Ustawa z dnia 1 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin

W ustawie z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej

i członków ich rodzin

(Dz. U. Nr 144, poz. 1043, z 2007 r. Nr 120, poz. 818, z 2008 r. Nr 216, poz. 1367 oraz z 2010 r. Nr 81, poz. 531) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 12 otrzymuje brzmienie

„

Art. 12.

Komendant placówki Straży Granicznej umożliwia obywatelowi UE lub członkowi rodziny

niebędącemu obywatelem UE, przez okres nie dłuższy niż 72 godziny przed wydaniem decyzji

o odmowie wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podjęcie działań zmierzających

do uzyskania dokumentów, o których mowa odpowiednio w art. 9 ust. 1 lub 2, albo do

udowodnienia w inny, niebudzący wątpliwości sposób, że osoby te są uprawnione do korzystania

ze swobody przepływu osób.

”

;

2)

po art. 19 dodaje się art. 19a w brzmieniu

„

Art. 19a.

1.

Dziecku obywatela UE, który był pracownikiem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

ale nie zachował prawa pobytu na podstawie art. 17, które przebywa i uczy się lub

studiuje na tym terytorium, przysługuje prawo pobytu do czasu zakończenia nauki lub

studiów.

2.

Rodzicowi sprawującemu opiekę nad dzieckiem obywatela UE, który był pracownikiem na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ale nie zachował prawa pobytu na podstawie art.

17, które przebywa i uczy się lub studiuje na tym terytorium, przysługuje prawo pobytu

do czasu osiągnięcia przez dziecko pełnoletności; prawo to przysługuje także po osiągnięciu

przez dziecko pełnoletności, jeżeli nadał wymaga ono obecności i opieki tego rodzica,

aby móc kontynuować i ukończyć naukę.

”

;

3)

w art. 29 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Przy odbiorze zaświadczenia o zarejestrowaniu pobytu obywatela UE lub karty pobytu

członka rodziny obywatela UE okazuje się ważny dokument podróży, a w przypadku gdy

odbioru dokonuje pełnomocnik wnioskodawcy - także pełnomocnictwo do odbioru zaświadczenia

lub karty. Obywatel UE może okazać inny ważny dokument potwierdzający jego tożsamość

i obywatelstwo.

”

;

4)

uchyla się art. 40;

5)

w art. 53 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Przy odbiorze dokumentu potwierdzającego prawo stałego pobytu lub karty stałego pobytu

członka rodziny obywatela UE okazuje się dokument potwierdzający tożsamość osoby odbierającej,

a w przypadku gdy odbioru dokonuje pełnomocnik wnioskodawcy - także pełnomocnictwo

do odbioru dokumentu lub karty.

”

;

6)

uchyla się art. 64;

7)

w art. 71 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Jeżeli stopień zagrożenia dla obronności lub bezpieczeństwa państwa albo ochrony bezpieczeństwa

i porządku publicznego tego wymaga, w decyzji o wydaleniu zarządza się jej przymusowe

wykonanie przez doprowadzenie obywatela UE lub członka rodziny niebędącego obywatelem

UE do granicy albo do granicy państwa, do którego zostaje wydalony, lub do portu lotniczego

albo morskiego tego państwa. W takim przypadku w decyzji o wydaleniu można nie określać

terminu opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo określić termin krótszy

niż 31 dni.

”

;

8)

w art. 74 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

komendanta oddziału Straży Granicznej właściwego ze względu na miejsce pobytu obywatela

UE lub członka rodziny niebędącego obywatelem UE - w zakresie doprowadzenia do granicy;

”

.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Komendant placówki Straży Granicznej umożliwia obywatelowi UE lub członkowi rodziny

niebędącemu obywatelem UE, przez okres nie dłuższy niż 72 godziny przed wydaniem decyzji

o odmowie wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podjęcie działań zmierzających

do uzyskania dokumentów, o których mowa odpowiednio w art. 9 ust. 1 lub 2, albo do

udowodnienia w inny, niebudzący wątpliwości sposób, że osoby te są uprawnione do korzystania

ze swobody przepływu osób.

1.

Dziecku obywatela UE, który był pracownikiem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

ale nie zachował prawa pobytu na podstawie art. 17, które przebywa i uczy się lub

studiuje na tym terytorium, przysługuje prawo pobytu do czasu zakończenia nauki lub

studiów.

2.

Rodzicowi sprawującemu opiekę nad dzieckiem obywatela UE, który był pracownikiem na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ale nie zachował prawa pobytu na podstawie art.

17, które przebywa i uczy się lub studiuje na tym terytorium, przysługuje prawo pobytu

do czasu osiągnięcia przez dziecko pełnoletności; prawo to przysługuje także po osiągnięciu

przez dziecko pełnoletności, jeżeli nadał wymaga ono obecności i opieki tego rodzica,

aby móc kontynuować i ukończyć naukę.