DU_2011_566

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 27 kwietnia 2011 r. w sprawie wprowadzenia "Krajowego programu zwalczania niektórych serotypów Salmonella w stadach niosek gatunku kura (Gallus gallus)"na 2011 r.

1 Articles / Provisions · Poland

Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Statutory Text (1 Articles)

Dz.U. 2011 nr 98 poz. 566 notInForce

Treść Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 27 kwietnia 2011 r. w sprawie wprowadzenia "Krajowego programu zwalczania niektórych serotypów Salmonella w stadach niosek gatunku kura (Gallus gallus)"na 2011 r. Open official source

Elektronicznie

podpisany przez

Grzegorz Paczowski

Data: 2011.05.12

20:02:10 +02'00'

Poz. 566

.go

v.p

566

ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRÓW

z dnia 27 kwietnia 2011 r.

w sprawie wprowadzenia „Krajowego programu zwalczania niektórych serotypów Salmonella

w stadach niosek gatunku kura (Gallus gallus)” na 2011 r.

Na podstawie art. 57 ust. 7 ustawy z dnia 11 marca

2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu

chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. z 2008 r. Nr 213,

poz. 1342 oraz z 2010 r. Nr 47, poz. 278, Nr 60, poz. 372

i Nr 78, poz. 513) zarządza się, co następuje

serotypów Salmonella w stadach niosek gatunku kura

(Gallus gallus)” na 2011 r., stanowiący załącznik do

rozporządzenia.

§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

rcl

§ 1. Wprowadza się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej „Krajowy program zwalczania niektórych

Prezes Rady Ministrów: D. Tusk

.go

v.p

Załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów

z dnia 27 kwietnia 2011 r. (poz. 566)

„KRAJOWY PROGRAM ZWALCZANIA NIEKTÓRYCH SEROTYPÓW SALMONELLA W STADACH NIOSEK

GATUNKU KURA (GALLUS GALLUS)” NA 2011 R.

CZĘŚĆ A

a) cel „Krajowego programu zwalczania niektórych

serotypów Salmonella w stadach niosek gatunku

kura (Gallus gallus)”

Zgodnie z art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE)

nr 2160/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia

17 listopada 2003 r. w sprawie zwalczania salmonelli

i innych określonych odzwierzęcych czynników chorobotwórczych przenoszonych przez żywność (Dz. Urz.

WE L 325 z 12.12.2003, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE

Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 41, str. 328),

zwanego dalej „rozporządzeniem nr 2160/2003”, zadaniem krajowego programu zwalczania choroby odzwierzęcej i odzwierzęcego czynnika chorobotwórczego jest osiągnięcie odpowiedniego celu wspólnotowego ograniczenia rozprzestrzeniania chorób odzwierzęcych i odzwierzęcych czynników chorobotwórczych

wymienionych w kolumnie 1 załącznika I do rozporządzenia nr 2160/2003, w populacjach zwierząt wymienionych w kolumnie 2.

c) zgodność programu ze szczególnymi wymaganiami określonymi w częściach C, D i E załącznika II do

rozporządzenia nr 2160/2003

Program jest zgodny z częścią D załącznika II do

rozporządzenia nr 2160/2003.

1 . Wy ma ga nia ogólne

1.1. Występowanie serotypów Salmonella na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

W okresie od dnia 1 października 2004 r. do dnia

30 września 2005 r. przeprowadzono na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej badania podstawowe dotyczące występowania pałeczek Salmonella w stadach

niosek gatunku kura (Gallus gallus), zgodnie z decyzją

Komisji 2004/665/WE z dnia 22 września 2004 r. dotyczącą badań podstawowych nad występowaniem

bakterii Salmonella w stadach niosek gatunku Gallus

gallus (Dz. Urz. UE L 303 z 30.09.2004, str. 30). Do badania pobrano próbki w 440 stadach kur niosek utrzymywanych w 355 gospodarstwach.

rcl

Cel wspólnotowy został określony w art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1168/2006 z dnia 31 lipca

2006 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (WE)

nr 2160/2003 w odniesieniu do wspólnotowego celu

ograniczenia częstości występowania niektórych serotypów salmonelli w stadach kur niosek gatunku Gallus

gallus oraz zmieniającego rozporządzenie (WE)

nr 1003/2005 (Dz. Urz. UE L 211 z 01.08.2006, str. 4),

zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1168/2006”. Rozporządzenie nr 1168/2006 wyznaczyło cel wspólnotowy w odniesieniu do następujących serotypów pałeczek Salmonella

maganiami w zakresie pobierania próbek opisanych

w części B załącznika II do rozporządzenia

nr 2160/2003.

1) Salmonella Enteritidis;

2) Salmonella Typhimurium.

„Krajowy program zwalczania niektórych serotypów Salmonella w stadach niosek gatunku kura

(Gallus gallus)” na 2011 r., zwany dalej „programem”,

został opracowany w celu uzyskania współfinansowania wspólnotowego zgodnie z wymaganiami określonymi w decyzji Rady 2009/470/WE z dnia 25 maja

2009 r. w sprawie wydatków w dziedzinie weterynarii

(Dz. Urz. UE L 155 z 18.06.2009, str. 30).

Celem programu w 2011 r. będzie ograniczenie

występowania w stadach niosek wskazanych serotypów Salmonella mających największe znaczenie dla

zdrowia publicznego, do poziomu wskazanego w przepisach wspólnotowych.

Program nie dotyczy produkcji jaj konsumpcyjnych, o której mowa w art. 1 ust. 3 rozporządzenia

nr 2160/2003, czyli produkcji na użytek własny i produkcji w celu sprzedaży bezpośredniej.

b) zgodność programu z minimalnymi wymaganiami

w zakresie pobierania próbek określonymi w części B załącznika II do rozporządzenia nr 2160/2003

Pobieranie próbek będzie się odbywało na zasadach określonych w ust. 2 załącznika do rozporządzenia nr 1168/2006, co jest zgodne z minimalnymi wy-

Na podstawie wyników tych badań przeprowadzonych we wszystkich państwach członkowskich Unii

Europejskiej, określono, zgodnie z art. 1 ust. 1 rozporządzenia nr 1168/2006, minimalny poziom redukcji

liczby stad z dodatnim wynikiem badań o 40% w pierwszym roku realizacji programu.

Częstotliwość występowania bakterii Salmonella

w stadach kur niosek w Rzeczypospolitej Polskiej zależy od sposobu chowu tych kur.

Pałeczki Salmonella wykryto w 1565 badanych

próbkach, co stanowi 51% przebadanych próbek.

Próbki kurzu były częściej zakażone niż próbki kału

i okładzin na obuwie, co wskazuje na skażenie środowiska kurnika. Wysoki odsetek gospodarstw zakażonych uzasadniał wdrożenie programu.

W 2008 r., stanowiącym pierwszy rok realizacji

programu zwalczania niektórych serotypów Salmonella w stadach niosek gatunku kura (Gallus gallus),

z 1533 stad kur niosek zbadanych w ramach programu, Salmonella Enteritidis lub Salmonella Typhimurium stwierdzono w 140 stadach, co stanowi 9,13%

stad zakażonych.

W 2009 r. przebadano 1948 stad kur niosek, przy

czym Salmonella Enteritidis i Salmonella Typhimurium została stwierdzona w 82 stadach, co stanowi

4,21% stad zakażonych.

U ludzi, do zakażeń pałeczkami Salmonella najczęściej dochodzi przez spożywanie skażonej żywności, głównie produktów drobiowych tj. mięsa i jaj.

Zgodnie z danymi zawartymi w „Meldunkach o zachorowaniach na choroby zakaźne i zatruciach w Polsce”,

opracowywanych przez Zakład Epidemiologii Narodo-

o których mowa w art. 5 ust. 1 rozporządzenia

nr 2160/2003, są organy Inspekcji Weterynaryjnej.

1.2. Struktura i organizacja organów Inspekcji Weterynaryjnej

2) wojewódzki lekarz weterynarii;

.go

v.p

wego Instytutu Zdrowia Publicznego Państwowego

Zakładu Higieny w Warszawie w 2005 r. stwierdzono

15 815 przypadków zatruć pokarmowych wywołanych przez Salmonella, w 2006 r. — 13 210, w 2007 r.

— 11 568, w 2008 r. — 9478, w 2009 r. liczba zachorowań spadła do 8847.

Organami Inspekcji Weterynaryjnej są

1) Główny Lekarz Weterynarii;

3) powiatowy lekarz weterynarii;

Na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej właściwą

władzą wykonawczą w zakresie realizacji programów,

4) graniczny lekarz weterynarii.

Rys. 1. Schemat organizacji Inspekcji Weterynaryjnej w Rzeczypospolitej Polskiej

GŁÓWNY LEKARZ

WETERYNARII

Graniczni Lekarze

Weterynarii

Wojewodowie

Wojewódzcy Lekarze

Weterynarii

Powiatowi Lekarze

Weterynarii

o Inspekcji Weterynaryjnej, z tym że próbki pobrane

przez powiatowego lekarza weterynarii w ramach programu mogą być przesłane do wyznaczonego laboratorium znajdującego się w innym województwie,

w przypadkach uzasadnionych ekonomicznie lub organizacyjnie. W takiej sytuacji powiatowy lekarz weterynarii powiadamia wojewódzkiego lekarza weterynarii o zamiarze przesłania tych próbek do innego województwa. Wojewódzki lekarz weterynarii, na obszarze

właściwości którego znajduje się miejsce, w którym

zostały pobrane próbki, powiadamia wojewódzkiego

lekarza weterynarii właściwego ze względu na miejsce

położenia laboratorium o zamiarze przesłania próbek.

rcl

Struktura oraz kompetencje organów Inspekcji

Weterynaryjnej zostały określone w ustawie z dnia

29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U.

z 2010 r. Nr 112, poz. 744 oraz z 2011 r. Nr 54,

poz. 278).

Organy Inspekcji Weterynaryjnej prowadzą system zbierania, przechowywania, analizowania, przetwarzania danych i przekazywania informacji dotyczących występowania chorób zakaźnych zwierząt podlegających obowiązkowi zwalczania i obowiązkowi rejestracji, a także podlegających obowiązkowi monitorowania chorób odzwierzęcych i odzwierzęcych czynników chorobotwórczych oraz związanej z nimi oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe. Natomiast

przepływ informacji pomiędzy organami Inspekcji

Weterynaryjnej i podmiotami biorącymi udział w programie prowadzony jest w trybie art. 51 ustawy z dnia

11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz

zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. z 2008 r.

Nr 213, poz. 1342, z późn. zm.).

Badania laboratoryjne objęte programem wykonują laboratoria, o których mowa w art. 25 ustawy

z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej,

wyznaczone przez Głównego Lekarza Weterynarii.

Krajowe Laboratorium Referencyjne w zakresie badań

określonych programem określa rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 grudnia 2010 r.

w sprawie krajowych laboratoriów referencyjnych

(Dz. U. z 2011 r. Nr 8, poz. 38).

1.3. Zatwierdzone laboratoria, w których przeprowadza się badania laboratoryjne próbek pobranych

w ramach programu

Badania laboratoryjne próbek pobieranych w ramach programu przeprowadza się w laboratoriach

wyznaczonych przez Głównego Lekarza Weterynarii,

zgodnie z art. 25 ust. 3 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r.

Próbki pobrane z inicjatywy hodowcy mogą również być badane w laboratoriach innych niż wyżej wymienione, które zostały zatwierdzone przez Głównego

Lekarza Weterynarii w trybie art. 25a ustawy z dnia

29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej w kierunku metody badawczej opisanej w zmianie do Polskiej Normy PN-EN ISO 6579:2003/A1:2007.

Wykaz laboratoriów zatwierdzonych przez Głównego Lekarza Weterynarii jest umieszczony, zgodnie

z art. 25 ust. 8 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r.

o Inspekcji Weterynaryjnej, na stronie internetowej

Głównego Inspektoratu Weterynarii.

Laboratoria wykonujące badania w ramach programu za każdym razem oceniają efekt hamujący

wzrost bakterii. W przypadku wykrycia serotypu pałeczek Salmonella innego niż objęty programem, określa się w miarę możliwości jego serotyp i podaje nazwę

tego serotypu.

Z przeprowadzonych badań laboratoryjnych sporządza się sprawozdanie. W sprawozdaniu umieszcza

się informację o stadzie (numer lub oznaczenie stada

oraz weterynaryjny numer identyfikacyjny gospodarstwa), rodzaju badanego materiału oraz wynikach ba-

1.5. Kontrole urzędowe w stadach niosek gatunku

kura (Gallus gallus) oraz kontrole urzędowe pasz

przeznaczonych dla tych stad

.go

v.p

dania każdej z pobranych próbek sporządzoną zgodnie z jednym z opisów

Poz. 566

1) w próbce nr … nie wykryto pałeczek z rodzaju

Salmonella;

2) w próbce nr … wykryto 1 lub kilka z serotypów

Salmonella objętych programem;

3) w próbce nr … nie wykryto serotypu Salmonella

objętego programem, natomiast stwierdzono

obecność Salmonella ………. (podać nazwę wykrytego serotypu);

4) w próbce nr … nie wykryto pałeczek z rodzaju

Salmonella, natomiast wykryto efekt hamujący

wzrost bakterii.

Laboratoria, które uzyskały dodatni wynik badań

lub efekt hamujący wzrost bakterii w próbkach pobranych przez powiatowego lekarza weterynarii lub z inicjatywy hodowcy, niezwłocznie informują o tym fakcie właściwego ze względu na miejsce prowadzenia

działalności powiatowego lekarza weterynarii.

Laboratoria przesyłają sprawozdanie z przeprowadzonych badań do hodowcy, do powiatowego lekarza

weterynarii właściwego ze względu na miejsce prowadzenia działalności oraz — w przypadku uzyskania

dodatnich wyników badań — również do wojewódzkiego lekarza weterynarii, na obszarze właściwości

którego znajduje się miejsce, w którym zostały pobrane próbki.

Pobieranie próbek w stadzie niosek gatunku kura

(Gallus gallus) piskląt jednodniowych przeprowadza

się zgodnie z następującymi zasadami

1) próbki wyściółki wraz z mekonium z 10 pojemników transportowych z każdej dostawy (po 25 g

z pojemnika) lub

2) wymazy powierzchniowe z dna 10 pojemników

(pulowane w laboratorium w 1 próbkę), w przypadku pojemników bez wyściółki, lub

3) pisklęta padłe nie więcej niż 20 sztuk — pulowane

w laboratorium w 1 próbkę.

Pobieranie i przesłanie do badania laboratoryjnego próbek w stadzie niosek gatunku kura (Gallus

gallus) na 2 tygodnie przed rozpoczęciem składania jaj

lub przed przeniesieniem do jednostki nieśnej odbywa się zgodnie z wymaganiami określonymi w ust. 2.1

załącznika do rozporządzenia nr 1168/2006.

rcl

Laboratoria na koniec okresu sprawozdawczego

na wniosek wojewódzkiego lekarza weterynarii, przygotowują sprawozdanie dotyczące badań przeprowadzonych w ramach programu.

Etapy produkcji, na których pobieranie próbek

w stadach niosek gatunku kura (Gallus gallus) jest

obowiązkowe, zostały określone w części B załącznika II do rozporządzenia nr 2160/2003. Procedura pobierania i przesyłania próbek została określona

w ust. 2.2 załącznika do rozporządzenia nr 1168/2006.

Laboratorium przechowuje wszystkie izolaty Salmonella wyizolowane w ramach programu przez okres

co najmniej dwóch lat. Ponadto spośród przechowywanych izolatów laboratorium przesyła do Krajowego

Laboratorium Referencyjnego dla badań w kierunku

salmonellozy (w zakresie chorób odzwierzęcych) jeden szczep reprezentujący każdy stwierdzony serotyp

szczepu Salmonella, wraz z kartą informacyjną,

a w przypadku gdy nie została wykonana pełna identyfikacja serotypu — typ serologiczny, w celu wykonania badań potwierdzających.

1.4. Metody stosowane do wykrywania serotypów

Salmonella w stadach niosek gatunku kura

(Gallus gallus)

Metody stosowane do wykrywania serotypów Salmonella w stadach niosek gatunku kura (Gallus gallus) są określone w ust. 3.2—3.4 załącznika do rozporządzenia nr 1168/2006.

Do wykrywania serotypów objętych programem

jest stosowana metoda zalecana przez Wspólnotowe

Laboratorium Referencyjne w Bilthoven w Holandii.

Metoda ta została opisana w zmianie do Polskiej Normy PN-EN ISO 6579:2003/A1:2007 Mikrobiologia żywności i pasz — Horyzontalna metoda wykrywania Salmonella spp., w której do selektywnego namnażania

stosuje się półpłynną pożywkę MSRV.

Serotypowaniu podlega przynajmniej jeden izolat

z każdej dodatniej próbki, zgodnie ze schematem

Kaufmanna-White’a-Le Minora.

Pobieranie i przesyłanie do badania laboratoryjnego próbek u niosek gatunku kura (Gallus gallus)

w okresie nieśności odbywa się, zgodnie z wymaganiami określonymi w ust. 2.1 załącznika do rozporządzenia nr 1168/2006, co 15 tygodni, przy czym pierwsze pobranie próbek odbywa się między 22 a 26 tygodniem życia niosek.

Pobieranie próbek na wskazanych powyżej etapach produkcji następuje z inicjatywy hodowcy, który

ponosi koszty ich pobrania, transportu oraz badania

laboratoryjnego w laboratorium.

W piśmie przewodnim dołączonym do próbek kierowanych do badania hodowca umieszcza informacje

dotyczące rodzaju szczepionki zastosowanej w stadzie

niosek gatunku kura (Gallus gallus) oraz o terminie jej

podania, jak również o stosowaniu środków przeciwdrobnoustrojowych, które mogły wpłynąć na wynik

badań laboratoryjnych.

Hodowca jest obowiązany do prowadzenia dokumentacji związanej z pobieraniem próbek zawierającej

co najmniej informacje dotyczące: rodzaju próbek

w tym daty i godziny ich pobrania, danych osoby pobierającej próbki, daty i godziny wysłania próbek do

laboratorium, nazwy i adresu laboratorium oraz wyników badań laboratoryjnych próbek pobranych w ramach programu.

Powiatowy lekarz weterynarii właściwy ze względu na miejsce prowadzenia działalności nadzoruje

prawidłowe pobieranie próbek z inicjatywy hodowcy

oraz kontroluje dokumentację prowadzoną przez

hodowcę.

Obowiązek monitorowania obejmuje zbieranie,

przechowywanie, analizowanie i rozpowszechnianie

danych dotyczących salmonelloz i ich czynników chorobotwórczych na wszystkich etapach produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego.

.go

v.p

Nadzór ten może odbywać się w trakcie urzędowych kontroli gospodarstw oraz w każdym przypadku,

gdy powiatowy lekarz weterynarii uzna, że zachodzi

taka konieczność.

Poz. 566

Wykrycie serotypów pałeczek Salmonella objętych

programem lub stwierdzenie efektu hamującego

wzrost bakterii, w próbkach pobranych z inicjatywy

hodowcy albo przez powiatowego lekarza weterynarii, powinno być bezzwłocznie zgłaszane właściwemu

dla miejsca prowadzenia gospodarstwa powiatowemu lekarzowi weterynarii przez zatwierdzone laboratorium, o którym mowa w ust. 1.3, przeprowadzające

badanie laboratoryjne próbek.

W przypadku stwierdzenia w próbkach pobranych

z inicjatywy hodowcy obecności serotypów Salmonella objętych programem lub efektu hamującego

wzrost bakterii powiatowy lekarz weterynarii pobiera

próbki w gospodarstwie. Jeżeli zostanie stwierdzony

efekt hamujący wzrost bakterii, opłaty związane z badaniem laboratoryjnym próbek pobranych przez powiatowego lekarza weterynarii ponosi hodowca. Do

opłat tych dolicza się koszty dojazdu związanego z pobraniem próbek i koszty dowozu próbek do laboratorium oraz użytych wyrobów stosowanych w medycynie weterynaryjnej. Wysokość opłat określono w przepisach odrębnych.

Częstotliwość pobierania próbek przez powiatowego lekarza weterynarii została określona w ust. 2.1.

załącznika do rozporządzenia nr 1168/2006.

Kontrole urzędowe w rzeźniach, obejmujące m.in.

badanie przedubojowe oraz poubojowe drobiu skierowanego do uboju, są prowadzone przez Inspekcję Weterynaryjną na zasadach określonych w rozporządzeniu (WE) nr 854/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającym szczególne przepisy dotyczące organizacji urzędowych

kontroli w odniesieniu do produktów pochodzenia

zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi

(Dz. Urz. WE L 139 z 30.04.2004, str. 206, z późn. zm.;

Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 45,

str. 75). Inspekcja Weterynaryjna sprawuje również

nadzór nad rozbiorem i przetwórstwem mięsa drobiowego.

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2073/2005 z dnia

15 listopada 2005 r. w sprawie kryteriów mikrobiologicznych dotyczących środków spożywczych (Dz. Urz.

UE L 338 z 22.12.2005, str. 1, z późn. zm.) nakłada obowiązek przeprowadzania w rzeźniach prowadzących

ubój drobiu badań w kierunku pałeczek Salmonella

5 zbiorczych próbek pobranych z tuszek drobiu.

rcl

Procedura pobierania i przesyłania takich próbek

została określona w ust. 2.2. i 3.1. załącznika do rozporządzenia nr 1168/2006.

Zasady przeprowadzania kontroli urzędowych są

określone w rozporządzeniu (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r.

w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych

w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym

i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia

zwierząt i dobrostanu zwierząt.

Zgodnie z ust. 2.1 załącznika do rozporządzenia

nr 1168/2006 pobranie próbek przez powiatowego lekarza weterynarii może zastąpić jedno pobranie próbek przeprowadzone z inicjatywy hodowcy.

Kontrole urzędowe pasz przeznaczonych dla stad

niosek gatunku kura (Gallus gallus), w zakresie wykrywania serotypów Salmonella objętych programem,

zostały przewidziane w Krajowym planie kontroli urzędowej pasz, przygotowanym i wdrożonym zgodnie

z postanowieniami art. 42 ustawy z dnia 22 lipca

2006 r. o paszach (Dz. U. Nr 144, poz. 1045, z późn.

zm.) oraz tytułem V rozporządzenia (WE) nr 882/2004

Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia

2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi

zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz. Urz.

UE L 165 z 30.04.2004, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz.

UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 200).

1.6. Środki podejmowane w odniesieniu do niosek

gatunku kura (Gallus gallus), u których wykryto

serotyp Salmonella objęty programem lub produktów, w których wykryto ten serotyp

Zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 11 marca 2004 r.

o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób

zakaźnych zwierząt, na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej prowadzi się monitorowanie chorób odzwierzęcych i odzwierzęcych czynników chorobotwórczych. Obowiązkiem monitorowania są objęte między

innymi salmonellozy i ich czynniki chorobotwórcze.

Plan pobierania próbek przy produkcji mięsa drobiowego zostanie określony po ustanowieniu szczegółowych zasad, o których mowa w ust. 2 w części E

załącznika II do rozporządzenia nr 2160/2003.

Sprzedaż detaliczna produktów drobiowych jest

objęta nadzorem Państwowej Inspekcji Sanitarnej,

która opracowuje coroczne „Plany pobierania próbek

do badania żywności w ramach urzędowej kontroli

i monitoringu”.

1.6.1. W przypadku uzyskania dodatniego wyniku badań laboratoryjnych próbek pobranych z inicjatywy

hodowcy w stadzie niosek gatunku kura (Gallus gallus) w kierunku serotypu pałeczek Salmonella objętego programem lub wykrycia w tych próbkach efektu

hamującego wzrost bakterii, hodowca jest obowiązany do

1) niezwłocznego zawiadomienia o tym fakcie powiatowego lekarza weterynarii;

2) pozostawienia drobiu w miejscu ich stałego przebywania i niewprowadzania tam innego drobiu;

3) uniemożliwienia osobom postronnym dostępu do

kurnika lub miejsc, w których znajdują się drób podejrzany o zakażenie pałeczkami Salmonella objętymi programem lub jego zwłoki;

4) wstrzymania się od wywożenia, wynoszenia i zbywania mięsa oraz produktów pochodzących od

drobiu, ich zwłok, paszy, odchodów pochodzących

twarzającego lub przetwarzającego produkty jajeczne, o którym mowa w przepisach o wymaganiach weterynaryjnych dla produktów pochodzenia zwierzęcego; postępowanie z jajami odbywa się zgodnie z przepisami ust. 2 części D

załącznika II do rozporządzenia nr 2160/2003,

.go

v.p

od drobiu i ściółki oraz innych przedmiotów znajdujących się w miejscu utrzymywania drobiu;

Poz. 566

5) udostępnienia organom Inspekcji Weterynaryjnej

drobiu do badań i zabiegów weterynaryjnych,

a także udzielania pomocy przy wykonywaniu tych

badań i zabiegów;

6) udzielania powiatowemu lekarzowi weterynarii

wyjaśnień i informacji, które mogą mieć znaczenie

dla wykrycia choroby i źródeł zakażenia lub zapobiegania rozprzestrzenianiu się choroby lub zakażenia;

7) udostępnienia powiatowemu lekarzowi weterynarii dokumentacji dotyczącej stada, w szczególności

dokumentacji potwierdzającej zakup piskląt, ściółki i paszy, sprzedaż drobiu i jaj oraz ewidencji leczenia drobiu;

8) zwiększenia standardów zoohigienicznych.

1.6.2. W przypadku uzyskania dodatniego wyniku badań, o którym mowa w ust. 1.6.1, powiatowy lekarz

weterynarii, zgodnie z art. 42 ust. 6 oraz art. 44 ust. 1

ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia

zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt,

przeprowadza dochodzenie epizootyczne w sposób

określony w art. 42 ust. 7 ww. ustawy oraz

2) w celu ustalenia źródła zakażenia stada pałeczkami

Salmonella, przeprowadza badania

a) paszy,

c) wywożenia z gospodarstwa mięsa, zwłok drobiu, paszy, odchodów pochodzących od drobiu

i ściółki oraz innych przedmiotów znajdujących

się w miejscu utrzymywania drobiu, bez jego

zgody,

d) przemieszczania drobiu z gospodarstwa i do

gospodarstwa, chyba że drób, na wniosek hodowcy, zostanie przemieszczony do rzeźni.

W przypadku przemieszczania drobiu do uboju

w rzeźni, w świadectwie zdrowia zaznacza się

fakt jego pochodzenia ze stada niosek gatunku

kura (Gallus gallus), w którym uzyskano dodatni wynik badania próbek pobranych z inicjatywy hodowcy w kierunku Salmonella Enteritidis

lub Salmonella Typhimurium lub w próbkach

tych wykryto efekt hamujący wzrost bakterii.

Postępowanie w czasie uboju i ocenę poubojową przeprowadza się zgodnie z odrębnymi przepisami obowiązującymi w rzeźniach.

rcl

1) pobiera próbki do badań laboratoryjnych we

wszystkich stadach niosek w gospodarstwie, zgodnie z ust. 2.1 lit. d załącznika do rozporządzenia

nr 1168/2006;

b) stosowania produktów biobójczych, produktów

leczniczych weterynaryjnych i innych środków

utrudniających izolację pałeczek Salmonella

w stadzie przed pobraniem przez niego próbek

do badań,

b) wody z ujęć własnych gospodarstwa;

3) nakazuje w drodze decyzji administracyjnej

a) izolację drobiu znajdującego się w gospodarstwie, w poszczególnych kurnikach lub w innych obiektach budowlanych, w których jest on

utrzymywany,

b) zastosowanie produktów biobójczych przed

wejściami do kurników i wyjściami z nich, jak

również wjazdami na teren gospodarstwa i wyjazdami z tego gospodarstwa,

c) przetrzymywanie jaj w warunkach uniemożliwiających rozprzestrzenianie zakażenia; jeżeli

nie istnieje możliwość przetrzymywania jaj

w magazynie gospodarstwa, to lekarz ten informuje hodowcę o możliwości skierowania jaj do

przetworzenia przy zastosowaniu obróbki cieplnej; przemieszczenie jaj odbywa się po uzyskaniu zgody tego lekarza wydanej w porozumieniu

z powiatowym lekarzem weterynarii sprawującym nadzór nad zakładem, w którym jaja te będą przetworzone; z jajami postępuje się w sposób określony w ust. 2 w części D załącznika II

do rozporządzenia nr 2160/2003;

4) zakazuje w drodze decyzji administracyjnej

a) wywożenia jaj z gospodarstwa z wyłączeniem

przemieszczania bezpośrednio do zakładu wy-

Powiatowy lekarz weterynarii po przeprowadzeniu

analizy ryzyka w gospodarstwie, uwzględniającej zalecenia określone w ust. 2.3, może odstąpić od zakazu

przemieszczania niosek do gospodarstwa określonego w ust. 1.6.2 pkt 4 lit. d.

1.6.3. Powiatowy lekarz weterynarii przeprowadza

również pobieranie próbek w stadzie w przypadku

określonym w ust. 2.1 lit. c załącznika do rozporządzenia nr 1168/2006.

1.6.4. W przypadku uzyskania dodatniego wyniku badań laboratoryjnych w kierunku serotypów pałeczek

Salmonella Enteritidis lub Salmonella Typhimurium

(innych niż szczepy szczepionkowe) próbek pobranych

przez powiatowego lekarza weterynarii, lub w przypadku wykrycia w tych próbkach efektu hamującego

wzrost bakterii, powiatowy lekarz weterynarii nakazuje w drodze decyzji administracyjnej

1) niezwłoczny ubój lub zabicie wszystkich sztuk niosek gatunku kura (Gallus gallus) ze stada zakażonego;

2) zniszczenie zwłok wszystkich sztuk drobiu padłego, zgodnie z rozporządzeniem nr 1069/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) z dnia 21 października 2009 r. określającym przepisy sanitarne

dotyczące produktów ubocznych pochodzenia

zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez

ludzi, i uchylającym rozporządzenie (WE)

nr 1774/2002 (rozporządzenie o produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego) (Dz. Urz. UE L 300

z 14.11.2009, str. 1);

Wzór świadectwa zdrowia jest określony w załączniku I sekcji IV rozdziału X części A rozporządzenia

(WE) nr 854/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady

z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczególne

przepisy dotyczące organizacji urzędowych kontroli

w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz. Urz.

UE L 139 z 30.04.2004, str. 206; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 75).

.go

v.p

3) poddanie jaj obróbce cieplnej gwarantującej zabicie wszystkich pałeczek Salmonella lub ich zniszczenie; postępowanie z jajami odbywa się zgodnie

z przepisami w ust. 2 w części D załącznika II do

rozporządzenia nr 2160/2003;

Poz. 566

4) zniszczenie pasz lub ich zagospodarowanie, przez

zastosowanie środków kontroli gwarantujących

pełną inaktywację pałeczek Salmonella, w przypadku gdy uzyskano dodatni wynik badania laboratoryjnego próbek paszy w kierunku obecności

pałeczek Salmonella;

5) zniszczenie lub zagospodarowanie ściółki, odchodów i innych przedmiotów, które mogły ulec zakażeniu, w sposób, który wyklucza zanieczyszczenie

pałeczkami Salmonella zgodnie z rozporządzeniem nr 1069/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) z dnia 21 października 2009 r. określającym przepisy sanitarne dotyczące produktów

ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylającym

rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 (rozporządzenie

o produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego);

6) przeprowadzenie oczyszczania i odkażania

a) kurników, w których był utrzymywany drób ze

stada zakażonego,

Powiatowy lekarz weterynarii pobiera próbki w celu stwierdzenia skuteczności wykonanego oczyszczania i odkażania przed ponownym umieszczeniem drobiu w kurniku. Próbki do badań stanowią

1) 4 wymazy powierzchniowe z podłoża, w szczególności z miejsc popękanych, zagłębień lub połączeń

konstrukcyjnych — w laboratorium łączone

w 1 próbkę zbiorczą lub

rcl

b) otoczenia kurników, o których mowa w lit. a,

środków transportu oraz pozostałych przedmiotów, które mogły ulec zakażeniu, pod jego nadzorem,

Badanie przedubojowe, postępowanie w trakcie

uboju, ocenę mięsa oraz sposób postępowania z mięsem pozyskanym z drobiu, u którego w badaniach laboratoryjnych próbek pobranych przez powiatowego

lekarza weterynarii stwierdzono pałeczki Salmonella,

regulują przepisy rozporządzenia (WE) nr 854/2004

Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia

2004 r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące organizacji urzędowych kontroli w odniesieniu do

produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych

do spożycia przez ludzi oraz rozporządzenia Komisji

(WE) nr 2073/2005 z dnia 15 listopada 2005 r. w sprawie kryteriów mikrobiologicznych dotyczących środków spożywczych (Dz. Urz. UE L 338 z 22.12.2005,

str. 1, z późn. zm.).

— po wykonaniu czynności, o których mowa

w pkt 1—5;

7) podjęcie innych działań mających na celu poprawę warunków zoohigienicznych w gospodarstwie,

w tym

a) zapewnienie odpowiedniej temperatury, wilgotności i wymiany powietrza, stosowanie pasz

kruszonych w żywieniu drobiu, zachowanie prawidłowej obsady kurnika oraz

b) zapewnienie bezpieczeństwa epizootycznego

gospodarstwa w wyniku rewizji planu zabezpieczenia gospodarstwa przed gryzoniami, zakaz

wstępu do kurników osobom postronnym, prowadzenie rejestru wizyt, zabezpieczenie paszy

przed dostępem gryzoni i dzikich ptaków, wyłożenie mat odkażających przed wjazdem na teren gospodarstwa oraz przed wejściami do kurników, odkażanie pojazdów wjeżdżających na

teren gospodarstwa, zaopatrzenie osób wykonujących czynności związane z utrzymywaniem

drobiu w odzież ochronną oddzielną dla każdego kurnika i posiadanie przez te osoby aktualnego wyniku badania na nosicielstwo pałeczek

Salmonella.

Koszty wykonywania czynności, o których mowa

w pkt 6 lit. b i pkt 7, są ponoszone przez hodowcę.

Przy przemieszczaniu zakażonego drobiu do rzeźni, w świadectwie zdrowia zaznacza się fakt pochodzenia drobiu z zakażonego stada.

2) 4 wymazy powierzchniowe z kątów narożnych badanego pomieszczenia pobrane od poziomu podłogi do wysokości 1 m — w laboratorium łączone

w 1 próbkę zbiorczą oraz

3) 3 wymazy powierzchniowe z urządzenia służącego

do karmienia — każdy wymaz pobrany z 5 metrów

taśmy lub rynienki paszowej lub 6 wybranych

losowo karmideł — w laboratorium łączone

w 1 próbkę zbiorczą oraz

4) 2 wymazy powierzchniowe z systemu wentylacyjnego (każdy wymaz może być pobrany z 3 wlotów

lub wylotów tego systemu) — w laboratorium

łączone w 1 próbkę zbiorczą oraz

5) 2 wymazy powierzchniowe z magazynu jaj pobrane z powierzchni sortownic, stołów lub z końcowych 5 metrów systemu przeznaczonego do zbierania zniesionych jaj (taśmy) — w laboratorium

łączone w 1 próbkę zbiorczą.

W przypadku uzyskania dodatniego wyniku badań,

koszty pobrania kolejnych próbek do badania skuteczności wykonanego oczyszczania i odkażania, dojazdu

do gospodarstwa oraz transportu próbek do laboratorium, jak również badania laboratoryjnego próbek są

ponoszone przez hodowcę.

Ponowne umieszczenie drobiu w kurniku może

odbyć się tylko po uzyskaniu ujemnych wyników badań próbek pobranych przez powiatowego lekarza

weterynarii.

1.6.9. Środki, o których mowa w ust. 1.6.1—1.6.8, są

stosowane bez naruszenia środków wskazanych

w części D załącznika II do rozporządzenia 2160/2003.

.go

v.p

Powiatowy lekarz weterynarii powiadamia właściwego ze względu na miejsce prowadzenia działalności państwowego powiatowego inspektora sanitarnego o osobach, które miały kontakt z zakażonym drobiem.

Poz. 566

1.6.5. Powiatowy lekarz weterynarii może, na podstawie analizy ryzyka, odstąpić od stosowania środków,

o których mowa w ust. 1.6.4, w przypadku uzyskania

dodatniego wyniku badań laboratoryjnych w kierunku

serotypów pałeczek Salmonella Enteritidis lub Salmonella Typhimurium (innych niż szczepy szczepionkowe) próbek kurzu pobranych przez powiatowego lekarza weterynarii oraz ujemnego wyniku badań laboratoryjnych próbek kału lub próbek z okładzin na obuwie

pobranych przez tego lekarza. W takim przypadku powiatowy lekarz weterynarii przeprowadza dodatkowe

pobranie próbek w sposób określony w ust. 4 lit. b

części D załącznika II do rozporządzenia nr 2160/2003.

Do czasu uzyskania wyniku badań, stosuje się środki

określone w ust. 1.6.2. pkt 3 i 4. W przypadku uzyskania dodatniego wyniku badań próbek pobranych przez

powiatowego lekarza weterynarii, w sposób określony w załączniku II części D ust. 4 lit. b do rozporządzenia nr 2160/2003, stosuje się środki określone

w ust. 1.6.4.

1) ustawa z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2007 r. Nr 65, poz. 437,

z późn. zm.);

2) ustawa z dnia 6 września 2001 r. — Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2008 r. Nr 45, poz. 271, z późn.

zm.);

3) ustawa z dnia 27 sierpnia 2003 r. o weterynaryjnej

kontroli granicznej (Dz. U. Nr 165, poz. 1590,

z późn. zm.);

4) ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. z 2010 r. Nr 112, poz. 744, z późn.

zm.);

5) ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia

zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. z 2008 r. Nr 213, poz. 1342, z późn.

zm.);

6) ustawa z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego (Dz. U. z 2006 r. Nr 17,

poz. 127, z późn. zm.);

7) ustawa z dnia 22 lipca 2006 r. o paszach (Dz. U.

Nr 144, poz. 1045, z późn. zm.);

rcl

1.6.6. Powiatowy lekarz weterynarii, w przypadku gospodarstw, w których znajdują się dwa lub większa liczba stad niosek gatunku kura (Gallus gallus), może zastosować środki, o których mowa w ust. 1.6.4, również

w stosunku do tych stad niosek gatunku kura (Gallus

gallus) w gospodarstwie, które nie są utrzymywane

w kurnikach

1.7. Ustawodawstwo krajowe odnoszące się do wdrażania programu, w tym przepisy krajowe dotyczące działalności określonej w programie

1) gwarantujących całkowite odizolowanie od pomieszczeń, w których znajduje się drób zakażony;

2) w których czynności związane z utrzymywaniem

drobiu, w tym karmienie drobiu, odbywają się

w sposób uniemożliwiający rozprzestrzenianie się

pałeczek Salmonella.

1.6.7. Powiatowy lekarz weterynarii powiadamia niezwłocznie państwowego powiatowego inspektora sanitarnego właściwego ze względu na miejsce prowadzenia działalności o uzyskaniu dodatniego wyniku

badań laboratoryjnych próbek pobranych w stadzie

kur niosek gatunku kura (Gallus gallus), w kierunku

serotypu pałeczek Salmonella objętego programem,

zgodnie z art. 51 ust. 5 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca

2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu

chorób zakaźnych zwierząt.

1.6.8. Zasady stosowania środków zwalczających

drobnoustroje, przeprowadzania szczepień oraz przyznawania odstępstw od obowiązku szczepień są określone w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1177/2006

z dnia 1 sierpnia 2006 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 2160/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wymogów dotyczących

stosowania szczególnych metod kontroli w ramach

krajowych programów na rzecz zwalczania salmonelli

u drobiu (Dz. Urz. UE L 212 z 02.08.2006, str. 3). Zgodnie z art. 3 ust. 3 tego rozporządzenia, począwszy od

2008 r. w Rzeczypospolitej Polskiej przeprowadza się

szczepienia wszystkich stad kur niosek przeciwko Salmonella Enteritidis.

8) ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. z 2010 r. Nr 136,

poz. 914, z późn. zm.);

9) ustawa z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu

oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych

u ludzi (Dz. U. Nr 234, poz. 1570, z późn. zm.);

10) rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi

z dnia 28 kwietnia 2004 r. w sprawie zakresu i sposobu prowadzenia ewidencji leczenia zwierząt

i dokumentacji lekarsko-weterynaryjnej (Dz. U.

Nr 100, poz. 1022);

11) rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi

z dnia 16 września 2004 r. w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych mających zastosowanie do drobiu i jaj wylęgowych (Dz. U. Nr 219,

poz. 2225, z późn. zm.);

12) rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 7 kwietnia

2006 r. w sprawie współdziałania między organami Państwowej Inspekcji Sanitarnej, Inspekcji

Weterynaryjnej oraz Inspekcji Ochrony Środowiska w zakresie zwalczania chorób zakaźnych (Dz. U.

Nr 73, poz. 516);

13) rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 25 kwietnia

2006 r. w sprawie współpracy organów Inspekcji

Weterynaryjnej, Państwowej Inspekcji Sanitarnej,

Państwowej Inspekcji Farmaceutycznej, Inspekcji

Handlowej, Inspekcji Transportu Drogowego,

Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych oraz jednostek samorządu terytorialnego przy zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, w tym chorób odzwierzęcych (Dz. U. Nr 83,

poz. 575);

kładów produkujących produkty pochodzenia

zwierzęcego lub wprowadzających na rynek te

produkty oraz wykazów takich zakładów (Dz. U.

Nr 187, poz. 1258);

.go

v.p

14) rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi

z dnia 15 grudnia 2006 r. w sprawie sposobu ustalania i wysokości opłat za czynności wykonywane

przez Inspekcję Weterynaryjną, sposobu i miejsc

pobierania tych opłat oraz sposobu przekazywania

informacji w tym zakresie Komisji Europejskiej

(Dz. U. z 2007 r. Nr 2, poz. 15, z późn. zm.);

Poz. 566

15) rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi

z dnia 29 grudnia 2006 r. w sprawie wymagań weterynaryjnych przy produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do sprzedaży

bezpośredniej (Dz. U. z 2007 r. Nr 5, poz. 38);

16) rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi

z dnia 17 maja 2007 r. w sprawie wykazu laboratoriów upoważnionych do prowadzenia badań pasz

oraz pasz leczniczych w ramach urzędowej kontroli (Dz. U. Nr 98, poz. 653, z późn. zm.);

17) rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi

z dnia 16 października 2008 r. w sprawie sposobu

ustalania weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego (Dz. U. Nr 193, poz. 1193);

18) rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi

z dnia 17 października 2008 r. w sprawie sposobu

prowadzenia dokumentacji obrotu detalicznego

produktami leczniczymi weterynaryjnymi i wzoru

tej dokumentacji (Dz. U. Nr 200, poz. 1236);

23) rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi

z dnia 23 grudnia 2010 r. w sprawie krajowych

laboratoriów referencyjnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 8,

poz. 38).

1.8. Pomoc finansowa udzielana przedsiębiorstwom

spożywczym i paszowym w ramach programu

Pomoc finansowa jest przyznawana zgodnie

z art. 49 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie

zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych

zwierząt, z uwzględnieniem ust. 1.8.1.

1.8.1. W przypadku gdy jaja konsumpcyjne ze stada

niosek gatunku kura (Gallus gallus) zakażonego Salmonella Enteritidis lub Salmonella Typhimurium są

przetwarzane, odszkodowanie zmniejsza się o kwoty

uzyskane ze sprzedaży tych jaj.

2. Wy ma ga nia

dot y czą ce

pr ze dsię bi o rs tw

pa szow y ch i ży w nościow y ch obję t y c h p ro gr a me m

rcl

19) rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi

z dnia 30 lipca 2009 r. w sprawie rzeczoznawców

wyznaczonych przez powiatowego lekarza weterynarii do przeprowadzenia szacowania (Dz. U.

Nr 142, poz. 1161);

22) rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi

z dnia 16 września 2010 r. w sprawie sposobu

ustalania weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego (Dz. U. Nr 173, poz. 1178);

20) rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi

z dnia 15 lutego 2010 r. w sprawie wymagań i sposobu postępowania przy utrzymywaniu gatunków

zwierząt gospodarskich, dla których normy ochrony zostały określone w przepisach Unii Europejskiej (Dz. U. Nr 56, poz. 344, z późn. zm.);

21) rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi

z dnia 28 września 2010 r. w sprawie rejestru za-

2.1. Struktura produkcji stad niosek gatunku kura

(Gallus gallus) na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej oraz produktów pozyskanych od tych

niosek

Według danych Inspekcji Weterynaryjnej, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na dzień 31 grudnia

2009 r. nadzorowano 988 gospodarstw o obsadzie powyżej 350 sztuk niosek gatunku kura (Gallus gallus),

od których pozyskiwano jaja konsumpcyjne, 330 zakładów pakowania jaj konsumpcyjnych oraz 15 zakładów przetwórstwa jaj.

Tab. 1. Liczba gospodarstw utrzymujących nioski gatunku kura (Gallus gallus), liczba pakowalni jaj i zakładów

przetwórstwa jaj w Rzeczypospolitej Polskiej

Województwo

Lp.

Liczba

gospodarstw

Liczba

pakowalni jaj

Liczba zakładów

przetwórstwa jaj

Dolnośląskie

102

Kujawsko-pomorskie

Lubelskie

Lubuskie

Łódzkie

Małopolskie

Mazowieckie

191

Opolskie

Podkarpackie

Podlaskie

Pomorskie

Śląskie

Świętokrzyskie

Warmińsko-mazurskie

Wielkopolskie

Zachodniopomorskie

2.2. Struktura produkcji pasz

.go

v.p

Poz. 566

117

163

Produkcja pasz przemysłowych w Rzeczypospolitej Polskiej w 2008 r. wyniosła 7,40 mln ton ogółem,

co w porównaniu do 2007 r. stanowi spadek o 130 tys.

ton. Natomiast w 2006 r. produkcja tych pasz wynosiła 5,56 mln ton.

Produkcja pasz dla drobiu w 2008 r. wyniosła

4,38 mln ton, co stanowi około 60% ogólnej produkcji

pasz przemysłowych w Polsce. O popycie na pasze

decyduje przede wszystkim sytuacja na rynku drobiu.

9) mat odkażających przed wjazdem na teren gospodarstwa oraz przed wejściami do poszczególnych

kurników;

10) oddzielnej odzieży ochronnej dla osób wykonujących czynności związane z utrzymywaniem drobiu

w każdym kurniku;

11) prowadzenia rejestrów wejść osób postronnych

na teren gospodarstwa;

12) odkażania kół pojazdów wjeżdżających na teren

gospodarstwa;

13) regularnego aktualizowania planu zabezpieczenia

gospodarstwa przed gryzoniami;

14) prowadzenia rejestru wykonywanego odkażania,

dezynsekcji i deratyzacji;

rcl

W strukturze produkowanych pasz dla drobiu

97—98% stanowią mieszanki pełnoporcjowe, ok. 1%

mieszanki uzupełniające (koncentraty wysokobiałkowe) i 1—1,5% premiksy.

2.3. Wytyczne dotyczące dobrych praktyk w produkcji zwierzęcej lub inne wytyczne w zakresie bezpieczeństwa biologicznego

Na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej są stosowane wytyczne opracowane przez Krajowe Centrum

Doradztwa Rozwoju Rolnictwa i Obszarów Wiejskich

Oddział w Poznaniu w zakresie dostosowania gospodarstw rolnych do standardów Unii Europejskiej —

produkcja drobiu i jaj.

Zaleca się stosowanie następujących środków bioasekuracji

1) ogrodzenia gospodarstwa uniemożliwiającego

wstęp osobom postronnym oraz dostęp zwierzętom;

2) zasady „cały kurnik pełny lub cały kurnik pusty”;

3) odpowiednich warunków utrzymania drobiu w odniesieniu do temperatury, wilgotności, wymiany

powietrza i dostępu światła;

4) prawidłowej obsady kurnika;

5) utrzymywania w 1 kurniku w obrębie 1 stada drobiu w jednakowym wieku;

6) izolacji poszczególnych kurników przez stosowanie osobnej obsługi, żywienia i narzędzi;

7) zabezpieczenia paszy przed dostępem gryzoni

i dzikich ptaków;

8) pasz kruszonych w żywieniu drobiu;

15) zatrudnienia do wykonywania czynności związanych z utrzymywaniem drobiu osób posiadających

aktualne badania na nosicielstwo pałeczek Salmonella.

Hodowcy drobiu mają także dostęp do publikacji

dotyczących zasad dobrej praktyki produkcyjnej (GMP)

oraz dobrej praktyki higienicznej (GHP).

2.4. Nadzór weterynaryjny nad gospodarstwami

W zakresie środków profilaktyki weterynaryjnej

podejmowanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podstawowe znaczenie ma ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt. Ustawa ta ustanawia

nadzór organów administracji publicznej nad prowadzeniem działalności związanej z utrzymywaniem

drobiu, określa warunki zapewniające odpowiedni

poziom bezpieczeństwa epizootycznego dla prowadzenia tego rodzaju działalności oraz określa katalog

środków nadzoru. Katalog ten obejmuje kompetencje

organów administracji weterynaryjnej do wydawania

aktów administracyjnych (decyzji administracyjnych)

oraz prowadzenia działań faktycznych o charakterze

materialno-technicznym.

Podjęcie działalności nadzorowanej w zakresie

przewozu drobiu i obrotu nim, prowadzenia stacji

kwarantanny albo zakładu drobiu jest dozwolone po

stwierdzeniu spełniania wymagań weterynaryjnych

określonych dla danego rodzaju działalności, w drodze decyzji administracyjnej wydanej przez powiatowego lekarza weterynarii. Powiatowy lekarz weterynarii, po otrzymaniu wniosku zainteresowanego podmiotu, wszczyna w tym zakresie postępowanie administracyjne.

W przypadku stwierdzenia, że przy prowadzeniu

działalności nadzorowanej są naruszone wymagania

weterynaryjne powiatowy lekarz weterynarii, zgodnie

z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt może wydać jedną z następujących decyzji administracyjnych

.go

v.p

Powiatowy lekarz weterynarii, wydając decyzję

o spełnieniu wymagań weterynaryjnych, nadaje weterynaryjny numer identyfikacyjny podmiotowi lub poszczególnym obiektom budowlanym lub miejscom,

w których ta działalność ma być prowadzona, lub osobom wykonującym określone czynności w ramach tej

działalności.

Poz. 566

Działalność w zakresie pozyskiwania jaj konsumpcyjnych podlega nadzorowi organów Inspekcji Weterynaryjnej oraz jest przez nie rejestrowana zgodnie

z wymaganiami określonymi w ustawie z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego

oraz w przepisach wykonawczych do tej ustawy.

Podmioty prowadzące działalność nadzorowaną

mają także obowiązek poinformować powiatowego

lekarza weterynarii o zaprzestaniu prowadzenia określonego rodzaju działalności nadzorowanej, a także

o każdej zmianie stanu prawnego lub faktycznego

związanego z prowadzeniem tej działalności, w zakresie dotyczącym wymagań weterynaryjnych. Informacja taka powinna zostać przekazana w formie pisemnej w terminie siedmiu dni od dnia zaistnienia takiego

zdarzenia.

2) nakazującą wstrzymanie działalności do czasu

usunięcia uchybień;

3) zakazującą umieszczania na rynku zwierząt lub

handlu zwierzętami będącymi przedmiotem działalności albo zakazującą produkcji, umieszczania

na rynku lub handlu określonymi produktami, wytwarzanymi przy prowadzeniu tej działalności.

Wybór decyzji administracyjnej pozostawiono

uznaniu powiatowego lekarza weterynarii. Nie jest to

jednak uznanie swobodne. Dokonując bowiem rozstrzygnięcia, organ Inspekcji Weterynaryjnej musi

mieć na względzie wynikające z naruszenia prawa weterynaryjnego zagrożenie dla zdrowia publicznego lub

zdrowia zwierząt.

W przypadku niezastosowania się przez podmiot

do nakazów lub zakazów wynikających z decyzji administracyjnej wydanej na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy

z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt

oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, powiatowy lekarz weterynarii ma obowiązek wydania kolejnej

decyzji administracyjnej, w której rozstrzyga o zakazie

prowadzenia dalszej działalności przez ten podmiot

i skreśla go z rejestru. Decyzja taka nie jest wydawana

w stosunku do gospodarstw utrzymujących drób,

z wyjątkiem zakładów drobiu (art. 9 ust. 3 ww. ustawy).

rcl

Podmioty prowadzące działalność podlegającą

nadzorowi organów Inspekcji Weterynaryjnej są obowiązane zapewnić spełnienie następujących wymagań weterynaryjnych: lokalizacyjnych, zdrowotnych,

higienicznych, sanitarnych, organizacyjnych, technicznych lub technologicznych zabezpieczających przed

zagrożeniem epizootycznym, epidemicznym lub zapewniających właściwą jakość produktów.

1) nakazującą usunięcie uchybień w określonym terminie;

W ramach nadzoru sprawowanego przez organy

Inspekcji Weterynaryjnej nad działalnością nadzorowaną określoną w art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca

2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu

chorób zakaźnych zwierząt pracownikom tej Inspekcji,

jak również osobom wyznaczonym w jej imieniu do

wykonywania określonych zadań, przysługuje prawo

przeprowadzenia w każdym czasie kontroli w zakresie

spełnienia przez podmioty nadzorowane wymagań

weterynaryjnych.

Uprawnienia kontrolne, oprócz prawa wstępu na

teren prowadzenia przez podmioty działalności nadzorowanej, obejmują, zgodnie z art. 19 ust. 3 ustawy

z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej,

także prawo do nieodpłatnego pobierania próbek do

badań oraz żądania pisemnych lub ustnych informacji

w zakresie objętym przedmiotem kontroli, w tym żądania okazywania i udostępniania dokumentów lub

danych informatycznych związanych z tą kontrolą.

Jeżeli w wyniku kontroli zostaną stwierdzone

uchybienia w spełnieniu wymagań weterynaryjnych

przez podmioty nadzorowane, organom Inspekcji Weterynaryjnej przysługują kompetencje doprowadzenia

wadliwego stanu faktycznego do stanu nakazanego

w przepisach prawa weterynaryjnego. Inspekcja Weterynaryjna działa w tym zakresie, łącząc realizację

funkcji kontrolnych z zadaniami i kompetencjami

właściwymi dla innych organów administracji publicznej, a w szczególności z uprawnieniami władczymi

dającymi możliwość wydawania decyzji administracyjnych, w tym różnego rodzaju nakazów i zakazów.

Oznacza to, że brak dobrowolnego zastosowania

się przez podmiot do pierwszego rozstrzygnięcia powiatowego lekarza weterynarii musi skutkować wydaniem w sprawie kolejnej bardziej restrykcyjnej decyzji

administracyjnej.

2.5. Wpis gospodarstw do rejestru

Zgodnie z art. 11 ustawy z dnia 11 marca 2004 r.

o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób

zakaźnych zwierząt, powiatowy lekarz weterynarii prowadzi rejestr podmiotów prowadzących działalność

nadzorowaną, o której mowa w ust. 2.4.

Wzór rejestru jest określony w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu

chorób zakaźnych zwierząt.

Ponadto działalność polegająca na utrzymywaniu

drobiu w celu pozyskiwania jaj konsumpcyjnych przeznaczonych do wprowadzenia na rynek podlega wpisowi do rejestracji na podstawie ustawy z dnia

16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego. Rejestr prowadzi się zgodnie z rozporządzeniem

Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 28 września

2010 r. w sprawie rejestru zakładów produkujących

produkty pochodzenia zwierzęcego lub wprowadzających na rynek te produkty oraz wykazów takich zakładów.

Szczegółowy zakres i sposób prowadzenia przez

lekarzy weterynarii dokumentacji lekarsko-weterynaryjnej z wykonywanych czynności leczniczych i profilaktycznych oraz stosowanych produktów leczniczych,

jak również zakres i sposób prowadzenia ewidencji leczenia zwierząt przez posiadacza zwierząt gospodarskich, a także tryb dokonywania wpisów w tej ewidencji przez lekarzy weterynarii leczących zwierzęta został

określony w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 28 kwietnia 2004 r. w sprawie zakresu

i sposobu prowadzenia ewidencji leczenia zwierząt

i dokumentacji lekarsko-weterynaryjnej. Dokumentację tę lekarz weterynarii oraz posiadacz zwierzęcia

przechowują przez 3 lata od dnia dokonania w niej

ostatniego wpisu.

.go

v.p

Podmiotom prowadzącym taką działalność nadaje

się weterynaryjny numer identyfikacyjny zgodnie

z rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi

z dnia 16 września 2010 r. w sprawie sposobu ustalania weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego.

Poz. 566

2.6. Prowadzenie dokumentacji w gospodarstwach

Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE)

nr 589/2008 z dnia 23 czerwca 2008 r. ustanawiającym

szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w sprawie norm handlowych

w odniesieniu do jaj (Dz. Urz. UE L 163 z 24.06.2008,

str. 6), producenci prowadzą dokumentację zawierającą

1) informacje na temat metod chowu drobiu, określając w odniesieniu do każdej stosowanej metody

chowu

a) datę umieszczenia niosek gatunku kura (Gallus

gallus) w kurniku, ich wiek w tym dniu oraz liczbę,

b) datę uboju oraz liczbę poddanych ubojowi kur

niosek gatunku kura (Gallus gallus),

c) dzienną produkcję jaj,

d) liczbę lub masę jaj sprzedanych, lub dostarczonych w inny sposób każdego dnia,

e) nazwy i adresy kupujących;

2.7. Dokumenty, w które zaopatruje się drób

W handlu, jak również przy przywozie, dokumenty

są wystawiane zgodnie z

1) rozporządzeniem Komisji (WE) nr 599/2004 z dnia

30 marca 2004 r. dotyczącym przyjęcia zharmonizowanego wzoru świadectwa i sprawozdania

z kontroli związanych z wewnątrzwspólnotowym

handlem zwierzętami i produktami pochodzenia

zwierzęcego (Dz. Urz. WE L 94 z 31.03.2004, str. 44;

Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3,

t. 43, str. 354);

2) rozporządzeniem Komisji (WE) nr 798/2008 z dnia

8 sierpnia 2008 r. ustanawiającym wykaz państw

trzecich, terytoriów, stref lub grup, z których dopuszczalny jest przywóz do i tranzyt przez terytorium Wspólnoty drobiu i produktów drobiowych

oraz wymogów dotyczących świadectw weterynaryjnych (Dz. Urz. UE L 226 z 23.08.2008, str. 1);

3) ustawą z dnia 27 sierpnia 2003 r. o weterynaryjnej

kontroli granicznej;

4) ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia

zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt;

5) rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju

Wsi z dnia 16 września 2004 r. w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych mających zastosowanie do drobiu i jaj wylęgowych.

rcl

2) dla jaj klasy „A”, jeżeli na tych jajach lub ich opakowaniach jest podana informacja na temat sposobu żywienia kur niosek, producenci, zgodnie

z wymaganiami określonymi w części A III załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia

2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych

(Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004, str. 1; Dz. Urz. UE

Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 34, str. 319),

podają dla każdego sposobu żywienia informację o

a) ilości oraz rodzaju dostarczonych pasz gotowych lub mieszanych na miejscu,

b) dacie dostawy paszy.

Wzór dokumentacji obrotu detalicznego produktami leczniczymi weterynaryjnymi został określony

w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi

z dnia 17 października 2008 r. w sprawie sposobu prowadzenia dokumentacji obrotu detalicznego produktami leczniczymi weterynaryjnymi i wzoru tej dokumentacji.

Jeżeli w jednym gospodarstwie prowadzi się kilka

różnych metod chowu drobiu, informacje określone

w pkt 1 i 2 podaje się z podziałem dla każdego z kurników.

Zamiast prowadzenia dokumentacji dotyczącej

sprzedaży i dostaw, hodowcy mogą, zgodnie z pkt 1

i 2, prowadzić dokumentację zawierającą faktury i specyfikacje wysyłkowe.

Producenci przechowują informacje wymienione

w pkt 1 i 2 co najmniej przez dwanaście miesięcy od

dnia, w którym zostały wpisane do tej dokumentacji.

Zgodnie z art. 69 ust. 3 ustawy z dnia 6 września

2001 r. — Prawo farmaceutyczne, jeżeli tkanki i produkty pochodzące od zwierząt są przeznaczone do

spożycia przez ludzi, to właściciele tych zwierząt lub

osoby odpowiedzialne za te zwierzęta są obowiązani

do posiadania dokumentacji w formie ewidencji nabycia, posiadania i stosowania produktów leczniczych

weterynaryjnych oraz leczenia zwierząt prowadzonej

zgodnie z ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie

zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych

zwierząt.

Zgodnie z art. 18 rozporządzenia (WE) nr 178/2002

Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia

2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania

prawa żywnościowego, powołującego Europejski

Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności

(Dz. Urz. WE L 31 z 01.02.2002, str. 1, z późn. zm.;

Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 6,

str. 463), podmioty działające na rynku powinny zapewnić możliwość monitorowania żywności, pasz,

zwierząt hodowlanych oraz wszelkich substancji przeznaczonych do dodania do żywności lub pasz. W tym

celu podmioty te powinny utworzyć systemy i procedury umożliwiające przekazanie takich informacji na

żądanie właściwych władz.

zgodnie z instrukcją Głównego Lekarza Weterynarii

nr 3/99 dotyczącą zwalczania salmonelloz w stadach

towarowych kur, opracowaną na podstawie dyrektywy Rady 92/117/EWG z dnia 17 grudnia 1992 r. dotyczącej środków ochrony przed określonymi chorobami odzwierzęcymi i odzwierzęcymi czynnikami chorobotwórczymi u zwierząt i w produktach pochodzenia

zwierzęcego, w celu zapobieżenia zakażeniom i zatruciom przenoszonym przez żywność (Dz. Urz. WE L 62

z 15.03.1993, str. 38, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie

wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 14, str. 40).

.go

v.p

Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 853/2004

Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia

2004 r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia

zwierzęcego, przesyłki produktów pochodzenia zwierzęcego zaopatruje się w świadectwa zdrowia lub inne

dokumenty określone w prawodawstwie wspólnotowym.

Poz. 566

Wysyłka drobiu i produktów pochodzących od tego drobiu do państwa trzeciego odbywa się zgodnie

z wymaganiami uzgodnionymi z władzami danego

państwa.

Dodatkowo dla każdej przesyłki zwierząt przemieszczanej na terytorium Unii Europejskiej, w tym

podlegającej wywozowi do państwa trzeciego, wystawia się w systemie TRACES świadectwo zdrowia dla

zwierząt w handlu wewnątrzwspólnotowym.

2.8. Inne środki podejmowane w celu zapewnienia

identyfikacji drobiu

W celu zapewnienia identyfikacji drobiu przemieszczanego na terytorium Unii Europejskiej wystawia się w systemie TRACES świadectwo zdrowia dla

zwierząt w handlu wewnątrzwspólnotowym zawierające szczegółowe dane dotyczące przesyłki tego drobiu, w szczególności miejsce jego pochodzenia i przeznaczenia.

Zgodnie z raportem opublikowanym przez Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA), pałeczki Salmonella spp. na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej stwierdzono w 76,2% badanych stad niosek.

Odsetek stad zakażonych Salmonella Enteritidis i Salmonella Typhimurium wyniósł odpowiednio 54,6%

i 2,1%.

rcl

W przypadku przesyłek przeznaczonych do państw

trzecich dane dotyczące przesyłki są również wprowadzane do systemu TRACES. W systemie odnotowywana jest również kontrola dobrostanu na granicy.

W latach 2004—2005 przeprowadzono na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z decyzją Komisji 2004/665/WE z dnia 22 września 2004 r. dotyczącą badań podstawowych nad występowaniem bakterii

Salmonella w stadach niosek gatunku Gallus gallus

(Dz. Urz. UE L 303 z 30.09.2004, str. 30), badania podstawowe w kierunku określenia występowania pałeczek Salmonella w stadach niosek gatunku kura (Gallus gallus). Do badania pobrano próbki z 440 stad niosek. Na podstawie wyników tych badań przeprowadzonych we wszystkich państwach członkowskich Unii

Europejskiej określono minimalny, roczny poziom redukcji liczby stad z dodatnim wynikiem badań.

Przy przywozie dla każdej przesyłki drobiu jest wystawiany dokument CVED zgodny z rozporządzeniem

Komisji (WE) nr 282/2004 z dnia 18 lutego 2004 r.

wprowadzającym dokument zgłoszenia i kontroli weterynaryjnych dotyczących zwierząt wwożonych do

Wspólnoty pochodzących z krajów trzecich (Dz. Urz.

UE L 49 z 19.02.2004, str. 11; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 11, t. 49, str. 222), którego oryginał jest przekazywany wraz z przesyłką drobiu do

miejsca przeznaczenia. Elektroniczna wersja dokumentu CVED jest wprowadzana do systemu TRACES.

CZĘŚĆ B

1 . Ide nt y f ik a c ja p ro g ram u

Państwo członkowskie: Rzeczpospolita Polska

Choroba: zakażenie niosek gatunku kura (Gallus

gallus) odzwierzęcą Salmonella spp.

Populacja zwierząt objęta programem: stada kur

niosek

Rok wdrożenia: 2011

2 . D a ne his t or yczn e d o tyczące ro zwo ju e pide m iologic zn eg o ch o ro b y

W Rzeczypospolitej Polskiej stada towarowe niosek gatunku kura (Gallus gallus) monitorowano w kierunku zakażeń pałeczkami Salmonella od lipca 1999 r.,

Należy zauważyć, że w 2008 r., stanowiącym pierwszy rok realizacji „Krajowego programu zwalczania

niektórych serotypów Salmonella w stadach niosek

gatunku kura (Gallus gallus)”, z 1533 stad kur niosek

zbadanych w ramach programu, w próbkach pobranych przez powiatowego lekarza weterynarii serotyp

Salmonella Enteritidis lub Salmonella Typhimurium

stwierdzono w 140 stadach, co stanowi 9,13% wszystkich stad.

W 2009 r. zostało przebadanych 1948 stad kur niosek. Przy czym Salmonella Enteritidis i Salmonella

Typhimurium została stwierdzona w 82 stadach, co

stanowi 4,21% stad zakażonych.

Według „Meldunków o zachorowaniach na choroby zakaźne i zatruciach w Polsce w 2008 r.” opracowywanych przez Zakład Epidemiologii Narodowego

Instytutu Zdrowia Publicznego Państwowego Zakładu

Higieny w Warszawie, w 2008 r. w Rzeczypospolitej

Polskiej zarejestrowano 9478 zatruć pokarmowych

wywoływanych przez pałeczki Salmonella, co stanowi

ok. 65% zatruć pokarmowych wywoływanych przez

bakterie. W porównaniu z ubiegłymi latami można zaobserwować stały spadek liczby zakażeń jelitowych

wywoływanych przez pałeczki Salmonella — w 2007 r.

zarejestrowano 11 566, w 2006 r. — 13 214, a w 2005 r.

— 15 821 przypadków zatruć pokarmowych wywołanych przez Salmonella.

Do zakażeń u ludzi najczęściej dochodzi przez spożywanie skażonej żywności, tj. mięsa i przetworów

mięsnych — głównie drobiowych, oraz jaj i produktów jajecznych.

nella stad niosek gatunku kura (Gallus gallus) określono na podstawie wyników badań podstawowych, wykonanych zgodnie z art. 1 ust. 1 decyzji Komisji

2004/665/WE z dnia 22 września 2004 r. dotyczącej badań podstawowych nad występowaniem bakterii Salmonella w stadach niosek gatunku Gallus gallus

(Dz. Urz. UE L 303 z 30.09.2004, str. 30).

.go

v.p

Według danych Zakładu Bakteriologii Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego Państwowego Zakładu Higieny w Warszawie z 2007 r., serotypy pałeczek Salmonella najczęściej wykrywane u ludzi

w Rzeczypospolitej Polskiej to

Poz. 566

1) Salmonella Enteritidis (D) — 77,6%;

2) Salmonella Typhimurium (B) — 8,53%.

4 . Śr odk i pr ze w idzia ne pr ogr a me m

3 . Opis pr ogr a m u

Zgodnie z art. 5 ust. 1 rozporządzenia nr 2160/2003

zadaniem krajowego programu zwalczania choroby

odzwierzęcej i odzwierzęcego czynnika chorobotwórczego jest osiągnięcie wyznaczonego celu wspólnotowego.

Cel wspólnotowy został określony w art. 1 rozporządzenia nr 1168/2006. Rozporządzenie to wyznaczyło

cel wspólnotowy w odniesieniu do następujących

serotypów pałeczek Salmonella

1) Salmonella Enteritidis;

2) Salmonella Typhimurium.

Okres trwania programu: rok 2011

T Kontrola/Zwalczanie

T Badania

T Ubój drobiu z dodatnim wynikiem badań

T Zabicie drobiu z dodatnim wynikiem badań

T Ubój lub zabicie drobiu ze stad epidemiologicznie

powiązanych ze stadem zakażonym (rozszerzony

ubój lub zabicie)

T Usuwanie produktów pochodzenia zwierzęcego

T Unieszkodliwianie lub obróbka paszy

4.2. Władza centralna odpowiedzialna za nadzór nad

realizacją programu i koordynację jego realizacji

Zgodnie z art. 57 ust. 8 ustawy z dnia 11 marca

2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu

chorób zakaźnych zwierząt, Główny Lekarz Weterynarii nadzoruje realizację programu oraz informuje Komisję Europejską o postępach w jego realizacji.

rcl

W art. 1 ust. 1 rozporządzenia nr 1168/2006 określono roczną minimalną wartość procentową ograniczenia liczby stad dorosłych kur niosek zakażonych

pałeczkami

Salmonella

objętymi

programem.

W pierwszym roku realizacji programu na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, celem programu było

zmniejszenie liczby stad dorosłych niosek gatunku

kura (Gallus gallus) z wynikiem dodatnim co najmniej

o 40%, a w następnych latach odpowiednio o wartość

procentową określoną w art. 1 ust. 1 lit. a rozporządzenia nr 1168/2006, albo gdy docelowo odsetek stad

z dodatnim wynikiem badań zostanie zredukowany do

2% lub poniżej tej wartości.

4.1. Podsumowanie środków przewidzianych programem

Na potrzeby realizacji programu przyjmuje się, że

stadem zakażonym w odniesieniu do celu wspólnotowego jest stado dorosłe, w którym w wyniku badania

próbek pobranych przez powiatowego lekarza weterynarii, zgodnie z ust. 2.2 oraz ust. 3.1 załącznika do rozporządzenia nr 1168/2006, wykryto w jednej lub więcej

próbek Salmonella Enteritidis lub Salmonella Typhimurium (inne niż szczepy szczepionkowe) lub w którym, w wyżej wymienionych próbkach, stwierdzono

efekt hamujący wzrost bakterii.

Zgodnie z załącznikiem nr 3 do ustawy z dnia

11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz

zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, określone salmonellozy drobiu, w tym wywołane przez Salmonella

Enteritidis i Salmonella Typhimurium, są zaliczane do

chorób zakaźnych zwierząt podlegających obowiązkowi rejestracji. Opracowany i uzgodniony przez Głównego Lekarza Weterynarii, w trybie art. 57 ust. 6 ww.

ustawy, „Krajowy program zwalczania niektórych

serotypów Salmonella w stadach niosek gatunku kura

(Gallus gallus)”, zatwierdza Komisja Europejska. Rada

Ministrów wprowadza, w drodze rozporządzenia, zatwierdzony przez Komisję Europejską program, którego realizację nadzoruje Główny Lekarz Weterynarii.

Program będzie realizowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Środki budżetowe będą przeznaczone na finansowanie badań kontrolnych oraz odszkodowania za likwidowane stada i jaja konsumpcyjne. Wyjściowy poziom zakażeń pałeczkami Salmo-

Głównemu Lekarzowi Weterynarii podlegają

wojewódzcy lekarze weterynarii oraz powiatowi lekarze weterynarii, którzy nadzorują prawidłowe pobieranie próbek z inicjatywy hodowcy oraz kontrolują dokumentację prowadzoną przez hodowcę.

Badania laboratoryjne próbek pobieranych przez

powiatowego lekarza weterynarii są wykonywane

przez laboratoria, o których mowa w art. 25 ustawy

z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej,

wyznaczone przez Głównego Lekarza Weterynarii.

Krajowe Laboratorium Referencyjne w zakresie

badań laboratoryjnych objętych programem jest określone w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju

Wsi z dnia 23 grudnia 2010 r. w sprawie krajowych

laboratoriów referencyjnych.

4.3. Obszary geograficzne i administracyjne, na których będzie realizowany program

Program będzie realizowany

Rzeczypospolitej Polskiej.

terytorium

4.4. Środki wdrożone w ramach programu

4 .4 .1 . Śr odki i pr a woda wstwo w za k res i e

wpisu gospoda r stw do r e je str u

Zgodnie z art. 11 ustawy z dnia 11 marca 2004 r.

o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób

zakaźnych zwierząt, powiatowy lekarz weterynarii prowadzi rejestr podmiotów prowadzących działalność

nadzorowaną.

Podmioty prowadzące działalność podlegającą

nadzorowi organów Inspekcji Weterynaryjnej są obowiązane do spełnienia wymagań weterynaryjnych

z zakresu lokalizacji prowadzonej działalności, jak również przyjętych rozwiązań technicznych, technologicznych, organizacyjnych i sanitarnych. Wymagania te

w sposób szczegółowy są określone w rozporządzeniach wydanych przez ministra właściwego do spraw

rolnictwa na podstawie ww. ustawy.

4. 4 .2 . Ś r odk i i p rawo d awstwo

ide nt y f ikacj i d ro b i u

7) sposobu i zakresu prowadzenia dokumentacji oraz

okresu jej przechowywania;

.go

v.p

Wzór rejestru jest określony w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu

chorób zakaźnych zwierząt.

Poz. 566

z a kr e sie

8) środków transportu i warunków transportu zwierząt lub niejadalnych produktów pochodzenia

zwierzęcego, będących przedmiotem działalności

nadzorowanej lub wykorzystywanych do jej prowadzenia.

4 .4 .3 . Śr odki i pr a woda wstwo w

powia domie nia o chor obie

za k res i e

Zostały szczegółowo opisane w części A w ust. 1.6

i 1.7.

4 .4 .4 . Sposób

pr ze pr owa dza nia

kon t ro l i

i śr odki pode jmowa ne w pr zyp ad k u

uzy ska nia doda tnie go wy niku ba dan i a

Zgodnie z art. 11 ustawy z dnia 11 marca 2004 r.

o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób

zakaźnych zwierząt, powiatowy lekarz weterynarii prowadzi rejestr podmiotów prowadzących działalność

nadzorowaną.

Zostały

w ust. 1.6.

Powiatowy lekarz weterynarii przekazuje, za pośrednictwem wojewódzkiego lekarza weterynarii,

Głównemu Lekarzowi Weterynarii dane zawarte w rejestrze, a także informacje o każdej zmianie stanu faktycznego lub prawnego ujawnionego w tym rejestrze.

1) ustawa z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej;

określone

części

4 .4 .5 . Śr odki i pr a woda wstwo w za kr e sie k o n tr oli chor oby

2) ustawa z dnia 6 września 2001 r. — Prawo farmaceutyczne;

3) ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej;

rcl

Ponadto, powiatowy lekarz weterynarii rejestruje

podmioty prowadzące produkcję podstawową. Obowiązek ten wynika z rozporządzenia (WE) nr 852/2004

Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia

2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych oraz

z ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego.

szczegółowo

Podmioty prowadzące działalność podlegającą

nadzorowi organów Inspekcji Weterynaryjnej są obowiązane do spełnienia wymagań weterynaryjnych

z zakresu lokalizacji prowadzonej działalności, jak również przyjętych rozwiązań technicznych, technologicznych, organizacyjnych i sanitarnych. Wymagania te

w sposób szczegółowy są określone w rozporządzeniach wydanych przez ministra właściwego do spraw

rolnictwa i obejmują, między innymi, informacje w zakresie

1) stanu zdrowia zwierząt będących przedmiotem

działalności nadzorowanej;

2) lokalizacji i wyposażenia gospodarstw oraz miejsc

gromadzenia zwierząt, jak również innych miejsc

utrzymywania zwierząt;

3) pochodzenia zwierząt będących przedmiotem

działalności nadzorowanej, w tym sposobu prowadzenia rejestrów tych zwierząt;

4) kwalifikacji osób wykonujących określone czynności w ramach prowadzonej działalności nadzorowanej oraz zakresu tych czynności;

4) ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia

zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt;

5) ustawa z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego;

6) ustawa z dnia 22 lipca 2006 r. o paszach;

7) ustawa z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu

oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych

u ludzi;

8) rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi

z dnia 16 września 2004 r. w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych mających zastosowanie do drobiu i jaj wylęgowych;

9) rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi

z dnia 23 grudnia 2010 r. w sprawie krajowych

laboratoriów referencyjnych;

10) rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 7 kwietnia

2006 r. w sprawie współdziałania między organami Państwowej Inspekcji Sanitarnej, Inspekcji Weterynaryjnej oraz Inspekcji Ochrony Środowiska

w zakresie zwalczania chorób zakaźnych;

5) sposobu postępowania z niejadalnymi produktami pochodzenia zwierzęcego wytwarzanymi w ramach prowadzonej działalności nadzorowanej;

11) rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi

z dnia 17 maja 2007 r. w sprawie wykazu laboratoriów upoważnionych do prowadzenia badań pasz

oraz pasz leczniczych w ramach urzędowej kontroli;

6) świadectw zdrowia lub innych dokumentów,

w które zaopatruje się zwierzęta będące przedmiotem działalności nadzorowanej lub niejadalne produkty pochodzenia zwierzęcego wytwarzane przy

prowadzeniu tej działalności;

12) rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi

z dnia 17 października 2008 r. w sprawie sposobu

prowadzenia dokumentacji obrotu detalicznego

produktami leczniczymi weterynaryjnymi i wzoru

tej dokumentacji;

Dodatkowe informacje, w zakresie bezpieczeństwa

biologicznego są także udostępnione na stronie internetowej Głównego Inspektoratu Weterynarii.

.go

v.p

13) rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi

z dnia 30 lipca 2009 r. w sprawie rzeczoznawców

wyznaczonych przez powiatowego lekarza weterynarii do przeprowadzenia szacowania;

Poz. 566

14) rozporządzenie (WE) nr 2160/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 listopada 2003 r.

w sprawie zwalczania salmonelli i innych określonych odzwierzęcych czynników chorobotwórczych

przenoszonych przez żywność;

15) rozporządzenie Komisji (WE) nr 1168/2006 z dnia

31 lipca 2006 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 2160/2003 w odniesieniu do wspólnotowego celu ograniczenia częstości występowania

niektórych serotypów salmonelli w stadach kur

niosek gatunku Gallus gallus oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1003/2005;

16) rozporządzenie Komisji (WE) nr 1177/2006 z dnia

1 sierpnia 2006 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 2160/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wymogów dotyczących stosowania szczególnych metod kontroli

w ramach krajowych programów zwalczania Salmonella u drobiu.

4 . 4 .6 . Ś r odk i i p rawo d awstwo w z akresie ods z k odowan i a z a d ró b p o d d an y u bojowi

lub z a bity

Główną korzyścią z realizacji programu dla właścicieli stad niosek gatunku kura (Gallus gallus) oraz

podmiotów zajmujących się obrotem drobiu oraz jajami konsumpcyjnymi będzie możliwość prowadzenia

swobodnego handlu oraz eksportu drobiu i jaj konsumpcyjnych do państw trzecich.

Zgodnie z częścią D załącznika II do rozporządzenia nr 2160/2003, jaja nie mogą być przeznaczone do

konsumpcji, jeśli nie pochodzą ze stada niosek objętego programem lub objętego ograniczeniami nałożonymi między innymi w związku z realizacją programu.

Zgodnie z rozporządzeniem Komisji nr 1237/2007

z dnia 23 października 2007 r. zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 2160/2003 Parlamentu Europejskiego

i Rady oraz decyzję 2006/696/WE w odniesieniu do

wprowadzania na rynek jaj pochodzących ze stad kur

niosek zakażonych salmonellą (Dz. Urz. UE L 280

z 24.10.2007, str. 5) restrykcje w stosunku do stad nieobjętych programem lub zakażonych zaczęły obowiązywać od początku 2009 r. Osiągnięcie celu, czyli ograniczenie liczby zakażonych stad, zwiększy konkurencyjność polskich jaj konsumpcyjnych na rynku unijnym, jak również na rynkach państw trzecich.

Ponadto należy podkreślić, że salmonelloza jest

najczęściej notowaną chorobą odzwierzęcą (w Rzeczypospolitej Polskiej w 2006 r. zanotowano 13 365 przypadków salmonelloz u ludzi), a mięso drobiowe oraz

jaja konsumpcyjne są głównym źródłem zachorowań

u ludzi. Stąd też realizacja programu ograniczy liczbę

zakażeń u ludzi, a w związku z tym zredukuje koszty leczenia tych chorób.

rcl

Art. 49 i 57c ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt.

5 . Ogólny opis kosztów i kor zy ści r e al i z ac j i

pr ogr a mu

4 . 4 .7 . Ś r odk i i p rawo d awstwo w z akres ie be zpie c z e ństwa b i o l o g i cz n eg o o b owią zują c e go w g o sp o d arstwach

Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi

z dnia 15 lutego 2010 r. w sprawie wymagań i sposobu postępowania przy utrzymywaniu zwierząt gospodarskich, dla których normy ochrony zostały określone w przepisach Unii Europejskiej.

Zaleca się stosowanie w gospodarstwie drobiu

środków bioasekuracji. Są one także określone w zasadach dobrej praktyki produkcyjnej (GMP) oraz dobrej praktyki higienicznej (GHP).

Szacowane koszty realizacji programu zwalczania

niektórych serotypów Salmonella w stadach niosek

gatunku kura (Gallus gallus) w roku 2011 wyniosą

6 337 045,20 zł.

Są to szacunkowe koszty, które zostały dostosowane do wielkości wydatków przewidzianych na zwalczanie chorób zakaźnych zwierząt w ustawie budżetowej na rok 2011.

Stada

kur

niosek

1600

440

Łączna

liczba stad

objętych

programem

355

(a3)

(a4)

Liczba stad

zlikwidowanycha)

(a4)

(a3)

(a4)

(a3)

(a4)

(a3)

Łączna liczba

Ilość jaj

Ilość

zwierząt

skierowanych

zniszczonych

poddanych

jaj (liczba

ubojowi lub

przetwórstwa

lub kg)

zabitycha)

(liczba lub kg)a)

.go

v.p

(a2)

Liczba stade)

z dodatnim

wynikiema)

(a1)

rcl

Łączna

Liczba

liczba

zbadazwierząt

nych

objętych

stadd)

programem

Stada

kur

niosek

Rodzaj

stadab)

1350

640

113

(a1)

(a2)

(a3)

(a4)

(a3)

(a4)

(a3)

Ilość

Łączna

Łączna liczba

Liczba

Łączna

zniszczonych

liczba

Liczba stad

zwierząt

Łączna Łączna

Liczba stad

zbadaliczba stad

jaj (liczba

zwierząt

zlikwidopoddanych

liczba

z dodatnim

nych

objętych

sztuk lub

objętych

ubojowi lub

stad

zwierząt

wynikiem badań wanych

stadd)

programem

masa

programem

zabitych

w tonach)a)

Stan na dzień: 31.12.2006 r. (wyniki dobrowolnego monitoringu)

Choroba/zakażeniea): Salmonella Enteritidis lub Salmonella Typhimurium

(a4)

(a3)

Ilość jaj

skierowanych

przetwórstwa

(liczba sztuk

lub masa

w tonach)a)

e) Jeżeli, zgodnie z przypisem d, zbadano stado więcej niż jeden raz, dodatni wynik badania powinien być brany pod uwagę tylko raz.

d) Liczba stad zbadanych na obecność serotypu Salmonella objętego programem. W tej kolumnie nie należy stada liczyć dwa razy, nawet jeżeli przebadano je więcej niż jeden raz.

c) Łączna liczba stad w regionie, tj. stada kwalifikujące się i niekwalifikujące się do programu.

— 5742 —

b) Stada niosek.

(a4) dla Salmonella Enteritidis lub Salmonella Typhimurium.

a) Dla Salmonella odzwierzęcej należy wskazać serotypy objęte programem zwalczania (a1) dla Salmonella Enteritidis, (a2) dla Salmonella Typhimurium, (a3) dla innych serotypów,

Ogółem

Rzeczpospolita

Polska

Region

Rok: 2006

Gatunek: Gallus gallus

e) Jeżeli, zgodnie z przypisem d, zbadano stado więcej niż jeden raz, dodatni wynik badania powinien być brany pod uwagę tylko raz.

d) Liczba stad zbadanych na obecność serotypu Salmonella objętego programem. W tej kolumnie nie należy stada liczyć dwa razy, nawet jeżeli przebadano je więcej niż jeden raz.

c) Łączna liczba stad w regionie, tj. stada kwalifikujące się i niekwalifikujące się do programu.

b) Stada niosek.

(a4) dla Salmonella Enteritidis lub Salmonella Typhimurium.

a) Dla Salmonella odzwierzęcej należy wskazać serotypy objęte programem zwalczania (a1) dla Salmonella Enteritidis, (a2) dla Salmonella Typhimurium, (a3) dla innych serotypów,

Ogółem

Rzeczpospolita

Polska

Region

Łączna Łączna

Rodzaj

liczba

stadab)

stadc) zwierząt

Stan na dzień: 31.12.2005 r. (wyniki dobrowolnego monitoringu)

Choroba/zakażeniea): Salmonella Enteritidis lub Salmonella Typhimurium

6.1. Dane o rozwoju choroby

Rok: 2005

Gatunek: Gallus gallus

6. S ytu ac j a ep i z o o tycz n a

Stada

kur

niosek

Łączna

liczba

stadc)

Łączna

liczba

zwierząt

628

Liczba

zbadanych

stadd)

Liczba stade)

z dodatnim

wynikiema)

badań

628

(a4)

(a3)

Łączna liczba

zwierząt

poddanych

ubojowi lub

zabitycha)

(a4)

(a3)

Ilość

zniszczonych jaj

(liczba sztuk

lub masa

w tonach)a)

(a4)

(a3)

Ilość jaj

skierowanych

do przetwórstwa

(liczba sztuk lub

masa w tonach)a)

.go

v.p

(a4)

Liczba

stad

zlikwidowanycha)

(a1) (a2) (a3) (a3)

rcl

Łączna

liczba

zwierząt

objętych

programem

Stada

kur

niosek

1875

33 433 076

Łączna

liczba

zwierząt

1599

Łączna

liczba

stad

objętych

programem

32 937 095

Łączna

liczba

zwierząt

objętych

programem

1533

Liczba

zbadanych

stadd)

140

139

(a4)

Liczba

stad

zlikwidowanycha)

(a1) (a2) (a3) (a3)

Liczba stade)

z dodatnim

wynikiema)

badań

2 382 979

(a4)

(a3)

Łączna liczba

zwierząt

poddanych

ubojowi lub

zabitycha)

Stan na dzień: 31.12.2008 r.

Choroba/zakażeniea): Salmonella Enteritidis lub Salmonella Typhimurium

2 180 053

(a4)

2380

(a3)

Ilość

zniszczonych jaj

(liczba sztuk

lub masa

w tonach)a)

18 454 200

(a4)

959 770

(a3)

Ilość jaj

skierowanych

do przetwórstwa

(liczba sztuk lub

masa w tonach)a)

e) Jeżeli, zgodnie z przypisem d, zbadano stado więcej niż jeden raz, dodatni wynik badania powinien być brany pod uwagę tylko raz.

d) Liczba stad zbadanych na obecność serotypu Salmonella objętego programem. W tej kolumnie nie należy stada liczyć dwa razy, nawet jeżeli przebadano je więcej niż jeden raz.

c) Łączna liczba stad w regionie, tj. stada kwalifikujące się i niekwalifikujące się do programu.

— 5743 —

b) Stada niosek.

(a4) dla Salmonella Enteritidis lub Salmonella Typhimurium.

a) Dla Salmonella odzwierzęcej należy wskazać serotypy objęte programem zwalczania (a1) dla Salmonella Enteritidis, (a2) dla Salmonella Typhimurium, (a3) dla innych serotypów,

Ogółem

Rzeczpospolita

Polska

Region

Łączna

Rodzaj

liczba

stada

stadc)

Rok: 2008

Gatunek: Gallus gallus

e) Jeżeli, zgodnie z przypisem d, zbadano stado więcej niż jeden raz, dodatni wynik badania powinien być brany pod uwagę tylko raz.

d) Liczba stad zbadanych na obecność serotypu Salmonella objętego programem. W tej kolumnie nie należy stada liczyć dwa razy, nawet jeżeli przebadano je więcej niż jeden raz.

c) Łączna liczba stad w regionie, tj. stada kwalifikujące się i niekwalifikujące się do programu.

b) Stada niosek.

(a4) dla Salmonella Enteritidis lub Salmonella Typhimurium.

a) Dla Salmonella odzwierzęcej należy wskazać serotypy objęte programem zwalczania (a1) dla Salmonella Enteritidis, (a2) dla Salmonella Typhimurium, (a3) dla innych serotypów,

Ogółem

Rzeczpospolita

Polska

Region

Rodzaj

stadab)

Łączna

liczba

stad

objętych

programem

Stan na dzień: 31.12.2007 r. (wyniki dobrowolnego monitoringu)

Choroba/zakażeniea): Salmonella Enteritidis lub Salmonella Typhimurium

Rok: 2007

Gatunek: Gallus gallus

Stada

kur

niosek

2236

51 220 058

Łączna

liczba

zwierząt

2003

45 838 190

1984

(a3) (a4)

Liczba

stad

zlikwidowanycha)

1 129 652

(a4)

(a3)

Łączna liczba

zwierząt

poddanych

ubojowi lub

zabitycha)

11 978 558

(a4)

(a3)

Ilość

zniszczonych jaj

(liczba sztuk

lub masa

w tonach)a)

4 893 521

(a4)

(a3)

Ilość jaj

skierowanych

do przetwórstwa

(liczba sztuk lub

masa w tonach)a)

.go

v.p

(a2)

(a1)

(a3)

Liczba stade)

z dodatnim

wynikiema)

badań

rcl

Łączna

Liczba

liczba

zbadazwierząt

nych

objęta

stadd)

programem

Gatunek zwierząta): kura (Gallus gallus)

Kategoriab): stada kur niosek (stada wszystkie)

724

Rzeczpospolita

Polska

3415

Liczba zbadanych

próbekd)

140

Liczba próbek

z dodatnim

wynikieme)

e) Liczba próbek z wynikiem dodatnim.

d) Liczba zbadanych próbek.

c) Region określony w zatwierdzonym programie kontroli i zwalczania chorób zakaźnych zwierząt w państwie członkowskim.

140

Liczba próbek

z dodatnim

wynikieme)

Badania mikrobiologiczne i wirusologiczne

—

Liczba zbadanych

próbekd)

—

Liczba próbek

z dodatnim

wynikieme)

Inne badania

— 5744 —

b) Kategoria (dodatkowe określenia, np. kury nioski).

a) Gatunek zwierząt.

Liczba zbadanych

próbekd)

Regionc)

Badania serologiczne

Opis zastosowanych badań mikrobiologicznych i wirusologicznych: zgodnie z pkt 3 załącznika do rozporządzenia nr 1168/2006

Opis zastosowanych badań serologicznych: zgodnie z pkt 3 załącznika do rozporządzenia nr 1168/2006

Rok: 2008

6 . 2. 1. Dan e ro z w ars tw i o n e d o ty cz ą ce b ad a ń w ra ma ch na dzor u i ba da ń la bor a tor y jny c h

6.2. Dane rozwarstwione dotyczące badań w ramach nadzoru i badań laboratoryjnych

e) Jeżeli, zgodnie z przypisem d, zbadano stado więcej niż jeden raz, dodatni wynik badania powinien być brany pod uwagę tylko raz.

d) Liczba stad zbadanych na obecność serotypu Salmonella objętego programem. W tej kolumnie nie należy stada liczyć dwa razy, nawet jeżeli przebadano je więcej niż jeden raz.

c) Łączna liczba stad w regionie, tj. stada kwalifikujące się i niekwalifikujące się do programu.

b) Stada niosek.

(a4) dla Salmonella Enteritidis lub Salmonella Typhimurium.

a) Dla Salmonella odzwierzęcej należy wskazać serotypy objęte programem zwalczania (a1) dla Salmonella Enteritidis, (a2) dla Salmonella Typhimurium, (a3) dla innych serotypów,

Ogółem

Rzeczpospolita

Polska

Region

Łączna

Rodzaj

liczba

stada

stadc)

Łączna

liczba

stad

objęta

programem

Stan na dzień: 31.12.2009 r.

Choroba/zakażeniea): Salmonella Enteritidis lub Salmonella Typhimurium

Rok: 2009

Gatunek: Gallus gallus

Gatunek zwierząta): kura (Gallus gallus)

171

Rzeczpospolita

Polska

1558

Liczba zakażonych stadc)

140

Rzeczpospolita Polska

Gatunek zwierząta): kura (Gallus gallus) — stada kur niosek

Regionb)

Liczba zakażonych stadc)

Regionb)

Rzeczpospolita Polska

Gatunek zwierząta): kura (Gallus gallus) — stada kur niosek

* Liczba zwierząt poddanych ubojowi lub zabitych w ramach programu.

c) Stada lub gospodarstwa, w zależności od sytuacji.

b) Region określony w programie kontroli i zwalczania chorób zakaźnych zwierząt w państwie członkowskim.

1 129 652*

Liczba zakażonych zwierząt

2 382 979*

Liczba zakażonych zwierząt

—

Liczba próbek

z dodatnim

wynikieme)

— 5745 —

a) Gatunek zwierząt.

Rok: 2009

* Liczba zwierząt poddanych ubojowi lub zabitych w ramach programu.

c) Stada lub gospodarstwa, w zależności od sytuacji.

b) Region określony w programie kontroli i zwalczania chorób zakaźnych zwierząt w państwie członkowskim.

a) Gatunek zwierząt.

Rok: 2008

6.3. Dane dotyczące zakażenia

e) Liczba próbek z dodatnim wynikiem.

d) Liczba zbadanych próbek.

—

Liczba zbadanych

próbekd)

.go

v.p

Liczba zbadanych

próbekd)

Liczba próbek

z dodatnim

wynikieme)

Badania mikrobiologiczne i wirusologiczne

rcl

Liczba próbek

z dodatnim

wynikieme)

c) Region określony w zatwierdzonym programie kontroli i zwalczania chorób zakaźnych zwierząt w państwie członkowskim.

b) Kategoria (dodatkowe określenia, np. kury nioski).

a) Gatunek zwierząt.

Liczba zbadanych

próbekd)

Regionc)

Badania serologiczne

Opis zastosowanych badań mikrobiologicznych i wirusologicznych: zgodnie z pkt 3 załącznika do rozporządzenia 1168/2006

Inne badania

Kategoriab): stada kur niosek (stada wszystkie)

Opis zastosowanych badań serologicznych: zgodnie z pkt 3 załącznika do rozporządzenia 1168/2006

Rok: 2009

badanie serologiczne

badanie bakteriologiczne

Rodzaj badaniac)

Rodzaj próbkie)

stada kur niosek

odchody/okładziny na

buty lub skarpety/kurz

rcl

Populacja docelowad)

2233

stwierdzenie skuteczności

przeprowadzonego odkażania

stwierdzenie efektu hamującego

stada kur

niosek

Rodzaj

stadab)

2233

50 784 175

Łączna

liczba

zwierząt

2057

Łączna

liczba

stad

objętych

programem

47 216 895

Łączna

liczba

zwierząt

objętych

programem

2004

(a1) (a2) (a3)

Przewidywana

ilość jaj

ilość jaj do

skierowana do

zniszczenia

przetworzenia

(liczba)a)

(a4)

(a3)

460 200

(a4)

(a3)

Łączna

przewidywana

Przewidywana

liczba zwierząt

liczba stad

do poddania

do likwidacji

ubojowi

lub zabiciaa)

1 932 840

(a4)

(a3)

1 288 560

(a4)

(a3)

.go

v.p

Przewidywana Przewidywana

liczba

liczba stade)

stad do

z dodatnim

zbadawynikiema)

nia

Stan na dzień: 31.12.2009 r.

Choroba/zakażeniea): Salmonella Enteritidis lub Salmonella Typhimurium

niż jeden raz.

e) Jeżeli, zgodnie z przypisem d, zbadano stado więcej niż jeden raz, dodatni wynik badania powinien być brany pod uwagę tylko raz.

— 5746 —

b) Kategoria, np. stada kur niosek.

c) Łączna liczba stad istniejących w regionie, włączając stada kwalifikujące się i niekwalifikujące się do programu.

d) Należy zbadać środki do wykonania testu stada objętego programem na obecność Salmonella. W tej kolumnie nie należy stada liczyć dwa razy, nawet jeżeli przebadano je więcej

(a4) dla Salmonella Enteritidis lub Salmonella Typhimurium.

a) Dla Salmonella odzwierzęcej należy wskazać serotypy objęte programem kontroli (a1) dla Salmonella Enteritidis, (a2) dla Salmonella Typhimurium, (a3) dla innych serotypów,

Ogółem

Rzeczpospolita

Polska

Region

Łączna

liczba

stadc)

Rok: 2011

Gatunek: Gallus gallus

7. 1. 2 . Z ał o ż en i a w z ak res i e b ad a n ia st ad

2233

wykrycie zakażonego stada

określenie serotypu

Liczba planowanych

badań

Celf)

a) Gatunek.

b) Region określony w zatwierdzonym programie kontroli i zwalczania chorób zakaźnych zwierząt w państwie członkowskim.

c) Opis badania.

d) Kategoria zwierząt objętych programem.

e) Opis próbki (np. odchody).

f) Opis celu (np. nadzór, monitorowanie, kontrola szczepień).

Rzeczpospolita Polska

Regionb)

Gatunek zwierząta): kura (Gallus gallus) — stada kur niosek (stada wszystkie)

7. 1. 1 . Z ał o ż en i a w z ak res i e b ad a ń d i ag n o st yc zn y ch

7.1. Założenia związane z badaniami

7. Z ał o ż en i a p ro g ram u

—

2.2. Koszty dystrybucji

2.3. Koszty podania

2.4. Koszty kontroli

2.1. Zakup szczepionki

—

4180

89 320

Suma

ogółem

(w złotych)

1033,04

22 074,49

Suma ogółem

(w euro)*

tak

Wniosek

o finansowanie

wspólnotowe

—

31 496,94

301 289,18

75 322,30

92 373

2400

1116,50

—

593,13

275,93

—

nie

tak

— 5747 —

—

13,98 zł

2253

—

0,8358 zł/km

2253 × 160 km

—

41 zł

0,8358 zł/km

7,41

0,12

30 zł

Dowóz próbek do laboratorium

2253 pobrania

(2233 pobrania +

20 pobrań)

80 (20 × 4 próbki)

0,50 zł

2253 × 40 km

Materiały, sprzęt potrzebny do

pobrania próbek w gospodarstwie

23,48

9,89

Koszt

jednostkowy

(w euro)

.go

v.p

95 zł

2233

40 zł

2233 (1 badanie

w 1 stadzie)

Koszt

jednostkowy

(w złotych)

Dojazd

gospodarstwa

w celu pobrania próbek

Pobranie próbek

2. Szczepienie lub obróbka Program nie przewiduje

produktów zwierzęcych

1.3. Inne koszty

1.2. Koszt pobierania próbek

Badanie w kierunku stwierdzenia skuteczności przeprowadzonego odkażania

hamującego

Liczba planowanych badań

w kierunku określenia serotypu

odpowiednich izolatów

Badanie efektu

wzrost bakterii

Liczba jednostek

rcl

Wyszczególnienie

1.1. Koszt badań laboratoryj- Liczba planowanych badań

nych

bakteriologicznych w ramach

pobierania próbek przez powiatowego lekarza weterynarii

1. Badania

Koszty

8. S zc z eg ó ło w a an al i z a s zac u n ko wyc h k o szt ó w p r o gr a mu 1)

12 stad × 15 000 kg

(15 t)

12 stad × 23 010 szt.

× 7 dni × 0,06 kg

(waga jaja)

12 stad × 23 010 szt.

× 2 kg

12 stad × 23 010 szt.

Pasz

Jaj

Zwierząt

Zabicie zwierząt

—

Obróbka chemiczna paszy

—

5. Wynagrodzenia (pracownicy Koszt wyceny 1 stada i jaj

zatrudnieni wyłącznie do celów programu)

Koszty dojazdu rzeczoznawcy

4. Czyszczenie i odkażanie**

3.5. Koszt obróbki produktów

3.4. Strata w przypadku uboju

rcl

Załadunek jednego stada

3.2. Koszty transportu drobiu Transport jednego stada

do rzeźni

—

0,8358 zł/km

20 stad

× 2 rzeczoznawców

× 40 km

—

27,67 zł/godz.

—

20 stad × 2 godz.

× 2 rzeczoznawców

—

0,02 zł/kg

—

0,50 zł/szt.

—

1 zł/kg

0,60 zł/kg

—

nie

—

nie

—

nie

tak

nie

tak

— 5748 —

1337,28

2213,60

—

2400

—

138 060

331 344

115 970,40

108 000

32 400

36 600

—

0,60 zł/kg

2700 zł (20 osób ×

9 godz. × 15 zł)

3050 zł

(3,05 zł/km ×

200 km × 5 samochodów)

149 580

171 965,10

—

567 075,40

378 050,27

.go

v.p

8 stad × 15 000 kg

(15 t)

—

12 stad × 15 t

695 822,40

270 597,60

2 294 557,20

1 529 704,80

—

0,09

0,36 zł/szt.

Odszkodowanie za unieszkodli- 12 stad × 23 010 szt.

wione jaja jednego stada

× 7 dni

magazynowania

831 zł/t

0,05

0,21 zł/szt.

Odszkodowanie za jaja jednego 8 stad × 23 010 szt.

× 7 dni

stada pomniejszone o kwotę

magazynowania

uzyskaną w przetwórni jaj

Odszkodowanie za pasze

2,05

8,31 zł/szt.

Odszkodowanie za stado zabite 12 stad × 23 010 szt.

2,05

8,31 zł/szt.

3.1. Odszkodowanie za drób Odszkodowanie za stado po- 8 stad × 23 010 szt.

kur niosek

i jaja

mniejszone o wartość drobiu

kierowanego do uboju

3.3. Koszty unieszkodliwienia

3. Ubój i zniszczenie

Wytłaczanki na jaja

rcl

36 zł/zestaw

(43 zestawy na

jaja z 1 stada =

23 010 szt. × 7 dni

magazynowania

jaj)

30 960

—

4 617 100,90

6 337 045,20

1 141 067,36***

—

nie

.go

v.p

ne dla wszystkich stad kur niosek objętych programem. Są to szacunkowe koszty, które zostaną dostosowane do wielkości wydatków przewidywanych na zwalczanie chorób

zakaźnych zwierząt w ustawie budżetowej na rok 2011.

* Koszt programu obliczono wg kursu średniego euro Europejskiego Banku Centralnego z dnia 29 stycznia 2010 r., który wynosił 4,0463 zł. Sumę ogółem w euro wyliczono na

podstawie sumy ogółem w złotych, natomiast koszt jednostkowy w euro jest podany w zaokrągleniu do 2 miejsc po przecinku.

** Odkażanie jest rutynową czynnością wykonywaną zawsze przed zasiedleniem obiektu, stąd jego koszty ponoszone są przez hodowcę.

*** Koszty kwalifikowane, o które strona polska występuje z wnioskiem o współfinansowanie wynoszą 1 141 067,37 euro.

1) Analiza obejmuje szacunki kosztów ponoszonych w ramach programu. Nie wlicza się kosztów stałych. Wszystkie wartości są podane bez VAT. Koszty programu zostały obliczo-

OGÓŁEM (koszty kwalifikowane)

OGÓŁEM

6. Towary konsumpcyjne

i sprzęt specjalny

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 27 kwietnia 2011 r. w sprawie wprowadzenia "Krajowego programu zwalczania niektórych serotypów Salmonella w stadach niosek gatunku kura (Gallus gallus)"na 2011 r.

Statutory Text (1 Articles)

Need to analyze how this provision applies to your matter?