa w ust. 2, nie zostaną podjęte, protokół

kontroli wraz z aktami kontroli przekazuje się organowi wyspecjalizowanemu właściwemu

do wszczęcia postępowania, o którym mowa w art. 41.

4.

W przypadku wszczęcia postępowania, o którym mowa w art. 41, organ wyspecjalizowany

prowadzący postępowanie może, w drodze decyzji, przedłużyć okres obowiązywania zakazu,

o którym mowa w ust. 1, do czasu zakończenia postępowania.

5.

W przypadku gdy organ wyspecjalizowany prowadzący postępowanie stwierdzi, że wyrób

spełnia wymagania, uchyla decyzję, o której mowa w ust. 1.

”

;

30)

w art. 41a dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Dowodem z dokumentu w postępowaniu może być tylko oryginał dokumentu lub jego kopia

poświadczona przez organ administracji publicznej, notariusza, adwokata, radcę prawnego,

rzecznika patentowego, doradcę podatkowego lub upoważnionego pracownika przedsiębiorcy.

”

;

31)

art. 41b otrzymuje brzmienie

„

Art. 41b.

1.

Organ prowadzący postępowanie może, w drodze postanowienia, wyznaczyć stronie postępowania

termin na usunięcie niezgodności wyrobu z zasadniczymi, szczegółowymi lub innymi wymaganiami

albo wycofanie wyrobu z obrotu lub z użytku oraz powiadomienie konsumentów lub użytkowników

wyrobu o stwierdzonych niezgodnościach, określając termin i sposób powiadomienia.

2.

Organ prowadzący postępowanie może przeprowadzić albo zlecić organowi, o którym mowa

w art. 38 ust. 2, przeprowadzenie kontroli mającej na celu ustalenie, czy niespełnienie

przez wyrób zasadniczych, szczegółowych lub innych wymagań zostało faktycznie usunięte

albo wyrób został wycofany z obrotu lub z użytku. Przepisy art. 40 ust. 2 i 3 oraz

art. 40a-40j stosuje się odpowiednio.

”

;

32)

w art. 41c

a)

w ust. 3 pkt 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2)

zakazać udostępniania wyrobu;

3)

ograniczyć udostępnianie wyrobu;

”

,

b)

ust. 5 i 6 otrzymują brzmienie

„

5.

W przypadku stwierdzenia, że wyrób stwarza poważne zagrożenie, organ prowadzący postępowanie

może, w decyzji, o której mowa w ust. 3 pkt 1, nakazać zniszczenie wyrobu na koszt

strony postępowania, jeżeli zagrożenia nie można wyeliminować w inny sposób.

6.

Środki, o których mowa w ust. 3-5, stosuje się w zależności od rodzaju stwierdzonej

niezgodności wyrobu z zasadniczymi, szczegółowymi lub innymi wymaganiami oraz stopnia

zagrożenia powodowanego przez wyrób, mając na celu w szczególności odwrócenie grożącego

niebezpieczeństwa lub usunięcie już istniejącego zagrożenia dla życia i zdrowia konsumentów

lub użytkowników wyrobu, a także zagrożenia dla mienia lub środowiska.

”

,

c)

ust. 10 otrzymuje brzmienie

„

10.

W celu stwierdzenia, czy decyzja, o której mowa w ust. 3, została wykonana, organ

prowadzący postępowanie może przeprowadzić kontrolę lub zlecić jej przeprowadzenie

organowi, o którym mowa w art. 38 ust. 2. Przepisy art. 40 ust. 2 i 3 oraz art. 40a-40j

stosuje się odpowiednio.

”

;

33)

uchyla się art. 42;

34)

art. 43a otrzymuje brzmienie

„

Art. 43a.

1.

Zasady postępowania organów celnych w przypadku stwierdzenia podczas kontroli celnej

wyrobów, które mają być dopuszczone do obrotu, istnienia uzasadnionych okoliczności

wskazujących, że wyrób nie spełnia zasadniczych, szczegółowych lub innych wymagań,

określają przepisy odrębne.

2.

Opinię w sprawie spełniania przez wyrób zasadniczych, szczegółowych lub innych wymagań

na wniosek organów celnych wydają organy wyspecjalizowane właściwe ze względu na siedzibę

organu celnego występującego z wnioskiem.

3.

W razie stwierdzenia w opinii, o której mowa w ust. 2, że wyrób stwarza poważne zagrożenie,

organ wyspecjalizowany, który wydał opinię, a w przypadku opinii wydanych przez organ

wyspecjalizowany, o którym mowa w art. 38 ust. 2 pkt 2, okręgowy inspektor pracy,

może wszcząć postępowanie w sprawie zniszczenia wyrobu w przypadkach określonych w

art. 29 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 765/2008.

4.

Stroną postępowania w sprawie zniszczenia wyrobu jest importer.

5.

W przypadku gdy na wniosek importera organ celny wyda pozwolenie na zniszczenie wyrobu,

postępowanie, o którym mowa w ust. 3, umarza się.

6.

Organ celny nadaje przeznaczenie celne zgodnie z treścią decyzji kończącej postępowanie

w sprawie zniszczenia wyrobu.

7.

Koszty przechowywania wyrobu w okresie trwania postępowania w sprawie zniszczenia

wyrobu i koszty jego zniszczenia ponosi importer.

8.

O działaniach podjętych w odniesieniu do zatrzymanych wyrobów organy celne informują

Prezesa UOKiK.

9.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowy tryb postępowania organów celnych przy zatrzymywaniu wyrobów,

2)

tryb wydawania i postępowania z opinią wydaną przez organ wyspecjalizowany,

3)

szczegółowy sposób umieszczania przez organy celne adnotacji na dokumentach towarzyszących

wyrobom zatrzymanym przez organy celne lub w systemie teleinformatycznym,

4)

szczegółowy tryb postępowania organów celnych i organów wyspecjalizowanych w przypadku

wszczęcia postępowania w sprawie zniszczenia wyrobu

- mając na uwadze konieczność zapobiegania przywozowi na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej wyrobów, które nie spełniają zasadniczych, szczegółowych lub innych wymagań

lub stwarzają poważne zagrożenie.

”

;

35)

po art. 43a dodaje się art. 43b w brzmieniu

„

Art. 43b.

W zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale do postępowania w sprawie wprowadzonych

do obrotu lub oddanych do użytku wyrobów niezgodnych z zasadniczymi, szczegółowymi

lub innymi wymaganiami oraz do postępowania, o którym mowa w art. 43a ust. 3-5, stosuje

się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

”

;

36)

art. 44 otrzymuje brzmienie

„

Art. 44.

1.

Prezes UOKiK, jako organ monitorujący funkcjonowanie systemu kontroli wyrobów, niezwłocznie

informuje Komisję Europejską o decyzjach, o których mowa w

1)

art. 41c ust. 3 pkt 1-3 i ust. 5,

2)

art. 30 ust. 1 pkt 2 i 3 i ust. 2, art. 31 ust. 1 pkt 2 i 3 i ust. 2 oraz art. 31a

ust. 3 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych

- jeżeli dotyczą one wyrobów, które zostały lub mogą zostać udostępnione na terytorium

państwa członkowskiego Unii Europejskiej innego niż Rzeczpospolita Polska lub państwa

członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o

Europejskim Obszarze Gospodarczym.

2.

W przypadku stwierdzenia przez organ wyspecjalizowany, że wyrób stwarza poważne zagrożenie,

Prezes UOKiK przekazuje, na zasadach określonych w art. 29 ustawy z dnia 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów

(Dz. U. Nr 229, poz. 2275, z późn. zm., informacje określone w ust. 1 oraz informacje o działaniach podjętych z własnej

inicjatywy przez producenta, jego upoważnionego przedstawiciela, importera lub dystrybutora

w celu wyeliminowania zagrożenia stwarzanego przez wyrób.

”

;

37)

art. 46 otrzymuje brzmienie

„

Art. 46.

Kto umieszcza oznakowanie zgodności na wyrobie, który nie spełnia zasadniczych lub

szczegółowych wymagań albo dla którego producent lub jego upoważniony przedstawiciel

nie wystawił deklaracji zgodności, podlega grzywnie.

”

;

38)

po art. 47b dodaje się art. 47c w brzmieniu

„

Art. 47c.

Kto będąc obowiązanym do przechowywania próbki kontrolnej, niszczy ją, usuwa spod

zabezpieczenia lub uniemożliwia zbadanie tej próbki, podlega grzywnie.

”

;

39)

użyte w art. 38 ust. 2 i 3, art. 39 ust. 2 pkt 2 i 3 i ust. 3 pkt 1 i 2, art. 40 ust.

1, art. 40a, art. 40b ust. 2, art. 40l, art. 40m, art. 41 ust. 1, art. 41a ust. 1

oraz art. 41c ust. 2 pkt 1 i 2 i ust. 3, w różnej liczbie i przypadku, wyrazy „zasadnicze lub inne wymagania” zastępuje się użytymi w odpowiedniej liczbie i przypadku wyrazami „zasadnicze, szczegółowe lub inne wymagania”.

W ustawie z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym

(Dz. U. z 2007 r. Nr 16, poz. 94, z późn. zm. w art. 25b ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W przypadku gdy niniejsza ustawa nie stanowi inaczej do oceny zgodności podsystemów,

akredytacji, autoryzacji i notyfikacji w tym zakresie oraz kontroli spełniania przez

podsystemy zasadniczych wymagań dotyczących interoperacyjności kolei i postępowania

w sprawie podsystemów niezgodnych z zasadniczymi wymaganiami dotyczącymi interoperacyjności

kolei stosuje się odpowiednio przepisy: art. 5 pkt 4-9, 11-13 i 16, art. 14-18, art. 19 ust. 1 i 2, ust. 3 pkt 1 i 2, ust.

4-7, art. 21 ust. 3 i 4, art. 23, 26, 38-40, 40b-40f, 40h-40i, 41, 41b i 41c oraz

art. 43a-44 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności, z tym że ilekroć w tych przepisach jest mowa o „wprowadzeniu do obrotu” lub „wycofaniu

z obrotu”, rozumie się przez to „oddanie do eksploatacji” lub „wycofanie z eksploatacji”.

”

.

W ustawie z dnia 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów

(Dz. U. Nr 229, poz. 2275, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 22a ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Dowodem z dokumentu w postępowaniu może być tylko oryginał dokumentu lub jego kopia

poświadczona przez organ administracji publicznej, notariusza, adwokata, radcę prawnego,

rzecznika patentowego, doradcę podatkowego lub upoważnionego pracownika przedsiębiorcy.

”

;

2)

w art. 31 w ust. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

wyrobach niezgodnych z zasadniczymi, szczegółowymi lub innymi wymaganiami; wyrób zostaje

objęty systemem po wpisaniu go do rejestru wyrobów niezgodnych z zasadniczymi, szczegółowymi

lub innymi wymaganiami, o którym mowa w przepisach o systemie oceny zgodności;

”

;

3)

w art. 33

a)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a-2f w brzmieniu

„

2a.

W razie stwierdzenia w opinii, o której mowa w ust. 2, że produkt stwarza poważne

zagrożenie, organ, o którym mowa w art. 16 ust. 1, może wszcząć postępowanie w sprawie

zniszczenia produktu w przypadkach określonych w art. 29 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 z dnia

9 lipca 2008 r. ustanawiającego wymagania w zakresie akredytacji i nadzoru rynku odnoszące

się do warunków wprowadzania produktów do obrotu i uchylającego rozporządzenie (EWG)

nr 339/93

(Dz. Urz. UE L 218 z 13.08.2008, str. 30).

2b.

Stroną postępowania w sprawie zniszczenia produktu jest importer.

2c.

W przypadku gdy na wniosek importera organ celny wyda pozwolenie na zniszczenie produktu,

postępowanie, o którym mowa w ust. 2a, umarza się.

2d.

Organ celny nadaje przeznaczenie celne zgodnie z treścią decyzji kończącej postępowanie

w sprawie zniszczenia produktu.

2e.

Koszty przechowywania produktu w okresie trwania postępowania w sprawie zniszczenia

produktu i koszty jego zniszczenia ponosi importer.

2f.

Do postępowania, o którym mowa w ust. 2a-2c, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

”

,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowy tryb postępowania organów celnych przy zatrzymywaniu produktów,

2)

tryb wydawania opinii przez organy, o których mowa w art. 16 ust. 1, oraz sposób postępowania

z taką opinią,

3)

szczegółowy sposób umieszczania przez organy celne adnotacji na dokumentach towarzyszących

produktom zatrzymanym przez organy celne lub w systemie teleinformatycznym,

4)

szczegółowy tryb postępowania organów celnych i organów, o których mowa w art. 16

ust. 1, w przypadku wszczęcia postępowania w sprawie zniszczenia produktu

- mając na uwadze konieczność zapobiegania przywozowi na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej produktów, które nie spełniają wymagań bezpieczeństwa lub stwarzają poważne

zagrożenie.

”

.

System kontroli wyrobów obejmuje

1)

kontrolę spełniania przez wyroby zasadniczych, szczegółowych lub innych wymagań;

2)

postępowanie w sprawie wprowadzonych do obrotu lub oddanych do użytku wyrobów niezgodnych

z zasadniczymi, szczegółowymi lub innymi wymaganiami.

W ustawie z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych

(Dz. U. Nr 92, poz. 881, z 2009 r. Nr 18, poz. 97 oraz z 2010 r. Nr 114, poz. 760) w art. 16 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

W kontroli prowadzonej przez właściwy organ, a dotyczącej wyrobów budowlanych, o których

mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, może uczestniczyć pracownik Urzędu Ochrony Konkurencji

i Konsumentów, upoważniony przez Prezesa UOKiK, za zgodą organu prowadzącego kontrolę,

lub przedstawiciel właściwego organu państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub

państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony

umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, do czynności którego stosuje się przepisy

niniejszego rozdziału dotyczące osoby kontrolującej.

”

.

W ustawie z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne

(Dz. U. Nr 171, poz. 1800, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 199 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Prezes UKE, jako organ wyspecjalizowany w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności, jest uprawniony do kontroli znajdujących się w obrocie lub oddanych do użytku wyrobów,

o których mowa w

1)

rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1275/2008 z dnia 17 grudnia 2008 r. w sprawie wykonania

dyrektywy 2005/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wymogów dotyczących

ekoprojektu dla zużycia energii przez elektryczne i elektroniczne urządzenia gospodarstwa

domowego i urządzenia biurowe w trybie czuwania i wyłączenia

(Dz. Urz. UE L 339 z 18.12.2008, str. 45);

2)

rozporządzeniu Komisji (WE) nr 107/2009 z dnia 4 lutego 2009 r. w sprawie wykonania

dyrektywy 2005/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wymogów dotyczących

ekoprojektu dla prostych set-top boksów

(Dz. Urz. UE L 36 z 05.02.2009, str. 8);

3)

rozporządzeniu Komisji (WE) nr 278/2009 z dnia 6 kwietnia 2009 r. w sprawie wykonania

dyrektywy 2005/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wymogów dotyczących

ekoprojektu w zakresie zużycia energii elektrycznej przez zasilacze zewnętrzne w stanie

bez obciążenia oraz ich średniej sprawności podczas pracy

(Dz. Urz. UE L 93 z 07.04.2009, str. 3);

4)

rozporządzeniu Komisji (WE) nr 642/2009 z dnia 22 lipca 2009 r. w sprawie wykonania

dyrektywy 2005/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wymogów dotyczących

ekoprojektu dla telewizorów

(Dz. Urz. UE L 191 z 23.07.2009, str. 42).

”

;

2)

w art. 200

a)

w ust. 1 po pkt 6 dodaje się pkt 6a w brzmieniu

„

6a)

nieodpłatnego pobierania próbek wprowadzonych do obrotu lub oddanych do użytku wyrobów,

o których mowa w art. 199 ust. 1a, oraz zatrzymania próbek do czasu prawomocnego zakończenia

postępowania;

”

,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Do pobierania i badania próbek aparatury w zakresie spełniania przez nią zasadniczych

wymagań oraz do pobierania i badania próbek wyrobów, o których mowa w art. 199 ust.

1a, stosuje się odpowiednio przepisy art. 27-31 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej

(Dz. U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1219, z 2010 r. Nr 182, poz. 1228 oraz z 2011 r. Nr 63, poz. 322).

”

.

W ustawie z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych

(Dz. U. Nr 107, poz. 679) w art. 68 wprowadza się następujące zmiany

1)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a-4e w brzmieniu

„

4a.

W razie stwierdzenia w opinii, o której mowa w ust. 4, że wyrób stwarza poważne zagrożenie,

Prezes Urzędu może wszcząć postępowanie w sprawie zniszczenia wyrobu w przypadkach

określonych w art. 29 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 z dnia

9 lipca 2008 r. ustanawiającego wymagania w zakresie akredytacji i nadzoru rynku odnoszące

się do warunków wprowadzania produktów do obrotu i uchylającego rozporządzenie (EWG)

nr 339/93

(Dz. Urz. UE L 218 z 13.08.2008, str. 30).

4b.

Stroną postępowania w sprawie zniszczenia wyrobu jest importer.

4c.

W przypadku gdy na wniosek importera organ celny wyda pozwolenie na zniszczenie wyrobu,

postępowanie, o którym mowa w ust. 4a, umarza się.

4d.

Organ celny nadaje przeznaczenie celne zgodnie z treścią decyzji kończącej postępowanie

w sprawie zniszczenia wyrobu.

4e.

Koszty przechowywania wyrobu w okresie trwania postępowania w sprawie zniszczenia

wyrobu i koszty jego zniszczenia ponosi importer.

”

;

2)

ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowy tryb postępowania organów celnych przy zatrzymywaniu wyrobów,

2)

tryb wydawania opinii przez Prezesa Urzędu oraz sposób postępowania z taką opinią,

3)

szczegółowy sposób umieszczania przez organy celne adnotacji na dokumentach towarzyszących

wyrobom zatrzymanym przez organy celne lub w systemie teleinformatycznym,

4)

szczegółowy tryb postępowania organów celnych i Prezesa Urzędu w przypadku wszczęcia

postępowania w sprawie zniszczenia wyrobu

- mając na uwadze konieczność zapobiegania przywozowi na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej wyrobów, które nie spełniają określonych dla nich wymagań lub stwarzają poważne

zagrożenie.

”

.

1.

Eksperci powołani w skład Komitetu Odwoławczego na podstawie art. 36 ust. 3 ustawy,

o której mowa w art. 1, pełnią funkcję stałych członków tego komitetu do czasu odwołania.

2.

Do czasu uchwalenia regulaminu na podstawie art. 36 ust. 4 ustawy, o której mowa w

art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, Komitet Odwoławczy działa na podstawie

przepisów wydanych na podstawie art. 36 ust. 4 ustawy, o której mowa w art. 1.

Do spraw z zakresu akredytacji oraz kontroli i postępowań wszczętych i niezakończonych

przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 37 ust. 3 i art. 39a ust. 7 ustawy, o

której mowa w art. 1, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych

wydanych na podstawie art. 37 ust. 3 i art. 39a ust. 7 ustawy, o której mowa w art.

1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez 6 miesięcy od

dnia wejścia w życie ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt

33-35, art. 2, art. 3 pkt 3 oraz art. 6, które wchodzą w życie po upływie 6 miesięcy

od dnia ogłoszenia.

Notyfikowane jednostki certyfikujące, notyfikowane jednostki kontrolujące oraz notyfikowane

laboratoria, o których mowa w art. 7, dokonują oceny zgodności z uwzględnieniem przepisów

o ochronie informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa i innych informacji

prawnie chronionych.

1.

Akredytacja jest udzielana, z zastrzeżeniem art. 7 ust. 1 lit. b i c rozporządzenia

(WE) nr 765/2008, przez Polskie Centrum Akredytacji, zwane dalej „Centrum Akredytacji”,

na wniosek jednostki oceniającej zgodność.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera co najmniej

1)

oznaczenie jednostki oceniającej zgodność ubiegającej się o akredytację, wskazanie

jej siedziby i adresu;

2)

numer w rejestrze właściwym dla jednostki oceniającej zgodność;

3)

określenie zakresu akredytacji;

4)

wykaz dokumentów opisujących system zarządzania w jednostce oceniającej zgodność.

3.

Do wniosku dołącza się oryginały dokumentów, o których mowa w ust. 2 pkt 4, albo kopie

poświadczone przez osoby uprawnione do reprezentowania jednostki oceniającej zgodność.

4.

Wniosek składa się na piśmie lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej, o których

mowa w ustawie z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną

(Dz. U. Nr 144, poz. 1204, z późn. zm.. Jednostka oceniająca zgodność może uzgodnić z Centrum Akredytacji inny sposób udostępnienia

dokumentów, o których mowa w ust. 2 pkt 4.

5.

Wniosek złożony za pomocą środków komunikacji elektronicznej powinien być opatrzony

bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego

certyfikatu.

6.

Centrum Akredytacji, w terminie nie dłuższym niż 12 miesięcy od dnia złożenia wniosku

o udzielenie akredytacji, jest obowiązane do zawiadomienia wnioskującej jednostki

oceniającej zgodność o udzieleniu albo odmowie udzielenia akredytacji.

7.

Odmowa udzielenia akredytacji następuje po stwierdzeniu, że jednostka oceniająca zgodność

nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 2 pkt 10 rozporządzenia (WE) nr 765/2008.

Notyfikowane jednostki certyfikujące są obowiązane informować właściwego ministra

lub kierownika urzędu centralnego o odmowie wydania, ograniczeniu zakresu, zawieszeniu

lub cofnięciu certyfikatów zgodności.

1.

Do zakresu działania Centrum Akredytacji należy w szczególności

1)

akredytowanie jednostek oceniających zgodność;

2)

sprawowanie nadzoru nad akredytowanymi jednostkami oceniającymi zgodność, w zakresie

przestrzegania przez nie warunków akredytacji;

3)

prowadzenie wykazu akredytowanych jednostek oceniających zgodność;

4)

organizowanie szkoleń i prowadzenie działalności wydawniczej w zakresie akredytacji.

2.

Centrum Akredytacji może zawierać z zagranicznymi jednostkami akredytującymi porozumienia

o wzajemnym uznawaniu kompetencji akredytowanych jednostek oceniających zgodność.

Sprawozdanie finansowe i sprawozdanie z działalności Centrum Akredytacji zatwierdza

minister właściwy do spraw gospodarki.

1.

W przypadku gdy osoba zobowiązana do przechowywania dokumentów związanych z oceną

zgodności nie przedstawi tych dokumentów osobie kontrolującej lub z przedstawionych

dokumentów nie wynika, że wyrób spełnia zasadnicze lub szczegółowe wymagania, organ

wyspecjalizowany może poddać wyrób badaniom lub zlecić ich przeprowadzenie akredytowanemu

laboratorium w celu ustalenia, czy wyrób spełnia zasadnicze lub szczegółowe wymagania.

2.

W celu stwierdzenia, czy wyrób spełnia zasadnicze lub szczegółowe wymagania, organ

wyspecjalizowany może również poddać wyrób badaniom z pominięciem weryfikowania dokumentów

związanych z oceną zgodności.

1.

W przypadku gdy w wyniku kontroli organ wyspecjalizowany, który ją przeprowadził,

stwierdzi, że wyrób nie spełnia zasadniczych, szczegółowych lub innych wymagań, może,

w drodze decyzji, zakazać udostępniania wyrobu na okres nie dłuższy niż 2 miesiące.

2.

W przypadku stwierdzenia niezgodności z wymaganiami, niepowodujących poważnego zagrożenia,

organ wyspecjalizowany może zwrócić się do właściwego producenta, jego upoważnionego

przedstawiciela, importera lub dystrybutora o usunięcie niezgodności lub wycofanie

wyrobu z obrotu lub z użytku oraz przedstawienie dowodów podjętych działań w terminie

określonym przez organ wyspecjalizowany.

3.

W przypadku gdy działania, o których mowa w ust. 2, nie zostaną podjęte, protokół

kontroli wraz z aktami kontroli przekazuje się organowi wyspecjalizowanemu właściwemu

do wszczęcia postępowania, o którym mowa w art. 41.

4.

W przypadku wszczęcia postępowania, o którym mowa w art. 41, organ wyspecjalizowany

prowadzący postępowanie może, w drodze decyzji, przedłużyć okres obowiązywania zakazu,

o którym mowa w ust. 1, do czasu zakończenia postępowania.

5.

W przypadku gdy organ wyspecjalizowany prowadzący postępowanie stwierdzi, że wyrób

spełnia wymagania, uchyla decyzję, o której mowa w ust. 1.

1.

Organ prowadzący postępowanie może, w drodze postanowienia, wyznaczyć stronie postępowania

termin na usunięcie niezgodności wyrobu z zasadniczymi, szczegółowymi lub innymi wymaganiami

albo wycofanie wyrobu z obrotu lub z użytku oraz powiadomienie konsumentów lub użytkowników

wyrobu o stwierdzonych niezgodnościach, określając termin i sposób powiadomienia.

2.

Organ prowadzący postępowanie może przeprowadzić albo zlecić organowi, o którym mowa

w art. 38 ust. 2, przeprowadzenie kontroli mającej na celu ustalenie, czy niespełnienie

przez wyrób zasadniczych, szczegółowych lub innych wymagań zostało faktycznie usunięte

albo wyrób został wycofany z obrotu lub z użytku. Przepisy art. 40 ust. 2 i 3 oraz

art. 40a-40j stosuje się odpowiednio.

1.

Zasady postępowania organów celnych w przypadku stwierdzenia podczas kontroli celnej

wyrobów, które mają być dopuszczone do obrotu, istnienia uzasadnionych okoliczności

wskazujących, że wyrób nie spełnia zasadniczych, szczegółowych lub innych wymagań,

określają przepisy odrębne.

2.

Opinię w sprawie spełniania przez wyrób zasadniczych, szczegółowych lub innych wymagań

na wniosek organów celnych wydają organy wyspecjalizowane właściwe ze względu na siedzibę

organu celnego występującego z wnioskiem.

3.

W razie stwierdzenia w opinii, o której mowa w ust. 2, że wyrób stwarza poważne zagrożenie,

organ wyspecjalizowany, który wydał opinię, a w przypadku opinii wydanych przez organ

wyspecjalizowany, o którym mowa w art. 38 ust. 2 pkt 2, okręgowy inspektor pracy,

może wszcząć postępowanie w sprawie zniszczenia wyrobu w przypadkach określonych w

art. 29 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 765/2008.

4.

Stroną postępowania w sprawie zniszczenia wyrobu jest importer.

5.

W przypadku gdy na wniosek importera organ celny wyda pozwolenie na zniszczenie wyrobu,

postępowanie, o którym mowa w ust. 3, umarza się.

6.

Organ celny nadaje przeznaczenie celne zgodnie z treścią decyzji kończącej postępowanie

w sprawie zniszczenia wyrobu.

7.

Koszty przechowywania wyrobu w okresie trwania postępowania w sprawie zniszczenia

wyrobu i koszty jego zniszczenia ponosi importer.

8.

O działaniach podjętych w odniesieniu do zatrzymanych wyrobów organy celne informują

Prezesa UOKiK.

9.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowy tryb postępowania organów celnych przy zatrzymywaniu wyrobów,

2)

tryb wydawania i postępowania z opinią wydaną przez organ wyspecjalizowany,

3)

szczegółowy sposób umieszczania przez organy celne adnotacji na dokumentach towarzyszących

wyrobom zatrzymanym przez organy celne lub w systemie teleinformatycznym,

4)

szczegółowy tryb postępowania organów celnych i organów wyspecjalizowanych w przypadku

wszczęcia postępowania w sprawie zniszczenia wyrobu

- mając na uwadze konieczność zapobiegania przywozowi na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej wyrobów, które nie spełniają zasadniczych, szczegółowych lub innych wymagań

lub stwarzają poważne zagrożenie.

W zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale do postępowania w sprawie wprowadzonych

do obrotu lub oddanych do użytku wyrobów niezgodnych z zasadniczymi, szczegółowymi

lub innymi wymaganiami oraz do postępowania, o którym mowa w art. 43a ust. 3-5, stosuje

się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

1.

Prezes UOKiK, jako organ monitorujący funkcjonowanie systemu kontroli wyrobów, niezwłocznie

informuje Komisję Europejską o decyzjach, o których mowa w

1)

art. 41c ust. 3 pkt 1-3 i ust. 5,

2)

art. 30 ust. 1 pkt 2 i 3 i ust. 2, art. 31 ust. 1 pkt 2 i 3 i ust. 2 oraz art. 31a

ust. 3 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych

- jeżeli dotyczą one wyrobów, które zostały lub mogą zostać udostępnione na terytorium

państwa członkowskiego Unii Europejskiej innego niż Rzeczpospolita Polska lub państwa

członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o

Europejskim Obszarze Gospodarczym.

2.

W przypadku stwierdzenia przez organ wyspecjalizowany, że wyrób stwarza poważne zagrożenie,

Prezes UOKiK przekazuje, na zasadach określonych w art. 29 ustawy z dnia 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów

(Dz. U. Nr 229, poz. 2275, z późn. zm., informacje określone w ust. 1 oraz informacje o działaniach podjętych z własnej

inicjatywy przez producenta, jego upoważnionego przedstawiciela, importera lub dystrybutora

w celu wyeliminowania zagrożenia stwarzanego przez wyrób.

Kto umieszcza oznakowanie zgodności na wyrobie, który nie spełnia zasadniczych lub

szczegółowych wymagań albo dla którego producent lub jego upoważniony przedstawiciel

nie wystawił deklaracji zgodności, podlega grzywnie.

Kto będąc obowiązanym do przechowywania próbki kontrolnej, niszczy ją, usuwa spod

zabezpieczenia lub uniemożliwia zbadanie tej próbki, podlega grzywnie.