Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 15 kwietnia 2011 r. w sprawie metod i środków w zakresie ochrony żeglugi i portów morskich

§ 1. Rozporządzenie określa metody i środki kontroli w zakresie ochrony żeglugi i portów morskich,

w tym

1) organizację i formy kontroli;

2) działania zapobiegawcze oraz działania w przypadkach bezprawnej ingerencji;

3) rodzaje urządzeń technicznych stosowanych do

kontroli, zwanych dalej „technicznymi środkami

ochrony”.

§ 2. Statek, obiekt portowy i port są chronione za

pomocą metod i środków kontroli obejmujących

techniczne środki ochrony, oznaczanie lub wyznaczanie obszaru, ochronę fizyczną, przepustki.

§ 3. 1. Statek, obiekt portowy i port są chronione

za pomocą odpowiednich technicznych środków

ochrony

1) systemów i urządzeń alarmowych i monitorujących obejmujących

a) systemy sygnalizacji włamania i napadu,

b) systemy telewizji przemysłowej,

c) systemy radiolokacyjne,

d) systemy kontroli dostępu,

e) urządzenia pozwalające wykryć przedmioty lub

substancje zabronione;

2) przewodowej lub bezprzewodowej łączności wartowniczej i łączności służb dyżurnych;

3) ogrodzenia

a) z siatki metalowej,

ww

b) panelowego lub z barier metalowych,

c) murowanego lub z prefabrykowanych segmentów betonowych;

4) oświetlenia obiektów

a) zewnętrznego, w tym oświetlenia granic obszarów obiektów portowych i portu,

b) wewnętrznego,

c) awaryjnego magazynów, pomieszczeń ważnych

z punktu widzenia ochrony żeglugi i portów oraz

miejsc dostępu do statku przy nabrzeżu lub od

strony wody;

5) oznaczenia w postaci tablic ostrzegawczych.

2. Katalog i zakres zastosowania technicznych

środków ochrony powinien uwzględniać wymagania

określone w zatwierdzonej ocenie stanu ochrony tego

statku, obiektu portowego lub portu.

§ 4. Zastosowanie technicznych środków ochrony,

ich zróżnicowanie lub zastosowanie dodatkowych

środków, w związku ze zmianą poziomu ochrony statku, obiektu portowego lub portu, jest określone w planie ochrony statku, obiektu portowego lub portu.

§ 5. Granice portu oraz obiektu portowego oznacza się tablicami informacyjnymi.

§ 6. 1. Armator statku wyznacza na statku obszary

o ograniczonym dostępie oraz obszary monitorowane,

uwzględniając przepisy sekcji 9.18-9.24 i 9.48-9.49 części B Międzynarodowego kodeksu dla ochrony statków

i obiektów portowych, przyjętego w dniu 12 grudnia

2002 r. Rezolucją Nr 2 Konferencji Umawiających się

Rządów — Stron Międzynarodowej konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu, 1974 (Dz. U. z 2005 r.

Nr 120, poz. 1016), zwanego dalej „Kodeksem ISPS”.

2. Zarządzający obiektem portowym lub portem

wyznacza w granicach obiektu portowego lub portu

obszary o ograniczonym dostępie oraz obszary monitorowane, uwzględniając przepisy sekcji 16.21-16.29

i 16.49-16.54 części B Kodeksu ISPS.

3. Obszary o ograniczonym dostępie oraz obszary

monitorowane w zależności od poziomu ochrony,

z uwzględnieniem granic tych obszarów, są określane

w planie ochrony statku, obiektu portowego lub portu.

4. Obszary o ograniczonym dostępie oraz obszary

monitorowane przez system telewizji przemysłowej

oznacza się tablicami ostrzegawczymi określonymi

w załączniku do rozporządzenia.

§ 7. Ochrona fizyczna obejmuje przedsięwzięcia

ochronne realizowane odpowiednio przez jednostkę

ochrony obiektu portowego lub portu, zwaną dalej

„jednostką ochrony”, o której mowa w art. 3 ust. 1

pkt 16 ustawy z dnia 4 września 2008 r. o ochronie żeglugi i portów morskich, zwanej dalej „ustawą”, lub

załogę statku, zgodnie z planem ochrony statku, obiektu portowego lub portu.

§ 8. 1. Dostęp do statku, obiektu portowego oraz

portu mają osoby i pojazdy posiadające ważną przepustkę.

2. Wymóg, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy

1) pasażerów posiadających ważne dokumenty podróży oraz dokumenty tożsamości, wraz z wizami,

o ile są wymagane;

§ 11. 1. Przepustki wydaje się dla osób i pojazdów

jako

w.

rcl

.go

v.p

l

2) członków załóg oraz marynarzy mustrujących lub

zmustrowanych ze statku, posiadających dokumenty tożsamości, pod warunkiem wpisania ich

na listę załogi statku cumującego przy obiekcie

portowym lub w porcie;

Poz. 539

3) inspektorów bandery i portu;

1) stałe;

2) okresowe;

3) jednorazowe.

4) inspektorów rybołówstwa morskiego;

2. Przepustka stała i okresowa dla osoby zawiera

5) pracowników granicznych inspektoratów weterynarii upoważnionych do kontroli statków;

1) fotografię osoby;

6) osób biorących udział w akcji ratowniczej;

2) imię i nazwisko osoby;

7) żołnierzy oraz funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego,

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji

Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego,

Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej, Biura Ochrony Rządu oraz Służby Celnej

podczas wykonywania czynności służbowych;

3) numer przepustki;

8) pojazdów i jednostek pływających kierowanych

przez osoby wymienione w pkt 4—7;

9) oznakowanych pojazdów stanowiących stałe wyposażenie obiektu portowego lub portu.

4) okres ważności przepustki;

5) oznaczenie obszarów, do których dostępu uprawnia przepustka;

6) zabezpieczenie przed jej podrobieniem lub przerobieniem.

3. Przepustka jednorazowa dla osoby zawiera

1) imię i nazwisko osoby;

2) numer przepustki;

§ 9. 1. Przepustkę, w czasie przebywania osoby lub

pojazdu na statku, terenie obiektu portowego lub portu, umieszcza się w widocznym miejscu.

3) okres ważności przepustki;

4) cel wizyty;

2. Przepustkę jednorazową dla osoby lub pojazdu

wydaje się po sprawdzeniu dokumentu tożsamości

osoby ubiegającej się o tę przepustkę i potwierdzeniu

celu wizyty.

5) napisy: „GOŚĆ” i „VISITOR”;

3. Przepustka jednorazowa jest ważna wyłącznie

z dokumentem tożsamości osoby okazującej tę przepustkę.

7) zabezpieczenie przed jej podrobieniem lub przerobieniem.

6) oznaczenie obszarów, do których dostępu uprawnia przepustka;

4. Przepustka stała i okresowa dla pojazdu zawie-

4. Wydawanie przepustek jest ewidencjonowane.

§ 10. 1. Zarządzający portem koordynuje prawidłowe wydawanie przepustek na terenie tego portu, znajdujących się w jego granicach obiektów portowych

i statków.

2. Zarządzający portem wydaje instrukcję przepustkową, w której określa w szczególności

ww

1) organizację systemu wydawania przepustek;

2) warunki i tryb występowania o uzyskanie przepustki;

3) tryb przyznawania i zwracania przepustki;

4) sposób użytkowania przepustki;

5) sposób postępowania w przypadku naruszenia

postanowień tej instrukcji;

6) sposób postępowania w przypadku utraty przepustki;

7) sposób niszczenia nieaktualnych (nieważnych)

przepustek.

ra

1) imię i nazwisko lub nazwę właściciela, posiadacza

lub użytkownika pojazdu;

2) markę i numer rejestracyjny pojazdu;

3) numer przepustki;

4) okres ważności przepustki;

5) oznaczenie obszarów, do których dostępu uprawnia przepustka;

6) oznaczenie bram wjazdu i wyjazdu;

7) zabezpieczenie przed jej podrobieniem lub przerobieniem.

5. Przepustka jednorazowa dla pojazdu zawiera

1) imię i nazwisko kierującego;

2) markę i numer rejestracyjny pojazdu;

3) numer przepustki;

4) okres ważności przepustki;

5) cel wizyty;

2) jednostka ochrony we współdziałaniu z Policją

i Strażą Graniczną — w zakresie wynikającym

z planu ochrony obiektu portowego lub portu, lub

planów postępowania w sytuacjach kryzysowych,

w odniesieniu do działań statek — obiekt portowy.

w.

rcl

.go

v.p

l

6) napisy: „GOŚĆ” i „VISITOR”;

Poz. 539

7) oznaczenie obszarów, do których dostępu uprawnia przepustka;

8) oznaczenie bram wjazdu i wyjazdu;

9) zabezpieczenie przed jej podrobieniem lub przerobieniem.

§ 12. W przypadku zorganizowania na terenie portu lub obiektu portowego systemu rejestracji i śledzenia pojazdów wjeżdżających i wyjeżdżających, system

ten może być stosowany zamiast wydawania przepustek dla pojazdów.

§ 13. 1. Dostęp do statku jest kontrolowany przy

zastosowaniu technicznych środków ochrony lub zastosowaniu przepustek.

2. Dostęp do portu oraz obiektu portowego jest

kontrolowany przez jednostkę ochrony co najmniej

przy zastosowaniu przepustek.

3. Dostęp do obszarów o ograniczonym dostępie

jest dodatkowo kontrolowany przy zastosowaniu technicznych środków ochrony lub odpowiednio oznaczonych przepustek.

§ 14. Dostęp do akwenów na obszarze portu lub

obiektu portowego jest określony w planach ochrony

portu lub obiektu portowego, a także zgodnie z przepisami o portach i przystaniach morskich oraz o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej.

§ 15. 1. Dostęp do obszarów o ograniczonym dostępie mają osoby określone w planie ochrony statku,

obiektu portowego lub portu.

2. Dostęp do obszarów o ograniczonym dostępie,

przeznaczonych do dokonywania czynności związanych z dopuszczeniem do wejścia na pokład statku,

mają

1) osoby, o których mowa w § 8 ust. 2 pkt 1—7;

2) osoby upoważnione przez dyrektora urzędu morskiego do weryfikacji planu ochrony obiektu portowego w zakresie określonym w upoważnieniu

posiadające odpowiednie przepustki i dokument

tożsamości;

ww

3) osoby upoważnione przez ministra właściwego do

spraw gospodarki morskiej do weryfikacji planu

ochrony portu w zakresie określonym w upoważnieniu posiadające odpowiednie przepustki i dokument tożsamości.

2. Przed odpłynięciem statku kapitan statku zarządza przeprowadzenie przez załogę statku obchodu

w celu sprawdzenia, czy na statku nie znajdują się

osoby nieupoważnione oraz przedmioty lub substancje zabronione, określone w przepisach wydanych na

podstawie art. 41 ust. 4 ustawy.

3. Obchód, o którym mowa w ust. 2, może być

przeprowadzony wspólnie z jednostką ochrony,

a w uzasadnionych przypadkach z osobami, o których

mowa w § 8 ust. 2 pkt 7.

4. Nabrzeże i obszar wokół statku oświetla się

w sposób zapewniający kontrolę dostępu do statku.

§ 18. Kontrolę osób i ich bagażu, pojazdów, ładunku oraz zapasów statkowych dostarczanych na statek,

przy zastosowaniu odpowiednich metod i środków

ochrony, przeprowadza się zgodnie z planem ochrony

statku, obiektu portowego lub portu.

§ 19. 1. Kontrola, o której mowa w § 18, polega

na

1) kontroli tożsamości osób i danych pojazdów

przez

a) sprawdzenie tożsamości osoby kontrolowanej

oraz jej uprawnień do wstępu lub przebywania

na terenie portu, obiektu portowego lub na statku,

b) sprawdzenie zgodności danych pojazdu z przepustką;

2) kontroli osób przez stosowanie pojedynczo lub

łącznie

a) kontroli przy zastosowaniu ręcznego detektora

metali,

b) kontroli przy zastosowaniu bramki magnetycznej do wykrywania metalu,

c) kontroli manualnej, o której mowa w art. 40

ust. 5 ustawy,

d) kontroli przy zastosowaniu innego sprzętu specjalistycznego, służącego do wykrywania przedmiotów i substancji zabronionych;

§ 16. Szczegółowe rozwiązania dotyczące dostępu

do portu lub obiektu portowego są określone w planie

ochrony portu lub obiektu portowego.

3) kontroli bagaży przez stosowanie pojedynczo lub

łącznie

§ 17. 1. Kontrolę dostępu i ochronę statku zapewniają

b) prześwietlenia bagażu przy użyciu urządzeń

rentgenowskich,

1) kapitan statku, oficer ochrony statku oraz wyznaczeni członkowie załogi — w zakresie określonym

w planie ochrony statku;

c) kontroli przy zastosowaniu innego sprzętu specjalistycznego, służącego do wykrywania przedmiotów i substancji zabronionych;

a) kontroli manualnej zawartości bagażu,

§ 22. 1. Miejsca, w których przeprowadza się kontrolę manualną, powinny być wyraźnie oznakowane.

w.

rcl

.go

v.p

l

4) kontroli pojazdów, przewożonych nimi ładunków

i zapasów statkowych przez stosowanie pojedynczo lub łącznie

Poz. 539

a) kontroli wzrokowej elementów takich jak: przestrzenie ładunkowe, wnętrza, schowki i skrytki,

zamknięcia, plomby i inne zabezpieczenia,

b) kontroli manualnej,

c) prześwietlenia przy użyciu urządzeń rentgenowskich,

2. Sposób oznakowania miejsc przeznaczonych do

kontroli manualnej określają plany ochrony statku,

obiektu portowego lub portu.

§ 23. 1. Kontrolę ładunku przeprowadza się w obecności właściciela, przewoźnika, spedytora lub agenta

morskiego albo ich przedstawiciela.

d) kontroli przy zastosowaniu innego sprzętu specjalistycznego, służącego do wykrywania przedmiotów i substancji zabronionych.

2. Kontrolę zapasów statkowych dostarczanych na

statek przeprowadza się w obecności dostawcy i członka załogi statku.

2. Podczas realizacji czynności określonych w ust. 1

pkt 2—4 dopuszcza się stosowanie stacjonarnych lub

przenośnych urządzeń służących do kontroli radiometrycznej.

§ 24. 1. Zakres stosowanych metod i środków kontroli w zakresie ochrony żeglugi i portów wynika ze

stopnia zagrożenia statku, obiektu portowego i portu

oraz poziomów ochrony, o których mowa w art. 23

ustawy.

3. Czynności, o których mowa w ust. 1, powinny

być wykonywane w sposób możliwie najmniej naruszający dobra osobiste osoby, wobec której zostały

podjęte.

4. Niezależnie od czynności, o których mowa

w ust. 1, kontrola, o której mowa w § 18, może polegać także na monitorowaniu pokładów statku, obszaru obiektu portowego lub portu, w tym wybranych

pomieszczeń i terenu przyległego do granic portu, za

pomocą patroli złożonych z pracowników jednostek

ochrony, członków załogi statku lub za pomocą technicznych środków ochrony stanowiących system telewizji przemysłowej.

5. W przypadku gdy jednostka ochrony przeprowadzająca kontrolę ujawni naruszenie przepisów

w zakresie ochrony, powodujących zagrożenie dla

ochrony żeglugi, obiektu portowego lub portu, należy

powiadomić właściwe służby wymienione w § 8 ust. 2

pkt 7.

ww

§ 20. Sposób dozoru nad bagażem oraz nad pojazdami, pojazdami kolejowymi i jednostkami pływającymi dostarczającymi ładunek lub zapasy statkowe

odbywa się na zasadach określonych odpowiednio w planach ochrony statku, obiektu portowego

i portu.

§ 21. 1. W przypadku zadziałania alarmu detektora

metali osoba kontrolowana zostaje poddana ponownej kontroli przy zastosowaniu tego samego lub innego detektora metali.

2. Osoby odmawiającej poddania się kontroli nie

wpuszcza się odpowiednio: na pokład statku, na teren

obiektu portowego lub portu, a w uzasadnionym przypadku powiadamia się o tym zdarzeniu Policję lub

Straż Graniczną.

3. Sprawdzanie zawartości bagażu odbywa się,

w miarę możliwości, w obecności posiadacza lub osoby odpowiedzialnej za bagaż.

2. Kontrole ochrony w portach przeprowadza się

zgodnie z art. 8 i 9 rozporządzenia (WE) nr 725/2004

Parlamentu i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie

wzmocnienia ochrony statków i obiektów portowych

(Dz. Urz. UE L 129 z 29.04.2004, str. 6, z późn. zm.;

Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 7, t. 8,

str. 74).

§ 25. Metody i środki kontroli w zakresie ochrony

żeglugi i portów stosuje się jako działania zapobiegawcze przeciwko aktom bezprawnej ingerencji.

§ 26. 1. O wystąpieniu aktu bezprawnej ingerencji

informuje się niezwłocznie odpowiednio oficera

ochrony statku, oficera ochrony armatora, oficera

ochrony obiektu portowego lub oficera ochrony portu.

2. Działania w przypadku bezprawnej ingerencji

powinny być adekwatne do występującego zagrożenia i odpowiadać potrzebom wynikającym z istniejącej sytuacji.

3. Działania w przypadku bezprawnej ingerencji

powinny być zgodne z zasadami określonymi w planach ochrony statku, obiektu portowego i portu.

§ 27. 1. W terminie 12 miesięcy od dnia wejścia

w życie rozporządzenia armatorzy oraz zarządzający

obiektami portowymi i portami dostosują metody

i środki kontroli ochrony do wymogów określonych

w rozporządzeniu, z zastrzeżeniem ust. 2.

2. W terminie 24 miesięcy od dnia wejścia w życie

rozporządzenia armatorzy oraz zarządzający obiektami portowymi i portami dostosują techniczne środki

ochrony do wymogów określonych w § 3 ust. 1

pkt 1—3.

§ 28. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie

3 miesięcy od dnia ogłoszenia.

Prezes Rady Ministrów: D. Tusk

O b j aś n ie ni a

1. Tablicę wykonuje się z masy plastycznej sporządzonej ze spienionego polichlorku winylu (PCW) albo blachy ocynkowanej stalowej lub blachy aluminiowej.

2. Tablica ma kształt prostokąta o wymiarach w proporcjach 3:1 ustawiona poziomo.

3. Tło tablicy jest koloru białego z symbolem w postaci czarnego ideogramu idącego człowieka w czerwonym okręgu z przekreśleniem koloru czerwonego oraz

tekst w kolorze białym na tle czerwonym w języku polskim: „Obszar o ograniczonym dostępie. Nieuprawniona obecność w tym obszarze stanowi naruszenie

ochrony” i angielskim: „Restricted area. Unauthorized presence within this area constitutes a breach of security”.

1. TABLICA OSTRZEGAWCZA DLA OBSZARU O OGRANICZONYM DOSTĘPIE

w.

rcl

.go

v.p

l

ww

Elektronicznie

podpisany przez

Jaroslaw Deminet

Data: 2011.05.09

14:41:23 +02'00'

Poz. 539

539

w.

rcl

.go

v.p

l

ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRÓW

z dnia 15 kwietnia 2011 r.

w sprawie metod i środków kontroli w zakresie ochrony żeglugi i portów morskich

Na podstawie art. 42 ustawy z dnia 4 września

2008 r. o ochronie żeglugi i portów morskich (Dz. U.

Nr 171, poz. 1055) zarządza się, co następuje

Załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów

z dnia 15 kwietnia 2011 r. (poz. 539)

w.

rcl

.go

v.p

l

2. TABLICA OSTRZEGAWCZA DLA OBSZARU MONITOROWANEGO

ww

O b ja ś nie nia

1. Tablicę wykonuje się z masy plastycznej sporządzonej ze spienionego polichlorku winylu (PCW) albo blachy

ocynkowanej stalowej lub blachy aluminiowej.

2. Tablica ma kształt prostokąta o wymiarach w proporcjach 2:3 ustawiona pionowo.

3. Tło tablicy jest koloru żółtego z czarnym symbolem kamery przemysłowej położonym centralnie i czarnym

napisem w języku polskim: „Obszar monitorowany” i angielskim: „This area is under CCTV surveillance”.